Provinco Gvadalaĥaro

La provinco Gvadalaĥaro estas unu el la provincoj de Hispanio situanta en la nordoriento de la Aŭtonoma Komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝia ĉefurbo estas Gvadalaĥaro. La plej grava loĝloko post la provinca ĉefurbo estas Azuqueca de Henares kun pli ol  loĝantoj.

Gvadalaĥaro limas kun la provincoj Kvenko, Madrido, Segovio, Sorio, Zaragozo kaj Teruelo.

Ĝi havis  loĝantojn en 2011 el kiuj ĉirkaŭ  loĝas en la ĉefurbo. La provinco havas 288 municipojn el kiuj tri kvaronoj havas malpli ol 200 loĝantoj.

La provinco naskiĝis pere de la Provinca Deputitaro de Gvadalaĥaro kun Molino, la unua provinca deputitaro kreita laŭ la Hispana konstitucio de 1812, kreita en 1813 en Anguita, ene de la palaceto kio nun estas la Urbodomo. Poste ĝi estis konfirmita per la Teritoria divido de Hispanio de 1833.

 Komarkoj 
 Alkario
 La Campiña
 Montaro de Gvadalaĥaro
 Senjorlando de Molina-Alto Tajo

 Municipoj 

 Ĉefaj municipoj laŭ loĝantarokadra|105ra|GuadalajaraGuadalajarakadra|105ra|Azuqueca de HenaresAzuqueca de Henareskadra|105ra|Cabanillas del CampoCabanillas del Campo N.º Municipo Loĝantaro N.º Municipo Loĝantarokadra|105ra|MarchamaloMarchamalokadra|105ra|SigüenzaSigüenzakadra|105ra|PiozPioz 1  Guadalajara  11  Pioz   2  Azuqueca de Henares 12  Molina de Aragón   3  Alovera    13  Chiloeches   4  El Casar    14  Mondéjar   5  Cabanillas del Campo    15  Brihuega   6  Marchamalo    16  Uceda   7  Villanueva de la Torre    17  Horche   8  Torrejón del Rey    18  Yebes   9  Sigüenza    19  Fontanar   10  Yunquera de Henares    20  Galápagos  Fonto: INE 2013 Instituto Nacional de Estadística (ed.). «Cifras oficiales de población resultantes de la revisión del Padrón municipal a 1 de enero de 2013». Arkivita el la originalo en la 16a de novembro 2014. Alirita la 8an de Decembro 2017  

 Demografio 
La ruraj areoj de la provinco suferis teruran elmigradon kaj senloĝigon ekde post la Hispana Enlanda Milito pro socipolitikaj problemoj (milito, politika persekutado, ĝenerala malriĉeco kaj sendungado ktp.) kaj ĉefe en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj koincide kun la ĝenerala tajdo de elmigrado el ruraj al industriigitaj areoj unue de la lando (Madrido, Katalunio, Eŭskio) kaj poste de Okcidenta Eŭropo (Francio, Germanio, Svisio, Belgio). Tiele multaj vilaĝoj kiuj havis inter 200 kaj 300 loĝantoj (se ne diri preskaŭ ĉiuj) malaltiĝis al malpli ol 50 loĝantoj, do perdis la plej parton de sia loĝantaro. Estis foje escepto al tiu tendenco la akso laŭ la ŝosea komunikvojo el Madrido tra la provinca ĉefurbo Gvadalaĥaro al Zaragozo kaj Barcelono, kie servodisponeblo ebligis restadon de loĝantoj.

 Naturo 
 Natura parko de Alto Tajo

 Vidu ankaŭ 
 Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro

 Notoj 

 Eksteraj ligiloj 
  ()

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Kategorio:Gvadalaharo