Penio

En sia teatraĵo Pluto, Aristofano rakontas kion povus okazi se oni malblindigus Riĉecon kaj malaperigus Penion. En ĝi, ŝi estas priskribita kiel la plej terura monstro el ĉiuj epokoj, sed ŝi respondas la atakon saĝe: se malriĉeco ne ekzistus, neniu emus labori nek klopodus plibonigi sian vivon; streĉoj antaŭenigi la socion, la metiojn kaj artojn ne plu troviĝus inter la homaro, kaj virteco, kiu malofte akompanas riĉulojn, simple malaperus de la mondoAristofano. Pluto, 414.. Ankaŭ Herodoto, PlutarkoPlutarko. Vivo de Temistoklo. kaj FilostratoFilostrato. Vivo de Apolonio. mencias Penion, sed ĉiam kun negativaj atributoj.

Nur la orfeanoj menciis ŝian genealogion: laŭ ili, la patrino de Penio estis Tesiso, simbolante per tio la antikvecon de malriĉeco. Tamen, la filozofo Platono priskribis postan legendon kiu anstataŭis tiun diinon per Metiso, la generanta povo. Do, Tesiso-Metiso iĝis patrino kaj de Penio kaj de Poro (kiu laŭ tiu legendo simbolas abundo). Ambaŭ diaĵoj ĉefrolis la alegorian miton pri deveno de la Amo: en festo honore al Afrodito, kiun ĉiuj gedioj partoprenis, Poro ebriiĝis kaj kuŝiĝis surplanke, en la korto. Tiam Penio venis peti la manĝo-restaĵojn, kaj pensis ke tiu dio suferis la samajn vivkondiĉojn ol ŝi. Tio igis Poron la nura alloga diaĵo por Penio, kaj el ilia unuiĝo naskiĝis Amo. Pro tio oni diras ke tiu sento ĉiam obeas Afroditon, ĉar naskiĝis dum tago dediĉita al ŝi, sed kutime Amo alivestiĝas en malriĉo kaj vagadas tra la stratoj. Kiel sia patrino, Amo kontraŭas riĉecon kaj bonfarton, kaj faras la homojn batali inter iliPlatono. Symposium, 178..

 Eksteraj ligiloj 
  Penio ĉe Theoi.com

 Referencoj 

Kategorio:Dajmonoj
Kategorio:Personigoj de la helena mitologio