Julius Penndorf

Julius PENNDORF (naskiĝis la  en Lepsiko, mortis en junio 1950 en Kauschwitz, hodiaŭ urboparto de Plauen, estis enterigita  en Lepsiko) estis germana esperantisto kaj filologo kaj pioniro de la Esperanta etimologio.

De 1893 ĝis 1897 Penndorf studis malnovajn lingvojn kaj klasikan filologion, historion, germanan kaj francan lingvojn kaj arkeologion en la universitato de Lepsiko. Li doktoriĝis ĉe Justus Lipsius per latinlingva disertaĵo pri skribaĵoj de Atena respubliko. De 1898 ĝis 1904 li estis instruisto en la saksa urbo Glauchau; poste li loĝis kaj instruis ĝis pensiiĝo en Plauen, kie li mortis en junio 1950.

Li estris Esperanto-lernejon en Plauen ĝis 1927. De 1933 ĝis 1935 li estis konstanta kunlaboranto de la unua esperantologia periodaĵo Lingva Kritiko, kie aperis liaj etimologiaj artikoloj.
Verkoj
Grekaj Papirusoj, Berlin: Mosse, 1927. 111 paĝoj. (Biblioteko Tutmonda 11–12.)

 Literaturo 

 Bernhard PABST: Julius Penndorf – ein vergessener Esperantologe aus Plauen im Vogtland  (germanlingva biografio kun verkaro)

 Eksteraj ligiloj 
 Libroj de kaj pri Julius Penndorf en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 
 Artikoloj  de kaj pri Julius Penndorf en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)

Penndorf, Julius