Jacint Bremon Masgrau

Jacint BREMON MASGRAU (nask. la 28-an de januaro 1885 en Banyoles, mortis la 21-an de aprilo 1960) estis kataluna kuracisto-radiologo kaj redaktoro de kuracista revuo, krom Esperanto-pioniro kaj membro de la Lingva Komitato.

 Esperanta agado 
eta|dekstra|Specimeno de la parolado de L. L. Zamenhof dum la UK en Barcelono (1905)
Depost 1903 Bremon estis fervora pioniro de Esperanto. Li kunfondis plurajn societojn kaj estis komitatano de la 5-a Universala Kongreso (UK) en Barcelono 1909. Redaktoro de Tutmonda Espero, 1909, prezidanto de Espero Kataluna, kaj de Kataluna Esperantista Federacio.

En la unika gramofondisko, kiu ekzistas kun la voĉo de L. L. Zamenhof, la kunparolanto estas Bremon Masgrau.

 Verkado 
Bremon verkis multajn propagandajn artikolojn kaj katalunan "Ŝlosilon" (Clau Esperanto. 1909), venditan en pli ol 60 000 ekzempleroj.

Li elpaŝis per poŝvortareto (1910) surbaze de la Ŝlosilo, kaj gramatiko.

Kelkaj inter liaj tradukoj aperis kolektite sub titolo Hejma Prozo (1925).

 Verkoj 
 1909: (kun Marti) Clau Esperanto. Barcelona: R. Tobella Castelltort, 1909. [2], 24, [2] p. — 1.860 radikoj.
 1910: (kun Marti kaj A. Aldrich) Poŝvortareto - Vocabulari Esperanto-Catalá - Catalá-Esperanto. Barcelona: R. Tobella Castelltort, [1910]. 24, [1], 31, [4] p. — 1 860 radikoj.
 1925: Hejma prozo: kolekto de tradukoj eldonitaj okaze de la XIIa Kataluna Kongreso en Palma de Mallorca (Vinyals, 1925. - 64 p.)
 ĉ. 1930: ¨Quiere usted aprender esperanto?: Manual de la conversación esperanta: método Willemans. Granada, (proks. 1930). - IX, 62 p.

 Literaturo 
 1933: Enciklopedio de Esperanto.

 Eksteraj ligiloj 
 Jacint Bremon i Masgrau | Galeria de Metges Catalans En català.

Kategorio:Katalunaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Membroj de la Akademio de Esperanto
Kategorio:Katalunaj kuracistoj