Manĉurio

Manĉurio, Manĉurujo Plena Ilustrita Vortaro 2002, p. 707L.L. Zamenhof literumis ankaŭ "Mandĵurujo" en letero de 1905 aŭ Manĝurio ( Mănzhōu) situas en Nord-Orienta Ĉinio, ĉirkaŭ la urbo Harbin kaj entenas la provincojn Heilongjiang, Jilin kaj Liaoning. Pro historiaj kaŭzoj, la ĉinoj ne preferas tiun nocion, ili pli volonte uzas la terminon Nord-Oriento ( Dōngběi). Manĉurio estis okupita en 1931 fare de Japanio, kiu establis la pupŝtaton Manĉuko aŭ Manĉukuo en 1932. Tiu okupado estis kondamnita fare de Usono per Hoover-Stimson-Doktrino. Post kiam la teritorion okupis en 1945 la Sovetunio, la teritorio transiris en 1946 al Ĉinio.

La areon limas oriente la rivero Amuro kaj Ussuri, norde la Ĥingan-montaro, okcidente la Ĉina Muro kaj sude la rivero Jalu. Norde kaj oriente limas ĝin Rusio (Siberio), okcidente Mongolio kaj sude Nord-Koreio.

La nocio «Manĉurio» estas relative nova kaj derivita el la loka tunguza popolo manĉuoj.

 Gravaj urboj 
eta|290px|Mapo de Manĉurio
 Changchun (长春/長春)
 Dalian (大连/大連)
 Fushun (撫順)
 Harbin (哈尔滨/哈爾濱)
 Ĝjilin (吉林)
 Qiqihar (齐齐哈尔/齊齊哈爾)
 Shenyang (沈阳/瀋陽)

 Gravaj riveroj 
 Amuro (黑龙江/黑龍江 Hēilóngjiāng)
 Songhua (松花)
 Liao

 Trafiko 
Tra Manĉurio kondukas la Transmanĉuria fervojo, flanka branĉo de Transsiberia fervojo.

Sur la itinero Dalian - Changchun komunikis inter 1934-1945 (dum la japana okupo) la legenda eksprestrajno Ajia (vidu Ŝinkansen).

 Loka Esperanto 
 Esperanto en Liaoningo: Ekzistas en tiu provinco la Liao­ning-provinca Esperanto-Asocio (LEA), kiu utiligas du platformojn: la Liaoninga Esplora Centro pri Edukado kaj Kulturo de Esperanto en la Orienta Liaoning-Universitato kaj la Liaoninga Esplora Bazo de Esperanto en Shenyang-Universitato
 Esperanto en Ĝilino: Ĝjilina Esperanto-Instituto kaj Ĉangĉuna Esperanto-Asocio

 Vidu ankaŭ 
 Manĉura lingvo
 Qing-dinastio
 Manĉukuo
 Liaŭningo
 Qing-Dinastio
 Manĉuko
 Heilongjiang
 Ĝilino
 Ĉangĉuno
 Soveta invado de Manĉurio

 Referencoj