Gyula Benczúr

Gyula BENCZÚR [djula bencUr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Benczúr Gyula estis eminenta hungara pentristo. Lia frato estis Béla Benczúr, liaj gefiloj estis Ida Benczúr, Olga Benczúr kaj Gyula Benczúr (kuracisto), lia nepino estis Éva Vastagh, lia nepo estis László Vastagh.
eta|300px|Memportreto 1917

 Vivo 
Li naskiĝis en Nyíregyháza la 28-an de januaro 1844, li mortis en Dolány (nuna urboparto de Szécsény), la 16-an de julio 1920. Lia patrino estis pentristo, la patro estis kuracisto, lia filo estis Gyula Benczúr (kuracisto). Li frekventis mezlernejon kaj ankaŭ privatan artan lernejon pri pentroarto en Kassa (lia instruisto estis Béla Klimkovics), poste en Munkeno ekde 1865. Poste li rondvojaĝis en Italio kaj en Francio, fine li instruis en akademio de Munkeno. Hejmeniranta li fondis lernejon por pentristoj.

Memorekspozicioj okazis en 1920, 1944 kaj 1958.

 Liaj pli gravaj pentraĵoj 
Benczúr ŝatis la historiajn temojn.
Aparte menciindaj:
 Memportreto en 1861 (vidu la bildon!)
 Aresto de Francisko Rákóczi la 2-a
 Adiaŭo de Ladislao Hunyadi en 1866 (la unua vera sukceso)
 Baptiĝo de Vajk en 1875
 Reokupo de Buda en 1896
 Petőfi de 1909

 Liaj elektitaj portretoj 

 Elektitaj disĉiploj 

 Ede Balló
 Miksa Bruck
 Rezső Burghardt
 Andor Dudits
 Ferenc Eisenhut
 Gyula Glatter
 Elemér Halász-Hradil
 László Hegedűs (pentristo)
 Adolf Fényes
 Pál Jávor (pentristo)
 Bertalan Karlovszky
 László Kimnach
 Ottó Koroknyai
 József Koszta
 György Krivátsy Szűts
 Gusztáv Magyar-Mannheimer
 Celesztin Pállya
 Henrik Pap
 János Pentelei Molnár
 Gergely Pörge
 Kornél Spányik
 Gyula Stetka
 Ernő Stepanek
 Manó Vesztróczy

 Memorigiloj 
 strato kaj memortabulo en Budapeŝto
 Societo Benczúr
 skulptaĵo en Nyíregyháza

eta|555px|center|<center>Reokupo de Buda

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj