F-maĵoro

F-maĵoro estas tonalo de la modalo maĵoro, baziĝanta sur la toniko f. La tonalon F-maĵoro oni indikas en la notacio per unu bemoloj (b♭). Ankaŭ la respektivan gamon kaj la bazan akordon de ĉi tiu tonalo (la toniko f-a-c), oni nomas F-maĵoro.

Tradicie F-maĵoro validas kiel „pastoraltonalo“, ĉar multaj lignaj blovinstrumentoj de ĉiam kaj havas f kiel tonikon kaj ankaŭ estis sociataj kun paŝtistoj.

F-maĵoro ofte estas sentata iomete malpli hela kaj klara ol C-maĵoro.

 Verkoj 
 Johann Sebastian Bach: pastoralo kaj kristnaska oratorio; Brandenburgaj konĉertoj n-oj 1 kaj 2; itala konĉerto
 Ludwig van Beethoven: arĉkvarteto op. 18,1; 7-a arĉkvarteto op. 59,1; 6-a simfonio; 8-a simfonio
 Franz Schubert: okteto
 Frédéric Chopin: balado n-o 2
 Joachim Raff: 3-a simfonio
 Anton Bruckner: arĉkvinteto
 Johannes Brahms: 3-a simfonio
 Gustav Mahler: adaĝeto el la 5-a simfonio
 Felix Draeseke: 2-a simfonio
 Arvo Pärt: spegulo en spegulo
 Antonín Dvořák: 5-a simfonio

 Vidu ankaŭ 
 C♭-maĵoro, G♭-maĵoro, D♭-maĵoro, A♭-maĵoro, E♭-maĵoro, B♭-maĵoro, F-maĵoro, C-maĵoro, G-maĵoro, D-maĵoro, A-maĵoro, E-maĵoro, B-maĵoro, F♯-maĵoro, C♯-maĵoro
 a♭-minoro, e♭-minoro, b♭-minoro, f-minoro, c-minoro, g-minoro, d-minoro, a-minoro, e-minoro, b-minoro, f♯-minoro, c♯-minoro, g♯-minoro, d♯-minoro, a♯-minoro

Kategorio:Tonaloj

he:סולם מז'ורי#פה מז'ור