Emmanuel Le Ray

Emmanuel René Le Ray (naskiĝinta la  en Rennes, kajo de NemoursRegistrolibro de la naskiĝoj (1859), urbaj arkivoj de Rennes, cote 2E67, p. 162. Akto de la 17-a de Novembro 1859., kaj mortinta en 1936) estis franca arkitekto.

Li estis la filo de Louis Auguste Leray kaj de Céline Alexandrine Le Harivel.

Arkitekto de la urbo Rennes de 1895 ĝis 1932, precipe sub la urbestrado de Jean Janvier (1908-1923), li estis la antaŭuzanto de la ferbetona slabo en Bretonio kaj la desegnisto de multaj publikaj kaj privataj konstruaĵoj, kiaj : la lernejo pri medicino kaj farmacio, la finkonstruo de la komerca palaco en Rennes (nun centra poŝtoficejo de la urbo), la spektaklejo de la Cité, la naĝejo Saint-Georges, la panteono de Rennes, la monumento al la mortintoj, kiu situis ĉe la bulvardo de 'la Liberté', la nuna liceo Robidou, la preĝejo Saint-Aubin, la lernejgrupo Liberté, la enira krado de la parko Thabor (strato de Parizo), la centraj haloj ĉe la bulvardo de 'la Liberté', la konstruaĵo de Galeries Lafayette…

Li estis unu el la unuaj instruistoj de la nacia supera lernejo pri arkitekturo de Bretonio. Inter liaj lernantoj estis la arkitekto Alexandre Miniac.

 Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Francaj arkitektoj
Kategorio:Rennes