Christine de Pizan

Ŝia sukceso venas el granda kvanto de novstila verkado kaj retorikaj teĥnikoj kiuj akre defiis rekonatajn virajn verkistojn, kiel Jean de Meun kiu, bedaŭrinde por Pizan, alkroĉigis misoginajn kredojn en ilia literatura verkaro.

En freŝaj jardekoj, la verkado de De Pizano reakiris publikatenton pro la klopodo de akademianoj kiel Charity Cannon Williard kaj Earl Jeffrey Richards. Kelkaj akademianoj argumentis ke oni devus rigardi ŝin kiel frua feminismanino (Feminismo), kiu efike uzis lingvon por konvinki pri tio, ke virinoj povus ludi gravan rolon en la socio, kvankam tiu karakterizigo estis kontraŭita de aliaj kritikistoj, kiuj asertas la anakronisman uzon de la vorto, aŭ pri tio ke ŝiaj kredoj ne estis sufiĉe progresemaj por meriti tioman rekonon (Richards 1-2).

 Vivo 
Ŝi naskiĝis en Venezio. Ŝi vivis sian infanaĝon en la kortego de la reĝo Karlo la 5-a de Francio, kies biografion ŝi poste verkis. Post 10 jaroj de edzeco ŝi vidviniĝis kiam ŝi estis nur 25-jara kaj de tiam ŝi devis vivteni sian familion (3 gefiloj) per verkado. Ŝi eĉ devis lukti en juĝprocesoj por rehavi sian heredaĵon. Ŝiaj unuaj verkoj estis priamaj kaj montris triston de propran ĉe vidvino. Poste ŝi eniris pli kaj pli en defendeo de virinoj kontraŭ antaŭjuĝoj en verkoj de viroj (plej parto).

Kristina de Pizano naskiĝis en Veneco, Italio, en 1364. Ŝi estis filino de Tommaso di Benvenuto da Pizzano (Tomazo de Pizano), kuracisto, profesoro pri astrologio kaj Konsilanto de la Venecia respubliko.

 Kelkaj Verkaĵoj 
 L'Épistre au Dieu d'amours (1399)
 L'Épistre de Othéa a Hector (1399-1400)
 Dit de la Rose (1402)
 Cent Ballades d'Amant et de Dame, Virelyas, Rondeaŭ (1402)
 Le Chemin de long estude (1403)
 Livre de la mutation de fortune (1403)
 La Pastoure (1403)
 Le Livre des fais et bonners meurs du sage roy Charles V (1404)
 Le Livre de la cité des dames (1405)
 Le Livre des trois vertus (1405)
 L'Avision de Christine (1405)
 Livre du corps de policie (1407)
 Livre de paix (1413)
 Ditié de Jehanne d'Arc (1429)

 Referencoj 
 Campbell, Karlyn K., Three Tall Women: Radical Challenges to Criticism, Pedagogy, and Theory, The Carroll C. Arnold Distinguished Lecture National Communication Association November 2001 Boston: Pearson Education Inc, 2003.
 Green, Karen, and Mews, Constant, eds, Healing the Body Politic: The Political Thought of Christine de Pizan, Turnhout, Belgium: Brepols, 2005.
 Redfern, Jenny, "Christine de Pisan and The Treasure of the City of Ladies: A Medieval Rhetorician and Her Rhetoric" in Lunsford, Andrea A, ed. Reclaiming Rhetorica: Women and in the Rhetorical Tradition, Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 1995.
 Richards, Earl Jeffrey, ed, Reinterpreting Christine de Pizan, Athens, GA: University of Georgia Press, 1992.
 Quilligan, Maureen, The Allegory of Female Authority: Christine de Pizan's "Cité des Dames". New York: Cornell University Press, 1991.
 Willard, Charity C., ed, The "Livre de Paix" of Christine de Pisan: A Critical Edition, The Hague: Mouton, 1958.
 Willard, Charity C., Christine de Pizan: Her Life and Works, New York: Persea Books, 1984.

 Eksteraj ligiloj 

 Ditie de Jehanne d'Arc - Franca, kun traduko al la angla 

 Blibliografio de ŝiaj verkaĵoj, inkluzive listoj de manuskriptoj, tradukoj, verkaĵoj. en la Franca ĉe Archives de littérature du Moyen Âge (Arlima)

Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Mezepokaj poetoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1363
Kategorio:Mortintoj en 1434