Daimio

eta|Dagerotipo de la daimio Ŝimazu Nariakira (, 1809–1858)
DaimioNova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto: daimio (, laŭlitere grandnomulo) estas historia altranga titolo en Japanio. Daimioj estis feŭdaj senjoroj. Daimioj kutime suzerenis samurajojn kiel vasalojn, kiuj devis pagi al ili parton de siaj enspezoj.

 Etimologio 
La japanlingva nomo daimio () estas derivita el la ĉin-japanaj morfemoj dai (, “granda”) kaj myō (, “nomo”). La dua morfemo estas mallongiĝo de la vorto myōden (, “privata bieno”, laŭlitere “nombieno”).

 Origino de la daimioj 
La guberniestro-daimioj () estas la plej malnova klaso de daimioj. Tiu daimiaro devenis de la oficoj de guberniestroj () nomumitaj de la ŝoguno dum la Muromaĉi-epoko (1336–1573).

La militepokaj daimioj () devenis de la Epoko de Militantaj Landoj (, 1467–1600), dum kiu multaj militistoj nobeliĝis pro militaj sukcesoj.

 Abolado de daimiaj privilegioj 
La privilegioj de daimioj estis abolitaj en 1869, dum la Mejĝi-reformo. En 1869 la japana registaro instigis la daimiojn redoni siajn regajn privilegiojn, kaj ĉiuj laŭfaris kaj estis nomumitaj guberniestroj (ĉihanĝi). En 1871 la registaro nuligis la guberniojn kaj fondis prefektujojn; kompense la daimioj iĝis aparta grupo de la nobelaro, la kazoku ().

Post la malvenko de Japanio je la Dua Mondmilito, la nobelaro malfondiĝis, escepte de la imperiestra familio mem.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 samurajo
 Mizuno Tadakuni
 Japanio


Kategorio:Historio de Japanio