Γουόλτερ Μάρσαλ, 5ος κόμης του Πέμπροκ

Ο Γουόλτερ Μάρσαλ, 5ος κόμης τού Πέμπροκ, αγγλ.: Walter Marshal, 5th Earl of Pembroke (1199 27 Νοεμβρίου 1245) ήταν ο 4ος γιος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ 1ου κόμη τού Πέμπροκ, και τής Ισαβέλλας ντε Κλερ, κόρης και διαδόχου τού Ριχάρδου κόμη τού Πέμπροκ. Ήταν μέλος τής Οικογένειας Μάρσαλ .

 Νεανική ζωή 
Ο Γουόλτερ γεννήθηκε το 1199 (ή στις αρχές τού 1200) στο Λένστερ, κατά τη διάρκεια τής μακράς περιόδου εξορίας τού πατέρα του στην Ιρλανδία, μεταξύ 1208 και 1213. Ήταν ο 4ος γιος και ένα από τα δέκα παιδιά τού Γουλιέλμου Μάρσαλ μαρεσάλη τής Αγγλίας, και τής συζύγου του Ισαβέλλας, κόρης και κληρονόμου τού Ριχάρδου (γιου τού Γιλβέρτου κόμη τού Στρίγκιλ). Προηγήθηκαν στην κομητεία οι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί του, οι οποίοι όμως απεβίωσαν νέοι, χωρίς νόμιμα παιδιά. Ο βιογράφος τού πατέρα του τον αναφέρει το 1226 ως μη χρισμένο ακόμη ιππότη, αν και ήταν ένας πολλά υποσχόμενος νέος. Η ημερομηνία γέννησής του, το 1209, δύο χρόνια μετά τον αδελφό του Γιλβέρτο, μπορεί να υπολογιστεί από την ενηλικίωσή του το καλοκαίρι τού 1231. Τού δόθηκε η μικρή βαρονία τού Κάστρου Γκούντριτς στο Χέρεφορντσιρ με τη διαθήκη τού πατέρα του, μαζί με τα μεγάλα αρχοντικά (manors) των Μάρσαλ, Μπερ Ρέγκις και Στούρμινστερ Μάρσαλ στο Ντόρσετ. Ως παιδί, ανατράφηκε για κάποιο διάστημα στο σπίτι τού Ριχάρδου Σίγουορντ, τού εξέχοντος ιππότη, σημαιοφόρου τού μεγαλύτερου αδελφού τού Γουόλτερ, Γουλιέλμου.

 Κόμης του Πέμπροκ 
Καθώς ο Γιλβέρτος είχε μόνο μία νόθη κόρη, την Ισαβέλλα, από μία άγνωστη ερωμένη, ο Γουόλτερ έγινε ο επόμενος κόμης τού Πέμπροκ. Η διαδοχή του ήταν δύσκολη. Ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ θύμωσε με τον Γουόλτερ, επειδή δεν υπάκουσε στις βασιλικές εντολές, οι οποίες απαγόρευαν το τουρνουά στο Γουέαρ. Γνωρίζοντας αυτό, ο Γουόλτερ κατέφυγε στην Ουαλία αμέσως μετά την κηδεία τού αδελφού του, και υπερασπίστηκε τα κάστρα του, ώστε οι βασιλικοί φύλακες να μην μπορούν να τα καταλάβουν. Ο βασιλιάς, αν και εξοργισμένος, δεν το εξέλαβε ως πράξη εξέγερσης. Οι δύο τους συναντήθηκαν σε μία συνάντηση στα μέσα Ιουλίου 1241 στη μονή Λάνθονι στα σύνορα με την Ουαλία. Λέγεται ότι ο βασιλιάς εξέφρασε πολύ συσσωρευμένο θυμό στην οικογένεια των στραταρχών, αλλά υποχώρησε, και επέτρεψε στους αξιωματικούς τού Γουόλτερ να καταλάβουν νόμιμα τα κάστρα. Μετά από μία περίοδο μετάνοιας για τον Γουόλτερ στην αυλή, ο βασιλιάς τελικά τού παρέδωσε την κομητεία στις 28 Οκτωβρίου 1241 μετά τη δήλωση φεουδαρχικής υποτέλειας. Ο Γουόλτερ έλαβε επιβεβαίωση τού αξιώματος τού στρατάρχη τής Αγγλίας μία εβδομάδα αργότερα. Στις 6 Ιανουαρίου 1242 ο Γουόλτερ νυμφεύτηκε την πλούσια χήρα Μαργαρίτα ντε Κουίνσυ κόμισσα τού Λίνκολν. Η Μαργαρίτα τού έφερε τη μητρική της κληρονομιά, την κυριότητα τού Μπόλινγκμπροκ στο Λίνκολνσιρ, το 1243 μετά το τέλος τής μητέρας της, Χάουις τού Τσέστερ . Ο γάμος ήταν ωστόσο άτεκνος. 

 Το τέλος 
μικρογραφία|Ο πύργος τού Κάστρου Γκούντριτς, όπου απεβίωσε ο Γουόλτερ.
Ο Γουόλτερ πέρασε στο Λένστερ στα τέλη τού 1244, και παρέμεινε εκεί μέχρι τις αρχές τού καλοκαιριού τού 1245, τακτοποιώντας τις ιρλανδικές του υποθέσεις. Αφού αποβιβάστηκε στο Χάβερφορντγουεστ, μετακόμισε στα εδάφη του στο Γκουέντ, και φαίνεται ότι είχε αρρωστήσει σοβαρά μέχρι τον Ιούλιο. Απεβίωσε μετά από μακρά ασθένεια στις 27 Νοεμβρίου 1245 στο Κάστρο Γκούντριτς. Τάφηκε κοντά στη μητέρα του στη χορωδία τού αβαείου Τίντερν. Καθώς ήταν άτεκνος, η κομητεία πέρασε στον νεότερο επιζώντα αδελφό του, Άνσελ. Η χήρα τού Γουόλτερ, Μαργαρίτα, έλαβε ένα πλήρες τρίτο από την κομητεία και τις ηγεμονίες τού Πέμπροκ, συμπεριλαμβανομένης τής κομητείας τού Κίλντερ στην Ιρλανδία. Η προίκα της ήταν μεγαλύτερη από τις ατομικές περιουσίες των 13 τελικών συγκληρονόμων τής περιουσίας τού Μάρσαλ, μετά το τέλος και τού Άνσελ. 

 Πηγές 
 Πράξεις και Επιστολές της Οικογένειας των Στρατάρχων 1156-1248: Κόμητες του Πέμπροκ και Στρατάρχες της Αγγλίας, επιμ. David Crouch, Camden Society 5η σειρά, 47 (Cambridge: CUP, 2015).
 Cokayne, George E. (1945), The New Complete Peerage, vol. 10, St. Catherine Press Limited
 D. Crouch, «Ο Κόμης Γκίλμπερτ Μάρσαλ και οι θανάσιμοι εχθροί του», Historical Research, 87 (2014), 393–403.
 RF Walker, «Οι Κόμητες του Πέμπροκ, 1138-1389» στο, Pembrokeshire County History ii, Medieval Pembrokeshire, επιμ. RF Walker (Haverfordwest, 2002).
 Louise Wilkinson, «Πιόνι και πολιτικός παράγοντας: παρατηρήσεις για τη ζωή μιας κόμισσας του δέκατου τρίτου αιώνα», Historical Research, 73 (2000), 105-23

 Αναφορές 

Κατηγορία:Οικογένεια Μάρσαλ