Lotaringo

Lotaringo estis mezepoka reĝolando, kiu poste dividiĝis en la duklandojn Brabanto kaj LorenoLotaringio laŭ la unua eldono de la Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV) el 1970, paĝo 650, Lotaringo laŭ la postaj eldonoj de 2002, paĝo 692, same de 2005 kaj ankaŭ laŭ la eldono de 2020, konsultebla kaj presite kaj en reta formo (). La nomo devenas de Lotaro la 2-a.

 Historio 
En 855 Lotaro la 1-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperion mortis en Prüm. Lotaro la 2-a, lia filo, iĝis reĝo de reĝolando inter tiamaj Francio kaj Ĝermanio.

En 856 en Orbe la tri fratoj (Ludoviko, Karlo kaj Lotaro) difinis la limojn de siaj teritorioj.

En 863 kiam Karlo mortis, Lotaro la 2-a ricevis la plejparton de la diocezo de Bezansono.

En 869 Lotaro la 2-a mortis. Poste Lotaringo estis pridisputita inter Francio kaj Ĝermanio. Ekde 925 ĝi iĝis tute Germania. En 959 Bruno la frato de Oto la 1-a dispartigis la Lotaringon al Alta Lotaringo (Loreno) kaj Malalta Lotaringo. Ankaŭ la tri episkopaj urboj (Messo, Tulo, Verduno) eliras el Lotaringo.

 Vidu ankaŭ 
 Meza Frankio
 duklando Brabanto
 duklando Loreno

 Referencoj


Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 9-a jarcento
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 950-959
Kategorio:959