Marie Trintignant

Marie TRINTIGNANT, (naskiĝis la  en Boulogne-Billancourt, Hauts-de-Seine, mortis la  en Neuilly-sur-Seine, Francio), estis franca aktorino, filino de Nadine Trintignant kaj Jean-Louis Trintignant.

 Biografio 
 Aktora kariero 
Ŝi komencis sian kino-aktoran karieron en 1966, tiam 4-jara, per Mon amour, mon amour de Nadine Trintignant apud sia patro Jean-Louis Trintignant, antaŭ ol plu daŭrigi en aliaj filmoj de sia patrino.

En 1979, tiam 17-jara, ŝia aktora kariero vere debutis per Série noire (1979) de Alain Corneau (kies scenaro estas adaptita de libro de Jim Thompson - A Hell of a woman - kaj la dialogoj de verkisto Georges Perec, "Oulipo"-ano), kiu eniris la analon de nigra filmo dank'al malluma kaj senespera etoso kiu eliĝas el ĝi.

En la 1980-aj jaroj ŝi montris sian plenan talenton dank'al Claude Chabrol. ŝia malakuta voĉo kaj ŝia profunda rigardo estis reliefigitaj en Une affaire de femmes - filmo en kiu ŝi enkarnigis prostituitinon, amikinon de la persono enkarnigita de Isabelle Huppert - kaj en Betty, en kiu ŝi ludis la unuan rolon de alkoholulino rompinta kun sia burĝa familio, kiu semas perturbon en la paro kiu akceptis ŝin.

En la 1990-aj jaroj, ŝi havis la unuan rolon en Une nuit d'été en ville de Michel Deville. Ŝi turnis sin al komedio en filmoj kiel Cible émouvante aŭ ...Comme elle respire, ambaŭ filmoj de Pierre Salvadori, en kiuj ŝi donis replikon al Guillaume Depardieu.

En 2000, ŝi ludis rolon de militantino por rajto al aborto en telefilmo Victoire ou la douleur des femmes sub direktado de sia patrino Nadine Trintignant.

La diverseco de ŝia roloj faras el ŝi enigman aktorinon malfacile klasifikeblan en precisa registro.

Ŝi estis kvin-foje nomumita al César de kino:

 1999: Comme elle respire (plej bona aktorino)
 1998: Le Cousin (plej bona dua virina rolo)
 1997: Le Cri de la soie (plej bona aktorino)
 1994: Les Marmottes (plej bona dua virina rolo)
 1989: Une affaire de femmes (plej bona dua virina rolo)

En 2000 ŝi estis ĵuriano en Festivalo de usona kino de Deauville.

 Familio 
Marie Trintignant havis kvar infanojn:
 Roman, kun Richard Kolinka, drumisto de grupo Téléphone
 Paul kun aktoro François Cluzet
 Léon kun Mathias Othnin-Girard
 Jules kun reĝisoro Samuel Benchetrit.

 Morto 
Revenigita en Francion la  en stato de cerebra morto, sekve al profunda komato provokita de batoj donitaj de ŝia kunulo Bertrand Cantat dum disputo, en la nokto de la 26-a al la  (dum ŝi rolis en telefilmo Colette, une femme libre en Vilno en Litovio), ŝi mortis la postan tagon, la , en Neuilly-sur-Seine. Marie Trintignant estis entombigita la  en Tombejo Père-Lachaise, akompanita de homaro hele vestita, laŭ peto de ŝia familio, kiel raportis la gazetaro. La ĉerko estis kovrita de sunfloroj, ŝiaj preferataj floroj.La tombo de Marie Trintignant troviĝas ĉe tiu de kino-produktoro Daniel Toscan du Plantier maldekstre, kaj tiu de varietea kantisto Gilbert Bécaud dekstre. Kelkajn monatojn poste, komediistino Sophie Daumier estis entombigita en la alia loko najbara al ŝia sepultejo. La matenon, omaĝo kunvenigis proksimulojn en teatro Édouard-VII por legado de tekstoj kaj kanzonoj luditaj aŭ ŝatitaj de Marie Trintignant.

La , Bertrand Delanoë, urbestro de Parizo, inaŭguris skvaron omaĝe al ŝi: Skvaro Marie-Trintignant situas inter Hôtel de Sens kaj Sejno, straton de l'Ave-Maria, en la 4-a arondismento de Parizo<ref>[http://www.paris.fr/portail/viewPDFileServlet?file_id=13270Les nouveaux jardins et équipements in Dossier de presse "Jardins & Nature à Paris" (1er semestre 2007)] , Retejo de la Urbodomo de Parizo (januaro 2007)</ref>.

 Kanzono 
En novembro 2001, ŝi interpretis la kanzonon Je suis dev'nue la bonne duope kun Thomas Fersen, dum publika elsendo Absolument Fabuleux en France Inter. En 2003, denove kun Thomas Fersen, ŝi registris Pièce Montée des Grands jours, samnoma kanzono de lia albumo.

Kelkajn jarojn antaŭe, ŝi ludis la rolon de Bianca, pop-kantistino en purgatorio en la filmo Wings of fame (Les ailes de la renommée) de Otakar Votocek en 1990, sed la registraĵo de la kanzono, kiun ŝi interpretis, ne disponeblas.

En 2003, en la filmo Janis et John de Samuel Benchetrit, ŝi ludis rolon de iu, kiu ŝajnigas sin Janis Joplin. Marie Trintignant interpretis kanzonon de Janis Joplin kaj tio estas la fino de la filmo...

 Filmografio 
 Kino 
 1967: Mon amour, mon amour de Nadine Trintignant
 1971: Ça n'arrive qu'aux autres de Nadine Trintignant
 1973: Défense de savoir de Nadine Trintignant
 1976: Le Voyage de noces de Nadine Trintignant
 1979: Premier Voyage de Nadine Trintignant
 1979: Série noire de Alain Corneau
 1980: La Terrasse (La Terazza) de Ettore Scola
 1981: Eaux profondes 1981: Un matin rouge de Jean-Jacques Aublanc
 1983: Les Îles de Iradj Azimi
 1985: L'Été prochain de Nadine Trintignant
 1987: Noyade interdite de Pierre Granier-Deferre
 1988: La Maison de Jeanne de Magali Clément
 1988: Une affaire de femmes de Claude Chabrol
 1990: Alberto Express de Arthur Joffé
 1990: Nuit d'été en ville de Michel Deville
 1990: Wings of Fame (les ailes de la renommée) de Otovar Votocek
 1991: Ecrire contre l'oubli de Chantal Akerman - dokumenta filmo por Amnestio Internacia
 1991: Les Amants du Pont-Neuf de Leos Carax - voĉo -
 1992: Betty de Claude Chabrol
 1992: L'Instinct de l'ange de Richard Dembo
 1993: Cible émouvante de Pierre Salvadori
 1993: Les Marmottes de Elie Chouraqui
 1995: Fugueuses de Nadine Trintignant
 1995: Les Apprentis de Pierre Salvadori
 1996: Des nouvelles du bon Dieu de Didier Le Pêcheur
 1996: Le Cri de la soie de Yvon Marciano
 1996: Ponette de jacques Doillon
 1996: Portraits chinois de Martine Dugowson
 1997: Les Démons de Jésus de Bernie Bonvoisin
 1998: ...Comme elle respire de Pierre Salvadori
 1998: Le Cousin de Alain Corneau
 2000: Le Prince du Pacifique de Alain Corneau
 2000: Les blancs de Eric Woreth
 2000: Promenons-nous dans les bois de Lionel Delplanque
 2001: Les Fleurs d'Harrison de Elie Chouraqui
 2001: Sur la pointe du coeur de Anne Lévy-Morelle - dokumenta filmo, voĉo -
 2002: Ce qu'ils imaginent de Anne Théron
 2002: Corto Maltese : La Cour secrète des Arcanes de Pascal Morelli - voĉo -
 2002: Lo, un jour où il y aura la nuit de Olivier Brut - voĉo -
 2002: Petites Misères de Philippe Boon kaj Laurent Brandenbourger
 2002: Total Kheops de Alain Bévérini
 2002: Une longue, longue, longue nuit d'amour (Una lunga, lunga, lunga notte d'amore) de Luciano Emmer
 2003: Janis et John de Samuel Benchetrit
 2003: Le Beau Sexe 2003: Les Marins perdus de Claire Devers

 Kurtfilmoj 
 1985: Femme fidèle de Dominique Maillet
 1986: Paulette et son prince de Thierry Barrier
 1996: Gorille, mon ami de Emmanuel Malherbe
 1999: Elle grandit si vite de Anne Théron

 Televido 
 1977: Madame le juge (serio - epizodo L'Innocent)
 1984: La Groupie 1988: La Garçonne 1988: Médecins des hommes 1988: Sueurs froides (serio - epizodo À la mémoire d'un ange) de Claire Devers
 1989: Marat: Charlotte Corday
 1993: Rêveuse jeunesse 1994: Arrêt d'urgence 1994: Le Misanthrope 1996: Le Secret d'Iris 1996: L'Insoumise de Nadine Trintignant
 1997: La Famille Sapajou 2000: Victoire, ou la douleur des femmes de Nadine Trintignant
 2003: Colette, une femme libre de Nadine Trintignant

 Teatro 
 1990: Y'a pas que les chiens qui s'aiment de kaj kun Marie Trintignant kaj François Cluzet, Théâtre national de Chaillot
 1992: Belgicae de Anita Van Belle, reĝisoris Pierre Pradinas, Festivalo de Avignon
 1994: Le Retour de Harold Pinter, reĝisoris Bernard Murat, Théâtre de l'Atelier
 1999: Poèmes à Lou de Guillaume Apollinaire, reĝisoris Samuel Benchetrit, kaj Jean-Louis Trintignant, Théâtre de l'Atelier
 2002: Comédie sur un quai de gare'' de Samuel Benchetrit, kun Jean-Louis Trintignant, Théâtre Hébertot

 Notoj kaj referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Marie Trintignant en IMDb

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Kategorio:Naskiĝintoj la 21-an de januaro
Kategorio:Mortintoj la 1-an de aŭgusto