Orienta vespobuteo

La Orienta vespobuteo aŭ Kresta vespobuteo, Pernis ptilorhynchus, estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiaj la milvoj, la agloj kaj la cirkuoj.

 Aspekto 
maldekstra|eta|Oriental honey buzzard Mudumalai Mar21 DSC01405|alt=Oriental honey buzzard Mudumalai Mar21 DSC01405.jpg
Spite sian nomon, tiu specio ne estas rilata al la buteoj de la genro Buteo kaj estas taksonomie pli proksima al la milvoj. Ili ŝajnas longkolaj kun malgranda kapo (simila al tiu de kolombo), kaj ŝvebas per ebenaj flugiloj. La kapo ne havas la markatan supraokulan bordon kio havigas nerabobirdan vizaĝan aspekton. Ĝi havas longan voston kaj mallongan kreston. Ĝi estas bruna supre, sed ne tiom malhela kiom la Vespobuteo, kaj pli pala sube. Estas malhela gorĝostrio. Malkutime ĉe granda rabobirdo, ambaŭ seksoj povas esti distingataj. La masklo havas bluecgrizan kapon, dum la kapo de la ino estas bruna. Ŝi estas iom pli granda kaj malhela ol la masklo. La masklo havas nigran voston kun blanka bendo, dum la ino similas al la ino de la Vespobuteo. Tema pri klara kazo de seksa duformismo.

 Kutimoj 
eta|maldekstra|Ino ĉe Bharatpur

Ili reproduktiĝas en Azio el centra Siberio orienten al Japanio. Ĝi estas somera migranto en Siberion, kiu vintras en tropika sudorienta Azio. Aliloke ĝi estas pli malpli specio de loĝantaj birdoj. Ĝi estas specialista manĝanto, kiu vivtenas sin ĉefe el larvoj kaj nestoj de vespoj, kvankam ĝi kaptas ankaŭ aliajn malgrandajn insektojn kiaj cikadoj.Brues, Charles T. (1950) Large Raptorial Birds as Enemies of Cicadas. Psyche 57:74-76 PDF 

eta|maldekstra|Ĉe Kalkato
La Orienta vespobuteo reproduktiĝas en arbaroj, kaj estas malfacile videbla escepte en printempo, kiam la pariĝada memmontrado inkludas flugilfrapadon. La ceremonia memmontrado per ruliĝo dumfluge kaj per flugetado pinte de ascendo estas karaktera de la genro Pernis.Gewers, G. ; E. Curio & S H Hembra (2006) First observation of an advertisement display flight of ‘Steere’s Honey-buzzard’ Pernis (celebensis) steerei on Panay, Philippines. Forktail 22:163-165 PDF 

Ĝi estas pli granda kaj pli longflugila ol sia okcidenta samgenrano nome Vespobuteo, Pernis apivorus.

 Kamuflimitado 
eta|Ceremonia memmontra flugado
eta|In flight over Thane district, Maharashtra, India
eta|Taking off after drinking at a pond, Bandhavgarh, India
Oni sugestis, ke la simileco en plumaro inter junuloj de Orienta vespobuteo kaj la agloj membroj de la genro Spizaetus estas kialigita de serĉado de parta protektado kontraŭ predado fare de pli grandaj rabobirdoj. La agloj havas pli fortajn bekojn kaj kalkanumojn, kaj ŝajne estas malpli vundeblaj ol la specioj de la genro Pernis.

Simila kamuflimito estas montrata de junuloj de la Eŭropa vespobuteo, kiu similas al la Komuna buteo. Kvankam la Akcipitro kapablas mortigi ambaŭ speciojn, ĝi ŝajne evitas ataki la pli bone protektatajn speciojn de la genro Buteo.

 Distribuado de la subspecioj 
 Pernis ptilorhyncus orientalis - de Siberio ĝis Saĥaleno, sude ĝis Manĉurio, Japanio kaj Koreio. Vintrejo en Sudorienta Azio - Indonezio kaj Filipinoj.

 p.p. ruficollis - Barato, Srilanko, Mjanmao ĝis Ĉinio.
 p.p. philippensis - Filipinoj.
 p.p. palawanensis - en la Palavaninsuloj en Filipinio.
 p.p. torquatus - Sumatro kaj Borneo
 p.p. ptilorhyncus - la insulo Javo.

 Referencoj

 British Birds, vol 99, Marto 2006

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Pernenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio