Ĥanato de Erevano

Ĝia teritorio estis ĉefe loĝata de armenoj, persoj (loĝantaj ĉirkaŭ la ĉefurbo), azeroj (duon-nomadoj), kaj kurdoj (plimulte nomadoj). La armenoj estis malpli ol 20 % de la tuta loĝantaro pro la deportado de grandparto de la armenoj el la valo Ararato kaj la ĉirkaŭa regiono en 1605 de la Sah Abazo la Granda. La islama branĉo (ŝijaismo) estis la reganta kredo kvankam pluraj kurdoj estis sunaismaj islamanoj. La kredantoj de la jezidismo estis multnombraj.

Post la aneksado de la Ĥanato de Erevano al la Rusa Imperio en 1828 multaj islamanoj (tataroj, azeroj, kurdoj, lezgoj kaj diversaj nomadaj triboj) foriris de la teritorio kaj estis anstataŭataj de pluraj miloj da armenaj rifuĝintoj venintaj el Persio. Similaj enmigradoj, kvankam multe pli malgrandaj, daŭris ĝis la fino de la 19-a jarcento. Ĉirkaŭ 1832 la armenoj loĝantaj en tio kio antaŭe estis la ĥanato superis la islamanojn. Komence de la 20-a jarcento signifa kvanto de islamanoj ankoraŭ loĝis en la rusa Armenio. Ili estis ĉ. 300.000 personoj (37,5 % de la loĝantaro).Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary

 Regantoj 
 1736-40 Tahmasp-kulu ĥano
 1740-47 Nader Ŝah
 1745-48 Meĥti-ĥan Kasimli
 1748-50 Hasan Ali-ĥan
 1750-80 Huseyn Ali Ĥan
 1752-55 Ĥalil Ĥan
 1755-62 Hasan Ali Ĥan Kaĵaro
 1762-83 Husejn Ali Ĥan
 1783-84 Kulam Ali (filo de Hasan Ali)
 1784-1804 Muhammed Ĥan
 1804-06 Meĥti-Kulu Ĥan
 1806-07 Muhammed Ĥano Maragai
 1807-27 Husejn Kulu Ĥano Kaĵaro

 Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Historio de Armenio
Kategorio:Armenio
Kategorio:Historio de Irano
Erevano
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1730-1739
Kategorio:Aperis en 1736
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1828