Monŝranko

MonŝrankoMonŝranko en PIV  aŭ sefo (superflua neologismo ĉe Julio Baghy) estas sekura ŝlosebla kaso, uzata por sekurigi valorajn objektojn (kiel mono, juveloj, dokumentoj ktp) kontraŭ ŝtelado aŭ difektado. Monŝranko estas kutime kava kubo aŭ cilindro, kun pordo.

 Specifoj 
Specifoj por monŝrankoj povas enhavi kelkajn aŭ ĉiom de la sekvontaj:
 rompŝtelisto-rezisto
 fajro-rezisto
 ekologia rezisto (ekz. al akvo aŭ polvo)
 speco de ŝloso (ekz. kombinaĵa, ŝlosila, tempa, aŭ elektronika)
 loko (ekz. mura aŭ etaĝa monŝranko)
 inteligentaj monŝrankoj kiel parto de aŭtomatigita mono-fingrumanta sistemo

Estas fojfoje eble malfermi monŝrankon sen ĝia ŝlosilo aŭ kombinaĵo; ĉi tiu kontraŭleĝa agado estas populara temo en filmoj de ŝtelado.

Fajro-rezistaj monŝrankoj havas protektantan korpon, tirkeston kaj kovrilon. La forteco de protektado estas indikita per numeroj, ekzemple klaso 350 por papero, klaso 150 por mikrofilmo kaj fotofilmo, kaj klaso 125 por komputilaj diskoj.

eta|maldekstra|Monŝranko kun pluraj ŝlosoj

 Kaso 
Laŭ Francisko Azorín kaso estas simple monkesto.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 107. Li indikas etimologion el la latina capsa (kesto). Kaj li aldonas terminojn kaseto, kasejo, pruntokaso, enmura kaso, kasisto.Azorín, samloke. En NPIV kaso estas monkesto, ĉambro, oficejo, establo, kie mono estas gardata, ricevata aŭ pagata, monrimedoj, monhavo.Kaso en NPIV  Alirita la 27an de Decembro 2017.

 Notoj 

Kategorio:Sekureco
Kategorio:Mono