Adolfo Frederiko (Svedio)

Adolfo Frederiko (naskiĝinta la  en Kastelo Gottorf; mortinta la  en Stokholmo) estis de 1751 ĝis sia morto reĝo de Svedio.

Adolfo elektiĝis la  kiel tronheredonto kaj ekreĝis en 1751 post la morto de Frederiko. Lia kroniĝo okazis la 26-an de novembro samjare. Antaŭ lia surtroniĝo li estis princepiskopo de la princepiskoplando Lubeko.

Samkiel lia antaŭulo Frederiko, Adolfo ne havis multan potencon; la ĉefa povo estis koncentrita ĉe la "Regna Koncilio". En 1756 kelkaj subtenantoj de Adolfo kaj lia edzino provis puĉon. La puĉo malsukcesis, kaj pluraj puĉintoj estis ekzekutitaj. Adolfo restis reĝo, sed kun malmulta influo.

Adolfo mortis la  pro apopleksio sekve de ampleksega festmanĝo, kie li estis konsuminta omaron, kaviaron, acidan brasikon, fumaĵitan haringon kaj ĉampanon, kaj finfine 14 porciojn de sia plej ŝatata manĝaĵo: semla (= "fastobulko", bulko kun migdalaĵo kaj kremo) en varma lakto. Pro tio, svedaj lernejanoj konas lin kiel "la reĝo kiu mortis tromanĝante".

 Familio 
La  Adolfo Frederiko edziĝis kun Luiza Ulrika de Prusio. Ŝi naskis al li kvar infanojn:
 1746-1792 Gustavo la 3-a, reĝo de Svedio
 1748-1818 Karolo la 13-a, reĝo de Svedio
 1750-1803 Frederiko Adolfo, duko de Ostrogotio
 1753-1829 Sophie Albertine, princino de Svedio

Kategorio:Svedaj reĝoj
Kategorio:Princepiskopoj
Kategorio:Germanaj luteranaj episkopoj
Kategorio:Oldenburga dinastio