Χάμφρεϊ Στάφορντ, 1ος δούκας του Μπάκιγχαμ

Ο Χάμφρεϊ Στάφορντ, 1ος δούκας του Μπάκιγχαμ, 6ος κόμης του Στάφορντ, 7ος βαρόνος Στάφορντ, αγγλ.: Humphrey Stafford, 1st Duke of Buckingham, 6th Earl of Stafford, 7th Baron Stafford (15 Αυγούστου 1402 – 10 Ιουλίου 1460) από το Κάστρο Στάφορντ στο Στάφορντσιρ, ήταν Άγγλος ευγενής και στρατιωτικός διοικητής στον Εκατονταετή Πόλεμο και στους Πολέμους των Δύο Ρόδων. Μέσω της μητέρας του είχε βασιλική καταγωγή από τον βασιλιά Εδουάρδο Γ΄, τον προπάππο του, ενώ από τον πατέρα του κληρονόμησε, σε νεαρή ηλικία, την κομητεία του Στάφορντ. Με τον γάμο του με μία κόρη του Ραλφ κόμη του Γουέστμορλαντ, ο Χάμφρεϊ είχε συγγένεια με την ισχυρή οικογένεια Νέβιλ, και με πολλά από τα κορυφαία αριστοκρατικά σπίτια της εποχής. Εντάχθηκε στην αγγλική εκστρατεία στη Γαλλία με τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ το 1420. Μετά το τέλος του Ερρίκου Ε΄ δύο χρόνια αργότερα, έγινε σύμβουλος του νέου βασιλιά, του εννέα μηνών Ερρίκου ΣΤ΄. Ο Στάφορντ έδρασε ως ειρηνοποιός κατά τη διάρκεια της πολιτικής των φατριών της δεκαετίας του 1430, όταν ο Χάμφρεϊ δούκας του Γκλόστερ, ανταγωνίστηκε με τον καρδινάλιο Ανρί Μπωφόρ για την πολιτική κυριαρχία. Ο Στάφορντ συμμετείχε επίσης στην τελική σύλληψη του Γκλόστερ το 1447.

Ο Στάφορντ επέστρεψε στην γαλλική εκστρατεία κατά τη δεκαετία του 1430 και για την αφοσίωσή του προήχθη από κόμης του Στάφορντ σε δούκα του Μπάκιγχαμ. Περίπου την ίδια εποχή, η μητέρα του απεβίωσε. Καθώς μεγάλο μέρος της περιουσίας του -όπως και η προίκα της- βρισκόταν προηγουμένως στα χέρια της, ο Χάμφρεϊ από μειωμένο εισόδημα στα πρώτα του χρόνια έγινε ένας από τους πλουσιότερους και ισχυρότερους γαιοκτήμονες στην Αγγλία. Οι γαίες του εκτείνονταν σε μεγάλο μέρος της χώρας, από την Ανατολική Αγγλία μέχρι τα Ουαλικά Σύνορα. Το να είναι μία τόσο σημαντική προσωπικότητα στις τοπικές κοινότητες δεν ήταν χωρίς κινδύνους, και για κάποιο διάστημα εναντιώθηκε βίαια με τον σερ Τόμας Μάλορυ στα Μίντλαντς.

Αφού επέστρεψε από τη Γαλλία, ο Στάφορντ παρέμεινε στην Αγγλία για το υπόλοιπο της ζωής του, υπηρετώντας τον βασιλιά Ερρίκο. Ενήργησε ως σωματοφύλακας του βασιλιά και επικεφαλής διαπραγματευτής κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Τζακ Κέιντ το 1450, βοηθώντας στην καταστολή της. Όταν ο εξάδελφος του βασιλιά, Ριχάρδος δούκας της Υόρκης, εξεγέρθηκε δύο χρόνια αργότερα, ο Στάφορντ διερεύνησε τους οπαδούς της Υόρκης. Το 1453 ο βασιλιάς αρρώστησε, και βυθίστηκε σε μία κατατονική κατάσταση. Ο νόμος και η τάξη κατέρρευσαν περαιτέρω, και όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος το 1455, ο Στάφορντ πολέμησε για τον βασιλιά στην Α΄ Μάχη του Σαιντ Όλμπανς, η οποία ξεκίνησε τους Πολέμους των Δύο Ρόδων. Και οι δύο συνελήφθησαν από τους Γιορκιστές, και ο Στάφορντ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων χρόνων του προσπαθώντας να μεσολαβήσει μεταξύ των Γιορκιστών και των Λάνκαστεριανών παρατάξεων, με επικεφαλής πλέον τη σύζυγο του Ερρίκου ΣΤ΄, Μαργαρίτα του Ανζού. Εν μέρει λόγω μίας διαμάχης με έναν ηγετικό Γιορκιστή -τον Ριχάρδο Νέβιλ κόμη του Γουόρικ- ο Στάφορντ τελικά τάχθηκε υπέρ του βασιλιά Ερρίκου και ο δούκας της Υόρκης ηττήθηκε το 1459, οδηγώντας τον Γιορκ στην εξορία. Όταν οι επαναστάτες επέστρεψαν τον επόμενο χρόνο, επιτέθηκαν στον βασιλικό στρατό στο Νορθάμπτον. Ενεργώντας ως προσωπική φρουρά του βασιλιά στην επακόλουθη μάχη, ο Στάφορντ σκοτώθηκε, και ο βασιλιάς συνελήφθη ξανά αιχμάλωτος. Ο μεγαλύτερος γιος του Στάφορντ είχε αποβιώσει από πανώλη δύο χρόνια νωρίτερα, και το δουκάτο του Μπάκιγχαμ περιήλθε στον πεντάχρονο εγγονό τού Στάφορντ, Ερρίκο, ο οποίος ήταν υπό την κηδεμονία του βασιλιά μέχρι την ενηλικίωσή του το 1473.
μικρογραφία|150εσ|Οικόσημο του σερ Χάμφρεϋ Στάφορντ 1ου δούκα του Μπάκιγχαμ, KG.
εναλλ.=2017 colour photograph of the remains of Stafford Castle|μικρογραφία|Το Κάστρο Στάφορντ, η έδρα της οικογένειας Στάφορντ, όπως παρέμεινε το 2017.
εναλλ.=Colour photograph of Brecon Castle in 2006|μικρογραφία|Το κάστρο Μπρέκον το 2006. Αυτή ήταν η παραδοσιακή βάση του Δούκα του Μπάκιγχαμ στις Ουαλικές Μαρκές.
εναλλ.=Colour photograph of Maxstoke Castle in 2010|μικρογραφία|Το κάστρο Μάξστοουκ, αγορασμένο από τον Στάφορντ από τον Λόρδο Κλίντον.
εναλλ.=Map of the 1st battle of St Albans|μικρογραφία|Εκτιμώμενη διάταξη των στρατευμάτων των Γιορκιστών (μπλε) και των Λάνκαστεριανών (κόκκινων) στην πρώτη Μάχη του Σεντ Όλμπανς, 22 Μαΐου 1455.
εναλλ.=Map of the battle of northampton|μικρογραφία|Εκτιμώμενες θέσεις των στρατευμάτων των Γιορκιστών και των Λάνκαστερ στο Νορθάμπτον, 10 Ιουλίου 1460.

 Οικογένεια 
Ο Χάμφρεϊ Στάφορντ νυμφεύτηκε τη λαίδη Άννα Νέβιλ, κόρη του Ραλφ Νέβιλ κόμη του Γουέστμορλαντ, από τη λαίδη Ιωάννα Μπωφόρ (2η σύζυγο του Γουέστμορλαντ), κάποια στιγμή πριν από τις 18 Οκτωβρίου 1424.  Η Άννα Νέβιλ ήταν και η ίδια λογοτεχνική προστάτιδα, έχοντας επίσης αφιερωθεί σε ένα αντίγραφο του μεταφρασμένου έργου του Σκροπ "Οθέα" .  Μετά το τέλος της το 1480, άφησε πολλά βιβλία στη διαθήκη της.   Οι μελετητές συμφωνούν γενικά ότι ο Μπάκιγχαμ και η Άννα απέκτησαν δώδεκα παιδιά, επτά γιους και πέντε κόρες.  Οι πηγές συγκρούονται σχετικά με τις ακριβείς λεπτομέρειες των απογόνων των Στάφορντ.  Ο αρχαιοδίφης I.W. Dunham, γράφοντας το 1907, τους κατέταξε ως Χάμφρεϊ, Ερρίκο, Ιωάννη, Άννα (παντρεύτηκε τον Ώμπρεϋ ντε Βερ), Ιωάννα (παντρεύτηκε τον υποκόμη Μπωμόν πριν από το 1461), Eλισάβετ, Mαργαρίτα (γενν. π. 1435, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Ντίνχαμ),  και Αικατερίνη (παντρεύτηκε τον Ιωάννη Τάλμποτ, τον μελλοντικό 3ο κόμη του Σριούσμπουρυ, πριν από το 1467).  Ο James Tait κατατάσσει τις κόρες ως Άννα, Ιωάννα, Eλισάβετ, Mαργαρίτα και Αικατερίνη, και υποστηρίζει ότι η Eλισάβετ και η Mαργαρίτα δεν παντρεύτηκαν ποτέ.  Ο Rawcliffe δίνει τις ακόλουθες ημερομηνίες γέννησης και θανάτου για τρεις από τις κόρες: Άννα 1446–1472· Ιωάννα 1442–1484· και Αικατερίνη 1437–1476.  Ο Εδουάρδος και τα δίδυμα, Γεώργιος και Γουλιέλμος, απεβίωσαν νέοι. Ο 7ος γιος δεν αναφέρεται στις πηγές. 

