Πολιορκία της Νάπολης (536)

Η πολιορκία τής Νάπολης το 536 ήταν μία επιτυχημένη ανάκτηση τής Νάπολης από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπό τον Βελισάριο κατά τη διάρκεια τού Γοτθικού Πολέμου. Ο Ρωμαϊκός στρατός υπό τον Βελισάριο, έχοντας ανακτήσει εύκολα τη Σικελία, αποβιβάστηκε στην ηπειρωτική Ιταλία στα τέλη τής άνοιξης τού 536, και προήλασε κατά μήκος των ακτών προς τη Νάπολη. Οι πολίτες τής Νάπολης, αφού παρακινήθηκαν από δύο φιλο-γοτθικούς ρήτορες, τον Πάστορα και τον Ασκληπιόδοτο, αποφάσισαν να αντισταθούν, παρόλο που ο Βελισάριος παρουσίασε στην πόλη πολύ ευνοϊκούς όρους για παράδοση. Οι πολίτες τής Νάπολης είχαν επίσης την εντύπωση, ότι ο Θεοδάτος βασιλιάς των Οστρογότθων, θα έστελνε στρατό.

Ωστόσο η πολιορκία διήρκεσε είκοσι ημέρες με πολυάριθμες Ρωμαϊκές απώλειες, και ο Βελισάριος ετοιμαζόταν να την εγκαταλείψει, μέχρι που ένας Ίσαυρος στρατιώτης υπό τις εντολές του ανακάλυψε μία είσοδο στην πόλη, μέσω τού εγκαταλελειμμένου υδραγωγείου της.    Ο Βελισάριος έστειλε μηχανικούς να διευρύνουν την τρύπα στο υδραγωγείο, ενώ έστειλε και μερικούς στρατιώτες για να διώξουν τον θόρυβο των μηχανικών που εργάζονταν, χτυπώντας τις ασπίδες τους μεταξύ τους. Αφού έδωσε στην πόλη μία τελευταία ευκαιρία να παραδοθεί, ο Βελισάριος εξαπέλυσε τα στρατεύματά του σε μία βάναυση επίθεση κατά των Οστρογότθων.

Ο χρυσός και ο άργυρος είναι οι δίκαιες ανταμοιβές της ανδρείας σας, αλλά λυπηθείτε τους κατοίκους, είναι Χριστιανοί, είναι ικέτες, είναι τώρα συμπολίτες σας. Επιστρέψτε τα παιδιά στους γονείς τους, τις γυναίκες στους συζύγους τους και δείξτε τους με τη γενναιοδωρία σας ποιους φίλους [οι Ναπολιτάνοι Οστρογότθοι] έχουν πεισματικά στερήσει από τους εαυτούς τους. — Φλάβιος Βελισάριος, προς τα στρατεύματά του.

Σύμφωνα με τον Τζον Τζούλιους Νόριτς:

Ο Βελισάριος είχε προειδοποιήσει τους Ναπολιτάνους στην αρχή της πολιορκίας ότι αν προέβαλαν αντίσταση, δεν θα μπορούσε να συγκρατήσει τον στρατό του -ο οποίος, όπως τους υπενθύμισε, αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από ημιάγριους βαρβάρους- από τις δολοφονίες, τις ληστείες και τις λεηλασίες, τις οποίες θα θεωρούσαν δίκαιη ανταμοιβή τους μετά την κατάληψη της πόλης. Αλλά η προειδοποίηση είχε αγνοηθεί, και οι άθλιοι πολίτες πλήρωσαν τώρα το τίμημα του ηρωισμού τους. Πέρασαν πολλές ώρες πριν ο Βελισάριος καταφέρει να πείσει τις ετερόκλητες ορδές του από Αλανούς και Ισαύρους, Ερούλους και Ούννους -αυτοί οι τελευταίοι οι πιο τρομακτικοί όλων των εποχών, όντας ειδωλολάτρες, δεν είχαν κάποιον ενδοιασμό να κάψουν τις εκκλησίες, στις οποίες τα θύματά τους είχαν ζητήσει άσυλο- να βάλουν τα σπαθιά και τα δόρατά τους πίσω στη θέση τους και να επιστρέψουν στα διάφορα στρατόπεδά τους. —Βυζάντιο: Οι πρώτοι αιώνες.

Η Οστρογοτθική φρουρά των 800 ανδρών συνελήφθη αιχμάλωτη και αντιμετωπίστηκε καλά.  Εν τω μεταξύ, οι πολίτες τής Νάπολης σκότωσαν με οργή τον Ασκληπιόδοτο, επειδή τους έπεισε να απορρίψουν τις απαιτήσεις τού Βελισάριου, ενώ ο Πάστορας αυτοκτόνησε, καθώς η πόλη έπεφτε. 

 Αναφορές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Γοτθικός Πόλεμος (535-554)
Κατηγορία:Μάχες των Οστρογότθων
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας