Iván Kotsis

KOTSIS Iván (pro. koĉiŝ) estis hungara inĝeniero pri konstruaĵo, universitata profesoro, laŭreato de Ybl-premio (1961) naskita en Arado la 15-an de decembro 1889 kaj mortinta en Budapeŝto la 11-an de januaro 1980.

 Biografio 
Iván Kotsis diplomiĝis en 1911 kaj poste li pristudis per stipendio la italan kaj germanan arkitekturojn. En 1918 li doktoriĝis, en 1920 li kvalifikiĝis privatprofesoro pri itala renesanca arkitekturo. De 1927 ĝis 1949 li estis universitata profesoro publika. En 1945 li ricevis membrecon en Hungara Scienca Akademio.

 Ĉefaj konstruaĵoj realigitaj 
 Preĝejo kaj klostro Franciskana de Zalaegerszeg (1915-27);
 Somerumeja kastelo de Tihany (1925),
 Biologia esplorejo de Tihany (1925-27);
 Preĝejo romia katolika de Balatonboglár (1931);
 Urbodomo de Székesfehérvár: (1935-36); loĝdomoj (1935-36, 1955-62);
 Loĝdomoj en Bp.: XI. Kanizsa u. 5., II. Ganz u. 15., VII. Bajza u. 4., XI. Fehérvári út 135. sz. (antaŭ 1949).

 Restarigaĵoj kaj rekonstruaĵoj 
 Restarigo de rezidejo de MTA (1954-56);
 Rekonstruo de publiktrafika parto de teatro Erkel Színház (1959-62);
 Rekonstruo de teatro Petőfi Színház de Ŝoprono (1963-70);
 Restarigo de palmdomo de la botanika ĝardeno (1961-65);
 Restarigo de la centra fronto de la konstruaĵo de Eötvös Loránd Tudományegyetem (1961-65).

 Verkoj 
 Az olasz renaissance építőművészet alaktana (Bp., 1917);
 Magyarország építőművészet-történeti emlékeinek tervszerű feltárása (Bp., 1920);
 Az olasz renaissance építőművészet formaképzése, homlokzati és téralakításai (Bp., 1921., több kiad.);
 A renaissance építőművészet formái (Bp., 1921, 19483);
 Tervezetek 1912-1922 (Bp., 1922);
 A közép-európai renaissance építőművészet alaktana (Bp., 1927);
 Családiházak és nyaralók (Bp., 1928);
 A mai magyar építészet (Bp., 1939);
 Esztétikai szempontok a magyar vidéki városok képeinek kialakításánál. Székesfehérvár városképeinek rendezése (Bp., 1940);
 Az építészet (Bp., 1942);
 Közép- és kislakások alaprajzi megoldásai bérházakban (Bp., 1942);
 Sorházak alaprajzi megoldásai (Bp., 1942);
 Épületek és tervek (Bp., 1946);
 Az újkor építészetének tárgymutatója (Bp., 1948)

 Elektitaj disĉiploj 
 Jenő Szendrői
 Lajos Zalaváry

 Fonto 
 Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj arkitekturhistoriistoj