Hemfriĉa mevo

La Hemfriĉa mevo (Ichthyaetus hemprichii) estas mezgranda mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj. La nomo rememorigas tiun de la germana natursciencisto, Wilhelm Hemprich (1796-1825), mortinta dum ekspedicio en Eritreo.

 Disvastiĝo 
Multaj restas la tutan jaron en la Ruĝa Maro kaj golfo de Adeno, sed aliaj post la reprodukta sezono disiĝas al golfo de Irako, Omano kaj tiom suden kiom ĝis Mozambiko; la specio estas komuna vintra vizitanto en Kenjo kaj somera vizitanto en Pakistano. Ili nestas en marbordoj kaj sekaj insuloj. Ili manĝas ĉe strandoj, havenoj kaj koralrifoj.

 Aspekto 
Ĝi estas mezgranda mevo 42 ĝis 45 cm longa kun enverguro de 110 ĝis 120 cm. En ĉiu plumaro la specio estas tre simila al la Blankokula mevo, tio estas por plenkreskuloj nigra kapo somere, helgriza brusto, blankaj kolo kaj ventro, malhelgrizaj dorso kaj flugiloj, sed la Hemfriĉa mevo aspektas pli granda, flugillonga kaj bekofortika. Ĝi havas ne la du okulajn duonringojn, sed plej ofte nur la supran. La beko ne estas ruĝa, sed verdoflaveca kun ruĝnigra pinto. La kruroj estas verdflavecaj, la irizo bruna kaj la okulringo ruĝa.

Junuloj atingas plenkreskulan plumaron la trian vintron.

 Loĝantaro 
Ne minacata. Monda loĝantaro ĉirkaŭas 100 000 parojn.

 Kutimoj 
Tiu specio manĝas ĉefe fiŝojn kaj tre ofte sekvas la ŝipojn aŭ ĉeestas la havenojn. Ĝi povas rabi aliajn rabobirdojn kaj kutime piediras la tajdejojn ĉu sole ĉu grupe. Malofte tiu mevo plonĝas. Ili manĝas ankaŭ ovojn kaj birdidojn.

La Hemfriĉa mevo (Ichthyaetus hemprichii) nestas en kolonioj, sed ankaŭ sole. La nesto estas truo engrunde kovrita de planteroj. Plej ofte en koralrifoj aŭ inter plantoj. La ino demetas 1 ĝis 3 ovojn. Kovado daŭras pli ol 3 semajnojn.

 Eksteraj ligiloj 

 Franclingva ejo pri Hemfriĉa mevo

 Referencoj 

Kategorio:Mevoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj