Oceana acidiĝo

Oceana acidiĝo estas la nomo donita al la daŭranta malkresko en la pH de la oceanoj de la tuta Tero, kaŭzita de la asimilado de antropogena karbondioksido (CO2) de la atmosfero. Proksimume 30-40% de la karbondioksido liberigita fare de homoj en la atmosferon dissolviĝas en la oceanojn, riverojn kaj lagojn. Por konservi kemian ekvilibron, kelko el ĝi reagas kun akvo por formi karbonatan acidon. Kelkaj el tiuj superkarbonatacidaj molekuloj reagas kun akvaj molekuloj por doni bikarbonatan jonon kaj hidronian jonon, tiel pliigante la "acidecon de la oceano" (H + jonokoncentriĝo). Inter 1751 kaj 1994 la pH de la oceana surfaco estas taksita kiel malpliiĝinta je ĉirkaŭ 8,25 ĝis 8,14, reprezentante pliiĝon de preskaŭ 30% en H + jonokoncentriĝo en la oceanoj de la mondo.

Tiu kreskanta acideco supozeble havas gamon da rektaj nedezirindaj sekvoj kiel ekzemple deprimado de metabolaj indicoj en gigantaj kalmaroj  kaj deprimado de la imunreagoj de bluaj mituloj.

Estas aliaj kemiaj reakcioj kiel rezulto en fakta reta malkresko en la kvanto de karbonato jonoj havebla. En la oceanoj, tio igas ĝin pli malfacila por maraj kalcinantaj organismoj, kiel ekzemple koralo kaj iom da planktono, por formiĝi biogena kalcikarbonato, kaj ekzisto de tiaj strukturoj iĝas minacataj per dissolvo. Tiel, daŭranta acidiĝo de la oceanoj ankaŭ metas minacon al la manĝoĉenoj ligitaj kun la oceanoj.

Oceana acidiĝo, kiu kiel tutmonda klimata ŝanĝo estas kaŭzita de pliiĝantaj niveloj de karbondioksido, estis rigardita de priklimataj sciencistoj kiel la "same malbona ĝemelo" de tutmonda klimata ŝanĝo.

 Notoj 

Kategorio:Klimata ŝanĝo
Kategorio:Oceanoj