Focke-Wulf Fw 200

La Focke-Wulf Fw 200 Condor estis longvoja pasaĝera aviadilo. Ĝi estis evoluigita dum unua jaro kaj unua flugo okazis la 27-an de julio 1937. La provflugoj estis tiam konvinkaj, ke Lufthansa donis tuj mendon por serio. Dum la dua mondmilito, oni trakonstruis ĝin al militistaj bezonoj.

Fw 200 estis la unua aviadilo, kiu senhalte flugis inter Berlino kaj Novjorko. Tio okazis la 10-an de aŭgusto 1938 dum 24 horoj kaj 56 minutoj. La reflugo okazis la 13-an de aŭgusto kaj daŭris 19 horojn kaj 47 minutojn.

Dum la dua mondmilito, la nazioj uzis la aviadilon por skoltado super la Atlantiko aŭ por longvoja flugo, provizado de la armeo.

 Teknikaj informoj 
Fw 200 (versio C-3)
 Motoro: kvar 1000 ĈP BMW-Bramo 323 R-2 aer-malvarmumigitaj naŭ-cilindraj stelmotoroj
 Enverguro: 32,84 m
 Longo: 23,87 m
 Alto: 6,30 m
 Malplena maso: 14.180 kg
 Flugmaso: 22.600 kg
 Skipo: 7 personoj
 Maksimuma rapido: 384 km/h en alto de 3970 m, 405 km/h ĉe 17.600 kg
 Kutima flugalto: 6600 m
 Plej granda atingopovo: 3550 km (standarda) C-3/U2 ĝis 6400 km
 Armiloj: du MG 151/20(20 mm), kvar MG 15(7,9 mm), 1000 kg bomboj (interne) kaj je 1400 kg ekstere, kaj eĉ pluse ĝis 1800 kg.

 Literaturo 
 Nowarra, Heinz J.: Focke Wulf Fw 200 Condor. Koblenz 1988

Kategorio:Militaj aviadiloj