Διακοινοβουλευτική Ένωση

Η Διακοινοβουλευτική Ένωση (IPU· γαλλικά: Union Interparlementaire, UIP) είναι ένας διεθνής οργανισμός εθνικών κοινοβουλίων. Ο πρωταρχικός της σκοπός είναι η προώθηση της δημοκρατικής διακυβέρνησης, της λογοδοσίας και της συνεργασίας μεταξύ των μελών της. Άλλες πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν την προώθηση της ισότητας των φύλων στα νομοθετικά σώματα, την ενδυνάμωση της συμμετοχή των νέων στην πολιτική και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1889 ως Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη. Ιδρυτές του ήταν οι πολιτικοί Φρεντερίκ Πασί από τη Γαλλία και Ουίλιαμ Ράνταλ Κρέμερ από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίοι επεδίωξαν να δημιουργήσουν το πρώτο μόνιμο φόρουμ για πολιτικές πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Αρχικά, η ιδιότητα του μέλους της IPU προοριζόταν για μεμονωμένους βουλευτές, αλλά έκτοτε έχει μετασχηματιστεί ώστε να περιλαμβάνει τα νομοθετικά σώματα κυρίαρχων κρατών. Από το 2025 τα εθνικά κοινοβούλια 183 χωρών είναι μέλη της IPU, ενώ 15 είναι συνδεδεμένα μέλη, τα περισσότερα από τα οποία είναι περιφερειακά κοινοβούλια. Ορισμένα από τα κράτη-μέλη του οργανισμού δεν θεωρούνται δημοκρατικά σύμφωνα με διεθνείς δείκτες.

Η IPU διευκολύνει την ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου και των θεσμών, ενισχύοντας τα θεμέλια και ενισχύοντας το όραμα για την ειρήνη και το κοινό καλό, συμπεριλαμβανομένου του Μόνιμου Διαιτητικού Δικαστηρίου, της Κοινωνίας των Εθνών και των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης, χρηματοδοτεί και συμμετέχει σε διεθνείς διασκέψεις και φόρουμ, και έχει καθεστώς μόνιμου παρατηρητή στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Κατά συνέπεια, οκτώ άτομα που συνδέονται με τον οργανισμό είναι κάτοχοι του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.

 Ιστορία 

Ο αρχικός στόχος του οργανισμού ήταν η διαιτησία των συγκρούσεων. Η IPU έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του Μόνιμου Διαιτητικού Δικαστηρίου στη Χάγη. Με την πάροδο του χρόνου, η αποστολή της εξελίχθηκε προς την προώθηση της δημοκρατίας και του διακοινοβουλευτικού διαλόγου. Η IPU εργάστηκε για την ίδρυση θεσμών σε διακυβερνητικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, έναν οργανισμό με τον οποίο συνεργάζεται και στον οποίο έχει καθεστώς μόνιμου παρατηρητή.

Η έδρα της ένωσης έχει μεταφερθεί αρκετές φορές από την ίδρυσή της.
Τοποθεσίες:

1892–1911: Βέρνη (Ελβετία)

1911–1914: Βρυξέλλες (Βέλγιο)

1914–1920: Όσλο (Νορβηγία)

1921–σήμερα: Γενεύη (Ελβετία)

Οκτώ ηγετικές προσωπικότητες της IPU έχουν λάβει Βραβεία Νόμπελ Ειρήνης:

1901: Φρεντερίκ Πασί (Γαλλία)

1902: Σαρλ Αλμπέρ Γκομπά (Ελβετία)

1903: Ράνταλ Κρέμερ (Ηνωμένο Βασίλειο)

1908: Φρέντρικ Μπάγερ (Δανία)

1909: Ογκίστ Μπερνάρτ (Βέλγιο)

1913: Ανρί Λα Φοντέν (Βέλγιο)

1921: Κρίστιαν Λάνγκε (Νορβηγία)

1927: Φερντινάν Μπουισόν (Γαλλία)

 Μέλη και οργάνωση 

 Μέλη 

Κατά την ίδρυσή της στις 30 Ιουνίου 1889, η Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη είχε οκτώ μέλη: Αυστροουγγαρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Ιταλία, Λιβερία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμμετείχαν επίσης, αλλά δεν υιοθέτησαν επίσημα τη συνθήκη διαιτησίας.

Η Διακοινοβουλευτική Ένωση έχει σήμερα 183 μέλη.

Περιφερειακές κοινοβουλευτικές συνελεύσεις μπορεί να γίνουν δεκτές από το Διοικητικό Συμβούλιο ως Συνδεδεμένα Μέλη.

Κάθε Κοινοβούλιο που έχει συσταθεί σύμφωνα με τους νόμους ενός κυρίαρχου κράτους του οποίου τον πληθυσμό αντιπροσωπεύει και στο έδαφος του οποίου λειτουργεί, μπορεί να ζητήσει την προσχώρησή του στη Διακοινοβουλευτική Ένωση. Η απόφαση για την εισδοχή ή την επανεισδοχή ενός Κοινοβουλίου λαμβάνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο.

Είναι καθήκον των Μελών της IPU να υποβάλλουν τα ψηφίσματα της IPU στο αντίστοιχο Κοινοβούλιό τους, με την καταλληλότερη μορφή· να τα κοινοποιούν στην Κυβέρνηση· να προωθούν την εφαρμογή τους και να ενημερώνουν τη Γραμματεία της IPU, όσο το δυνατόν συχνότερα και πληρέστερα, ιδιαίτερα στις ετήσιες εκθέσεις της, σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν.

Σχεδόν όλες οι χώρες έχουν κοινοβούλιο-μέλος της IPU, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση των Ηνωμένων Πολιτειών, αν και η 12η (1904), η 23η (1925) και η 42η (1953) διασκέψεις φιλοξενήθηκαν στις ΗΠΑ.

Συνδεδεμένα Μέλη
Οι συμμετέχουσες κοινοβουλευτικές συνελεύσεις εκτός από τα εθνικά κοινοβούλια είναι οι εξής:

ΌνομαΣχετικός οργανισμόςΚοινοβούλιο των ΆνδεωνCANΑραβικό ΚοινοβούλιοΚοινοβούλιο της Κεντρικής Αμερικής (PARLCEN)SICAΝομοθετική Συνέλευση της Ανατολικής ΑφρικήςEACΕυρωπαϊκό ΚοινοβούλιοΕΕΔιακοινοβουλευτική Συνέλευση της ΚΑΚΚΑΚΔιακοινοβουλευτική Επιτροπή της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής ΈνωσηςUEMOAΚοινοβούλιο της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής (PARLATINO)PARLATINOΠαναφρικανικό ΚοινοβούλιοΑΕΚοινοβούλιο της Οικονομικής Κοινότητας των Δυτικοαφρικανικών ΚρατώνECOWASΚοινοβούλιο της Οικονομικής και Νομισματικής Κοινότητας της Κεντρικής ΑφρικήςCEMACΚοινοβουλευτική Συνέλευση της Γαλλοφωνίας (APF)OIFΚοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE)ΣτΕΚοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου ΠόντουΟΣΕΠ

 Όργανα 


Τα όργανα της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης είναι:

Συνέλευση (Assembly). Συνέρχεται δύο φορές το χρόνο και αποτελείται από βουλευτές που ορίζονται ως αντιπρόσωποι από τα Μέλη. Η Συνέλευση επικουρείται στο έργο της από Μόνιμες Επιτροπές, των οποίων ο αριθμός και οι αρμοδιότητες καθορίζονται από το Διοικητικό Συμβούλιο· οι Μόνιμες Επιτροπές συνήθως προετοιμάζουν εκθέσεις και σχέδια ψηφισμάτων για τη Συνέλευση. Κανένας αντιπρόσωπος δεν μπορεί να διαθέτει περισσότερες από δέκα ψήφους.

Διοικητικό Συμβούλιο (Governing Council). Το Διοικητικό Συμβούλιο πραγματοποιεί συνήθως δύο συνόδους το χρόνο. Αποτελείται από τρεις εκπροσώπους από κάθε Μέλος. Η θητεία ενός μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου διαρκεί από τη μία Συνέλευση στην επόμενη και όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου πρέπει να είναι εν ενεργεία μέλη του Κοινοβουλίου. Το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγει τον Πρόεδρο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης για περίοδο τριών ετών. Εκλέγει επίσης τα μέλη της εκτελεστικής επιτροπής και διορίζει τον Γενικό Γραμματέα της Ένωσης.

Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Committee). Η εκτελεστική επιτροπή αποτελείται από τον Πρόεδρο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 15 μέλη που ανήκουν σε διαφορετικά Κοινοβούλια (εκλέγονται από το Διοικητικό Συμβούλιο· τουλάχιστον 12 εκλέγονται μεταξύ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου) και την Πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής της Συνάντησης Γυναικών Βουλευτών. Οι δεκαπέντε εκλεγμένες έδρες κατανέμονται στις γεωπολιτικές ομάδες. Μόνο βουλευτές από κράτη όπου οι γυναίκες έχουν τόσο το δικαίωμα του εκλέγειν όσο και του εκλέγεσθαι είναι επιλέξιμοι για την εκτελεστική επιτροπή. Η εκτελεστική επιτροπή είναι το διοικητικό όργανο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης. Η τρέχουσα Πρόεδρος είναι η Δρ. Τούλια Άκσον, Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Ενωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας και η δεύτερη γυναίκα που κατέχει τη θέση, η οποία εξελέγη τον Οκτώβριο του 2023.

Γραμματεία (Secretariat). Η Γραμματεία αποτελεί το σύνολο του προσωπικού του οργανισμού υπό τη διεύθυνση του Γενικού Γραμματέα, σήμερα του Μαρτίν Τσουνγκόνγκ από το Καμερούν.

Η Ένωση Γενικών Γραμματέων των Κοινοβουλίων είναι ένα συμβουλευτικό όργανο της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης.

 Συνελεύσεις 

Η Συνέλευση είναι το κύριο πολιτικό όργανο της IPU μέσω του οποίου τα Κοινοβούλια-Μέλη της IPU υιοθετούν κοινοβουλευτικά ψηφίσματα για παγκόσμια ζητήματα. Διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην αντιμετώπιση των ζητημάτων που απειλούν την ειρήνη, τη δημοκρατία και τη βιώσιμη ανάπτυξη, μεταξύ άλλων μέσω των τεσσάρων θεματικών μόνιμων επιτροπών της. Οι Συνελεύσεις της IPU πραγματοποιούνται δύο φορές το χρόνο είτε στη Γενεύη είτε φιλοξενούνται από Κοινοβούλια-Μέλη.

