Φίλιππος Χάουαρντ (καρδινάλιος)

Ο Φίλιππος Χάουαρντ, αγγλ.: Philip Howard (21 Σεπτεμβρίου 1629 – 17 Ιουνίου 1694)  ήταν Άγγλος Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος.

 Ο βίος του 
Ο Φίλιππος Χάουαρντ γεννήθηκε ως 3ος γιος του Ερρίκου Φρειδερίκου Χάουαρντ (μετέπειτα κόμη του Άρουντελ & Σάρεϋ και επικεφαλής του κλάδου του Νόρφολκ) και της συζύγου του, Ελισάβετ Στιούαρτ (κόρης της Έσμε Στιούαρτ δούκα του Λέννοξ), στο Άρουντελ Χάουζ στο Λονδίνο. 

Μεγάλωσε στην Εκκλησία της Αγγλίας. Το 1642 ταξίδεψε στην ήπειρο με τον παππού του, Θωμάς Χάουαρντ 14ο κόμη του Άρουντελ, ο οποίος είχε συνοδεύσει την πριγκίπισσα Μαρία Εριέττα Στιούαρτ και τη μητέρα της, βασίλισσα Ερριέτα Μαρία των Βουρβόνων, στην Ολλανδική Δημοκρατία μετά τον γάμο της πριγκίπισσας με τον Γουλιέλμο της Οράγγης. Στην Αμβέρσα, ο Φίλιππος συνάντησε τη γιαγιά του, Αλέθια Τάλμποτ, η οποία εκείνη την εποχή ζούσε στην πόλη. Μέσω της επιρροής της και του Δομινικανού μοναχού Τζον-Μπάπτιστ Χάκετ, το αγόρι γνώρισε τον Καθολικισμό. 

Σε ηλικία 16 ετών εντάχθηκε στο Τάγμα των Δομινικανών στην Κρεμόνα. Ορκίστηκε ιερέας στη Ρώμη το 1646, παίρνοντας το όνομα Θωμάς. Διαμένοντας στη Νάπολη για τις σπουδές του, επιλέχθηκε να εκφωνήσει μία λατινική ομιλία στο γενικό παράρτημα του τάγματός του στη Ρώμη. Εκφώνησε μία θερμή ομιλία για τη μεταστροφή της Αγγλίας, η οποία οδήγησε στην έκδοση διατάγματος από το παράρτημα, προτρέποντας τους επαρχιακούς και τους ηγούμενους να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να δεχτούν Άγγλους, Ιρλανδούς και Σκώτους δόκιμους στο τάγμα, με σκοπό τη διατήρησή του σε αυτές τις χώρες. Χειροτονήθηκε το 1652. Ίδρυσε το μοναστήρι του Μπόρνεμ στη Φλάνδρα, με ένα κολέγιο για Άγγλους νέους συνδεδεμένο με αυτό, και ήταν ο ίδιος ο πρώτος ηγούμενος και δόκιμος διδάσκαλος. Ίδρυσε επίσης στο Βίλβορντε ένα μοναστήρι μοναχών του Β΄ Τάγματος του Αγίου Δομίνικου, το οποίο αργότερα μεταφέρθηκε στο Κάρισμπρουκ στη Νήσο Γουάιτ. 

Κατά τη βασιλεία του Καρόλου Β΄, ο πατέρας Χάουαρντ διορίστηκε υπεύθυνος ελεημοσυνών της βασίλισσας Αικατερίνης της Μπραγκάνζα. Διέμεινε στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, με μισθό 500 λιρών ετησίως, και κατείχε θέση επιρροής στην Αυλή. 

Μετά από ένα ξέσπασμα αντικαθολικών αισθημάτων, εγκατέλειψε την Αγγλία, και ανέλαβε ξανά τη θέση του ως ιερέας στο Μπόρνεμ.  Το 1672 διορίστηκε αποστολικός βικάριος της Αγγλίας με έδρα in partibus, αλλά ο διορισμός, λόγω της αντίθεσης του «Αγγλικού Παραρτήματος» στο γεγονός ότι ήταν Αποστολικός Βικάριος και της επιμονής ότι έπρεπε να είναι επίσκοπος με συνήθη δικαιοδοσία, δεν επιβεβαιώθηκε. Χειροτονήθηκε καρδινάλιος το 1675 από τον πάπα Κλήμη Ι΄, του απονεμήθηκε ο τίτλος της Σάντα Τσετσίλια ιν Τραστέβερε, ο οποίος αργότερα ανταλλάχθηκε με την δομινικανική εκκλησία Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα. Τώρα εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, φροντίζοντας ιδιαίτερα για τα συμφέροντα της καθολικής πίστης στην Αγγλία. Επρόκειτο να γίνει επίσκοπος της Ελενουπόλεως. Το 1679 έγινε Προστάτης της Αγγλίας και της Σκωτίας. Με την επιμονή του, η εορτή του Αγίου Εδουάρδου του Ομολογητή επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Εκκλησία. Ανοικοδόμησε το Αγγλικό Κολλέγιο στη Ρώμη, και αναθεώρησε τους κανόνες του Κολλεγίου Ντουαί.

Ο Χάουαρντ συνεργάστηκε αργότερα με τον Ιάκωβο Β΄ στην αύξηση των αποστολικών βικάριων στην Αγγλία από έναν σε τέσσερις,  ένας εκ των οποίων ήταν ο πρώην γραμματέας του, Τζον Λέιμπερν. Αυτή η ρύθμιση διήρκεσε μέχρι το 1840, όταν ο πάπας Γρηγόριος ΙΣΤ΄ αύξησε τον αριθμό σε οκτώ. Ο Γκίλμπερτ Μπερνέτ έγραψε στην Ιστορία του ότι ο καρδινάλιος Χάουαρντ μετάνιωσε για τα βήματα που οδήγησαν στην κρίση κατά τη βασιλεία του Ιακώβου Β΄, και την οποία ο Χάουαρντ προσπάθησε να αποτρέψει. Τα σχέδια του καρδιναλίου ματαιώθηκαν, και η αποστολή του Ρότζερ Πάλμερ κόμη του Κάστλμεϊν στη Ρώμη έδειξε την άνοδο ενός άλλου πνεύματος, που δεν συμμεριζόταν. Όταν ήρθε η κρίση που προέβλεψε, είχε τουλάχιστον την παρηγοριά να γνωρίζει ότι η εγκατάστασή του στο Μπόρνεμ ήταν πέρα από την αντίληψη της αντικαθολικής αντίδρασης στην Αγγλία. Ο καρδινάλιος Χάουαρντ βοήθησε σε τρία κονκλάβια, για την εκλογή του Ιννοκέντιου ΙΑ΄ το 1676, του Αλεξάνδρου Η΄ το 1689 και του Ιννοκέντιου ΙΒ΄ το 1691,  και κατείχε τη θέση του καμερλένγκο του Κολλεγίου των Καρδιναλίων. Απεβίωσε κατά το εικοστό έτος της θητείας του ως καρδινάλιου, σε ηλικία 64 ετών, και τάφηκε στην τιμητική του εκκλησία, Σάντα Μαρία σόπρα Μινέρβα, στη Ρώμη. Ένα μνημείο από λευκό μάρμαρο με τα οικόσημα των Χάουαρντ τιμά τη μνήμη του.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)