Elin Pelin

Elin PELIN (bulgare Елин Пелин; naskiĝinta Dimitar Ivanov Stojanov (Димитър Иванов Стоянов) la  en Bajlovo; mortinta la  en Sofio) estas konsiderata la plej bona verkisto pri vilaĝana vivo de Bulgario.

Dum la 51-a Universala Kongreso de Esperanto en Budapeŝto en 1966 Bulgara Esperanto-Teatro ludis la teatraĵon Dio absolvu de Elin Pelin. En 1977 ĝi ludis teatraĵon La ventmuelejo.

 En Esperanto aperis 

 Advokato. Tradukis N. Ĥstrioskoff. En: Amerika Esperantisto 11 (1912), n-ro 4 (majo), p. 25–27.
 Aŭtuno. Rakonto. Tradukis Ivan H. Krestanof. En: La Revuo 1912, p. 300–304.
 Falĉistoj. Rakonto. En: Bukedeto, Deisenhofen 1923, p. 12–20.
 La familio Gerak. Tradukis Atanas D. Atanasov. Sofia 1924. 83 paĝoj.
 Fratoj. Tradukis Georgi Fandikov. Sofia 1926. 16 paĝoj. (Bulgara bukedo 2.)
 La advokato. Tradukis Ivan H. Krestanov. En: Esperanto 28 (1932), n-ro 386 (10), p. 140 (4)–141 (5).
 Kvar rakontoj. Tradukis At. D. Atanasov. Sofia [1938 aŭ 1939]. Enhavas: Fratoj. Malfeliĉo. Sâlza Mladenova. Advokato.
 Elektitaj rakontoj. Tradukis Simeon St. Hesapčiev. Stockholm 1948. 96 paĝoj. Enhavas: En la transa mondo. Andreŝko. Ĉe la sulko. La malfruiĝinta grenkampo. La maljuna bovo. Spasova Mogila. Bakita kukurbo. La ventmueliloj. Renkonto. La okuloj de sankta Spridono.
 Falĉistoj. Tradukis Ivan Kovaĉev. En: Bulgara prozo, Sofio 1960, p. 65–70.

Kategorio:Bulgaraj verkistoj
Kategorio:Bibliotekistoj