Drachenfels

eta|maldekstra|250ra|
Drachenfels - prononco , en Esperanto "draka monto" - estas monto en la mezalta montaro Siebengebirge en okcidenta Germanio. La "Siebengebirge", prononco , en Esperanto "sep-montaro", estas mezalta montaro en la okcidento de Germanio (centro ĉe la geografiaj koordinatoj 50° 39' 49" norde kaj 7° 14' 44" oriente), tuj oriente de la rivero Rejno oriente kaj sudoriente de la urbo Bonn. La urboj Königswinter kaj Bad Honnef borde de la Rejno situas ĉe la plej okcidentaj el la entute pli ol 40 montoj - pli ol supozigus la nomo "sep-montaro", do "grupo de sep montoj".

La monto Drachenfels estas inter la plej rimarkeblaj de la montaro, ĉar ĝi situas rekte borde de la Rejno, estas parto de la kuliso kiun oni havas rigardante la montaron ekde la urbo Bonno okcidente de la Rejno al orienta direkto, kaj havas aparte facile rimarkeblan rokan formon. De la urbo Königswinter dentorela fervojo kondukas pasaĝerojn al la montopinto, sur kiu situas romantika ruino de frumezepoka burgo. Krome, duonvoje supren al la pinto situas plia historiece konstruita kastelo, nomata Drachenburg , en Esperanto "draka burgo", kiun mendis riĉa historiema industriulo de la 19-a jarcento. Administre la monto apartenas al la distrikto Rhein-Sieg kaj la administra distriktaro Kolonjo en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, kaj geologie ĝi apartenas al la Rejnlanda Ardeza Montaro kaj fakte estas ne plu aktiva vulkano.

 Ŝtonminejoj kaj protekto 
Ŝtonminejoj (de kvarca traĥito) sur la monto estas dokumentitaj ekde la romia epoko. La bonegaj ecoj de la ŝtono kaj ĝia facila transporto per ŝipo sur la Rejno igis la lokon ideala por elminado. Estis pluraj romiaj ŝtonminejoj sur la monto; spuroj de ili ankoraŭ videblas hodiaŭ, ekzemple, en la tiel nomata "maro de rokoj" en la kastela parko de la kastelo Drachenburg. La grandaj rokoj atestas la tipajn restaĵojn de romiaj elminadaj teknikoj. La ŝtonoj estis ĉefe uzitaj en romiaj setlejoj kiel Kolonjo kaj Xanten.

Post la falo de la Romia imperio, daŭris plurajn centojn da jaroj antaŭ ol oni denove grandskale elfosis ŝtonon sur la monto. En la mezepoko, la Drachenfels-traĥito estis vaste uzata konstrumaterialo laŭlonge de la Rejno. Ĉirkaŭ la jaro 1000, ŝtonoj el la Drachenfels estis uzitaj por konstrui la preĝejon Sankta Maria en la Kapitolo en Kolonjo. Ŝtonminejoj pliiĝis en la sekvaj jardekoj; la plej granda kliento por la ŝtonoj estis la konstruejo de la Katedralo de Kolonjo, kiesa konstruado estis komencita en 1248. La kavaĵo de ĉi tiu ŝtonminejo ankoraŭ videblas hodiaŭ sur la suda flanko de la monto. Ŝtonminejoj malpliiĝis ekde la 1530-aj jaroj pro konstruhalto ĉe la Katedralo de Kolonjo.

La elfosado de traĥito estis tute haltigita en 1836 fare de la prusa registaro per parta aĉeto: tiam la registaro akiris la plej gravan montan ŝtonminejon por tuj fermi ĝin kaj tiel konservi la silueton de la monto kiel natura orientilo. Ĉi tio savis la monton, kune kun ĝiaj pitoreskaj kastelruinoj, de esti uzata kiel ŝtonminejo por la daŭra konstruado de la Katedralo de Kolonjo. 

En 1869, la "Beliga Societo Sep-Montaro" estis fondita kun la celo plene evoluigi la areon. En 1880, kun la aprobo de la imperiestro, la societo establis ŝtatan loterion, kies enspezo estis uzata por aĉeti ĉiujn aliajn pli etajn montajn ŝtonminejojn, tiel malhelpante la malaperon de la monto pro plia ŝtonminado. Tamen, nur en 1922 la tuta monto jure deklariĝis naturrezervejo, kaj ekde 1956, ĝi estas oficiale nomumita naturparko.

Kategorio:Montoj en Germanio
Kategorio:Geografio de Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Rejnlanda Ardeza Montaro