Peau d'Âne (filmo)

Peau d'Âne (Felo de Azeno) estas franca filmo de Jacques Demy aperinta en 1970.

 Rakonto 
La rakonto de la filmo sekvas tiun de la fabelo de Charles Perrault: "Peau d'Âne" Felo de Azeno.

Reĝo, riĉa dank'al sia azeno bankisto, enamiĝas al sia filino ĉar li promesis al sia mortanta edzino, ke li edziĝos nur al pli bela virino ol ŝi... Ŝi rezistas dank'al la ideoj kaj maĥinacioj de sia bapto-patrino Feino de la Lilakoj postulante eksterordinarajn robojn kaj poste kaŝiĝante sub felo de azeno. Fine, ŝi edziniĝos al Princo.

 Komentario 
Same kiel en la fabelo de Charles Perrault, la ĉefa temo de la filmo estas incesto. Perrault estis la unua, kiu mildigis la rakonton, kiu antaŭ li transmisiiĝis parole, multe pli malmilde. La verko de Jacques Demy sekvas la rakonton de Perrault, kaj la reĝisoro envolvas la rakonton en kiĉa etoso, sen dua grado.

Roloj de plenaĝuloj restas trivialaj laŭlonge de la filmo:

 La patro de Felo de Azeno, ludata de Jean Marais, komence forĵetas sian filinon, ĉar tiu ĉi tro memorigas al li ties patrinon, antaŭ nelonge mortintan. Kiam lia ministro prezentas al li portreton de la princino kelkajn jarojn poste, la reĝo unue ne rekonas ŝin kaj enamiĝas je ŝi. Eksciante ke temas pri sia propra filino, tio ne vekas en li senton de kulpeco kaj li daŭre volas edziĝi al ŝi...

 La konsilisto de la reĝo, prezentante sin sub la trajtoj de maljuna saĝulo, ne provas delogi la reĝon. Ĉu por ne malplaĉi al la suvereno aŭ ĉu li prezentas al li propran senton? Ĉiuokaze li konfirmas tion al la reĝo malkaŝante, ke se li mem havus filinon, li edziĝus al ŝi. Kaj li pravigas tion per konstato: kiam oni demandas junan knabinon, kun kiu ŝi deziras edziniĝi poste, ŝi senmanke respondas: Paĉjo...

 La feino de Lilakoj estas la bapto-patrino de Felo de Azeno. Ŝi protektas kaj konsilas ŝin: "Mia infano, mi jam diris al vi, ke vi konfuzas amojn". Sed la spektanto rapide konscias ke ŝia demarŝo ne estas tute indiferenta. Ŝi provas, per tiu afero, saldi malnovan konton kun la reĝo, je kiu ŝi havas pretendojn...

Same kiel en ĉiu respektinda fe-rakonto, nur amo de la Ĉarma Princo sukcesos eltiri Felon de Azeno el tiu mispaŝo.

 Teĥnikaĵoj 
 Titolo: Peau d'Âne
 Reĝisoro: Jacques Demy
 Scenaro: Jacques Demy laŭ fabelo de Charles Perrault (1694)
 Muziko: Michel Legrand, tekstoj de Jacques Demy
 Bildo: Ghislain Cloquet
 Aperdato: 1970. Restaŭrita versio aperis en 2003.
 Franca filmo
 Formato: Kolora filmo - stereofonia sono
 Ĝenro: muzika filmo
 Daŭro: 90 minutoj
 Filmado: komencita la  kaj okazonta en pluraj scenejoj: Château de Chambord (ruĝa kastelo), Château du Plessis-Bourré (blua kastelo) kaj Gambais.
 Ĉies publika filmo

 Rolularo 
 Catherine Deneuve: Blua Reĝino, Felo de Azeno
 Jacques Perrin: Ĉarma Princo
 Jean Marais: Blua Reĝo
 Delphine Seyrig: Bapto-patrino feino de Lilakoj
 Micheline Presle: Ruĝa Reĝino
 Fernand Ledoux: Ruĝa Reĝo
 Pierre Repp: Thibaud, intendanto
 Sacha Pitoëff: 1-a ministro
 Henri Crémieux: Ĉefo de kuracistoj
 Jean Servais: Voĉo de deklamanto
 Gabriel Jabbour: Ĉef-tajloro
 Sylvain Corthay: Godefroy
 Patrick Préjean: Allard
 Louise Chevalier: Farmistino-sorĉistino
 Georges Adet: Savanto
 Christine Aurel: Junulino en la tenejo
 Annick Berger: F-ino Nicolette
 Dorothée Blanck: Junulino en la dormoĉambro
 Jean-Marie Bon: Koĉero
 Paul Bonifas: Kuracisto
 Romain Bouteille: Ĉarlatano
 Laurence Carile: F-ino Tristounette (= malgajeta)
 Gabriel Cinque: Mesaĝisto
 Jean Daniel: Kuracisto
 Guy Davout: Ministro
 Jean Degrave: Lakeo
 Michel Delahaye: Ministro
 Lucien Frégis: Kuracisto
 Catherine Géniat: Kuireja knabino
 Simone Guisin: Dukino Antoinette du Vigier de La Garde
 Martine Leclerc: F-ino Gauthier
 Marion Loran: Junulino en tenejo
 Sophie Maire: Princino de Monthion
 Michel Mardore: Ministro
 Vanina Michel: Junulino en tenejo
 Bernard Musson: Pordisto
 Valérie Quincy: Dukino Girard de Saint-Armand
 Maud Rayer: Kuireja knabino
 Sonia Reff: F-ino Ripincelle (samsonas kiel: riz, pain, sel = Riz'pan'sal' - ĉu hazarde?)
 Domergue Regor: Ministro
 Pierre Risch: Kuracisto
 Annie Savarin: Princino Pioche de La Vergne
 Andrée Tainsy: Patrino
 Geneviève Thénier: Junulino en apuda tenejo
 Jean Valière: Kavaliro
 Yves Pignot: Kamparano (ne kreditita)
 Coluche: Insultema kamparano (ne kreditita)
 Bestoj de Coucy-lès-Eppes.

Eble ankaŭ rolas:
 Rufus: Citita en libro "Jacques Demy" de Jean-Pierre Berthomé, sed malfacile rekonebla.
 Myriam Boyer: Citita en pluraj skribaj fontoj, sed ankaŭ malfacile rekonebla.

 Voĉaj dublantoj
 Anne Germain: Felo de Azeno
 Jacques Revaux: Princo
 Christiane Legrand: Feino de Lilakoj
 Michel Legrand
 Jacques Demy

 Pri la filmo 
 Catherine Deneuve ne kantas en la filmo. Same kiel en Les Demoiselles de Rochefort en 1967, la aktorino estas dublita de Anne Germain, kiu estos interpretanto de la enkonduka kanto de la elsendo L'Île aux enfants en 1974 kaj Les Visiteurs du Mercredi en 1975. Dume, Jacques Perrin estas dublita de Jacques Revaux.

 Jim Morrison, kiu vivis en Francio en 1970, alvenis dum la filmado en Chambord por vidi sian amikinon Agnès Varda, edzino de Jacques Demy.

 Dum la provado de la ringo en la fino de la filmo, Thibaud anoncas "La Markizino de Rabutin-Chantal", kiu fakte estas Madame de Sévigné; ankaŭ la grafino Pioche de la Vergne, kiu fakte estas Madame de La Fayette.

 Jacques Demy ne forgesis okulumi al aliaj fabeloj de Perrault. La barbo de la reĝo, patro de Ĉarma Princo, havas bluajn nuancojn (La Blua-Barbo); farmistino kiu akceptas Felon de Azeno dum ties travagado sputas bufojn (kiel la pliaĝa fratino en "La Feinoj")...

 Vikipediaj ligiloj 

 Eksteraj ligiloj 
 Peau d'Âne en IMDB

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1970
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Fabeloj de Charles Perrault
Kategorio:Fikciaj princinoj