Ροβέρτος ΦιτςΓουόλτερ, 1ος βαρόνος ΦιτςΓουόλτερ

Ο Ροβέρτος ΦιτςΓουόλτερ, 1ος βαρόνος ΦιτζΓουόλτερ, αγγλ.: Robert FitzWalter (1247 – 18 Ιανουαρίου 1326) ήταν Άγγλος γαιοκτήμονας, στρατιωτικός, διοικητής και πολιτικός.
μικρογραφία|215x215εσ|Σχέδιο (1611) σφραγίδας τού Ροβέρτου ΦιτςΓουόλτερ που προσαρτήθηκε στην Επιστολή των Βαρόνων, 1301.

 Προέλευση 
Ο Ροβέρτος ΦιτςΓουόλτερ ήταν ο μόνος επιζών γιος τού σερ Γουόλτερ ΦιτςΓουόλτερ, από το Γούνταμ Γουόλτερ στο Έσσεξ (γιος τού Ροβέρτου ΦιτςΓουόλτερ), και τής συζύγου του Ίντας Β' Λονζεσπέ (γενν. μετά το 1225), κόρης ή εγγονής  τού Γουλιέλμου Λονζεσπέ 3ου κόμη τού Σόλσμπερυ, νόθου γιου τού Ερρίκου Β'.  

 Σταδιοδορμία 
Το 1258 η κηδεμονία του παραχωρήθηκε στον θείο του, σερ Στέφανο Λονζεσπέ (ο οποίος ήταν τουλάχιστον 12 χρόνια νεότερος από αυτόν).  Ενηλικιώθηκε το 1268 και χρίστηκε ιππότης το 1274.  Το 1275 είχε άδεια να πωλήσει το Κάστρο τού Μπέιναρντ στο Λονδίνο στον Ρόμπερτ Κίλγουορντμπυ, αρχιεπίσκοπο τού Καντέρμπουρυ.   Το 1277 και ξανά το 1282 συμμετείχε στους πολέμους στην Ουαλία.   Τον Φεβρουάριο τού 1281, ετοιμαζόταν να κάνει προσκύνημα στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.  Τον Μάιο τού 1286, συνόδευσε τον Εδουάρδο Α' στη Γαλλία.   Στις 28 Ιουνίου 1293, διορίστηκε κοντόσταυλος τού Καστέλ ι Μπερ στο Μεριονέθσιρ και τον Ιούλιο τού ίδιου έτους, τού Κάστρου Χάντληγκ στο Έσσεξ. 

Τον Αύγουστο τού 1294 ετοιμαζόταν να πάει στη Γασκώνη στην υπηρεσία τού βασιλιά, και βρισκόταν στη Γασκώνη από το 1296 έως το 1297. Στις 22 Ιουλίου 1298 πολέμησε στη Μάχη τού Φάλκιρκ.  Το 1298 τού παραχωρήθηκε εβδομαδιαία έκθεση και αγορά στο αρχοντικό (manor) του στο Ρόιντον τού Έσσεξ,  και στις 12 Απριλίου 1299 διορίστηκε υποδιοικητής και φύλακας τής ειρήνης στην κομητεία. Το 1300 συμμετείχε στην πολιορκία τού Κάστρου Κερλάβεροκ, και το 1303 και το 1306 υπηρέτησε στη Σκωτία. 

Κλήθηκε σε στρατιωτική υπηρεσία, στη στέψη τού Εδουάρδου Β', σε διάφορα συμβούλια και στο Κοινοβούλιο, με διαταγές που απευθύνονταν στον Roberto filio Walteri, «με τις οποίες θεωρείται ότι έγινε λόρδος ΦιτςΓουόλτερ».  Στις 12 Φεβρουαρίου 1301 ήταν μεταξύ των βαρόνων που υπέγραψαν μία επιστολή, που προοριζόταν να σταλεί στον πάπα Βονιφάτιο Η', αποκηρύσσοντας την αξίωσή του για φεουδαρχική κυριαρχία στη Σκωτία. Στις 9 Οκτωβρίου 1306 τού χορηγήθηκε χάρη, για όλα τα χρέη που όφειλε στον βασιλιά. Τον Απρίλιο τού 1310, αυτός και η 3η σύζυγός του Αλίκη, σκόπευαν να κάνουν προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ.  Τον Φεβρουάριο τού 1317 προετοιμαζόταν και πάλι για προσκύνημα,  και τον Νοέμβριο τού ίδιου έτους, τού δόθηκε η κηδεμονία τής πόλης Κόλτσεστερ, στο Έσσεξ.  Τον Ιούνιο τού 1320, προετοιμαζόταν να ταξιδέψει πέρα από τις θάλασσες με τον Εδουάρδο Β'. Στις 6 Αυγούστου 1320 εξαιρέθηκε από τη μελλοντική στρατιωτική θητεία. 

Στις 17 Ιανουαρίου 1326, λίγο πριν το τέλος του, είχε την άδεια να παραχωρήσει στον γιο του, Ροβέρτο, δύο φέουδα. 

Απεβίωσε στις 19 Ιανουαρίου 1326,  και τον διαδέχθηκε στη βαρονία ο σερ Ροβέρτος ΦιτςΓουόλτερ, γιος του από τον 2ο γάμο του, καθώς ο γιος του Γουόλτερ ΦιτςΓουόλτερ από τον 1ο γάμο του είχε αποβιώσει πριν από αυτόν το 1293. 

