Medino de Fezo

La Medino de Fezo (arabe فاس البالي), estas la murigita kaj plej malnova parto de la urbo Fezo, Maroko. Ĝi estis fondita de la Idrisidoj en la jaro 809. Fezo enhavas kelkajn el la plej belaj konstruaĵoj de Maroko, kies du monumentoj konstruitaj en la 9a jarcento estas la Moskeo de la andaluzoj kaj la Moskeo El-Qaraouiyyîn. La granda medino (la plej granda de la mondo) konservas mezepokan strukturon. Ĝi estas konsiderata kiel la plej granda zono por piedirantoj en la tuta mondo. Fezo estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1981.

Kategorio:Fezo