Guido Guinizzelli

Guido GUINIZZELLI (ĉ 1230 – ĉ 1276) estis itala poeto de la 13-a jarcento apartenanta al la movado nomita Il Dolce Stil Nuovo kune kun Guido Cavalcanti, Lapo Gianni, Gianni Alfani, Dino Frescobaldi kaj Cino Da Pistoia.

Oni havas tre malampleksan scion pri lia vivo. Li naskiĝis en Bolonjo kaj estis juristo. Li estis ekzilita pro la malvenko de la gibelinoj.

Lia poezio estas ege abstrakta kaj metafizika koncerne al la priskribo de la ama doktrino. Li pritraktas komplekse la fenomenologion de amo. Danto en la Purgatorio nomas lin patro mia kaj atribuas pleje al Guinizzelli la ecojn de la tuta skolo: dolĉo, ĝentilo kaj leĝero.

 Verkaro 
 A frate Guittone
 Madonna, il fino amor
 Donna, l'amor mi sforza
 Lo fin pregi' avanzato
 Lo vostro bel saluto e 'l gentil sguardo
 Vedut'ò la lucente stella diana
 Dolente, lasso, già non m'asecuro
 Ch'eo cor avesse, mi potea laudare
 Io voglio del ver la mia donna laudare
 Lamentomi di mia disavventura
 Gentil donzella, di pregio nomata
 Madonna mia, quel dí ch'Amor consente
 Si sono angoscïoso e pien di doglia
 Tegno de folle 'mpres', a lo ver dire
 Al cor gentil rempaira sempre amore
 Pur a pensar mi par gran meraviglia
 Fra l'altre pene maggio credo sia
 Chi vedesse a Lucia un var capuzzo
 Volvol te levi, vecchia rabbïosa
 Voi, ch'avete mutata la maniera (Rivolta da Bonagiunta Orbicciani a Guinizzelli)
 Omo ch'è saggio non corre leggero (In risposta a Bonagiunta Orbicciani)
 O caro padre meo, de vostra laude
 Figlio mio dilettoso, in faccia laude
 Donna, il cantar soave
 Conoscer sé, a voler esser grande

Guinizzelli, Guido
Kategorio:Universitato de Bolonjo