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά το 1259, την Ντεβοργκίλ ντε Μπεργκ ( 1256 – 1284), μεγαλύτερη κόρη και συγκληρονόμο τού σερ Ιωάννη ντε Μπεργκ (απεβίωσε πριν από τις 3 Μαρτίου 1280) από το Γουόκερλυ τού Νορθάμπτονσιρ, και τής Σέσιλυ ντε Μπάλιολ, αδελφής τού Τζων ντε Μπάλλιολ βασιλιά τής Σκωτίας, και κόρης τού σερ Ιωάννη Α΄ ντε Μπάλλιολ τού Κάστρου Μπάρναρντ στο Ντάραμ,   με την οποία απέκτησε έναν γιο και δύο κόρες: 

 Γουόλτερ (1275–1293), γιος και κληρονόμος, νυμφεύτηκε το 1286 την Ιωάννα ντ'Ανγκαίν (απεβ. την 1η Ιουνίου 1315), κόρη τού σερ Ιωάννη ντ'Ανγκαίν από το Κολν Ανγκαίν τού Έσσεξ, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Ρόμπερτ, ο οποίος απεβίωσε νέος, πριν από αυτόν. Απεβίωσε χωρίς να αφήσει επιζώντες απογόνους το 1293 στο αβαείο Ντάνμοου, και τάφηκε εκεί.   Η χήρα του παντρεύτηκε το 1296 ή νωρίτερα τον Άνταμ ντε Γουέλς 1ο βαρόνο Γουέλς (απεβ. την 1η Σεπτεμβρίου 1311), με τον οποίο απέκτησε τρεις γιους, τον Ροβέρτο ντε Γουέλς 2ο βαρόνο Γουέλς, τον Άνταμ ντε Γουέλς 3ο βαρόνο Γουέλς και τον σερ Ιωάννη ντε Γουέλς, και τρεις κόρες, τη Μαργαρίτα και τη Σέσιλυ, οι οποίες έγιναν και οι δύο μοναχές, και μία τρίτη κόρη που παντρεύτηκε έναν σύζυγο με το επώνυμο Μέιμπλθορπ. 
 Χρστιανή, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Μάρσαλ 1ο βαρόνο Μάρσαλ (απεβ. στις 24 Ιουνίου 1314).  
 Μπλανς/Λευκή, μοναχή στο αβαείο Μπάρκινγκ. 

Η πρώτη σύζυγος τού ΦιτςΓουόλτερ, Ντεβοργκίλ, απεβίωσε το 1284, και τάφηκε στο μοναστήρι Ντάνμοου. 

Νυμφεύτηκε για 2η φορά, πριν από τις 11 Μαρτίου 1290, στο βασιλικό παρεκκλήσιο στο Γουέστμινστερ, την Ελεονώρα ντε Φέρερς, κόρη τού Ροβέρρτου ντε Φέρερς 6ου κόμη τού Ντέρμπιυ, και της 2ης συζύγου του Ελεονώρας ντε Μποάν, κόρης τού σερ Χάμφρεϋ ντε Μποάν (απεβ. στις 27 Οκτωβρίου 1265) και τής Ελεονώρας ντε Μπραόζ,   με την οποία απέκτησε έναν γιο και τρεις κόρες: 

 σερ Ροβέρτος (1300 – 6 Μαΐου 1328), νυμφεύτηκε πρώτα την Ιωάννα Μποτετούρ, κόρη τού Ιωάννη Μποτετούρ, 1ου βαρόνου Μποτετούρ, και έπειτα την Ιωάννα ντε Μουλτόν (απεβ. 16 Ιουνίου 1363), πρωτότοκη κόρη τού Θωμά ντε Μπουλτόν, 1ου βαρόνου Mουλτόν τού Eγκρεμόν (1276-1322). 
 Ίντα, η οποία παντρεύτηκε αρχικά τον Σερ Ρόμπερτ ντε λα Γουόρντ και στη συνέχεια τον Χιου ντε Νέβιλ, 1ο Βαρόνο του Νέβιλ. 
 Ντενίζ Φιτζβάλτερ. 
 Μαίρη Φιτζγουόλτερ. 

Η δεύτερη σύζυγος τού ΦιτςΓουόλτερ, η Ελεονώρα, τάφηκε στο αβαείο Ντάνμοου. 

Νυμφεύτηκε για 3η φορά, μετά τις 10 Μαΐου 1308, την Αλίκη ντε Μονφόρ, χήρα τού σερ Γουόριν ντε Λισλ (απεβ. πριν από τις 7 Δεκεμβρίου 1296) (με τον οποίο ήταν μητέρα τού Ρόμπερτ ντε Λισλ 1ου βαρόνου Λισλ (απεβ. στις 4 Ιανουαρίου 1343), ιδιοκτήτη τού Ψαλτηρίου τού Λισλ), και κόρη τού σερ Πίτερ ντε Μονφόρ (απεβ. το 1287) από το Κάστρο Μπωντεσέρ, στο Γουόρικσιρ, από τη Μωντ ντε λα Μαρ,  κόρη τού σερ Ερρίκου ντε λα Μαρ.  

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 







Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