Listo de svedaj esperantistoj

Vidu ankaŭ Ĝermolisto de svedaj esperantistoj
 Einar Adamson
 Claes A. Adelsköld
 Arvid Agren
 Per Ahlberg
 Sune W. Ahlm
 Fritiof Ahnfeldt
 Bertil Akerberg
 Anna Alamo-Sandgren
 Court Aldsten
 Arne E. Andersson
 Erik Emanuel Andersson
 Lennart Andersson
 Harald Andersson
 Märtha Andréasson
 Ernst Wilhelm Anjou
 G. Henrik Backmann
 Bertil Bengtsson
 Ingemund Bengtsson
 Åke Blomberg
 Magda Bohman
 Viktor Bonde
 Erik Brenander
 Harold Brown
 Erik Carlén
 Rut Carlén
 Magda Bohman
 Carl-Erik Carlsson
 Björn Collinder
 Edgar EIK
 Erik Ekström
 Regina Emson
 Ann-Gerd Engberg
 Stellan Engholm
 Anna Eriksson
 Bernhard Eriksson
 Ingvar Eriksson
 Karl Hjalmar Fröding
 Egon Göransson
 Gunnar Gustavsson
 Anna Gyllsdorff
 Gunnar Gällmo
 Eskil Håkansson
 Henning Halldor
 Johan Helsing
 Ragnar Hjorth
 Ake Holmen
 Victor Janheim
 Sam Jansson
 Sam Owen Jansson
 Knut Jensie
 Märta Jensie Alf Johansson
 Arvid Johansson
 Erik Johansson
 Gustav Edvin Johansson
 Gustav R. Johansson
 Carl Johan Johansson
 Stig Johansson
 Tore Johansson
 Otto Jonsson
 Luise Karlsson
 Henrik KARLSSON
 Boo Mee Kim-Lindblom
 Stig Kinnander
 Hjalmar Kihlberg
 Christer Kiselman
 Carl Klang
 Nils-Erik Kristoferson
 Valdemar Langlet
 Gustav Adolf Larson
 Karin Larsson
 Bernhard Lavén
 Roland Lindblom
 Franko Luin
 Henry Lundin
 John Valentin Lundgren
 Isidor Lundmark
 Gustaf Henrik Lundquist
 S. Alfred Lundström
 Erik Lundvall
 Inga Magnusson
 Lennart Magnusson
 Ernfrid Malmgren
 Erik Vilhelm Malmkvist
 Richard Moholm
 Lizzie Morariu
 Eugeniu Mustea
 Ragnhild Niklasson
 Amy Nilsson
 Edla Nilsson
 Yngve Nilsson
 Leif Nordenstorm
 Ingemar Nordin
 Nils Alfred Nordlund
 Gösta Norling
 Gustav Nygård
 Paul Axel Nylén
 J. O. Nyström
 Carl Emil Ohlsson
 Karla Olsson
 Nils Olsson
 Olle Olsson
 August Kristian Örn Sten Öfors
 Ingrid Ottosson
 Ivar Paulsson
 Rudolf Pehrsson
 Olle Persson
 Pelle Persson
 Lennart Persson
 Folke Pettersson
 Ulf Ribers
 Otto Hugo Roesel
 Åke Rohdin
 Kerstin Rohdin
 Anders Rosenberg
 Ivar Runfeldt
 Axel F. Runstedt
 Hjalmar Johannes Runeberg
 Eugen Rytenberg
 Karl-Olof Sandgren
 Albin Sandström
 Martin Sather
 Carl Wictor Sjögren
 Fredrik Skog
 Malte Smith
 Jack Snarberg
 Karl Ludvig Söderberg
 Gustav Stenholm
 Lennart Svensson
 Lennart Svensson, Klipptorp
 Frank Strahl
 Sven Strandberg
 Martin Strid
 Jan Strönne
 Fritz Strom
 Sven Sundin
 K. Otto Svanbom
 Oskar Vilhelm Svantesson
 Erik Svärd
 Leander Tell
 Hilda Thisell
 Harald Josias Eusebius Thilander
 Karin Thilander
 Varma Elisabet Thilander
 Thorsten Torbjär
 Per Tornegren
 Birger Viggen
 Ebbe Vilborg
 Bertilo Wennergren
 John Widén
 Karl Wiklund
 Carl Winberg
 Henry Ysner
 Otto W. Zeidlitz
 Lennart Åberg
 Bengt Olof Åradsson

 Parlamentanoj 
Jen kvar socialdemokrataj parlamentanoj kiu estis esperantistoj, kun parlamentanaj jaroj en parantezoj:
 Ernst Eriksson (1918–1948)
 Teodor Julin (1920–1930)
 Einar Dahl (1956?–1970)
 Ingemund Bengtsson (1951–1988)

Bengtsson ankaŭ estis parolanto de la parlamento, pli-malpli ’prezidiisto’, 1979–1988, kaj kiam kaj la reĝo kaj lia range unua anstataŭulo estis eksterlande du tagoj en julio 1988, li estis intertempa ŝtatestro. Ankaŭ Daniel Tarschys de la liberaluloj, parlamentano kaj Ĝenerala Sekretario de la Konsilio de Eŭropo, parolas esperanton (ano de la sveda parlamento 1976–1982 kaj 1985–1994).

La plurpartia liberalo kaj socialdemokrato Carl A. Lindhagen (parlamentano de la dua ĉambro 1897–1917, unua ĉambro 1919–1940) multe agadis por Esperanto, eĉ levigante la temo de mondlingvoj en la Ligo de Nacioj, tamen laŭ SLEA, li ne mem lernis la lingvon.Mellan Babels torn och Norra Bantorget: Arbetaresperantismen, SLEA Samtempe, ekzistas asertoj ke li partoprenis en Cseh-an kurson, kaj prelegis dum Somera Universitato de UK 1934.

Cetere, minimume la socialdemokrata Torgny Larsson, Claes Roxbergh (kun aliaj) kaj Gustav Fridolin, ambaŭ de la ekologia partio, kaj Robert Hannah de la liberaluloj verkis proponojn en la parlamento subtenantajn esperanto-instruadon.https://www.riksdagen.se/sv/dokument-lagar/dokument/motion/esperanto_GF02Ub809https://www.riksdagen.se/sv/dokument-lagar/dokument/motion/utbildning-_GE02Ub813Fridolin, ’Esperanto en la lernejoj’ (2005)Hannah, ’Ebligi studadon de Esperanto en Svedio’ (2017), kaj 2018

 Lokaj agantoj en la frua 20-a-jarcento 
eta|Grupo de Esperanto-lernantinoj en Helsingborg, aŭgusto 1909
La Enciklopedio de Esperanto de 1934 skribas en la artikolo sur Svedujo: «Sed tiuj grandskale planitaj kaj efektivigitaj per- kaj por-Esperantaj agoj ĉiam devis sin bazi sur la intereso por Esperanto, kiun kreis la lokaj Esperanto-kluboj aŭ izolaj Esperantistoj. Svedlando havis kaj havas la favoron posedi grandan stabon da personoj, kiuj helpas la movadon. Ni menciu kelkajn lokojn kaj iliajn gvidantojn», kaj listas la subajn svedajn esperantistojn:

Bengtsfors: la ĉiam agema, fidela veterano C. Winberg postenis kun la verda standardo; Bladinge: F. Johansson; Borlänge: A. Vadfors instruis en sia lemejo, M. Jansson fervora apostolo, i-ino E. Bodén en la EI; Borås: O. Roesel fidela apoganto, G. Carlander instruanto-apoganto; Ekshärad: N. Anderwall, kiu krome multe propagandis inter la sveda pacifistaro; Enköping: gesinjoroj E. Holmström (poste en Västerås); Eskilstuna fidele propagandis A. Agren kaj E. Johansson; Fagersta: lerte gvidas S. Ceder; Falun: V. Bonde kaj G. Johansson lingve lertaj, E. Ström organizanto; Gävle: veteranoj A. Liljemark kaj August Kristian Örn, kaj novaj propagandistoj Hedbom, G. Aström, Gösta Ahlstrand, Werner Wahlund.La Espero en Aŭstria nacia biblioteko

Gotenburgo: Einar Adamson, E. Ekström, kaj la instruistoj Thorsten Torbjär kaj Oskar Svantesson. Hällevik ekster Sölvesborg: Henry Ysner; Helsingborg: sinjorino Ebb[a] Persson naskiĝinta Andersson, fidela lernantino de Backman, G. Henriksson, agema pri radio kaj turismo; Härnösand: gimnastikdirektoro E. Blomberg; Höganäs: Albin Johansson; Höör: Nils Olsson; Insjön: Ivar E. Karlsson lerta prezidanto; Jämjö, Blekinge: kursgvidanto E. Österlind; Jönköping: ĵurnalistoj Knut Jensie kaj Ernst Juneby, veterano F. Skog (eble ne Fredrik Skog, pro la loko); Katrineholm: B. Ortengren; Kil: H Nordling;

Kiruna: G. Otterfors kaj G. M. Bengtsson. La laste nomita kun vervo kaj lerto gvidis la Esperanto-movadon en Lapplando, aranĝis la grandajn kursojn de la eksterlandaj instruistoj Seppik kaj Ruus kaj entute estis la firma Esperanto-roko en Lapplando. Kristianstad: Nils Nordlund verkis multajn Esperanto-lernolibrojn; Kristinehamn: Hjärtstädt eldonis diversajn lernilojn. Landsbro: Helmer Engstrand; Linköping: fraŭlino Anna Gyllsdorff; Lugarn: U. Hultin, A. Malmkvist; Ludvika: F. Johansson instruas; Luleå: pioniris J. A. Brogren; Lund: J. Ek kaj Olle Olsson faris miraklojn.

Malmö: fidele laboras Otto A. Nilsson kaj la pioniro Erik Andersson; Harry Nilsson gvidas pri turismo. Munkedal: J. A. Hansson. Norrköping: lerte agadas Josef Pihlström, Sven Ragnar, O. Göransson, P. Skarp kaj fraŭlino Eva Tibbling; Rödeby: instruisto Fritiof Ahnfeldt, senlaca Esperanta pioniro de la provinco Blekinge. Nyberget ekster Smedjebacken: Stellan Engholm konata Esperanto-verkisto kaj lia edzino.

Stokholmo sin prezentis en la lastaj tempoj multaj novaj propagandistoj, se ni nomas ekz. Bernhard Eriksson, H. Nordkvist, Birger Gerdman, Sven Bohlin, Sam Owen Jansson, Sigv. Håkansson, la geedzoj Eva kaj Teodor Julin – ambaŭ poŝtoficistoj, ŝi redaktisto de La Espero, li parlamentano – Henning Halldor – redaktisto de La Espero – Adolf Larson, inĝeniero Hjalmar Lindstedt (ano de prepara komitato de UK 1934), Bengt Skantz, Erik Malmkvist, N. Hedgren, Rudolf Pehrsson, Carl Ohlsson, kaj fraŭlino Alfhild Svedmark, restas tamen multaj por nomi. Eksurbestro Carl Lindhagen faris laŭdindan laboron en la Parlamento; Sundsvall: C. W. Sjögren, Edvin Bjorkstrand kaj A. Hellbom. Svennevad: la instruisto Linus Andren. Södertälje: Erik Grahn, Herman Leijon, instruistino Hanna Eriksson. Sölvesborg: fraŭlino Ella Nilson. Uddevalla: parlamentano Einar Dahl. 

Uppsala: Frits Lindén, Gösta Norling, Ernst Brink, Karl Söderberg kaj profesoro de finno-ugraj lingvoj Björn Collinder, krome A. Palm. Visby: K. G. Andersson. Vingåker: instruisto Hjalmar Kihlberg. Västervik: Ernst Nordgren kaj proksime, en Ankarsrum, H. Nanning. Västerås: O. Dahrne. Ystad: Harald Skog, kiu inter alian propagandon verkis la unuan broŝuron kontraŭ Ido, Algot Jönsson. Örebro: fraŭlino Ruth Hallgen, Bernhard Lavén, Olle Persson, Sigurd Ekendahl kaj Erik Carlén.

«Krom la nomitaj ĉie tra la tuta lando multaj, multaj aliaj».

Fontoj

!
Svedaj