Thiago de Mello

Amadeu THIAGO de Mello (Barreirinha, naskiĝinta la 30a de marto 1926, mortis la 14-an de januaro 2022), estis brazila poeto.

Devenis de ŝtato Amazonas kaj estas unu el la poetoj plej influaj kaj respektataj en Brazilo, rekonata kiel ikono de regiona beletro.

Liaj verkoj estis tradukitaj al pli ol tridek lingvoj. Arestita dum la armea diktaturo en Brazilo
(1964-1985), li ekziliĝis en Ĉilio, kaj trovis en Pablo Neruda dumvivan amikon kaj kunlaboranton. Unu tradukis la verkon de alia kaj Neruda verkis eseojn pri la amikohttps://musique-arabe.over-blog.com/2022/01/hommage-a-thiago-de-mello-une-icone-de-la-litterature-regionale-bresilienne.html.

En la ekzilo, li loĝis en Argentino, Ĉilio, Portugalujo, Francujo, Germanio. Post la finiĝo de la diktaturo, li revenis al sia devena urbeto, Barreirinha, kie li vivas ĝis nun.

Lia plej konata poezio estas La Statutoj de la Homo, kie la poeto atentigas la legantojn pri la simplaj valoroj de la homa naturo per versoj formale plastaj. Lia libro Poezio Alligita al Mia kaj Via Vivo rezultis, en 1975 - ankoraŭ dum la diktaturo -, en premio koncedita de San-Paŭla Asocio de Arto-Kritikistoj kaj igis lin mondfama kiel intelektulo dediĉita al la lukto por Homaj Rajtoj.

Omaĝe al lia 80-jariĝo, kiu okazis en 2006, oni lanĉis per eldonejo Karmim la celebran KD-on La Kreo de la Mondo, kiu enhavas poeziojn kiujn li produktis dum la antaŭaj 55 jaroj, deklamitaj de li mem kaj muzikumitaj de lia frato, la muzikisto Gaudêncio Thiago de Mello.

 Liaj verkoj 
 Poezio 
 Silêncio e Palavra (Silento kaj Vorto), 1951
 Narciso Cego (Blinda Narcizo), 1952
 A Lenda da Rosa (La Legendo de la Rozo), 1956
 Faz Escuro, mas eu Canto (Estas Malhele sed Mi Kantas), 1965
 A Canção do Amor Armado (La Kanzono de Amo Armita), 1966
 Poesia comprometida com a minha e a tua vida (Poezio Alligita al Mia kaj Via Vivo), 1975
 Os Estatutos do Homem (La Statutoj de la Homo), 1977
 Horóscopo para os que estão Vivos (Horoskopo por la Vivantoj), 1984
 Mormaço na Floresta (Nubvarmeco en la Arbaro), 1984
 Vento Geral – Poesia 1951-1981 (Ĝenerala Vento - Poezio 1951-1981), 1981
 Num Campo de Margaridas (En Lekanto-Kampo), 1986
 De uma Vez por Todas (Unu Fojon por Eterne), 1996

 Prozo 
 A Estrela da Manhã (La Matena Stelo), 1968;
 Arte e Ciência de Empinar Papagaio (Arto kaj Scienco Suprenigi Kajton), 1983
 Manaus, Amor e Memória (Manaus, Amo kaj Memoro), 1984
 Amazonas, Pátria da Água (Amazonas, Akvo-Lando), 1991
 Amazônia — A Menina dos Olhos do Mundo (Amazonio - La Iriso de la Mondo), 1992
 O Povo sabe o que Diz (La Popolo Scias Kion Diras), 1993
 Borges na Luz de Borges (Borĝes en la Lumo de Borĝes), 1993

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Jornal de Poesia: Thiago de Mello 
 Karmim
 Consciência

Kategorio:Portugallingvaj verkistoj
Kategorio:Brazilaj poetoj