Heliogabalo

eta|Monero monfarita de Julia Suimias, la patrino de Heliogabalo, portanta sian figuron kun sia nomo kaj titolo "Augusta" kaj sur la alia flanko la figuro de la roma diino Jonah
eta|Heliogabalo-monero de la urbo Tiro. Sur la dorsa flanko de la monero estas paro da virbovoj kaj la surskribo LEG III GAL por marki la subtenon de la Tria Legio Galica je Heliogabalo
eta|Adreso de Karkala ĉe la Rivero Al-Kalab honore al la pavimo de la vojo fare de la Tria Legio Galica. La nomo de la Legio estis forigita de la adreso pro sia subteno al Heiogabalo
eta|Monero kun la bildo de Julia Paula unuflanke kun la surskribo IVLIA PA-VLA AVG (Julia Paula Augusta). Aliflanke la templo de El Algebal kun la nigra ŝtono ĉirkaŭ la zodiako de la Sidona monero
eta|Monero kun la bildo de Julia Aquila Severa la vestala virgulino, kiu estis la dua kaj kvara edzino de Heliogabalo kun la bildoteksto IVLIA AQVILIA SEVERA AVG (Julia Aquila Sabra Augusta)
eta|La Nigra Konusa Meteorito, en la Templo de Heliogabalo en la urbo Homs
eta|"Heliogabalo veturas ĉaron tiritan de 16 blankaj ĉevaloj kaj sur la scenejo ornamita per gemoj kuŝas la nigra ŝtono" (pentraĵo de 1902 por la libro "La Angoro")
Heliogabalo (latine: plennome Caesar Marcus Aurelius Antonius Augustus; originale Varius Avitus Bassianus, alia nomformo: Heliogabalus, eventuale ankaŭ Elagabalus, vidu sube) naskiĝis en 204; mortis en 222) estis romia imperiestro ekde 218 ĝis 222. Li famis pro sia stranga -kritikata- vivstilo.

Lia patrino estis Iulia Soaemias, kies prauloj estis heredaj ĉefpastroj de la Suna dio, en la praa Sirio, en la urbo Emesa. Tie oni adoris la dion kiel Elah-Gabal (de tie la nomo Elagabalus, la formo Heliogabalus estis grekigita formo, en la greka helios signifas "suno").

La imperiestro Karakalo (Caracalla, regis 211–217) estis vere kuzo de Bassianus, sed post murdo de la imperiestro, la patrino kaj avino de Bassianus asertis, ke Bassianus estas filo de Caracalla ekster geedzeco. Ĉar ili akiris apogon de la proksime deĵorantaj taĉmentoj, la romia senato akceptis en 218 p.K. la 14-jaran Bassianus imperiestro.

Li provis enkonduki adoron de ''Sol Invictus'' (Suno Venkinta) kiel universala Dio de la Roma Imperio. Tio daŭrus ĝis la konvertiĝo de imperiestro Konstantino kaj establado de kristanismo kiel la oficiala religio de la romia imperio en 380.

La veran potencon posedis lia avino Iulia Moesa, kiu konvinkis lin jam en 221, ke li adoptu la kapablan kuzon Alexander Severus kiel filon kaj heredonton. Kiam Heliogabalus volis ŝanĝi sian pli fruan decidon kaj volis forigi Aleksandron, la gardistaro ribelis kaj murdis la imperiestron kaj ties patrinon.

Kategorio:Naskiĝintoj en 204
Kategorio:Mortintoj en 222
Kategorio:Romiaj imperiestroj