 #  Πόλη φιλοξενίας  Χώρα φιλοξενίας  Έτος150ήΤασκένδη2025149ηΓενεύη2024148ηΓενεύη2024147ηΛουάντα2023146ηΜανάμα2023145ηΚιγκάλι2022144ηΝούσα Ντούα2022143ηΜαδρίτη2021142ηΕικονικήΕικονική2021 141η  Βελιγράδι    2019 140ή  Ντόχα    2019 139η  Γενεύη    2018 138η  Γενεύη    2018 137η  Αγία Πετρούπολη    2017 136η  Ντάκα    2017 135η  Γενεύη    2016 134η  Λουσάκα    2016 133η  Γενεύη    2015 132η  Ανόι    2015 131η  Γενεύη     2014 130ή  Γενεύη    2014 129η  Γενεύη    2013 128η  Κίτο    2013 127η  Πόλη του Κεμπέκ    2012 126η  Καμπάλα    2012 125η  Βέρνη    2011 124η  Πόλη του Παναμά    2011 123η  Γενεύη    2010 122η  Μπανγκόκ    2010 121η  Γενεύη    2009 120ή  Αντίς Αμπέμπα    2009 119η  Γενεύη    2008 118η  Κέιπ Τάουν    2008 117η  Γενεύη    2007 116η  Νούσα Ντούα, Μπαλί    2007 115η  Γενεύη    2006 114η  Ναϊρόμπι    2006 113η  Γενεύη    2005 112η  Μανίλα    2005 111η  Γενεύη    2004 110η  Πόλη του Μεξικού    2004 109η  Γενεύη    2003 108η  Σαντιάγο    2003 107η  Μαρακές    2002 106η  Ουαγκαντούγκου    2001 105η  Αβάνα    2001 104η  Τζακάρτα    2000 103η  Αμμάν    2000 102η  Βερολίνο    1999 101η  Βρυξέλλες    1999 100ή  Μόσχα    1998 99η  Βίντχουκ    1998 98η  Κάιρο    1997 97η  Σεούλ    1997 96η  Πεκίνο    1996 95η  Κωνσταντινούπολη    1996 94η  Βουκουρέστι    1995 93η  Μαδρίτη    1995 92η  Κοπεγχάγη    1994 91η  Παρίσι    1994 90ή  Καμπέρα    1993 89η  Νέο Δελχί    1993 88η  Στοκχόλμη    1992 87η  Γιαουντέ    1992 86η  Σαντιάγο    1991 85η  Πιονγιάνγκ    1991 84η  Πούντα δελ Έστε    1990 83η  Λευκωσία    1990 82η  Λονδίνο    1989 81η  Βουδαπέστη    1989 80ή  Σόφια    1988 79η  Πόλη της Γουατεμάλας    1988 78η  Μπανγκόκ    1987 77η  Μανάγουα    1987 76η  Μπουένος Άιρες    1986 75η  Πόλη του Μεξικού    1986 74η  Οτάβα    1985 73η  Λομέ    1985 72η  Γενεύη    1984 71η  Γενεύη    1984 70ή  Σεούλ    1983 69η  Ρώμη    1982 68η  Αβάνα    1981 67η  Βερολίνο    1980 66η  Καράκας    1979 65η  Βόννη    1978 64η  Σόφια    1977 63η  Μαδρίτη    1976 62η  Λονδίνο    1975 61η  Τόκιο    1974 60ή  Ρώμη    1972 59η  Παρίσι    1971 58η  Χάγη    1970 57η  Νέο Δελχί    1969 56η  Λίμα    1968 55η  Τεχεράνη    1966 54η  Οτάβα    1965 53η  Κοπεγχάγη    1964 52η  Βελιγράδι    1963 51η  Μπραζίλια    1962 50ή  Βρυξέλλες    1961 49η  Τόκιο    1960 48η  Βαρσοβία    1959 47η  Ρίο ντε Τζανέιρο    1958 46η  Λονδίνο    1957 45η  Μπανγκόκ    1956 44η  Ελσίνκι    1955 43η  Βιέννη    1954 42η  Ουάσιγκτον    1953 41η  Βέρνη    1952 40ή  Κωνσταντινούπολη    1951 39η  Δουβλίνο    1950 38η  Στοκχόλμη    1949 37η  Ρώμη    1948 36η  Κάιρο    1947 35η  Όσλο    1939 34η  Χάγη    1938 33η  Παρίσι    1937 32η  Βουδαπέστη    1936 31η  Βρυξέλλες    1935 30ή  Κωνσταντινούπολη    1934 29η  Μαδρίτη    1933 28η  Γενεύη    1932 27η  Βουκουρέστι    1931 26η  Λονδίνο    1930 25η  Βερολίνο    1928 24η  Παρίσι    192723ηΟυάσιγκτον1925Οτάβα 22η  Βέρνη    1924 21η  Κοπεγχάγη    1923 20ή  Βιέννη    1922 19η  Στοκχόλμη    1921 18η  Χάγη    1913 17η  Γενεύη    1912 16η  Βρυξέλλες    1910 15η  Βερολίνο    1908 14η  Λονδίνο    1906 13η  Βρυξέλλες    1905 12η  Σεντ Λούις    1904 11η  Βιέννη    1903 10η Παρίσι    1900 9η  Χριστιανία    1899 8η  Βρυξέλλες    1897 7η  Βουδαπέστη    1896 6η  Βρυξέλλες    1895 5η  Χάγη    1894 4η  Βέρνη    1892 3η  Ρώμη    1891 2η  Λονδίνο    1890 1η  Παρίσι    1889

 Πρόεδροι 

 Πρόεδρος Έτη Χώρα Ογκίστ Μπερνάρ (1829–1912) 1909–1912  Φίλιπ Στάνχοπ(1847–1923) 1912–1922  Τέοντορ Αντελσουάρντ (1860–1929) 1922–1928  Φερνάν Μπουισόν (1874–1959) 1928–1934  Ανρί Καρτόν ντε Ουιάρ (1869–1951) 1934–1947  Ουίλιαμ Ουέτζγουντ Μπεν (1877–1960) 1947–1957  Τζουζέπε Κοντάτσι-Πιζανέλι (1913–1988) 1957–1962  Ρανιέρι Ματσίλι (1910–1975) 1962–1967  Αμπντεραχμάν Αμπντενεμπί (1914–1990) 1967–1968  Αντρέ Σαντερναγκόρ (1921–2025) 1968–1973  Γκουρντιάλ Σινγκ Ντιλόν (1915–1992) 1973–1976  Τόμας Ουίλιαμς (1915–1986) 1976–1979  Ραφαέλ Καλντέρα (1916–2009) 1979–1982  Γιόχανες Βιρολάινεν (1914–2000) 1982–1983  Εμίλ Κιβελιέ (1928–2009) 1983  Ιζ Ελ Ντιν Ελ Σαγιέντ (1934–2009) 1983–1985  Τζον Πέιτζ (1919–2008) 1985  Χανς Στέρκεν (1923–1999) 1985–1988  Ντάουντα Σόου (1933–2009) 1988–1991  Μάικλ Μάρσαλ (1930–2006) 1991–1994  Άχμεντ Φάθι Σορούρ (1932–2024) 1994–1997  Μιγκέλ Άνχελ Μαρτίνεθ Μαρτίνεθ (1940-) 1997–1999  Νάζμα Επτούλα (1940-) 1999–2002  Σέρχιο Πάες Βερδούγο (1933–2025) 2002–2005  Πιερ Φερντινάντο Καζίνι (1955-) 2005–2008  Τέο-Μπεν Γκουριράμπ (1939–2018) 2008–2011  Αμπντελουαχάντ Ραντί (1935–2023) 2011–2014  Σαμπέρ Χοσεΐν Τσουντουρί (1961-) 2014–2017  Γκαμπριέλα Κουέβας Μπαρόν (1979-) 2017–2020  Τσεν Γκουομίν (υπηρεσιακός) 19 Οκτ. - 4 Νοεμ. 2020 Ντουάρτε Πατσέκο (1965-) 2020–2023  Τούλια Άκσον (1976-) 27 Οκτ. 2023 – σήμερα 

