Γεώργιος Βλαβιανός

Ο Γεώργιος Βλαβιανός (γενν. 1904) ήταν Έλληνας νευρολόγος και ψυχίατρος, καθηγητής της ψυχιατρικής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε ιατρική στην Αυστρία και τη Γερμανία, παίρνοντας το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Το 1931 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου άσκησε την ιατρική ως νευρολόγος-ψυχίατρος έως το 1953.

Από το 1932 έως το 1936 ήταν επιμελητής στη Νευρολογική και Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ από το 1936 έως το 1940 διετέλεσε διευθυντής του νευρολογικού τμήματος στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Το 1938 εκλέχθηκε υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών στην ειδικότητά του και το 1942 διορίσθηκε καθηγητής της Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Από το 1953 ο Βλαβιανός συνέχισε τη σταδιοδρομία του στη Νέα Υόρκη, όπου διορίσθηκε διευθυντής κλινικών σε μεγάλα νοσοκομεία και έγινε καθηγητής της Ψυχιατρικής στο New York Medical College.

Συνέγραψε πολλά έργα, από τα οποία ξεχωρίζουν τα εξής:

 Η Νόσος του Schüller (σύνδρομον του Christian, υποφυσική δυσόστωσις) (1934)
 `Ογκοι του εγκεφάλου, τόμ. 1: «Όγκοι του ακουστικού νεύρου»
 Ψυχική υγιεινή και ψυχική ευγονική
 Σύγχρονοι γενικαί απόψεις επί της διαγνώσεως και θεραπείας των όγκων του εγκεφάλου
 Περί του αρχαίου ελληνικού πνεύματος εν σχέσει προς την νευρολογίαν και ψυχιατρικήν

Πηγές
 Ηλίας Κ. Ζιώγας: το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 612

Κατηγορία:Έλληνες νευρολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης