Beto

La beto estas herba planto el la familio Kenopodiacoj laŭ Cronquist aŭ Amarantacoj laŭ APG. Ĝia nomo devenas de la franca substantivo betterave (bette estas blito, kaj rave estas napo). La tubera radiko servas krom por kuirartaj celoj, por produktado de sukero (sukerbeto; saĥarozo). Ekzistas ankaŭ kulturata vario por nutrado de bestoj.

La beto riĉas je sukeroj. Ĝi montriĝas kiel unu el la plej fero-riĉaj legomoj, kaj en la radiko kaj en la folioj. En naturaj kondiĉoj, la beto konserviĝas ĝis unu semajno, se tenata en malvarmeta kaj ombra loko. En fridujo, ĝi konserviĝas ĝis 15 tagoj, se pakita en traborita plasta sako; se oni konservas ĝin en senŝeligita, raspita aŭ pikita stato, ĝia freŝdaŭro reduktiĝas al tri aŭ kvar tagoj.

Specoj
Beta adanensis A. Pamukc. ex Aellen
Beta atriplicifolia Rouy
Beta cicla Lineo
Beta corolliflora Zossimovic
Beta lomatogona Fischer & C. Meyer 
Beta macrocarpa Guss.
Beta maritima Lineo      
Beta nana Boiss. & Heldr.
Beta patellaris Moq.
Beta patula Aiton
Beta procumbens Lineo
Beta trigyna Waldst. & Kit.
Beta trojana Pamukc. ex Aellen
Beta vulgaris Lineo

Nutraĵa valoro
Ĉiuj 100 gramoj da beto enhavas:
 Kalorioj - 50 kcal
 Proteinoj - 3 g
 Grasoj - 0 g
 Vitamino A - 42 U.I.
 Vitamino B1 (Tiamino) - 50 mcg
 Vitamino B2 (Riboflavino) - 55 mcg
 Vitamino B5 (Niacino) - 0,40 mg
 Vitamino C (askorbata acido) - 36 mg
 Kalio - 350 mg
 Natrio - 95 mg
 Fosforo - 40 mg
 Kalcio - 25 mg
 Zinko - 5 mg
 Fero - 3 mg
 Mangano - 0,5 mg

Kategorio:Legomoj
Kategorio:Amarantacoj