Alano la 2-a (Bretonio)

Biografio 
Alano la Dua kaj ties patro, la grafo Mathuedoï de Poher ekziliĝis ĉe la reĝo de Anglio Adelstano, komence de la 10-a jc. En 936, li albordiĝis ĉe Dol, ĉe la kampadejo de Péran Tiu ekspedicio de 936 aperis ankaŭ en la kontestebla  Chronique de Nantes de la 11-a jc, laŭ J.C. Cassard, iniciate de la abato Johano de Landévennec. Helpe de trupo da ekzilitaj bretonoj kaj anglojKroniko de Flodoard AD 936  Les Bretons revenant des régions d’outre mer, du service du roi Adelstan, regagnèrent leur pays, li militis kontraŭ la vikingoj en 937 kaj rekaptis de ili la riveron Luaro kaj la plejmulton de la bretonaj fortikaj urbojKroniko de Flodoard AD 937 :  « Les Bretons revinrent après de longs voyages dans leur pays dévasté [...]  ils eurent de fréquents combats avec les Normands [...] il restèrent vainqueurs et reprirent le pays dévasté ». Li fariĝis  « Brittonum dux » en 938.

La liberigo finiĝas en la  kun la venko de Trans super la vikingoj, kun la helpo de Juhel Bérenger, grafo de Rennes kaj de Hugo la 1-a, grafo de MaineKroniko de Flodoard AD 939 :  Les Bretons combattirent avec les Normands, remportèrent la victoire et l'on dit qu’ils prirent un fort à ces derniers. Tiu dato fariĝis la nacia tago de la bretonoj Laŭ Hubert Guillotel tiu restaŭro okazis kun tiu de Ludoviko la 4-a, reĝo de Francio en kompleta pridiskuto inkluzivanta Vilhelmon la 1-an de Normandio, Hugon la Grandan kaj Herberton la 2-an..

Li forcedis la duoninsulon Cotentin, Avranĉion kaj la okcidenton de la nuna departemento Mayenne. La graflando de Nantes estis sub la anĝevia regado de Fulko la 1-a de Anĵuo, kiu postulis ĝian posedon en 909 ĝis 919 kaj sub la vikinga okupo (sed la posedo de la graflando de Nantes estis ĉiam oficiale postulata de Fluko de Anĵuo ĝis en 938). Per geedziĝoj kaj aliancoj, la grafoj de Anĵuo, poste la dinastio de la Plantaĝenetoj plutenos sian suverenecon super la graflando de Nantes, ĝis en 1203.

Alano la Tordbarba alianciĝis al Ludoviko la 4-a la Transmara, kiun li ekkonis okaze de sia ekzilo en Anglio, kaj kun Teobaldo la Trompanto, grafo de Blezo, grafo de Tours kaj grafo de Chartres.

Li kontraktis en 942 fortan aliancon kun Vilhelmo la Stupkapa, duko de Akvitanio, kiu akirigis al li sude de la rivero Luaro la  pagi de Mauges, Tiffauges kaj HerbaugesNaskiĝo de Bretonio, Noël-Yves Tonnerre   l’œuvre de Barbetorte.

 Notoj kaj referencoj 

 Fontoj 

 Vidu ankaŭ 
 Suverenoj de Bretonio
 Duklando de Bretonio

 Eksteraj ligiloj 

  Chronique de Nantes sur Gallica, prezentita kaj komentita de René Merlet
 http://www.bretagnenet.com/strobinet/barzaz/louarn2.htm 

Kategorio:Bretonaj dukoj
Kategorio:Grafoj de Nanto