E-maĵoro

E-maĵoro estas tonalo de la modalo maĵoro, baziĝanta sur la toniko e. La tonalon E-maĵoro oni indikas en la notacio per kvar diesoj (f♯, c♯, g♯, d♯). Ankaŭ la respektivan gamon kaj la bazan akordon de ĉi tiu tonalo (la toniko e-g♯-b), oni nomas E-maĵoro. 

E-maĵoro ofte estas sentata hela kaj brila. Por gitaristoj ĉi tiu tonalo estas pro la baza agordo de la kordoj tre simpla. Pro tio oni uzas ĉi tiun tonalon ofte en gitaromuziko.

 Verkoj 

 Johann Sebastian Bach: violonkonĉerto E-maĵoro
 Anton Bruckner: 7-a simfonio
 Miĥail Ippolitov-Ivanov: Kaŭkazaj skizoj
 Franz Liszt: Sposalizio el Années de pèlerinage
 Arnold Schönberg: 1-a ĉambrosimfonio
 Richard Wagner: uverturo al Tannhäuser

 Vidu ankaŭ 
 C♭-maĵoro, G♭-maĵoro, D♭-maĵoro, A♭-maĵoro, E♭-maĵoro, B♭-maĵoro, F-maĵoro, C-maĵoro, G-maĵoro, D-maĵoro, A-maĵoro, E-maĵoro, B-maĵoro, F♯-maĵoro, C♯-maĵoro
 a♭-minoro, e♭-minoro, b♭-minoro, f-minoro, c-minoro, g-minoro, d-minoro, a-minoro, e-minoro, b-minoro, f♯-minoro, c♯-minoro, g♯-minoro, d♯-minoro, a♯-minoro

Kategorio:Tonaloj