Ĉevalaĵo

Ĉevalaĵo aŭ ĉevalviando estas nuntempe malofte konsumata en Eŭropo, kvankam ekzistas en Germanio, Svisio, Francio kaj Belgio specialaj vendejoj por ĉevalaĵo. En Germanio ekzistis en 2006 ĉirkaŭ 100 tiuj ĉevalaĵejoj. En Svisio ankaŭ la distribuantoj Coop kaj Migros vendas ĝin.

 Ecoj 
Ĉevalaĵo estas ruĝa ĝis malhelruĝa kaj malmola. Viando de junaj ĉevaloj estas helruĝa kaj gustas preskaŭ kiel bovaĵo. Nur la viando de plej maljunaj ĉevaloj havas la tipajn malhelan koloron kaj guston. Ju pli aĝa la besto, des pli mola la viando.

Ĉevalaĵo enhavas multe da fero kaj estas tre malriĉa je graso.

100 gramoj da ĉevalaĵo enhavas averaĝeInstitut für Fleischhygiene ĉe la Tierärztliche Hochschule Hannover:
 proteinoj: 20,6 g
 graso: 2,7 g
 natrio: 45,0 mg
 magnezio: 25,0 mg
 fero: 4,7 mg
 vitamino A: 0,02 mg
 vitamino B1: 0,11 mg
 vitamino B12: 0,063 mg
 vitamino E: 0,23 mg
 vitamino B2: 0,15 mg
 vitamino B6: 0,5 mg

 Bibliografio 
 M. A. Levine: Eating horses: the evolutionary significance of hippophagy. In: Antiquity. 72 (275). 1998. ISSN 0003-598X
 Agnes Ulrike Gudehus: Die Entwicklung der Pferdeschlachtung und des Pferdefleischkonsums in Deutschland unter Berücksichtigung der gesetzlichen Änderungen. Dissertation Ludwig-Maximilians-Universität München 2006, 185 S. (Onlinefassung; PDF, 4,43 MB )

 Vidu ankaŭ 
 bovaĵo
 viando
 nutrotabuo
 ruĝa viando

 Eksteraj ligiloj 

 Informoj pri ĉevalaĵo 
 Multegaj informoj pri ĉevalaĵo

Referencoj

Kategorio:Viando