Sudazia arbanaso

La Sudazia arbanaso, Dendrocygna javanica, konata ankaŭ kiel Hindia fajfanaso, estas malgranda membro de la grupo de la Arbanasoj kiu reproduktiĝas en Suda Azio kaj sudorienta Azio. p. 58 Ili estas noktulaj manĝantoj kaj dumtage ili troviĝas are ĉe lagoj kaj humidaj rizkampoj. Ili povas ripozi sur arboj kaj foje konstruas siajn nestojn en arba kavaĵo. Tiu bruna kaj longkola anaso havas larĝajn flugilojn kiuj estas videblaj dumfluge kaj produktas laŭtan dunotan fajfan alvokon. Ĝi havas helbrunan pugon, diference el sia pli granda parenco nome la Dukolora arbanaso, kiu havas ĝin kremoblankan.

 Distribuado kaj habitato 
eta|Dumfluge la larĝaj flugiloj estas distingaj.
Tiu estas specio de tre loĝantaj birdoj distribuata dise ĉe la ebenaĵoj el malsupraj rivervaloj de Pakistano orienten tra Barato, Nepalo, Srilanko, Malajzio, Singapuro, Indonezio, suda Ĉinio al Vjetnamo. Ili loĝas ankaŭ en insuloj de tiu mondoregiono inklude la Andamanojn, Nikobarojn kaj Maldivojn. Ili foje faras lokajn movojn reage al vetero kaj al ŝanĝoj de akvodisponeblo kaj la plej nordaj birdoj vintrumas pli suden. Ii troviĝas en nesalaj humidejoj kun bona vegetaĵara kovro kaj ofte ripozas dumtage sur bordoj aŭ eĉ en malferma maro en marbordaj areoj.

Foje troviĝas grandaj nombroj en urbaj humidejoj kiaj ĉe Kalkato kaj Goa, plej precize dum vintro. En la bestoĝardeno de Alipore oni enmetis kaptivajn individuojn en la 1930-aj jaroj kaj naturaj birdoj aliĝis al tiu kerno sekve.

Kun ampleksa distribua teritorio inter 1 al 10 milionoj da km², ili estas konsiderataj sekura tutmonda populacio de 2 al 20 milionoj da individuoj. Ili ne estas minacataj pro ĉasado ĉar ili ne estas konsiderataj bongusta manĝo. Tamen oni scias, ke ĉasistoj de Asamo bredis anasidojn por servi kiel vivantaj allogaĵoj.

 Aspekto 
eta|maldekstra|Formo de la ekstera unuaranga, ŝajne utila por produkti fajfon dumfluge
eta|maldekstra|Dumnaĝe ĉe Akvabirda Parko Sylvan Heights, Norda Karolino.
Tiu helbruna anaso estas konfuzebla nur kun la Dukolora arbanaso (D. bicolor) sed ĝi havas helbrunan supravostajn kovrilojn malkiel la kremoblankecajn de tiu lasta. Dum rekta flugo, ties kapo estas tenita sub la nivelo de la korpo kiel ĉe aliaj specioj de la genro Dendrocygna. La krono kaj dorso estas malhelbrunaj (la dorso eĉ nigreca kun grandaj malhelaj plumoj kun helaj fajnaj bordoj), la beko griza, la iriso malhelbruna kun pli hela okulringo kaj ambaŭ seksoj estas similaj laŭ plumaro, do ne estas seksa duformismo.

Ili flugas malrapide sed per rapida flugilfrapado kaj kutime produktas ripetan fajfan alvokon siisik dum ili cirkulas superkape. Ili estas tre noktulaj kaj ofte ripozas dumtage. La plej ekstera unuaranga plumo havas la internan padelon modifita. Oni diras, ke tio utilas por helpi al produkto de fajfa sono dumfluge, kvankam tion ne konfirmis ankoraŭ kampostudoj.

La lanugaj idoj estas nigraj kun blankaj brovo kaj makuloj en malantaŭa kapo, flugiloj, suba dorso kaj pugo. Oni vidis albinajn individuojn en naturo.

 Kutimaro kaj ekologio 
eta|maldekstra|Aro surteriganta (Kalkato, Barato) 
eta|Surtere (Kalkato, Barato)
La Sudazia arbanaso estas kutime gregema. Ili manĝas ĉefe plantojn prenitajn el akvo same kiel grenon el kultivata rizo krom malgrandajn fiŝojn, ranojn kaj senvertebrulojn kiaj moluskoj kaj vermoj. Ili plaŭdas same kiel plonĝas en akvo. Ili ofte anasece vagadas surtere kaj oni vidis ke la Komuna minao sekvas ilin surherbare. Pariĝado konsistas ke masklo frontas la inon kaj merĝas kaj levas sian bekon enakve kaj naĝas ĉirkaŭ la ino. Ili reproduktiĝas dum la musono aŭ pluva sezono kaj tio povas varii laŭloke rilata al la manĝodisponeblo. La nestoloko povas esti arbotruo kovrita el bastonetoj kaj herbo aŭ konstruita sur la forko de granda arbo, foje reuzante malnovan neston de milvo aŭ ardeo aŭ eĉ surgrunde. La ovarkvanto varias el 7 al 12 blankaj ovoj kiuj estas kovataj de ambaŭ gepatroj. Oni registris pli grandajn ovarojn de ĝis 17 ovoj kvankam tio povas esti indiko de interspecia nestoparazitado. Eloviĝo okazas post ĉirkaŭ 22-24 tagoj. Oni povas fari pli da unu ovodemetadon en ununura sezono. Junuloj povas foje esti portataj sur la dorso de la gepatroj.

Lokaj nomoj kiaj sili kaj silhahi en Barato bazas sur siaj dunotaj fajfaj alvokoj. Ili iĝas tre maltimidaj kaptivece, kaj piediras kaj reagas al fajfoj. Individuoj en kaptiveco en Usono vivis ĝis 9 jaroj.

Oni priskribis kelkajn endoparazitiajn cestodojn inklude Hymenolepis javanensis kaj Cittotaenia sandgroundi el la Sudazia arbanaso krom ektoparazitaj birdopedikoj kaj akaroj.

 Bildaro 

 Notoj 

Kategorio:Arbocignenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Azio