Playtime (filmo)

Playtime estas franca-itala filmo de Jacques Tati, filmita inter 1964 kaj 1967 kaj aperinta en 1967.

 Rakonto 
Playtime konsistas el ses sinsekvoj, ligitaj inter si dank'al uzo de du personoj kiuj interkruciĝos laŭlonge de la rakonto: Barbara, juna usona turistino vizitanta Parizon kaj Sinjoro Hulot, kiu rendevuis kun grava sinjoro.

 En flughaveno: grupo da usonaj turistinoj alvenas al Orly kaj malkovras futurisman Parizon faritan de konstruaĵoj el vitro kaj ŝtalo, malvarmaj kaj senpersonaj.

 Oficejoj: S-ro Hulot atendas gravan rendevuon, sed perdiĝas en labirinto de oficejoj kaj fine retroviĝas en ekspozicio.

 Ekspozicio de inventaĵoj: S-ro Hulot kaj la usonaj turistinoj malkovras novajn inventaĵojn, el kiuj silenta pordo kaj balailo ekipita de reflektoroj.

 Apartamentoj-montrofenestroj: nokte, S-ro Hulot renkontas kamaradon de regimento, kiu invitas lin al sia modernega apartamento.

 Royal Garden: S-ro Hulot, kiu eskapis el sia amiko, retroviĝas al inaŭguro de restoracio Royal Garden kune kun la usonaj turistinoj. Sed la konstrulaboroj estas apenaŭ finitaj kaj la ŝika nokto-klubo suferas kelkajn debutajn difektojn. Frumateno estos trapasita en apuda kaf-trinkejo en la lumoj de la urbo.

 Aŭtomobila karuselo: En baleto de aŭtoj, la aŭtoĉaro de la usonaj turistinoj reveturas al flughaveno.

 Komento 
Komerca fiasko post la apero, tiu filmo estas konsiderata de multaj kiel ĉef-verko de la film-faristo. Ĝi estis ambicia filmo en la formo. Jacques Tati konstruinte la tutan modernan urbon sur tereno en Bosko de Vincennes, volis transformi tiujn apertajn studiojn en kino-lernejon. La aŭtoritatoj ne allasante lin resti kaj forpelinte lin, li ĵetis la manuskripton sub la dekoroj forfalantaj sub la ŝoveliloj de la malkonstruistoj.

Pro la komerca fiasko kaj la grandega kosto de la filmo, Jacques Tati devis fari alian filmon (Trafic) por denove enspezi.

 Teĥnikaĵoj 
 Titolo: Playtime
 Reĝisoro: Jacques Tati
 Scenaro: Jacques Tati, kunlabore kun Jacques Lagrange
 Anglaj dialogoj: Art Buchwald
 Bildo: Jean Badal, Andréas Winding
 Muziko: Francis Lemarque, David Stein (temo Take my hand), James Campbell (afrika temo)
 Dekoroj: Eugène Roman
 Muntado: Gérard Pollicand
 Landoj: Francio, Italio
 Produkto-direktoro: Bernard Maurice
 Produktaj societoj : Specta Films (Francio), Jolly Films (Italio)
 Formato: Kolora (Eastmancolor) — 1.85:1 — Stereofonia sono — 70 mm]
 Ĝenro: Komedio
 Daŭro: 153 minutoj
 Aperdato:  en Francio

 Rolularo 
 Jacques Tati: Sinjoro Hulot
 Barbara Dennek: Juna fremdulino
 Jacqueline Lecomte: Amikino de fremdulino
 Valérie Camille: Sekretariino de S-ro Lacs
 France Rumilly: Vendistino de okulvitroj
 Laure Paillette: Unua sinjorino kun lampo
 Colette Proust: Dua sinjorino kun lampo
 Erica Dentzler: S-ino Giffard
 Yvette Ducreux: Fraŭlino de la vestejo
 Rita Maiden: Kunulino de S-ro Schultz
 Nicole Ray: Kantistino
 Luce Bonifassy: Klientino de Royal Garden
 Evy Cavallaro: Klientino de Royal Garden
 Alice Field: Klientino de Royal Garden
 Eliane Firmin-Didot: Klientino de Royal Garden
 Ketty France: Klientino de Royal Garden
 Nathalie Jam: Klientino de Royal Garden
 Olivia Poli: Klientino de Royal Garden
 Sophie Wennek: Klientino de Royal Garden Yves Barsacq: Amiko de S-ro Hulot
 Jack Gauthier: Gvidisto
 Henri Piccoli: Grava sinjoro
 Léon Doyen: Pordisto
 Georges Montant: S-ro Giffard, sekciestro
 John Abbey: S-ro Lacs
 Billy Kearns: S-ro Schulz
 Reinhart Kolldehoff : Germana direktoro
 Grégoire Katz: Germana vendisto
 Marc Monjou: Falsa S-ro Hulot
 Tony Andal: Grumo de Royal Garden
 André Fouché: Direktoro de Royal Garden
 Georges Faye: Arĥitekto de Royal Garden
 Michel Francini: Ĉefkelnero de Royal Garden
 François Viaur: kelnero de Royal Garden
 Marie-Pierre Casey: Kasistino de Royal Garden
 André Badin
 Madeleine Bouchez
 James Campbell

 Pri la filmo 
 70 mm-a formato 
La filmo estas unu el la malmultaj fancaj filmoj filmitaj per 70 mm-a formato. Pri tio, Jacques Tati deklaris en tiama gazetara dosiero:Se mi filmos per super 8, mi montros unu fenestron, per 16 mm mi montros kvar, per 35 mm mi montros dek-du kaj per 70 mm mi montros la tutan fasadon de Orly.

Tio ebligis al li montri la senmezuran grandecon de arĥitekturo kompare kun homo.

Tio ankaŭ ebligis al li partoprenigi la spektanton, 70 mm-a formato ebligas malfermi fenestron, vitraĵon al tio, kio ĉirkaŭas nin, al personoj [...] rekte interparoli, montri lokojn, aĵojn: - Jen rigardu tie, rigardu... - Kion? - Vidu, rigardu tie, aviadilo alrapidas (citaĵo eltirita el Cahiers du Cinéma de septembro 1979).

 Restaŭrado 
La filmo estis restaŭrita en 2002 de François Ede. Tiu laboro kostis pli ol 800,000 eŭroj.

 Playtime aŭ Opero de feliĉaj tagoj 
Francis Lemarque verkis poste tekston al la ĉefa temo kiun li komponis por la filmo. Tiu valso titoliĝis Opero de feliĉaj tagoj kaj estis interpretita de Juliette Gréco. La kanzono donis sian nomon al unuopa gramofondisko de Gréco aperinta en januaro 1968 Philips 437.391 BE kaj al KD-reeldono en volumo 9 de la plena diskaro de Gréco aperinta en 2003, L'Éternel féminin, Mercury.:

Je vais te chanter l'opéra des jours heureux
Au coin d'une rue rien que pour nous deux,
Sans un musicien pour m'accompagner dans mon refrain,
Sans un comédien pour réciter ton rôle et le mien.
Traduko:
Mi kantos al vi Operon de feliĉaj tagoj
En stratangulo, nur por ni ambaŭ,

Sen muzikisto por akompani mian rekantaĵon,
Sen komediisto por reciti vian rolon kaj mian.

 Vidu ankaŭ 
 Play Time, un film de Jacques Tati, libro de François Ede kaj Stéphane Goudet en Cahiers du Cinéma, arta direktorado de la verko: Macha Makeïeff, 2002.
 Les Films de mon oncle de Jérôme Deschamps, societo, proprietulo de dokumentoj, fotoj, fotogramoj de Play Time kaj filmoj de Jacques Tati.

 Eksteraj ligiloj 
 Tativille 
 Playtime en IMDB
 Playtime en Allociné
 Playtime retejo de CNDP 

 Notoj 

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1967
Kategorio:Filmoj de Jacques Tati