Punktumo

Punktumo (de la latina vorto punctum „punkto, piko“) estas faka termino en la medicino por la intenca vundiĝo de la haŭto de individuo per malvasta metala tubeto. La celo estas aŭ injekto de likva medikamento, aŭ la elpreno de korpa likvaĵo por posta ekzamenado pere de la metodoj de laboratoria medicino. La forprenita korpa likvaĵo nomatas "punktumaĵo".

Ankaŭ la terapie celita piko de haŭto kaj surfaca histo de individuo nomiĝas punkturoPunkturo en NPIV ; kadre de akupunkturo nomatas (nadlo)punktumo. 

Pri punktumoj estas la sekvantaj aplikataj metodoj: 
 injektoInjekto en NPIV  cele al enŝprucigo de likvaj medikamentoj per injektilo;
 punkcioPunkcio en NPIV  cele al forpreno de korpaj histoj kiel
 sango
 urino
 sinovia likvaĵo (latine synovia) de artiko
 cerebro-spina likvaĵo (latine liquor cerebrospinalis) ĉirkaŭanta cerbon aŭ mjelon
 peritonea likvaĵo en la abdomeno
 pleŭra likvaĵo en la pulmo
 mjelo (latine medula) en la spino
 biopsioBiopsio en NPIV  cele al elpreno de korpaj histoj por estontaj analizoj;
 paracentezoParacentezo en NPIV  cele al elfluigo
 de malsan(ig)aj likvaĵoj (ekzemple puso en absceso, orela likvaĵo pri iaj otitoj) 
 de malsan(ig)aj gasoj (ekzemple en la intestaro de homoj aŭ bestoj).

Iuj organoj estas facile punktumeblaj, se oni lernis la teknikon (ektemple surfaca punktumo de angioj, haŭto, hepato). Aliaj organoj malfacile punktumeblas aŭ la ago danĝeras pro ebla vundo de la ekzamenata organo respektive de najbaraj organoj. (ekzemple, gala veziko aŭ intestaro). Laŭ la esplorenda organo la punktumo povas esti plenumata per simpla vida kontrolo aŭ per helpo de rentgeno, magneta resonanca bildigo aŭ sonografio. 

Ĉar iuj punktumoj estas ligitaj al signifaj doloroj kaj la koncernato timas tiujn dolorojn, eblas antaŭe loke medikamente malplidolorigi la areon aŭ apliki sisteme trankviligan medikamenton.

 Referencoj 

Kategorio:Klinikaj esploroprocedoj