Nándor Szávai

Nándor Szávai [sAvai], laŭ la hungara skribmaniero Szávai Nándor estis hungara tradukisto, literaturhistorio, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia filo estis János Szávai.

Nándor Szávai naskiĝis la  1906 en Zagrebo. Li mortis la  1979 en Budapeŝto.

 Biografio 
Nándor Szávai frekventis universitaton en Budapeŝto, poste en Parizo. Hejmenveninta li ekedukis en mezlernejoj. Inter 1948-1950 li estis vicministro kaj li partoprenis en ŝtatiĝo de la lernejoj. Baldaŭe li instruis en ELTE, dume li tradukadis. Li emeritiĝis en 1973. Li edziĝis en 1932, filo naskiĝis en 1940, li vidviniĝis en 1976. Li ricevis premion Kossuth en 1948.

 Liaj ĉefaj tradukaĵoj 
 Virginia Woolf: Orlando - romano 1945
 Louis Aragon: Les communistes (La komunistoj) 1940
 Leteroj de Voltaire 1963
 Walter Scott: Quentin Durward - romano - 1966
 Albert Camus: L'étranger 1970

 Aliaj verkoj 
 Rend és szabadság az iskolában (Ordo kaj libereco en la lernejo) 1949 - studo -
 Emberek és tájak - eseoj - 1972

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj