Histamino

NH2: 9.75Solvebleco Akvo: tre solveblaen varma kaj malvarma akvo
 Etanolo: tre solvebla
 Metanolo: tre solvebla
 Etero: tre malmulte solvebla Mortiga dozo (LD50) 5 mg·kg−1(buŝe, muso)
 220 mg kg−1 Sekurecaj IndikojRiskoj R22 R36/37/38 R42/43SekurecoS22 S26 S36/37 Pridanĝeraj indikoj DanĝeroGHS etikedigo de kemiaĵojPubChemGHS Damaĝo-piktogramo GHS SignalvortoDamaĝoGHS Deklaroj pri damaĝojGHS Deklaroj pri antaŭgardoj Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo( kaj 100 kPa)

Histamino estas amino (C3N2H3)-CH2-CH2-NH2, devenanta el histidino, ĉeesta en diversaj animalaj histoj kaj en sekalergotoPIV 2005. La nomo devena de la στός histos, tie: „histo“ kaj -amino por nitrogen-entenaj organikaj kombinaĵoj karakterizataj de aminogrupo. En vivo, la histamino devenas de la malkonstruo de histidino.

 Historio 
Unue Adolf Windaus sintezis ĝin en 1907. En 1910 Henry Dale kaj George Barger trovis ĝin en skleroto de ergotfungo.

 Rolo 
Histamino estas signalkemiaĵo, kiu dilatigas la sangvaskuletojn, pliigas la sekreciojn kaj grave rolas en alergioj kaj anafilaksio.

 Notoj kaj referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Biogenaj aminoj

Kategorio:Aminoj