 Τροποποιήσεις των Καταστατικών 
Οποιαδήποτε πρόταση για τροποποίηση των Καταστατικών υποβάλλεται γραπτώς στη Γραμματεία της Ένωσης τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη συνεδρίαση της Συνέλευσης. Η Γραμματεία θα κοινοποιήσει αμέσως όλες αυτές τις προτάσεις στα Μέλη της Ένωσης. Η εξέταση τέτοιων προτεινόμενων τροποποιήσεων τίθεται αυτόματα στην ημερήσια διάταξη της Συνέλευσης.

Οποιεσδήποτε υπο-τροποποιήσεις υποβάλλονται γραπτώς στη Γραμματεία της Ένωσης τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν από τη συνεδρίαση της Συνέλευσης. Η Γραμματεία θα κοινοποιήσει αμέσως όλες αυτές τις υπο-τροποποιήσεις στα Μέλη της Ένωσης.

Αφού ακούσει τη γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου, που εκφράζεται με απλή πλειοψηφία, η Συνέλευση αποφασίζει για τις προτάσεις αυτές με πλειοψηφία δύο τρίτων.

 Η IPU και τα Ηνωμένα Έθνη 

Η IPU τίμησε την 50ή επέτειο των Ηνωμένων Εθνών, το 1995, πραγματοποιώντας μια ειδική σύνοδο στην Αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης πριν από την έναρξη της συνόδου, όπου σχεδίασαν στενότερη συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη. Το Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης που εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της συνόδου ζήτησε από τον Γενικό Γραμματέα να το θέσει σε εφαρμογή. Μια συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ της IPU και του Γενικού Γραμματέα στις 24 Ιουλίου 1996 και στη συνέχεια επικυρώθηκε με Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης, όπου τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν την IPU ως τον παγκόσμιο οργανισμό των κοινοβουλίων. Σύμφωνα με αυτό το ψήφισμα, ο Γενικός Γραμματέας υπέβαλε μια έκθεση η οποία σημειώθηκε με ικανοποίηση από τη Γενική Συνέλευση, η οποία ζήτησε περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας και μια άλλη έκθεση. Αυτή η έκθεση περιέγραφε λεπτομερώς τα μέτρα που είχαν ληφθεί, συμπεριλαμβανομένου του ανοίγματος ενός γραφείου συνδέσμου στη Νέα Υόρκη, και τη συνεργασία σε θέματα όπως οι νάρκες ξηράς και η προώθηση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Μετά από μια ολόκληρη πρωινή συζήτηση η Γενική Συνέλευση εξέδωσε ένα ψήφισμα το οποίο απλώς δήλωνε ότι «προσβλέπει στη συνεχή στενή συνεργασία».

Το επόμενο έτος (1999) ο Γενικός Γραμματέας ανέφερε έναν αυξημένο αριθμό τομέων συνεργασίας, το θέμα συζητήθηκε για ένα ολόκληρο απόγευμα (το οποίο διακόπηκε από ενός λεπτού σιγή προς τιμήν του Vazgen Sargsyan, του Πρωθυπουργού της Αρμενίας που είχε μόλις εκείνη τη στιγμή σκοτωθεί από ενόπλους), και εξέδωσε ψήφισμα ζητώντας να επιτραπεί στην IPU να απευθυνθεί απευθείας στη Γενική Συνέλευση της Χιλιετίας.

Μετά από μια άλλη έκθεση, και μια άλλη συζήτηση μισής ημέρας, η Γενική Συνέλευση χαιρέτισε τη διακήρυξη της IPU με τίτλο «Το Κοινοβουλευτικό όραμα για τη διεθνή συνεργασία στην αυγή της τρίτης χιλιετίας» και κάλεσε τον Γενικό Γραμματέα να διερευνήσει νέους και περαιτέρω τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ενισχυθεί η σχέση.

Στις 19 Νοεμβρίου 2002 παραχωρήθηκε στην IPU καθεστώς παρατηρητή στη Γενική Συνέλευση.

Στο Ψήφισμα 59/19, Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ λαμβάνει υπόψη τις συστάσεις σχετικά με τη συστηματικότερη ενασχόληση των βουλευτών στο έργο των Ηνωμένων Εθνών.Resolution adopted by the General Assembly, 17 December 2004

Η τελική διακήρυξη της Δεύτερης Παγκόσμιας Διάσκεψης των Προέδρων των Κοινοβουλίων, που φιλοξενήθηκε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών, πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2005 και είχε τίτλο Γεφυρώνοντας το δημοκρατικό χάσμα στις διεθνείς σχέσεις: Ένας ισχυρότερος ρόλος για το κοινοβούλιο.Bridging the democracy gap in international relations: A stronger role for parliaments UNO Second World Conference of Speakers of Parliaments, New York, 7 to 9 September 2005

Στο Ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, 61/6, Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, στις 27 Νοεμβρίου 2006, ζητείται η περαιτέρω ανάπτυξη της ετήσιας κοινοβουλευτικής ακρόασης στα Ηνωμένα Έθνη και άλλων εξειδικευμένων κοινοβουλευτικών συναντήσεων στο πλαίσιο μεγάλων συναντήσεων των Ηνωμένων Εθνών ως κοινών εκδηλώσεων Ηνωμένων Εθνών-Διακοινοβουλευτικής Ένωσης.Resolution 61/6: Cooperation between the United Nations and the Inter-Parliamentary Union, 27 November 2006, at IPU official website

Κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της φθινοπωρινής συνόδου της Γενικής Συνέλευσης, η IPU διοργανώνει μια Κοινοβουλευτική Ακρόαση.Cooperation with the UN: hearings at IPU official website Ένα ψήφισμα για τη συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της IPU επέτρεψε την κυκλοφορία επίσημων εγγράφων της IPU στη Γενική Συνέλευση.

Ο ΟΗΕ και η IPU συνεργάζονται στενά σε διάφορους τομείς, ιδίως την ειρήνη και την ασφάλεια, την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, και θέματα δημοκρατίας και φύλου, αλλά η IPU δεν έχει αποκτήσει το καθεστώς επικουρικού οργάνου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

 Τέταρτη Παγκόσμια Διάσκεψη των Προέδρων των Κοινοβουλίων 
Η τέταρτη παγκόσμια διάσκεψη για την 70ή επέτειο του ΟΗΕ που σηματοδοτήθηκε από τον Ban Ki-Moon ως «UN70» διοργανώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 όπου προσκλήθηκαν Πρόεδροι όλων των κοινοβουλίων-μελών της IPU (Διακοινοβουλευτική Ένωση) και μη μελών κοινοβουλίων από όλο τον κόσμο. Το θέμα ήταν η ειρήνη, η δημοκρατία και η ανάπτυξη.

 Εκθέσεις, ψηφίσματα και συμφωνίες των Ηνωμένων Εθνών 

Ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 27 Νοεμβρίου 2006.

Έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και περιφερειακών και άλλων οργανισμών, 16 Αυγούστου 2006.Etpu

Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 8 Νοεμβρίου 2004.

Έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (βλ. Μέρος 5 του Παραρτήματος), 1 Σεπτεμβρίου 2004.Microsoft Word – 0447505e.doc

Ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση: Συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης, 21 Νοεμβρίου 2002.Microsoft Word – UND_GEN_N0254074_DOCU_N

Ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση: Καθεστώς παρατηρητή για τη Διακοινοβουλευτική Ένωση στη Γενική Συνέλευση, 19 Νοεμβρίου 2002.Resolution 57/32. Observer status for the Inter-Parliamentary Union in the General Assembly 19 November 2002

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Cooperation with the United Nations at official website
 The Inter-Parliamentary Union (1968)
 Parliaments Across Frontiers: A Short History of the Inter-Parliamentary Union (1976)

Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί