Γουίλιαμ Κ. Πρίτσετ

Ο Γουίλιαμ Κέντρικ Πρίτσετ ( 14 Απριλίου 1909 – 29 Μαΐου 2007) ήταν Αμερικανός μελετητής της αρχαίας ελληνικής ιστορίας, ο οποίος συνέγραψε πάνω από 30 βιβλία. 

 Βιογραφία 
Ο Πρίτσετ γεννήθηκε στην Ατλάντα της Τζόρτζια στις 14 Απριλίου 1909, από τον Λέον και την Κάθριν Πρίτσετ. Έλαβε πτυχίο Bachelor of Arts από το Κολλέγιο Ντέιβιντσον το 1929 και μεταπτυχιακό τίτλο Master of Arts από το Πανεπιστήμιο Ντιουκ το 1930.

Συνέγραψε το βιβλίο «Το Χρονολόγιο της Ελληνιστικής Αθήνας» (1940) με τον μέντορά του, Μπέντζαμιν Ντιν Μέριτ . Λίγο μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, κατατάχθηκε στην Αεροπορία του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Υπηρέτησε μέχρι το 1945, φτάνοντας στο βαθμό του λοχαγού. Προς το τέλος του πολέμου, συμμετείχε στη συλλογή και παρουσίαση αποδεικτικών στοιχείων κατά τη διάρκεια των δικών της Νυρεμβέργης. 

Το 1943, δημοσίευσε τη διδακτορική του διατριβή στη φιλοσοφία σχετικά με τις πέντε αττικές φυλές μετά τον Κλεισθένη. Έγραψε ένα άλλο βιβλίο για την αθηναϊκή χρονομέτρηση, με τίτλο « Τα Ημερολόγια των Αθηνών», το 1948. 

Το 1948, ο Πρίτσετ έγινε αναπληρωτής καθηγητής Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, και έγινε τακτικός καθηγητής το 1956. Δίδαξε στο Μπέρκλεϋ μέχρι το 1976. Μετά τη συνταξιοδότησή του το 1977, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ καθιέρωσε το Βραβείο WK Pritchett, το οποίο απονέμεται στον φοιτητή που έχει την καλύτερη επίδοση στα Ελληνικά του πρώτου έτους. 

Ο Πρίτσετ συνέχισε να γράφει με παραγωγικότητα και μετά την αποχώρησή του από τη διδασκαλία. Δημοσίευσε πολλά βιβλία, όπως τα «Μελέτες στην Αρχαία Ελληνική Τοπογραφία» (1993),  και «Η Σχολή των Ψευτών του Ηροδότου» (1993).  Το τελευταίο ήταν απόρροια του έργου του στην τοπογραφία και άσκησε κριτική στο έργο ακαδημαϊκών όπως στον Φρανσουά Χάρτογκ, ο οποίος υποστήριζε ότι το έργο του Ηροδότου είχε «συνειδητά μυθοπλαστεί». 

Έγραψε μια σειρά από βιβλία για την πολεμική τέχνη των αρχαίων Ελλήνων, συμπεριλαμβανομένων των Ancient Greek Military Practices (1971),  και The Greek State at War , ένα πεντάτομο έργο που δημοσιεύθηκε μεταξύ 1971 και 1991.  Δημοσίευσε επίσης μια έρευνα για τις ανασκαφές και την επιτόπια έρευνα στον Μαραθώνα της Ελλάδας. 

Έλαβε τιμητικό τίτλο Διδάκτορα Ανθρωπιστικών Επιστημών από το Κολλέγιο Ντέιβιντσον το 1987.  Έλαβε δύο υποτροφίες Γκούγκενχαϊμ και ήταν μέλος τόσο της Βασιλικής Ιρλανδικής Ακαδημίας όσο και της Βρετανικής Ακαδημίας. 

 Βιβλιογραφία 

 Το Χρονολόγιο της Ελληνιστικής Αθήνας (1940)
 Μελέτες στην Αρχαία Ελληνική Τοπογραφία (1993)
 Η Σχολή Ψεύτη του Ηροδότου (1993)

 Παραπομπές