Fraŭleco

Fraŭleco estas la stato de fraŭlo, tio estas, de ne edziĝinta viro.Plena ilustrita vortaro: "fraŭl/o" Pri virino oni konsideras la terminon fraŭlineco.

Tiu stato povas esti provizora aŭ definitiva, limigita je tempo aŭ dumviva, libervola aŭ deviga. Ĉu abstinante de seksaj rilatoj (totala ĉasteco) ĉu vivante malĉaste, fraŭlo restas fraŭlo..

Ekzistas kvazaŭ virtuala fraŭleco de edziĝintaj homoj, kiuj vivas senkunule. Tio okazas, ekzemple, al atletoj, al kiuj oni konsilas ne havi seksajn rilatojn antaŭ konkurso. Muhammad Ali strebis tiel abstini dum ses semajnoj antaŭ siaj boksbataloj.Elizabeth Abbott, A History of Celibacy (James Clarke & Co. 2001 ISBN 978-0-71883006-9), p. 214 Tia virtuala fraŭleco implikas totalan ĉastecon.

Tiuj, kiuj dumvive ne edziĝis povus esti nomataj senedziĝecaj.

 Eklezioj: Celibato k.a. 
Fraŭleco ofte rezultas de libervola elekto pro religiaj motivoj. 

La kanona juro de la katolika eklezio afirmas, ke la klerikoj devas observi perfektan kaj ĝisĉiaman ĉastecon kaj pro tiu motivo oni destinas tiujn klerikojn, kiuj apartenas al la latina eklezio, al fraŭleco, kio estas aparta dono de Dio, kiu kapabligas la pastrojn ligiĝi pli facile per nedividita koro al Kristo, kaj dediĉi sin pli libere al servado de Dio kaj de la homaro.Kodo de Kanona Juro, kanono 277 §1 (latinlingve); la teksto konsulteblas ankaŭ en diversaj aliaj lingvoj. Tiun devigon pri fraŭleco de la katolikaj klerikoj oni en la mezepoka latina nomas caelibātus respektive coelibātus (devene de la latina vorto caelum aŭ coelum, ĉielo), en Esperanto koresponde celibato.Emile Boirac: Plena Vortaro Esperanta-Esperanta kaj Esperanto-Franca, Presejo Darantiere, Dijon, 1909artikolo "celibato" en Reta Vortaro ()Atentu ke pli multaj vortaroj evitas apartan esperantan terminon "celibato" por religie motivigita fraŭl(in)eco, ekzemple PIV nek en 1970 nek en 2020 enmetis la vorton, kaj la Granda Vortaro Franca-Esperanta de Le Puil kaj Danvy de 1992 tute konscie konscie tradukas la francan terminon célibat per «fraŭl(in)eco, senedz(in)eco» (p. 145)

Tiu kanona juro ankaŭ malpermesas (en la latina eklezio sed ne en ĉiuj orientaj katolikaj eklezioj) la ordinadon kiel sacerdotoj de homoj kiuj havas edzinon.Kodo de Kanona Juro, kanono 1042 (latinlingve); la teksto konsulteblas ankaŭ en diversaj aliaj lingvoj. En aliaj antikvaj eklezioj, kiel la bizanca ortodoksa kaj la orientaj ortodoksaj, fraŭleco estas kondiĉo por ordinado de episkopoj, sed ne de presbiteroj. En tiuj ĉi lastaj eklezioj, oni ne permesas al jam ordinitaj klerikoj nek edziĝi nek, se al edziĝinta sacerdoto mortas la edzino, reedziĝi. Kontraŭe, tiuj eklezioj, kiu estiĝis en la lastaj jarcentoj, precipe ekde la Protestanta Reformacio, nenion tian postulas al siaj klerikoj. Pri tio vidu Eklezia senedzineco.

La celo, por kiu budhistoj elektas fraŭlecon, estas atingi liberecon, kiun malhelpas la deziro de seksaj plezuroj.William Skudlarek, Demythologizing Celibacy (Liturgical Press 2008 ISBN 978-0-81462947-5), pp. 2–4

La motivoj pro kiuj elekti fraŭlecon ne estas necese religiaj. Ili povas estis tre variaj. Ne ŝajnas, ke por religia voto preferis la angla reĝino Elizabeto la 1-a ne edziniĝi.Elizabeth Abbott, A History of Celibacy (James Clarke & Co. 2001 ISBN 978-0-71883006-9), p. 243

 Vidu ankaŭ 
 Abstinado
 Eklezia senedzineco

 Referencoj 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Religia vivo
Kategorio:Religio
Kategorio:Sekseco kaj religio