Les Ponts-de-Cé

Les Ponts-de-Cé , proponita esperantigo PondeceoFonto: Kiel traduki okdek franclingvajn vortojn kaj Kiel esperantigi proprajn nomojn  (2011), P249, estas franca komunumo, situanta en la departemento Maine-et-Loire, en la administra regiono Luarlandoj.

Ĝi estas ankaŭ titolo de poemo de Louis Aragon.

 Historio 
 Etimologio 
Laŭ legendo, la urbo, dividita en du partojn pro la rivero Luaro super-pontita per multaj pontoj, estis konstruigita de Cezaro. Iu deziris baptonomi ĝin "Les Ponts-de-César" (La Pontoj de Cezaro). Sed Cezaro lin malhelpis kaj al li tranĉigis la kapon, kiam li estis skribonta la finan "S"...

La plej malnovaj nomoj konataj estas :
 Castro-Seio (889)
 Pon Sigei (1009)
 In Saiaco (1036)
 Saiacus (1090)
 Seium (1104)
 Pons Sagei (1115)
 Pons Sagii (1148)
 Pons Saeii (1291)
 Le Pont de Sae (1293)
 Les Ponts de Sée (1529).

En ĉiuj tiuj nomoj, oni trovas la keltan radikon "Sea", kiu signifas "akvo".

En 869, la reĝo Karlo la Kalva konstruigis fortikigitan ponton en Pondeceo, cele malhelpi la vikingajn rabistojn almonte navigi sur rivero Loire Michel Dillange. Les Comtes de Poitou Ducs d'Aquitaine (778-1204). La Crèche : Geste éditions, 1995. ISBN 2-910919-09-9, p 59.

 Batalo de Pondeceo 
La 7-an de aŭgusto 1620 okazis la batalo de Les Ponts-de-Cé, konata ankaŭ per la nomo de "Drôleries des Ponts-de-Cé" (Komikaĵoj de Pondeceo), inter la partizanoj de la Reĝo Ludoviko la 13-a kaj tiuj de lia patrino, Marie de Médicis, kiun ŝia filo malproksimigis de la Regenteco tri jarojn pli frue, kaj kiu provadis rekapti la povon. Pro la forlaso de siaj ĉefaj nobeluloj, la trupoj de Marie de Médicis rapide iĝis sen komandanto antaŭ la batalo. Al la reĝa armeo sufiĉis dispeli ĝiajn piedsoldatojn en iu ĝenerala "komikaĵo".

 Sorges 
Sorges estas kvartalo de Pondeceo situanta inter la rivero Authion kaj Trélazé. Vilaĝo sendependa de Pondeceo, ĝi al ĝi estis kunligita je la Revolucio de 1789. Ĝiaj loĝantoj tiam estis nomitaj "Sorgeais", nomo kiu aperis ĉirkaŭ la jaro 1000 en la manuskriptoj de la Abatejo Saint-Aubin d'Angers.

Ĝiaj teroj apartenis sinsekve al la Abatejo Saint-Aubin, al la vicgrafoj de Anĵuo, poste al la frato de la reĝo Louis-Charles I-a duko de Anĵuo kaj al Jean Bourré, fama kasisto de Ludoviko la 11-a kaj konstruiginto de la kastelo Plessis-Bourré.

En 1579, la Protestanta templo de la urbo Angers sin instalis en Sorges (apud la nuna poŝtejo), ĉar ĝin oni devis konstrui je minimume 4 leŭgoj distance de Angers. Nuntempe, el ĝi restas nur la korto kromnomita « de la prediko », ĉar tiu templo estis detruita okaze de la nuligo de la edikto de Nantes  far Ludoviko la 14-a en 1685.

El inter la historiaj momentoj, notindas la bataloj inter la armeoj de la juna reĝo Ludoviko la 13-a kaj tiuj de lia patrino Maria de Mediĉo sur la herbejoj de Sorges en aŭgusto 1620. Post tri tagoj paco estis pritraktita de Richelieu en Les Ponts-de-Cé.

En 1661, komence de sia reĝado, Ludoviko la 14-a, irante de Saŭmuro al Anĝevo, haltis en Sorges kaj tie vespermanĝis en farmo-gastejo. Efektive, la vojo Saumur-Angers trairis Sorges, kie oni bezonis uzi pramon por traveturi la riveron Authion.

En la tempo de la Revolucio, en 1790, la vilaĝo de Sorges iĝis komunumo : ĝia urbestro estis Jacques Houtin. Unu jaron poste, Sorges reiĝis apartenanta al la komunumo de Trelazeo. Ĝis definitiva kunligado al la komunumo de Pondeceo datiĝas de 1796.

Ĝia preĝejo estas dediĉita al Saint-Maurice ekde 1535 kaj ĝi estis pligrandigita en 1845. Ĝi estas malfermata ĉiujare en la dimanĉo plej proksima al la Tago de Saint-Maurice (la 22-an de septembro).

La inundoj, precipe tiu de 1856 kun la paso de Napoleono la 3-a kaj tiu de 1910, lasis spurojn en la kvartalo. Platoj, ĉe la flanko de la preĝeja pordo kaj sur la fasado de domo, indikas la nivelojn de la akvoaltiĝoj : pli ol du metrojn super la grundo. Nuntempe, digoj kaj stacio elĉerpiganta la trasorbitajn Authion-akvojn protektas la kvartalon.

 Demografio 
fonto : http://www.insee.fr/fr/ffc/docs_ffc/psdc.htm.

 Instruejoj 
 Unuagradaj : pluraj.

 Mezgradaj :
 2 gimnazioj :
 St Laud, privata gimnazio,
 François Villon, publika gimnazio.
 liceo
 liceo Jean Bodin.

 Superaj :
 Instituto Albert Le Grand
 Instituto pri publikaj rilatoj kaj komunikado (france : Institut des relations publiques et de la communication, IRCOM)

 Lokoj kaj Monumentoj 
 Kastelo de la XIII/XV-a jarcento (Historia Monumento) posedanta ĉefturon kun ŝuto-truoj datiĝantan de la 13-a jarcento.
En 850, sub Karlo la 2-a (la Kalva), la unua fortikaĵo de Les Ponts-de-Cé estis konstruita sur strategia loko jam uzita de la Romianoj. Konstruita unue per ligno, tiu konstruaĵo celis limigi la antaŭen-iron de la Normanoj.
En 1206, post la detruo de la ŝton-konstruaĵo, Guillaume des Roches rekonstruigis la kastelon.
En 1440, la Reĝo Renato rearanĝigis ĝin kaj igis ĝin sia dua restadejo.
En 1620, la kastelo estis batal-celo inter Maria de Mediĉo kaj ŝia filo Ludoviko la 13-a : tiun batalon la Anĝevanoj nomas "la komikaĵoj de Les Ponts-de-Cé".
En 1861, ĝi estis klasifikita, kiel historia monumento.
En 1891, ĝin akiris la municipo.
Nuntempe restas nur la ĉefturo, iĝinta la muzeo pri kufoj.

 Biendomo de Le Rivet 15-a jarcento, konstruigita de la Reĝo Renato (la portalo kun turetoj kaj la kapeleto estas enskribitaj, kiel Historiaj Monumentoj).

 Gravuloj 
 Paul Belouino (1810-1876), literaturisto kaj kuracisto.

 Ĝemeliĝoj 
 20px Bad Emstal (Germanio), ekde 1986 
 20px Moribabougou (Malio) (partnereco) 

 Vidu ankaŭ 
 Komunumoj de Maine-et-Loire

 Eksteraj ligiloj 
 http://www.ville-lespontsdece.fr (Oficiala retejo de Les Ponts-de-Cé)
 Les Ponts-de-Cé en la retejo de la Nacia Geografia Instituto
 Les Ponts-de-Cé en la retejo de Insee (Nacia Instituto de Statistiko kaj Ekonomiaj Studoj) 
 Les Ponts-de-Cé en la retejo de enciklopedio Quid
 Situo de Les Ponts-de-Cé kun najbaraj komunumoj sur mapo pri Francio

 Referencoj 

Kategorio:Urboj de Francio
Kategorio:Komunumoj de Maine-et-Loire