Bylany

Municipo Bylany situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en milde ondiĝinta pejzaĝo ĉe rivereto Bylanka, 4 km okcidente de urbo Chrudim kaj 5 km oriente de urbo Heřmanův Městec, ĉe ŝoseo n-ro I/17 el Čáslav al Zámrsk. Vivas ĉi tie  (). Bylany situas en fekunda regiono, kie estas abundaj rikoltoj de sukera beto, malta hordeo, de bakista tritiko. Specialaĵo estas kulturado de sekalergoto sur grandaj parceloj.

 Historio 
La unua skriba mencio pri Bylany estas en la jaro 1406 kaj estas en protokolo pri aĉeto kaj vendo de la vilaĝo.
Nomo de la vilaĝo estas derivita de malnovĉeĥa vorto "býlé", kiu signis arbedojn kaj aliajn sovaĝajn kreskaĵojn. "Bylané" (Biluloj) do estis homoj, kiuj prisetlis tian areon de sovaĝaj kreskaĵoj kaj laŭ ili ekestis nuntempa nomo Bylany.

 Loĝantaro 

 Naturo 
La ĉefa pejzaĝa elemento de tiu ĉi regiono estas alta verdaĵo, kiu borderas naturan rivereton Bylanka. Proksime troviĝas pluaj verdaj areoj.

 Legendoj 
En Bylany vivis gastejmastro Beran, fama fortulo. Foje li iris el najbara vilaĝo Morašice kaj portis nekutiman ŝarĝon - vivan ĉevalon. Li havis ĝin sur ŝultroj sammaniere, kiel paŝtistoj portas ŝafojn. Li tiel venkis veton kun superulo el bienego de Morašice, ke li forportos la ĉevalon hejmen.

Aliafoje vizitis grafon Špork en Heřmanův Městec hungara nobelulo. Tiu fanfaronis per fortulo en sia gardistaro. Al Špork tio ne plaĉis, rememoris Beran-on kaj interkonsentis lukton de ambaŭ fortuloj. Beran venkis kaj la moŝta hungara sinjoro ne kapablis superi sian malvenkon kaj volis Beran-on mortpafi kaj pro tio la ĉeĥa fortulo devis forkuri. Tamen de Špork li ricevis riĉan rekompencon.

 Historio de vilaĝaj sonoriloj 
La origina sonorilo pendis en frontono de "Komunuma domo" n-ro 13. En la jaro 1935 geedzoj Rulík donacis al la vilaĝo novan, pli grandan sonorilon. Tiun oni lokigis en novan tureton sur tegmento de la Komunuma domo. En la dua mondmilito oni devis ĉiujn sonorilojn fordoni por fabrikado de armiloj. Tiel finis sian vivon ankaŭ la nova vilaĝa sonorilo. Sed la origina sonorilo estis kaŝita, do restis por reuzado post la milito. Ĉiutage trifoje kaj funebrosonoradon sonoris vilaĝa malriĉulo, invalido Linhart, kiu en la domo n-ro 13 loĝis.

 Literaturo 
 Marek Podhorský: Pardubický kraj. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

 Eksteraj ligiloj 
 Paĝaro de mikroregiono Chrudim 
 Paĝaro de mikroregiono okcidente de Chrudim 

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro