Tetrarkio

Tetrarkio aŭ tetrarĥio (el la greka τετρα, t. e., "kvar" kaj αρχη, "rego, estraro", do Kvarestreco) estas sistemo de regado adoptita en Romia Imperio de imperiestro Diokleciano en 293, kaj kiu daŭris ĝis 324. En tiu sistemo, estas kvar estroj en Romia imperio, du en Okcidento kaj du en Oriento. La du ĉefaj estroj de imperio ricevis la titolon Aŭgusto kaj la vicestroj ricevis la titolon Cesaro. La cesaroj devis obei kaj helpi la aŭgustojn kaj anstataŭigi ilin kiam ili mortos.

 Listo de tetrarkoj 
 Unua Tetrarkio 293-305:
 Diokleciano (Augustus Senior) - Oriento
 Maksimiano (Augustus Junior) – Okcidento
 Konstancio Ĥloro (Caesar Senior) - Okcidenta Eŭropo
 Galerio (Caesar Junior) - Meza kaj Orienta Eŭropo

  Dua Tetrarkio 305-306:
 Konstancio Ĥloro (Augustus Senior) 305-306 - Okcidento
 Galerio (Augustus Junior) 305-306 - Oriento
 Severo (Caesar Senior) 305-306 - Meza kaj Orienta Eŭropo
 Maksimino Daia (Caesar Junior) - Asia

 Tria Tetrarkio 306-311:
 Galerio (Augustus Senior) 306-311 - Asia
 Severo (Augustus Junior) 306-308 – Meza Eŭropo
 Maksimino Daia (Caesar Senior) 306-308 - Asia
 Konstantino (Caesar Junior) 306-309; (Augustus) 310-337 - Okcidento
 Maksencio (uzurpanto) 306-310 - Meza Eŭropo
 Maksimiano (uzurpanto'') 307-308 - Meza Eŭropo

 Vidu ankaŭ 
 Bizanca imperio
 Diarkio
 Triumviraro

Kategorio:Romia Imperio