Feo

Feo en literaturo kaj moderna kulturo 
Feoj estas en la verko de Shakespeare, "Somermeznokta sonĝo". En ĉi tiu verko, la reĝino de la feoj estas Titania, kaj la reĝo estas Oberon.

Multaj fabeloj inkluzivas feojn, kiuj helpas (aŭ malhelpas) la ĉefpersonojn. Ekzemple la fe-baptopatrino de Cindrulino (en la versio de Perrault) aŭ la feoj, kiuj benis la Dormantan Belulinon.

En la Oz-libroj (verkis Frank Baum) aperas ankaŭ feoj. La lando Oz situas apud la lando Feejo.

 Feo en vortaroj 
En la Fundamento de Esperanto troviĝas la vorto fe'in'o kun la tradukoj fée (fr), fairy (en), Fee (de), фея (ru), wieszczka (pl).
PIV2 donas por feo sufiĉe ĝeneralan difinon: "fabela estaĵo de malsupera rango, dotita per supernaturaj povoj". La zamenhofa esprimo "akvofeo" montras, ke Zamenhof uzis la radikon en sufiĉe vasta senco.

 Vidu ankaŭ 
 Banŝio
 Elfo
 Gnomo
 Koboldo
 Meluzino
 Anstataŭinfano

 Eksteraj ligiloj 

 http://skepdic.com/fairies.html 
 http://fairies.artpassions.net/fairy.html 
 http://littlepeople.net/little_people.html 
 http://www.magic-fairies.com 


Kategorio:Mitologiaj kreitaĵoj
Kategorio:Folkloraj estaĵoj