Tajdocentralo de la Rance

300ra|dekstra|eta|Alia vido al la baraĵo
La tajdocentralo sur la rivero Rance estas centralo, kiu tiras sian energion de la forto de la tajdo, tio estas el la tajda energio. Ĝi situas je la enfluejo de la rivero Rance, inter Dinard kaj Saint-Malo, en Bretonio, Francio. Ĝi estas la unua tajdocentralo en la mondo.

 Historio 
La ideo pri konstruado de tajdocentralo sur la rivero Rance venis de Gérard Boisnoer, en 1921.

La unua laborejo pri tajdocentralo komenciĝis en l’Aber-Wrac'h en la departemento "Finistère" en 1925. La projekto estis forlasita unue de s-ro Le Troquer en 1928, por esti reprenita de s-ro Tardieu. La laborejo estis forlasita, en 1930, pro manko de mono. La planoj de tiu centralo utilos kiel bazo por la sekvantaj. La uzo de la tajdenergio ne estas nova, ĉar de longe la tajdmuelejoj ekzistis en lokoj atingeblaj de la tajdo, aparte laŭlonge de la rivero Rance.

La unuaj esploroj por la prilaboro de nova tajdocentralo sur la buŝo de la rivero Rance datiĝas de 1943, fare de la kompanio pri esploro de tajduzo (franclingve "Société d’étude pour l’utilisation des marées" aŭ SEUM.

La konstruado daŭris tri jarojn kaj estis finita en 1966. Charles de Gaulle, Prezidanto de la franca respubliko, inaŭguris la akvocentralon la 26-an de novembro 1966. 

 La «bulbaj grupoj» 
La elektra centralo inkludas 24 horizontalaksajn kaplan-turbinjon pelantan ĉiujn 10 MW-alternatoron. Ĉiu turbino estas ligita al sia alternatoro en sama ĉirkaŭaĵo, kiu havas formon de bulbo, tiel ke la aro de ambaŭ nomiĝis «bulba grupo». La kvar padeloj de ĉiu turbino estas alĝustigeblaj por generi elektron kaj dum la fluso (20 % de la elektro produktita) kaj dum malfluso (80 % de la elektro produktita dum la malpleniga fazo de la estuaro).. La meza flukvanto de la grupo estas 260 
m3/s ; la akvo movigas la kvar padelojn de ĉiu turbino (maksimuma turbinflukvanto por ĉiu el la 24 turbinoj 6 600 m3/s). La rotacirapido de la turbinoj estas 93 revolucioj por minuto, kio permesas al fiŝoj trapasiVisite dans les entrailles de l'usine marémotrice (Vizito en la internaĵo de la tajdocentralo), en la retejo: entreprises.ouest-france.fr; alirita la 21an de julio 2014 ()La «bulbaj grupoj» ;  alirita la 21an de julio 2014. ()

 Enŝlimiĝado 

La digo de la Rance perdas jare 1 % de sia kapablo pro la ŝlimiĝo, kiun ĝi kaŭzasL’envasement de l’estuaire - Une conséquence du barrage (Enŝlimiĝo de la estuero – Konsekvenco de la baraĵo  En la retejo: geographie.ens.fr. Enŝlimiĝado estas tiel signifa ke ĝi minacas la navigeblecon de la Rance (Solvoj kontraŭ enŝlimiĝado) En la retejo: letelegramme.com (). La amasiĝoj de ŝlimo transformis la blankajn sablajn strandojn en ŝlimejojnFotoj antaŭ kaj post la baraĵo En la retej: rance-environnement.net (). Ili estas kovritaj per dika tavolo de ŝlimo, kiu povas atingi 3 mCitita 70 fojojn! Bilans de l'usine  en la retejo: hmf.enseeiht.fr (). Tamen, la Rance-ejo estis klasifikita kiel Natura 2000-zonoINPN : Le site de la Rance , en la retejo: inpn.mnhn.fr; alirita la 19an de julio 2014 ().

 Turismejo kaj ponto  
La Rance-tajduzino estas turismejo, kiu altiris pli ol  homojn en 2006.. La digo enhavas muzeon Découverte de l'usine marémotrice de la Rance (Malkovro de la Rance-tajdocentralo) (Prezento de La marflua centralo de Rance, eldonejo de EDF)  (). 

La departementa vojo 168 pasas super la digo kaj tiel ligas Dinard al Saint-Malo. Antaŭ la konstruado de la digo, tiu itinero postulis pasi tra Plouër-sur-Rance por transiri la riveron per la Saint-Hubert-ponto. La frekvencoj de kluzmalfermo por boatoj estis limigitaj en 2005 fare de la subprefekto en favoro de aŭtotrafiko sur la digo.

 Vidu ankaŭ 
 Akvoenergio
 Hidroelektra centralo
 Marflua centralo
 Tajda energio
 Tajdomuelejo

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Ttt-ejo pri la tajdocentralo de la Rance 
 Alia ttt-ejo pri la tajdocentralo de la Rance 
 Tria ttt-ejo pri la tajdocentralo de la Rance 
 Antaŭa inventarslipo 
 Inventarslipo pri industria heredaĵo 

Rance, tajdocentralo
Kategorio:Ekonomio de Francio