Hrihir Tjutjunnik

Hryhir Tjutjunnyk (1937-1980), ukraine Григір Тютюнник, naskiĝis en kamparula familio. Laboris en kolĥozo, tanka uzino, minejo, central-konstruado, servis en armeo. Post diplomiĝo en Ĥarkiva Universitato laboris kiel instruisto, poste en redakcioj de gazetoj, literaturaj revuoj, ĉe Kijiva Dovĵenka kinostudio. Li estas aŭtoro de multaj noveloj kaj rakontoj pri vivo de la ukrainaj kamparanoj en la 20-a jarcento. Pro la cenzuraj limigoj la verkisto ne sukcesis eldiri ĉion, kio dolorigis lian koron. Atentema leganto divenas mem pri kio temas. Kaj temas efektive pri tragediaj 30-40-aj jaroj de XX jc. en ukraina vilaĝo.

Tradukis de la rusa.

Sinmortiginto.

Laŭreato de la Ŝevĉenka ŝtata premio (1989, postmorte). Liaj verkoj tradukitaj aperis en lingvoj estona, angla k.a.

Olga Kerzjuk esperantigis novelojn de H. Tjutjunnyk:
 Tri kukoloj kun salutkliniĝo (Laŭte!, 71, 1987)
 Sovaĝulo (Fonto, 104)
 Acera ŝoso (Fonto, 123)
 Medalo (Fonto, 129; Ukraina Stelo, 8, 1991)

Kategorio:Ukrainaj verkistoj
Kategorio:Sinmortigintoj