Jangŝao-kulturo

eta|Ŝnur-ornamita amforo el Jangŝao-kulturo (Bangpo-fazo, ĉirkaŭ 4800 a.K., Ŝenŝjio.
La Jangŝao-kulturo (ĉine: 仰韶文化; pinjino: Yǎngsháo wénhuà) estis neolitika kulturo, kiu ekzistis plurloke en la centra valo de Flava Rivero en Ĉinio dum dumiljara epoko, de ĉirkaŭ 5000 a.K. ĝis 3000 a.K.. La kulturo estas nomita laŭ Jangŝao (Yǎngsháo), la unue elfosita vilaĝo reprezenta de ĉi tiu kulturo, kiu estis eltrovita en 1921 en provinco Henano. La kulturo viglis plejparte en la provincoj Henano, Ŝenŝjio (Shǎnxī/Shaanxi) kaj najbara provinco Ŝanŝjio (Shānxī/Shanxi).

 Vivtenado 
La vivtenadaj praktikoj de Jangŝaanoj variis: ili ĉefe kultivis milion; kelkaj vilaĝoj ankaŭ kultivis tritikon aŭ rizon.

La specifa naturo de Jangŝaa estas momente science tre disputata: ĉu malgranda-skala kultivado laŭ metodo de forhakado kaj forbruligo, ĉu intensa agrikulturo en daŭraj kampoj, tiel staras nun la demando.

La setlejoj el la mezaj Jangŝao-epokoj - kiel Ĝiangĵi - posedas konstruaĵojn kun levita planko - eble uzitaj kiel provizejoj por grajnoj. Ili bredis bestojn kiel porkojn kaj hundojn, ankaŭ ŝafojn, kaprojn kaj brutojn, sed grandparte ilia viando venis de ĉasado kaj fiŝkaptado. Iliaj ŝtonaj iloj estis poluritaj kaj tre specialigitaj. Eble Jangŝaanoj eĉ praktikis fruan kultivadon de silkraŭpoj.

 Ceramiko 
La Jangŝao-kulturo estas bonkonata pro ĝia pentrita ceramiko. Jangŝaaj metiistoj kreis fajnajn ceramikaĵojn kun pentraĵoj ĉefe en blanka, ruĝa kaj nigra koloro. La pentritaj motivoj estis homaj vizaĝoj, bestoj kaj geometriaĵoj. Malsame kiel la posta Longŝan-kulturo, la Jangŝaanoj ne uzis potistan radon por fari potojn. Elfosaĵoj montris, ke infanoj estis entombigitaj en pentritaj urnoj.

 Arkeologiaj lokoj 
La arkeologiejo de Banpo-vilaĝo, proksime al Ŝjiano (ĉine 西安; pinjino: Xī'ān), estas unu el la fama fosaĵo-ĉirkaŭitaj setlejoj de la Jangŝao-kulturo. Alia grava setlejo, nome Jiangzhai (姜寨), estis komplete elfosita ĝisrande, kaj arkeologoj trovis, ke ĝi estis komplete ĉirkaŭigita de ringo-fosaĵo.

Kaj Banpo kaj Jiangzhai produktis ceramikaĵojn signitaj per "markigoj". Estas disputita, ĉu tiuj "markigoj" estas "nur" nombroj aŭ ĉu ili estas signoj de praĉina skriboWoon, Wee Lee (1987): Chinese Writing: Its Origin and Evolution. Joint Publishing, Hong Kong.. Laŭ Qiú tamen, tempo ne jam pretas por tiaj konkludoj裘錫圭 Qiú Xīguī (2000). Chinese Writing. Tradukita de Mattos kaj Norman. Early China Special Monograph Series No. 4. Berkeley: The Society for the Study of Early China and the Institute of East Asian Studies, University of California, Berkeley. ISBN 1-55729-071-7..

 Fazoj 
La Jangŝao-kulturo daŭris du mil jarojn kaj havas multajn sub-epokojn, kiuj parte sekvas unu la alian, parte supermetiĝas. Laŭ la tipologio de la ceramikaĵoj oni distingas jenajn plej eminentajn fazojn:

 Banpo fazo, ĉirkaŭ 4800 a.K. – 4200 a.K., centra ebeno
 Miaodigou fazo, ĉirkaŭ 4000 a.K. – 3000 a.K., sekvas al Banpo
 Majiayao fazo, ĉirkaŭ 3300 a.K. – 2000 a.K., en Gansu, Qinghai
 Banshan fazo, ĉirkaŭ 2700 a.K. – 2300 a.K., sekvas al Majiayao
 Machang fazo, ĉirkaŭ 2400 a.K. – 2000 a.K.

 Vidu ankaŭ 
 Ĉina ceramiko

 Fontoj, notoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Chang, K.C. Archaeology of Ancient China. Yale University Press, New Haven, 1983.
 Liu, Li. The Chinese Neolithic: Trajectories to Early States, ISBN 0-521-81184-8
 Underhill, Anne P. Craft Production and Social Change in Northern China, 2002. ISBN 0-306-46771-2.

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Ĉinio
Kategorio:Neolitikaj setlejoj
Kategorio:Prahistorio de Ĉinio
Kategorio:Provinco Henano
Kategorio:Provinco Ŝenŝjio
Kategorio:Provinco Ŝanŝjio