Blankakola turdo

La Blankakola turdo aŭ blankakoluma turdoOrnitologia taksonomio. () estas sudamerika birdospecio el la familio de turdedoj. 

Taksonomio
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 1-an de jan. 2026., jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Passeriformes - paseroformaj
Turdidae - turdedoj
Turdus Linnaeus, C, 1758 - turdo
Turdus albicollis Vieillot, LJP, 1818 - blankakoluma turdo
Turdus albicollis phaeopygoides Seebohm, H, 1881
Turdus albicollis phaeopygus Cabanis, JL, 1849
Turdus albicollis spodiolaemus Berlepsch, HHCL; Sztolcman, JS, 1896
Turdus albicollis contemptus Hellmayr, CE, 1902
Turdus albicollis crotopezus Lichtenstein, MHC, 1823
Turdus albicollis albicollis Vieillot, LJP, 1818
Turdus albicollis paraguayensis (Chubb, C, 1910)

 Aspekto 
La blankakoluma turdo estas 20,5-26 cm longa kaj pezas 40-77 g.Collar (2005) La supraj partoj estas malhelbrunaj, pli malhela aŭ griza ĉe la okula regiono. La gorĝo estas blanka kun densaj malhelaj strioj, escepte ĉe la plej suba parto, kio faras kvazaŭ blankan duonlunon sub la malhelstria blanka gorĝo. Tio pravigas la monojn kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie albicollis signifas precize "kun blanka kolo". La subpugo kaj centra ventro estas blankecaj, kaj la brusto estas griza ofte nuanca je bruna. La membroj de la nomiga grupo havas rimarkindajn ruĝecajn flankojn, kaj la beko estas flava kun malhela supra bordo. La flankoj estas pli palaj kaj pli ruĝecbrunaj en la subspecio crotopezus, kiu krome havas la tutan supran makzelon malhelan. La membroj de la grupo phaeopygos malhavas kontrastajn ruĝec- aŭ ruĝecbrunajn flankojn, kaj havas bekojn kiuj estas preskaŭ entute malhelaj. Ĉiuj subspecioj havas rozbrunajn gambojn kaj ruĝecan aŭ flavan okulringon. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli senkoloraj, kun malforta oranĝa punktado supre, kaj brunecan punktadon sube.Restall et al. (2006)

Kantado
La kanto estas relative muzika, ofte tro monotonaHilty (2003) tuiu, tuiu. La alvoko estas distinga vuk, dum la alarmalvoko estas akra jjig-vig-vig.

 Distribuado kaj habitato 
La nomiga grupo (inklude subspeciojn paraguayensis kaj crotopezus) loĝas en orienta Brazilo, malproksima norda Urugvajo, orienta Paragvajo kaj malproksima nordorienta Argentino. La grupo phaeopygos (inklude subspeciojn phaopygoides, spodiolaemus kaj contemptus) troviĝas ĉefe en la Amazona Baseno, sed kun populacioj etendaj laŭlonge de la orientaj deklivoj de Andoj tiom suden kiom ĝis nordorienta Argentino, kaj tiom norden kiom ĝis okcidenta Venezuelo, kun etendoj laŭlonge de la Marborda Teritorio, la regiono ĉirkaŭ Serranía del Perijá kaj Sierra Nevada de Santa Marta en Kolombio kaj la insuloj de Trinidado kaj Tobago.

Ambaŭ grupoj estas ĉefe asociaj kun humidaj arbaroj. Ĉe la nomiga grupo, ĉefe ĉe la Atlantika Arbaro en Brazilo, kaj ĉe la grupo phaeopygos, ĉefe ĉe la Amazona pluvarbaro aŭ humidaj arbaroj ĉe montoj. Ĝi rare foriras el kovra arbaro.

 Kutimaro 
La Blankakola turdo manĝas ĉefe sur aŭ ĉe grundo senvertebrulojn. Ili manĝas ankaŭ iom da frukto kaj beroj. Ili regule sekvas armeformikojn, sed ne aliĝas al miksita kunmanĝantaro. En plej parto de sia teritorio, kaj ĉefe en Amazonio, ĝi estas timda specio, pli aŭdata il vidata, sed en Trinidado kaj partoj de sudorienta Brazilo ili povas esti malpli timidaj.

La nesto estas kovrita tasforma nesto el bastonetoj lokita malalte (je 1–9 m) en arbo aŭ arbusto. La ino demetas 2 al 3 ruĝpunktitajn verdabluajn ovojn kiuj estas kovataj de la ino sola dum 12-13 tagoj.

Referencoj

 IUCN2006, BirdLife International, 2004, 51637, Turdus albicollis, 12a Majo 2006. Malplej zorgiga
 Clement, Peter & Hathaway, Ren (2000): Thrushes. Helm Identification Guides, London. ISBN 0-7136-3940-7
 Collar, N. J. (2005). White-throated Thrush (Turdus albicollis). Pp. 663 in: del Hoyo, J.; Elliott, A.; & Christie, D. A. eds. (2005). Handbook of the Birds of the World. Vol. 10. Cuckoo-shrikes to Thrushes. Lynx Edicion, Barcelona. ISBN 84-87334-72-5
 Richard; O'Neill, John Patton & Eckelberry, Don R. (1991): A guide to the birds of Trinidad and Tobago (2nd edition). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. ISBN 0-8014-9792-2
 Greeney, Harold F.; Gelis, Rudolphe A. & White, Richard (2004): Notes on breeding birds from an Ecuadorian lowland forest. Bulletin of the British Ornithologists' Club' 124(1): 28-37. PDF plena teksto 
 Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Helm Identification Guides, London. ISBN 0-7136-6418-5
 Remsen, J. V., Jr.; Cadena, C. D.; Jaramillo, A.; Nores, M.; Pacheco, J. F.; Robbins, M. B.; Schulenberg, T. S.; Stiles, F. G.; Stotz, D. F.; & Zimmer, K. J. (2008). A classification of the bird species of South America.  American Ornithologists' Union. Accessed 2008-08-07
 Restall, Robin L.; Rodner, C. & Lentino, M. (2006): Birds of Northern South America. Helm Identification Guides, London. ISBN 0-7136-7243-9 (vol. 1). ISBN 0-7136-7242-0 (vol. 2).
 Ridgely, R. S.; & Tudor, G. (1989): The Birds of South America - The Oscine Passerines (vol. 1).'' Oxford University Press, Oxford. ISBN 0-19-857217-4

 Eksteraj ligiloj 

 Turdus albicollis, "White-necked Robin" Filmoj de Blankakola turdo ĉe Interreta Birdokolekto
 Fotaro de Blankakola turdo  VIREO Foto-Alta Rez 
 Foto-Alta Rez; Artikolo & resumo arthurgrosset
 Foto-Alta Rez; Artikolo oiseaux

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko