Nikolaj Kabanov

Nikolaj KABANOV (; n. la 29-an de januaro (la 12-an de februaro) 1864, Karaĉev, Orjola gubernio Rusio - la 20-an de novembro 1942, Kazano, Sovetunio) estis etne rusa, rusia kaj sovetia medicinisto-terapiisto, sciencisto kaj pedagogo, fama rusia kaj sovetia esperantisto.

 Biografio 

Nikolaj Kabanov naskiĝis en familio de vilaĝa instruisto 29-an de januaro (12 februaro) 1864. Finis kun distingo fiziko-matematikan 1886) kaj medicinan (1893) fakultatojn de Moskva Imperiestra Universitato. Li estis disĉiplo de profesoro A.A. Ostroumov.
Laboris sur posteno de privat-docento en la Hospitalo de Moskva Universitato (Госпитальная терапевтическая клиника Московского университета). En 1911, kun pluraj profesoroj kaj instruistoj, maldungiĝis protestante kontraŭ agado de ministro de edukado Kasso. Poste iĝis lektoro de la Superaj Pedagogiaj kursoj “Tiĥomirov” (1911-1918), profesoro de terapia hospitalo kaj dekano de fakultato ĉe universitato de Jekaterinoslav (nun Dnepropetrovsk), rektoro de la Supera Jekaterinoslava Pedagogia Instituto (1918-1922).
En 1922 revenis al Moskvo kie ĝis 1930 gvidis fakultatan terapian hospitalon de la 2-a Moskva ŝtata universitato. Samtempe organizis kaj estris metiejon por produkti porstudajn lernilojn.
Mortis 20-an de novembro 1942 en Kazanj kien estis evakuita dum la Dua mondmilito.

 Scienca laboro 

Fundamento de sciencevidpunkto de Nikolaj Kabanov estis la opinio, ke homa korpo estas tuteca sistemo. Li asertis ke malsano de ajna korpa organo estas loka riveliĝo de malsano de la tuta korpo. Li ellaboris multfoje reeldonitan metodikon de klinika esploro de malsanulo. La metodiko inkluzivas parkeran pridemandadon de malsanulo, esploron pri sano de liaj prauloj kaj parencoj, kaj kondiĉoj de lia loĝado kaj laboro. Nikolaj Kabanov estas aŭtoro de 150 sciencaj verkoj kaj libroj pri medicino.

 Socia agado 

En 1894 Nikolaj Kabanov organizis kaj gvidis eldonadon de scienco-popularaj libroj por vastaj tavoloj de legantoj. La libroj rakontis pri rajtoj de civitanoj, popolregado, funkciado de ŝtato, nacieca problemo ktp.

 Esperanto-aktivulo 

Nikolaj Kabanov estis unu el la plej fervoraj rusaj Esperantistoj antaŭ Unua mondmilito. Estis prezidanto de TEKA kaj ano de LK. Verkis kaj kompilis lernolibrojn, tradukis verkojn de famaj rusiaj aŭtoroj, kompilis legolibron, koncizan Rusa-Esperantan vortaron, historion de la Esperanto-movado en Saratov (1913). Kunlaboris je Tra La Mondo, La Revuo, Oficiala Gazeto Esperanta, Danubo, Internacia Scienca Revuo, redaktoro de la Bulteno de Tutruslanda Esperantista Kuracista Societo, 1911-l4. Li korespondis kun Romain Rolland kaj aliaj kulturaj kaj artaj famuloj.

Nikolaj Kabanov pledis por la alpreno de Esperanto kiel internacia helplingvo en la "Ĵurnalo de la rusa medicina societo fondita memore al Pirogov" (n° 7, 1907). Tiurilata propono estis enmetita en la tagordo de la ĉiudujara kongreso de 1909 de la societo, konforme al deziresprimo de la medicina Societo de la Universitato de Kazanj.

 Familio de Nikolaj Kabanov 

Nikolaj Kabanov edziĝis al Marija Dmitrievna Poloĵenceva (ruse Мария Дмитриевна Положенцева). Lanĉis dinastion de sciencistoj kaj kuracistoj. Li estis patro de konataj rusiaj scienculoj A.N.Kabanov, B.N.Kabanov kaj Je.N.Kabanova-Meller, avo de V.A.Kabanov, praavo de A.V.Kabanov. Lia filino Olga Kabanova en aĝo 16 jaroj libervole dungiĝis al armeo (alivestinte sin kiel viro) kaj partoprenis la Unuan Mondmiliton, estis vundita, ordenita per la Kruco de Georgij, partoprenis la Civitan militon en Rusio, partoprenis la Blankan (kontraŭbolŝevikan) movadon en la Sudo de Rusio kaj fin-fine elmigris al Usono.

 Bibliografio de Nikolaj Kabanov 

 En Esperanto 

 Originalaj verkoj 
 Краткий русско-эсперантский словарь, Rostov-na-Donu, 1906
 Konciza Rusa-Esperanta Vortaro, Posrednik, Moskvo, 1912

 Tradukoj 
 Rusaj Rakontoj, Fabeloj al Helenjo de Dmitri Mamin-Sibirjak, Berlin, Esperanto Verlag Moller and Borel
 Generalo Urso. Nekrasov, Bohema Revuo Esperantista, 1911
 Nimfoj. Ivan Turgenev, Lingvo Internacia, 1911, p. 63
 Ostrovski kaj lia dramo "Fulmotondro". Fragmentoj el la dramo "Fulmotondro". Aleksandr N. Ostrovskij, La Revuo, 1911, n-ro 63, p. 122-131
 Roko. Verso de Miĥail Lermontov, "Danubo" no. 5, 1911
 Kaŭkaza Militkaptito. Rakonto de Lev Tolstoj, Posrednik, Moskvo, 1912
 Du Maljunuloj. Rakonto de Lev Tolstoj, Posrednik, Moskvo, 1912
 Sieĝo de Sebastopolo. Rakonto de Lev Tolstoj, Posrednik, Moskvo, 1912
 Dio vidas veron, sed ne baldaŭ diros. Rakonto de Lev Tolstoj, Posrednik, Moskvo, 1912
 Per kio homoj estas vivaj. Rakonto de Lev Tolstoj, Posrednik, Moskvo, 1912
 Kie estas amo, tie estas Dio. Rakonto de Lev Tolstoj, Posrednik, Moskvo, 1912
 Tutmonda Biblioteko je la memoro de Lev Tolstoj, trad. Kabanov kaj Ŝarapova. 1912, 9 kajeroj entute 280 p.
 Demono. Verso de Miĥail Lermontov, "Universo" II, 1912
 Kortisto. Rakonto de S. Semjonov, Posrednik, Moskvo, 1916

 Ruslingve 
 Medicina fako 
 О циррозе печени (Из клиники проф. А. А. Остроумова), Moskvo, 1894
 Методика клинического исследования, Moskvo, 1896 (переизд. 1919, 1923)
 Очерки по физиологии здорового и больного человеческого организма, Vol. 1, Moskvo, 1910 kaj Vol. 2 Moskvo, 1912
 Учебник-атлас анатомии, Moskvo, 1916
 Механика душевной жизни (Ввведение в физиологическую психологию), Moskvo, 1927
 Анатомия человека, Moskvo, 1938

 Socia fako 
 Земельное законодательство в Новой Зеландии, Rostov-na-Donu
 Государственное устройство в западно-европейских странах, Rostov-na-Donu, 1906
 Права гражданина и человека, Posrednik
 Областное народоправие, Moskvo, 1917
 Kabanov: La germana inteligentularo kaj la milito. el la rusa Eugen Wüster kun Maske, 1917

Kategorio:Naskiĝjaro nekonata
Kategorio:Rusiaj esperantistoj

Kategorio:Naskiĝintoj en Brjanska provinco
Kategorio:Mortintoj en Tatarstano