Braktearo

eta|kronforme ĉirkaŭ la telero volvantaj involukraj folioj baze de la florkapitulo de sunfloro.
Braktearo (aŭ involukro  PIV2 p. 486  el la latina Phylla involucri) estas aro da brakteoj, sub floro aŭ floraro. La floraro (kapitulo, umbelo aŭ ciato) estas plej ofte ĉirkaŭata de pluraj involukrofolioj.  La tuto de la pseŭdo- verticilo nomiĝas involukro. Malofte ankaŭ unuopaj floroj estas ĉirkaŭataj de altfolioj, ekzemple ĉe  pulsatiloj (Pulsatilla) aŭ Hepatiko (Hepatica). Se ili ĉirkaŭas unuopan floron per  kaliko, kiel ĉe  Malvoj (Malva) kaj Skabiozoj (Scabiosa), la involukro nomiĝas ekstera kaliko. 

Involukraj folioj havas jenajn familiojn:Asteracoj (Asteraceae), Dipsacoj (Dipsacaceae) kaj Apiacoj (Apiaceae). Ĉe la Apiacoj la altfolioj de la umbeloj nomiĝas involukro (involucrum), tiu de la umbeletoj  involukretoj (involucellum).Gerhard Wagenitz: Wörterbuch der Botanik. 2. Auflage, Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg, Berlin 2003, S. 161. ISBN 3-8274-1398-2 Kelkfoje la involukro havas taskon de prezentaparato, ekzemple ĉe la granda astrantio (Astrantia major). Ĉe tiu planto ĝi ankaŭ havas okulfrapan koloron por allogi la polenigantojn. La Arktioj (Arctium) havas transformitaj altfolioj kiuj servas kiel lapfermilo, por ke la fruktoj alkroĉiĝas ĉe la felo de bestoj kaj servas kiel disvastigmeĥanismoj de planto Peter Leins: Blüte und Frucht. Morphologie, Entwicklungsgeschichte, Phylogenie, Funktion, Ökologie. E. Schweizerbart'sche Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 2000, S. 302. ISBN 3-510-65194-4. 

Modifiĝintaj brakteoj aŭ braktearoj: 
 kupulo (ekzemple ĉe la kverko)
 spato (ekzemple ĉe la maizo)

 Referencoj 

 Literaturo 
 M.A. Fischer, K. Oswald, W. Adler: Exkursionsflora für Österreich, Liechtenstein und Südtirol. Dritte Auflage, Land Oberösterreich, Biologiezentrum der OÖ Landesmuseen, Linz 2008, S. 76, ISBN 978-3-85474-187-9

 Vidu ankaŭ 

 brakteo

Kategorio:Plantomorfologio