Φραντσέσκο ντε Βίκο

Ο πατήρ Φραντσέσκο ντε Βίκο (, 19 Μαΐου 1805 – 15 Νοεμβρίου 1848) ήταν Ιταλός αστρονόμος και Ιησουίτης Ρωμαιοκαθολικός ιερέας.   

Βίος
Ο ντε Βίκο γεννήθηκε στη Ματσεράτα και σπούδασε στο Κολέγιο του Ουρμπίνο. Το 1835 έγινε βοηθός επόπτη και το 1839 διευθυντής του Αστεροσκοπείου του ΒατικανούΤο λήμμα «Vico, Francesco de» στην American Cyclopædia Οι επαναστάσεις του 1848 στα ιταλικά κρατίδια διέκοψαν τη σταδιοδρομία του, καθώς οι Ιησουίτες εκδιώχθηκαν από την Ιταλία και ο Φραντσέσκο ντε Βίκο έφυγε για το Παρίσι και από εκεί για το Λονδίνο και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στις ΗΠΑ έγινε δεκτός από τον ίδιο τον Πρόεδρο της χώρας καθώς είχε ήδη ανακαλύψει κομήτες και τον συνόδευε η σχετική φήμη. Κατόπιν αυτού ο ντε Βίκο θέλησε να εγκατασταθεί εκεί και να διδάσκει στο Ιησουιτικό Κολέγιο του Τζώρτζταουν, αλλά πρώτα επέστρεψε στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει μερικούς από τους παλαιούς συναδέλφους του να τον ακολουθήσουν στις ΗΠΑ και να συνεργασθούν εκεί, καθώς και για να αγοράσει όργανα για ένα νέο αστεροσκοπείο που θα κατασκευαζόταν υπό την επίβλεψή του στη Νέα Υόρκη. Εξαντλημένος όμως από τα ταξίδια, πέθανε στο Λονδίνο τον Νοέμβριο του 1848, σε ηλικία 43 ετών.

 Επιστημονικό έργο 
Ο Φραντσέσκο ντε Βίκο ανεκάλυψε αξιοσημείωτο αριθμό κομητών (6) σε ένα σύντομο σχετικώς χρονικό διάστημα. Μεταξύ αυτών ήταν και οι περιοδικοί κομήτες 54P/de Vico-Swift-NEAT και 122P/de Vico. Επίσης ανεκάλυψε ανεξάρτητα τον κομήτη C/1847 T1, που κατέστησε διάσημη τη Μαρία Μίτσελ, δύο ημέρες μετά από εκείνη. Τα νέα της ανακαλύψεως δεν είχαν φθάσει στην Ευρώπη όταν ο Ντε Βίκο ανεκοίνωσε τη δική του παρατήρηση. Πήρε έτσι το βραβείο που είχε θεσμοθετήσει ο βασιλιάς της Δανίας για τον πρώτο κομήτη που θα ανακαλυπτόταν ποτέ με τηλεσκόπιο. Αργότερα η ανακάλυψη της Μίτσελ αναγνωρίσθηκε επίσης και η Αμερικανίδα αστρονόμος έλαβε και εκείνη βραβείο.

Ο ντε Βίκο πραγματοποίησε παρατηρήσεις του πλανήτη Κρόνου και των διάκενων μεταξύ των δακτυλίων του (ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε το στενό διάκενο που είναι σήμερα γνωστό ως «Διάκενο Κήλερ», Keeler Gap, από το όνομα του Τζέιμς Κήλερ). Επίσης παρετήρησε κηλίδες στα νέφη της Αφροδίτης και επεχείρησε ανεπιτυχώς να προσδιορίσει την περίοδο περιστροφής της. Ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα να συντάξει έναν άτλαντα των αστέρων μέχρι του 11ου μεγέθους. Εκτός των αστρονομικών του ασχολιών, συνέθεσε εκκλησιαστική μουσική.

 Ονομάσθηκαν προς τιμή του 
 Ο κρατήρας Ντε Βίκο στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης. 
 Ο αστεροειδής 20103 Ντε Βίκο (de Vico), που ανακαλύφθηκε το 1995.
 Το Αστεροσκοπείο του Μόντε Ντ' Άρια στην Ιταλία (πρόσθετη ονομασία).

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Βίκο Φραγκίσκος ντε -» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 492

Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα