Bacba lingvo

La Bacba Lingvo (ankaŭ nomate Bac, Baci, Bacbi, Bacb, Bacaŭ, Cova-Tuŝ) estas la lingvo de la Bacba popolo, Kaŭkaza malplimulto. Ĝi havis inter 2 500 kaj 3 000 parolantojn en 1975.

Estas nur unu dialekto. Ĝi ekzistas nur kiel parolata lingvo, ĉar la bacba popolo uzas la Kartvelan kiel sian skriban lingvon.

 Klasifiko 
La bacba apartenas al la naĥa familio de kaŭkazaj lingvoj (vidu la artikolon naĥoj). La lingvo estas ne reciproke interkomprenebla kun la ĉeĉena nek kun la inguŝa, la aliaj du membroj de la naĥa grupo.

 Historio kaj geografia distribuo 
Ĝis la mezo de la 19-a jarcento, la bacboj loĝis en Tuŝetio, la monta regiono de Nordorienta Kartvelio. La Cova Montfendo en Tuŝetio estis priloĝata de kvar bacbaj komunumoj: la Sagirta, Otelta, Mozarta kaj Indurta. Poste ili setlis sur la Kaĥetian Ebenon, en la vilaĝo Zemo-Alvani, kie ili ankoraŭ restas. Administre ili estas parto de la Aĥmeta distrikto de Kartvelio. 

Plej multaj parolantoj de la bacba loĝas en la vilaĝo de Zemo-Alvani, sur la Kaĥetia Ebeno, en la Aĥmeta distrikto de Kartvelio. Estas iuj familioj de bacboj en Tbilisi kaj aliaj pli grandaj urboj en Kartvelio.

 Gramatiko 
 Morfologio 
La bacba havas ok substantivajn vortklasojn, (genrojn), la plej alta nombro inter la kaŭkazaj lingvoj. La bacba ankaŭ havas eksplicitajn fleksiojn por agenteco de verbo; ĝi faras distingon inter  "Mi falis suben" (ne proprakulpe) kaj  "Mi falis suben" (proprakulpe).

 Fonologio 
 Vokaloj
Vidu http://titus.fkidg1.uni-frankfurt.de/didact/caucasus/kaukvok.htm#Bats

 Konsonantoj 
Vidu http://titus.fkidg1.uni-frankfurt.de/didact/caucasus/nekklaut.htm#batsbi

 Eksteraj ligiloj 
 La Ruĝa Libro de Popoloj de la Rusia Imperio: La bacboj
 Ethnologue raporto pri la bacba
 Raporto pri la Lingvoj de la Monda 

Kategorio: Naĥ-dagestana lingvaro
Kategorio: Lingvoj de Kartvelio
Kategorio: Lingvoj laŭ alfabeto