La okuloj de la eterna frato

La Okuloj de la Eterna Frato  tiel literumita en Enciklopedio de Esperanto  () estas legendo verkita de Stefan Zweig. Ĝin eldonis Insel-Bücherei en 1922.

 Intrigo 
La novelo, kies medio estas Barato iam antaŭ la epoko de Budho Gotamo (6-a jarcento a.K.) en la kortego de Rajputa-a reĝo, rakontas la vojon de la precipa rolanto al puriĝo. Lia nomo estas Virata kaj li komencas kiel fama kaj honorata de la popolo militisto. Ribelo devigas, ke la reĝo nomumu Viratan estro de siaj armeoj. Ĉi tiu, fidelema al siaj kastaj devoj, akceptas defendi la reĝon ne demandinte, kiuj estas la malamikoj. Li forvenkas la ribelon kaj, rigardante post la batalo la homojn, kiujn li mortigis, li trovas inter ili la kadavron de sia frato, kvazaŭ rerigardantan per akuzaj okuloj. Tial lian koron inundas budhece kompato por la vivuloj, kaj komenciĝas lia transformiĝo. Konsiderante ke iu ajn, kiu mortigas alian homon, mortigas fraton, li rezignas siajn privilegiojn de venkinta armeestro. Li enkorigas la instruon de la Bagavadgito pri ago kaj kulpo kaj ĵetas sin tra sinsekvaj etapoj kiel juĝisto, nobla privatulo, kaj anakoreto, serĉante liberon kaj spiritan trankvilon. Fine li malkovras, ke "Nur tiu, kiu servas, estas libera, tiu kiu donas sian volon al alia, sian forton al ago kaj kiu agas sen demando".La Okuloj de la Eterna Frato, tr. Wolff, p. 62

 En Esperanto 
La verkon tradukis el la germana Helene Wolff. La tradukaĵo aperis en 1932, kaj ampleksas 65 paĝojn.

 Recenzoj 
{{citaĵo|Jen nobla legendo por ĝojigi la homamanton kaj meditigi la meditemulon. La rakonto estas simpla kaj alloga, kaj la stilo bela, kelkloke poezisimila Temas pri la neevitebla respondeco de ĉiu por sia agado, pri la sankteco de la vivo, kaj pri la libero. Ĝi montras, kiel famulo lernis per malfacila sperto. Tri mallongaj citaĵoj ekzempligu la idealismon de la enhavo : 
Ĉiu, kiu movtbatas homon, mortigas sian fraton ... la glavo enhavas perforton, kaj perforto estas malamiko de rajto.” “Kie estas via mezurilo, juĝisto, laŭ kiu vi mezuras? Kiu pumvipis vin, ke vi konas la vipon?” “Nur tiu, kiu servas, estas libera.”|G.H. Y. La Brita Esperantisto - Numero 338, Junio (1933)}}

 Referencoj 

 Eksteraj ligiloj 

 Enciklopedio de Esperanto/L en sia originala formo en la Interreto
 Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
 Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 Katalogo "Erfgoedbib" en LibraryThing''

Kategorio:Verkoj el la germana literaturo
Kategorio:Verkoj el la esperantigita germanlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto