Valaĥio (Rumanio)

Valaĥio aŭ ValaĥujoPIV: Valaĥio, Valaĥujo ♜ Danuba princlando, kiu, kunigita en 1859 kun Moldavujo, formis en 1881 la reĝolandon Rumanio. (en la rumana:  prononcita [ˈt͡sara romɨˈne̯askə]; arkaike: , en la rumana cirila alfabeto: Цара Рꙋмѫнѣскъ) estas historia kaj geografia regiono de Rumanio. Ĝi situas norde de la Malsupra Danubo kaj sude de la Sudaj Karpatoj. Valaĥio estis tradicie dividita en du partoj, nome Muntenio (aŭ Granda Valaĥio, oriente, 10 distriktoj) kaj Oltenio (aŭ Malgranda Valaĥio, okcidente, 5 distriktoj). Valaĥio kiel tuto estas foje referencata simple kiel Muntenio pro identigo kun la plej granda el la du tradiciaj partoj.

 Princlando Valaĥio 

En Valaĥio estis fondita la Princlando Valaĥio komence de la 14-a jarcento fare de Basarab la 1-a, post ribelo kontraŭ Karolo la 1-a de Hungario. En 1859, Valaĥio unuiĝis kun Moldavio por formi la regnon de la Unuiĝintaj Princlandoj, kiu adoptis la nomon Rumanio en 1866 kaj oficiale iĝis la Reĝlando de Rumanio en 1881.

 Referencoj 

 Bibliografio 
 Giurescu, Constantin. Istoria Bucureștilor. Din cele mai vechi timpuri pînă în zilele noastre, Ed. Pentru Literatură, Bucharest, 1966


Kategorio:Historio de Rumanio
Kategorio:Geografio de Rumanio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1330-1339
Kategorio:Aperis en 1330
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1859