Johannes Eccard

Vivo 
Eccard kantis kiel knabo en la kortega kapelo en Vejmaro. Kiel lerninto de Ludwig Helmbold kaj Joachim a Burck li aktivis mallongan tempon kiel kantisto sub Orlando di Lasso en Munkeno kaj ekde tie entreprenis studovojaĝon al Venecio. Tie li vizitis i.a. Andrea Gabrieli, Claudio Merulo kaj Gioseffo Zarlino.

Post mallonga restado en sia hejmurbo Mühlhausen (1573/74) Jakob Fugger  (1542-1598) vokis lin kiel orgeniston al Augsburg.

En 1579 li translokiĝis al Kenigsbergo kaj tie aktivis por la markgrafo  Georg Friedrich von Ansbach  (1539-1603). Tie li fariĝis asistanto de Teodoro Riccio (1540-1603), en 1580 vickapelestro. Ses jarojn poste oni donis al Eccard kiel sukcedanto la postenon Riccio, tamen nur en 1604 oni nomumis lin kapelestro. En 1608 li sekvis vokon al la kortego de Berlino por fariĝi elektoprinca kapelestro kaj katedrala kantoro.

Li verkis ĉ. 250 sakralajn kaj profanajn plurvoĉajn kantojn, je kiuj li ofte enmuzikigis tekstojn de Ludwig Helmbold. Liajn prusajn festokantojn publikigis Johann Stobäus inter 1642 kaj 1644 Elbing je du partoj. Pluaj verkoj, inter ili pluraj mesojn, konserviĝis nur manskribe.

En la aĝo de 58 jaroj la elektoprinca kapelestro Johannes Eccard mortis aŭtune 1611 en Berlino.

 Verkoj 
 Nun schürz dich, Gretlein, schürz dich
 Übers Gebirg Maria geht
 Christ ist erstanden
 1591: Es rühmt die Heilige Schrift
 1597: Verleih uns Frieden gnädiglich
 1600: Nachdem die Sonn beschlossen
 Maria wallt zum Heiligtum
En la germana Evangela Kantaro: melodio al la baptokanto Ach lieber Herre Jesu Christ (EG 203); teksto de la vesperkanto Mein schönste Zier und Kleinod (EG 473).

 Literaturo 
 Christine Böcker: Johannes Eccard : Leben und Werk. - München: Katzbichler, 1980. - (Berliner musikwissenschaftliche Arbeiten; 17) - ISBN 3-87397-047-3

 Eksteraj ligiloj 


 Freie Noten und midi

Kategorio:Renesancaj komponistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj