À mort l’arbitre (filmo)

À mort l'arbitre (Morton al arbitraciisto) estas franca drama filmo de Jean-Pierre Mocky, aperinta en 1984.

 Rakonto 
Trudinte penalon, arbitraciisto estas postsekvata de klub-subtenantaro de la malgajninta teamo.

Antaŭ grava futbala matĉo, policanaro estas instalata, estrata de inspektoro Granowski dum ekscititaj klub-subtenantoj, el kiuj Rico kaj lia kunularo alvenas al la stadiono. En la fino de la matĉo okazas batalo inter subtenantoj de ambaŭ teamoj. Maurice, la arbitraciisto kaj lia fianĉino estas postsekvataj ĝis televida stacio kie okazas elsendo. Ili forfuĝas kaj denove estas sekvataj de Rico kaj lia bando en komerca centro kie ili rifuĝas. Rico nevole mortigas unu el siaj amikoj kaj kredigas al siaj ceteraj amikoj, ke mortigis lin Maurice.

La klub-subtenantoj iras ĝis la domo de la fianĉino celante mortigi la arbitraciiston.

La bando serĉas la loĝejon, kie la fianĉino loĝas. Ili atakas gardiston, tranĉas la telefon-liniojn, rompas pordon de najbara loĝejo kaj finfine trovas la ĝustan pordon. Tiam ili ekipiĝas per materialo por enrompi la blenditan pordon kaj ankaŭ malŝaltas la elektron. La duopo akrobate forfuĝas tra la fenestro, Rico estis vundita de la fianĉino kaj unu el la homoj falis kaj mortis. La duopo denove estas postsekvata ĝis fabriko dum policanoj estrataj de Granowski samtempe alvenas. Alia homo mortas, la arbitraciisto estas pafvundita, tamen la duopo sukcesas eskapi ĝis konstruejo. Rico sekvas ilin per aŭtoĉaro kaj ili trovas aŭton por fuĝi. Rico puŝas la aŭton en kavaĵon kaj forveturas sed Granowski fine retrovas lin.

 Teĥnikaĵoj 
 Titolo: À mort l'arbitre
 Reĝisoro: Jean-Pierre Mocky
 Scenaro: Jacques Dreux kaj Jean-Pierre Mocky adaptita de The Death Penalty (La Morto-Puno), de Alfred Draper
 Delegita produktoro: Raymond Danon
 Ekzekutivaj produktoroj: Daniel Deschamps, Maurice Illouz kaj Pierre Darçay
 Foto-direktoro: Edmond Richard
 Origina distribuanto: PlanFilm
 Muziko: Alain Chamfort laŭ Gioachino Rossini
 Akrobataĵoj:Daniel Vérité kaj Roland Neunreuther
 Sono-inĝenieroj: Luc Perini kaj Lucien Yvonnet
 Dekoroj: René Loubet
 Kostumoj: Monique Tourret kaj Laurence Lévy
 Ŝminkado: Catherine Demesmeaker
 Muntado: Catherine Renault kaj Jean-Pierre Mocky
 Produktaj societoj: Lira-Eléphant, TF1 Films Production, RTZ Productions
 Ĝenro: Dramo
 Jaro de filmado: 1983
 Daŭro: 82 minutoj
 Lando: Francio
 Aperdato en kinejoj:  (Francio)
 Filmo malpermesita al malpli ol 12-jaruloj je aperdato en kinejoj.

 Rolularo 
 Michel Serrault: Rico
 Eddy Mitchell: Maurice Bruno, arbitraciisto
 Carole Laure: Martine Vannier
 Claude Brosset: Albert
 Laurent Malet: Teddy
 Nathalie Colas: Malou
 Jean-Pierre Mocky: Inspektoro Granowski
 Dominique Zardi: Klub-subtenanto
 Jean Abeillé: Klub-subtenanto
 Jean Cherlian: Najbaro
 Géraldine Danon: Cathy
 Sophie Moyse: Philippon
 Antoine Mayor: Mayor
 Michel Stano: Alain
 Gaby Agoston: Telespektanto
 Henri Attal: Luprenanto
 Jean-Marie Blanche: Prezentisto
 Jean-Paul Bonnaire: Kelnero
 Christian Chauvaud: Klub-subtenanto
 Catherine Couronne: Servistino
 Nathalie Dauchez: Klub-subtenantino
 Michel Degand: Klub-subtenanto
 Luc Delhumeau: Aĉetanto
 Pascale Feuillard: Noktomanĝantino
 Jean-Claude Forestier: Gardisto
 Marjorie Godin: Akcidentito
 Patrick Granier: Klub-subtenanto
 Olivier Hémon: Klub-subtenanto
 Maurice Illouz: Klub-subtenanto
 Lisa Livane: Najbarino
 Pierre-Marcel Ondher: Luprenanto
 Hervé Pauchon: Klub-subtenanto
 Daniel Perche: Spektanto
 Charlotte Pichon: Telespektantino
 Emmanuel Pinda: Klub-subtenanto
 Elisabeth Rambert: Trinkejestrino
 Jean-Claude Romer: Viro en rulseĝo
 Vincent Solignac: Ŝoforo
 Tania Thomassian: Klub-subtenantino
 Jean-Claude Tiercelet: Luprenanto
 François Toumarkine: Klub-subtenanto
 Robert Yacar: Hispano
 Didier Mathieu
 Katia Komanoff

 Komentaro 
Jean-Pierre Mocky subskribis kultan verkon montrante la mondon de futbalo per alia rigardo. Li montras al ni klub-subtenantojn, kiuj pro nura penalto trudita de la arbitraciisto, povas transiri en frenezecon, ĉefe Rico, la bandestro, enkorpigita de Michel Serrault, kiu iros ĝis la neripareblo koncerne la arbitraciiston, ludatan de Eddy Mitchell kaj lian kunulinon, ludatan de Carole Laure.

Plie, Mocky montras al ni la homan stultecon, personigitan de Rico, malnobla kaj fia ulo.

 Pri la filmo 
 Nova kunlaborado inter Jean-Pierre Mocky kaj Michel Serrault post Le Roi des bricoleurs en 1977.

 En la sceno, kie la arbitraciisto kaj lia kunulino troviĝas en ŝia loĝejo, kiam la najbaroj aŭdas la teruritajn kriojn de Martine (ludata de Carole Laure) , aŭdeblas kanzono de Alain Chamfort, Rendez-vous, el albumo Secrets Glacés, aperinta la jaron de la filmado.

 Michel Serrault kaj Eddy Mitchell denove renkontiĝos en 1995 en la filmo Le bonheur est dans le pré de Étienne Chatiliez.

 La filmo aperis unu jaron antaŭ la eventoj de Heysel.

 Eksteraj ligiloj 
 À mort l'arbitre en IMDB
 À mort l'arbitre en Allociné

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1984
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj