Santa Bárbara de Casa

Santa Bárbara de Casa estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.

 Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas caseños. La censita populacio en 2009 estis  loĝantoj kaj la denseco estas 7,89 loĝ./km². Inter 1900 kaj 1950 kreskis la populacio ĝis 1.131 loĝantoj en 1.900 kaj 2.466 en 1.940. Post tio elmigrado senhomigis la areon, kaj en 1.970 estis jam nur 1.650 loĝantoj. Kaj en 1.981 ĉirkaŭ 1.400.

 Situo 
Santa Bárbara de Casa estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Andévalo en la okcidenta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 316 m; je 80 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 147 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 48' N, 7º 11' Ok. Ĝi limas norde kun Rosal de la Frontera, sude kun Puebla de Guzmán, oriente kun Cabezas Rubias, okcidente kun Paymogo kaj Portugalio.

 Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Tradicie abelbredado (mielo kaj vakso).

 Historio 
Estis setlejoj el prahistorio, ĉar estas dolmeno de La Zarcita en la municipa teritorio. Ekzistis tiam (Ĥalkolitiko) domaro kun fortikaĵo.

En 1504 Santa Bárbara de Casa ricevis la kategorion de vilaĝo. Antaŭe estis formata de du domaroj nome El Hornacho kaj Los Palacios kiuj finfine unuiĝis. Santa Bárbara de Casa aperas fine de la 16a jarcento kun populacio de 72 vecinos (anoj), kiuj korespondas al faktaj 360 loĝantoj proksimume.

 Vidindaĵoj 
 Ventomuelejoj ĉe ermitejo.
 Preĝejo de la 18a jarcento.

 Notoj