Gábor Bálint

D-ro BÁLINT Gábor, (naskiĝis la  en Szentkatolna, tiama Hungario, kaj mortis la  en Temesvár (Timişoara) estis hungara profesoro pri kompara lingvistiko kaj esperantisto. Li estis la unua hungara pioniro de Esperanto.

Bálint estis profesoro pri kompara lingvistiko de la ural-altajaj lingvoj en Kolozsvár (Cluj-Napoca), kaj parolis 21 lingvojn. 

Bálint konis, sed ne akceptis la lingvon Volapuko. Pro lingvistikaj interesoj li konatiĝis, laŭ EdE en 1897, kun Esperanto en Kolozsvár, kaj oni konsideras lin kiel la unua hungara esperantisto. Laŭ EdE, li verŝajne estis varbita per la propaganda laboro de Louis de Beaufront. En 1897 li ankaŭ eldonis litografie la regulojn de Esperanto kaj gvidis kurson por universitataj studentoj en Kolozsvár. Inter ili estis Ábel Barabás, kiu en 1898 verkis la unuan hungarlingvan lernolibron de Esperanto, .

Bálint verkis la antaŭparolon, en kiu li sprite kaj energie defendis Esperanton de atakoj kaj mokoj, dirante interalie, ke ”manion havas tiu, kiu ne kredas la progreson de la homaro kaj kiu preferas la disigon de la homaro per [ĉ]inaj muroj”.

Fontoj




Kategorio:Hungaraj idistoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj