Μπάτλερ

Ο μπάτλερ (Αγγλικά: bullter), συνήθως στην Αγγλόσφαιρα, είναι ένα άτομο που εργάζεται σε ένα σπίτι, εξυπηρετώντας ένα μεγάλο νοικοκυριό. Σε μεγάλα σπίτια, το νοικοκυριό μερικές φορές χωρίζεται σε τμήματα, με τον μπάτλερ να είναι υπεύθυνος για την τραπεζαρία και το κελάρι. Μερικοί μπάτλερ έχουν επίσης την ευθύνη ολόκληρου του σαλονιού και των οικονόμων που φροντίζουν ολόκληρο το σπίτι και την εμφάνισή του.  Ο μπάτλερ είναι συνήθως άνδρας και υπεύθυνος για τους άνδρες υπηρέτες, ενώ η οικονόμος είναι συνήθως γυναίκα και υπεύθυνη για τις γυναίκες υπηρέτριες. Παραδοσιακά, οι άνδρες υπηρέτες ήταν καλύτερα αμειβόμενοι και είχαν υψηλότερο κύρος από τις γυναίκες υπηρέτριες. Ο μπάτλερ, ως ο ανώτερος άνδρας υπηρέτης, έχει την υψηλότερη θέση υπηρέτη. Μπορεί επίσης ενίοτε να λειτουργεί ως σοφέρ.

Τα ακριβή καθήκοντα του μπάτλερ ποικίλλουν σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κάθε εργοδότη. Στα μεγαλύτερα σπίτια ή όταν ο εργοδότης κατέχει περισσότερες από μία κατοικίες, υπάρχει ενίοτε διαχειριστής περιουσίας που κατέχει υψηλότερο βαθμό από τον μπάτλερ. Ο μπάτλερ μπορεί επίσης να επικουρείται από έναν αρχιυπηρέτη. 

 Προέλευση 
μικρογραφία|Μπάτλερ, περίπου 1922
Η λέξη μπάτλερ προέρχεται από την αγγλονορμανδική λέξη buteler, που αποτελεί παραλλαγή της παλαιονορμανδικής λέξης *butelier και αντιστοιχεί στην παλαιά γαλλική λέξη botellier «υπεύθυνος για τα μπουκάλια με το κρασί του βασιλιά», που προέρχεται από τη λέξη boteille «μποτίλια, μπουκάλι». Επί αιώνες, ο μπάτλερ ήταν ο υπάλληλος που είχε αναλάβει τη φροντίδα και το σερβίρισμα κρασιού και άλλων εμφιαλωμένων ποτών, τα οποία στην αρχαιότητα αντιπροσώπευαν συχνά σημαντικό μέρος των περιουσιακών στοιχείων του νοικοκυριού.

Στη Βρετανία, ο μπάτλερ ήταν αρχικά ένα μεσαίου βαθμού μέλος του προσωπικού ενός μεγάλου νοικοκυριού. Τον 17ο και 18ο αι., ο μπάτλερ σταδιακά γινόταν το ανώτερο μέλος του προσωπικού στα πιο μεγάλα νοικοκυριά. Ωστόσο, υπήρχε ενίοτε οικονόμος που διαχειριζόταν την εξωτερική περιουσία και τις οικονομικές υποθέσεις, και όχι μόνο το νοικοκυριό, ο οποίος ήταν ανώτερος σε κοινωνική θέση από τον μπάτλερ μέχρι τον 19ο αι. Οι μπάτλερ φορούσαν πάντα με ειδική στολή, διαφορετική από την ενδυμασία των κατώτερων υπηρετών, αλλά σήμερα ο μπάτλερ είναι πιο πιθανό να φορά κοστούμι ή καθημερινά ρούχα και να εμφανίζεται με στολή μόνο σε ειδικές περιστάσεις.

 Ιστορία 
Ο σύγχρονος ρόλος του μπάτλερ έχει εξελιχθεί από προηγούμενους ρόλους που γενικά αφορούσαν τη φροντίδα και το σερβίρισμα αλκοολούχων ποτών.

 Από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα 
Από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα, τα αλκοολούχα ποτά αποθηκεύονταν κυρίως πρώτα σε πήλινα δοχεία και αργότερα σε ξύλινα βαρέλια, αντί για γυάλινα μπουκάλια. Αυτά τα δοχεία αποτελούσαν σημαντικό μέρος των περιουσιακών στοιχείων ενός νοικοκυριού. Επομένως, η φροντίδα αυτών των περιουσιακών στοιχείων προοριζόταν γενικά για έμπιστους σκλάβους, αν και η δουλειά μπορούσε να ανατεθεί και σε ελεύθερα άτομα με βάση την κληρονομικότητα.

Το βιβλίο της Γένεσης στην Αγία Γραφή περιέχει μια αναφορά σε έναν ρόλο που προηγείται των σύγχρονων οικονόμων. Ο Ιωσήφ ερμήνευσε ένα όνειρο για τον שקה («οινοχόο») του Φαραώ. 

Στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη, σχεδόν πάντα οι σκλάβοι ήταν επιφορτισμένοι με τη φροντίδα και το σερβίρισμα του κρασιού. Η ίδια η αγγλική butler προέρχεται από τη μεσαία αγγλική λέξη bo(u)teler (και αρκετές άλλες μορφές), από την αγγλονορμανδική buteler, από την παλαιονορμανδική λέξη butelier, που αντιστοιχεί στην παλαιά γαλλική botellier, στη σύγχρονη γαλλική bouteiller και πριν από αυτήν στη μεσαιωνική λατινική λέξη butticula. Η σύγχρονη αγγλική λέξη butler αναφέρεται έτσι τόσο σε μπουκάλια όσο και σε βαρέλια.

Στην Ιρλανδία, το αξίωμα παραχωρήθηκε στον Θίομπαλντ Γουόλτερ, 1ο αρχιοικονόμο της Ιρλανδίας το 1177  από τον πρίγκιπα Ιωάννη, τότε λόρδο της Ιρλανδίας. Η σημασία του ρόλου ήταν τέτοια, που οι απόγονοι του Θίομπαλντ Γουόλτερ υιοθέτησαν το επώνυμό τους «Μπάτλερ». Στη συνέχεια, έγιναν το θεμέλιο της ισχυρής δυναστείας των Μπάτλερ, τα μέλη της οποίας έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Ιρλανδίας για αιώνες.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Σε ένα μεγάλο σπίτι, ο μπάτλερ (κέντρο-αριστερά) είναι παραδοσιακά επικεφαλής μιας σειράς οικιακών υπηρετών. Αυτό είναι υπηρετικό προσωπικό στο Stonehouse Hill της Μασαχουσέτης, το κτήμα του Φρέντερικ Λόθροπ Έιμς, το 1914.

 Από την Ελισαβετιανή έως και τη Βικτωριανή εποχή 
Ο οικονόμος της ελισαβετιανής εποχής έμοιαζε περισσότερο με τον οικονόμο που εμφανίστηκε αργότερα.  Σταδιακά, καθ' όλη τη διάρκεια του 19ου αι. και ιδιαίτερα της βικτωριανής εποχής, καθώς ο αριθμός των οικονόμων και άλλων οικιακών βοηθών αυξήθηκε σημαντικά σε διάφορες χώρες, ο οικονόμος έγινε ανώτερος άνδρας υπηρέτης του προσωπικού ενός νοικοκυριού. Μέχρι τότε ήταν υπεύθυνος για την πιο σύγχρονη κάβα, ή το κελάρι. 
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Glanusk Park στο Πόυις του Ηνωμένου Βασιλείου το 1891. Η κατοικία είχε 17 υπηρέτες. Τα μεγαλύτερα αρχοντικά μπορούσαν να έχουν 40 ή περισσότερους.
Οι μπάτλερ ήταν επικεφαλής μιας αυστηρής ιεραρχίας υπηρετών και κατείχαν θέση εξουσίας και σεβασμού. Ήταν περισσότερο συντονιστές παρά «χειριστές». Για παράδειγμα, αν και ο μπάτλερ βρισκόταν στην πόρτα για να χαιρετήσει και να ανακοινώσει την άφιξη ενός επίσημου καλεσμένου, η πόρτα άνοιγε στην πραγματικότητα από έναν υπηρέτη, ο οποίος παραλάμβανε το καπέλο και το παλτό του καλεσμένου. Παρ' όλο που ο μπάτλερ βοηθούσε τον εργοδότη του να φορέσει το παλτό του, αυτό του το είχε παραδώσει ένας υπηρέτης. Ωστόσο, ακόμη και ο πιο υψηλόβαθμος μπάτλερ βοηθούσε, όταν ήταν απαραίτητο, για να διασφαλίσει ότι το νοικοκυριό λειτουργεί ομαλά. 

Το ίδιο το νοικοκυριό ήταν γενικά χωρισμένο σε τομείς ευθύνης. Ο μπάτλερ ήταν υπεύθυνος για την τραπεζαρία, το κελάρι και ενίοτε ολόκληρο τον κύριο όροφο. Ακριβώς κάτω από τον μπάτλερ βρισκόταν ο πρώτος υπηρέτης (ή επικεφαλής υπηρέτης ), αν και θα μπορούσε επίσης να υπάρχει ένας βοηθός μπάτλερ ή υπομπάτλερ που αναπλήρωνε τον μπάτλερ στη διάρκεια ασθένειας ή απουσίας του. Ο μπάτλερ -συχνά πολλοί νέοι άνδρες είχαν αυτόν τον ρόλο μέσα σε ένα νοικοκυριό- εκτελούσε μια σειρά από καθήκοντα, όπως το σερβίρισμα γευμάτων, τη μεταφορά ή τη μετακίνηση βαριών αντικειμένων και συχνά λειτουργούσε και ως παρκαδόρος. Επίσης, οι μπάτλερ προσλάμβαναν και διηύθυναν όλο το κατώτερο προσωπικό, τα μέλη του οποίου αναφέρονταν απευθείας σε αυτόν. Η οικονόμος ήταν υπεύθυνη για το σπίτι στο σύνολό του και την εμφάνισή του. Σε ένα νοικοκυριό χωρίς οικονόμο, οι γυναίκες υπηρέτριες και το προσωπικό της κουζίνας ήταν επίσης υπό τη διεύθυνση του μπάτλερ. Οι εργοδότες, τα παιδιά τους και οι καλεσμένοι τους προσφωνούσαν τον μπάτλερ μόνο με το επώνυμο.

Οι μπάτλερ συνήθως προσλαμβάνονταν από τον ιδιοκτήτη του σπιτιού, αλλά συνήθως έδιναν αναφορά στην κυρία του σπιτιού. Εκτός από τον ετήσιο μισθό τους, οι ιδιοκτήτες κάλυπταν στους μπάτλερ διαμονή, διατροφή και ένδυση, ενώ ήταν συνηθισμένα και τα φιλοδωρήματα.  Οι λίγοι μπάτλερ που ήταν παντρεμένοι έπρεπε να κάνουν ξεχωριστή συμφωνία στέγασης για τις οικογένειές τους, όπως και όλοι οι άλλοι υπηρέτες.

 Ο σύγχρονος μπάτλερ 
Γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 1920 (μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο), η απασχόληση σε οικιακές υπηρεσίες άρχισε να μειώνεται απότομα συνολικά στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, και ακόμη πιο έντονα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρ' όλα αυτά, υπήρχαν ακόμη περίπου 30.000 μπάτλερ που απασχολούνταν στη Βρετανία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ υπολογίζεται ότι είχαν απομείνει μόλις 100 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980.  Ο κοινωνικός ιστορικός Μπάρι Χίγκμαν υποστηρίζει ότι ο μεγάλος αριθμός οικιακών βοηθών σε μια κοινωνία συσχετίζεται με το υψηλό επίπεδο κοινωνικοοικονομικής ανισότητας. Αντίθετα, όσο μια κοινωνία υφίσταται προσέγγιση μεταξύ των κοινωνικών της τάξεων, τόσο μειώνεται ο αριθμός των απασχολούμενων σε οικιακές υπηρεσίες. 

Μετά τις ποικίλες αλλαγές που συνόδευσαν την επιταχυνόμενη παγκοσμιοποίηση που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η παγκόσμια ζήτηση για μπάτλερ από την αρχή της χιλιετίας έχει αυξηθεί δραματικά. Σύμφωνα με τον Τσρλς Μακφέρσον, πρόεδρο της Charles MacPherson Associates, η άμεση αιτία είναι ότι, τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των εκατομμυριούχων και δισεκατομμυριούχων έχει αυξηθεί και αυτοί οι άνθρωποι επιθυμούν βοήθεια στη διαχείριση του νοικοκυριού τους. Ο Μακφέρσον επισημαίνει ότι ο αριθμός των πλούσιων ανθρώπων στην Κίνα έχει αυξηθεί ιδιαίτερα, δημιουργώντας σε αυτήν τη χώρα υψηλή ζήτηση για επαγγελματίες μπάτλερ που έχουν εκπαιδευτεί στην ευρωπαϊκή παράδοση του μπάτλερ.   Αυξανόμενη ζήτηση για μπάτλερ παρατηρείται επίσης στην Ινδία, την πλούσια σε πετρέλαιο Μέση Ανατολή και σε άλλες ασιατικές χώρες.  

Ενώ σε ιδιαίτερα μεγαλοπρεπή σπίτια ο σύγχρονος μπάτλερ μπορεί να εξακολουθεί να λειτουργεί αποκλειστικά ως συντονιστής των οικιακών υποθέσεων,  σε μικρότερα σπίτια, όπως αυτά των επαγγελματιών της μεσαίας τάξης με διπλό εισόδημα,  εκτελεί ένα πλήρες φάσμα οικιακών και προσωπικών εργασιών,  συμπεριλαμβανομένων των καθημερινών οικιακών εργασιών.   Μπάτλερ σήμερα μπορεί να βρίσκονται επίσης σε εταιρικά περιβάλλοντα, πρεσβείες, κρουαζιερόπλοια, γιοτ κ.ο.κ. 

Μαζί με αυτές τις αλλαγές στο πεδίο εφαρμογής και το πλαίσιο, έχει αλλάξει και η ενδυμασία των μπάτλερ. Ενώ οι μπάτλερ παραδοσιακά φορούσαν μια ειδική στολή που τους ξεχώριζε από τους κατώτερους υπηρέτες, και παρόλο που αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει ενίοτε, οι μπάτλερ σήμερα μπορεί να φορούν πιο απλά ρούχα, προσαρμοσμένα στο κλίμα 'η επίσημη επαγγελματική ενδυμασία, ιδιίως σε ειδικές περιστάσεις. Υπάρχουν επίσης πολιτισμικές διακρίσεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μπάτλερ μπορεί συχνά να φορούν πόλο μπλούζα και παντελόνι, ενώ στο Μπαλί συνήθως φορούν σαρόνγκ. 

Το 2007, ο αριθμός των μπάτλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο είχε αυξηθεί σε περίπου 5.000.  Αυτός ο αριθμός αυξήθηκε σε 10.000 μέχρι το 2014, σύμφωνα με την αυξημένη παγκόσμια ζήτηση. 

Στην Ελλάδα, οι πιστοποιημένοι επαγγελματίες μπάτλερ είναι ελάχιστοι. 

 Εκπαίδευση 
Οι μπάτλερ παραδοσιακά μάθαιναν τη δουλειά τους καθώς ανέβαιναν την ιεραρχία. Για παράδειγμα, στο ντοκιμαντέρ The Authenticity of Gosford Park (2001) ο συνταξιούχος μπάτλερ Άρθουρ Ιντς (γεννημένος το 1915) περιγράφει ότι ξεκίνησε ως βοηθός μπάτλερ.  Ενώ αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει συχνά, σήμερα υπάρχουν πολλές ιδιωτικές σχολές μπάτλερ. Επιπλέον, μεγάλα ξενοδοχεία υψηλής ποιότητας, όπως το Ritz-Carlton, προσφέρουν εκπαίδευση σε μπάτλερ. 

 Φύλο και μπάτλερ 
Οι μπάτλερ παραδοσιακά ήταν άνδρες, και αυτό παραμένει ο κανόνας. Η πρώτη αναφορά σε γυναίκα μπάτλερ γίνεται πιθανώς στο βιβλίο Interludes being Two Essays, a Story, and Some Verses (1892) του Χόρας Σμιθ.

Σήμερα, προτιμώνται ενίοτε οι γυναίκες μπάτλερ,  ειδικά για εργασία σε οικογένειες της Δυτικής και Νοτιοανατολικής Ασίας, όπου μπορεί να υπάρχουν θρησκευτικές ανιλήψεις κατά της στενής συνεργασίας ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες σε ένα νοικοκυριό.  Οι γυναίκες της Δύσης μπορεί επίσης να προτιμούν γυναίκες μπάτλερ, όπως και τα νοικοκυριά όπου η σύζυγος καθοδηγεί την απόφαση πρόσληψης μπάτλερ. 

 Οι μπάτλερ στις εικαστικές τέχνες 
δεξιά|μικρογραφία|Κεφάλια έξι υπηρετών του Χόγκαρθ, μέσα δεκαετίας του 1750, Γουίλιαμ Χόγκαρθ
Οι μπάτλερ έχουν κατά καιρούς απεικονιστεί στις εικαστικές τέχνες. Ένας διάσημος πίνακας είναι αυτός που έχει τίτλο Κεφάλια έξι υπηρετών του Χόγκαρθ (φιλοτεχνημένος περίπου το 1758). Σε αυτόν, ο Άγγλος καλλιτέχνης του 18ου αι. Γουίλιαμ Χόγκαρθ απεικόνισε τους υπηρέτες του, συγκεντρωμένους γύρω από τον μπάτλερ. Παρουσιάζοντας την ομάδα σε στενή συνάθροιση αντί να εκτελεί τα συνηθισμένα οικιακά καθήκοντα, ο Χόγκαρθ επιδίωξε να τους εξανθρωπίσει και να τους προσδώσει αξιοπρέπεια με τρόπο παρόμοιο με τα μέλη της πλούσιας τάξης, τα οποία ήταν τα συνηθισμένα θέματα τέτοιων πορτρέτων. Ενώ επρόκειτο για ανατρεπτική πράξη που σίγουρα αποδοκιμάστηκε στην εποχή της, μεταφέρει ταυτόχρονα την ειλικρίνεια και τον σεβασμό που αναμενόταν από τα μέλη της τάξης των υπηρετών. 

Στη μοντέρνα τέχνη, η σειρά «Ο ερωτευμένος μπάτλερ» του Αμερικανού καλλιτέχνη Μαρκ Στοκ είναι ιδιαίτερα συγκινητική. Ο Στοκ απεικονίζει τον μπάτλερ ως άρρωστο από έναν απελπισμένο έρωτα χωρίς πιθανότητα εκπλήρωσεης. Πρόκειται για έναν απαγορευμένο έρωτα, ίσως για την κυρία του σπιτιού, και έτσι πρέπει να την υποφέρει μόνος του σιωπηλά. Επιλέγοντας έναν μπάτλερ ως θέμα του, ο Στοκ προσπάθησε να προσφέρει έναν «καθολικό χαρακτήρα», μια φιγούρα γεμάτη πάθος που θα μπορούσε να απεικονίζει τη μοναξιά. Ο Στοκ ξεκίνησε τη σειρά το 1985 για να εκφράσει τα δύσκολα συναισθήματά του στη διάρκεια μιας προσωπικής εμπειρίας ανεκπλήρωτου έρωτα. Ένας από τους πίνακες αποτέλεσε έμπνευση για μια τρισδιάστατη ταινία μικρού μήκους, με τίτλο «Ο ερωτευμένος μπάτλερ» του ηθοποιού/σκηνοθέτη Ντέιβιντ Αρκέτ, η οποία γυρίστηκε το 2008 στην ιστορική έπαυλη Γουέστερφιλντ του Σαν Φρανσίσκο.    

 Στη μυθοπλασία 
Ο σύγχρονος μπάτλερ της πραγματικής ζωής προσπαθεί να είναι διακριτικός, φιλικός αλλά όχι οικείος, προλαβαίνοντας έγκαιρα τις ανάγκες του εργοδότη του και και εκτελώντας με ακρίβεια τα καθήκοντά τους. Αντίθετα, στη μυθοπλασία, ο μπάτλερ συχνά εμφανίζεται μεγαλοπρεπής και έχει γίνει μέσο πλοκής στη λογοτεχνία και παραδοσιακός ρόλος στις τέχνες του θεάματος. Οι μπάτλερ μπορούν να δώσουν μια κωμική νότα κάνοντας ειρωνικά σχόλια ή ενδείξεις για τους δράστες διαφόρων εγκλημάτων. Συχνά, απεικονίζονται ως σοβαροί και ανέκφραστοι και στην περίπτωση που ο πλούσιος ήρωας είναι ορφανός - όπως ο Μπάτμαν ή η Λάρα Κροφτ - μπορεί να αποτελεί πατρική φιγούρα για τον εν λόγω ήρωα. Ανεξάρτητα από το είδος στο οποίο εντάσσονται, οι μπάτλερ στη μυθοπλασία σχεδόν πάντα ακολουθούν το μοντέλο του «Βρετανού μπάτλερ» και τους δίνεται ένα κατάλληλο επώνυμο, συνήθως αγγλοκελτικό, καθώς και αγγλική προφορά. Παραλλαγές αποτελούν οι αρχιυπηρέτες από την Ασία, την Αφρική ή την Καραϊβική, αλλά ακόμη και αυτές βασίζονται στο βρετανικό πρότυπο.

Σήμερα, οι μπάτλερ συνήθως απεικονίζονται ως εκλεπτυσμένοι και καλοπροαίρετοι. Ωστόσο, στη μυθοπλασία του 19ου αι., όπως στον Δράκουλα του Μπραμ Στόκερ, οι μπάτλερ μιλούσαν γενικά με έντονη λαϊκή ή άλλη τοπική προφορά.

Ο μπάτλερ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πλοκής αμέτρητων κωμικών ταινιών και μελοδραμάτων, ανεξάρτητα από το αν ο χαρακτήρας έχει όνομα ή όχι. Πρωταγωνιστούν τόσο σε έργα εποχής και σε μυθιστορήματα που μπορούν να θεωρηθούν κλασικοί χαρακτήρες στον κινηματογράφο και το θέατρο, όπου γνωστή ατάκα είναι «Ο μπάτλερ το έκανε!» (μιλώντας για εγκλήματα).

Ο πιο γνωστός μυθοπλαστικός μπάτλερ, και αρχέτυπο του κατεξοχήν Βρετανού μπάτλερ, δεν είναι ο ίδιος μπάτλερ, αλλά μάλλον υπηρέτης: Ο Ρέτζιναλντ Τζιβς, η εμβληματική δημιουργία του συγγραφέα Π. Γκ. Γούντχαους, είναι ένας «τζέντλεμαν». Πιθανώς οι πιο γνωστοί φανταστικοί μπάτλερ είναι ο Άλφρεντ από το κόμικ και τις ταινίες Μπάτμαν, ο Χάντσον από την τηλεοπτική σειρά Upstairs, Downstairs, ο κύριος Κάρσον από την τηλεοπτική σειρά Ο πύργος του Ντάουντον και ο Κρίχτον από το Λόρδοι Ροβινσώνες του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι. Λιγότερο γνωστοί μπάτλερ είναι ο κύριος Μπελβεντέρε από το μυθιστόρημα Belvedere, το οποίο διασκευάστηκε σε ταινία μεγάλου μήκους με συνέχειες και αργότερα τηλεοπτική σειρά, ο Νάιλς, ο μπάτλερ στο σπίτι των Σέφιλντ στην αμερικανική κωμική σειρά Νταντά αμέσου δράσεως, ο Τζέφρι από τον Πρίγκιπα του Μπελ Ερ κ.ά.

Ωστόσο, δεν είναι όλοι οι φανταστικοί μπάτλερ πιστοί στο «στερεότυπο του μπάτλερ». Ο Άλαν Μπέιτς, ο οποίος υποδύθηκε τον μπάτλερ Τζένινγκς στην ταινία Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ καθοδηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια από τον Άρθουρ Ιντς, επαγγελματία μπάτλερ στην πραγματική ζωή.  Ο κύριος Στίβενς, ο μπάτλερ που υποδύθηκε ο Άντονι Χόπκινς στην ταινία Τα απομεινάρια μιας μέρας, υποδύθηκε επίσης τον ρόλο του με αξιοσημείωτο ρεαλισμό. Μια γυναίκα μπάτλερ, η Σάρα Στίβενς, είναι ο κύριος χαρακτήρας στο Dying to Please (2002), ένα μυθιστόρημα της Λίντα Χάουαρντ. Η Χάουαρντ δίνει λεπτομερείς και γενικά ακριβείς περιγραφές του μπάτλερ στο έργο της. 

 Παραδείγματα 

 Άλφρεντ Πένιγουορθ, ο μπάτλερ του Μπρους Γουέιν ως Μπάτμαν
 Άνγκους Χάντσον, από την τηλεοπτική σειρά Upstairs, Downstairs
 Έντουιν Τζάρβις, ο μπάτλερ του Τόνι Σταρκ από τον Iron Man
 Νέστωρ, ο μπάτλερ του Μάρλινσπάικ Χολ στον Τεντέν
 Μέριμαν, ο μπάτλερ στο εξοχικό σπίτι του Τζακ Γουόρθινγκ, στο θεατρικό έργο "Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός" (1895) του Όσκαρ Ουάιλντ 
 κύριος Στίβενς (Άντονι Χόπκινς), ο μπάτλερ στην ταινία Τα απομεινάρια μιας μέρας (1993) του Τζέιμς Άιβορι, με βάση το ομότιτλο μυθιστόρημα του Καζούο Ισιγκούρο 
 Σεσίλ (Φόρεστ Γουίτακερ), ο μπάτλερ του Λευκού Οίκου, που υπηρέτησε εφτά διαφορετικούς προέδρους, στην ταινία Ο μπάτλερ (2013) του Λι Ντάνιελς 
 Νάιλς (Ντάνιελ Ντέιβις), ο μπάτλερ στο σπίτι των Σέφιλντ στην αμερικανική κωμική σειρά Νταντά αμέσου δράσεως αλλά και ο αντίστοιχος μπάτλερ στο σπίτι των Μπακόπουλων, στην ελληνική απόδοση της σειράς με τον τίτλο Η νταντά (Mega), Διονύσης Χατζημιχαήλ (Χρήστος Σιμαρδάνης) 
 Τεό, ο μπάτλερ, στο σπίτι της μαντάμ Σουσούς στο Κολωνάκι, στο ομότιτλο μυθιστόρημα (1939) του Δημήτρη Ψαθά και στις θεατρικές, ραδιοφωνικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές του παραγωγές, όπως:
 Παναγιώτης Παναγόπουλος, στο Θέατρο Βρετάνια (1999) 
 Πάνος Χατζηκουτσέλης, στην ΕΡΤ2 (1986) 
 Ηρακλής (Τάκης Χριστοφορίδης), ο μπάτλερ στο σπίτι του πλούσιου και αυστηρού πατέρα (Χρήστος Τσαγανέας) του Τώνη (Κώστας Χατζηχρήστος), στην ταινία Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα (1959) του Ορέστη Λάσκου 
 Λεωνίδας (Δημήτρης Κούκης), ο μπάτλερ στο σπίτι του πατέρα (Λαυρέντης Διανέλλος) του Θανάση (Θανάσης Βέγγος) στην ταινία Είναι ένας... τρελός τρελός Βέγγος (1965) Πάνου Γλυκοφρύδη 
 Λάζαρος (Αλέκος Λειβαδίτης), ο μπάτλερ στη βίλα του Φαίδωνα (Γιώργος Πάντζας), στην κωμωδία Τρελοί πολυτελείας (1963) του Στέφανου Φωτιάδη 

 Δείτε επίσης 

 Νοικοκυριό
 Σοφέρ

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Επαγγέλματα
Κατηγορία:Οικιακή οικονομία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις