Nigrorela bronzokukolo

La Nigrorela bronzokukolo (Chalcites osculans) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro Chalcites aŭ bronzokukoloj, tio estas brunecaj kukoledoj kun metalaj briloj. Ĝi estas indiĝena de tropikaj Aŭstralio, Indonezio kaj Papuo-Nov-Gvineo. Tiu specio estis iam metita en la genro Chrysococcyx. 

Aspekto
Plenkreskulo pezas averaĝe 30 gramojn Dahlem, Michael. "Black-eared Cuckoo (Chalcites [Chrysococcyx osculans)".] mdahlem.net. Alirita la 16an de Junio 2017.  kaj estas 19 ĝis 20 cm longaj,Simpson, K and Day, N. 1998. The Claremont Field guide to the Birds of Australia, Penguin kun obtuze grizecbruna dorso kun distinga nigra okulstrio de la beko ĝis la kolo.  Pugo estas palblanka kaj brusta areo estas palsalmkolora.Pizzey kaj Knight 2007. The Field guide to the Birds of Australia, oka eldono. HarperCollins Piedoj kaj kruroj estas nigraj, okuloj estas brunaj, beko estas nigra vosto estas griza/bruna supre, kun blankaj pintoj, dum sube la vosto estas kremkolora kun brunecaj strioj. Kio distingas ĝin de aliaj malgrandaj kukolspecioj en Aŭstralio estas, ke ĝi ne havas metalkolorajn plumojn sur sia dorso.Payne, R. 2005. The Cuckoos. Oxford University Press Junuloj estas pli obtuzkoloraj kun pli bruna okulstrio.

 Distribuado kaj habitato 
Oftaj en plej multaj areoj de Aŭstralio krom malsekaj marbordaj arbaraj areoj,Payne, R. 2005. The Cuckoos. Oxford University ĉefe ĉe interna flanko de granda disiga montaro en Viktorio, Novsudkimrio kaj Kvinslando. Vagantoj troveblas en Tasmanio.Pizzey, G kaj Knight, F. 2007. The Field Guide to the Birds of Australia, oka eldono. HarperCollins Reproduktiĝas en suda Aŭstralio sub la 23-a paralelo sude kaj kelkaj birdoj restas en suda Aŭstralio dum vintro, dum multaj migras al Norda Aŭstralio kaj pli norden al Indonezio kaj Papuo-Nov-Gvineo.

Ĝi troviĝas en sekaj malfermaj arbaroj, veprejoj, malio, mulgo, lignumo, salarbusto kaj riverbordaj densejoj. Ili preferas flugi rekte inter malaltaj arboj kaj arbetoj, anstataŭ grandaj arboj, kaj estas maloftaj en subhumidaj areoj.

Kutimaro kaj ekologio
 Manĝadp 
Ili manĝas skarabojn, dipterojn, hemipterojn, insektojn, sablomuŝojn kaj oni observis ilin manĝantajn harplenajn raŭpojn. Plimulto de la manĝaĵo estas akirita surgrunde, sed oni observis ilin manĝoserĉantajn en arboj kaj arbetoj.

Reproduktado
La reprodukta sezono varias depende de pluvo kaj loko en Aŭstralio, ĝenerale en la pli seka landinterno ĝi komenciĝas pli frue en la jaro. En la okcidento reproduktado komenciĝas pli frue en la jaro ĉirkaŭ junio, dum en la oriento ĝi povas esti pli malfrue en aŭgusto, kun sezono finiĝanta en oktobro en la okcidento kaj decembro en la oriento. Dum amindumado, inoj kaj maskloj vokas unu al la alia, kun inoj komencantaj laŭte kaj poste kvietiĝantaj kiam maskloj alproksimiĝas, maskloj manĝigos inojn dum amindumado.

Kiel parazita specio, ili demetas unu malhelbrunan ovon en enfermitaj aŭ kupolformaj nestoj de paserinaj birdospecioj. Aparte studoj montris, ke ĝi preferas celi filoskopojn kaj ruĝgorĝulojn.Cuckoos, Cowbirds and Other Cheats / N. B. Davies London : A&C Black 2010 Ovoj estis trovitaj ankaŭ en nestoj de kampaj trogloditoj, dornobekuloj (Acanthiza), veprejaj trogloditoj (Sericornis) kaj erikejaj trogloditoj (Hylacola).Pizzey, G. kaj Knight, F. 2007. The Field Guide to Birds of Australia, oka eldono. HarperColllins

Ofte ina nigrorela kukolo forigas unu el la ovoj de gastigantoj, kiam ĝi anstataŭigas ĝin per siaj propraj. Ĉi tiuj ovoj estas koloraj kaj grandaj por imiti la ovojn de la gastigantoj,
 ofte la ovoj estas tiel bone imititaj, ke ili povas esti identigitaj nur per frotado de la ovo por forigi la brunan pigmentaĵon. Tial, eloviĝintojn zorgas la gastigantaj specioj, kaj oni observis makulitajn silviojn manĝigantajn nigrorelajn kukol-idojn.H.L. BELL, Department of Zoology, University of New England, Armidale, NS W 2351, Australia. 3a de Septembro 1983 Post almenaŭ 18 tagoj, la kukulido forlasas la neston de sia gastigantino.

Referencoj
 BirdLife International 2004.  Chrysococcyx osculans. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a de Julio 2007.

Eksteraj ligiloj

kategorio:Nestoparazitoj
kategorio:Kukoloformaj
kategorio:Kukoledoj
kategorio:Birdoj de Azio
kategorio:Birdoj de Aŭstralio
kategorio:Birdoj de Oceanio