Girlando

eta|statuo de dioj kun girlando

eta|Girlando el fruktoj kaj folioj; Andrea Mantegna, Madono kun infano; San Zeno en Verona
Girlando estas ornama kunplektaĵo el floroj kaj folioj, en formo de kurba ĉeno. (ReVo)

Laŭ Francisko Azorín girlando estas Florĉeno. Kunplektaĵo de floroj k. folioj en formo de ŝnuro por ĉirkaŭi kapon, foston. Ornamaĵo ĝin imitanta.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 82. Li indikas etimologion el antikva germana wiara (diademo, krono) kaj de tie la latina guirlanda,Azorín, samloke. kaj li aldonas terminon girlandi, por ornami ion per girnaldo.Azorín, samloke.

 Simbolo 
En la greka kaj romia mondo girlando simbolas abundon.

 Historio 
Girlandoj troviĝas en preskaŭ ĉiuj artgenroj. Ekde la 4-a jarcento a.K. en la antikva Grekio ĝi estas kutima ornamaĵo arkitektura. Ankaŭ en la romia arkitekturo kaj murpentraĵoj oni ofte renkontas ilin. Ornamaĵoj de vazoj kaj tomboj montras ankoraŭ nuntempe girlandojn. Ofte uzita planto estas laŭro, sed ankaŭ kverkofolioj, vitoj aŭ fruktoj kaj floroj oftas.

Girlandoj troviĝas ankaŭ ĉe mebloj (tabloj, benkoj) kaj kurtenoj. Dum la 18-a kaj 19-a jarcento ili estis preskaŭ deviga parto de la loĝejo.

 Hodiaŭ 
Girlandoj nuntempe ekzistas ankaŭ el papero, plasto, ...
Oni uzas ilin por ornami festoĉambrojn dum naskiĝdatrevenfestoj, kristnasko, karnavalo, ...

 Bildoj 

 Notoj 

Kategorio:Ornamaĵoj
Kategorio:Arkitekturo
Kategorio:Arkitekturaj eroj