Hilda Dresen

eta|250px|Esperantistoj de Tallinn en renkontiĝo kun Julio Baghy en 1935; la tria dekstre sidas Hilda Dresen
Hilda Helene DRESEN, (pseŭdonimo Hido) (naskiĝis la  en Kolga, Harjumaa, Rusia imperio, mortis la  en Tallinn, Sovetunio) estis esperantista poetino, estonino, sovetianino, radiotelegrafistino, fratino de Helmi Dresen.

 Esperanta poetino kaj tradukistino 
Dresen estis esperantisto de 1913 kaj kunlaborinto de la literatura periodaĵo Literatura Mondo. Ŝi ektradukis en 1922 kaj tiuepoke estis la plej aktiva verkistino de Esperantujo. Ŝi ankaŭ estis honora membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA).

Lajos Tárkony (tiuepoke ankoraŭ sub la nomo Ludwig Totsche) juĝas en Enciklopedio de Esperanto en 1934:

"Ŝiajn verstradukojn karakterizas instinkte radika ritma sento, riĉa rimtrova preteco, vivanteco de la lingvo, kaj ia individueca ĉarmo de l' esprimmaniero. Tamen kelkfoje sentiĝas ia stila rigideco, ia lingva malflekseblo en ŝiaj tradukoj. Ĉi tiu manko ne ĝenas en ŝiaj originalaj poemoj, kiuj plejparte aperis en Literatura Mondo. En ili ekparolas la melankolio de l' malgajaj nordaj pejzaĝoj, melankolio, kies sincerecon kaj sanecon pruvas ĝuste la maloftaj, sed impetaj ekjubiloj de l' vivĝojo kaj vivovolo. Pri ŝia vasta kulturo atestas ŝia plurlingva literatura orientiĝo. (Ŝi tradukis el la estona, liva, rusa, germana lingvoj.) Ŝiajn tradukojn ampleksas la jenaj volumoj: Marie Under: Elektitaj Versaĵoj (1929), J. Barbarus: Horizontoj (1931), Estonaj Kantoj (1931), Estona Antologio (1932)."

Dresen ankaŭ kontribuis al la esperantlingva poem-antologio Dekdu Poetoj aperinta en 1934 ĉe la eldonejo Literatura Mondo sub redakto de Kálmán Kalocsay, kiu komentas ŝin kaj ŝian poezion tiel :

En 1975 aperis ŝia traduko de la estona nacia eposo Kalevipoeg. En la lastaj du jardekoj de ŝia vivo oni nomis ŝin "patrino de la estonaj esperantistoj".

 Verkoj 

 Vintra luno; Norda naturo; Printempe; Subite; Paduso; Betulo; Supren; Vizaĝoj; Surstrate; Ĝena penso; Sensenteco... (En Dekdu Poetoj, 1934)
 Adamson kaj lia verko
 Norda Naturo (1967)
 Zamenhof
Recenzoj
Pri Norda Naturo

 Tradukoj 
 Barbarus, Johannes: Horizontoj (1931)
 Beekman, Vladimir: Lumo de Orienta Eŭropo (1978)
 Estona Soveta Poezio (1977)
 Fabeloj kaj Folkloro
 Haava, Anna: Mi povas; Sonĝis mi; Ho, ne povas mi silenti; Ho, ni admiru!
 Kivikas, Albert: La ovo (1922)
 Koidula, Lydia: Efemera; Estona ter' kaj estona koro; Kial ploras vi, floreto?
 Kreutzwald, Friedrich Reinhold: Al libereco
 Kreutzwald, Friedrich Reinhold: Kalevipoeg (1975)
 Liiv, Jakob: Koro de poeto; Ranoj
 Liiv, Juhan: Al abelujo ĝi flugas (1980)
 Liiv, Juhan: Mateno; Falis foliar'; Migranto; Sonoro
 Peterson, Kristjan Jaak: Kantisto; Luno
 Smuul, Juhan: Ŝippereo: novelo el la "Leteroj el la vilaĝo de obstinuloj", la naŭa letero
 Sööt, Karl Eduard: Ombro; Estus tempo; La sekalkampo
 Uibo, Enn: Nur Erik-floreto (2001)
 Under, Marie: Elektitaj Versaĵoj (1929)
 Under, Marie: Sonetoj 1917 (1988)
 Vaarandi, Debora: Ventolume (1986)

 Referencoj 

 Bibliografio 
 1993: Ojalo, Jaan. Fratinoj Dresen. En: Iltis-Forumo 1993, n-ro 5, p. 89-96 (kun fotoj de Helmi Dresen kaj Hilda Dresen)
 1981: Auld, William. Ni ne trovos ŝian anstataŭanton (nekrologo pri Hilda Dresen, 1896-1981). En: Esperanto (UEA) 74-a jaro 1981, n-ro 2 (feb.), p. 25-28. Repr. en Auld, William. Pajleroj kaj stoploj. Elektitaj prozaĵoj. Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio 1997, p. 46-50.

 Eksteraj ligiloj 
 Enciklopedio de Esperanto/D en sia originala formo en la Interreto
 Enciklopedio de Esperanto en elŝutebla versio (PDF).
 Poemoj de Hilda Dresen en Dekdu Poetoj 
 Libroj  de kaj pri Hilda Dresen en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo
 Hilda Dresen rimarkis la nerimarkatan - teksto de Baldur Ragnarsson en Libera Folio

Kategorio:Esperanto-verkistoj
Kategorio:Estonaj esperantistoj
Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Kategorio:Libroj de Hilda Dresen
Kategorio:Esperantlingvaj poetoj