Minimuma salajro

Minimuma salajro estas tiu plej malgranda minimuma salajro je difinita tempo (plej ofte je monato; sed en Usono, Britio je horo). Ĝi estiĝas per ŝtata decido, leĝa enkonduko aŭ kolektiva interkonsento en laborejo.

 Historio 
La moderna minimuma salajro aperis en Aŭstralio kaj Nov-Zelando fine de la 19-a jarcento. La sekvan paŝojn faris Grand-Britio, kiam en kelkaj profesioj kaj industriaj branĉcoj ĝi ordonis antaŭskribis en 1909 establon de interesreprezenta komitato. En Britio ĝis nun ne ekzistas ĝenerala minimuma salajro. La unuan leĝon pri la minimuma salajro (nur pri virinoj) en Usono enkondukis en 1912 la federacia ŝtato Massachusetts. La ĝenerala enkonduko okazis en 1938 kun tiam 0,25 USD/horo.

 Celo 
Celo de la leĝoj estis la mallongigo de la laborhoro kaj kresko de la salajro. La minimuma salajro aperas en plimulto de la demokratiaj landoj kaj ties sumo dependas pro politikaj, ekonomiaj decidoj, sed plej ofte iom ligita al la ekzista minimumo.

 Komparo 
 ŝtato  laŭleĝe antaŭskribitaminimuma salajro je monato en eŭro (stato: 01/2005) Fonto: Eurostat (dokumento) Luksemburgio  1.467 Nederlando  1.265 Belgio  1.210 Britio  1.197 Francio  1.197 Irlando  1.183 Grekio  668 Usono  666 Hispanio  599 Malto  557 Slovenio  490 Portugalio  437 Pollando  328 Turkio  240 Ĉeĥio  235 Hungario  232 Estonio  172 Slovakio  167 Litovio  145 Brazilo  134,61 Latvio  116 Bulgario  77 Rumanio  72 Rusio  ĉ. 10 (300 rubloj) Svedio, Danio  branĉoreguloj Aŭstrio tra sociala partnero Germanio  (laŭ interkonsento) Svislando  (laŭ interkonsento)

Kategorio:Ekonomio