Luteino

600px|eta|centre|Kemia strukturo de la luteino
600px|eta|centre|3D Kemia strukturo de la luteino

Luteino (3,3-dihidroksi-alfa-karotino) estas ksantofilo, derivaĵo de la alfa-karoteno kaj trovebla en la plantoj.

Ĝi kristaliĝas el metanolo en metalkoloraj, violkoloraj prismoj. Fandopunkto estas 193 C. Ĝi bone solviĝas en kloroformo, benzolo, karbon-disulfido, acetono; malbone solviĝas en etanolo, metanolo; ne solviĝas en petrol-etero.

La molekulo estas nesimetria, tial ĝi estas optike aktiva.

 Troviĝejo 
Ĉefe en la 2-a fotokemia sistemo, en la kloroplasto.

 Funkcio 
Ĝi protektas la klorofilon pri fotodestruktado per la ombra efiko kaj kiel oksigenliveranto. Ĝi transformiĝas en la mallumo al violaksantino (tra la ksantofila ciklo). Ĝi povas redukti la hidrogenon de la akvo per sia epoksidiĝo (transdonas elektronon tiel estiĝas hidrogenmolekulo, ksantofilo mem akceptas la oksigenon). Tiu ĉi procezo estas inversigebla, dum de-epoksidiĝo estiĝas molekula oksigeno.

 Okula protekto  
Luteino ĉeestas en la flava makulo, areo de la retino responsa por centra vizio. Ĉi tiu natura koncentriĝo povus helpi protekti la okulon de intensaj lumoj. Multaj studoj montris la direktan rilaton inter luteina konsumo kaj okulpigmentado . Pliigi pigmentiĝon de la flava makulo malpliigas la riskon de okulproblemoj kiel ekzemple « aĝ-rilata makula degenerado »  reduktante la efikon de liberaj radikaluloj sur la retino6. Pozitivaj efikoj estis observitaj kun dozo de 6 mg/tage.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 karotenoidoj

 Eksteraj ligiloj 

 http://www.springerlink.com/(meij5155vzoozrffpgpk5wbd 
 http://www.ingentaconnect.com/content/cabi/bjn/2003/00000090/00000003/art00002  
 http://www.bccresearch.com 

Kategorio:Antioksidantoj
Kategorio:Kolorigiloj
Kategorio:Manĝaj antioksidantoj