Henri Barbusse

Henri BARBUSSE [barbüs], esperante Henriko Barbuso (naskiĝis la  en Asnières-sur-Seine, mortis la  en Moskvo) estis franca verkisto, konata pro sia engaĝiĝo flanke de la maldekstrularo.

Unue ligita kun la simbolismanoj, post la unua mondmilito li fariĝis pacifisto kaj komunisto.

 Barbusse kaj Esperanto 
Barbusse ne estis esperantisto, nur simpatianto, sed li klare komprenis ke la plena, mondskala utiligo de neŭtrala internacia lingvo havos tre profundajn konsekvencojn ne sole je nivelo internacia sed ankaŭ ene de la socio. 

Li estis honora prezidanto de la 1-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda en 1921 kaj amiko de la laborista Esperanto-movado. En 1921 li verkis artikolon en Esperantista Laboristo.

 Verkoj 
Nous autres (Ni), novelaro, junio 1914, psikologiaj kaj pri morto, suferoj, kompatplena.
L'Enfer, romano, 1908.
Le Feu (Subpafe), romano pri la milito, 1915, lia plej konata verko
Clarté (Eklumo), romano pri la milito, 1919, sed multe pli riĉa, kaj kun pli da libereco da esprimo, ol la unua, lia plej bona libro.
La Lueur dans l'Abîme (Eklumo en la Abismo), 1920.

 Rete legebla en Esperanto 
"Patrino", novelo el Ni pri malkovro de vivantula frateco per hororeco de morto

 Eksteraj ligiloj 

Terres d'écrivains.
Franclingva antaŭparolo al la Racia Kurso (1921), el la sesa reeldono de SAT-Amikaro (1946).
Pierre Michel, Octave Mirbeau, Henri Barbusse et l’enfer .
Liberpensuloj

Kategorio:Francaj romanistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj komunistoj
Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Francaj kontraŭfaŝistoj
Kategorio:Francaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Francaj biografoj
Kategorio:Romanoj pri la Unua Mondmilito
Kategorio:Bolŝevikoj
Kategorio:Membroj de la Akademio pri Sciencoj de Sovetunio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise