Emil Steinberger

Vivo kaj verkoj 
Emil Steinberger estas la filo de la librotenisto Rudolf Steinberger kaj ties edzino Creszentia, naskita Horat.

Jam kiel knabo li improvizis skeĉojn. Li fariĝis poŝtoficisto, ekde 1960 li vizitis la instituton por grafiko en Lucerno kaj diplomiĝis kiel grafikisto. 1966 li edzinigis Maya Rudin. 1967 li malfermis la malgrandan teatron „Kleintheater am Bundesplatz“, en kiu okazis ĵazkoncertoj, teatro- kaj kabared-prezentadoj kaj liaj propraj prezentadoj. En Lucerno li malfermis kinejon kun 150 sidlokoj, la „Atelier-Kino“, Ateliero-kinejon, kiu ĝis nun aktivas.

Liaj Emil-skeĉoj estis senditaj en okcidenta Germanio, Svislando, Aŭstrio kaj post iom da tempo ankaŭ en GDR, la komunisma orienta Germanio. Li aktoris en lingvoj svisgermana, altgermana, franca kaj itala. Kritikistoj cetere tre laŭdis ke lia sceneja prezentado en ĉiuj tri ĉefaj svisaj lingvoj simbole unuigis Svislandon kaj kabarede superis la lingvolimojn en la lando. 

La svisgermana akĉento estas bone komprenita kaj alloga ankaŭ en Germanio. Emil parolas tre malrapide. Tio similas al la japana prezentadstilo rakugo. Simile ankaŭ lia sceneja prezentado en la franca kaj itala havas forte svisgermanan akĉenton kaj estas kompareble malrapideca, kvankam en intervjuoj li povas tute senakĉente komuniki en tiuj lingvoj.

Fine de 1993 li iris al Novjorko, vivanta tie normalan, burĝan, anoniman vivon. Je la 28-a de majo 1999 li edzinigis sian duan edzinon Niccel Kristuf, kun kiu li reiris al Svislando kaj nun vivas ĉe la lago de Ĝenevo.

Li eldonis librojn: Wahre Lügengeschichten veraj mensogaj rakontoj, Emil via New York. 2001 li fondis kun lia edzino eldonejon „Edition E“, en kiu liaj libroj kaj skeĉoj estas publikigitaj.

 Honorigoj 
 1971 – „Anerkennungspreis der Stadt Luzern“ für kulturelle Tätigkeiten
 1976 – Deutschen Kleinkunstpreis in der Kategorie Kabarett
 1985 – Prix Walo
 1986 – Karl-Valentin-Orden
 1988 – Hans Reinhart-Ring der Schweizer Gesellschaft für Theaterkultur
 1996 – „Ehrennadel der Stadt Luzern“
 2003 – Rose von Montreŭ Ehrenrose
 2003 – Oertli-Preis por lia humoro transiranta lingvolimojn
 2004 – Göttinger Elch por lia vivoverko
 2004 – Deutscher Comedypreis Ehrenpreis por lia vivoverko
 2004 – Morenhovener Lupe
 2005 – Salzburger Stier Ehrenstier por lia vivoverko
 2006 – Bayerischer Kabarettpreis (Ehrenpreis)
 2008 – Ehrenbürger der Stadt Luzern okaze de lia 75-a naskiĝfesto

 Listo de liaj plej gravaj skeĉoj 
 Hochdeutsch  Schwyzerdüütsch  Francais  Esperanto Am Fenster  Am Fänschter  A la fenêtre  Ĉe la fenestro Am Matterhorn  Am Matterhorn  Au Cervin  Je la Materhorn Das Steuerformular  Stüürformular  –  Impoŝto-formularo Der Blutspender  Dä Bluetspänder  Donneur du sang  La donacanto de sango Der Feinschmecker  Dä Gourmet  Le gourmand  La frandemulo Der Kinderwagen  Dä Chinderwage  La poussette  La infanĉareto Der Wahlverlierer  Dä Wahlverlüürer  Politicien flambant  La malvenkinta politikisto Hochzeitsglückwünsche  Hochzitsglückwünsch  –  Bondeziroj al edziĝo Im Zug  Im Zug  Dans le train  En la trajno Mengenlehre  Mängelehr  La théorie des ensembles  La teorio de kvantoj Polizeihauptwache  Polizeiposchte  Poste de police  La ĉefpolicejo Telegrafenamt  S Telegrafeamt  –  La telegrafejo Der Pilot  Dä Pilot  –  La piloto –  Am Kiosk  Le kiosque  La kiosko –  De Quizmaster  –  La kvizmajstro

 Eksteraj ligiloj 

 oficiala retejo ( kaj france)


 retejo Edition E ()
 Emil Steinberger nomumiĝis honora civitano () 

Kategorio:Svisaj verkistoj
Kategorio:Svisaj aktoroj
Kategorio:Germanlingva literaturo
Kategorio:Lucernanoj