Hrosvitha

Hrosvitha de Gandersheim, Germanio, vivis de ĉirkaŭ 930/935 ĝis post 970 p.Kr. Ŝi estis monaĥino en la urbeto, laŭ kiu ŝi nomiĝis. El malnova Saksa nobela familio, ŝi ricevis bonan edukon. Per sia verkado de - iom primitivaj - komedioj ŝi klopodis por forigi la paganajn aŭtorojn el la instruprogramo.

La humanisto Conrad Celtis malkovris ŝiajn verkojn en 1501. Dividiĝas ŝia verkaro en tri librojn:

La unua libro enhavas ok longajn poemojn:
 la vivo de Maria
 la ĉieliro de Jesuo
 4 martirlegendoj
 du konvertiĝoj por interligo kun la diablo
Ofta temo estas laŭdo al ĉasteco kaj virgulineco.

La dua libro estas kolekto de ses teatraĵoj en iom rimita prozo kaj enhavas martir- kaj konvertiĝo-historiojn el la frua kristanismo. Per tio ĉi ŝi estas la plej unua teatro-aŭtoro de la Mezepoko.

La tria libro estas tre difektita, kaj konservas pli malpli duonon de epopeo pri imperiestro Otto la 1-a kaj fondohistorion pri ŝia propra monaĥinejo.

 En Esperanto 
Tradukita estas Dulcitius por Antologio Latina.

 Vidu ankaŭ 
 615 Roswitha

Kategorio:Literaturo
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Mezepoko
Kategorio:Kristanaj hagiografoj