Espinoso del Rey

eta|250px|Situo de Espinoso del Rey en la provinco Toledo kaj en Hispanio
Espinoso del Rey estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

 Toponimio 
La termino "espinoso" (dorneca) devenas el la latina espinosus, kaj rilatas al fakto ke origine la vilaĝo estis ĉirkaŭata de dorna arbustaro. En dokumentoj de 1539 aperas kiel “lugar dee pinoso” (loko dorneca) kaj en alia de 1556 oni legas “de Eee pinoso”.

La aldono "del Rey" estis farata en la 16a jarcento, kiam ĝi estis deklarata vilaĝo libera (el impostado) aŭ reĝa laŭ la "privilegio y real Cédula de la Católica Majestad de Filipo la 2-a" (reĝa dokumento).

 Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas Espinoseño. La censita populacio en 2011 estis de 589 loĝantoj kaj la denseco estas de 12,27 loĝ/km².

 Situo 
Espinoso del Rey estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Jara en la sudokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 723 m; je 86 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 48 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°39′18″ N 4°47′1″ Ok.

 Geografio 
La municipo troviĝas situanta sur valo formata de malgrandaj montetoj kiuj deklivas el montaro, ene de la Teroj de Talavera. Ĝi apartenas al la komarko de La Jara kaj limas kun la municipaj teritorioj de Torrecilla de la Jara norde, oriente kaj okcidente, kaj Los Navalucillos kaj Robledo del Mazo sude, ĉiuj de la provinco de Toledo.

 Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Rura turismo, ĉefe por piedirado tra naturaj lokoj.

 Historio 
La tradicio datigas ties fondon je komenco de la 4a jarcento fare de la unuaj kristanoj fuĝintaj el la Karpetanio. Laŭ Francisco Coello de Portugal y Quesada, Espinoso estus la nuna setlejo de la iama antikva setlejo romia de Ispinum.

Ĝi apartenis al Talavera ekde la regado de Ferdinando la 3-a, kiu donis al tiu urbeto ĉiujn terojn inter Toledo kaj Trujillo, Ĝis la 14a de aŭgusto de 1579 kiam ĝi akiris la titolon de vilaĝo kaj ekestis regata de la instanco Santa Hermandad y Vieja de Talavera. Ekde tiam kaj pro diversaj problemoj pro limoj kontraŭ aliaj municipoj, ĝi malriĉiĝis kaj ties populacio malpliiĝis.

Ĝis 1798 konservis arkivon kun abunda dokumentaro pri ties pasinto, sed ĝi ruiniĝis pro militoj, incendioj ktp.

Meze de la 19a jarcento ties industrio konsistis je bredado de silkraŭpo, karbofarado kaj lignoproduktado.

Komence de la 20a jarcento oni konstruis lavejojn publikajn, profite de la malmanka akvo de la fonto de la Placo de Hispanio dum estis urbestro Tadeo Fajarnés. En 1925 oni inaŭguris la elektran liveradon (lumo), per energio devena el la akvobaraĵetoj de la rivero Gévalo.

Meze de la 20a jarcento la populacio atingis ĝis 2,114 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kiu preskaŭ kvaroniĝis al malpli da 600.

 Notoj 

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo