Nathalie Baye

Nathalie BAYE (naskiĝinta  en Mainneville (Eure), Francio), estas franca aktorino.

 Biografio 
Kiam ŝi estis 14 jarojn aĝa, ŝi eniris danc-lernejon en Monako. Tio estis ŝiaj unuaj artistaj alpaŝoj. Tri jarojn poste ŝi foriris al Usono por pludaŭrigi sian artistan lernadon, malkovrante novajn mondon kaj kulturon.

Reveninte en Francion ŝi daŭrigis dancadon, sed paralele enskribiĝis en Cours Simon. Ŝi poste estis akceptita en konservatorio, el kie ŝi eliris en 1972 kun dua premio pri komedio, drama komedio kaj fremda teatro. Ŝi samtempe unue aperis en kino, en Brève Rencontre à Paris (Two People) de Robert Wise, poste kun rolo de skriptistino en La Nuit américaine de François Truffaut. Ĝis la fino de la 1970-aj jaroj ŝi akumulis duajn rolojn de bona kamarado kaj afabla provinculino sen pridemandoj, kelkfoje ankaŭ laborante por televido. Tamen, François Truffaut, kiu redungis ŝin por La Chambre verte en 1978, ĉi-foje en unua rolo, subite metamorfozis ŝian bildon, malkovrante pli opakan kaj melankolian flankon, kio malfermis al ŝi la pordojn de aŭtora kino.

En 1981, ŝi gajnis César-on por plej bona aktorino en dua rolo pro sia ludo en Sauve qui peut (la vie) de Jean-Luc Godard. Poste sekvis impresa kolekto da sukcesoj, el kio kulminis Le Retour de Martin Guerre de Daniel Vigne kaj La Balance de Bob Swaim, kio faris el ŝi la plej faman francan stelon en 1982. Fariĝinte unu el la plej popularaj komediistinoj de Francio, ŝi sinsekve gajnis du novajn César-ojn: ŝia dua por plej bona aktorino en dua rolo en 1982 en Une étrange affaire, kaj César-o por plej bona aktorino en 1983 en La Balance. Ŝia amrilato kun Johnny Hallyday lokis ŝin sub la lumoj de aktualeco, sed Nathalie Baye daŭre laboris senhalte. Ŝirinte sian bildon ludinte rolon de prostituitino en La Balance, ŝi plilarĝigis sian lud-kampon kaj de tiam enkorpigis pli mallumajn personojn en J'ai épousé une ombre kaj En toute innocence.

La naskiĝo de ŝia filino Laura, kiu poste iĝis aktorino kun la nomo Laura Smet, instigis ŝin malrapidigi sian lud-ritmon. Ŝi krome malfacile trapasis 40-jariĝon, tradicia aflikto, al kiu kunfrontiĝas ĉiuj aktorinoj. Eĉ se ŝiaj aperoj en kino konsekvence maloftiĝis, ŝi profitis el tiu periodo por reveni al teatro interpretante Adriana Monti en 1986. Ekde tiam Nathalie Baye restis aktiva, turnante sin al aŭtora kino, foje pli intimisma, privilegiante naturalistajn komponaĵojn de modernaj virinoj, aktivaj tamen vunditaj de la vivo kaj rolojn de fortaj virinoj kun kompleksa personeco: Un week-end sur deux, Mensonge, Une liaison pornographique. Ĉiam tre populara, ŝi denove sukcesis en kino en 1999 en Vénus beauté (institut) de Tonie Marshall. 1999 restis favora jaro al ŝi, ĉar ŝi ankaŭ gajnis premion en Mostra de Venecio pro sia ludo en Une liaison pornographique. Ŝi poste sinsekve ludis pli malpli sukcesajn komediojn, el kiuj Absolument fabuleux, en tute eksterkutima rolo. Ŝi tamen ne forlasis la mondon de postulemaj reĝisoroj, kiuj aŭdacis peli ŝin en ŝiajn lastajn defendajn poziciojn kaj gvidis ŝin por plenumi novajn glorajn farojn. Definitive reveninta al la antaŭa parto de la scenejo, plena je aktivecoj, ŝi hodiaŭ akordigas kinon, teatron kaj televidon. Depost 2002, ŝi sinsekve ludis kunlaborante kun plej malsamaj personecoj kiaj Claude Chabrol, Steven Spielberg kaj Noémie Lvovsky. Kvar jarojn post Selon Matthieu aperinta en 2001, ŝi retrovis la aktoron kaj reĝisoron Xavier Beauvois en Le Petit Lieutenant, kiu ofertis al ŝi rolon de polic-komandanto reveninta el familia dramo kaj alkoholismo, rolo kiu havigis al ŝi kvaran César-on en sia kariero, t.e. ŝia dua trofeo por plej bona aktorino. Post dek jaroj da foresto el teatro, Nathalie Baye kreis en Vidy-Lausanne, en septembro 2006, Zouc par Zouc, interparolon inter Zouc kaj Hervé Guibert, kaj poste ludis ĝin en Teatro de Rond-Point ĝis la 30-a de decembro, sed neatendite decidis en decembro 2007 nuligi sian turneon antaŭplanitan en 2008, ĝenante pli ol 40 teatrojn de Francio kaj Belgio, kiujn ŝi cetere kompensis konsiderinte iliajn malprofitojn. Post tre rimarkita ĉeesto al ceremonio de César-oj la , ŝiaj enspezoj estis publikigataj, kio faris el ŝi unu el la plej bone pagitaj famuloj de la franca kino. En 2008, ŝi ĉefrolas en la nova filmo de Tonie Marshall: Passe-passe kaj estas anoncita en kina adapto de Josiane Balasko de ŝia propra furor-libro publikigita en 2004 (scenaro unue rifuzita de produktoroj): Cliente. Ŝia elekto iras klare al eklektismo, kunigante publikajn produktaĵojn kun pli postulema kino.

 Filmografio  
 1972: Brève Rencontre à Paris (Two People) de Robert Wise
 1972: Faustine et le bel été de Nina Companeez
 1973: La nuit américaine de François Truffaut
 1974: La Gueule ouverte de Maurice Pialat
 1974: La Gifle de Claude Pinoteau
 1975: Le Voyage de noces de Nadine Trintignant
 1976: Mado de Claude Sautet
 1976: La Dernière Femme de Marco Ferreri
 1976: Le Plein de super de Alain Cavalier
 1977: L'homme qui aimait les femmes de François Truffaut
 1977: Monsieur papa de Philippe Monnier
 1977: La Communion solennelle de René Féret
 1978: Mon premier amour de Elie Chouraqui
 1978: La Chambre verte de François Truffaut
 1979: La Mémoire courte de Eduardo de Gregorio
 1979: Sauve qui peut (la vie) de Jean-Luc Godard
 1980: Une semaine de vacances de Bertrand Tavernier
 1980: La Provinciale de Claude Goretta
 1980: Je vais craquer de François Leterrier
 1981: L'Ombre rouge de Jean-Louis Comolli
 1981: Une étrange affaire de Pierre Granier-Deferre
 1981: Beau-père de Bertrand Blier
 1981: Le Retour de Martin Guerre de Daniel Vigne
 1982: La Balance de Bob Swaim
 1982: J'ai épousé une ombre de Robin Davis
 1984: Notre histoire de Bertrand Blier
 1984: Rive droite, rive gauche de Philippe Labro
 1984: Détective de Jean-Luc Godard
 1985: Le Neveu de Beethoven de Paul Morrissey
 1985: Lune de miel de Patrick Jamain
 1987: En toute innocence de Alain Jessua
 1987: De guerre lasse de Robert Enrico
 1989: Le Roi blessé de Damiano Damiani
 1989: L'Affaire Wallraff de Bobby Roth
 1990: Le Pinceau à lèvres de Bruno Chiche
 1990: La Baule-les-Pins de Diane Kurys
 1990: Un week-end sur deux de Nicole Garcia
 1991: la Voix de Pierre Granier-Deferre
 1992: Mensonge de François Margolin
 1992: Le Visionarium de Jeff Blyth
 1992: Les Contes sauvages de Gérald Calderon
 1994: La Machine de François Dupeyron
 1995: La Mère de Caroline Bottaro
 1996: Enfants de salaud de Tonie Marshall
 1997: Paparazzi de Alain Berbérian
 1998: Food of Love de Stephen Poliakoff
 1998: Si je t'aime, prends garde à toi de Jeanne Labrune
 1999: Vénus beauté (institut) de Tonie Marshall
 1999: Une liaison pornographique de Frédéric Fonteyne
 2000: Ça ira mieux demain de Jeanne Labrune
 2000: Selon Matthieu de Xavier Beauvois
 2000: Barnie et ses petites contrariétés de Bruno Chiche
 2000: Absolument fabuleux de Gabriel Aghion
 2002: Catch Me if You Can de Steven Spielberg
 2002: La Fleur du mal de Claude Chabrol
 2002: France Boutique de Tonie Marshall
 2002: Les Sentiments de Noémie Lvovsky
 2003: Une vie à t'attendre de Thierry Klifa
 2004: 36, avenue des acacias de Martial Fougeron
 2005: L'un reste, l'autre part de Claude Berri
 2005: Le Petit Lieutenant de Xavier Beauvois
 2006: Acteur de Jocelyn Quivrin
 2006: La Californie de Jacques Fieschi
 2006: Ne le dis à personne de Guillaume Canet
 2007: Michou d'Auber de Thomas Gilou
 2007: Mon fils a moi de Martial Fougeron
 2007: Le Prix à payer  de Alexandra Leclère: Odile Ménard
 2008: Passe-passe de Tonie Marshall
 2008: Les Bureaux de Dieu de Claire Simon
 2008: Cliente de Josiane Balasko: Judith
 2009: Visages de Tsai Ming-liang
 2009: L'île aux parents de Léa Fazer
 2010: Soins complets de Pierre Salvadori

