Kvina koncilio de Melfi

La Kvina koncilio de Melfi okazis en la somero de 1137 kaj estas la lasta de la kvin organizitaj en Melfi agnoskitaj de la Katolika Eklezio.
300px|eta|dekstra|Vido de la kastelo de Melfi, sidejo de ĉiuj kvin koncilioj.

 Skize pri la koncilio 

Koncilio Papo kiu prezidas la laborojnEklezianoj partoprenantajNobeluloj partoprenantajDato de la efektiviĝoPrecipaj dekretojNotojKvina koncilio de MelfiInocento la 2-aRainaldo abato de Montokasino, Petro Diakono, Pandolfo episkopo de TeanoImperiestro Lotario la 2-a (Sankta Romia Imperio) el Suplinburgo4-a de julio - 18-a de julio 1137formetas la kontraŭpapon Anakleton la 2-an – mallegitimas Ruĝeron la 2-an el Altavilla kaj legitimas Rainulfon el Alife kiel  novan dukon de Apulio Pardonas la bendiktanojn de Montokasino kiuj partianiĝis por la kontraŭpapo Anakleto la 2-a, kaj forstrekas la ekskomunikon aljuĝitan kontraŭ la tieaj monaĥoj

 Organizaj aspektoj 
La papo Inocento la 2-a celebras la kvinan koncilion de Melfi en la kastelo de Melfi kaj en ties filio de Lagopesole, de 4-a de julio ĝis 18-a de julio de 1137.

Inocento la 2-a kaj imperiestro Lotario la 2-a koncentrigas sian armeon ĉe la Fortikaĵo de Lagopesole, sur strato "Herculea", kiu kondukas al Melfi kaj al Kalabrio, kaj tie kampadiĝas tutan monaton. Kaj de tie la armeoj marŝas al Melfi tiam okupita de la frakcio Altavilla; poste eksieĝas la urbon Melfi kaj devigas Ruĝeron la 2-an el Sicilio forfuĝi, kaj do ili sukcesas konkeri lian (eksan) ĉefurbon, nome Melfi (29-a de junio samjara).

 Religiaj aspektoj 
La koncilio pridiskutas la religiajn malkongruaĵojn de la teritorio kaj la konciliaj patro decidas por la malkonfeso kaj eloficigo de kontraŭpapo Anakleto la 2-a.

dekstra|eta|360px|Melfi en antikva presaĵo
Rimarkindas kiel InocentoPortreto de tiu papo, realigita en posta epoko (1748 / 1765) estis lokigita en la katedralo de Melfi kiel memorigilo de la kvina koncilio. volas montri al sia kontraŭulo, en tiu sidejo, ke la solena deklaro pri lia formeto okazas per la sama instrumento (Koncilio), kaj en la sama loko (la kastelo de Melfi), kie Anakleto (senrajte, en la antaŭa 1130) estis proklaminta Reĝo Ruĝeron la 2-an kaj doninta la dukaton al la dinastio de Altavilla.

La dinastio Altavilla nombris, inter la malmultaj, akceptantoj de Anakleto kune kun la monaĥoj de Montokasino, dum la plej granda parto de la eklezianaro kaj reĝaro agnoskis la papon en Inocento la 2-an. Kaj estos ĝuste tiu lasta kiu legitimos la titolon de reĝo al la sama Ruĝero de Sicialio sed nur en 1139 nome du jarojn post la koncilio.

Dum la restado en Melfi naskiĝas kontrastoj en la difinado de la rajtoj de Montokasino. Lotario kunvokas Rainaldon, abaton de la Montokasina monaĥejo, al la filio Lagopesole. Notas kronikisto Falcone Beneventano: “Imperiestro kaj papo iris teritorion de Lagopesole kaj tie restadis unu monaton. Ne la “castrum” (milita fortikaĵo), tiam tute en fazo de reordigo, sed la aperta kamparo ricevis la tendaron de la du plejelstaraj aŭtoritatoj de la tero!”.

Petro Diakono, bibliotekisto en Montokasino, informas ke la delegacio foriranta la 24-an de junio 1137 (kun Rainaldo kaj la Diakono mem nome Pandolfo episkopo de Teano, Amfredo trezoristo, Maŭro Kuropolato kaj Petro Makabeo) alvenas al Lagopesole. Poste, la 18-an de julio de 1137 oni asemblee kuniĝas pro la lasta koncilia sesio, dum kiu Inocento la 2-a anoncas la pardonon al la Montokasinaj benediktanoj, ĝis nemulte antaŭe partianoj de kontraŭpapo Anakleto la 2-a, kaj nuligas la antaŭan ekskomunikon kontraŭ ili.

 Politikaj aspektoj 
eta|papa Innocenzo II|eta|Inocento la 2-a.
La efektiviĝo de la Koncilio, kunvokita de la papo en Melfi, kuŝas precipe en la volo plifortigi kaj, eventuale ĝustigi, la rilatojn de la Apostola Seĝo kun la normanaj gentoj Altavilla kaj  Drengot.

La 14-a de julio 1137 Inocento la 2-a, kune kun Loario la 2-a de la Sankta Romia Imperio, eloficigas la uzurpanton Ruĝeron de la dinastio Altavilla (lin forigante al lia regno de Sicilio) kaj enoficigas Rainulfon di Alife, de la gento Drengot, nova  duko de Apulio.

 Kronologio de la Papaj Koncilioj en Melfi 
Koncilio Papo DatoDekretojUnua koncilio de MelfiNikolao la 2-a3-a de aŭgusto - 25-a de aŭgusto 1059Antaŭata de Traktato de Melfi kaj konkludiĝas per la Konkordato de Melfi.Dua Koncilio de MelfiAleksandro la 2-a1-a de aŭgusto - septembro 1067Ekskomuniko kontraŭ Roberto la Giskarda.Tria koncilio de Melfi Urbano la 2-a10-a de septembro - 17-a de septembro  1089Estas proponita la Unua krucmilito.Kvara koncilio de Melfi Paskalo la 2-aAŭgusto 1101Ekskomuniko por la urbo Benevento. (dato ne certa)Kvina koncilio de Melfi Inocento la 2-a 4-a de julio - 18-a de julio  1137Ekskomuniko kontraŭ la kontraŭpapo Anakleto la 2-a kaj mallegitimo de Ruĝero la 2-a Altavilla kaj legitimo de Rainulfo la 3-a Drengot.

 Noto 
Alia koncilion oni okazigis en Melfi, tiu de 1130; sed ĝi ne estas agnoskita de la Eklezio ĉar kunvokita kaj pezita kaj promulgita de kontraŭpapo Anakleto la 2-a

 Bibliografio 
 John Julius Norwich, 'I Normanni nel Sud 1016-1130, Mursia, Milano 1971 (ed. or. The Normans in the South 1016-1130, Longmans, Londra, 1967).

 Notoj 

 Fonto 
 Falcone Beneventano, Chronicon Beneventanum. 
 Petro Diakono, Altercatio pro cenobio Casinensi.

 Vidu ankaŭ
 Inocento la 2-a 
 Unua koncilio de Melfi 
 Dua Koncilio de Melfi 
 Tria koncilio de Melfi 
 Kvara koncilio de Melfi 
 Graflando de Apulio
 Paskalo la 2-a
 Urbano la 2-a
 Kontraŭpapo Anakleto la 2-a

Kategorio:Ekumenaj Koncilioj
Kategorio:Normandoj
Kategorio:Normandoj en Suditalio