Bunta spronkoko

La Bunta spronkoko (Galloperdix lunulata) estas birdo de la familio de Fazanedoj troviĝanta en rokaj montaroj kaj arbustaroj ĉefe en duoninsula Barato. Maskloj estas pli brilkoloraj kaj blanke punktecaj. Maskloj havas 2 al 4 spronojn dum inoj povas havi 1 aŭ 2 spronojn ĉe siaj tarsoj. La specio troviĝas ĉefe ĉe roka kaj arbustaraj arbaraj habitatoj malkiel la Ruĝeca spronkoko. Ili troviĝas ĉe la subkreskaĵaro en paroj aŭ malgrandaj grupoj, kaj fuĝas kure kaj rare ekfluge.

 Aspekto 
eta|maldekstre|250px|Bunta spronkoko
Tiu spronkoko estas distinga ĉar ne havas nudan vizaĝan haŭtaĵon malkiel ĉe la Ruĝeca spronkoko. La masklo havas nigran voston kaj okrajn subajn partojn kiuj kontrastas kun la pli malhelaj supraj partoj. La plumaro de la supraj partoj kaj la flugilplumoj havas blankajn punktojn borde je nigra. La kapo kaj kolo de la masklo estas nigraj kun verdeca nuanco kaj tre fajne blankepunktecaj dum la dorso, pugo kaj flugilkovriloj estas brunaj. La ino estas multe pli senkolora kun ruĝeca brovo kaj orelkovriloj. La gorĝo estas pala kaj punkteca kiel ĉe masklo sed la ino ne havas blankan punktecon korpe. La beko kaj kruroj estas malhelgrizaj, kun 2 al 4 tarsaj spronoj ĉe masklo. Ankaŭ inoj povas havi 1 aŭ 2 spronojn. La vosto estas foje tenita supren.

 Distribuado kaj habitato 
La Bunta spronkoko troviĝas en kelkaj partoj de la teritorioj de Aravalli en Raĝastano, montetoj de centra Barato (Paĉmarhi) kaj la rokaj montetoj kaj sekaj arbaraj areoj de suda Barato. Ili estis konstatitaj ankaŭ en la regiono Nallamalai de Andra Pradeŝ en orientaj Ghatoj. La habitato estas pli seka ol tiu de la Ruĝeca spronkoko. En partoj de suda Barato, ili troviĝas en rokaj montetoj kun arbustaraj deklivoj, kio estas habitato uzata ankaŭ de la Flavgorĝa piknonoto.

 Kutimaro kaj ekologio 
La Bunta spronkoko troviĝas en paroj aŭ malgrandaj familigrupoj de ĝis 6 individuoj kaj tendencas resti en subkreskaĵaro, rare ekflugante. La alvoko estas laŭta ripeteca serio de notoj ĉur, ĉur, ĉur. Ili manĝas berojn (inklude Ziziphus oenoplia kaj de lentano Lantana camara) same kiel insektoj kaj floroj (Madhuca longifolia); kaj vizitas akvejojn mateniĝe.

La reprodukta sezono estas januaro al junio (ĉefe februaro, sed oni vidis idojn en aŭgusto, post la pluvoj, en partoj de Raĝasthano). Pariĝado inkludas masklan manĝoferon perbeke al ino.  Oni supozas, ke spronkokoj estas genro monogama. La nesto estas skrapaĵo engrunda kovrita per folioj ofte situa sub rokaĵo. La ovaro estas de 3 al 4, pli rare 5, palkremaj ovoj. Nur la ino kovas, sed ambaŭ gepatroj zorgas la idaron. Ili faras uzon de la trompoceremonio por forigi predantojn el la idaro.

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Filmetoj kaj aliaj ekzemploj

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio