Leono la 12-a

Leono la 12-a, naskita kiel Annibale Sermattei della Genga la  en La Genga proksime de Ancona, estis papo de 1823 ĝis sia morto en Romo la .

 Vivo 
Genga ordinitis en 1783 kaj iĝis poste sekreta ĉambristo de Pio la 6-a. En 1793 li iĝis titulara episkopo de Tiro, en 1794 apostola nuncio en Augsburg, en 1805 nuncio ĉe la germana imperia dieto en Ratisbono, en 1816 kardinalo kaj episkopo de Sinigaglia. Post la morto de Pio la 6-a li elektitis papo en la 28.9.1823.

Komence li estis ovaciita, sed baldaŭ li estis ekmalamata pro sia koleriĝemo kaj severeco. Li redonis al la jezuitoj la iaman kolegion kun la Kirko Sankta Ignaco, la muzeon kaj la oratoriejon. Krome Leono reinstalis la prizonojn de la Inkvizicio. La rilaton de la Eklezio al la ŝtato en la regiono de la Supra Rejno li ordonis en 1827 per la buleo »Ad dominici gregis custodiam«; la emancipiĝon de la katolikoj en Britio li preparis ankaŭ. En la Papa Ŝtato li reformis la administracion, la jursistemon civilan kaj tribunalajn impostojn, la eduksistemon. Krome li konstruigis multajn malsanulejojn.

 Honoroj 
En la Baziliko Sankta Petro estis farita por li marmora monumento de Bertel Thorvaldsen.

 Eksteraj ligiloj 

 Bautz 
 Enciclopedia Britannica de 1911

Kategorio:Papoj
Kategorio:Italaj episkopoj