Hilda grupo

dekstra|frame|Skemo de la orbitoj de 153 Hilda (verda) kaj Jupitero (ruĝa). La ruĝaj cirkletoj estas la punktoj de Lagrange de la sistemo Jupitero - Suno

La Hilda grupo estas grupo da asteroidoj de la ekstera parto de la asteroida zono. Ili ne estas asteroida familio en la propra senco de la termino, ĉar ili ne devenas, pro diseriĝo, de unu sama objekto, sed prefere dinamika grupo da korpoj en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

Tiu grupo ŝuldas sian nomon al la asteroido 153 Hilda.153 Hilda (1935 GD) el JPL Small-Body Database Browser : Parametroj kaj simulado de orbito (de JPL Small-Body Database Lookup)

 Orbito 
La orbitaj elementoj de la asteroidoj de la Hilda grupo estas:
 a  e  imin  3,7 AU  0,07  0°max  4,2 AU  0,3  20°

Ili estas en orbita resonanco kun Jupitero: ili faras tri rondirojn ĉirkaŭ Suno dum Jupitero faras du rondirojn. Ili trakuras siajn elipasajn orbitojn tiamaniere, ke, kiam ili venas al iliaj afelioj, punkto plej proksime de la Jupitera orbito, ili proksimiĝas al la punktoj de Lagrange L3, L4 aŭ L5, sed neniam al Jupitero mem. Ili do restas je 60° au 180° disde Jupitero.
eta|dekstra|250px|Maldekstre: la anoj de la Hilda grupo, figurataj inter la tutaĵo de la konataj asteroidoj. Dekstre, la anoj de la Hilda grupo, figurataj sur fono de iliaj orbitoj.

Kvankam ĉiu asteroido trakuras elipsan orbiton, la tutaĵo de la grupanoj aranĝiĝas laŭ triangula formoLa triangulo formita de la anoj de la Hilda grupo, kun anguloj trunkitaj; la anguloj de la triangulo situas apud la punktoj de Lagrange. Tiu strukturo ŝajnas stabila sur longa daŭro.

 Sub-familio 
Ene de la Hilda grupo, estis malkovrita kolizia familio de la malhela spektra klaso "P", kiu devenus de kolizio okazinta 1,7 (± 0,7) miliardoj da jaroj antaŭ.Asteroid families in the first-order resonances with Jupiter de M. Brož kaj D. Vokrouhlický, el Monthly notice of the Royal Astronomical Society. Plej granda ano de tiu familio, 1911 Schubart, donis sian nomon al la "Ŝubarta familio"." La grandiĝinta familio de Schubart, de Joachim Schubart 

Ecoj
La anoj de la Hilda grupo havas malgrandan albedon, estas ofte de spektra tipo D aŭ P, kelkaj el ili estas de tipo C. La D kaj P-tipaj objektoj similas al kometaj kernoj. Tio, kiu pensigas ke multe da Hildaj grupanoj estus «  » (kometoj, kiuj perdis la tutaĵon de siaj gasoj kaj vaporiĝemaj materialoj).

Provoj por observi kometajn aktivecojn (hararo, vosto) ĉe la Hildaj grupanoj nesukcesis. Tamen, plej grandaj grupanoj, 1038 Tukio kaj 1162 Lariso, montris variojn de siaj rotaciperiodoj kiuj povus rezulti de elĵeto de gasoj.

Cetere, oni konas kelkajn verajn kometojn kies orbitoj (evoluontaj) similas al tiuj de la Hildaj grupanoj; eblas, ke iuj el ili iam iĝos Hildaj asteroidoj pro orbitaj perturbojLes astéroïdes - Orbites : le jeu des familles  Imago Mundi .

Tiaj kometoj estas tiel nomataj kvazaŭ-Hildaj kometojQuasi-Hilda comet 147P/Kushida-Muramatsu. Another long temporary satellite capture by Jupiter Ohtsuka, Katsuhito; Yoshikawa, M.; Asher, D. J.; Arakida, H.; Arakida, H. (October 2008) .

Ekzemploj:
39P/Oterma
74P/Smirnova-Chernykh
77P/Longmore
82P/Gehrels
111P/Helin-Roman-Crockett
147P/Kushida-Muramatsu
P/2010 H2 (Vales)

 Kelkaj nomitaj Hildaj asteroidoj

 Notoj kaj referencoj 


 Eksteraj ligiloj 
 The Hilda group of minor planets (La Hilda grupo de planadetoj) Royal Astronomical Society of Canada
 Novaĵoj pri la Hildaj Asteroidoj, de Joachim Schubart
 Novaĵoj pri la Hildaj Asteroidoj : parto 2-a, de Joachim Schubart
 5388 objektoj kun orbito de tipo Hilda; el la paĝaro de Minor Planet Center

Kategorio:Ĉiela mekaniko
Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
*