Γεώργιος Χάουαρντ (αξιωματικός Βρετανικού Στρατού)

Ο στρατάρχης σερ Γεώργιος Χάουαρντ, αγγλ.: sir George Howard, ΚΒ, PC (17 Ιουνίου 1718 – 16 Ιουλίου 1796) ήταν αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού και πολιτικός. Αφού διοίκησε το 3ο Σύνταγμα Πεζικού στη Μάχη του Φοντενουά τον Μάιο του 1745 κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής, και αφού διοίκησε ξανά αυτό το σύνταγμα στη Μάχη του Φάλκιρκ Μιούιρ και στη Μάχη του Κάλοντεν κατά τη διάρκεια της Ιακωβιτικής Εξέγερσης, επέστρεψε στην ήπειρο, και πολέμησε στη Μάχη του Λάουφελντ. Στη συνέχεια διοίκησε μία ταξιαρχία στη Μάχη του Βάρμπουργκ κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου. Έπειτα έγινε κυβερνήτης της Μινόρκα.

 Στρατιωτική σταδιοδρομία 
Γεννημένος ως γιος του αντιστράτηγου Θωμά Χάουαρντ και της συζύγου του Μαρίας Μόρτον (κόρης του Γουλιέλμου Μόρτον, επισκόπου του Μηθ), ο Χάουαρντ σπούδασε στη Σχολή Γουέστμινστερ και στο Κολέγιο Κράιστ Τσερτς στην Οξφόρδη και υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο σύνταγμα τού πατέρα του (αργότερα στο 24ο Σύνταγμα Πεζικού) το 1736.  Προήχθη σε λοχαγό το 1737, και μετατέθηκε στο 3ο Σύνταγμα Πεζικού το 1739.  Προήχθη σε αντισυνταγματάρχη στις 2 Απριλίου 1744, και διοίκησε το 3ο Σύνταγμα Πεζικού στη Μάχη του Φοντενουά τον Μάιο του 1745, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής. Heathcote, p. 179

Ο Χάουαρντ διοικούσε ξανά το 3ο Σύνταγμα Πεζικού, υπό τον Γουλιέλμο δούκα του Κάμπερλαντ, στη Μάχη του Φάλκιρκ Μιούρ τον Ιανουάριο του 1746 και στη Μάχη του Κάλοντεν τον Απρίλιο του 1746, κατά τη διάρκεια της Ιακωβιτικής Εξέγερσης, και κατηγορήθηκε ότι φέρθηκε αδικαιολόγητα σκληρά στους ηττημένους "Ορεινούς".  Στη συνέχεια επέστρεψε στην ήπειρο, και πολέμησε στη Μάχη του Λάουφελντ τον Ιούλιο του 1747.  Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως συνταγματάρχης του 3ου Συντάγματος Πεζικού τον Αύγουστο του 1749.  Στη συνέχεια συμμετείχε στην Επιδρομή στο Ροσφόρ τον Σεπτέμβριο του 1757, και έχοντας προαχθεί σε υποστράτηγο στις 24 Ιανουαρίου 1758,  διοικούσε μία ταξιαρχία, υπό τον Ιωάννη Μάνερς μαρκήσιο του Γκράνμπυ, στη Μάχη του Γουόρμπουργκ τον Ιούλιο του 1760, κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου. Heathcote, p. 180 Προήχθη σε υποστράτηγο στις 14 Μαρτίου 1761. 

 Πολιτική σταδιοδρομία 
Ο Χάουαρντ έγινε Μέλος του Κοινοβουλίου (MP) για το Λόστγουιθελ το 1761, και έχοντας διοριστεί Ιππότης Ακόλουθοος του Λουτρού στις αρχές του 1763, έγινε συνταγματάρχης του 7ου Συντάγματος Δραγόνων (Δη Κουίν'ς Όουν) τον Αύγουστο του 1763.  Απέκτησε το Στόουκ Πλέις στο Μπάκιγχαμσιρ για χρήση ως εξοχική κατοικία το 1764. 

Ο Χάουαρντ παραιτήθηκε από το Κοινοβούλιο, και έγινε κυβερνήτης της Μινόρκα το 1766.  Αφού αποσύρθηκε από τη θέση του κυβερνήτη της Μινόρκα, έγινε κυβερνήτης του Βασιλικού Νοσοκομείου Τσέλση τον Φεβρουάριο του 1768 , και εξελέγη βουλευτής για το Στάμφορντ την ίδια χρονιά. 

Προαχθείς σε στρατηγό στις 6 Σεπτεμβρίου 1777,  ο Χάουαρντ έγινε συνταγματάρχης της 1ης (Βασιλικής) Φρουράς Δραγόνων τον Απρίλιο του 1779.  Προήχθη σε στρατάρχη στις 18 Οκτωβρίου 1793 , και διορίστηκε στην τιμητική θέση του κυβερνήτη του Τζέρσεϋ τον Ιούλιο του 1795.  Απεβίωσε στο σπίτι του στο Λονδίνο, στην πλατεία Γκρόσβενορ, στις 16 Ιουλίου 1796, και τάφηκε στο Γκρέιτ Μπούκαμ στο Σάρεϋ.

 Οικογένεια 
μικρογραφία|Διακοσμητικό τάφου στην εκκλησία του Αγίου Ζιλ, στο Στόουκ Πότζες.
Στις 16 Φεβρουαρίου 1747–8 ο Χάουαρντ νυμφεύτηκε τη λαίδη Λούσυ Γουέντγουορθ (αδελφή του Γουλιέλμου Γουέντγουορθ κόμη του Στράφορντ), κατόπιν αδείας του επισκόπου του Λονδίνου, στο παρεκκλήσιο της Κινγκ Στρητ, στο Σαιντ Τζέιμς του Γουέστμινστερ:  απέκτησαν μία κόρη, την Άννα. Μετά το τέλος της 1ης του συζύγου, ο Χάουαρντ νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Μπέκφορντ, χήρα του 2ου εξαδέλφου του Θωμά Χάουαρντ 2ου κόμη του Έφινγκαμ. Δεν απέκτησε παιδιά από τον 2ο γάμο. 
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Σχέδιο της Μάχης του Γουόρμπουργκ, όπου ο Χάουαρντ οδήγησε την ταξιαρχία του στη νίκη,

 Αναφορές 

 Πηγές 

 "Howard, George (1720?-1796)" . Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.

Κατηγορία:Στρατάρχες της Μεγάλης Βρετανίας
Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)