Charlie Hebdo

Charlie Hebdo (franca prononco:  ŝarli ebdo) estas polemika kaj satira franca gazeto.

La politika direkto de la eldonaĵo estas ekstreme maldekstra, kontraŭreligia, ne timante eĉ blasfemon. La gazeto ofte (2014) karikaturas islamajn ekstremistojn kaj ne timas bildigi la islaman profeton Mohamedo, kio estas granda ofendo, blasfemo en okuloj de la islam-kredantoj. La kritikado de kristanismo estas pli malofta, dum kritiko de judismo estas evitata por eviti akuzon je anti-semitismo (eĉ la kunlaborinto Siné estis forlasita en 2008 pro onidira anti-semitismo. Siné venkis en la jura proceso 2010 kontraŭ Charlie Hebdo.)

Ĝi praktikas fojfoje esploradon per publikigo de raportaĵoj eksterlande aŭ pri temoj kiel la sektoj, la sporto, la ĉasado, ktp. Charlie Hebdo konservis sian maldekstre orientitan reputacion. Tamen, kvankam ĝi volonte skoldas la dekstrajn partiojn, ĝi ne estas tute komplezema kun la maldekstraj partioj, ĉu ili estas en la registaro aŭ ne. Ĝi estas antaŭ ĉio ajn unue respublikana gazeto, kiu praktikas esprimliberecon en sia propra sino: ne maloftas ke kronikistoj pli malpli malakordiĝas, ekzemple okaze de la referendumo pri la Eŭropa Konstitucio.

La ĉefredaktoro estis Philippe Val de 1992 ĝis 2009 kaj Stéphane Charbonnier (alinome Charb) de 2009 ĝis 2015.

La nomparto Hebdo deriviĝas de la franca vorto hebdomadaire = "ĉiusemajna (gazeto)".

 Historio 
En Novembro 1970, post la morto de Charles de Gaulle hejme en Colombey-les-Deux-Églises, la ĉiusemajna Hara-Kiri Hebdo montris ĉefan titolon «Bal tragique à Colombey: 1 mort» ("Tragika danco en Colombey: 1 morto"). Kiel kontrastigo, la elekto de la titolo aludis al la multe pli granda perdo de vivo la saman monaton: nome incendio en dancejo en kiu mortis 146 personoj. La registaro konsideris tiun elekton kiel ofendo de lèse-majesté (kontraŭgravula) kontraŭ la mortinta prezidento kaj la tiama ministro de enlandaj aferoj Raymond Marcellin ordonis tujan kaj definitivan malpermeson de reklamado kaj de vendado al minoritatuloj.

Charlie Hebdo aperis tuj poste. Charlie en la titolo aludas al la Generalo de Gaulle (diris Georges Wolinski); sed ĝi estis ankaŭ la nomo de alia gazeto el Éditions du Square nome ĉiumonata Charlie Mensuel, nomita laŭ la rolulo Charlie Brown el la verko de Charles M. Schulz nome Peanuts.

 Pafado de la 7-a de januaro 2015 

La , almenaŭ du nigre vestitaj homoj profitas el la trapaso de poŝtisto por eniri la sidejon de la pariza gazeto Charlie Hebdo kaj ekpafas per aŭtomata armiloCharlie Hebdo victime d'une attaque à l'arme automatique, 20minutes.fr, consulté le 7 janvier 2015, mortigante 12 homojn el kiuj 2 policanoj, kaj serioze vundante almenaŭ 3 homojn laŭ la prokuroro de Parizo..

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 François Cavanna
 Georges Wolinski

 Eksteraj ligiloj 
 www.charliehebdo.fr Retejo de Charlie Hebdo

Kategorio:Francaj gazetoj
Kategorio:Franclingvaj gazetoj