Ĉefplumo

(Milvus milvus) elmontranta siajn flug- kaj vosto-plumojn.

Ĉefplumoj estas longaj, rigidaj kaj malsimetriaj plumoj sur la
flugiloj kaj la vosto de birdoj.

La ĉefplumoj de la flugiloj estas nomataj flugoplumoj, aŭ flugilplumoj, kaj tiuj de
vosto: vostoplumoj.

Ilia ĉefa funkcio estas generi la movoforton kaj la levoforton neprajn al
la flugo. Ili tamen povas havi aliajn funkciojn (defendo de la teritorio,
seksa allogo, manĝo...)

Iuj birdoj havas videblajn ĉefplumojn, kiujn ili montras por altiri seksajn
partnerojn, aliaj permesas aŭdigi sonon dum la flugo.

Dentetoj ĉe la pinto de flugplumoj de noktulaj birdoj (Strigedoj) faras, ke ili
flugas senbrue por pli efike ĉasi. La rigidegaj vostoplumoj de la Pegedoj
helpas alkroĉi sin al la trunkoj, kiujn ili beke frapadas.

Eĉ la neflugantaj birdoj gardis ĉefplumojn, kvankam foje kun tute ŝanĝita formo.

La mudo de tiaj plumoj grave malhelpas la birdojn. Ili evoluigis
variajn strategojn: Iuj perdas ĉiujn ĉefplumojn kune, kaj rezignas flugi
mallongtempe, aliaj daŭrigas la mudon dum pluraj jaroj.

 Flugplumoj 
Flugplumoj situas ĉe la supra parto de la flugilo. Ligamento ligas iliajn
kalamojn kun la flugilaj ostoj. Ili formas kontinuan planon.
Oni dividas ilin al
 Primaraj aŭ Unuarangaj: fiksataj al la mano, falangoj kaj metakarpoj.
 Sekundaraj aŭ Duarangaj: fiksataj sur la ulno.
 Terciaraj aŭ Triarangaj: fiksitaj sur la humero

 Vostoplumoj 
Ilia nombro estas pliofte dekdu (ses paroj). La centra paro povas
esti pli longa (kiel ĉe la Faetonedoj).
Ili utilas kiel bremso por la alteriĝo.

Kategorio:Birda anatomio