Arahanto

Arahanto (, ) estas difinita en teravada budhismo kiel „tiu, kiu estas meritoplena“ aŭ kiel „perfekta homo“, kiu atingis nirvanon. Aliaj budhanaj tradicioj uzas la terminon por homoj, kiuj multe progresis ĉe la Vojo al Vekiĝo, sed kiuj ankoraŭ ne atingis kompletan budhecon.

Mahajana budhismo urĝas praktikantojn sekvi la vojon de bodisatvo, kaj ne elvojiĝi al la vojo de arahantoj kaj ŝravakoj.

 Etimologio 
La vorto en Sanskrito arhat (en Palio, arahant) estas prezenca participo el verba radiko √arh ‚meriti‘.Whitney, D. W. Roots, Verb-forms and Primary Derivatives of the Sanskrit Language arha ‚meritanta‘; arhaṇa ‚pretendanto‘; arhita (pasea participo) ‚honorita, kultita‘.

 Atingoj 
En fruaj budhismaj skoloj, ekzistis diversaj opinioj pri la atingoj de arahantoj. La skoloj Sarvāstivāda, Kāśyapīya, Mahāsāṃghika, Ekavyāvahārika, Lokottaravāda, Bahuśrutīya, Prajñaptivāda kaj Caitika vidis arahantojn kiel malperfektaj en iliaj atingoj kompare kun budhoj.

La skoloj Mahīśāsaka kaj Teravado vidis budhojn kaj arahantojn kiel similaj unu al la alia. Laŭ bikŝuo Bodhi, la Budho mem en la Palia Kanono deklaras sin mem arahanto.Bhikkhu Bodhi, Arahants, Bodhisattvas, and Buddhas

 Vidu ankaŭ 
Budho
Bodisatvo

 Referencoj 


Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Teravado