Proklamo de la abolicio de la reĝeco

La proklamo de la abolicio de la reĝeco estis epizodo de la franca revolucio, kiu okazis en la  en la unua kunsido de la nacia Konvencio, en kiu la deputitoj proklamis la abolicion de la monarkio en Francio (kiu ekde la  estis preninta la formon de konstitucia monarkio), markante la naskiĝon de la  unua Respubliko de Francio.

 Kunteksto 

La deputitoj de la Konvencio sciis ke ili estis komisiitaj por ĉesigi la krizon, kiu koviĝis depost la fuĝo de la reĝo Ludoviko la 16-a kaj ties aresto en Varennes (Junio 1791) kaj la kapto de Tuileries (10an de aŭgusto 1792). Ilia burĝa origino kaj ilia politika agado, ne inklinigis ilin, por la plej multo, al indulgo por la trono. La venko de Valmy (), unua milita sukceso de la respubliko ĝuste en la sama tago de la kunveno, plifortigis iliajn konvinkiĝojn.

 Propono de abolicio de la reĝeco 

Kiam la deputito de Parizo, Jean-Marie Collot d'Herbois, proponis la abolicion de la reĝeco, li ne alfrontis fortan reziston. Nur Claude Basire, amiko de Georges Jacques Danton, klopodis moderigi la entuziasmon, rekomendante diskuton. Sed la abato Henri Grégoire, la konstitucia episkopo de Blois respondis malmilde :  Jean-François Ducos apogis lin asertante ke ĉiu klarigo estus vere neutila: 

Tiu minimuma argumentado konsistigis la debaton. La decido estis unuanime aprobita. La respubliko estis naskita.

Mirigita verŝajne pro sia propra aŭdaco kaj kvazaŭ por sin mem konvinki, la Konvencio decidis dati ekde tiam la oficialajn aktojn, ne plu de la jaro 4 de la Libereco sed de la jaro 1 de la respubliko.



Kategorio:Eventoj de la franca revolucio
Kategorio:Franca Revolucio
Abolicio de la reĝeco
Kategorio:1792