Andor Endre Gelléri

Andor Endre GELLÉRI, hungare Gelléri Andor Endre, estis hungara verkisto. Li estis grava figuro de la hungara novelo.

Li naskiĝis la 30-an de marto 1906 en Budapeŝto. Li mortis en majo 1945 (la preciza tago ne estas sciata) en Wels (Aŭstrio).

 Biografio 
Gelléri naskiĝis en malriĉa proleta familio. Laŭ deziro de lia patro, metalkonstruisto, li ĉesigis gimnazian edukon kaj frekventis teknikan faklernejon en Budapeŝto. Li laboris en diversaj uzinoj, fabrikoj, dume li debutis kiel novelisto en 1924. Poste, kiel talenta verkisto, li ricevis financan apogon por lerni en Italio kaj Germanio. Liaj apogantoj estis Zsigmond Móricz kaj Milán Füst, noveloj liaj aperis eĉ en la revuo Nyugat. En 1933 debuta novela libro aperis. Dum la 2-a mondmilito li ofte estis trudlaboristo, ĉar li estis judo. Fine de la milito la usona armeo liberigis lin el la koncentrejo Mauthausen-Gusen, sed mallonge poste li mortis pro tifo.

Inter 1931 kaj 1935 li ricevis premiojn (Baumgarten-distingo en 1932, Baumgarten-jarpremio en 1934).

 Verkoj (elekto) 
 A nagymosoda (La granda lavejo), unusola romano, 1930
 Kikötő (Haveno), novelaro, 1935
 Egy önérzet története (Historio de memrespekto), aŭtobiografio, 1957
 Összegyűjtött novellái (Kolektitaj noveloj), 1964
 Válogatott művei (Elektita verkaro), 1981

 En Esperanto aperis 
 Gelléri, Andor Endre: Ekzekuto de ukrainoj: omaĝe al la memoro de Sallai kaj Fürst, tradukis Tibor Papp, Hungara Antologio

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj