Johann Ludwig Bach

Johann Ludwig Bach (* 4-an de februaro 1677 en Ruhla-Thal; † 1-an de majo 1731 en Meiningen), la tiel nomata "Bach de Meiningen", estis germana komponisto el la familio Bach.

 Vivo 
Lia patro estis la orgenisto kaj kantoro Johann Jacob Bach la 1-a (1655–1718). Ekde 1688 ĝis 1693 Johann Ludwig lernis ĉe la gimnazio en Gotha kaj studis muzikon kaj teologion. En 1699 princo Bernardo la 1-a vokis lin kiel muzikisto al la kortego de Meiningen, kie li ekde 1703 servis kiel kantoro kaj instruisto de paĝioj, ekde 1711 li estris la kortegan kapelon de Meiningen kiel kapelmajstro.
Johann Ludwig havis du filojn, nome Gottlieb Friedrich Bach (1714-1785) kaj Samuel Anton Bach (1713-1781), kiuj laboris kiel orgenistoj kaj paŝtelpentristoj en Meiningen. Iliaj idoj vivas eĉ nuntempe. De Johann Sebastian Bach (1685–1750) li estis malproksime parenca; tiu ĉi alte ŝatis lin kiel artisto.

 Verkoj 
El liaj verkoj nur malmultaj konserviĝis. Ke ekzistas du postlasitajn mesojn kaj ankoraŭ 24 kantatojn, dankendas al Johann Sebastian Bach, kiu en 1726 prezentis en Lepsiko 18 kantatojn de sia kuzo el Meiningen kaj novkomponis ekde 1719 sep pluajn tekstojn de la kantata jarkolekto de Meiningen el 1719.

Ne ekzistas sistema verkregistro. La verkoj estas numerataj laŭ la sinsekvo de siaj malkovrodatoj.

 Ĉambromuziko 
De la ĉambromuziko, kiun Johann Ludwig kiel kapelmajstro komponus grandkvante, nur konserviĝis la uverturo en G-maĵoro el 1715.

 Eklezia muziko 
 Missa brevis e-minora „sopra cantilena ‚Allein Gott in der Höh‘“ (16-an de septembro 1716) por soprano, aldo, tenoro, baso, arĉinstrumentoj kaj kontinua baso (BWV Anh. III 166). La meso troviĝis en la postlasaĵo de Johann Sebastian Bach, de li ankaŭ devenas la komenco de la Gloria
 Meso G-maĵora (BWV Anh. III 167) por du ĥoroj kaj kontinua baso. Al la ĥoro 1 ankaŭ apartenas arĉinstrumentoj kaj fagoto, al ĥoro 2 ankaŭ 4 hobojoj, fagoto kaj Violonego (aŭtoreco necertas)
 Magnificat por 8 voĉoj

La 11 konserviĝintaj motetoj kutime estas por du ĥoroj je 4 voĉoj (SATB) kaj kontinua baso. Ili troviĝis en du kolektoj en la Herzogin-Anna-Amalia-Biblioteko:

 Das Blut Jesu Christi
 Das ist meine Freude
 Die richtig für sich gewandelt haben
 Gedenke meiner, mein Gott
 Gott sei mir gnädig (por 9 voĉoj kaj kontinua baso)
 Ich habe dich ein klein Augenblick
 Ich will auf den Herrn schauen
 Sei nun wieder zufrieden
 Unser Trübsal
 Uns ist ein Kind geboren
 Wir wissen, so unser irdisch Haus

La 18 kantatoj, kiuj Johann Sebastian Bach en 1726 prezentis en Lepsiko, kune kun ankoraŭ 5 aliaj ekleziaj kantatoj:
 Darum säet euch Gerechtigkeit
 Darum will ich auch erwählen
 Denn du wirst meine Seele nicht in der Hölle lassen (origine enprenita kiel BWV15 en la verkregistron de Johann Sebastian Bach)
 Der Gottlosen Arbeit wird fehlen
 Der Herr wird ein neues im Land erschaffen
 Die mit Tränen säen
 Die Weisheit kommt nicht in eine boshafte Seele
 Durch sein Erkenntnis
 Er machet uns lebendig
 Es ist aus der Angst und Gericht
 Gott ist unser Zuversicht
 Ich aber ging für dir über
 Ich will meinen Geist in euch geben
 Ja, mir hast du Arbeit gemacht
 Mache dich auf, werde Licht
 Siehe ich will meinen Engel senden
 Und ich will ihnen einen einigen Hirten erwecken
 Wie lieblich sind auf den Bergen
 Du sollst lieben Gott
 Es wird des Herrn Tag kommen
 Kommt, es ist alles bereit (verloren gegaan)
 Küsset den Sohn, dass er nicht zürne (fragmente konserviĝinta)
 Siehe, ich will viele Fischer ausssenden (fragmente konserviĝinta)

El la nun konataj 22 ekleziaj kantatoj de Johann Ludwig Bach Johann Sebastian Bach prezentis 18 inter februaro kaj septembro 1726 en Lepsiko. Ili apartenas al la pli malnova kantatotipo sen madrigala poeziaĵo. La tekstoj orientiĝas je la skemo
Teksto el la Malnova Testamento – recitativo – (strofa) ario – teksto el la Nova Testamento – ario – recitativo – ĥoro – ĥoralo
La ensemblo kutime konsistas el kvarvoĉa ĥoro kaj arĉinstrumentoj, foje ankaŭ du hobojoj; unu kantato postulas ankaŭ kornojn.

Krome konserviĝis funebromuziko el la jaro 1724 por la entombigo de duko Ernesto Ludoviko. Ĝi havas nekutime abundan okupantaron: 2 kvarvoĉaj ĥoroj, 3 flutoj, 2 hobojoj, fagoto, 2 trumpetoj, timbaloj, arĉinstrumentoj kaj kontinua baso.

 Fontoj 
 Guía de Bach, Walter Kolneder, 1982. Alianza Editorial.
 Diccionario Enciclopédico de la Música Música Maestro, Editorial Rombo, 1996, ISBN 8482579323
 Musicalia, Enciclopedia y Guía de la Música Clásica, Editorial Salvat, 1986, ISBN 84-7137-872-8
 Larousse de la musique, Librairie Larousse, 1957

 Eksteraj ligiloj 


 Diskografie der Werke Bachs und der Bach-Familie  mit vielen weiteren Informationen

Kategorio:Barokaj komponistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Familio Bach