Kvazaŭĉiamverdaj arbaroj de la bramaputra valo

Flaŭro
La karakterizaj ĉiamverdaj arbospecioj en tiuj arbaroj apartenas al la genroj sizigio (Mirtacoj), cinamomo (Laŭracoj), Artocarpus  (Morusacoj), kaj al la familio de la  Magnoliaceae. La plej ĝeneralaj falfoliaj specioj inkluzivas Terminalia myriocarpa, Terminalia citrina, Terminalia tomentosa, Tetrameles spp., kaj Stereospermum spp.  Champion H.G. & Seth S.K. 1968. La fortika ŝoreo (Shorea robusta) troviĝas kie la vivloko estas perturbita, precipe sekve de arbarbrulegoj, kaj konstituas  subklimaksan komunumon. Aliaj dipterokarpospecioj estas bioindikiloj por arbaro  en retroira sukcesio ekde tropika ĉiamverda arbaro aŭ por signi antaŭklimaksan fazon. La frondaraj arboj karakterize altas 20 ĝis 30 metrojn.

Faŭno
eta|220px|maldekstra|Bramaputro apud Dibrugarh.
Tiu ekoregiono gastigas la plej grandan populacion de elefantoj de Barato Rogers & Panwar, 1988, la plej grandan mondan populacion de granda hinda rinocero (Rhinoceros unicornis), tigrojn ( Panthera tigris), kaj la sovaĝan akvobubalon (Bubalus arnee) WII, 1997.

Pluraj mamulaj specioj estas minacataj, inkluzive de la tigro, la azia elefanto, la hinda rinocero, la barasingo (Cervus duvaucelii), la gaŭro (Bos gaurus), la nebula neofeliso (Neofelis nebulosa), la harega kaprolago  (Caprolagus hispidus), la nana porketo (Porcula salvania), la ĉapela languro (Trachypithecus pileatus),  la azia nigra urso (Ursus thibetanus), kaj la hinda longlipa urso (Melursus ursinus) IUCN, 2000. Kvankam rigore konsiderate ĝi ne estas parto de la tersupraĵa ekoregiono, la Bramaputro ankaŭ gastigas gangan delfenon (Platanista gangetica), kiu ankaŭ estas endanĝerigata specio  

Referencoj

Bibliografio
 Champion, H. G., and  Seth, S. K. 1968 : A revised survey of the forest types of India. Government of India Press. 
 IUCN : 2000. 2000 IUCN Red list of threatened species. IUCN : Ruĝa listo de minacataj specioj Viewed November 2000. The IUCN Species Survival Commission and the International Union for Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN – The World Conservation Union). 
 Rodgers, W. A. 1985 : Biogeography and protected area planning in India. In J. Thorsell, Conserving Asia’s Natural Heritage IUCN. 
 Rodgers, W. A. and Panwar, H.S. 1988 : Planning a wildlife protected areas network in India. Vol 1 and 2. Dept of Environment, Forests, and Wildlife/Wildlife Institute of India report, Wildlife Institute of India. 
 WII, 1997. Study on the management of rhinoceros in northwest Bengal. WII Report.

Vidu ankaŭ
Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
Konservada stato de ekoregiono

Eksteraj ligiloj

 Ekoregiono IM0105 : Kvazaŭĉiamverdaj arbaroj de la bramaputra valo (WWF)
 Kvazaŭĉiamverdaj arbaroj de la bramaputra valo (WWF-Wildworld)
 Kvazaŭĉiamverdaj arbaroj de la bramaputra valo (Wildworld) - Nacia Geografia Societo 
 Kvazaŭĉiamverdaj arbaroj de la bramaputra valo (The Encyclopedia of Earth)
 Kvazaŭĉiamverdaj arbaroj de la bramaputra valo  (Globalspecies) 
 Situo de la ekoregiono : tajpu Brahmaputra Valley semi-evergreen forests. 

Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Praarbaroj
Kategorio:Orientalisaj ekoregionoj
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Geografio de Butano