Urmijo

Urmijo (, , azere اورمو / اورمیه – Urumijə / Urmu, kurde ورمێ – Urmije; sirie ܐܘܪܡܝܐ), dum plejparto de la Pahlavia Dinastio [1925–1979] nomata perse رضائیه, latinliterigite Rezaijeh), estas urbego en la nordokcidento de Irano. Ĝi estas la administra centro de la irana provinco Okcidenta Azerbajĝano. 

Urmia havas pli-malpli 600 000 loĝantojn kaj laŭ nombro de loĝantoj estas la deka plej granda irana urbo. Historie, ĝi estis urbo laŭlonge de la Silka Vojo.
maldekstre|eta|
Bazaj informoj
 Supermara alteco: 
 Loĝantaro:  en 2006
 Horzono: UTC + 3:30 (somere UTC + 4:30)
 Telefonkodo: 441, 443
eta|dekstra|

 Geografio 
Urmijo situas sur fekunda altebenaĵo borde de la rivero Ŝahar Ĉaj kaj ĉe la okcidenta bordo de la samnoma lago Urmia. Turkio troviĝas proksime.

 Historio 
Onidire Urmijo estas lulilo de la civilizacio. Unue oni menciis ĝin, kiel Gilzan. Ĝi estis religia kaj scienca centro. En la 10-a jarcento la urbo estis ĉirkaŭita per muro. En 1184 turkecaj triboj okupis la urbon. Baldaŭe turkoj kaj persoj ofte bataladis tie, sed ankaŭ Rusio okupis ĝin. Fine de la 2-a mondmilito Urmijo iĝis parto de Sovetunio aŭ subŝtato Azerio. En 1946 Irano reokupis ĝin. Dum longa historio de la urbo vivis tie diversaj etnoj, kiuj apartenis al diversaj religioj.

 Ekonomio 
La najbareco de Urmijo estas grava agrikultura loko. Oni kultivas vinberojn, pomojn kaj tabakojn.

 Klimato 
En Urmijo jare pluvas po 341 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter julio-septembro apenaŭ pluvas. Inter decembro-marto la temperaturo ofte falas sub frostopunkto. Inter junio-septembro la temperaturo varias inter 20-30°C. 

eta|Preĝejo Sankta Stefano
 Vidindaĵoj 
 arkeologia kaj historia muzeoj
 diversaj bibliotekoj
 moskeo
 preĝejo Sankta Stefano

 Eksteraj ligiloj 

 retejo de la provinco Okcidenta Azerbajĝano (

kategorio:Urboj de Irano
Kategorio:Metropoloj