Kuruco

Kuruco estas historia regiona esprimo por
liberecbatalanto kontraŭ la Habsburgoj en Hungario en 15-a kaj 16-a
jarcentoj. Kontraŭ la centriga politiko de la Habsburgoj formiĝis nova
politika movado kaj okazis kelke da ribeloj. En la jaro 1703 eksplodis
lasta kontraŭhabsburga ribelo, gvidata de Ferenc Rákóczi la 2-a. Ĝi
diferenciĝis de la ceteraj per tio, ke batalis en ĝi popolamasoj. Ĝi estis
finita en la jaro 1711 per la paco de Satu Mare.

 Etimologio 
La deveno de la vorto „kuruco“ ne estas ĝis hodiaŭ kontentige
eksplikita. Laŭ historiistoj, la vorto „kuruco“ estas derivita el la
hungara vorto por „krucmilitisto“ (kruckavaliro), latine crutianus. La
kurucoj (pluralo) estis origine anoj de armeo, kiuj batalis kadre de
krucarmeo kontraŭ la Otomana imperio. Povas eble esti ankaŭ, ke la vorto
„kuruco“ havas originon en la germana vorto Kruztürken (laŭvorte kructurkoj,
„kristanaj otomanoj“).El kontribuo de Julius Hauser.

 Vidu ankaŭ 


 Referencoj 

Kategorio:Historio de Hungario