Pál Péter Domokos

DOMOKOS Pál Péter (domokoŝ) estis rumanuhungara/hungara historiisto, muziketnografo naskita en Várdotfalva la 28-an de junio 1901 kaj mortinta en Budapest la 19-an de februaro 1992. Li estis la patro de literaturhistoriisto Péter Domokos.

 Biografio 
Domokos studis en Ĉikŝomjo kaj Debrecen, li instruis en Karcfalva. En Budapeŝto studis matematikon, fizikon, kemion kaj muzikon. Reveninte en 1926 li instruis en Miercurea Ciuc en pedagogia lernejo. Li estis unu el iniciantoj de la aranĝaĵo
Ezer székely leány napja (Tago de miloj da sikulaj fraŭlinoj). En 1929 li iris unuan fojon inter Csángókjn. Li denove instruis en Kézdivásárhely, por tri jaroj estis kantoro en Gyergyóalfalu ĝis 1836. En 1943 summa cum laude doktoriĝis pri etnografio, historio de Orient-Eŭropo kaj hungara literaturo en Koloĵvaro. En aŭtuno 1944 li fuĝis kun sia familio al Budapeŝton kaj ekde 1945 fariĝis registara oficisto, de kie oni maldungis lin en 1948. Iom da tempo mastrumadis, laboris kie korplaboristo kaj denove instruis, lastfoje ĝis sia pensiuliĝo en 1961 en gimnazio Attila József. Li estis la unua ĉefredaktoro de gazeto Csíki Néplap.

 Distingoj 
 Bethlen Gábor-premio 1991;
 Széchenyi-premio 1991.
 Magyar Örökség premio 2002.

 Ĉefaj verkoj 
 A moldvai magyarság, 1931 (6. kibővített kiadás Fekete Sas, Budapest, 2001 ISBN 9639352098)
 Adalékok Moldva történetéhez, Kolozsvár, 1940
 Mert akkor az idő napkeletre fordul. Ötven csángómagyar népdal. Kolozsvár, 1940
 Rezeda. 96 csángómagyar népdal. Budapest: Zeneműkiadó, 1953
 „…édes Hazámnak akartam szolgálni…”, Budapest, 1979
 Rendületlenül. Áron Márton, Erdély püspöke, Szeged, 1989

 Fontoj 
 Romániai magyar irodalmi lexikon

 Eksteraj ligiloj 

 Fotografo de Domokos Pál Péter 
 Retpaĝo de ĉangoj 

D
Kategorio:Hungaraj kolektistoj pri popolaj muzikoj