Kaboverda pufino

La Kaboverda pufino (Calonectris edwardsii), aŭ surloke Cagarra, estas mezgranda pufino, nome marbirdo de la petrela familio de Procelariedoj. Ĝi estas reproduktanta endemio de la insularo de Kaboverdo el Makaronezio en Atlantika Oceano, ĉe la marbordo de Okcidentafriko.

 Taksonomio 
La Kaboverda pufino estis origine priskribita en 1883 de Émile Oustalet kiel plena specio. Ĝi estis poste disigita kiel subspecio de la Flavbeka pufino sed poste ĝi iĝis denove separata, fare de Cornelis Hazevoet en 1995, kiel distinga specio.Hazevoet, C.J. (1995). The birds of the Cape Verde Islands. Tring, UK: British Ornithologists' Union (Check-list 13).

 Aspekto 
La Kaboverda pufino havas sveltan, malhelan bekon, kun kapo kaj supraj partoj pli malhelaj ol tiu de la Flavbeka pufino. Ties flugmaniero estas pli tipe pufineca ol tiu de la Flavbeka, kun pli rigida kaj pli rapida flugilfrapado. La ĝenerala aspekto, kompare kun la Flavbeka, estas de pli malgranda, pli svelta kaj pli anguleca birdo.

 Distribuado 
La Kaboverda pufino reproduktiĝas nur ene de la insularo de Kaboverdo. La plej grandaj kolonioj estas sur la insuloj Brava, Branco kaj Raso, kvankam la specio reproduktiĝas ankaŭ laŭ pli malgrandaj nombroj sur aliaj insuloj de la arkipelago. Kvankam ties pelagaj distribuado kaj movoj ne estas bone konataj, ili estas regule vidataj ĉe tiuj insuloj dum la reprodukta sezono. Post tiu, ili disiĝae kaj povas foje esti vidataj ĉe la akvoj de la suprenfluaj zonoj ĉe Senegalo, kie ĉirkaŭ 10% el la populacio estis registrita en oktobro. Estis registroj el Suda Atlantiko kaj eĉ unu el la orienta marbordo de Nordameriko.Hazevoet, C.J. (1997). Notes on distribution, conservation, and taxonomy of birds from the Cape Verde Islands, including records of six species new to the archipelago. Bulletin Zoologisch Museum, University of Amsterdam 15(13): 89-100.Curtis,W.F. (1994). Further South Atlantic records. Sea Swallow 43: 19-28.

 Kutimaro 
 Reproduktado 
Post trimonata forestado, la maturaj birdoj alvenas al la reproduktaj kolonioj de iliaj insuloj fine de februaro al marto, kie ili nestumas en klifaj truoj, sur marbordaj rokoj, kaj sub grandaj rokegoj. La ino demetas ununuran ovon kaj la kovado okazas el majo al julio, kaj la idoj elnestiĝas el fina septembro al novembro. Post elnestiĝo ĉiuj birdoj restas mare ĝis la venonta reprodukta sezono.

 Manĝo 
Keil ĉe aliaj pufinoj, ĉiu manĝo estas prenata mare kaj konsistas el malgrandaj fiŝoj, kalmaroj kaj aliaj maraj organismoj.

 Statuso kaj konservado 
La totala populacio estis ĉirkaŭkalkulata en 1993 je 20,000 maturaj individuoj (tio estas 10,000 reproduktaj paroj). Kvankam la specio estas teorie protektita, la idoj estas kolektitaj fare de fiŝkaptistoj por manĝo, kun ĉirkaŭkalkulataj 5000 birdoj elprenitaj el ties nestoj de Branco kaj Raso ĉiujare. Nombroj suferis malpliiĝon pro troekspluatado de junuloj kaj la specio estis konsiderata Preskaŭ Minacata.BirdLife International. (2008). Species factsheet: Calonectris edwardsii. Elŝutita el http://www.birdlife.org la 10/1/2009.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Magikbirds: Kaboverda pufino 
 New England Seabirds: Cory’s Shearwater complex 
 Avibase: Kaboverda pufino
 ARKive: Kaboverda pufino 

Kategorio:Pufinoj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Atlantiko