John Douglas Cockcroft

Li ricevis en 1951 – kun la irlanda Ernest Walton - la Nobel-premion pri fiziko pro ellaboro de ciklotronoj. Ciklotrono servas por analizado de la atomkernoj, korpuskloj.

Cockroft studis en Universitato de Manchester kaj en la kembriĝa St. John's College. Li estis de 1939 ĝis 1946 profesoro pri naturfilozofio en la Kembriĝa Universitato. Li planis en 1932 kun Walton la Cockroft–Walton-generatoron, kaj disigis per perprotona bombardo litiajn jonojn. Tiu aparato iĝis la plej uzebla laboratoria aparato por akcelo de korpuskloj. Ili disigis en postaj esploroj aliajn atomojn kaj disvastigis uzon de la akceliloj en la nukleaj esploroj.

Dum la Dua Mondmilito, Cockroft estis direktoro de Atomenergia Sekcio de la kanada Nacia Esplora Konsilio (National Research Council). Li iĝis en 1946 direktoro de la angla Atomenergio-esplora Instituto (Harwell, Berkshire). Li iĝis en 1960 estro de la novfondita kembriĝa Churchill College.

Cockroft estis nobeligita en 1948, kaj en 1953 li iĝis komandanto de la Bath-ordeno.

 Notoj kaj referencoj 

 Bibliografio 


 Vidu ankaŭ 
 Nobel-premio pri fiziko

 Aliaj projektoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Biografio en la Nobel Museum

Kategorio:Anglaj fizikistoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziko
Kategorio:Projekto Manhattan