Ρογήρος ντε Μόουμπρεϋ (απεβ. 1188)

Ο σερ Ρογήρος ντε Μόουμπρεϋ, αγγλ.: sir Roger de Mowbray ( – 1188) ήταν Αγγλο-Νορμανδός μεγιστάνας. Κατείχε σημαντικές αγγλικές γαιοκτημονίες. Υποστηρικτής του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας, με τον οποίο συνελήφθη στη μάχη του Λίνκολν το 1141, επαναστάτησε εναντίον του Ερρίκου Β΄. Ίδρυσε πολλά θρησκευτικά ιδρύματα στο Γιόρκσιρ.  Συμμετείχε στη Β΄ Σταυροφορία και αργότερα επέστρεψε στους Αγίους Τόπους, όπου συνελήφθη και απεβίωσε το 1187.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Ρόογήρος ήταν γιος του Νάιτζελ ντ'Ωμπινύ και της 2ης συζύγου του, Γκάντρεντα ντε Γκουρνέ. "Roger de Mowbray". Cistercians in Yorkshire Project. Retrieved 23 February 2013.

Μετά το τέλος του πατέρα του το 1129, έγινε κηδεμόνας του στέμματος.  Με έδρα το Θιρσκ με τη μητέρα του, όταν ενηλικιώθηκε το 1138, ανέλαβε την κυριότητα των εδαφών που είχε παραχωρήσει στον πατέρα του ο Ερρίκος Α΄ τόσο στη Νορμανδία -συμπεριλαμβανομένου του Μόνμπρεϋ από το οποίο θα υιοθετούσε το επώνυμό του- όσο και των σημαντικών ιδιοκτησιών στο Γιόρκσιρ και γύρω από το Μέλτον. 

 Σταδιοδρομία υπό τον Στέφανο 
Λίγο αργότερα, το 1138, συμμετείχε στη Μάχη του Στάνταρντ εναντίον των Σκώτων, και σύμφωνα με τον Έλρεντ του Ρίεβολξ, αθωώθηκε έντιμα. 

Έκτοτε, η στρατιωτική τύχη του Ρογήρου ήταν ανάμεικτη. Ενώ αναγνωρίστηκε ως ικανός και αξιόλογος μαχητής, γενικά βρέθηκε στην πλευρά των ηττημένων στις επόμενες μάχες του. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναρχίας στη βασιλεία τού Στεφάνου, αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον Στέφανο στη μάχη του Λίνκολν το 1141. 

Λίγο μετά την απελευθέρωσή του, ο Ρογήρος νυμφεύτηκε την Αλίκη ντε Γκαντ (απεβ.  ), χήρα του Iλμπέρ ντε Λασύ και κόρη του Βαλτέρ ντε Γκαντ. Ο Ρογήρος και η Aλίκη απέκτησαν δύο γιους, τον:
 Nάιτζελ και τον:
 Ροβέρτο. 
 Γουλιέλμος κύριος του Μόουμπρεϋ.
Ο Ρογήρος είχε επίσης τουλάχιστον μία:
 κόρη. Ο Ρογήρος δώρισε τα εδάφη του στο Γκράνβιλ στο Αβαείο των Κυριών στην Καέν, όταν αυτή έγινε μοναχή εκεί. 

Το 1147 ήταν ένας από τους λίγους Άγγλους ευγενείς, που συμμετείχαν με τον Λουδοβίκο Ζ΄ της Γαλλίας στη Β΄ Σταυροφορία. Round, John Horace (1911). In Chisholm, Hugh (ed.). Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα έκδοση 11. Vol. 18 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 948; see second para. Roger, a great lord with a hundred knights' fees, was captured with King Stephen at the battle of Lincoln, joined the rebellion against Henry II. (1173), founded abbeys, and went on crusade Κέρδισε περαιτέρω αναγνώριση, σύμφωνα με τον Ιωάννη του Χέξαμ, νικώντας έναν Μουσουλμάνο ηγέτη σε μονομαχία.

 Σταδιοδρομία υπό τον Ερρίκο Β΄ 
Ο Ρογήρος υποστήριξε την Εξέγερση του 1173-74 εναντίον του Ερρίκου Β΄, και πολέμησε με τους γιους του, Νάιτζελ και Ροβέρτο, αλλά ηττήθηκαν στο Κινάρντφερυ, στο Κίρκμπυ Μάλζεαρντ και στο Θιρσκ. 

Ο Ρογήρος έφυγε ξανά για τους Αγίους Τόπους το 1186, αλλά αντιμετώπισε περαιτέρω ατυχίες, καθώς αιχμαλωτίστηκε στη Μάχη του Χαττίν το 1187.  Τα λύτρα του έγιναν δεκτά από τους Ναΐτες, αλλά απεβίωσε λίγο αργότερα, και σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, τάφηκε στην Τύρο της Παλαιστίνης. Υπάρχει, ωστόσο, κάποια διαμάχη γύρω από το τέλος του, την ταφή και τον τόπο τελικής ανάπαυσής του.  

 Υστεροφημία 
Ο Μόουμπρεϋ ήταν σημαντικός ευεργέτης και υποστηρικτής αρκετών θρησκευτικών ιδρυμάτων στο Γιόρκσιρ, συμπεριλαμβανομένου του αβαείου Φάουντενς. "Roger de Mowbray". Cistercians in Yorkshire Project. Retrieved 23 February 2013.  Μαζί με τη μητέρα του προστάτευσε τους μοναχούς του Κάλντερ, οι οποίοι διέφυγαν από τους Σκώτους το 1138, και υποστήριξε την εγκατάστασή τους στο αβαείο Μπάιλαντ το 1143. Αργότερα το 1147 διευκόλυνε τη μετεγκατάστασή τους στο Κόξγουολντ.

Το 1127 ίδρυσε το Κιστερκιανό αβαείο στο Βιλέρ-Κανιβέ.  

Ο Ρογήρος έκανε μία γενναιόδωρη δωρεά δύο καρουκάτων γης (περίπου 240 έικρ, 971 στρέμματα), ενός σπιτιού και δύο μύλων στο Τάγμα του Αγίου Λαζάρου, με έδρα το Νοσοκομείο Μπάρτον Σαιντ Λάζαρους στο Λέστερσιρ, μετά την επιστροφή του από τις σταυροφορίες το 1150.  Ο εξάδελφός του Γουλιέλμος ντ'Ωμπινύ 1ος κόμης του Άρουντελ και η σύζυγός του Αντελίζα του Λόυβαίν, χήρα του βασιλιά Ερρίκου Α', ήταν από τους πρώτους προστάτες του τάγματος, και σε συνδυασμό με τις εμπειρίες του Ρογήρου στους Αγίους Τόπους, μπορεί να ενθάρρυναν τη φιλανθρωπία του.  Η οικογένειά του συνέχισε να υποστηρίζει το Τάγμα για πολλές γενιές, και το οικόσημο των Μόουμπρεϋ με τον χρυσό λέοντα υιοθετήθηκε από το Νοσοκομείο Μπάρτον Σαιντ Λάζαρους μαζί με τον πιο συνηθισμένο πράσινο σταυρό τους.  

Υποστήριξε επίσης τους Ναΐτες Ιππότες και τους έδωσε γη στο Γουόρικσιρ, όπου ίδρυσαν τον Ναό Μπάλσαλ. 

Συνολικά, στον Ρότζερ αποδίδεται η βοήθεια στην ίδρυση 35 εκκλησιών. 

Η Οικογένεια Μόουμπρεϋ, ο πρεσβύτερος κλάδος του οποίου θα γινόταν οι βαρόνοι Μόουμπρεϋ, καταγόταν από τον γιο του Ρογήρου, Νάιτζελ, ο οποίος απεβίωσε σε σταυροφορία στην Άκρα το 1191. 

Πρόγονοι

 Δείτε επίσης 
 Οίκος του Μόουμπρεϊ

 Αναφορές 

Παραπομπές

 Απόδοση
 Tait, James (1891). "Mowbray, Roger de" . In Stephen, Leslie; Lee, Sidney (eds.). Dictionary of National Biography. Vol. 25. London: Smith, Elder & Co.

Κατηγορία:Οικογένεια Μόουομπρεϋ