Alice Nahon

Alice NAHON (naskiĝis la  en Antverpeno, mortis la  samurbe) estis flandra poetino. En Flandrio ŝi plej probable estas ĉefe konata pro la versikloj el sia Avondliedeke (Vesperkanteto):  (En traduko: Ho estas bone l' propran koron Esplori antaŭ l' dormo, pri -, Ĉu de tagiĝo ĝis vespero, Neniun koron vundis mi.<ref>Traduko de Tyneverum (Hector Vermuyten), el Espero Katolika, septembro 1960.</ref>)

Ŝia patro estis nederlandano francdevena. Ŝia patrino, Julia Gijsemans, venis el Putte (apud Meĥleno). Ŝi estis la tria el familio de dek unu infanoj. Ekde sia dek-oka vivojaro ŝi laboris kiel flegistino en la mansanulejo Stuivenberg en Antverpeno. Ŝi suferis pro kronika bronkito kaj deprimiĝo kaj pasigis multajn jarojn en pluraj flegejoj. Tamen ŝi sukcesis verki en tiu periodo du poemarojn, Vondelingskens (Trovitetoj, 1920) kaj Op zachte vooizekens (Etmelodie, 1921). Post restadoj en Italio kaj en Francio ŝi eklaboris en 1927 en la urba biblioteko de Meĥleno. Per la poemaro Schaduw (Ombro, 1928) ŝi provis forigi de si la renomon verki nur dolĉajn poemojn, kritiko, kiun ŝi i.a. ricevis de poeto Paul Van Ostaijen. La poemaro Maart-April'' (Marto-aprilo) aperis postmorte en 1936.

Deko el ŝiaj poemoj estis tradukita en Esperanton de Hector Vermuyten. Laŭ Remy van Eynde, kiu persone konis Jan Nahon, la fraton de Alice, ŝi multe simpatiis al Esperanto.André Staes, Esperanto en Antverpeno, eldonita de Flandra Esperanto-Ligo en 2008, paĝo
110.

 Eksteraj ligiloj 
  Marko salutas la aĵojn (poemo de Alice Nahon, tradukita de Hector Vermuyten, deklamita de Erna Dierickx)
  Poëzieweb/Alice Nahon 

 Referencoj 

Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Nederlandlingvaj verkistoj
Kategorio:Flandraj poetoj