Hipolaoj

Hipolaoj estas mezgrandaj birdoj apartenantaj al genro Hippolais, iam lokitaj en la familio de Silviedoj, sed lastatempe separataj en la familio de Akrocefaledoj. Ili troviĝas en Eŭropo, Afriko kaj okcidenta Azio. Del Hoyo, J., Elliot, A., Christie D. (editors) (2006) Handbook of the Birds of the World Volume 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Lynx Edicions. ISBN 84-96553-06-X.

eta

 Priskriboj 
Tiuj akrocefaledoj asociiĝas kun arboj (dum kanbirdoj asociiĝas kun kanejoj aŭ junkejoj), kvankam kutime en malferma arbaro pli ol en densaj plantejoj. Kompare kun la tre proksimaj rilataj specioj de la genro Acrocephalus, la hipolaoj de la genro Hippolais havas pli kvadratformajn vostojn kaj pli larĝajn bekobazojn. Plej parto estas nestriecaj verdecaj aŭ brunecaj supre kaj kremokoloraj aŭ blankecaj sube. Ili estas insektovoraj, sed povas eventuale manĝi ankaŭ berojn aŭ semojn. La specioj kiuj reproduktiĝas en moderklimataj regionoj estas tre migrantaj. Mullarney, K., Svensson, L., Zetterström, D., Grant P. J. (1999) Collins Bird Guide. HarperCollins. ISBN 0-00-219728-6.

 Specioj 
La 8 specioj estas la jenaj:

(subgenro Iduna)
 Malgranda hipolao, Hippolais caligata
 Rama hipolao, Hippolais rama
 Okcidenta hipolao (aŭ Izabela hipolao), La nomo Izabela hipolao estis unuafoje uzata en la 11a volumo de la Handbook of the Birds of the World. Hippolais opaca
 Pala hipolao, Hippolais pallida

(subgenro Hippolais)

 Griza hipolao, Hippolais languida
 Olivhipolao, Hippolais olivetorum
 Melodia hipolao, Hippolais polyglotta
 Flava hipolao, Hippolais icterina

 Taksonomio 
Konsiderinda pruvo, ĉefe ĉe Parkin et al. (2004), Parkin, David T., Martin Collinson, Andreas J. Helbig, Alan G. Knox, George Sangster kaj Lars Svensson (2004) Species limits in Acrocephalus and Hippolais warblers from the Western Palearctic British Birds Vol 97 No 6 pages 276-299 sugestas ke la genro Hippolais estas parafiletika rilate al Acrocephalus. Analizojn de DNA studis ekzemple Leisler et al. (1997),Leisler, B. P. Heidrich, K. M. Schulze-Hagen and M. Wink (1997) Taxonomy and phylogeny of reed warblers (genus Acrocephalus) based on mtDNA sequences and morphology J. Ornithol. 138:469-496 interpretate de Sangster (1997),Sangster, George (1997) Trends in Systematics - Acrocephalus and Hippolais relationships: shaking the tree Dutch Birding Vol 19 No 6 pages 294-300 indikas, ke la Olivhipolao kaj la grupo de la Malgranda hipolao kaj la Rama hipolao (la subgenro Iduna) estas pli rilataj al la specioj de Acrocephalus ol la Flava hipolao kaj la Melodia hipolao kaj sekve la nederlanda CSNA movis tiujn kvar speciojn al la genro Acrocephalus.Sangster, George, Cornelius J. Hazevoet, Arnoud B. van den Berg and C. S. Roselaar (1998) Dutch avifaunal list: species concepts, taxonomic instability, and taxonomic changes in 1998 Dutch Birding Vol 20 No 1 pages 22-32 Posta revizio Alan G. Knox, Martin Collinson, Andreas J. Helbig, David T. Parkin, George Sangster (2002) Taxonomic recommendations for British birds Ibis 144 (4): 707–710. DOI: 10.1046/j.1474-919X.2002.00110.x de la BOURC retenas la genron Hippolais, por la ok specioj, sed samopinie kun Sangster, oni agnoskas ke ili estu dividitaj en du grupojn.

La reteno de la grupigo Iduna ene de Hippolais fariĝis ĉar estas pruvo de malgrandaj diferencoj kaj separigaj kialoj,Helbig, A. J. and Seibold, I. (1999) Molecular phylogeny of Palearctic-African Acrocephalus and Hippolais warblers (Aves:Sylviidae) Mol. Phyl. Evol. 11:246-260 pli ol pro opinio ke la statuso estas ĝusta – nenia pruvo malakceptas analizojn de DNA. Mark Constantine, en "The Sound Approach to Birding" Constantine, Mark & the Sound Approach (2006) The Sound Approach to birding - a guide to understanding bird sound ISBN 90-810933-1-2 paĝoj 142-148  ilustras, ke estas ampleksa koincido en kantotipoj inter specioj el la du genroj, kaj ke laŭvoĉe, ne estas karakteroj kiuj permesas separi speciojn al unu genron aŭ al alian. Kenneth Williamson Williamson, K. (1968) Identification for ringers 1. The genera Cettia, Locustella, Acrocephalus and Hippolais kaj Hadoram Shirihai,Harris, A., H. Shirihai kaj D. Christie (1995) The Macmillan birder's guide to European and Middle Eastern birds pristudante la identigon de Hippolais kaj Acrocephalus emfazis la similaĵojn inter specioj de la du genroj. Colin Bradshaw, en British Birds, verkis kelkajn artikolojn pri la morfologia simileco inter kruc-genraj speciparoj ekzemple la Pala hipolao kaj la Arbedokanbirdo unuflanke (Bradshaw 2000 Bradshaw, Colin (2000) Separating Acrocephalus and Hippolais warblers British Birds Vol 93 No 6 Page 277) kaj la Kampokanbirdo kaj la Malgranda hipolao aliflanke (ekz. Bradshaw & Steele 1995 ,Bradshaw, Colin kaj Jimmy Steele (1995) Mystery photographs 195 British Birds Vol 88 No 11 paĝoj 561-564  Bradshaw & Steele 1997, Bradshaw, Colin kaj Jimmy Steele (1997) Mystery warblers in Tselinograd British Birds Vol 90 No 4 paĝoj 155-158 kaj tio ĉio estas respondo al la komentoj de la ornitologo Lars Svensson Lars Svensson (1997) Mystery warblers in Tselinograd British Birds Vol 90 No 4 pages 152-154 ĉe Bradshaw & Steele 1995).

 Referencoj 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio