Ergativa lingvo

La ergativa ŝablono estas unu el almenaŭ kvar kazoŝablonoj. En ĝi, la kazo ergativo montras la subjekton de transitiva verbo, kaj la absolutivo montras la subjekton de netransitiva kaj la objekton de transitiva verbo. Ĉi tiu sistemo iel estas la "malo" de la akuzativa ŝablono uzata en Esperanto kaj preskaŭ ĉiuj hindeŭropaj lingvoj.

 Ekzemploj 

 Akuzativa ŝablono 

Klarigoj:
 Nominativo
 Akuzativo
 Subjekto
 Objekto

La germana

Netransitiva verboDer Mann kam.La viro venis.Transitiva verboDer Mann sah den Jungen.La viro vidis la knabon.

 Ergativa ŝablono 

Klarigoj:
 Absolutivo
 Ergativo
 Subjekto
 Objekto

La eŭska

Netransitiva verboGizona etorri da.La viro venis.Transitiva verboGizonak mutila ikusi du.La viro la knabon vidis.

Kompare kun la unua ekzemplo, la kazoj de la subjekto-objekto en la transitiva frazo inversis ĉe la dua ekzemplo.

 Parta ergativeco 

En iuj lingvoj uziĝas mikso de la ergativa kaj la akuzativa sistemo. Tiukaze, la partiĝo kutime okazas depende de la persono (ekz. ĉe la djirbala) aŭ de la tempo (ĉe la hindirana lingvaro), t.e. la ergativeco okazas en la inta "perfekta" (=plenumita) tempo, ekzemple, en la hinda lingvo:
 मैंने घर देखा था = mi vidis domon
(ने « ne » signas la ergativecon de la subjekto de transitiva verbo, kaj la verbo estas singulara, kiel la objekto)
 मैंने घर देखे थे = mi vidis domojn
(tie la verbo, kaj ties akcesoraĵo, en la pluralo signas, ke temas pri pluraj domoj, kvankam la subjekto plu estas singulara)

 Ergativaj lingvoj 

Al la ergativaj lingvoj apartenas inter alie
 la eŭska
 la hinda lingvo
 la samoa
 preskaŭ ĉiu kaŭkaza lingvo (ekz. la kartvela, la ĉeĉena, …)
 la inuktitutaj dialektoj

Kategorio:Lingvoscienco