Nicolas Mignard

Nicolas MIGNARD, (baptita la  en preĝejo Sainte-Madeleine de Troyes en Ĉampanjo, mortis la ), kromnomita « Mignard de Avignon »Exposition au palais des papes du peintre Nicolas Mignard, dit Mignard d'Avignon, du 25 juin au 15 octobre 1979, estis pentristo de la franca Baroka PentradoBiografio de Nicolas Mignard  en tuileries.fr kaj franca gravuristo, frato de Pierre Mignard. Li studis kun pentristo kies nomo estas nekonata.

 Biografio 
Nepo de Pantaléon Mignard, armil-komercisto, filo de Pierre Mignard kaj de Marie GalloisM. Le Brun-Dalbanne « La jeunesse de Pierre Mignard », en Mémoires de la Société académique d'agriculture, des sciences, arts et belles-lettres du département de l'Aube, 1867, vol. 31, p. 109-110. Anekdoto laŭ kiu Pierre Mignard estus oficiro de estonta Henriko la 4-a, nomita Pierre More kiu ŝanĝus sian nomon al Mignard devenas de abato de Monville. Ĝi estas delonge agnoskita kiel senfunda., li estas la frato de pentristo Pierre Mignard kromnomita « Mignard la Romano », kaj patro de Pierre II Mignard, kromnomita « la kavaliro Mignard ».

De 1635 al 1637, li trapasis 2 jarojn en Romo en Italio kopiante pentristojn Annibale Carracci kaj Francesco Albani. Poste, li establis sin en Avignon, kie li pentris por amatoro Amours de Théagène et de Chariclêe, kaj kie li edziĝis, pro kio li estis kromnomita Mignard de Avignon. Li ankaŭ laboris por eminentuloj kaj monaĥejoj.

Vokita al Parizo de Mazarin en 1660, li estis komisiita de Ludoviko la 14-a dekoracii plurajn apartamentojn de la teretaĝo de palaco de Tuileries.

Li estis akceptita de Akademio la  kaj fariĝis ties rektoro.

Li postlasis kvin gravuritajn tabulojn laŭ pentraĵoj faritaj de Annibale Carracci por galerio de palaco Farnese.

 Verkoj 
Multaj portretoj, inter kiuj tiu de la reĝo, de la reĝino, kaj de la plimulto de la nobeloj de la kortegoBiografio de Nicolas Mignard, kaj ankaŭ:
 Samuel Bernard (kastelo de Chenonceau)
 Molière
 Simon Vouet

 Dekoraciado de apartamentoj de Palaco de Tuileries

 Apolono kaj la kvar Sezonoj.
 Apolono kaj Pitono.
 Apolono kaj Midaso.
 Apolono kaj la tri Muzoj (videbla en Musée Calvet de Avignon).

 Notoj kaj referencoj 

 Fonto 
 Emmanuel Benezit, Dictionnaire critique et documentaire des peintres, sculpteurs, dessinateurs et graveurs de tous les temps et de tous les pays, Parizo, R. Roger kaj F. Chernoviz, 1911-1923, 3 tomoj

 Bibliografio 
 Antoine Schnapper, Mignard d'Avignon (1606-1668): catalogue de l'exposition Palais des Papes, Avignon, 25 juin-15 octobre 1979, Palais des Papes, Avignon, 1979, 176 paĝoj

 Eksteraj ligiloj 

 Nicolas Mignard en Artcyclopedia

Kategorio:Francaj pentristoj