Maldikbeka kurlo

La maldikbeka kurlo aŭ maldikbeka numenio, Numenius tenuirostris, estas vadbirdo el la ordo de ĥaradrioformaj birdoj kaj familio de skolopedoj.

 Disvastiĝo 
Tiu specio reproduktiĝas en tajgo de sudokcidenta Siberio aŭ centra Azio, kaj estas migranta birdo, kiuj vintras ĉe la orienta Mediteraneo, ĉefe en Balkanio, Turkio kaj Italio, pli malofte en okcidenta Mediteraneo, ĉefe en Maroko.

 Aspekto 
La maldikbeka kurlo estas mezgranda kurlo, proksimume de sama grando – ĉirkaŭ 40 cm – kiel malgranda kurlo, sed pli simila al Granda kurlo laŭ plumaro. Ĝi estas ĉefe brungriza dorse kun pli hela pugo kaj suba parto. Kompare kun la granda kurlo ĝi estas pli blanka ĉe brusto, vosto kaj subflugiloj, kaj la beko estas pli mallonga, maldika kaj iomete pli rekta ĉebaze. La flankaj malhelaj makuletoj havas malsimilan formon, ĉar ili estas pli rondaj aŭ de formo kvazaŭ de invertita koro pli ol de sago. La kapo montras fajnajn striojn ne tiom kolormarkitajn kiel tiuj de malgranda kurlo.

 Kutimoj 
La voĉaj alvokoj estas pli mallongaj kaj malpli akraj ol tiuj de granda kurlo, sed per simila "kur-li". Ĝi uzas ankaŭ pli subitan "kju-i" por alarmo.

Tiu specio manĝas per kribrado en milda koto de etaj senvertebruloj aŭ plukado de etaj kraboj kaj similaj predoj el la grundo aŭ akvosurfaco. Antaŭ migrado beroj estas grava parto de la manĝaĵo.

La nesto estas nuda truo en tundro aŭ arkta stepo. La ino demetas 4 ovojn. Ili estis sufiĉe sociaj for de la reprodukta sezono, eĉ kun aliaj birdaj specioj.

 Nombrada malpliiĝo 
Post longa malpliigo, nuntempe estas specio tro rara, de malmultega kaj malpliiĝanta populacio – ĉirkaŭ 50 birdoj – kaj nur 2 aŭ 3 vidoj en la lastaj jaroj. Pro tio la specio estas klasita kiel endanĝera specio, kaj probable la unua birdo en Eŭropo, kiu iĝos formortinta en la lastaj 150 jaroj. Kialo de tiu malpliiĝo estas ĉefe troa ĉasado ĉe la Mediteraneo kaj perdo de medio ĉefe ankaŭ en la vintraj ejoj, ĉar en la siberiaj reproduktejoj restas sufiĉe da taŭgaj lokoj. Tamen iam eble estis pli multnombra eĉ ol la du parencaj samgenranoj, nome malgranda kurlo, Numenius phaeopus, kaj granda kurlo aŭ eŭrazia kurlo, Numenius arquata.

La lasta konita nesto troviĝis en 1924, ĉe Tara (57°N 74°O), en Omsko, Siberio. Ne multe oni scias pri la lasta nombrado de tiu specio kaj pri ĝiaj reproduktejoj, ĉar ties teritorio estas tro ampleksa. Sed oni ne vidas ilin ĉe iamaj vintrejoj en Maroko, lastatempe ĝis 1994 ĉe lageto Merja Zerga, sed oni vidis fine de la 20-a jarcento kelkajn ekzemplerojn en Italio kaj Grekio. Nuntempa polemiko okazas, ĉu vere la specio ankoraŭ ekzistas aŭ ne.

 Notoj kaj referencoj 

 Shorebirds de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-7099-2034-2.
 Slender-billed Curlew in Northumberland. British Birds 95: 272-299 (2002).
 Where does the Slender-billed Curlew nest? British Birds 95: 334-344 (2002).

 Eksteraj ligiloj 
 ARKive - bildoj kaj filmoj de La Maldikbeka kurlo aŭ Maldikbeka numenio, Numenius tenuirostris 
 La Maldikbeka kurlo aŭ Maldikbeka numenio, Numenius tenuirostris, ĉe Druridge Pools akceptite unuafoje ĉe Britio (kun foto) 

 Fotoj el Maroko
 Birdlife International factsheet 
 IUCN Ruĝa Listo de specioj
 Birdlife informo 

Kategorio:Skolopedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio