Askorbata acido

Heksuronata acido
 Antiskorbuta vitamino
 Acidum ascorbinicum
 Acidum ascorbicumKemia formuloC6H8O6PubChem-kodo5785ChemSpider kodo10189562CAS-numero-kodo 50-81-7 Fizikaj proprecojAspektoblanka aŭ helflava solidoMolmaso176.13 g mol−1SmilesOC=1C(OC(=O)C=1O)[C@@H](O)CODenseco 1.65 g/cm3 (likva)Fandopunkto (; 463 K)(malkomponiĝas)Acideco (pKa) 4.10 (unua hidrogeno)
 11.6 (dua hidrogeno)Solvebleco Akvo: 330 g/L
 Etanolo: 20 g/L
 Glicerino: 10 g/L
 Propilena glikolo: 50 g/L
 Etero: nesolvebla
 Kloroformo: nesolvebla
 Benzeno: nesolvebla
 Nesolvebla en kloroformo, etanolo, petrola etero,oleoj kaj grasacidoj. Mortiga dozo (LD50) 3367 mg/kg (buŝe, muso)
 518 mg/kg (muso, intravejna injekto)
 10,000 mg/k (muso, subhaŭta)
 643 mg/kg (muso, intraperitonea) Sekurecaj IndikojSekurecoS24/25GHS etikedigo de kemiaĵojAcros OrganicsGHS Damaĝo-piktogramo GHS SignalvortoDamaĝoGHS Deklaroj pri damaĝojGHS Deklaroj pri antaŭgardoj Escepte kiam indikitaj, datumoj estas prezentataj laŭ iliaj normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo( kaj 100 kPa)

La Askorbata acido aŭ Vitamino C estas organika kombinaĵo ĉeestanta en naturo kun antioksidaj proprecoj. Ĝi estas blanka solido, sed, en nepuraj humidaj aŭ oksiditaj specimenoj de la atmosferaero ĝi povas aspekti flaveca. Same ĝi estas hidrosolvebla substanco, esenca por la homaj estuloj, antioksida, ofte uzata laŭ la askorbata formo kiu plenumas plurajn funkciojn en la homorganismo.

Ĝi estas vitala por la kresko kaj konservado de la homhistoj. Kvankam ĝi estas facile absorbita de la intestoj, ĝi ne estas enstokebla en la homkorpo, kaj estas ekskreciata per la urino ene de du aŭ kvar horoj post ingestado. Pro tio ke ĝi estas derivita el la glukozo, multaj bestoj, escepte de la homoj, kapablas produkti ilin, sed la homoj necesas ĝin kiel parto de ilia nutrado.

Aliaj vertebruloj, kiuj nekapablas produkti la askorbatan acidon estas la primatoj, kobajoj, teleosteoj, Kiropteroj kaj kelkaj birdoj, kiuj bezonas ĝin kiel dietan mikronutraĵon, iu formo de vitamino. La homa historio estas profunde influita de la Vitamino C - aŭ pli precize, de la ofta kaj ruinegiga manko de ĉi tiu grava nutraĵo.

 Historio 
La historio de la Vitamino C estas ligita al tiu de la skorbuto, iu patologio asociita al la manko de ĉi tiu komponaĵo en la homa dieto. Ĉi-malsano estis priskribata en la "Papiroj de Eber" ĉirkaŭ 1500 a. K. kaj Hipokrato, en 420 a. K., raportis ke la soldataro estis afliktita de tiu malsano. En 400 a. K., Susruto, iu hindia kirurgo, parolis pri la ĉefaj karakterizaĵoj de la skorbuto. Dum la 1-a jarcento a. K., Vergilio priskribis la skorbuton kaj konstatis ties kuracon pere de pomomanĝado. Dum la 1-a jarcento de la kristana erao, Plinio la Maljuna (23-79), rimarkis ke la romiaj soldatoj, kiuj vivis en tiu regiono konata kiel la nuna Germanio, havis malsanon kiu kaŭzis la dentofaladon. En Ĉinio, Ŝang Ŝi, en la jaro 200 same priskribis la skorbutonVitamin History, the Early Years, Lee McDowell.

Tamen, la unua kaj plej grava esploro pri la malsano okazis en majo 1747 pere de laboro de kirurgo el la brita reĝa mararmeo, James Lind (1716-1794). Li prenis 12 membrojn el la maristaro suferanta pri skorbuto kaj ilin dividis en ses grupoj po du personoj. Al po unu grupo li aldonis, krom la normalan nutroporcion, ian apartan komponaĵon, konsistigante je cidro, sulfata acido, vinagro, spicoj, herboj, marakvo, oranĝoj kaj citronoj. La rezultoj estigitaj permesis al li elmontri ke efektive ĉi tiu lasta aldonaĵo estis sukcesinta preventi la ekaperon de la skorbuto. Lind publikigis la raportojn pri siaj esploroj en 1753. En 1795, la angla mararmeo establis la aldonon de citrona aŭ limea suko en la dieto de la maristaro.

En la 18-a kaj 19-a jarcentoj oni ordinare ekuzis la vorton antiskorbuta por ĉiu nutraĵoj kiuj sukcesis malpermesi la ekaperon de la skorbuto. Inter ili, krom la citronoj, aranĝoj kaj limeoj, ali estis aldonitaj samkiel acida brasiko, salato de brasiko, malto kaj vegetalaj buljonoj. Laŭraporte, James Cook (1728-1779), en sia fama vojaĝo pri ekspluatado de la Pacifiko, faris uzon de la brasiko.

En 1912, Casimir Funk (1884-1967), sugestis, dank'al al siaj studoj pri malsanoj pro nesufiĉeco da nutraĵoj, la uzon de komponaĵoj al kiuj li nomis vitaminoj. Kvankam li studis nur la beriberon, li kredis ke ankaŭ aliaj malsanoj (inter ili la skorbuto) rilatis al la manko de specifa vitamino.

En 1921, iu antiskorbuta komponaĵo estis nomita "Vitamino C" kaj inter 1928 kaj 1933 ĝi estis izolita kaj kristaligita de Joseph Louis Svirbely (1886-1964) kaj Albert Szent-Györgyi (1893-1986), sendepende de Charles Glen King (1896-1988). En 1934, Siro Walter Norman Haworth (1883-1950) kaj Tadeus Reichstein (1897-1996), per sendependa maniero, sukcesis sintezi la vitaminon C.

En 1933, Walter Norman Haworth, kune kun Siro Edmund Hirst (1898-1975), sukcesis determini la kemian strukturon de la Vitamino C. En 1937, la hungaro Albert Szent-Györgyi ricevis la Nobel Premion pri Medicino pro siaj malkovroj rialte al la biologiaj procezoj pri brulado, aparte rilate al Vitamino C kaj al acida katalizo de la fumarata acido. En tiu sama jaro, Walter Norman Haworth ricevis la Nobel Premion pri Kemio pro siaj esploroj pri la hidratoj de karbono kaj la askorbata acido.

En 1955, John J. Burns (1920-2007) malkaŝis ke mamuloj (inklude de la homoj) ne povas estigi sian propran Vitaminon C pro manko de la enzimo L-gulonolaktono oksidazo, respondeca pri la sintezo de la molekulo de askorbata acido.

 Saloj 
 Askorbatoj

 Literaturo 

 The History of Scurvy and Vitamin C, Kenneth J. Carpenter
 Vitamin C: The Real Story : the Remarkable and Controversial Healing Factor, Steve Hickey, Andrew W. Saul
 Vitamin C in Health and Disease, Lester Packer
 Vitamin C: Its Chemistry and Biochemistry, Michael B. Davies, John Austin, David A. Partridge
 Vitamin History, the Early Years, Lee McDowell
 User's Guide to Vitamin C, Hyla Cass, Jim English
 The Healing Factor: Vitamin C Against Disease
 New Insights on Vitamin C and Cancer, Michael J. Gonzalez, Jorge R. Miranda-Massari
 Vitamin C: The Real Story : the Remarkable and Controversial Healing Factor, Steve Hickey, Andrew W. Saul
 The Whole-body Workbook for Cancer: A Complete Integrative Program for ..., Dan Kenner
 Vitamin C: Its Functions and Biochemistry in Animals and Plants, Han Asard, James May, Nicholas Smirnoff
 User's Guide to Nutritional Supplements, Jack Challem
 The Biological Basis of Cancer, Robert G. McKinnell
 Antioxidants: Vitamins C and E for Health, Lester Packer

Askorbata acido en 100 g da plantojKamukamo60ra2000 mgBrokolo60ra90–115 mgMirtelo60ra22 mgAcerolo60ra1300–1700 mgBirdokaptista sorbuso60ra98 mgAnanaso60ra20 mgRozfrukto60ra1250 mgPapajo60ra60–110 mgMelono60ra18 mgHipofeo60ra200–800 mgLegoma spinaco60ra50–90 mgTerpomo60ra17 mgGujavo60ra300 mgKivifrukto60ra80 mgAvokado60ra13 mgPimento60ra191 mgFrago60ra50–80 mgOksikoko amerika60ra13 mgNigra ribo60ra189 mgCitrono60ra53 mgPomo60ra12 mgPetroselo60ra160 mgOranĝujo60ra50 mgBanano60ra10–12 mgKrispa brasiko60ra105–150 mgRuĝa brasiko60ra50 mgPersiko60ra10 mgBurĝonbrasiko60ra90–150 mgBlanka brasiko60ra45 mgCepo60ra7 mgPapriko60ra100 mgMango60ra39 mgPirarbo60ra5 mg

Askorbata acido en 100 g da bestoriginaj produktoj<center>Bova hepato<center>60ra<center>40 mg<center>Bovida hepato<center>60ra<center>33 mg<center>Lakto<center>60ra<center>1 mg

 Vidu ankaŭ 

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Kakadu-pruno
 Kamokamo

 Eksteraj ligiloj 

 http://ptcl.chem.ox.ac.uk/MSDS/AS/ascorbic_acid.html  
 http://www.drpagel.de/Vitamin-C/Diss/EN/mydoc106sum_eng.html 
 http://www.voedingscentrum.nl/voedingscentrum/Public/Dynamisch/hoe+eet+ik+gezond/vitamines+en+mineralen/vitamine+C.htm  
 http://www.chivo.nl/modules/wordbook/entry.php?entryID=182  

Kategorio:Manĝaj antioksidantoj 
Kategorio:Organikaj acidoj
Kategorio:Terpenoj