Yrjö Kokko

Yrjö Olavi Samuli KOKKO ( en Sortavala –  en Helsinko) estis suoma verkisto. Li loĝis en Finna Laponio en la komunumoj Enontekiö kaj Muonio. Tie li skribis librojn pri Laponio. Lia plej famaj libroj estas "Pessi ja Illusia" kaj "Laulujoutsen". La "Laulujoutsen" rakontas pri kantocignoj. Post dua mondmilito la kantcigno estis preskaū malaperinta en Suomio. Kokko kaj lia samea amiko Niuniu serĉis kantcignojn en finna Laponio kaj sukcesis en la jaro 1950. La libro Laulujoutsen ŝanĝis opiniojn pri kantocignoj kaj nun kantocigno ne estas malofta en Finnlando. La nomo de olda hejmdometo de Yrjö Kokko en Enontekiö estas "Ungelon torppa" (esperanto: dometo de blanka merĝo). Kokko estis forta amiko de hundoj. Molli estis lia hundo, kiu estas esenca en lia verkado.

 Verkoj 
 Kotieläin – Anatomia ja fysiologia kouluja ja itseopiskelua vasten (1932)
 Pitäkää tulta vireillä (1941, teatraĵo)
 Miglin joutsenet (1941, teatraĵo)
 Pessi ja Illusia (1944)
 Neljän tuulen tie (1946)
 Laulujoutsen (1950)
 Sudenhampainen kaulanauha (1951)
 Hyvän tahdon saaret (1953)
 Ne tulevat takaisin (1954)
 Ungelon torppa (1957)
 Tunturi (1961)
 Täydennysmies (1962)
 Pessi ja Illusia (1963) (mallonga versio de Pessi ja Illusia por infanoj)
 Perheen jumppakirja (1963)
 Sota ja satu (1964)
 Molli, maailman viisain koira (1965)
 Alli, jäänreunan lintu (1966)
 Poro – Muistelus (1969)
 Parhaat ystäväni – Valikoima Yrjö Kokon eläinkuvauksia (1970)

Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Sameio