Imre Dobozy

Imre DOBOZY [dobozi], hungare Dobozy Imre, Esperante Emeriko Dobozy estis hungara verkisto, ĵurnalisto kaj scenaristo.

Imre Dobozy naskiĝis la 30-an de oktobro 1917 en Vál. Li mortis la 23-an de septembro 1982 en Budapeŝto.

 Biografio 
Li komence lernis por esti instruisto, sed li laboris, kiel librotenanto. Dum la 2-a mondmilito li batalis, fine li sukcese rifuĝis al la Ruĝa Armeo. Ekde 1945 li estis komunista partiestro de distrikto, poste li ĵurnaladis, fine li estris societon de la hungaraj verkistoj kaj havis postenojn en revuoj. En 1959 li ricevis premio Kossuth kaj pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

 Verkoj (elekto) 
 1938 Június (junio), poemaro
 1948 A parasztság jelene és jövője (Hodiaŭo kaj futuro de la kamparanoj), eseo
 1951 Túrkeve (Túrkeve), riporto-serio
 1952 A szent kút (La sankta puto), romano
 1953 Felhő és napsütés (Nubo kaj sunbrilo), romano
 1955 A fegyverek beszéltek (La armiloj paroladis), romano
 1958 Szélvihar (Ŝtormo), dramo
 1969 Eljött a tavasz (Alvenis la printempo), dramo
 1974 Ősztől tavaszig (De aŭtuno ĝis printempo), 3 dramoj
 1987 Váratlan hangverseny (Neatendita koncerto), elektitaj noveloj
 scenarioj por filmoj kaj televizioj, la plej konata estas A tizedes meg a többiek (La kaporalo kaj la aliaj), 1965

 Memorigiloj 
 memortabulo en Budapeŝto

 En Esperanto aperis 
 en Hungara Antologio, 1983: fragmento el "La kaporalo kaj la aliaj"

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio

Dobozy
Dobozy
Dobozy