Οι τρεις σκοτεινοί βασιλιάδες

Οι τρεις σκοτεινοί βασιλιάδες () είναι διήγημα του Γερμανού συγγραφέα Βόλφγκανγκ Μπόρχερτ. Γράφτηκε το 1946 και δημοσιεύτηκε στις 24 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους σε εφημερίδα του Αμβούργου. Ο Μπόρχερτ το συμπεριέλαβε στη δεύτερη συλλογή πεζών του, Αυτή την Τρίτη, που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 1947, τον ίδιο μήνα που ο συγγραφέας πέθανε σε ηλικία 26 ετών.

Το διήγημα μεταφέρει μοτίβα από Χριστουγεννιάτικες ιστορίες στη μεταπολεμική περίοδο. Στα ερείπια μιας πόλης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα παιδί γεννιέται μια παγωμένη παραμονή Χριστουγέννων μέσα στο κρύο και τη δυστυχία. Τρεις στρατιώτες που επιστρέφουν φέρνουν δώρα στην οικογένεια, όπως οι Τρεις Μάγοι. Το νεογέννητο γίνεται σύμβολο ελπίδας για αυτούς και τους γονείς στη ζοφερή εποχή. 

Το διήγημα είναι χαρακτηριστικό της λεγόμενης λογοτεχνίας των ερειπίων και περιλαμβάνεται στα προγράμματα σπουδών στα γερμανικά σχολεία.

 Υπόθεση 
Αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια γερμανική πόλη κατεστραμμένη από τους βομβαρδισμούς, ένας άντρας ψάχνει απεγνωσμένα για καυσόξυλα για να προστατεύσει την οικογένειά του από το τσουχτερό κρύο. Η γυναίκα του πριν λίγο γέννησε και η μικρή οικογένεια αγωνίζεται να επιβιώσει μέσα στη στέρηση και την πείνα. Ο άντρας βρίσκει τελικά λίγα σάπια ξύλα, το γλυκό τους άρωμα του θυμίζει για λίγο κέικ, και επιστρέφει στο παγωμένο σπίτι τους όπου η γυναίκα τον περιμένει με το νεογέννητο. Ενώ η μητέρα χαίρεται που το παιδί είναι ζωντανό, ο άντρας είναι γεμάτος θυμό για τις άθλιες συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η γέννα. Τους λείπουν τα πάντα: ζεστασιά, φαγητό και ελπίδα. Λίγο πλιγούρι βρώμης είναι το μόνο φαγητό που έχει η οικογένεια. Αλλά το φως από τη φωτιά στην ξυλόσομπα σχηματίζει ένα φωτοστέφανο στο κοιμισμένο παιδί και προσφέρει στη γυναίκα μια στιγμή παρηγοριάς. 

Τρεις άντρες σε αξιοθρήνητη κατάσταση, πρώην στρατιώτες με κουρελιασμένες στολές που επιστρέφουν από την αιχμαλωσία, έλκονται από το φως της φωτιάς και μπαίνουν στο σπίτι για να ζεσταθούν. Ο πρώτος στρατιώτης δεν έχει χέρια επειδή έπαθε κρυοπαγήματα. Δίνει στον πατέρα λίγο καπνό. Ο δεύτερος στρατιώτης έχει πρησμένα τα δεμένα πόδια του. Δίνει στο παιδί ένα ξύλινο γαϊδουράκι που σκάλισε για επτά μήνες. Ο τρίτος στρατιώτης πάσχει από νευρική διαταραχή και τρέμει συνεχώς. Το έπαθε κατά τη διάρκεια του πολέμου, εξηγούν οι σύντροφοί του. Δίνει στη μητέρα δύο καραμέλες. Οι στρατιώτες, σημαδεμένοι και οι ίδιοι από την πείνα, το κρύο και τα σωματικά και ψυχικά τραύματα, ξεκουράζονται για λίγο πριν επιστρέψουν στη σκοτεινή νύχτα. Όταν σκύβουν πάνω από το παιδί, αυτό αρχίζει να κλαίει με όλη του τη δύναμη, σαν να ήταν σύμβολο ζωντάνιας. Έπειτα φεύγουν. Η ιστορία τελειώνει με την ελπίδα της μητέρας ότι το παιδί είναι ένα ζωντανό σημάδι ζωής  σε έναν κατεστραμμένο κόσμο.
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Διήγημα
Κατηγορία:Γερμανική λογοτεχνία
Κατηγορία:Έργα σχετικά με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Αντιπολεμικά έργα