Egon Wellesz

Egon Joseph WELLESZ (* 21-an de oktobro 1885 en Vieno; † 8-an de novembro 1974 en Oksfordo) estis aŭstra-brita komponisto kaj muziksciencisto.

 Vivo 
La gepatroj de Wellesz devenis el la hungara parto de Aŭstrio-Hungario. En 1904 li ekstudis jurosciencon ĉe la Universitato de Vieno, sed ŝanĝis jam la jaron poste al la instituto por muzikscienco ĉe Guido Adler. Krome li studis dum du jaroj kontrapunkton kiel unu el la unuaj privatlernantoj de Arnold Schönberg.

En 1908 li doktoriĝis ĉe Guido Adler kun traktaĵo pri la itala komponisto Giuseppe Bonno (1711–1788). Kadre de la projekto Denkmäler der Tonkunst in Österreich (monumentoj de la aŭstra tonarto) li noveldonis la operon Costanza e fortezza de Johann Joseph Fux. Wellesz mem rapide fariĝis renoma eksperto por la barokopero, sed baldaŭ poste li sin direktis al la esploro de la bizanca muziko kaj malĉifris unuafoje mezepokan bizancan notacion. En la jaro 1920 li krome verkis la unuan biografion pri Arnold Schönberg. En 1922 li fondis kune kun Rudolf Réti la Internationale Gesellschaft für Neue Musik (IGNM = tutmonda asocio por Nova Muziko).
Krom ĉi tiuj agadoj li povis raporti kiel docento por muzikscienco kaj ekde 1911 ĝis 1915 ankaŭ kiel instruisto por muzikhistorio ĉe la Viena muzikkonservatorio. Ekde 1929 li krome estis eksterordinara profesoro muzikscienco ĉe la Universitato de Vieno.

Kiel judo, monarkiisto kaj verkisto de „degenerita“ muziko Wellesz devis elmigri en 1938 trans Amsterdamo al Anglio. Tie li li trafis sur la ebleco kunlabori ĉe la renoma Grove Dictionary of Music and Musicians, prelegis ĉe la Universitato de Kembriĝo kaj la 1-an de januaro 1939 li estis vokita kiel koego ĉe la Kolegio Lincoln de la Universitato de Oksfordo, kies honordoktoro li jam fariĝintis en 1932 – kiel unua aŭstra komponisto post Joseph Haydn.

Post kiam li ricevis britan civitanecon en la jaro 1946, la urbo Vieno kaj la Respubliko Aŭstrio honoris lin per pluraj dekoracioj. Tamen li neniam ricevis la oferton, reekpreni sian eksan postenon ĉe la Muzikuniversitato de Vieno.

La 18-an de januaro 1972 apopleksio metis finon al siaj kreivaj agadoj en la aĝo de 87 jaroj. Li mortis en la nokto de la 8-a al 9-a novembro 1974 en Oksfordo, lia honortombo troviĝas sur la Viena Centra Tombejo.

 Dekoracioj 
 1953 Preis der Stadt Wien
 1957 Commander of the Order of the British Empire
 1957 Große Silberne Medaille der Stadt Paris
 1959 Großes Goldenes Ehrenzeichen der Republik Österreich
 1961 Großer Österreichischer Staatspreis
 1961 Distingo per la Ordeno de Gregorius de Papo Johano la 23-a
 1971 Österreichisches Ehrenzeichen für Wissenschaft und Kunst
 1973 Honora membro de la Societo de Muzikamikoj Gesellschaft der Musikfreunde en Vieno

 Verkoj 
La verkaro de la komponisto Wellesz ampleksas 112 verkojn kun verknumeroj samkiel ĉ. 20 sen verknumeroj. Li okupiĝis pri preskaŭ ĉiuj ĝenroj kaj komponis por la teatro same kiel por la koncertejo per orkestraj verkoj, solokocertoj, ĉambromuziko, pianmuziko, lidoj kaj ĥorverkoj.

 Dramaj verkoj 
 Das Wunder der Diana, op. 18 (1914–1917), baleto laŭ Béla Balázs
 Die Prinzessin Girnara, op. 27 (1919–1920), libreto de Jakob Wassermann
 Persisches Ballett, op. 30 (1920), baleto laŭ Ellen Tels
 Achilles auf Skyros, op. 33 (1921), baleto laŭ Hugo von Hofmannsthal
 Alkestis, op. 35 (1923), libreto de Hugo von Hofmannsthal laŭ Eŭripido
 Die Nächtlichen. Tanzsinfonien, op. 37 (1923), baletscenoj laŭ Max Terpis
 Die Opferung des Gefangenen, op. 40 (1924–1925), Kultisches Drama nach Eduard Stucken
 Scherz, List und Rache, op. 41 (1927), libreto laŭ Johann Wolfgang von Goethe
 Die Bakchantinnen, op. 44 (1931), libreto de la komponisto laŭ Eŭripido, duakta opero **Hymne der Agave el Die Bakchantinnen, op. 44, koncertaraĝaĵo de la komponisto
 Incognita, op. 69 (1950), libreto de Elizabeth MacKenzie kaj William Congreve

 Ĥorverkoj 
 Drei gemischte Chöre, op. 43 (1930), teksto: Angelus Silesius
 Fünf kleine Männerchöre, op. 46 (1932) el Fränkischen Koran de Ludwig Derleth
 Drei geistliche Chöre, op. 47 (1932) por viraj voĉoj pri poemoj el Mitte des Lebens de Rudolf Alexander Schröder
 Zwei Gesänge, op. 48 (1932) laŭ poemoj el Mitte des Lebens de Rudolf Alexander Schröder
 Quant'è bella Giovinezza, op. 59 (1937), Frottola por inĥoro
 Carol, 62a (1944) por inĥoro
 Proprium Missae, Laetare, op. 71 (1953) por ĥoro kaj orgeno
 Kleine Messe G-dur, op. 80a (1958) por tri egalaj voĉoj akapelaj
 Alleluia, op. 80b (1958) por soprano aŭ tenoro sola
 Laus Nocturna, op. 88 (1962)
 Missa brevis, op. 89 (1963) por ĥoro
 To Sleep, op. 94 (1965) por ĥoro
 Festliches Präludium, op. 100 (1966) pri bizanca Magnifikato por ĥoro kaj orgeno

 Orkestroverkoj 
 Heldensang, op. 2 (1905), symphonischer Prolog für großes Orchester
 Vorfrühling, op. 12 (1912), symphonisches Stimmungsbild für Orchester
 Suite für Orchester, op. 16 (1913)
 Mitte des Lebens, op. 45 (1931–32), Kantate für Sopran, Chor und Orchester
 Klavierkonzert, op. 49 (1933)
 Amor Timido, op. 50 (1933), Arie für Sopran und kleines Orchester. Text: Pietro Metastasio
 Prosperos Beschwörungen, op. 53 (1934–36), fünf symphonische Stücke nach William Shakespeares The Tempest
 Lied der Welt für Sopran und Orchester, op. 54 (1936–38), Text: Hugo von Hofmannsthal
 Leben, Traum und Tod für Alt und Orchester, op. 55 (1936–37), Text: Hugo von Hofmannsthal
 Schönbüheler Messe C-dur, op. 58 (1937) für Chor, Orchester und Orgel
 Symphonie Nr. 1, op. 62 (1945)
 Symphonie Nr. 2, op. 65 (1947–48), Die Englische
 Symphonie Nr. 3, op. 68 (1949–51)
 Symphonie Nr. 4, op. 70 (1951–53), Austriaca
 Symphonie Nr. 5, op. 75 (1955–56)
 Violinkonzert, op. 84 (1961) Dem Geiger Eduard Melkus gewidmet.
 Four Songs of Return für Spran und Kammerorchester, op. 85 (1961) nach Texten von Elizabeth Mackenzie
 Duineser Elegie, op. 90 (1963) für Sopran, Chor und Orchester nach Rainer Maria Rilke
 Ode an die Musik, op. 92 (1965) für Bariton oder Alt und Kammerorchester, Text: Pindar, in freier Nachdichtung von Friedrich Hölderlin
 Symphonie Nr. 6, op. 95 (1965)
 Vision für Sopran und Orchester, op. 99 , (1966), Text: Georg Trakl
 Mirabile Mysterium, op. 101 (1967) für Soli, Chor und Orchester
 Symphonie Nr. 7, op. 102 (1967–68), Contra torrentem
 Canticum Sapientiae, op. 104 (1968) laŭ tekstoj de la Malnova Testamento
 Divertimento für kleines Orchester, op. 107 (1969)
 Symphonischer Epilog, op. 108 (1969)
 Symphonie Nr. 8, op. 110 (1970)
 Symphonie Nr. 9, op. 111 (1970–71)

 Ĉambromuziko 
 Streichquartett Nr. 1, op. 14 (1912)
 Streichquartett Nr. 2, op. 20 (1915–16)
 Geistliches Lied, op. 23 (1918–19) für Singstimme, Violine, Viola und Klavier
 Streichquartett Nr. 3, op. 25 (1918)
 Streichquartett Nr. 4, op. 28 (1920)
 Sonate für Violoncello solo, op. 31 (1920)
 Zwei Stücke für Klarinette und Klavier, op. 34 (1922)
 Sonate für Violine solo, op. 36 (1923)
 Suite für Violine und Kammerorchester, op. 38 (1924)
 Sonette der Elizabeth Barrett Browning für Sopran und Streichquartett oder Streichorchester, op. 52 (1934)
 Suite für Violoncello solo, op. 39 (1924)
 Suite für Violine und Klavier, op. 56 (1937/1957)
 Suite für Flöte solo, op. 57 (1937)
 Streichquartett Nr. 5, op. 60 (1943)
 The Leaden Echo and the Golden Echo. Lied für Sopran, Klarinette, Violoncello und Klavier, op. 61 (1944). Text: Gerard Manley Hopkins
 Streichquartett Nr. 6, op. 64 (1946)
 Streichquartett Nr. 7, op. 66 (1948)
 Oktett, op. 67 (1948–49) für Klarinette, Fagott, Horn, zwei Violinen, Viola, Violoncello und Kontrabass
 Sonate für Violine solo, op. 72 (1953/59)
 Suite, op. 73 (1954) für Flöte, Oboe, Klarinette, Horn und Fagott
 Suite für Klarinette solo, op. 74 (1954)
 Suite für Oboe solo, op. 76 (1956)
 Suite für Fagott solo, op. 77 (1957)
 Fanfaren für Horn solo, op. 78 (1957)
 Streichquartett Nr. 8, op. 79 (1957)
 Quintett, op. 81 (1959) für Klarinette, 2 Violinen, Viola und Violoncello
 Streichtrio, op. 86 (1962)
 Rhapsody für Viola solo, op. 87 (1962)
 Musik für Streichorchester in einem Satz, op. 91 (1964)
 Fünf Miniaturen für Violinen und Klavier, op. 93 (1965)
 Partita in Honorem Johann Sebastian Bach, op. 96 (1965) für Orgel
 Streichquartett Nr. 9, op. 97 (1966)
 Vier Stücke für Streichquartett, op. 103 (1968)
 Vier Stücke für Streichtrio, op. 105 (1969, 2. Fassung 1971)
 Vier Stücke für Streichquintett, op. 109 (1970)
 Präludium für Viola solo, op. 112 (1971)

 Eksteraj ligiloj 


 Egon-Wellesz-Fonds bei der Gesellschaft der Musikfreunde in Wien (germane kaj angle)

Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Kategorio:Britaj komponistoj
Kategorio:Muziksciencistoj