Leĝo de Planck

La leĝo de Planck estas fizika leĝo, kiu priskribas la intensecan spektron de termoradiado
elsendita de nigra korpo. La leĝo nomiĝas laŭ la germana fizikisto Max Planck, kiu
eltrovis ĝin en la jaroj 1899 ĝis 1901
:de:Max Planck, germana vikipedio (vizitita la ). .

Laŭ la Planck'a leĝo la spektra intenseco  de termoradiado de nigra korpo sur ĝia surfaco estasKuchling, Taschenbuch der Physik, Harri Deutsch Verlag (1988),
11a eldono, p. 268.:

maldekstra|eta|320px|Spektra intenseco de nigra korpo depende de ondolongo

,

kun
: intenseco, unuo W/m2,
: ondolongo de elsendita radiado en vakuo,
: konstanto de Planck,
: rapideco de lumo en vakuo,
: konstanto de Boltzmann,
: korpotemperaturo, unuo K.

La leĝo estas ĝeneraligo de pli maljunaj leĝo de Stefan-Boltzmann kaj leĝo de Wien pri ŝoviĝo.
Ĝi estas konfirmita eĉ per la plej ekzaktaj mezuradojGrimsel, Lehrbuch der Physik, Bd. 3 Optik, Teubner Verlag (1988) 19a eldono, p. 229.

 Graveco por kvantum mekaniko 
Planck unue eltrovis la formulon heŭristike. Plie li provis dedukti la leĝon. Por sukcesi necesis
supozi ke elektromagneta ondo ne havu iun ajn energion sed havu diskretan energian kvanton E, kun
, (: frekvenco), 
aŭ multoblon de tio.
La postulato ke elektromagnetaj ondoj konsistu el kvantoj, poste nomitaj fotonoj, estis fundamenta ŝanĝiĝo en tiama fiziko. Tial la dedukto de la leĝo
estis grave por la ekevoluo de kvantuma mekaniko.

 Vidu ankaŭ 
 Termoradiado
 Leĝo de Stefan-Boltzmann
 Nigra korpo
 Leĝo de Wien pri ŝoviĝo

 Referencoj 

Kategorio:Termodinamiko
Kategorio:Elektromagneta radiado
Kategorio:Kvantummekaniko