Listo de misprononcadoj en Esperanto

Ĉi tiu artikolo enhavas liston de misprononcadoj en Esperanto. Kvankam la lingvo ne havas dialektojn, depende de la gepatra lingvo de la parolanto, aparte en komenca fazo de la lingvolernado foje okazas misprononcado. 

 Misprononcado de multaj diversaj parolantoj 
 Prononci finan "-io" kiel "-jo". Ekzemple homoj de diversaj landoj emas misprononci "familio" (fa-mi-LI-o) kiel "familjo" (fa-MI-ljo). (Fina "-io" funkcias tiel en multaj eŭropaj lingvoj, do eble tiu misprononco temas specife pri eŭroplingvanoj.)
 Prononci duoblan vokalon kiel unuopan, pro miskompreno ke ĉiu vokalo kreas propran silabon. Ekzemple misprononco de "scii" (SCI-i) kiel "sci".
 Akcenti malĝustan silabon. Kiam vorto similas al nacilingva vorto, homoj fojfoje akcentas malĝustan silabon pro nacilingva influo, sendepende de la specifa denaska nacia lingvo. Ekzemple fojfoje oni aŭdas la malĝustan "ma-te-MA-ti-ka" anstataŭ la ĝustan "ma-te-ma-TI-ka". Aparte en romanidaj lingvoj kiel la itala, kie nemalofte nacilingvaj vortoj havas ekzakte la saman formon kiel en Esperanto, estas la tento akcenti laŭ la nacia lingvo, ne laŭ Esperanto, ekzemple "te-LE-fo-no" itale anstataŭ "te-le-FO-no" esperante.

 Misprononcado de afriklingvaj parolantoj 

 Misprononcado de azilingvaj parolantoj 

 Misprononcado de eŭroplingvaj parolantoj 
 Angla 
 Fermi vortojn, kiuj finiĝas per 'o', per 'oŭ'
 homo → homoŭ
 Fermi vortojn, kiuj finiĝas per 'e', per 'ej'
 bone → bonej
 Prononci 'j' kiel aŭ unu aŭ la alia angla sono por 'j' (ekzemple en juice aŭ justice)
 bonaj → bonaĵ/bonaĝ

 Finna 
 Ĉiam akcenti la unuan silabon de vorto
 Mi parolas Esperanton → Mi parolas Esperanton
 Plilongigi silabojn
 malamiko → mal:ami:k:o
 Prononci la voĉajn sonojn b, d, g, ĝ kaj z kiel la senvoĉajn sonojn p, t, k, ĉ kaj c, respektive
 beni → peni
 danĝera → tanĉera
 gazeto → kaceto

 Franca 
 Prononci i kiel j 
 iam → jam
 Prononci kv kiel gv 
 akvo → agvo
 Ne prononci h 
 Homo → omo
 Mi havas hundon → Mi avas undon
 Prononci e nazale (pli malferme, do preskaŭ kiel a), precipe antaŭ n kaj m
 vendi → vãdi, atento → atãnto, inteligenta → inteligãnta, membro → mãmbro
 Prononci am aŭ an nazale 
 esperanto → esperãnto (aŭ, pli malbone: esperãto)
 meti la akcenton en la lastan silabon
 esperanto → esperanto

 Germana 
 Prononci eŭ kiel oj
 Eŭropo → Ojropo, eŭro → ojro

 Prononci silabofinan aŭ antaŭkonsonantan r → a aŭ, post vokalo a, tute ne
 normale → noamale, varma → vama

 Prononci g, d, b kiel k, t, p silabofine:
 sub → sup, sed → set

 Hispana 
 Prononci h kiel ĥ aŭ ne prononci h
 homo → omo
 homo → ĥomo
 Prononci e ĉe la vortoj, kiuj komenciĝas per s aŭ ŝ sekvata de alia konsonanto
 ŝtono → eŝtono
 skui → eskui
 Ne prononci la finajn s. (kelkaj dialektoj, ĉefe en Hispanameriko kaj partoj de Andaluzio)
 Mi estas → Mi esta 
 Prononci mezajn s kiel h. (kelkaj dialektoj, ĉefe en Hispanameriko)
 besto → behto
 Ne distingi v kaj b, ĉar ambaŭ prononciĝas kiel malferma  (alivorte kiel nurlipa ŭ)
 bovo → βoβo
 Ne distingi z kaj s
 dezerto → deserto

 Itala 
 Prononci s kiel z kiam ĝi estas inter du vokaloj aŭ antaŭ r, d, g, v, b, l, n kaj m
 rusa → ruza
 Svedio → Zvedio
 slava → zlava
 Ismo → Izmo
 Prononci z kiel  kiu ne ekzistas en Esperanto
 zono → 

 Litova 
 Prononci kz- kiel gz- (senvoĉa kaj voĉa vokaloj iĝas du voĉaj vokaloj, pluraj aliaj lingvoj havas la saman tendencon)
 ekzameno → egzameno

 Prononci la literon "l" palatigite antaŭ konsonanto aŭ vokalo a, u respektive o, do kiel IFA-sono 
 baldaŭ → baɫdaŭ (komparu la similsonan, kvankam komplete alisignifan litovan vorton baldai [baɫdej], "mebloj")

 Pola 
 Prononci h kiel ĥ
 horo → ĥoro
 Prononci (kaj skribi) ekz- kiel egz-
 ekzameno → egzameno
 Prononci konsonanto + i + vokalo kiel konsonanto + j + vokalo (kaj tiel perdante silabon)
 familio → familjo
 Emfazi antaŭantaŭlastan silabon en vortoj finiĝante per -ika, -iko, ktp
 politika → politika

 Nederlanda 
 Prononci g kiel voĉan ĥ
 tago → tagĥo
 Prononci g, d, b kiel k, t, p silabofine:
 sub → sup, sed → set

 Portugala 
 Prononci finan o kiel u:
 domo → domu
 Prononci finan e kiel i :
 dome → domi
 Prononci r en komenco de vorto aŭ fino de silabo kiel h (Brazilo) aŭ ĥ (Rio de Janeiro, Lisbono):
 revi → hevi/ĥevi
 servo → sehvo/seĥvo
 Prononci d kiel ĝ antaŭ i (kelkaj regionoj de Brazilo, ĉefe Rio de Janeiro):
 Dio → Ĝio
 Diablo → Ĝiablo
 Prononci t kiel ĉ antaŭ i (kelkaj regionoj de Brazilo, ĉefe Rio de Janeiro):
 Tio → Ĉio;
 Prononci i antaŭ konsonanta grupo komenciĝanta de s aŭ ŝ:
skolo → iskolo;
ŝranko → iŝranko;
strato → istrato;
ŝtato → iŝtato;
 Prononci s kiel ŝ aŭ z (depende de la regiono) en fino de silabo:
 estas → eztaz/eŝtaŝ
 Prononci kv kiel kiv:
Kvin → Kivin
 Ne prononci n kaj m post nazala vokalo:
kampo → kãpo;
antaŭ → ãtaŭ;

 Rusa 
 Prononci o kiel a en senakcenta silabo:
 oranĝo → aranĝa, okcidento → akcidenta
 Prononci h kiel g aŭ ĥ:
 himno → gimno, Hitlero → Gitlero
 himno → ĥimno, Hitlero → Ĥitlero
 Prononci g, d, b kiel k, t, p silabofine:
 sub → sup, sed → set
 Prononci l tro mole.
 Prononci la rusan vokalon Ы post konsonantoj, kiuj en la rusa lingvo ne povas esti molaj, ekzemple, post c kaj ŝ:
 scias → scЫas, revolucio → revolucЫo, ŝi → ŝЫ.
 Moligi konsonantojn antaŭ i kaj e aŭ antaŭ mola konsonanto (kiu mem devintus ne esti mola):
 manĝi → (proksimume) manjĝi.
 Prononci ĝ malmole, kiel dĵ. Tiam konforme al la antaŭa misprononco ĝis iĝas dĵЫs.
 Prononci ŭ kiel u, rezulte de kio ĝi formas silabon:
 aŭ-skul-ti → a-u-skul-ti.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Listo de falsaj amikoj
 Listo de paronimoj
 Prononco de Esperanto

 Eksteraj ligiloj 
 forumo pri prononcado de Esperanto en la retejo lernu.net 
 Komento pri diversaj akĉentoj diverslandaj en Esperanto

Kategorio:Esperanto
Kategorio:Ortografio
Kategorio:Fonetiko
Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Listoj
Kategorio:Listoj pri Esperanto