 Teatro 
 1971: Galapagos de Jean Chatenet, reĝisoris Jean Chatenet (Teatro de la Madeleine)
 1973: Liola de Luigi Pirandello, reĝisoris Gabriel Garran (Teatro de la komunumo de Aubervilliers)
 1978: Les Trois Sœurs (Три сестры) de Anton Ĉeĥov, reĝisoris Lucian Pintillié (Teatro de la urbo)
 1986: Adriana Monti de Natalia Ginzburg, reĝisoris Maurice Bénichou (Teatro de l’Atelier)
 1992-1993: Les Fausses Confidences de Marivaux, reĝisoris Christian Rist (Teatro National de Chaillot). Turneo
 1995-1996: La Parisienne de Henry Becque, reĝisoris Jean-Louis Benoît. Turneo tra Francio kaj Eŭropo
 2006: Zouc par Zouc de Zouc kaj Hervé Guibert, reĝisoris Gilles Cohen

 Televido 
 1970: Au théâtre ce soir : Les croulants se portent bien de Pierre Sabbagh
 1973: L'inconnu de Youri
 1975: Esquisse d'une jeune femme sans dessus-dessous de Alain Boudet
 1977: Les cinq dernières minutes : Une si jolie petite cure de Guy Séligmann
 1978: Sacré farceur de Jacques Rouland
 1979: Madame Sourdis de Caroline Huppert
 1993: And the band played on de Roger Spottiswoode
 2002: L'enfant des Lumières de Daniel Vigne

 Rekompencoj 
 1981: 
 César por plej bona aktorino en dua rolo en Sauve qui peut (la vie) de Jean-Luc Godard
 1982:
 César por plej bona aktorino en dua rolo en Une étrange affaire de Pierre Granier-Deferre
 1983: 
 César por plej bona aktorino en La Balance de Bob Swaim
 1999: 
 Pokalo Volpi por plej bona aktorino en Mostra de Venecio en Une liaison pornographique de Frédéric Fonteyne
 Plej bona aktorino en Festivalo de Seattle en Vénus beauté (institut) de Tonie Marshall
 2006:
 César por plej bona aktorino en Le Petit Lieutenant de Xavier Beauvois
 Ora Stelo por unua virina rolo, pro ŝia ludo en la filmo Le Petit Lieutenant, de Xavier Beauvois
 Arĝenta konko por plej bona aktorino en Festivalo de San Sebastián, pro ŝia ludo en Mon fils à moi de Martial Fougeron
 Kristala globo por Le Petit Lieutenant

 Eksteraj ligiloj 

 Nathalie Baye en IMDb
 Retejo dediĉita al la kariero de Nathalie Baye
 Neoficiala retejo
 Nathalie Baye en retejo de INA

Kategorio:Francaj aktoroj