Meroe

eta|Ornamita ŝtono ĉe la piramido N12 en la jaro 2005
eta|Mapo de Meroe kaj ties tombejoj
eta|Ruinoj de la urbo
eta|Dekorita ujo el Meroe
eta|Plano de la Suntemplo
Meroe ([meˈroːə]; ; demote: Mrwe; hieroglife: Mrw kaj ankaŭ Brw; meroee: Medewi) estis la ĉefurbo de la regno de Kuŝ inter ĉirkaŭ 400 a.K. ĝis 300 p.K. Tial oni nomas la epokon, kiam Meroe estis ĉefurbo ankaŭ la regno de Meroe.

 Plano de la urbo 
La urbo konsistis el tri partoj:

 la tiel nomata 'reĝa urbo', ĉirkaŭita de murego, en kiu troviĝis palacoj kaj aliaj gravaj konstruaĵoj,
 la templaro de des Amon-Reo kaj
 la ĉirkaŭa loĝejoj de la popolo.

 Historio 
Oni scias nenion pri la fondo de la urbo. Dum profundaj elfosadoj troveblis simplaj kabanoj. El pli fruaj epokoj oni trovis objektoj kun nomoj de la napataj Aspelta kaj Senkamanisken, kiu montras, ke jam delonge la urbo havis gravan rolon.

 Meroe en Esperanto 
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko dekomence el Egiptujo, kaj kompreneble unu el ĉefaj rimarkindaĵoj (kaj unuaj) estas Meroe:

 Vidu ankaŭ 
 Piramidoj de Meroe
 Kuŝ
 Listo de la reĝoj de Nubio
 Naqa
 Amaniŝaĥeto

 Fontoj 

 Bibliografio 
 L. Török: Geschichte Meroes. Ein Beitrag über die Quellenlage und den Forschungsstand. En: Aufstieg und Niedergang der römischen Welt. Bd. II.10.1 (1988), S. 107–341.

 Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Historio de Sudano
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Sudano
Kategorio:Antikvaj urboj