Θωμάς ντε Γκρέυ (1680-1765)

Ο Θωμάς ντε Γκρέυ, αγγλ.: Thomas de Grey (1680 – 1765) από το Μέρτον του Νόρφολκ, ήταν Άγγλος γαιοκτήμονας και πολιτικός των Ουίγων, ο οποίος υπηρέτησε στη Βουλή των Κοινοτήτων μεταξύ 1708 και 1727.

 Πρώιμη ζωή 
μικρογραφία|Μέρτον Χολ, Νόρφολκ.
Ο ντε Γκρέυ βαπτίστηκε στις 13 Αυγούστου 1680, ο μεγαλύτερος επιζών γιος του Γουλιέλμου ντε Γκρέυ και της συζύγου του Ελισάβετ Μπέντινγκφιλντ, κόρης του Θωμά Μπέντινγκφιλντ από το Ντάρσαμ.  Σπούδασε στο Γυμνάσιο Μπέρυ Σαιντ Έντμουντς, και έγινε δεκτός στο Κολλέγιο Σαοντ Τζον'ς του Κέιμπριτζ στις 18 Μαΐου 1697, σε ηλικία 17 ετών.  Μέσω ενός γαμήλιου διακανονισμού με ημερομηνία 10 Σεπτεμβρίου 1706, νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Γουίντχαμ, κόρη του Γουλιέλμου Γουίντχαμ από το Φέλμπριγκ του Νόρφολκ, με 4.500 λίρες. Ο γάμος του τον έφερε σε επαφή με πολλές οικογένειες των Ουίγων του Νόρφολκ, αν και ο πατέρας του ήταν Συντηρητικός.

 Σταδιοδρομία 
Ο Ντε Γκρέυ επανεξελέγη ως μέλος του Κοινοβουλίου των Ουίγων για το Θέτφορντ στις βρετανικές γενικές εκλογές του 1708. Υποστήριξε την πολιτογράφηση των Παλατίνων το 1709, και ψήφισε υπέρ της παραπομπής του δρ. Σάσεβερελ το 1710. Δεν έθεσε υποψηφιότητα στις βρετανικές γενικές εκλογές του 1710, πιθανώς για λόγους κόστους, και στις βρετανικές γενικές εκλογές του 1713 απέρριψε πρόσκληση του Ρόμπερτ Γουόλπολ να θέσει υποψηφιότητα για το Νόρφολκ.

Στις βρετανικές γενικές εκλογές του 1715, ο ντε Γκρέυ υποστηρίχθηκε από τον λόρδο Τάουνσεντ ως υποψήφιος των Ουίγων για το Νόρφολκ, και κέρδισε την αναμέτρηση. Ψήφισε κατά του επταετούς νομοσχεδίου του 1716, και εντάχθηκε στην αντιπολίτευση (με επικεφαλής τους Τάουνσεντ και Ρόμπερτ Γουόλπολ) κατά του λόρδου Κάντογκαν τον Ιούνιο του 1717. Απείχε από τις ψηφοφορίες για το νομοσχέδιο περί ευγενών και για την κατάργηση του Νόμου Περιστασιακής Συμμόρφωσης και του Νόμου περί Σχίσματος, όλα το 1719. Δεν ήθελε να θέσει ξανά υποψηφιότητα στις βρετανικές γενικές εκλογές του 1722, γράφοντας στον Τάουνσεντ ρωτώντας:

"να απαλλαγώ από μία εμπιστοσύνη, για την οποία, μετά από επτά χρόνια εμπειρίας, είμαι κάθε μέρα και περισσότερο πεπεισμένος, ότι είμαι από όλους τους ανθρώπους ο πιο ακατάλληλος. Ήταν ατυχία μου πολλές φορές να διαφωνώ στη γνώμη μου από όλους τους φίλους μου, και είναι μία άλλη ατυχία για μένα, ότι δεν μπορώ να απολαύσω ηρεμία ή γαλήνη στο μυαλό μου, παρά μόνο ενεργώντας σύμφωνα με αυτήν.

Ο Τάουνσεντ δεν τον άφησε να παραιτηθεί, και κέρδισε την έδρα χωρίς αντίπαλο, αλλά δεν έθεσε ξανά υποψηφιότητα. 

 Το τέλος και η κληρονομιά 
Ο ντε Γκρέυ απεβίωσε το 1765, και τάφηκε στο Μέρτον στις 18 Δεκεμβρίου 1765. Είχε δύο κόρες και δύο επιζώντες γιους:
 Θωμάς, πολιτικός.
 Γουλιέλμος, 1ος βαρόνος Γουόλσιγχαμ.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Οικογένεια Γκρέυ