Francesco Guccini

Francesco GUCCINI () estas unu el plejfamaj italaj kantaŭtorojF. Liperi, Storia della canzone italiana, Rai-Eri, 1999 kune kun Fabrizio de André. Lia oficiala debuto estis en 1967 kun Folk beat n. 1 (ankaŭ se en 1960 li jam komponis L'antisociale); dum lia pli ol kvardekjara kariero li publikigis pli ol dudek albumoj. Li estas ankaŭ verkisto kaj malofte aktoro, aŭtoro de bildstrioj. Li okupiĝis aldone pri leksikologio, leksikografio, lingvoscienco, etimologio, dialektologio, traduko, teatro kaj estas aŭtoro de kanzonoj por aliaj personoj.

Guccini estas konsiderita, kune kun Francesco De Gregori kaj Fabrizio De André, unu el la plej gravaj elstaruloj de la skolo de la italaj kantaŭtoroj «De André estis la unua poeto inter la kantaŭtoroj. La aliaj, (ankaŭ mi), kun la escepto de Guccini, estas bravaj, sed ne poetoj.» Roberto VecchioniC. Danielopol, Francesco Guccini. Burattinaio di parole, CLUEB, 2001 Beppe Carletti, Fabrizio De André mortis en Milano, la Repubblica.. La tekstoj de liaj kantoj estas ofte konsiderataj versaĵoj. Krom la kritika aprecado, Guccini ĝuas grandan popolan sekvantaron, kiu konsideras lin "simbolon" por tri generacioj.Il Giornale di Brescia, 3-a de julio 2003..

Ĝis la duono de la 1980-aj jaroj, Guccini instruis la italan lingvon al Dickinson College, en Bolonjo, de la Universitato de la Pensilvanio. Li laboris ankaŭ kiel lernanto ĉe la bolonja sidejo de la Johns Hopkins Universitato (Washington, DC, USA).

Guccini ludas la gitaron kaj la plej granda parto de liaj muzikaĵoj havas ĉi tiun instrumenton kiel sonbazo.

 Biografio 
 La infanaĝo (1940-1950) 

La kantaŭtoro naskiĝis el Ester Prandi kaj Ferruccio Guccini, familio de kampula origino, en vojo Domenico Cucchiari nº 2, la 14-an de junio 1940 en Modena. La eniro de Italio en la dua mondmilito, okazita du tagojn antaŭe, alportis lian patron al rekrutiĝo kaj tio devigis Guccini-n vivi kune kun lia patrino ĉe patrinaj geavoj, en Pàvana, sur la toskana-emilia Apenino«Mia patrino Ester Prandi, el Carpi, ĉar manĝaĵoj estas ekporciumitaj, lokŝanĝis en Pàvana, en la hejmo de la patraj geavoj.» citita en "Un altro giorno è andato: Francesco Guccini si racconta a Massimo Cotto." Florenco, Giunti, 1999, paĝo 11. ISBN 88-09-02164-9.. La infanaĝo kaj la adoleskaĝo pasigitaj sur la montoj de la Apeninoj estas menciitaj plurfoje en liaj verkaĵoj: lia unua romano Cròniche Epafániche; multaj de liaj kanzonoj, aldone, ĉerpis el ĉi tiu montara medio, pri kiu li plurfoje deklaris esti multe fieraIntervjuo al Francesco Guccini. Tiu forta apartena sento al naskiĝlokoj, kiun li priskribis en la kanzono Radici«Kaj vi emas ene de ĉi tiujn ligojn ... La hejmo estas kiel memorpunkto», el Radici, Radici, 1972., do strekus forte lian poetikon, revenante ofte en lia vivaj "portretoj", kiel Amerigo, kiu rakontas malriĉeco kaj flankenigo de elmigrinta praonklo«...tiu homo estis mia vizaĝo, estis mia spegulo...», el Amerigo, Amerigo, 1978..

Pàvana fariĝis tamen en liaj mem vortoj «memoro de momento eble neniam vivita»«Urbeto, filoko / ĵus naskigita komprenis vin aŭ estis la fato kiu dum tri monatoj forpuŝis min / urbeto, mi konis vin / nebulo kaj fumo, mi ne povas atribui vin la memora parfumo / kiu ŝanĝas plibone / sed estas ĉi tien en pensoj la hieraŭaj vojoj, kaj revenas / vizaĝoj kaj doloroj kaj sezonoj, amoj kaj parolantaj brikoj...», el Piccola città, Radici, 1972 kiam, fine de la milito revenis en lokoj forlasitaj kelkaj monatoj post lia naskiĝo«Je iu punkto, mi diris, ni revenis en Modena... En Modena ĝi estis malsama kaj ĝi ĉiam estus...» citita en "Un altro giorno è andato: Francesco Guccini si racconta a Massimo Cotto." Florenco, Giunti, 1999, pag. 20. ISBN 88-09-02164-9.. En 1945 Guccini vivis kun lia familio en Modena, kie lia patro reprenis la postenon ĉe la itala Poŝto.

 La adoleskaĝo (1950-1959) 

En Modena, priskribita kun maldolĉeco en la kanzono Piccola città, Guccini pasigis lian adoleskon kiun li rakontis en Vacca d'un cane, lia dua romano. Post la deviga lernejo, la porinstruista lernejo, en la sama ejo de la tenoro Luciano Pavarotti,  diplomiĝante en 1958«Mi studis en la sama lernejo de Pavarotti, nur ke, kiam li estis en la kvara klaso, mi estis en la unua»; menciita en "Un altro giorno è andato: Francesco Guccini si racconta a Massimo Cotto". Florenco, Giunti, 1999, p. 24. ISBN 88-09-02164-9.

 La poetiko 

La poetiko de la modena kantaŭtoro, estimita hodiaŭe de multaj famaj aŭtoroj,«Guccini estas la plej klera inter la italaj kantaŭtoroj, lia poetiko estas dokta, plena de notoj...» Umberto Eco, 1980  estas vasta en vasta muzikkariero, kvankam ĝi havas komunkarakterizojn. Guccini ofte uzas malsamajn lingvajn registrojn, de la pompa ĝis la popola; en liaj tekstoj oni povas trovi citaĵojn de famaj aŭtoroj kaj li pritraktas qvantego da temoj por atingi al moralaj konkludoj. Legante liajn tekstojn eblas tiri radikoj de lia pensomodo: la uzo de malsamaj legoniveloj, lia ekzistencialismo, la metafizikaj tonoj, liaj personaj kaj eventaj portretoj.

 Citaĵo 

 La muzikistoj 
 Jimmy Villotti - gitaro
 Deborah Kooperman - gitaro kaj banĝo
 Ettore De Carolis - gitaro, violono kaj aranĝo
 Massimo Luca - gitaro
 Cosimo Fabiano - basgitaro
 Tiziano Barbieri - basgitaro
 Ares Tavolazzi - basgitaro, kontrabaso kaj gitaro
 Daniele Di Bonaventura - bandonio
 Maurizio Vandelli - gitaro
 Tony Esposito - frapinstrumento
 Toni Marcus - vilono
 Franco Mussida - gitaro
 Mandrake Som - frapinstrumento, tubinstrumento
 Marva Jan Marrow - buŝharpo

Dum du koncertoj en 1979 (el kiu traktis vivdiskon) Guccini estis akompanita ankaŭ kun Nomadi.
 Aktuala trupo
 Juan Carlos "Flaco" Biondini - gitaro kaj dua voĉo
 Ellade Bandini - drumo kaj frapinstrumento
 Pierluigi Mingotti - basgitaro kaj kontrabaso
 Antonio Marangolo - saksofono kaj frapinstrumento
 Roberto Manuzzi - saksofono, akordiono, buŝharmoniko kaj klavarinstrumentoj
 Vince Tempera - piano kaj klavarinstrumentoj

 Diskaro 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Oficiala retejo
 Francesco Guccini  en Projekto por Malferma Katalogo
 Librolisto de Guccini 
 Francesco Guccini en YouTube
 ekzemplo de esperantlingva traduko de kanto lia: "Auschwitz", en interpreto de Emanuele Rovere 
 dekunu el liaj kanzonoj en esperantlingva traduko, en la listo de kantoj kolektitaj de  Pier Luigi Cinquantini

Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Francesco Guccini