Marianne (magazino)

"Marianne" (pr. : marjan) estas franca semajna informmagazino fondita de Jean-François Kahn kaj Maurice Szafran en 1997.

 Pri la nomo "Marianne" 
Saman nomon ricevis, ekde 1792, dum la Konvencio simbola alegoria prezentaĵo de la franca Respubliko sub formo de bustoj, statuoj, pentraĵoj, desegnoj por ilustri ties devizon "Libereco", "Egaleco", "Frateco".

 Tendenco 
"Marianne" kontraŭbatalas tion, kion ĝi nomas la "unikan penson". Laŭ la esprimo de ties kunfondinto, Jean-François Kahn, ĝia tendenco estas centrista revolucia. Ikonoklasta kaj provokema, ĝi ne ĝuas je favoro de reklamistoj. Sekve, 95% el ĝiaj enspezoj fontas el la vendado kaj nur 5% el reklamo. Tio ebligas al ĝi certan sendependecon sed perdigas la simpation de parto el la mediatojAmaskomunikiloj.</small> (la ĵurnalistino Pascale Clark ekskludis ĝin dum unu jaro kaj duono el sia ĉiutaga gazetara trarigardo ĉe la nacia radiostacio France Inter).

Marianne difinas sin kiel respublika ĵurnalo, kiu kontraŭbatalas tion, kion ĝi nomas "ekstremmaldekstrismon de la jaro 1968" same kiel la novliberalan tutmondiĝonJean-François Kahn, "Kial ni proponas al vi kuniĝi kun ni", 2007. "por samtempa forĵeto de novliberala premega ortodoksio kaj de la nova detrua retoriko de la 1968-aj jaro. El reklamo kun alvoko al abono.</small>. Ĝi subtenas la entrepren- kaj merkat-liberecon sed forĵetas la ekonomian dogmismon, kiun ĝi ligas al monetarismo kaj al novliberalismo. Ĝi subtenas tamen reguligatan liberalismon, ŝtatajn monopolojn en la ŝlosilaj sektoroj, kie ĝi opinias, ke la publika servo estas prioritata.

Dum la referendumo pri la Traktato de Romo, en 2004, por projekto de eŭropa Konstitucio de 2005, "Marianne" fanfaronis esti la sola granda nacia mediato, kiu ne faris kampanjon ekskluzive por jesa voĉdono, sed kiu organizis vere kontraŭdiran debaton. Ĝi subtenas la eŭropan konstruadon sed, ankaŭ en tio, kondiĉe, ke la popoloj sekvu ĝin kaj ke ĝi ne estu instrumento de liberalismo de la jaroj 1990-2000, kiun ĝi nomas "turbo-kapitalismo".

"Marianne" ĝisdatigas statistikon pri senlaboreco, kiu adicias al la oficiala senlaboreco la personojn, kiujn ĝi opinias en serĉado de laboro sed ne enkalkulitaj ĉar ili ne respondas al la kriterioj de la Internacia Organizo de Laboro (IOL) : senlaboruloj partotempaj, personoj en kleriĝo kaj en Solidareca dungo{fr} Contrat Emploi-Solidarité, t.e. Kontrakto Dungo-Solidareco kreita en 1990 fare de Michel Rocard, tiam ĉefministro, en kiu la ŝtato alportis financan subtenon al entreprenoj kiuj dungis laboristojn.</small>. Tiu kalkulsistemo preskaŭ duobligas la oficialajn statistikojn.

La 14an de februaro 2008, la gazeto lanĉis alvokon de la 14a de februaro por respublika vigla atentemo, kiun subskribis 17 politikistoj ĉiutendencaj"L'Appel républicain de Marianne" (La respublika Alvoko de Marianne) en Marianne nº 565 de la 16a de februaro 2008..</small> konfirmantaj sian alligitecon al la respublikaj principoj, al sekularismo, al sendependeco de la gazetaro, kaj al la grandaj opcioj, kiuj gvidis la eksterlandan politikon de Francio jam de 50 jaroj. Inter tiuj personoj eblas mencii Dominique de Villepin, Ségolène Royal kaj François Bayrou.

La magazino proponas ankaŭ interretan version "Marianne 2".

 Eldonkvanto 
Komence, en 2005, la magazino anoncis averaĝan vendon de 220 000 ekzempleroj, kun maksimumo en aŭgusto : 258 000 ekzempleroj; jarfine ĝi atingis 300 000. Male al la ceteraj titoloj de la nacia gazetaro, ĝi ne komunikas siajn nombrojn de dissendo (ekzempleroj presitaj kaj senditaj en la cirkvito de distribuado), kiuj inkludas la ekzemplerojn venditajn kaj resenditajn pro nevendo.Fonto {fr} : http://www.marianne-en-ligne.fr/recherche/e-docs/00/00/5A/90/document_web.phtml...</small>.

Du apartaj eldonkvantoj superas 500 000 ekzemplerojn, el kiuj tiu de la 14a de aprilo, t.e. unu semajnon antaŭ la unua franca prezidenta baloto de 2007, en kiu aperis artikolo, kiu provis senmaskigi "la veran vizaĝon" de Nicolas Sarkozy"Le Vrai Sarkozy" (La vera Sarkozy)</small>.

 Aliaj redakcianoj 
 Daniel Bernard
 Patrick Besson
 Renaud Dély
 Nicolas Domenach
 Éric Dupin
 Clara Dupont-Monod
 Benoît Duteurtre
 Dominique Jamet
 Guy Konopnicki
 Alain Léauthier
 Élisabeth Lévy
 Joseph Macé-Scaron
 Simon Marty
 Philippe Muray
 Frédéric Ploquin
 Alain Rémond

 Notoj 

 Fontoj 
Plejparto el la informoj de tiu ĉi artikolo fontas el la franca versio de "Wikipédia".

 Eksteraj ligiloj 

 Retejo de la magazino
  Indépendance des rédactions Sendependeco de la redakcioj.

Kategorio:Gazetoj
Kategorio:Franclingvaj gazetoj
Kategorio:Francaj gazetoj