Κωδωνοστάσιο της Ανουντσιάτα

Το κωδωνοστάσιο της Ανουντσιάτα είναι κωδωνοστάσιο στην πόλη της Κέρκυρας, στην Ελλάδα. Ευρισκόμενο επί της συμβολής των οδών Ευγενίου Βουλγάρεως-Μοτσενίγου και Βραχλιώτη αποτελούσε, αρχικώς, τμήμα του, σήμερα κατεδαφισμένου, καθολικού μοναστηριού της Ευαγγελίστριας, επίσης γνωστού ως Ανουντσιάτα ().

 Ιστορία 
Ανεγερθέν κατά τη διάρκεια της ανδεγαυικής περιόδου κυριαρχίας του νησιού της Κέρκυρας εντός τοποθεσίας μεταξύ των υψωμάτων του Αγίου Αθανασίου και των Αγίων Πατέρων, με κύριο χρηματοδότη και δωρητής της σχετικής έκτασης γης τον Νεαπολίτη ευγενή και ναυτικό Πιέτρο Καπέτσε, το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας καθαγιάστηκε στις 7 Ιανουαρίου 1394, παρουσία των τοπικών αρχών του νησιού και, πιο συγκεκριμένα, του βάιλου Νίκκολα Τζένο, του Καθολικού επισκόπου Άλμπανο Μικιέλ και του καθολικού κλήρου, του Ορθόδοξου πρωτοπαπά και των, συνολικά, 32 Ορθόδοξων ιερέων της πόλης της Κέρκυρας, Βενετών αξιωματούχων, Κερκυραίων ευγενών και εμπόρων, καθώς και πλήθους κόσμου, και αποδόθηκε στο Τάγμα του Αγίου Αυγουστίνου. 

Σημαντικού μεγέθους κτιριακό συγκρότημα, καθώς και, παράλληλα, ιδιοκτήτης σημαντικής ακίνητης περιουσίας, το μοναστήρι τέθηκε, με σημείο εκκίνησης το 1406, υπό την εποπτεία και προστασία του τοπικού βάιλου από τους Βενετούς. 

Έχοντας υποστεί σημαντικές ζημιές το 1537, το μοναστήρι ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1542. 

Εντός αυτού ετάφησαν οι κατά τη διάρκεια της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου του 1571 πεσόντες Κερκυραίοι, καθώς και αριθμός τοπικών Βενετών αξιωματούχων. 

Το 1571, υπήρξαν εκ νέου αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις εντός του κτιριακού συγκροτήματος, πιο συγκεκριμένα με εργασίες επιδιόρθωσης της στέγης, ενώ, κατόπιν, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1668 και 1670, περαιτέρω εργασίες έλαβαν χώρα, στο πλαίσιο των οποίων, πιθανώς, το κωδωνοστάσιο να έλαβε την τελική μορφή του.

Κατά τη διάρκεια των εργασιών αυτών, κοσμήθηκε η οροφή του καθολικού μοναστηριού με, συνολικά, 28 πίνακες ζωγραφικής, έργα του Ριγκόνι, ενώ συνεισφορά είχε, επίσης, και ο αγιογράφος Θεόδωρος Πουλάκης, από κοινού με τον αδερφό του.

Το 1713, κατόπιν σχετικής απόφασης του τοπικού αρχιεπισκόπου, Αουγκούστο Αντόνιο Τσάκκο, έπαυσε η λειτουργία του κτιριακού συγκροτήματος ως μοναστηριού, με το τελευταίο να μετατρέπεται σε ιεροσπουδαστήριο.

Το 1797, κατά τη διάρκεια της γαλλικής εισβολής του νησιού, υπέστη σημαντικές ζημιές, ενώ στις 14 Σεπτεμβρίου 1943, κατά τη διάρκεια των γερμανικών βομβαρδισμών, το κτηριακό συγκρότημα κάηκε ολοσχερώς, παραμένοντας, ωστόσο, αν και ερειπωμένο, στη θέση του.

Το 1953, κατόπιν σχετικής αποφάσεως της τοπικής δημοτικής αρχής, υπό τη δημαρχία του Σταματίου Δεσύλα, κατεδαφίστηκε το σύνολο του κτιριακού συγκροτήματος, με μοναδική εξαίρεση, πέραν του κωδωνοστασίου, το βορειοανατολικό άκρο του καθολικού του παλαιού μοναστηριού.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2020 και 2022, το κωδωνοστάσιο υπέστη εργασίες αναστήλωσης, υπό την εποπτεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κέρκυρας, στη διάρκεια των οποίων και ανευρέθηκε τοιχογραφικός διάκοσμος, μέρος του οποίου, πλέον, εκτίθεται εντός του χώρου του Παλαιού Φρουρίου.

 Περιγραφή 
Έχων μορφή τρίκλιτης βασιλικής, το καθολικό του μοναστηριού έφερε τρία κυκλικού σχήματος παράθυρα επί της προσόψεώς του, η πρόσβαση στην οποία γινόταν μέσω μικρού μεγέθους και φιλοτεχνημένης από κόκκινο μάρμαρο κλίμακας, καθώς και έντονη παρουσία γλυπτού διακόσμου.

Παράλληλα, οι τοίχοι του έφεραν επιτύμβιες επιγραφές και στήλες, μπαρόκ αρχιτεκτονικού διακόσμου.

Σήμερα, επί των άνω τμημάτων του κωδωνοστασίου, σώζονται, ακόμη, αλληγορικές αναπαραστάσεις της Κέρκυρας, συνοδευόμενες από το τοπικό έμβλημα του νησιού.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Κωδωνοστάσια στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κέρκυρα