Dalmata lingvo

Dalmata lingvo estas la sola mortinta latinida lingvo. La dalmata estis iam parolata en la Balkana duoninsulo, kiel natura loka evoluo de latino. Ĝian gramatikon rekonstruis Bartoli fine de la 19-a jarcento elde la lastaj homoj, kiuj memoris paroli aŭ aŭskulti ĝin en sia junaĝo, kaj helpe de arkivaj dokumentoj, lingvaj interferoj en aliaj tekstoj kaj interferoj en la serbokroata kaj venecia lingvoj parolataj en la regiono. Mollà kaj Viana notas la jenajn etapojn en ĝia anstataŭo en diversaj lokoj: antaŭ la 7-a jarcento en la Istria duoninsulo, komence de la 11-a jarcento en insulo Cres/Chreso, fine de la 15-a en la regiono de Dubrovnik/Ragusa kaj, finfine, en la lastaj jaroj de la 19-a jc en insulo Krk/Veglia.

 Specimeno 

(Patro Nia)

Tuota nuester, che te sante intel sil,
Sait santificuot el naun To.
Vigna el raigno To.
Sait fuot la voluntuot Toa, coisa in sil, coisa in tiara.
Duote costa dai el pun nuester cotidiun.
E remetiaj le nuestre debete,
Coisa nojiltri remetiaime a i nuestri debetuar.
E naun ne menur in tentatiaun,
Miu deleberiajne dal mal.

Kategorio: Orientlatinida lingvaro
Kategorio: Mortintaj latinidaj lingvoj
Kategorio: Lingvoj laŭ alfabeto