Retablo

Retablo estas vando en kristana preĝejo malantaŭ altaro kun religiaj skulptaĵoj aŭ pentraĵoj, ofte aranĝita kiel triptiko. La etimologio de la vorto esprimas la pozicion re- : «malantaŭ» la altaro.

Retablo dupanela nomiĝas diptiko, tripanela triptiko kaj kun pli da paneloj poliptiko.

Laŭ Francisko Azorín retablo estas Ligna aŭ ŝtona verko, ĉe la fono de altaro. La unuaj retabloj de la kristanaj temploj estis porteblaj, de la 12ª jc. konstruiĝis fiksaj.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 177. Li indikas etimologion el la latina retabulum, el retro tabularium (malantaŭa tabularo).Azorín, samloke.

 Artistoj 
 Hieronymus Bosch
 Jan van Eyck
 Benozzo di Filipuccio
 Nikolao Gerhaert
 Matthias Grünewald
 Veit Stoß

 Vidu ankaŭ 

 Altarero
 Ĉefaltaro

 Notoj 

Kategorio:Arkitekturaj eroj
Kategorio:Pentraĵoj
Kategorio:Kristanismo