Aŭstralia pentrita galinago

La Aŭstralia pentrita galinago (Rostratula australis) estas mezgranda, longbeka, diferencige bilda vadbirdo.

 Taksonomio 
La diferencigo de la Aŭstralia pentrita galinago estis unue agnoskita de John Gould en 1838 kiam li priskribis kaj nomis ĝin Rostratula australis. Tamen ĝi estis poste kunigita kun la Granda pentrita galinago Rostratula benghalensis. Lastatempe oni pruvis, ke la diferencoj inter tiuj taksonoj meritas agnoskon ĉe la nivelo de specioj. Kompare kun la Granda pentrita galinago, la Aŭstralia pentrita galinago:
 havas pli longajn flugilojn, pli mallongan bekon kaj pli mallongajn tarsojn,
 havas ĉokoladbrunajn, pli ol ruĝecajn, kapon kaj kolon ĉe la ino,
 havas pli rondajn, ol ebenajn kaj striecajn, punktojn en vosto (ino) kaj supraflugiloj (masklo)
 malhavas ŝajne alvokon.

 Aspekto 
Kapo, kolo kaj supra brusto ĉokoladbrunaj (ĉemaskle, malhelgrizaj kun flaveca meza strio ĉekrone), ŝanĝante al ruĝeco en la centro de la nuko kaj al malhela kaj striecgrizo ĉedorse. Estas flaveca komoforma marko ĉirkaŭ la okulo. Blanka strio flanke de la brusto kaj super la ŝultroj estas diferenciga. La supraflugiloj estas grizaj (kun flavecaj punktoj ĉemaskle). Suba brusto kaj subaj partoj estas blankaj. Maskloj estas ĝenerale iomete pli etaj kaj malpli brilaj ol inoj. Junuloj estas similaj al plenkreskuloj. Oni ne konas voĉalvokon.

Ili estas 24 ĝis 30 cm longaj, kun enverguro de 50 ĝis 54 cm kaj pezo el 125 ĝis 130 g.

 Distribuado kaj medio 
La Aŭstralia pentrita galinago estas endemismo ĉe Aŭstralio, kvankam ties distribuado estas laŭ izolataj zonoj kaj ties ĉeesto en kelkaj regionoj estas ne antaŭvidebland its presence in any particular area is unpredictable. Iama bastiono estis la terkultura regiono nome Riverina. La specio ĉeestas humidejojn de neprofundaj kaj fluantaj akvoj kun maldensa tavolo de vegetalaro, kaj malaperas kiam la vivkondiĉoj iĝas maltaŭgaj.

 Konservado 
La Aŭstralia pentrita galinago malpliiĝis draste dum la 20-a jarcento kaj ĝi nuntempe estas rara tra sia tuta teritorio. Kaŭzoj de tiu malpliiĝo estas sekigado de humidejoj, riverkontrolado kaj salinigo, kaj paŝtado kaj piedpremado de humidejoj. Oni supozas tutan populacion el kelkaj centoj ĝis kelkaj miloj. En Aŭstralio ĝi estas klasita kiel enlande minacata.

 Kutimaro 
 Dieto 
Tiu birdo manĝas senvertebrulojn de humidejoj, kiel vermoj, moluskoj, insektoj kaj krustuloj; ankaŭ semojn kaj alian vegetalaron.

 Reproduktado 
Por reproduktado la Aŭstralia pentrita galinago preferas portempajn sed ĵusajn inunditajn humidejojn, kun malalta ŝirmado, malprofunda akvo kaj eksponita koto por manĝejo en etaj insuloj kie nestumi. Ili nestumas surgrunde en truetoj aŭ amasetoj enakvaj, kovritaj de herberoj, folioj kaj bastonetoj, kie la ino demetas 3 aŭ 4 kremokolorajn ovojn markitajn per nigraj strioj. La kovado daŭras 15 aŭ 16 tagojn. La idoj estas frumaturaj kaj nidifugoj.

 Referencoj 
 Lane, B.A.; & Rogers, D.I. (2000). The Australian Painted Snipe, Rostratula (benghalensis) australis: an Endangered species?. Stilt 36: 26-34
 Marchant, S.; Higgins, P.J.; & Davies, J.N. (eld). (1994). Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 2: Raptors to Lapwings. Oxford University Press: Melbourne. ISBN 0-19-553069-1
 Oring, Lewis W.; Rogers, Danny; Oring, Kay E.; & Tzaros, Chris. (2004). Snipes in peril. Wingspan 14(4): 10-15.
 Scienca Komitato pri Minacataj Specioj – pri la Aŭstralia pentrita galinago  5a de Februaro 2007

Kategorio:Ĥaradrioformaj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio