Louis Claude de Saint-Martin

Dum 1768 Saint-Martin iĝis gvidanto de la framasonisma sekcio en Bordeaux. Dum 1771 li finis sian armean karieron kaj plulaboris kiel sekretario de Pasqually. Kiam dum 1772 Pasqually translokiĝis al Haitio, Saint-Martin iĝis la fakte administranto de la ordeno, post la morto de Pasqually dum la jaro 1774 ankaŭ oficiale.

Dum 1773 Saint-Martin translokiĝis al Liono, kie li verkis sian unuan libron Des erreurs et de la vérité ("Pri eraroj kaj pri la vero"), kiu pro sia enigma kaj simbola lingvo iĝis tre sukcesa inter framasonistoj kaj homoj inklinaj al magio. La sukceso de la libro malfermis al Saint-Martin aliron al pli altaj sociaj tavoloj, kie li pro sia inteligenteco kaj sia ĉarmo ekhavis influajn subtenantojn. Dum 1782 pro premo de liaj amikoj aperis lia dua libro kun la titolo Tableau naturel de la raports qui existent entre Dieu, l'homme et l'universe ("natura bildo pri la interrilatoj kiuj ekzistas inter dio, la homo kaj la universo").

Dum 1784 li ekinteresiĝis pri la tiel nomata "Mesmerismo" kaj ekmembris en la framasonisma sekcio de Franz Anton Mesmer. Sed rapide li reperdis tiun intereson kaj li daŭrigis sian spiritisman serĉon. Dum vojaĝo tra Anglio, Germanio, Svislando kaj Italio li ekkonis la verkaron de von Jakob Böhme, kaj tradukis multajn el tiuj verkoj al la franca lingvo. Per sia intensa okupiĝo pri la idearo de Böhme li malproksimiĝis de la framasonismo. Dum 1790 tial li demisiis el ĉiuj framasonismaj oficoj.

Dum 1792, kiam mortis sia patro, li revenis al Amboise, kie li pasigis la reston de sia vivo ĉefe per tradukoj. Li tie mortis dum la jaro 1803.

Kategorio:Framasonoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Teozofio