Vasilij Eroŝenko

Vasilij Jakovlevich EROŜENKO (, ) naskiĝis la  en Obuĥivka, Rusio, kaj mortis la .(angla) Poulson, David. Transnational Japan as History: Empire, Migration, and Social Movements "Eroshenko". p. 174, la 12-an de januaro 2011, alirite la 24-an de decembro 2018. Li estis blinda anarkiema verkisto, poetoShuzo Fujii, «La blinda poeto», La Revuo Orienta, aprilo 1990, p. 29., tradukisto, lingvisto, instruisto kaj Esperantisto. Kvankam li estis blinda, li danke al Esperanto kapablis vojaĝi al Japanio kie li studis masaĝo-terapion kaj verkis japane kaj al Ĉinio kie li instruis la rusan literaturon. En lia hejmlando (Rusa Imperio) li longe restis nekonata.

 Biografio 
Li fariĝis blinda ekde la 4-a jaraĝo. Kiam li estis 9-jara li eniris en blindula lernejo en Moskvo. Li esperantistiĝis inter 1908 kaj 1910 kiam li estis ĉirkaŭ 20-jarulo. Helpe de lia scio de Esperanto li en 1912 entreprenis sian unuan vojaĝon en Brition, kie li lernis en instituto por blinduloj. Poste li daŭrigis vojaĝi helpe de Esperanto.
eta|maldekstra|Pentraĵo en la Nacia Muzeo de Moderna Arto en Tokio de Tsune Nakamura kiu en 1920 pentris Vasilij Eroŝenko. La sama pentraĵo troviĝas sur memortabulo dediĉita al li kiun oni inaŭguris en Lviv, dum la 24-a Kongreso de Ukraina Esperanto-Asocio.S. MacGill, Kongreso ukrainia kun inaŭguro de membortabulo, revuo Esperanto, Universala Esperanto-Asocio (UEA), n-ro 1330 (12), decembro 2018.|alternative=|348x348ra

 En Orientaj landoj 
En  Eroŝenko venis en Japanion. En Tokio lin renkontis Nakamura Kijoo — ano de Imperiestra Scienca Akademio  kaj esperantisto.artikolo  (Vivo kaj sorto de Vasilij Jeroŝenko) Vasilij ekloĝis en familio de Nakamura. Krome li helpis al Vasilij lernantiĝi en Tokia lernejo de blindaj masaĝistoj. Tie li studis la arton de masaĝo. Li eksciis, ke japanaj blinduloj ofte memstariĝas per la metio de masaĝisto, unu el la tradiciaj laborpostenoj por blinduloj. En Japanio li ankaŭ instruis Esperanton inter la blindaj studentoj.

En Japanio li proksimiĝis al kelkaj famaj literaturistoj, ĵurnalistoj, revoluciistoj. Japana dramisto Akita Udzjaku estis lia amiko. Li ellernis la japanan kaj poste publikis en japanaj gazetoj siajn fabelojn kaj eseojn. Rezulte de renkontiĝo kun Agnes Aleksander li ekinteresiĝis pri Bahaa Kredo kaj estis la unua, kiu tradukis la libron «Kaŝitaj Vortoj» de Bahá'u'lláh en Esperanton.

En 1916 li vojaĝis en Tajlandon kaj fondis tie blindulan lernejon. Transveturante Baraton (Hindio), li estis tie malliberigita kaj poste elpelita kiel rusa bolŝeviko. Dum somero 1919 li forkuris el Barato kaj tra Ŝanhajo denove alvenis en Japanio.

Bone regante la japanan lingvon, Eroŝenko verkis en tiu lingvo multajn rakontojn por geknaboj kaj tre famiĝis inter la progresema japana literaturistaro.

La unuan de majo 1921 pro partopreno en laborista manifestacio kaj en kongreso de japana socialista federacio, Eroŝenko estis arestita kaj baldaŭ ricevis elpelordonon. Tiam li iris al Ĉinio kaj dum 1922 lekciis pri la rusa literaturo kaj aliaj temoj en Pekina universitato kaj edukista kolegio por virinoj.

 En Soveta Unio 
En 1923 Eroŝenko formigris el Ĉinujo kaj restis en eŭropaj landoj, kaj en 1924 li venis en Moskvon.

En 1929—1930 li vojaĝis al Ĉukotko; en 1935 li laboris en Niĵnij Novgorod kaj Moskvo.

En 1935 li fondis la unuan lernejon por blinduloj en Turkmenio apud la urbo Mari, kie li restis ĝis 1945.

En 1946—1948 li laboris kiel instruisto de la moskva lernejo por blindaj infanoj.

En 1949-1951 li loĝis kaj laboris en Taŝkento.

En 1952 li translokiĝis al Obuĥovka kaj laboris pri sia lasta libro.

 Verkaro 
eta|La Ĝemo de Unu Soleca Animo, 1923.
La multnombraj arkivoj de la verkisto estis neniigitaj en neklaraj cirkonstancoj.

Originalaj verkoj:

 Turo por Fali
 Unu Paĝeto el Mia Lerneja Vivo, 1923
 La Ĝemo de Unu Soleca Animo
 Rakontoj de Velkinta Folio

kaj volumetoj de Elektitaj Verkoj de Vasilij Eroŝenko sub redakto de Mine Yositaka:
 Lumo kaj Ombro (originale en Esperanto, verkita en la restado en Ĉinio)
 La Tundro Ĝemas (originale en Esperanto, subtitolita "el vivo de ĉukĉoj")
 La Kruĉo de Saĝeco (originale en Esperanto, kun biografio fare de Mine Yositaka)
 Malvasta Kaĝo (originale en la japana, tradukita Esperanten)
 Stranga Kato (originale en la japana, tradukita Esperanten)
 Cikatro de Amo (originale en la ĉina, tradukita Esperanten)

Lia verko El Vivo de Ĉukĉoj estas legebla en la Vikifontaro.

En 1923 ĉe la UK en Nurnbergo li gajnis unuan premion en konkurso por la plej bona prononco de Esperanto deklaminte sian originalan poemon «Ciganino».

Por bibliografio de Eroŝenko en aliaj lingvoj, vidu la ruslingvan artikolon :ru:Ерошенко, Василий Яковлевич.
Recenzoj
Pri Rakontoj de Velkinta Folio

 Bibliografioj 
 Eroshenko no shiberia monogatari. Vasiri Eroshenko. En la japanan trad. Takasuki Itiro. Toyonaka-si: Japana Esperanta Librokooperativo, 2021. 113p. 18cm. . Kvar noveloj inspiritaj de la restado de la aŭtoro sur la Ĉukĉa duoninsulo

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Valoraĵoj sen daŭro de uzebleco (Vasilij Eroŝenko) - Eŭheno Kovtonjuk en la 83a Hispana Kongreso de Esperanto
 Eroshenko-Epoko : plejparte TTT-ejo en la rusa lingvo, sed estas ankaŭ kelkaj artikoloj en Esperanto.

 (japane)エロシェンコの都市物語 1920年代 東京・上海・北京』Shuzo Fujii, Urbaj rakontoj de Eroshenko en la 1920-aj jaroj : Tokio, Shanhajo, Pekino, Misuzu Shobo,1989.

 Citaĵo el "Enciklopedio de Esperanto" 

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj‎
Kategorio:Esperantlingvaj poetoj
Kategorio:Ruslingvaj verkistoj
Kategorio:Japanlingvaj verkistoj
Kategorio:Esperantistaj blinduloj
Kategorio:Rusiaj pedagogoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Belgoroda provinco
Kategorio:Mortintoj en Belgoroda provinco