Juozas Kazlauskas

Juozas KAZLAUSKAS (naskiĝis la  en vilaĝo Nuoriškiai, distrikto Biržai; mortis la  en Panevėžys) estis kiel la plej aĝa litova esperantisto kaj aktiva en la Esperanto-movado ekde la 20-aj jaroj.
Esperanton li ellernis memstare en 1925, estante gimnaziano en N.Radviliškis kaj Biržai, el trovita lernolibro. Studante en katolika pastra seminario en urbo Telšiai, li jam organizis E-rondeton. Pro ŝanĝiĝo de mondkoncepto J. Kazlauskas eksiĝis el la seminario, studis filozofion kaj literaturon en Kaunasa universitato, ankaŭ ĉi tie li organizis kaj gvidis E-kurson. Samtempe li gvidis E-kurson ankaŭ en Marijampolė. Sud pseŭdonimo Juozas Audronis verkis kaj eldonis lernolibron de Esperanto por litovoj (Marijampolė, 1938). Konstante propagandis Esperanton en litova gazetaro.
En 1939 J. Kazlauskas ekloĝis en Vilnius, tie studis historion kaj arkeologion. Dum la jaroj 1945 - 1958 li laboris kiel forstisto kaj geodeziisto en arbaroj de Litovio, Latvio kaj Udmurtio (apud Urala Montaro). La ŝanĝado de laborloko helpis al li eviti persekuton fare de soveta reĝimo.
En 1957 J. Kazlauskas ekloĝis en Panevėžys, revivigis tie Esperanto-klubon, funkciinta dum jaroj de Sendependa Litovio, kaj multaj jarojn estis lia gvidanto. Li redaktis E-lernolibron de I. Cieška kaj Juozas Petrulis, eldonita en Vilnius en 1959, instruis Esperanton al aktoroj de pupteatro, kiu ludis en Internacia Pupteatra Festivalo en Zagrebo en 1972, ankaŭ en kelkaj BET-oj. Lernejana gazeto "Jupiteris" en 1990-1992 publikigis liajn E-lecionojn. Krom Esperanto J. Kazlauskas verkis kaj tradukis dekon da dramverkoj en litova lingvo.

 Fontoj 
 Povilas Stašys, Litova Stelo, 1997, septembro-oktobro, n-ro 5, pĝ. 27.
 Litova Stelo, 2001, n-ro 4(140), pĝ. 17.

Kategorio:Litovaj esperantistoj