Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Provincoj

La Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Provincoj, ankaŭ nomata per variaj nomoj kiel Respubliko de Unuiĝinta Nederlando aŭ Unuiĝinta Nederlando aŭ Nederlanda Respubliko aŭ Ĝeneralaj Statoj (laŭ la nomo de ĝia plej supera reganta organo), estis antaŭaĵo de la nuna ŝtato Nederlando en la jaroj 1581 ĝis 1795.

La sep provincoj estis Holando, Zelando, Groningo, Utrecht, Frislando, Gelderlando kaj Overiselo. Ili ekzistas ankoraŭ hodiaŭ preskaŭ senŝanĝe kiel parto de la reĝlando Nederlando. Krome ankaŭ membris, sed sen voĉdonrajto, la provinco Drento. 

La unuiĝinta respubliko estis formita el la Unio de Utreĥto (kreita en 1579), kiam la norda Nederlando formale detronigis sian reganton Filipo la 2-a de Hispanio por formi sian propran regadon sub la Ĝeneralaj Statoj. Ekde 1568 ĝis 1648 ĝi batalis en la Okdekjara Milito por sia sendependeco, kiu fine estis agnoskita 1648 en la Vestfalia Paco, per kiu ĝi ankaŭ forlasis la Sanktan Romian Imperion. Tiu ĉi federacia respubliko daŭris ĝis la enmarŝo de francaj revoluciaj trupoj en 1795 kaj la proklamo de la Batava Respubliko, la posta napoleona marioneta ŝtato reĝlando Holando.

eta|300ra|maldekstra|Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Provincoj (rozkolore, verde kaj brunoranĝe). La Ĝeneralaj Statoj administris ĝis 1795 partojn de Flandrio, Brabanto kaj Gelre kiel Generaliteitslanden (helblue): Statan Flandrion, Statan Brabanton kaj Statan Gelre.

 Vidu ankaŭ 
 Malaltaj Landoj
 Benelukso
 Nederlando
 Okdekjara Milito
 Ĝeneralaj Statoj de la Reĝlando Nederlando#Historio
 Traktato de Utrecht de 1713

Kategorio:Historio de Nederlando
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Aperis en 1581
Kategorio:Ora jarcento de Nederlando
Kategorio:Respublikismo
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1580-1589
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1795