Ιωάννης Μόουμπρεϋ, 2ος δούκας του Νόρφολκ

Ο Ιωάννης ντε Μόουμπρεϋ, 2ος δούκας του Νόρφολκ, 3ος κόμης του Νότιγχαμ, 8ος βαρόνος Μόουμπρεϋ, 9ος βαρόνος Σέγκρεϊβ, αγγλ.: John de Mowbray of Norfolk, Nottingham, Mowbray, Segrave, KG, κόμης Στρατάρχης (1392) 19 Οκτωβρίου 1432) ήταν Άγγλος ευγενής και στρατιωτικός. Ήταν νεότερος γιος του Θωμά 1ου δούκα του Νόρφολκ και της λαίδης Ελισάβετ ΦιτςΆλαν. Κληρονόμησε την κομητεία του Νόρφολκ από τον πατέρα του (αλλά όχι το δουκάτο), όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Θωμάς επαναστάτησε εναντίον του βασιλιά Ερρίκου Δ΄, και εκτελέστηκε πριν φτάσει στην ηλικία που του επιτρέπεται η κληρονομιά. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η μητέρα του Ελισάβετ έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα και κατείχε το ένα τρίτο των κτημάτων του ως προίκα χηρείας, σήμαινε ότι μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αν και σημαντική πολιτική προσωπικότητα, ήταν σε κακή οικονομική κατάσταση.

Πιθανώς λόγω της ανάγκης να αυξήσει το εισόδημά του, ακολούθησε το -ακόμη δημοφιλές- μονοπάτι για τα νεαρά μέλη της αγγλικής αριστοκρατίας, συμμετέχοντας στον Εκατονταετή Πόλεμο στη Γαλλία. Η πρώτη του εκστρατεία ήταν το 1415 με τον Ερρίκο Ε΄, και παρόλο που συμμετείχε σε μερικές από τις μεγάλες αποστολές, αυτός, όπως και τόσοι πολλοί από τους συντρόφους του, αρρώστησε σοβαρά από δυσεντερία, και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αγγλία. Γι' αυτόν τον λόγο, έλειπε στη Μάχη του Αζενκούρ.

Όταν ο Ερρίκος Ε΄ απεβίωσε το 1422, ο Μόουμπρεϋ παρέμεινε κορυφαίος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων στη Γαλλία για τον νέο νεαρό βασιλιά, Ερρίκο ΣΤ΄. Συνέχισε να εκστρατεύει εκεί για τα επόμενα πέντε χρόνια, και όταν το κοινοβούλιο αποφάσισε ότι είχε έρθει η ώρα να στέψει τον νέο νεαρό βασιλιά -τόσο στο Αβαείο του Γουέστμινστερ όσο και στη Γαλλία- ο Μόουμπρεϋ ενήργησε ως βασιλικός σωματοφύλακας και σύμβουλος. Συμμετείχε επίσης στην προσωπική εκστρατεία του Χάμφρεϊ δούκα του Γκλόστερ, στο Αινώ, η οποία φαίνεται ότι για μία φορά ήταν επικερδής γι' αυτόν.

Η υπηρεσία στο εξωτερικό κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του Μόουμπρεϋ, αλλά συχνά του κόστισε περισσότερο από ό,τι κέρδιζε από οποιαδήποτε λάφυρα. Ως εκ τούτου, μόνο μετά το τέλος της μητέρας του το 1425 η τύχη του άλλαξε προς το καλύτερο. Όχι μόνο κληρονόμησε το μεγάλο μερίδιο της μητέρας του από τα κτήματα του πατέρα του, αλλά έλαβε επίσης προαγωγή από κόμη του Νόρφολκ σε δούκα του Νόρφολκ. Αυτό ακολούθησε μία πικρή διαμάχη, ενώ ήταν ακόμη κόμης, με τον Ριχάρδο Μπωσάμπ κόμη του Γουόρικ, για το ποιος είχε προτεραιότητα εντός της αγγλικής ευγενείας. Το ζήτημα δεν επιλύθηκε ποτέ, αλλά αποφεύχθηκε με την ονοματοδοσία του Μόουμπρεϋσε δούκα.

Ενώ ήταν ακόμη νέος, ο Μόουμπρεϋ είχε νυμφευτεί από τον κηδεμόνα του, Ραλφ Νέβιλ 1ο κόμη του Γουέστμορλαντ, την μεγαλύτερη κόρη του Νέβιλ, Αικατερίνη. Ο γάμος του Μόουμπρεϋ κόστισε στον Γουέστμορλαντ το πριγκιπικό ποσό των 2.000 λιρών. Ο Ιωάννης και η Αικατερίνη απέκτησαν έναν γιο, επίσης ονομαζόμενο Ιωάννη. Ο Μόουμπρεϋ απεβίωσε το 1432, και ο κληρονόμος και συνονόματός του, αν και ανήλικος, κληρονόμησε το δουκάτο. Είχε μία σχετικά σύντομη σταδιοδρομία, αν και αυτή τον κατέστησε σημαντικό παράγοντα στους μεταγενέστερους Πολέμους των Δύο Ρόδων Η Αικατερίνη, όχι μόνο επέζησε του Μόουμπρεϋ, αλλά έζησε μέχρι το 1483 και απέκτησε τρεις ακόμη συζύγους πριν από το τέλος της, ο τελευταίος εκ των οποίων, ο Ιωάννης Γούντβιλ, ήταν αρκετά νέος σαν να ήταν εγγονός της.

μικρογραφία|252x252εσ|Ο Ερρίκος Ε΄, ενώ ήταν πρίγκιπας της Ουαλίας, παρουσιάζει το Σύνταγμα των Πριγκίπων του Τόμας Χόκλεβ στον Ιωάννη ντε Μόουμπρεϋ 2ο δούκα του Νόρφολκ, 1411–1413, Βρετανική Βιβλιοθήκη.

 Οικογένεια 
Ο Μόουμπρεϋ νυμφεύτηκε τη λαίδη Αικατερίνη Νέβιλ, κόρη του Ραλφ Νέβιλ 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ, και απέκτησε έναν γιο, τον:
 Ιωάννη, που γεννήθηκε λίγο πριν ο πατέρας του επιστρέψει άρρωστος από τη Γαλλία το 1415.  Ο δεκαεπτάχρονος Ιωάννης Μόουμπρεϋ διαδέχθηκε τον πατέρα του στο δουκάτο του Νόρφολκ τον Οκτώβριο του 1432, ενώ η Κάθριν έζησε για περισσότερο από πενήντα χρόνια ακόμη, και παντρεύτηκε τρεις ακόμη φορές. 

Εκτός από τον μεγαλύτερο αδελφό του, ο Ιωάννης Μόουμπρεϋ είχε τρεις αδελφές, την Ελισάβετ, τη Μαργαρίτα και την Ισαβέλλα. Λόγω της προδοσίας του Θωμά, οι αδελφές έπρεπε να βρουν σύζυγο σε εξαιρετικά δυσχερείς συνθήκες. Η Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Μάικλ ντε λα Πολ, 3ο κόμη του Σάφολκ, αν και, όπως σημείωσε ο Κ. Β. ΜακΦάρλαν, η οικογένειά του, αν και αργότερα δουκική, ήταν «φτωχή και απαξιωμένη, και επίσης νεόπλουτη», δεν είχαν γιους.  Κάποια στιγμή μεταξύ 1415 και 1420, η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον σερ Ροβέρτο Χάουαρντ. Ο γιος τους Ιωάννης, έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο στους Πολέμους των Δύο Ρόδων. Έμελλε να γίνει στενός συνεργάτης του γιου και κληρονόμου του Μόουμπρεϋ, και επίσης κοντά στον βασιλιά Ριχάρδο Γ΄, ο οποίος έμελλε να παραχωρήσει στον Χάουαρντ το δουκάτο του Νόρφολκ το 1483.  Η Ισαβέλλα παντρεύτηκε δύο φορές: πρώτα τον σερ Ερρίκο Φέρερς του Γκρόμπυ («κληρονόμο ενός αρχαίου, αλλά δευτερεύοντος οίκου ευγενών») και αργότερα, τον Ιάκωβο Μπέρκλεϋ («έναν από τους δύο διεκδικητές της ηγεμονίας, και των εξαντλημένων εδαφών μίας άλλης»). 

Πρόγονοι

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 

















Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οικογένεια Μόουμπρεϋ