Ερρίκος Χάουαρντ (ιστορικός)

Ο Ερρίκος Χάουαρντ, Μέλος Αρχαιολογικής Εταιρείας Λονδίνου, αγγλ.: Henry Howard, FRS (2 Ιουλίου 1757 – 1 Μαρτίου 1842) ήταν Άγγλος αρχαιοδίφης και οικογενειακός ιστορικός, περισσότερο γνωστός ως ο συγγραφέας του βιβλίου «Μνημεία της οικογένειας Χάουαρντ». Ήταν μέλος των Χάουαρντ του Κόρμπυ, ενός κλάδου της οικογένειας Χάουαρντ με επικεφαλής τον δούκα του Νόρφολκ. 

 Πρώιμη ζωή 
Ο Χάουαρντ γεννήθηκε στο Κάστρο Κόρμπυ στο Κάμπερλαντ στις 2 Ιουλίου 1757, στη μεγάλη και εξέχουσα Καθολική Οικογένεια Χάουαρντ.  Ο Ερρίκος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φιλίππου Χάουαρντ (1730–1810) από το Κάστρο Κόρμπυ, ο οποίος έγραψε το Βιβλική Ιστορία της Γης και της Ανθρωπότητας, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο το 1797. Η μητέρα του ήταν η Άννα Γουίθαμ, κόρη του Ερρίκου Γουίθαμ από το Κλιφ του Γιόρκσιρ. Μεταξύ των αδελφών του ήταν η Μαρία Χάουαρντ, η 2η σύζυγος του εντιμότατος Γεωργίου Γουλιέλμου Πέτρε (γιου του Ροβέρτου Πέτρε 9ου βαρόνου Πέτρε). Μετά το τέλος του το 1797, νυμφεύτηκε τον συνταγματάρχη Ερρίκο Γουλιέλμο Εσπινάς το 1802. 

Οι γονείς του πατέρα του ήταν ο Θωμάς Χάουαρντ (απεβ. 1740) και η 2η σύζυγός του, Βαρβάρα Μάσγκρεϊβ, κόρη του Φιλίππου Μάσγκρεϊβ (γιου του σερ Χριστόφορου Μάσγκρεϊβ 4ου βαρονέτου) και της εντιμότατης Μαρίας Λέτζ (κόρης του Γεωργίου Λέτζ 1ου βαρόνου του Ντάρτμουθ). Πριν παντρευτούν οι γοενείς του πατέρα του, ο παππούς του ήταν νυμφευμένος με την εντιμότατη Βαρβάρα Λόουθερ (κόρη του Ιωάννη Λόουθερ 1ου υποκόμη Λόνσντεϊλ). Ο προπάππους του, Γουλιέλμος Χάουαρντ, ήταν γιος του σερ Φραγκίσκου Χάουαρντ (2ου γιου του λόρδου Γουλιέλμου Χάουαρντ, ο οποίος ήταν και ο 3ος γιος του Θωμά Χάουαρντ 4ου δούκα του Νόρφολκ).

Ο Χάουαρντ σπούδασε στο κολέγιο των Άγγλων Βενεδικτίνων στο Ντουέ, και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το 1774 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. 

 Σταδιοδρομία 
αριστερά|μικρογραφία|Γκραβούρα του Χάουαρντ του 1839, από τον Κάρολο Τέρνερ (από τον Άρτσερ Ιάκωβο Όλιβερ).
Στις 17 Δεκεμβρίου 1774 ο Χάουαρντ εισήλθε στην Ακαδημία Θηρεσίας στη Βιέννη, και εκεί έγινε φίλος με τον Μοντεκούκολι και τον Μαρσίλι. Έφυγε από τη Βιέννη τον Σεπτέμβριο του 1777, αλλά δεν κατάφερε να λάβει άδεια να υπηρετήσει στον αγγλικό στρατό. Στη συνέχεια ταξίδευσε για ένα διάστημα με τον πατέρα και τη μητέρα του. Στο Στρασβούργο, ο κυβερνήτης, κ. ντε λα Σαλ, και ο στρατηγός Βούρμσερ του έδειξαν εύνοια, και κατά τη διάρκεια των δύο ή τριών ετών που πέρασε σπουδάζοντας εκεί, ζώντας με τον πατέρα και τη μητέρα του, επισκεπτόταν συχνά τον καρδινάλιο Λουί Ρενέ ντε Ροάν. Ο στρατηγός Βούρμσερ προσπάθησε να τον πείσει να δεχτεί μία θέση στην αυστριακή υπηρεσία, αλλά αρνήθηκε, ελπίζοντας ακόμη ότι θα μπορούσε να λάβει μία αγγλική θέση. Το 1782 ωστόσο πήγε με τον Χριστιανό πρίγκιπα της Έσσης-Ντάρμσταντ στο στρατόπεδο πριν από την Πράγα. Το 1784 μία τελευταία προσπάθεια εκ μέρους του Καρόλου Χάουαρντ κόμη του Σάρεϋ να τον κάνει δεκτό στο γερμανικό απόσπασμα των δυνάμεων του Φρειδερίκου δούκα της Υόρκης απέτυχε, και τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στο Γκρέιτ Κόρμπυ. 

Ο Χάουαρντ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως αγρότης και αρχαιοδίφης. Στην πολιτική ήταν Ουίγος. Υπέγραψε την αίτηση υπέρ της κοινοβουλευτικής μεταρρύθμισης, και υποστήριξε την κατάργηση των Ποινικών Νόμων κατά των Καθολικών. Όταν το 1795 αυτό κατέστη δυνατό, ο Χάουαρντ έγινε λοχαγός στην 1η Πολιτοφυλακή της Υόρκης, με την οποία υπηρέτησε για ένα διάστημα στην Ιρλανδία. Το 1802 ανέδειξε τους δασοφύλακες του Έντενσαϊντ, και το 1803 τους δασοφύλακες του Κάμπερλαντ. Γι' αυτό το σύνταγμα έγραψε ένα σύντομο έργο για την άσκηση του ελαφρού πεζικού (1805). Αργότερα στη ζωή του ήταν φίλος και ανταποκριτής του Λουδοβίκου Φιλίππου βασιλιά της Γαλλίας. Ήταν μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας του Λονδίνου, και το 1832 ύπατος σερίφης του Κάμπερλαντ. 

 Εργοστάσιο 
Τα σημαντικότερα έργα του Χάουαρντ ήταν: 

 Παρατηρήσεις σχετικά με τις εσφαλμένες απόψεις που διατυπώθηκαν σχετικά με την Καθολική Θρησκεία, Κάρλαϊλ, 1825· άλλες μεταγενέστερες εκδόσεις.
 Ενδείξεις Μνημείων ... Προσώπων της Οικογένειας Χάουαρντ, 1834, ιδιωτική εκτύπωση.

Συνέβαλε επίσης στην Αρχαιολογία και βοήθησε τους John Lingard, Agnes Strickland και άλλους ( Cuthbert Sharp, Mark Aloysius Tierney, Patrick Fraser Tytler)  σε ιστορικό έργο.  Μαζί με τον Charles Butler βοήθησε τον Charles James Fox στην παρακολούθηση των εγγράφων του James II, μέχρι το Scotch College στο Παρίσι. 

 Προσωπική ζωή 
δεξιά|μικρογραφία|Σταυρός στο πράσινο του χωριού στο Γουέθεραλ, που προέρχεται από ένα γαϊτανάκι που στήθηκε το 1814 από τον Ερρίκο Χάουαρντ .
Στις 4 Νοεμβρίου 1788 ο Χάουαρντ νυμφεύτηκε τη Μαρία Άρτσερ (απεβ. 1789), 3η κόρη του Ανδρέα Άρτσερ 2ου βαρόνου Άρτσερ και της πρώην Σάρας Γουέστ. Απεβίωσε το 1789, αφήνοντας πίσω της μία κόρη. Το μνημείο που ανεγέρθηκε από τον Νόλεκενς στη μνήμη της στην εκκλησία Γουέθεραλ του Κάμπερλαντ αποτελεί το θέμα δύο σονέτων του Γουλιέλμου Γουόρντσγουορθ.

Η 2η σύζυγος του Χάουαρντ, την οποία αυτός νυμφεύτηκε στις 18 Μαρτίου 1793, ήταν η Αικατερίνη Μαίρη Νιβ (απεβ. 1849), 2η κόρη του σερ Ριχάρδου Νιβ 1ου βαρονέτου του Ντάγκναμ Παρκ στο Έσσεξ, και της Φραγκίσκης Μπρίστοου. Η Αικατερίνη κρατούσε ημερολόγια, και τύπωνε ιδιωτικά τέσσερις τόμους στο Κάρλαϊλ για τα παιδιά της από το 1836 έως το 1838, με τίτλο «Αναμνήσεις». Μαζί, ήταν γονείς δύο γιων και τριών κορών, συμπεριλαμβανομένων: 

 Φίλιππος Ερρίκος (1801–1883), έγινε βουλευτής του Κάρλαϊλ, και νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Κάνινγκ, κόρη του ταγματάρχη Ιωάννη Κάνινγκ. 
 Αικατερίνη ( –1861), νυμφεύτηκε τον αξιότιμο Φίλιππο Στούρτον, τον νεότερο γιο του Γουλιέλμου Στούρτον 16ου βαρόνου Στούρτον. 
 Έμμα Άγκνες (1803–1861), η οποία παντρεύτηκε ως δεύτερη σύζυγό του τον Γουίλιαμ Πέτρε, 11ο Βαρόνο Πέτρε . 
 Ερρίκος Φραγκίσκος (1809–1898), διπλωμάτης, νυμφεύτηκε την αξιότιμη Σεβίλλη Έρσκιν, κόρη του Ντέιβιντ Έρσκιν 2ου βαρόνου Έρσκιν. Μετά το τέλος της το 1835, νυμφεύτηκε τη Μαρία Ερνεστίνη φον ντερ Σούλενμπουργκ το 1841. 
 Αντελίζα Μαρία (1805–1833),  παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γουλιέλμο Πέτρε, γιο του εντιμότατου Γεωργίου Γουλιέλμου Πέτρε (και εγγονό του Ροβέρτου Πέτρε 9ου βαρόνου Πέτρε). 

Ο Χάουαρντ απεβίωσε στο Κάστρο Κόρμπυ την 1η Μαρτίου 1842. 

 Απόγονοι 
Μέσω του 2ου γιου του, Ερρίκου, ήταν παππούς του σερ Ερρίκου Χάουαρντ, ο οποίος έγινε επίσης διπλωμάτης, και του Φραγκίσκου Χάουαρντ, ο οποίος έγινε στρατηγός στον Βρετανικό Στρατό.

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία
 Lee, Sidney, ed. (1891). "Howard, Henry (1757-1842)". Dictionary of National Biography. Vol. 28. London: Smith, Elder & Co.

Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)