Curie-punkto

Substanco Tc (K) MnOFe2O3 573 Y3Fe5O12 560 Cu2MnIn 500 CrO2 386 MnAs 318 Gd 292 Au2MnAl 200 Dy 88 EuO 69 CrBr3 37 EuS 16,5 GdCl3 2,2
 Substanco Tc (K) Co 1388 Fe 1043 Fe2B 1015 FeOFe2O3 858 NiOFe2O3 858 CuOFe2O3 728 MgOFe2O3 713 MnBi 630 Cu2MnAl 630 Ni 627 MnSb 587 MnB 578
Curie-punkto aŭ Curie-temperaturo  aŭ  (laŭ Pierre Curie) estas tiu temperaturo, super kiu iu substanco ne plu havas feromagnetan respektive feroelektran strukturon.

 Specifa eco 
Feromagneta substanco perdas sian magnetecon kiam varmigita trans la Curie-temperaturo. La Curie-punktoj por kelkaj substancoj troviĝas en la supra tabelo.

Super la Curie-punkto la magneteco ĝenerale sekvas la leĝon de Curie-Weiss:  (kie  estas la
Curie-konstanto, kies la mezurunuo estas kelvino kiel ).

 Apliko 
 Priatento de magnetoj: Por ne perdi la magnetecon de magnetoj oni evitu troan varmiĝon, ĉar aparte la fortaj magnetoj (ekz-e NdFeB) havas malaltan Curie-punkton, dum pura neodimo mem havas tre malaltan Curie-punkton je 19 K (−254.2 °C), pro tio ĝi estas uzata en alojoj por produkti magnetojn.

 Datumstorado: En magnetoptikaj diskoj la magneta tavolo estas en iu punkto varmigita per lasero ĝis la Curie-temperaturo, por forviŝi la stokitan informon kaj skribi novajn datumojn. Remalvarmigante la magneta stato „frostiĝas“. La vermigo de konvenciaj (do, ne-magnetoptikaj) durdiskoj trans la Curie-punkton garantias 100%-an forviŝon de ĉiuj registritaj datumoj, sed tiu metodo de datumforviŝado aplikiĝas nur ĉe strikte sekretaj datumoj.

 Temperaturregulilo en magnete kontrolita lutilo: La lutilo estas ŝaltita per magnetŝaltilo. Kiam la temperaturo sufiĉas, la feromagneto perdas sian magnetecon kaj - do - malŝaltas la lutilon. Kurento ne povas flui, ĝis la materialo malvarmiĝas sub la Curie-punkto kaj remagnetiĝas kaj refermas la ŝaltilon.

 Geofiziko : Pro la altaj temperaturoj en la terkerno, certe super ia Curie-punkto (Curie-profundo), la terkerno mem ne povas esti magneto, do la tera magnetkampo devas havi alian kaŭzon.

 Paleomagnetismo: Kiam lafo eliras al la tersurfaco, ĝia temperaturo estas super la Curie-punkto. Kiam ĝi solidiĝas, la entenataj fero-mineraloj orientiĝas laŭ la tiam ekzistanta magneta kampo (do, kutime laŭ la tera magnetkampo) kaj tiel montras ĝin konservita. Tiel oni eltrovis, ke dum la historio de la Tero la tera magnetkampo plurfoje fluktuis kaj inversiĝis.

 Por scii pli 
eksperimento:
 Ferromagnetic Curie Point. Klarigo kaj eksperimenta montrado de la fenomeno dum fizikleciono de Walter Lewin de MIT (angle).
fiziklibroj
 Horst Stöcker: Taschenbuch der Physik, eldonejo Harry Deutsch, Frankfurt/M 2000, ISBN 3-8171-1628-4 
 Charles Kittel: Introduction to Solid State Physics, eldonejo John Wiley and Sons, New York 1996, ISBN 978-0-471-11181-8 (angle)

 Vidu ankaŭ 
 Feromagnetismo
 Feroelektro

Kategorio:Kritaj fenomenoj
Kategorio:Fazaj ŝanĝoj
Kategorio:Temperaturo
Kategorio:Pierre Curie