Saint Jules Zee

Saint Jules ZEE aŭ kiel S. J. Sü, fakte Xú Shēngyuè, , ankaŭ foje sub la nomo Xú Zhèn’è(eo) Jubileoj kaj memordatoj en oktobro 2021 (PDF), p. 59, La Ondo de Esperanto, n-ro 3 (309), 2021 (n. en 1902, m. la 11-an de oktobro 1986 en Ŝanhajo), estis ĉina literaturisto, profesoro pri literaturo en la Orient-Ĉina Normala Universitato (Ŝanhajo), poeto kaj unu el la plej konataj ĉinaj esperanto-tradukistoj kaj esperantistoj, konata en Esperanto kiel Saint Jules Zee.

eta|maldekstra|140ra|
Ekde la 1930-aj jaroj li okupiĝis pri la Esperanta literaturo, kunlaborante kun Literatura Mondo ĝis 1949 kaj El Popola Ĉinio ekde 1950, kaj kontribuante al diversaj antologioj - sep liaj poemoj aperas en Esperanta Antologio 1887-1981. Interalie li estis unu el naŭ elstaraj esperantlingvaj poeziaj verkistoj, kiuj prezentiĝis en la verkaĵo Naŭ poetoj, poemaro publikigita en 1938 de Literatura Mondo kaj represita en 1989 de la Eldonejo Iltis.

Liaj prozaj tradukoj estas Fajrolumo en la Fronto de Liú Bejü (1950) kaj Sovaĝa Herbaro de Lusin (1951); plejparto da rakontoj en Por Nova Afero Nova Maniero (novelaro; kun aliaj, 1952), La Plej Forta Voĉo de la Paco (antologio, 1952) kaj La Feliĉo de Qín Zháoyáng (kun Honfan, 1953) Elstaras lia poezia antologio El Ĉina Poezio (1980).

 Referencoj 

Z