Ŝabua

Ŝabua (malnovsudarabe s2bŭt S2abŭat, arabe شبوة, latinliterigo laŭ DMG Šabwa, Sabatha laŭ la antikva geografio de la helenoj kaj romianojPlinio la Maljuna Naturalis historia 6.28.32, prononco de la araba formo proksimume , sed ĉar en Esperanto la sono "ŭ" ankaŭ en transskriboj de alilingvaj nomoj ne antaŭvidatas sen antaŭa "a" aŭ "e", la latinliterigo "Ŝabua" prefere al "Ŝabva" restas laŭeble proksima al la origina prononco) ĝis la 4-a jarcento estis la ĉefurbo de la malnovsudaraba regno Hadramaut.

250ra|eta|maldekstra|
eta|300ra|
Ĝi situis ĉe la orienta rando de la dezerto Ramlat as-Sabatajn en la teritorio de nuntempa Jemeno, proksimume 300 km nordoriente de Sanao, en la loko kie la uedo Maŝar eliras en la dezerton. La loko altas proksimume 850 metrojn super la marnivelo. Ŝabua en la antikva epoko estis grava komerca stacio ĉe la karavana olibana vojo. Ekde la jaro 1975 la ruinoj estas esplorataj fare de franciaj arkeologoj.

 Notoj 

Kategorio:Antikvaj urboj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Jemeno