Arĝentano

ArĝentanoNova PIV, paĝo 108, paĝo 9 - aŭ, laŭ iuj lingvoj, novarĝento (aŭ nov-arĝento), de L. L. Zamenhof nomita laŭ la sinonimo alfenido - estas specifa alojo el la metaloj nikelo, kupro kaj zinko, kiu aspektas tre simile al arĝento, sed kemie tute ne rilatas al ĝi. En la hispana kaj angla lingvoj oni ankaŭ nomas la metalon plata alemana respektive german silver, do "germana arĝento". Arĝentano kovrita per maldika tavolo de arĝento estas nomata "ĉina arĝento".

 Ecoj 
Arĝentano estas hele arĝente brilanta alojo el inter 45 kaj 70 procentoj da kupro, 5 ĝis 30 procentoj da nikelo, 8 ĝis 45 procentoj da zinko kaj eventuale tre etaj kvantoj da plumbo, stano aŭ fero. Pro la kvanto da nikelo ĝi estas aparte malmola kaj korodimuna.

 Fandopunkto: ekde proksimume 900 °C, laŭ miksaĵo de la alojo ankaŭ pli alta temperaturo
 Denseco: 8,7 g/cm³
 Elektra rezistivo: proksimume 2–3·10−7 (Ω m)
 Varma konduktivo: proksimume 25–35 W/(m K)
 Koeficiento de varmodilatoVd dilato laŭ PIV: 16·10−6 K−1 ĝis 17·10−6 K−1

 Referencoj 

Kategorio:Alojoj