Lusano

Lusano (Lusane) estas internacia planlingvo proponita de meksikano Luis Sáinz López-Negrete en 1988. Lusane estas miksa lingvo kun vortprovizo en kiu la radikoj estas modifitaj por akomodi vokalon post ĉiuj konsonantoj de la vorto.

La unua eldono de la libro (vortaro kun mallonga gramatika gvidilo) estis verkita en 1974. La aŭtoro publikigis ĝin en Brazilo. Sekva eldono aperis en Meksiko en 1976 kaj la tria (fina) eldono en 1988 kun la titulo FALU LUSANE kaj la ISBN 9684094078.Informoj el paĝoj 4 kaj 5 de la tria eldono.

Ekzempleto:

Le nobe kunibese ligo Lusane sona mu facile. Tute le gomi de dise panito poto lenu ke nu nimute timo

Traduko:

La nova universala lingvo Lusane estas tre facila. Tutaj la homoj de tiu ĉi planedo povus lerni ĝin en malmulte da tempo.

 Resumo de gramatiko 

La alfabeto enhavas 17 literojn: a, b, c, d, e, f, g, i, k, l, m, n, o, s, p, t, u. Iliaj sonoj similas al la esperanta, tamen “c” = ĉ. En plursilaba vorto oni akcentas la antaŭlastan silabon. La sintakso estas Subjekto-Verbo-Objekto. La sufikso -s indikas pluralan substantivon: ligo (lingvo), ligos (lingvoj). La fina vokalo de verbo indikas la konjugacion: a = prezenco, e = pasinteco, i = estonteco, o = kondiĉa, u = infinitivo aŭ imperativo. La sufikso -te kreas adverbojn: facile (facila), facilete (facile), nifacilete (malfacile).

 Vortprovizo 

La aŭtoro ĉerpis vortojn el multaj lingvoj, ekzemple: hispana “trigo” (tritiko) fariĝis tigo, angla “seem” (ŝajni) fariĝis simu, kaj romanigita japana “mikan” (mandarino) fariĝis mikano. Li havis ian sistemon por limigi la amplekson de la vortprovizo, ekzemple: 150 vortradikoj komenciĝas per la litero F, 200 komenciĝas per N, 250 komenciĝas per K, kaj 100 vortoj estas nomoj de kontinentoj kaj landoj.

 Bibliografio 

Luis Sáinz López-Negrete
Falu Lusane, lusane gamato, lusane-sepane-potune-negune palobuko
Mexico, Edamex, 1988, 3rd edition.

 Referencoj 

Kategorio:Planlingvoj