Marcelo la 2-a

Marcelo la 2-a estis papo de la Katolika Eklezio.

 Biografio 
Papo Marcelo la 2-a naskiĝis en Montefano (Centra Italio), malgraŭ ke lia familio “Cervini” originis el Montepulciano (Centra Italio).

Lia fratino, Cinzia  Cervini, estis la patrino de sankta Roberto Bellarmino, kardinalo kaj Doktoro de eklezio.

Li persone esti taksata persono je alta morala integreco kaj grandaj spiritaj dotoj
En 1539 li estis ŝarĝita per la tasko episkope regi la diocezon de Lamezia Terme (Sicilio), sed rezignis pri tiu ofico post malpli ol unu jaro.

La 24-an de septembro 1540 li estis elektita episkopo de la diocezo Reggio nell'Emilia-Guastalla (Alta Italio).

En 1544 li estis, samtaske, enoficigita en la diocezo de Gubbio (Centra Italio).

Dum la Koncilio de Trento, Marcelo elstariĝis pro siaj sagaco kaj oportunaj intelektaj kapabloj kaj ĝuste pro tiuj li estis levita al la kardinala purpuro.

Sekve, fakte, li estis alvokita elspezi sian dotojn ĉe la Ŝtatsekretarieco de la Apostola Seĝo kaj samtempe en la prezidanteco de la Trenta Koncilio.

Kiam prezentiĝis la neceso elekti la nomon per kiu sidi ĉe la katedro de Petro (nome kiel papo), kardinalo Cervini konfirmis sian baptan nomon, ankaŭ por signali ke la prestiĝo de nova ŝarĝo, al kiu la Kardinala Kolegio lin ligis, neniel influus sur lia persono kaj liaj estontaj vivkondutoj kiuj konstatite estis ĉiam stampitaj per moralo kaj profunda religieco.

 Papado 
Papo Marcelo la 2-a volis, fakte, ke ankaŭ la kronada ceremonio disvolviĝu humiltone kaj kun malmulta festego, destinante al la malriĉuloj la monon asignitan de la roma kurio por la antaŭvidita protokolo de la papa elekto.

Tio generis grandajn atendojn en tiuj kiuj deziris alestiĝon de papo kapabla superi la ĵusan tradicion de papoj prefere dediĉitaj al kulturaj kaj artemaj kaj nepotismaj, se ne, foje, mondumecaj aferoj. Li ekmontriĝis tiom kontraŭnepotisme ke li malpermesis al sia parencaro veni al Romo, kaj intencis ne sin lasi altiri mezen de la politika agono konsiderante sian oficon tute engaĝita alproksimigi la popolojn kiel paŝtisto de la gentoj. Oni vidis en li la ekreformiston de reformoj ĉiam alvokataj.

Sed tiuj atendoj kaj esperoj tuj restis ĝia motoro ĉar papo Marcelo la 2-a, iom pli ol dudek tagoj post sia elektiĝo, mortis, eble pro infarkto, eble pro sekreta kaj eble maligna plago sur kruro. Li apenaŭ sukcesis dispozicii pri severa kaj mormodera kaj ŝparema en kortegaj, privataj kaj publikaj, leniĝoj.

dekstra|eta|Tombo de Marcelo la 2-a, en la Vatikanaj Grotoj
Li estis sepultita en simpla paleokristana sarkofago de la Vatikanaj Grotoj, laŭ liaj deziroj.

Giovanni Pierluigi da Palestrina, unu el la plej muzikistoj de tiu epoko, komponis honore de papo Marcelo la 2-a belegan paĝon de polifonia muziko, nome la tieldirita "Missa Papae Marcelli" (1562)

Lia posteulo estis papo Paŭlo la 4-a.

 Literaturo 
  Lorenzo Cardella, Memorie storiche de' cardinali della Santa Romana Chiesa Tomo Quarto (Roma: Pagliarini 1793) pp. 225
  Marc Dykmans, Quatre lettres de Marcel Cervini cardinal-légat auprès de Charles Quint en 1540, Archivum Historiae Pontificiae, 29, 1991, p. 113-171.
  William V. Hudon, Marcello Cervini: an Ecclesiastical Government in Tridentine Italy, Dekalb, Northern Illinois University Press, 1992.
  Paola Piacentini, La biblioteca di Marcello II Cervini : una ricostruzione dalle carte di Jeanne Bignami Odier : i libri a stampa , Città del Vaticano, Biblioteca apostolica vaticana, 2001 (Studi e testi ; 404)
  Paola Piacentini Scarcia, « La giovinezza di Marcello Cervini nelle lettere al padre (1519-1524) », dans Filologia umanistica per Gianvito Resta, Vincenzo Fera et Giacomo Ferraú (éd.), vol. 2, Padoue, Antenore, 1997, p. 1437-1438.

 Eksteraj ligiloj 

  Papa Marcello II su Associazione Eugubini nel Mondo 
 Enciclopedia dei Papi

Kategorio:Papoj