Ajnagrunda aŭtomobilo

Ajnagrundaj aŭtomobiloj aŭ terena veturilo (ĵipo, ekstervojaj aŭtomobiloj) estas aŭtomobiloj por veturi sur malfacilaj grundoj, ekster vojo kun firma glata surfaco (ekz. asfalta aŭ betona).

Ili havas la sekvajn karakterizaĵojn:
 alta ĉasio, rilate al la grundo
 grandaj radoj kaj malfajna pneŭa profilo
 kompleta transmisio
 tre malalte lokita movilo
 diferenciala blokilo
 kadra konstrumetodo
 alte-situanta aer-alsuĉilo kun polvoprotekto

Ili estas uzataj ĉefe de soldatoj, ĉasistoj, en la agro- kaj forstokulturo kaj en motorsporto. Ili eĉ iĝas tre laŭmodaj ĉe la riĉaj etburĝoj, nur por la ŝajnigado. La terenaj aŭtoj estas parencaj al Sport-Utila Veturilo ().

 Mezurnombroj 

Por la terena veturkapablo ekzistas karakterizaj mezurnombroj:
 akvoprofundo estas tiu akvoprofundo, kiu estas traveturebla je malrapida veturo.
 suprenira kapablo (dekliveco)
 grunda libereco (maksimuma alto de mallarĝaj obstakloj)
 eskarpa angulo antaŭe kaj poste
 rampla angulo

 Plej konataj ajnaterenaj aŭtomobiloj 
 Unimog
 Munga
 Mercedes G-klaso, Wolf (Bundeswehr)
 VW Iltis
 Toyota Landcruiser
 Nissan Patrol
 Jeep (esperante Ĵipo)
 Steyr-Daimler-Puch Haflinger kaj Pinzgauer
 Land Rover
 Hummer
 Lada Niva
 Suzuki Samurai/Jimny
 UAZ

 Jure 
En la Eŭropunia juro, ajnaterena veturilo estas difinita kiel motorveturilo de internacia klaso N (kun tuta maso de ĝis 2 t) aŭ M kaj kun sekvaj ekipaĵoj:

 antaŭa kaj posta akso povas esti samtempe movitaj,
 diferenciala blokilo.

Krom tio ekzistas preskriboj pri grunda libereco kaj trapenda angulo.