The Endless

The Endless (esperantigo: «La Senfinuloj») estas la sep ĉefroluloj de la komiksa fabelaro de Neil Gaiman The Sandman («La Sablulo»), eldonita en Usono de DC Comics.

La Senfinuloj estas estuloj kiu enkorpigas konceptojn de destino, morto, sonĝo, detruo, deziro, malespero kaj deliro kaj konsistigas homan konscion. Pli senfinaj kaj influaj ol gedioj kiuj pasas kaj forpasas, la Senfinuloj naskiĝis kun nia universo kaj verŝajne pereos kun ĝi. Ĉiu el ili havas difinan individuecon kiu evidentiĝas per iliaj agmaniero kaj eksteraĵo. Kvankam enpersonigante entojn kun superhomaj povoj kaj influoj, la Senfinuloj montras tre homajn sentojn kaj kvalitojn, kaj kapablas fari homemajn erarojn. Kiam unu el la Senfinulo mortas, kiel ĝi okazas kun Sonĝulo en volumo 10 The Kindly Ones, nur ĝia personaj trajtoj mortas, sed la personigita formo de ĝia koncepto pluvivas, sub alia formo.

Tiuj estuloj ne estas nepra por la glata funkciado de la universo, kaj ilia utileco restas malklara sed ilia foresto alportus pli da hazardeco kaj ĥaoso. En la albumo 7 Brief Lives, Detruulo rezignis sian postenon, ne plu dezirante responsi por la konstruaj kaj malkonstruaj cikloj en nia mondo, kaj koncentriĝante pri kreivaj aferoj, kiel artoj. La ceteraj Porĉiamuloj reagas eme negative je lia decido: Sonĝulo ne komprenas (kaj tiu nekompreno finfine venigis lian finiĝon), Delirulo estas elrevigita perdi kunulon por ludi kaj Mortulo timas ke tiu decido igos Delirulon samfari. Tute, ili ĉiuj estas skuata de la rezigno de unu el ili, sed pludaŭras la afero.

Ĉar ili nur estas spegululoj de homa konscio, la Senfinuloj ne estas senŝanĝaj : ili evoluas kune kun la popolo kiun ili spegulas (tiukaze homaro, sed en rakonto Sonĝo de mil katoj en Volumo 2 The Doll's House, oni vidas ke samaj estaĵoj ekzistas por speguli ĉiun vivantaĵon, tiukaze katoj). Kiam Mortulo en volumo 7 Brief Lives pasas sian tagon surtere en Ĉinujo, ŝi alprenas la trajtojn de ĉinulino, kiun sia kunulo kutimas vidi. Same en volumo 6 Fables & Reflections, kiam Marko Polo demandas ĉu Sonĝulo ĉiam estas tiel palaĉa, tiu ĉi respondas «Tio dependas de la rigardanto»Eltiraĵo el Volumo 6, rakonto Molaj lokoj (Soft Places), plato 21 : You look terrible. White as the man in the moon. Are you always so pale? - That depends on who's watching.

 Destiny 
Destinulo, aŭ Destiny originallingve, estas la destinestro, kiu regas la destinejon.

 Death 
Mortulo, aŭ Death originallingve, estas virina rolulo kreita de verkisto Neil Gaiman kaj desegnisto Mike Dringenberg kaj Malcolm Jones la 3-a en la 1-a volumo de The Sandman (la Sablulo) Preludes & Nocturnes en 1988. Ŝi aperas kiel malgrava rolulo tra la albumoj de La Sablulo kaj ĉefrolas en tri preteralbumoj : Death: The High Cost of Living aperita en 1993, Death: The Time of your Life aperita en 1996, kaj la mangao Death: At Death's Door aperita en 2004.

 Konduto k aspekto Mortulo estas mortestro kaj difinas per siaj agoj kaj ofico vivon. Ŝi estas la duenaskita Porĉiamulo kaj la plej potenca, estante supozeble la ununura kiu postvivos la finon de tiu ĉi universo. Ŝi estas vivoplena gaja, afabla kaj alloga junulino kies konduto entute kontraŭas la ŝablonon de timiga Mortulo en okcidentaj socioj. Ŝi estas unu el la plej prudenta kaj surtera Porĉiamulo, tiel diferenciĝante nete de Delirulo kaj Sonĝulo. Ŝi estas ankaŭ unu el la plej socia el la Porĉiamuloj, ankriĝante en la 1990-a usona vivo, kaj agante kaj vestante kiel mojosa gotikulino. Nigre vestita kaj nigre ŝminkita, ŝia emblemo estas anko kiun ŝi konstante ĉirkaŭkolas aŭ pendas orele. Sub ŝia okulo estas tatuita simbolo simila al horusa okulo.
 Esprimmaniero La vezikoj kaj enaj tekstoj estas normaj. Ŝia parolmaniero estas neliteratura sed prefere populara aŭ eĉ slanga.
 Reĝejo Kontraŭe al siaj gefratoj kies reĝejo estas majestaj kasteloj aŭ personigitaj originalejoj, Mortulo loĝas en 1990-a novjorka apartemento, ofte malordigita aŭ fatrasa kaj sen multaj ornamaĵoj, kun orfiŝoj kiel dombestoj.
 Ofico Mortulo ne fakte estras mortulejon au postmortaj aferoj sed prefere rolas kiel psikopompo. Por transpasigi la ĵusmortintoj al mortejo, ŝi prenas kaj premas iliajn manojn kaj eventuale diskutetas. Ŝia ankaŭ parolas kun ĉiuj tujvivontoj antaŭ iliaj naskiĝoj. Cetere, unu tago per jarcento, ŝi pasas tagon kun vivulo, por konsciiĝi pri la valoro de vivoj, kiujn ŝi finfine forprenos. Mortulo estas tre socia, ankaŭ ĉar ŝi renkontas ĉiujn, kaj do havas grandan sperton pri homaj aferoj.

 Dream 
Sonĝulo, aŭ Dream originallingve, estas la sonĝestro kaj revestro, kiu regas la sonĝejon kaj difinas per siaj konduto kaj ofico realecon. Sonĝulo estas la ĉefrolulo de la bildrakontoj The Sandman.

 Destruction 
Detruulo aŭ Destruction originallingve, estas vira rolulo en la serio The Sandman.

Li estis detruestro, kiu regis detruejon kaj difinis per siaj konduto kaj ofico konstruadon kaj kreivecon, sed li rezignis sian postenon ĉirkaŭ la 17-a jarcento kaj tiel agante forskuas la bonordon kaj devosenton ĉe siaj porĉiamulaj gefratoj.

 Plenumante sian oficon Detruulo estas la kvarnaskita Porĉiamulo. Li estis fortika, ŝultrolarĝa, ega imponulo kies bonumorecon kaj ridetanta vizaĝo egalis akrecon de sia glavo. Lia kapo estis kovrita per ruĝkolora hararo kaj barbo kaj li surhavis tunikon aŭ kirasegon inda je harditaj militistoj. Li estas aparte proksima de sia fratino, Desperulo.

 Forlaso Post sia forlaso ĉirkaŭ la 17-a jarcento, Detruulo ŝanĝigas sian aspekton: li eksurhavas pli simplajn vestojn, kaj postlasas ĉiajn signojn de malkonstruemo por sin dediĉi al kreemo. Li ĉiam estis notinda migremulo kaj tiu emo eĉ pliiĝis post lia forlaso. Li pakis siajn malmultajn posedaĵojn en tukpeco nodligita al bastono kiun li surŝultrigis, tondis sian barbon kaj ekvojaĝis inter homoj, partoprenante homajn aferojn kaj profitante la vivon sen zorgi pri sia responseco ĉe la Detruejo.

 Desire 
Dezirulo aŭ Desire originallingve, estas la dezirestro, kiu regas la dezirejon kaj difinas per siaj konduto kaj ofico malestimon kaj malamon.

 Despair 
Malesperulo, aŭ Despair originallingve, estas la malesperestro, kiu regas la malesperojn kaj difinas per siaj konduto kaj ofico esperon.

 Delirium 
Delirulo, aŭ Delirium originallingve, estas la delirestro, kiu regas la delirejon kaj difinas per siaj konduto kaj ofico lucidecon.

 Konduto k ofico Ŝi estas la lastnaskito de la sep Porĉiamuloj kaj elstaras per sia ŝajna naiveco rilate al banalaj aferoj de ĉiutaga vivo kaj konservita knabanimo kaj spontaneeco. Tra ŝiaj senĉesaj pensvagadoj, ŝi foje atingas tre fajnan kaj ĝustan juĝpovon de la situacio, aŭ memanalizadon kiun la aliaj ne posedasCitaĵo eltirita el paĝo 9, ĉapitro 8, albumo 9 (The Kindly Ones) de The Sandman: I know lots of things. People think I don't but I really do. I know more about us than any of us. That's one of the thing I know (Mi konas multaĵojn. Homoj pensas ke ne, sed tio ja veras! Mi scipovas pli pri ni ol iu ajn el ni. Jen unu el la aferoj kiujn mi scipovas!. Dank'al tiu frivoleco, ŝi estos grava helpo por la konsciiĝo de troserioza Sonĝulo. Ŝia ofico konsistas el kaprice oferti delirojn aŭ malbodelirojn al tiu ajn kiun ŝi renkontpasas. Malgraŭ ŝia ŝajna sendanĝereco, ŝi povas montriĝi senkompate severa kontraŭ tiuj kiuj ofendis ŝin, eĉ pro bagatelaĵoj. Antaŭ estiĝi Delirulo, ŝi nomiĝis Deliculo (Delight originallingve) kaj aspektis kaj kondutis kiel stereotipo de ĉarma kaj belaspekta junulino, sed post nekonita traŭmato, ŝi aliiĝis al tiu marĝenigita, perversigita versio de si mem.

 Reĝejo. La reĝejo de Delirulo estas blankfona loko kun ŝvebantaj koloraj objektoj kaj necerta gravito. Scii kie estas supre aŭ malsupre povas esti malfacila. Je la centro de la reĝejo troviĝas sunhorloĝo kiu ne funkcias.

 Aspekto k sinteno La esteraĵo de Delirulo spegulas sian lunatikan humoron. Aparte ŝia hararanĝo ŝanĝeblas laŭ la bildstria ĉelo. Estas plejofte frapa kontrasto inter la du flankoj : unuflanke haroj estas raztonditaj tute, aludante ribelemaj movadoj kiel punkoj; aliflanke, densa hararo kaskadas ĝistalie, kaj pro sia abundeco kaj okulfrapa viva koloraro, aludas ekstravagantemaj movadoj kiel hipio. Ankaŭ ŝiaj okuloj ne samkoloras kaj ŝanĝemas: la unua verda, la dua blua. Ŝi surhavas diversajn vestojn, kutime senformaj kaj truhavaj kiuj lasis ŝin duone nuda kaj aspektigas ŝin kiel vagabondo. Ŝi ankaŭ konstante surhavas ĉirkaŭkolojn (kelkfoje kristana kruco evidente sen kristanaluda intenco) kaj alenaĵojn kiel orel- aŭ nazringojn. Ŝia sinteno estas ofte hazarda kaj sengracia.

 Parolmaniero (vezikoj) La vezikrandoj estas malnetaj. La ena teksto estas nigrekolora, majusklalitera kaj havas la apartecon vidigi diversmezurajn, diversdikajn kaj diversorientajn literojn, kreante efekton onda kaj delira, plifortigita per buntaj, gradaj, kvazaŭ ĉielarkaj fonkoloroj.

 Piednotoj k referencoj 

Kategorio:Bildliteraturo
Kategorio:Personigoj
Kategorio:Fabelaj estuloj