Fleksio

En lingva morfologio, fleksio estas procezo de vortfarado, en kiu vorto estas modifita por esprimi malsamajn gramatikajn kategoriojn kiel ekzemple tempo, kazo, voĉo, aspekto, persono, nombro, sekso, humoro, vigleco kaj difiniteco. La fleksio de verboj estas nomita konjugacio, dum la fleksio de substantivoj, adjektivoj, adverboj, ktp povas esti nomita deklinacio. Fleksado esprimas gramatikajn kategoriojn kun afiksado (kiel prefikso, sufikso, infikso, cirkumfikso), apofonio (modifo de vokalo ene de iu vorto). 

Fleksii signifas ŝanĝi vortoformojn laŭ la gramatikaj kategorioj de koncerna lingvo: konjugacii verbojn, deklinacii substantivojn ktp.

 Esprimoj 
 Fleksiebla vorto, vortospeco estas, kiu povas varii laŭ deklinacio aŭ konjugacio. (Kunfandema (lingvo) aŭ kunfanda (vorto)).
 fleksiaĵo estas vortformo aperanta en fleksiado.
 fleksiebla
 fleksiilo estas la lingva rimedo por krei fleksiajn vortoformojn: finaĵoj estas la plej kutima ekstera fleksiilo, sed la lingvoj germana kaj angla uzas ankaŭ umlaŭton (kiu estas speco de interna fleksiilo), kp „goose“ kaj „geese“.

 Klasado de lingvoj 
Lingvojn oni klasas interalie laŭ ilia maniero kombini morfemojn:
 En fleksiaj lingvoj kombinataj morfemoj influas kaj modifas sin reciproke, eĉ povas okazi, ke ne eblas identigi la morfemojn en la kombinaĵo
 En aglutinaj lingvoj la morfemoj estas senŝanĝaj kaj klare identigeblaj en kombinoj
 En analizaj kaj izolaj lingvoj la morfemoj estas senmodife kombinataj al frazoj; iliajn interrilatojn difinas precipe la vort-ordo.

La fleksiajn kaj la aglutinajn lingvojn oni foje kunigas sub la nocio sintezaj lingvoj.

 Vidu ankaŭ 

 Derivaĵo
 Finaĵo
 Paradigmo

Kategorio:Gramatiko
Kategorio:Morfologio