Segorbe

Segorbe () estas municipo en Hispanio, en la provinco Castelló en la Valencia Komunumo.

La municipan teritorion trafluas, de nord-okcidento al sud-oriento, rivero Palancia.

 Historio 
Segorbe jam ekzistis dum la regado de Romio kaj de la Visigotoj, sed ĝia unua prospera periodo estis dum la islama regado. Ĝia strategia situo pligraviĝis, kaj ĝi iĝis la rezidejo de Zayd Abu Zayd, lasta islama reĝo de la reĝlando (taifa) Valencio. Li en 1238 kapitulacis antaŭ Jakobo la 1-a de Aragono. En 1245 kristanoj transprenis la regadon.

Segorbe estis nomumita sidejo de episkopo, transprenante tiun econ de Albarracín. Tio kaŭzis la kontraŭecon de la episkopejo Valencio, kiu protestis ĉe la papo. En 1259 la du episkopejoj estis kunigitaj.

Segorbe pligraviĝis kaj iĝis rezidejo de reĝo Marteno la 1-a de Aragono, edzo de la segorbanino María de Luna.

Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo Segorbe estis okupita de marŝalo Suchet. La Karlistaj Militoj kaj la Hispana Enlanda Milito kaŭzis gravajn detruojn al la urbo kaj ĝia kultura heredaĵo.

En la 19-a jarcento komenciĝis periodo de malprospero, en kiu la loĝantaro stabiliĝis inter 7 mil kaj 8 mil. Komence de la 21-a jarcento okazis kresko de la loĝantaro; la loko iĝis unu el la plej gravaj ne-marbordaj turismejoj en Valencilando.

 Trafiko 
Segorbe situas ĉe la aŭtovojo A-23 (Zaragoza – marbordo) kaj ĉe fervoja linio inter Valencio kaj Teruelo.

 Vidu ankaŭ 
 Segorbe-Arrabal (stacidomo)
 Segorbe-Ciudad (stacidomo)
 64553 Segorbe


Kategorio:Municipoj de provinco Castellón
Kategorio:Urboj de Hispanio