Spaceto (interpunkcio)

Spaceto estas interpunkcia konvencio, kiu apartigas vortojn en multaj lingvoj, inkluzivante Esperanton. Ne ĉiu lingvo uzas spaceton inter vortoj. La antikvaj greka kaj latina lingvoj ne uzis ilin ĝis ĉ. 600–800 p.K. Nune pluraj aziaj lingvoj ne uzas la spaceton.

 Uzado 
En Esperanto oni uzas spaceton ne nur por apartigi vortojn, sed ankaŭ post interpunkciaj signoj. Oni ne metas spaceton antaŭ la plimulto de la interpunkciaj signoj, kiel punkto, demandosigno, krisigno, komo, dupunkto, punktokomo kaj apostrofo. Antaŭ tripunkto oni ne metas spaceton, se vorto estas interrompita (ekzemple: Fermu vian f...!), sed jes post kompleta frazo (ekzemple: Mi nun ĉesos ...).

 Larĝeco 
Kutime la larĝeco de intervorta spaceto (variigebla) estas proksimume tiu de kvarona kvadrato (larĝeco de minuskla e); tamen tio dependas ankaŭ de la tiparfasono. Plue uziĝas mallarĝa spaceto (fiksa, protektita; larĝeco de minuskla i) ekzemple por apartigi grupon de ciferoj (10 000) aŭ ciferoj kaj mezurunuo (12 m), kelkfoje eĉ por mallongigoj (t. e.).

 Komputike 
En komputiko la plej ofta spaceto estas la Unikoda kaj askia signo 32. En programlingvoj, spacetoj estas uzataj por apartigi operacisimbolojn. Ankaŭ, spaceton oni povas uzi kiel blankan spacon, kiu povas fari programkodon pli legebla.

 Vidu ankaŭ 
 Nerompebla spaceto

Kategorio:Interpunkcio