Tibeta lingvo

La tibeta lingvo (, lha-sa'i skad) estas parolata ĉefe en Tibeto, Ĉinghajo, Siĉŭano, Gansuo kaj Junano de Ĉinio, kaj parte en Butano, Sikimo kaj NepaloMaslak, Mary Ann. "School as a site of Tibetan ethnic identity construction in India". China: An International Journal. Volume 60, Number 1, February 2008, pp. 85–106 .

La tibeta lingvo apartenas al tibetobirma grupo de la familio de la ĉinotibeta lingvaro.

La tibeta skribo estis kreita en la 7-a jarcento kaj konsistas el entute 30 silabsimboloj kaj 4 kromsignoj por indiki la vokalmodifojnElliot Sperling, "Exile and Dissent: The Historical and Cultural Context", in TIBET SINCE 1950: SILENCE, PRISON, OR EXILE 31–36 (Melissa Harris & Sydney Jones eds., 2000)..

Troviĝas multaj dialektoj, inter kiuj la lasaa dialekto estas la plej multe uzata.

 Esperanto 
Ekzistas neniam eldonita "Kompleta Gramatiko de la Tibeta Lingvo" klarigita en Esperanto(eo, en) Carolien Stolte, La Esperantaj lernolibroj, kiuj neniam estis, ESFConneted, la 5-an de aprilo 2023..

 Vidu ankaŭ 
 Tibeta alfabeto
 Dzonga lingvo

 Referencoj 

 Literaturo 
 (Original from Oxford University)


 Naga, Sangye Tandar. (2010). "Some Reflections on the Mysterious Nature of Tibetan Language" In: The Tibet Journal, Special issue. Autumn 2009 vol XXXIV n. 3-Summer 2010 vol XXXV n. 2. "The Earth Ox Papers", edited by Roberto Vitali, pp. 561–566.
  (Original from Harvard University)


Kategorio:Lingvoj laŭ alfabeto
Kategorio:Lingvoj de Tibeto
Kategorio:Lingvoj de Ĉinio