Johnny Hallyday

Johnny HALLYDAY (franca elparolo: [], veranome Jean-Philippe Smet prononco [], naskiĝinta  en Parizo, mortinta  en Marnes-la-Coquette) estis franca kantisto kaj aktoro.

Post preskaŭ 50-jara kariero, Johnny Hallyday estis unu el la plej konataj franclingvaj kantistoj. Li vendis ĉirkaŭ 60 milionojn da diskoj. InfoDisc: bilan par artiste  Li gajnis 39 orajn diskojn, 18 platenajn kaj 5 Victoires de la musique (Venko de muziko). 17 milionoj da spektantoj venis vidi liajn koncertojn dum liaj 100 turneoj en Francio kaj Eŭropo.

Kiam li komencis kanti (en 1960-jardeko), Johnny Hallyday inspiriĝis de siaj usonaj idoloj kaj enkondukis rokenrolon en Francio. Li surbendigis ĉirkaŭ mil kantojn, inkluzive de 250 adaptaĵoj. Li mem komponis iom pli ol cento da kanzonoj de sia kantaro. Lia verkaro rimarkindas pro lia scena ĉeesto, ellaboritaj surscenigoj kaj potenca voĉo.

Lia internacia kariero neniam vere prosperis kaj, malgraŭ kelkaj koncertoj eksterlande en la jaroj 1960 ĝis 1970, kaj koncerto en Las Vegas en 1996, li estis preskaŭ nekonata ekster Francio, Benelukso kaj Svislando.

 Geedziĝoj kaj infanoj 
eta|Hallyday kun sia edzino Laeticia (2009)
Hallyday edziĝis je la 12-a de aprilo 1965 en Loconville kun Sylvie Vartan, kantistino de bulgara deveno. Ili ekhavis je la 14-a de aŭgusto 1966 filon, David Michael Benjamin Smet, alinome David Hallyday (pliposte ankaŭ aktiva kiel kantisto). Johnny uzis pli da tempo por sia muzika kariero ol por sia familio. Tamen Hallyday kaj Vartan estis vidataj kiel 'ora paro' de ilia generacio. Ili divorcis je la 4-a de novembro 1980.

Hallyday edziĝis je la 1-a de decembro 1981 kun la modelo Elisabeth Etienne, ankaŭ foje nomata Babeth. Tiu geedziĝo daŭris nur du monatojn kaj du tagojn. Inter 1982 kaj 1986 li havis rilaton kun la franca aktorino Nathalie Baye. Ili ekhavis je la 15-a de novembro 1983 filinon, Laura Smet, ekde 2003 mem ankaŭ aktorino. En 1990 Hallyday edziĝis por la tria fojo, kun Adeline Blondieau, filino de amika kantisto Long Chris. Post du jaroj denove sekvis divorco. Ili regeedziĝis en Las Vegas, sed ankaŭ tiu geedziĝo finiĝis post du jaroj. Je la 25-a de marto 1996 Hallyday denove edziĝis, ĉi-foje kun la 32 jare plijuna modelo Laeticia Boudou. Kune ili adoptis du vjetnamajn knabinojn, Jade Odette Désirée (antaŭe Bui Thi Hoa) kiu naskiĝis la 3-an de aŭgusto 2004, en novembro 2004 kaj Joy (Maï-Huong) kiu naskiĝis la 27-an de julio 2008, en decembro 2008.

 Albumoj 
 2007: Le Cœur d'un homme
 2007: La Cigale 2006
 2006: Flashback Tour
 2006: B.O Jean-Philippe
 2005: Ma vérité
 2003: Parc des Princes (koncerto)
 2003: Destination Vegas (kompleta versio)
 2003: La Cigale 1994
 2002: À la vie, à la mort
 2000: Olympia 2000
 2000: 100% Johnny - Concert à la Tour Eiffel
 2000: B.O Love me
 1999: Sang pour sang
 1998: Allume le Feu - Stade de France 98
 1998: Ce que je sais
 1996: Destination Vegas
 1996: Lorada Tour
 1995: Lorada
 1994: Rough Town
 1993: Parc des Princes (koncerto)
 1992: Bercy 92
 1991: Ça ne change pas un homme
 1990: Dans la chaleur de Bercy
 1989: Cadillac
 1987: Johnny à Bercy
 1986: Gang
 1985: Rock 'n' Roll Attitude
 1984: Johnny Hallyday Au Zenith
 1984: En V.O.
 1984: Nashville 84
 1983: Entre violence et violon
 1982: Palais Des Sports 82
 1982: La Peur
 1982: Quelque part un aigle
 1981: Pas facile
 1981: Live à Pantin
 1981: En pièces détachées
 1980: À partir de Maintenant
 1979: Pavillon de Paris 79
 1979: Hollywood
 1978: Solitudes à deux
 1977: C'est la vie
 1976: Palais des sports 76
 1976: Hamlet
 1976: Derrière l'amour
 1975: La terre promise
 1975: Rock à Memphis
 1974: Rock'n'Slow
 1974: Je t'aime, je t'aime, je t'aime
 1973: Insolitudes
 1972: Country, Folk, Rock
 1971: Palais des sports 71
 1971: Flagrant délit
 1970: Vie
 1969: Que je t'aime (Palais des sports 69)
 1969: Rivière… ouvre ton lit
 1968: Rêve et amour
 1968: Jeune homme
 1967: Palais des sports 67
 1967: Johnny 67
 1967: Olympia 67
 1966: La génération perdue
 1965: Johnny chante Hallyday
 1965: Halleluyah
 1964: Le pénitencier
 1964: Les rocks les plus terribles
 1964: Olympia 64
 1964: Bonne chance
 1963: B.O D'où viens-tu Johnny
 1963: Da dou ron ron
 1963: Les bras en croix
 1963: L'idole des jeunes
 1962: Olympia 62
 1962: Madison twist
 1962: Sings America's rockin'hits
 1962: Retiens la nuit
 1961: Salut les copains
 1961: Viens danser le twist
 1961: Tête à tête avec Johnny Hallyday
 1961: Johnny et ses fans au festival de Rock'n'Roll
 1961: Nous les gars, nous les filles
 1960: Hello Johnny

 Filmoj 
 Les Diaboliques de Henri-Georges Clouzot (1955), kun Simone Signoret, Véra Clouzot, Paul Meurisse kaj Charles Vanel
 D'où viens-tu Johnny ? de Noël Howard (1963), kun Pierre Barouh, Fernand Sardou, Jean-Jacques Debout, Henri Vilbert
 Cherchez l'idole de Michel Boisrond (1964), kun Charles Aznavour, Dany Saval, Mylène Demongeot…
 À tout casser de John Berry (1967), kun Eddie Constantine, Catherine Allégret kaj Michel Serrault
 Le Spécialiste de Sergio Corbucci (1969), kun Sylvie Fennec kaj Françoise Fabian
 Five plus One de Guy Job (1970). Koncerto de Hallyday kaj de Rolling Stones.
 Point de chute de Robert Hossein (1970), kun Robert Hossein kaj Pascale Rivault
 L'Aventure c'est l'aventure, de Claude Lelouch (1972), kun Lino Ventura , Jacques Brel , Charles Denner, Charles Gérard, Aldo Maccione, Nicole Courcel kaj Jean-Louis Bunuel
 Malpertuis, de Harry Kümel (1972) (tre mallonga apero)
 L'Animal de Claude Zidi (1977), kun Jean-Paul Belmondo kaj Raquel Welch
 Le jour se lève et les conneries commencent de Claude Mulot (1980)
 Détective de Jean-Luc Godard (1984), kun Claude Brasseur kaj Nathalie Baye.
 Conseil de famille de Costa-Gavras (1985), kun Fanny Ardant, Fabrice Luchini kaj Guy Marchand
 Terminus de Pierre-William Glenn (1987), kun Karen Allen kaj Julie Glenn
 Le Gang des limousines de Hervé Palud (1989)
 Le Triangle de fer de Eric Weston (1990).
 La Gamine de Hervé Palud (1991), kun Jean-François Stévenin kaj Maïwenn Le Besco
 Paparazzi de Alain Berbérian (1998), kun Patrick Timsit, Vincent Lindon, Catherine Frot…
 Pourquoi pas moi ? de Stéphane Giusti (1999), kun Amira Casar, Julie Gayet, Bruno Putzulu, Marie-France Pisier
 L'Homme du train de Patrice Leconte (2002), kun Jean Rochefort - Premio Jean Gabin
 Wanted de Brad Mirman (2003), kun Gérard Depardieu, Renaud kaj Richard Bohringer
 Les Rivières pourpres 2 de Olivier Dahan (2004), kun Jean Reno
 Quartier VIP de Laurent Finode (2005), kun Jean-Claude Brialy, Pascal Légitimus, François Berléand
 Jean-Philippe de Laurent Tuel (2006) kun Fabrice Luchini

 Notoj kaj referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Laura Smet
 Nathalie Baye
 Yvan Cassar
 Dôme de Paris - Palais des Sports
 Accor Arena

 Eksteraj ligiloj 

  Oficiala retejo 

Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Kategorio:Mortintoj en Marnes-la-Coquette
Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Franclingvaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 15-an de junio
Kategorio:Mortintoj la 6-an de decembro