Poul Thorsen

Poul Thorsen (naskiĝis la 7-an de januaro en 1915, mortis la 30-an de januaro 2006 en Kopenhago) estis dana esperantisto ekde 1931; instruisto, redaktoro, eldonisto, tradukinto kaj aŭtoro de poezio kaj prozo. Lia verkaro estas forte influita de spertoj akiritaj dum vojaĝoj tra pli ol 70 landoj.

Profesie instruisto. Li lernis Esperanton en 1931 kaj ekaktivis en la laborista Esperanto-movado. En 1937 li unuafoje partoprenis SAT-kongreson en Roterdamo, invitante tie al partopreno en la Kopenhaga kongreso en 1939, kiun li organizis kun Paul Neergaard. 

En la 1950-aj jaroj li gajnis plurajn premiojn en la Belartaj Konkursoj. De 1954 ĝis 1962 li gvidis eldonejon „Koko“ kaj estis kunredaktoro de la altnivela kultura-literatura revuo Norda Prismo de 1957 ĝis 1974. 

Liajn precipajn verkojn ofte karakterizas satira humuro. Liaj granda hobioj estis, kiel li mem diris, „ekscesa vojaĝemo“ - li vizitis pli ol 80 landojn - kaj fungoj, pri kiuj li longe estis ankaŭ fakdelegito de UEA.
Membro de UEA li estis ekde 1947. En 1988 li doktoriĝis pri la temo „la evoluo de la dentologia faklingvo kaj ĝia evoluigo en Esperanto“. En 1989 UMEA asignis al li la Shinoda-premion. 

Kun sia edzino Roma Thorsen starigis fondaĵon Biblioteka Apogo Roma kaj Poul Thorsen en 1997, kiu jam helpis al kelkdeko da bibliotekoj pliriĉigi siajn kolektojn.

 Listo de verkoj 

Tra densa mallumo, 1942 (kiel kunredaktoro)
Eta krestomatio, 1944 (kiel kunredaktoro)
Faktoj pri Danlando, 1948
Bibliografio pri dana literaturo tradukita en Esperanton, 1952
Rozoj kaj urtikoj : poemoj originalaj kaj tradukitaj, 1954
Kumbel: Gruk (tradukitaj satiraj poemetoj)/ 1956
Pluk: miniaturoj 1960
Sen paraŝuto: poemoj originalaj kaj tradukitaj/ 1963
Du el, 1985 (kun Marjorie Boulton)
Stokita vino: rakontoj/ 1995
Babile kun mi mem/ 1996
Revigliĝo en la hungarlanda E-movado 1955-1960

Lia libro PLUK aperis en hungara traduko de Tibor SZABADI en la jaro 1995. en HUNGARIO.
La hungara titolo de la verko: SZILÁNKOK
Recenzoj
Pri Sen paraŝuto

Pri Rozoj kaj urtikoj : poemoj originalaj kaj tradukitaj

{{citaĵo|La nomo bone trafas la enhavo: estas naivaj, romantikaj, emociaj verkoj, ŝatotaj de revenintoj kaj fraŭlinoj; kaj estas ankaŭ spicaj, pipraj, harditaj pecoj « nur por plenaĝuloj» . La aŭtoro sendube plej ŝatas la satirann fakon, same en la tradukataj kiel en la originalaj poemoj; sed li ankaŭ plensukcesas en la filozofaj, emociaj aferoj.
La verko konsistas  el du partoj: la unua enhavas 87 tradukojn el 17 aŭtoroj, el tiuj 8 estas premiitaj en diversaj literaturaj konkursoj. Plejparte estas tradukoj de danaj verkistoj, sed ankaŭ de norvegaj kaj gronlandaj poetoj. En tiu parto, mi ne povas ne mencii la tradukojn de eskimaj kantoj, prezentitaj de al aŭtoro mem en prelego, en la Somera Universitato de Zagreb. Tie unufoje ankoraŭ aperas la valoro de Esperanto por la diskono de la popoloj. Ni povas aserti ke ni neniam legus hispane eskimaj poemojn. Jen strange literaturo, kiu per Esperanto venas al nia kono, kaj kies legado mi varme rekomendas al folkloristoj. Strange ankaŭ estas ke, malgranda malproksimo, kaj la tial malofta kominiko, du el la 87 tradukitaj kaj aliaj du  el la 30 originalaj poemoj temas pri Hispanujo; Hispanaj Knabinoj estas, laŭ ŝajne, popola marista kanto... Bedaŭrinde tiaj knabinoj estas iom laŭ la  «Carmen» de Merimée. Kontraŭe, Kristensen, en poemo kies traduko ni premiis en Valenci, juste laŭdas la landon kaj heroon Don Kiĥoton. Mi profitas  la okazon por notigi la malĝustan esperantigon de la nomo Mancha, kies ekzakta sono estas Manĉa, ne Manĥa, kiel oni tradukis.
En la originala parto, estas 80 poemoj, kelkaj jam konataj de la hispanaj esperantistoj, ĉar aperintaj je nia Bulteno. La aŭtoro satire skurĝas, ridas kaj ridigas pri ĉio; sed kiam li seriozas, li scipovas eniri ĝis la koro de la leganto. Multe mi ŝatis tiaspekte Frua mateno en Sarajevo kaj ĉefe Fenestroj.
La aŭtoro, instruisto kaj preleganto, estras la lingvon kaj trafas precize feliĉajn
esprimojn: tra nigra ĝangalo betona. Li multe emas senperajn vortojn kaj  — ve — ankaŭ neologismojn: trae, antaŭi, riĉo, juna ino, oldu nur la vino. Al  mia kara fridigu la frunton. Kial ne la egalsilaba malvarmus? Sed pri tio oni ja sufiĉe verkis en antaŭaj numeroj de la Bulteno. Krome, la verko entenas paĝon de vortklarigoj, fine de la libro.
Ankaŭ mi persone ne ŝatas la parencajn rimojn. Kiam malsamas la konsonantojn, niaj hispanaj orleloj, kutimiĝintaj al nacia romanco, facile konsentas; sed se oni pretendas rimi nur per la konsonantoj, al mi tio sonas «ne verso». Agrable mi aŭdas
artifikas—balancigas, aglo—masakro—miraklo, eĉ unu—suno, sed kiall rimigi kavaliron— bajaderon? En Esperanto, kiel en hispana lingvo, la vokaloj estras la vorton. Eble la aŭtoro nur pro eleganta senĝeneco neglektis tiujn rimojn kiu trafis unu silaban soneton kiel  Kismiso, ne povas trovi malfacilaĵojn en la versfarado. Sed tiuj estas nur blanka nodpunkto en hela blua ĉielo. Mi vere rekomendas al ĉiu legema esperantisTo tiun belan libron, kies materia parto estas ankaŭ perfekta.|A . Núñez Dubus. Boletín n078 (jun 1955)}}

Tradukoj
Martin Andersen Nexø: Pano (Internacia Kulturo, 11/1949, p. 6-7)

 Rete legeblaj verkoj 

Anika
Akrostike
Averto
Ĉe via dekstra genuo
Kaprice
Kvalifikoj nenecesaj
Kvalito Perfida
La Granda Kermeso
Logike
Rezono
Maljuste

Nova retpaĝaro dediĉita al la vivo kaj verkaro de Poul Thorsen

El libro SZILÁNKOK hungare:

FragmentojINTELEM'''

Aszott öregek és ifjú aggok,/
Kerüljenek alantas hajlamok!/
Szenvedély nektek már nem kell,/
Sőt a könyvben a páros oldal sem.El Esperanto hungarigis: SZABADI Tibor J.''

 Vidu ankaŭ 
Sciencaj Studoj bazitaj sur originalaj esploroj kaj observoj

 Eksteraj ligiloj 
Verkoj de kaj pri Poul Thorsen en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

Kategorio:Danaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj