J. C. Heard

James Charles „J. C.“ Heard (* 8-an de oktobro 1917 en Dayton, Ohio; † 27-an de septembro 1988 en Royal Oak, Miĉigano) estis usona ĵaz-frapinstrumentisto.

J. C. Heard estis tre adaptiĝpova frapinstrumentisto, kiu partoprenis kaj multajn svingajn, bibopajn kaj ankaŭ ritmenblusajn improvizadkunsidojn kaj prezentis resp. surdiskigis kun tiel malsamaj muzikistoj kiel Gene Ammons, Sidney Bechet, Wardell Gray, Charlie Parker, Ike Quebec, Sarah Vaughan, Ben Webster kaj Lester Young.eta|dekstra|240px|J. C. Heard, Novjorko, proks. julion de 1946. Foto de William P. Gottlieb.Li ludis jam 14-jara frapinstrumentaron, komence en lokaj orkestroj, poste en la bandoj de Teddy Wilson (1939-41), Benny Carter (1941-42) kaj Cab Calloway (1942-45), intertempe duonan jaron en la bandego de Benny Goodman. Post 1946 li direktis ankaŭ propran ensemblon, kun kiu li prezentis en la novjorka Cafe Society kaj faris sonregistraĵojn por ŝelakdiskoj de Continental, estis membro de la bando de Erroll Garner, akompanis en 1952 Lesteron Young je ties disko Lester Young with the Oscar Peterson Trio kaj koncertvojaĝis en 1953 kun Jazz At The Philharmonic tra Eŭropo. En 1953 li pretertempe ekloĝis en Japanujo, kie li koncertis kun Toshiko Akiyoshi, en Filipinoj kaj en Aŭstralio. En 1958 li ludis kun JATP ĉe la ĵazfestivalo en Cannes kaj je la Internacia Ekspozicio en Bruselo. Samrjare li muzikis kun Roy Eldridge, Coleman Hawkins, Lester Young (kun la kvaropo de Oscar Peterson) kaj kun propraj bandoj. La plej konataj sonregistraĵoj, je kiuj kunlaboris J. C. Heard, estas „Congo Blues“ kaj „Slam Slam Blues“ de Red Norvo and His Selected Sextethttp://www.jazzdisco.org Dial Records Discography: 1943-1951 (kun Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Teddy Wilson, Flip Phillips kaj Slam Stewart, 6-an de junio 1945). Kun Charlie Parker li surdiskigis je la 4-a de septembro 1945 ankaŭ la titolon „The Street Beat“ (kun Charles Thompson & His All Stars).http://www.jazzdisco.org Diskografio de Charlie Parker

En la jaro 1966 J. C. Heard ekloĝis Detrojton, kie li aktivis ankoraŭ ĝis meze de la 1980-aj jaroj kiel bandestro kaj mentoro por junaj muzikistoj. En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj li prezentis kun pluraj ĉiustelularoj en Eŭropo.

J. C. Heard ne estas konfuzenda kun basisto John Heard.

 Selekta diskografio 
 Red Norvo (and His Selected Sextet): The Modern Red Norvo (Savoy Records, 1945-50)

 Literaturo 
 Richard Cook & Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz on CD, 6th Edition, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.
 John Jörgensen & Erik Wiedemann: Jazzlexikon, Mosaik, Hamburgo, 1967
 Peter Niklas Wilson & Ulfert Goeman: Charlie Parker - Sein Leben, seine Musik, seine Schallplatten, Schaftlach, Oreos (Collection Jazz), 1988, ISBN 3-923657-12-9

 Referencoj 

Kategorio:Usonaj ĵazaj frapinstrumentistoj
Kategorio:Usonaj ĵazbandego-direktistoj