Eŭrovizia kantfestivalo

La Eŭrovizia kantfestivalo (oficiale  kaj ), ofte konata simple kiel Eŭrovizio, foje en Esperanto Eŭrovida kantkonkurso, estas ĉiujara televida kantokonkurso kun partoprenantoj el diversaj landoj kies naciaj publikaj servoj de radio kaj televido estas membroj de la Eŭropa Radio kaj Televido Unio. La konkurso estas dissendata televide kaj ankaŭ radie tra Eŭropo. Lastatempe, la konkurso televidiĝis ankaŭ en aliaj partoj de la mondo.

 Etimologio 
La nomo de la konkurso devenas de Eŭrovizio (internacie: Eurovision), la televida distribua reto prizorgata de la Eŭropa Unio de Radio kaj Televido (oficiale EBU, angle: European Broadcasting Union). Ĉiu membro de EBU rajtas partopreni la konkurson, do ankaŭ afrikaj kaj aziaj landoj kiel Israelo, Maroko, Tunizio, Alĝerio, Egiptio, Libano kaj Sirio. El tiuj neeŭropaj landoj nur Israelo kaj Maroko iam partoprenis. Laŭ tradicio la internacia konkurso sursceneje okazas en la lando de la antaŭa venkinto. Escepte, pro la milito de Rusio en Ukrainio, en 2023 ĝi okazas en Britio.

 Reguloj pri la prezentoj 
 La kanto kaj la prezento ne povas montri politikan opinion (nova regulo pri la konkurso 2006).
 Neniu kanto rajtas daŭri pli longe ol tri minutojn.
 Neniu besto rajtas esti sur la scenejo dum la kanto.
 Neniu kanto aŭ prezento povas damaĝi la reputacion de la kantokonkurso.
 Ĉiu artisto devas havi 16 jarojn almenaŭ.
 La kanto devas esti kantata vive.
 La nacieco de la artistoj kaj la lingvo de la kanto ne devas korespondi al lando. Ekzemple Hispanio povus esti reprezentata de franca kantisto, kiu kantas anglan kanton.

 Atribuado de poentoj 
Post la prezentado de ĉiuj kantoj ĉiuj partoprenantaj landoj balotas per telefona balotado. Dum la duonfinalo ankaŭ landoj, kiuj partoprenas nur en la granda finalo, povas baloti. Neniu lando havas permeson voĉdoni por si.
Poste ĉiu lando estas alvokata kaj devas atribui siajn poentojn. La kanto kun la plej multaj voĉoj en la nacia telefona balotado ricevis 12 poentojn, la dua 10 poentojn, la tria 8, poste 7, 6, 5 … 2, 1. En la okazo de teknikaj problemoj landa juĝistaro (konsistanta el ok personoj) havas permeson aljuĝi la poentojn.

La venkanto estas la kanto, kiu fine havas la plej multajn poentojn. Se du aŭ pli da kantoj havas fine la saman nombron de poentoj, gajnas la kanto, kiu ricevis poentojn el pli da landoj.

Por mallongigi la atribuadon de poentoj oni enkondukis novan koncepton: La landa anoncisto atribuas nur la tri plej altajn poentarojn. La poentoj 1 ĝis 7 estas montrataj aŭtomate sur la bildekrano. La koncepto estis provata unuan fojon ĉe la Junior Eurovision Song Contest en 2005 en Belgio.

 Geopolitiko en la atribuado 
Ekde pluraj jaroj oni konstatas, ke multaj landoj, kiuj estas politikaj, kulturaj aŭ lingvaj najbaroj, atribuas ofte 10 aŭ 12 poentojn al siaj najbaroj.Konataj "najbaro-paroj“ aŭ -grupoj:
 Britio-Irlando
 Islando-Norvegio-Danio-Svedio-Finnlando (Nordio, oni rimarkas ofte la paron Norvegio-Danio)
 Belgio-Francio-Monako (multaj franc-parolantoj en Belgio kaj Monako balotas por Francio)
 Germanio-Turkio (pli ol unu miliono da turkoj vivas en Germanio kaj balotas por Turkio)
 Hispanio-Portugalio
 Estonio-Latvio-Litovio (baltaj ŝtatoj)
 Serbio kaj Montenegro-Kroatio-Albanio-Bosnio kaj Hercegovino-Makedonio (slava Balkanio)
 Grekio-Kipro (En 2002, 2003, 2004 kaj 2005 Grekio donis ĉiam 12 poentojn al Kipro kaj Kipro donis 12 poentojn al Grekio)
 Rusio-Belorusio
 Rumanio-Moldavio
 Belgio-Nederlando (nederlandlingvanoj en Belgio voĉdonas por Nederlando kaj inverse)

Estas rimarkeble, ke ofte la multaj ŝtatoj de sud-orienta Eŭropo (Balkanio, Hungario, Ukrainio, Rumanio, Bulgario…) atribuas siajn valoraĵojn de 8, 10 kaj 12 poentoj en la regiono.

 La fuŝuloj, nulo poentojLa "nill points" estas tre fama frazo en ĝi. Kiam Britio havis "nill points" (en 2003), estis Angla radioprezentanto Terry Wogan, kiu ŝercis dirante ke Britio estas malpopulara pro la milito en Irako. 
Ekde la enkonduko de la "sistemo de 12 poentoj“ (1975), kiu validas ĝis hodiaŭ, okazis plurajn fojojn, ke kantoj ricevis neniujn poentojn de ĉiuj landoj:
 1978: "Mil etter mil" de Jahn Teigen (Norvegio)
 1981: "Aldri i livet" de Finn Kalvik (Norvegio)
 1982: "Nuku pommiin" de Kojo (Finnlando)
 1983: "Opera" de Çetin Alp and Short Wave (Turkio) kaj "¿Quién maneja mi barca?" de Remedios Amaya (Hispanio)
 1987: "Şarkım sevgi üstüne" de Seyyal Taner & Lokomotif (Turkio)
 1988: "Lisa, Mona Lisa" de Wilfried (Aŭstrio)
 1989: "Það sem enginn sér" de Daníel Ágúst Haraldsson (Islando)
 1991: "Venedig im Regen" de Thomas Forstner (Aŭstrio)
 1994: "Lopšine mylimai" de Ovidijus Vyšniauskas (Litovio)
 1997: "San Francisco" de Tor Endresen (Norvegio) kaj "Antes do adeus" de Célia Lawson (Portugalio)
 1998: "Lass ihn" de Gunvor (Svislando)
 2003: "Cry Baby" de Jemini (Britio)
 2004: "Celebrate" de Piero & the MusicStars (Svislando en la duonfinalo)
 2015: "Black Smoke" de Ann Sophie kaj "I Am Yours" de The Makemakes

 Historio 
 1956 – 1959 
En 1956 en Lugano (Svislando) la “The Eurovision Grand Prix“ okazis. Nur sep landoj (Belgio, Francio, Germanio, Italio, Luksemburgo, Svislando kaj Nederlando) partoprenis kaj prezentis po du kantojn. Britio preterlasis la daton pri la aliĝo kaj ne povis partopreni. Juĝistaro de 14 personoj (du el ĉiu lando) venkigis Lys Assia (Svislando) kun kanto “Refrain”.

Jam en 1957 devis ĉiu lando prezenti nur unu kanton. La konkurso okazis en Germanio; la regulo, ke la antaŭe venkinta lando prezentas la konkurson, ankoraŭ ne ekzistis.

 1960 – 1969 
En 1961 la nombro de la landoj jam estis kreskinta al 16.
Dum la 1960-aj jaroj la sistemo de poentoj kaj balotadoj estis ŝanĝata plurajn fojojn. En 1962 la venkanta kanto povis atingi maksimume 45 poentojn, tiel ke Francio venkis kun nur 26 poentoj.
Ekde 1964 ĉiu juĝistaro de lando povus atribui nur naŭ poentojn.
Ekde 1966 ĉiu lando devis kanti en sia nacia lingvo – regulo kiu estis nuligita en 1999. En 1969 la malnova sistemo de poento-atribuaĵo rezultigis kvar (!) venkantojn (Francio, Nederlando, Hispanio kaj Britio).

 1970 – 1979 
En 1975 finfine nova sistemo de poento-atribuaĵo estis enkondukita: Ĉiu lando atribuas 1-8 poentojn kaj 10 kaj 12 poentojn al la du plej amataj kantoj.
De 1973 ĝis 1976 estis suspendita la regulo, ke oni devas kanti en sia lingvo. Ĉi-tion ekspluatis la sveda grupo ABBA, kiu gajnis en 1974 per la angla kanto "Waterloo“ la konkurson kaj tiel komencis sian internacian karieron.

Inter 1977 kaj 1980 la landoj de orienta Eŭropo okazigis propran konkurson, nomitan "Intervision Song Contest“.

 1980 – 1989 
En 1980 partoprenis unuafoje afrikana lando: Maroko. Johnny Logan estis la unua artisto, kiu gajnis en du jaroj: 1980 kaj 1987, ambaŭ venkoj por Irlando. Irlando estas la unua lando, kiu gajnis sep fojojn la konkurson.
Germanio gajnis solan fojon dum la tuta 50-jara historio de la konkurso en 1982 (Nicole kun “Ein bißchen Frieden”).
En 1988 Svislando gajnis kun kanada kantisto Céline Dion. Tio estis la komenco de monda kariero por ŝi.

 1990 – 1999 
En 1991 finis Francio kaj Svedio kun po 146 poentoj. Laŭ la tiama regularo Svedio estis proklamata venkanto, ĉar la sveda kanto ricevis pli da 10-poentoj-atribuadoj ol la franca. Irlando gajnas kvar fojojn (1992-1994 kaj 1996).
La 1990-aj jaroj estis markataj per novaj ŝanĝegoj. Post la falo de la Fera Kurteno pli kaj pli da ŝtatoj el orienta Eŭropo partoprenas. La nombro de la partoprenantoj poste devas esti limigita kaj oni enkondukis sistemon de rotacio. Ekde 1997 ekzistas la telefona balotado kaj ekde 1999 ĉiu rajtas kanti en ĉia lingvo.
Unuan fojon en 1998 gajnis transseksa artisto: Dana International el Israelo.

 2000 – 2009 
Ekde 2001 gajnis pli kaj pli ofte baltaj ŝtatoj aŭ ŝtatoj de sud-orienta Eŭropo. La fakto, ke nur 24 landoj el eblaj 40 povis partopreni, necesigis novan sistemon: Ekde 2004 ekzistas duonfinalo kaj granda finalo. En la granda finalo konkuras la dek plej bonaj el la duonfinalo, la dek plej bonaj landoj de la antaŭa jaro kaj la financantaj “grandaj kvar“ landoj (Germanio, Francio, Britio kaj Hispanio), kune 24.
Ekde 2003 ekzistas speciala konkurso por infanoj kaj junuloj (8-15 jaroj): La Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso (“Junior Eurovision Song Contest“).

 2010 – 2019 

 2020 – 2030 
Ekde 2023 okazis politikaj interpuŝiĝoj pri la partopreno de Israelo en la kantokonkurso, dum jam antaŭe oni forigis la partoprenon de Rusio kiel invadanta kaj militanta ŝtato, same kiel fakte Israelo. Dum la fino de 2025, kelkaj ŝtataj institucioj petis forigon de Israelo pro la genocido okazinta en Gaza-sektoro, same kiel pro la okupacio de Cisjordanio. La 4an de decembro 2025 okazis voĉdonado fare de la partoprenantaj ŝtataj institucioj kaj oni aprobis restigon de Israelo. Hispanio, Nederlando, Slovenio kaj Irlando anoncis sian retiriĝon de la kantokonkurso.Héctor Llanos Martínez España renuncia a participar en Eurovisión tras la decisión del certamen de admitir a Israel El País, 4a de decembro 2025, Alirita la 4an de decembro 2025.

Okaze tiu polemiko en novembro kaj decembro 2025 pri la partopreno de Israelo en Eŭrovido, dum oni blokis la partoprenon de Rusio pro similaj aferoj kaj ne tiom da procentoj de okupaciitaj teritorioj nek de civilaj mortintoj, Nemo Mettler, venkinto en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2024, anoncis pere de sociaj retoj sian intencon redoni al la organizantoj la ricevintan trofeon kiel montro de malakcepto de la maljusta decido de la organizantoj pluteni la partoprenon de genocida ŝtato.El ganador de Eurovisión 2024 renuncia a su premio por la presencia de Israel en 2026 Público, 11a de decembro 2025, alirita la 12an de decembro 2025.

 Venkintoj ekde 1956 ĝis hodiaŭ 
 Jaro Loko Venkanta ŝtato Kanto kaj artisto Titolo en Esperanto EKK 1956  Lugano (Svislando)  Svislando  Refrain (Lys Assia)  «Refreno» EKK 1957  Frankfurto ĉe Majno (Germanio)  Nederlando  Net als toen (Corry Brokken)  «Kiel tiam» EKK 1958  Hilversum (Nederlando)  Francio  Dors mon amour (André Claveau)  «Dormu, mia amo» EKK 1959  Cannes (Francio)  Nederlando  Een beetje (Teddy Scholten)  «Iom» EKK 1960  Londono (Britio)  Francio  Tom Pillibi (Jacqueline Boyer)  — EKK 1961  Cannes (Francio)  Luksemburgo  Nous les amoureux (Jean-Claude Pascal)  «Ni, la enamiĝintoj» EKK 1962  Luksemburgo (Luksemburgo)  Francio  Un premier amour (Isabelle Aubret)  «Unua amo» EKK 1963  Londono (Britio)  Danio  Dansevise (Grethe & Jørgen Ingmann)  «Dancbalado» EKK 1964  Kopenhago (Danio)  Italio  Non ho l'età (Gigliola Cinquetti)  «Mi ne havas la sufiĉan aĝon» EKK 1965  Napolo (Italio)  Luksemburgo  Poupée de cire, poupée de son (France Gall)  «Vaksa pupo, brana pupo» EKK 1966  Luksemburgo (Luksemburgo)  Aŭstrio  Merci Chérie (Udo Jürgens)  «Dankon, karulino» EKK 1967  Vieno (Aŭstrio)  Britio  Puppet on a string (Sandie Shaw)  «Fadenpupo» EKK 1968  Londono (Britio)  Hispanio  La, la, la ... (Massiel)  — EKK 19691  Madrido (Hispanio)  HispanioFrancioNederlandoBritio  Vivo cantando (Salomé)Un jour, un enfant (Frida Boccara)De troubadour (Lenny Kuhr)Boom bang a bang (Lulu)  «Mi vivas kantante»«Iun tagon, infano»«Trobadoro»— EKK 1970  Amsterdamo (Nederlando)  Irlando  All kinds of everything (Dana)  «Ĉiaspeca ĉio» EKK 1971  Dublino (Irlando)  Monako  Un banc, un arbre, une rue (Séverine)  «Benko, arbo, strato» EKK 1972  Edinburgo (Britio)  Luksemburgo  Après toi (Vicky Leandros)  «Post vi» EKK 1973  Luksemburgo (Luksemburgo)  Luksemburgo  Tu te reconnaîtras (Anne Marie David)  «Vi rekonos vin» EKK 1974  Brajtono (Britio)  Svedio  Waterloo (ABBA) — EKK 1975  Stokholmo (Svedio)  Nederlando  Ding-a-dong (Teach-In)  — EKK 1976  Hago (Nederlando)  Britio  Save your kisses for me (Brotherhood of Man)  «Konservu viajn kisojn por mi» EKK 1977  Londono (Britio)  Francio  L'oiseau et l'enfant (Marie Myriam)  «La birdo kaj la infano» EKK 1978  Parizo (Francio)  Israelo  A-Ba-Ni-Bi (Yizhar Cohen & Alpha Beta)  — EKK 1979  Jerusalemo (Israelo)  Israelo  Hallelujah (Gali Atari & Milk and Honey)  «Haleluja» EKK 1980  Hago (Nederlando)  Irlando  What's another year (Johnny Logan)  «Kio estas plia jaro» EKK 1981  Dublino (Irlando)  Britio  Making your mind up (Bucks Fizz)  «Vi decidiĝu» EKK 1982  Harrogate (Britio)  Germanio  Ein bißchen Frieden (Nicole)  «Iomete da paco» EKK 1983  Munkeno (Germanio)  Luksemburgo  Si la vie est cadeau (Corinne Hèrmes)  «Se vivo estas donaco» EKK 1984  Luksemburgo (Luksemburgo)  Svedio  Diggi-loo diggi-ley (Herrey's)  — EKK 1985  Göteborg (Svedio)  Norvegio  La det swinge (Bobbysocks)  «Lasu ĝin svingi» EKK 1986  Bergen (Norvegio)  Belgio  J'aime la vie (Sandra Kim)  «Mi amas vivon» EKK 1987  Bruselo (Belgio)  Irlando  Hold me now (Johnny Logan)  «Tenu min nun» EKK 1988  Dublino (Irlando)  Svislando  