Cindrogriza ansero

La Cindrogriza ansero aŭ laŭ la latina scienca nomo Vaksabeka ansero (Cereopsis novaehollandiae)Etimologio: Cereopsis, "vakseca", el latina cere-, "vakso", kaj antikva greka opsi-, "aspekto". Tio aludas al pekuliara beko, novaehollandiae, novlatina por "Nova Holando", malnova nomo de Aŭstralio. au foje Gruntansero estas granda ansero loĝanta en suda Aŭstralio. Tiu specio ricevis anglan nomon el insulo Kabo Barren, kie oni vidis specimenojn la unuan fojon fare de eŭropaj esploristoj.

 Taksonomio 
eta|maldekstra|Kapa detalo
Ĝi estas la plej pekuliara ansero de necerta aliĝo (Sraml et al. 1996). Ĝi povus aparteni ĉu al la subfamilio de "veraj anseroj" kaj cignoj nome Anserenoj aŭ al la subfamilio de tadornoj nome Tadornenoj kiel distinga tribo Cereopsini, aŭ esti separata, eble inklude la prahistorie formortintaj neflugaj Novzelandaj anseroj de la genro Cnemiornis, en distinga subfamilio Cereopsenoj. Ja la unuaj ostoj de la birdoj de Novzelando malkovritaj estis ege similaj al tiuj de la Cindrogriza ansero, erare tiam menciitaj kiel "Novzelanda cindrogriza ansero" ("Cereopsis" novaezeelandiae).

Ĝi estas la ununura specio de la monotipa genro "Cereopsis". La pli malgranda populacio de Cindrogriza ansero en Okcidenta Aŭstralio estis priskribata kiel subspecio, Cereopsis novaehollandiae grisea, kaj nomata angle laŭ la insularo konata kiel Recherche.

 Aspekto 
eta|maldekstra|Paro en Tasmanio
maldekstra|eta|Paro ĉe Parko Cleland, Aŭstralio
maldekstra|eta|Nestumado
dekstra|eta|Junulo en insulo Maria.
eta| Cereopsis novaehollandiae - MHNT

Tiuj estas fortikaj anseroj kaj ties preskaŭ uniforme griza plumaro, kun rondoformaj nigraj punktoj ĉe flankoj, estas unika. La vosto kaj flugoplumoj estas nigrecaj kaj la kruroj estas rozkoloraj kun nigraj piedoj. La mallonga, kurbeca nigra beko kaj enorma verdeca vaksaĵo havigas ties tre pekuliaran mienon. La frunto kaj krono estas blankaj. La iriso estas rozkolora al helbruna kaj krome estas nigreca fajna okulringo. La kapo estas proporcie malgranda, la kolo estas longa kaj forta, pli larĝa je la kuniĝo al la korpo.

La Cindrogriza ansero estas 75 al 100 cm longa, pezas 3 al 7 kg kaj havas enverguron de 150 al 190 cm; maskloj estas iome pli grandaj ol inoj. Junuloj estas brunecaj kun blankaj makuloj.

 Kutimaro 
Ties kapablo por trinki salan aŭ salecan akvon permesas la nombrojn de tiuj anseroj resti en insulojn la tutan jaron. Ili estas unu el la plej raraj anseroj de la mondo. Ĝi estas gregema for de la reprodukta sezono, kiam ili vagadas pli amplekse, formante malgrandajn arojn.

Tiu aŭstralazia birdo manĝas per paŝtado kaj rare naĝas. Ili estas esence vegetaranoj. Ili estas atakemaj kaj unu birdo povas hegemonii en aro de birdokorto. Dum reprodukta sezono ili povas ataki pli grandajn bestojn, eĉ homojn.

Ili vivas ĝis 15 jarojn.

 Disvastiĝo kaj vivejo 
Nature ili loĝas en estuaroj kaj aliaj marbordaj areoj de suda Aŭstralio, ĉefe sudorienta Aŭstralio kaj Tasmanio. Ili estis enmetitaj en Novzelando, kie estas protektitaj.

Iama malpliiĝo en nombroj ŝajne ŝanĝis ĉar almenaŭ birdoj orientaj adaptiĝis al manĝo en agrikultura tero. La reproduktaj areoj estas herbecaj insuloj ĉe la aŭstralia marbordo, kie tiu specio nestumas surgrunde en kolonioj. Ili ne malbone akceptas kaptitecon, tre pretaj reproduktiĝi en kaptiteco se disponeblas sufiĉe grandaj birdokortoj. En kaptiteco estas aprezataj de bestoĝardenoj kaj privataj kolektoj.

En Aŭstralio esploristoj de la 19a jarcento nomigis kelkajn insulojn kiel "Goose Island" (Ansera Insulo) pro la ĉeesto de tiu specio tie.

En 1968, malgranda nombro de ansero estis enmetita en la insulo Maria.

 Subspecioj 
Oni agnoskas du subspeciojn de Cereopsis novaehollandiae:Peterson, A. P. Zoonomen. Zoological Nomenclature Resource - Anseriformes

 Cereopsis novaehollandiae novaehollandiae
 Cereopsis novaehollandiae grisea

 Referencoj 

 Madge, Steve & Burn, Hilary (1987): Wildfowl : an identification guide to the ducks, geese and swans of the world. Helm Identification Guides, London. ISBN 0-7470-2201-1
 Sraml, M.; Christidis, L.; Easteal, S.; Horn, P. & Collet, C. (1996): Molecular Relationships Within Australasian Waterfowl (Anseriformes). Australian Journal of Zoology 44(1): 47-58.  (HTML resumo)

 Vidu ankaŭ 
 Esperancaj mali-eŭkaliptaroj

 Eksteraj ligiloj 

 BirdLife Species Factsheet 
 Holotipo de Cereopsis novaehollandiae en la kolekto de la Muzeo Novzelanda Te Papa Tongarewa 

Kategorio:Oksiurenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Faŭno de Aŭstralio
Kategorio:Tasmanio