Folo

Heraklo venis al centaŭroj, duonĉevaloj-duonviroj. Folo bonvenigis lin kaj honore al li malfermis grandan vazon kun vino. Sed la vino apartenis ne nur al li, sed al ĉiuj centaŭroj. Kiam ili flarsentis la fortan vinan odoron, ĵetis sin kontraŭ Folo. Heraklo forpelis ilin kaj ili fuĝante alkuris en groton de la saĝa Kirono kaj tie komenciĝis tumulto. Heraklo furiozantajn centaŭrojn forpelis, iujn vundis, iujn mortigis per venenigitaj sagoj. Inter ili vundis ankaŭ Kironon. Ĉar li estis nemortebla, la sago ne povis pereigi lin. Kirono suferis fortajn dolorajn torturojn, kaj fine li rezignis pri sia nemortebleco interŝanĝe kontraŭ vivo de Prometeo.

Folo ankaŭ pereis, ne en batalo, sed pro sia mallerteco: scivole li el sagingo prenis venenigitan sagon, kiu malfeliĉe falis sur lian piedon kaj Folo surloke tuj mortis.

 Fonto 

 Vidu ankaŭ 
 5145 Folo

Kategorio:Estaĵoj de la helena mitologio