Vojtěch Rakous

Vojtěch RAKOUS (propranome Adalbert Österreicher, poste li uzadas korektan nomon Adalbert Östreicher) estis juda verkisto vivinta en Ĉeĥio.

Li naskiĝis la 8-an de decembro 1862 en Starý Brázdím proksime al Brandýs ĉe Elbo kaj Prago (Ĉeĥio, Mezbohemio). Li enkreskis en malriĉa juda familio kun 16 gefratoj. Lia gepatra lingvo estis ĉeĥa lingvo. Li vizitadis nur dum unu jaro judan lernejon en Brandýs ĉe Elbo. Aŭtodidakto. Vendisto, kolportisto. En Prago li eklegis ĉeĥan beletron (ekzemple librojn de Jan Neruda) kaj fariĝis ĉeestanto de ĉeĥa-juda movado. La movado klopodis pri bonajn rilatojn inter judoj, kiuj dum multe da generacioj vivis en Bohemio kaj parolis ĉeĥe, kaj ĉeĥoj. Vojtěch Rakous publicis siajn unuajn rakontojn en ĉeĥa humurista gazeto „Paleček“ („Fingreto“) en la jaro 1885. En la jaro 1895 Vojtěch Rakous edziĝis al Emilie Neumannová kaj translokiĝis en Pragon, kie li ekvendis ŝuojn en Prago-Libeň. Li havis filon Josef kaj filinon Božena.

Li publicis precipe en gazetoj de ĉeĥa-juda movado.
Herooj de liaj rakontoj estis judoj, precipe malriĉaj homoj, judaj etkamparanoj, kolportistoj, vendistoj. La plej konataj personoj de liaj rakontoj estas maljunaj judaj geedzoj Modĥe kaj Rezi.

Signifo de verko de Vojtěch Rakous konsistas en humurista prezentado de mondo de kamparaj judoj, kiuj vivis en Mezbohemio.

Vojtěch Rakous mortis la 8-an de aŭgusto 1935. Li estis enterigita en juda tombejo en Ďáblice (Mezbohemio).

 Verkoj 
 Doma (Hejme), 1897
 Vojkovičtí a přespolní (Loĝantoj de Vojkovice kaj transkampaj homoj), 1910
 Na rozcestí (En disvojiĝo), 1914.

 En Esperanto aperis liaj rakontoj 
 Pri la homo nescianta, kiam li naskiĝis (tradukis Alfred Weiner), Ĉeĥoslovaka antologio 1935, p. 218
 La geavoj (tradukis Miloš Lukáš)

Kategorio:Ĉeĥlingvaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥaj judoj