Ερρίκος Χάουαρντ-Μολινέ-Χάουαρντ

Ο λόρδος Ερρίκος Θωμάς Χάουαρντ-Μολινέ-Χάουαρντ, αγγλ.: lord Henry Thomas Howard-Molyneux-Howard (7 Οκτωβρίου 1766 - 17 Ιουνίου 1824), γνωστός ως Ερρίκος Χάουαρντ μέχρι το 1812, και ως Ερρίκος Μολινέ-Χάουαρντ μέχρι το 1817, ήταν Βρετανός ευγενής κύριος, που υπηρέτησε ως αναπληρωτής κόμης Στρατάρχης στα τέλη της βασιλείας του Γεωργίου Γ΄, και στις αρχές της βασιλείας του Γεωργίου Δ΄. Κατά την κληρονομιά του δουκάτου του Νόρφολκ το 1815 από τον μεγαλύτερο αδελφό του Βερνάρδο, ο Ερρίκος Μολινέ-Χάουαρντ το 1817 έλαβε τον τίτλο "λόρδος", την προσφώνηση του νεότερου γιου ενός δούκα.

 Προέλευση 
Ο Χάουαρντ ήταν γιος του Ερρίκου Χάουαρντ (1713–1787) και της συζύγου του Ιουλιάνας Μολινέ, κόρης του σερ Γουλιέλμου Μολινέ, 6ου βαρονέτου (απεβ. το 1781), από το Τέβερσαλ, Νότιγχαμσιρ, υψηλού σερίφη του Νότιγχαμσιρ το 1737. thepeerage.com Lord Henry Thomas Howard-Molyneux-Howard Ο πατέρας του, Ερρίκος Χάουαρντ, ήταν εγγονός του Βερνάρδου Ι Χάουαρντ (1641–1714), νεότερου γιου του Ερρίκου Χάουαρντ 22ου κόμη του Άρουντελ (1608 – 1652), νεότερου αδελφού του Θωμά Χάουαρντ 5ου δούκα του Νόρφολκ (1627 – 1677) και του Ερρίκου Χάουαρντ 6ου δούκα του Νόρφολκ (1628–1684). 

 Σταδιοδρομία 
Στις 24 Μαΐου 1790 ο Χάουαρντ διορίστηκε λοχαγός στο Βόρειο Τάγμα της Πολιτοφυλακής του Γκλόστερσιρ.  Εισήλθε για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο την ίδια χρονιά, επιστρέφοντας για το Άρουντελ στο Σάσεξ, υπό την αιγίδα του δούκα του Νόρφολκ του Κάστρου Άρουντελ και του Στάινινγκ. Η εκλογή του για το Στάινινγκ ακυρώθηκε κατόπιν αιτήματος το 1791, αλλά εκπροσώπησε το Άρουντελ μέχρι το 1795. Στη συνέχεια εξελέγη για το Γκλόστερ, την οποία έδρα κατείχε μέχρι το 1818. 

Το 1812 μετά το τέλος του θείου του σερ Φραγκίσκου Μολινέ 7ου βαρονέτου, ο Χάουαρντ κληρονόμησε τα κτήματα Μολινέ του Τέβερσαλ και του Γουέλοου, και σύμφωνα με τους όρους του κληροδοτήματος, υιοθέτησε το επώνυμο Μολινέ-Χάουαρντ. Το 1814 αγόρασε επίσης το Άλντινγκμπουργκ Χάουζ, πρώην έδρα της λαίδης Μολινέ-Χάουαρντ, και έκανε κάποιες τροποποιήσεις για να το επεκτείνει.  Το 1815 ο μεγαλύτερος αδελφός του, Βερνάρδος Χάουαρντ, διαδέχθηκε τον 3ο εξάδελφό του ως 12ος δούκας του Νόρφολκ. Επειδή ο Βερνάρδος ήταν Καθολικός, αρνητής του Αγγλικανισμού, υποχρεώθηκε να διορίσει έναν αναπληρωτή, για να εκτελεί τα καθήκοντά του ως κόμης Στρατάρχης, και επέλεξε γι' αυτή τη θέση τον αδελφό του Ερρίκο, ο οποίος διορίστηκε επίσημα στη θέση τον Μάρτιο του 1816. 

Στις 14 Οκτωβρίου 1817 ο Μολινέ-Χάουαρντ επανέφερε τη χρήση του Χάουαρντ ως κύριου επωνύμου του, και έγινε Ερρίκος Θωμάς Χάουαρντ-Μολινέ-Χάουαρντ, και την επόμενη ημέρα του χορηγήθηκε εντολή προτεραιότητας για να χαρακτηριστεί ως νεότερος γιος ενός δούκα, και έχοντας έτσι αποκτήσει τον τίτλο ευγενείας του "λόρδου", έγινε γνωστός ως λόρδος Ερρίκος Θωμάς Χάουαρντ-Μολινέ-Χάουαρντ. Εκτέλεσε τα καθήκοντά του ως αναπληρωτής κόμης Στρατάρχης κατά τον σχεδιασμό της στέψης του βασιλιά Γεωργίου Δ΄ (1820 – 1830), αλλά δεν μπόρεσε λόγω ασθένειας να παραστεί στην πραγματική εκδήλωση, στην οποία τον ρόλο του ανέλαβε ο συγγενής του λόρδος Χάουαρντ του Έφινγχαμ.  Επέστρεψε ξανά στο Κοινοβούλιο για το Άρουντελ από το 1818 έως το 1820, οπότε και επέστρεψε για το Στάινινγκ, την οποία έδρα κατείχε μέχρι το τέλος του το 1824.

 Οικογένεια 
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1801 ο Χάουαρντ-Μολινέ-Χάουαρντ νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Λονγκ, κόρη του Εδουάρδου Λονγκ (1734-1813), Βρετανού αποικιακού διοικητή, ιστορικού, και συγγραφέα του βιβλίου «Η Ιστορία της Τζαμάικα», με την οποία απέκτησε έναν γιο και τέσσερις κόρες:
 Ερρίκος (1802–1875), Μέλος του Κοινοβουλίου
 Ερριέττα Άννα (17 Ιουλίου 1804 – 26 Μαΐου 1876), σύζυγος του Ερρίκου Χέρμπερτ 3ου κόμη του Κάρναρβον, και είχε απογόνους.
 Ισαβέλλα Αικατερίνη Μαρία (29 Σεπτεμβρίου 1806 – 20 Ιουνίου 1891), σύζυγος του Καρόλου Χάουαρντ 17ου κόμη του Σάφολκ, και είχε απογόνους.
 Σάρλοτ Ιουλιάνα Ιωάννα (8 Φεβρουαρίου 1809 – 15 Δεκεμβρίου 1855), σύζυγος του Ιακώβου Γουέντγουορθ Μπούλερ και μητέρα του στρατηγού σερ Ρέντβερς Ερρίκου Μπούλερ (1839 – 1908), Σταυρός Βικτωρίας (VC)
 Ιουλιάνα Βαρβάρα (31 Μαρτίου 1812 – 27 Δεκεμβρίου 1833), σύζυγος του σερ Ιωάννη Όγκιλβι 9ου βαρονέτου, και είχε απογόνους.

 Το τέλος και η διαδοχή 
Ο Χάουαρντ-Μολινέ-Χάουαρντ απεβίωσε σε ηλικία 57 ετών τον Ιούνιο του 1824, μετά από σύντομη ασθένεια στο σπίτι του στην οδό Λόουερ Γκρόσβενορ, στο Μέιφερ.  Ο μεγαλύτερος γιος του, Ερρίκος Χάουαρντ, τον αντικατέστησε στο Κοινοβούλιο. Τα κτήματα Τέβερσαλ και Γουέλοου, τα οποία είχαν κληρονομήσει ο 2ος γιος ή η μεγαλύτερη κόρη του, κληροδοτήθηκαν στην κόρη του, Ερριέτα Άννα Χάουαρντ, μετέπειτα κόμισσα του Κάρναρβον, η οποία υιοθέτησε το επώνυμο Μολινέ-Χάουαρντ ως αποτέλεσμα.

 Αναφορές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)