Pasko

Pasko estas kristana festo por soleni la resurekton de Jesuo Kristo el la morto.

Pasko estas ankaŭ iafoje uzata por la nomo de la juda festo Pesaĥo - vidu ĉe pentekosto. Fakte, la kristana Pasko devenas de la hebrea festo (kvankam kun malsama signifo) kaj eĉ la vorto Pasko, en Esperanto kaj en multaj aliaj lingvoj, devenas de la hebrea vorto pesaĥ (pasa aramee).

 Dato de Pasko 
+ Paskodatoj de 2000 ĝis 2030 Jaro  Okcidentajeklezioj  Orientajeklezioj 2000 23-Aprilo  30-Aprilo 2001 15-Aprilo 2002 31-Marto  5-Majo 2003 20-Aprilo  27-Aprilo 2004 11-Aprilo 2005 27-Marto  1-Majo 2006 16-Aprilo  23-Aprilo 2007 8-Aprilo 2008 23-Marto  27-Aprilo 2009 12-Aprilo  19-Aprilo 2010 4-Aprilo 2011 24-Aprilo 2012 8-Aprilo  15-Aprilo 2013 31-Marto  5-Majo 2014 20-Aprilo 2015 5-Aprilo  12-Aprilo 2016 27-Marto  1-Majo 2017 16-Aprilo 2018 1-Aprilo  8-Aprilo 2019 21-Aprilo  28-Aprilo 2020 12-Aprilo  19-Aprilo 2021 4-Aprilo  2-Majo 2022 17-Aprilo  24-Aprilo 2023 9-Aprilo  16-Aprilo 2024 31-Marto  5-Majo 2025 20-Aprilo 2026 5-Aprilo  12-Aprilo 2027 28-Marto  2-Majo 2028 16-Aprilo 2029 1-Aprilo  8-Aprilo 2030 21-Aprilo  28-Aprilo
Pesaĥo komenciĝas la vesperon de la 14-a tago de Nisano, unu el monatoj de la hebrea kalendaro. Ĉar Nisano komenciĝas per novluno en marto, la 14-a tago estas plenluno. Do la kristanoj festas Paskon la unuan dimanĉon post la unua printempa plenluno. Tiu elekto estis oficiale sankciita dum la unua koncilio de Niceo (325).

Antikve, parto de la kristanoj festis Paskon en la sama tago de la komenco de Pesaĥo (ne ĉiam dimanĉe), sed tiu kutimo malaperis en la 4-a jarcento (kelkajn jardekojn post la unua koncilio de Niceo).

Hodiaŭ, ĉiuj kristanoj festas Paskon dimanĉe. Tamen, pro disputoj pri la julia kaj gregoria kalendaroj, la dato estas ofte malsama por orientaj kristanoj (ekz. ortodoksismo) kaj por okcidentaj eklezioj; tamen, en kelke da jaroj (ekzemple 2011, 2014, 2017) la du datoj samas.

Ĉe la okcidentaj eklezioj, la plej frua dato por Pasko estas la 22a de marto kaj la plej malfrua la 25a de aprilo; ĉe la ortodoksaj eklezioj Pasko povas okazi eĉ en majo.

La kalkulado de Pasko instigis la inventon de la kristana erao kaj la gregoria kalendaro.

 Religiaj tradicioj 
 Nokta meso 
La katolika eklezio tradicie festas Paskon dum la nokto inter la sabato kaj la dimanĉo - kvankam la Paska dimanĉo estas ankaŭ granda festo.

La nokta meso komenciĝas per la rito de la fajrbeno. Ĉiuj lumoj en la preĝejo estas estingitaj kaj - kutime ekster la preĝejo - la pastro benas grandan lignan fajron. El la fajro oni ekflamigas paskan kandelegon kaj el la kandelego oni ekflamigas la kandelojn de la fideluloj, kiuj reeniras la malluman preĝejon procesie. Tuj poste oni kantas aŭ legas la kanton Exsultet (Ĝoju).
eta|dekstra|150px|Preparo de la fajrbeno antaŭ la pordo de pola preĝejo

La meso enhavas plurajn legaĵojn el la Biblio. Prefere, oni celebras baptojn dum la paska nokto, sed, se ne estas baptoj, minimume oni renovigas la baptajn promesojn. La nokta meso de Pasko estas la unua okazo post la Sankta Ĵaŭdo por la konsekro de la hostio.

Ankaŭ multaj el la protestantaj eklezioj celebras similan diservon dum la nokto antaŭ la Paska dimanĉo. Tiu diservo ofte komenciĝas per la fajrrito kaj la kanto Exsultet kaj eĉ pli ofte enhavas plurajn legaĵoin el la Biblio; la detaloj tamen estas malsamaj.

En la plimulto de la ortodoksaj eklezioj aparta diservo estas celebrata antaŭ la fajrrito. Dum la "sankta fajro" estas kunpartigata inter la fideluloj, en la malluma preĝejo, oni kantas la Troparion.

 Procesioj 
En multaj lokoj okazas tradiciaj procesioj.

 Popolaj tradicioj 
 Paska ŝafido 
La tradicio manĝi ŝafidon dum la paska tagmanĝo devenas de la hebrea tradicio. Por la kristanoj ĝi estas nur nedeviga tradicio kaj memorigas al Jesuo, kiel Ŝafido de Dio (Vd Agnus Dei.

 Paska kuniklo 
eta|150px|dekstra|Paska kuniklo
La Paska leporo''' en tradicia kutimaro de pluraj eŭropaj kaj nordamerikaj kulturoj estas fikcia leporo, kiu antaŭ pasko kolorigas kokinajn ovojn kaj kaŝas ilin en ĝardenoj.

 Paska ovo 
eta|dekstra|150px|Ovoj brunigitaj per boligado kun cepoj
Donaci ovojn estas tre antikva tradicio. Ekzemple, ĝi estas atestata ĉe la antikvaj Persoj kaj Egiptoj. En Afriko troviĝis strutaj dekoraciitaj ovoj faritaj antaŭ 60mil jaroj .

La kristanoj (eble ekde la unuaj jarcentoj, eble ekde la Mezepoko) vidis la ovon kiel simbolon de Jesuo reviviĝonta en la tombo, ĉar la ovo aspektas senviva ŝtono sed enhavas vivantan kokidon, kaj komencis donaci ĝin paske.

Sendube dum la Mezepoko komenciĝis la tradicio dekoracii ovojn. La riĉuloj dekoraciis ilin per oro aŭ arĝento; la malriĉuloj simple boligante ilin kune kun herboj aŭ floroj. Baldaŭ ekis eĉ tute artefaritaj, grandvaloraj ovoj.
eta|dekstra|150px|Paska ovo kreita de la rusa juvelisto Peter Carl Fabergé en 1899 por la carino Aleksandra

En la orienta Eŭropo aperis (dum la 16-a jarcento?) la tradicio kolorigi la ovojn per ruĝa farbo, celanta la sangon de Kristo. Ovoj kolorigitaj per pluraj farboj estas kutimaj en multaj landoj.

Nuntempe, la plej kutimaj ovoj ne plu estas kokaj, sed ĉokoladaj, kaj kutime enhavas "surprizon".

 Bildaro 

 En Eŭskio 
La Paska dimanĉo estas ankaŭ Aberri Eguna'', "patria tago" de Eŭskio.

 Vidu ankaŭ 

 Pesaĥo
 Paskinsulo
 Paska ovo
 Regina Coeli
 Sankta semajno

 Eksteraj ligiloj 
 Por aūdi la papojn Johano Paūlon la 2-an, Benedikton la 16-an, Franciskon bondeziri al la mondo okaze de la paskaj kaj kristnaskaj festoj http://www.ikue.org/menuo_urbietorbi.html



Kategorio:Festoj
Kategorio:Kristanaj festoj
Kategorio:Dekduopaj festoj