Nancio

Eksĉefurbo de la dukoj de Loreno, Nancio (franclingve  [nãsi:]) estas franca urbo kaj prefektejo, kiu lokiĝas en la departemento Meurthe-et-Moselle kaj en la regiono Grand Est.
Ĝi havis proksimume  loĝantojn en 2013 kaj estas la dua plej loĝata urbo en Loreno post Metz laŭ la nombro de enurbaj loĝantoj.
Nancy estas ankaŭ la unua urba kunigo de Loreno kaj la 13-a el Francio.
Ĝi estas ankaŭ la 5-a universitata urbo de Francio.

Ĝia urbestro estis Laurent Hénart de 2014 ĝis 2020, post André Rossinot kiu oficis 21 jarojn de 1983 ĝis 2014.

 Geografio 
 Situo 
Nancio lokiĝas en nordorienta parto de Francio inter kelkaj montetoj kiuj estas arbaraj montplataĵoj. Do la urbo lokiĝas en duona pelvo, malfermita al oriento, al Parizo. La rivero Meŭrto (la Meurthe) estas la orienta limo de la urbo. Tiu ĉi rivero ne estas navigebla por veturigo per akvo.

 Geologio 
Nancio lokiĝas sur ĵurasa ŝtonaĵ-tavolo, pli precize sur Liaso (suba Ĵuraso)geologia kunteksto ĉe la akademio Nancy-Metz (franclingve).

 Klimato 
La kontinentaj influoj estas rimarkindaj. Vintroj estas nubgrizaj kaj malvarmaj, someroj sufiĉe varmaj sed ne tre sunbrilantaj.

Nebuloj estas maloftaj en la ĉirkaŭaĵo de Nancio, kontraŭe ventoj fortaj estas ege maloftaj.

 Lokoj kaj antaŭurboj 
 estas ĉiuj lokoj kaj eksantaŭurboj ekster la muroj inkluditaj en la urbo iom post iom laŭ ĝia kresko kaj ĝia historio. La urbo nun kreskas orienten, en la kvartalo nomita , inter la rivero Meurthe kaj la kanalo de Marne ĝis la riverego Rejno.

 Najbaraj komunumoj 
Najbaraj komunumoj de la urbo Nancio kuniĝas en la interkomunumreto Communauté urbaine du Grand Nancy, kies loĝantoj nombriĝas .

8 urboj najbaras Nancion. Per , Vandœuvre-lès-Nancy estas la dua plej loĝanto-enhava urbo de Meurthe-et-Moselle kaj do la dua de la interkomunumreto. Sekvas malantaŭe Laxou ( loĝantoj) kaj Villers-lès-Nancy ( loĝantoj), Saint-Max, Malzéville, Maxéville, Tomblaine kaj Jarville-la-Malgrange.

La urba kunigo estas sentrua kaj loĝata forte ( loĝantoj), la komunumoj de la interkomunumreto estas konsiderataj kiel partoprenantaj en la urbo ; la komunumoj konsiderataj kiel ĉirkaŭurboj foraj ne estas enigataj.
Notinde, la Metroplo  de la granda Nancio estas la unua el Loreno, la urba areo de Nancio enhavas  loĝantojn. Do Nancio estas la 13-a franca metropolo (fonto INSEE).

 Historio 
Nancy estas la eksĉefurbo de la iama Duklando Loreno.

 Mezepoko 
La unua dokumenta mencio de Nancio datiĝas el la jaro 1061. Dum la batalo apud Nancio, la 5-an de januaro 1477, mortis Karlo la Brava, duko de Burgonjo.

 Famaj personoj naskiĝintaj en Nancio 
La duko de Loreno Francisko la 1-a Stefano (1708-1765), kiu poste iĝis imperiestro de la Sankta Romia Imperio, naskiĝis en Nancio.

Same kiel :
 Antoine Drouot (1774-1847), generalo de Napoléon Bonaparte, kromnomigita "la Saĝulo de la Granda Armeo",
 la marŝalo Louis Hubert Gonzalve Lyautey (1854-1934),
 Léopold Sigisbert Hugo (1773-1828) imperia generalo kaj patro de Victor Hugo,
 Virginie Mauvais (1797-1892), instruistino, oficirino de publika instruado, alinomigita dojenino de publika instruado.
 François Édouard Virlet kolonelo ( -  en Fontainebleau) ;

En la urbo ankaŭ kelkaj artaj personoj naskiĝis :
 la gravuristo kaj pentristo Jacques Callot (1592-1635),
 la ceramiko-vitristo Émile Gallé (1846-1904),
 la desegnisto Lefred-Thouron,
 la teatroverkisto Charles Palissot de Montenoy (1730-1814), dramaturgo admiranto de Voltaire, sed kritikita paradokse tre ofte kiel kontraŭanto de la partio de la filozofoj ĉefe pro sia kritiko de Diderot,
 Jean-François de Saint-Lambert, militisto, filozofo, fabelisto kaj poeto lorena kaj post 1766 franca,
 la verkisto Edmond de Goncourt (1822-1896), fondinto de la Akademio Goncourt,
 la pentristo Aimé Morot (1850-1913),
 Pierre Schaeffer (1910-1995), inventisto de konkreta muziko,
 la kantistino Catherine Sauvage (1929-1988),
 Daniel Denise, fotisto (1955-)
 la kantisto Charlélie Couture (1956-) kaj lia frato Tom Novembre (1959-),
 Virginie Despentes, aktorino kaj verkistino (), kiu aludas sian naskiĝurbon aŭ ĉirkaŭaĵojn de tiu urbo en libroj (Teen Spirit, Bye Bye Blondie),
 Sophie Loubière (1969-), ĵurnalistino, produktistino, verkistino, specialigita pri kina muziko.
 Najoua Belyzel, franca kantistino ( en Nancio);

El la plej famaj sciencistoj, la matematikistoj Henri Cartan (1904- ) kaj precipe Henri Poincaré (1854-1912) estas ĉefaj personoj en tiu fako.
Ankaŭ naskiĝis tie René Blondlot (1849-1930), aŭtoro de unu el la plej gravaj eraroj dum la 20-a jarcento
pri eksperimenta fiziko kun la No-radioj, sed li ankaŭ faris gravajn sciencajn esplorojn.
La biologiisto François Jacob (naskiĝis tie la ).

La ĝardenkulturisto François Félix Crousse naskiĝis, laboris kaj mortis en Nancio.

Pri politiko, menciinda estas François Chérèque, sekretario de Konfederacio Franca Demokratia pri Laboro (CFDT) ekde 2002, naskiĝis en Nancio la .

Pri sporto, oni povas listigi Jean-Louis Schlesser (1948-), venkinto de Ralio Parizo-Dakaro je 1999 kaj 2000 kaj ankaŭ la futbalisto Olivier Rouyer kiu profesias internacie.

 Aliaj famaj personoj 
 Claude Petit Jean, muzikisto, komponisto (1562-1592) ;
 Stanislas Leszczyński, reĝo de Pollando kaj poste duko de Loreno kaj bopatro de Ludoviko la 15-a, kiu realigis la plej famaj konstruaĵoj de Nancio ;
 Charles Hyacinthe Leclerc de Landremont, generalo mortis en Nancio ;
 Émile Coué, franca psikoterapiisto, verkinto de la fama metodo kiu havas lian nomon ( en Troyes -  en Nancio) ;
 Maurice Barrès, verkisto kaj politikisto (1862-1923) ;
 Guy Ropartz, komponisto, direktoro de la skolo de muziko de Nancio (1864-1955) ;
 Arsène Lejeune, arkitekturo, kiu faris grandajn konstruaĵojn antaŭ labori pri la urbo de Parizo (1866 - 1938) ;
 Sigmund Freud, en Nancio apud Ambroise-Auguste Liébeault kaj Hippolyte Bernheim en 1889 ;
 Madeleine Barbulée, franca aktorino (1910-2001) ;
 Jack Lang kaj Monique Buczyński ;
 Roger Piantoni, internacia futbalisto (1931) ;
 Jean-Claude Berthon, ĵurnalisto, kreinto de la revuo Disco-Revue, (1942-2005) ;
 C. Jérôme (-), vere nomita Claude Dhôtel, kantisto, kiu travivis sian infanecon en la eta vilaĝo Champenoux apud Nancio ĉe siaj geavoj. Notinde unu el siaj kanzonoj nomiĝas Nancy.
 Ségolène Royal (1953-), politikistino, kiu akiris la akademian gradon pri ekonomiko en la Universitato Nancio 2. 

Famaj personoj kiuj instruis en Nancio:
 Michel Platini, futbalisto internacia (1955) kaj prezidento de UEFA ekde 2006 ;
 Patrick Dupond, steldancisto (direktoro arta de la Franca Baleto de Nancio en 1988) () ;
 Hervé Bize, artgaleriisto kiu havas artistan galerion en Nancio (1966);
 Sophie Loubière, ĵurnalistino, verkistino, fakistino pri filmaj muzikoj ;
 Anne-Sophie Mathis, ĉampionino de bokso (1977) ;
 Les amis d'ta femme, franca muzikgrupo (de 1997) ;
 Fin de siècle, muzikgrupo (de 1999) ;
 Rachid Wallas repisto ;
 Jean-Baptiste Werner, ĵurnalisto, membro de la redakcio de la televidkanalo Direct8 kaj de la ĉiutagaj ĵurnaloj Directsoir kaj Matinplus ;
 Dominique Strauss-Kahn, franca politikisto ;
 Jack Lang, franca politikisto ;
 René Haby, franca politikisto ;
 Henri Leon Lebesgue, matematikisto ;
 Régis Debray, profesoro pri studioj de amaskomunikiloj ;
 Laurent Schwartz, matematikisto, medalo Fields ;
 Jean-Yves Le Déaut, franca politikisto, profesoro pri biokemio ;

 Heraldiko 
150px|dekstre
La urba blazono bildiĝas dekstre.

 Demografio kaj statistikoj 
La urbo, kiu estas eta kaj dense loĝita ( hektaroj,  loĝantoj po km²), ekde longtempe kreskis en aglomerita urba zono en la ĉirkaŭaj komunumoj ĉar la urbcentro jam plenkreskis.

Post 1962, la loĝantaro malkreskis rapide, sed tio estis urba disvastigo, ne vere malkresko. Efektive, samtempe la interkomunuma loĝantaro kreskis senhalte ekde  loĝantoj je 1962 ĝis  je 1999. Tiun diluon de loĝantoj klarigas la plimultigo de veturiloj kaj altigo de vivnivelo de loĝantoj. Do ili volis loĝejojn pli grandajn. Ekde dekjaro, la urbo provas lanĉi konstruojn de loĝejoj en la malmultaj spacoj eblaj. Tiu politiko klarigas la etan kreskon.

 Evoluo de salajrula dungo Salajraj dungoj  1989  2000 Terkulturado  538  698 Industrio  30 239   Konstruo  9 638   Komerco  19 424   Servicoj  95 113   Sumo  154 952  

 Administrado 
dekstra|300px|eta|Urbodomo

 Kantonoj 
Nancio disiĝas en 4 kantonoj:
 la orienta kantono enhavas  loĝantojn ;
 la norda kantono enhavas  loĝantojn ;
 la okcidenta kantono enhavas  loĝantojn ;
 la suda kantono enhavas  loĝantojn.

La departementaj elektitaj konsilistoj estas:
 Dominique Olivier (Socialista Partio - Nancy Orienta),
 Mathieu Klein (Socialista Partio - Nancy Norda),
 Jean-François Husson (UMP - Nancy Okcidenta).
 Nicole Creusot (Socialista Partio - Nancy Suda),

 Urbestroj 
Ekde franca revolucio ĝis 21-a jarcento
 grafo Custine d'Auflance de printempo 1790 ĝis  (demisiita)
 Étienne Mollevaut  ĝis 
 Charles Thieret  ĝis januaro 1792
 Adrien Duquesnoy  ĝis aŭgusto 1793
 Jean-Jacques Beaulieu aŭgusto 1793 ĝis 
 Nicolas Gehin  ĝis 
 Pierre Philip  ĝis 
 Emmanuel Glasson Brisse  ĝis 
 Mathieu Croizier  ĝis 
 Joseph Wulliez  ĝis 
 Claude Mallarme  ĝis aprilo 1795
 Charles Thieret  ĝis 
 François Antoine Lallemand  ĝis 
 Claude Dumast  ĝis 
 Jean-Baptiste Genaudet  ĝis 
 Jean-Baptiste Regneault  ĝis 
 Louis-Jean Saulnier  ĝis 
 François-Antoine Lallemand  ĝis 
 Joseph Mique  ĝis 
 Payot de Beaumont (par interim) dum aprilo 1815
 François Antoine Lallemand de aprilo ĝis 
 Antoine-Michel Mengin  ĝis 
 Sébastien Mandel (demisiita) je la 
 Payot de Beaumont  ĝis oktobro 1815
 Nicolas Benoist  ĝis majo 1816
 Drouot de Saint Mard  ĝis 
 Regnault de Raulecourt  ĝis julio 1830
 Charles Moreau  ĝis 
 Nicolas Tardieu  ĝis novembro 1831
 Charles Moreau  ĝis decembro 1834
 Nicolas Welche de decembro 1834 ĝis marto 1842
 Jean Noel  ĝis januaro 1848
 Pierre Marchal  ĝis majo 1848
 Jules Monet  ĝis oktobro 1849
 Jean Lemoine de oktobro 1849 ĝis julio 1852
 Henri Buquet  ĝis junio 1869
 Charles Welche  ĝis 
 Auguste Bernard  ĝis aŭgusto 1879
 Emile Adam  ĝis majo 1892
 Hippolyte Maringer  ĝis 

Urbestroj dum 20-a kaj 21-a jarcentoj:
 Hippolyte Maringer  ĝis 
 Ludovic Beauchet  ĝis majo 1912
 Joseph Laurent  ĝis 
 Gustave Simon  ĝis 
 Henri Mengin  ĝis majo 1925
 Emile Devit  ĝis majo 1929
 Marie-Joseph Malval  ĝis 
 Charles-Victor Noel  ĝis 
 Camille Schmitt de decembro 1933 ĝis septembro 1944
 Jean Prouve  ĝis 
 Pierre Donzelot  ĝis 
 Henry Sirguey  ĝis 
 Lionel Pellerin  ĝis 
 Raymond Pinchard  ĝis  (morta)
 Pierre Weber  ĝis 1969 (demisiita)
 André Rosambert  ĝis 
 Marcel Martin  ĝis marto 1977
 Claude Coulais  ĝis 
 André Rossinot de  ĝis 

 Ĝemelurboj 
 Newcastle-upon-Tyne Unuiĝinta Reĝlando ekde 1954

 Liège, Belgio ekde 1954
 Karlsruhe, Germanio ekde 1955

 Padovo, Italio ekde 1964

 Kanazaŭa, Japanio ekde 1973

 Kirjat Ŝmona (קרית שמונה), Israelo ekde 1984
 Lublin, Pollando ekde 1988

 Cincinnati, Usono ekde 1991

La ĝemeligo kun la urbo Pireo en Grekio haltis pro finigo de la kunrilatoj.

 Kulturo 
Kiel urbo el Granda Regiono, Nancio partoprenas en la programo de la eŭropa jaro de Eŭropa Kultura Ĉefurbo por la jaro 2007.

 Milita konstruaĵo 
 kazerno Thiry konstruita de 1764 al 1769.

 Urba konstruaĵaro 
Sufiĉe konservita dum la jarcentoj, la variaj kvartaloj karakterizas sin per propra etoso.

La plej malnovaj konstruaĵoj de la urbo estas mezepokaj.
La turo de la komandejo Saint-Jean du Vieil Aître estis konstruita dum la 12-a jarcento kaj estas la plej malnova el la videblaj konstruaĵoj de la urbo.
eta|200px|Tour de la Commanderie Saint-Jean-du-Vieil-Aître

 Malnova urbo (12-a-16-a jarcento) 
Kelkaj restaĵoj de la eksaj fortikaĵoj, kiu ĉirkaŭis la mezepoka urbo, kiel la pordego de la Craffe estas de la 14-a jarcento.
eta|maldekstra|200px|Pordego Porte de la Craffe

La duka palaco estas 16-a jarcenta konstruaĵo.
Ĝi havas notindan pordaron, laŭ flamgotika stilo, gastigas nun la muzeo de Loreno.
Apudanta la palaco, la preĝejo de ŝnuristoj (église des cordeliers) enhavas la tombojn de la dukoj de Loreno.

La malnova urbo prezentas ankaŭ plurajn konstruaĵojn de la renesanco (domo Lillebonne, domo Haussonville...) kaj kelkaj domoj laŭ la klasicismo (domo Ferraris, domo de la lupoj Hôtel des Loups, ktp).
Ankaŭ notinda estas la placo Saint-Epvre, en la centro de la kvartalo.

 Nova urbo 
 Placo Stanislao (Place Stanislas) 
Konstruitas inter 1752 kaj 1756 laŭ la ordono de Stanislao la 1-a, el kiu originas la nomo de la placo.
eta|center|700px|Paronamo de la placo Stanislas en 2005

 Kvartalo Leopoldo (Quartier Léopold) 
Leopoldo la 1-a de Belgio plibeligis la urbon en 1837 per agrabla korto le Cour, kies la longa perspektivo rande starita de maronarboj ĝis la pordego Désilles.
Malgraŭ la miksaĵo de arkitekturaj stiloj de tri jarcentoj, le Cour tenas harmonian etoson.

 Secesio (Skolo de Nancio) 
 Kvartalo Haut-du-Lièvre 
Tiu kvartalo elvokas la arkitekturon de la periodo post dua mondmilito. Interalie, domego estis la plej rektliniforma el Francio.

 Aktuale 
Nun, krom freŝdata renovigo de la industria kvartalo de la Meurthe kaj de la kvartalo de la stacidomo, la novaj konstruaĵoj estas ĉefe realigitaj en la ĉirkaŭurboj, ĉefe en aro de solaj domoj sudokcidente kaj sude de la urba kunigo.

 Religia konstruaĵaro 
La episkopujo de la diocezo de Nancio kaj Toul lokiĝas en la urbo. El religiaj konstruaĵoj en la urbo, estas :

 Turo de la ordonejo Saint-Jean du Vieil-Aître : 13-a jarcento;
 Duka kapelo kaj preĝejo de la Cordeliers (kies monaĥinejo ŝirmas muzeon pri popolaj artoj kaj tradicioj), ununava preĝejo de la 15-a jarcento, kaj kie randiĝas tomboŝirmoj de la Dukoj kaj la duka baroka kapelo de la 17-a jarcento;
 Preĝejo Saint-Sébastien : italbaroka halopreĝejo de la 17-a jarcento;
 Protestanta templo : 18-a jarcento;
 Katedralo Notre-Dame : 18-a jarcento, malofta katedralo en Francio konstruata dum tiu epoko kaj montranta importanta trezoro (katolika liturgilibro évangéliaire de 10-a jarcento);
 Preĝejo Notre-Dame-de-Bonsecours : 18-a jarcento, ŝirmas la tombon de Stanisław Leszczyński. Estas ankaŭ la paroko de poloj en Loreno;
 Ronda kapelo el monaĥinejo de Visitation de la 13-a jarcento;
 Sinagogo : konstruata en 1787 kaj pligrandigita plurfoje;
 Baziliko Saint-Epvre : 19-a jarcento, mirinda konstruaĵo novgotika beligita de 86 fenestregvitraloj, freskoj kaj meblaro skulptita.
 La urbo enhavas ankaŭ multe da aliaj religiaj konstruaĵoj de 19-a jarcento kies intereso ne estas neglektinda:
Preĝejo Saint-Léon la 9-a, baziliko Notre-Dame de Lourdes...

 Parkoj kaj ĝardenoj 
 Parko Sankta Maria - Parc Sainte Marie, 38 bis avenue du Maréchal Juin
 Parko Olry, 83 avenue de Strasbourg
 Parko Karlo la 3-a - Parc Charles III, 109 rue Charles III kaj 22 rue des Jardiniers
 Parko de la Arbidejo - la Pépinière, inter Place Stanislas kaj Boulevard du 26ème régiment d'infanterie
 Parko de la aerkuracadejo - Parc de la Cure d'air, 54 rue Marquette
 Parko Blondot, 4 quai Claude le Lorrain
 La akvoĝardeno, fermita, Jardin d'eau, inter kanalo kaj la stratoj Bastien Lepage kaj La Mothe
 Ĝardeno Dominique Alexandre Godron, 30 rue Sainte Catherine
 Ĝardeno de la Palaco de la garnizonestro - Jardin du Palais du Gouverneur, rue Jacquot
 Ĝardeno de la Muzeo de la Nancia Skolo, 36 rue du sergent Blandan
 Ĝardeno de la Citadelo, rue Henry Déglin
 Ĝardeno de la Belvedero, fermita, 112 rue de Boufflers
 Domo de la Verda Spaco, Parko Sankta Maria, avenue Boffrand
 Parko Varcollier, rue de Sonini
 Ĝardeno de la linda koro - Jardin du joli Coeur, 6 rue du Joli Coeur
 Ĝardeno de la Manufakturo - Jardin de la Manufacture, rue du Baron Louis - quai Claude le Lorrain
 Tereno de la globludejo - Terrain de jeux de boules, 5/7 rue de la colline
 Ĝardeno R..E.A.L.I.S.E, 16 rue Victor Hugo
 Arbareto de la Altaĵo de la Leporo - Bois du Haut du Lièvre, rue Sainte Catherine - rue Drouot
 Ĝardeno de la domo Majorelle - Jardin de la Maison Majorelle, 1 rue Majorelle

 Muzeoj 
 Muzeo de Loreno kaj tradicioj kaj artoj popolaj
eta|300px|Lorena muzeo. Kopio de la 18-a jarcento de la statuo de gladiatoro de la muzeo Louvre
eta|300px|Lorena muzeo en la eksa duka palaco
 Muzeo de la skolo de Nancio
eta|300px|Muzeo de la skolo de Nancio
 Muzeo de la belaj artoj (nacia muzeo)
 Akvario-Muzeo de NancioAkvario-Muzeo de Nancio  ĉe la universitato Henri Poincaré
 Muzeo de fero en Jarville-la-Malgrange
 Botanika ĝardeno de Montet en Villers-lès-NancyBotanika ĝardeno de Montet:
 en la ttt-ejo de la konservejo kaj botanikaj ĝardenoj de Nancy ĉe la universitato Henri Poincaré
 en la ttt-ejo de la urbo de de Vandœuvre
 en la ttt-ejo de la urbo de Nancio

 Spektaklejoj 
 La nacia teatro-operejo de Nancio kaj Loreno
 La ĉambro Poirel ;
 La teatro de la Manufakturo (Nacia centro de teatro, direktita de Charles Tordjman) ;
 La teatro de Mondésert ;
 La ĉambro de koncertoj Austrasique ;
 La ĉambrego de koncertoj Zénith ;
 La kultura centro André-Malraux (CCAM), en Vandœuvre-lès-Nancy ;
 La teatro Gérard-Philipe, en Frouard ;
 La ejo Jean-Jaurès, en Tomblaine ;
 La estonta regiona centro pri nunaj muzikoj L'autre Canal (la alia kanalo), malfermo prognozata je marto de 2007.

 Aranĝoj 
 Sportoj 
 Aliaj 

 Edukado 
Per la nombro de studentoj, Nancio estas sur la kvara loko inter la universitataj urboj de Francio. La tri ĉefaj altlernejoj, Politeĥnika Nacia Instituto de Loreno (INPL), Universitato Henri Poincaré kaj Universitato Nancio 2 komune havas pli ol  studentojn.
 Universitato de Loreno kun la Universitato de Nancio
 Universitato Henri Poincaré (Nancio 1)
 Universitato Nancio 2
 Politeĥnika nacia instituto de Loreno
 École nationale supérieure des mines de Nancy
 École nationale supérieure d'électricité et de mécanique
 École nationale supérieure en génie des systèmes et de l'innovation
 ICN Business School

 Gastronomio 
La bombono el bergamoto bergamote, eta kvarangula flava, estas specialaĵo nancia famega.
Origine, ĝi estis ŝerco dubgusta de kukisto  kiu parfumis bombonon per kolonjakvo, ĝi estis ekde produktita per esenco de bergamoto. Tiu ero de kolonjakvo estas frukto el la familio de citrono.
Ĝi alvenas el Sicilio kaj ĝin posedis tiam la duko de Loreno Renato la 1-a de Napolo.

Krom ĝi, menciendaj estas:
 sala torto laŭ lorena maniero: quiche lorraine,
 baba (inventita de la duko de Loreno Stanisław Leszczyński),
 la pasteĉo laŭ lorena maniero: pâté lorrain,
 la mirabelo,
 la makaronoj, produktitaj ekde la 17-a jarcento, notinde ke la urboj Toul kaj Boulay produktas ankaŭ tiu specialaĵon ekde la 19-a jarcento.

 Ekonomio 
Nancio estas la kvina financa loko de Francio. Ĝi enhavas interalie la regionajn sidejojn de ĉiuj francaj bankoj. En la eksa sidejo de Saint-Gobain PAM malfermiĝis Domo pri Financo.

Nancio ankaŭ estas la sidejo de la komerca kaj industria ĉambro de Loreno kaj la ĉambro de Meurthe-et-Moselle. Ĉi tiu estras la havenon de Frouard.

 Esperanta vivo 
La Esperanto-Grupo de Nancy estis fondita la 19-an de januaro 1903 (Laŭ "Esperantista Dokumentaro" - junio 1906). Nun ĝi havas la nomon Esperanto Nancy 54 (retpaĝaro: ; malnova: ).

En apuda Champenoux pro iniciato de la loka esperantisto Roland Genot baptiĝis "vojo de d-ro Zamenhof".

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 51 voĉdonojn (0,23% de voĉoj) en 2004, kaj 24 voĉdonojn (0,12% de voĉoj) en 2009.

 Eventoj 
En Nancio, okazis pluraj aranĝoj:
 en 1931, la kongreso de Fédération Espérantiste Ouvrière,
 en 1954, la kongreso de SAT.

 Esperantistoj 
 Eugène Noël (1855-1921)
 Émile Grosjean-Maupin (1863-1933)
 Henri Maresquelle (-?)
 Jean Chapellier (?-1976)

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Nancy-Ville (stacidomo)
 Flughaveno Metz-Nancy-Loreno
 Tramtransporto en Nancy (TVR)

Bildaro

 Eksteraj ligiloj 

 oficiala retejo ()
 www.mairie-nancy.fr  ()
 La plej bela placo el tuta mondo  ()
 esperantlingva paĝaro de la urba turisma oficejo okaze de la 250-a jubileo de la Placo Stanislas en 2005 (arkivigite)
 aktuala retejo de la urba turisma oficejo (,  kaj )


Kategorio:Komunumoj de Meurthe-et-Moselle
Kategorio:Urboj membraj de la Internacia asocio de franclingvaj urbestroj