Vallotti-agordo

La Vallotti-agordo estas malegale ŝvebanta temperado de klavarinstrumento, nomata laŭ Francesco Antonio Vallotti. Nuntempe ĝi estas la plej disvastigita agordo sur la kampo de la historiema koncertado.

 Karakteristiko 
Al la karakteristiko de la Vallotti-agordo kontribuas preskaŭ nature puraj grandaj tercioj en la simplaj tonaloj (precipe F maĵora, C maĵora kaj G maĵora). Pitagoraj grandtercioj ĝi uzas en la foraj tonaloj Bb maĵora , F# maĵora kaj C# maĵora . La temperitaj kvintoj de la Vallotti-agordo estas pli proksima ĉe la  moderna temperata kvinto (la Vallotti-kvinto estas nur du Cendojn pli mallarĝa) ol ĉe la meztona kvinto. La grandtercioj de la transiraj tonaloj  D maĵora , A maĵora , E maĵora samkiel Bb maĵora, Eb maĵora kaj Ab maĵora alproksimiĝas al la moderna temperado.

 Agordo 

La agordosistemo de Vallotti konsistas el ses kvintoj temperataj je 1/6 komo  de 698 Cendoj (F-C-G-D-A-E-B) kaj el ses pitagoraj kvintoj, kiuj egalas 702 Cendojn (B-F#-C#-G#/Ab-Eb-Bb-F).

La grando de la grandtercioj (kompare la nature puran tercion: 386 Cendojn) sumiĝas je:
F-A, C-E, G-B 392 Cendojn; Bb-D, D-F#, 396 Cendojn; Eb-G, A-C# 400 Cendojn (samas la temperitan grandan tercion!); E-G#, Ab-C 404 Cendojn, B-D#, F#-A#, C#-E# 408 Cendojn.

La Cendo-valoroj estas 
 tono  Cendo-valorojnC   0C# 94D  196Eb 298E  392F  502F#592G  698G#796A  894Bb  1000B  1090C  1200

 Traktaĵoj 
 Francesco Antonio Vallotti: Trattato delle musica moderna. 1770.
 Francesco Antonio Vallotti: Della Scienza Teoretica e Prattica della Moderna Musica. Padua, 1779, 1950.

 Literaturo 
 Mark Lindley: La «pratica ben regolata» di Francesco Antonio Vallotti. In: Rivista Italiana di Musicologia, 1980.
 Carl Sloane: The Vallotti Tuning. In: Continuo, May 1985

 Eksteraj ligiloj 
 http://www.music.indiana.edu/som/piano_repair/temperaments/V6cf.html 
 http://www.hetorgel.nl/n2002-05c.htm 

Kategorio:Agordoj (muziko)