Verdkrura galinolo

La verdkrura galinolo, ordinara galinolo aŭ pli simple galinolo, kvankam tiu vorto utilas ĉefe por la tuta genro Gallinula, (Gallinula chloropus) estas birdo de la familio de Raledoj kaj ordo de Gruoformaj.

 Disvastiĝo 
Temas pri birdo kiu estas tre disvastigata tutmonde -spite malpliigo de medio-, escepte de Antarkto kaj la plej granda parto de Oceanio. Ekzistas en malsekaj regionoj en tuta Afriko, escepte Saharo, en tuta Azio escepte norda Siberio kaj la plej sekaj desertoj araba, irana, okcidentĉinaj kaj ekzistas ankaŭ en la tuta Eŭropo, escepte Islandio, norda Skandinavio kaj norda Rusio.

 Aspekto 
Ĝi estas tre facile rekonebla specio, mezgranda birdo (33 cm. kaj 260-400 g.), de malhela plumaro escepte blankaj subflugiloj -laŭlonge de flanko- kaj subvosto, flavverdaj kruroj -kun ruĝa ringo en la supra parto super genuo- kaj ruĝa frunta ŝildo. La beko estas ruĝa en la baza duono kaj flava en la pinta duono. Pli precize la plumaro estas malhelgriza, kapo kaj kolo pli malhela, dorso pli brungriza kaj ventro malhelblugriza. Junuloj estas pli brungrizaj, havas blankajn gorĝon kaj ventron kaj ne havas ŝildon.

 Kutimoj 
Ĝi estas ofta birdo kiu reproduktiĝas en marĉa medio kaj lagoj kun sufiĉe da plantaro, rojoj, kanaloj kaj kanaletoj kaj eĉ en farmoj. Kvankam ĝi estas ofte apartema, povas esti vidata en tiuj malsekaj medioj pare aŭ en aroj da ĝis miloj da membroj kaj eĉ preskaŭdresita apud homoj aŭ homa agado. Loĝantaroj de regionoj kie akvo frostas vintre, kiel ĉe orienta Eŭropo, migras al pli varmaj regionoj.

Tiu specio manĝas ampleksan diversecon el vegetala materialo kaj etaj akvobestoj. Ili manĝoplukas dum naĝado aŭ piedirado tra la marĉo. Dumnaĝado ĝi balancigas la kapon. Se oni ĝenas ĝin, movas la voston. Ĝi foje plonĝas. Ĝi ekflugas per plaŭdado kaj flugas mallonge, malalte kaj hokante krurojn.

Voĉo estas raŭka krik aŭ kurik.

 Reproduktado 
La nesto estas tegmentohava kesto konstruita surgrunde inter densa vegetaĵaro kaj foje en arboj aŭ en forlasitaj nestoj de aliaj specioj. La ino demetas 4-12 ovojn, kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ tri semajnoj. Ambaŭ gepatroj kaj kovas kaj zorgas la idojn. La ino povas demeti pli ol unu demetadon jare; tiukaze la idoj de la unua demetado helpas la gepatrojn zorgi la idojn de la dua.

 Subspecioj 
La specio estas dividita en 5 subspeciojn. 
 Gallinula chloropus (Linnaeus), 1758.
 Gallinula chloropus chloropus (Linnaeus) 1758. Hispanio, Britio.
 Gallinula chloropus guami Hartert 1917. Marianaj insuloj.
 Gallinula chloropus meridionalis (Brehm,CL) 1831
 Gallinula chloropus orientalis Horsfield 1821.
 Gallinula chloropus pyrrhorrhoa Newton,A 1861

 Referencoj 


 Vidu ankaŭ 
 Bermudaj subtropikaj koniferaroj
 Amerika galinolo

 Eksteraj ligiloj 
 Filmoj de Verdkrura galinolo

eta|dekstra|250ra|Eŭropa disvastiĝo de Verdkrura galinolo. Verda: tutjare; flava: nur somere.

Kategorio:Raledoj