Pragmata Sankcio de 1830

En 1713, la reĝo de Hispanio Filipo la 5-a aprobis la Ley Sálica aŭ Salikfrankan leĝon, laŭ kiu la virinoj povus heredi la tronon nur se ne estis viraj heredantoj en la ĉefa linio (filoj) aŭ flanka (fratoj kaj nevoj). De ĉi tiu formo, ĝi pretendis eviti ke la Habsburgoj rekuperu la tronon tra linioj dinastia inaj. 

Unu jarcenton poste, en marto de 1830, Ferdinando la 7-a de Hispanio havis problemon: li ne havis filojn, nur du filinojn, Izabela (poste konita kiel Izabela la 2-a de Hispanio) kaj Luisa Fernanda de Burbono. La patro de Ferdinando la 7-a, Karolo la 4-a de Hispanio, estis farinta timeman provon forigi la Salikfrankan leĝon, kaj Ferdinando decidis efektivigi ĝin proklamante la Pragmatan Sankcion, por ke lia plej aĝa filino povu heredi la tronon kaj esti proklamita reĝino post lia morto, sekvante la hispanan tradicion. 

Ĉi tio malutilis al lia frato, Karlo Maria Isidro de Burbono (leĝa heredanto de la krono laŭ la Salikfranka leĝo), tiel ke liaj partianoj (inter ili, la ministro Calomarde) premis Ferdinandon la 7-an por ke li ŝanĝu kriterion kaj aboliciu la Pragmatan Sankcion de 1830. Tamen, Ferdinando, suferinte gravan atakon de podagro, plutenis sian sintenon kaj kiam li mortis la 29-a de septembro de 1833, Izabela estis proklamita reĝino; sed pro ŝia neplenaĝo, la reĝlando restis sub la regado de ŝia patrino, Maria Cristina de Borbón-Dos Sicilias.

 Vidu ankaŭ 
Salikfranka leĝo
Absolutisma restaŭrado en Hispanio
Unua Karlisma Milito

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Historio de Hispanio
*
Kategorio:Absolutismo
Kategorio:Hispana juro
Kategorio:Aperis en 1830
Kategorio:Karlismo