Forno

eta|Forno pentrita de Jean-François Millet (1854).
Forno estas masonita fajrujo por regata produkto de varmo por hejti ĉambron (kahelforno), baki panon (bakforno), fandi metalojn (altforno), kuiri potojn (brulforno), kalkoŝtonojn, brikojn, aŭ por aliaj industriaj celoj. Ĝi jam ankaŭ signifas la elektrajn kaj gasajn fajrujojn por kuiri manĝaĵojn (bakforno aŭ suba parto de stovo).

En ĝi oni pli frue forbruligis lignon kaj fosiliajn brulaĵojn kiel gason aŭ karbon, sed nuntempe oni jam uzas ĝin per kurento aŭ gaso, ĉar tiuj ebligas la pli bonan regon de la temperaturo.

Laŭ Francisko Azorín Forno estas Masonita aŭ metala fajrujo por kuiri, baki, fandi, hejti.Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 75. Li indikas etimologion el latina fornax, furnus (forno),Azorín, samloke. kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj fornego, por alta forno; krematora formo, fandforno.Azorín, samloke.

 Vidu ankaŭ 
 Altforno
 Fajrejo
 Kuirforno
 Kameno
 Mikroonda forno
 Panbakejo
 Stovo
 Sunforno eluzas la energion de sunlumo, por varmigi helpe de speguloj

 Proverbo 
Ekzistas 3 proverboj pri forno en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof:



 Bildaro 

 Referencoj 

Kategorio:Industrioj
Kategorio:Varmotekniko
Kategorio:Hejmo