Ο ξανθός Έκμπερτ

Ο ξανθός Έκμπερτ () είναι ρομαντικό παραμύθι που γράφτηκε από τον Λούντβιχ Τηκ στα τέλη του 18ου αιώνα. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1797 από τον εκδότη Φρίντριχ Νικολάι στο Βερολίνο στη συλλογή του συγγραφέα Λαϊκά παραμύθια. Είναι από τα πρώτα έργα του γερμανικού ρομαντισμού.

Η αφήγηση συνδυάζει στοιχεία του κλασικού παραμυθιού με χαρακτηριστικά του Ρομαντισμού. Η ιστορία περιλαμβάνει τυπικά μοτίβα παραμυθιών όπως ιππότες, κάστρο, ένα μυστηριώδες δάσος και μαγικά στοιχεία. Ταυτόχρονα, σπάει τις παραδοσιακές παραμυθικές συμβάσεις παρουσιάζοντας εκτεταμένη απεικόνιση της φύσης, σύνθετο ψυχολογικό βάθος και τραγικό τέλος.

Το κείμενο υποδιαιρείται σε μια ιστορία-πλαίσιο και μια ενσωματωμένη αφήγηση. Το σύντομο πρώτο μέρος της ιστορίας-πλαισίου παρουσιάζει τους κεντρικούς χαρακτήρες. Βρισκόμαστε στον Μεσαίωνα σε ένα μικρό κάστρο στα βουνά Χαρτς, όπου ζουν ο ιππότης Έκμπερτ και η σύζυγός του Μπέρτα. Ακολουθεί η εκτενής ενσωματωμένη αφήγηση, η οποία αποτελείται από την ιστορία της νεανικής ζωής της Μπέρτα. Η συνέχεια συνδέεται με την ενσωματωμένη αφήγηση. Η υπόθεση διαδραματίζεται τόσο στον πραγματικό κόσμο όσο και στον κόσμο των παραμυθιών.

 Υπόθεση 
Ο ξανθός ιππότης Έκμπερτ και η σύζυγός του Μπέρτα ζουν μια απομονωμένη, ειδυλλιακή ζωή σε ένα περιτειχισμένο κάστρο βαθιά μέσα στο δάσος. Δεν έχουν παιδιά, αλλά απολαμβάνουν τη ζωή. Ο φίλος του Έκμπερτ, Φίλιπ Βάλτερ, είναι η μόνη τους επαφή με τον έξω κόσμο. Όταν επισκέπτεται το ζευγάρι ένα φθινοπωρινό βράδυ, όπως κάνει συχνά, ο Έκμπερτ ζητά από τη Μπέρτα να τους διηγηθεί την ιστορία της παιδικής της ηλικίας:

Η Μπέρτα ήταν κόρη φτωχού βοσκού και έφυγε από το σπίτι της σε ηλικία 8 ετών για να γλυτώσει από την πείνα, τη φτώχεια και τους ξυλοδαρμούς από τον πατέρα της. Αφού περιπλανήθηκε σε δάση, βουνά και ερημιές, συναντά μια μυστηριώδη ηλικιωμένη γυναίκα που την πήρε στην καλύβα της. Της έμαθε να υφαίνει, να γνέθει και να διαβάζει και ζούσαν μαζί με έναν σκύλο και ένα μαγικό πουλί που γεννούσε μια πολύτιμη πέτρα κάθε μέρα και τραγουδούσε συχνά για τη χαρά της «μοναξιάς στο δάσος». Η Μπέρτα έζησε έξι ευτυχισμένα χρόνια με την ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία έλειπε συχνά για καιρό. Έμαθε να διαβάζει, συχνά ονειρεύεται όμορφους ιππότες, πλούτη και έρωτα και η επιθυμία της για μια διαφορετική ζωή δυναμώνει όλο και περισσότερο. Μια μέρα, ενώ η ηλικιωμένη έλειπε, κλέβει μια σακούλα με πολύτιμους λίθους και φεύγει από την καλύβα, παίρνοντας μαζί της το πουλί.  Αφήνει τον σκύλο δεμένο. Μετά από αρκετές μέρες που βασανίζεται από έντονες ενοχές, φτάνει στο χωριό της όπου μαθαίνει ότι οι γονείς της έχουν πεθάνει. Πουλάει μερικές πολύτιμες πέτρες και νοικιάζει ένα μικρό σπίτι στην πόλη. Ζει ευτυχισμένη και σταδιακά ξεχνά τη μοναξιά του δάσους και το παρελθόν της. Ένα βράδυ, το πουλί αρχίζει πάλι να τραγουδάει αλλά το τραγούδι την τρομοκρατεί και το στραγγαλίζει. Λίγο αργότερα, γνωρίζει τον ιππότη Έκμπερτ και τον παντρεύεται. Έτσι τελειώνει η αφήγηση της Μπέρτα για τα νεανικά χρόνια της. 

Ο Βάλτερ, αντιδρά με ασυνήθιστη επιφύλαξη στην ιστορία. Επιπλέον, ενώ η Μπέρτα δεν ανέφερε ποτέ κατά τη διάρκεια της αφήγησης το όνομα του σκύλου που εγκατέλειψε τόσο άκαρδα, της το υπενθυμίζει αδιάφορα: Στρόμιαν, χωρίς να αποκαλύπτει από πού το γνωρίζει.

Ενώ η Μπέρτα αισθάνεται ενοχές και αρρωσταίνει, ο Έκμπερτ αναπτύσσει έντονες υποψίες για τον Βάλτερ. Κατά τη διάρκεια μιας τυχαίας συνάντησής τους στο δάσος τον πυροβολεί και τον σκοτώνει. Όταν επιστρέφει στο κάστρο, η Μπέρτα έχει ήδη πεθάνει. 

Μετά από μακρά περίοδο βασάνων και μοναξιάς, ο Έκμπερτ βρίσκει έναν νέο φίλο στο πρόσωπο του νεαρού ιππότη Ούγκο, στον οποίο διηγείται την ιστορία του ως ένδειξη εμπιστοσύνης. Ωστόσο, αυτό δεν φέρνει την αναμενόμενη ανακούφιση, αλλά αντίθετα οδηγεί σε ανανεωμένη καχυποψία, η οποία κλιμακώνεται σε παράνοια και σχεδόν τρελαίνει τον Έκμπερτ: τελικά πιστεύει ότι στο πρόσωπο του Ούγκο αναγνωρίζει τα χαρακτηριστικά του Βάλτερ, τον οποίο δολοφόνησε. 

Μετά από αυτό το τρομακτικό γεγονός, ο Έκμπερτ φοβισμένος εγκαταλείπει το κάστρο του και τυχαία φτάνει στο απομονωμένο δάσος όπου κάποτε μεγάλωσε η Μπέρτα. Εκεί συναντά την ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία του αποκαλύπτει ότι ο Βάλτερ και ο Ούγκο ήταν η ίδια μεταμορφωμένη και ακόμη, ότι η Μπέρτα ήταν ετεροθαλής αδερφή του. Συγκλονισμένος από αυτά τα νέα, ο Έκμπερτ βυθίζεται σε παραληρηματική κατάσταση και στην τρέλα και πεθαίνει. 

Στο τέλος αυτού του ανατριχιαστικού παραμυθιού, τα δύο δολοφονημένα ζώα της ηλικιωμένης γυναίκας ζωντανεύουν ξανά. Ο Έκμπερτ άκουσε το πουλί να υμνεί τη νέα του ζωή στη μοναξιά του δάσους και τον σκύλο να γαβγίζει.

 Μετάφραση στα ελληνικά 

 Ο ξανθός Έκμπερτ, μαζί με τη νουβέλα Το Ρούνενμπεργκ, μετ. Αλ. Ίσαρης – επίμετρο Γ. Καλλιφατίδης (εκδ. Σμίλη)  
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Γερμανικά παραμύθια
Κατηγορία:Ρομαντισμός