The Cars (άλμπουμ)

Το The Cars είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού rock συγκροτήματος The Cars, που κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 1978 από την Elektra Records. Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον μακροχρόνιο συνεργάτη τους, Ρόι Τόμας Μπέικερ και περιελάμβανε αρκετές επιτυχίες, όπως τα "Just What I Needed", "My Best Friend's Girl" και "Good Times Roll", καθώς και άλλες ραδιοφωνικές και κινηματογραφικές επιτυχίες όπως τα "Bye Bye Love" και "Moving in Stereo". Το The Cars έφτασε στο νούμερο 18 του αμερικανικού Billboard 200 chart και έχει πιστοποιηθεί 6 φορές πλατινένιο από την Ένωση Βιομηχανίας Ηχογραφήσεων της Αμερικής (RIAA).

 Παρασκήνιο 
Σχηματισμένοι στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης το 1976, οι Cars αποτελούνταν από τους Ρικ Όκασεκ, Μπέντζαμιν Ορ, Έλιοτ Ίστον, Ντέιβιντ Ρόμπινσον και Γκρεγκ Χοκς, που είχαν ενταχθεί και αποχωρήσει από πολλά συγκροτήματα καθ' όλη τη δεκαετία του 1970.  Αφού έγιναν βασικό μέλος των κλαμπ, το συγκρότημα ηχογράφησε αρκετά demo στις αρχές του 1977. Μερικά από αυτά τα τραγούδια αργότερα εμφανίστηκαν σε ολοκληρωμένη μορφή στο The Cars, όπως τα "Just What I Needed" και "My Best Friend's Girl", ενώ άλλα αποθηκεύτηκαν για μεταγενέστερη κυκλοφορία, όπως τα "Leave or Stay" και "Ta Ta Wayo Wayo" (και τα δύο κυκλοφόρησαν αργότερα στο άλμπουμ τους Door to Door του 1987).  Τα demo για τα "Just What I Needed" και "My Best Friend's Girl" παίζονταν συχνά στο ραδιόφωνο της Βοστώνης από την DJ Μαξάν Σαρτόρι, δίνοντας στο συγκρότημα συχνή αναπαραγωγή στο ραδιόφωνο. 

Τόσο η Arista όσο και η Elektra Records προσπάθησαν να υπογράψουν συμβόλαιο με το συγκρότημα, όμως τελικά επιλέχθηκε η Elektra, λόγω της έλλειψης συγκροτημάτων new wave, κάτι το οποίο τους επέτρεψε να ξεχωρίσουν περισσότερο από ό,τι θα είχαν αν είχαν υπογράψει με την Arista, που είχαν αρκετά new wave συγκροτήματα.  Ο Ρόμπινσον είπε για την επιλογή: «Εδώ είχαν τους Eagles και τον Τζάκσον Μπράουν και έρχεται αυτή η τρελή μπάντα από τη Βοστώνη η οποία ήθελε ένα ασπρόμαυρο κολάζ φωτογραφιών στο εξώφυλλό της». 

 Μουσική και στίχοι 
Μουσικά, το The Cars έχει περιγραφεί ως ένα άλμπουμ new wave,   power pop,  και ηλεκτρονικής rock.  Περιείχε μεγάλη ποσότητα σύγχρονης τεχνολογίας σε πολλά από τα κομμάτια του, λόγω της εκτίμησης του συγκροτήματος για τον νέο εξοπλισμό. Ο Ρόμπινσον είπε: «Πάντα παίρναμε τα πιο πρόσφατα κομμάτια από τα μουσικά καταστήματα, ακόμα κι αν σε δύο μήνες θα ήταν ξεπερασμένα. Έφτασε στο σημείο στο οποίο είχα διακόπτες 10 ή 12 ποδιών για να χτυπήσω κατά τη διάρκεια ενός σύντομου σετ».  Αξιοσημείωτο σημείο του άλμπουμ είναι οι στίχοι καθώς χρησιμοποιούν την ειρωνεία και τον σαρκασμό από τον frontman Όκασεκ. Ο πληκτράς Χοκς είπε: «Σίγουρα υπήρχε λίγη αυτοσυνείδητη ειρωνεία εκεί μέσα. Ξεκινήσαμε θέλοντας να είμαστε ηλεκτρικοί και ευθείς rock και κάπως μετατράπηκε σε κάτι πιο καλλιτεχνικό». 

 Καλλιτεχνική επιμέλεια 
Το μοντέλο το οποίο φαίνεται στο εξώφυλλο του άλμπουμ ήταν η Ναταλία Μεντβέντεβα, Ρωσίδα ποιήτρια, συγγραφέας και τραγουδίστρια. 

Αντίθετα με πολλά εξώφυλλα άλμπουμ των Cars, το εξώφυλλο για το The Cars σχεδιάστηκε από την δισκογραφική εταιρεία και όχι από τον ντράμερ του συγκροτήματος, Ρόμπινσον.  Ο Ρόμπινσον είπε σε μια συνέντευξη ότι «είχε σχεδιάσει ένα πολύ διαφορετικό εξώφυλλο άλμπουμ [για το The Cars] το οποίο κόστισε 80,00 δολάρια για να σχεδιαστεί». Συνέχισε, «Θυμάμαι ακριβώς την τιμή. Ήταν πλήρως ολοκληρωμένο και όλα αυτά, αλλά ήταν λίγο πιο παράξενο από το εξώφυλλο το οποίο είχαν στο μυαλό τους, οπότε άλλαξαν μερικά από αυτά λόγω προβλημάτων πνευματικών δικαιωμάτων και το έβαλαν ως εσωτερικό εξώφυλλο. Όμως νομίζω ότι έτσι φανταζόμασταν πολύ περισσότερο ποιοι ήμασταν τότε».  Παρόλα αυτά, το εξώφυλλο δεν άρεσε πολύ στα μέλη του συγκροτήματος.  Ο Ρόμπινσον είπε, «Νόμιζα ότι όταν κυκλοφόρησε αυτό της Elektra ήταν πολύ κομψό. Δεν μου άρεσαν οι φωτογραφίες μας».  Ο κιθαρίστας Έλιοτ Ίστον εξέφρασε αντιπάθεια για «αυτό το μεγάλο χαμογελαστό πρόσωπο», λέγοντας, «Φίλε, βαρέθηκα αυτό το εξώφυλλο». 

 Κυκλοφορία 
Το The Cars έφτασε μέχρι το Νο. 18 του αμερικανικού Billboard 200 τον Μάρτιο του 1979, παραμένοντας στο chart για 139 εβδομάδες. Ο δίσκος κατατάχθηκε επίσης στο Νο. 4 του Billboard 200 στο τέλος του χρόνου για το 1979. 

Κυκλοφόρησαν τρία singles από το άλμπουμ: "Just What I Needed" (Νο. 27 στις ΗΠΑ, Νο. 17 στο Ηνωμένο Βασίλειο), "My Best Friend's Girl" (Νο. 35 στις ΗΠΑ, Νο. 3 στο Ηνωμένο Βασίλειο) και "Good Times Roll" (Νο. 41 στις ΗΠΑ), τα οποία όλα είχαν έντονη αναμετάδοση στους ραδιοφωνικούς σταθμούς AOR.  Εκτός από τα singles, τα κομμάτια του άλμπουμ "You're All I've Got Tonight", "Bye Bye Love" και "Moving in Stereo" έγιναν όλα αγαπημένα τραγούδια στο ραδιόφωνο. 

 Κριτική υποδοχή και κληρονομιά 
Το The Cars έτυχε θερμής υποδοχής από τους κριτικούς μουσικής. «Τα pop τραγούδια είναι υπέροχα», δήλωσε ο κριτικός του Rolling Stone, Κιτ Ράχλις στην κριτική του το 1978 και πρόσθεσε: «Εύκολα και εκκεντρικά την ίδια στιγμή, όλα είναι πιθανές επιτυχίες». Διαπίστωσε ότι «το άλμπουμ αποσυντίθεται μόνο όταν γίνεται καλλιτεχνικό και πέφτει θύμα του λακαριστού ήχου του παραγωγού Ρόι Τόμας Μπέικερ και της ίδιας της τάσης του συγκροτήματος για ηλεκτρονικά εφέ». 

Ο Ρόμπερτ Κριστγκό έγραψε για το The Village Voice ότι: «Ο Ρικ Όκασεκ γράφει πιασάρικα, από σκληροτράχηλα έως ψυχρά τραγούδια, χαλαρωμένα από ειρωνικά ραψωδικές πινελιές, το παίξιμο είναι σφιχτό και σκληρό και τα πάντα ακούγονται υπέροχα στο ραδιόφωνο. Όμως αν και σε κάθε κομμάτι η παραγωγή του Ρόι Τόμας Μπέικερ προσθέτει όσο και αποσπά, ελπίζουμε ότι οι δίσκοι θα γίνουν πιο ωμοί». 

Σε μια αναδρομική κριτική, ο Γκρεγκ Πράτο του AllMusic επαίνεσε το The Cars χαρακτηρίζοντάς το ως «ένα γνήσιο rock αριστούργημα» και δήλωσε ότι «και τα εννέα κομμάτια είναι κλασικά new wave/rock», τελειώνοντας λέγοντας: «Με άψογες ερμηνείες, σύνθεση τραγουδιών και παραγωγή, το ντεμπούτο των Cars παραμένει ένα από τα κλασικά όλων των εποχών της rock». 

Ο Έλιοτ Ίστον είπε για το άλμπουμ: «Συνηθίζαμε να αστειευόμαστε πως το πρώτο άλμπουμ θα έπρεπε να ονομάζεται The Cars' Greatest Hits. Γνωρίζαμε ότι πολλά σπουδαία συγκροτήματα χάνουν την αξία τους. Όμως εμείς λαμβάναμε αρκετά σχόλια από ανθρώπους τους οποίους σεβόμασταν για να ξέρουμε ότι ήμασταν στο σωστό δρόμο». 

 Αναδρομικές κατατάξεις 
Το 2000, ψηφίστηκε στο νούμερο 384 στη λίστα του Κόλιν Λάρκιν All Time Top 1000 Albums με τα 1000 σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών.  Το Rolling Stone κατέταξε τους The Cars στο νούμερο 282 στη λίστα του 2003 με τα «500 σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών»,  με την κατάταξη να υποχωρεί στο νούμερο 284 στην ενημερωμένη λίστα του 2012 και στο νούμερο 353 στην ενημέρωση του 2020.  

 Έπαινοι 
Εισήχθη στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων στις 16 Απριλίου του 2024, καθώς είναι «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικό». 

 Λίστα κομματιών 

 Προσωπικό 
Οι πιστώσεις έχουν προσαρμοστεί από τις ένθετες σημειώσεις του The Cars.
 The Cars 

 Ρικ Όκασεκ – φωνητικά, ρυθμική κιθάρα
 Έλιοτ Ίστον – κιθάρα, δεύτερα φωνητικά
 Μπέντζαμιν Ορ – φωνητικά, μπάσο
 Ντέιβιντ Ρόμπινσον – ντραμς, κρουστά, Syndrums, δεύτερα φωνητικά
 Γκρεγκ Χοκς – πλήκτρα, κρουστά, σαξόφωνο, δεύτερα φωνητικά

 Τεχνικό 

 Ρόι Τόμας Μπέικερ – παραγωγή
 Τζεφ Γουόρκμαν – μηχανικός
 Νάιτζελ Γουόκερ – δεύτερος μηχανικός
 Τζορτζ Μαρίνο – mastering στα Sterling Sound (Νέα Υόρκη)

 Καλλιτεχνική επιμέλεια 

 Ρον Κόρο – καλλιτεχνική διεύθυνση
 Τζόνι Λι – σχεδιασμός
 Έλιοτ Γκίλμπερτ – φωτογραφία

 Charts 

 Εβδομαδιαία charts 
+ Εβδομαδιαία επίδοση στα charts για το The Cars Chart (1978–1979) Κορυφαίαθέση Australian Albums (Kent Music Report) 35

 Charts στο τέλος του χρόνου 
+ Επιδόσεις στα charts στο τέλος του έτους 1979 για το The Cars Chart (1979) Θέση New Zealand Albums (RMNZ) 5 US Billboard 200 4
+ Επιδόσεις στα charts στο τέλος του έτους 1980 για το The Cars Chart (1980) Θέση US Billboard 200 48

 Πιστοποιήσεις 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The Cars στο Discogs (λίστα κυκλοφοριών)

Κατηγορία:Άλμπουμ των The Cars