Svisa Esperanto-Societo

La Svisa Esperanto-Societo (SES; (, , , kaj romanĉe: Societad svizra d’esperanto) estas unu el la plej tradiciaj Esperanto-Societoj de Eŭropo. Ĝi fondiĝis 1903 en Romandio en la hotelo Tête Noire en Rolle la 27-an de septembro. Ĝia unua prezidanto estis Eugène Failletaz, kiu estas ekster la esperanto-movado en Svislando konata kiel grava komerca pioniro de Romandio. Inter la pioniroj de la societo troviĝas ankaŭ personecoj kiel Hector Hodler (kunfondinto de UEA kaj poste prezidanto de ĝi) kaj Edmond Privat. Ĝian sidejon Svisa Esperanto-Societo havas hodiaŭ en la urba biblioteko de La Chaux-de-Fonds en CDELI, kiu entenas ankaŭ la bibliotekon de la societo. La societo oficiale deklariĝis komunutila.

 6-foje gastiganto de Universala Kongreso de Esperanto 
Svisa Esperanto-Societo gastigis 6-foje la Universalan Kongreson de Esperanto, 1906 en Ĝenevo, 1913 en Berno, 1925 en Ĝenevo, 1939 en Berno, 1947 en Berno kaj 1979 en Lucerno. La kongreso en 1939 estis la lasta Universala Kongreso antaŭ la dua mondmilito. Dum la mondmilito kongresoj ne okazis - kaj nur en 1947 en Svislando post la milito la Esperanto-movado, kies ĝermoj povis postvivi en la protektita Svislando en ĉirkaŭe komplete detruita mondo kvazaŭ renaskiĝis, kiel fenikso el la cindro.

 Lokaj societoj kaj grupoj Kultura centro Esperantista KCE 
En La Chaux de Fonds fondiĝis grava kulturcentro ligita al nova E-organizo nomata Esperanta Civito.

En la centro regule okazas E-kursoj, simpozioj, kaj kongresoj (SAT-kongreso). Krome ĝi produktas la tradician gazeton „Heroldo“ en modesta formo 4-paĝa kaj informas internacie per sia ret-organo Heko.

Aktivaj lokaj grupoj kaj kluboj en Svislando nuntempe ekzistas en Bazelo (Esperanto-Societo Bazelo),Sudrejna Kuriero en Berno, en Wil (Esperanto-Klubo Wil),Retejo de Esperanto-Klubo Wil en Ĝenevo (Esperanto-Grupo "La Stelo"Retejo de La Stelo kaj *Espéranto-Genève-Régions"),Retejo de Espéranto-Genève-Régions en Laŭzano (Laŭzana Esperanto-Societo),Retejo de Esperanto-Societo Laŭzano kaj en Zuriko Esperanto-Societo Zuriko.Retejo de Esperanto-Societo Zuriko

Kelkaj SES-anoj membras en SAT (Sennaciisma Asocio Tutmonda), laborista FA de UEA.

eta|200ra|Mireille Grosjean kaj Dietrich Michael Weidmann, kunprezidantoj de SES ĝis 2021

 Prezidantoj de Svisa Esperanto-Societo 
 1903-1904 Eugène Failletaz, Kantono Vaŭdo
 1904 Joseph Feierabend, Kantono Berno
 1904-1908 Friedrich Schneeberger, Kantono Berno
 1908-1911 René de Saussure, Kantono Ĝenevo
 1911-1913 Eduard Stettler, Kantono Berno
 1914-1915 Jakob Schmid, Kantono Berno
 1915-1917 René de Saussure, Kantono Ĝenevo
 1917-1918 Emma Chenevard, Kantono Neŭŝatelo
 1918-1919 Petro Schacht, Kantono Zuriko
 1919-1921 Jean Wenger, Kantono Neŭŝatelo
 1921-1927 Edmond Privat, Kantono Neŭŝatelo
 1927-1932 Eduard Stettler, Kantono Berno
 1932-1937 Rudolf Gottlieb Maeder, Kantono Sankt-Galo
 1937-1938 Georg Rotach, Kantono Apencelo Ekstera
 1938-1939 René-William Perrenoud, Kantono Neŭŝatelo
 1939-1942 Marcel Jaccard, Kantono Neŭŝatelo kaj Kantono Zuriko
 1942-1945 Otto Walder, Kantono Turgovio kaj Kantono Berno
 1945-1947 Jules Gilliard, Kantono Neŭŝatelo
 1947-1950 Fritz Liechti, Kantono Zuriko
 1950-1953 Werner Laederach, Kantono Zuriko
 1953-1954 Hans Hermann, Kantono Berno
 1954-1957 René-William Perrenoud, Kantono Neŭŝatelo
 1957-1960 Lilly Schaerer, Kantono Berno
 1960-1963 Bruno Graf, Kantono Berno
 1963-1964 Erwin Zuber kaj Rudolf Schneebeli, ambaŭ Kantono Zuriko, kaj René-William Perrenoud kiel provizora gvidkomitato
 1964-1965 David Buhlmann, Kantono Vaŭdo
 1966-1971 Werner Laederach, Kantono Zuriko
 1971-1972 Karl-Heinz Mischler, Kantono Zuriko
 1972-1973 Daniel R. Muhlemann, Kantono Argovio
 1973-1976 Otto Walder, Kantono Turgovio
 1976 David Buhlmann, Kantono Vaŭdo
 1977-1979 Otto Walder, Kantono Turgovio
 1979-1980 István Morocz, Kantono Zuriko
 1980-1986 Arthur Baur, Kantono Zuriko
 1986-1994 Claude Gacond, Kantono Neŭŝatelo
 1994-1997 Perla Martinelli, Kantono Tiĉino
 1997-2006 Bruno Graf, Kantono Berno
 2006-2021 Dietrich Michael Weidmann, Kantono Zuriko kaj Mireille Grosjean, Kantono Neŭŝatelo
 2021-2024 Mireille Grosjean
 ekde 2024 Mireille Grosjean kaj Raphael Das GuptaRaphael Das Gupta ekde januaro 2022, ankaŭ ekzemple en marto 2025, en la socienta retejo aperas kiel estrarano de SES, tamen ne kiel kun-prezidanto. Tio ne estas pruvo ke la informo pri kun-prezidanteco ekde 2024 ne ĝustus, sed pri tiu aserto ankoraŭ mankas konfirmebla referenco.

 Internaciaj rilatoj 
SES flegas kontaktojn kun la najbarlandaj Esperanto-Asocioj en Francio (Unuiĝo Franca por Esperanto), italio (Itala Esperantista Federacio), Aŭstrio (Aŭstria Esperantista Federacio kaj Germanio (Germana Esperanto-Asocio) kaj estas landa sekcio de Universala Esperanto-Asocio.

 Oficiala organo, revuoj 
De 1903 ĝis 1973 la oficiala organo de Svisa Esperanto-Societo estis la revuo Svisa Espero. En la longa vico de la nomoj de la redaktoroj de Svisa Espero troviĝas personoj kiel René de Saussure, Karl Jost, Otto Walder, Arthur Baur, Claude Piron kaj je la fino Claude Gacond. Ek de 1973 Svisa Espero estis anstataŭigita de Svisa Esperanto-Revuo, kiu chesis aperi en 1990. Ek de 1991 Svisa Esperanto-Societo eldonas la modestan informilon SES informas , kiu ĝis la fino de la 1990-aj jaroj apenaŭ enhavis redaktajn kontribuojn, krom la oficialaj informoj de la societo. La membroj de SES en tiu ĉi periodo kompense ricevis laŭ elekto la revuon Heroldo de Esperanto aŭ Literaturan Foiron. En 1999 SES ĉesigis la kontrakton kun Literatura Foiro kaj ekde tiam SES informas denove aperas ankaŭ kun kultura kaj redakta partoj. Ekde printempo 2015 aperas Sub la titolo Svisa Espero la nova kvarlingva svisa revuo pri daŭriopovo en la franca, germana, itala kaj esperanta lingvoj, redaktita de Dietrich Michael Weidmann kaj eldonita de Allsprachendienst Esperanto GmbH kun la subteno kaj aŭspicio de SES.

 Aktivecoj 
eta|220ra|Svisa Esperanto-Ĥoro, okaze de la ĝenerala kunveno 2014 en Yverdon-les-Bains
Aktuale SES havas 170 individuajn membrojn, kio estas nature nur malgranda parto de la Esperanto-parolantoj en Svislando, kiu estas taksebla al inter 5000 kaj 10000 personoj. Ekde la ĝenerala kunveno 2006 Svisa Esperanto-Societo estas gvidita de du kunprezidantoj Dietrich Michael Weidmann kaj Mireille Grosjean.

SES okazigas jare du renkontiĝojn. Temas pri en printempo la jara ĝenerala kunveno. Plie okazadas fine de aŭgusto "Postsomera renkontiĝo".

En 2006, SES eldonis kune kun CDELI la verkon de Andreas Künzli Universalaj Lingvoj en Svislando, Svisa Enciklopedio Planlingva.

Svisa Esperanto-Societo eldonis 6-foje jare la informbultenon "SES informas" en Esperanto. Ĝin ricevis la membraro kaj interesuloj, kaj ekde 2007 la eldonoj ankaŭ rete legeblis en la retpaĝo de SES. La redaktoro estis Claude Gacond. Tiu eldonado finiĝis la 31-an de decembro 2014.

En urbo La Chaux-de-Fonds aktivis en CDELI Claude Gacond, gvidanto de seminarioj, ĝis lia forpaso en novembro 2024 - nun lia teamo daŭrigas la laboron, sed planiĝas en 2028 ŝanĝi la lokon de la arkivo kaj ankaŭ la precipan lokon de la seminarioj kaj kursoj."Kien iros CDELI kaj al kiu ĝi apartenas?", artikolo en Libera Folio aperinta 2024-10-01 () La studsabatoj (ĉiam la trian sabaton de la monato) estas gvidataj de Monika Molnar, kursgvidanto por progresintoj, Nancy Fontannaz por la mezuloj kaj Luc Allemand por la komencantoj.

La 1-an kaj 2-an de novembro 2008 okazis en Sangernboden en kantono Berno por la unua fojo SFERO, Svisa Familia Esperanto-Renkontiĝo por Esperanto-familioj kun infanoj. SFERO okazis en 2009 en Lenk en Kantono Berno, en 2010 en Métabief, Francio, en 2011 en Richterswil, kantono Zuriko . Estas projekto, ke tia renkontiĝo okazu nun regule almenaŭ unu-foje en la jaro. SFERO okazis, okazos en Les Geneveys-sur-Coffrane, kantono Neuchâtel, en 2012, en Langnau, kantono Berno, en 2013, en Vordemwald, kantono Aargau en 2014.

En printempo 2015 SES lanĉis novan kvarlingvan revuon (france, germane, itale kaj esperante) sub la titolo Svisa Espero pri la temoj daŭripovo, lingvopolitiko kaj prezentado de Svislando. La koncepto estas aperigi interesan revuon ankaŭ por ne-esperantista publiko. La unua eldono de la nova Svisa Espero (kies titolo intence aludas al la iama malnova Svisa Espero, kiu ĉesis aperi en 1973) estis sendita al ĉiuj membroj de la du naciaj parlamentoj (nacia konsilio kaj kantona konsilio) al la membroj de la svisa registaro kaj al ĉiuj kantonaj edukdepartementoj kaj centoj da aliaj gravaj publikaj instancoj kaj ĵurnalistoj. En la Universitato de Neŭŝatelo antaŭ la Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto estis disdonitaj plurcent ekzempleroj de la nova revuo kaj ankaŭ en aliaj lokoj okazis disdonado.

La 13-an ĝis 16-a de majo 2015 okazis en Neŭŝatelo la Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto organizita de ILEI, kiun SES kaj finance kaj per aktivaj kontribuoj kaj kunhelpo kaj per ampleksa raportado en SES informas kaj Svisa Espero subtenis.

Ek de 2016 la svisa film-entrepreno WeidGon funkciigas la jutuban kanalon SvisRaporto, kiun redaktas Nelida Weidmann, kiun Svisa Esperanto-Societo en 2018 nomumis komisiitinon por publikaj rilatoj de SES. Interalie SES subvenciis en 2019 la ĉiutagan filmadon de la 104-a Universala Kongreso de Esperanto en Lahtio, publikigitan en SvisRaporto.

La 30an de aprilo ĝis la 3-a de majo 2020 Svisa Esperanto-Societo en kunlaboro kun Esperanto-Societo Zuriko en Zuriko volis okazigi la Svisajn Esperanto-Tagojn 2020. Pro la pandemio ili okazis la 17-an kaj 18-an de oktobro.

 Referencoj kaj notoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Svisa Esperanto-Societo
 oficiala paĝo en la retejo Facebook (precipe )


Kategorio:Svisaj Esperanto-asocioj