Auguste Mariette

En 1854 li revenis en Parizon, sed en 1858 li jam denove vojaĝis al Egiptio. Kedivo Said nomumis lin direktoro de ĉiuj elfosejoj en la teritorio de la antikvaj setlejoj. En Bulako li fondis faman muzeon, kie estis akumulataj ĉiuj trovaĵoj. Kedivo Ismailo nomumis lin paŝao.

Fine de la vivo li havis problemojn kun diabeto, kiu por tempe paralizis liajn piedojn.

Li estis ankaŭ aŭtoro de rakonto, laŭ kiu liainstige Antonio Ghislanzoni kaj Camille du Locle verkis scenaron por la opero Aida de Giuseppe Verdi. La opero estis destinita por inaŭguro de la Sueza kanalo, sed Verdi ricevis la scenaron malfrue, la kanalon inaŭguris Rigoletto, dum Aida premieris nur post du jaroj.

Por studi hieroglifojn estas gravaj liaj sciencaj verkoj.

 Verkaro 
 Le Sérapéum de Memphis (Serapejo de Memfiso, 1857)
 Notice des principaŭ monuments du musée de Boulacq (Notoj pri ĉefaj monumentoj de muzeo en Bulako, 1864)
 Abydos (1870-1880)
 Les papyrus égyptiens du musée de Boulacq (Egiptaj papirusoj en la muzeo de Bulako, 1871 ĝis 1877)
 Monuments divers (Diversaj monumentoj, 1872-1879)
 Denderah (1873-80)
 Karnak (Karnako, 1875)
 Les listes géograph. des pylônes de Karnak (Geografiaj kartoj de pilonoj en Karnako, 1875)
 Deir-el-bahari (1877)
 Les Mastabas de l'ancien empire (Mastaboj de la antikva imperio, 1882-1889)

 Eksteraj ligiloj 

 http://www.uni-bamberg.de/split/romlit/mitarbeiter/gier/aidawien.doc  
 http://www.mnsu.edu/emuseum/information/biography/klmno/mariette_auguste.html 
 http://members.tripod.com/~ib205/apis_4.html 
 http://www.egyptologyonline.com/egyptologists.htm 

Kategorio:Francaj egiptologoj
Kategorio:Francaj muzeestroj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Surskriboj kaj Beletro