Εδουάρδος Ερρίκος Χάουαρντ

Ο Εδουάρδος Ερρίκος Χάουαρντ, αγγλ.: Edward Henry Howard (13 Φεβρουαρίου 1829 – 16 Σεπτεμβρίου 1892) ήταν Άγγλος καθολικός ιερέας και αρχιεπίσκοπος, ο οποίος χειροτονήθηκε καρδινάλιος το 1877.   Ήταν συγγενής των δουκών του Νόρφολκ.

Ο πάπας Φραγκίσκος είναι ως επίσκοπος 7ος στη σειρά χειροτονίας από τον επίσκοπο Εδουάρδο Ερρίκο..

 Ο βίος του 
Ο Χάουαρντ ήταν γιος του Εδουάρδου Τζάιλς Χάουαρντ, από τον γάμο του με την Φράνσις Άννα Χένετζ, και σπούδασε στο Κολέγιο Σαιντ Μαίρυ στο Όσκοτ. Ο πατέρας του ήταν γιος του Εδουάρδου Καρόλου Χάουαρντ, νεότερου αδελφού του Βερνάρδου Χάουαρντ 12ου δούκα του Νόρφολκ.  Η αδελφή του πατέρα του, Ιουλία Βαρβάρρα Χάουαρντ, ήταν παντρεμένη με τον Ερρίκο Στάφορντ-Τζέρνινγκχαμ 9ο βαρόνο του Στάφορντ, από το 1829 μέχρι το τέλος της το 1856. 

Μετά από μία σύντομη θητεία ως αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού με τους Ναυαγοσώστες, κατά τη διάρκεια της οποίας διοικούσε το απόσπασμα που συνόδευε τη νεκροφόρα στην κηδεία του δούκα του Ουέλινγκτον το 1852,  ο Χάουαρντ παραιτήθηκε από τη θητεία του για να σπουδάσει ιεροσύνη στην Ακαδημία Ευγενών Εκκλησιαστικών στη Ρώμη, και χειροτονήθηκε ιερέας το 1854. Υπηρέτησε ως ιεραπόστολος στην Γκόα της Πορτογαλικής Ινδίας. Μετά την επιστροφή του στη Ρώμη, συνέχισε να εργάζεται με Άγγλους που επιθυμούσαν να μεταστραφούν από τον Αγγλικανισμό στον Καθολικισμό. Τον Ιούνιο του 1871 έγινε τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος Νεοκαισαρείας in partibus, και βοηθός επίσκοπος του καρδινάλιου επισκόπου του Φρασκάτι.

Ο Χάουαρντ προήχθη σε καρδινάλιο-ιερέα του Σάντι Τζοβάννι ε Παόλο στις 12 Μαρτίου 1877, και το 1878 διορίστηκε Προστάτης του Αγγλικού Κολεγίου στη Ρώμη, ενός ιδρύματος στο οποίο αργότερα άφησε την πολύτιμη βιβλιοθήκη του. Για περίπου έναν χρόνο, ήταν παπικός απεσταλμένος στην Γκόα της Ινδίας, για να διαπραγματευτεί μεταξύ των βρετανικών και των πορτογαλικών αρχών την επίλυση των προβλημάτων, που αφορούσαν την εκκλησιαστική κυβέρνηση της επαρχίας της Γκόα. Ήθελε να γίνει ιεραπόστολος στην Ανατολή, αλλά ο πάπας Πίος Θ΄ επέμεινε να παραμείνει στη Ρώμη. Υπηρέτησε στην ποιμαντική διακονία στη Ρώμη ως εξομολόγος των φτωχών και των στρατιωτών. Τον Δεκέμβριο του 1881 έγινε αρχιερέας της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Στις 24 Μαρτίου 1884 έγινε καρδινάλιος-επίσκοπος της προαστιακής επισκοπής του Φρασκάτι.

Λόγω επιδείνωσης της υγείας του, αποσύρθηκε στο Μπράιτον λίγο πριν από το τέλος του, το οποίο συνέβη στις 16 Σεπτεμβρίου 1892. Είναι θαμμένος στο παρεκκλήσιο ΦιτςΆλαν στο Άρουντελ του Δυτικού Σάσεξ.

 Τιμητικές διακρίσεις 
 Knight Grand Cross of the Royal Order of Kalākaua I, 1881

 Αναφορές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ντάντλεϊ Μπάξτερ, Κάρντιναλς της Αγγλίας, σελίδες 82–85
 Νέα Ζηλανδική Πινακίδα, Ο Νέος Άγγλος Καρδινάλιος
 Τζον Μάρτιν Ρόμπινσον, Ο Δούκας του Νόρφολκ, Μια ιστορία για την πεντηκοστή επέτειο

Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)