Circo

Circo vivis sur insulo Eea (aŭ Ea) en fora okcidento, kien nur malofte venis la homoj. La unuaj albordiĝintaj homoj estis Argonaŭtoj, revenantaj kun la ora ŝaffelo el Kolĥido. La dua vizito estis Odiseo, revenanta el la Troja milito.

Ŝiaj plej konataj sorĉoj estis:
 transformo de la knabino Scilo en maran monstron,
 transformo de ŝipanoj de Odiseo en porkojn,
 transformo de la bela knabo nomata Piko en pegolon.

 Scilo 
Glaŭko, la mara dio, filo de Posejdono fiksis sian rigardon al bela knabino Scilo. Ŝi estis terurigita per lia sovaĝa aspekto kaj ne konsolis ŝin eĉ tio, ke li estis filo de dio. Ŝi ne elaŭdis lin kaj fuĝis for de li. Glaŭko, plena de sopiro, transnavigis Tirenan maron kaj petis helpon de la sorĉistino Circo. Li petis ŝin pri sorĉherboj, kiuj vekus amon de Scilo. Sed Circo admonis lin, ke li trovu pli softan estaĵon al si kaj rimarkis, ke ŝi mem volus esti lia. Sed Glaŭko asertis, ke lia amo al Scilo neniam ŝanĝiĝos. Circo ekkoleris kontraŭ Glaŭko kaj ankaŭ kontraŭ Scilo kaj tuj estis preparanta la sorĉherbojn. Ŝi transiris akvon en malgrandan golfeton, ĉion malpurigis per veneno kaj per neniiga radiko terurige murmurante damnojn. Kiam eniris en la akvon Scilo, per rigardo konsternite sekvis kiel ŝia korpo ŝanĝiĝas de sube en hundajn muzelojn. Glaŭko vidante tion ekploris kaj fuĝis de ensorĉita Scilo kaj de Kirka amo. Scilo restis tie sola kaj venĝe kontraŭ Circo ŝi forrabis de Odiseo ses virojn kaj volis ankaŭ subakvigi la trojajn ŝipojn. Sed tiam iu transformis ŝin en rifon, kiu en la loko estas ĝis nun kaj ĉiu ŝipano evitas ĝin.

 Jazono kaj Medeo 
Kiam Jazono helpe de  Medea uzurpis la oran ŝaffelon kaj fuĝante el Kolĥido mortigis la fraton de Medea Apsirton, ekkolerigis Zeŭson. Li pune destinis al Jazono kaj Medea, ke persekutos ilin malfacilaĵoj kaj suferoj, ĝis ili ne puriĝos de la krimo, kiel konsilos al ili la sorĉistino Circo, fratino de Eeto, kiu loĝas malproksime en la okcidento. Kaj ĝis ili ne puriĝos, ili ne povas reveni hejmen.

250px|eta|maldekstra| Emile Levy: Circo

Ili alnavigis en insulon Ean, kie sur bordo ekvidis Circon. Ŝi invitis ilin en sian domon. Eniris nur Jazono kaj  Medea. Circo proponis al ili sidiĝi en brakseĝojn, sed ili eksidis nur "sur la plankon ĉe la kameno kiel kulpantoj pro la murdo, kiuj venas puriĝi. Ili ne rajtis paroli, eĉ ne mencii pri sia kulpo". Circo ekkonis, ke premas ilin krimo de murdo. Ŝi preparis oferon al la plej alta dio Zeŭso, tranĉis la gorĝon de porkido, trempis siajn manojn en ĝia sango, bruligis en fajro oferan kukon kaj kultis Eriniojn, diinojn de la venĝo, ke ili mildigu sian koleron, kaj petis Zeŭson pri pardonemo.

Ĉe tiu ĉi ceremonio Circo lasis rakonti al si ĉion pri ekskurso de la Argonaŭtoj. Medea priskribis al Circo kiel ŝi al Argonaŭtoj helpis fuĝi kontraŭ minacoj de sia patro, sed prisilentis mortigon de Apsirto. Sed Circo ĉion sciis, Ŝi bedaŭris Medeon, sed malkonsentis ŝian fuĝon de la patro kaj postulis, ke ŝi foriru ĉar kolero de la patro ĉie ĝisatingos ŝin. Jazono kaj ploranta Medea foriris sur la ŝipon. Kun helpo venis diino Hera, kiu petis Hefeston kaj dion de ventoj Eolon pri helpo, por ke Argonaŭtoj bone alveturu hejmen kaj nenio malbona okazu al ili.  Argo tiel bone tranavigis Scilon kaj ankaŭ Ĥaribdon.

 Piko 
Bela junulo Piko - greke Πίκους (prononcata "Pikus", d:Q235724) - ekamis najadon Kanenta, pri kiu aspiris multaj fianĉoj, sed ŝi fariĝis edzino de Piko. Foje dum ĉasado ekvidis lin Circo kaj estis ravita de li. Ŝi adultigis kaj flatlogis lin, ke li ekaŭdu ŝian amon, sed Piko rezistis kaj estis fidela al sia Kanenta. Circo ofendiĝis kaj koleriĝis. Inside metis antaŭ li ĉasaĵon kaj li sekvante ĝin restis apartigita de sia sekvantaro. Per tri tuŝoj de la sorĉa vergo Circo transformis Pikon en birdon, kiun ĝis nun neniu vidis ĉi tie, birdon kun purpura plumaro kaj ora brilo - en pegedon. La sekvantaro, kiu vane serĉis lin, petis Circon pri redono de la reĝo. Sed ŝi terurigis ilin kaj poste transformis en sovaĝajn bestojn. Kanenta vane atendis sian edzon, ses tagojn kaj ses noktojn serĉis lin kaj poste senfortiĝinta de bedaŭro disiĝis en leĝerajn blovetojn.

 Odiseo 
Odisea ŝipo alnavigis al la insulo de Circo kaj kelkaj ŝipanoj eliris esplori ĝin. Ili malkovris la domon de Circo, gardantan de ensorĉitaj leonoj kaj lupoj. La viroj aŭdis el la domo kantadon, atentigis Circon pri si kaj ŝi invitis ilin internen. Ĉiuj eniris, nur Eŭriloko restis ekstere, li antaŭsentis insidon. Circo prezentis al ili prisorĉitan manĝon, ĉiun batetis per vergeto kaj tiel transformis ilin en porkojn.

350px|eta|dekstra|Greek: Unu viro de Odiseo transformita en porko

Eŭriloko kuris al la ŝipo, ĉion priskribis al Odiseo. Li tuj armis sin kaj ekiris al la domo. Sur la vojo haltigis lin dio Hermeso, por averti lin kaj ke li helpu al li. Li donis al Odiseo sorĉan herbon kaj konsilis, ke li antaŭ Circo nudigu la glavon kvazaŭ li volus mortigi ŝin. Tiel okazis kaj Circo ektimis, ke al Odiseo ŝiaj sorĉoj ne efikas kaj promesis, ke ŝi ne malutilos al li. Odiseo devigis ŝin priĵuri tion kaj nur poste li festenis kun ŝi kaj traktis pri liberigo de siaj viroj, Circo la sorĉon nuligis kaj ĉiuj viroj ĝojis pri tio.

Ili restis sur la insulo tutan jaron, manĝadis, trinkadis kaj ĝojis. Poste ili preparadis forveturon por plua vojaĝo. Circo ne kontraŭis, sed sendis Odiseon en la submondon al la profetanto Teiresio. Ĉiuj, inkluzive de Odiseo, multe timis la celon de la vojaĝo. Ili trovis lokon, kie oni eniradis en la submondon kaj vidis multajn animojn de forpasintoj, sed paroli ili povis plej frue nur kun la profetanto. Li avertis Odiseon pri insidoj de la venonta vojaĝo kaj suferoj, kiuj atendas lin post reveno al sia naskiĝinsulo, al sia edzino Penelopo kaj al la filo Telemaĥo. Odiseo parolis kun animo de sia patrino kaj kun animoj de falintaj batalantoj en la troja milito. Post tiuj interparoloj ĉe la favora vento ili rapide revenis al la insulo de Circo. Poste ili priparolis la pluan vojaĝon. Circo avertis Odiseon kontraŭ kantado de Sirenoj, Scilo kaj Ĥaribdo kaj insulo, kie paŝtas sin Heliaj ŝafogregoj, kiujn ili ne povas eĉ tuŝi. Nur post tio li povas feliĉe veni hejmen. Poste ili ekveturis por la plua vojaĝo.
350px|eta|dekstra|Franco: Circo kaj Odiseo

Post forveturo de la ekspedicio de Odiseo, Circo naskis lian filon Telegonon. Kiam tiu plenkreskis, li eliris serĉi sian patron, venis ĝis Itako kaj tie en batalo pro malfeliĉa hazardo mortigis Odiseon kaj nur poste eksciis, kiu estis la mortigito. Li forveturigis lian korpon en la insulon de Circo kaj tie kun honoro ĝin enterigis.

 Reflekto en arto 
Figuro de la sorĉistino Circo, konata el malnovaj mitoj pri Argonaŭtoj kaj el la Odiseado de Homero estis multfoje temo por verkoj de antikvaj kaj novepokaj poetoj, dramistoj kaj vidartistoj. Pentristoj plej ofte bildigis ŝin kun Odiseo.

 bildo "Odiseo kaj Circo" de Bartolomeo Spranger estas el la fino de la 16-a jarcento; ĝi estis el la kolektoj de imperiestro Rudolfo la 2-a en Praga burgo transportita en Vienon, kie nun estas en Arthistoria muzeo,
 15-a epizodo el "Odiseo" de Joyce nomiĝas Circo,
 operon Circe verkis Josef Mysliveček,
 melodramon Circe estas de V. J. Praupner,
 inter la plej novajn muzikajn prilaboraĵojn apartenas opero Circe de Werner Egk, kies premiero estis en la jaro 1948 en Berlino.

 Referencoj 

 Transprenita kaj malstrikte tradukita de http://cs.wikipedia.org/wiki/Kirk%C3%A9

Kategorio:Dioj pri magio
Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Kategorio:Idaro de Helioso
Kategorio:Nimfoj
Kategorio:Roluloj de la Odiseado