Γουλιέλμος ντε Μόουμπρεϋ

Ο Γουλιέλμος ντε Μόουμπρεϋ, αγγλ.: William de Mowbray (  –  ), κύριος του Θιρσκ και του Μόουμπρεϋ, ήταν Νορμανδός φεουδάρχης και Άγγλος ευγενής, ένας από τους 25 εκτελεστές της Μάγκνα Κάρτα. Περιγράφεται μικρόσωμος σαν νάνος, αλλά πολύ γενναιόδωρος και γενναίος. 

 Οικογενειακή καταγωγή 
Ο Γουλιέλμος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Νάιτζελ ντε Μόουμπρεϋ, που απεβίωσε σε σταυροφορία στην Άκρα το 1191,  και της Μέιμπελ, πιθανώς κόρης του Γουλιέλμου ντε Πατρί. Ο εκ πατρός παππούς του ήταν ο Ρογήρος ντε Μόουμπρεϋ.

 Σταδιοδρομία υπό τον Ριχάρδο Α΄ 
Ο Μόουμπρεϋ βρισκόταν στην παρέα του Ριχάρδου Α΄ στο Σπάιερ της Γερμανίας στις 20 Νοεμβρίου 1193 κατά την περίοδο αιχμαλωσίας του Ριχάρδου, πιθανώς έχοντας συνοδεύσει τον μονάρχη κατά την επιστροφή του από την Παλαιστίνη.  Το 1194 έλαβε μερίδιο των εδαφών του, πληρώνοντας μία ανακούφιση 100 λιρών. Αμέσως κλήθηκε να πληρώσει ένα ποσό όσο το μερίδιό του από τον φόρο που επιβλήθηκε για τα λύτρα του Ριχάρδου Α΄, για την πληρωμή των οποίων ήταν ένας από τους ομήρους.  Ο Γουλιέλμος ήταν αργότερα μάρτυρας της συνθήκης του Ριχάρδου Α΄ με τον Βαλδουίνο Θ΄ της Φλάνδρας το 1197. 

 Σταδιοδρομία υπό τον Ιωάννη 
Το 1215 ο Μόουμπρεϋ ήταν εξέχων μαζί με άλλους βαρόνους της βόρειας χώρας, στην αντίθεσή του στον βασιλιά Ιωάννη. Διορίστηκε ως ένας από τους 25 εκτελεστές της Μάγκνα Κάρτα, και ως εκ τούτου ονομάστηκε ειδικά μεταξύ εκείνων που αφορίστηκαν από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄. Ο νεότερος αδελφός του, Ρογήρος, έχει μερικές φορές θεωρηθεί ως ένας από τους 25, προφανώς λόγω σύγχυσης με τον Ρογήρο ντε Μουμπεζόν ή ως αντικαταστάτης του. Ο Ρογήρος απεβίωσε χωρίς κληρονόμους γύρω στο 1218, και ο Γουλιέλμος έλαβε τα εδάφη του.   reprinted 1969

 Σταδιοδρομία υπό τον Ερρίκο Γ΄ 
Στον Α΄ Πόλεμο των Βαρόνων, ο Μόουμπρεϋ υποστήριξε τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας. Ο Μόουμπρεϋ συνελήφθη αιχμάλωτος στη Μάχη του Λίνκολν (1217), και οι περιουσίες του παραχωρήθηκαν στον Γουλιέλμο Μάρσαλ τον νεότερο, αλλά τις εξαγόρασε με την παράδοση της κυριαρχίας του Μπένστεντ στο Σάρεϋ στον Ούμπερτ ντε Μπεργκ, πριν από τη γενική αποκατάσταση τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. 

Τον Ιανουάριο του 1221 ο Μόουμπρεϋ βοήθησε τον Ούμπερτ να εκδιώξει τον πρώην συνεκτελεστή του, Γουλιέλμο του Ωμάλ, από το τελευταίο του οχυρό στο Μπάιθαμ στο Λίνκολνσιρ. 

 Ευεργέτης, γάμος και διαδοχή 
Ο Μόουμπρεϋ ίδρυσε το παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου, με ένα μοναστήρι, στο Θιρσκ, και ήταν ευεργέτης των ιδρυμάτων του παππού του στο αβαείο Φέρνες και στο Νιούμπεργκ, όπου, κατά το τέλος του στο Άξχολμ ή πριν από τον Μάρτιο του 1224, τάφηκε.  

Ο Μόουμπρεϋ αναφέρεται σε σύγχρονα έγγραφα μόνο με σύζυγο ονόματι Άβις, και από αυτή είχε τους γιους:
 Νάιτζελ και 
 Ρογήρος. 
 Ρογήρος, 1ος βαρόνος Μόουμπρεϋ.

Μία απόδοση του 16ου αι. των Progenies Moubraiorum του αποδίδει μία διαφορετική σύζυγο, την Αγνή, κόρη του Γουλιέλμου ντ'Ωμπινύ 3ου κόμη του Αρουντέλ, του παλαιότερου κλάδου των ντ'Ωμπινύ, αλλά δεν βρίσκεται σε σύγχρονα αρχεία.  Ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου, Νάιτζελ, πλήρωσε 500 λίρες για την ανακούφιση των πατρικών του εδαφών, αλλά δεν άφησε απογόνους από τη σύζυγό του Μωντ, και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ρογήρος, ο οποίος ενηλικιώθηκε μόλις το 1241 και απεβίωσε το 1266. 

Πρόγονοι

 Αναφορές 

 Απόδοση 
 Tait, James (1894). "Mowbray, William de". In Lee, Sidney (ed.). Dictionary of National Biography. Vol. 39. London: Smith, Elder & Co.

Κατηγορία:Οικογένεια Μόουμπρεϋ