Nombro de Esperanto-parolantoj

La nombro de Esperanto-parolantoj estas ofte disputata en kaj ekster la Esperanto-komunumoKp. ekz. la artikolserion de Bernard Golden pri "Popolnombrado en Esperantujo" en Eventoj, n-ro 61 kaj sekvaj. Ekzistas kelkaj studoj kaj taksoj pri ĉi tiu temo; oni konsciu, ke kelkaj taksoj baziĝas je detala studo, aliaj indikas neniun kalkulmanieron aŭ motivon por la takso.

 Difino 
Eble la diversaj taksoj diferencas ne tiom rilate al la supozataj kvantoj, sed rilate al tio, pri kiu grupo oni volas paroli - pri fluaj parolantoj aŭ pri homoj, kiuj lernis la bazon de la lingvo kaj sukcesas legi tekston helpe de vortaro, pri la regulaj uzantoj aŭ ankaŭ pri tiuj, kiuj lastfoje parolis antaŭ tridek jaroj.

Povas esti, ke hodiaŭ proksimume  homoj flue kaj regule uzas Esperanton,  de tempo al tempo kaj eble kelkfoje hezitante, 2 milionoj iam uzis ĝin, eĉ se antaŭ jardekoj kaj kun okaza hezitado - kaj eble 20 milionoj iom lernis la bazon de la lingvo. Eble el la  uzantoj nur ĉirkaŭ dekmil parolas ĝin "senerare". Takso, kiu neglektas la neceson de difino (ekz. "Esperanton parolas ... homoj") estas nebula kaj neuzebla.

Pri ĉiuj taksoj oni konsciu, ke ili estas tre proksimumaj. Preni faktoron 2 de neprecizeco estas verŝajne saĝe - do takso de  supozeble signifas ion inter  kaj .

 Lingvonivelo 
Estas diversaj klasifikoj de esperantoniveloj. Unu el ili estas: nula, baza, studa, baza labora, bona labora, libera.

Kelkaj lingvoniveloj uzataj por la taksoj estas:
 Eklernis la lingvon (eble nur: aĉetis lernolibron, aliĝis al kurso...)
 Atingis bazan komunikonivelon
 Flue parolas
 Pli malpli senerare parolas, havas vastan lingvoscion, atingis nivelon similan al denaskulo de nacia lingvo

Eblas uzi ankaŭ diversajn nivelojn de ŝtataj instancoj, ekz. de la Komuna eŭropa referenckadro; Culbert informis, ke li uzis (US-) "State Dept. level 3".

 Ofteco de uzado 
Oni povas distingi ekzemple, ĉu homo
 dum la pasintaj dek du monatoj iel ajn uzis Esperanton
 uzis Esperanton iam en la pasinta jardeko
 uzis Esperanton lastfoje antaŭ pli ol dek jaroj (kaj eble ne certas, ĉu li aŭ ŝi ankoraŭ kapablas paroli la lingvon).

 Taksoj 
 1887: Komence, ĉi tiun lingvon uzis du homoj (t.e. L. Zamenhof kaj Antoni Grabowski, eble tri - kvankam esploristoj ne estas tute certaj pri Klara Zamenhof).

 1889: La fama unua "Adresaro" de Zamenhof havis adresojn de mil homoj. Ĉu ili vere ĉiuj parolis Esperanton, ĉu ne estis multaj nur interesitoj, estas alia afero.

 1892: En decembro 1892 la gazeto La Esperantisto havis 544 abonantojn. Unuflanke eble ne ĉiuj vere parolis Esperanton, aliflanke kelkaj ekzempleroj estis legataj de pli ol unu persono.

eta|500px|rightt|Evoluo de la suma nombro de enskribitaj adresoj laŭ la serioj kaj jaroj

 1907: Joseph Rhodes skribas, ke ĵusa "modesta" takso de la nombro de esperantistoj estas 300 000 homoj"To give a census of Esperantists is impossible, but a recent moderate guess at their number is 300,000." Joseph Rhodes. Progress and Prospects of Esperanto. En: The North American Review, Feb. 1, 1907, p. 286.

 1909: Ĝis 1909 estis registritaj proks.  Esperanto-parolantoj en la 32 unuopaj publikaĵoj de la Adresaro de la personoj kiuj ellernis la lingvon "Esperanto" aperintaj inter 1890 kaj 1909.

 1928: Johannes Dietterle anoncis la rezulton de tutmonda enketo, kiu rezultigis, ke proksimume 126 500 homoj parolas EsperantonKp. Statistiko de Esperantujo#Enketo de Dietterle (1926); el Enciklopedio de Esperanto, "Statistiko".. En la enketo mankas Sovetunio; laŭ tiulanda statistiko, efektivigita de CK SEU (Centra Komitato de la Sovetrespublikara Esperantista Unio), en 1927 en Sovetio troviĝis  organizitaj Esperantistoj, formantaj 527 rondetojn kaj ĉelojn. En 1936 SEU asertis ke ĝi havas , sed ekzemple la plej granda kategorio de tiuj homoj estis "amikoj de la korespondado pere de Esperanto" (kun eksterlando). Dietterle cetere, kiam li ne sciis pri la grandeco de iu Esperanto-grupo, enmetis la nombron 5.

 1933: Enciklopedio de Esperanto, p. 502-503, enhavas statistikon, laŭ kiu tiam estis registritaj 126 576 esperantistoj en 1 786 grupoj en 7 201 lokoj en 66 landoj de kvin kontinentoj.

 1952: Ivo Lapenna taksas:  esperantistoj en la mondo.Esperanto, junio 1952, p. 175 Laŭ li ekzemple en Ĉinio ĉirkaŭ  homoj finis kurson.

 1971: Peter Glover Forster: 2,5 milionoj da esperantistojEble en: Peter G. Forster. 1971. Esperanto as a Social and Linguistic Movement. En: Pensiero e Linguaggio in Operazioni 2: 201-215.

 1980: Helmar Gunter Frank: 20 milionoj da esperantistoj.

 1983: La informlibro pri la landoj de la mondo "Der Fischer Weltalmanach '84"Frankfurt/Main (Fischer), 1983; simile en aliaj jaroj notas, ke estas 3 - 16 milionoj da denaskaj kaj dualingvaj parolantoj de Esperanto. La piednoto informas: "Taksoj de 3 - 5 milionoj (DecsyEble en Décsy, Gyula: Die Linguistische Struktur Europas. Wiesbaden (Harrassowitz). 1973. Aŭ eble: Decsy, G.: Statistical Report on Languages of the World as of 1985. Bloomington 1986-1988/1990, vol. l- 5, Universitato de Hamburgo) ĝis 14 - 16 milionoj (PeiNi tamen notu, ke Mario Pei en unu el siaj libroj skribas: "The number of Esperanto speakers throughout the world today comes close to half a million (though something like eight million are said to have some acquaintance with the language) (...)". Mario Pei. One Language for the world. New York (Biblo and Tannen). 1968, p. 200, Universitato de Novjorko)".

 1985: Detlev Blanke: duona miliono da Esperanto-parolantoj.Detlev Blanke. Internationale Plansprachen. Berlin, 1985, p. 289. "... ekzistas supozeble nur duona miliono da parolantoj" (traduko el la germana); mankas indiko pri la maniero de taksado aŭ pri fonto.

 1988: Laŭ Sidney S. Culbert de la Universitato de Vaŝingtonio, du milionoj da homoj parolas Esperanton je la "fremdlingva nivelo 3"Nombro de esperantistoj (metodoj), Sidney S. Culbert, 1989-10-24. Tiu nivelo entenas tiujn, kiuj povas komuniki en Esperanto (ekzemple: parolas "malofte hezitante"). En letero al The World Almanac Culbert skribis en 1967, kiel li atingis la nombrojn: Li sekvis la spurojn de ĉiu ebla aŭ iam aktiva Esperanto-parolanto. Sekve lia takso inkluzivas ankaŭ homojn, kiuj jam de pluraj jardekoj ne plu aktive uzas Esperanton."I have personally conducted an on-the-spot stratified sampling of populations in dozens of countries during a period of over twenty years, using hundreds of hours in attempting to trace down every person within the selected areas of the selected countries who meet my criteria of “speaker of Esperanto.” In addition, I have the largest collection of items in and about Esperanto to be found in the Western Hemisphere -- a collection which has been thoroughly searched for any clues which could improve my estimate." Letero al The World Almanac (1967); vidu ankaŭ Letero al Wolff pri la metodo (1989) kaj pliaj citaĵoj de Culbert.Takso pri la nombro de Esperanto-parolantoj surbaze de la esploroj de Culbert troviĝas en The World Almanac almenaŭ ekde la sesdekaj jaroj, kun interrompo ĉirkaŭ 1967Letero al The World Almanac. (Antaŭ 1988 li taksis je 1,6 milionoj; por 1956 li taksis ĉirkaŭ 1 milionon; liaj esploroj kondukis lin al la supozo de daŭra kresko.)

 1996: Jouko Lindstedt (la estro de la diskutlisto DENASK-L) faris taksojn - ne por vere taksi absolutajn nombrojn, sed por montri la diferencojn inter diversaj lingvaj nivelojUusi arvio esperanton puhujien määrästä [Nova pritakso de la nombro de esperantoparolantoj], en: Esperantolehti, 1996, n-ro 3, p. 7 (laŭ: Sikosek, Eo sen mitoj, 2003, p. 55 kaj 336):
  denaskaj parolantoj
  parolas flue, kvazaŭ denaske
  povas uzi skribe kaj parole
  akcepteble komprenas ĝin parolate kaj skribite
  jam konatiĝis kun ĝiaj elementoj

 Ĉ. 1999/2000: Simono Pejno publikigas en la reto tekston, en kiu li taksas, ke estas "optimisme"  kaj "pesimisme"  Esperanto-parolantojSimono Pejno: ; la titolo de la paĝo estas "Angla venkas en EU", supozeble erare.. (Li difinas, ke parolanto "estas iu, kiu senhezite flue parolas Esperanton" kaj plu detaligas tion"Se mankas al li vorto, li tuj kapablas malgraŭ tio per alia vorto adekvate esprimi sian penson. Lia gramatiko same kiel lia akĉento estas akcepteblaj, eĉ se ne plene perfektaj.". Kontraste Culbert esploris pri la kvanto de homoj, kiuj parolas "malofte hezitante". Pejno ne detaligas, ĉu laŭ li "Esperanto-parolanto" estas ankaŭ homo, kiu dum jardekoj ne parolis Esperanton - sed el la formulo "senhezite flue parolas" evidentiĝas, ke ne: Post longa tempo oni jes komprenas kaj povas paroli, sed certe kun multa hezitado.) Pejno unue dividas la taksojn de Culbert kaj Lindstedt (2 milionoj/1,6 milionoj kaj ) al unuopaj landoj laŭ la proporcioj de la UEA-membraro. Li asertas sen plia detaligo, ke la surbaze de la takso de Culbert ricevitaj " E-parolantoj en Germanujo simple ne estas. Se entute, estas nur centono de tiu ĉi vere astronomia nombro." Li poste klarigas pri siaj taksoj: "Duaŝtupe, mi baze de miaj scioj pri kelkaj landaj situacioj pretigis du proprajn taksojn." Mankas detaligo pri la uzataj "scioj". Prijuĝante la takson de Pejno oni notu, ke li atingis por Litovio nombron inter 30 kaj 150, dum kontraste en la tiea censo de 2001 entute 858 homoj deklaris, ke ili scias Esperanton. Por Hungario li indikis takson inter 90 kaj 440 personoj; laŭ la tiea censo en 2001 entute 4565 homoj informis, ke ili parolas Esperanton. Do eĉ la "optimismaj" nombroj de Pejno estas je la faktoroj 6 kaj 10 sub la rezultoj de la censoj.

 2003: Ziko van Dijk: maksimume  aŭ  tutmonde.Ziko Marcus Sikosek. Esperanto sen mitoj. Antverpeno, 2003, p. 60. "UEA kaj aliaj asocioj havas entute ĉirkaŭ dudek mil membrojn. Eĉ neglektante, ke ne ĉiuj membroj vere parolas esperanton, ne kredindas ke ekzistas pli ol maksimume la duoblo da esperantlingvanoj. Do tre, tre optimisme oni povus taksi la esperantlingvanaron je maksimume  aŭ  tutmonde." Zikosek/Van Dijk ne citas fonton pri la rilato inter la nombroj de membroj kaj de parolantoj. Li forte dubas pri la altaj nombroj (en sia libro Esperanto sen mitoj). Li kalkulas tie, ke se miliono da Esperanto-parolantoj estus disvastigita egaldense tra la mondo, oni atendus trovi 182 en la urbo Kolonjo (ĉ. unu miliono da loĝantoj). (Oni konsciu, ke Esperanto estas disvastigita tre malsimile tra la mondo.Kp. la membronombrojn de la Landaj Asocioj de UEA: Laŭ la jarlibro 2006 en Islando estas 93 membroj inter proksimume  loĝantoj, do 33 membroj inter  loĝantoj. En Finnlando estas ĉirkaŭ 400 membroj inter ĉirkaŭ 5,2 milionoj da loĝantoj, do 7,7 membroj inter  loĝantoj. En Francio estas ĉirkaŭ mil membroj inter ĉirkaŭ 59,5 milionoj da loĝantoj, do 1,7 membroj inter  loĝantoj. En Usono estas ĉirkaŭ 700 membroj inter 290 milionoj, do 0,24 membroj inter  loĝantoj. (UEA-jarlibro 2005, p. 42, 43, 49; Fischer Weltalmanach. Länderatlas. Frankfurt/Main, 2004, p. 67, 68, 93, 211.) La aliaj industriaj landoj ĝenerale troviĝas inter la nomitaj ekstremoj.) Van Dijk trovas "maksimume tridek" en tiu urbo (sed ne indikas la serĉomanieron); li diras, ke Kolonjo havas multe pli da esperantistoj ol la averaĝa regiono en la mondo (estante universitata urbo en meza Eŭropo). Li ankaŭ notas, ke UEA kaj la landaj asocioj aliĝintaj al UEA havas kune nur  membrojn, kaj dubas, ĉu la nombro de la Esperanto-parolantoj estas vere kvindekoblo de la movadanoj.

 2005: Ethnologue citas World Almanac (1999): 2 milionoj da dualingvaj parolantojEsperanto  Ethnologue. The World Almanac and Book of Facts (Monda Almanako kaj Libro de Faktoj) bazas sin je la supre menciitaj informoj de Culbert (1988). Ethnologue ankaŭ asertas ke estas 200 - 2000 denaskaj Esperanto-parolantoj.

 2014/2015: Facebook indikas en informpaĝo pri Esperanto, ke 350 000 uzantoj parolas Esperanton (aŭg. 2014; aŭg. 2015: 310 000 uzantoj). Tiu cifero indikas la nombron da homoj, kiuj ĉe Facebook elektis Esperanton kiel ilian ĉeflingvon aŭ indikis en sia profilo, ke ili parolas Esperanton. Tio estas la unua grava tutmonda statistika indiko pri nombro da Esperanto-parolantoj. Konsiderante, ke unuflanke ne ĉiu Esperanto-parolanto ĉe Facebook plenigis la indikon pri kiujn lingvojn li/ŝi parolas kaj aliflanke, ke nur okono de la homoj tutmonde havas aliron al Facebook, oni povas kalkuli, ke mondvaste ekzistus pli ol 2 milionoj da Esperantistoj - sed indas konsideri, ke la procentaĵo de Esperanto-parolantoj inter la Facebook-uzantoj supozeble estas pli granda ol inter la aliaj homoj, ĉefe en evolulandoj.Fejsbuk-informpaĝo pri Esperanto (konsultita la 10-an de aŭgusto 2014 kaj 12-an de aŭg. 2015; resp. 350 000 kaj 310 000 uzantoj; kutima ondumado ĉe statistikoj)

 2016: Svend Vendelbo Nielsen publikigas studon, kiu taksas ke estas proksimume 62.984 Esperanto-parolantoj en la mondo (konvidenca intervalo: inter 31.460 kaj 183.420).Frekvencoj de Esperantistoj en ĉiuj landoj – studo de Svend Vendelbo Nielsen La takso baziĝas sur oficialaj censoj en kvar landoj (Litovujo, Estonujo, Rusujo kaj Novzelando) kaj komparo de tiuj ciferoj kun indikoj pri la grandeco de la Esperanto-movado en diversaj landoj laŭ UEA-membronombroj, lernu-uzantoj kaj kelkaj aliaj Esperanto-movadaj ciferoj.Nova takso: 60.000 parolas Esperanton – artikolo en Libera Folio

 Censoj 
 Estonio 
 2011: Censo en Estonio kalkulis 209 homojn indikantajn ke ili scipovas Esperanton Statistics Estonia - Statistical Database. Specifaj serĉoj pri fremdlingvo  kaj denaska lingvo el ĉirkaŭ 1,3 milionoj da loĝantoj (do ĉirkaŭ 0,016% aŭ 160 inter miliono da loĝantoj).

 2021: Por 4 homoj Esperanto estas denaska lingvo  kaj por 230 homoj ĝi estas fremda lingvo . Tuta nombro de parolantoj estas 234.

 Hungario 
La hungaraj censoj konstatis duobliĝon de la Esperanto-parolantaro inter 1941 kaj 1990 kaj denove inter 1990 kaj 2001. Inter 1941 kaj 2001 la nombro kvarobliĝis aŭ kreskis mezume per 2,7 %, inter 1990 kaj 2001 la kresko estis mezume 7,4-procenta.

 1941: La censo en Hungario kalkulis 942 personojn, kiuj indikis, ke ili scias Esperanton kiel fremdlingvonHungara censo 1941, loĝantaro laŭ scio de lingvoj.

 1990: Entute 2 083 personoj indikis en la hungara censo, ke ili scias Esperanton kiel fremdlingvonHungara censo 1990, loĝantaro laŭ scio de lingvoj. (Por la jaroj inter 1941 kaj 1990 mankas informoj.)

 2001: Censo en Hungario kalkulis  personojn, kiuj indikis, ke ili scias Esperanton kiel fremdlingvon. Per tio Esperanto atingis rangon 18 inter la fremdlingvoj menciitaj en la raporto de la censo. 11 el la 22 oficialaj lingvoj de Eŭropa Unio (sen la hungara) estis antaŭ Esperanto, 11 malantaŭ ĝi, ekzemple ĉiuj skandinavaj lingvoj (eĉ ĉiuj en unu sumo), la bulgara kaj la portugala. Hungario havis tiam 10,2 milionojn da loĝantoj; la nombroj do signifas 445 inter miliono da loĝantoj (0.0445%). En Hungario ekde 2001 trapasis ŝtate rekonitajn ekzamenojn pri Esperanto jare ĉirkaŭ  homoj, do sume ĝis 2007 ĉirkaŭ  personoj. Estas do atendeble, ke la venonta censo en 2011 montros almenaŭ parton de tiuj homoj, kio povus permesi al Esperanto supreniri kelkajn rangoŝtupojn. - La rilato inter membroj de la landa asocio kaj homoj indikantaj, ke ili parolas Esperanton, estis ĉirkaŭ 1 : 13. Simila rilato en aliaj landoj rezultigus takson de ĉirkaŭ  Esperanto-parolantoj tutmonde.Hungario en la jaro 2000 havis 223 Asociajn kaj 136 Individuajn Membrojn de UEA, sume 359 membrojn (Revuo Esperanto, aprilo 2001, p. 4). En Hungario do la rilato inter membroj kaj homoj, kiuj deklaris, ke ili scias Esperanton, estis 1 : 12,7; se en ĉiuj landoj regus simila rilato, oni venus al takso de ĉirkaŭ  parolantoj de Esperanto por la tuta mondo (UEA indikis sume  membrojn). Estas supozinde, ke temas pri suba limo, ĉar verŝajne kelkaj homoj forgesis indiki sian Esperanto-scion. - La rilato inter Esperanto kaj la angla estis 4565 al , do ĉirkaŭ 1:219 (en la aĝgrupo ekde 60 jaroj eĉ 1:60En la aĝgrupo ĝis 14 jaroj la rilato estas 1:2220, ĉe la homoj de 15 ĝis 39 jaroj estas 1:261, ĉe tiuj inter 40 kaj 59 jaroj 1:142 kaj ĉe la homoj ekde 60 jaroj estas 1:60.). La rilato inter Esperanto kaj la rusa estis 4565 al , do 1:43, kvankam Hungario estis parto de la influregiono de Soveta Unio ĝis ĉirkaŭ 1990.

 2011: La nova censo kalkulis  homojn, kiuj indikis, ke ili scias Esperanton kiel fremdlingvon Hungara censo 2011, loĝantaro laŭ scio de lingvoj. Kalkuliĝis en 2011 entute 9 937 628 loĝantoj, do nun laŭ la censo la nombro de Esperanto-parolantoj estas 845 inter miliono da loĝantoj.

 Litovio 
 2001: Censo en Litovio kalkulis 844 personojn, kiuj indikis, ke ili scias Esperanton kiel fremdlingvonLitova Stelo 1/2004, p. 24; tie erare 858 personoj; 844 laŭ la oficiala rezulto sendita de la litova statistika oficejo, ne legebla rete. Laŭ la anglalingva  demandilo la demando 25 tekstas (post demando 24 pri la gepatra lingvo): "Kiujn aliajn lingvojn vi scias, do estas kapabla paroli kaj/aŭ skribi?" (Kp. la enketilon por 2010, demando 15) Ses lingvoj estas indikitaj, por aliaj kiel Esperanto oni devis enskribi la nomon.. Per tio Esperanto atingis rangon 16 inter la indikitaj fremdlingvoj; 11 el la 22 oficialaj lingvoj de Eŭropa Unio (sen la litova) estis antaŭ Esperanto, 11 malantaŭ ĝi. Litovio havis tiam 3,5 milionojn da loĝantoj; la nombroj do signifas 245 inter miliono da loĝantoj (0.0245%). - La rilato inter membroj de la landa asocio kaj homoj indikantaj, ke ili parolas Esperanton, estis ĉirkaŭ 1 : 7,4. Simila rilato en aliaj landoj rezultigus takson de ĉirkaŭ  Esperanto-parolantoj tutmondeLitovio en la jaro 2000 havis 78 Asociajn kaj 38 Individuajn Membrojn de UEA, sume 116 membrojn (Revuo Esperanto, aprilo 2001, p. 4). Se en ĉiuj landoj regus simila rilato, oni venus al takso de ĉirkaŭ  parolantoj de Esperanto por la tuta mondo (UEA indikis sume  membrojn). Estas supozinde, ke temas pri suba limo, ĉar verŝajne kelkaj homoj forgesis indiki sian Esperanto-scion; ja necesis tion aldoni, ne nur hoki.. Se oni sumigas ĉiujn indikitajn lingvo-sciojn kaj dividas tra nombro de loĝantoj, oni konstatas, ke en Litovio oni parolas mezume ĉirkaŭ 2,0 lingvojn, do la gepatran kaj mezume unu fremdan lingvon. - La rilato inter Esperanto kaj la angla estis 858 al , do ĉirkaŭ 1:687; la rilato inter Esperanto kaj la rusa estis 858 al , do 1:2447 (Litovio estis parto de Soveta Unio ĝis ĉirkaŭ 1990).
 2011: La censo kalkulis 604 personojn, kiuj indikis, ke ili scias Esperanton kiel fremdlingvonLitova censo 2011, "Education. Command of languages", p. 202; specife inter junuloj sub 25 jaroj estas relative malmultaj Esperanto-parolantoj. La nova censo signifas absolutan malkreskon de 240 homoj, do minus 28 % en dek jaroj aŭ minus 3,3 % jare. Sed konsiderindas, ke la loĝantaro malkreskis al 2 758 069 homoj en 2011 (minus proks. 20 % ekde 2001); la nombro de Esperanto-parolantoj en 2011 estis 219 inter miliono da loĝantoj (en 2001 estis 245; do malkresko de proks. 10 % en dek jaroj; oni povas supozi, ke Esperanto-parolantoj, kutime homoj kun pli alta eduko, pli probable elmigras).

 Novzelando 
 2006: Censo en Novzelando kalkulis 123 homojn, kiuj indikis, ke ili scias EsperantonLaŭ informo en Language spoken (total responses) (Excel-tabelo, 34 kb) de la novzelanda oficejo pri statistiko (Statistics New Zealand). Pro la proksimume 4 milionoj da demanditaj novzelandanoj tio signifas ĉirkaŭ 30 inter miliono da loĝantoj (0.003%). (Indas noti, ke Novzelando estas je 90 % anglalingva lando kaj ke la loĝantaro indikis scii mezume nur 1,2 lingvojn, do 0,2 fremdlingvojn.) La nombro de Esperanto-parolantoj similas al tiuj de la malta, islanda, litova, estona kaj kataluna lingvoj (ĉiuj inter 147 kaj 93 parolantoj). Inter la eŭropaj lingvoj Esperanto atingis proksimume la lokon 33, inter ĉiuj lingvoj (do inkluzive de ĉefe multaj aziaj kaj oceaniaj lingvoj) proksimume lokon 120. Oni notu, ke la pozicio de Esperanto en la censo estas malfacile komparebla kun tiuj de Litovio kaj Hungario, ĉar en ĉi tiuj du landoj oni distingis gepatran lingvon kaj pliajn, poste lernitajn lingvojn, dum en Novzelando oni metis nur unu demandon. - La rilato inter membroj de la landa asocio kaj homoj indikantaj, ke ili parolas Esperanton, estis ĉirkaŭ 1 : 1,8Nov-Zelando en la jaro 2000 (kaj supozeble simile en 2006) havis 38 Asociajn kaj 32 Individuajn Membrojn de UEA, sume 70 membrojn (Revuo Esperanto, aprilo 2001, p. 4)..

 2013: Laŭ la tiujara censo, la nombro de Esperanto-parolantoj estis 108. Tio signifas ekde 2006 reduktiĝon je 15 homoj aŭ 12 %, 2 % jare.
 2018: 102 parolantoj2018 Census totals by topic – national highlights, .xlsx-dosiero, 2019-09-23, Stats NZ.

 Rusio 
 2010: En popolnombrado en Rusio, 992 personoj el (laŭ la indikita «pezo»)  lingvospecifintoj indikis scion de Esperanto. Tiuj, kiuj informis pri sia lingvoscio, indikis entute  lingvojn, sekve mezume 1,21 lingvojn; do ĉiu kvina homo scias duan lingvon. La parto de Esperanto ĉe la homoj informintaj pri sia lingvoscio estis 0,00072 %, t.e. iom pli ol 7 inter miliono (0.0007%)Laŭ la tabelo  el la rezultopaĝo  (elŝutita je 2011-12-16). La demandilo  havis en la paragrafo 9 'posedataj lingvoj' la demandojn 9.1 'Ĉu vi posedas la rusan lingvon? Jes/ne' 9.2. 'Kiujn aliajn lingvojn vi posedas?' 9.3 'Via gepatra lingvo'. Simila rilato en aliaj landoj rezultigus takson de ĉirkaŭ 49 000 Esperanto-parolantoj tutmonde. La rilato inter membroj de la landa asocio kaj homoj indikantaj, ke ili parolas Esperanton, estis ĉirkaŭ 1 : 2,7, pli malalta ol en Litovio kaj Hungario, iom pli alta ol en Novzelando. 372 membroj de REU en 2011 laŭ la membrolisto. La rilato inter individuaj membroj de UEA kaj la parolantoj laŭ la censo estis 1 : 11,3 (laŭ la UEA-membronombroj 2010) aŭ 1 : 6,6 (laŭ 2007) En 2010 en Rusio estis 88 individuaj UEA-membroj (en 2007 estis 151). Revuo Esperanto, majo 2011, n-ro 1247 (5), p. 118, kaj Revuo Esperanto, aprilo 2008, n-ro 1213 (4), p. 84.. La rilato inter Esperanto kaj la angla estis 992 al , do ĉirkaŭ 1 : 7635. La ĝis nun publikigitaj rezultoj de la popolnombrado ne distingas inter gepatraj kaj lernitaj lingvoj.

 Indikoj pri la kvanto de Esperanto-parolantoj 
 2000: Laŭ studo de Gregory Grefenstette kaj Julien NiocheGregory Grefenstette & Julien Nioche: Estimation of English and non-English Language Use on the WWW la kvanto de Esperanto-teksto en la reto havis tiam la lokon 27 inter la latinliteraj lingvoj. La kvanto similis al la eŭska, latva kaj litova lingvoj, kiuj havas  ĝis 3 milionojn da parolantoj kaj estis je duono de la irlanda kaj islanda lingvoj ( kaj  parolantoj). La rilato inter la kvanto de esperantlingva kaj anglalingva teksto en la reto estis proksimume  al  vortoj (do ĉirkaŭ 1:1750; oni povas supozi, ke la rilato inter la parolantaroj estas iom simila).

 2007: Publikigo de la Abako-studoLibera Folio de la 16a de dec. 2007, el kiu eventuale eltireblas nerektaj konkludoj pri la kvanto de (rete) aktivaj esperantistoj. La studo kalkulis, ke estas pli da Esperantlingvaj retpaĝoj ol da kimralingvaj aŭ eŭsklingvaj retpaĝoj (kiuj ambaŭ havas pli ol duonan milionon da parolantoj), sed malpli da retpaĝoj ol la slovena lingvo (kiu havas proksimume du milionojn da parolantoj). Laŭ la studo oni do povus taksi la kvanton de Esperanto-parolantoj je proksimume unu miliono, se la Esperanto-komunumo havas similan retan aktivecon kiel la menciitaj lingvoj.

 2013: La socia retejo Facebook montras la anglalingvan artikolon pri Esperanto el vikipedio; tiu temo havas  ŝatantojn kaj  Facebook-uzantoj parolas Esperanton (laŭ propra informo; majo 2013)Facebook. Diskutoj pri la temo en la Yahoo-grupoj Komitato de UEA kaj uea-membroj; la nombro de parolantoj estas certe ne tute fidinda - laŭ la Facebook-informoj 2800 homoj parolas la lingvon Interlingua, 2400 Solresol kaj 170 homoj Idiom NeutralFacebook: Interlingua, Facebook: Idiom Neutral kaj Facebook: Solresol; supozeble ŝercinformoj. Aliflanke oni informas, ke 207 milionoj da Facebook-uzantoj parolas la anglan lingvon, 61 milionoj la hispanan, 41 milionoj la francan kaj 22 milionoj la germanan, kio estas kredindaj informojFacebook: angla, Facebook: hispana, Facebook: franca, Facebook: germana; pliaj lingvoj atingeblaj el la informoj de homoj pri siaj lingvoscioj..

Ankaŭ la nombroj de aliĝintoj ĉe grandaj esperantaj asocioj povas esti uzata kiel indikilo, kvankam ne estas facile interrilatigi precize tiujn nombrojn kun la nombro de Esperanto-parolantoj.

Ekzemple, la retejo «lernu!» havaslernu! - Statistiko  je 30a septembro 2012 ĉirkaŭ  registritajn uzantojn, kiuj verŝajne ĉiuj interesiĝas pri Esperanto; inter ili, ĉirkaŭ  deklaras bazan, mezan aŭ altan konon de Esperanto,  nulan konon kaj  ne deklaras sian nivelon.

La retan esperanto-kurson de Duolingo por angloparolantoj kaj por hispanoparolantoj aliĝis ĝis aŭgusto 2017 respektive 977mil kaj 186mil homoj, do sume pli ol 1 miliono de lernantoj de Esperanto.Duolingo Incubator, alirita la 16-an de aŭgusto 2017.

La aliĝintoj de la naciaj esperantaj asocioj partoprenantaj al UEA estas ĉirkaŭ UEA - Esperanto-organizoj tra la mondo  (2012).

 "Kio" karakterizas "Esperanto-parolanton"? 
Unu el la bazaj problemoj de la disputo estas, ke multaj aŭtoroj ne difinas la nocion "Esperanto-parolanto"; malfacile kompareblas taksoj sen klara difino de la karakterizaĵoj. Kontraste Lindstedt iom atentigas pri la diversaj lingvaj niveloj. Krome indas diferencigi laŭ legad-, aŭskultadkompreno, skribad-, parolad- kaj interagadkapablo, laŭ la ofteco de uzado, ĉiutage aŭ lastfoje antaŭ jardekoj. La Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj (KERL) estus taŭga bazo por nova taksado laŭ la ses lingvaj niveloj kaj la kvin kompetentoj (aŭskultado, legado, skribado, parolado, parola interagado).

 Vidu ankaŭ 
Statistiko de Esperantujo

 Eksteraj ligiloj 
 "Popolnombradoj donas indikon pri la kvanto de esperantistoj" en Libera Folio, 2009-05-17
 www.thepetitionsite.com/1/esperanto-parolantoj-en-la-mondo/ «Esperanto-parolantoj en la mondo» Retpaĝo kies celo estas provi kalkuli kiom da homoj parolas Esperanton en la mondo;  subskribintoj de la 22a de novembro 2011 ĝis la 28a de septembro 2012ligilo estas malebligita ĉar la retejo estas sur nigra listo de Vikipedio
 La nombro de esperantistoj en la mondo (retarĥivo de la 24a de septembro 2006)

 Fontoj kaj rimarkoj 

Kategorio:Esperanto-komunumo
Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Statistiko de Esperantujo