Koncilio de Efezo

Koncilio de Efezo3-a Ekumena KoncilioDato431Agnoskata deKatolikoj, Ortodoksuloj, Apostolaj Armenoj kaj KoptojAntaŭa KoncilioUnua koncilio de KonstantinopoloPosta KoncilioKoncilio de KalcedonoKunvokata deImperiestro Teodozio la 2-aPrezidata dePatriarko Cirilo de AleksandrioPartopreno 200 - 250ĈeftemoNestorianismoKanonoj8

La Koncilio de Efezo (, ) estis koncilio celebrata inter la 22-a de junio kaj la 16-a de julio 431, en Efezo, antikva greka havenurbo, en la nuna Turkio.

Ĝi estas konsiderata de la Katolika Eklezio, de la Ortodoksa Eklezio, la Armena Eklezio kaj de la Kopta Eklezio kiel la 3-a Ekumena Koncilio.

Male al la antaŭaj koncilioj kies teologiaj debatoj ĉiam rilatiĝis ĉefe al la unueco de Dio, la koncilio de Efezo ŝanĝis tiun direkton, ĉar ĝi debatis la naturon de Kristo pro la neado de la nestorianoj de la unueco de la naturo de Kristo kaj konsideri ke liaj naturoj, dia kaj homa, ne estis disaj, sed elstarante la homa naturo super la dia, pro kio Maria ne povus esti konsiderata kiel Dipatrino (Theotókos), sed nur kiel "Patrino de Kristo" (Khristotokos), ĉar ŝi akuŝis homon en kiu la dia naturo ankoraŭ ne vivis.

 Historio 
 Kunvoko de la koncilio 
La Koncilio estis kunvokata de la romia imperiestro Teodozio la 2-a por meti finon al la kvereloj okazigitaj de la nestoriana doktrino. Ĝi renkontigis ĉ. ducent partoprenantojn sub la prezido de la Patriarko de Aleksandrio, Cirilo.

 Unua sesio 
En la unua sesio de la koncilio, okazinta je la 22-a de junio, kaj profitante la malĉeeston de Nestorio kiu ne volis ĉeesti ĝis la alveno en Efezon de lia amiko la patriarko Johano de Antioĥio, oni kondamnis la doktrinon de Nestorio kiel erara, dekretante ke Kristo estis unu sola persono kun du nedisigeblaj naturoj. Tiamaniere ankaŭ dekretiĝis la dia patrineco de Maria. Cirilo ankaŭ sukcesis aprobigi dekreton redaktita de li mem kie Nestorio estis elpatriarkigita kaj ekskomunikita.

 Postaj sesioj 
La 27-a de junio alvenis al Efezo, Johano de Antioĥio, tuj celebrante paralelan asembleon en kiu estis akuzata Cirilo je ariana herezo, kio ankaŭ kondamnis kaj forigis lin de la eklezio.

La 10-a de julio alvenis la papaj legatoj (la episkopoj Arkadio kaj Projekto kaj la persona reprezentanto de la papo Celesteno la 1-a, Filipo), kiuj aprobis la sesion celebrita la 22-an de junio kaj per ĝi, la kondamno al Nestorio.

 Post la koncilio 
La imperiestro Teodozio decidis eksigi kaj al Cirilo kaj al Nestorio kaj enkarcerigas ilin, sed poste estis avertata de la papaj legatoj por ke li akceptu la decidon de la koncilio kie oni nur kondamnis Nestorion. Tial, Cirilo estis elkarcerigata kaj revenas al Aleksandrio, kaj Nestorio, retiriĝas al iu monaĥejo de Antioĥio.

 Aktoj de la koncilio 
 Kondamno de Nestorianismo 
La koncilio kondamnis la doktrinon de Nestorio, kaj dekretis ke Kristo estis unu persono (hipostazo) kaj homa kaj dia, ne du personoj (hipostazoj).

Tial, la koncilio dekretis, ke ĉar la dia persono kaj la homa persono estas unu kaj samaj, Maria la patrino de Jesuo nomiĝas Dinaskinto ().

 Kondamno de Pelagianismo 
La koncilio de Efezo, krom kondamni la doktrinon de Nestorio, ankaŭ kondamnis kiel hereza la doktrinon nomata Pelagianismo, kaj ekskomunikita al ĝia ĉefa elpensinto, Celestio.

 Aprobo de la mema kaj antaŭaj koncilioj 
Ĝi ankaŭ dekretis la ekskomunion por ĉiuj kiuj ne akceptos la dekretaĵojn de la koncilio, kaj ĵetis anatemon por tiuj kiuj ne respektos la kanonojn de la Koncilio de Niceo, klarigante ke la teksto de la Kredo ellaborita kaj aprobita en tiu koncilio ne povus suferi aldonon aŭ ŝanĝojn.

Kategorio:Ekumenaj Koncilioj
Kategorio:431
Kategorio:Efezo