Ossaka Kenĵi

OSSAKA KenĵiLibroj de Osaka Kenzi (Ossaka Kenĵi) (小坂狷二; Kunrei: Osaka Kenzi; naskiĝinta la  en Tokio; mortinta la Aktoj de la Akademio II 1968–1974. Administraciaj informoj.) estis japana esperantisto kaj mekanika inĝeniero, sekciestro de Ŝtata Fervojo, Nagojo.

Li naskiĝis en familio de militisto sed arda idealisto-pacamanto. Lernis en kadeta lernejo 1901-07 sed 1907 eksiĝis el milita servo pro malsano, vizitis Imperian Universitaton kaj fariĝis inĝeniero, 1916. Esperanton lernis en 1906 unue per lernlibron „Sekaigo“ (世界語) de Futabatej Ŝimej kaj poste en kurso de „Nippon Esperanto-Societo“ de Kato Misao, kaj post foriro de Kato sindone laboris por Esperanto en Jokosuko. 1916 venis al Tokio kaj dediĉis sin al centra administrado de JEA, kaj kiam JEA perdis funkcion, en 1919 kun aliaj fondis novan movadcentron Japana Esperanto-Instituto (JEI), kiu bone kreskis danke al supermezure energia klopodado de li kaj junaj studentoj varbitaj de li. Historio de Japana Esperanto-movado estas kvazaŭ sinonimo al Esperantista agado de Ossaka. Li dediĉis ĉiujn liberajn horojn al Esperantaj laboroj. Multajn jarojn li estis la direktoro de JEI, kaj funkciis ankaŭ kiel redaktoro de „Jokosuka Esperantisto“, 1907-15, „Orienta Stelo“, 1911-15, „Japana Esperantisto“, 1916-19 kaj La Revuo Orienta (LRO), 1920-25. Inter 1925 kaj 1027 li vojaĝis en Usono kaj Eŭropo. Ĝenerale li havis la renomon esti unuaklasa Esperanto-gramatikisto. Liaj prilingvaj artikoloj mirinde multe verkitaj en diversaj gazetoj, ĉefe en La Revuo Orienta (LRO), estas tre ŝatataj de Japanaj Esperantistoj kaj donas gravan servon al eduko de kapablaj posteuloj, kune kun liaj verkoj.

Li estis membro de la Akademio de Esperanto.

 Verkoj 
 „Elementaj Lecionoj de la lingvo Esperanto“ (anonime), 1914 (Tajhoku);
 „Ekzercolibro de Esperanto“, 1920;
 „Klaŝlibro de Esperanto“, 1920;
 „Esperantaj Partikuloj“, 1921;
 „Esperanta Prozodio“, 1922;
 „Memlernanto de Esperanto“ (kun Akita), 1923;
 „Plena Kursolibro por Japanoj“, 1924;
 „Esperanto, kompleta kurso por Japanoj“, 1927 (11-a eldono en 1929 plej ŝatata vastigita lernolibro en Japanujo).
„Malgranda Monografo pri Esperantaj Prepozicioj“Japana Esperanta Instituto, Tokio 1948;
  „Studoj pri personaj pronomoj“, 1954;
„Elektitaj poemoj el Mannjoo-ŝuu“Japana Esperanto-Instituto, Tokio, 1960 (?) (kompilado kaj traduko);
Recenzoj
Pri Studoj pri personaj pronomoj

Pri Elektitaj poemoj el Mannjoo-ŝuu

Pri Malgranda Monografo pri Esperantaj Prepozicioj

 Tradukoj 
 „Perloj el la Oriento“, 1921 (tradukoj el Japanaj kaj ĉinaj klasikaj verkoj).
 „Vortoj de Konfucio“, 1923;
 „Fabloj de Ezopo“, 1932;

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 
 Libroj de Ossaka bedaŭrinde ne plu havebla ekde 2022 kaj malbonŝance ne arkivigita

Kategorio:Japanaj esperantistoj