Jean Couteaux

Jean COUTEAUX [kuto] (naskiĝis la  en Sainghin-en-Mélantois apud Lille, mortis en 1961) estis franca esperantisto, doktoro de juro kaj direktoro de granda hospitalo.

Li estis esperantisto de 1904. Jam en tiu jaro li fondis multajn grupojn kaj komencis ageman propagandon tra tuta Francujo. Li estis sekretario de la Esperanta sekcio de la "Latina Kvartalo" de 1911 ĝis 1914. En 1911 li fondis - kaj redaktis kun René Dubois - la internacian revuon Vekiĝo por la defendo de Esperanto. En 1920 li restarigis la [Esperantan federacion de la Pariza regiono; li estis ĝia prezidanto ĝis 1928. Li ludis ĉefan rolon en reorganizo de SFPE en 1922-1923. Li estis ĝenerala sekretario de SFPE de 1923.

Jean Couteaux estis la animo de la propagando. Dum 30 jaroj li faris multajn paroladojn kaj artikolojn. Sed precipe per sia ĉiutaga agado, malgraŭ sia tre grava profesia funkcio, li havis plej efikan influon sur la vivon de Esperanto en sia lando. Preskaŭ sola dum longa tempo li prenis sur sin tiun pezegan taskon, iniciatante fondon de grupoj, korespondante kun ĉiuj, direktante ĉion eĉ en la plej malgravaj detaloj. Ankoraŭ en la 1930-aj jaroj li estis la centra akso de la SFPE. Li ĉiujare verkis modelajn raportojn, kiuj prezentas plenan historion de la propaganda movado en Francujo. Li tradukis en ritma prozo de Charles Richet: Sokrato, tragedio, 1914. Li estis membro de la Lingva Komitato de 1932. Li mortis en 1961.Petit, Pierre. 1961. "Honore al Jean Couteaux." Franca Esperantisto 29 (3): 1. https://archive.org/details/FrancaEsperantisto_1961_n203_dec

 Referencoj 

Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de Espéranto-France
Kategorio:Mortintoj en 1961
Kategorio:Naskiĝintoj en 1884