István Zádor

István ZÁDOR [iŝtvAn], laŭ la hungara skribmaniero Zádor István estis hungara pentristo, grafikisto membro de Societo Szinyei Merse Pál.

István Zádor naskiĝis la  1882 en Hungario, en Nagykikinda (nuntempa Kikinda en Serbio). Li mortis la  1963 en Budapeŝto.

 Biografio 
István Zádor devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon, poste li eklaboris en banko. Tamen vespere li plulernis en lernejo pri pentroarto en Budapeŝto. Inter 1906-1909 li vivis kaj lernis en Parizo, poste li iris al Florenco. Dum la 1-a mondmilito li estis desegnisto pri la bataloj. Tiun li daŭris dum la postaj revolucioj, tial li poste fuĝis al Munkeno. Hejmenveninta li vizitis la artistan kolonion en Szolnok. Dum la 2-a mondmilito li vivis en Nederlando, sed poste li hejmenvenis. Li ricevis premion Kossuth en 1951.

 Liaj ĉefaj ekspozicioj 
 1916, 1918, 1921, 1934, 1958 Budapeŝto

 Liaj ĉefaj pentraĵoj 
 Feleségem (Mia edzino) 1910
 Önarckép (Memportreto) 1910
 Női portré (Virina portreto) 1935

 Elektitaj disĉiploj 
 Kálmán Istókovits
 Endre Vadász

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio
 Kortárs magyar művészeti lexikon ISBN 963-8477-46-6

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj