Fajrolando

Fajrolando, foje ankaŭ nomata Fuegio ( = Lando de la Fajro) estas insularo ĉe la suda pinto de Sudameriko, de kiu ĝin disigas la Magelana Markolo. Ĝia suda pinto estas la Horna Kabo. La plej granda insulo de la arkipelago estas nomata Granda Insulo de Fajrolando.

La insularo grandas 71.550 km² kaj havas 140.500 loĝantojn. En 1881 ĝi estis dividita inter Argentino kaj Ĉilio; en la orienta, argentina parto vivas ĉirkaŭ 133.000 homoj, en la okcidenta, ĉilia, ĉirkaŭ 7.500. Preskaŭ ĉiuj vivas en la malmultaj urboj:
eta|dekstra|Elkosma vido de Fajrolando
 Argentinaj urboj:
 Rio Grande (60 000)
 Ushuaia (ĉefurbo, 60 000):()

 Ĉiliaj urboj:
 Porvenir (ĉefurbo, 5 000)
 Puerto Williams (2 000):()

La argentina parto estas propra provinco de Argentino (Tierra del Fuego). Same la ĉilia parto estas propra provinco de Ĉilio (Tierra del Fuego).

La unuaj eŭropanoj, kiuj vidis Fajrolandon, estis la anoj de la ekspedicio de Magelano, kiu en oktobro 1520 trovis la laŭ li nomitan markolon kaj tranavigis ĝin por atingi la Pacifikon. Post observo de la fajroj de la loĝantoj ili donis al la lando la nomon "Fajrolando" (aŭ "Lando de la Fajro").

 Vidu ankaŭ 
 Kanalo Beagle
 Insulo Picton
 Fajrolandaj Andoj
 Monto Sarmiento

 Bildaro 


 Eksteraj ligiloj 

 artikolo "La fino de l' mondo" pri Fajrolando, revuo Monato, marto 2006, paĝoj 14 ĝis 16  


Kategorio:Internaciaj arkipelagoj