Ne partez pas sans moi (Céline Dion)  «Ne foriru sen mi» EKK 1989  Laŭzano (Svislando)  Jugoslavio  Rock me (Riva)  «Roku min» EKK 1990  Zagrebo (Jugoslavio)  Italio  Insieme 1992 (Toto Cutugno)  «Kune 1992» EKK 1991  Romo (Italio)  Svedio  Fångad av en stormvind (Carola Häggkvist)  «Kaptita de ŝtormvento» EKK 1992  Malmö (Svedio)  Irlando  Why me (Linda Martin)  «Kial mi» EKK 1993  Millstreet (Irlando)  Irlando  In your eyes (Niamh Kavanagh)  «En viaj okuloj» EKK 1994  Dublino (Irlando)  Irlando  Rock'n Roll kids (Paul Harrington & Charlie McGettigan)  «Rokenrolaj infanoj» EKK 1995  Dublino (Irlando)  Norvegio  Nocturne (Secret Garden)  «Nokturno» EKK 1996  Oslo (Norvegio)  Irlando  The voice (Eimear Quinn)  «La voĉo» EKK 1997  Dublino (Irlando)  Britio  Love shine a light (Katrina & The Waves)  «Amo briligu lumon» EKK 1998  Birmingham (Britio)  Israelo  Diva (Dana International)  — EKK 1999  Jerusalemo (Israelo)  Svedio  Take me to your heaven (Charlotte Nilsson)  «Portu min al via ĉielo» EKK 2000  Stokholmo (Svedio)  Danio  Fly on the wings of love (Olsen Brothers)  «Flugu sur la flugiloj de amo» EKK 2001  Kopenhago (Danio)  Estonio  Everybody (Tanel Padar & Dave Benton)  «Ĉiuj» EKK 2002  Talino (Estonio)  Latvio  I wanna (Marie N)  «Mi volas» EKK 2003  Rigo (Latvio)  Turkio  Everyway that I can (Sertab Erener)  «Ĉiel ke mi povas» EKK 2004  Istanbulo (Turkio)  Ukrainio  Wild dances (Ruslana)  «Sovaĝaj dancoj» EKK 2005  Kievo (Ukrainio)  Grekio  My Number One  (Elena Paparizou)  «Mia numero unu» EKK 2006  Ateno (Grekio)  Finnlando  Hard Rock Hallelujah (Lordi)  «Ŝtonroka Haleluja» EKK 2007  Helsinko (Finnlando)  Serbio  Molitva (Marija Šerifović)  «Preĝo» EKK 2008  Beogrado (Serbio)  Rusio  Believe (Dima Bilan)  «Kredu» EKK 2009  Moskvo (Rusio)  Norvegio  Fairytale (Aleksander Ribak)  «Fabelo» EKK 2010  Oslo (Norvegio)  Germanio  Satellite (Lena Meyer-Landrut)  «Satelito» EKK 2011  Düsseldorf (Germanio)  Azerbajĝano  Running scared (Ell & Nikki)  «Kuri timigite» EKK 2012  Bakuo (Azerbajĝano)  Svedio  Euphoria (Loreen)  «Eŭforio» EKK 2013  Malmö (Svedio)  Danio  Only teardrops (Emmelie de Forest)  «Nur larmaĵoj» EKK 2014  Kopenhago (Danio)  Aŭstrio  Rise Like A Phoenix (Conchita Wurst)  «Leviĝu kiel fenikso» EKK 2015  Vieno (Aŭstrio)  Svedio  Heroes (Måns Zelmerlöw)  «Herooj» EKK 2016  Stokholmo (Svedio)  Ukrainio  1944 (Ĝamala)  «1944» EKK 2017  Kievo (Ukrainio)  Portugalio  Amar pelos dois (Salvador Sobral)  «Amo duopa» EKK 2018  Lisbono (Portugalio)  Israelo  Toy (Netta Barzilai)  «Ludilo» EEK 2019  Tel-Avivo (Israelo) Nederlando  Arcade (Duncan Laurence)  «Arkado» EEK 2020  Roterdamo (Nederlando)  colspan="3"  EEK 2021  Roterdamo (Nederlando)  Italio  Zitti e buoni (Måneskin)  «Silentaj kaj bonaj» EEK 2022  Torino (Italio)  Ukrainio  Stefania (Kalush Orchestra)  — EEK 2023  Liverpool (Britio)  Svedio  Tattoo (Loreen)  «Tatuo» EEK 2024  Malmö (Svedio)  Svislando  The Code (Nemo)  «La kodo» EEK 2025  Bazelo (Svisujo)  Aŭstrujo  Wasted Love (JJ)"Österreich gewinnt den Song-Contest" - ĉe: ORF.at, 18.5.2025  «Amo perdigita»

1 En 1969 estis kvar venkintoj.

 Lingvoj, Esperanto kaj internaciaj kantokonkursoj 
En la komenco, ekzistis neniu regulo pri la lingvo en kiu la landoj povas kanti kaj ĝis 1965 ĉiu lando uzis sian nacian lingvon. Svedio estis la unua lando kiu rompis la normon en tiu jaro partoprenante per kanto en la angla. En la venonta jaro, la organizantoj enkondukis la unuan lingvan regulon, laŭ kiu lando partoprenanta en la konkurso devas uzi unu el siaj oficiale agnoskitaj lingvoj(eo) Langoly, La leviĝo kaj falo de lingva diverseco en Eŭrovido, Global Voices, la 6-an de majo 2023..

En 1999 la Eurosong-organizantoj definitive nuligis la devigan uzon de la propra landlingvo kaj tio kondukis ekde tiam al tendenco kanti nur en la angla lingvo.

La Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso (oficiala angla nomo ), la kantokonkurso por infanoj kaj junuloj (8-15 jaroj) pli emas al lingva diverseco, eble pro malpli da komerca premo kaj limigita lingvokono de la partoprenantojLingvoj kaj internaciaj kantkonkursoj ENa, 7-a majo 2015, konsultita la 17-an de majo 2017..

Ĝis nun Esperanto tute ne ĉeestis en la kantokonkurso mem, kvankam en la jaro 2006 gajnis la finna grupo Lordi kun la angla kanto Hard Rock Hallelujah en kiu kunludis klavare esperantisto (Leena Peisa). Ŝi ludis sub la pseŭdonimo "Awa" en la bando Lordi kaj sub "Lenja" en la Esperanta grupo Dolchamar.

Ankaŭ la islanda kantisto Páll Óskar, kvankam kantante en Esperanto la kanton Gordjöss á esperantóPáll Óskar, Gordjöss á esperantó, ne kantis en Esperanto kiam li en la jaro 1997 partoprenis en la kantkonkurso Eurovision"Minn hinsti dans (Mia lasta danco, 1997) (Islanda Eurovision kantkonkurso 1997).

Francis Soghomonian, esperantisto kaj profesia kantverkisto de la kanto Mer ashkharh ê (Estas nia mondo) partoprenis en la armenia antaŭselektado por la konkurso Eurovision 2006 (kun paroloj en la lingvoj franca, Esperanta kaj armena), kantis la Esperantlingvan version de Sanomi (Vi kaj mi, frapkanto de Urban Trad post la EKK de 2003) dum la samjara Universala Kongreso de Esperanto en Svedio.

En 2016 María Villalón, kiu jam kantis en Esperanto, partoprenis en la antaŭselekta konkurso de RTVE por reprezenti Hispanion dum la Eŭrovido-Kantokonkurso en 2017 en Kievo(hispana) José Garcia kaj Vicente Rido, "María Villalón: "Voy a presentar dos canciones para Eurovisión 2017", 13-a septembro 2016, konsultita la 22-an de majo 2017..

En 2017 ankaŭ okazis jam por la kvina fojo la Eŭropa Festivalo de Esperantaj KantojInterkultura Majrendevuo, Kaleidoskop, Revuo Esperanto 1311 (3), marto 2017, p.53, Universala Esperanto-Asocio.. Kuba esperantisto Guillermo Sanchez Cordero, iama kantisto de la Esperanta muzikgrupo Amindaj, sukcese partoprenis la germanan talentokonkurson DSDS (februaro 2017) de la germana televidoKuba esperantisto atingas kvar milionojn, Revuo Esperanto 1311 (3), marto 2017, p.53, Universala Esperanto-Asocio..

En 2024 la brazila tenoro Sandro Machado, konata en Rumanio pro sia partopreno en la rumana versio de la televidprogramo "The Voice",  kantis en Esperanto "Mi Sangas sen Vi" reprezentante tiun landon (kie li loĝas depost 2018) dum elektaj duonfinaloj de Eŭrovizio.

 Notoj kaj referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Eŭrovido-Kantokonkurso 2006
 Eŭrovido-Kantokonkurso 2007
 Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso
 Statistiko de la Eŭrovido-Kantokonkurso
 ABU TV Kanto-Festivalo
 Festivalo Sanremo

 Eksteraj ligiloj 

 (en) Oficiala paĝo de la Eŭrovido-konkurso
 (en) ESCtoday ĉiutagaj informoj pri la konkurso
 (en) ESC Radio - elsendanta nur kantojn de la EKK
 (eo) Lingvoj en eŭropa kanzonkonkurso, Esperanta retradio, la 15-an de majo 2017.


Kategorio:Muzikaj festivaloj