Jean-Martin Charcot

Jean-Martin CHARCOT (naskiĝis la 29-an de novembro 1825, mortis la 16-an de aŭgusto 1893) (shär-ˈkō,) estis franca neŭrologo kaj profesoro pri anatomia patologio. Li estas konata kiel "la fondinto de moderna neŭrologio" kaj estas" rilata al almenaŭ 15 medicinaj eponimoj ", inkluzive de Charcot-Marie-dentomalsano kaj amiotrofa lateralsklerozo (la malsano de Lou Gehrig). Charcot estis referita kiel "la patro de franca neŭrologio kaj unu el la pioniroj de la mondo de neŭrologio".
Lia laboro tre influis la evoluigajn kampojn de neŭrologio kaj psikologio . Li estis la "plej antaŭa neŭrologo antaŭ nelonge deknaŭa jarcenta Francio"Kushner (2000), p. 11 kaj estis nomitaj" la Napoleon de la neŭrozoj".

 Vivo 
Naskita en Parizo, Francio, Charcot funkciis kaj instruis ĉe la fama hospitalo Salpêtrière dum 33 jaroj. Lia reputacio kiel instrukciisto tiris studentojn de ĉie en Eŭropo. En 1882, li establis neŭrologioklinikon ĉe Salpêtrière, kio estis la unua el ĝia speco en Eŭropo.

La primara fokuso de Charcot estis neŭrologio. Li nomis kaj estis la unua se temas pri priskribi multlokan sklerozon.Charcot, J.Histologie de la sclerose en plaques.Gazette des hopitaŭ, Paris, 1868; 41: 554-555. Li ankaŭ estis la unua se temas pri priskribi malordon konatan kiel Charcot-artiko aŭ Charcot-artropatio, degenero de komunaj surfacoj rezultiĝantaj el perdo de proprioception. Li priesploris la funkciojn de malsamaj partoj de la cerbo kaj la rolo de arterioj en cerba hemoragio.

Charcot estis inter la unua se temas pri priskribi Charcot-Marie-dentomalsanon (CMT). La proklamo estis farita samtempe kun Pierre Marie de Francio (lia loĝanto) kaj Howard Henry Tooth de Anglio. La malsano ankaŭ estas foje nomita peronea muskola atrofio.Enersen, Ole Daniel.Charcot-Marie-Tooth disease.  Who Named It? Retrieved on 16 October 2008.

En 1861 kaj 1862, Charcot, kun tiu de Alfred Vulpian, aldonis pli da simptomoj al la klinika priskribo de James Parkinson kaj tiam poste ĉemetis la nomon Parkinson-malsano al la sindromo.Enerson, Ole Daniel.James Parkinson.  Who Named It? Retrieved on 16 October 2008.

La plej eltenema laboro de Charcot estis sur hipnoto kaj histerio. Li kredis ke histerio estis neŭrologia malordo kaŭzita per heredaj problemoj en la nerva sistemo.Lectures on the diseases of the nevous system p. 85 Li uzis hipnoton por indukti staton de histerio popularaj pacientoj kaj studis la rezultojn, kaj respondecis sole pri ŝanĝado de la franca medicina komunumo opinio pri la valideco de hipnoto (ĝi antaŭe estis malaprobita kiel Mesmerismo).

La verkoj de Charcot pri hipnoto kaj liaj publikaj manifestacioj de "hipnotigitaj" personoj en aŭditorio estis akre kritikitaj fare de Hippolyte Bernheim, plej elstara neŭrologo de la tempo, kaj de Charcot iama scienca asista tiu de Axel Munthe en liaj famaj memuaroj The Story of San Michele (La Etaĝa de Sano Michele).

En 1870 Charcot edziĝis al Caroline Johnson. Ili havis unu infanon kiun ili nomis Jean-Baptiste.

Charcot estis parto de la franca neŭrologia tradicio kaj legis malsupre, kaj tre honorita, Duchenne de Boulogne, kiun li plusendis supre kiel Mon maitre ("mia instruisto") - Charcot sidita kun Duchenne kiel kiujn li mensogis tinkturfarbante en 1875.

 Eponimoj 
eta|Charcot faras hipnozon en Salpêtrière sur histeria paciento Marie Wittman apogita sur Dr.Jozefo Babiński 
La nomo de Charcot estas rilata al multaj malsanoj kaj kondiĉoj:

 La arterio de Charcot (lentikulostriatarterio)
 La artiko de Charcot (diabeta artropatio)
 La malsano de Charcot (amiotrofa lateralsklerozo, la plej-ofta subtipo de motoroneŭrona malsano ankaŭ konata kiel la malsano de Lou Gehrig.
 Charcot-Marie-Tooth (peronea muskola atrofio)
 Charcot Wilbrand-sindromo (vida agnosia kaj perdo de kapablo al revisualise bildoj)
 La intermita hepata febro de Charcot (intermita doloro, intermita febro, intermita iktero, kaj malgrasigo)
 Charcot-Bouchard-aneŭrismoj (malgrandegaj aneŭrismoj de la penetraj branĉoj de meza cerba arterio en hipertensives)
 La triado de Charcot
 Charcot-artropatio
 Charcot-Lejdeno-kristaloj pro eosinofils blanka globetolisis en kazoj de alergiaj malsanoj,
 La asteroido 11314 Charcot.
Ankaŭ, Charcot Island en Antarkto estis nomita en sia honoro fare de sia filo, Jean-Baptiste Charcot.

 Heredaĵo 
Charcot estas nur tiel fama por liaj studentoj: Sigmund Freud, tiu de Joseph Babinski, Pierre Janet, William Jakobo, Pierre Marie, tiu de Albert Londe, Charles-Joseph Bouchard, Georges Gilles de la Tourette (Georges Gilles de La Tourette), tiu de Axel Munthe, tiu de Alfred Binet, kaj tiu de Albert Pitres. Charcot donis la eponimon por Tourettes sindromo en honoro de sia studento, Georges Gilles de La Tourette.Kushner (2000), p. 11Black, KJ.Tourette Syndrome and Other Tic Disorders. eMedicine, (22 March 2006). Retrieved on 27 June 2006.

 Enerson, Ole Daniel.Georges Albert Édouard Brutus Gilles de la Tourette. Who Named It? Retrieved on 28 June 2006.
Charcot prezentiĝas, kune kun Maria Skłodowska-Curie (sinjorino Kuri) kaj Charcot pacienca "Blanche" (Marie Wittman), en la romano de Per Olov Enquist de de 2004 La Libro pri Blanche kaj Marie (angla traduko, de 2006, ISBN 1-58567-668-3). Li ankaŭ aperas en la romano de 2005 de Sebastian Faulks, Human Traces, kaj en tiu de Axel Munthe estas 1929 memoraĵo The Story of San Michele (La Etaĝa de Sano Michele). En letero al la New York Times Book Review (New York Times Book Review) de la 18-an de Januaro, 1931, aliflanke, la filo de Charcot skribis ke "dr Munthe neniam estis trejnita fare de mia patro". Kaj en lia biografio de 2008 de Munthe (ISBN 978-1-84511-720-7), Bengt Jangfeldt diras ke la s de Charcot SIC ne menciita en ununura letero de Axel el la centoj kiuj estis konservitaj de liaj Parizo-jaroj. '

Kvankam de la 1870-aj jaroj, Charcot estis la plej konata kuracisto de Francio, laŭ Edward Shorter, liaj ideoj en psikiatrio estis refutita, kaj Francio ne resaniĝis por jardekoj. Shorter skribis en lia A History of Psychiatry (Historio de Psikiatrio) ke Charcot mem komprenis "preskaŭ nenion" koncerne gravan psikiatrian malsanon, kaj ke li "tre mankis ion rilate al ordinara racio kaj grandioze certa pri sia propra juĝo". Post lia morto, la malsano-"histerio "kiun Charcot priskribis estis trovita esti nenio pli ol" artefakto de sugesto".

 Referencoj 
 Kushner, HEJ. Sakranta cerbo? : La historioj de Tourettes sindromo. Harvard University Press, 2000. ISBN 0-674-00386-1

 Plia legaĵo 
 Bernheim, Hippolyte: Hypnotisme et sugesto: Doktrino de La Salpêtrière et doktrino de Nancy. - in: Le Temps, 29 januaro 1891.
 Carrez, Jean-Pierre: Femmes-oprimées à La Salpêtrière. Parizo, 2005.
 Gauchet, Marcel; Amanto, Gladys: Le-vrai Charcot: les kemins imprévus de l'inkonscient. Parizo, 1997.
 Georges Didi-Huberman: Die Erfindung der Hysterie. Die-fotografiske Klinik von Jean-Martin Charcot. Distrikto Paderborn: Denuncanto 1997. ISBN 3-7705-3148-5 (frz. Erstausgabe 1982)
 Goetz Cg, Bonduelle M, kaj Gelfand T (1995): Charcot: Konstruante Neŭrologion. New York, Oxford University Press.
 Guillain G (1959): J. - m. Charcot (1825-1893): lia Vivo - lia Laboro. (Bailey P trans. ). New York, Paul B. Hoeber.
 Thuillier, Jean: tiu de Monsieur Charcot de La Salpêtrière. Parizo, 1993.
 Werner Brück: Erotisierte Darstellungen-histeroepileptisker Frauen. Norderstedt, 2008. ISBN 3-8370-6917-6

 Eksteraj ligiloj 

 Biografio kaj bibliografio en la Virtuala Laboratorio de la Max Planck Institute for the History of Science (Max Planck Institute por la Historio de scienco kaj teknologio)
 Charcot prelegas pri malsanoj de la cerbo kaj nerva sistemo

 Referencoj 

Kategorio:Francaj kuracistoj
Kategorio:Hipnozo
Kategorio:Francaj neŭrologoj
Kategorio:Neŭrosciencistoj
Kategorio:Homoj en la historio de medicino
Kategorio:Francoj el al 19-a jarcento francoj
Kategorio:Sindromo de Tourette
Kategorio:Neŭrologoj
Kategorio:Hipnoto