Jacques Tati

Jacques TATI - mallongigo de "Tatischeff" - (naskiĝis la  en Le Pecq, Seine-et-Oise (nun: Yvelines), mortis la  en Parizo) estis franca reĝisoro kaj aktoro. Lia naskiĝurbo nomis skvaron laŭ "Jacques Tati" en la kvartalo L'Ermitage.

 Biografio 
Jacques Tati estas de franca-rusa-nederlanda-itala deveno: lia patro Georges Emmanuel Tatischeff, naskita en 1875 en Parizo, estis la filo de Grafo Dimitri Tatischeff, milita ataŝeo en la rusa ambasadejo de Parizo kaj de francino Rose Anathalie Alinquant. Georges Emmanuel Tatischeff edziĝis kun Claire van Hoff, mem de itala-nederlanda deveno. El tiu geedziĝo naskiĝis Jacques Tati en 1907. El amaventuro de tiu ĉi kun juna aŭstra virino Herta Schiel, naskiĝis Helga Marie-Jeanne Schiel la . Poste Jacques Tati edziĝis al Micheline Winter en 1944 kaj estas la patro de Sophie Tatischeff kaj Pierre Tati.

Jacques Tati estis unue komika artisto en Muzik-teatro (li interalie ludis en Scala de Berlino en 1942Arte 07/10/2007 - 22.30- Elsendo dediĉita al Jacques Tati) kaj aktoro, poste komencis karieron de reĝisoro nur en 1947.

Ekde Jour de fête ĝis Playtime, la filmoj de Jacques Tati ĝuis pli kaj pli grandan sukceson. La lasta filmo tamen postulis tre grandajn investojn, kaj montriĝis pli multekosta ol antaŭvidite pro administraciaj malhelpoj, kaj ties sukceso (tamen la plej populara kalkulante nombron da eniroj je tiu dato) ne sufiĉis por kompensi la elspezojn. Konsekvence Jacques Tati devis moderigi siajn ambiciojn: Trafic, kvankam projekciita en kinejo, estis komence farita kiel telefilmo. La reĝisoro povis financi sian lastan longan filmon Parade, nur dank'al helpo de sveda televido.

Malgraŭ ŝajna foresto de dialogoj, aŭ precize dank'al tio por kompensi, Jacques Tati zorge prilaboris la sonbendojn de siaj filmoj. Tiel ekzistas anglaj versioj de pluraj el liaj filmoj, interalie Les Vacances de M. Hulot, kaj Mon oncle, kies anglalingva versio My Uncle aperis en Francio en 2005.

 Filmografio 
 Reĝisoro 
 1938: Retour à la terre (kurtfilmo) (perdita filmo)
 1947: L'École des facteurs (kurtfilmo)
 1949: Jour de fête
 1953: Les Vacances de M. Hulot
 1958: Mon oncle
 1967: Playtime
 1971: Trafic
 1974: Parade
 1978: Forza Bastia (kurtfilmo)

 Aktoro 
 1932: Oscar, champion de tennis
 1934: On demande une brute (kurtfilmo)
 1935: Gai dimanche (kurtfilmo)
 1936: Soigne ton gauche (kurtfilmo)
 1938: Retour à la terre (kurtfilmo) (perdita filmo)
 1945: Sylvie et le fantôme
 1947: Le Diable au corps
 1947: L'École des facteurs (kurtfilmo)
 1949: Jour de fête
 1953: Les Vacances de M. Hulot
 1958: Mon oncle
 1967: Cours du soir (kurtfilmo)
 1967: Playtime
 1971: Trafic
 1972: Obraz uz obraz (telenovelo)
 1974: Parade (aperis en televido)

 Bibliografio 
 Pénélope Gilliat: Jacques Tati 96 S., Ill., Paris 1976, (ISBN 0-7130-0145-3)
 Marc Dondey: Tati, Ramsey Poche Cinéma. Paris 1993
 David Bellos: Tati, sa vie, son art, Le Seuil, Paris, 2002
 Stéphane Goudet: Jacques Tati - de François le facteur à Monsieur Hulot, Cahiers du Cinéma 2002
 François Ede, Stéphane Goudet: Playtime, Cahiers du Cinéma 2002
 Giorgio Placereani, Fabiano Rosso (a cura di): Il gesto sonoro - Il cinema di Jacques Tati, Editrice Il Castoro 2002
 Laura Laufer: Jacques Tati ou le temps des loisirs, Les Editions de l'If, Paris, 2002
 Jacques Tati, le rire démocratique, Documentaire de Pierre Philippe (France, 2002-52mn) coproduction : ARTE France, On Line Production, Les Films de Mon Oncle 

 Notoj 

 Internaj ligiloj 
 Sinjoro Hulot
 Jacques Lagrange, pentristo kiu kunlaboris al scenaro kaj dialogoj de la plejmultaj filmoj de Jacques Tati.
 Muta kino

 Eksteraj ligiloj 

 Oficiala retejo de Jacques Tati 
 Biografio de Tati en retejo Image 
 Plena filmografio kaj honoroj en retejo Cinéma français.fr
 Jacques Tati en IMDb
 Video Jacques Tati en 1967, li parolas pri sia komika inspiro, arĥivo de Svisa Romanĉa Televido.
 Ekspozicio Jacques Tati en "la Cinémathèque française" 
 Foto-grupo "Jacques Tati" ĉe Flickr.com

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Rusdevenaj francoj