Βιλαφράγκια βαθμίδα

Η Βιλ(λ)αφράγκια βαθμίδα ή Βιλλαφράγκια εποχή (διεθνώς Villafranchian) είναι μια γεωλογική εποχή και αντίστοιχη στρώση (βαθμίδα) πετρωμάτων στην ιστορία της Γης. Η εποχή αυτή αλληλοεπικαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό με την Πιατσέντσια βαθμίδα (Piacenzian, αλλιώς Πλακέντιος βαθμίδα ή και άστιος βαθμίδα) και χρησιμοποιείται ειδικότερα σε σχέση με την «Ευρωπαϊκή εποχή χερσαίων θηλαστικών». Η Βιλλαφράγκια εποχή άρχισε πριν από 3,5 εκατομμύρια έτη και τελείωσε πριν από 1,0 εκατομμύριο έτη.. Αυτό σημαίνει ότι εκτείνεται τόσο στο τελευταίο στάδιο της Πλειόκαινης όσο και στο αρχαιότερο μέρος της Πλειστόκαινης περιόδου. Τη Βιλαφράγκια βαθμίδα ονομάσε έτσι ο Ιταλός γεωλόγος Λορέντσο ΠαρέτοFossil Mammals of Asia: Neogene Biostratigraphy and Chronology, επιμ. Xiaoming Wang, Lawrence J. Flynn, Mikael Fortelius από μία σειρά χερσαίων ιζημάτων που βρέθηκαν κοντά στην κωμόπολη και δήμο Βιλλαφράνκα ντ'Άστι, κοντά στο Τορίνο. Παραδοσιακά η εποχή υποδιαιρείται στη μινδέλιο και στην γκύντσιο εποχή, ενώ με βάση την πανίδα της υποδιαιρείται σε 6 «μονάδες» που αντιστοιχούν στις τοποθεσίες Τριβέρσα, Μοντόπολι, Σαιν-Βαλιέ (Saint-Vallier), Ολιβόλα, Τάσσο και Φαρνέττα.The Pleistocene Boundary and the Beginning of the Quaternary, επιμέλεια John A. Van Couvering, Cambridge University Press, 1997

Ως μείζων βαθμίδα των ευρωπαϊκών γεωλογικών αποθεμάτων και εποχή, η Βιλλαφράγκια είναι σημαντική επειδή στη διάρκειά της έλαβε χώρα η πρώτη άφιξη του ανθρώπου στην Ευρώπη, λίγο πριν από το τέλος της. Η βαθμίδα συμπίπτει μερικώς με την Μπλανκάνια βαθμίδα στη Βόρεια Αμερική.

Η αρχή της Βιλαφράγκιας καθορίζεται τυπικά  από την πρώτη εμφάνιση του γένους βοοειδών Leptobos στην Ιταλία. Η «Μέση Βιλαφράγκια» ορίζεται από το λεγόμενο «συμβάν ελέφαντα-ίππου», δηλαδή την ταυτόχρονη πρώτη εμφάνιση του είδους νότιο μαμούθ (Mammuthus meridionalis) και του ιπποειδούς Equus stenonis πρίν από περίπου 2,5 με 2,6 εκατομμύρια έτη. Το τέλος της Βιλαφράγκιας εποχής, το λεγόμενο «Επιβιλλαφράγκιο» (Epivillafranchian), σχεδόν συμπίπτει με το τέλος της Κατώτερης Πλειστόκαινης περιόδου και σημαδεύθηκε από πολλές εξαφανίσεις, όπως εκείνες του συγγενικού με τον μαχαιρόδοντα γένους Megantereon και του νότιου μαμούθ.

Στην Ελλάδα στρώματα της Βιλλαφράγκιας συναντώνται στη βόρεια ακτή της Πελοποννήσου: θαλασσογενή κροκαλοπαγή πετρώματα πάχους έως 800 μέτρων.

 Παραπομπές 

Πηγές
 Το λήμμα «βιλλαφράγκιος βαθμίς» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 512

Κατηγορία:Πλειστόκαινο
Κατηγορία:Πλειόκαινο