Kantaro

Kantaro - estas kolekto de kantoj. Kantaroj povas enhavi tekstojn kun muziknotoj aŭ apartajn tekstojn aŭ muziknotojn. Kantaroj povas ekzisti en "paperformo" (libroj, revuoj ktp) au en "sonformo" (ekz muzikdiskoj). Kantaroj estas grava ilo por esplori popolojn kaj ilian historion. Speciala tipo de kantaro estas himnaro, kolekto de himnoj, t.e. religiaj kantoj.

 Esperantolingvaj kantaroj 
Por Esperanto-kulturo kantaroj ludas aparte gravan rolon. Por multaj esperantistoj Esperanto-kantaro estas la unua paŝo al ties kulturo kaj literaturo. La kantarojn kompilas kaj eldonas lokaj kluboj kaj diversaj organizaĵoj (ekz Proletaria Kantaro eldonita de SAT). Ofte Esperanto-kantaroj estas eldonitaj por iaj eventoj (ekz por BET-26 estis eldonita Kantu Esperante!).

La libera esperanto-kantaro (vikio kantaro) enhavas 3 000 kantotekstojn (stato de majo 2013) kaj aldone diversajn aliajn materialojnLaŭ informo de Ret-Info, 2013-05-26, re-publikigita de Itala Esperanto-Federacio en Facebook.
Listo de Esperantolingvaj kantaroj
1912: 
N. Boon. Nederlanda Kantaro Esperantista. Eld. Espero, Hago, 1912(?)
W. M. Rothdon. La Zamenhofa Preĝkanto. Eld. British Esperanto Association, 1912(?)
1914: Wilhelm Fries (organizanto).Esperantista kantaro. Ĉirkaŭ 1900, dua eldono 1914.
eta|La Gaja Kantaro, Belgujo, 1928.
1922: Internacia Kantaro:1922;
1923: P. C. Brederode kaj K. Veldkamp (organizantoj). Koncerta Kantaro . Eklonejo P. Noordhoff, Groningen. 1923? 80 paĝoj 20,5 x 28 cm.
 1925: Catharina J. Roskes-Dirksen kaj H. Nolthenius. Esperantuja Kanto. Eld. la aŭtoroj, Hago, 1925(?)
1928: Frans Swagers. La Gaja Kantaro. Eld. Centra Esperantista Belga Oficejo, Antverpeno, 1928.
1929: Jan Filip kaj Karel Filip Kantareto: Ĉeĥoslovakaj Popolkantoj kun muziko de la arioj. 1929/1948.
1930: LEA Kantaro: Kolekto de proletaj, batalaj, liberpensulaj kaj popolaj kantoj. Eld. Laborista Eseranto-Asocio por germanlingaj regionoj. Ĉirkaŭ 1930;
1932: LEA-Kantaro. Kolekto de proletaj, batalaj, liberpensulaj kaj popolaj kantoj. . Eld. Laborista Esperanto-Asocio, Berlino, 1932(?)
1933: Kantas la hungara skolto: Hungaraj haj Skoltaj Kantoj. Eld. Szalay, Budapeŝto, 1933(?)
1935: Ni kantu! (kantaro), 1935.
1936: H. I. Keyes. Amerika Esperanto-Kantlibro. Eld. The American Esperantist, Washington, D.C. 1936.
1939: La najtingalo (kantaro). Esperantista Kantaro. . Eld. Esperanta Instituto Malnova Turo, Eindhoven, 1939.
1946: Sonu, Kanto, Sonu! Eld. Esperanta Instituto de Finlando, Helsinki, 1946(?)
1948: La “Juna Vivo” Internacia Kantaro 1948(?)
1949: Ni kantu kaj deklamu!, 1949.
1956: Vivu la stel'. Kantokolekto por esperantistaj kunvenoj. Eld. Eldona Societo Esperanto, Stockholm, 1956.
1964: Roman Dobrzynski kaj Tadeusz Jarzecki. Kantante tra Pollando. Eld. Pola Esperanto-Asocio, 1964.
Tradukitaj kantaroj
1911: Elekto el "Germana kanttrezoro" de Erk; 37 kantoj kun notoj por kanto kaj fortepiano. Eld. C.F. Peters, Leipzig, 1911(?)

Recenzoj
Pri La Zamenhofa Preĝkanto

Pri Nederlanda Kantaro Esperantista. 

Pri LEA Kantaro

Pri La najtingalo

Pri Sonu, Kanto, Sonu!

Pri Kantareto: Ĉeĥoslovakaj Popolkantoj
eta|Frontpaĝo de la 2-a eldono

Pri Kantas la hungara skolto: Hungaraj kaj Skoltaj Kantoj.

eta||Internacia Kantaro, eldono de 1929
Pri Esperantista kantaro

Pri Koncerta Kantaro

Pri Amerika Esperanto-Kantlibro

Pri La “Juna Vivo” Internacia Kantaro

Pri Vivu la stel'. Kantokolekto por esperantistaj kunvenoj
{{citaĵo|Plaĉa kantaro dividita en kvar partoj. La unua konsistas el 9 Esperantaj kantoj, komencante per nia himno «La Espero» — Vivu la Stel, kiu titoligas la broŝuron, okupas la duan lokon, sendube pro la deviga respekto al nia Majstro—. La dua parto, la plej longa, ampleksas 83 poeziaĵojn, kie diversaj Svedoj kaj alinordlandanoj varme sopiras al suno, al maro, al somero, al arbaro, al malproksimaj ravaj landoj... Kelkaj el tiaj verkoj estas ja konataj, (Ekz: Maristo Jonsson, Nigra Rudolfo ); sed tio pruvas la akcepton de la Esperanta publiko. Tria parto, pli mallonga, entenas 4 religiajn psalmojn, tradukitaj de Magda Carlsson, kaj la kvara prezentas al ni la naciajn himnojn de la kvin Skandinavaj ŝtatoj por brile fermi la broŝuron.
La enkonduko deklaras ke la kompilintoj volas: «Gajigi kaj agrabligi la kunvenojn». Mi certigas ke, krom tio, ili sukcesos lernigi bonan lingvon kaj konatigi kun la simpatiaj nordaj samideanoj.
Malgraŭ ke la tradukintoj estas multaj — 18 entute — ĝenerale ili bone konas la metion kaj la libreto prezentas sufiĉan unuecon. Mi nur dezirus kelkajn klarigojn
pri la neesperantaj vortoj. Sub la paĝo BO estas du; sed... Svede! Mi min demandas
kiel reagos la legantoj de «Fritiof kaj Carmencita» antaŭ verso kaj duono en
hispana lingvo (ĝi estas Argentina sceno).
Papero kaj presado estas ne riproĉeblaj, kaj mi esperas ke la grupoj kaj unuopaj esperantistoj rapidos ĝin aĉeti. Certe ili ne pentos.|Amalia Núñez Dubús. 
Boletín n092-093 (sep 1956)}}

Pri Elekto el "Germana kanttrezoro" de Erk:

 Bildaro 

 Vidu ankaŭ 
 Kantaro en ceramiko
 En NPIV Kantaro''' estas ankaŭ genro (Cantharis'') de insektoj el la ordo de koleopteroj, kun ledosimilaj elitroj, vivantaj parte el aliaj insektoj, parte el vegetaĵoj.NPIV  Alirita la 27an de Decembro 2017.

 Referencoj 


Kategorio:Kantoj
Kategorio:Esperanto-kulturo
Kategorio:Esperanto-movado