243 Ida

243 Ida estas mezgranda sed hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Koronisa familio.

 Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa, la 29-an de septembro 1884 elde la observatorio de Vieno.

 Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Idaia, fratino de Adrastejo, ambaŭ nimfoj kiuj vartis Zeŭson bebon. Tiu nomo estis proponita de Moriz von Kuffner, bierfaristo, amatora astronomo kaj viena meceno de la astronomio.

 Esplorado 
La  ĝi estas proksimiĝita de la kosmosondilo Galileo, per kiu estis malkovrita ĝian naturan sateliton Daktilo.
maldekstra|eta|pasoj de Galileo tra la asteroida zono

En 1993, la asteroido estis preterpasita de la kosmosondilo Galileo, kies celo estis Jupitero kaj ties lunoj. La preterpasoj apud Ida kaj Gaspro estis duarangaj celoj.

La kosmosondilo fotis la asteroidon inter 240 350 km kaj 2 390 km de distanco, kun relativa rapideco de 12,4 km/s. Proksimume 95% el la surfaco de Ida estis fotita.

Daktilo, la luno de Ida, estis malkovrita sur la ricevitaj kliŝaĵoj far de Ann Harch, ano de la teamo de la misio Galileo. Je la momento de la preterflugo, ĝi troviĝis je 90 km for de Ida, kaj sekvis progradan orbiton.

 Ecoj 
maldekstra|eta|Ida vidata sub variaj anguloj, de Galileo

Fotoj de 243 Ida montras neregulan kaj plilongigitan objekton, kiu ŝajnas farita el du korpoj ligitaj en formo memoriganta tiun de kornbulko, kun la subspaco ŝtopita per ruboj. Ĝia surfaco estas el la plej kraterhavaj en la sunsistemo kaj aperas kovrita de dika tavolo de regolito.

La reflekta spektro de Ida, mezurita la  de la astronomoj David J. Tholen kaj Edward F. Tedesco, kongruas kun tiu de la S-tipaj asteroidoj. Multaj observoj estis faritaj elde la Mararmea Usona obersvatorio de Flagstaff kaj la observatorio Oak Ridge de Harvard (Masaĉuseco), kiuj permesis precizi ĝian orbiton, por prepari la preterflugon de Galileo.

243 Ida estis identigita kiel ano de la Koronisa familio, far de la japana astronomo Kiyotsugu Hirayama, kiu hipotezis, en 1918, ke tiu familio estus la restaĵo de detruita pli granda korpo.

La kolektitaj datenoj kolektitaj okaze de la preterflugo de Galileo permesis unuan "geologika" studo de la asteroido: ĝia komponiĝo similas tiun de la ordinaraj ĥondritoj (aŭ O-ĥondritoj), tre ordinara tipo de meteorŝtonoj. Iaj S-tipaj asteroidoj, speciale tiuj de la Koronisa familio kiel Ida estas verŝajne la ĉefa fonto de tiaj meteorŝtonoj falintaj sur TeronGalileo Observations of Gaspra, Ida, and Dactyl: Implications for Meteoritics (Observoj per Galileo de Gaspro, Ida kaj Daktilo: Implicoj por meteorŝtonoj) .

 Satelito 
La satelito Daktilo, oficiale « (243) Ida I Dactyl » ricevis la nomon de la Daktiloj, mitaj estaĵoj kiuj vivis sur monto Ida en Kreto.

 Malkovro 
Ĝi estis malkovrita sur kliŝajoj senditaj de Galileo, kaj estis la unua pruvo de la ekzisto de asteroida luno, kaj suspektigas, ke multe da asteroidoj havus lunonDiscovery of Ida's Moon Indicates Possible "Families" of Asteroids (La malkovro de la Idaa luno indikas eblajn asteroidajn "familiojn")  .

 Ecoj 
Ĝi havas nur 1,4 km de diametro kaj sekvas progradan orbiton de granda duonakso de ĉirkaŭ 108 km. La aliaj parametroj ne estis precize kalkulitaj(243) Ida and Dactyl compiled by Wm. Robert Johnston (243 Ida kaj Daktilo, kompilita de Wm. Robert Johnston)  pro la mallonga daŭro de la preterflugo.

Ĝia komponiĝo similas tiun de Ida. Ĝia deveno estas necerta, sed datumoj ricevitaj post la preterflugo pensigas, ke ĝi estus fragmento de 158 Koronis.

eta|Alproksimiĝo de Galileo al Ida

 Noto kaj referencoj 


 Eksteraj ligiloj 




  La asteroido (243) Ida (el la paĝoj de Jean-Michel)
  243 Ida ("Le système solaire à portée de votre souris" - La Sunsistemo musklake atingebla)
  Geologio de 243 Ida 
  Renkontoj de Galileo kun Gaspro kaj Ida
  Ida kaj Dactyl, el View of the Solar System

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1884