Stria arbalciono

Stria arbalciono (Lacedo pulchella) estas arbalciono, tio estas birdo de la familio de Halcionedoj, kiu troviĝas en malaltaj tropikaj arbaroj de Birmo, Tajlando, Kamboĝo, Vjetnamo, Laoso, Malajzio, Sumatro, Javo kaj Brunejo. Ĝi formortiĝis el Singapuro. Ĝi estas la ununura membro de la genro Lacedo. La specio enhavas tre rimarkeblan : iĉo havas brile bluan kronon kaj nigra-bluan striatan dorson, dum la ino estas bruna-nigra striata sen iu blua koloro.

 Taksonomio 
La specion unue formale priskribis Usona naturalisto Thomas Horsfield en 1821 sub dunomo Dacelo pulchella. Ĝi estis originale metita en genron Dacelo, al kiu nun apartenas nur kukabaraoj. 
La nunan genron Lacedo sole por tiu ĉi specio enkondukis germana ornitologo Ludwig Reichenbach en 1851. 
Samkiel Dacelo, la genronomo Lacedo estas anagramo de Alcedo, kiu estas latina vorto por alciono. La specia epiteto pulchella estas latina vorto, kiun eblas traduki kiel "tre ĉarma kaj beleta".	

Laŭ nuna sistematiko IOC agnoskas tri subspeciojn:
L. p. pulchella, la baza subspecio, nestas en Malajzio sude de 7°N kaj en insuloj Sumatro kaj Javo
L. p. amabilis nestas en norda Malajzio kaj pli norden. Ĝi estas iom pli granda ol pulchella, ĝiaj iĉoj havas na pli da bluo sur nuko, kaj la inoj estas pli rufaj.
L. p. melanops estas endemia en Brunejo. La iĉoj havas distingajn profunde nigrajn fruntojn, vangojn kaj nukojn.

 Aspekto 
maldekstra|eta|CarcineutesPulchellusGould|alt=CarcineutesPulchellusGould.jpg
Stria arbalciono havas ĝenerale tipan aspekton por arbalciono. Ĝi estas ĉirkaŭ 20 cm longa  kun fortika ruĝa beko kaj mallonga moviva kresto, kiu leviĝas kaj malleviĝas malrapide. Tiu specio montras nekutiman por alcionoj drastan . Plenkreska iĉo havas kaŝtankoloran frunton, vangojn kaj nukon, kaj brile bluan unukoloran ĉapon. La resto de supraj partoj de la plumaro, t.e. dorso, flugiloj kaj vosto, estas blua-nigraj striataj. La malsupraj partoj, t.e. brusto, ventro, kaj malsupraj facoj de flugiloj kaj vosto, estas rufecaj, kaj centro de la ventro blanka.
Plenkreskaj inoj ankaŭ havas distingan vidaspekton: iliaj supraj partoj estas rufaj-nigraj striataj, kaj la malsupraj plejparte blankaj, kun iomaj nigraj strietoj sur la brusto kaj flankoj. Junuloj havas ĝenerale saman kolorigon kiel plenkreskuloj de la sama sekso, sed pli malbrilan; iliaj bekoj estas oranĝece brunaj, kaj ili havas malhelajn strietojn sur la malsupraj partoj, kiuj ĉe la iĉoj malaperas post la unua mudo.

La voĉo estas longa fajfa gviiuu sekvita de 15 ripetoj de ĉiiuu en 17 sekundoj, kie la dua silabo laŭgrade svenas. Stria arbalciono respondas al imitaĵoj de ĝia voko.

 Kutimoj 
Tiu estas birdo de malaltaj pluvarbaroj kiu ĝis 1700 m en Brunejo, sed kutime sub 1100 m de altitudo en la resto de sia teritorio. Malkiel plej parto de alcionoj, ĝi bezonas nek akvofluon nek lageton en sia teritorio.

La nesto estas truo en putrinta arbotrunko, aŭ foje en la sfera nesto de arbotermitoj. La ino demetas ĝis kvin ovojn.

La Stria arbalciono predas grandajn insektojn kaj eventuale etajn lacertojn, kutime kaptitaj en la arboj mem, sed foje el la grundo.

 Statuso 
Tiu specio estas nekomuna sed disvastigita en granda parto de sia teritorio. Ĝi estas rara en Javo, tre rara en Sumatro kaj malaperinta el Singapuro.

 Referencoj 

 Literaturo 
 Fry, Fry and Harris, Kingfishers, Bee-eaters and Rollers ISBN 0-7136-1410-8
 Robson, Craig. A Field Guide to the Birds of Thailand ISBN 1843309211

Kategorio:Alcededoj