Libchavy

Eble vi serĉas České Libchavy, la municipon norde najbaranta kun municipo Libchavy.

Municipo Libchavy situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe ŝoseo n-ro 14, laŭlonge de Libchavský potok, kiu en suda rando de la vilaĝo enfluas en la riveron Tichá Orlice. Norde Libchavy komenciĝas per limo kun vilaĝo České Libchavy kaj sude per limo kun distrikta urbo Ústí nad Orlicí. Do ĝi estas parto de kunurbaro Česká Třebová-Ústí nad Orlicí. La vilaĝon oni povas ankaŭ dividi per la rivereto en orienta, t.n. "Granda flanko" kaj okcidenta "Malgranda flanko". Vivas ĉi tie  ().

Partoj de municipo
 Dolní Libchavy
 Horní Libchavy

 Historio 
La unua historia raporto pri ĉi tiu regiono estas en testamento de Kojata Hrabišic el la jaro 1227. Lia grupano Nakaša ricevis donace arbaron "Nalubhave" (Na Libchavě) kun tasko koloniigi la teritorion. Tion li faris per fondo de nuntempa vilaĝo České Libchavy. Sude de ĝi ekestis kun signifa ĉeesto de germana etno, en tempo de kulmina koloniigo en la dua duono de 13-a kaj komence de la 14-a jarcentoj, domaro Německé Libchavy (Germana Libchavy) . Pli malfrue ĝia posedanto Mikuláš el Bubno dividis la vilaĝon inter siaj tri filoj kaj tiel ekestis Malsupra, Meza kaj Supra Libchavy. Domaro Meza Libchavy poste kuniĝis kun domaro Supra Libchavy. Komunumo Libchavy ekestis la 30-an de aprilo 1976 per kuniĝo de vilaĝoj Dolní Libchavy (Malsupra Libchavy) kaj Horní Libchavy (Supra Libchavy). Nova nombrado de domoj ne estis farita, do en la komunumo ekzistas du vicoj de domnombroj kaj ankaŭ postvivas malnovaj nomoj Dolní Libchavy kaj Horní Libchavy. Post la dua mondmilito estis plejparto de germanaj loĝantoj el Libchavy ellandigita kaj la vilaĝo estis nove koloniigita per ĉeĥaj setlanoj, kiuj zorge flegas la vilaĝon kaj tutan ĉirkaŭaĵon de ĝi.

 Loĝantaro 

 Memorindaĵoj 
 Preĝejo 
Sur norda flanko de Dolní Libchavy en tombejo, sur loko de forbruligita ligna kirko el la jaro 1585, troviĝas preĝejo de Sankta Nikolao, konstruita en la jaro 1803 laŭ planoj de J. Hardtmuth. Ĝi estas konstruita en empira stilo, ununava kun kvadrata ortangule fermita presbiterejo kaj sakristio sur norda flanko. Prisma turo estas super la okcidenta parto de la navo kaj el la fronto elstaras nur per malprofunda rizalito. Fasadoj estas glataj. La presbiterejo estas volbita per ĉeĥa plataĵo, la navo barele kun segmentoj sur zonoj, la ĥorejo estas masonita sur pilieroj, subvolbita per tri krucaj kampoj.

La ĉefaltaro, flankaj altaroj de Sankta Maria kaj de Sankta Adalberto, predikejo kun reliefo de Dissemanto kaj orgeno, do tuta ekipaĵo, estas ankaŭ empiraj el tempo ĉirkaŭ la jaro 1820.

 Paroĥestrejo 
La paroĥestrejo ekestis verŝajne samtempe kun la preĝejo. Ĝi estas simpla oblonga duetaĝa konstruaĵo. La teretaĝo estas volbita per ĉeĥa plataĵo, la dua etaĝo estas platplafona.

 Statuoj 
 Statuaro de Sankta Johano Nepomuka, Sankta Adalberto kaj Sankta Nikolao vidalvide de n-ro 176 en Dolní Libchavy estas baroka el la jaro 1733,
 Nemakulita apud la ŝoseo en Dolní Libchavy sur trilatera piedestalo estas el la jaro 1744,
 statuaro de Nemakulita en Horní Libchavy estis starigita en la jaro 1728 kaj nove en la jaro 1745. Ĝi troviĝas sur obelisko kun reliefoj de anĝeletaj kapetoj kaj finita per korinta kapitelo sur trilatera stablo kun akantoj, en flankoj estas statuo de Sankta Johano Nepomuka el la jaro 1731 sur prisma stablo kaj pli nova statuo de Sankta Johano kun reliefoj de torturado de Kristo,
 ŝtona kruco sur trilatera stablo kun volutoj sur anguloj kaj kun ŝtonhakita blazono de grafo el Bubno estas el la jaro 1754.
 baroka statuo de Sankta Jozefo el la jaro 1757 troviĝas sur svelta prisma piedestalo.

 Fortikaĵeto 
La plej malnova domo en Libchavy estas sinjora fortikaĵeto en suda flanko de la vilaĝo. Ĝi estas en areo de origina princa korto el la jaro 1628. Tiaj kortoj estis en Libchavy ankoraŭ du, unu en loko de nuntempa komunuma oficejo kaj plua, t.n. Flamlova en Supra Libchavy.

 Naturo 
Ambaŭflanke de la vilaĝo estas arbarriĉaj montodorsoj kun la plej alta monteto Hůrka (546 m s.m.). Ekde ili estas belaj panoramoj en vastan ĉirkaŭaĵon. Sude de la katastra distrikto estas la natura rezervejo Vadětín, kie printempe ekfloras multaj leŭkojoj kaj primoloj.

 Literaturo 
 Marek Podhorský: Pardubický kraj. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.
 Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – Umělecké památky Čech. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro