Mika Waltari

Mika WALTARI (naskiĝis la 19-an de septembro 1908 en Helsinko, mortis la 26-an de aŭgusto 1979 en Helsinko) estis finna verkisto, eble la plej tradukita kaj fama ekster la limoj de lia lando.

Kiel junulo li komencis verki poezion, kaj poste dediĉis sin al prozo. Post studado de filozofio li laboris kiel ĵurnalisto kaj fine kiel libera verkisto. En la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento li estis gvida persono de grupo Tulenkantajat (Portantoj de fajro), kies manifeston Hurmioituneet kasvot (Ekstaza vizaĝo) li eldonis en 1924 kune kun Olavi Paavolainen.
En 1931 li edziĝis al Marjatta Luukkonen.

Grandan sukceson akiris jam la unua romano Granda iluzio pri moralaj problemoj de la postmilita generacio. Sukcesaj estis ankaŭ spritaj detektivaj rakontoj pri komisaro Palmu. La plej grandajn sukcesojn li gajnis per la verkado de historiaj romanoj.

 Kelkaj verkoj 
 Suuri illusioni (1928, Granda iluzio)
 Isästä poikaan (1933-1935, De patro al filo)
 Vieras mies tuli taloon (1937, Fremdulo venas)
 Kuka murhasi rouva Skrofin? (1939, Kiu murdis s-inon Skrof?)
 Kaarina Maununtytär (1942)
 Sinuhe, egyptiläinen (1945, Egiptano Sinuhe)
 Mikael Karvajalka (1948, Miĥaelo Karvajalka, travivaĵoj de junulo dum la Luther-erao)
 Johannes Angelos (1952, pri falo de Konstantinopolo)
 Turms, kuolematon (1955, Senmorta Turms)
 Feliks onnellinen (1958, Feliks la feliĉa)
 Valtakunnan salaisuus (1959, Mistero de la regno)
 Ihmiskunnan viholliset (1964, Malamikoj de la homaro)
 Noita palaa elemään (Sorĉistino revenas, dramo)
 Nuori Johannes (1980, Obskura anĝelo)
 Kirjailijan muistelmat (1980, rememoroj de la verkisto)

 Vidu ankaŭ 
 Komisario Palmun erehdys, filmo
 4266 Waltari, asteroido
 4512 Sinuhe, asteroido

 Eksteraj ligiloj 

 Detala vivpriskribo  
 http://www.hejkal.cz/nakladatelstvi/autor.asp?18 
 http://waltari.lasipalatsi.fi/ 
 http://finn.republika.pl/  

Kategorio:Finnaj verkistoj