Renato de Anĵuo

Renato la 1-a de Anĵuo (n. en Angers, la 16-an de januaro 1409 – m. en Aix-en-Provence, la 10-an de julio 1480) ankaŭ konata kiel Renato de Napolo, Renato de Sicilio kaj Renato la Bona (france Le bon roi René), estis duko de Anĵuo, grafo de Provenco (1434–1480), duko de Bar (1430–1480), duko de Loreno (1431–1453), reĝo de Napolo (1438–1442; titola 1442–1480), reĝo de Jerusalemo titola (1438–1480), reĝo de Aragono (1466–1472) en Katalunio. Renato multe ŝatis la artojn. Li verkis romanojn kaj primoralajn verkojn kaj verse kaj proze.

Li apartenis al la "pli juna anĵua dinastio", aŭ Anĵuo-Valois , branĉo de la Valezianoj.

Kategorio:Anĵua dinastio
Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Grafoj de Barcelono
Kategorio:Reĝoj de Aragono
Kategorio:Reĝoj de Napolo
Kategorio:Grafoj de Provenco
Kategorio:Lorenaj dukoj