60 Minutes

60 Minutes estas enketa televidprogramo kaj novaĵrevuo kiu estis elsendita en Usono sur la "CBS News" kanalo ekde 1968. La programo estis kreita fare de veterana produktanto Don Hewitt, kiu uzis ĝin en la stilo de dissendanto-enketisto. Dum la plej multaj el la jaroj de sia elsendo, la programo estis ĉe la pinto de la listo de la plej spektitaj programoj en Usono, kaj gajnis multajn premiojn tra la jaroj. La programo estas konsiderita de multaj kiel la gvida enketema televidprogramo en Usono.

 Formato 
La formato de "60 Minutes" konsistas el tri longaj novaĵhistorioj, kun enkonduksegmentoj de la studio. La artikoloj estas prezentitaj el aro kun dekoracio desegnita kiel revuo prezentanta la saman artikolon. La programo efektivigas la esplorojn mem, kaj sekvas temojn kiuj estis malkaŝitaj en naciaj gazetoj kaj aliaj fontoj.

Multaj enketoj temigas akuzojn de delikto kaj korupto fare de entreprenoj, politikistoj kaj aliaj ŝtatoficistoj. La plej multaj el la "intervjuitoj" konsentas pri intervjuo, sed aliaj skribas skriban mesaĝon aŭ forkuras de la raportisto kaj lia fotilteamo dum ili estas proksimaj. Anstataŭ mallongigi la intervjuojn aŭ doni komentojn, la programo preferas elsendi la intervjuon mem. Kiam la intervjuito kaŝas ion, la spektantoj rekte antaŭdiras evitadon.

La programo ankaŭ montras portretojn. La portretoj estas plejparte de famuloj, kaj prezentas biografion de la personeco, temigante la komencon de la vojo de la famulo, la obstaklojn renkontitajn en lia vojo kaj la elektoj kiujn li faris, kaj ne nur ofertas publik-reklaman stadion por la personeco. Ne-famulaj portretoj kutime temigas homon, kiu faris heroan faron aŭ luktis por plibonigi la mondon.

"60 Minutes" kombinas la enketĵurnalismon de la 1950a CBS-programo "See It Now" gastigita fare de Edward R. Murrow (programo kiun Hewitt direktis en ĝiaj fruaj jaroj) kaj la personajn portretojn de alia de la programoj de Morrow, "Person to Person". En la propraj vortoj de Hewitt, "60 Minutes" kombinas "la novan instruiston" kun la "malnova instruisto".

Dum la plej multaj el la 1970-aj jaroj, la programo inkludis la angulon "Point/Counterpoint" (punkto/kontraŭpunkto) en kiu liberala komentisto kaj konservativa komentisto faris diskuton en specifaj aferoj. En ĉi tiu angulo origine ĉefrolis James Kilpatrick kiel la konservativa reprezentanto kaj Nicholas Von Hoffman kiel la liberala reprezentanto, kiu estis anstataŭigita per Shana Alexander post kiam li mortis en 1974. Kvankam la angulo estis faligita en 1979 kiam Andy Rooney (kiu antaŭe forlasis la spektaklon kun Harry Reasoner) revenis por disponigi komentaĵon, ĝi estis noviga, ekfunkciigante la publikan fantazion kiel viva versio de publika debato. "Point/Counterpoint" ankaŭ ricevis sian propran satiran version de la NBC- komedispektaklo Saturday Night Live, ĉefroligante Dan Aykroyd kaj Jane Curtin kiel la du komentistoj, kie Aykroyd komencas siajn rimarkojn kun la vortoj "Jane,Alia satira versio de Pina aperis en la filmo A Pleasant Flight, en kiu imitisto de Kilpatrick prezentas argumentojn en favoro de la aviadila kraŝo.

