Conan la 2-a (Bretonio)

Conan la Dua de Bretonio (naskiĝis en Rennes en 1030, mortis la  antaŭ Château-Gontier), filo de la duko Alano la 3-a kaj de Berta de Blois-Chartres, estis duko de Bretonio de 1040 ĝis sia morto en 1066.

Genealogio de Berenger, grafo de Rennes

 Biografio 
Heredanto de la duklando Bretonio, Conan devis unue liberiĝi de la kuratoreco de sia onklo Eon (aŭ Eudes) la 1-a de Pentievro. Eudes estis inter la kontraŭuloj de Vilhelmo la Bastardo, estonta duko de Normandio. Conan devis atendi la venkon de Vilhelmo super siaj oponantoj, en la batalo de Val-ès-Dunes en oktobro 1047, por ke lia onklo forcedu al li la dukan povon.

Conan eĉ sukcesis je la morto de la grafo de Nantes, Mathias, sen heredanto, etendi sian povon super la graflando de Nantes. Tamen, tiu graflando estis depostulata ankaŭ de Alain Canhiart, grafo de Kornvalo, nome de ties edzino Judita. Tiu graflando fine iris al ilia filo Hoel la 5-a de Kornvalo, kiu fariĝis bofrato de Conan, edziĝante al lia fratino Havoise.

Conan devis ankaŭ fronti la ribelon de Riwallon la 1-a de Dol, subtenata de Vilhelmo la BastardoDictionnaire de la France médiévale, Jean Favier.

Ĉirkaŭ la fino de 1066, la bretona princo, post konkero de Pouancé kaj de Segré, venis ĝis Château-Gontier kies enirejon li trarompis, sed li mortis en sia triumfo, la 11-an de decembro 1066 <ref>Annales de Vendôme citées par Jean-Christophe Cassard dans Houel de Cornouaille p.102</ref>, venenita, laŭdire, de perfidulo laŭ ordono de Vilhelmo la Bastardo, suspektita esti la ordoninto de tiu mortigo. La kaŭzo de la milito estis verŝajne la deziro restarigi la landlimojn de Bretonio, movitajn de Erispoe ĝis la rivero Majeno, kaj kiujn la bretona princo estis fortikiginta per fortikaĵoj konsistantaj el du fosaĵoj kaj du terheĝoj, apogitaj de distanco al distanco per bulvardoj, kaj irantaj de Majeno ĝis super Bazouges, al la rivero Seiche fronte de Availles.Restas ankoraŭ seriozaj spuroj de tiuj laboroj, laŭ linio de lokoj nomataj « les Miaules » kaj facile komprenas ke la defendo estis direktata kontraŭ malamiko venanta de la nordo. Oni scias ankaŭ ke en la 10-a jarcento, la bretonoj influis ankoraŭ tiun regionon, kiu entenis Craon. Verŝajne, por fronti la pretendojn de Foulque Nerra estis konstruita Château-Gontier ĉe la ekstrema pinto de la bretona konkero, same, la kampanjo en kiu Conan mortis ŝajnas celi, rekaptante Pouancé, Segré kaj Château-Gontier, restarigi la aŭtoritatecon de la bretonoj sur tiu teritorio de kie la normandaj invadoj estis forpelintaj ilin.

Conan la 2-a estis entombigita en la abatejo Saint-Melaine de Rennes, kie lia tombo estis retrovita sub la turo okaze de ĝia restaŭrado. Manke de rekta heredanto, lia bofrato Hoel fariĝis duko: la familio de Rennes devis cedi la lokon al la familio de Kornvalo je la kapo de la duklando de Bretonio.

 Idaro 
Conan la Dua mortis 36-jara, sen edziĝi por havi legitiman filon, tamen iu «  Alanus nothus filius Conani comitis » kiu aperis en 1075 inter la atestantoj de donaco de la dukino Berta de Blois Cartulaire de Quimperlé, chartre n° LXXV povus esti lia bastarda filo.

 Notoj kaj referencoj 

 Bibliografio 
 Abbé Angot, Baronnie de Château-Gontier, 1915  
 André Chédeville & Noël-Yves Tonnerre La Bretagne féodale (11-a jc - 13-a jc). Ouest-France Université Rennes (1987) .
 Arthur de La Borderie Histoire de Bretagne: Tria volumo Le règne du duc Conan II (p. 14-23). Réédition Joseph Floch Imprimeur Éditeur à Mayenne (1975).
 Philippe Tourault, Les ducs et duchesses de Bretagne'', 2009

 Vidu ankaŭ 
 Historio de Bretonio
 Plantaĝenetoj
 Listo de regantoj de Bretonio

Kategorio:Mezepoka Bretonio
Kategorio:Grafoj de Rennes
Kategorio:Grafoj de Nanto
Kategorio:Bretonaj dukoj