Halldór Stefánsson

Halldór Stefánsson (naskiĝis la , mortis la ) estis islanda verkisto.

Li estis unu el la plej konataj novelistoj islandaj, kvankam lia unua novelo aperis kiam li estis preskaŭ 30-jara. Lia unua novelkolekto aperis 1930, presita en Germanio. Iuj el liaj noveloj tamen aperis en germanlingvaj gazetoj per helpo de judino loĝanta en Berlino longe antaŭ ol lia nomo fariĝis konata en Islando. La unua novelo nomiĝis Hjálp (Helpo) kaj aperis en la socialdemokrata gazeto Vorwärts 1924.

Halldór estis socialisto, li travivis du mondmilitojn kaj la grandan ekonomian krizon ĉirkaŭ kaj post 1930. Tiuj faktoj multe influis lian temaron kaj en liaj verkoj speguliĝas ofte kontrastoj: riĉo - malriĉo, reganto - regato. Alternas malĝojo kaj ironio, kiuj frape elstaras en la konciza stilo de Halldór.

Halldór studis kelkajn lingvojn (eksterlerneje) inter ili esperanton.
Malgraŭ la fakto, ke Halldór laboris kiel dungito dum sia tuta vivo, plej longe kiel banka oficisto, sed ankaŭ kiel presisto. La amplekso de lia verkaro estas konsiderinda kiel montras la sekva bibliografio:

 Ĉefaj verkoj 
 Per kelkaj strekoj    novelaro, Berlino 1930. La morto sur tria etaĝo kaj aliaj noveloj    1935. Unu konservita    novelaro, 1942. Inter krampoj - rakonto pri morto    romano, 1945. Noveloj kaj teatraĵetoj    1950. Dekses noveloj elektitaj de     1956. Kvarpersona pokero     romano, 1959. La historio pri la homo kiu surtretis sian manon    romano, 1960. Malhelaj runoj    novelaro, 1962. Sur transportrimeno de la sorto    romano, 1973.
Krom la supre menciitaj verkoj aperis en diversaj gazetoj aliaj noveloj, poemoj, recenzoj kaj aliaj eseoj.

 En Esperanto aperis 
 Krueleco (Grimmd), novelo, en La Tradukisto, tridektria numero, 12. novembro 1999 en traduko de Ólafur S. Magnússon.
 Dua persono singularo (Önnur persóna eintölu), novelo, en La Tradukisto, dudekoka numero, 12. marto 1998 en traduko de Hallgrímur Sæmundsson.

Kategorio:Islandaj verkistoj
Kategorio:Dramaturgoj