Kaluno

Kaluno aŭ pli precize ordinara Kaluno, , estas plantospecio, kaj la sola de la genro Calluna en la familio de erikacoj, kelkfoje nomata ankaŭ "eriko". Ĝi estas la nacia floro de Norvegio. Ĝi kreskas kiel eta persista arbusto alta je 20–50 centimetroj (malofte ĝis 1m), kaj vaste troviĝas en Eŭropo kaj Malgrand-Azio sur bone drenitaj acidaj terenoj en malfermaj sunaj situoj kaj en modera ombro. Ĝi toleras malfortan paŝtiĝon kaj kapablas revigligi sin post foja bruliĝo.

Ĝin distingas disde la parenca genro eriko la kvarpartaj korolo kaj kaliko. La floroj elvenas en malfrua somero, sovaĝaj specioj kutime havas purpurecajn.

Tiu palearktisa specio estas grava paŝtaĵo por  ŝafoj kaj cervoj, kiuj povas manĝi la pintojn de la plantoj kiam neĝo kovras malpli altajn kreskaĵojn.

Oni kultivas ĝin kiel ornam-planton por uzado en pejzaĝ-ĝardenismo kaj privataj ĝardenoj. En Nov-Zelando la planto estis enkondukita kaj fariĝis invada trudherbo kelkloke, plej notinde en la Nacia parko Tongariro, ĝi superkreskas la indiĝenajn plantojn. Provoj kontraŭbatali kalunon helpe de ĝin manĝanta skarabo ŝajne sukcesas  .

eta|Floroj de kaluno (Calluna vulgaris)

eta|Kaluno (Calluna vulgaris) - ilustraĵo de Otto Wilhelm Thomé

 Galerio 

Vidu ankaŭ 
 Kaluna fontejo

Kategorio:Erikacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro