Sándor Kégl

Sándor KÉGL [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kégl Sándor, estis hungara literaturhistoriisto, orientalisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1906). Germane li uzis la nomon Alexander von Kegl.

Sándor Kégl  naskiĝis la  1862 en ekstera apartenaĵo de Kiskunlacháza (Szunyog). Li mortis la  1920 en ekstera apartenaĵo de Kiskunlacháza (Pusztaszentkirály).

 Biografio 
Sándor Kégl frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li multe lernis de Ármin Vámbéry kaj Péter Hatala, poste li plulernis en universitatoj de Vieno, Parizo, Oxford kaj Cambridge. En 1889 li studvojaĝis al Irano, kie li esploris en arĥivo de Teherano. Ekde 1893 ĝismorte li instruis en universitato en Budapeŝto. Li okupiĝis pri la persa kaj sanskrita literaturoj. Li kolektis imponan bibliotekon kun 11000 libroj, kiun MTA heredis.

 Verkaro (elekto) 
 Tanulmányok az újabbkori persa irodalom történetéből (Studoj pri historio de la plej nova persa literaturo), (1892)
 A perzsa népdal (La persa popolkanto), (1899)
 Perzsia (Persio), (1903)
 Bhagavad-gîtâ (1911)

 Fontoj 
 biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
 hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj iranologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj