Oscar Levertin

Oscar LEVERTIN (naskiĝis la  en Gryt ĉe Norrköping; mortis la  en Stockholm) estis sveda verkisto.

De 1882 ĝis 1887 Oscar Levertin studis en Uppsala. En 1889 li fariĝis docento pri literatura historio, dek jarojn poste profesoro pri tiu fako.

Kun Verner von Heidenstam li kontraŭis naturalismon. Kiel literatura kritikisto de ĵurnalo Svenska Dagbladet li influis precipe la svedajn novromantikismanojn. Lia propra poezio ofte estas troigite simbolisma.

 En Esperanto aperis 

 Novjara kanteto mezepoka. Mónika. En la juda tombejo de Praha. La ĝardena vojeto. En Österos. La popolo de Nifelhem. La gepatra lingvo. Tradukis Magda Carlsson, Gustav Johansson, John Lundgren kaj Hjalmar Kihlberg. En: Sveda Antologio, unua parto, volumo 1, 1934, paĝoj 172–208.
 Novjara kanteto mezepoka. En la juda tombejo de Praha. Sonĝo pri tero kaj ventoj (el Reĝo Salomono kaj Morolf). La mortintoj. El "La gepatra lingvo". Tradukis Magda Carlsson. En: Sveda Poemaro, 2001, ISBN 91-7303-072-4, paĝoj 35–43.
 El "Taglibro de la Koro" (fragmento). La magistroj el Österås (fragmento el samnoma romano). Kalonymos (fragmento). La fremdlanda vojaĝo de Mathias Waldius (fragmento). Tradukis John Lundgren. En: Uzino 2, 2002, ISBN 91-7303-175-5, paĝoj 105–125.
 Efemero. Sveda Esperantisto 1-a jareldono, n-ro 3, majo 1910.
 Gudulo. Sveda Esperantisto 1-a jareldono, n-ro 4, junio 1910.

Kategorio:Svedlingvaj verkistoj
Kategorio:Universitato de Upsalo