Esperantigo de homoj

Esperantigo de homaj nomoj estas la transskribo al Esperanto de la homaj propraj nomoj.La vorto esperantigo estas foje uzata kiel sinonimo de esperantistigo; tiu uzo tamen estas evitinda, por ne konfuzi la du agadojn "fari ion Esperanta" kaj "fari iun Esperantisto".Estas notinde krome, ke la A-finaĵo, ofte uzata kun virinaj nomoj (vidu la ĉi-postajn ekzemplojn), estas neracia. Efektive, tiu kutimo estas nur tiu de kelkaj kulturoj, kaj plie eĉ en tiuj kulturoj estas viraj nomoj kun A-finaĵo, kaj virinaj nomoj kun O-finaĵo. Tio do estas nelogika kaj netaŭga por lingvo kun internacia celoLa inaj nomoj el "Propraj nomoj, la esperantaj kaj la fremdaj" de S. Pokrovskij. Krome, tiu uzo estas gramatike kontraŭfundamenta, ĉar propraj nomoj estas unuavice substantivojVirinaj nomoj en PMEG. Sekve, A-nomoj por virinoj ne estas malpermesitaj, precipe se la originala nomo estas A-finaĵa, sed por plene esperantigi virinajn nomojn, A-finaĵo ne estas nepra, kaj O-finaĵo preferindas.

 Kelkaj tradiciaj esperantaj nomoj 

 Viroj 
 Alano
 Benjameno
 Cirilo
 Eŭgeno
 Georgo
 Ivano
 Roberto
 Sim(e)ono
 Tomaso

 Virinoj 
 Amelio
 Anjo
 Belindo
 Elizabeto
 Hilda
 Izabela
 Julia
 Katrina
 Kristina
 Olivo
 Sofia
 Sonja

 Komunaj radikoj inter viroj (-o) kaj virinoj (-a) 
 Albert-o/a
 Aleksandr-o/a
 Daniel-o/a
 Francisk-o/a
 Johan-o/a
 Karl-o/a
 Laŭr-o/a
 Mari-o/a
 Miĥael-o/a
 Paŭl-o/a
 Petr-o/a
 Viktor-o/ia

 Eksteraj ligiloj 
 Choosing an Esperanto name  Esperanto ĉe la Universitato de Roĉestro

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Esperantigo (apartigilo)
Skribado kaj Prononcado de la Personaj kaj Lokaj Nomoj

Kategorio:Esperantigo