Kuratora teritorio de la Unuiĝintaj Nacioj

Kuratoraj teritorioj de la Unuiĝintaj Nacioj estis antaŭaj Mandatoj de la Ligo de Nacioj, kiuj post malfondo de la Ligo de Nacioj en 1946 estis transdonitaj al iuj UN-membroŝtatoj por protekta administro. 

La kuratora sistemo laŭ ĉapitro XII de la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj unuflanke sekurigu la mondan pacon, sed aliflanke ankaŭ subtenu la koncernajn plejparte malforte evoluigitaj teritorioj ĝis atingo de ŝtata sendependeco. Tiun proceson supervidis Konsilio pri Kuratorado de la Unuiĝintaj Nacioj, unu el ties ses organoj, kies membroj estis la kvin konstantaj membroj de la Konsilio de Sekureco de la Unuiĝintaj Nacioj.

La Konsilio pri Kuratorado malfondiĝis kadre de la Monda Forumo de UN en septembro 2005, ĉar ĝia laboro fakte jam finiĝis en 1994, kiam la lasta kuratora teritorio (Palaŭo) iĝis sendependa ŝtato, kaj do la konsilio jam de tiam ne plu havis funkcion.

La kuratora sistemo de UN ampleksis sume dek-unu kuratorajn teritoriojn. Ĝis 1994 do ĉiuj el ili aliĝis al najbara sendependa ŝtato aŭ mem fariĝis sendependa ŝtato:

 "Britia Togolando" en 1957 unuiĝis kun la najbara teritorio Ora Bordo al la ŝtato Ganao, kiu en 1959 iĝis UN-membroŝtato.
 "Franca Togolando" en 1960 iĝis la sendependa ŝtato Togolando.
 "Francia Kameruno" en 1960 iĝis la sendependa ŝtato Kameruno. Jaron poste al tiu ŝtato aliĝis la sudo de "Brita Kameruno", dum la nordo aliĝis al Niĝerio.
 "Italia Somalilando", por kiu Italio estis la kuratora ŝtato, en 1960 unuiĝis kun la eksa kolonio "Brita Somalilando" kaj fariĝis la sendependa ŝtato Somalio.
 "Ruando-Urundo", kies protekta ŝtato estis Belgio, en 1962 dividiĝis en la sendependajn ŝtatojn Ruando kaj Burundo.
 La de Aŭstralio administrita orienta parto de la insulo Novgvineo en 1975 iĝis la sendependa ŝtato Papuo-Novgvineo.
 El la oceaniaj insuloj, Samoo en 1962 kaj Nauro en 1968 iĝis sendependaj ŝtatoj. 
 Laste la ŝtato Usono lasis sian Kuratoran Teritorion Pacifikaj Insuloj en la ŝtatan sendependecon: en 1986 la Federacion de Mikronezio, en 1990 la Marŝal-Insulojn kaj en 1994 Palaŭon.
 Namibio laŭ internacia juro praktike nur en 1990 iĝis sendependa ŝtato, kvankam la Unuiĝintaj Nacioj jam en 1966 forprenis de la Respubliko de Sudafriko la ankoraŭ de la Ligo de Nacioj donitan mandaton kaj postan kuratorecon super la antaŭa kolonio "Germania Sudokcidentafriko".


Kategorio:Historiaj teritorioj
Kategorio:Historio de la Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Internacia juro