Claude Lévi-Strauss

Claude LÉVI-STRAUSS (naskiĝinte je la 28-a de novembro 1908 en BruseloLia patro, pentristo estis en la urbo por plenumi kontrakton kiam lia edzino finis sian gravedecon. Claude pasigis nur siajn unuajn semajnojn en Bruselo, laŭ sia propra rakonto en la dokumentfilma intervjuo de Jean José Marchand., mortinta la 30-an de oktobro 2009La 30-an (AFP) aŭ en la nokto de la 31-a ĝis la 1-a de novembro (Le Monde) laŭ la fontoj. en Parizo) estis franca antropologo, etnologo kaj filozofo. Honora Profesoro en , ano de la Franca Akademio li famiĝis kiel unu el la fondintoj de strukturismo.

 Lia vivo 
 Junaĝo 
Claude Lévi-Strauss, devenas el juda alzaca familio , estis naskita en Bruselo de francaj gepatroj. Lia patro estis pentristo-portretisto kiun ruinigis disvolviĝo de la fotografio«  raconte le grand ethnologue qui fête ses 99 ans », (Catherine Clément rakontas pri la granda etnologo festanta siajn 99 jarojn), intervjuo, Le Journal du Dimanche, 25-a de novembro 2007. Lia avo estis rabeno de la .

Lévi-Strauss studis unue en la gimnazioj Janson de Sailly kaj Condorcet en Parizo, poste juron kaj filozofion ĉe la universitato Sorbono en Parizo (tria agregacio pri filozofio en 1931, doktoriĝo pri literaturo en 1948). Belga kolego Arthur Wauters, kiu estis fariĝonta sukcesa politikisto, legigis al li la verkojn de Marx, Engels kaj aliaj marksistoj. Lévi-Strauss konvinkiĝis ke necesas politike batali laŭ radikala socialista vidpunkto. Li mallonge engaĝiĝis ĉe SFIO. Li estis kandidato por departementaj balotoj. Veturante al mitingo li, malsperta ŝoforo, faligis la aŭton ekster la ŝoseon, maltrafis la mitingon kaj definitive rezignis pri politika kariero.

 Komenco de profesia vivo 
Post dujara instruado de filozofio en gimnazioj Victor-Duruy en Mont-de-Marsan kaj Laon li fariĝis en la jaro 1935 profesoro ĉe la Universitato de San-Paŭlo, ano de la universitata misio. Inter 1935 ĝis 1939 li partoprenis plurajn etnografiajn ekspediciojn en la regionoj Mato Grosso kaj de Amazono.

En 1938, li trairis la ŝtaton Mato Grosso. Li ekveturis de Cuiabá, malnova pionira urbo de orserĉantoj, per auto Ford 34. El Diamantino li sekvis veturante per bovoĉaroj telegrafan linion kiu trapasas tra  (densa veprejo). Li renkontiĝis kun  pri kiuj li reportis riĉan dokumentadon kaj 200 fotojn, poste kun triboj Mundé kaj Tupi Kawahib de la etno tupioj en la ŝtato Rondonio.

Mallonge antaŭ la 2-a Mondmilito li revenis al Francio. Inter 1939 kaj 1940 li libervole militservis sur la Maginot-linio kiel ligagento. Li poste estis nomita en la gimnazio en Montpellier post sia forpelo pro la rasistaj leĝoj. Li engaĝiĝis en la Rezistoorganizaĵo  kaj estas sendita al la scienca misio en Usono. En 1941 li ekinstruis ĉe la  en Novjorko. Tie li konatiĝis kun Roman Jakobson, kiu multe influis lin per la lingvistika strukturismo kiun li pensis apliki al etnologio. Kune kun , ,  kaj aliaj li fondis la francan ekziluniversitaton École libre des hautes études de New York, kies ĝenerala sekretario li estis.

 Scienca kulmino 
eta|dekstra|
En 1944 li estis revokita de la Franca Ministerio por Eksteraj Rilatoj al Francio kaj en la jaro 1945 denove sendita al Novjorko kiel kultura konsilanto de la franca ambasadejo. En 1948 li demisiis de sia ofico por povi dediĉi sian tempon denove al siaj esplorlaboroj.

En 1949 li fariĝis direktoro de la Musée de l'Homme (france) en Parizo. En la sama jaro li publikigis sian tezon Les Structures élémentaires de la parenté (france) . Li poste fariĝis direktoro de la École pratique des hautes études, kie li respondecis samtempe por la katedro kaj la studprogramo pri komparaj religisciencoj de senskribaj popoloj. De 1959 ĝis sia emeritiĝo en la jaro 1982 li estis profesoro pri socialantropologio ĉe la renoma .

Li fondis en 1961 kun  kaj  la francan antropologian revuon L'Homme (france) malfermita al la diversaj etnologiaj kaj antropologiaj skoloj, kaj penas favorigi interdisciplinan aliron.

En 1973 li estis elektita membro de la Franca Akademio kies unua centjarulo li iĝis en novembro 1908.

 citaĵo 
Kiam 98-jara li esprimis sian pesisismon:

 Listo de verkoj 
 Les Structures élémentaires de la parenté 1949 (la bazaj strukturoj de parenceco)
 Race et Histoire (1952)
 Tristes tropiques 1955 (tristaj tropikoj)
 Anthropologie structurale (1958)
 Le Totémisme aujourd'hui (1962)
 La Pensée sauvage (1962)
 Mythologiques I–IV (1964-1971) kies unua ero estas Le Cru et le cuit (1964)

 Notoj kaj referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Por vidi kaj aŭdi lin en 1988 
 Eble la lasta intervjuo de la tiam 97-jara sciencisto
 Linguistic and Commodity Exchanges  by Elmer G. Wiens. Ekzamenas la strukturan diferencon inter var- kaj mon- interŝanĝoj kaj parola kaj skriba lingvistikaj interŝanĝoj. 

Kategorio:Francaj antropologoj
Kategorio:Epistemologoj
Kategorio:Francaj judoj
Kategorio:Strukturistoj
Kategorio:Francaj etnologoj
Kategorio:Kontinentaj filozofoj
Kategorio:Kritikaj teoriistoj
Kategorio:Sociaj antropologoj
Kategorio:Judaj filozofoj
Kategorio:Mitologoj
Kategorio:Filozofoj de edukado
Kategorio:Francaj centjaruloj
Kategorio:Brazilistoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Antropologoj de religio
Kategorio:Francaj filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj filozofoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Komandoroj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Komandoroj de la Palmordeno de Francio
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Lernintoj de liceo Janson-de-Sailly