Selenicereo

La selenicereoListo de plantoj baza ĉe Google Sheets () estas genro el la familio de kaktacoj (Cactaceae). La nomo venas de Selene, la luna diino en la helena mitologio. La nomo rilatas al la floro, kiu nur malfermiĝas nokte. Kelka specioj havas la nomon „reĝino de la nokto“ pro iliaj grandegaj kaj nokte malfermaj floroj. Tio validas speciale por Selenicereus grandiflorus.

eta|Selenicereus anthonyanus
eta|Selenicereus hamatus
eta|Selenicereus testudo
eta|Selenicereus validus
eta|Selenicereus wercklei
eta|hochkant|Habito de Selenicereus urbanianus

 Priskribo 
Selenicereoj havas mallarĝajn kaj sukulentajn ŝosojn. Ili estas ŝosukulentaj arbustoj. Ili kreskas surtere kaj surgrimpas arbojn. Kelkaj parte aŭ tute pendas estante epifitoj. La plej multaj ĝis 2,5 cm dikajbŝosoj, kiuj longas ĝis 10 m havas kelkajn ripojn. Kelkaj ŝosoj estas apenaŭ eĝaj, flugilhavaj kaj folisimilaj. Ili havas platikladiojn.

Ili havas glatan randon kaj kreskas grimpante rekte al la suscepto, ekzemple (Selenicereus testudo) aŭ ili havas frondan strukturon, ekzemple (Selenicereus chrysocardium). Ofte la ŝosoj havas aerradikojn, kiuj transformiĝas post grundkontakto al veraj radikoj. La sur ripoj starantaj areoloj nur portas malmultajn, kurtajn kaj fajnajn dornojn, malofte ankaŭ efimerajn harojn.

La unuopaj el la areoloj aperantaj floroj bezonas polenadon de birdoj. Ili falfermiĝas nokte nur dum kelkaj horoj ("Reĝino de la nokto"), kelktempe ankaŭ dum kelkaj sinsekvaj noktoj. La floroj havas diametron de 30 cm kaj odoras agrable. Ovarioj kaj la flortubo havas ekstere kurtajn dornojn kaj malofte ankaŭ harojn. La eksteraj petaloj estas ruĝecaj ĝis brunecaj, la internaj estas blankaj ĝis helflavaj. La multnombraj stamenoj staras en du grupoj, la pistilo estas longa, dika kaj ofte kava. Post la fekundiĝo kreskas grandaj fruktoj.Ofte ili estas ruĝaj kaj kelktempe flavaj. Ili enhavas multajn semojn kaj sukan fruktkarnon.

 Sistematiko kaj disvastigo 
La disvastigareo de la genro Selenicereus etendiĝas de la sudorienta Usono ĝis la kariba maro kaj tra Mezameriko ĝis Argentino en Sudameriko.

Laŭ David Richard Hunt oni povas distingi la genron en 5 sekcioj D. R. Hunt: Notes on Selenicereus (A. Berger) Britton & Rose and Aporocactus Lemaire (Cactaceae/Hylocereinae). In: Bradleya. Band 7, 1989, S. 89–96. mit den folgenden Arten gliedern: 

 Sekcio Selenicereus
 Selenicereus atropilosus
 Selenicereus coniflorus
 Selenicereus donkelaarii
 Selenicereus grandiflorus ("Reĝino de la nokto")
 Selenicereus grandiflorus subsp. grandiflorus
 Selenicereus grandiflorus subsp. lautneri
 Selenicereus hamatus
 Selenicereus hondurensis
 Selenicereus macdonaldiae
 Selenicereus nelsonii
 Selenicereus pteranthus
 Selenicereus rubineus
 Selenicereus urbanianus
 Selenicereus validus

 Sekcio Salmdyckia D.R.Hunt
 Selenicereus extensus
 Selenicereus inermis
 Selenicereus innesii
 Selenicereus megalanthus (la fruktoj nomiĝas „Pitahajaj“ aŭ „drakofrukto“)
 Selenicereus murrillii
 Selenicereus setaceus
 Selenicereus spinulosus
 Selenicereus tricae
 Selenicereus vagans
 Selenicereus wercklei

 Sekcio Cryptocereus (Alexander) D.R.Hunt
 Selenicereus anthonyanus

 Sekcio Strophocactus (Britton & Rose) D.R.Hunt
 Selenicereus wittii

 Sekcio Deamia (Britton & Rose) D.R.Hunt
 Selenicereus testudo

La enordigo de
 Selenicereus chontalensis
 Selenicereus chrysocardius
 Selenicereus dorschianusRalf Bauer: Selenicereus dorschianus Ralf Bauer spec.nov., eine neue Art aus dem westlichen Mexico (Jalisco) mit grünen Früchten. In: EPIG. Nummer 64, 2009, S. 5-19.
estas malcerta.

Sinonimoj por la genro estas Strophocactus Britton & Rose, Deamia Britton & Rose, Mediocactus Britton & Rose, Cryptocereus Alexander, Pseudoselenicereus Innes und Chiapasophyllum Doweld.

 Literaturo 

 Ralf Bauer: A synopsis of the tribe Hylocereceeae F. Bŭb. In: Cactaceae Systematics Initiatives. Band 17, 2003, S. 3–63.
 Noemi Tel-Zur, Shahal Abbo, Dudi Bar-Zvi, Yosef Mizrahi: Genetic relationships among Hylocereus and Selenicereus vine cacti (Cactaceae): evidence from hybridization and cytological studies. In: Annals of Botany. Band 94, Nr. 4, 2004, S. 527–534.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Die Gattung Selenicereus in der Flora von Nordamerika (engl.: Flora of North America)