Béla Zsolt

ZSOLT Béla (ĵolt) estis hungara poeto, publicisto, verkisto, edzo de ĵurnalistino Ágnes Zsolt naskita en Komárom la 8-a de januaro 1895 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de februaro 1949.

 Biografio 
Béla Zsolt devenis el juda familio. Li finis la universitaton en Budapeŝto. Ekde 1918 li iĝis ĵurnalisto en Nagyvárad, kunlaboranto de Nagyváradi Napló, Nagyvárad kaj Nagyváradi Estilap. En 1920 li estis redaktoro de literatura revuo Tavasz. De 1921 li estis kunlaboranto de Világ en Budapeŝto, de 1933 ĉefkunlaboranto de ĵurnalo Újság, de 1929 ĉefredaktoro de radikala semajngazeto Toll. En printempo de 1944 oni portis lin al labortendaro, de tie al Bergen-Belsen. Helpe de Rezső Kastner li alvenis Svislandon. Post 1945 ĝis sia morto li redaktis la burĝan radikalan semajngazeton Haladás.
eta|Tombo de Agnes kaj Bela Zsolt

 Verkoj 
 Forgószél (teatraĵo, Nagyvárad, 1919);
 Hiába minden (poemoj, Nagyvárad, 1921);
 Igaz könyv (poemoj, Bp., 1924);
 Házassággal végződik (romano, Bp., 1926);
 Erzsébetváros (teatraĵo, Bp., 1928);
 Gerson úr és neje (romano Bp., 1930);
 Kínos ügy (romano, Bp., 1935);
 A dunaparti nő (romano, Bp., 1936);
 Villámcsapás (aŭtobiografio, Bp., 1937);
 Kakasviadal (romano, Bp., 1939);
 Tanulságok és reménységek (artikoloj, Nagyvárad, 1942);
 Napraforgó (romano, Bp., 1943);
 Nemzeti drogéria (teatraĵo, 1947);
 Kilenc koffer (romano, Bp., 1947).

 Fonto 
 Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj