Kipra enanto

eta|ovoj de Oenanthe cypriaca - Muzeo de Tuluzo
La Kipra enanto aŭ Kipra punktokrona enanto (Oenanthe cypriaca) estas malgranda paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata membro de malnovmonda grupo de la familio de Muŝkaptuledoj.

Ĝi estas malgranda, 14–15 cm longa paserina birdo kiu estis iam traktata kiel subspecio de la Punktokrona enanto sed Sluys kaj van den Berg (1982)Ronald Sluys, Martin van den Berg (1982 )On the Specific Status of the Cyprus Pied Wheatear Oenanthe cypriaca, Ornis Scandinavica, Vol. 13, No. 2, pp. 123-128 asertis, ke tiu formo meritas plenan specistatuson, sur bazo de diferencoj en biometriko kaj ĉefe kanto, kaj manko de seksa dimorfismo en la plumaro de cypriaca.

Temas pri migranta insektomanĝanta specio kiu reproduktas nur en Kipro, kaj vintrumas en suda Sudano kaj Etiopio. Estas populacio de 18,000 ĉirkaŭkalkulitaj individuoj.

Tiu specio ege similas al la Punktokrona enanto, kvankam ĝi havas iom pli da nigro en vosto kaj dorso, krom en kapo. Tio estas birdo kun blanka krono nuance per grizaj punktoj kontraste kun la nigraj vizaĝo kaj gorĝo (eĉ supra brusto); ankaŭ la dorso kaj la flugiloj estas nigraj, dum la ventro, pugo kaj vostobazo estas blankaj: je la vostofino la kutima nigra renversita T kiel tiu de Mediteranea enanto. Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ aspekto, kion unue dokumentis Christensen (1974).Christensen, Steen (1974) Notes on the plumage of female Cyprus Pied Wheatear Ornis. Scand. 5:47-52

La kanto estas distinga, kaj tre diferenca el tiu de la Punktokrona enanto, kvazaŭ kiel de insekto. Ĝi konsistas el serio de altatonaj zumantaj ekkanteroj.<ref>Bergman, H. H. (1983) Some peculiarities of Cyprus bird voices. Cyprus Ornithological Society (1969) Bird Report 8:41-54</ref>

La kantejoj uzataj de tiu specio estas pli altaj ripozejoj ol tiuj de la tipaj enantoj, kutime 5 al 10 m supergrunde. Ili ofte reproduktiĝas en arbaraj habitatoj, malkiel aliaj enatoj (Oliver 1990Oliver, P. J. (1990) Observations on the Cyprus Pied Wheatear Sandgrouse 12:25-30 sugestis, ke ĝi okupas la ekologian niĉon uzatan ie ajn en la Okcidenta Palearkto de la Gardenruĝvostulo). Ĝi estas la plej arbema specio de enanto en la okcidenta palearkto kaj ĝi uzas ofte aeran movadon kaj taktikon de eksaltoj el ripozejoj. Ĵusaj studoj sugestas ekologian diferencon inter la Kipra enanto kaj la migrantaj Rokenanto O. oenanthe kaj la orienta Mediteranea enanto O. hispanica melanoleuca. Kipra enanto uzas pli da aera movado kaj okupas pli da arbaraj habitatoj, sed necesas minimuman kvanton de malferma aŭ nuda grundo, kaj minimumon de altaj arbustoj aŭ arboj (Randler et al. 2009Randler, C.,Teichmann, C., & Pentzold, S. (2009) Breeding habitat preference and foraging of the Cyprus Wheatear Oenanthe cypriaca and niche partitioning in comparison with migrant Oenanthe species on Cyprus. Journal of Ornithology, 150: 10.1007/s10336-009-0432-0).

La genra nomo, Oenanthe, estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la enantoj, kaj devenas el la greka oenos (οίνος) "vino" kaj anthos (ανθός) "floro". Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj..

 Referencoj 

 Bibliografio 
 Small, Brian J. (1994) Separation of Pied Wheatear and Cyprus Pied Wheatear. Dutch Birding 16: 177–185
 Flint, Peter (1995) Separation of Cyprus Pied Wheatear from Pied Wheatear. British Birds'' 88: 230–241

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko