Zseni Várnai

Zseni VÁRNAI [ĵeni vArnai], hungare Várnai Zseni estis hungara poetino. Ŝia edzo estis Andor Peterdi, ŝia filo estis Gábor Peterdi.

Zseni Várnai naskiĝis, kiel Weisz Eugénia la 25-an de majo 1890 en Nagyvázsony, ŝi mortis la 16-an de oktobro 1981 en Budapeŝto.

 Biografio 
Zseni Várnai devenis el juda familio. Ŝi frekventis lernejon pri aktorado en Budapeŝto, spite tion ŝi neniam aktoradis. Ŝi edziniĝis al Andor Peterdi en 1909 ŝi kaj kontaktiĝis kun proletoj. En 1911 ŝi komencis sian karieron, tiam poemo aperis en ĵurnalo de laboristoj. Pro la poemo la polico akuzis ŝin. En 1918 tiu poemo estis grava slogeno dum la revolucio. Dum la 2-a mondmilito ŝi akre kontraŭis la faŝismon. Ŝi ricevis diversajn premiojn.

 Verkoj (elekto) 
 Katonafiamnak! (Al mia soldatofilo!), poemoj, 1914
 Anyaszív (Patrina koro), poemoj, 1918
 Forradalmi versei (Revoluciaj poemoj), 1919
 Én nem mondok le soha a reményről (Mi neniam rezignas pri la espero), 1940
 Válogatott versei (Elektitaj poemoj) 1942
 Egy asszony a milliók közül (Virino inter milionoj), membiografia romano, 1942
 Válogatott versek (Elektitaj poemoj), 1954
 Ének az anyáról (Kanto pri la patrino), 1968
 Áldott asszonyok (Benitaj virinoj), poemoj

 En Esperanto aperis 
 Hungara Antologio 1933: poeto

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj judoj