Roĥo de Montpeliero

Sankta Roĥo (latine Sanctus Rochus, ) de Montpellier estis katolika sanktulo. Li naskiĝis ĉirkaŭ 1295 kaj mortis en 1327 (en literaturo oni trovas ankaŭ aliajn datojn - de naskiĝo inter 1340 kaj 1350 kaj de morto en 1377 aŭ 1378).

Laŭ legendoj li helpis malsanulojn, kiuj suferis pro pesto. Pro tio li estas katolika patrono de pest-malsanuloj, infektitoj, handikapuloj kaj aliaj malsanuloj. Lia populareco, origine en centra kaj norda Italio kaj ĉe Montpellier, disvastiĝis tra Hispanio, Francujo, Libano, la Malaltaj Landoj, Brazilo kaj Germanujo, kie li ofte estis interpolita en la liston de la dek kvar sanktaj helpantoj en mizero, kaj lia honoregado disvastiĝis post la Nigra morto. Laŭlegende li mem estis infektita de pesto kaj savita de hundo, kiu portis al li panon, kiam li retiriĝis de homoj por ne infekti ilin. Pro tio la franca lingvo konservas diraĵon pri "S-ta Roĥo kaj lia hundo", kvazaŭ tre fidelaj kunuloj.

Sankta Roĥo estas bildigata sur multaj pestkolonoj.

Li ricevis renovigitan atenton kaj apartan kulton dum la kronvirusa pandemio de 2019-2021.

Lia katolika nomfesto estas la 16-a de aŭgusto.

 La historia vero pri Sankta Roĥo 
Laŭ la serĉoj de la Belgia historiisto Pierre Bolle (2001), kiuj hodiaŭ prezentas la plej kompletan laboron pri la vivo de tiu sanktulo, Sankta Roĥo ne estas proprasence historia sanktulo, sed "kopio" de sanktulo pli antikva, Sankta Raŝo de Autun, kiu vivis antaŭ la jaro 1000. Per rigora historia metodo, Bolle klarigis, kiuj el la hagiografioj estis la plej antikvaj kaj kiuj havis pli novajn ŝanĝojn kaj komplementojn. Invokita kontraŭ ŝtormoj, la figuro de Raŝo estus la bazo de la nomo (Raŝo/Roĥo), kaj ankaŭ de la funkcio de Sankta Roĥo (kontraŭ pestoj), ĉar per aferezo de la franca vorto "tempeste" (ŝtormo) oni formas "-peste" (pesto): estas facile iri de "Sankta Raŝo" kiu protektas kontraŭ "tempeste" (ŝtormo) ĝis "Sankta Roĥo" kiu protektas kontraŭ "peste" (pesto), ankaŭ kun la helpo de mezepokaj teorioj pri medicino (laŭ kiuj "malbona aŭ korupta aero" povas kaŭzi malsanon per rompo de la ekvilibro en la homa korpo).

La tezo de Bolle kaŭzis revolucion en la studoj pri tiu sanktulo, malgraŭ la fakto, ke tiaj situacioj ("duoblaj" sanktuloj: homonimoj kiel bazo por la kreo de nova sanktulo) estas bone konataj (ekz. Sankta Vincent de Agen kaj Sankta Alban de Namur).

eta|maldekstre|140ra|Sankta Roĥo, Scilla (Italio).
eta|dekstre|260ra|Tombo de Sankta Roĥo en Venecio.

 Vidu ankaŭ 
 :Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Roĥo
 Kapelo Sankta Roĥo (Worbis)
 Preĝejo Sankta Roĥo (Parizo)
 Kapelo Sankta Roĥo (Budapeŝto)
 Preĝejo Sankta Roĥo (Bjalistoko)
 Preĝejo Sankta Roĥo (Szigetvár)
 Rochus-kapelo (Bingen)

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 http://www.newadvent.org/cathen/13100c.htm 
 http://www.fordham.edu/halsall/basis/goldenlegend/GoldenLegend-Volume5.htm  
 http://home.nordnet.fr/~jrmasson/jean-roch/saintroc.htm  
 http://www.ham-sur-heure-nalinnes.net/histoire/stroch/index02.php 
  (raporto pri vizito al preĝejo de Sankta Roĥo en Vieno en 2016)

Kategorio:Franciskanaj sanktuloj
Kategorio:Francaj romkatolikaj sanktuloj
Kategorio:Italaj romkatolikaj sanktuloj