Simila koncepto estis mallonge revivigita en marto 2003, ĉi-foje ĉefroligante Bob Dole kaj Bill Clinton, iamaj konkurantoj en la prezidant-elekto de 1996. La du jesis aperi en dek anguloj, nomitaj "Clinton/Doll" kaj "Doll/Clinton" alterne, sed ne daŭris en la aŭtunan televidsezonon. Raportoj indikis ke la anguloj estis konsideritaj fare de publiko kiel tro ĝentilaj, en la klasika "Point/Counterpoint" stilo, kaj mankis la fervoro de socia debato.

De 1979 ĝis 2011, la spektaklo finiĝis kun komentaĵo (kutime facilanima kaj humura) de Andy Rooney, kiu prelegis pri vasta gamo de temoj, de internacia politiko, ekonomiko ĝis persona filozofio pri ĉiutageco. Unu temo kiu estis elvokita denove kaj denove estis la kvanto da kafo en la kafujoj. La ŝercoj de Rooney, precipe tiu, kie li nomis la aktoron Mel Gibson "freneza", foje kaŭzis plendojn de spektantoj.

Dimanĉe, la 29-an de oktobro 2006, la fonkoloro de la programmalfermo estis ŝanĝita de nigra al blanka. La nigra fono estas uzata dum pli ol jardeko.

 Taksado kaj rekono 
Surbaze de taksoj, oni povas diri, ke 60 Minutoj estas la plej sukcesa programo en usona televidhistorio. En ĝiaj kvin malsamaj sezonoj, ĝi estis voĉdonita la plej bona spektaklo de tiu jaro, rekordo egalita nur fare de la serialkomedioj It's All in the Family kaj The Cosby Show. "60 Minutes" estis elektita kiel unu el la dek plej bonaj programoj dum 23 sinsekvaj sezonoj (1977-2000 ), rekordo kiu ne havas egalan.

"60 Minutes" unue krevis en la "Top 20" liston en la amerika rangigdiagramo dum ĝia sezono en 1976-77. La sekva sezono ĝi estis la kvara plej observita programo en Usono. En la sama jaro, 1978, la programo eĉ gajnis la Premion Oran Globon kaj ĝi estis ĝuste en la kategorio "Plej bona Drama Serio". En la sezono 1979-1980 ĝi estis la plej spektita programo.

La programo gajnis Peabody Awards por la enketoj de la "All in the Family" serio: ampleksa enketo en la misuzon de potenco de registaro kaj armeaj entreprenistoj; "The Cocaine of the CIA (La Kokaino de la CIA)", enketo kiu rivelis la implikiĝon de la CIA en drogkontrabando; " La fajro de niaj fortoj ", ampleksa raporto pri amikaj fajrokazaĵoj en la Golfa Milito ; kaj "Duke Rape Suspects Revealed" - la unuaj intervjuoj kun la suspektatoj en la seksperforta kazo sur la Duke University lakrosteamo en 2006. La reto ankaŭ gajnis la Investigative Broadcaster Medal kaj la Redaktoran Medalon por la enketo "Yours " : Dokumentante la kovrilon- supren de mortigaj difektoj en la V- helikoptero.

Dum la 21-a jarcento, la programo restas inter la "grandaj 20" en la rangigdiagramo, kaj daŭre estas la plej observita novaĵrevuo. En 2007, "60 Minutes" estis nomumita por dek du Premioj Emmy.

