Flavkrura turdo

La flavkrura turdoOrnitologia taksonomio () estas sudamerika birdospecio el la familio de turdedoj.

Taksonomio
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 1-an de jan. 2026, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Passeriformes - paseroformaj
Turdidae - turdedoj
Turdus Linnaeus, C, 1758 - turdo
Turdus flavipes Vieillot, LJP, 1818 - flavkrura turdo
Turdus flavipes venezuelensis (Sharpe, RB, 1900)
Turdus flavipes melanopleura (Sharpe, RB, 1900)
Turdus flavipes xanthoscelus Jardine, W, 1847
Turdus flavipes polionotus (Sharpe, RB, 1900)
Turdus flavipes flavipes Vieillot, LJP, 1818

Ĝi antaŭe estis en la eksa genro Platycichla.

 Aspekto 
eta|maldekstra|Ino
Tiu turdo estas 22-23 cm longa kaj pezas 55-70 g. Ambaŭ seksoj havas flavajn krurojn kaj okulringon. La masklo havas flavan bekon kaj lia plumaro estas kutime nigra kun ardezgriza dorso kaj malsupraj subaj partoj. Tamen la masklo de unu el la kvin subspecioj, P. f. xanthoscelus de Tobago, estas tute nigra, tiele simile al masklo de la nigra turdo aŭ de la palokula turdo. La ino havas senkoloran bekon, tre brunajn suprajn partojn kaj pli palajn subajn partojn. La juna masklo estas bruneca kun nigraj flugiloj kaj vosto, dum juna ino similas al plenkreska ino, sed estas pli obtuza, makulitaj oranĝe supre kaj punktita kaj striita malhelbrune subeffrench et al. (1991), Clement & Hathaway (2000), Hilty (2003).

Kantado
La kanto de la masklo estas muzikaj frazoj, sriip, srii, srii, srii, iom simila al tiu de la nigra turdo, sed foje inklude kelkajn imitadojn de aliaj birdokantoj. La tipa alvoko estas akra srip kaj pekuliara siiit kiel alarmo.

 Distribuado kaj ekologio 
Ĉe tiu specio estas tre alta separata distribuado; reproduktiĝas en norda Kolombio, Venezuelo, okcidenta Gujano, malproksima norda Brazilo, Trinidado kaj Tobago, kun tre separataj populacioj en orienta Brazilo, orienta Paragvajo kaj malproksima nordorienta Argentino. Laste menciita populacio estas parte migranta, kaj estas loĝantaj birdoj en la norda parto, dum plej sudaj reproduktantoj pasas la sudhemisferan vintron pli norde. Ankaŭ kelkaj populacioj en norda Sudameriko partoprenas en surlokaj movoj, sed tiuj ne estas bone komprenataj.

La habitato de tiu eta turdo estas pluvarbaroj, duarangaj arbaroj kaj tre densaj plantejoj. Temas pri specio de altaj teroj ĝis 2000 m, sed loke ili povas loĝi pli sube ĝis preskaŭ marniveloHilty (2003), Strewe & Navarro (2004).

La flavkrura turdo manĝas ĉefe en arboj kaj arbustoj, malofte surgrunde, kaj ĉefe nutras sin el fruktoj kaj beroj. Ili rare aliĝas al miksitaj manĝantaroj, ĉar ties kutimo atingi la arbopintojn malfacilas la kunigon kun tiuj rimarkindaj grupojMachado (1999).

La nesto estas kovrita profunda tasforma nesto el bastonetoj ĉe riverbordoj aŭ inter rokoj. La ino demetas 2 aŭ 3 ruĝecmakulitajn verdajn aŭ bluajn ovojn.

Ili estas tre komunaj en plej parto de sia teritorio, kaj tiele estas listitaj kiel Malplej Zorgiga de BirdLife InternationalBLI (2008). Tamen la flavkrura turdo estas timida specio, kaj ĉefe la ino estas malfacile videbla, ĉar ŝi ne kantas kaj havas kamuflan koloradon.

 Referencoj 

 IUCN2008, BirdLife International (BLI), 2008, 147232, Platycichla flavipes, 16a Novembro 2008.
 Clement, Peter & Hathaway, Ren (2000): Thrushes. Helm Identification Guides, London. ISBN 0-7136-3940-7
 Richard; O'Neill, John Patton & Eckelberry, Don R. (1991): A guide to the birds of Trinidad and Tobago (2nd edition). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. ISBN 0-8014-9792-2
 Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Helm Identification Guides, London. ISBN 0-7136-6418-5
 Machado, C.G. (1999): A composição dos bandos mistos de aves na Mata Atlântica da Serra de Paranapiacaba, no sudeste brasileiro [Mixed flocks of birds in Atlantic Rain Forest in Serra de Paranapiacaba, southeastern Brazil]. Revista Brasileira de Biologia 59(1): 75-85 [Portugale kun angla resumo].  PDF plena teksto
 Strewe, Ralf & Navarro, Cristobal (2004): New and noteworthy records of birds from the Sierra Nevada de Santa Marta region, north-eastern Colombia. Bulletin of the British Ornithologists' Club 124(1): 38-51.
 Thomas, John (1994): They Have Yellow Legs: An Odyssey into the World of Yellow-legged Thrushes

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko