Jurjevec

Jurjevec (ruse: Ю́рьевец) estas urbo (de 1225), administra centro de la Jurjeveca distrikto en Ivanova provinco de Rusia Federacio. Ĝi estas la plej malnova urbo en la Ivanova provinco, kies historio nombras pli ol.

 Etimologio 
De la 16-a jarcento ĝis 1796, ĝi estis oficiale nomita Jurjevec-Povoljskij. Varianto: Jurjev-Povolĵskij (male al la urboj Jurjev-Poljskij kaj Jurjev-Livonskij – nun Tartu, Estonio). Jam ekde la mezo de la 16-a jarcento, la nomo Jurjevec ekdisvastiĝas, kie la diferenco estas atingita ne per difino, sed per la sufikso -ec, vaste uzata en la rusa toponimio (kp. Perejaslavl — Perejaslavec, Rostov — Rostovec, ktp.).

 Fiziko-geografia karakterizo 
 Geografia situo
Komence, la urbo-fortikaĵo staris sur la tiel nomata Georgijevska monto, tio estas Georgijevskij холм, kiu estis ebliĝita kaj uzita dum la konstruado de la marborda protekta digo de la Gorkija Akvorezervejo. Ĝi situas sur la dekstra bordo de la Volgo (Gorkija akvorezervejo) kaj kontraŭ la alfluejo de la riveroj Unĵa kaj Njomda, 159 km nordoriente de la regiona centro, la urbo Ivanovo, kaj 60 km de la fervoja stacio "Kineŝma". La urbo okupas areon de 8 km². La alteco de la urbocentro estas 120 m super marnivelo. La alteco de la nivelo de la "Jurjeveca maro" - la Gorkija Akvorezervejo - estas 84 m. La larĝo de la akvorezervejo kontraŭ la urbo atingas 15 km.
 Horzono
Jurjevec, kiel la tuta Ivanova provinco, situas en la horzono, indikita laŭ la internacia normo kiel Moskva Tempa Zono (MSK/MSD). La ŝanĝo rilate al la Universala Kunordigita Tempo UTC estas +3:00 (MSD).
 Klimato
La kontinenta klimato de la urbo estas karakterizita per modere malvarma vintro kaj varma somero. La meza temperaturo de julio estas +21,3 °C (je la 13-a horo), la maksimumo povas atingi +36 °C, kaj en januaro -11,8 °C (la minimumo - ĝis -40 °C). Averaĝe, 260 tagoj jare (72%) estas favoraj laŭ veterkondiĉoj por ripozo, 56 tagoj (15%) estas limigitaj favoraj.
 Ekologia stato
Jurjevec estas unu el la plej ekologie puraj regionoj en centra Rusio, kun malalta radioaktiva fono. La urbo estas ĉirkaŭita de konifera arbaro, konsistanta el piceoj kaj pinoj. En la okcidenta periferio de la urbo situas la urba arbaro - "Nagornaja Daĉa", kiu estas speciale protektita natura teritorio. 3 km de la urbo, sur la Gorkija Akvorezervejo, troviĝas la arkipelago "Asafovaj Montoj", kiu ankaŭ estas speciale protektita natura teritorio. La arkipelago formiĝis post la kreado de la Gorkija Akvorezervejo en la loko de la samnoma altaĵo sur la maldekstra bordo de la Volgo.
Jurjevec kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj ankaŭ estas konataj pro siaj multaj fontoj, kies akvo distingiĝas per pureco kaj favoraj ecoj. La plej famaj fontoj estas "Streleckij", "Jamskoj", "Pokrovskij", "Baranovskij", "Georgijevskij", fontoj de Simono la Feliĉa (en la urbo kaj proksime de la vilaĝo Seredkino). Speciala respekto estas la sankta fonto de Simono la Feliĉa, al kiu pilgrimantoj venas; ekzistas ankaŭ kapelo kaj banejoj. Akvoanalizoj konfirmas ĝian kvaliton kaj la ĉeeston de necesaj mikroelementoj. Lokaj loĝantoj zorgas pri la fontoj, sed ili ne havas la statuson de naturmonumentoj.

 Fondiĝo 
eta|200px|maldekstre|Noto pri la fondo de la urbo en la Historia kaj Arta Muzeo
Laŭ la rusa historiisto de la 18-a jarcento V. N. Tatiŝĉev, Jurjevec Povoljskij estis fondita de la Rostova-Suzdala princo Jurij Dolgorukij - en 1150, kaj ne de la grandprinco de Vladimir Jurij la 2-a Vsevolodoviĉ - en 1225, kiel estas konsiderata de historia scienco nuntempe. La versio de Tatiŝĉev pri la rilato inter la fondo de la urbo kaj Jurij Dolgorukij ne havas konfirmojn. La ĝenerale akceptita versio estas la fondo de Jurjevec en la unua duono de la 13-a jarcento kiel fortikaĵo por protekti la orientajn limojn de Nordorienta Rusio de la grandprinco de Vladimir Jurij la 2-a Vsevolodoviĉ en la loko de la apero de ikono de la grandmartiro Georgo la Venkinto kaj estis nomita en la honoro de ĉi tiu sanktulo - Jurjev-Povoljskij. La legendo aperis unuafoje en skribaj fontoj nur en la mezo de la 17-a jarcento dum la kompilo de la Kostroma eldono de la vivo de Georgij Vsevolodoviĉ, kreita de la hagiografo Sergij (Ŝelonin). Laŭ la legendo, la princo vidis en sonĝo la ikonon de Sankta Georgo kun kandelo sur la kontraŭa bordo de la Volgo. Transirinte la riveron, li trovis la ikonon sur arbara monto kaj ordonis fondi urbon en tiu loko kaj konstrui la Georgijevskan preĝejon. Tiel estis konstruita la unua Jurjeveca kremlino sur la Georgijevska monto.

eta|400px|center|Maketo de la urbo-fortikaĵo de Jurjevec-Povoljskij en la 13-a jarcento sur la Georgijevska monto.Historia kaj Arta Muzeo de la urbo Jurjevec.
En la Jurjeveca historiografio aperas du datoj de la fondo de la urbo — 1225 kaj 1228, kiuj aperis pro la malbona konservado de la Kostroma listo de la Stepenaja libro. La dato 1225 unuafoje estas fiksita en la dokumentoj de la aŭtoritatoj de mem-administrado en 1785, kaj la 1228 unuafoje aperas en la ekleziaj registroj de 1819. Unuafoje en presita formo la jaro 1225 aperis en 1827 en letero de la Kostroma historiisto kaj lok-esploristo A. D. Kozlovskij, kaj la jaro 1228 - en 1848 en la "Armea-Statistika Revizio de la Rusia Imperio". Nuntempe ne eblas kontroli ĉi tiujn informojn. En 1897, la fama arkeologo A. A. Spicyn malkovris spurojn de antikva setlejo sur la monto Puŝkariĥa. Laŭ la historiisto , la plej malnovaj urboj en la Ivanova provinco estas Ples kaj JurjevecKalinin V. La plej malnovaj urboj kaj vilaĝoj de la Ivanova tero // Ivanova gazeto. — 21.03.2018. . La urbo estas unuafoje menciita en la "Listo de rusaj urboj malproksimaj kaj proksimaj" (1380-1390). En 2013, dum arkeologiaj elfosadoj sur la Turgeneva Altebenaĵo, oni trovis ikono-medaljonon kun bildo de la Dipatrino Oranta, kio fariĝis plia pruvo de la frua dato de la fondo de la urbo Jurjevec.

 Historio 
eta|250px|maldekstre|Arkeologiaj trovaĵoj de la Mezepoko en Jurjevec kaj la Jurjeveca distrikto. Dekstra vertikala vico:
Jurjevec, Georgijevska monto, 16-18-a jarcentoj. Historia kaj Arta Muzeo de la urbo Jurjevec.
eta|250px|maldekstre|Jurjevec sur mapo "Priskribo de Rusio, Moskovio kaj Tartario", eldonita de la angla ambasadoro kaj vojaĝanto Anthony Jenkinson en 1562 en Londono
En 1237, la urbo estis detruita de la trupoj de la mongola ĥano Batuj, kiu invadis Rusion. Ĝi estis parto de la Gorodeca princlando. En 1380, Jurjevecaj soldatoj partoprenis en la Kulika batalo. En 1593-1594, estis kompilita la "Centa Ĉarto de 1593/94 por la setlejo de Jurjevec Povoljskij", la unua censo - unika dokumento pri la historio de la 16-a jarcento. En 1552, per dekreto de Ivano la Terura, Jurjevec estis transdonita al la apanaĝo de la Astraĥana careviĉ Kajbule. En 1556 Ivano la Terura asignis Jurjevec al la Opriĉnina.

En januaro 1609, en Jurjevec, kontraŭ la polaj-litovaj intervenantoj, la loka milico ekstaris sub la gvidado de la sorĉisto Fjodor Krasnij. En la sama 1609, la urbo estis forbruligita de la pola-litova taĉmento de la ŝlaĥtiĉ Aleksandr Lisovskij. En 1614 - prirabita de la atamano I. M. Zaruckij. Nova ostrog estis konstruita sur la Predteĉenska monto. La longo de ĝiaj muroj estis 700 m, ekzistis du pordegoj. En 1619-1620, honore al la venko super la polaj-litovaj intervenantoj, laŭ la ordono de la posadanoj estis konstruita la Preĝejo de la Epifanio (la nuna konstruaĵo estis konstruita ĉirkaŭ 1720)Mallongaj statistikaj informoj pri la paroĥaj preĝejoj de la Kostroma episkopujo. Kostroma : Gubernia presejo, 1911.Preĝejo de la Epifanio. Katalogo de monumentoj de arkitekturo kaj monumenta arto de Rusio. Elektronika katalogo. Ŝtata Instituto de Artoscienco..

En la 17-a jarcento, Jurjev-Povoljskij fariĝis grava komerca urbo. En la urbo servis la estonta fama aganto de la Malnovritanoj protoestro Avvakum Petrov. En 1652, post la dua fuĝo el la vilaĝo Lopatica, kie li servis kiel pastro kaj estis persekutita pro la postulo de strikta pieco, Avvakum estis nomumita protoestro en Jurjev-Povoljskij. Ĉi tie li kondamnis ajnan devion de pieco kaj kolektis impostojn por la patriarka trezoro, pro kio li agitis kontraŭ si la pastraron kaj la paroĥon. En majo-junio de la sama jaro, Avvakum estis brutale batita de la homamaso, kaj li fuĝis al Kostroma, kaj tiam al Moskvo.

En 1655, epidemio de pesto prenis la vivojn de tri kvaronoj de la loĝantaro de Jurjevec.

En 1661, sur la Voskresenska monto, laŭ la ordono de la caro Aleksio la 1-a, granda ŝtona kremlino estis fondita - la "Blanka urbo". Laŭ la censo de 1676, ĝi havis 407 posadajn kaj 175 ne-laborajn kortojn. Komercado sur la urboplaco estis aktiva, forĝado, ledlaboro, ceramiko kaj aliaj metioj estis evoluigitaj. Tamen, lige kun aliaj prioritatoj de la nova caro Petro la 1-a, la konstruado de la kremlino ne estis finita. Ekde 1780, ĝi estis malmuntita por brikoj. Nuntempe, remparo kun fosaĵo kaj lago restas memorigilo de la fortikaĵo, lokaj loĝantoj nomas ĉi tiun areon la "Blanka urbo".

En 1708-1714 kaj 1717-1719, Jurjevec havis la statuson de distrikta urbo de la Kazana gubernio, en 1714-1717 kaj 1719-1778 - distrikta urbo de la Niĵnij-Novgoroda gubernio, ekde 1719 - de la Niĵnij-Novgoroda provinco kiel parto de ĉi tiu gubernio, en 1778-1796 - de la Kostroma vicreĝlando, en 1796-1918 - de la Kostroma gubernio.
En 1700, estis konstruita la Preĝejo de la Anunciacio. En 1746, la Preobraĵenska preĝejo estis konstruita kaj konsekrita. La plej alta organo de la urba memadministrado estis la magistrato. Ĝi konsistis el du urbestroj kaj kvar rathouse-anoj. Ekde 1785, aldone al la magistrato, urba dumao estis enkondukita, gvidata de la urbestro. Dum la reformo de Katerina la 2-a en 1775, la posteno de gorodniĉij estis enkondukita en Jurjevec. Por konservi la ordon, invalida teamo estis kreita, kaj dek-anoj estis varbitaj. En 1778 - Jurjevec ricevis la statuson de urbo. La 29-an de marto 1779, la imperiestrino Katerina la 2-a "Pro la meritoj de la urbo antaŭ la ŝtato, aljuĝis Jurjevec per persona blazono". Konforme al la ĝenerala plano de 1795, regula planado estis efektivigita en la urbo. La ter-mezuristoj estis P. Ŝubnikov kaj I. Gove. En 1798, estis malfermita la Administracio de bonorda konduto. Fine de la 18-a jarcento, poŝta vojo kun poŝta stacio estis malfermita en Jurjevec. Antaŭ 1800, jam estis 10 paroj da poŝtaj ĉevaloj. En 1806, speciala domo estis konstruita por la poŝtejo. Laŭ la censoj, ĉirkaŭ 500 domoj estis en Jurjevec fine de la 18-a jarcento. La plej granda parto de la loĝantaro konsistis el burĝoj. Komercistoj, pastraro, oficialuloj kaj emeritaj soldatoj ankaŭ loĝis tie. Entute ĉirkaŭ 1500 reviziaj animoj estis registritaj en la urbo.

eta|250px|Jurjevec en 1867
eta|250px|V. E. Licov, la estro de la urba administracio (de 1894 ĝis 1912) kun kolegoj, 1911
En 1800, estis konstruita la ŝtona Predteĉenska preĝejo kun sonorilturo. En 1815 - la Roĵdestvenska preĝejo. En 1816, iniciate de la estro de la distrikta interna gardistaro en Jurjevec, hospitalo estis malfermita por la traktado de soldatoj de la invalida teamo kaj arestitoj. Ĝi estis la unua medicina institucio en la urbo. En 1820, paroĥa eklezia lernejo estis malfermita. Ĉirkaŭ la 1820-aj jaroj, ekzistis proksimume 140 privataj butikoj en Jurjevec, unuigitaj en komercajn vicojn laŭ la venditaj varoj. De la mezo de la 19-a jarcento, granda kargo-pasaĝera haveno formiĝas. En 1871, la Jurjeveca lin-ŝpinejo estis konstruita kaj la unuaj meteologiaj observoj komenciĝis en Jurjevec. En 1838, speciala publika domo estis konstruita por la hotelo. En 1876, estis fondita la Jurjeveca publika biblioteko. En 1878, malfermiĝis la malriĉulejo de la Jurjeveca urba hejmo por maljunaj kaj handikapitaj personoj de ambaŭ seksoj. En 1880, M.I. Krasilnikov fondis bierfarejon en Jurjevec. La 23-an de aprilo 1889, la Jurjeveca malriĉulejo malfermiĝis por malriĉaj civitanoj. En 1895, la moskva kompanio "Brant kaj Co" aĉetis terpecon de la Krivozerskij monaĥejo kaj komencis la konstruadon de la plej granda segejo en la Volga regiono sur la maldekstra bordo de la Volgo, kontraŭ la urbo Jurjevec. Kiel rezulto, loĝejoj por laboristoj estis rapide konstruitaj ĉirkaŭ la fabriko, formante la setlejon Novaja Slobodka. Fine de la 19-a - komence de la 20-a jarcento, kun la helpo de la urbestro Vasilij Eremejeviĉ Licov, virina progimnazio kaj metia lernejo estis malfermitaj en la urbo, kaj stratoj ankaŭ estis pavimitajLicov Vasilij Eremejeviĉ — la estro de la urbo Jurjevec . El la Albumo de urbestroj de la Rusa Imperio. - P. 316).. En 1904, la unua zemstva hospitalo estis malfermita. En 1906, ameluzino estis konstruita. En 1911, somera teatro estis malfermita en la urba ĝardeno. La 18-an de julio (laŭ la malnova stilo) 1914, la 323-a Jurjeveca infanteria regimento estis formita kaj transdonita por defendi la Ivanograda fortikaĵon.

 Soveta periodo 
La 22-an de decembro 1917 (la 4-an de januaro 1918), sovetia potenco estis establita en Jurjevec. La 10-12-an de majo 1918, la unua distrikta kongreso de sovetoj okazis en la halo de la zemstva administracio. En 1918-1929, Jurjevec havis la statuson de distrikta urbo de la Ivanovo-Voznesenska gubernio, en 1929-1930 - la distrikta centro de la Kineŝma distrikto de la Ivanova Industria provinco, en 1930-1936 - la centro de la Jurjeveca distrikto de la Ivanova Industria provinco, de la 11-a de marto 1936 ĝis 1963 kaj de 1965 - la centro de la Jurjeveca distrikto de la Ivanova provinco. La 17-an de majo 1921, per decido de la Pleno de la Jurjeveca distrikta ekzekutiva komitato, estis organizita la Jurjeveca urba soveto de laboristaj kaj kamparaj deputitoj. La 1-an de aprilo 1923, estis organizita la Jurjeveca administracio de ŝtata vaporŝiparo, kaj ankaŭ la Jurjeveca arkivo estis fondita. En 1928, estis kreita la distrikta industria kombinato. En 1929, la Jurjeveca ĥimlesĥoz estis kreita. En 1930 malfermiĝis la Zooteĥnika Lernejo. En 1938, la Jurjeveca forstistiko estis fondita.Historia arkiva informo, Libro de ordonoj de la Jurjeveca forstistiko por 1936-2006 (F-242 inventaro n-ro 1 kazo n-ro 3) kaj laŭ Dekreto de la Tutrusa Centra Plenumkomitato kaj la Konsilio de Popolkomisaroj de Sovetunio de la 2-a de junio 1936 "Pri la asigno de akvoprotekta zono" La 10-an de aprilo 1939, per decido de la Ivanova regiona ekzekutiva komitato, aera poŝto-pasaĝera linio estis organizita laŭ la nordorienta itinero kun kovrado de distriktaj centroj.

Antaŭ la 25-a de januaro 1945, la dungitoj de la Jurjeveca arbarekspluata bieno, la kolektivo de la trusto "Jurjevec-Arbaro", kaj la flosanta oficejo kolektis 175 mil rublojn por la tanka kolono "Arbara laboristo". Dum la jaroj de la Dua Mondmilito, 6847 loĝantoj de la urbo kaj la regiono ne revenis de la fronto.

En 1954-1957, dum la konstruado de la Gorkija akvorezervejo, 3,2 km longa protekta digo estis konstruita, sed malgraŭ ĉi tiuj mezuroj, parto de la historia konstruaĵo estis perdita en la nordaj kaj sudaj partoj de la urbo. En la Jurjeveca distrikto, la translokigo de la inunda zono komenciĝis en 1950, kvankam ĝis februaro 1952 ne ekzistis administradsistemo. La Ivanova regiona ekzekutiva komitato decidis retiri 39 621 hektarojn da tero, inkluzive de 26 687 hektaroj da kolĥozoj (51 kolĥozoj) kaj 13 004 hektarojn da aliaj teruzantoj, por la akvorezerveja fosaĵo. Ĉi tio influis entute 22 vilaĝajn sovetojn kaj 81 setlejojn. En la inunda zono troviĝis 384 ŝtataj institucioj, kelkaj el kiuj estis transdonitaj al la Ivanova provinco, kaj kelkaj - al la najbara Kostroma provinco. La arbarfabriko "Krasnij Profintern" kaj la kampara hospitalo estis transdonitaj al la Glazovaja monto, kaj la ligna duetaĝa mezlernejo - al la Selecka kampo. La bakejo estis transdonita de la setlejo Novaja Slobodka al Jurjevec, la loĝdomoj de individuoj estis malmuntitaj kaj transdonitaj al malsamaj lokoj de la urbo. En 1967, obelisko estis starigita por memorigi la soldatojn - Jurjeveculojn, kiuj mortis dum la jaroj de la Dua MondmilitoObelisko por memorigi la soldatojn - Jurjeveculojn, kiuj mortis dum la jaroj de la Dua Mondmilito . Retejo de la urbo Jurjevec.. Per decido de la Ŝtata Komitato de Konsilio de Ministroj de RSFSR de la 31-a de julio 1970 n-ro 36, Jurjevec estis inkluzivita en la nombro de historiaj urboj, kiuj havas valorajn urboplanadajn ensemblojn kaj kompleksojn, naturajn pejzaĝojn kaj antikvan kulturan tavolon. En 1983, trafiko estis malfermita sur la aŭtovojo Puĉeĵ-Jurjevec, kiu ligis la Grandan Ivanovan Ringon.

 Postsovetia periodo 
Preskaŭ ĉiuj urb-formaj entreprenoj (krom la ligno-prilabora kombinato, parte) estas fermitaj, la produktadaj konstruaĵoj de la lino-ŝpinejo, la konservfabriko, la fiŝfabriko, la bierfabriko, la panfabriko, la interkolĥoza movebla mekanizita kolono (MPMK), la brikfabriko, la laktfabriko estas detruitaj. La rivera haveno "Jurjevec" ne funkcias.

En 1994, la konstruaĵo de la Jurjeveca Ŝtata Sanepidemilogia Inspekto estas konstruita.

En 2000, la rekonstruo de la marborda protekta digo komenciĝis. En 2003, la plej malnova entrepreno de la urbo "Jurjeveca lin-fabriko" fermiĝis.

Almenaŭ de 1967 ĝis 2021, la loĝantaro de la urbo kontinue malpliiĝis, malpliiĝante preskaŭ 2,7 fojojn, de 21 000 ĝis 7899 homoj (vidu la tabelon sube).

La 800-a datreveno de Jurjevec, kiu laŭ la Registaro de la Ivanova provinco estas la plej malnova urbo de la Ivanova provinco, estas planita esti festita je ŝtata nivelo en 2025Registaro de la Ivanova provinco. La 9-an de marto 2023..

 Loĝantaro 
Laŭ statistikaj raportoj de 1979-2009, ekzistas konstanta ĉiujara malkresko de la loĝantaro. En la periodo de 1979 ĝis 1995, la ĉiujara loĝantarmalkresko estis 150-170 homoj, en la periodo de 1995 ĝis 2002 - ĉirkaŭ 550 homoj, en la periodo de 2002 ĝis 2009 - ĉirkaŭ 190 homoj. Dum 30 jaroj (1979-2009), la loĝantaro de la urbo malpliiĝis de 18,3 mil homoj ĝis 11,3 mil homoj, tio estas je 7 mil homoj (ĉirkaŭ 40%). Nuntempe la malkresko de la loĝantaro daŭras. Grava faktoro, kiu determinas la demografian situacion en la urbo kaj la regiono entute, estas la laŭgrada pliiĝo de la natura malkresko de la loĝantaro, kaŭzita de kreskanta morteco kaj malkreskanta naskoprocento, kaj ankaŭ de migrado de la loĝantaro.

Unu el la ĉefaj kaŭzoj de la amasa elfluo de la loĝantaro al aliaj urboj kaj regionoj estas la manko de laborpostenoj en la urbo. Plej ofte loĝantoj estas devigitaj serĉi laboron en tiaj urboj kiel Ivanovo, Moskvo kaj Niĵnij Novgorod, kio kondukas al migrado de la loĝantaro.

 Nacia konsisto
Laŭ la rezultoj de la loĝantarcenso de 2020, la sekvaj naciecoj loĝis (naciecoj malpli ol 0,1% kaj aliaj, vidu en la piednoto al la linio "Aliaj"):
 Nacieco  Nombro, homoj  ProcentoRusoj  7550  95,58 %Azerbajĝananoj  16  0,20 %Ukrainoj  15  0,19 %Tataroj  14  0,18 % AliajAbĥazoj (1), Avaroj (1), Armenoj (6), Baŝkiroj (3), Belorusoj (1), Bulgaroj (1), Gagauzoj (1), Kartveloj (7), Darginoj (1), Inguŝoj (1), Kazaĥoj (1), Kareloj (1), Komioj (1), Kumikoj (2), Lezgoj (1), Marioj (3), Mordvoj (2), Germanoj (7), Tabasarananoj (1), Taĝikoj (1), Turkmenoj (1), Uzbekoj (3), Ĉeĉenoj (6), Ĉuvaŝoj (1), Indikantaj aliajn respondojn pri nacia aparteno (48), Neniu nacia aparteno (3), Personoj, en kies censaj folioj nacia aparteno ne estis indikita (199)  304  3,85 % Entute  7899  100,00 %

 Ekonomio 
Fine de la 1980-aj jaroj, la industrio de la urbo estis reprezentita per kelkaj entreprenoj, kiuj laboris ĉefe surbaze de lokaj krudmaterialaj rimedoj de aktiva agrikultura zono de lakto-legoma, lino-kreskanta specialiĝo - laktfabriko, lino-kombina-ŝpinejo, fiŝo kaj konservfabriko kaj bierfarejo, ligno-prilabora kombinato (DOK), panfabriko, brikfabrikoj, same kiel kelkaj malgrandaj entreprenoj. La totala nombro de dungitoj en la industrio la 1-an de januaro 1988 estis 4,1 mil homoj, aŭ 58,7% de la tuta laboranta loĝantaro.

La moderna ekonomio de la urbo Jurjevec inkludas organizojn, kiuj okupiĝas pri la produktado kaj distribuado de elektro, gaso kaj akvo. Inter tiaj organizoj oni povas mencii: OAO "Domoupravlenie", OAO "Jurjeveckie elektraj retoj", OOO "Akva-urbo", OOO "Teplo-urbo", same kiel malgrandajn entreprenojn, kiuj produktas produktojn, kaj por la bezonoj de la urbo, kaj por vendo ekster ĝiaj limoj: OOO "Meblo Omega", OOO "Teĥservis", OOO "Vizito", "Jurjeveca papera kompanio", kudraj laborejoj.

 Transporto 

Aŭtobusa konekto: Aŭtobusoj provizas antaŭurban kaj interurban konekton - kun Moskvo, Ivanovo, Kineŝma, Niĵnij Novgorod kaj aliaj.

La urba itinero estas servita de 2-3 aŭtobusoj laŭ horaro, aŭtobusoj ankaŭ veturas tra la distrikto laŭ norma horaro. Ekzistas urba taksio.

Pasaĝera ŝipveturado, kiu estis efektivigita sur la Volgo en la 19-a-20-a jarcentoj, en la plej nova tempo estas ĉesigita, la riverstacio en 2009 estis vendita al la loka OOO "Jaĥtklub". Sed en 2022, la itinero "Niĵnij Novgorod - Ĉkalovsk - Jurjevec" estis rekomencita helpe de la rapida ŝipo "Valdaj".

La plej proksima fervoja stacio situas en la urbo Kineŝma je distanco de 60 km de Jurjevec. La stacio "Kineŝma" estis malfermita en 1871 kiel parto de la linio Ivanovo-Voznesensk — Kineŝma de la Ŝujska-Ivanova fervojo, nun la Jaroslavla regiono de la Norda fervojo.

La plej proksima transirejo trans la Volgo estas proksime de la vilaĝo Bistrica - la vilaĝo Stolpino.

 Arkitekturo 
eta|250px|dekstre|Modeloj de la preĝejoj de Jurjevec. Muzeo de Andrej Tarkovskij
En Jurjevec, konsiderinda nombro da arkitekturaj monumentoj, reprezentantaj malsamajn stilojn kaj epokojn, estis konservitaj. La urbo estas konata pro siaj ensembloj de temploj, civilaj konstruaĵoj de la klasikisma epoko kaj industriaj konstruaĵoj de la 19-a jarcento. La centra loko de la historia konstruaĵo estas la Georgijevska placo.

 Templaj konstruaĵoj 

Preĝejo de la Epifanio (ĉirkaŭ 1720) estas la plej frua el la konservitaj arkitekturaj monumentoj de Jurjevec. La unua mencio de la ligna Preĝejo de la Epifanio datiĝas al la 16-a jarcento. En 1702-1719, ŝtona kvin-kupolita preĝejo en la stilo de la Nariŝkina baroko, ornamita per unikaj detaloj de briko kaj kahelizitaj ornamaĵoj de perditaj temploj, estis konstruita sur sia loko. Ĝi situis en la Epifania strateto (nun strateto F. Engels). En 1938, la preĝejo estis fermita kaj transdonita sub studenta dormejo kaj loka historio muzeo. Ekde 1989, la preĝejo estas denove aktiva. Sur la okcidenta flanko de la preĝejo, sur la ejo, situas monaĥeja tombejo, kie homaj restaĵoj estas malkaŝitaj dum terglitoj.Preĝejo de la Epifanio. Oficiala turisma portalo de la Ivanova provinco. Departemento pri Kulturo kaj Turismo de la Ivanova provinco.

Vhodojerusalimskij katedralo (vintra) estas du-kolona templo, konstruita en 1733, rekonstruita en 1806 en la stilo de baroko, havas refektorion kaj flankaltaron de Johano la Soldato. Ĝi situas sur la Georgijevska strato, nun la Sovetskaja strato. En 1929, la templo estis fermita. Ĝi nun estas resendita al la Rusa Ortodoksa Eklezio.

Uspenskij katedralo (somera) estas templo en la stilo de malfrua rusa klasikismo, konstruita en 1825-1833. Ĝi situas sur la Georgijevska strato, nun la Sovetskaja strato. En 1929, la templo estis fermita, ĝi estis utiligita kiel bierfabrika stokejo. Nuntempe la katedralo estas resendita al la Rusa Ortodoksa Eklezio.

Sonorilturo kun la templo de Georgo la Venkinto estas kvin-nivela sonorilturo en la stilo de malfrua klasikismo, konstruita en 1840, eble laŭ la projekto de P. I. Fursov.

Preĝejo de la Renkontiĝo de la Sinjoro (1757) estas ŝtona preĝejo en la stilo de baroko, situanta en la Sretenskij strateto (nun Krasnaja Zvezda), havas ĉizitan ikonostazon. Ĝi estis fermita en 1930 kaj transdonita al la maltfarejo de la bierfabriko. Nuntempe, la preĝejo estas restaŭrata.

Preĝejo de la Naskiĝo de Kristo (1815) estas ŝtona preĝejo en la stilo de baroko, konstruita honore al la venko super la francoj en la milito de 1812. La kunmetaĵo estas simetria rilate al la longituda akso kaj konsistas el apudaj volumoj de la templa parto, la refektorio kaj la sonorilturo, situanta en la teritorio de la Jurjeveca kunmetaĵo de la Sankta Nikolaa Ŝartoma monaĥejo.

Preĝejo de la Descendo de la Sankta Spirito (1839) estas tombeja preĝejo en la stilo de malfrua klasikismo kun plurtavola sonorilturo. Ĝi situas ekster la urbo, nun ene de la urbo sur la strato Gercena. En sovetia tempo, la templo estis fermita dum nur kelkaj jaroj. Ekde 1945, la diservoj ne ĉesis.

Preĝejo de la Senkapigo de Johano la Baptisto kaj Preĝejo de la Teodora Ikono de la Dipatrino.

 Civila arkitekturo 

Konstruaĵo de la iama trinkejo (domo de Pavlovskij): Konstruita antaŭ 1779. Ĝi estas ekzemplo de civila konstruaĵo de la klasikisma periodo. Brika konstruaĵo, la muroj estas gipsitaj, la detaloj de la kornico estas faritaj el blanka ŝtono.

Ŝtonaj komercaj vicoj: Konstruita en la tria kvarono de la 19-a jarcento en la stilo de eklektikismo. Granda duetaĝa konstruaĵo, distingita per la severeco de la fasada dekoracio kaj la racieco de la interna strukturo. En la 20-a jarcento, lignaj komercaj vicoj en la formoj de modernismo estis metitaj en la kortan areon.

Butiko kaj kudrarlaboratorio de la urbestro A. L. Fljagin: Konstruaĵo de la unua kvarono de la 20-a jarcento, konstruita por la familio de "urbestro" Fljagin, en kiu la Historia kaj Arta Muzeo nuntempe situas. Duetaĝa konstruaĵo el ruĝaj brikoj kun tureto.

Konstruaĵo de la fiskejo: Konstruita fine de la 18-a - komence de la 19-a jarcento. Ĝi situas ĉe la adreso ul. Sovetskaja, 105. Unuetaĝa rektangula konstruaĵo en klasikisma stilo, kun duobla dekliva viziero super la enirejo.

Konstruaĵo de la urba administracio: Konstruita en 1913 en la stilo de novklasikismo. Malgranda administra konstruaĵo, unu el la plej bonaj arkitekturaj monumentoj de la urbo de la komenco de la 20-a jarcento.

Ligna komerca grenejo: Konstruita en la 2-a duono de la 19-a jarcento. Tradicia stokejo kun galerio, situanta ĉe la angulo de la strato Tarkovskij kaj la enirejo de la Vesnin-oj kaj estas en la procezo de restaŭrado.

Loĝdomoj de la 19-a - komenco de la 20-a jarcentoj: Ili estas reprezentitaj per diversaj ekzemploj de ligna kaj brika arkitekturo de ĉi tiu periodo. Inter ili: Brika domo de V. N. Demidov (fine de la 19-a jarcento), Ligna domo de M. N. Ĉerkasskij (1909), Domo de Efimov (1910-aj jaroj), Domo de Licov (1904) (ul. Sovetskaja, 153).

 Industriaj konstruaĵoj 

Konstruaĵo de la iama lina fabriko de A. V. Brjuhanov: Konstruita en la 1870-1890-aj jaroj. Ĝi estas komplekso de industriaj konstruaĵoj el ruĝaj brikoj en la stilo de industria arkitekturo de tiu tempo.

Konstruaĵo de la iama bierfarejo de Krasilnikov kaj Bobiljov: Konstruita en 1880. Brikaj industriaj konstruaĵoj, karakterizaj por industria arkitekturo de la 19-a jarcento.

 Edukaj institucioj 

Urba Mindovska Lernejo (1879) estas konstruaĵo en la stilo de racia arkitekturo.

Vira gimnazio (1909) estas konstruaĵo en la stilo de modernismo.

Virina gimnazio nomita laŭ A. S. Puŝkin, tiam mezlernejo n-ro 1 (1893)

 Arkeologiaj monumentoj 

Remparoj, konservitaj de la Blanka urbo: Konstruitaj en la 1660-aj jaroj, ili estas la restaĵoj de ŝtona fortikaĵo (nefinita kremlino).

 Naturaj vidindaĵoj 

Naturmonumento "Nagornaja Daĉa", urba arbaro kun totala areo de 635 hektaroj sur la okcidenta flanko de Jurjevec. 150 hektaroj da arbaro de Nagornaja Daĉa estas plantitaj mane (parto estas kreskigita el semoj), plejparte en la postmilita tempo. La plej multaj el la arboj estas pinoj kaj piceoj, sed ankaŭ troviĝas betuloj, kverkoj, aceroj, fraksenoj, poploj, ktp. La meza aĝo de la arboj estas 89 jaroj, ekzistas specimenoj kies aĝo superas 100 jarojn, kaj kelkaj centjaruloj havas ĉirkaŭ 200 jarojn. "Nagornaja Daĉa" spertas ekologian krizon. La arbaro suferas pro spontaneaj rubodeponejoj, la amasa ripozo de lokaj loĝantoj kaj gastoj de la urbo kondukis al poluado de la arbaro per hejmaj ruboj, novaj fajrejoj aperas, kontraŭleĝa arbodehakado de valoraj specioj de arboj estas disvastigita. En 2020, la pasporto de la naturmonumento de la Ivanova provinco "Jurjeveca nacia daĉa" estis aprobita kaj ĝia areo estis malpliigita. Granda areo de arbarplantado suferis pro uragana vento la 15-an de majo 2021. En 2023, kontinuaj kaj selektemaj sanitaraj arbodehakadoj estas farataj.

