Sovetrespublikara Esperantista Unio

eta|350ra|5-a kongreso de SEU, Moskvo, 25-28 de novembro 1931
Sovetlanda Esperantista Unuiĝo (SEU, , Sojuz Esperantistov Sovetskiĥ Stran), kaj post 1927 Sovetrespublikara Esperantista Unio (, Sojuz Esperantistov Sovetskiĥ Respublik), estis Esperanto-organizaĵo fondita en junio 1921 dum la Tria Tutruslanda Esperantista Kongreso, kiu celis unuigi la sovetiajn esperantistojn. SEU sukcese funkciis ĝis la stalinisma "Granda purigo" fine de la 1930-aj jaroj.

En 1989 - 1990 SEU reaperis, tamen ĝi estis fakte tute alia organizaĵo kun tute novaj partoprenantoj. La nova asocio aliĝis al UEA kaj poste transformiĝis al REU.

 SEU en 1921 - 1937 
eta|Sovetunia poŝtmarko de 1927 pri Esperanto
SEU estis fondita dum la III Tutrusia kongreso de esperantistoj en Petrogrado. Ekde 1925 estis regula eldono de SEU-gazeto, presorgano de SEULaŭ Enciklopedio de Esperanto.

Ernest Drezen estis prezidanto de SEU ekde ĝia fondo ĝis sia morto (ĉirkaŭ 1937).

En sia agado SEU sekvis ortodoksan marksismon. Pro tio ĝi konfliktis kun Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT), kiu strebis kolekti ĉiun maldekstran movadon.

Funkciado de SEU estis regulita per statutoj de 1922, 1927 kaj 1932 jaroj. Interese, ke en du unuaj fojoj estis uzita vorto  kaj en la lasta rusdevena vorto .
 "" (Statuto de Unio de Esperantistoj de Sovetaj Landoj) - estis konfirmita de Popola komisarejo de justico Informbulteno de SEU № 1(74);
 "" - estis konfirmita de Konsilo de Popolaj Komisaroj , kaj metita en "Kolekto de leĝoj de USSR por 1927 j.", №2, parto II, paĝo 131;
 "" - estis konfirmita de Popola komisarejo de edukado .

Por decidoj pri politiko de SEU estis organizataj Kongresoj de SEU. La unua okazis en 1923 en Moskvo.

Kongresoj de SEU en 1923 - 1931:
 Numero, jaro  Loko  Plia informo 1-a, 1923  Moskvo  2-a, 1925  Moskvo  3-a, 1926  Leningrado  4-a, 1928  Moskvo  Akceptis ellaboritan de Ernest Drezen tezaron pri evoluo de la lingvo 5-a, 1931  Moskvo  Konfirmis la skismon kun SAT

La Enciklopedio de Esperanto tiel priskribas SEU en 1934:

SEU malaperis dum la Granda purigo, kiam estis mortigitaj aŭ enkarcerigitaj la plej multaj el ĝiaj gvidantoj.

 Presorganoj de SEU 

 Bulteno de CK SEU estis gazeto pri praktikaj temoj de la Sovetia Esperanto-movado. Ĝi estis fondita en 1922; la formato estis 31 x 22,5 cm. Redaktis ĝin Nikolao Nekrasov.
 Meĵdunarodnij Jazik (Internacia Lingvo) estis monata Esperanto-gazeto en la rusa lingvo kaj en Esperanto, fondita en 1925. Ĝia formato estis 26 x 18 centimetroj. Redaktis ĝin Roman Nikolskij.
 Ruĝa Esperantisto estis la presorgano de la Niĵnij-Novgoroda klubo de SEU. Estis eldonita de Vladimir Varankin, kiu verkis por la gazeto sub la pseŭdonomo Vol-Volanto.

 Provo de restarigo de SEU (1956) 
Malgraŭ reprezalioj de stalina reĝimo oficiale SEU ne estis malfondita kaj ĝia statuto ne estis abolita. La fakto puŝis iamajn aktivulojn de SEU reaktivigi ĝin. Post la 20-a Kongreso de la Komunista Partio de Sovetunio en februaro 1956 aperis ideo oficialigi renaskiĝantan Esperanto-movadon. Konsultinte la Centran Komitaton de la Komunista Partio de Sovetunio la aktivuloj organizis refondan kunvenon, kiu okazis la  en klubejo "Idealo" (Moskvo) kun ĉirkaŭ 150 partoprenantoj. Dum la kunveno estis restarigita SEU kaj elektita ties organiza komitato. La komitaton eniris Jevgenij Bokarjov (la prezidanto), Nikolaj Danovskij, Semjon Podkaminer, Pavel Ŝumilov (la tri vicprezidantoj) kaj aliaj.

Tamen, malgraŭ konfirmo de moskva urbestraro, regiona sekretario de partia komitato A. Nikiforov sukcesis nuligi la decidojn. Poste 42 ĉeestintaj komunistoj-esperantistoj ricevis partiajn skoldojn. Multaj el ili poste ne plu aktivis en la movado.

 Nova SEU (1989 - 1990) 
La  en la kulturdomo ĉe strato Volĥonka, domo 13 en Moskvo (kie tiutempe funkciis vigla Esperanto-klubo Lev Tolstoj), la tutlanda konferenco de esperantistoj decidis pri refunkciigo de la memstara SEU surbaze de ASE. La novan Asocion ekgvidis iamaj aktivuloj de SEJM.

En la unuan estraron de SEU eniris:
 Vladimir Samodaj, la prezidanto de SEU
 Viktor Aroloviĉ, la vicprezidanto, la estro de la Komisiono pri individuaj membroj;
 Anatolij Gonĉarov, la vicprezidanto, la estro de la Organizad-amasa komisiono;
 Anatolij Kazakov, la vicprezidanto, la estro de la Komisiono pri informo kaj popularigo;
 Boris Kolker, la vicprezidsanto, la estro de la Instru-metodika komisiono;
 Sergej Kuznecov, la vicprezidanto, la estro de la Lingvistika komisiono;
 Aleksandr Melnikov, la vicprezidanto, la estro de la Internacia komisiono.

La  la Prezidio de SEU konfirmis la vicprezidanton Aleksandr Melnikov kiel ĉefdelegito de UEA de Sovetunio.

Enkadre de BET-26 (1989) okazis la unua ekzameno de Esperanto-instruistoj farita de la Instru-Metodika komisiono de SEU. la ekzamenon okazigis partoprenantoj de la komisiono: Boris Kolker, Sergeo Kuznecov kaj Boris Tokarev. La ekzamenon sukcesis: S. Kocarj (Krasnodar), Nikolao Gudskov (Moskvo), Adomas Vaitilavičius (Vilno). Tamen pro manko de oficiala formularo ili ricevis oficialigitajn ekstraktojn el la protokolo de la ekzamenoInformbulteno de SEU № 2(75).

Post duonjaro SEU aliĝis al UEA. Lige kun la disfalo de Sovetunio, la 10-a Kongreso de SEU la  decidis transformi SEU al Rusia Esperantista Unio (REU).

 Presorganoj de SEU (1989-1990) 
Presorganoj de SEU estis Известия ЦК СЭСР, Международный язык kaj Informbulteno de SEU.

Informbulteno de SEU estis oficiala presorgano de SEU, eldonita dulingve - ruse kaj en Esperanto (tamen ĝia ĉefa lingvo estis la rusa). La vico de eldonitaj volumoj originis el Informa bulteno de Asocio de Sovetiaj Esperantistoj kaj la unua numero havis subnumeron 74. La unua numero de la Informbulteno aperis en 1990 kaj estis lanĉita per artikolo de Vladimir Samodaj; la artikolo estis presita esperante, kvankam la tuta alia enhavo estis ruslingva. En la tria numero de la revuo estis indikita eldonkvanto - 1 mil. ekzempleroj.

La  la prezidio de SEU konfirmis la redaktaron: Viktor Aroloviĉ, Irina Gonĉarova, Nikolao Zubkov (la respondeca redaktoro), Georgij Korotkeviĉ, Sergeo Kuznecov.

La unua numero estis eldonita nur post la dua provo. La numero 1 estis preta por eldono jam somere de 1989. La unua provo fiaskis pro "troa ŝarĝeco de presejoj, manko de mono kaj manko de oficiala statuso de SEU". Fine de la jaro oni sukcesis trovi presejon, tamen ĝi dum duonjaro prokrastis la presadon. La tajpita teksto de la volumo ankaŭ perdiĝis en la presejo. La redaktaro (preparanta jam la duan kaj la trian numerojn de la Informbulteno) reverkis enhavon de la volumo kaj finfine sukcesis eldoni ĝin.

 Referencoj 

 Vidu ankaŭ 
 Ruslanda Esperanto-Asocio

 Eksteraj ligiloj 
 Drezen, Lanti kaj La Nova Epoko, artikolo de Ulrich Lins .

Kategorio:Iamaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Sovetiaj Esperanto-asocioj