Ruĝvosta rokturdo

{{Taksonomio
|nomo = Ruĝvosta rokturdo
|koloro = pink
|regno2 = bestoj
|dosiero=Monsax.jpg
|dosiero2 = Monticola saxatilis NAUMANN.jpg
|dosiero larĝo = 300px
|dosiero2 larĝo = 300px
|priskribo de dosiero = Ruĝvosta rokturdo, masklo
|regno = Animaloj Animalia
|filumo = Ĥorduloj Chordata
|klaso = Birdoj Aves
|ordo = Paseroformaj Passeriformes
|familio = Muŝkaptuledoj Muscicapidae
|genro = Monticola
|specio = M. saxatilis
|statuso = LC
|dunomo = Monticola saxatilis|dunomo aŭtoritato = (Linnaeus, 1766)
|specioj de subdivizio = Subspecioj
|vikispecio = 
|komunejo = 
|mapo de vivoteritorioj = MonticolaSaxatilisIUCNver2019 1.png
|mapo de vivoteritorioj larĝo = 300px
|priskribo de mapo de vivoteritorioj = Natura arealo

}}
eta|ovoj de Monticola saxatilis - Muzeo de Tuluzo
La Ruĝvosta rokturdo aŭ simple Rokturdo (Monticola saxatilis'') estas membro iam de la familio de Turdedoj, nun en la familio de Muŝkaptuledoj.

 Disvastiĝo 
Ili reproduktiĝas el suda Eŭropo (Iberio, suda Francio, Alpoj, Italio kaj Balkanio) al centra Azio kaj norda Ĉinio. Tiu specio estas tre migranta, kaj ĉiuj populacioj vintrumas en tropika Afriko sude de Saharo. Ĝi estas nekomuna vizitanto en norda Eŭropo. La teritorio malpliiĝis iom en la periferio en ĵusaj jardekoj pro habitatodetruo. Ekzemple en komenco de 20a jarcento ili reproduktiĝis en Pola Juraza Montoĉeno (Pollando) kie ne loĝas nuntempe,Tomek, Teresa & Bocheński, Zygmunt (2005): Weichselian and Holocene bird remains from Komarowa Cave, Central Poland. Acta zoologica cracoviensia 48A(1-2): 43-65. PDFplena teksto sed ĝi ne estas konsiderata tutmonde endanĝerita.birdlife

 Aspekto 
Tiu estas mezgranda sed fortika “turdo” 17–20 cm longa kun enverguro de 33 al 37 cm kaj pezo de 42 al 65 g . La somera masklo estas nekonfuzebla en sia teritorio, kun grizecbluaj kapo, kaj kolo, oranĝaj subaj partoj kaj eksteraj vostoplumoj, malhelbrunaj flugiloj kaj blanka dorso. Inoj kaj nematuruloj estas multe malpli rimarkindaj, kun malhelbrunaj skvamecaj supraj partoj, kaj pli palbrunaj skvamecaj subaj partoj pli hele en gorĝo. La eksteraj vostoplumoj estas ruĝecaj, kiel ĉe maskloj.Clement, Peter & Hathaway, Ren (2000): Thrushes. Helm Identification Guides, London. ISBN 0-7136-3940-7

 Kutimaro 
Tiu specio reproduktiĝas en malfermaj sekaj montetaj areoj, kutime super 1500 m. Ili nestumas en rokkavaĵoj aŭ murfendoj en nesto el vegetala materialo kia musko kaj folioj, kie la ino demetas 4-5 ovojn nur unufoje jare. Nur ŝi kovas dum 2 semajnoj.

Ili estas ĉiomanĝantaj, kaj nutras sin el ampleksa vario de insektoj, beroj kaj etaj reptilioj. La masklo de Ruĝvosta rokturdo havas klaran kaj melodian kanton. Ili kantas ankaŭ dumfluge.

Ili aperas elstare foje sur rokopintoj. Ili movas siajn vostojn.

 Eksteraj ligiloj 

 En la franca, pri tiu specio
 Filmo - Handbook of the Birds of the World
 Filmo - Birdguides 
 Filmo - Macaulay Library ĉa Laboratorio Cornell de Ornitologio
 Sono kaj fotoj - Mangoverde ; rekta ligo ĉi tie 
 Oiseaux Fotoj, mapo, teksto.
 Diferencoj laŭ sekso kaj aĝo (PDF) de Javier Blasco-Zumeta

 Referencoj 

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko