Filipo la diakono

La sankta Filipo - latine Philippus - estis unu el la unuaj sep diakonoj de la kristanismo, tutekzakte de la historie unua kristana komunumo, kunvenanta en Jerusalemo. Endas diferencigi lin de la apostolo samnoma, kvankam en la lengendoj de la kristana tradicio ambaŭ biografioj parte mise estis intermiksitaj. La diakono Filipo ofte ankaŭ referenciĝas je la nomo Filipo la evangeliisto.

eta|<center>la sankta Filipo la diakono baptas la trezoriston de la reĝino de Etiopio, skulptaĵo en la katolika preĝejo de Unteressendorf, parto de Hochdorf (Riß) en Germanio
En la tempo de la unua persekuto de kristanoj en Jerusalemo, Filipo kristanisme misiis en Samario (Agoj de la Apostoloj 8, 4-13). Li predikis kaj sanigis psikajn malsanulojn. Laŭ rakontoj de la libro Agoj de la Apostoloj (8, 26-40) li per supernaturaj fortoj estis transportata al dezerta vojo proksime de Gaza-urbo. Kie li renkontiĝis kun la trezoristo de la reĝino de Etiopio, kiu revojaĝis de Jerusalemo al lia afrika hejmlando. Li petis al la diakono bapti kaj do kristanigi lin. Eksterbibliaj fontoj en tiu bapto vidas la komenciĝon de la Etiopia Ortodoksa Eklezio.

Post tio - laŭ la informoj de la libroj Agoj de la Apostoloj - li misiis en la regiono de la antikva urbo Cezareo en Kapadokio, la nuna turkia urbo Kayseri, kaj post tio kune kun siaj kvar filinoj en la antikva urbo Hierapolis de Frigio. Tie laŭ eksterbibliaj fontoj la kvin familianoj estis malliberigitaj, krucumitaj kaj samtempe ankaŭ ŝtonumitaj, do mortis kiel kristanaj martiroj.

 Fono 
La sesa ĉapitro de la Agoj de la Apostoloj (vidu sube) rakontas pri malkonsento, kiu ekestis en la eklezio de Jerusalemo ĉirkaŭ du jarojn post la Ĉieleniro de Kristo. La "helenistoj", do judaj kristanoj influitaj de la greka kulturo, de la komunumo estis riproĉintaj la "hebreojn", do judajn kristanojn, kiuj uzis la hebrean biblion, ke iliaj vidvinoj estas ne sufiĉe atentataj en la ĉiutaga komunuma servado. Tio instigis la apostolojn, enoficigi por tiu tasko sep virojn, kiujn la kunveno elektis. Ili estis: Stefano, Filipo, Proĥoro, Nikanoro, Timono, Parmenaso [foje ankaŭ esperantigata simple Parmeno] kaj Nikolao (Ago 6,1-6). Tiujn virojn kaj iliajn posteulojn la komunumo nomis "diakonoj", post kiam la sankta Paŭlo en siaj leteroj por ili uzis tiun nomon.

 Citaĵo: Agoj de la Apostoloj 6 1-6 

 Referencoj 

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Diakonoj
Kategorio:Sepdek disĉiploj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 1-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento