Senhejmeco

Senhejmeco estas manko de stabila, sekura, kaj taŭga loĝejo. La landoj de la mondo havas diversajn oficialajn difinojn de senhejmeco aŭ foje neniun difinon. Homoj povas nomiĝi senhejmaj se ili:
 vivas surstrate (primara senhejmeco);
 ne posedas permanentan aŭ sekuran loĝejon
 transiradas inter mallongadaŭraj ŝirmejoj, ekzemple loĝejoj de amikoj aŭ parencoj, hoteloj, kaj krizaj ŝirmejoj (sekundara senhejmeco)

La jura statuso de senhejmuloj varias laŭ loko. Senhejmeco rilatas kun malriĉeco kaj .Maujean, Annick, k. al. 2025. "'Caring For Their Pet More Than Themselves':
Attitudes toward Homeless People with a Companion Animal." Society & Animals 33(7-8): 761-762.  Ne ekzistas norma metodo por nombri senhejmulojn kaj klasifiki iliajn bezonojn, do la plej multaj urboj faras nur proksimumajn kalkulojn de sia senhejma loĝantaro.

En 2025 proksimume 330 milionoj da homoj estis absolute senhejmaj, sen ia ajn loĝejo. Migranta senhejmulo pasintece nomiĝis vagisto, vagulo, vagabondo, aŭ trampo, sed tiuj vortoj nun povas esti evitataj pro insultaj konotacioj.

eta|loĝejo de senhejmulo ĉe Miskolc
Kaŭzoj
 senlaboreco, manko de sufiĉa mono por vivteno kaj hejmoteno
 alkoholismo, kiu povas estis kaŭzo aŭ rezulto de senlaboreco, homa vivstilo
 divorco
 trompo, iuj trompe forprenas hejmon
 eldomigo
 aliaj kaŭzoj

 Laŭ regiono 

 Azio 

 Ĉinujo 
En 2011, oni raportis proksimume 2.41 milionoj da senhejmaj plenkreskuloj kaj 179 mil senhejmajn infanojn en Ĉinujo., sed alia fonto taksis, ke estis unu miliono da senhejmaj infanoj en 2012.

Loĝado en Ĉinujo estas strikte reguligata per la sistemo . Tio estigas grandan nombron da migraj laboristoj, (290.77 milionoj en 2019). Migraj laboristoj havas kamparan hukou, sed translokiĝas urben por akiri pli bonan laborpostenon, kaj havas malpli da rajtoj tie ol homoj kun urba hukou. Ili "loĝas en trodensaj kaj malsanigaj kondiĉoj" kaj ĉiam estas en danĝero de forpeliĝo por lasi spacon por novaj konstruaĵoj. En 2017 la registaro respondis al mortiga incendio en troloĝata konstruaĵo en Pekino per eldomigo de la loĝantoj de dense loĝataj kontraŭleĝaj komunaj loĝejoje, kio senhejmigis multajn mirgrajn laboristojn Pli ĝenerale la registaro provas limigi la kreskon de la loĝantaro de Pekino, ofte celante migrajn laboristojn. Laŭ registara statistiko, migraj laboristoj en Ĉinujo havas averaĝe po 20.4 m² da loĝareo por homo, kaj la granda plimulto havas bazajn vivnecesaĵojn kiel hejtado, banejo, malvarmigujo, kaj lavmaŝino.

Referencoj

 Vidu ankaŭ 
 Domokupado
 Ekonomia malegaleco


Kategorio:Sociaj problemoj