Hugo Verriest

|-
|eta|dekstra|<center>La familio Verriest en 1861.
|}
Hugo Nestor VERRIEST (naskiĝis en Deerlijk la , mortis en Ingooigem la ) estis flandra sacerdoto, verkisto kaj oratoro.

Kiel studento en la Malgranda Seminario de Roeselare li en 1857 ricevis kursojn dum naŭ monatoj de Guido Gezelle. En 1864 li iĝis pastro.

Inter 1864 kaj 1867 li estis instruisto en Bruĝo kaj de 1867 ĝis 1877 li instruis mem en la Malgranda Seminario de Roeselare. Unu el liaj studentoj tie estis Albrecht Rodenbach. En 1877 li iĝis direktoro de abatinejo en Heule, en 1878 ĉefo de la koelgio en Ieper, en 1888 pastoro de Wakken kaj en 1895 en Ingooigem.

Verriest havas multe pli fortan politikan temperamenton kaj pli grandan politikan talenton ol lia introvertita instruisto Gezelle. Li forte pledis ke junuloj el Flandrio povu lerni kaj studi en la gepatra lingvo. Inter 1877 kaj 1881 li estis redaktoro de la ĵurnalo De Vlaamsche Vlagge (La flandra flago).

En 1906 li rajtis membriĝi en la Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde (Reĝa Flandra Akademio pri Lingvo kaj Literaturo). Li ricevis la honortitolon Doctor honoris causa de la universitato de Loveno.

 Kelkaj verkoj 
 1899: Regenboog (Ĉielarko)
 1900: Drie geestelijke voordrachten (Tri spiritaj prelegoj)
 1901: Twintig Vlaamsche koppen (Dudek flandraj kapoj)
 1903: Op wandel (Promenanta)
 1904: Voordrachten (Prelegoj)

 Tradukoj al Esperanto 
 La flandra popolo, tradukita de Leopold Van der Poel kaj aperinta en 1928 en la antverpena gazeto De Schelde (Skeldo).
 La kanto, originale Het Lied (el Voordrachten, 1904), tradukita de Hector Vermuyten, aperinta en Belga Antologio p. 154.

 Internaj ligiloj 

 Eksteraj ligiloj 
  Pri la heredaĵo de Hugo Verriest 
  Biografio de Verriest 

Kategorio:Flandraj verkistoj