Solotvino

Solotvino (, , , , ) estas mina urbotipa loĝloko en Ukrainio, en la Transkarpata provinco, en la distrikto de Tjaĉiv.
eta|dekstra|180ra|Transkarpata provinco en Ukrainio
eta|dekstra|180ra|Distrikto de Tjaĉiv en Transkarpatio
dekstra|eta|300ra|Sala banejo en Solotvino, fone eksteraĵoj de la minejo
dekstra|eta|300ra|La riverobordo ĉe Solotvino

 Bazaj informoj 

 Areo: 11 km²
 Supermara alteco: 281 m
 Loĝantaro: 8950
 Poŝtkodo: 90575
 Telefonprefikso: 3134
 Aŭtokodo: AO

 Geografio 
Solotvino situas ĉe la dekstra bordo de Tiso, (transrivere troviĝas Sighetul Marmației en Rumanio havanta gravan ponton, kiu estas limotrapasejo); laŭ ĉefvojo Uĵhorodo-Raĥiv, laŭ fervojo Ĉop-Velikij Biĉkiv. Tjaĉiv troviĝas 25 km-ojn.

 Historio 
Antaŭ la hungaroj romianoj minis salon. La ministoj partoprenis en ribelo de György Dózsa kaj en liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a. Post la mezepoko Hungario disfalis, Aknaszlatina apartenis al princlando Transilvanio. En la 18-a kaj 19-a j.c.-oj la mino prosperis kaj etendiĝis. La fervojo atingis la minurbon en 1910. Tiutempe vivis tie 2300 homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Aknaszlatina apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, poste al Ĉeĥoslovakio. Tiutempe la minado furoris, la salo liveriĝis al Ĉeĥio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Solotvino/Aknaszlatina. Dum la bataloj en 1944 la ponto detruiĝis. La alveninta Ruĝa Armeo deportis 690 da hungaroj al la gulago. Ekde 1945 Solotvina apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2002 la ponto rekonstruiĝis, sed nur en 2007 ĝi ekfunkciis. En unu el la forlasitaj minejoj en la profundeco hospitalo funkcias.

 Legendo pri la salo 
Tiu ĉi legendo vivas ankaŭ en Pollando. "Kunigunda", filino de Béla la 4-a, ĵetis oran ringon al la profundo de la salomino, poste ŝi vojaĝis al sia edzo apud Krakovo. Ŝi tie ordonis fosi al la profundo. La laboristoj trovis tavolon de salo, sed ili trovis ankaŭ la oran ringon.

 Vidindaĵoj 
 katolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario) de 1856
 sala kuracbanejo
 muzeo pri la salominado

 Famuloj 
En la iama Aknaszlatina naskiĝis:
 hungara geofizikisto László Facsinay
 hungara metalurgia inĝeniero István Csermely
 hungara mineja inĝeniero Albert György.
 hungara skulptisto Sándor Rétfalvi

 Vidu ankaŭ 

 Solotvino-1 (stacidomo)
 Solotvino-2 (stacidomo)


Kategorio:Urbotipaj loĝlokoj de Transkarpatio
Kategorio:Banlokoj