Berbera perdriko

La berbera perdrikoberbera perdriko en PIV ĉe vortaro.netOrnitologia taksonomio () estas birdo el la kokoformaj (Galliformes) kaj el la fazanedoj (Phasianidae). Ĝi vivas konstante en norda Afriko, Sardio, kaj suda Hispanio. Ĝi ŝatas la arbustajn montetajn deklivojn, la duondezertojn. Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj en seka, malferma kaj ofte monteteca kamparo.

 Taksonomio 
Laŭ AviListAviList v2025, konsultita la 22-an de dec. 2025, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj:

Galliformes - kokoformaj
Phasianidae - fazanedoj
Alectoris Kaup, JJ, 1829 - alektoro, perdriko
Alectoris barbara (Bonnaterre, PJ, 1790) - berbera perdriko
Alectoris barbara koenigi (Reichenow, A, 1899)
Alectoris barbara spatzi (Reichenow, A, 1899)
Alectoris barbara barbara (Bonnaterre, PJ, 1790)
Alectoris barbara barbata (Reichenow, A, 1899)

 Disvastiĝo 
Pli precize oni povas diri, ke tiu membro de la grupo de la perdrikoj havas sian ĉefan indiĝenan teritorion en Nordafriko, kaj ĝi estas indiĝena ankaŭ de Ĝibraltaro kaj de Kanarioj (ssp. Alectoris barbara koenigi).En hispana Martín P., Cardona A., Avifauna Canaria II, Aves de las Zonas Bajas p 55  Ĝi estis enmetita en Portugalio kaj Madejro, kvankam ne estas ĵusaj vidaĵoj de tiu specio en tiuj lastaj insuloj. Ĝi ĉeestas ankaŭ en Sardio. Ĝi estas plej proksime rilata al sia okcidenteŭropa ekvivalento, la Ruĝa perdriko (Alectoris rufa).

 Aspekto 
Tiu palearkta fortika birdo longas 32–36 cm, pezas 380-730 gr., havas la flugilan enverguron de 46–49 cm. Ĝi similas al la parenca Ruĝa perdriko, sed havas larĝan ruĝecbrunan kolrubandon tre blankmakulitan kaj bluechelgrizajn kapoflankon (dividitan per malantaŭokula flavecbruna strio) kaj gorĝan makulon. La krono estas malhelbruna. La dorso estas grizbruna kaj la brusto griza, iom pli malhela ol la vizaĝo. La ventro estas sablokolora. La flankoj montras la tipan rondan makulon de strieco nigrablankabruna kaj kiel ĉe la parencoj, estas ruĝaj la fortika beko, la okulringoj kaj la kruroj. Kaze de ĝenado, ili preferas kuri anstataŭ ekflugi, sed se necese ili flugas mallongajn distancojn per rondoformaj flugiloj.

Ĝi estas simila laŭ korpo al la Ruĝa perdriko, sed la kapobildo estas ege diferenca, ĉefe pro la bruna kolumo anstataŭ nigra.

 Kutimaro 
La kanto estas brueca tre-tre-tre-tre-tre-cheeche-tre-tre-tre. Kaj la voĉo estas ĉak-ĉak-ĉak kaj eksonas ĉefe aŭrore kaj krepuske.

Ili nestumas en iomete kovrita grunda skrapaĵo kie la ino demetas 10-16 ovojn. La Berbera perdriko manĝas ampleksan varion de semoj kaj iome da insektomanĝo.

 Notoj 

 Referencoj 
  Malplej Zorgiga.

 Eksteraj ligiloj 

 IBC Filmetoj

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Afriko