Beĉej

eta|dekstra|180ra|Blazono de Bečej
eta|dekstra|300ra|Urbodomo de Bečej
eta|dekstra|300ra|Ortodoksa preĝejo de Bečej
eta|dekstra|300ra|Katolika preĝejo de Bečej
Bečej  (, , ) estas urbo kaj samtempe municipo en Serbio, en la aŭtonoma regiono Vojvodino, en la historia regiono Baĉka. La historia serba loknomo estis Stari Beĉej, cirile Стари Бечеј. Ankaŭ 5 vilaĝoj apartenas al la municipo.

 Bazaj informoj 
 Areo: 240
 Loĝantaro: 40 987
 Poŝtkodo 21220
 Telefonprefikso: +381 21

 Situo 
La urbo situas sur ebenaĵo, ĉe la dekstra bordo de la rivero Tiso (transe troviĝas Novi Bečej), ĉe la enfluejo de la kanalo Danubo-Tiso, laŭ la ĉefvojo Horgoŝ-Novi Sad. Senta troviĝas 40 km-ojn.

 Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko, poste alvenis sarmatoj kaj avaroj. La hungaraj triboj okupis la Karpatan basenon en 895, tiu regiono estis tre konvena por ili. Skribitaj fontoj mencias la lokon unuafoje en 1091 laŭ tiama hungara ortografio Bechey, laŭ tio ĝi estis insulo de Tiso, kie estis fortikaĵo. Poste en 1238 troviĝis fortikaĵo jam en la komunumo, kiun monaĥoj ricevis. La turkoj havis la urbon inter 1551-1687. En 1694 alvenis serboj, kiuj okupis la malplenajn loĝdomojn. Ekde 1699 laŭ paco la regiono apartenis al Habsburgoj, sed la fortikaĵon devis detrui. La komunumo komencis evolui, spite tion, ke ekde 1700 ĝi estis limgarda milita zono. En 1751 la komunumo iĝis kampurbo kaj administrejo, post 7 jaroj alvenis hungaroj. En 1758 la turkoj perdis ankaŭ la najbaran regionon, sekve la speciala zono iĝis superflua.

En 1848 serboj okupis la urbon. La hungara armeo reokupis ĝin dum mallonga tempo, fine somere de 1849 kroata banuso Josip Jelačić venkis la hungarojn. Poste la urbo iĝis distriktejo en Bács-Bodrog. En 1910 loĝis en la urbo 19 372 loĝantoj, (12 488 hungaroj, 6582 serboj kaj 193 germanoj). En 1918 taĉmentoj de SHS (Serba-Kroata-Slovena Reĝlando) okupis la urbon. Fine Beĉej apartenis al SHS, ekde 1929 kiel Jugoslavio, fine kiel Serbio. Inter 1941-1944 la hungaroj reokupis la regionon. En 1942 ili faris fifaman razion, ĉar serbaj armitaj homoj ofte atakis loĝantojn. Pro la razio 206 homoj mortis. En 1944 la serboj venĝis ĝin, 500 hungaroj mortis. La sinagogo detruiĝis.

En 2002 en la urbo loĝis 25 774 homoj, (11 725 hungaroj, 11 197 serboj, 808 jugoslavianoj, 298 kroatoj, 185 ciganoj, 172 montenegranoj, 59 albanoj, 27 slovakoj). En la urbo elstara akvopilka sportklubo funkcias.

 Famuloj 
 Géza Allaga, komponisto
 Zoltán Király (inĝeniero)
 István Kiss (advokato), mortinta en 1918
 Ferenc Oláh (aktoro)
 Gyula Petrovácz, arkitekto
 Károly Than, kemiisto, naskiĝinta en 1834
 Mór Than, pentristo, naskiĝinta en 1828

 Vidindaĵoj 
 Katolika preĝejo el 1830
 Katolika preĝejo omaĝe al Sankta Antonio de Padovo de 1905
 Kalvinana preĝejo de 1896
 Kapelo omaĝe al Johano Nepomuka el 1842
 Ortodoksa baroka preĝejo omaĝe al Sankta Georgo el 1858
 Kapelo de baronino Eufemija Jovič el 1861
 Urbodomo el 1881, apude palaco de Jović el 1894
 Serba lernejo el 1703
 Bordo de Tiso kun feriejoj kaj kluzo de la kanalo, kiun faris laborejo de Gustave Eiffel el 1900
 Kastelo kaj kapelo de Bogdán
 Naskiĝdomo de fratoj Than
 kuracbanejo

 Ĝemelurboj 
 20ra| Csongrád, Hungario
 20ra| Csíkszereda, Rumanio

Kategorio:Urboj de Serbio
Kategorio:Banlokoj
Kategorio:Urboj ĉe Tiso