Sablokalidro

La Sablokalidro (Calidris alba) estas eta kalidro kaj eta vadbirdo de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj.

 Disvastiĝo 
Tiu kalidro reproduktiĝas en tundro de nordaj Alasko, Gronlando, Siberio kaj Kanado. Ĝi estas ĉirkaŭpolusa arkta reproduktanto kaj longdistanca migranto kiu vintras suden en Ameriko el Usono suben, en centra kaj suda Eŭropo, Afriko, suda Azio kaj Aŭstralio. Ĝi estas tre socia vintre, foje formante grandajn arojn en marbordaj kotejoj aŭ sablaj strandoj.

 Aspekto 
Ĝi estas sufiĉe malsimila al aliaj kalidroj laŭ aspekto, kio supozigas la fakton, ke ĝi estus lokita en unutipa genro Crocethia. Postaj pristudoj (Thomas et al., 2004) indikas tamen, ke la Sablokalidro estas preskaŭ tipa "kalidro" aŭ eta kalidro kaj dekomence estu disigita de la grandaj kalidroj de la preciza genro Calidris kaj lokita kun siaj samgenranoj en aparta genro. Finfine ĝi estis lasita en la genron Calidris.

La Sablokalidro estas simila laŭ grando -20 cm longa kaj pezo 55 ĝis 85 g- al la Bunta kalidro, sed pli fortika kaj kun maldika beko. Ĝi montras fortan blankan flugilstrion dumfluge kaj nigran centran strion en blankoborda pugo kaj griza vosto. Someraj plenkreskuloj estas ruĝbrunaj dorse, bruste kaj kape. La dorso tamen estas forte markita de nigraj plumoj ĝis la vosto. Krome estas nigra traokula strio. La gorĝo kaj la tuta ventro estas blankaj. La kruroj, okulo kaj beko nigraj.

La vintra birdo estas tre pala -la plej pala kalidro-, preskaŭ blanka escepte helgrizaj dorso, krono kaj traokula strio kaj preskaŭ nigra makulo en ŝultro. Tiu blankeco estas la kialo de la scienca latinlingva nomo, alba, kiu estas latina vorto por "blanka". Junuloj estas makulitaj je blanko kaj nigro kaj montras pli da kontrasto ol plenkreskuloj.

 Kutimoj 
La Sablokalidro kuras laŭ la sablaj strandoj aŭ estuaroj per specifa rapideco kiel de "biciklado", kun oftaj haltiĝoj por pluki etajn manĝerojn kaj forkuro el venantaj ondoj. Ĝi manĝas etajn krabojn kaj aliajn etajn senvertebrulojn. Printempe tiuj birdoj migras norden el ekzemple Sudameriko kaj manĝas grandajn kvantojn de ovoj de Hufuma krabo en la golfeto Delavaro.

Printempe la birdoj alvenas al arktaj reproduktejoj (vidu mapon), kie la ino demetas 3-4 ovojn en surgrunda truo. Poste, somere, vizaĝo kaj gorĝo iĝas ruĝeca. En nestejoj tiuj birdoj manĝas ĉefe insektojn kaj iome da planta materialo. Foje ili estas monogamaj, foje la ino demetas por pli ol unu masklo, foje faras duan demetadon por sia masklo dum ŝi zorgas la unuan.

La konduto de la Sablokalidro estas diferenciga kiam la grando ne povas sufiĉi kaj la reprodukta plumaro povas esti miskonsiderata kiel alia variaĵo de kalidro, aŭ vintra plumaro povas estis misidentigita kiel de Bunta kalidro aŭ Granda kalidro. Ĝi povas esti identigita disde aliaj etaj vadbirdoj pro manko de malantaŭa fingro.

Ili vivas ĝis 13 jarojn.

Sablokalidro estas unu el la specioj protektitaj de la Traktato por la Konservado de afrikaeŭraziaj migrantaj akvobirdoj (AEWA).

 Bildaro 

 Referencoj 

 Thomas, Gavin H.; Wills, Matthew A. & Székely, Tamás (2004): A supertree approach to shorebird phylogeny. BMC Evol. Biol. 4: 28.  PDF plena teksto  Kroma Materialo
 Eksteraj ligiloj 

 filmoj pri Sablokalidro Interreta Birdo Kolekto
 Informaro pri specio Sablokalidro - Laboratorio Cornell pri Ornitologio
 Sablokalidro Calidris alba  - Birdidentigejo USGS Patuxent
 Sanderling Informaro kaj fotoj pri Sablokalidro - Birdoj kaj Birdumo ĉe Suda Dakoto

Kategorio:Birdoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Kategorio:Skolopedoj