José Bento Monteiro Lobato

José Renato MONTEIRO LOBATO, brazila verkisto kaj eldonisto, naskiĝis la 18-an de januaro 1882 en bieno de municipo Taubaté, San-Paŭlio kaj mortis je la 4-a horo la 4-an de julio 1948 en San-Paŭlo. En juneco, li ŝanĝis sian nomon al José Bento MONTEIRO LOBATO pro tio ke li rajtis heredi bastonon gravurita de la komencliteroj de la nome de sia patro JBML (José Bento Marcondes Lobato) kiu forpasis kiam li estas 15-jara.

 Juneco 
Lobato tre ŝatis pentri kaj volis studi pentroarton, sed lia avo, Vicgrafo de Tremembé, devigis lin lerni juron. Tri jaroj post la diplomiĝo kiel advokato li aktivis kiel prokuroro en Areias, urbeto de San-Paŭlio, dum grava ekonomia krizo. En 1905, li edziĝis al Maria da Pureza. Lia avo forpasis en 1911 kaj de li Lobato heredis bienon.

El la vivo de kamparanoj, li ĉerpis inspiron por krei sian unuan faman personulon, Jeca Tatu (ĵeka tatu').

 Eldonisto 
En 1917 li vendis la familian bienon, translokiĝis al San-Paŭlo kaj fariĝis eldonisto. Li aĉetis revuon Revista do Brasil ("Revuo de Brazilo") kaj li eldonis librojn iom poste.

Kiel eldonisto, Monteiro Lobato klopodis plivastigi la libro-merkaton en Brazilo, kaj starigis grandan kampanjon por plimultigi la librovendejojn. Milojn da cirkuleroj li dissendis al komercistoj de tuta lando kiuj ne vendis librojn ili diris "la libro estas varo kiel alia... vi ne bezonas legi, nur vendi ilin".

En tiu tempo li diris la proverba diraĵo "lando fariĝas per homoj kaj libroj".

Li ankaŭ speciale atentis pri novaj talentoj kaj ĉiam klopodis lanĉi novajn aŭtorojn. Vere Lobato estis revolucia eldonisto, sed fine bankrotis.

 Infanverkisto 
Post la bankroto de l' eldonejo, Lobato translokiĝis al Rio-de-Ĵanejro kaj tie li ekverkis infanrakontojn. Ĝuste en tiu epoko naskiĝis liaj plej famaj personuloj. La ĉifonpupo Emilia estas certe la plejfama el ili. Per ĝi, la verkisto instruas kaj amuzas plurajn generaciojn. Emilia havas multajn seriozajn ideojon pri Brazilo. En Bieneto de l' Flava Pego, kie ĝi loĝas, ekzistas libereco je pensado, ĉiuj estas iom filozofoj kaj konkretigas la idealo de Respubliko de Platono.

Liaj infanhistorioj ne havas moralajn aŭ edukajn celojn, ofte mokas pri "seriozaj" aferoj. La historioj miksas mitajn, fantaziajn kaj fikciajn estulojn kun realaj homoj. Tiel, Zamenhof mem aperas kiel rolulo en historio por kuraci parolantan rinoceronton Quindim.

Pri lia infanlibroj li diris "iam mi faros librojn kiuj niaj infanoj povos loĝi".

Per liaj multaj libroj, Lobato fariĝis la plej grava infanverkisto de Sudameriko.

 Fero kaj Petrolo 
De 1927 ĝis 1931 li laboris kiel brazila komerca ataŝeo en Usono kaj daŭre verkis. Revene al Brazilo fondis la Kompanio de Petrolo de Brazilo kaj lanĉas, iom poste, kampanjon por la eksploro de fero kaj petrolo en Brazilo.

Tiu kampanjo kontraŭis la interesojn de Usono, kiu instigis Getúlio Vargas persekuti lin. La registaro malpermesis al li diri ke ebla produkti nafton kaj feron en Brazilo, sed li rifuzis kaj estis arestita en pluraj okazoj. Li skribis leteron al generalo kiu ordonis lian unuan areston: "mi pasigis en ĉi tiu prizono, generalo, neforgeseblaj tagojn, pri kiuj granda resopiro mi memoros. Mi havis la okazon observi, ke la plej multaj arestitoj estas homoj kun pli pura kaj nobla animo ol multaj altrangaj homoj libere vivantaj".

Dum lia aresto, kvazaŭkaŝa serĉteamo malkrovis nafton en urbeto Lobato en Bahio. La anonco de provo de ekzistado de petroleo en Brazilo, morale detruis la kialojn de lia aresto.

La afero de esti arestita kun komunaj krimuloj simple pro tio, faris de li amaran homon. Li diris "post kiam mi vidis min kondamnita al sesmonata aresto kaj troviĝis en arestejo de murditoj kaj rabistoj nur pro tio, ke mi tro obstinis provizi nafton al mia lando, mi mortis je granda parto de mia animo".

Li fariĝis denove verkisto, sed Katolika eklezio malpermesis liajn librojn en katolikaj lernejoj ĉar li estis spiritisto kaj malutigis al li malkonsilante la legadon de liaj verkoj.

Pro la fino de diktatoreco de Vargas li diris: "por la homo la taŭga klimato estas ununura: tiu de libereco. Nur en tiu klimato la homo fariĝas feliĉa kaj harmonie prosperas. Kiam ŝanĝiĝas la klimato kaj malaperas la libereco, estiĝas la malĝojo, la aflikto, la malespero kaj dekadenco".

Li mortis tri jaroj post la fino de Vargasa diktatoreco en 1948. Dum multaj jaroj lian memoron estis persekutita, ankoraŭ hodiaŭ, multaj instruistoj diras al lernantoj ke li estis granda verkisto, sed stulta homo.

 Verkoj 

 Porinfanaj 
 Kolekto Sítio do Picapau Amarelo 
 1921 - O Saci
 1922 - Fábulas
 1927 - As Aventuras de Hans Staden
 1930 - Peter Pan
 1931 - Reinações de Narizinho
 1932 - Viagem ao céu
 1933 - Caçadas de Pedrinho
 1933 - História do Mundo para as Crianças
 1934 - Emília no País da Gramática
 1935 - Aritmética da Emília
 1935 - Geografia de Dona Benta
 1935 - História das Invenções
 1936 - Dom Quixote das crianças
 1936 - Memórias da Emília
 1937 - Serões de Dona Benta
 1937 - O Poço do Visconde
 1937 - Histórias de Tia Nastácia
 1939 - O Picapau Amarelo
 1939 - O Minotauro
 1941 - A Reforma da Natureza
 1942 - A Chave do Tamanho
 1944 - Os doze trabalhos de Hércules
 1947 - Histórias Diversas

 Aliaj porinfanaj 
 1920 - A menina do narizinho arrebitado
 1921 - Fábulas de Narizinho
 1921 - Narizinho arrebitado
 1922 - O marquês de Rabicó
 1924 - A caçada da onça
 1924 - Jeca Tatuzinho
 1924 - O noivado de Narizinho
 1928 - Aventuras do príncipe
 1928 - O Gato Félix
 1928 - A cara de coruja
 1929 - O irmão de Pinóquio
 1929 - O circo de escavalinho
 1930 - A pena de papagaio
 1931 - O pó de pirlimpimpim
 1933 - Novas reinações de Narizinho
 1938 - O museu da Emília

 Por plenkreskuloj 
 O Saci-Pererê: resultado de um inquérito (1918)
 Urupês (1918)
 Problema vital (1918)
 Cidades mortas (1919)
 Ideias de Jeca Tatu (1919)
 Negrinha (1920)
 A onda verde (1921)
 O macaco que se fez homem (1923)
 Mundo da lua (1923)
 Contos escolhidos (1923)
 O garimpeiro do Rio das Garças (1924)
 O Presidente Negro/O choque das Raças (1926)
 Mr. Slang e o Brasil (1927)
 Ferro (1931)
 América (1932)
 Na antevéspera (1933)
 Contos leves (1935)
 O escândalo do petróleo (1936)
 Contos pesados (1940)
 O espanto das gentes (1941)
 Urupês, outros contos e coisas (1943)
 A barca de Gleyre (1944)
 Zé Brasil (1947)
 Prefácios e entrevistas (1947)
 Literatura do minarete (1948)
 Conferências, artigos e crônicas (1948)
 Cartas escolhidas (1948)
 Críticas e outras notas (1948)
 Cartas de amor (1948)

 Vidu ankaŭ 
 Sacio

 Eksteraj ligiloj 
 http://lobato.globo.com 
 http://www.projetomemoria.art.br/MonteiroLobato  
 http://www.suapesquisa.com/biografias/monteirolobato 
 La Bieneto de la Flava Pego
 Vojaĝo al la Ĉielo
 Saci´
 Ĉasadoj de Peĉjo
 Memoroj de Emilja


Kategorio:Brazilaj verkistoj
Kategorio:Brazilaj spiritistoj
Kategorio:Brazilaj ĵurnalistoj
Kategorio:Brazilaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la angla lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la portugala lingvo
Kategorio:Brazilaj fokloristoj
Kategorio:Brazilaj porinfanaj verkistoj