Θωμάς ντε Μόουμπρεϋ, 4ος κόμης του Νόρφολκ

Ο Θωμάς ντε Μόουμπρεϋ, 4ος κόμης του Νόρφολκ, 2ος κόμης του Νότιγχαμ, 8ος βαρόνος Σέγκρεϊβ, 7ος βαρόνος Μόουμπρεϋ, αγγλ.: Thomas de Mowbray, 4th Earl of Norfolk, 2nd Earl of Nottingham, 8th Baron Segrave, 7th Baron Mowbray (17 Σεπτεμβρίου 1385  – 8 Ιουνίου 1405), Άγγλος ευγενής και επαναστάτης, ήταν γιος του Θωμά ντε Μόουμπρεϋ 1ου δούκα του Νόρφολκ, και της λαίδης Ελισάβετ ΦιτςΆλαν.
δεξιά|μικρογραφία|140x140εσ|Ο θυρεός του Θωμά Μόουμπρεϋ, από το Ρολό του Σάρεϋ, π. 1395.
Μετά τον τέλος του πατέρα του στη Βενετία, τον διαδέχθηκε ως κόμης του Νόρφολκ και του Νότιγχαμ, αλλά όχι ως δούκας του Νόρφολκ. Έλαβε επίσης τον τίτλο του πατέρα του, κόμη Στρατάρχη, αλλά σε αυστηρά τιμητική βάση, με τον στρατιωτικό βαθμό να κατέχει ο Ραλφ Νέβιλ 1ος κόμης του Γουέστμορλαντ, ως Στρατάρχης της Αγγλίας. Ήταν αρραβωνιασμένος με την Κωνστάνς Χόλλαντ, κόρη του Ιωάννη Χόλλαντ 1ου δούκα του Έξετερ, τότε παιδιού, αλλά ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Ενεπλάκη στην τελευταία εξέγερση των Πέρσυ στον βορρά, και συγκέντρωσε στρατό με τον Ριχάρδο λε Σκρόουπ αρχιεπίσκοπο της Υόρκης. Εγκαταλελειμμένοι από τον Ερρίκο Πέρσυ κόμη του Νορθάμπερλαντ, ο Νόρφολκ και ο Σκρόουπ οδηγήθηκαν στο Σίπτον Μουρ από έναν μεγάλο βασιλικό στρατό, υπό τον Ιωάννη του Λάνκαστερ και τον κόμη του Γουέστμορλαντ. Αναζητώντας διαπραγματεύσεις, συνελήφθησαν αμέσως μόλις διέλυσαν τους οπαδούς τους. Όταν ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου σερ Γουλιέλμος Γκάσκοϊν αρνήθηκε να τους επιβάλει ποινή, πριν δικαστούν από τους ομοτίμους τους, ο Ερρίκος Δ΄ διέταξε τον αποκεφαλισμό του Νόρφολκ και του Σκρόουπ με συνοπτικές διαδικασίες στην Υόρκη, στις 8 Ιουνίου 1405. Αυτή η συνωμοσία είναι το κύριο ιστορικό πλαίσιο για το έργο του Σαίξπηρ "Ερρίκος Δ΄, Μέρος 2ο", και η εκτέλεση περιγράφεται με τις λέξεις "κάποιοι φυλάνε αυτούς τους προδότες μέχρι το φράγμα του θανάτου, / Το αληθινό κρεβάτι της προδοσίας και η ανάσα της".

Μετά το τέλος του, τον Θωμά ντε Μόουμπρεϋ διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του, Ιωάννης ντε Μόουμπρεϋ 2ος δούκας του Νόρφολκ.

Τάφηκε στην εκκλησία των Γκρέυφρίαρς στην Υόρκη. Το κεφάλι του εκτέθηκε για δύο μήνες σε έναν πάσσαλο στο Μπουθαμ Μπαρ, πριν αφαιρεθεί και ενωθεί ξανά με το σώμα. Ο θρύλος λέει ότι το κεφάλι διατήρησε τη φρεσκάδα της ζωής. 

Πρόγονοι

 Αναφορές 

Βιβλιογραφία
 Άλισον Γουίρ, Η Βασιλική Οικογένεια της Βρετανίας: Μια Πλήρης Γενεαλογία (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο: The Bodley Head, 1999), και
 GE Cokayne· με τους Vicary Gibbs, HA Doubleday, Geoffrey H. White, Duncan Warrand και Lord Howard de Walden, επιμελητές, The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, νέα έκδοση, 13 τόμοι σε 14 (1910–1959· ανατύπωση σε 6 τόμους, Gloucester, Ηνωμένο Βασίλειο: Alan Sutton Publishing, 2000), τόμος VII

Κατηγορία:Οικογένεια Μόουμπρεϋ