Αλεξάντρ Βοϊέικοφ

Ο Αλεξάντρ Ιβάνοβιτς Βοϊέικοφ (, 20 Μαΐου 1842 – 9 Φεβρουαρίου 1916) ήταν Ρώσος μετεωρολόγος που συνετέλεσε στην ίδρυση μετεωρολογικών σταθμών ανά τη Ρωσία. Είχε ερευνητικά ενδιαφέροντα για την αλληλεπίδραση των μετεωρολογικών φαινομένων και για τη μακρόχρονη εξέλιξη του κλίματος. Περιέγραψε μια μεγάλη περιοχή υψηλών βαρομετρικών πιέσεων που εκτεινόταν από τη Σιβηρία στη νοτιοδυτική Ευρώπη, ένα φαινόμενο που σήμερα είναι γνωστό με το επώνυμό του ως «άξονας Voeykov».

Ο Βοϊέικοφ γεννήθηκε στη Μόσχα και έμεινε ορφανός από πατέρα σε ηλικία 5 ετών, οπότε και ο Αλεξάντρ ανατράφηκε από τον αδελφό της μητέρας του, τον Μερβάγκο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως και μετά επιμορφώθηκε στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης, του Βερολίνου και τελικώς στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, από όπου και πήρε διδακτορικό το 1865 με τίτλο διδακτορικής διατριβής Über die direkte Insolation und Strahlung an verschiedenen Orten der Erdoberfläche. Μετά και από ταξίδια στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία, ο Βοϊέικοφ διορίσθηκε γραμματέας στη μετεωρολογική επιτροπή και το 1870 ασχολήθηκε με τη σχεδίαση ενός συστήματος μετεωρολογικών σταθμών. Το 1887 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρουπόλεως και το 1891 ίδρυσε το επιστημονικό περιοδικό Meteorologicheskü vestnik. Μεταξύ των συνεισφορών του Βοϊέκοφ στην επιστήμη συγκαταλέγεται η μελέτη του ισοζυγίου εξατμίσεως, εισροών και εκροών των ποτανών για τη διακρίβωση κλιματικών τάσεων.

Παραπομπές

Κατηγορία:Ρώσοι μετεωρολόγοι