Pirazino

Pirazino150pxPlata kemia strukturo de la Pirazino200pxTridimensia kemia strukturo de la PirazinoAlternativa(j) nomo(j) Duazobenzeno
 Paraduazino
 PiazinoKemia formulo{{KemiaFormulo|C|4|H|4|N|2}}CAS-numero-kodo290-37-9ChemSpider kodo8904PubChem-kodo9261Fizikaj proprecojMolmaso80.09 g·mol-1Denseco 1,031g cm−3Fandpunkto53 °CBolpunkto115 °CRefrakta indicoEkflama temperaturo55 °CMortiga dozo (LD50)2730 mg/kg (buŝe)Sekurecaj IndikojRiskojR11 R36/37/38SekurecoS16 S26 S36Pridanĝeraj indikoj Danĝero GHS Damaĝo PiktogramoGHS SignalvortoDamaĝa substancoGHS Deklaroj pri damaĝojGHS Deklaroj pri antaŭgardoj PubchemEscepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo(25 °C kaj 100 kPa)

Pirazino aŭ C4H4N2 estas substanco en la organika kemio, kiu apartenas al la aromataj kombinaĵoj. Ĝi facile ekbrulas. La suma formulo estas C4H4N2, kaj la denso 1,031 g·cm−3.

Pirazino estas malpli baza ol piridino, piridazino kaj pirimidino. Ĝi estas "delikva kristalo aŭ vakso-simila solidaĵo kun akra, dolĉa, maizo-simila, nuksodoro".

Pirazino kaj diversaj alkilpirazinoj estas gusto- kaj aromo- kombinaĵoj trovataj en bakitaj kaj rostitaj varoj. Tetrametilpirazino (ankaŭ konata kiel ligustrazino) estas raportita forkapti superoksidan anjonon kaj malpliigi nitroksidan produktadon en homaj Granulocitoj.

Pirazino (sub la formo de tetrafenilpirazino) estis unue preparita en 1855 fare de Auguste Laurent.1&dq=Pyrazine+1876&pg=PA1&printsec=frontcover The Pyrazines En 1876, Staedel kaj Rügheimer sintesis la 2,5-dufenilpirazinon per agado de la amoniako sur kloroacetofenono. En 1881 Étard malkovris ke la 2,5-dumetilpirazino (kiun li tiam nomis "glikolinon") povas izoliĝi per varmigado de glicerolo kaj amonia salo.

Sintezoj
Sintezo 1
 Preparado de la pirazino per oksidado de du molekuloj de 2-aminoacetaldehido:

sintezo de la pirazino|500px

 Referencoj 


Kategorio:Simplaj aromataj ringoj