Nordokcidentaj Teritorioj

La Nordokcidentaj Teritorioj de Kanado (, , inuite: ᓄᓇᑦᓯᐊᖅ/nunatsiaq) estas la plej norda parto de Kanado. Ĉi tiu vasta regiono situas norde de Alberto kaj Saskaĉevano, oriente de Jukonio, kaj okcidente de Nunavuto. Ĝi inkludas kelkajn insulojn en la Arkta Oceano. 
Laŭ la stato de  en la teritorio vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Nordokcidentaj Teritorioj kuniĝis al la Konfederacio la 15-an de julio, 1870. La ĉefurbo estas Jelonajfo ( loĝantoj en ), sur la norda bordo de la Granda Slavia Lago.

La nuna ĉefministro de la Nordokcidentaj Teritorioj ekde la  estas . La komisiito, kiu formale reprezentas la britan monarkion, estas .

Inter 1770 kaj 1771, Samuel Hearne esploris pri la Coppermine kaj Slavea Riveroj, kaj pri la Granda Slavea Lago. En 1819, William Parry malkovris multajn insulojn en la Arkta Oceano. Inter 1903 kaj 1906, Roald Amundsen estis la unua homo por finfine malkovri la Nordokcidentan Pasejon, maran vojon norde de la nordamerika kontinento.

 Setlejoj 
 Inuvik
 Nanisivik
 Tuktoyaktuk

 Geografiaj elementoj 
 Golfo Amundsen (Arkto)