Αντόνιο Τεχέρο

Ο Αντόνιο Τεχέρο Μολίνα (Antonio Tejero Molina, 30 Απριλίου 1932 – 25 Φεβρουαρίου 2026) ήταν Ισπανός αντισυνταγματάρχης της Πολιτοφυλακής (Guardia Civil). Υπήρξε η πιο εξέχουσα μορφή της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος κατά της νεοσύστατης δημοκρατικής ισπανικής κυβέρνησης στις 23 Φεβρουαρίου 1981, όταν εισέβαλε στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων με 200 ένοπλους πολιτοφύλακες. Για τον λόγο αυτό, καταδικάστηκε σε τριάντα χρόνια φυλάκιση για το έγκλημα της τετελεσμένης στρατιωτικής εξέγερσης, με την επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής· είχε προηγουμένως συλληφθεί για τη συμμετοχή του στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος κατά την Επιχείρηση Γαλαξίας το 1978.

 Πρώτα χρόνια 
Ο Τεχέρο γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1932 στο Αλαουρίν ελ Γκράντε, στην επαρχία της Μάλαγα, στην Ισπανία. Οι γονείς του είχαν μετακομίσει εκεί λίγο πριν γεννηθεί ο Τεχέρο και ο πατέρας του άρχισε να εργάζεται σε ένα στρατιωτικό φυλάκιο. Η οικογένεια πέρασε εκεί τα πρώτα χρόνια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.

 Στρατιωτική σταδιοδρομία 
Εισήλθε στην Guardia Civil στη Γενική Στρατιωτική Ακαδημία στη Σαραγόσα στις 23 Ιουλίου 1951. Ο Τεχέρο προήχθη σε υπολοχαγό το 1955, παραμένοντας σε υποχρεωτική άδεια στη Μελίγια. Τον Ιανουάριο του 1956 ανέλαβε οικειοθελώς τη διοίκηση της γραμμής Καπεγιάδες στην Καταλονία. Προήχθη σε λοχαγό το 1958 και τοποθετήθηκε στην επαρχία της Ποντεβέδρα, όπου παρέμεινε μέχρι το 1960, όταν μετατέθηκε, κατόπιν δικού του αιτήματος, στην επαρχία της Μάλαγα.

Το 1963 προήχθη σε ταγματάρχη και υπηρέτησε στο Λας Πάλμας ντε Γκραν Κανάρια και στο Μπαδαχόθ.

Το 1974 έγινε αντισυνταγματάρχης, υπηρετώντας ως επικεφαλής της Διοίκησης (Comandancia) στη Βασκική επαρχία της Γκιπούθκοα, αλλά αναγκάστηκε να ζητήσει μετάθεση σε άλλη περιοχή όταν έγιναν γνωστές οι δημόσιες δηλώσεις του κατά της βασκικής σημαίας, της Ικουρρίνια. Για τα επιτεύγματά του στη Χώρα των Βάσκων και στην καταπολέμηση της ETA, ονομάστηκε Αρχηγός του Επιτελείου Σχεδιασμού της Πολιτοφυλακής στη Μαδρίτη. Όμως, κατά τη διάρκεια της καριέρας του, είχε αρχίσει επίσης να συσσωρεύει ένα ιστορικό ανυπακοής. Οι μαχητές της ETA τοποθετούσαν βόμβες σε Ικουρρίνιες· όταν οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να αφαιρέσουν τη σημαία, η οποία είχε απαγορευτεί το 1938 κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Φράνκο, οι βόμβες εξερρήγνυντο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο αρκετών αξιωματικών της Guardia Civil. Όταν η απαγόρευση της Ικουρρίνια ανακλήθηκε το 1977, ο Τεχέρο έστειλε τηλεγράφημα στη Μαδρίτη ρωτώντας αν έπρεπε να αποδώσει τιμές στη σημαία. Στη Μάλαγα, διέταξε ή συμμετείχε ενεργά σε μια στρατιωτική ανάπτυξη γύρω από την πόλη κατά τη διάρκεια της κατάσχεσης μιας σημαίας.

Το 1978 ο Τεχέρο, μαζί με τον αστυνομικό λοχαγό Ρικάρδο Σάενθ δε Ινεστρίγιας Μαρτίνεθ και έναν συνταγματάρχη του Γενικού Επιτελείου Στρατού, του οποίου το όνομα δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ, επιχείρησαν πραξικόπημα, γνωστό ως Επιχείρηση Γαλαξίας. Ο Τεχέρο καταδικάστηκε σε σύντομη ποινή φυλάκισης για στάση μετά την κατάρρευση της απόπειρας. Παρέμεινε στη φυλακή για επτά μήνες και επτά ημέρες.

Απόπειρα πραξικοπήματος του 1981

Στις 23 Φεβρουαρίου 1981 ο Τεχέρο εισέβαλε στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, την κάτω βουλή του Ισπανικού Κοινοβουλίου, με 150 μέλη της Guardia Civil και στρατιώτες σε μια απόπειρα πραξικοπήματος, και κράτησε τους βουλευτές ομήρους για περίπου 22 ώρες. Εισέβαλε στην αίθουσα φωνάζοντας τη διαταγή "Ακίνητοι όλοι!" και "Όλοι στο έδαφος!" (¡Quieto todo el mundo! και ¡Al suelo todo el mundo! στα ισπανικά) πριν πυροβολήσει στην οροφή, ωθώντας αρκετούς στρατιώτες να πυροβολήσουν επίσης. Γύρω στα μεσάνυχτα, όταν έγινε σαφές ότι καμία άλλη στρατιωτική μονάδα δεν είχε προσχωρήσει στην απόπειρα πραξικοπήματος, ο Βασιλιάς Χουάν Κάρλος Α΄ απηύθυνε διάγγελμα από την τηλεόραση καταδικάζοντάς το και ζητώντας τη διατήρηση του νόμου και τη συνέχιση της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Την επόμενη μέρα, οι ηγέτες του πραξικοπήματος παραδόθηκαν και συνελήφθησαν από την αστυνομία.

Η δίκη κατά των συνωμοτών ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου 1982 και ο Τεχέρο καταδικάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 22 Απριλίου 1983 σε 30 χρόνια φυλάκιση για τετελεσμένη στρατιωτική εξέγερση και την επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής. Μια αδελφότητα ζήτησε την απονομή χάριτος, αλλά παρά την υποστήριξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η κυβέρνηση την απέρριψε με το σκεπτικό ότι ο Τεχέρο δεν είχε μετανοήσει, κι έτσι παρέμεινε στη φυλακή μέχρι το 1993, οπότε του χορηγήθηκε υφ' όρον απόλυση.

 Ζωή μετά την καταδίκη 
Ενώ βρισκόταν στη φυλακή μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Τεχέρο ίδρυσε το κόμμα Ισπανική Αλληλεγγύη για να συμμετάσχει στις γενικές εκλογές του 1982· αν εκλεγόταν, θα αποκτούσε βουλευτική ασυλία. Με ένα πανεθνικό σύνολο 28.451 ψήφων (0,14% των ψήφων), το κόμμα απέτυχε να λάβει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Ο Τεχέρο αποφυλακίστηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1996, όντας ο τελευταίος από τους συμμετέχοντες στο πραξικόπημα που αφέθηκε ελεύθερος, έχοντας εκτίσει 15 χρόνια στη στρατιωτική φυλακή του Αλκαλά ντε Ενάρες. Εγκαταστάθηκε στο Τόρε ντελ Μαρ στην επαρχία της Μάλαγα. Το 2006 έγραψε στην εφημερίδα Melilla Hoy, ζητώντας δημοψήφισμα για τις προτάσεις του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (PSOE) που παραχωρούσαν νέο καθεστώς αυτονομίας στην Καταλονία. Το 2006 ο Τεχέρο παρέστη σε μια εκδήλωση τιμής για τον πρώην Χιλιανό δικτάτορα Αουγούστο Πινοσέτ, ο οποίος είχε πεθάνει. Το 2009 ο γιος του Τεχέρο, Ραμόν Τεχέρο Ντίεθ, έγραψε στη συντηρητική εφημερίδα ABC περιγράφοντας τον πατέρα του ως έναν ειλικρινή θρησκευόμενο άνθρωπο που προσπαθούσε να κάνει το καλύτερο για την Ισπανία.

Το 2018 ο Τεχέρο διέμενε στη Μαδρίτη και στο Τόρε ντελ Μαρ, και ζωγράφιζε πορτρέτα και τοπία. Στις 23 Φεβρουαρίου 2018 παρέστη στην κηδεία της 1ης Δούκισσας του Φράνκο. Στις 29 Μαΐου 2018 κυκλοφόρησε μια φήμη για τον θάνατο του Τεχέρο, την οποία χαιρέτισαν Ισπανοί στρατιωτικοί βετεράνοι και υποστηρικτές, αλλά διαψεύστηκε γρήγορα από τον γιο του.

Στις 24 Οκτωβρίου 2019, σε ηλικία 87 ετών, ο Τεχέρο συμμετείχε σε διαμαρτυρία κατά της εκταφής των λειψάνων του Φρανθίσκο Φράνκο από το μνημείο της Κοιλάδα των Πεσόντων και της επαναταφής τους στη Μαδρίτη.Spanien: Des Diktators allerletzte Ruhe (στα γερμανικά) 24 Οκτωβρίου 2019

 Προσωπική ζωή και θάνατος 
Ο Τεχέρο παντρεύτηκε την Κάρμεν Ντίεθ Περέιρα, δασκάλα και κόρη πολιτοφύλακα, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά. Κάποια από τα παιδιά της και δεκαέξι εγγόνια είναι πολιτοφύλακες ή είναι παντρεμένοι με στρατιωτικούς αξιωματικούς.

Στις 23 Οκτωβρίου 2025 διαδόθηκε πάλι η είδηση ότι ο Τεχέρο είχε πεθάνει. Ο γιος του διέψευσε τον θάνατο του Τεχέρο, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση.

Ο Τεχέρο πέθανε στις 25 Φεβρουαρίου 2026 στο σπίτι του στην Αλζίρα της επαρχίας της Βαλένθια, σε ηλικία 93 ετών, την ίδια ημέρα που η ισπανική κυβέρνηση αποχαρακτήρισε έγγραφα σχετικά με το αποτυχημένο πραξικόπημά του.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κατηγορία:Ισπανοί