Kalionimo

Kalionimoj ("draketoj") estas malgrandaj, perkoformaj,  de la varia familio Callionymidae (Kalionimedoj, de la greka kallis, "bela" kaj onyma, "nomo"). Troviĝanta plejparte en la tropikaj akvoj de la okcidenta Hindo-Pacifiko, la familio enhavas ĉirkaŭ 186 speciojn en 18 genroj. La Drakonetedoj (draketoj aŭ draketidoj) povas esti konsiderita parenca familio, kies membroj estas sufiĉe samspecaj, kvankam malofte videblaj. Pro similecoj en morfologio kaj konduto, la Kalionimedoj foje estas konfuzataj kun membroj de la familio de gobioj.

 Fizika priskribo 
Tiuj "malgrandaj drakoj " estas ĝenerale tre buntaj kun kriptaj padronoj. Iliaj korpoj estas longformaj kaj senskvamaj. Granda preoperkula spino estas karaktero de tiu grupo, kaj FishBase venena en kelkaj specioj. Ĉiuj naĝiloj estas grandaj, okulfrapaj kaj longformaj; la unua alta dorsa naĝilo kutime havas kvar spinojn; ĉe virseksuloj, la unua el tiuj spinoj povas esti krome ornamita per fibrecaj etendaĵoj. La fiŝoj havas platecajn, triangulajn kapojn kun grandaj buŝoj kaj okuloj; iliaj vostonaĝiloj estas ventumilformaj kaj pintigitaj.

La plej granda specio, la Longvosta kalionimo (Callionymus gardineri) atingas longon de 30 cm. Ĉe la alia fino de la skalo, la Sanktahelena kalionimo (Callionymus sanctaehelenae) atingas longon de nur 2 cm. Multaj specioj elmontras konsiderindan seksan duformismon: virseksuloj kaj inoj estas kolorigitaj kaj havas modelojn malsame, kaj (aldone al la spinofilamento) virseksuloj havas multe pli altan dorsan naĝilon.

 Konduto 
Kalionimoj estas bentaj bestoj, foruzante la plej grandan parton de sia tempo sur aŭ proksime de la fundo. Ili preferas sablajn aŭ ŝtonajn subtavolojn, foje proksime de rifoj. Enloĝante profundojn malsupre al proksimume 200 metroj, kalionimoj manĝas plejparte krustacojn, vermojn kaj aliajn malgrandajn senvertebrulojn fiksiĝintaj en la substrato. La grandaj brustonaĝiloj funkcias kiel primara rimedo de propulso. Virseksuloj estas tre teritoriaj inter si.

 Reproduktado 
Ovumado implicas kompleksajn amindumajn ceremoniojn; la virseksuloj montregas siajn pompajn naĝilojn kaj plurfoje malfermas kaj fermas siajn buŝojn. Se la ino estas interesata, pariĝo okazas kaj la du fiŝoj naĝas supren, kun la virseksulo apoganta la inon sur siaj brustonaĝiloj. Ovoj kaj spermo estas liberigitaj en mezakvo, kie fekundigo okazas. La flosemaj ovoj poste iĝas parto de la planktono, drivante kun la fluoj ĝis eloviĝo.

 En akvario 
La plej oftaj komerce haveblaj specioj estas la Mandarenfiŝo (Synchiropus splendidus), la Bunta mandarenfiŝo (Synchiropus picturatus) kaj la Ocelhava kalionimo. Ili estas konsiderataj kiel rifemaj kaj fartas plej bone en rifakvarioj da 55 galonoj aŭ pli grandaj kun grandaj kvantoj de viva roko. Ekzistas multaj raportoj de generado en kaptiteco, sed estas malfacile trovi kalionimojn kiuj estis breditaj en kaptiteco ĉar ili postulas konsiderindan areon de sablo aŭ roko por trovi sufiĉe da manĝaĵo.

{|
|-
| [[Dosiero:Synchiropus splendidus 2 Luc Viatour.jpg|300px|eta|maldekstra|']]
|}

 Genroj Kalionimedoj' enhavas la jenajn genrojn:http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=125522

 Anaora Gray, 1835
 Bathycallionymus Nakabo, 1982
 Callionymnus </small>
 Callionymus Linné, 1758
 Calliurichthys </small>
 Callyonimus </small>
 Chalinops </small>
 Collyonimus </small>
 Dactylopus Gill, 1859
 Diplogrammus Gill, 1865
 Draculo Snyder, 1911
 Eleutherochir </small>
 Eocallionymus </small>
 Foetorepus Whitley, 1931
 Foeturepus </small>
 Minysynchiropus </small>
 Neosynchiropus </small>
 Paracallionymus Barnard, 1927
 Paradiplogrammus </small>
 Protogrammus Fricke, 1985
 Pseudocalliurichthys </small>
 Repomucenus </small>
 Spinicapitichthys </small>
 Synchirops </small>
 Synchiropus </small>
 Tonlesapia'' </small>

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 

 Listo de fiŝaj komunnomoj
 Listo de fiŝofamilioj

 Fonto 

Kategorio:Kalionimedoj