Gyula Laziczius

Gyula Laziczius, hungare Laziczius Gyula estis hungara lingvisto, literaturhistoriisto, profesoro, instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio.

Gyula Laziczius naskiĝis la  1896 en Újpest. Li mortis la  1957 en Budapeŝto.

 Biografio 
Gyula Laziczius frekventis gimnazion en Újpest, kie li lernis la hungaran lingvon de Mihály Babits, poste li eklernis en universitato ELTE. Post unu jaro li soldatiĝis en 1915. En la sekva jaro li iĝis militkaptito kaj hejmenveninta en 1918 li finlernis la universitaton, poste li instruis en diversaj lernejoj. Pro partopreno en la Hungara Sovetrespubliko depost 1922 li ne povis instrui, tial li eklaboris en oficejo. Spite tion li denove frekventis universitaton kaj li ekokupiĝis pri lingvoj, precipe pri la fonetiko. Ekde 1933 li instruis jam en universitato. En 1950 li iĝis trudemerito. Li ricevis premion en 1933, premion Kossuth en 1990 postmorte.

 Verkaro (elekto) 
 Bevezetés a fonológiába. - la unua lernolibro pri fonologio en la mondo - 1932 (en 1961 ankaŭ germane)
 A magyar nyelvjárások. (La hungaraj dialektoj) 1936
 Általános nyelvészet: Alapelvek és módszertani kérdések. 1942
 Fonétika. 1944
 Lehrbuch der Phonetik. 1961
 Selected writings of Gyula Laziczius. 1966

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio

Laziczius
Laziczius
Laziczius
Laziczius