Baklavo

Azerbajĝana baklavo el Ganĝa|250ra|eta|dekstra
Baklavo estas riĉa, dolĉa bakaĵo farita el tavoloj de filpasto plenigita per tranĉitaj nuksoj kaj dolĉigita per siropo aŭ mielo. Ĝi estas karakterizaĵo de la kuirartoj de la iama Otomana Imperio kaj en multaj landoj de centra kaj sudokcidenta Azio.

La historio de baklavo ne estas bone dokumentita. Multaj etnoj asertas ke ĝi estas ĝia propra dolĉaĵo, sed ekzistas forta indico ke ĝi estas de tjurka centrazia origino, kie ĝia nuna formo estas evoluigita en la imperiaj kuirejoj de la Palaco de Topkapi.

Multaj otomanaj dolĉaĵoj estas similaj al bizancaj, uzas paston, sezamon, tritikon, nuksojn kaj fruktojn, kaj kelkaj estis similaj al la otomana börek, halvao ktp.

Efektive, Vryonis identigas la malnovgreka gastris (γάστρις), kopte (κοπτὴ σησαμίς), kopton (κοπτόν), aŭ koptoplakous (κοπτοπλακοῦς), menciitaj en Deipnosofisteo, kiel baklavo, kaj nomataj kiel "Bizanca favorato".

 Lokaj versioj 
En Turkio, baklavo estas tipe servata kun ŝaŭmkremo kaj pistakujoj. En Azerbajĝano, baklavo estas plejparte farata dum festado de Novruzo. Post preparado, baklavo estas tranĉita en diamantoformoj kaj ĉiu peco estas garnita per migdalo aŭ juglando.

En Bosnio kaj Hercegovino baklavo estas ĝenerale riĉa je nuksoj kaj farĉaĵo kaj estas manĝata nur dum specialaj okazoj, plejparte en la sanktaj monatoj de Ramadano kaj Eid.

En Irano, pli seka versio de baklavo estas kuirita kaj prezentita en pli malgrandaj rombaj tranĉoj spicitaj kun rozakvo. Ankaŭ en Armenio ĝi estas populara dolĉaĵo.

En Afganio kaj Kipro, baklavo estas kuirita en triangul-formaj pecoj kaj estas malpeze kovrita per dispremitaj pistaknuksoj.

En Albanio, baklavo estas la plej populara deserto, kutime servata dum la novjara festo kaj la sekvaj tagoj. En ĉi tiu lando ĝi ankaŭ havas propran version kun vanilo kiel distingaĵo.

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Desertoj
Kategorio:Bakaĵoj
Kategorio:Balkana kuirarto
Kategorio:Mezorienta kuirarto
Kategorio:Turkaj vortoj kaj esprimoj