Alfeo

eta|maldekstra|220px|Artemiso protektas Aretuzon, pentraĵo de Gabriel Blanchard (ĉ. 1672).
Tamen, laŭ alternativaj versioj, estis ĝuste la diino Artemiso la am-celo de Alfeo. Ili ĉasadis kune ĝis kiam li enamiĝis al la diino kaj ne akceptis ŝian rifuzon. Persekutata de li, Artemiso forfuĝis al Letrini, en Eliso, kaj tie ŝi renkontis sian nimfan akompanantaron. Ĉiu el la knabinoj (la diino inkluzive) kovris sian vizaĝon per koto, do Alfeo ne kapablis rekoni Artemison kaj humiligite rifuzis plu insisti, antaŭ la ridego de la nimfaroPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 6.22.. Laŭ plia tradicio, la diino fuĝis al Ortigio, kie troviĝis templo al ŝi dediĉita laŭ la nomo Alfea ArtemisoSkolioj pri Pitiaj odoj, de Pindaro, 2.12.. Aludo al la enamiĝo de Alfeo troviĝas ĉe altaro en Olimpio, dediĉita al ambaŭ gedioj, kunePaŭzanio. Priskribo de Grekio, 14.5.Skolioj pri Olimpiaj odoj de Pindaro, 10..

eta|Heraklo devojigas la riveron Alfeo por plenumi sian kvinan laboron. Romia mozaiko en Liria (Hispanio).
Verŝajne, en tiuj rakontoj unuiĝis malsamaj tradicioj, kiuj baziĝis sur la populara kredo pri ke ekzistis subtera komunikado inter la rivero Alfeo kaj la fonto Aretuzo. Oni rakontis ke taso ĵetita en la unua rivero reaperus poste en la fonto de OrtigioStrabo. Geographia, 6. par. 270, 8, 343.Seneko. Naturales quaestiones, 3.26.Fulgent. Mitoj, 3.12..

Alfeo edziĝis poste al Telegono, filino de Fariso, kun kiu li estis patro de la reĝo OrtiloĥoPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 4.30.2., pere de kiu li iĝis la avo de Dioklo, patro siavice de Kretono kaj Ortiloĥo, elstaraj soldatoj kiujn Eneo mortigis dum la Troja militoHomero. Iliado, 5.45.. Ĉu kun la sama virino, ĉu kun alia partnerino de nekonata nomo, li ankaŭ estis patro de Fegeo, reĝo de Psofiso, kaj de Melanteo, amantino de Posejdono. La nimfoj Danaiso kaj Mirtoeso eble estas ankaŭ filinoj liaj.

Tamen, Plutarko aldonas version nerilatan al tiuj antaŭe priskribitaj. Laŭ li, Alfeo estis filo de Helioso kiu mortigis sian fraton Kerkafo dum konkuro. Torturata fare de la erinioj, li preskaŭ freneze ĵetis sin kaj droniĝis en la rivero Niktimo, kiu pro tio ŝanĝis sian nomon al Alfeo.

Alfeo estis ankaŭ la rivero devojigita fare de Heraklo por purigi la stablojn de Aŭgio nur en unu tago. Oni konsideris tiun taskon tute neebla, do pro tio Eŭristeo proponis ĝin al la heroo kiel la kvina de liaj laboroj. Dankeme al Alfeo, kaj kompense pro la ĝeno kaj ebla ofendo, Heraklo utiligis la nomon de la rivero por nomigi la unuan leteron de la greka alfabeto, alfo, kaj poziciigis ĝin en la unua, honora, loko el ĝiPtolomeo Hefestiono. Nova historio, libro 5..

La opero-baleto «Aréthuse» aŭ «La Vengeance de l'Amour» (La venĝo de l´amo), de André Campra kaj Antoine Danchet, estas inspirita en la rakonto de Alfeo kaj Aretuzo.

Genealogia arbo de la Alfeidoj

 Kultado 
eta|<center>Monero el Gela, en Sicilio (ĉ. 420-415 a.K.), sur kiu aperas kornohava riverdio. En tiu regiono Alfeo ricevis elstaran kultadon, kaj estis prezentita sammaniere.<center>.
La oceanida Alfeo ricevis kultadon en diversaj lokoj en Grekio. En Sparto (Lakedemono), troviĝis sanktejo al li dediĉitaPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 3.12.8.. Ankaŭ en Olimpio, kie oni kune alvokis Kronidan Zeŭson kaj lin, per la alvoko «senlaca fluo»Bakilido. Fragmento 5.. En tiu Elisa urbo, kie la kultado al Alfeo elstarisPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 5.10.6., oni pensis ke lia nomo devenis el lia kapablo resanigi leprulojn, same kiel faris la rivero AnigroStrabo. Geographia, 8.3.19.. En Olimpio, la aŭguristoj alportis ĉiujare cindron el la oferoj al Zeŭso, kaj miksis ĝin kun akvo el Alfeo por fari paston, per kiu oni farbadis la zeŭsan altaron. Onidire, nur per la akvo de tiu rivero oni povas krei tiun miksaĵon, ĉar laŭ ili Alfeo estas la rivero plej ŝatata al la reĝa dioPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 5.13.11.. La rivera dio havis diversajn altarojn en tiu urbo, ofte kune kun aliaj diaĵoj al li rilantaj kiaj ArtemisoPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 5.14.6. aŭ PelopsoPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 5.24.7..

Ankaŭ en la malproksima Heraia, en Sicilio, honoris lin. Tie troviĝis skulptaĵoj de Alfeo kun homa korpo, sed kun kornohava aŭ bova kapo, tipa kutimo en la arta reprezentado de la oceanidojEliano. Historia mikspoto, 2.33..

Estis rita kutimo en antikva Grekio dediĉi la unue tonditan hartufon al loka riverdio, do la elisa heroo Leŭkipo dediĉis la sian al Alfeo dum sia plenaĝiĝa ceremonioPaŭzanio. Priskribo de Grekio, 8.20.2..

 Eksteraj ligiloj 

  Alfeo ĉe Theoi.com

 Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Alfeidoj
Kategorio:Artemiso
Kategorio:Ĉasistoj en la helena mitologio
Kategorio:Elisa mitologio
Kategorio:Idaro de Helioso
Kategorio:La dek du laboroj de Heraklo
Kategorio:Metamorfozoj en la helena mitologio
Kategorio:Oceanidoj
Kategorio:Sinmortigintoj