Longvosta koelo

La Longvosta koelo (Urodynamis taitensis), konata ankaŭ kiel Koekoeā en Maoria, estas aŭstralazia kaj pacifika specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi troviĝas en Novzelando, kaj migras al insuloj de okcidenta Pacifiko vintre. Ĝi estas la nura specio en sia genro.

La Longvosta koelo estas nestoparazito, kiu demetas siajn ovojn en la nestoj de flavkapuloj (Mohoua ochrocephala), popokoteaoj (Mohoua albicilla) aŭ pipipioj (Mohoua novaeseelandiae). Ties idoj eloviĝas antaŭ tiuj de la gastiganto kaj ili elnestigas la ovojn de tiu. La idoj de la Longvosta koelo kapablas imiti la voĉojn de la idoj de siaj gastigantoj.

 Aspekto 
maldekstra|eta|200ra
Temas pri ĉefe ruĝecbruna birdo, pli malhela en dorso kaj vosto (tre mallonga de kie devenas la nomo) kaj horizontale strieca de malhela bruno pli regule en la vosto. Subaj partoj estas helaj kun vertikalaj strioj de brunaj punktoj. La okulirisoj estas flavaj kaj kontrastaj pro malhela traokula strio.

Taksonomio
Urodynamis taitensis estas plej proksime rilata al la Kanelbeka kukolo (Scythrops novaehollandiae), kiu vivas en Aŭstralio, Papuo-Nov-Gvineo kaj Indonezio, laŭ Sorenson kaj Payne (2005).Sorenson, Michael D.; Payne, Robert B. (2005). "A molecular genetic analysis of cuckoo phylogeny". En Payne, Robert B. The Cuckoos. Oxford University Press. p. 93. . Kongrue, ĝi ne estas parto de la genro Eudynamys (nome la veraj koeloj), kun kiuj ĝi estis iam metitaj.

 Distribuado kaj habitato 
Endemio de Nov-Zelando,, kie ili povas troviĝi en la Malgranda Insulbariero, ĉe la okcidenta marbordo de la Suda Insulo, Nelson, kaj tra la centro de la Norda Insulo.

La longvosta koelo preferas vivi en arbaroj sur ĉeftero kaj proksime al marbordo aŭ enmaraj insuloj, el marnivelo. En montaraj areoj, pli ofte sur vegetaĵaj krestoj ol en valoj. Kutime en densa, fermita kanopeo de indiĝenaj arbaroj dominitaj de fago (Nothofagus), larĝfoliaj specioj aŭ podokarpoj aŭ miksaĵoj, kun aŭ sen arbusta tavolo. Kutime ĉirkaŭita de plantejoj de pinoj (Pinus). Povas esti ĉirkaŭ alia vegetaĵaro kiel ekzemple mānuka (Lepotospermum scoparium) apud riveroj aŭ arbaroj aŭ montaraj areoj. Foje troveblas en distraj parkoj, loĝkvartaloj kaj ĝardenoj.

En Nov-Zelando, la kukoloj vivas ĉefe en indiĝenaj arbaroj, precipe supre en la kanopeo. Ili ankaŭ vivas en ekzotaj pinplantejoj, veprejoj, kultivitaj teroj kaj antaŭurbaj ĝardenoj. En la Pacifikaj insuloj ili vivas en malaltebenaĵaj arbaroj, ĝardenoj kaj kokosplantejoj. Individuoj kutime estas solaj.

La longvosta koelo reproduktiĝas nur en Nov-Zelando, kie ĝi loĝas en la pli varmaj monatoj, de frua oktobro ĝis februaro aŭ marto, foje aprilo kaj foje pli poste. La longo de averaĝa unudirekta vojaĝo de Nov-Zelando al Polinezio estas ĉirkaŭ 2500–3500 kilometroj kaj tiel vojaĝas pli ol 6000 kilometrojn. Por vintro, la birdo migras al insuloj tute trans la suda Pacifiko. Ĝi troviĝas tutjare sur la Kermadekaj insuloj, la Norfolka insularo kaj la insularo Lord Howe, kiuj estas subtropikaj insuloj duonvoje inter la ĉeftera Nov-Zelando kaj la tropikaj Pacifikaj insuloj. La disvastiĝo de ĝia vintra distribuo estas eksterordinare larĝa, etendiĝante preskaŭ 11 000 km de Palaŭo okcidente ĝis la insulo Pitkarno. Tra la plej granda parto de sia vintra teritorio, ĝi estas konata per la indiĝena nomo, kārewarewa (aŭ lokaj variaĵoj de ĉi tio). Printempe, la migradovojoj de la birdo preskaŭ certe gvidis la polineziajn prapatrojn de maorioj trovi Nov-Zelandon.

Referencoj

Davies, N. (2000). Cuckoos, Cowbirds and Other Cheats. T & A D Poyser, London, 

 Eksteraj ligiloj 

 BirdLife International 2004. Eudynamys taitensis.
 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a de Julio 2007.


Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Bestoj el la Pacifika ekozono
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Oceanio