Apogilradiko

eta|220ra|Apogilradikoj de Terminalia arjuna.
Apogilradiko aŭ ŝvelinta radikbazo  Simon, Karl-Hermann (ed.) 1995 : Lexicon Silvestre. Prima Pars. Vortaro de forsta fako. Esperantlingva parto (I eo) kun difinoj. Förderverein Lexicon Silvestre e.V., Eberswalde, 84 pp. , p. 4 estas granda radiko je la flanko de alta aŭ malprofunde fiksiĝinta arbo.

 Priskribo 
Tipe, apogilradikoj troviĝas en nutraĵ-malbonaj pluvarbaraj grundoj kaj ne trapenetras al pli profundaj grundotavoloj. Ili helpas la arbon kontraŭ renversiĝo kaj samtempe ankaŭ kolektas pli da nutraĵoj. Preskaŭ ĉiuj specioj de mangrovoarboj prezentas tiun tipon de radikoj. Apogilradikoj moderigas tensiojn en la trunko kaŭzitajn de nesimetria kanopeo  Young, T.P. and V. Perkocha. Treefalls, crown asymmetry, and buttresses. Journal of Ecology 82:319-324..
La radikoj povas interplekti kun apogiloradikoj de aliaj arboj kaj krei kompleksan retejon, kiu povas helpi subteni la ĉirkaŭantajn arbojn. Ili povas atingi altecojn de dek metroj kaj disvastiĝi por 30 metroj super la grundo kaj tiam por aliaj 30 metroj malsupre de ĝi. Kiam la radikoj disvastiĝas horizontale, ili povas kovri pli larĝan areon por kolektado de nutraĵoj. Ili restas proksime de la supra grundotavolo ĉar ĉiuj ĉefnutraĵoj estas trovitaj tie
 Crook, M.J., A.R. Ennos and J.R. Banks 1997 : The function of buttress roots: a comparative study of the anchorage systems of buttressed (Aglaia and Nephelium ramboutan species) and non-buttressed (Mallotus wrayi) tropical trees. J. Experimental Botany, 48(9):1703-1716..

 Notindaj kaj historiaj specimenaj arboj kun apogilradikoj 
 Ceiba pentandra de Vieques, Porto-Riko

 Referencoj 

Kategorio:Plantomorfologio
Kategorio:Arboj