Harry Hopkins

Harry Lloyd HOPKINS ( - ) estis usona juristo, demokrata politikisto, unu direktisto de New Deal, elpensinto de la tutlandaj publiklaboraj programoj en la 1930-aj jaroj. Dum la dua mondmilito, li estis plej proksima kaj konfida konsilanto de Franklin D. Roosevelt (1941-1945), loĝanta en la Blanka Domo.

 Vivo 
Li komence laboris kiel sociala laboristo, post kolapso de la borso en 1929, oni nomumis lin en 1931 afergvidanto (poste prezidanto) de krizotrakta ofico de Novjorko. Tiun instituton fondis Roosevelt kiel guberniestro kaj kiam li iĝis prezidento en 1933, li kunportis Hopkins al Vaŝingtono.

Hopkins atingis ĝis 1938, ke oni disdonu pli ol 8,5 miliardojn da usonaj dolaroj por helpi al la 15 milionoj da senlaboruloj (1/4 de la aktiva laboristaro). Tiutempe li estis gvidanto de diversaj ŝtataj helpoficoj.

Hopkis estis ministro pri eksteraj aferoj (1938-1940), respondeculo de la Lend-Lease en 1941. Konata pro simpatio al Sovetunio kaj Stalin, kio sendube esence influis politikon de la prezidento de Usono. 

En 1990 estinta oficiro de KGB, Oleg Gordievskij, en sia libro asertis, ke Hopkins estis soveta agento. Laŭ dokumentoj de la arkivo de Mitroĥin, publikigitaj en 1996, rezultas, ke Hopkins transdonis al soveta ambasadoro informon, ke unu el la agentoj de la KGB en Usono estis subaŭskultata de la CIA.

 Bibliografio 
 Robert Sherwood: Roosevelt and Hopkins (1948)

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj