Nereo

Laŭ la helena mitologio, Nereo estis unu el la titanoj, la unua filo de Ponto, personigo de la maro, kaj Gaja, personigo de la tero. Nereo estis la dio de la maro, longan tempon antaŭ Posejdono. Li aspektis kiel maljunulo, pli saĝa kaj pacema ol la posta Posejdono.
Li loĝis funde de la maro, en prilumita groto. Kelkfoje li eliris el tiu ŝirmejo, kaj helpis la teranojn. Tiel li indikis al Heraklo la vojon por iri en la ĝardeno de la Hesperidinoj.maldekstra|180px|eta|Nereo, Doris, Okeano kaj la Gigantoj en muzeo de Berlino180px|eta| Tetiso
Nereo edziĝis kun Doriso. Ŝi estis nimfo de la oceano, unu el la 3000 filinoj de Okeano kaj la titanino Tetiso. Doris naskis 50 filinojn, kiuj nomiĝis la nereidinoj. Ili personigis la ludantajn ondojn de la maro. Iliaj brustoj estis virinaj sed ili havis fiŝvostojn. Ili kantadis kaj dancadis por distri sian patron en la groto. Ili kutime rajdis tritonojn, kiuj estis la idojn de Tritono aŭ marĉevalojn. La nereidinoj helpis la pereantajn maristojn.

Inter la plej famaj nereidinoj, ludas gravan rolon Tetiso, Galateo kaj Amfitrito.

 Vidu ankaŭ 
 4660 Nereo

Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Kategorio:Idaro de Geo
Kategorio:Maraj dioj
Kategorio:Maraj dioj de la helena mitologio
Kategorio:Metamorfozoj en la helena mitologio
Kategorio:Orakolaj dioj
Kategorio:Pontidoj