Clotilde Courau

Clotilde Maria Pascale COURAU (naskiĝis  en Levallois-Perret, (Francio) estas franca teatra komediistino kaj kina aktorino.

Per sia edziniĝo kun Emanuele Filiberto di Savoia, ŝi estas reĝina moŝto, princino de Savojo, Venecio kaj Piemonto.

 Biografio 
Filino de Jean-Claude Courau kaj Catherine du Pontavice des Renardières (okcident-francia nobeleco, hodiaŭ instruistino en Hauts-de-Seine), ŝi trapasis infanecon kun la gepatroj kaj tri fratinoj, Christiane, Camille kaj Capucine inter Egiptio kaj Benino.

En 1985, 16-jarojn aĝa, ŝi forlasis studojn kaj decidis fariĝi komediistino. Ŝi enskribiĝis en cours Simon, cours Florent, ENSATT kaj Atelier International de Théâtre, en Parizo, samtempe perlaborante sian vivon (afixs-gluado por cigared-marko, purigistino, ŝampuistino...) kaj debutis en teatro en kompanio Francis Huster apud Cristiana Reali kaj Valentine Varela, Valérie Crunchant, Estelle Skornik, Olivier Martinez...

En 1990, ŝi debutis en kino per Le Petit Criminel de Jacques Doillon pro kiu ŝi estis rekompencita de premio por plej bona aktorino en Berlinale, kaj nomita al César por plej bona virina espero.

Ŝi fariĝis unu el la novaj furorulinoj de la franca kino kaj sinsekve ludis en grava serio da filmoj en multaj diversaj roloj, samtempe ludante en teatro.

En 1995, ŝi ludis en Élisa de Jean Becker kaj ricevis Premion SACD, kaj estis dufoje nomita al César por plej bona virina espero kaj plej bona aktorino en dua rolo.

En 1995, ŝi ricevis premion "Suzanne-Bianchetti" por plej promesplena juna aktorino kaj en marto 2000, premion "Romy-Schneider" por plej bona virina espero en franca kino.

Ŝi edziniĝis kun Emanuele Filiberto di Savoia la  en baziliko Sainte-Marie-des-Anges-et-des-Martyrs en Romo kaj naskis Vittoria de Savoie la  en Ĝenevo kaj Luisa de Savoie la  en Ĝenevo.

Ŝi poste sukcese daŭrigis sian aktoran kaj komediistan karieron inter Italio kaj Francio.

 Filmografio 
 1988: Civilisations, de Patrick Meunier (TV)
 1990: Le Petit Criminel, de Jacques Doillon
 1993: Polski Crash, de Kaspar Heidelbach
 1993: Map of the Human Heart, de Vincent Ward
 1993: The Pickle, de Paul Mazursky
 1995: Ugly Meets the People, de Robert Sobul
 1995: Tom est tout seul, de Fabien Onteniente
 1995: Élisa, de Jean Becker
 1995: La Fidèle infidèle, de Jean-Louis Benoît (TV)
 1995: L'Appât, de Bertrand Tavernier
 1996: Les Grands Ducs, de Patrice Leconte
 1997: Une leçon particulière, de Yves Boisset (TV)
 1997: Fred, de Pierre Jolivet
 1997: Marthe, de Jean-Loup Hubert
 1998: Bob le magnifique, de Marc Angelo (TV)
 1998: Hors jeu, de Karim Dridi
 1998: Le Poulpe, de Guillaume Nicloux
 1999: Milk, de William Brookfield
 1999: Deterrence, de Rod Lurie
 2000: En face, de Mathias Ledoux
 2000: La Parenthèse enchantée, de Michel Spinosa
 2000: Promenons-nous dans les bois, de Lionel Delplanque
 2000: Exit, de Olivier Megaton
 2002: Le Nouveau Jean-Claude, de Didier Tronchet
 2002: Embrassez qui vous voudrez, de Michel Blanc
 2002: Un monde presque paisible, de Michel Deville
 2002: La Mentale, de Manuel Boursinhac
 2002: Mon idole, de Guillaume Canet
 2003: Les Beaux Jours, de Jean-Pierre Sinapi (TV)
 2005: Nuit noire, 17 octobre 1961, de Alain Tasma (TV)
 2005: La Signora delle camelie, de Marco Alessi (TV)
 2006: Mafalda di Savoia, de Maurizio Zaccaro (TV)
 2007: La Môme, de Olivier Dahan
 2008: Modern Love de Stéphane Kazandjian
 2008: La Chambre 11 (TV, en la serio Chez Maupassant)

 Teatro 
 1988: L'Avare, de Molière, reĝisoris Pierre Franck, kun Michel Bouquet. (Théâtre l'Atelier)
 1988: Lorenzaccio, de Alfred de Musset, reĝisoris Francis Huster, kun Cristiana Reali. (Théâtre Renaud-Barrault)
 1989: The Slip of the Tongue, de Dusty Hugues, reĝisoris Simon Stokes, kun John Malkovich. (4 monatojn en Ĉikago kaj 4 monatojn en Londono)
 1990: Hamlet-machine, de Heiner Müller, reĝisoris Jean Jourdheuil. (Teatro de Bobigny)
 1996: L'Importance d'être Constant (The Importance of Being Earnest), de Oscar Wilde, reĝisoris Jérôme Savary, kun Rupert Everett. (Théâtre national de Chaillot)
 2000 kaj 2001: Irma la douce, muzikalo de Alexandre Breffort, reĝisoris Jérôme Savary. (De la 27-a de aprilo ĝis la 1-a de julio 2000 en Théâtre national de Chaillot, de la 5-a de oktobro 2001 ĝis la 6-a de januaro 2002 en Opéra Comique)
 2004: La Profession de Madame Warren (Mrs Warren's Profession), teatraĵo de George Bernard Shaw, adaptis kaj reĝisoris Michel Fagadau, kun Judith Magre, Jacques Boudet, Gérard Caillaud, Jean-Pierre Moulin, Clément Sibony. (ekde la 6-a de februaro 2004 en Comédie des Champs-Élysées)
 2006: Le Chanteur de Mexico en Théâtre du Châtelet, opereto de Francis Lopez.

 Rekompencoj 
 1990: Le Petit Criminel de Jacques Doillon: premio por plej bona aktorino en Berlinale.
 1995: Élisa de Jean Becker: Premio "SACD".
 1995: Premio "Suzanne-Bianchetti" por plej promesplena juna aktorino.
 2000: Premio "Romy-Schneider" en marto por plej bona virina espero en franca kino.

 Eksteraj ligiloj 

 Oficiala retejo de Clotilde Courau 
 Clotilde Courau en IMDB
 Retejo pri Clotilde Courau 
 Foto-galerio 1 
 Foto-galerio 2

Kategorio:Francaj aktoroj