Granda galinago

Granda galinago, Gallinago media, estas eta sed fortika vadbirdo de la familio Skolopedoj kaj ordo Ĥaradrioformaj.

 Disvastiĝo 
Tiu birdo reproduktiĝas en marĉoj kaj humidaj herbejoj kun malalta plantaro de nordorienta Eŭropo tio estas Skandinavio, Balta maro kaj nordokcidenta Rusio kaj Siberio. Granda galinago estas birdo kiu migras tra Turkio kaj Egiptio kaj travintras en Afriko sub Saharo, kie ĝi loĝas en pli sekaj medioj ol la ordinara galinago. La eŭropa reproduktanta loĝantaro malpliiĝas iomete kaj lastatempe estas nur ĉirkaŭ 2.000 reproduktaj paroj; malpliiĝon kaŭzas sekigado de ties medio por terkulturado kaj ĉasado.

 Aspekto 
eta|maldekstre|220ra|Dumfluge.
eta|maldekstre|220ra|Naumann, 1905.
Plenkreskuloj estas sufiĉe longaj birdoj – 26–30 cm – kun enverguro de 42–50 cm kaj pezo de 160 ĝis 190 g; tiel ili estas iomete pli grandaj, sed konsiderinde pli fortikaj ol la ordinara galinago kaj havas pli mallongan bekon ol tiu - 6 aŭ 7 cm - kaj rektan kaj malhelan, pli malhelan ĉepinte. Ili havas mallongajn grizverdajn krurojn. La korpo estas brunpunkta supre kaj hela sube - pli ol la ordinara galinago - kaj pli striita nigre, kvazaŭ kun skvamoj. En tiu malhela dorso videblas klare du helaj strioj laŭlonge de la dorso kaj iom pli sube aliaj pli mallongaj helaj markoj kvazaŭ skamoj; ĉiuj estas iom flavecaj. Ili havas malhelan strion tra la okulo inter du helaj kaj supre alia pli malhela kaj larĝa laŭ la krono; inter tiuj el ambaŭ flankoj estas mallarĝa hela strio ĉe la mezo de la krono. La flugiloj estas larĝaj kaj havas helan strion. La vosto estas iom ruĝeca - sed ne tiom kiom tiu de la ordinara galinago - kaj havas blankajn angulojn. Maskloj estas iomete pli grandaj.

 Kutimoj 
eta|maldekstre|Ovo de Gallinago media.
Maskloj paradas ceremonie dum la reprodukta sezono per streĉado, ŝveligo de la brusto kaj malfermo de la vosto kiel ventumilo. Ili povas salti supren kaj produktas diversajn sonojn dum tiu ceremonio; dume ili formas rondon kies centron okupas la supozeble plej bonaj reproduktantoj. Ili povos atingi la inojn. La ino demetas 3-4 ovojn en nesto tre bone lokita surtere; poste nur ŝi kovas dum iom pli ol tri semajnoj.

Granda galinago manĝas en milda koto per tuŝoprobado aŭ bekoplukado per rigardo. Ĝi manĝas ĉefe insektojn kaj tervermojn kaj eventuale plantan materialon. Ĝi estas malfacile videbla, pro kamufliĝo en sia medio. Post ekflugo pro ĝenado ili flugas silente, malalte kaj rekte - ne zigzage kaj alte kiel ordinara galinago - malproksimen antaŭ kaŝi sin denove inter plantaro.

Granda galinago estas unu el la birdaj specioj protektataj de internacia traktato favore la afrikeŭraziaj migrantaj birdoj.

 Eksteraj ligiloj 

 Granda galinago 

Kategorio:Galinagoj