εναλλ.=Scanned drawing of the stafford knot|αριστερά|μικρογραφία|Ο κόμπος Στάφορντ, η ένδειξη αναγνώρισης των κομητών του Στάφορντ και των δούκων του Μπάκιγχαμ, που φορούν οι υπηρέτες τους για να δείξουν την πίστη τους.

Οι γάμοι που κανόνισε ο Μπάκιγχαμ για τα παιδιά του είχαν ως στόχο την ενίσχυση των δεσμών του με τη βασιλική οικογένεια των Λάνκαστερ. Ιδιαίτερη σημασία είχαν οι γάμοι δύο από τους γιους του, του Χάμφρεϊ και του Ερρίκου. Νυμφεύτηκαν μέλη της οικογένειας Μπωφόρ, η οποία καταγόταν από τα νόθα παιδιά του Ιωάννη της Γάνδης  και επομένως είχε βασιλικό αίμα.  Υπήρξε επίσης, γύρω στο 1450, συζήτηση  σχετικά με μία πρόταση γάμου μίας από τις κόρες του Μπάκιγχαμ με τον δελφίνο της Γαλλίας (μετέπειτα Λουδοβίκο ΙΑ΄).   Αν είχε προχωρήσει, θα είχε συνδέσει ξανά το γαλλικό στέμμα με το καθεστώς των Λάνκαστερ. 

Ο μεγαλύτερος γιος του Μπάκιγχαμ:
 Χάμφρεϊ, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Μπωφόρ. Ήταν κόρη του Εδμόνδου Μπωφόρ δούκα του Σόμερσετ, και της Ελεονώρας Μπωσάμπ. Ο γιος της Μαργαρίτας και του Χάμφρεϊ ήταν ο τελικός κληρονόμος του Μπάκιγχαμ.  Ένας 2ος δεσμός με την οικογένεια Μπωφόρ ήταν μεταξύ του 2ου γιου του Μπάκιγχαμ:
 σερ Ερρίκου (π. 1425–1471), ο οποίος έγινε ο 3ος σύζυγος της λαίδης Μαργαρίτας Μπωφόρ, κόρης του Ιωάννη Μπωφόρ δούκα του Σόμερσετ, και της Μαργαρίτας Μπωσάμπ. Η Μαργαρίτα Μπωφόρ είχε προηγουμένως παντρευτεί τον Εδμόνδο Τυδώρ, μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του Ερρίκου ΣΤ΄, και είχε γεννήσει τον μελλοντικό βασιλιά Ερρίκο Ζ΄ δύο μήνες μετά τον τέλος του Εδμόνδου. Αυτή και ο Ερρίκος ήταν άτεκνοι.  Ο 3ος επιζών γιος του Μπάκιγχαμ, ο:
 Ιωάννης (απεβίωσε στις 8 Μαΐου 1473) νυμφεύτηκε την Κωνστάνς Γκρην του Ντρέιτον,  η οποία προηγουμένως ήταν κηδεμόνας του δούκα.  Ο Χάμφρεϊ Στάφορντ τους παραχώρησε το αρχοντικό (manor) του Νιούτον Μπλόσομβιλ κατά τη στιγμή του γάμου τους.  Ο Ιωάννης χρίστηκε κόμης του Γουίλτσιρ το 1470. 

Ο Μπάκιγχαμ κανόνισε καλούς αλλά δαπανηρούς γάμους για τρεις από τις κόρες του.  Η:
 Άννα, παντρεύτηκε τον Ώμπρεϋ ντε Βερ, γιο του Ιωάννη ντε Βερ, κόμη της Οξφόρδης.  Ο γάμος τους το 1452 κόστισε στον Μπάκιγχαμ 2.300 μάρκα. Αυτός άργησε να τα πληρώσει, και εξακολουθούσε να χρωστάει στον Οξφόρδης περισσότερα από 440 λίρες επτά χρόνια αργότερα.  Το 1452 η:
 Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Μπωμόν, κληρονόμο του Ιωάννη υποκόμη Μπωμόν. Η:
 Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Τάλμποτ κόμη του Σριούσμπερυ, έξι χρόνια αργότερα. Ο Μπάκιγχαμ από ό,τι φαίνεται είχε υποσχεθεί να τους δώσει 1.000 λίρες, αλλά απεβίωσε πριν τηρήσει την υπόσχεσή του. 

Πρόγονοι

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 




















































































Κατηγορία:Κοντόσταυλοι της Γαλλίας
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
ΚΑτηγορία:Οικογένεια Στάφορντ