Komuneco (kristanismo)

La komuneco Dirita ankaŭ en esperantaj bibliaj tradukoj “kuneco” aŭ “kunuleco” inter la kuniĝintoj kun Jesuo Kristo. estas, laŭ komuna origino, la harmonio kreiĝanta inter du aŭ pli personoj. La vorto trovas sian originon el latina communio, kiu respondas al la greka koinonìa (κοινωνία).

La etimologia ĝin reirigas al la kunmetaĵo "com-unio", nome unuiĝo de diversaj personoj.El tiu kunmetaĵo devenas ankaŭ la vorto Komunio kiu referencas al la sakramenta unuiĝo kun Kristo en la Eŭkaristio.

La vorto akiras gravan signifon el al kristana lingvaĵo.

 En la Nova Testamento 
En la Nova Testamento la komuneco estas distinga signo de la kristanoj, kaj estas frukto de la dono de la Sankta Spirito:

Tia komuneco inter kristanoj estas ofte dirita ankaŭ Komuneco kun la Sanktuloj, kiu por katolikoj kaj ortodoksuloj etendiĝas ĝis la propetado de la sanktuloj por la surteraj vivantoj kaj de tiuj lastaj por la forpasintaj puriĝantaj en Purgatorio. Vidu Katekismo de la Katolika Eklezio n. 946 ss.

 Notoj 

 Vidu ankaŭ 

 Graco
 Komunio
 Komuneco kaj Liberigo
 Komuneco kun la Sanktuloj
 Asocio Pola Komuneco

Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Kristana eklezioscienco