Visigota Regno

Visigota Regno aŭ Regno de la Visigotoj estis politika ento starigita de la visigotoj post sia setliĝo en Aquitania, en la epoko de la ĝermanaj invadoj, kiu daŭris grandan parton de la Alta Mezepoko, kaj okupis teritoriojn en Gaŭlo, Gallaecia kaj Hispania, en ties diversaj epokoj.

La regno gaŭl-visigota –regno visigota de Tuluzo–, kun ĉefurbo en Tuluzo (Gaŭlo), komencis en la jaro 418 kaj daŭris ĝis 507, dum la regno hispan-visigota –regno visigota de Toledo–, kun ĉefurbo en Toledo (Hispania), etendis el 507 ĝis la islama invado de Iberio en la jaroj 711-725.

 Prahistorio 
Gotoj dividiĝis en visigotoj kaj ostrogotoj en fino de la 4-a jarcento.

 Regno de Tuluzo 
 Regno de Toledo 
eta|250ra|Konverto de Rekaredo. De Muñoz Degrain. Palaco de la Senato, Madrido.
La venko de la frankoj super la visigotoj en la batalo de Vouillé en 507, kun Klodvigo la 1-a, okazigis la falon de la Visigota Regno de Tuluzo, kaj la visigotoj translokigis sian loĝantaron al Hispanio; tio rezultis en la definitiva konfirmo de la Pireneoj kiel landlimo inter Gaŭlio, escepte pro Septimanio, kaj la visigota Hispanio, same kiel la translokigo de la visigota ĉefurbo el Tuluzo al Toledo.

 Religio en la regno visigota 
 Falo de la regno 
 Vidu ankaŭ 
 Islama invado de Iberio

 Referencoj 

Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Visigotoj
Kategorio:Ĝermanoj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 5-a jarcento
Kategorio:Aperis en 410-419
Kategorio:418
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en la 8-a jarcento