Sándor Weöres

Sándor WEÖRES, (pron. voeroeŝ) hungare Weöres Sándor, Esperante Aleksandro Weöres estis elstara hungara poeto kaj tradukisto. Liaj poemoj estas tradukitaj en Esperanton ĝis nun de Kolomano Kalocsay, Adalberto Huleŝ, Rados Péter András, Imre Szabó, Vilmos Benczik, Márton Fejes.

Sándor Weöres naskiĝis la 22-an de junio 1913 en Szombathely. Li mortis la 22-an de januaro 1989 en Budapeŝto.

 Biografio 
Li frekventis bazlernejojn en Pápa kaj Csönge, la gimnaziojn en Szombathely, Győr, fine en Sopron. La unua novelo kaj poste poemoj aperis en 1928, post 3 jaroj poemoj aperis jam en Nyugat. Tiutempe li frekventis universitaton en Pécs. En 1935 li ricevis premion, tial li havis eblecon vojaĝi al eksterlando. En 1946 li edziĝis, lia edzino estis Amy Károlyi. En 1970 li ricevis premion Kossuth kaj pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

 Verkoj (elekto) 
 Poemlibroj 
 Hideg van (Estas malvarmo), 1934
 A szerelem ábécéje (Alfabeto de la amo), 1946
 A hallgatás tornya (Turo de la silento), selekto el poemoj en 30 jaroj, 1956
 Hold és sárkány (Luno kaj drako), 2 dramoj, 1967
 111 vers (111 poemoj), 1974
 Válogatott versek (Elektitaj poemoj), 1976
 Weöres Sándor legszebb versei (La plej belaj poemoj de Weöres), 1985
 Weöres Sándor válogatott versei I-III. (Elektitaj poemoj), 1996

 Tradukaĵoj 
 ekzemple de Rudyard Kipling, Federico García Lorca, William Shakespeare, Percy Bysshe Shelley, Stéphane Mallarmé, Walter Scott, Janus Pannonius

 En Esperanto aperis 
 en Hungara Antologio, 1983: 11 poemoj

 Memorigiloj 
 skulptaĵo
 Teatro Weöres Sándor

 Fontoj 
 Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj