4-a simfonio (Schumann)

La 4-a simfonio en d-minoro op. 120 estis komponita de Robert Schumann en 1841, tamen publikigita nur post ampleksa prilaborado en 1851. Laŭ kronologia vidpunkto temas pri la 2-a simfonio de Schumann, la nun kiel 2-a kaj 3-a simfonioj konataj verkoj ekestis pli malfrue.

 Pri la muziko 
La versio publikigita en 1851 havis kvar movimentojn, kiuj sekvas unu post la alia sen paŭzo ("attacca"):

Ziemlich langsam – Lebhaft
Romanze: Ziemlich langsam
Scherzo: Lebhaft
Etwas zurückhaltend – Langsam – Lebhaft – Presto

La praversio el 1841 portis jenajn kvar (italajn) movimentnomojn:

Andante con moto – Allegro di molto
Romanza: Andante
Scherzo: Presto
Largo – Finale: Allegro vivace

La ensemblo de la verko postulas du flutojn, du hobojojn, du klarnetojn, du fagotojn; kvar kornojn, du trumpetojn, tri trombonojn; timbalojn kaj kvinvoĉan arĉorkestron.

 Eksteraj ligiloj 


4-a simfonio