Levajanta cistikolo

La Levajanta cistikolo, Cisticola tinniens iam Malurus tinniens, estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.

 Disvastiĝo 
Ĝi troviĝas kiel loĝanta reproduktanto en orienta Afriko el Kenjo al orienta Sudafriko. Tiu cistikolo estas komuna en kareksejoj, junkejoj, herbejoj kaj similaj humidaj habitatoj kutime ĉe riveroj aŭ akvorezervujoj.

Oni agnoskas ses subspeciojn inter kiuj estas la jenaj: dyleffi, Prigogine, 1952 - orienta DRKongo (nordokcidente de Lago Tanganiko), oreophilus, van Someren, 1922 - okcidenta Kenjo en altaj teroj kaj perpullus, E. J. O. Hartert, 1920 - Angolo, suda DRKongo kaj okcidenta Zambio. 

 Aspekto 
La Levajanta cistikolo estas malgranda, 12-15 cm longa, grizkolora birdo kun longeca vosto kaj ruĝeca krono. La supraj partoj de la plenkreska reproduktanto estas grizaj, kun tre larĝa strieco je nigro kio iĝas la dorso fakte nigra, kaj kun ruĝeca parto en faldita flugilo. La superokula strizono, vizaĝo kaj subaj partoj estas sablokoloraj al blankecaj kaj la vosto estas ruĝecbruna kun nigraj plumocentroj. La mallonga rekta beko estas nigrecbruna kun rozkoloreca aŭ kornokolora bazo, kaj piedoj kaj kruroj estas rozbrunaj. La iriso estas helbruna.

Plenkreskaj nereproduktuloj estas pli brundorsaj, kaj junuloj havas pli flavajn subajn partojn.

La alvokoj de la Levajanta cistikolo inkludas muzikan  ĉrip-trrrup-trriii, plendeman tii tii tii kaj akrajn alarmonotojn. 

 Kutimaro 
La Levajanta cistikolo konstruas buloforman neston kun flanka enirejo el sekaj herboj, araneretoj kaj milda plantomaterialo. Ĝi kutime lokiĝas en hebotufo de herboj aŭ fiherboj, kiuj staras aŭ pendas ĉe aŭ super akvo. Nestosezono okazas el aŭgusto al oktobro.

La Levajanta cistikolo estas kutime vidata en paroj, sola aŭ en malgrandaj familigrupoj, flugetadanta tra herbo dum ĝi manĝas malgrandajn insektojn. Ĝi estas voĉema kaj videbla, ripoze sur pinto de altaj herboj kaj junkoj kaj faras alarmalvokon.

 Konservostatuso 
Tiu komuna specio havas grandan teritorion kun ĉirkaŭkalkulata etendo de 1,400,000 km².  Oni supozas ankaŭ ke la populacio estas granda kaj ke la specio ne alproksimiĝas al kriterioj de malpliiĝo fare de la IUCN Ruĝa Listo kaj pro tio tiu specio estas konsiderata kiel Malplej Zorgiga.

 Referencoj 
Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, SASOL Birds of Southern Africa (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
SASOL Bird e-Guide 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Cistikoledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko