Posejdono

Laŭ la helena mitologio, PosejdonoFundamenta KrestomatioReVo (helene  [posejdón]) estis la dio de la maro, de la ĉevaloj kaj, kiel Skuanto de la Tero, de tertremoj. Romianoj latinigis la nomon de la etruska mara dio Nethuns kaj nomis lin Neptunus, ambaŭ ekvivalentaj al Posejdono.

Oni kutime prezentas lin kun tridento, en ĉaro, kiun tiras super marondoj jungitaj delfenoj, kaj en kompanio de lia edzino Amfitrito kaj mitologiaj mar-estaĵoj kaj marbestoj. Tamen li ne ĉiam loĝis submare, ĉar li ofte vizitadis la teron kaj ĉielon. Li facile ŝanĝis sian formon dum tiuj vojaĝoj.

 Kulto 
eta|maldekstra|Statuo de Posejdono de la kabo Αρτεμίσιο [artemísio], en la norda parto de la insulo Eŭbeo, -460, bronzo, nun en la Arkeologia Nacia Muzeo de Ateno

Posejdono estis unu el la bazaj pradioj, adorita jam de la micenaj pilosanoj kaj tebanoj dum la Bronzepoko. Tamen, oni poste akceptis lin kiel unu el la olimpaj dioj, frato de Zeŭso kaj Hadeso kaj do, filo de la titanoj Krono kaj Rea. Heziodo faris Posejdonon naskiĝi antaŭ ZeŭsoHeziodo, Teogonio, [479] angle/greke france, sed tion ne gravas tiom ekzemple kun la nasko de Heraklo kiu Hera libervole malfruiĝis por eviti ke li devenu reĝo : la egega dia potenco aliĝas al Zeŭso kiu Homero kiel Heziodo, alianomiĝas «la dian patron». Tamen Homero konsideris lin kiel gravega dio ; tial, en lia Odiseado Posejdono ŝajnas esti eĉ pli pova ol sia frato Zeŭso.

Li estis oficiala protektanto de kelkaj urboj, kaj estis speciale adorita en Korinto kaj kelkaj polis en Granda Helenio. Li ankaŭ estis la dua dio de Ateno, post esti venkita de sia nevino Atena en la konkurado de ambaŭ por la regado de tiu urbo. Kiel la plimulto de la olimpaj dioj, Posejdono estis kultata per alnomoj. Oni nomis lin Egea Posejdono en la urbo Egaso, en Eŭbeo, kie impona templo, konstruita sur monteto, estis dediĉita al li.Strabono, Geografio, Libro 9, ĉapitro 2 [13] france/greke angle/greke
Vergilio, Eneado, Libro 3, [74] france/latine ; kie la latina mitofakulo Servio mise asertas ke tiu nomo devenas de la maro Egeo en sia komento pri la Eneado de Vergilio. citant
Pro lia rilato kun ĉevaloj, alia alnomo de tiu dio estis Posejdono Hipio. Li ankaŭ estis nomita Helikea en lia ega sanktejo de Helikeo. Generale la Peloponezo, ĉar ĝi estas tertrema kaj inundebla regiono, estas konsiderita kiel la lando de PosejdonoDiodoro Sicilia, Universala Historio, Libro 15 [49] greke kaj france angle kaj greke.

Unuflanke li povis esti bonvola kaj milda dio, kaj tiam li kreis novajn insulojn kaj kvietigis la maron, sed kiam li ĉagreniĝis sia kolero estis terura: li ofte fendis la teron per sia tridento, kaj de tio devenis tertremoj kaj inundoj. Li, kiel reĝo de la maro, ankaŭ povis krei gigantajn tempestojn kaj cunamojn. Per ĝi, ekzemple, Posejdono malhelpis Odiseon alveni hejmen post la Troja milito. Pro tio, maristoj kutime alvokis lin antaŭ enŝipiĝi, kaj ofte ili dronigis ĉevalojn, oferante ilin al la mara dio. Hipokrato ankaŭ kulpis lin de kelkaj specoj de epilepsio kaj mensaj malsanoj.

Laŭ Paŭzanio, al Posejdono estis konsekrita la fama oraklo de Delfo, antaŭ lia anstataŭado per Apolono. Fakte, ambaŭ dioj intime kunlaboradis en diversaj taskoj. Ekzemple en la konstruado de la muroj de Troja aŭ dum koloniado: Delfa Apolono permesis kolonojn ekvojaĝi kaj krei novan urbon, kaj Posejdono protektis ilin kaj liveris sakralan akvon por la fonda ceremonio. Pro tio, soldatoj kantis al Posejdono la himnajn kantojn, kiuj kutime estis adresitaj al Apolono.

Same kiel Dionizo (kiu frenezigis la Menadojn), Posejdono ankaŭ povus kaŭzi kelkajn mensajn malsanojn. En sia verko Pri la sakrala malsano, Hipokrato asertis ke Posejdono kulpas pri kelkaj klasoj de epilepsio.

 Naskiĝo kaj infanaĝo mitaj 
Posejdono estis filo de la titanoj Krono kaj Rea. Laŭ la plimulto de la versioj, li estis engluita de sia patro (kiu timis sian detronigon per unu el siaj filoj), sed poste salvita de sia frato Zeŭso, kiu venkis la titanon.

Tamen, aliaj verkistoj asertas ke Posejdono ankaŭ evitis la destinon, kion suferis siaj gefratoj, ĉar tuj post naski lin, Rea kasis Posejdonon inter ŝafidoj kaj ŝajnigis naskon de ĉevalido. Ŝi ofertis la beston al Krono por ke li englutu ĝin. Paŭzanio rakontis ke oni montris al li la fonton de la ŝafo, Arne, proksime de Mantineo (Arkadio), kie Posejdono estis kaŝita. Laŭ Tzetzes, tiu Arne estis la vartistino de la dio dum tiu tempo, kvankam ŝi neis tion kiam Krono serĉis la bebon kaj demandis ŝin.Tzetzes, Pri Likofrono 644. Malgraŭ tio, Diodoro asertis ke, same kiel la Koribantoj faris al Zeŭso en Kreto, la Telkinoj vartis kaj protektis Posejdonon en la insulo Rodo. Iĝis plenaĝa, li enamiĝis la fratinon de la Telkinoj, Halia (Ἄλια), el kiu li havis la nimfon Rode (Ῥόδη) kiu donas la nunan nomon de la insulo RodoDiodoro Sicilia, Universala Historio, Libro 5 [55] greke kaj france angle.

Li edzinigis Amfitrito-n.

Kiam Posejdono kreskis, li batalis kun siaj fratoj kontraŭ la titanoj. Tiam ili estis helpitaj de la Ciklopoj, kiu donis al Posejdono la faman tridenton. Post ilia venko, la mondo estis dividita inter la tri olimpaj fratoj: Zeŭso alproprigis al si la teron kaj ĉielon, Hadeso la subgrundan mondon kaj Posejdono la maron. En lia Odiseo,Homero, Odiseo v.398. Homero rakontis ke Posejdono loĝas en palaco proksime de Egaso (Aĥeo).

Laŭ Homero, Posejdono havas sian tronon kaj palacon en Aigaso (Αἰγάς [aigAs])Homero, Iliado, Kanto 13, [20] helene angle. Oni ne scias ĉu tion signifas veran urbon. Malgraŭ, ekzistas du grekaj urboj kiu nomiĝas tiele, Aigiono (Αἴγιον) en Aĥeo kaj alia en EŭbeoNuntempa urbo  (Λίμνη, ) aŭ proksime ; Strabono, Geografio, Libro 9, ĉapitro 2 [13] france/greke angle/greke. En la kanto okaHomero, Iliado, Kanto 8, [202] helene angle, la teksto homera sugestas iun rilaton inter la urbo Helikeo kaj Aigaso, tio kio pensigas al la urbo en Aĥeo. Alia loko en la homera teksto, Aigaso ŝajnas prefere la eŭbean urbon, kiu malfermiĝas al la egea maro de kie oni povas atingi la trojan urbon ŝipe tra la maroStrabono, Geografio, Libro 8, ĉapitro 7 [4] france/greke angle/greke ; citante Homero, Iliado, Kanto 13, [10-38] helene angle. La demando pri kiu urbo Homero parolas estas malnova.

 Epitetoj 
Posejdono havas multajn epitetojn kiuj karakteriĝas lin aŭ tio kio oni pensis pri li. Kelkafoje pro timo de la dio, oni preferis tiel maniero por priparolas lin ol sia propra nomo, sed ĝenerale ĉiam
respekte. Uzis tiom nomiĝoj, ravis poetojn kiu diversigis tiele iliajn versojn kaj ankaŭ povis unuvorte (preskaŭ) indiki samtempe la dion kaj la specialan diofakultaton kun kiu la aŭtoro interesiĝis en sia verko. La epitetojn estas nur unu (greka) vorto kiel nomo aŭ adjektivo sed ankaŭ vortararoj mallongaj. Iuj estis ligitaj al regionemaj kulto aŭ historio, kvankam aliaj, eliĝitaj ofte el verkoj aŭ mitoj komunaj ĉie en Grekio, montras alian karakterojn kiu estas pli ĝeneralemaj, pli fantastaj. Meze de epitetoj, oni trovas Posejdono kiel la dio de la grundo, kaj la dio de la mara mondo kaj ankaŭ lia ĉevaleca (eĉ se oni ne ĉiam scias ĉu tio priestas ĉevalo aŭ ŝipo, ĉar grekuloj antaŭe ofte konfuzis ambaŭ; Homero ekzemple parolas pri mara ĉevaloHomero, Odiseado, Kanto 4, [708] france/greke angle).

 La grunda ŝancelisto, La skuanto de la Tero
 (ἐνοσίχθων [enosIĥton]); Ekzemple ĉeEstas ofte en Iliado, interalie: Homero, Iliado, Kanto 13, [33] helene angle Homeraj himnoj, n. 22, Al Posejdono, angle/greke Homero, Homeraj himnoj. Eliĝasp. 300, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   el χθών, la grundop. 958, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   kaj malnova kaj dialekta formo por ἐνέθω, agitip. 295, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901  .
 (ἐννοσίγαι᾽ [enosIgai']); Ekz. ĉeHomero, Iliado, libro 7, [455] angle/greke Heziodo, Teogonio, [456] angle/greke Homero, Heziodo. Ἐννοσί-γαιον, ἔνοσις estas malnova formo de ἐνόθω (ἐνέθω) por agiti  http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=e%29%2Fnosis&la=greek&can=e%29%2Fnosis0&prior=*%29ennosi/gaios#lexicon kaj γαιον por la grundo (vidu Gaja); Ekzistas ankaŭ ĉe Heziodo en sia Teogonio (vidu poste).

 Ŝokbrua grunda sanĉelisto (ἐρίκτυπον ἐννοσίγαιον [erIktupon enosIgaiov]);
Ekz. ĉeHeziodo, Teogonio, [456] angle/greke Heziodo. Ἐννοσίγαιον signifas grunda agitisto (vidu antaŭe por pli eksplikaĵo pri la vorto) kaj ἐρίκτυπον: ἐρί-κτυπον, κτύπος estasp. 515, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   la bruo el ŝoko kaj la prefixo ἐρί egaliĝasp. 259, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   al tre.

 La grunda mastro, aŭ la grunda entenisto (γαιήοχος [gaiEoĥos]);
Ekz. ĉeHomero, Iliado, Kanto 20, [133] helene angle Homero, Odiseado, Kanto 1, [68] france/greke angle Homero. El γαίη, ionana vorto por la tero, la grundop. 163, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   (vidu la diigo Gaja) kaj ὀχος kiu signifas tenujonp. 640, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901  .

 Movisto de la grundo (γαίης κινητῆρα [gaIns kinetera]);
Ekz. ĉe Homeraj himnoj. γαίης estas http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=gai%2Fhs&la=greek&can=gai%2Fhs0&prior=a%29ei/dein la genitivo de la vorto γαῖα por la grundo, eĉ la lando (vidu la diigo Gaja); κινητῆρα http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=kinhth%3Dra&la=greek&can=kinhth%3Dra0&prior=gai/hs#lexicon signifas movisto el la verbo κινέω, movi.

 Petra (Πετραίος [petraIos]);
Ekz. ĉePindaro, Pitiaj Odoj, 138 angle/greke france/greke Pindaro. En la regiono Tesalio, ĉar Posejdono disiĝis montojn tie.

 Blua (negrema) malluma longhararo (aŭ  Blua malluma kolhararo) (κυανοχαίτης [kuanoĥaItes]);
Ekz. ĉeHomero, Iliado, Kanto 20, [144] helene angle Homero, Odiseado, Kanto 9, [528] [536] france/greke angle Heziodo, Teogonio, [278], angle/greke Homero, Heziodo. El la vorto κύανος, kiu signifas bluan mallumanp. 515, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   kaj χαίτη ties sensop. 949, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   estas longa, ŝveba densa hararo, la kolhararo de bestoj kaj ankaŭ tiu-ĉi kiu portas batalistan kaskon.

 Egea
 ĈeVergilio, Eneado, Libro 3, [74] france/latine Vergilio: lat. Aegaeo, nepreciza senso: tiu signifas ĝenerale la Egean maron aŭ la mita palaco de la dio ties Homero priparolas en Iliado Aigaso (Αἰγάς [aigAs])
 Ĉe Strabono: hel. Αἰγὰς, laŭ li, tio estas la Posejdono de la antikva urbo nomiĝas Aigaso en Eŭbeo kie troviĝis templon pri la dio sur monteto

 Mara Mastro, Reĝô de la maro (ποντομέδων [pontomEdov]);
Ekz. ĉe-Pindaro, Olimpiaj Odoj, [6] 173 angle/greke france/greke
-Aristofano, La Vespoj, [1531] angle/greke la fina koruso france 
-Esĥilo, Sep kontraŭ Tebo, [130] angle/greke france/greke Pindaro, Aristofano, Esĥilo. El πόντος kiu signifas http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=po%2Fntos&la=greek&can=po%2Fntos0&prior=on#lexicon fluson kaj senslarge la maron. μέδωv, la ĉefop. 553, Greka-Franca vortaro, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901  , la reĝo kaj korespondi al la verbo μέδω kio havas la senson de sanigi, de zorgi.

 Movisto de la sterila maro (κινητῆρα ἀτρυγέτοιο θαλάσσης [kinetera atrugEtoio talAses]);
Ekz. ĉe Homeraj himnoj. κινητῆρα signifas http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=kinhth%3Dra&la=greek&can=kinhth%3Dra0&prior=gai/hs#lexicon movisto el la verbo κινέω, movi; θαλάσσης estas http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=qala%2Fsshs&la=greek&can=qala%2Fsshs0&prior=a%29truge/toio#lexicon la genitivo de la vorto θαλάσσα [talAssa], signifante la maron; Kun la mala prefikso 'ἀ' (samsensa ol la prefixo 'mal' en esperanto) al verbo rikolti τρυγάω [trugao], ἀτρυγέτοιο signifas ke oni ne povas rikolti, tio estas sterila, malfekunda.

 De la maro (πόντιον [pOntion]);
Ekz. ĉe Homeraj himnoj. El la vorto πόντος kiu signifas http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=po%2Fntos&la=greek&can=po%2Fntos0&prior=on#lexicon maron.

 De la granda maro (Πελαγαῖος [pelagaios])
Ekz. ĉePaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 7, [21.9] angle/greke france/greke Paŭzanio. Ofte konsiderita kiel alia specialap. 1170, A Greek-English lexicon, Lidell, Scott, 1901, American Book Company angle formo de πελαγίος eliĝante el πέλαγος kiu signifas la maron, malproksiman maron, for de la bordo, la altan maron.

 Marborda (ἐπακταῖος [epaktaios])
En Samoso. Ekz. ĉeHesuĥio el Aleksandrio (Ἡσύχιος ὁ Ἀλεξανδρεύς), Vortaro, greke Hesuĥio el Aleksandrio (Ἡσύχιος ὁ Ἀλεξανδρεύς). Elp. 326, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   ἐπί, sur, kaj ἀκτήp. 30, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901  , kiu signifas la marbordon krutan, kiu apartigas la termondon de la marmondon, aŭ la lasta grundan pinton antaŭ la maro. Aliaj -Orfeaj Argonaŭtikoj (Ὀρφέως Ἀργοναυτικά), 1291 greke aŭ 1296 greke/latine aliaj france angle 
- Apolonio el Rodiso, Argonaŭtikoj (Ἀργοναυτικά), Kanto 1, [403] france/greke greke ligiĝas tion epiteton al Apolono.

 Inundisto (προσκλυστίος [prosklustIos]);
Ekz. ĉePaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [2], ĉapitro [22] angle/greke; france/greke Paŭzanio. En la urbo Argo kie la dio sendis inundojn dum la prova patronado.

 Savisto de ŝipoj (σωτῆρά νηῶν [sotera neov]);
Ekz. ĉe Homeraj himnoj.

 Navigada sekurigisto (aŭ Navigada stabiligisto) (Ἀσφαλίος [asfalIos]);
Ekz. ĉe-Strabono, Geografio, Libro 1, 3.16 greke/france angle greke
-Plutarĥo, Paralelaj Vivoj, Pri Tezeo, [36.4] greke/france angle/greke
-Paŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 7, [21.9] angle/greke france/greke  Strabono, Plutarĥo, Paŭzanio. El ά-σϕαλήςp. 126, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   el la verbo σφάλλω p. 845-846, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901   kies oni maliĝas la sencon (notu la grekan prefikson a- por mal-). Ἀσφαλίος signifas (konkrete aŭ malkonkrete) ne falis, ne gliti, ne flagri, aŭ ne renversi ŝipe, kaj ankaŭ por ne maltrafigi.

 Dresisto de ĉevaloj (ἵππων δμητῆρ᾽ [HIpon dmetep']);
Ekz. ĉeHomeraj himnoj, n. 22, Al Posejdono, angle/greke Homeraj himnoj.

 Ĉevala (Ἱππίου [HippIou]);
 En la urbo Ateno, al tio kio respondas la kvalifiko Ĉevalina (Ἱππίας [hippIas]) al la diino Atena-Paŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [1], ĉapitro [30], [4] angle/greke france/greke
-Paŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 7, [21.7] angle/greke france/greke; Tiu estas interalie, pri Ŝipo kaj ĈevaloPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 7, [21.9] angle/greke france/greke.
 En Eliso, estasPaŭzanio , Priskribo de Grekio, Libro 5 pri la Eliso, ĉap. 15, [5] france angle/greke altaro al Posejdono ĉevala kaj ĉi tie ligita al Hera kiel ĉevalina

 Ĉevala teneristo (ἱπποκούριος [hipokoUrios])
En Sparto. Ekz. ĉe Paŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 3, [14.2] angle/greke france/greke Paŭzanio. Stranga elgreka traduko, ĉu ne?16/11/2014: mi ne trovis alian tradukon krom tiu kiu eliĝis el angla traduko de Greek–English Lexicon (Liddell, Scott & Jones) ĉi tie  

 Disvolvanto de la vegetaĵaro (Φυταλμίοs [futalmIos]);
En la urbo Trezeno. Ekz. ĉePaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [2], ĉapitro [32], [8] angle/greke france Paŭzanio.

 Helikona (Ἑλικωνίου [HelikonIou]);
En la urbo Helikeo estas sanktejo de la dio en AĥeoPaŭzanio , Priskribo de Grekio, Libro 7 pri la Aĥeo, ĉap. 24, [5] france angle/greke, ĉu la vorto estus specialformoVidu noto 3 tie ĉi   por helikea aŭ estis pri la Monton Helikonon en Beotio?

 Kiu havas Helikonan kaj la vasta Aigaso (ὅσθ᾽ Ἑλικῶνα καὶ εὐρείας ἔχει Αἰγάς [hOst' Helikona kaj eureIas Eĥei aigAs]);
Ekz. ĉe Homeraj himnoj. Ĉu tio priparolas la Monton Helikonon en Beotio kun la vorto Ἑλικῶνα aŭ la urbo Helikeo en Aĥeo ? Vidu notoj pri tio ĉi tie  ; Aigaso (Αἰγάς) estas la mita palaco de la dio kies Homero parolas en sia verko Iliado aŭ iu urbo, malaperita, en Eŭbeo aŭ alia en Aĥeo nomiĝis Αἴγιον [aIgion].

 Vastiga plenforto, (εὐρυσθενής [eurustenEs];
Ekz. ĉeHomero, iliado, libro 7, [455] angle Homero; εὐρυ-σθενής: εὐρυς signifas larĝan, vastiganp. 318, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901  , kaj σθενής forto, forto pro nombro de erop. 786, Vortaro Greka-Franca, Abrégé du dictionnaire GREC FRANÇAIS, Anatole Bailly, Librairie Hachette, 1901  .

 Granda dio, (μέγαν θεόν [mEgav teOv]);
Ekz. ĉe Homeraj himnoj. θεόν estas dio kvankam μέγαν signifas http://www.perseus.tufts.edu/hopper/morph?l=me%2Fgan&la=greek&can=me%2Fgan0&prior=*poseida/wta#lexicon egan, eble grandan aŭ noblan aŭ eĉ ĉefan.

 Taŭra (ταύρεος [taUreos])
Ekz. ĉe Heziodo, La ŝildo de Heraklo (Ἀσπὶς Ἡρακλέους), [104] france/greke angle Heziodo. Ĉar http://www.theoi.com/Cult/PoseidonCult2.html oni oferis taŭron, virbovon aŭ ĉar la marbordoj faris bonajn paŝtejon por bovoj.

 Hejma (δωματίτης [domatItns])
En Sparto. Ekz. ĉePaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 3, [14.7] angle/greke france/greke Paŭzanio.

 Ĉefaj Mitaĵoj 
Sendado de monstroj ofte estis armilo kion Posejdono uzis kontraŭ tiuj, kiuj ofendis lin. Kiam Hierakso tiel detaleme honoris Demetran, ke li forgesis kulti la maran dion, terura monstro estis sendita kontraŭ la teŭkroj. Alian li sendis kontraŭ Etiopio post kiam ĝia reĝino Kasiopeo orgojle asertis esti pli bela ol la nereidinoj. La divenisto Ammono konsilis tiam oferi la princinon Andromedon al giganto, sed fine ŝi estis salvita de Perseo, kiu ŝtonigis la monstron per la kapo de Meduzo. Alifoje, kiam la filo de Posejdono, Tezeo, petis lin venĝi la malfidelon de Hipolito, horora virbovo aperis el la maraj ondoj kaj timigis la ĉevalojn de la princo, kiu falis el la ĉaro kaj mortis.

Poste Uliso blindigis Polifemon, la dio longigis la revenon de la heroo al lia homo kaj mortigis ĉiuj kompaniuloj. Poste le milito kontraŭ la Titanoj, Zeŭso ĵetis tiuj en abismo kaj Posejdono fermiĝis tion kun bronzaj pordojHeziodo, Teogonio, [730], angle/greke france .

 Venĝo kontraŭ Minoo 
eta|150px|dekstra|Minotaŭro kun la kapo de taŭro kaj la korpo de homo; atika rondsubtenanta pentraĵo, ĉirkaŭ -515
La reĝo de la Kreto mortiĝis sen postulo. Minoo, kiu la reĝo akceptis tiam, ofertiĝis por regi. Sed tio estis rifuzita al li. Pruvigis lian dian subtenon, li oferis al Posejdono, kaj li petegis la dion sendi taŭron kiu kompreneble Minoo oferigos ĵus poste. Do aperis belan taŭron, Minoo reĝigis, kontrolis la marojn kaj mastriĝis la aliajn insulojn. Li vere ofertis iun taŭron al Posejdono sed li vole interŝanĝis la dian taŭron kun iu el sia grego. La mardio furiozigis trompiĝi. Li ne povas mortigi Minoo kiu estis filo de Zeŭso. Do li faris ke Pazifao, la edzino de Minoo, enamiĝis la beston. Helpe de Dedalo, atena inĝeniero, kiu faris lignan imitaĵon de la besto kie malekstere eniĝis Pazifao, la dia taŭron koitis la edzinon. Tiel naskiĝis infanon, duonhomo, duontaŭro, kiu nomiĝis Minotaŭro. Posejdono venĝis al Minoo Ekzemple Apolodoro, Biblioteko, Libro [3], [1.3] france france kaj greke  angle.

 Sekiĝo de la regiono Tesalio 
eta|150px|maldekstra|Ebenaĵo de Tesalio tra kiu la rivero Peneo.
La Tesalio ne estis tiam ebenaĵo fekunda. Ĝi estis montema lando kie troviĝis grandegan lakonStrabono, Geografio, Libro 9, ĉapitro 5 [2] france/greke angle/greke nutrita de riveroj malaltiĝas de la montoj. Tertremo okazis disiĝante la Monto Ossa (Όσσα) kaj la Monto Olimpo. Tiele, naskiĝis la valon Tempe (Tέμπη) tra kiu la monta akvo finis en la maro Egea. La riveroj kunigisHerodoto, Historioj, Libro 7 [129], france/greke angle/greke al la riverego Peneo trairante la novan valon, tial oni forgesis ilajn nomojn. Kiel la monta akvon permesiĝis flui, la ebenaĵo sekiĝis kaj restis nur kelkajn akvopuntojn. La tesalanoj diris ke estis Posejdono kiu rompis, per la frapo de sia tridentoFilostrato (gr. Φιλόστρατος, lat. Lucius Flavius Philostratus), Bildoj (gr. Εἰκόνες ; lat. Imagines), libro 2, [14] Tesalio angle france/greke, la montajn rokojn. La anoj kvalifikas al Posejdono kiel Petra (Πετραίος)Pindaro, Pitiaj Odoj, 138 angle/greke france/greke.

 Protektisto kontraŭ Pitono, li kaŝis la insulon Deloso 

IuHiginuso (Hyginus), Fabeloj (latine Fabulae), 140 (CXL), latine angle hispane malfrua poeziiga versio, ne faris Leton kiel la filino de la Titanoj Koio kaj Febio (Φοίϐη). Fore en la pasinteco, anstataŭe, Leto gravediĝis de Zeŭso kaj ŝi ekakuŝis la diajn ĝemelojn Apolonon kaj Artemison. Hera, la edzino de la diego Zeŭso, lernis la adulton de li. Ĵaluza, ŝi dekretis ke Leto devus akuŝis kie la suno ne brilas. La drako Pitono (filo de Gaja, la grundo) kiu tiam faris oraklaĵojn sur la monto Parnaso, proksime al la estonteca oraklejo de Delfo, elsciis la Letan naskitaron mortigos lin. Tial, kiam li vidis Leton gravedan, li sekvis ŝin por mortigi ŝin. Po la volo de Zeŭso, la vento Boreaso (Βορέας) transportis la titatidinon fore kaj konfidis ŝin al Posejdono. La mardio protektis ŝin ; Sed, por ne kontraŭi Hera, li kondukis Leton al la insulo Ortigia (Latina) kaj kovris ĝin per ondaro. Pitono ne trovis ŝin kaj reiris al la monto Parnaso. Do, Posejdono removi la insulon al la marsurfaco. Malfrue, oni nomiĝis tiun insulon Deloso.

Tie, Leto, apogata sur olivarbo, fine naskigis la du diojn al kiu Hefesto oferdonis sagojn kiel naskdonaco. Armita per tiuj, Apolono, kvar tagoj poste sian naskon, vengis sian patrinon mortigante Pitonon en la monto Parnaso. Tial Apolono alvokiĝis kiel Pitana kaj Posejdono savi Leto, Apolono kaj Artemiso.

 Partoprenis en la komploto kontraŭ Zeŭso kaj iĝis konstruiston de muro 
Ĝenitaj de la orgojlo de Zeŭso, kaj instigitaj de Hera, Posejdono kaj Apolono (aŭ AtenaHomero, Iliado, Kanto 1, [396 al 406] france/helene angle) iam ribeliĝis kontraŭ la reĝo de dioj, kaj sukcesis malliberigi lin per ŝnuroj. Tamen, Tetisa venis helpi lin, kaj konvinkis Briareon venis en la Olimpo (kun ankaŭ ĉiuj homoj el Aigaiov (Αἰγαίων᾽ ; Egea maro?) kaj liberigi la dion uzante samtempe siajn cent manojn ; Efektive, tiam li estis pli forta kaj la olimpa diaro haltiĝis time ilian komploton. Liberigite, Zeŭso, punis Posejdonon kaj Apolonon per unujara-Homero, Iliado, Kanto 21, [435 al 461] helene angle 
-Higinuso (Hyginus), Fabeloj (latine Fabulae), [89] latine angle  servado al la reĝo Laomedono de Trojo, kiu ordonis ilin konstruiEkzemple ĉe :
-Apolodoro, Biblioteko, Libro 2, [5.9] france kaj greke  angle
-Ovidio, Heroides (lat), [3.151] france/latine angle 
-Eŭripido, Andromaĥa, [1014] angle/greke france/greke muregon por sia urbo tial tiu lasta estis kelkafoje nomiĝasĉe Ovidio kvankam aliaj kiel Pindaro aŭ Apolodoro nur parolas pri Citadelo (Πέργαμον [Pergamon]) :
-Ovidio, Fasti (latina por Kalendaro), Libro 1, [520 al 530] france latine angle 
-Pindaro, Olimpiaj, VIII [50] greke kaj france aŭ same [42] ĉi tie angle/greke 
-Apolodoro, Biblioteko, Libro 2, [5.9] france kaj greke  angle La Citadelon de Posejdono (latine Neptunia Pergama). Iuj ankaŭ kunigis al ili EakonPindaro, Olimpiaj, VIII [40-61] greke kaj france aŭ same ĉi tie [30-46] angle/greke kies la parto de la muro kiu li elstaris estis la plej fragila kaj kie oni eniris perforte. Por alia, la dia duopo Posejdono kaj Apolono venis propravole, prenante la aspekton de du mortuloj, por provi la senmezuran kaj orgojlan insolenton Lia Hubriso (greke ὕϐρις) : Apolodoro, Biblioteko, Libro 2, [5.9] france kaj greke  angle de Laomedono. Homero konsideras nur Posejdono faris la muron kvankam Apolono paŝtis bovaron samtempe. Laomedono promesis al ili grandvaloran rekompencon. Tamen, kiam la laboro estis finita, Laomedono sentis sin tia protektita per la muroj, ke li rifuzis pagi ion al la dioj. Li ĵurrompis kaj forpelis diojn kaj krome minacis (kiel simplaj malliberuloj!) la du dioj ligi iliajn manojn kaj iliajn piedojn aŭ vendi ilin fore, eĉ ankaŭ ĵuris tranĉi iliajn orelojnHomero, Iliado, Kanto 21, [435 al 461] helene [http://www.theoi.com/Text/HomerIliad21.html angle. Aŭ laŭ aliaj, la reĝo donis iometon, aŭ la trojano ne oferis bovaroj naskiĝis dum tiu jaro kiel li tamen promesisHiginuso (Hyginus), Fabeloj (latine Fabulae), [89] latine angle. Venĝeme, Posejdono sendisApolodoro, Biblioteko, Libro 2, [5.9] france kaj greke  angle maran monstron Keton detrui Trojon, kiu ne estis tute libera de ĝi ĝis la alveno de Heraklo.

 La helpo al sia nevino Atena, kaj la morto de la nedankema kaj orgojla Ajakso 

Dum la kaptaĵo de la urbo Trojo, grekuloj mortigis, detruis. Ajakso, filo de Ojleo, la reĝo de Lokrido (Λοκρίς), seksperfortis la trojan princinon Kasandra, pastrino de la dio Apolono kiu estis refuginta dum la eventoj en la templo de la diino Ateno. Dum Ajakso tiris ŝin, Kasandra teniĝis al la statuo de la diino, kiu renversita, rigardis aliloke.
La malpia ago de Ajakso, timigis la grekulojn pri la venĝo de Atena por la sakrilegio en ŝia templo. Malgraŭ la avertoApolodoro, Biblioteko, Epitomo [5], [23] greke/angle de la devinisto Kalĥaso, La grekuloj foriris mare al ilia hejmoj kvankam Atena petis al sia onklo, Posejdono, levi ŝtormon. Por honori la filinon de lia glora frato Zeŭso, Posejdono akceptis kaj faris. Do, la ondo plialtiĝis, kaj senfine multigis ; Dumtempe, ventoj ĉirkaŭpelis la fragilajn grekajn ŝipojn. Multaj grekojn ne neniam revenis. Atena, filino de Zeŭso, uzis la fulmojn de sia patroVergilio, Eneado, Libro 1, [42] latine/france angle, kiu ĉiu lumiĝis la malluman ĉielon, kaj per ĝin ŝi detruis milparte la ŝipon de Ajakso kiu ŝiprompiĝis ĉirkaŭ Mikonos (Μύκονος) aŭ la insulo Eubeo. Li ankoraŭ vivis meze la akvon, ĉar, furiosa, Atena decidis nemortigi lin kaj daŭre suferigis lin sen kompato. Ajakso sukcesis atingi la rokon GurajHelene Γυραί, Guraj rokoj proksime la grekan insulon Nakso (Νάξος)    (Γυραί), danke PosejdononHomero, Odiseado, Libro 4, [492] france/greke angle. Sed tiam, orgojle, Ajakso, laŭdiĝis eskapiĝi la morton kvankam ĉiuj dioj unuigis iliajn fortojn. Aŭdis tia malpiaĵo, Posejdono, per sia tridento, frakasi la rokon kies unuparto marfalis kaj dispremis la heroon en la maro. Li mortiĝis kaj sia korpo pusiĝis de la marfluoj al la marbordo. Poste Tetiso engrundiĝis linApolodoro, Biblioteko, Epitomo [6], [6] greke/angle franceKointos Smyrnaios (Κόϊντος Σμυρναῖος), Posthomeraĵo ( greke Τὰ μετὰ τὸν Ὅμηρον ; Latine Posthomerica), Kanto 14, [~573 al ~641] angle france greke.

 Amisto entreprenema 
 Nasko dia de Tezeo 
IujPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 2, [33.1] angle france/greke diris ke Posejdono elhavis Tezeon el Etro kiam, inspiriĝis de la diino Atena, ŝi iris al la insulo Sfairia (Σφαιρία) (proksime la urbon Trezenon) kie troviĝis la tombon de la ĉarkondukto de Pelopso kies nomo estis Sfaero (Σφαίρο). Tial, trompita de la diino, ŝi staris templon pri Atena la Trompistino (Ἀπατουρία) kaj renomiĝis la insulon Sankta (Ἱερὰ) kaj ekde tiam la knabinoj de Trezeno, antaŭ edziĝi, tie, ili devis dediĉin ilian zonon.

 Kiel Posejdono renkontiĝis sian edzinon Amfitrito 
Posejdono renkontiĝis sian edzinon Amfitrito, Oceanidino aŭ Nereidino (tio ne estas klare), kiu, laŭ iuEustatio el Tesaloniko (Εὐστάθιος Θεσσαλονίκης), Komentoj pri la Homera Iliado kaj Odiseado (Παρεκβολαὶ εἰς τὴν Ὁμήρου Ἰλιάδα καὶ Ὀδύσσειαν), (?) 1458 linio 40-42 greke , dancis en la insulo Naksoso en la Cikladoj. Sed, ekzistas alia versio laŭ kiu Posejdono deziris edziĝi Amfitriton kiu preferis resti virga kaj do la Nereidinoj kaŝis ŝin. Fine, ŝi fuĝis ĉe la Titano Atlaso. Posejdono sendis multajn ulojn por retrovi ŝin. Unu de ili estis iun galantan Delfeno-n kiu serĉadis meze insulojn, fine trovis ŝin en la lasta, kaj li persvadis ŝin edzigi la mardion kiu li mem pagos la edziĝon. Por danki lian interulon, Posejdono metis lin en la ĉielo, tio estas grekuloj eksplikis la konstelacion de la Delfeno. Ankaŭ, la delfeno iĝis simbolon de la dio kaj tial Posejdono reprezentiĝas ofte kun delfenoj-Eratosteno, Konstelacioj (Katasterismoj, greke καταστερισμοί), pri la delfeno [31] greke france
-Higuniso, (Latine) Astronomica, Libro 2, [17] angle latine.

 Dum la troja milito 
 Li estis kontraŭ trojanoj kaj subtenis do grekaron 

Li estis por la grekuloj dum la troja milito, flanke de aliaj dioj kiel Hera, Atena, eĉ iamaniere Zeŭson. Li, die, kontraŭiĝis iujn olimpajn diojn kiel Apolono kiu flankiĝis Afroditon, Artemison... Tio milito estis mortemula konflikto kie la amplekso kondukis la diojn partopreni. La eventoj okazis for la Grekio, en la Troado, kie preskaŭ ĉiuj grekuloj levis kontraŭ la urbon Trojon atente por detrui ĝin. Aliaflanke, trojanoj kaj anatoliaj aliancanoj ankaŭ defendis la urbon.

Oni ne scias precise kial Posejdono manifestis tiel malamo al trojanoj, eble tio estas pro la malnova reĝo el trojo Laomedono kiu ne pagis Ekzemple Apolodoro, Biblioteko, Libro 2, [5.9] france angle salajron al li kaj Apolono : tiam ambaŭ kondamnita de Zeŭso poste ili komplotis kontraŭ li, la du dioj devis konstruiĝi la faman muron kiu ĉirkaŭiĝis la urbon Trojon. Tio ago de la urbreĝo furiozis la du diojn sed, kvankam Apolono sendis epidemion al trojanoj, li poste helpis ilin en la milito. Sed la posejdona venĝemo, malgraŭ ankaŭ plago el li, estis persistema kaj li daŭrigis sian malamecon ankoraŭ dum la plimalfrue troja milito.

La helpo dia de Posejdono formiĝisHomero, Iliado, Kanto 13 angle helene  remotivante grekulojn kiam la trojanoj sukcesis atingi la grekan kampon kaj kiam ili repuŝis la grekajn sturmojn senfine. Tiam grekuloj malantaŭpaŝis, la dio, per la voĉo de la ega greka devinisto Kalĥaso, parolis al la herooj Ajakso filo de Telamono kaj Ajakso filo de Ojleo kiel ankaŭ al la plejaĝula kreta reĝo Idomeneŭso (Ἰδομενεύς) kiu ĉiam manifestis ion venĝemon al trojanoj. Tiel, li ankaŭ reincitis aliaj junajn batalistojn... Li mem partoprenis al la batalo tra Idomeneŭso kaj mortigis la mortemulon Alkatooso (Ἀλκάθοος), bofrato de Eneo. La grekuloj fintrafis forĵeti trojajn batalistojn. Tiu batalo estis la pli danĝera kaj la lasta kies la grekuloj suferis. Ĝi ŝanĝis la militan sorton.

 Kalmiĝante sian flankaron 
Dum la troja milito disvolvis, Posejdono ŝajnis malplie aktive partoprenis al la eventoj kaj eĉ trankviliĝis la ardon de sia fratino Hera kontraŭ trojanoj por eviti ke la troja milito iĝu ankaŭ la dian militon vereHomero, Iliado, Kanto 20, [~142 al 156] angle helene .

 Savis heroojn 
Posejdono interalie savis la grekulon AntiloĥonHomero, Iliado, Kanto 13, [560] angle helene , sed, li savis ankaŭ la trojanon EneonHomero, Iliado, Kanto 20, [~273 al 353] angle helene , la rolulon de la Eneado. Tio eble montris la ŝanĝado de la dio, ne pri la trojanoj vere, sed prefere pri sia algreka subtenado...

 Elviŝas lokon por ĉiam 
 La insulo Atlantido 
La Atlantido estas insulo fore meze la maro Atlantiko, trans la heraklaj kolonoj. Estis grandega insulo kie reĝoj fundis imperion grandan kaj mirindan. La loĝantoj naskiĝis de Posejdono kaj de Klejto. La insulo estis riĉa, ĝi havas multaj krudmaterialoj kiel la enigma Oriĥalko kaj ili venigis kelkaj ankaŭ el ekstero. La insulo estis dividita en deke reĝlando reĝis de la dia Atlas kaj sia naŭ fratoj kaj poste de ilia postuloj. La ĉefurbo estis fasonita laŭ la leĝoj de Posejdono mem kiu la atlantidanoj adoregis, ofertante taŭron ĉiujare al li. Ĉi-tie grandegan statuon pri la dio estis. Iom post iom, la anoj senmoraligis, la divineco en ilin malaltiĝis pro la miksaĵon kun mortemuloj. Ili, tiam, fundis milite kolonioj kie ajn. Nur la Atenanoj povis rezisti milite kontraŭ ilin. Sed Zeŭso vidis kiel tiu raso posejdona malboniĝis, kaj decidis kunigi dioj pri tio. Nur dum unu tago kaj nokto fatala, tertremoj kaj inundoj detruis ĉion kaj la insulo malaperis sub la maro por ĉiam. Oni ne scias ĉu la insulo detruis de decido de Posejdono mem<ref>Platono Timeo & Kritiaso</ref>.

 Detruo de la urbo Helikeo 

Ionanoj kunigis en la sanktejo Panionio (Πανιώνιον) ĉirkaŭ la monto Mikale (nuntempe en Turkio). Sed, militoj okaziĝis en tiu regiono tial oni delokis la Panionon ĉirkaŭ Efezo prefere. Samtempe, oni konsultis la Pitian, kiu diris devi demiti la statuojn de la maljunaj altaroj de la urbo Helikeo, en Aĥeo. La urbo estis granda sanktejo de Posejdono, kaj estis iam ega loko de Ionanoj antaŭ ke ili, enpremitaj de Aĥeanoj, foriris. La Aĥeanoj kiu kontrolis tiam la urbon akcepti la ionanan peton. Sed malnova orakolaĵo timigis Helikeanojn. Ili rifuzis ke la statuoj aliĝis al Ionanoj. Plue, La urbanoj malpermesis Ionanoj oferadiĝis Posejdonon kaj tiel Helikeanoj sakrilegiis kontraŭ la dio kiu koleriĝis la malpian urbon kaj tertreme kaj inunde detruis la lokon. Tiel oni diris pri la malapero de la urbo Helikeo en la 4-a jarcento a.K.. Iu sugestas ke la evento inspiris parte Platonon por sia Atlantido http://www.helike.org/atlantis.shtml http://alternativearchaeology.jigsy.com/santorini-atlantis-of-the-aegean .

 La detruo de la greka kampo proksime Trojon 
Posejdono kolerigis kontraŭ la murojn kaj la turoj kiuj Arganoj staris antaŭ la urbo Trojo dum la milito, do li inundis ilin kun la maro de la Helesponto kiu etendi sur la marbordoj trojaj. Dum Zeŭso pluvigis kaj Apolono dikigis la riveroj el la monto Ida, la greka kampo ekdetruiĝis. Posejdono elstaris tertremon kiu malfermis la grundon de kie malpropra akvo
elfluis, la promontoro Sigeo helene Σίγειον, proksime Trojo. kaj ankaŭ la marbordoj proksimaj de Trojo tremis sub la koleron de la mardio ĝis tiam la muroj engrundiĝis kaj malaperis sub la sabloKointos Smyrnaios (Κόϊντος Σμυρναῖος), Posthomeraĵo ( greke Τὰ μετὰ τὸν Ὅμηρον ; Latine Posthomerica), Kanto 14, [659-fino de la kanto] angle france greke.

 Patronado konfliktaj 

Paradokse, Posejdono, kiel la dua plej grava dio, ne havas tiom urbaj patronadoj kaj ofte tiuj estis konfliktaj kaj al sia malfavoro.

 Fondiĝo de Ateno 
eta|maldekstra|200px|Posejdono kaj Atena konkuras pri la urbo Ateno sur itala gliptiko de la 13-a jarcento
Post akra konkuro kun Posejdono, la diino Atena iĝis patrono de la atika urbo Ateno. Tamen, la mara dio daŭrigis sian protekton sur la urbo, laŭ la formo de sia anstataŭanto, Ereĥteo. Pro tio, dum la Eskiroforio, la festo per kiu la atenanoj celebris la finon de la jaro, same la sacerdotoj de Atena kiel tiuj de Posejdono pocesiis subbaldakene ĝis Eleŭso.Walter Brukert, Homo Necans (1972) pp. 143-49.

Ambaŭ dioj postulis la urbon, sed por eviti kverelon ili interkonsentis, ke ambaŭ donu al la urbo donacon, por ke la loĝantaro elektu la plej utilan por ili. Do, Posejdono frapis la grundon per sia tridento, kaj spruĉigis fonton, sed ĝia akvo estis sala, do ne utila. Atena ofertis olivarbon, kaj plantis ĝin apud la fonto. Aliaj versioj asertas ke Posejdono ofertis ĉevalojn, tamen la atenanoj (pli precize, ilia reĝo Cekropo) preferis la donacon de Atena, kaj ŝian protekton, tial ke la arbo liveros al ili lignon, olivoleon kaj manĝaĵon. Pro tio Posejdono koleriĝis kaj sendis teruran inundon, kiu detruis la tutan Atikon.

La konkurado inter Atena kaj Posejdono estis reprezentata sur la okcidenta flanko de la Partenono, do tiu sceno iĝis la unua vidindaĵo, kiun vizitantoj spektas kiam ili alvenas tien. Laŭ Robert Graves kaj aliaj verkistoj, la mito de la lukto de la du dioj simbolis la konflikton inter la unuaj mikenaj loĝantoj kaj la postaj enmigrantoj.

 Trezeno 
eta|dekstra|Bronza monero de Trezeno kie la antaŭo montras Atenan kaj la malantaŭo la tridenton de Posejdono (-325 al -300)
Tiel oni enkadrigu aliajn disputoj inter ambaŭ dioj, ekzemple tiu, pri la patronado sur Trezeno, kiu okazis dum la regado de Altepo, filo de Posejdono. Ĉikaze, Posejdono kaj Atena volis la urbon ; Zeŭso ordonis ilin kunregi ĝin, por eviti pliajn malbonojn. Tial la Trezenanoj nomiĝis Atenan Polias ( Πολιάδα : urba) kaj Stenias (Σθενιάδα : forta), kaj ankaŭ Posejdono kiel reĝo. La malnova monero de la urbo havis simbolon de la du dioj
Paŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [2], ĉapitro [30] angle/greke ; france greke. Posejdono inundiĝis malgraŭ la regionon. La sala akvo de la maro detruis produktaĵoj el grundo. La plago ĉesis nur kiam trezenanoj ofertis al la dio kaj nomiĝis lin kiel Futalmios (Φυταλμίοs), disvolvanto de la vegetaĵaro. Ekstere la urbo, oni troviĝis templon pri la dio, kio rememorigis la eventonPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [2], ĉapitro [32], [8] angle/greke france.

 Korinto 
eta|dekstra|La monto de la Akrokorinto videbla malantaŭ la antikvaj ruinoj de Korinto.
Briareo ankaŭ enmiksis sin en disputo de Posejdono kun alia dio : Helioso. Ambaŭ konkuris pro la regiono ĉirkaŭ Korinto, kaj elektis Briareon arbitracianto. Li decidis ke Posejdono regu la terkolon kaj Helioso la supran parton de la urbo (la Akrokorinto). De tiam, la Istmo de Korinto inter la peloponeso kaj la eŭropa kontinento , apartenas je Posejdono, diris la Korintanoj. La geografiisto romia Paŭzanio aldonas ke tiu fabelo ankaŭ koniĝis de Atenanoj kiu inventis tiun fakte, laŭ li pensas, por altiĝi la gloron de la Atiko, la regiono de AtenoPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [2], ĉapitro [1] angle/greke ; france greke.

 Argo 
Same okazis kun la urbo Argo, postulita kaj de Hera kaj de Posejdono. Tiam, la arbitraciantoj estis la riveroj Inaĥo, Cefizo kaj Asteriono, kiuj donis la urbon al la edzino de Zeŭso. Venĝeme, Posejdono fine sekigis ilin, kaj de tiam malfacilas trovi fluantan akvon en Argolido : tiuj riveroj sekiĝis sumere kaj pleniĝis nur danke la pluvonPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [2], ĉapitro [15] angle/greke ; france/greke. Restis nur unu escepto: la danaidino Amimona kiu serĉigis akvon. Kiam ŝi lanĉis sagon al cervo, ĝi finiĝis al unu satiruso kiu violentis ŝin. Ŝi petis la helpon de Posejdono kiu foririgis la satiruson kaj ŝi promesis akcepti la amproponojn de la dio ; kun li, ŝi havis Naŭplio (Ναύπλιος). Kie tio okazis, la dio frapis la rokon kun sia tridento kaj akvo aperis (aŭ li petis Amimona detiris lian tridenton poste ĝi enrokiĝis kiam li forpelis la satiruson per ĝi). Pro tio li donacis al Amimona la ĉiamfluantajn fontojn de Lerno (aŭ la aminonaa rivero aŭ la aminonaa fontano kiu poste estis nomiĝis fontanoj de Lerno) Apolodoro, Biblioteko, Libro [2], [1.4] france kaj greke  angleHiginuso (Hyginus), Fabeloj (latine Fabulae), 169 (CLXIX) latine angle, 169a latine angle.

Stariĝis templon pri Posejdono Inundisto (Προσκλυστίος [prosklustIos]) kiu markis la limon kie Hera sukcesis haltigi la akvon ankaŭ sendita de Posejdono por inundi la region dum illia dia dualo por la urboPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro [2], ĉapitro [22] angle/greke ; france/greke.

 Naksoso 
La insulo de la Cikladoj kiu estas la pli granda kaj la pli alta de la egea insulo. Posejdono malsukcesisPlutarĥo, Sumposiakoj (greke Συμποσιακά), libro 9 [6] greke/france kontraŭ Dionizo, la dio pri la vino kaj la vito interalie.

 Delfo kaj Kalaŭrio 
eta|dekstra|Sanktejo de Posejdono ĉe Kalaŭrio (insulo Poros).La anoj de la urbo Trezeno, diris ke la insulo Kalaŭrio (insulero de Poros) kiu estas proksima, estis longtempe lando de Apolono kvankam la loko Delfo estis tiu de Posejdono. Iam la du dioj interŝanĝis tiel Kalaŭrio havis faman templon pri la mardio kie la pastrino estis juna virino kiu ne havas la edziĝan aĝon, kaj Apolono ricevis la famegan DelfoPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 2, [33.2] angle france/greke. Precize oni diris ke, en Delfo, Gaja, la grundo personigita, kaj Posejdono (ligita ankaŭ je la grundeco), ĉiu havas oraklon tie ĉi. Iam Gaja donis sian oraklon al la Titanino Temiso kiu tiam ĝin aldonis al Apolono kaj tiu ĉi donis Kalaŭrio al Posejdono por ricevi la alia parto de DelfoPaŭzanio, Priskribo de la Grekio, Libro 10, [10.6] angle ; france/grekeApolonio el Rodiso, Argonaŭtiko, Libro 3, [1243] france/greke angle.

 Egino 
La insulo estis proksime kaj longtempe konkuranto de la urbo Ateno. Ĉi tie, la insulo aliris al Zeŭso.

 Provizisto de eksterordinaraj kapabloj 
Li provizis kapablojn al siaj protektitoj. Tiuj nekumunaj povoj, certe diecaj, plejparte koncernis marecon :
 Periklimeno, la plejaĝulo de Neleo, la reĝo de la urbo Piloso havis havante nevenkeblan forton kaj ankaŭ la povon aliformiĝi en ion ajn Apolonio el Rodiso, Argonaŭtiko, Libro 1, [156 al 160] france/greke angle 
 Al sia filo Eŭfemo el Eŭropo, filino de la giganto Tituo (Τιτυός), Posejdono donas la kompetencon kuri sur la akvo nur malsekigante la plandon Apolonio el Rodiso, Argonaŭtiko, Libro 1, [179 al 184] france/greke angle 
 Oriono ankaŭ povis marŝi tra maro danke PosejdonoApolodoro, Biblioteko, Libro [1], [4.3] france/greke angle
 Kastoro kaj Polukso, la Dioskuroj, filoj de Zeŭso, Posejdono faris ilin kiel protektistoj de la ŝipistoj kaj plue la potenco mildigi tempestojnHomeraj himnoj, n. 32, Al Dioskuroj, france
 Oinopiono (Οἰνοπίων), por li, Posejdono konstruigas de Hefesto, subteran rifuĝon kvankam Oriono volis venĝigi ĉar Oinopiono blindiĝis linApolodoro, Biblioteko, Libro [1], [1.4] france angle

 Amantoj kaj idaro 
eta|dekstra|Posejdono kaj Amfitrito, de Jan Gossaert.
Posejdono edziniĝis Amfitriton, nimfo kaj antikva mardiino, filino de Nereo kaj Dorisa. Komence ŝi intencis resti virga, kaj forfuĝis al monto Atlaso. Posejdono sendis diversajn heroldojn por trovi kaj konvinki ŝin. Fine, kaj post longa debatado, delfeno sukcesis konvinki ŝin kaj eĉ organizi la nupton. Pro tio Posejdono dankeme surmetis la delfenon en la stelaro. Tamen, li ne estis fidela edzo, kaj de liaj adventuroj Posejdono estis patro de multaj grekaj herooj, inter kiuj la plej fama estis Tezeo. Konataj amrilatoj liaj estis:

 Mortemulino nomata Tiro iam enamiĝis de la oceanido Enipeo, malgraŭ ŝia geedziĝo kun Kreteo kaj la rifuzo de Enipeo. Posejdono profitis de tio por transformiĝi en Enipeo kaj amindumis ŝin. De ili naskiĝis la herooj Peliaso kaj Neleo.

 Kun lia propra nepino, Alopa, Posejdono estis patro de la atika heroo Hipotoonto. Sed kiam Kerkiono, patro de Alopa, eksciis pri la nasko de ŝia filino, li ordonis ŝian subterigadon. Tiam, Posejdono kompatis kaj transformigis ŝin en fonto, kiu spruĉas proksime de Eleŭso.

 Kiam lasciva satiro persekutadis Amimonan, Posejdono sukcesis savi ŝin, kaj de ilia amo naskis Naŭplio.

 La dek unuaj reĝoj de Atlantido (kvin ĝemelaj paroj) estis filoj de Posejdono kaj Klejto. La unua kaj plej grava nomiĝis Atlanto, kaj de li devenas la nomo de la insulo.

 Post seksperforti Cenan, Posejdono konsentis ŝian deziron iĝi viron.

 Posejdono iam eĉ persekutadis sian fratinon Demetran, kiu rifuzadis liajn amproponojn. Por ekskapi de sia persista frato, ŝi transformiĝis en ĉevalino kaj kaŝis sin inter ĉevalaro. Sed Posejdono malkovris tion, kaj adoptante liavice ĉevalan formon sukcesis unuiĝi al ŝi. De tio naskiĝis la ĉevalo Ariono, kiu kapablis paroli.

 Iam Posejdono kaj sia frato Zeŭso konkuris pro la amo de Tetiso. Sed ili cedis kiam Temiso (aŭ la moiroj aŭ Proteo) aŭguris ke la filo de Tetiso estos pli pova ol lia patro. Tiam, Zeŭso proponis sian nepon Peleon edzinigi ŝin, kaj pro tio ilia filo, Aĥilo estis pli forta kaj fama ol Peleo mem.

 Ankaŭ la gorgono Meduzo estis viktimo de la amoremo de Posejdono, kiu amoradis ŝin en la templo de Atena. Venĝeme, la diino transformis Meduzon en serpentharara monstro, kiu ŝtonigas ĉiujn kiuj kuraĝis rigardi ĝiajn okulojn. Kiam Perseo senkapigis ŝin, la du filoj de Posejdono, Pegazo kaj Krisaoro, aperis el la vundo.

 Posejdono ankaŭ havis samseksan amon: li iam enamiĝis de la juna Pelopso. Lia patro, la reĝo Tantalo murdis lin kaj servis lian karnon en bankedo por la dioj. Sed ĉiuj, krom Demetra, malkovris tion, punis Tantalon kaj unuigis la pecojn de Pelopso krom la ŝultro manĝitan de Demetra, kion ili anstataŭigis per alia el eburo. Revenante al la vivo, Pelopso iĝis amanto de Posejdono, kiu instruis al li multajn sekretojn kaj donis al li la ĉaron kun flugiloj kion Pelopso uzis por atingi geedziĝon kun Hipodamio.

 Filoj de Posejdono estis Tritono, la ciklopo Polifemo, la aloadoj kaj aliaj malpli konataj menciitaj en la suba listo.

 Aba
 Ergisko
 Agameda
 Aktoro
 Belo
 Diktiso
 Alkiono
 Antaso
 Etuzo
 Alopa
 Hipotoonto
 Tritono
 Alteo
 Anceo
 Amfitrito
 Bentesicima
 Roda
 Tritono
 Amimona
 Naŭplio Aretuzo
 Abaso
 Arna, Antiopo aŭ Melanipa
 Eolo
 Beoto
 Astipalea aŭ Altea
 Anceo
 Eŭripilo
 Kaliroa
 Miniaso
 Kalkinia
 Perato
 Kanaco
 Aleo
 Epopeo
 Hopleo
 Nireo
 Triopo
 Keleno
 Eŭripilo
 Liko Ceroesa
 Bicanta
 Ciona
 Kioso
 Klejto
 Amfero
 Atlaso (Atlantido)
 Aŭtoĥtono
 Azeso
 Diaprepeso
 Elasipo
 Eŭkmono
 Eŭmelo
 Mestoro
 Mneseo
 Klorisa
 Periklimeno
 Korcira
 Feakso Demetra
 Ariono
 Despojna
 Etra
 Tezeo
 Eŭrjalo
 Oriono
 Eŭrinomo
 Belerofono
 Eŭropo
 Eŭfemo
 Geo
 Anteo
 Karibdiso
 Halia
 Roda
 Hipotoa
 Tafioso
 Ifimedia Aloadoj: Oto y Efialto
 Kalico
 Cikno
 Keleno
 Keleno
 Kiana
 Kioso
 Krisogenio
 Krizeso
 Larisa
 Aĥeo
 Leisa
 Altepo
 Libio
 Belo
 Agenoro
 Lamia
 Lisianasa aŭ Anipo Busiriso
 Melia
 Amiko
 Meduzo
 Pegazo
 Krisaoro
 Melantea
 Irene
 Mideja
 Aspledono
 Mitilena
 Mitilo
 Molione
 Teato
 Peribea
 Naŭsitoo
 Pero aŭ Celuso
 Asopo Pireno
 Cenkriaso
 Ĥione
 Eŭmolpo
 Salamiso
 Cikreo
 Satiria
 Taranto
 Toosa
 Polifemo
 Tiro
 Neleo
 Peliaso (Nomo Nekonata)
 Agelo
 Amfimaro
 Aŭgiaso
 Cerciono
 Dercino
 Kimopolea
 Korimeto
 Kromo
 Evadna
 Lotisa
 Sinisa

 Posejdono en literaturo, arto kaj kulturo 
eta|Fontano de Neptuno(Neptunbrunnen) en Berlino.

En la helena arto, Posejdono kutime portas sian tridenton (antikva lanco de fiŝkaptistoj), kaj vojaĝas, ofte akompanata de delfinoj, per ĉaro tirata de hipokampoj aŭ de magiaj ĉevaloj, kiu kapablis kuri sur la mara akvo. Li loĝis en soberba palaco konstruita, sur la mara fundo, el koralo kaj gemoj.

En la Iliado de Homero, Posejdono helpas la grekojn, kaj kelkfoje aktive partoprenas la batalon kontraŭ la troja armeo. Tamen, li salvas Eneon kiam Aĥilo venkis lin. Post la konkero de Trojo, Posejdono daŭris malhelpi la vagantajn trojanojn, sed ne tiel kruele, kiel la diino Juno. La Eneido klarigas ke li eĉ helpis la trojan ŝiparon por ke ĝi ne estu sinkita de ŝi, kvankam kroma kialo por tion fari povus esti lia rifuzo permesi Junon agi en maraj aferoj.

Unu el la homeraj himnoj estas dediĉita al Posejdono. Ĝi temas pri mallonga alvoko al la dio, en kiu oni nomas lin ĉeval-dresanto, savanto de ŝipoj kaj, tiu, kiu movas la teron, dio de la maro kaj reganto de la monto Helikono kaj la vasta Aigaso interalie ; La teksto abundiĝas epitetojn. Fine, la himno ŝajnas alvokon por trankviligi la ŝipistojn kaj ilian parencon ĉar tiam ĉiuj ŝipvojaĝoj estis danĝeraj kaj timaj iniciatoj. Tio ne estas el la fama poeto Homero, fakte, oni ne scias kiu verkigis lin, sed la literatura stilo rememorigas la versojn de la aŭtoro de la Iliado :
Al Posejdono

Por vi Posejdono, granda dio, mi ekkantas,
Movisto de la grundo kaj de la malfekunda maro,
Dio de la maro, kiu Helikonon kaj la vastan Aigason vi havas.
Ambaŭ nu, ho Grundŝancelisto, dioj honoron disigis,
Dresisto de ĉevaloj kaj savisto de ŝipoj esti.
Saluton, Posejdono, ho grunda entenisto, je malluma hararo,
kaj, benata, bonkoron havante, ŝipantojn asistuTraduko helpe la anglan version ĉi-tie  kaj ankaŭ la francan .

 Kelkaj Nomigoj 
 Loknomoj kaj urboj 
 La malnova nomo de la ĉefurbo Pigadia en la greka insulo Karpathos, proksime de la Kreto, nomiĝis pri la dio tiel PoseidionPtolemeo, Geografio, Libro 5, [2.33] angla ekstrakto, aŭ Potidaion http://www.visitarkasakarpathos.gr/about-karpathos/history-of-karpathos  ;  http://www.dodekanisa.net/anemoesa/history.htm .
 La malnova itala urbo, latine Paestum fondiĝis de Grekuloj en la Granda Grekio (μεγάλη Ἑλλάς) kiel Poseidonia (Ποσειδωνία)Strabono, Geografio, Libro 5, ĉapitro 4 [13] angle.
 Groto de Neptuno, kaverno malkovrita proksime la urbon Algheron, en Sardio, en Italio en la 18-a jarcento.

 Scienco kaj tekniko 
 La algo Pozidonia (latine Posidonia oceanica).
 La satelito usona kaj franca, Topex/Poseidon en la angla kaj Topex/Poséidon en franca.

 Fontoj 
 Dictionnaire de la mythologie'' (eo: Vortaro pri la mitologio), Michael Grant/John Hazel, Marabout, 1999, ISBN 2-501-02636-5

 Eksteraj ligiloj 
  Artikolo pri Posejdono
  Sanktejoj, kultlokoj kaj epitetoj de Posejdono

 Vidu ankaŭ 
 Olimpaj dioj
 Neptuno, la romia dio origina
 Proteo (mitologio)
 4341 Posejdono

 Notoj kaj referencoj 

Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Kategorio:Kronidoj
Kategorio:Olimpaj dioj
Kategorio:Partneroj de Demetro
Kategorio:Batalantoj en la Troja milito ĉe la Aĥaja flanko
Kategorio:Posejdono
Kategorio:Maraj dioj de la helena mitologio
Kategorio:Mitaj seks-perfortuloj
Kategorio:Dioj en Iliado
Kategorio:Dioj en Odiseado
Kategorio:Roluloj de Metamorfozoj de Ovidio
Kategorio:Teraj dioj
Kategorio:Bestaj dioj
Kategorio:Akvaj dioj
Kategorio:Riveraj dioj