Jan Van Schoor

Jan VAN SCHOOR [van sĥor] (naskiĝis la  en Antverpeno, mortis en 1954), estis flandra urba oficisto kaj esperantisto.

Li verkis: La revuo de la 7-a (1911), Amo kaj Poezio (1928, kolekton de originalaj poemoj) kaj multajn poeziaĵojn, kiuj aperis en diversaj revuoj. Unu el ili estis premiita en la Internaciaj Floraj Ludoj de 1925: Je l' nova jaro Belga Esperantisto, majo 1925, p. 69.. Jan Van Schoor estis elektita Lingva Komitatano en 1931 Flandra Esperantisto, majo 1931, p. 184..

Li tradukis: Kapricoj de Mariano kaj La Du Amatinoj de Alfred de Musset (1929), Elektitaj Noveloj de Lode Baekelmans (1931), Pallieter de Felix Timmermans (1933); kunlaboris al Belga Antologio, Flandra parto; kunlaboranto de diversaj gazetoj, i.a. ĉefo-redaktoro de la gazeto Flandra Esperantisto. Li estis alterne prezidanto kaj vicprezidanto de Flandra Ligo Esperantista en la jaroj 1930 ĝis 1933. Forlasis la movadon pro personaj kialoj fine de 1933, sed ĝin rekontaktis en 1953.

 Vidu ankaŭ 
 la samnomano kaj samurbano Oscar Van Schoor
 ne konfuzu kun la samnomano kaj preskaŭ samaĝulo Jan Van Schoor (1893-1966), katolika pastro, de kiu estas konservata serio da fotoj el la Unua MondmilitoVlaamse Stam, 2016-4, p. 500;  ;  

 Bildaro 

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/S en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).

Kategorio:Flandraj esperantistoj
Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto