Il buono, il brutto, il cattivo

La Bonulo, la Malbonulo kaj la Fiulo (en la itala : Il buono, il brutto, il cattivo, en la angla : The Good, the Bad and the Ugly ), estas klasika spageta vesterno epopea, la tria en la trilogio " The Man with No Nomo " reĝisorita kaj kunverkita de Sergio Leone. La trilogio - kiu inkluzivas la fruajn filmojn de Leone - komenciĝis en 1964 kun " Por Manpleno da Dolaroj ", daŭris en 1965 kun " La Kaŝpafistoj ", kaj finiĝis kun "La Bona, la Malbona kaj la fiulo", kiu estis publikigita en 1966.

La vesterno, kiu estis produktita en Italio, estas konsiderita la plej bonega spageta vesterno de ĉiuj tempoj kaj kulta filmo el kiu frazoj estas ofte cititaj. La plej fama el ili estas "Kiam vi devas pafi, pafu. Ne parolu". La finsceno kaj kulmino de la filmo, en kiu la tri herooj alfrontas unu la alian en la tombejo en triflanka duelo (konata kiel meksika alfrontiĝo), estas unu el la plej memorindaj finscenoj en la historio de kino.

La filmo estis filmita plejparte en Hispanio, kun relative malalta buĝeto de 1,2-1,3 milionoj da dolaroj, uzante 1 500 lokajn milicianojn kiel figurantoj. Ĝi estis filmita en la Techniscope -kinoformato De premiita kinoartisto, Tony Daley-Coli.

La filmo estas elstara ekzemplo de filmoj pri usona realaĵo nome "Far west" (Fora okcidento) faritaj de italaj kinistoj (kaj reĝisoroj kaj aktoroj) kaj foje filmitaj en sudorienta Hispanio, nome Provinco de Almerio. Tiu filmo famiĝis ankaŭ pro la popularigo de ĉefa muziko kiu inkluzivis nekutiman instrumenton kia buŝharpo, kiu siavice populariĝis.

La muziko de la filmo estis kreita fare de komponisto Ennio Morricone. En la maldensa sed persista muziko, Morricone kombinis la sonojn de interpafado kaj fajfado, kaj en la melodio de la temo, li provis imiti, laŭ li, la hurladon de la kojoto.

La filmo enhavas multajn markostampojn de Leone, kiel ekzemple malabundaj dialogoj (la unuaj dek minutoj de la filmo estas dialog-liberaj), longajn scenojn kiuj malrapide konstruas ĝis kulmino, kaj kontrasto inter longaj kaj ampleksaj pafoj kaj ekstremaj deproksimaj fotoj de la okulojn aŭ fingrojn estas senditaj al la ellasilo de la pafilo.

La projekcio de la vesterno komenciĝis la 23-an de decembro 1966 en Italio kaj la 29-an de decembro 1967 en Usono. La longo de la versio ekzamenita en Eŭropo estas proksimume tri horoj, dum en Usono mallongigita versio estis ekzamenita kiu estas nur proksimume 160 minutojn longa. En majo 2004, MGM publikigis ciferece reestigitan DVD- version de la pli longa eŭropa versio. En April 2021, la "Kino Lorber" firmao distribuis plilongigitan ciferecan version de la filmo por hejma spektado, en UHD-formato kiu estis reestigita de la origina presaĵo, kaj inkluzivas multajn aldonojn.

 Roluloj 
La vesterno okazas kontraŭ la fono de la Usona Enlanda Milito en kiu la Unia kaj Konfederacia armeoj batalis unu la alian. La kadra rakonto priskribas tri deciditajn kaj senkompromisajn pafistojn - la bonulo, la malbonulo kaj la fiuloj - kiuj serĉas ŝtelitan ortrezoron kiu estas kaŝita en skatolo sub tombo en tombejo. Ĉiu el ili konas nur parton de la informoj pri la loko de la trezoro, do unuflanke ili bezonas unu la alian, kaj aliflanke ĉiu el ili volas antaŭi la du aliajn kaj gajni la trezoron por si.

La tri viroj estas leĝrompintoj, eĉ la "bonulo", sed la maniero kiel ili kondutas estas kio diferencigas ilin. La malbonulo agas kruele sed li zorgas plenumi sian vorton. La fiulo estas venĝema, kaj la bonulo, kiu provas helpi la suferantajn kaj mortantajn homojn, kiujn li renkontas tra la filmo, malhelpas la malbonajn kaj la malbelulojn. Demandoj pri bono kaj malbono, justeco kaj maljusto, lojaleco kaj ofero, prenas specialan signifon en la lumo de la milito okazanta en la fono, milito kiu ĝis hodiaŭ estas dividita en Usono laŭ la grado al kiu ĝi estas ideologia milito, aŭ milito de ekonomiaj kaj politikaj interesoj.

La bonulo, konata kiel "Blondi", kiu estas rolita de Clint Eastwood, estas bonega kaŝpafisto, kaj ankaŭ la rapida kaj siletema pafisto. Kiel ĉiu "bona" ​​heroo en tipa vesterno, li neniam embuskas, neniam tiras unue, sed ĉiam gajnis sian celon. Eastwood ĉefrolis en ĉiuj filmoj de la trilogio kiu supreigis lian karieron en Hollywood. En la tri filmoj, Eastwood aperas kun la samaj vestaĵoj kaj la samaj manieroj, tial, malgraŭ la ambigueco de lia identeco, lia rolulo estas vidita kiel la sama ĉie en la trilogio kaj iĝis konata kiel "la viro sen nomo". Estas vere, ke li estas referita per tri malsamaj kromnomoj en la tri filmoj - "Joe" en la unua filmo, "Manco" en la dua filmo kaj "Blondi" en la tria - sed ĉi tiuj ĉiuj estas uzataj laŭ unu maniero aŭ alia. priskribi "anonima", do tio ne malpliigis la kontinuecon de la rolulo dum la trilogio. 'The Good, the Bad and the Ugly' prezentas la saman rakonton kiel en la du fruaj filmoj - la rolulo de Eastwood iom post iom eluzis la vestaĵojn kiujn li portis dum la trilogio - do longtempe ĝi estas pli epopea trilogio.

La malbonulo,  rolita de Lee Van Cleef, konata en la filmo kiel 'Angel Eyes' (en la itala versio - Sentenza), estas korupta militisto kaj dungita murdisto. Komence Leone pensis havigi Charles Bronson por la rolo, sed finfine elektis Van Cleef kiu ankaŭ ĉefrolis en The Snipers (la dua filmo de la trilogio), kie li interpretis romantikan rolulon. Leone trovis, ke la kontrasto inter la du roloj luditaj de la sama aktoro aldonas interesan aspekton.

La fiulo,  rolita de Eli Wallach, estas serĉata krimulo nomata Tuko, kiu provizas la komedian dimension en la filmo, kaj efektive Leone elektis Wallach danke al siaj komediaj kvalitoj. La rolulo de Tuko estis plej proksima al la koro de Leone kaj li kaj Wallach formis amikecon dum la produktado de la filmo. Ĉi tiu ankaŭ estas la nura rolulo inter la tri kies pasintaj epizodoj estas rivelitaj, inkluzive de koni lian fraton kaj la kialojn kiuj kondukis lin al krimo. La aliaj du roluloj, bonaj kaj malbonaj, restas misteraj kaj evitemaj. Eli Wallach ludis en multaj aliaj filmoj, inkluzive de The Magnificent Seven kaj The Godfather Part III, kaj eĉ ricevis malgrandan rolon en la filmo de Eastwood Mystic River.

 Intrigo 
eta|maldekstra|La filmejoLa filmo malfermiĝas kun la enkonduko de la roluloj de la herooj. La unua heroo montrita estas Toku (la fiulo) - serĉata krimulo, kiu enrompas kaj eskapas tra vitra fenestro de restoracio, post venkado de tri viroj kiuj volas transdoni lin en interpafado. Post li, "Okuloj de Anĝelo" (la malbona) estas montrita kiam li provas eltiri informojn pri ortrezoro de viro, kiun li mortigas tuj post kiam li rivelas al li ke la informoj estas en la manoj de viro nomita Bill Carson. Pli poste, la spektantoj ekkonas la paron da friponoj Tuko kaj Blondi (la bona), ĉar ili trompas la magistratojn. En ilia kutima ruzo, Blondi perfidas Tuko'n, por garantiita monkompenso sur sia kapo, sed dum lia ekzekuto pendigante Tukon, Blondi estas kaŝpafita de fore kaj ŝiras la ŝnuron ĉirkaŭ la kolo de Tuko, kiu rapidas por eskapi kun li kaj ambaŭ dividas la militakiro de la rekompenco. De tie ni daŭrigas al alia distrikto kie Tuko estas serĉata (komence de la filmo, li estis serĉata en 14 distriktoj, post la unua fuĝo en 15-a).

Blondi estas laca de sia partnereco kun Tuko kaj forlasas lin en dezerto sen akvo kaj sen la mono de ilia lasta laboro, sed Tuko ekspluatas kaj trenas Blondi en la dezerton por venĝi lin en simila maniero kaj torturas lin kun soifo. Blondi atingas kritikan kondiĉon kiam subite rapidanta kaleŝo plena de mortaj aŭ mortantaj konfederaj soldatoj ekaperas antaŭ iliaj okuloj, inter ili soldato nomita Bill Carson kiu preskaŭ mortas pro soifo. Carson instigas Tuko'n por doni al li akvon, kaj en rendimento promesas al li informojn pri la loko de ortrezoro. Li rivelas al li la nomon de la tombejo kie la oro kuŝas, kaj dum Tuko turnas por alporti al li akvon, li estas sufiĉe por riveli, tiu tempon nur al la oreloj de Blondi, la nomon sur la tombo kie la oro kuŝas antaŭ forlaso de lia animo.

Nun Tuko kaj Blondi bezonas unu la alian, ĉar ili ĉiu havas apartan informon pri la loko de la oro. Toku venas al siaj sentoj kaj rapidas por alporti Blondi, kiu mortas pro soifo, al la misiejo kie lia frato la pastro estas, kie Blondi resaniĝas kaj plifortiĝas. Ĉe la fino de lia restado ĉe la misiejo, Toku alfrontas sian fraton kies familia historio estas rivelita al la spektantoj. Sur ilia maniero, ili portas la vestaĵojn de la mortaj soldatoj en provo trompi la konfederaciajn soldatojn, sed ilia plano malsukcesas, ili estas kaptitaj fare de la Uniaj soldatoj kaj prenitaj al kaptitejo prizorgita fare de "Okuloj de Anĝelo" (la malbonulo), kie li alvenis en sia serĉo por la sama Bill Carson. Okuloj de Anĝelo malkovras ke Tuko utiligas la nomon "Bill Carson", kaj torturas lin por eltiri informojn pri la oro. La prizona orkestro ludas kortuŝan muzikon kaj tra la larmoj kovrante la dolorkriojn de Toku, kiu finfine rompiĝas kaj rivelas la nomon de la tombejo. Kiam Okuloj de Anĝelo ekkomprenas ke Blondi estas tiu kiu konas la nomon de la tombo, li elektas ŝanĝi taktikon: supozante ke Blondi estas pli inteligenta ol Tuko kaj komprenos ke disponigi informojn ne nepre ŝparos lian vivon, li ofertas al Blondi partnerecon, kaj la du ekveturis akompanitaj de kvin el la viroj de Okuloj de Anĝelo. Intertempe, Toku sukcesas eskapi de la tendaro kaj atingas proksiman urbon, kie Blondi kaj Angel Eyes ankaŭ restas. Banante en la bankuvo, Toku estas atakita fare de unu el la viroj kiuj provis kapti lin komence de la filmo, sed Toku venas antaŭ li kaj pafas lin (en la sceno kie Toku mokas sian kontraŭulon kaj diras la faman frazon: "Kiam vi devas pafi, Pafu, Ne parolu"). Rekonante la sonon de la pafo de Tuko, Blondi lokalizas lin kaj religas. Kune ili eliminas la kunulojn de Okuloj de Anĝelo, sed li mem sukcesas eskapi de ili.

Tuko kaj Blondi faras sian vojon al la tombejo, sed trovas sin en sanga batalkampo inter la du flankoj de senvalora ponto. Ili decidas krevigi la ponton, kaj por deturni la soldatojn de sia pado, kaj kiel tributo al unu el la oficiroj kiujn ili amikigis antaŭ ol li estis mortigita. Metante la eksplodaĵon, ili decidas dividi la informojn kiujn ili havas. Tuko malkovras la nomon de la tombejo, kaj Blondi malkovras ke la nomo sur la tombo estas "Arch Stanton". Post la eksplodo de la ponto kaj la disvastigo de la soldatoj, Toku ekspluatas momenton de malforto de Blondi, kiu manĝas forvelkantan soldaton en siaj lastaj momentoj, kaj forkuras sur sia ĉevalo ĉe galopo direkte al la tombejo.

Tuko trovas la tombon post panika serĉo, sed kiam li venas por fosi, Blondi ekaperas kaj ofertas al li ŝovelilon, insinuante sian avantaĝon rivelante la pafilon en sia zono. Tuko akceptas la oferton, sed iom pli posta Angel Eyes ankaŭ ekaperas, ofertante duan ŝovelilon por esti uzita fare de Blondi. Blondi rifuzas fosi, malfermas la malplenan ĉerkon de la ora deponejo, kaj klarigas al anĝelo ke li mensogis pri la nomo de la tombo. Blondi skribas la nomon de la tombo sur ŝtono, metas ĝin en la centron de la tombeja komplekso kaj sugestas ke kiu ajn postvivas tridirektan duelon inter ili gajnos la informojn kaj la oron.

Post drameca kaj longa atendanta sceno, Okuloj de Anĝelo tiras sian unuan armilon, sed Blondi antaŭvidas kaj pafas lin senvive ignorante Tuko'n. Toku provas pafi ilin ambaŭ kaj estas konfuzita por vidi ke lia pafilo ne pafas kuglojn. Post la morto de Okuloj de Anĝelo, Blondi klarigas al Tuko ke li senarmigis lin la antaŭan vesperon, kaj sugestas ke li iru reen kaj fosu en la reala tombo - la nekonata tombo plej proksime al la tombo de Arch Stanton. Toku fosas, malkovrante la oran keston, kaj rigardas supren nur por malkovri maŝon pendantan de arbobranĉo super la tomboŝtono. Blondi ordonas al li, per armila forto, stari sur la malstabila tomboŝtono, kaj surfadenigi maŝon ĉirkaŭ lia kolo. Post ligado de liaj manoj kaj streĉado de la maŝo, Blondi kunportas duonon de la oro, postlasante la alian duonon en la tombo plej proksime al Tuko, kaj ŝajnas rajdi foren inter la krioj de Tuko de kolerego kaj frustriĝo. En drameca fino kiu eĥas la komencon de la filmo, Blondi turnas reen kaj pafas de fore ĉe la maŝo super la kapo de Tuko antaŭ daŭri sur sia maniero kiam Tuko falas vizaĝo malsupren sur la sakoj el oro.

 Moraleco de la roluloj 
La komencaj scenoj prezentas ĉiun rolulon akompanita de titoloj kiuj diras al la spektantoj kiu estas la bona, kiu estas la malbona kaj kiu estas la fiulo. Tamen, la moraleco de la bona rolulo, pozita fare de Clint Eastwood, estas ekstreme ambigua, kiel en la antaŭaj filmoj. Li mortigas premiĉasistojn kiuj volas transdoni Tukon (la fiulo unu) al la aŭtoritatoj por preni for la premion sur lia kapo. Poste li forlasas Toku kaj senigas lin je sia mono. Li daŭre vundas Toku poste en la filmo ankaŭ, kvankam la plej multaj el liaj aliaj agoj povas esti klarigitaj kiel venĝo por lia torturo en la dezerto fare de Toku. Tamen, male al la aliaj du roluloj, la varo pruviĝas esti kompatema.

Tuko, viro kiu faris multajn krimojn de diversaj gradoj de severeco, estas prezentita al spektantoj kiel varma kaj humana persono sed mankas memfido, kaj ni estas rakontitaj ke li turnis sin al krimo por eviti la plagon de malsato. Tuko estas vidita en la filmo kiel venĝema, kaj ne pardonas Blondi por perfidado de li komence de la filmo.

Okuloj de Anĝelo estas prezentita kiel kruela kaj egoisma persono, kiu ne hezitos vundi kaj mortigi por antaŭenigi siajn celojn. Fakte, ŝajnas en la filmo ke li eĉ ĝuas kaŭzi suferon al aliaj. Tamen, li estas prezentita kiel persono kun certa etika kodo. Li asertas "kiam mi estas pagita mi ĉiam kompletigas mian laboron" kaj restas fidela al la vorto kiun li donis al la viro kiun li mortigis antaŭe.

Oni povas konkludi, ke "la bona, la malbona kaj la fiulo" estas tri dimensioj per kiuj oni povas mezuri homon - la tri polusoj de moralo. Kaj ĉar nenio estas absoluta, la moralo de ĉiu homo navigas ene de tiu triangulo kaj tendencas tien kaj tien laŭ la cirkonstancoj. Sergio Leone prezentas kruelan kaj perfidan mondon, kie nenio estas absoluta. Eĉ la etna identeco de la roluloj estas neklara. La filmo okazas sur la fono de la Usona Enlanda Milito, polemika milito, kiu ankaŭ havas multajn vizaĝojn, komencante per la batalo por homa libereco kaj la forigo de sklaveco, tra sufero kaj krueleco, kaj finiĝante kun ekonomiaj kaj politikaj interesoj. Eĉ "la fiulo" ne estas multe pli fiulo ol la aliaj du roluloj. "The Good, the Bad and the Ugly (La Bona, la Malbona kaj la fiulo)" ironie mokas la heroecon kaj bonkorecon de John Wayne en la Usonaj vesternos de tiu tempo, kie la bona Usonano restarigas leĝon kaj ordon, kaj ĉiam gajnas la aviditan knabinon.eta|meza|286x286px|La filmejo

Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1966
Kategorio:Vakeraj filmoj