Asafovaj insuloj estas natura arkipelago situanta 3 km de Jurjevec, kaj konsistanta el kvin sablaj insuloj kun longo de 4 km kaj areo de 65 km². La insuloj formiĝis post la inundo de la areo - la Asafovaj (Osapovaj) montoj, dum la kreado de la Gorkija akvorezervejo. En 2005, la insuloj fariĝis speciale protektita natura areo de la Jurjeveca distrikto. La arkipelago estas populara ripozejo, allogante turistojn kun siaj sablodunoj, pinarbaroj kaj ŝancoj por fiŝkaptado kaj ripozo sur la akvo.

Glazovaja monto estas levita areo de la urbo Jurjevec, de kiu malfermiĝas panorama vido de la Volgo kaj la Asafovaj insuloj.

Gorkija akvorezervejo estas artefarita akvorezervujo sur la rivero Volgo, formita de la digo de la Niĵnij-Novgoroda hidroelektra centralo. Pro sia grandeco, kaj ankaŭ pro ŝtormoj kun ondalteco de pli ol 2 metroj, ĝi havas la ĉiutagan nomon la Gorkija maro. Ĝi estas parto de la Volga kaskado de akvorezervujoj.

 Muzeoj kaj monumentoj 
eta|dekstre|130px|Memormonero de Banko de Rusio kun nominala valoro de 10 rubloj (2010), el la ciklo Antikvaj urboj de Rusio
La urbo havas asocion "Muzeoj de la urbo Jurjevec" (1997), kiu inkludas:

Historia kaj Arta Muzeo (1925, situanta en la domego de A. L. Fljagin),

Muzeo de arkitektoj fratoj Vesnin, naskiĝintoj de Jurjevec (1986, en domo de la 19-a jarcento, kiu apartenis al iliaj gepatroj ĝis 1904),

Muzea centro de Andrej Tarkovskij (1996, en domo de la komenco de la 20-a jarcento, en kiu la estonta reĝisoro vivis kun sia avino en 1941-1943),

Kultura centro nomita laŭ Andrej Tarkovskij (2011)
Ankaŭ en la urbo troviĝas:

Jurjeveca Muzeo de Publika Edukado (1996),

Domo de fabelo de Aleksandr Rou (2017),

Pupteatro-muzeo "Istoki" (1996),

Muzeo "Skazkino".

Du kilometrojn de Jurjevec, en la akva areo de la Gorkija akvorezervejo, 12-metra adorada kruco estis starigita (2000) en memoro de la Krivoezerskij monaĥejo kaj ĉiuj perditaj temploj de Jurjevec. Sur la Pjatnicka monto situas memora komplekso dediĉita al la Dua Mondmilito kaj kapelo. En la suda parto de la urbo, 15 metrojn de la marbordo, staras kruco memore al la detruita Kazana templo.

 Honoraj civitanoj 

Vladimirov Boris Aleksejeviĉ (29.01.1937 - 15.11.2012) - sciencisto, lok-esploristo.

Vladimirova Elizaveta Aleksejevna (17.10.1907 - 26.10.2002) - instruistino.

Volkov Nikolaj Sergejeviĉ (04.04.1944 - 28.03.2015) - kirurgo.

Glotova Klavdija Pavlovna - terapiisto.

Gruzdev Sergej Sergejeviĉ - trejnisto pri flugpilkado

Zinin Lev Gennadjeviĉ - gvidis la Jurjevecan DOK-on.

Kretov Vladimir Timofejeviĉ - unu el la partoprenantoj en la lukto por sovetia potenco en Jurjevec, partia laboristo.

Lancov Nikolaj Aleksandroviĉ - gvidanto de la veterana koruso.

Medveĵonkov Pjotr Aleksandroviĉ (01.07.1912 - 20.04.2004) - direktoro de la ŝtata bieno "Jurjeveckij", kontribuis al la verdigado kaj plibonigo de la urbo.

Mindovskij Ivan Aleksandroviĉ - Jurjeveca komercisto de la unua gildo, granda terposedanto kaj domposedanto.

Mindovskij Aleksandr Ivanoviĉ - fondinto de la Jurjeveca lino-ŝpinejo de Mindovskij, Brjuhanov kaj Bakakin.

Odincova Vera Miĥajlovna - instruistino, direktorino de la vespera lernejo n-ro 2, publikulo.

Pannikov Nikolaj Dmitrijeviĉ - la unua prezidanto de la distrikta konsilio de veteranoj, direktoro de la zoo-veterinara lernejo.

Poljakova Larisa Ľvovna - ĵurnalistino kaj lok-esploristino.

Rassohaĉkaja Galina Pavlovna - kuracistino, publikulo.

Sirotina Aleksandra Vasiljevna (27.03.1930 - 22.07.2019) - kreinto de la Muzeo de Popola Edukado.

Serov Jurij Pavloviĉ (09.02.1924 - 01.05.2010) - prezidanto de la distrikta societo "Znanije", prezidanto de la distrikta Konsilio de Veteranoj de Milito kaj Laboro, publikulo.

Skrickaja Valentina Vladimirovna - pediatro.

Talova Albina Ivanovna - publikulo, gvidis la societon de blinduloj, KBO.

Tarkovskij Andrej Arsenjeviĉ - sovetia kinoreĝisoro kaj scenaristo

Fljagin Aleksandr Ľvoviĉ (1859-1929) - publika membro de la dumao, urbestro de Jurjevec (1914-1917), komercisto, mecenato.

Foteiĉev Aleksandr Valentinoviĉ - instruisto, publikulo, inspiro por la kreado de la Infana muziklernejo en Jurjevec.

Ŝalnov Anatolij Ivanoviĉ (1943-2018) - prokuroro, publikulo.

Ŝiŝkin Gennadij Pavloviĉ - publikulo, prezidanto de la distrikta konsilio de veteranoj de milito kaj laboro.

 Kulturo 

Urba tago kaj distrikta tago en Jurjevec estas festita ĉiujare la unuan sabaton de aŭgusto.

La 4-an de aprilo okazas la Tagoj de Andrej Tarkovskij

La 6-an de majo, Jurjeveculoj iras en procesio en la tago de la memoro de la sankta grandmartiro Georgo la Venkinto.

La 23-an de majo okazas episkopa diservo dediĉita al la sanktulo Simono de Jurjevec.

Grupo el Jurjevec "Luka kaj ventoj" partoprenis plurfoje en la Ivanova festivalo Rok-Februaro. Por partopreno ĝi estis premiita per diplomoj. La grupo mem okazigis la festivalon "Burlacka Ĉefurbo"Biografio de la grupo "Luka kaj ventoj" // Retejo de la urbo Jurjevec. .

Somere, en Jurjevec, okazas la malfermo de la ĉiujara internacia filmfestivalo "Spegulo" nomita laŭ Andrej Tarkovskij (2007). En la Kultura Centro nomita laŭ Andrej Tarkovskij, okazas kreivaj renkontiĝoj kaj filmprojekcioj. La ĉefaj eventoj okazas en Ivanovo.

La Tutrusa festivalo "Fiŝkaptisto - fiŝkaptisto" kaj vela regatto por la premio "Pokalo de Guberniestro de la Ivanova provinco" okazis en aŭgusto.

 Sporto 
En 1987 estis malfermita la "Klubo de Junaj Maristoj" por ke infanoj praktiku veladon. En 2014 la klubo estis fermita pro manko de financado. Ekde 2015 funkcias asocio "Velo" ĉe la infana-junulara centro de suplementa edukado.Programo de asocio "Velo"  / Aŭtoro — S. P. Volkov. .Infana mara centro de Jurjevec  .. Ĝis 2017 okazis interregiona renkontiĝo de kluboj de junaj maristoj (julio—aŭgusto). Ekzistas trako por motokroso, kie okazas konkursoj de sportistoj de diversaj kategorioj..

Ekzistas sporta sekcio pri pankracio.. Ĉiujare okazas turniro pri plaĝa flugpilkado sur la insuloj Asafov kaj komence de majo atletika stafetkuro "Vojo al Venko".

 Amaskomunikiloj 
La sola amaskomunikilo de la regiono estas la gazeto «Volga»..

Ankaŭ riceveblas «Voj-radio» — Makarjev 102.6 FM.

 Famaj naskiĝintoj 
 Vidu :Kategorio:Personoj:Jurjevec

 Notoj 

 Literaturo 


 Ĝenerala plano, kombinita kun projekto de detala planado de la centra parto de la urbo Jurjevec. Instituto "Ivanovograĵdanprojekt". — Ivanovo, 1988.
 Djubjuk E. Jurjeveca kvartalo fine de la 16-a jarcento laŭ la centa censo de la diakono Posnik Ŝapilov. — En la libro: Laboroj de Ivanovo-Voznesenska scienca asocio de regiona studo. — Numero 5. — Ivanovo-Voznesensk, 1928.
 Zamjatin D. Spegulo de Jurjevec // Nova Juneco. — 2010. — № 4 (97).
 Kudrjaŝov E. Jurjevecaj kaheloj. — «Dekoracia arto». — 1973. — № 12.
 Panov V. A. Historia-kultura heredaĵo de la urbo Jurjevec // Kulturo kaj civilizacio. — 2020. — Vol. 10. — № 4A. — P. 97—110. — DOI: 10.34670/AR.2020.40.43.013.
 Katastro kaj mezuraj libroj pri la urbo Jurjevec Povolĵskij kaj la Strelcaja kvartalo. Preparitaj por presado de N. N. Vinogradov // Kostroma antikvaĵo. — Numero VII. Eldono de Kostroma Gubernia Scienca Arkiva Komisiono. — Kostroma, 1912.
 Poljakova L. L., Ŝliĉkov L. A. Jurjevec. Gvidilo. — Jaroslavl, 1975.


 Projekto de protektaj zonoj kaj zonoj de reguligo de konstruaĵo de monumentoj de historio kaj kulturo de la urbo Jurjevec. NIPM Moskvo, 1975.
 Sedov Vl. V. Blanka urbo en Jurjevec // Arkitektura heredaĵo. — Numero 59. — M., 2013. — P. 61—75.
 Centa letero de 1593/94 pri la kvartalo de Jurjevec Povolĵskij / Sirotkin S. V. // Skizoj pri feŭda Rusio. — Numero 9. — ; , 2005. — P. 46. // РГАДА. F. 872, Jurjeveca ordondona ĉambro. Op. 1. D. 1. — «Centa pri la Jurjeveca kvartalo kaj distriktoj de la Jurjeveca distrikto: censo de kortoj de la kvartalo Jurjevec-Povolĵskij, komercaj butikoj en la kvartalo, fiŝkaptado, enspezaj herbejoj, abelbredaj teritorioj kaj listo de impostoj. Listo (sen komenco). Diakono Posnik Ŝapilov (1593—1594 jaroj) 84 folioj.»


 Jurjevec // Aro de monumentoj de arkitekturo kaj monumenta arto de Rusio. Ivanovo-regiono. — M., 1998—2000. — Parto 1—3.
 Jurjevec. Pasinteco kaj nuntempo de la urbo ĉe Volgo: Almanako. — Ivanovo, 2000.

 Ligiloj 

 Oficiala retejo de la administracio de la Jurjeveca municipa distrikto
 Oficiala retejo de la gazeto «Volga» de la Jurjeveca municipa distrikto 
 Regionstuda retejo de Jurjevec
 Jurjevec en la enciklopedio «Mia urbo»



Kategorio:Setlejoj de Jurjeveca distrikto
Kategorio:Urboj ĉe Volgo
Kategorio:Distriktaj centroj de Ivanovo-regiono
Kategorio:Urboj de Antikva Rusio
Kategorio:Urboj el la Listo de rusaj urboj foraj kaj proksimaj