Municipo Rēzekne

La distrikto > municipo Rēzekne () estas distrikto en orienta Latvio. La distrikto estis kreita en 2021 en limoj de iama distrikto Rēzekne (, 1949-2009), krom paroĥo Nautrēni, transdonite de distrikto Ludza en 2009, per unuiĝo de ekzistantaj en 2009-2021 2 iamaj pli malgrandaj komunumoj: (). La centro de la distrikto situas en ŝtata urbo Rēzekne, kiu mem ne estas parto de la distrikto.

Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente distrikto Ludza, sude distrikto Krāslava, norde distrikto Balvi, kaj okcidente distrikto Preiļi, distrikto Varakļāni kaj distrikto Madona.

 Historio 
La teritorio de la distrikto estas loĝata ekde la Mezolitiko, 9-a jarmilo a.K. La plej granda nombro da ŝtonepokaj setlejoj estis malkovrita ĉirkaŭ lago Lubāns. Ekde la frua ferepoko (4-a/2-a jarcento a.K.) la teritorio estis loĝita fare de la baltmaraj finnaj triboj, ekde la 5-a jarcento la teritorio komencis loĝita de latgaloj. En la 9-a/10-a jarcento, la distrikto estis loĝita plejparte de latgaloj, en la norda parto miksite kun estonoj. Komence de la 13-a jarcento, la nuna teritorio de distrikto apartenis al la Latgalia landoj Lotigola kaj Varka, verŝajne regata de Jersika ŝtato, en la 13-a jarcento la teritorio estis konkerita de Livonio. Post la kolapso de Livonio en la 1560-aj jaroj, ĝi venis al la pola Duklando Pārdaugava, poste sub rekta pola rego. En 1772, pro diviĝo de Pollando, la regiono venis sub la kontrolon de Rusia Imperio kaj unue estis inkluzivita en la Pskova provinco, poste en 1778 en la Polacka provinco, ekde 1796 en la Belorusia provinco kaj ekde 1802 en la Vicebska provinco. En 1918 la distrikto estis inkludita en la Respubliko de Latvio.Latvijas Padomju Enciklopēdija - Latva Soveta Enciklopedio, p. 8-361.

 Geografio 
La centra, suda kaj oriente partoj de la distrikto situas en la norda parto de la Latgalia altebenaĵo (), kun plej altaj monteto Lielais Liepukalns (289 m). Nordokcidente estas parto de la Orienta Latvia malaltebenaĵo ().Latvijas ģeogrāfijas atlants - Latvia geografia atlaso. "Jāņa sēta", 2020 La praroko konsistas el supra devonia sedimentoj. Mineraloj: dolomito (Pērtnieki), argilo (Tūmuži), gruzo kaj sablo (Lipuški, Janopole), torfo (Salas, Stružānu, Īdeņu, Lubāna kaj aliaj marĉoj). Grundoj - en altebenaĵo gazonaj podzoligitaj, en malaltebenaĵo gazonaj glejaj kaj marĉaj. Erozio de grundoj en altebenaĵo. Arbaroj kovras proksimume trionon de la distrikta areo, marĉoj proksimume 6%.Latvijas PSR Mazā Enciklopēdija - Latva Malgranda Enciklopedio, p.3-166.

Averaĝa temperaturo:  en januaro,  en julio. Precipitaĵo 650–700 mm jare.

Gravaj riveroj:
 En la baseno de Daŭgavo - Rēzekne, Malta, Iča.
 En la baseno de Velikaja - Rītupe.

Estas 183 lagoj kun areo de pli ol unu hektaro, la plej granda - lagoj Lubāns (parte, 82 km²), Lago Rāzna (57,6 km²), Rušons (parte, 23,7 km²).

 Loĝantaro 
Distrikto Rēzekne havas 29 643 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas 10,5 loĝantoj por kvadratkilometro.
+ La plej grandaj setlejoj N#  Setlejo  Statuso  Paroĥo  Loĝantaro(2021)PMLP.gov.lv Latvijas iedzīvotāju skaits pašvaldībās (latve)LĢIA.gov.lv Vietvārdu datubāze 29.01.2021 (latve) 1.  Viļāni  Urbo  —  2921 2.  Malta  Vilaĝo  Maltas  2202 3.  Pleikšņi  Vilaĝo  Ozolaines  810 4.  Strūžāni  Vilaĝo  Stružānu  719 5.  Kaunata  Vilaĝo  Kaunatas  489 6.  Audriņi  Vilaĝo  Audriņu  438 7.  Sondori  Vilaĝo  Vērēmu  366 8.  Vecružina  Vilaĝo  Silmalas  361 9.  Sprūževa  Vilaĝo  Griškānu  334

 Administraj unuoj 
 Urboj (pilsēta) 
Viļānu pilsēta.

 Paroĥoj (pagasts) 
Audriņu pagasts, Bērzgales pagasts, Čornajas pagasts, Dricānu pagasts, Feimaņu pagasts, Gaigalavas pagasts, Griškānu pagasts, Ilzeskalna pagasts, Kantinieku pagasts, Kaunatas pagasts, Lendžu pagasts, Lūznavas pagasts, Mākoņkalna pagasts, Maltas pagasts, Nagļu pagasts, Nautrēnu pagasts, Ozolaines pagasts, Ozolmuižas pagasts, Pušas pagasts, Rikavas pagasts, Sakstagala pagasts, Silmalas pagasts, Stoļerovas pagasts, Stružānu pagasts, Vērēmu pagasts, Dekšāres pagasts, Sokolku pagasts, Viļānu pagasts.

 Galerio 

 Referencoj 

Rēzekne