Filolao de Krotono

Filolao de Krotono (greke Φιλόλαος; * eble je 470 a.K., † post 399 a.K.) estis antikva greka filozofo (pitagorano). Filolao estis unu el la plej gravaj filozofoj de la pitagora skolo. Li estis samtempulo de Sokrato, tamen pro sia pensmaniero oni rigardas lin kiel antaŭsokratano.

Laŭ la universkoncepto de Filolao, en la plej proksima loko al la centro de la universo, en "Antikton" estas nevidebla planedo, kaj poste situas la tero, la luno, la suno kaj la kvin planedoj kaj preter ili la ĉielo kaj sur ĝi estas fiksitaj la fiksitaj steloj.

Preter la ĉielo estas muro de fajra "Etero", kiu fermas la universon de ĉiuj direktoj kaj funkcias kiel dua lumfonto.

 Vidu ankaŭ 
 Suncentrismo

 Fontoj kaj literaturo 
 Carl A. Huffman: Philolaus of Croton, Pythagorean and Presocratic, Cambridge 1993. ISBN 0-521-41525-X [enhavas tekstojn de Filolao]
 Wilfried Neumaier: Tonsysteme - ein interessantes Kapitel der Musik-Mathematik-Geschichte, in: Mitteilungen der mathematischen Gesellschaft in Hamburg 22 (2003) S. 5-26
Walter Burkert: Weisheit und Wissenschaft. Studien zu Pythagoras, Philolaos und Platon, Nürnberg 1962

 Eksteraj ligiloj 



 Referencoj 

Kategorio:Helenaj filozofoj
Kategorio:Helenaj kuracistoj
Kategorio:Helenaj matematikistoj
Kategorio:Antaŭsokrataj filozofoj
Kategorio:Pitagoristoj
Kategorio:Helenaj rifuĝintoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.