Clifford Brown

Clifford Brown (naskiĝis la 30-an de oktobro 1930 en Wilmington, Delavaro; mortis la 26-an de junio 1956 en Bedford, Pensilvanio) estis usona trumpetisto de ĵazo.

 Vivo 
Brown ricevis unua instruon pri trumpetludado de sia patro kaj ludis ekde 1945 en la lerneja bando de sia gimnazio. Ekde 1948 li studis ĉe la Ŝtata Kolegio je Delavaro. Samtempe li komencis muziki en la ĵazklubejoj de Filadelfio, kie li konatiĝis kun renomaj muzikistoj de la bibopa mondeto, ekz. kun Kenny Dorham, Max Roach, J. J. Johnson, Benny Golson kaj Fats Navarro. Navarro rimarkis la egan talenton de Clifford Brown kaj kuraĝigis lin fariĝi muzikisto. En 1949 Brown transiris al la Ŝtata Kolegio je Marilando, kiu esis renoma pro sia bona muzikfako, plue ludis tamen foje en ĵazklubejoj. Nur Dizzy Gillespie motivigis lin plene sindediĉi al ĵazo. En 1952 Brown faris kun la ritmenblusa bando de Chris Powell sian unuan diskon. Sekvis dungitecoj ĉe Lou Donaldson kaj Tadd Dameron. En 1953 lin dungis Lionel Hampton, kiun li en la sama jaro akompanis dum lia koncertaro en Eŭropo. Dum ĉi tiu tempo ili verkis kun tre diversaj ensembloj multajn sonregistraĵojn en Stokholmo kaj en Parizo. En 1954 li gajnis la renoman konkurson de la ĵaza fakrevuo Down Beat. Li fondis kune kun Max Roach ensemblon, kiu baldaŭ establiĝis kiel unu el la plej bonaj malmolbopaj bandoj. La 26-an de junio 1956 Clifford Brown perdis sian vivon pro aŭtoakcidento survoje al koncerto. Kun li mortis pianisto Richie Powell kaj ties edzino Nancy, kiu ŝoforis la aŭton.

 Graveco 
Clifford Brown estas ofte rigardata kiel unu el la plej eminentaj ĵaztalentoj de sia epoko. Lia tragika frua morto en la aĝo de 25 Jahren finis lian multpromesan evoluon abrupte. Lia vigla stilo kaj varma sono faris lin neintermiksebla. Li restas en memoro ankaŭ kiel kompreniĝema akompananto de la kantistinoj Helen Merrill kaj Sarah Vaughan. La sonregistraĵoj ekestintaj inter 1952 kaj 1954 dokumentas eksterordinaran maturecon de la juna muzikisto, kiu decide kunstampis la stilon de malmolbopo. Honore al li Benny Golson komponis la ĵaztitolon I Remember Clifford.

 Diskaro 
 Memorial Album (Blue Note Records, 1953)
 Clifford Brown Quartet in Paris (OJC, 1953) kun Henri Renaud, Pierre Michelot
 Jazz Immortal (Blue Note, 1954) kun Stu Williamson, Zoot Sims, Russ Freeman, Shelly Manne
 Alone Together (Verve, 1954-56) kun Harold Land, Sonny Rollins, Paul Quinichette, Helen Merrill, Sarah Vaughan
 Together: Recorded Live at Dolphy's Home (Rare Live, 1954) kun Eric Dolphy, Richie Powell, George Morrow, Max Roach
 Clifford Brown with Strings (Emarcy, 1955) kun Richie Powell, Barry Galbraith, George Morrow, Max Roach

 Listo de liaj plej famaj komponaĵoj 
 Joy Spring
 Daahoud
 Bones for Jones
 George's Dilemma
 Gerkin for Perkin
 Sandu
 Swingin'''
 Tiny Capers Brownie Speaks LaRue|
 Blues Walk All Weird Goofin' With Me Clifford’s Axe I Should Have Told You Goodbye I’m the One Jumpin’ the Blues Long as You’re Living The Best Thing for You Is Me Two Hearts That Pass in the Night When We’re Alone''

 Eksteraj ligiloj 
 Diskaro
 Vivo, komentoj de aliaj muzikistoj, bildoj ktp.

Kategorio:Ĵaztrumpetistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj