Brahmo

Brahmo (, brahma; pli konata per sia radiko, brahman ब्रह्मन्) estas absoluto en Hinduismo. Brahmo estas la realeco neŝanĝanta, enrestanta, kaj transcenda kiu estas la Fundo Dia de la tutaj materio, energio, tempo, spaco, esto, kaj ĉio transa en ĉi-tiu universo. La naturo de Brahmo priskribatas tiel kiel transpersona, persona, kaj nepersona laŭ malsamaj skoloj saĝamaj. En la Rigvedo, Brahmo ekzistigas la estaĵo praa Hiranjagarbha, kiu egaligatas kun la dio kreanta Brahmao. La trimurti sekve tiel konsidereblas kiel personigito de Hiranjagarbha kiel la principo aganta kiu realigas la aperaĵojn de la universo. La vidantoj kiuj plivigligis la verkadon de la Upaniŝadoj asertis ke la animo liberigita (ĝiŭanmukta) realigintas ĝian samecon kun Brahmo kiel ĝian memon veran.

La vorto “Brahmo” devenas de la verba radiko bṛh-, kiu signifas „kreski, ŝveli, elvolvi“, kaj sugestas grandecon. Tekstas la Upaniŝado Mundaka:


Laŭ Francisko Azorín Brahmo estas Dio, kiu formas kun Viŝnuo k. Sivao la hinda triunuo [tiel: sen akuz.]; reprezentita de la artistoj per kvarkapa estaĵo.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 39. Li indikas etimologion el sanskrita Brahma (preĝopovo, pastro, dio). Kaj aldonas terminojn brahmano, brahmanismo.Azorín, samloke.

 Notoj 

 Vidu ankaŭ 
 Kaŝmiraj Panditoj

Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Religio
Kategorio:Terminaro de Budhismo