Ija Lazari-Pawłowska

Ija Lazari-Pawłowska (naskiĝis la 8-an de majo 1921 en Arniszyce, apud Smolensk, mortis la 10-an de novembro 1994 en Lodzo) estis pola filozofino kaj etikistino. Aŭtorino de laboraĵoj pri metaetiko kaj nuntempa etiko. Disĉiplino kaj daŭrigantino de laboraĵoj de Maria Ossowska kaj Tadeusz Kotarbiński, kreintino de Katedro pri Etiko en Universitato de Lodzo . En 1962 habilitiĝis surbaze de la disertaĵo Etiko de Gandhi.

Ŝi estis aŭtorino de tradukataj al multaj lingvoj verkoj kaj artikoloj pri la etiko de Gandhi aŭ la filozofio de Albert Schweitzer kaj membris en pluraj sciencaj societoj kiel Erich Fromm Society aŭ Schopenhauer-Geselschaft, ankaŭ iniciatis honoran doktorecon en sia universitato por Leszek Kołakowski.

 Elektitaj publikaĵoj 
  (Gandhi defende de hinda netuŝeblulo), Warszawa 1959
  (Etiko de Gandhi), PWN, Warszawa, 1965;
 Gandhi, Warszawa 1967
  (Leon Petrażycki - teoriisto pri moralo kaj moralisto), Warszawa 1971
  (Modeloj de hinda perfektismo: el la esploroj pri kulturo de Barato), Warszawa 1973;
 , Warszawa, 1975;
 Schweitzer, Warszawa 1976
 Nehru, Warszawa 1991
  (Etiko. Elektitaj skribaĵoj), redakte de Paweł J. Smoczyński, Eldonejo Ossolineum, Wrocław 1992

 Bibliografio 
 (Morala vero. Morala bono. Jubilea libro dediĉita al sinjorino profesorino Ija Lazari) (Lodzo 1993, p. 247-259).

 Eksteraj ligiloj 

 Rememoroj pri profesorino Lazari-Pawłowska 
 Tri nocioj de toleremo

Kategorio:Polaj filozofoj
Kategorio:Filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Etikistoj
Kategorio:Polaj etikistoj