Historiaj provincoj de Svedio

estas la sveda vorto por historia provinco de Svedio kaj la hodiaŭa Finnlando; la vorto mem signifas "pejzaĝo". La historiaj provincoj estis la administra divida unuo de la sveda reĝlando, ĝis Axel Oxenstierna dum la jaro 1634 reformis la administran dividon: la limoj de la tiam kreitaj modernaj provincoj () ne identas kun la historiaj.

Kvankam la historiaj provincoj jam ekde la 17-a jarcento ne plu havas politikan signifon, ili tamen daŭre havas grandan signifon en la ĉiutaga lingvouzo de la civitanoj de Svedio. Multaj svedoj ankoraŭ hodiaŭ tre identigas sin kun sia provinco.

La historiaj provincoj estas grupigitaj en tri, ĝis la jaro 1809 kvar landopartoj () aŭ ĉefregionoj:

 La historiaj provincoj de Svedio 
eta|<center>la historiaj provincoj de Svedio


  – Blekingo
  – Bohuslando
  – Dalio
  – Gotlando
  – Halando
  – Skanio
  – Smolando
  – Vestrogotio
  – Elando aŭ Oelando
  – Ostrogotio


  – Dalekarlio
  – Neriko
  – Sudermanio
  – Uplando
  ( ĝis 1815) – Vermlando
  – Vestmanio


  – Angermanio
  – Gestricio
  – Helsinglando
  – Herjedalio
  – Jemtlando
  – Laplando aŭ Laponio
  – Medelpado
  – Okcidenta Botnio
   – Norda Botnio

 (Finnlando) 
Ĝis la jaro 1809 la hodiaŭa Finnlando apartenis al Svedio kaj same estis disdividita laŭ -oj. Ili estis:

 (Orienta Lando)
  ()
  ()
  ()
  ()
  ()
 Karelio (, ) inter 1721 kaj 1811 apartenis al la Rusia Imperio, kaj la orienta duono post konkero de la sovetunia ruĝa armeo ekde la jaro 1940 denove estas parto de Rusio.
 Ingrio (, ,  [Iĵóra]) parto de Rusio ekde 1721.
 – ĝis la jaro 1809
  ()
 – ĝis la jaro 1809
 Laponio () administre ĝis la jaro 1809 apartenis al .
  () same administre ĝis la jaro 1809 apartenis al .