Lazura alciono

Lazura alciono (Ceyx azureus) estas eta alcededo (17-19 cm), tio estas birdo de la familio de riveralcionoj aŭ Alcedinedoj. Ĝi troviĝas en Norda kaj Orienta Aŭstralio kaj Tasmanio, krom la malaltaj teroj de Novgvineo kaj najbaraj insuloj, kaj ĝis Norda Maluku kaj Romang en Indonezio.

 Aspekto 
Temas pri tre kolorplena kaj bela birdo, kun bluega al lazura dorso, rimarkindaj blankaj makuloj en gorĝo kaj ambaŭflanke de kolo, oranĝbrunaj brusto kaj ventro (pli malhela) kun kelkaj bluviolaj strinuancoj en brusto kaj flankoj. La kruroj estas ruĝegaj kun nur du antaŭaj fingroj. La bridoj inter la okuloj kaj la supra bekobazo estas blankaj kaj malvideblaj escepte en fronta rigardo, kiam ili staras, kaj aspektas kvazaŭ blankaj okuloj.

 Subspecioj 
 Ceyx azureus affinis (G.R. Gray, 1861)
 Ceyx azureus azureus Latham, 1802 
 Ceyx azureus diemenensis (Gould, 1846)
 Ceyx azureus lessonii (Cassin, 1850)
 Ceyx azureus ochrogaster (Reichenow, 1903)
 Ceyx azureus ruficollaris (Bankier, 1841)
 Ceyx azureus yamdenae

La subspecioj diferencas nur pri etaj detaloj. ruficollaris estas pli eta, pli brila, kaj havas pli da bluo en la flankoj. diemenensis estas iom pli granda, mallongbeka kaj havas distingan pli malhelan kronon. lessoni estas pli kontrasta, kun malpli da bluo en flankoj. affinis havas ruĝan bekopinton, kiel la pli eta yamdenae, kaj ochrogaster estas tre pala sube. Krome, estas tre malmulta intergradado en la areoj kie subspecioj koincidas. Komparante la subspecifan variadon kun la datumoj pri klimato, la antaŭe menciitaj bildoj ne sekvas post kaj foje eĉ iras kontraŭ la Regulo de Bergmann kaj la Regulo de Gloger.(Schodde & Mason 1976, Woodall 2001)

La kontakta zono inter la subspecioj de kontinenta Aŭstralio okazas laŭ la orienta marbordo de plej norda Kvinslando, inter Cairns kaj la golfeto Princess Charlotte (Schodde & Mason 1976), tiu de Novgvineo inter la provinco Simbu kaj la norda duoninsulo Huon kaj sude de la golfeto Cenderawasih.(Woodall 2001)

 Kutimoj 
La vivejo de tiu ĉi aŭstralazia specio inkludas la striojn de vegetalloĝataj rojoj, lagoj, marĉoj, tajdaj estuaroj kaj manglejoj. Ofte malfacile videbla ĝis kiam subite sagosaltas akven el gvatejo. Ili manĝas salikokojn, etajn kankrojn kaj fiŝojn. Nestas en nestotruo 1 metre longa elfosita en sabla roja flanko. La ino demetas 5-7 blankajn, rondoformajn, brilajn ovojn. La voĉo estas altatona kaj strida 'psiit-psiit'.

 Bildaro 

 Referencoj 
  Ne minacata

 Morcombe, Michael K. (2000): Field Guide to Australian Birds. Steve Parish Publishing, Archerfield, Australia. ISBN 1-876282-10-X

 Slater, Peter; Slater, Pat & Slater, Raoul (1989): The Slater Field Guide to Australian Birds (Revised Edition). Weldon, Sydney, Chicago. ISBN 0-947116-99-0

 Pizzey, Graham (1980): A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney. ISBN 0-00-219201-2

 Schodde, R. & Mason I.J. (1976): Infra-specific variation in Alcedo azurea Latham (Alcedinidae). Emu 76(1): 161-166.  (HTML resumo)

 Woodall, Peter: (2001): 77. Azure Kingfisher. In: del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew & Sargatal, Jordi (editors): Handbook of Birds of the World, Volume 6 (Mousebirds to Hornbills): 237, plate 19. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-30-X

 Vidu ankaŭ 
 Lofti-montaraj duonarbaroj

 Eksteraj ligiloj 

 Fotaro kaj priskribo 

Kategorio:Alcededoj
Kategorio:Koracioformaj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Tasmanio