Edmund Landau

. Li verkis pli ol 250 artikolojn pri la nombroteorio.

 Vivo 
Li naskiĝis en riĉa juda familio; li lernis en la Franca Gimnazio de Berlino, kaj studis matematikon en la Humboldt-Universitato en Berlino, kie li doktoriĝis en 1899. Li estis profesoro en la Universitato de Berlino de 1899 al 1909, kaj en la Universitato de Göttingen de 1909.

En 1905 li edziĝis kun Marianne Ehrlich, filino de la biologo Paul Ehrlich.

En la 1920-aj jaroj, li partoprenis en la kreo de la Hebrea Universitato de Jerusalemo. En 1927 li decidis elmigri en Palestinon, sed disputoj inter Judah Magnes, Albert Einstein kaj Chaim Weizmann elrevigis lin; li revenis instrui en la Universitato de Gotingeno ĝis 1933, dato kiam la nazia reĝimo malpermesis lin labori, inter alia pro la klopodoj de lia iama kolego la naziisma Ludwig Bieberbach.

De tiam li ne plu instruis en Germanio, sed donis kursojn en Bruselo kaj Kembriĝo.

 Verko 
Li faris gravajn studojn pri la denseco de la primoj kaj en 1903 donis demonstron de la prima teoremo pli simpla ol tiuj tiam konataj. Li faris gravajn laborojn pri la kompleksa analitiko.

Li restis fama por la dissciigo de la simbolo granda O, kiun oni nomas "notacio de Landau", kvankam eltrovis ĝin Paul Bachmann.

La kvar problemoj de Landau, prezentitaj de Edmund Landau en 1912 al la Internacia Kongreso de Matematikistoj de Kembriĝo, restas nun nesolvataj.

 Eksteraj ligiloj 

  Edmund Landau, el la paĝaro de Universität Göttingen 
  Edmund Landau kaj la Hebrea Universitato