Orient-himalajaj subalpaj koniferaroj

eta|Koniferaroj apud Monto Gangkhar Puensum, Butano.
Priskribo
La ekoregiono konstituas zonon de koniferaro kovrantra 27 500 da kvadrataj kilometroj ekde altitudo de  3 000 ĝis 4 000 m etendiĝanta ekde Gandaki-Rivero en Nepalo oriento tra Butano kaj en  Arunaĉal-Pradeŝon. Ĝi estas parto de transira zono de la orientaliso, sude, al la palearktiso norde kaj estas la lasta arbara biotopo sub la arbolimo de Himalajo. Tiu ĉi estas borderata kun vivejozonoj ekde la herbejaj piedmontetoj al altaj pintoj kaj gastigas  iom da birdoj kaj bestoj kiuj sezone migras tra tiuj zonoj, inkluzive de tiuj koniferaroj, ĉiu el kiuj provizas per decidaj biotopoj dum diferencaj temperoj de la jaro. Plie la riveroj kaj riveretoj de la krutaj montarodeklivoj inundos sen ĉeesto de la arbaroj. 

Orienta Himalajo ricevas humidecon de la bengal-golfa musono kaj tial estas pli humida ol la okcidenta kaj prezentas arbolimon je pli alta altitudo (4 500 m kompare kun 3 000 m en Okcidentaj Himalajo). 

La ekoregiono limtuŝas la nordorient-himalajajn subalpajn koniferarojn, la orient-himalajajn subalpajn arbustarojn kaj herbejojn, la orient-himalajajn foliarbarojn kaj la himalajajn subtropikajn pinarojn.

Flaŭro
Tiuj arbaroj tipe troviĝas je krutaj, rokaj norden-fruntantaj deklivoj. La plej komunaj arbospecioj estas Abies spectabilis, Larix griffithii, Juniperus recurva, Juniperus indica, Betula utilis, Acer spp., kaj Sorbus spp. La subarbaraĵo ampleksas riĉan komunumon de multkoloraj rododendroj, inkludante Rhododendron hodgsonii, Rhododendron barbatum, Rhododendron campylocarpum, Rhododendron campanulatum, Rhododendron fulgens, kaj Rhododendron thomsonii. Aliaj arbedoj rilatas al Viburnum grandiflorum kaj Lonicera angustifolia. 

Tsuga dumosa troviĝas en pli humidaj areoj kaj malpli altaj altitudoj. Pinus wallichiana vegetas en pli sekaj areoj ĉirkaŭ Tibeto. Ĝi estas speciale komuna en Khumbu-Regiono. Taxus baccata estas grava sed ne komuna.

Juniperaj duonarbaroj vegetas en ebenaj, internaj rivervaloj, kun variaj specioj de saliko kaj prunuso. Tiuj en Tsarijatang-Valo en la butana Nacia Parko Jigme Dorji estas grava somera vivejo por la takino (Budorcas taxicolor).

Faŭno
Tiu ekoregiono gastigas 130     mamulospeciojn  kiuj originas  kaj de la orientaliso  kaj de la palearktiso, inludante civetojn, martesojn, himalajan hemitragon (Hemitragus jemlahicus) kaj muntjakon. La himalaja moskulo, ĉasita por siaj  mosko-glandoj, kaj la endanĝerigita malgranda  pando estas gravaj loĝantoj por kiuj la koniferaroj estas tipa biotopo. La malgranda pando vivas je altitudoj inter 3 000 kaj  4 000 m kie troviĝas bambuosubarbaraĵo sub la abioj. Aliaj minacataj specioj trovitaj tie ĉi estas takino, himalaja kaprikorno (Capricornis thar), kaj himalaja hilopeto (Hylopetes alboniger) dum  musorela mioto (Myotis sicarius), montara kuono (Cuon alpinus), azia nigra urso kaj himalaja hemitrago (Hemitragus jemlahicus) estas konsiderataj esti vundeblaj. Estas du preskaŭ endemiaj sciuredoj,  superba flugsciuro (Petaurista magnificus) kaj nobla flugsciuro (Petaurista nobilis) kune kun tut-endemia musedo, himalaja apodemo  (Apodemus gurkha).

Proksimume 202 birdospecioj estas registritaj en tiu ekoregiono. El ili ses estas endemiaj :brunbrusta perdriko (Arborophila mandellii),  Actinodura nipalensis (timaliedoj), ludlova fulveto (Alcippe ludlowi), Pnoepyga immaculata  (timaliedoj),  Tetraophasis szechenyii (fazanedoj), kaj Psittacula derbiana (papagedoj). La lastaj du estas limigitaj al areo de koniferaro en Arunaĉal-Pradeŝo . Minacataj aŭ endanĝerigitaj inkludas  tibetan orelfazanon (Crossoptilon harmani) kaj blankmakulan monalon (Lophophorus sclateri) dum iom da aliaj birdoj estas sentemaj por vivejaj ŝanĝoj kaj tial estas potence vundeblaj. Tiuj ĉi inkludas sangan fazanon (Ithaginis cruentus), grizabdomenan tragopanon (Tragopan blythii), karmezinan tragopanon (Tragopan satyra), gvardan trogonon (Harpactes wardi) kaj la brunbrustan perdrikon. Efektive tiu ekoregiono estas parto de du endemibirdaj areoj de la organizaĵo  Birda Vivo Internacie kaŭze de la nombro da birdoj por kiuj la koniferaroj estas gravaj por la reproduktado en naturo.

Minacoj kaj konservado
La homa loĝantaro de tiuj altaĵoj estas tre malmulta kaj plimulto de la natura koniferaro restas kun konsiderinda proporcio en protektitaj areoj. Damaĝo estas kaŭzita kiam arboj estas hakitaj por provizi per brulligno por la lokaj loĝantoj aŭ por la turistoj aŭ por senarbarigo por paŝtado. Grandaj protektitaj areoj inkludas Konservadan Areon Anapurno, Nacian Parkon Langtang kaj Nacian Parkon Makalu Barun en Nepalo, Nacian Parkon Singalila en Barato, kaj Faŭnan Protektejon Sakteng , Nacian Parkon Jigme Singje Vangĉuk kaj Nacian Parkon Jigme Dorji en Butano.

Referencoj

Vidu ankaŭ
Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
Konservada stato de ekoregiono

Eksteraj ligiloj

 Orient-himalajaj subalpaj koniferaroj (WWF)
 Orient-himalajaj subalpaj koniferaroj (WWF-Wildworld)
 Orient-himalajaj subalpaj koniferaroj (Wildworld) - Nacia Geografia Societo 
 Orient-himalajaj subalpaj koniferaroj (The Encyclopedia of Earth)
 Orient-himalajaj subalpaj koniferaroj (Globalspecies) 
 Situo de ekoregiono IM0501 : tajpu Eastern Himalayan subalpine conifer forests
  Tutmondaj 200, numero 67 : Orient-himalajaj foliaj kaj koniferaj arbaroj (WWF) 

Kategorio:Orientalisaj ekoregionoj
Kategorio:Mezvarmaj koniferarbaroj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Himalajo
Kategorio:Geografio de Butano
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Geografio de Nepalo