 60 minutoj II 
En 1999, dua kaj aparta eldono de "60 Minutes", nomita "60 Minutes II", premieris en Usono. La nomo de tiu eldono estis ŝanĝita al "60 Minutes" en la aŭtuno de 2004 fare de CBS, por vendi la programon kiel havado de alta kvalito. Ĉar eĉ antaŭ la aŭtuno de 2004 multaj sarkasme nomis la spektaklon "60 Minutes" (deklaro protestanta ke la du eldonoj estis ekzakte la samaj), CBS News Vicprezidanto Andrew Hoard diris : " La romia numeralo II kreis konfuzon inter spektantoj kaj implicis. kvieta versio de La origina plano, tial ĝia nomo estis ŝanĝita." Poste, konata polemiko kiu estis moknomita " Ruthergate ", pri enketo kiu estis elsendita la 8-an de septembro 2004, kaŭzis alian nomŝanĝon. La programo nun nomiĝis "60 Minutoj Merkredo", por distingi ĝin de la origina programo, kaj ankaŭ por ne makuli la nomon de la originala eldono, kiu estis sendependa eldono kaj estis redaktita aparte. La eldono ŝanĝis sian nomon por la trian fojon, reen al "60 Minutes II", la 8-an de julio 2005, kiam ĝi estis proponita al nova temponiĉo, vendredon ĉe 8 p.m., por fini sian kuron. Ĝi estis laste elsendo la 2-an de septembro 2005.

 Internaciaj versioj 

 Aŭstralio 
La aŭstralia versio de "60 Minutes" unue elsendiĝis la 11an de februaro 1979. Ĝi estas elsendo dum dimanĉa vesperoj sur la Naŭ Reto. Kvankam la reto aĉetis la rajtojn al la formato, aktuale en 2007 ĝi ne tenas la rajtojn dissendi la enketojn kiuj estas elsenditaj en Usono. Malgraŭ tio, la reto foje elsendas la artikolojn ĉiuokaze luinte ilin de la aŭstralia reto Ten, kiu havas la rajtojn pri ili.

En 1980, la aŭstralia "60 Minutes" gajnis " Logikan Premion " por sia enketo de la mortiga misuzo en la Chelmsford Psikiatria Hospitalo en Sidnejo.

Nekutima okazaĵo okazis kiam Richard Carlton, la prezentisto de la spektaklo, havis koratakon vive dum la programo la 7an de majo 2006. Li demandis demandon ĉe novaĵaŭdienco okazigita post la Beaconsfield minkolapso, tiam iris for el la bildo kaj lia. koro haltis. Sukuristoj provis revivigi lin dum 20 minutoj ĝis ambulanco alvenis, kaj kiam ĝi faris, Carlton estis deklarita morta.

 Nov-Zelando 
La Nov-Zelanda versio de "60 Minutes" estis elsendo ekde 1989, kiam ĝi estis elsendo ĉe TV3. En 1992, la rajtoj al la programo estis aĉetitaj de la kanalo TVNZ, kiu komencis dissendi ĝin en 1993. La reto dissendis la programon dum naŭ jaroj, ĝis ĝi estis anstataŭigita per originala programo nomita "dimanĉo". "Dimanĉo" estas nuntempe la plej spektita programo en Nov-Zelando, sekvata, en dua loko, de la programo 20/20. La Nov-Zelando "60 Minutoj" nun estas elsendita de la konkuranta reto, sur la kanalo TV3.

 Portugalio 
La portugala versio de "60 Minutes" estas montrita sur la SIC Notícias- kanalo kaj estas elsendo de Mario Crespo.

 Hispanio 
La hispana versio estas elsendita sur kanalo LA 1 ekde 1973 kaj nomiĝas Informe Semanal. Ĉiu programo inkluzivas 4 artikolojn. La programo ricevis grandan nombron da televidpremioj en Hispanio kaj tutmonde. Mercedes Udina estis inter la raportistoj de la programo.

 Francio 
La franca versio de "60 minutoj" nomiĝas " 66 minutoj " kaj estas elsendita en la M6-reto.

 Aliaj versioj 

 La spektaklo havis meksikan version kiu elsendiĝis por mallonga tempo en la malfruaj 1970-aj jaroj.
 La spektaklo ankaŭ havis peruan version en la fruaj 80'oj nomitaj "60 minutos". Tamen, en la malfruaj 1980-aj jaroj, alia serio kun simila nomo, sed kun neniu ligo al la CBS-spektaklo, elsendiĝis en Peruo.

 Referencoj 

Kategorio:Usonaj televidaj programoj
Kategorio:Televidaj programoj de CBS