Luigi Giambene

Luigi GIAMBENE [ĝambene] (naskiĝis la  en Romo; mortis la  en Romo) estis itala esperantisto, doktoro teologia, katolika pastro, monsinjoro, profesoro de hebrea kaj greka lingvoj en Universitato de Propaganda Fide.

 Vivo 
Luigi Giambene naskiĝis en Romo la . Li estis ordinita katolika pastro la .

Ĉar li bone konis la hebrean kaj la antikvan grekan, en 1905 li iĝis universitata profesoro pri la unua de tiuj lingvoj kaj poste pri ambaŭ. Sed en 1915 li lasis tiun laboron (kaj preskaŭ ĉiujn ceterajn) pro malsano. La malsano kiu trafis lin ankoraŭ sufiĉe junan (49-jaran) daŭris longe, ĝis 1944, kiam li mortis.

Giambene estis esperantisto ekde 1902, pioniro en Romo, kie li kunfondis en decembro 1905 la Esperanto-societon "Imperiosa Civitas" kaj en 1919 Roman Esperanto-Instituton. Li estis la motoro de la organiza ekipo de la 4-a Internacia Katolika Kongreso en Romo en septembro 1913.

 Verkoj 
Li verkis italan-esperantan vortaron (1907) kun ĉ. 4.500 kapvortoj, kaj ankaŭ gramatikon kaj antologion Tra la Esperanta Literaturo. En 1908 li redaktis Roman Esperantiston, kiu aperis unue en 1907.

Li gvidis kursojn, verkis artikolojn kaj paroladis pri Esperanto.Vocabolario Italano-Esperanto. Eld. Libreria Internationale, Romo, 1907.Tra la Esperanta Literaturo (1908)

Recenzoj

Pri Vocabolario Italano-Esperanto''

 Bibliografio 
 1982: Migliorini, Elio. Pionieri dell’Esperanto in Italia [Esperanto-Pioniroj en Italio]. Roma 1982 (en la itala)

 Eksteraj ligiloj 
 Biografieto, dokumentoj kaj foto  (en Esperanto)
 Libroj de kaj pri Luigi Giambene en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj