Carlos Prío Socarrás

Carlos Prío Socarrás (n. en Bahía Honda, Kubo, la 14-a de julio 1903 - m. en Miami, la 5-a de aprilo 1977) estis prezidanto de Kubo de 1948 ĝis la ŝtatpuĉo de Fulgencio Batista la 10-a de marto 1952, tri monatoj antaŭ la alvokado por nova balotado.

 Infanaĝo kaj junaĝo 
Socarrás estis filo de Francisco Prío-Rivas kaj María de Regla Socarras-Socarras. Prío enmiksiĝis en la politiko kiam ankoraŭ estis studento pri juro de la Havana Universitato. Dum du jaroj estis enkarcerigita pro liaj kontraŭregistaraj agadoj; li estis prezidanto de la Studenta Direktorio en 1930. Partoprenis la puĉon kiu metis finon al la diktatoreco de Gerardo Machado en 1933 kaj helpis organizi la Kuban Aŭtentikan Revolucian Partion.

 Postenoj antaŭ la prezidanteco 
En 1944, la prezidento Ramón Grau San Martín nomumis lin kiel Labor-Ministro kaj poste Ĉefministro. La 1-a de junio 1948 estis elektita prezidento de Kubo.

 Prezidanteco 
Post lia elektado, oni konsideris lin sufiĉe grava por ricevi la salutvortojn de la prezidanto de Usono Harry S. Truman. Sia prezida periodo estis markita de pliiĝo de la koruptado kaj perforto inter la malsamaj politikaj grupoj.

 Ekzilo kaj forpaso 
La regado de Carlos Prío Socarrás finiĝis la 10-an de marto 1952 per la militista ŝtatpuĉo de la generalo Fulgencio Batista. Prío foriris al Usono kun sia familio sen defendado de lia regado antaŭ la ŝtatpuĉo. Kvankam li revenis al Kubo la 1-an de januaro 1959, kaj ŝajnas ke li estis en Havano antaŭ ol Fidel Castro mem. Tamen, Prío rompis la rilatojn kun Castro, post la ekkonsolidiĝo de la kastrisma reĝimo. Prío forlasis la insulon en 1961.

Socarrás vivis la lastajn jarojn de sia vivo kiel dizajnisto kaj negocisto en Miami. Carlos Prío sinmortigis la 5-an de aprilo 1977.

Kategorio:Kubaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Kubo