Béla Erődi

ERŐDI Béla (eroe:di) Harrach estis hungara lingvisto, geografia verkisto naskita en Szászrégen la 16-an de aprilo 1846 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de majo 1936.

 Kariero 
Béla Erődi pristudis orientajn lingvojn en la Universitato de Budapeŝto. Li plustudis en Konstantinopolo, li vojaĝis en Malgranda Azio, Egiptio kaj en landoj de Balkano. En 1870 li revenis kaj li havigis diplomon de instruisto, en 1875 li doktoriĝis pri turka kaj persa lingvoj. Li estis komence instruisto en Budapeŝto, de 1882 direktoro de gimnazio de Fiume. De 1889 li instruis en Koloĵvaro, poste de 1892 ĝis 1919 li estis lernejdistrikta ĉefdirektoro en Budapeŝto. Li estis prezidanto de tutlanda komisio pri ekzameno de stenografio, kaligrafio kaj maŝintajpado. Li estis lingvotalentulo, eklernis 15 lingvojn. Li priokupiĝis la turka kaj persa lingvojn, li tradukis hungaren (Omar Ĥajam: Keleti gyöngyök, Hafizo, Abol-Gasem Ferdousio ktp.). De 1875 li estis sekretario de la Földrajzi Társaság (Geografia Asocio), de 1893 ĝis 1904 li estis ĝia prezidanto.

 Libroj 
 Mikes Kelemen életrajza (Pozsony – Bp., 1885);
 Fáraók országában (.Bp., 1888);
 Utazásom Szicília és Malta szigetén (Bp., 1895);
 A Szentföldön (Bp., 1899)

 Fonto 
 Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj