Hatikva

Hatikva (hebree:התקוה )estas la nacia himno de Israelo. La tekston verkis Naftali Herz Imber en 1878 kiel la poemo Tikvatenu ("nia espero") kaj muzikigis ĝin komence de la 1880-aj jaroj Samuel Cohen. 

La unuaj sep notoj estas rekte prenitaj de ĉeftemo en la sonpoemo "Vltavo" (Moldavio) de Bedrich Smetana, kiu siavice estas eble influita de baza ĉeftemo trovebla, interalie, en la itala popolkanto "La Mantovana"(sveda) Harrison, Dick, ”Smetana och Göteborg”. Svenska Dagbladet,  la 29-a de majo 2011..  Sonsekvencoj el la sama verko daŭre estas registrataj. Bedrich Smetana estis informita kaj eksplicite pozitiva pri la reuzado de sia materialo. 

Ĉe la unua cionisma mondkongreso en 1897 en Bazelo, Svislando, "Hatikva" estis elektita kiel la oficiala kanto de la cionisma movado. Ĝin poste rearanĝis komponisto Paul Ben-Haim, kiu parte bazigis la komponaĵon sur jude-rumanaj popolkantoj.

 Tekstoj kaj melodio 
Teksto hebreeTransliterumoTeksto Esperanteכָל עוד בלבב פנימה
נפש יהודי הומייה,
ולפאֲתי מזרח קדימה
עין לציון צופייה;

עוד לא אבדה תקותנו,
התקווה בת שנות אלפיים,
להיות עם חופשי בארצנו
ארץ ציון וירושלים.
להיות עם חופשי בארצנו
ארץ ציון וירושלים.Kol od balevav penimah
Nefesh Yehudi homiyah
Ulfa'atey mizrach kadimah
Ayin leTzion tzofiyah

Od lo avdah tikvatenu
Hatikvah bat shnot alpayim
L'hiyot am chofshi beartzeinu 
Eretz Tzion v'Yerushalayim
L'hiyot am chofshi beartzeinu 
Eretz Tzion v'YerushalayimJe la profundec' de israelida kor',
juda spirit' sopiru kun fervor',
en l' oriento ni, limon vidu for,
okul' rigardu al Cion'.

Nian esperon ja ne perdis ni;
dumiljara esper' subtenos nin,
libera land' ĉe nia propra grund'.
Cion-patruj' kaj Jeruŝalaim'.

 Kreiva versio fare de AI 
Rimarko: Ĉi tiu versio provas kapti la esencon kaj sentojn de la originala Hatikva, adaptante ĝin al la Esperanta lingvo kaj kulturo. Ĝi konservas la ĉefajn temojn de espero, daŭremo, kaj reveno al la patrujo, uzante Esperantajn esprimojn kaj poeziajn strukturojn. Fervore kampanjante por cionismo, multe antaŭ la fonda kongreso de 1897 kun Theodor Herzl, D-ro Zamenhof deturnis sin de ĝi kaj poste kreis la esperantistan himnon "La Espero"

"Espero Eterna"

En koro judea

Animo pulsadas,

Al Cion fidela

La revo ne fadas.

Dum larmoj fluis

Tra jarcentoj longaj,

Ni firme kredis

Je revensonĝoj.

Refreno:

Ne perdiĝos nia espero,

Du mil jarojn ni portis ĝin.

Libera popolo en propra tero,

Jerusalemo, nia destin'.

En niaj preĝejoj

Kaj stratoj antikvaj,

Resonas la voĉoj

De profetoj vivaj.

Ni ree konstruas,

Pasinto renaskas,

La steloj gvidas nin,

Estonto nin maskas.

(Ripeti la refrenon)

 Eksteraj ligiloj 
 Hatikva / La espero "L´Esper´" 
 https://www.science.co.il/israel/Anthem.php 
 http://www.cramim.rishon.k12.il/rishon/romani.mp3  
 https://www.science.co.il/israel/anthem/Hatikva-Streisand.mp3 
 Aŭdi Hatikva 

 Vidu ankaŭ 
 Cionismo
 La Espero (dr. L.L. Zamenhof) 

 Referencoj 

Israelo
Kategorio:Naciaj simboloj de Israelo
Kategorio:Hebrelingvaj kantoj
Kategorio:Israelaj kantoj