Ĉamo

La ĉamo (Rupicapra rupicapra) indiĝene vivas en la altaj montaroj (700–3500 m) de centra kaj sudorienta Eŭropo; en 1907 oni enkondukis ĉamojn sur la sudan insulon de Novzelando, kie ili prosperis ... kaj multe detruas la indiĝenan vegetaĵon. La ĉamo havas sur la kapo flavblankan markon, desegnaĵon. Ĝiaj hufoj estas duraj (malmolaj), larĝaj. La beston karakterizas la hokoforma kornofinaĵo. Ambaŭ seksoj (femaloj kaj maskloj) portas kornon.

 maks. aĝo 20 jaroj graveda tempodaŭro 190 tagoj nombro de idoj 1-2 naskomonato majo seksmatureco en la 3-a jaro

En la mezepoko kaj renesanco oni uzis la kornon de ĉamo kiel okarin-similan muzikinstrumenton.

La delikata ledo de tiu palearktisa besto nomiĝas ŝamo.

 La specioj de ĉamo 
 Norda ĉamo
 Suda ĉamo

 La subspecioj de Norda ĉamo 
 Alpa ĉamo
 Anatolia (Turka) ĉamo
 Balkana ĉamo
 Karpata ĉamo
 Kartuzia ĉamo
 Kaŭkaza ĉamo
 Tatra ĉamo

 La subspecioj de Suda ĉamo 
 Apenina ĉamo
 Kantabra ĉamo
 Pirenea ĉamo

 Vidu ankaŭ 

 Apeninaj deciduaj montarbaroj

Kategorio:Bovedoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Mamuloj de Pollando