Ŝnuro

Ŝnuro estas farita el kuntorditaj malpli dikaj fadenoj. La fadenoj povas esti vegetaĵaj, metalaj aŭ plastaj.

Ŝnurego estas forta, dika ŝnuro, kun diametro de pli ol 4 mm, servanta por streĉi maston, pendigi ŝarĝon, tiri veturilon, treni barĝon. Oni uzas ĝin por kunligi aĵojn ekzemple sur velŝipoj.

Ŝnuro povas esti ankaŭ:
 matematike: ĥordo, t.e.rektosegmento, kiu kunligas du punktojn de cirklo aŭ, pli ĝenerale, du punktojn de ia ajn kurbo;
 kablo (ekzemple: telefonŝnuro, ŝnurkonduktilo).

Laŭ Francisko Azorín ŝnuro estas Kunplektitaj linaj, kotonaj, kanabaj, metalaj fadenoj, uzata por ligi aŭ pendigi objektojn.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 193. Li indikas etimologion el la sanskrita snasa (nervo), kaj de tie la greka neuron kaj gota snorjo, snuor.Azorín, samloke.

 Esprimoj 
 tordi ŝnurojn el sablo (vane peni)
 trostreĉi la ŝnuron (tro ofte uzi unu saman rimedon)

 Vidu ankaŭ 
 Dekdunoda ŝnuro
 Grimpado sur ŝnurego
 Nodo
 Plata nodo
 Laĉo
 Preĝoŝnuro
 Saltoŝnuro
 Ŝnurponto
 Ŝnurtira lukto
 Splisado (ŝnuro)
 Haŭsero
 Kanabo
 Rektoŝnuro (aloprofilo de aviadilo)
 Ĥordo (geometrio)

 Notoj 

Kategorio:Manlaboriloj
Kategorio:Materialoj