Jezuitoj

La Societo de Jesuo (, SJ) estas katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.

 Historio 
La societo estis fondita en Parizo la 15-an de aŭgusto 1534 de Ignaco Lojola kaj amikoj liaj, kaj aprobita en 1540 de papo Paŭlo la 3-a. La nomo jezuitoj unue estis moknomo uzata de kontraŭuloj, nur poste transprenita.

En la tempo post sia fondiĝo la ordeno havis grandan politikan influon, ĉar multaj konfesigistoj de regantoj estis jezuitoj.
Por firmigi la eklezion kaj disvastigi la fidon la ordeno tre aktivis en Edukado kaj misiado. Konata jezuita misiisto estis Sankta Francisco Xavier.

En 1773 papo Klemento la 14-a nuligis la ordenon kaj kaŭzis persekutadon de la jezuitoj. En 1814 Pio la 7-a repermesis la ordenon. Intertempe multaj jezuitoj rifuĝis en Rusio kaj Prusio. En Svislando la ordeno estis malpermesita de 1848 ĝis 1973.

De la 20-a jarcento la jezuitoj estas inter la progresema parto de la katolikaro. La jezuito Pierre Teilhard de Chardin grave kontribuis al la teologia interpacigo de katolikismo kaj moderna scienco.

La ordeno nun havas ĉirkaŭ 20.000 membrojn en 112 landoj.

 Membreco kaj strukturo 
Por aniĝi necesas finita studo de teologio kaj plia scienca fako.
Strikta obeo al la ordena disciplino (latine perinde ac cadaver = kvazaŭ kadavro) estas fundamenta principo.
Societanoj portas malantaŭ la nomo la siglon "SJ".
Simbolo aŭ emblemo de la ordeno estas la tri grekaj literoj "ΙΗΣ", komenco de la greka nomo de Jesuo; ili ankaŭ estas latinigitaj kiel "IHS" kaj tiam interpretataj kiel akronimo de la esprimo Iesum Habemus Socium (= ni havas Jesuon kiel kunulon).
La devizo de la ordeno estas Omnia Ad Maiorem Dei Gloriam (mallonge OAMDG; latine: Ĉio(n) por pliigi la gloron de Dio).

La hierarkio de la ordeno sekvas armeajn principojn; la ordenestro portas la titolon "generalo".

 Generaloj de la ordeno 
La historia sinsekvo de la generaloj montras certan preferon al italoj kaj germanoj.
La duopo, kiu inter 1981 kaj 1983 gvidis la ordenon, estis "delegitaro", kiu laŭ decido de papo Johano Paŭlo la 2-a anstataŭis la ankoraŭ vivantan antaŭulon Pedro Arrupe post ties apopleksio. Arrupe ĝis nun estis la sola generalo, kiu ne deĵoris ĝis sia morto; li mortis en 1991, kiam jam oficiale oficis la generalo Kolvenbach.

 1541–1556 Ignaco Lojola
 1558–1565 Diego Laínez
 1565–1572 Francisko Borgia
 1573–1580 Everard Mercurian
 1581–1615 Claudio Acquaviva
 1615–1645 Mutio Vitelleschi
 1646–1649 Vincenzo Carafa
 1649–1651 Francesco Piccolomini
 1652 Luigi Gottifredi
 1652–1664 Goswin Nickel
 1664–1681 Gian Paolo Oliva
 1682–1686 Charles de Noyelle
 1687–1705 Thyrsus González
 1706–1730 Michelangelo Tamburini
 1730–1750 Franz Retz
 1751–1755 Ignazio Visconti
 1755–1757 Luigi Centurioni
 1758–1775 Lorenzo Ricci
 1782–1785 Stanislaw Czerniewicz
 1785–1798 Gabriel Lenkiewicz
 1799–1802 Franciscus Kareu
 1802–1805 Gabriel Gruber
 1805–1820 Tadeusz Brzozowski
 1820–1829 Aloisius Fortis
 1829–1853 Joannes Philippus Roothaan
 1853–1887 Pierre Jean Beckx
 1887-1892 Antonius Maria Anderledy
 1892–1901 Louis Martin
 1906–1914 Franz Xaver Wernz
 1915–1942 Wladimir Ledóchowski
 1946–1964 Jean Baptiste Janssens
 1965–1981 Pedro Arrupe
 1981–1983 Paolo Dezza kun helpo de Giuseppe Pittau
 1983–2008 Peter Hans Kolvenbach
 2008-2016 Adolfo Nicolás
 2016 Arturo Sosa

 Bildaro 

 Vidu ankaŭ 
 Jezuita lernejo
 Jezuita misio
 Jezuitaj redukcionoj

 Spirita retiriĝo
 Maria Kongregacio