Jan Ladislav Dusík

Jan Ladislav Dusík (germane Johann Ladislaus Dussek) estis ĉeĥa komponisto kaj pianisto. Li naskiĝis la 12-an de februaro, 1760 en Čáslav, Bohemio kaj mortis la 20-an de marto, 1812 en Saint-Germain-en-Laye, Francio.

Li apartenas al plej elstaraj ĉeĥaj komponistoj kaj pianistoj agantaj fine de la 18-a jarcento kaj komence de la 19-a jarcento. Li estas grava antaŭulo de romantisma muzikstilo kaj kiel interpreto li estis unu el ŝlosilpersonecoj de evoluo de la moderna pianludo.

 Vivo 
Li naskiĝis en 1760 en Čáslav en muzikista familio. Muzikan kleriĝon li akiris ĉe monaĥoordenoj en Jihlava kaj Kutná Hora.

En servoj de grafo Manner li forvojaĝis al Belgio, kie li estis orgenisto en la Preĝejo de Sankta Romualdo. Ekde 1780 li vivis en Nederlando kiel orgenisto kaj muzikinstruisto. En 1783 en Hamburg li konatiĝis kun Carl Philipp Emanuel Bach kaj ekde tiam komenciĝis lia brila kariero de pianovirtuozo.

Kiel unu el la plej grandaj pianistoj de sia tempo li travojaĝis preskaŭ tutan Eŭropon.Plejparto de liaj vojaĝoj estis ligita kun nekutimaj aventuroj kaj peripetioj. Dum sia koncerta agado en Parizo li travivis sociajn ŝanĝojn dum la franca revolucio. Dum dek jaroj li vivis en Londono, kiel li edziĝis kun itala harfenistino kaj pianistino Sofia Corri.
Kun sia bopatro li fondis muzikan eldonejon, kiu bedaŭrinde bankrotis kaj la familio devis fuĝi antaŭ kreditoroj al Hamburg.
Post restado en Germanio, li ekvivis en Parizo en la kortedo de princo Talleyrand. Tie li en 1812 mortis.

 Verkaro 
Dusík dediĉis sin en sia komponista agado preskaŭ komplete al sia instrumento - piano. Li estas aŭtoro de solokomponaĵoj, pianokonĉertoj kaj kamerkomponaĵoj kun piano.

Lia verkaro estas kvalite neekvilibra. Apud komponaĵoj korespondaj al tiutempa konvencio kaj ankrigitaj en esprimrimedoj de klasicismo lia signifo estas donita per verkoj (rilate al tempo de sia ekesto) sufiĉe novismaj kaj antaŭanoncantaj romantisman stilon.

 La plej gravaj verkoj 
kvar programsonatoj:
 op. 44 Es maĵor - The Farewell
 op. 61 fis minor - Elégie harmonique sur la mort de son Altesse Royale le prince Louis Ferdinand de Prusse
 op. 70 As dur - Le retour a Paris
 op. 77 f moll - L’invocation (la lasta kaj supozeble plej grava verko de la aŭtoro )
 pianokonĉerto op. 50 g minor
 pianokonĉerto op. 70 Es maĵor
 konĉerto por du pianoj kaj orkestro op. 63 B maĵor
 pianokvinteto op. 41 f minor
 du sonatoj por violono kaj piano op. 69 (B maĵor, G maĵor)
 pianokvarteto op. 56 Es maĵor

Novismo de Dusík rilatas ĉiujn paramtrojn de la muzika esprimiĝo.
En harmonio Dusík uzas komplikaj kromatajn sinsekvojn, kiuj en tempo de sia ekesto estis absolute nekutimaj. Ritma strukturo karakterizita per rafinita ukazo de sinkopoj kaj punktigitaj ritmoj, kreantaj specifan draman streĉon.
Li estis supozeble la unua, kiu antaŭskribis kaj prilaboris notsistemon por utado de pedalo.

Nuntempe laŭ pluraj fakuloj la verkaro de Dusík estas nesufiĉe aprezata kaj ĝi meritus pli oftan koncertan prezentadon.

 Sondosieroj 
 Pianosonato op 77 L'invocation  Allegro, ludas Rudolf Firkušný
 Duo por harpo kaj piano

 Eksteraj ligiloj 

 Elŝuteblaj komponaĵoj en midi-formo (aŭskulteblaj kaj transformeblaj al muziknotoj ) ĉe Classical Archives (eblas senpage registriĝi kaj elŝuti 5 komponaĵojn potage) - serĉu sub komenca litero de la familia nomo de la komponisto

Kategorio:Mortintoj en Saint-Germain-en-Laye
Kategorio:Ĉeĥaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Klasikepokaj komponistoj
Kategorio:Ĉeĥaj muzikistoj
Kategorio:Ĉeĥaj operkomponistoj
Kategorio:Ĉeĥaj klasikaj pianistoj