Orientalistiko

Orientalistikoorientalistiko en la Reta Vortaro () estas scienca disĉiplino, kiu okupiĝas pri studado de la kulturo de Mezoriento kaj Proksimoriento.

Oni ne konfuzu ĝin kun la ideologio orientismo. Foje oni trovas la vorton orientalismo, povantan signifi iun ajn el ambaŭ nocioj.

 Historio 
La orientalistiko kiel akademia disĉiplo fondiĝis en Parizo en 1795 per estigo de École speciale des langues orientales. Tie studis Silvestre de Sacy (1758-1838), kiu forte influis la evoluon de la orientalistiko. Ĝi aperis en 1845 en Germanlingvio kun fondo de Deutsche Morgenländische Gesellschaft, kiu dediĉis studadon al la sudokcidentaziaj kulturo kaj lingvoj.

 Subfakoj 
Ofte orientalistoj jam dum la studado specialiĝas je specifa nuna aŭ historia lingvo/lingvaro respektive etno/etnaro, ĉar la unuopaj lingvoj kaj kulturoj tre malsamas kaj bezonas grandan kvanton de scienca profundiĝo.

Ekzemplaj subfakoj estas :

 Arabologio respektive araba filologio
 Asiriologio
 Ĉinologio
 Egiptologio
 Hebrea (lingva dimensio) respektive juda (kultura kaj religia) filologio
 Iranologio
 Hindologio
 Islamologio respektive islama filologio
 Japanologio respektive japana filologio
 Koreologio respektive korea filologio
 studoj pri la historia Otomana Imperio (Osmanologio)
 studoj pri Sud-Orienta Azio
 Tibetologio
 Tjurkologio

 Gravaj orientalistoj 
(alfabete)
 Nikita Biĉurin
 Richard Francis Burton
 Jean-François Champollion
 Henri Corbin
 Andrzej Gawroński
 René Grousset
 Lafcadio Hearn
 Thomas Edward Lawrence
 Max Müller
 Otto Blau (1828-1879)
 Sir Richard Francis Burton (1821-1890)
 Joseph von Hammer-Purgstall (1774-1856)
 Louis Massignon (1883-1962)
 Ernst Heinrich Meier (1813-1866)
 Friedrich Rückert (1788-1866)
 Edward Said (1935-2003),
 Annemarie Schimmel (1922-2003)

 Bibliografio 
 Serio Oriento-Okcidento
 Okakura Kakuzo, La libro de teo, tradukis el angla T. Nakamura, eld KOSMO, Osaka, 1965.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Bizanca imperio
 Filologio
 Silka Vojo
 Romantikismo
 Sufiismo
 Okcidentigo