Muziko de la 20-a jarcento

La muziko de la 20-a jarcento en la eŭropa muzikarto apartenas al jenaj stiltendencoj:

 Romantikismo, ekde ĉirkaŭ 1820, kun la supepokoj:
 malfruromantiko, ĉirkaŭ 1870 – 1920/'40
 post- kaj novromantiko
 transiraj stiloj, ekz.:
 impresionismo, ĉirkaŭ 1880 – 1910
 Stilvarieco de la Nova Muziko (ofte rigardata plimalvastasence kiel „muziko de la 20-a jarcento“)
 atonala muziko ekde la 1910-aj jaroj
 dekdutonismo ekde ĉirkaŭ 1920
 mikrotonala muziko ekde la 1920-aj jaroj
 seria muziko ekde la 1940-aj jaroj
 konkreta muziko ekde la 1940-aj jaroj
 elektronika muziko ekde la 1950-aj jaroj
 aleatoriko ekde la 1950-aj jaroj
 komputilmuziko ekde la 1950-aj jaroj
 postseria muziko ekde la 1960-aj jaroj
 minimala muziko ekde la 1960-aj jaroj
 nova simpleco kiel nebuleca arnomo de ne-atonale komponantoj
 kaj kelkaj plu

Ekde 1933 ĝis 1945 la nazioj pro ideologiaj kaŭzoj malpermesis al kelkaj komponistoj la artan agadon – aŭ ĉar ili estis judoj aŭ judidoj aŭ ĉar ilia komponstilo ne konformis al la estetikaj dogmoj de la „Reichsmusikkammer“ (regna muzika ĉambro: institucio, kiu observis, kontrolis kaj cenzuris la muzikistojn)

La popmuziko pluevoluis en la 20-a jarcento kaj fariĝis danke al la novaj teknikaj eblecoj por muzikproduktado parto de la komercigita amaskulturo. Ĵazo kaj rokmuziko mondvaste populariĝis. Krome oni pliatentis en Eŭropo kaj Nordameriko la muzikkulturojn de Afriko, Azio, Latinameriko kaj aliaj kurlturregionoj.

 Vidu ankaŭ 
 Epokoj (muziko)
 Muziko de la 19-a jarcento


20
Kategorio:Arto de la 20-a jarcento