Pontifika Gregoria Universitato

Pontifika Gregoria Universitato, sigle PUG, estas unu el la eminentaj universitatoj regataj de la Jezuitoj kaj dependanta de la Sankta Seĝo en Romo.
eta|maldekstra|Restaĵoj de la templo de Serapis
eta|200px|Fasado de la Pontifika Gregoria Universitato
eta|200px|Fasado de la Pontifika Gregoria Universitato

 Historio 
La unua kerno de tiu Studcentro estis establita de sankta Ignacio de Loyola, fondinto de la Kompanio de Jesuo, en 1551, ĉe deklivo de Monteto Kapitolo en Romo, en la Placo Aracoeli kaj oni ĝin nomis Roma Kolegio.

En 1581 papo Gregorio la 13-a volis donaci novan sidejon de la kolegio de Jezuitoj, kaj komisiis la arkitekton Bartolomeo Ammannati konstrui novan establon pli grandan kaj ne multe foran el la antaŭa, kiu estis inaŭgurita la 28an de oktobro 1584. La pontifika suvereno, do, estas konsiderata la fondinto kaj la patro de la Roma Kolegio kiu estis dividita en du partojn: la Gregoria Kolegio kaj la Gregoria Universitato.

Al la nova sidejo, ankoraŭ indikata kiel Roma Kolegio, alfluadis disĉiploj ĉiam pli multenombraj: kelkfojojn la nombro superis 2000. La enuniversitata kapelo, ne sukcesante gastigi tiom grandan amason, estis malkonstruita kaj anstataŭigita per la nova preĝejo titolita laŭ la nomo de Sankta Ignacio, la fondinto de la religiula kompanio de Jezuitoj.

En 1773, jaro de la forstrekado de la Kompanio de Jesuo, la universitato estis konfiskita kaj asignita al la sekulara roma kleriklaro, poste, la 17-an de majo 1824, redonita laŭ dekreto de la papo Leono la 12-a.

En 1873, la palaco estis konfiskita, kaj neniam pli redonita, fare de itala registaro kun ĉiuj ĝiaj dotaĵoj: la biblioteko, sciencaj kabinetoj kaj astronomia observatorio ktp. La universitato, senigita je sia sidejo, devis elmigri kaj dispartiĝi: tial, la universitata sekcio estis translokigita en la proksiman palacon Gabrielli-Borromeo, sidejon de la Germana-Hungara kolegio kaj la Kolegio, en 1879, en vilaon Peretti ĉe Termini, kiu fariĝos pliposte Instituto Massimo. La 4an de septembro 1873, papo Pio la 9-a atribuis al la universitato de Jezuitoj la titolon de Pontifika Gregoria Universitato de la Roma Kolegio kaj iom post iom ĝi reakiris sian pasintan akademian fizionomion kun ĝiaj diversaj studobjektoj.

En 1919, Benedikto la 15-a aĉetis kelkajn nemovaĵojn kun anekzita tereno en loko Pilotta najbare de Kvirinalo, por tie konstruigi la novan sidejon de la universitato, kiu leviĝis laŭ projekto de arkitekto Giulio Barluzzi. Dum la malkonstruo de malnovaj masonaĵoj oni povis trovi kaj savi restaĵojn de la templo de Serapis. La establaĵo, kompletigita en 1930, povis kontentigi kaj la arton kaj la bezonojn akademiajn per elstara biblioteko.

Nun la universitato estas ĉiam regata de Jezuitoj kaj vizitata ordinare de 1500 studentoj ĉe fakultatoj de teologio, filozofio, kanona juro kaj Sociaj Sciencoj. Ĉe ĝi ankaŭ gastas la centro «Kardinalo Bea» kiu distingiĝas pro studoj pri judismo, kaj diversaj centroj por la interfaka esploro pri interreligia dialogo (kun aparta atento al la abrahamaj religioj) , kies refleksoj vastiĝas tra la tuta mondo.

 Eminentaj studuloj kaj profesoroj de la Pontifika Gregoria Universitato 
eta|Vizito de Benedikto la 16-a al la Pontifika Gregoria Universitato (2006)

Oni povas listigi 14 papojn, inter kiuj
 Gregorio la 14-a
 Urbano la 8-a
 Inocento la 10-a
 Klemento la 10-a
 Leono la 13-a
 Pio la 12-a
 Paŭlo la 6-a
 Johano Paŭlo la 1-a

Inter la famaj vizitantoj 20 estis, postmorte, honoritaj per la sanktigo kaj 39 per la beatigo, ekzemple
 Marko Križevčanin, kroata sanktulo

Memorindas ankaŭ
 Sankta Roberto Bellarmino
 Sankta Luizo Gonzaga
 Sankta Maksimiliano Kolbe

Citendas ankaŭ
 La jezuita matematikisto kaj astronomo Paŭlo aŭ Habakuk Guldin
 La patro de la «aeronaŭtiko» antaŭ la 18a jarcento Francesco Lana de Terzi kaj
 Bernard Lonergan, jezuita filozofo kaj ekonomikisto de 20a jarcento.
 Vincenzo Riccati, jezuito, kiu ebligis la konon pri la hiperbolaj funkcioj. 
 Niccolò Zucchi, jezuito kiu unua konceptis la teleskopon je refleksaj radioj 
 Ĉefepiskopo martiro de San-Salvadoro Óscar Romero
 "La lasta homo de la renesanco" Athanasius Kircher
 Jezuita Kristoforo Klavio , kiu rolis unuaplace en la reformo de la gregoria kalendaro
 Fizikisto kaj matematikisto Roger Boscovich
 József Jánosi (jezuito)
 Zoltán Meszlényi (episkopo)
 Michael Karl von Althann, episkopo en Italio kaj Hungario
 Pál Arató, hungara bibliografo
 Pál László Gerinczy, hungara premonstrato
 László Irányi, hungara episkopo
 Endre Gergely Kovács, hungara episkopo
 Mihály Kovács (piaristo, pli juna)
 István Mustos, hungara piaristo
 Mihály Szentmártoni, hungara jezuito
 Rajmund Sándor Molnár, hungara cisterciano
 Polikárp Ferenc Zakar, hungara ĉefabato
Ne mankis afrika prezento ĉe la PUG
 Oktavio Kapita, profesoro pri teologio
 Meinrado Hebga, antropologo, etnologo kaj filozofo
 Simono-Petro Boka, teologulo
 Teonesto Nkeramihigo, filozofo

 Eksteraj ligiloj 
 France: oficiala situo de la Pontifika Gregoria Universitato
 Pontifikaj Universitatoj
 Italaj Universitatoj
 Itala releviĝo
 Forstreko de la religiulaj ordenoj

 Asociitaj Ateneoj 
 Pontifika Pribiblia Instituto
 Pontifika Orienta Instituto

Kategorio:Pontifikaj Universitatoj
Kategorio:Universitatoj en Italio
Kategorio:Katolikismo en Italio
Kategorio:Vatikano