Ταρίκ Ραχμάν

Ο Ταρίκ Ραχμάν (Tarique Rahman),  (γεννημένος στις 20 Νοεμβρίου 1965), γνωστός επίσης στην πατρίδα του ως Ταρίκ Ζία,  είναι πολιτικός από το Μπανγκλαντές που υπηρετεί ως ο 11ος πρωθυπουργός του Μπανγκλαντές και πρόεδρος του Εθνικιστικού Κόμματος του Μπανγκλαντές (BNP) από το 2026. Υπηρετεί επίσης ως Μέλος του Κοινοβουλίου (MP) για την περιφέρεια Ντάκα-17 από το 2026.

Μεγαλωμένος σε μια πολιτική οικογένεια, ο Ραχμάν είναι ο μεγαλύτερος γιος του Ζιαούρ Ραχμάν, του έκτου προέδρου της χώρας, και της Χαλέντα Ζία, της ένατης πρωθυπουργού του Μπανγκλαντές. Ανήλθε σε εξέχουσα θέση στο BNP κατά τη διάρκεια της δεύτερης πρωθυπουργίας της Ζία. Μετά τη συντριπτική νίκη του Συνδέσμου Αουάμι στις γενικές εκλογές του 2008, αυτοεξορίστηκε στο Λονδίνο, επικαλούμενος ανησυχίες για την ασφάλειά του και ισχυριζόμενος ότι διώκεται από τις αρχές. Καταδικάστηκε από τα δικαστήρια κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης της Σέιχ Χασίνα για πολλαπλές κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης της διαφθοράς, της δωροδοκίας, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, της παράνομης απόκτησης πλούτου και των επιθέσεων με χειροβομβίδες. Συνολικά 84 υποθέσεις κατατέθηκαν εναντίον του μετά το 2007· το BNP ισχυρίστηκε ότι αυτές ήταν "πολιτικά υποκινούμενες" και ψευδείς κατηγορίες. Αργότερα το 2024 μετά την πτώση της κυβέρνησης του Συνδέσμου Αουάμι, το Ανώτατο Δικαστήριο τον απάλλαξε από όλες τις κατηγορίες και ακύρωσε την ποινή του· στη συνέχεια επέστρεψε στο Μπανγκλαντές στα τέλη του 2025.

Μετά τον θάνατο της μητέρας του τον Δεκέμβριο του 2025 έγινε ο πρόεδρος του κόμματος. Το BNP κέρδισε μια σαρωτική νίκη στις γενικές εκλογές του 2026, με τον Ραχμάν να εκλέγεται στο Jatiya Sangsad για την πρώτη του θητεία· έγινε πρωθυπουργός της χώρας τον Φεβρουάριο του 2026.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ταρίκ Ραχμάν γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1965 στην Ντάκα, στο Ανατολικό Πακιστάν, σημερινή Ντάκα του Μπανγκλαντές. Ωστόσο, το έτος γέννησής του αναφέρεται ως το 1968 στην εθνική του ταυτότητα στην ένορκη βεβαίωση των εκλογών. Ανήκει σε μια εξέχουσα Βεγγαλέζικη οικογένεια Μουσουλμάνων Mandals που κατάγεται από το Μπαγκμπάρι στο Γκαμπτάλι, στην περιοχή Μπογκούρα. Ο πατέρας του, Ζιαούρ Ραχμάν, ήταν αξιωματικός του Πακιστανικού στρατού που αργότερα έγινε αποδέκτης του Bir Uttom και πρόεδρος του Μπανγκλαντές, και η μητέρα του, Χαλέντα Ζία, ήταν οικοκυρά από το Φουλγκάζι, της περιοχής Φένι και αργότερα έγινε πρωθυπουργός του Μπανγκλαντές.

Ο Ταρίκ Ραχμάν ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στο Κολέγιο BAF Shaheen της Ντάκα. Σπούδασε για μικρό χρονικό διάστημα στο St. Joseph Higher Secondary School. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Dhaka Residential Model College και το HSC στο Adamjee Cantonment College. Το ακαδημαϊκό έτος 1985–86 εισήχθη αρχικά στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου της Ντάκα και στη συνέχεια άλλαξε τμήμα και ενεγράφη στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους των σπουδών του, τερμάτισε την πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία και ξεκίνησε επιχειρηματική δραστηριότητα στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας και στον ναυτιλιακό τομέα.

Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
Ο Ραχμάν ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως απλό μέλος του τοπικού κλάδου upazila του BNP στο Γκαμπτάλι της Μπογκούρα το 1988."The Political Thought of Tarique Rahman"

Ο Τάρικ Ραχμάν ήταν ενεργός στις προεκλογικές δραστηριότητες του BNP κατά τις εθνικές εκλογές του 1991 στις περιφέρειες όπου η μητέρα του, Χαλέντα Ζία, ήταν υποψήφια, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά τη μετάβαση του Μπανγκλαντές από τη στρατιωτική διακυβέρνηση σε μια εκλεγμένη κυβέρνηση.

Μετά τη νίκη του BNP στις εθνικές εκλογές του 1991, ο Ραχμάν συνέχισε να συμμετέχει στις κομματικές δραστηριότητες στην Μπογκούρα. Κατά τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 1996, δεν έθεσε υποψηφιότητα για καμία κοινοβουλευτική έδρα και αντίθετα συμμετείχε σε δραστηριότητες συντονισμού της εκστρατείας για τις περιφέρειες στις οποίες η μητέρα του, Χαλίντα Ζία, ήταν υποψήφια.

Μεταξύ 1996 και 2001, κατά τη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησης του Συνδέσμου Αουάμι, ο Ραχμάν συμμετείχε σε πολιτικές δραστηριότητες της αντιπολίτευσης. Στις εθνικές εκλογές του 2001 το Εθνικιστικό Κόμμα του Μπανγκλαντές κέρδισε την πλειοψηφία των δύο τρίτων.

Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης υπό την ηγεσία του BNP (2001–2006), σημειώθηκε η επίθεση με χειροβομβίδες στην Ντάκα σε δημόσια συγκέντρωση του Συνδέσμου Αουάμι. Η επίθεση είχε ως στόχο ανώτερα στελέχη του κόμματος, συμπεριλαμβανομένης της τότε αρχηγού της αντιπολίτευσης, Σέιχ Χασίνα, σκοτώνοντας 24 άτομα, ανάμεσά τους την Ίβι Ραχμάν, και τραυματίζοντας αρκετές εκατοντάδες άλλους. Ο Ραχμάν καταδικάστηκε αργότερα σε σχέση με την υπόθεση σε ισόβια κάθειρξη. Το 2024 ένα εφετείο ανέτρεψε την ετυμηγορία και τον αθώωσε, επικαλούμενο διαδικαστικές παρατυπίες στην προηγούμενη δίκη.

Εξορία στο Ηνωμένο Βασίλειο (2008–2025)
Μετά την απελευθέρωση της μητέρας του, Χαλέντα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2008, ταξίδεψε αεροπορικώς στο Λονδίνο για ιατρική περίθαλψη στο Νοσοκομείο Ουέλινγκτον, ένα ανεξάρτητο ιδιωτικό νοσοκομείο στο St. John's Wood. 

Ανώτερος Αντιπρόεδρος του BNP
Στις 8 Δεκεμβρίου 2009 ο Ραχμάν εξελέγη Ανώτερος Αντιπρόεδρος του BNP στο 5ο Εθνικό Συνέδριό του που πραγματοποιήθηκε στην Ντάκα· προηγουμένως ήταν ο Ανώτερος Κοινός Γενικός Γραμματέας του κόμματος. Μια ηχογραφημένη ομιλία του μεταδόθηκε στο συνέδριο, στην οποία αναφέρθηκε στη σύλληψη και τη μεταχείρισή του κατά τη διάρκεια της κράτησής του υπό τη στρατιωτικά υποστηριζόμενη υπηρεσιακή κυβέρνηση που ανέλαβε την εξουσία τον Ιανουάριο του 2007. Στην ομιλία του, ο Ραχμάν ισχυρίστηκε ότι είχε υποβληθεί σε βασανιστήρια και ισχυρίστηκε ότι υπήρξε συνωμοσία για τη δολοφονία του υπό το πρόσχημα μιας δικαστικής διαδικασίας. 

Η πρόεδρος του BNP, Χαλέντα Ζία, δήλωσε αργότερα ότι ο γιος της θα επανέλθει στην ενεργό πολιτική μετά την επιστροφή του από το εξωτερικό, αφού ολοκληρώσει την ιατρική του θεραπεία. Απευθυνόμενη σε αρκετές δημόσιες συγκεντρώσεις κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Μπογκούρα, ισχυρίστηκε ότι η τότε κυβέρνηση προσπαθούσε να τον παρενοχλήσει προκειμένου να εμποδίσει την επιστροφή του στο Μπανγκλαντές. Αναφερόμενη στην κράτησή του και τη μετέπειτα ιατρική του κατάσταση, είπε ότι είχαν κατατεθεί πολλαπλές υποθέσεις εναντίον του ως μέρος αυτού που περιέγραψε ως ευρύτερες συνωμοσίες, και ότι οι γιατροί είχαν υποδείξει ότι η ανάρρωσή του θα απαιτούσε επιπλέον χρόνο.

Στις 4 Ιανουαρίου 2014 σε ένα βίντεο που αναρτήθηκε στο YouTube, ο Ραχμάν ζήτησε μποϊκοτάζ των εθνικών εκλογών που είχαν προγραμματιστεί για την επόμενη ημέρα.

Το 2015 ο Ραχμάν κατέγραψε μια ιδιωτική εταιρεία, τη White and Blue Consultants Limited, η οποία περιγράφεται ως εταιρεία δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα έγγραφα σύστασης που κατατέθηκαν στο Companies House αρχικά ανέφεραν την εθνικότητά του ως βρετανική· ωστόσο, τα αρχεία τροποποιήθηκαν το 2016 για να δηλώσουν την εθνικότητά του ως Μπαγκλαντεσιανή. Η αρχική καταχώριση αναφέρθηκε από αρκετούς σχολιαστές και κυβερνητικούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Md. Σαχριάρ Αλάμ, ως αποδεικτικό στοιχείο που υποστηρίζει τους ισχυρισμούς ότι ο Ραχμάν είχε αποκτήσει τη βρετανική υπηκοότητα. Ο Ραχμάν αρνήθηκε τον ισχυρισμό και εξέδωσε νομική ειδοποίηση προς τον Αλάμ, απαιτώντας συγγνώμη για τις παρατηρήσεις που ισχυρίζονταν ότι κατείχε τη βρετανική υπηκοότητα.

Εκτελών χρέη Προέδρου του BNP
Τον Νοέμβριο του 2018 ο Ραχμάν διεξήγαγε τη διαδικασία συνεντεύξεων μέσω Skype για τους υποψηφίους του BNP στις εθνικές εκλογές του 2018.

Μετά την πτώση της Σέιχ Χασίνα, υποσχέθηκε να επιστρέψει στο Μπανγκλαντές αφού ανακληθούν οι υποθέσεις εναντίον του. Υποσχέθηκε επίσης να υποστηρίξει τη μεταρρυθμιστική διαδικασία της υπηρεσιακής κυβέρνησης.

Στις 13 Ιουνίου 2025 πραγματοποιήθηκε ιδιωτική συνάντηση μεταξύ του Ραχμάν και του επικεφαλής συμβούλου της υπηρεσιακής κυβέρνησης, Μουχάμαντ Γιουνούς, ο οποίος πραγματοποιούσε επίσκεψη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά τη συνάντηση, οι εκπρόσωποι και των δύο πλευρών εξέδωσαν κοινή δήλωση. Η συνάντηση αναφέρθηκε ως "σημείο καμπής" από πηγές του BNP.

Επιστροφή στο Μπανγκλαντές
Στις 25 Δεκεμβρίου 2025 ο Ραχμάν, μαζί με τη σύζυγό του Ζουμπάιντα Ραχμάν και την κόρη του Ζάιμα, επέστρεψε στο Μπανγκλαντές, τερματίζοντας την εξορία του από το 2008. Πέντε ημέρες αργότερα, η μητέρα του Ραχμάν, Χαλέντα Ζία, πέθανε μετά από παρατεταμένη ασθένεια.  Στις 9 Ιανουαρίου 2026 ο Ραχμάν έγινε ο πρόεδρος του Εθνικιστικού Κόμματος του Μπανγκλαντές.

 Πρωθυπουργία (2026–σήμερα) 
Το BNP κέρδισε μια νίκη ευρείας κλίμακας στις γενικές εκλογές του 2026, με τον Ραχμάν, ως ηγέτη του κόμματος, να εκλέγεται στο Τζατίγια Σανγκσάντ για την πρώτη του θητεία.

Στις 17 Φεβρουαρίου 2026 ο Ραχμάν ορκίστηκε ως ο πρώτος πρωθυπουργός του Μπανγκλαντές μετά την Επανάσταση του Ιουλίου. Την ορκωμοσία τέλεσε ο Πρόεδρος Μοχάμεντ Σαχαμπουντίν στη Νότια Πλατεία του Τζατίγια Σανγκσάντ Μπαμπάν. Στην ίδια τελετή, 25 υπουργοί και 24 υφυπουργοί ορκίστηκαν επίσης υπό την Κυβέρνηση Ραχμάν. Η νίκη του σηματοδότησε το τέλος μιας παράδοσης 35 ετών γυναικείας ηγεσίας στο Μπανγκλαντές.

 Υποθέσεις και αντιπαραθέσεις 
Ο Ραχμάν έγινε αντικείμενο πλήθους αντιπαραθέσεων κατά την τρίτη θητεία της Ζία και την κυβέρνηση του Συνδέσμου Αουάμι της Σέιχ Χασίνα. Οι κατηγορίες περιγράφηκαν ως «πολιτικά υποκινούμενες» επιθέσεις από το BNP, και τα δικαστήρια στην Ντάκα τον απήλλαξαν από όλες τις κατηγορίες μετά την Επανάσταση του Ιουλίου.

 Αντιπαράθεση Khamba 
Κατά τη διάρκεια της θητείας 2001–2006 της κυβέρνησης της Συμμαχίας των Τεσσάρων Κομμάτων, ο Ραχμάν κατηγορήθηκε επανειλημμένα από πολιτικούς αντιπάλους, κυρίως από τον Σύνδεσμο Αουάμι, για εμπλοκή σε διαφθορά μεγάλης κλίμακας στον τομέα της ενέργειας. Το επίκεντρο αυτών των ισχυρισμών έγινε γνωστό ως η αντιπαράθεση «Khamba» (ηλεκτρικός στύλος). Οι επικριτές ισχυρίστηκαν ότι ο Ραχμάν και οι επιχειρηματικοί του συνεργάτες χρησιμοποίησαν το γραφείο «Χάουα Μπαμπάν» για να επηρεάσουν την ανάθεση κρατικών συμβάσεων για την προμήθεια χιλιάδων ηλεκτρικών στύλων σε διογκωμένες τιμές.

Αναφορές της περιόδου υποστήριζαν ότι πολλοί από αυτούς τους στύλους τοποθετήθηκαν σε αγροτικές περιοχές χωρίς να συνδεθούν με λειτουργικό ηλεκτρικό δίκτυο. Οι πολέμιοί του ανέφεραν αυτούς τους «άδειους στύλους» ως φυσικό σύμβολο συστημικής δωροδοκίας και κακοδιαχείρισης. Σε άρθρο του Ιανουαρίου 2026 με τίτλο «Ο άσωτος υιός του Μπανγκλαντές», το περιοδικό Time σημείωσε ότι ο Ραχμάν συνεχίζει να αναφέρεται με το υποτιμητικό προσωνύμιο «Khamba Tarique» από τους επικριτές του. Το άρθρο αναφέρθηκε επίσης σε ένα τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ του 2008, που κυκλοφόρησε μέσω των WikiLeaks, το οποίο χαρακτήριζε τον Ραχμάν ως «σύμβολο κλεπτοκρατικής κυβέρνησης» στο Μπανγκλαντές.

Ο Ραχμάν αρνείται σταθερά αυτούς τους ισχυρισμούς, περιγράφοντάς τους ως «εκστρατεία λάσπης» ενορχηστρωμένη από πολιτικούς αντιπάλους και κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών για την εξάρθρωση της ηγεσίας του Εθνικιστικού Κόμματος του Μπανγκλαντές (BNP).

 Αντιπαράθεση Χάουα Μπαμπάν 

Οι ισχυρισμοί αφορούν τον Ραχμάν και τους συνεργάτες του που φέρονται να δέχονταν δωροδοκίες από διάφορους επιχειρηματίες και πολιτικούς αντιπάλους μέσω του Χάουα Μπαμπάν, του γραφείου του προέδρου του BNP και ενός υποτιθέμενου παράλληλου κέντρου εξουσίας κατά τη διάρκεια της θητείας της Ζία, ξεπλένοντας τα χρήματα στο εξωτερικό. Βασισμένη σε αυτούς τους ισχυρισμούς, η Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς του Μπανγκλαντές (ACC) ξεκίνησε έρευνα το 2007, ενώ ερευνήθηκε επίσης από το FBI στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα δικαστήρια στη Σιγκαπούρη. Αργότερα δήλωσαν ότι βρέθηκαν στοιχεία νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες εις βάρος του Ραχμάν.

Το 2007 η κυβέρνηση του Μπανγκλαντές ξεκίνησε έρευνα κατά του Ραχμάν με κατηγορίες για δωροδοκία και ξέπλυμα χρήματος. Η έρευνα οδήγησε σε ισχυρισμούς ότι ξέπλυνε περίπου 20 εκατομμύρια δολάρια στο εξωτερικό. Το 2010 ασκήθηκε δίωξη στο εσωτερικό βάσει αυτών των ισχυρισμών. Στις 20 Μαρτίου 2025 το δικαστήριο τον απάλλαξε από αυτή την υπόθεση.

 Υπόθεση νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες 
Στις 7 Ιουνίου 2007 κατατέθηκε υπόθεση νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά του Ραχμάν και του προσωπικού του φίλου και επιχειρηματικού συνεργάτη, Γκιασουντίν Αλ Μαμούν, από την Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς του Μπανγκλαντές σε δικαστήριο της Ντάκα. Σε ετυμηγορία που εκδόθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2013 από το δικαστήριο, ο Ραχμάν απαλλάχθηκε στην υπόθεση που αφορούσε 20,41 κρορ τάκα. Μετά την έκδοση της απόφασης, ο δικαστής του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου εγκατέλειψε τη χώρα. Το μέλος της Επιτροπής Καταπολέμησης της Διαφθοράς, Μοχάμεντ Σαχαμπουντίν, απέρριψε την ετυμηγορία, λέγοντας:

Αξιωματούχοι και ηγέτες του BNP ισχυρίστηκαν ότι αυτή η απόφαση αποτελεί απόδειξη της αθωότητάς του, ότι δεν είχε καμία ανάμειξη στη διαφθορά και ότι όλες οι υποθέσεις εναντίον του Ραχμάν ήταν «πολιτικά υποκινούμενες».

Στις 21 Ιουλίου 2016 ο Ραχμάν κρίθηκε ένοχος από το Ανώτατο Δικαστήριο του Μπανγκλαντές, ανατρέποντας την απόφαση κατώτερου δικαστηρίου που τον είχε απαλλάξει νωρίτερα. Καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 20 κρορ τάκα από το Δικαστήριο. Στην παρατήρησή του για την ετυμηγορία, το Ανώτατο Δικαστήριο σχολίασε: 

Οι ευρύτερες επιχειρηματικές δραστηριότητες του Μαμούν, στενά συνδεδεμένες με την πολιτική επιρροή του Ραχμάν, οδήγησαν σε περαιτέρω νομικό έλεγχο. Για παράδειγμα, το 2022, η ACC κατέθεσε υπόθεση δωροδοκίας κατά της εταιρείας του Μαμούν, One Spinning Mills Limited, και των διευθυντών της, για υποτιθέμενη υπεξαίρεση δανείου από την Sonali Bank.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2024 ο Ραχμάν και ο Μαμούν απαλλάχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο του Μπανγκλαντές.

 Παράνομη απόκτηση πλούτου 
Η ACC κατέθεσε μήνυση κατά του Ραχμάν, της συζύγου του Ζουμπάιντα και της μητέρας της Ζουμπάιντα, Σγιέντα Ικμπάλ Μπάνου, το 2007 κατά τη διάρκεια της στρατιωτικά υποστηριζόμενης υπηρεσιακής κυβέρνησης, με την κατηγορία ότι ο Ραχμάν και η σύζυγός του είχαν παράνομα περιουσιακά στοιχεία αξίας άνω των 48 εκατομμυρίων τάκα πέραν του δηλωμένου εισοδήματός τους.

Στις 31 Μαρτίου 2009 ο ανακριτής κατέθεσε κατηγορητήριο κατά των τριών στο δικαστήριο. Ωστόσο, η δίκη κατά της μητέρας της Ζουμπάιντα απορρίφθηκε αργότερα. Το δικαστήριο κατέγραψε τις καταθέσεις 42 μαρτύρων κατηγορίας, συμπεριλαμβανομένου του ενάγοντος στην υπόθεση.

Ένα δικαστήριο της Ντάκα καταδίκασε τον Ραχμάν σε εννέα χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 30 εκατομμυρίων τάκα, και τη σύζυγό του, Ζουμπάιντα, σε τρία χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 3,5 εκατομμυρίων τάκα. Ταυτόχρονα, το δικαστήριο διέταξε τη δήμευση των παράνομων περιουσιακών στοιχείων του Ραχμάν αξίας περίπου 3,5 εκατομμυρίων τάκα υπέρ του κράτους.

Τον Οκτώβριο του 2024 η προσωρινή κυβέρνηση του Μοχάμαντ Γιουνούς ανέστειλε την ποινή της συζύγου του Ραχμάν για ένα έτος σε υπόθεση που αφορούσε την απόκτηση πλούτου εκτός των γνωστών πηγών εισοδήματος, με την προϋπόθεση της παράδοσης και της έφεσης. Στις 28 Μαΐου 2025 ο Ραχμάν και η σύζυγός του απαλλάχθηκαν από όλες τις κατηγορίες αφού κρίθηκαν αθώοι στην υπόθεση.

 Η αντιπαράθεση διαφθοράς του Zia Charitable Trust 
Η υπόθεση διαφθοράς του Φιλοπτώχου Ταμείου Ζία (Zia Charitable Trust) περιλαμβάνει κατηγορίες που υποβλήθηκαν κατά του Ραχμάν και της μητέρας του, μεταξύ άλλων. Η Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς (ACC) κατέθεσε την υπόθεση το 2008. Υποστηρίχθηκε ότι μια ξένη επιχορήγηση περίπου 2,1 κρορ τάκα δόθηκε στο Zia Orphanage Trust το 2004, αλλά χρησιμοποιήθηκε για προσωπικούς σκοπούς αντί να δαπανηθεί για το έργο του καταπιστεύματος. Αυτό οδήγησε σε κατηγορίες για κατάχρηση κρατικών πόρων.

Η υπόθεση κατονόμαζε τον Ραχμάν και τη μητέρα του, την πρώην πρωθυπουργό Χαλέντα Ζία, κατηγορώντας τους για προσωπική υπεξαίρεση χρημάτων από ξένες επιχορηγήσεις. Αν και η Ζία ήταν η άμεσα κατηγορούμενη στην υπόθεση, το όνομα του Ραχμάν συζητήθηκε λόγω της πολιτικής κατάστασης της εποχής και της πολιτικής του θέσης.

Η δίκη της υπόθεσης ξεκίνησε το 2011. Μετά την έρευνα και τις δικαστικές διαδικασίες, στις 8 Φεβρουαρίου 2018, ένα ειδικό δικαστήριο στη Ντάκα καταδίκασε τη Ζία σε 5 χρόνια φυλάκιση και τον Ραχμάν και τους άλλους κατηγορούμενους σε 10 χρόνια φυλάκιση. Το Ανώτατο Δικαστήριο αργότερα διπλασίασε την ποινή φυλάκισης της Ζία σε αυτή την υπόθεση. Δεδομένου ότι ο Ραχμάν βρισκόταν σε αυτοεξορία στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο και η ετυμηγορία εκδόθηκε ερήμην του. Η απόφαση είχε μεγάλο αντίκτυπο στην εσωτερική πολιτική του Μπανγκλαντές. Η Ζία άσκησε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο για την αναστολή της ποινής της και αφέθηκε ελεύθερη με εγγύηση για κάποιο χρονικό διάστημα. Για τον Ραχμάν, ωστόσο, εκδόθηκε διεθνές ένταλμα σύλληψης. Το BNP και οι υποστηρικτές του ισχυρίστηκαν ότι η υπόθεση είναι πολιτικά υποκινούμενη, ενώ ο Σύνδεσμος Αουάμι την χαρακτήρισε ως ένα σημαντικό νομικό βήμα. Η ετυμηγορία στην υπόθεση υπήρξε αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ διαφόρων πολιτικών αναλυτών.

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

Ραχμαν Ταρικ
Ραχμαν, Ταρικ