István Eiben

István Eiben [iŝtvAn ejben], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eiben István estis hungara kameraisto kaj profesoro.

István Eiben naskiĝis la  1902 en Budapeŝto. Li mortis la  1958 en Budapeŝto.

 Biografio 
István Eiben estis 14-jara, kiam li eklaboris ĉe filmoproduktadoj. En 1919 li iĝis kameraisto, en 1942 ĉefkameraisto. Li faris la unuan hungaran sonfilmon en 1931. Ekde 1952 ĝis sia morto li edukis en ĉeflernejo en Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1955.

 Verkaro (elekto) 
 resume pli ol 150 filmoj:
 diversaj mutaj filmoj, ekzemple A lélekidomár (1919); A névtelen vár (1920); Filoj de la Paŭlo-strato (1924)
 diversaj sonfilmoj, ekzemple A kék bálvány (La blua idolo) (1931); Hyppolit, la lakeo (1931); Az új rokon (La nova parenco) (1934); A nagymama (La avino) (1935); Az aranyember (La orohomo) (1936); Semmelweis (Ignaz Semmelweis) (1939); A tanítónő (La instruistino) (1945); Erkel (Ferenc Erkel) (1952); Rokonok (Parencoj) (1954); Felfelé a lejtőn'' (1959)

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio
 hungare 

Kategorio:Hungaraj kameraistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj