Bandar-e Anzali

Bandar-e Anzali aŭ Bandar-e Enzeli aŭ Haveno Anzali (, Bandar-e Pahlavi (perslingve: بندر پهلوی) antaŭ la Irana revolucio estas urbego, havenurbo kaj ripozloko en norda Irano, en Provinco Gilano laŭ bordo de la Kaspia maro. La urbego estas ĉefurbo de la samnoma distrikto. En la loknomo Bandar signifas: haveno, tial la pli mallonga nomformo estas Anzali.
eta|maldekstre|<center>
eta|maldekstre|<center>Urbodomo
eta|300ra|maldekstre|
eta|maldekstre|<center>Hotelo
eta|maldekstre|<center>muzika pavilono

 Bazaj informoj 

 Supermara alteco: m
 Loĝantaro: 118,564 en 2016
 Horzono: UTC + 3:30; somere UTC + 4:30
 Telefonkodo: (+98) 181

eta|150ra|<center>Mapo pri Irano, Anzali estas ruĝa punkto

 Geografio 
Bandar-e Anzali konstruiĝis sur du sablaj duoninsuloj, ĉe la Mordab-laguno. La haveno troviĝas inter la du duoninsuloj. Proksima metropolo estas Raŝto.

 Historio 
Bandar-e Anzali estas malnova urbo en la antikva Irano. Longe ĝi estis sekura haveno por komercŝipoj kaj fiŝkaptistaj boatoj. En 1919 dum la kolapso de la kontraŭsoveta (blanka) rusa armeo dek ok el liaj ŝipoj serĉis rifuĝon en Anzali. En la sekva jaro la sovetia floteto de dek tri ŝipoj faris surprizatakon en Anzali, konkerante la britan garnizonon kaj la dek ok blankajn rusajn ŝipojn. La sovetianoj (ruĝuloj) deklaris la Gilanan Sovetan Respublikon, kiu falis en 1921. La havenurbo prenis la nomon Pahlavi en 1935. Dum la 2-a mondmilito en 1942 evakuita pola trupo ŝipe alvenis al Anzali.

 Ekonomio 
Bandar-e Anzali ankaŭ hodiaŭ estas la plej granda kaspia haveno de Irano. La varma kaj humida vetero permesis al tiu regiono kultivi rizojn kaj teojn. La urbego estas centro de produktado pri kaviaroj, tio estas plene ŝtatmonopolo.

 Klimato 
Bandar-e Anzali havas la plej humidan klimaton en Irano, havante mediteranean klimaton. Jare estas precipitaĵo po 1853,5 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter septembro-decembro pli ofte.

 Trafiko 
Bandar-e Anzali havas trairan vojon, kiu sekvas la marbordon, estas elbranĉiĝo al la meza landparto. Estas bona ligo aŭtovoje kun Mazenderano, Azerbajĝano kaj Teherano. La urbego estas ligita per du pontoj al la proksima insulo.

 Vidindaĵoj 
 lumturo
 longa havenpromenejo
 strando
 muzeo
 minareto kun moskeo

 Rilatoj al Esperanto 
Esperanto-parolantoj estis en la urbo jam en la unua duono de la 20-a jarcento. Ekzemple jam en la jaro 1923 (=1302) Bughdan Hajraptian estis UEA-delegito en la urbo.

 Fontoj 
 interalie WikiTrans
 informoj en la retejo iranicaonline.org

 Eksteraj ligiloj 
  ()

Kategorio:Urboj de Irano
Kategorio:Havenurboj