Alfo

Alfo (majuskle Α, minuskle α) estas la unua litero de la greka alfabeto kaj la pralitero de la latina litero A kaj de la cirila litero А.

En la sistemo de grekaj numeraloj ĝi havas valoron de 1. Ĝi estis derivita de la fenica litero alef 25x25px|alef.

Kaj en antikva greka lingvo kaj en novgreka lingvo alfo prezentas la malfermitan antaŭan nerondan vokalon, .

Alfo, kaj kiel simbolo, kaj kiel termino, estas uzata por nomi aŭ priskribi diversajn aĵojn, inkluzivante la unuajn aŭ plej gravajn aperaĵojn de io. En la Nova testamento dio deklaras sin "Alfo kaj Omego, la komenco kaj la fino, la unua kaj la lasta." (Revelacio 22:13, kaj vidu ankaŭ en 1:8). Laŭ plutarĥa natura ordo de atribuo de la vokaloj al la planedoj, alfo estas koneksa kun la Luno.

 Simbolo en scienco 

Alfo estas uzata kiel simbolo por:
 en fiziko: fenomeno alfa-radiado aŭ alfa-partiklo
 en fiziko: fizika grando angula akcelo
 en fizika kemio: fizika grando linia dilatkoeficiento aŭ  surfaca dilatkoeficiento de substanco
 en organika kemio, kune kun sekvaj grekaj literoj: pozicio de karbono en kemia kombinaĵo numerante je direkto for de funkcia grupo, alfa karbono estas la unua do en la plej proksima pozicio (sistemo iomete malnoviĝinta sed daŭre uzata)

 en matematiko, kune kun sekvaj grekaj literoj: iu angulo aŭ eĉ valoro en algebro

La majuskla litero alfo estas malofte uzata kiel simbolo, ĉar ĝi kutime aspektas idente al la majuskla latina A.

 Vidu ankaŭ 

 Greka alfabeto

Kategorio:Greka alfabeto
Kategorio:Apartigiloj