Joachim du Bellay

Joachim du Bellay [ʒɔa'ʃɛ̃ dy bɛ'lɛ], esperante
Joakimo BelajoVaringjeno notas en sia eseo :
«Cetere, ĉar li mem ne hezitis latinigi sian nomon
(Sum Bellaius et poeta, diras lia epitafo), mi ne scias, kial mi ne esperantigus
ĝin en „Belajo‟» — kaj li efektive uzas tian nomformon en sia verko. aŭ DubeleoFonto: Kiel traduki okdek franclingvajn vortojn kaj Kiel esperantigi proprajn nomojn  (2011), p204, naskita en Liré (en Anĵuo) 1522, mortinta en Parizo 1560, estis franca poeto. Li kun Pierre de Ronsard fondis la beletran movadon La Pléiade (Plejado).250px|eta

 Referencoj 

 Verkoj 
Eseo:
 1549 Défense et Illustration de la langue française — «Defendo kaj glorado de la franca lingvo» (subkomprenate: kontraŭ la tiam sole respektata Latino)

Versaĵoj:
 1549 L'Olive (poemoj laŭ la stilo de Petrarko)
 1558 Les Regrets "Bedaŭroj" (verkita dum li deĵoris en Romo)
 1558 Les Antiquités de Rome ("la antikvaĵoj de Romo")

 Eksteraj ligiloj 

  Dek unu poemoj de Du Bellay , Esperantigitaj de Waringhien aŭ Kalocsay
  poemo el "Bedaŭroj" pri graveco de poezio al li
  eseo pri Joachim du Bellay , verkita de Waringhien

Kategorio:Francaj poetoj