Friedebert Tuglas

Friedebert TUGLAS (naskiĝis la  en Ahja; mortis la  en Talino) estis estona verkisto, kritikisto, tradukisto kaj literatursciencisto.

Friedebert Tuglas estis filo de lignaĵisto kaj lernis en Tartu. Li estis socialdemokrato kaj partoprenis la malsukcesan rusian revolucion de 1905. De 1906 ĝis 1917 li vivis en ekzilo, precipe en Finnlando, Germanio kaj Parizo. Poste li revenis al Estonio.

Tuglas fariĝis unu el la plej gravaj literaturistoj de Estonio. Li estis membro de la grupo "Juna Estonio" (Noor-Eesti, fondita en 1905). Stile liaj du romanoj (Felix Ormusson 1915 kaj Väike Illimar 1937) kaj multaj noveloj estas miksaĵo de realismo kaj romantikismo. Krome li verkis ampleksajn vojaĝpriskribojn (pri Hispanio, norda Afriko, Norvegio), literaturajn kritikojn kaj priskribojn.

Tuglas eldonis plurajn estonajn literaturajn revuojn, nome Odamees, Ilo kaj Tarapita. En 1922 li fariĝis la unua prezidanto de Estona Verkisto-Asocio.

La edzino de Friedebert Tuglas estis Elo Tuglas. En Talino troviĝas Friedebert-Tuglas-muzeo, literatura centro.

 En Esperanto aperis 
 Miraĝo. Tradukis Henriko Seppik. - En: Literatura Mondo, januaro 1923, paĝoj 2–8.
 En la Fino de la Mondo. Tradukis Henriko Seppik. - Haapsalu: Tamverk, 1924. - 56 paĝoj.
 Popi kaj Huhuu, novelo. Tradukis Henriko Seppik. - Haapsalu: Tamverk, 1924. - 31 paĝoj.
 Kvin Noveloj.'' Tradukis Henriko Seppik.
 1-a eldono. Haapsalu: Tamverk, [1924]. - XV, 159 paĝoj.
 2-a, reviziita eldono. Tallinn: Eldonejo "Eesti Raamat", 1984. - 124 paĝoj.

 Eksteraj ligiloj 

 Tradukoj de verkoj de Friedebert Tuglas en Esperanto en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo

Kategorio:Estonaj verkistoj
Kategorio:Literaturo de Estonio