Luiz Bonfá

Luiz Floriano Bonfá (* 17-an de oktobro 1922 en Rio-de-Ĵanejro; † 12-an de januaro 2001 samloke) estis brazila komponisto, kantisto kaj gitaristo kaj grava reprezentanto de bosanovo, populara brazila muzikĝenro. Pro preseraro en Real Book, tre disvastiĝinta kolekto de ĵazaj normkantoj, la nomo ofte aperas laŭ la skribmaniero Luis Bonfi.

 Vivo 
Luiz Bonfá alkreskis en Rio-de-Ĵanejro kaj lernis komence meminstrue ludi gitaron. En la aĝo de dek du jaroj li ricevis de Isaías Sávio lecionojn pri klasika gitarludo. Ĉi tiuj ĉiusemajnaj lecionoj estis ligitaj kun longa kaj temporaba vojo tien kaj reen, ĉar la gepatra domo de Bonfá troviĝis ĉe la okcidenta urborando de Rio-de-Ĵanejro kaj Sávio loĝis en la montetoj de la urboparto Santa Teresa. Pro la grandaj penoj kaj la eksterordinara talento de sia lernanto Sávio ofte rezignis salajradon de siaj servoj.

Bonfá unuafoje famiĝis en Brazilo al vasta publikigo, kiam oni prezentis lin en 1947 je Nacia Radio en elsendaĵo pri junaj talentuloj. En la malfruaj 1940-aj jaroj li ankaŭ estis membro de la kantensemblo Quitandinha Serenaders. Dum la 1950-aj jaroj la brazila kantisto Dick Farney interpretis kaj surdiskigis kelkajn el liaj komponaĵoj. Farney konatigis Bonfá-on ankaŭ kun Antônio Carlos Jobim kaj Vinícius de Moraes, la ĉefa kantverkisto-paro malantaŭ la tutmonda sukceso de brazila bosanovo en la malfruaj 1950-aj kaj 1960-aj jaroj.

Bonfá verkis en 1956 kun ĉi tiuj kaj kun aliaj elstaraj brazilaj muzikistoj kaj artistoj pri la produktaĵo Orfeu da Conceição de Vinícius de Moraes, kiu kelkajn jarojn poste servis al Marcel Camus kiel bazo de sia mita filmo Orfeu Negro (Black Orpheus). Por la filmo aperinta en 1959 Bonfá kaj Jobim liveris la muzikon. La en ĝi ententata Manhã de Carnaval, kiun Bonfá estis komponinta, evoluis al ĵaza normkanto. Plua fama peco el la filmmuziko estas Samba de Orfeu.

En la 1960-aj jaroj bosanovo famiĝis ankaŭ tutmonde. Al tio kontribuis ĉefe la bosanovo-festivalo de 1962 en la koncertejo Carnegie Hall je Novjorko, al kiu Bonfá estis invitita kune kun aro da pluaj brazilaj muzikistoj, inter ili João Gilberto, Oscar Castro-Neves kaj Sergio Mendes. Bonfá faris en 1963 kun Stan Getz la muzikalbumon Jazz Samba Encore, kiu apartenas al la kulminoj de bosanovo. Meze de la 1960-aj jaroj Bonfá forlasis same kiel multaj aliaj muzikistoj Brazilon kaj iris en Usonon, ĉar la milita puĉo de 1964 estis plene renversita la politikan-socian etoson en Brazilo.

Bonfá restis en Usono ĝisis 1975 kaj kunlaboris kun usonaj muzikistoj kiel Paul Winter, Quincy Jones, George Benson, Steve Lawrence kaj Frank Sinatra. Por Elvis Presley li komponis la pecon Almost In Love. Li ankaŭ faris multajn soloalbumojn, inter ili la fama The Brazilian Scene el 1966. Bonfá restis ligita al Usono ankaŭ post lia reveno al Brazilo, eniris tamen dum siaj lastaj jardekoj iomete en forgeson. Lia lasta albumo Almost in Love el 1996 estis kunlaboraĵo kun la brazila kantistino Ithamara Koorax. Bonfá mortis en 2001 je la aĝo de 78 jaroj pro prostata kancero.

 Diskoj 
 Soloalbumoj 
 1955: Luiz Bonfá
 1957: Alta Versatilidade
 1957: Violão Boêmio
 1958: Ritmos Continentais
 1958: Meu Querido Violão
 1959: Amor! The Fabulous Guitar Of Luiz Bonfá
 1959: O Violão De Luiz Bonfá
 1962: O Violão E O Samba
 1962: Brazil's King of the Bossa Nova and Guitar
 1963: Plays And Sings Bossa Nova
 1963: Recado Novo De Luiz Bonfá
 1963: Violão Boêmio Vol.2
 1966: The Brazilian Scene
 1967: Luiz Bonfá
 1967: Luiz Bonfá Plays Great Songs
 1968: Black Orpheus Impressions
 1968: Bonfá
 1970: The New Face Of Luiz Bonfá
 1971: Sanctuary
 1972: Introspection
 1973: Jacarandá
 1974: Manhattan Strut
 1991: The Bonfá Magic
 1996: Sambolero
 2005: Solo In Rio 1959

 Kunlaboraĵoj 
 1956: De Cigarro Em Cigarro kun Jorge Henrique
 1956: Noite E Dia kun Eduardo Lincoln
 1956: Orfeu Da Conceição kun Antônio Carlos Jobim, Vinícius de Moraes kaj Roberto Paiva
 1958: Bonfafa kun Fafá Lemos
 1960: O Voz E O Violão kun Norma Suely
 1962: Bossa Nova at Carnegie Hall kun Oscar Castro-Neves kaj Agostinho Do Santos
 1963: Luiz Bonfá And Caterina Valente kun Caterina Valente
 1963: Jazz Samba Encore kun Stan Getz
 1964: Rio kun Paul Winter
 1965: Braziliana kun Maria Toledo
 1967: Maria Toledo Sings The Best Of Luiz Bonfá kun Maria Toledo
 1967: Steve & Edie, Bonfá & Brazil kun Steve Lawrence kaj Eydie Gorme
 1978: Bonfá Burrows Brazil kun Don Burrows
 1989: Nonstop To Brazil kun Gene Bertoncini
 1996: Almost In Love kun Ithamara Koorax

 Filmmuzikoj 
 1959: Orfeu Negro (Black Orpheus) kun Antônio Carlos Jobim
 1965: The Gentle Rain kun Eumir Deodato

 Eksteraj ligiloj 

 Luiz Bonfá ĉe allbrazilianmusic.com  
 Diskolisto de Bonfá
 Nekrologo en The Guardian

Kategorio:Brazilaj muzikistoj
Kategorio:Bosanovaj muzikistoj
Kategorio:Brazilaj gitaristoj