Φραγκίσκος Στιούαρτ, 5ος κόμης του Μπόθγουελ

Ο Φραγκίσκος Στιούαρτ, 5ος κόμης τού Μπόθγουελ (π. Δεκέμβριος 1562 - Νοέμβριος 1612), ήταν επιμελητής (commendator) τού αβαείου Κέλσο και τής Μονής Κόλντιγχαμ, Μυστικός Σύμβουλος και λόρδος Υψηλός Ναύαρχος τής Σκωτίας. Ήταν διαβόητος συνωμότης, που ηγήθηκε αρκετών εξεγέρσεων εναντίον τού εξαδέλφου του, Ιακώβου ΣΤ΄ τής Σκωτίας (ήταν και οι δύο εγγονοί τού Ιακώβου Ε΄ τής Σκωτίας), οι οποίες τελικά απέτυχαν, και απεβίωσε σε φτώχεια στην Ιταλία, αφού εξορίστηκε από τη Σκωτία. Ο εκ μητρός θείος τού Φραγκίσκου, ο Ιάκωβος Χέπμπορν 4ος κόμης τού Μπόθγουελ (κατά την πρώτη δημιουργία), ήταν ο κύριος ύποπτος για τη δολοφονία τού πατέρα τού Ιακώβου ΣΤ΄, λόρδου Ντάρνλεϋ.

 Καταγωγή 
Ο Φραγκίσκος Στιούαρτ ήταν γιος τού Ιωάννη Στιούαρτ, επιμελητή (commendator) τού Κόλντινγκχαμ (απεβ. το 1563), ο οποίος ήταν νόθο παιδί τού Ιακώβου Ε΄ τής Σκωτίας από την ερωμένη του Ελισάβετ Κάρμαϊκλ. Η μητέρα τού Φραγκίσκου ήταν η Ιωάννα Χέπμπορν κυρία τού Κέιθνες, λαίδη Μόρχαμ (απεβ. 1599), αδελφή τού Ιακώβου Χέπμπορν 1ου δούκα των Ορκάδων και 4ου κόμη τού Μπόθγουελ. Λέγεται ότι ο Φραγκίσκος γεννήθηκε στον πύργο τής μητέρας του στο Μόρχαμ.

Το 1565 η Μαρία Α΄ τής Σκωτίας, έδωσε στον Φραγκίσκο ένα σύνολο κόκκινες κουρτίνες σερζέ για το κρεβάτι του.  Όταν η Μαρία ήταν έγκυος το 1566, αυτή έκανε μία διαθήκη κληροδοτώντας τα κοσμήματά της . Αν είχε αποβιώσει στην κούνια τού τοκετού, ο Φραγκίσκος θα είχε λάβει αρκετά σετ χρυσών κουμπιών και κορδονιών, και ένα κομμάτι κέρατος μονόκερου τοποθετημένο σε αργυρή αλυσίδα, που χρησιμοποιούσαν για έλεγχο δηλητηρίασης. 

 Επιμελητής (commendator), κόμης και μαθητής 
μικρογραφία|Σκαλιστό μονόγραμμα του Ναυάρχου Φραγκίσκου Στιούαρτ και τής Μαργαρίτας Ντάγκλας, κάστρο Κρίχτον.

 Διαμάχες και στρατιωτικές υποθέσεις 

 Παράνομος και εξορία 

 Κατηγορίες για μαγεία 

 Εκτός νόμου 

 Επιδρομή στα Φώκλαντ 

 Φυγάς 

 Κατάσχεση 

 Εξορία και το τέλος 

 Οικογένεια 
μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός τού Φραγκίσκου Στιούαρτ, κόμη τού Μπόθγουελ.
Την 1η Δεκεμβρίου 1577, ο Φραγκίσκος κόμης τού Μπόθγουελ, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Ντάγκλας (απεβ. 1640), κόρη τού 7ου κόμη τού Άνγκους και χήρα τού σερ Γουόλτερ Σκοτ τού Μπράνξχολμ και τού Μπάκλουτς (απεβ. 1574). Αρχικά, μετά από ένα σύντομο μήνα τού μέλιτος, ο νέος κόμης δεν επιτρεπόταν να πλησιάσει σε απόσταση 20 μιλίων από τη νέα του σύζυγο «λόγω τής νεαρής του ηλικίας».

Ο Ιάκωβος ΣΤ΄ εξέδωσε διακήρυξη κατά τής Μαργαρίτας Ντάγκλας για την υποστήριξή της προς τον σύζυγό της τον Νοέμβριο τού 1592. Λέγεται ότι ήταν «μία griter mellair», ότι είχε μεγαλύτερη εμπλοκή στις προδοσίες τού συζύγου της, «από όσο θα μπορούσε να είχε μία γυναίκα».

Είχαν τουλάχιστον τέσσερις γιους και τέσσερις κόρες:

 Φράνσις Στιούαρτ, λόρδος Μπόθγουελ και επιμελητής (commendator) τού αβαείου Κέλσο (γενν. 1584). Η βάπτισή του εορτάστηκε με ένα τραπέζι στο Εδιμβούργο, στον οποίο παρακολούθησε ο Ιακώβος ΣΤ΄. Μετά το τέλος τού πατέρα του, παρά την επίτευξη του, περιστασιακά ονομάστηκε 'κόμης Μπόθγουελ', και λόρδος Στιούαρτ και Μπόθγουελ. Μετά τον γάμο του με την Ισαβέλλα Σήτον, κόρη τού κόμης τού Γουίντον, απέκτησε αποκατάσταση υπό τη Μεγάλη Σφραγίδα τής Σκωτίας, στις 30 Ιουλίου 1614, αλλά διατηρώντας τα δικαιώματα εκείνων που είχαν λάβει τις χαμένες γείες τού πατέρα του.  (Η αποκατάσταση δεν επικυρώθηκε επίσημα από το Κοινοβούλιο, μέχρι το 1633). Το 1630 ήταν "απών από τη χώρα". Τελικά, κατά το διάταγμα τού Κάρολου Α΄, ανέκτησε μέρος των οικογενειακών ιδιοκτησιών, τα οποία μετά τα πώλησε στην οικογένεια Γουίντον. Ζούσε σε δύσκολες συνθήκες, το 1637 ζητώντας από τον Κάρολο Α ́ να γίνει εκτυπωτής τού βασιλιά στην Ιρλανδία για 51 χρόνια. Όταν απεβίωσε, το Testament-Dative του παραδόθηκε από τούς πιστωτές του στο Εδιμβούργο στις 21 Απριλίου 1640. Ο μεγαλύτερος γιος του, γενικά ονομαζόμενος Κάρολος (γενν. 1617), πολέμησε στον Εμφύλιο πόλεμο, αλλά λέγεται ότι απεβίωσε στην Αγγλία μετά τη Μάχη τού Γουόρτσεστερ το 1651,  και στις 26 Νοεμβρίου 1656, ο αδελφός του Ροβέρτος αναφέρθηκε ως κληρονόμος των χρεών τού πατέρα τους όταν η βαρονία τού Κόλντιγχαμ αποκτήθηκε από την οικογένεια Ρέντον. Φαίνεται ότι απεβίωσε χωρίς παιδιά, και η ανύπαντρη αδελφή τους θεωρήθηκε η τελευταία τής σειράς.
 Ιωάννης (2ος γιος), ο τελευταίος επιμελητής τής μονής Κόλντιγχαμ και ο 1ος κοσμικός φεουδαλικός βαρόνος τού Κόλντιγχαμ. Στις 16 Ιουνίου 1622 μεταβίβασε τη βαρονία στον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Φραγκίσκο. Ο Ιωάννης ζούσε ακόμη τον Απρίλιο τού 1636, και προφανώς μέχρι το 1650, όταν αναφέρεται από τον σερ Ιωάννη Σκοτ τού Σκότσταρβετ στο The Staggering State of the Scottish Statesman,  αλλά φαίνεται να ήταν νεκρός μέχρι το 1656, όταν ένας εγγονός που ονομαζόταν Φράνσις, περιγράφεται ως κληρονόμος του στη συναλλαγή στο Κόλντιγχαμ που αναφέρθηκε παραπάνω.  Ο ΙΩάννης Στιούαρτ είχε μία κόρη Μαργαρίτα, η οποία παντρεύτηκε τον σερ Ιωάννη Χομ, τον λόρδο Ρέντον, ο οποίος ήταν ο πραγματικός δικαιούχος τής συναλλαγής. Οι απόγονοί τους περιγράφονται ως γενικοί κληρονόμοι των κομήτων τού Μποθγουελ.   Ο ΙΩάννης Στιούαρτ τού Κόλντιγχαμ αναγνωρίζεται επίσης ως πατέρας τού Φράνσις Στιούαρτ τού Κόλντινγκχαμ, "παππού τού κόμη τού Μπόθγουελ", ο οποίος έγινε στρατιώτης στην Σκωτική Φρουρά μετά την Παλινόρθωση των Στιούαρτ, απέκτησε τη διοίκηση στους Σκώτους Γκρέυ, και διοίκησε την αριστερή πτέρυγα στη Μάχη τού Μπόθουελ Μπριγκ το 1679, και απεβίωσε γύρω στο 1683.Paul, Sir James Balfour Paul, The Scots Peerage, vol. 2 (Edinburgh, 1905), p. 172. Ωστόσο, υπάρχουν λίγα στοιχεία που επιβεβαιώνουν αυτή την ταυτοποίηση, και είναι πιθανό ότι αυτός ήταν ο ιππικός γιος τού τιτουλάριου 6ου κόμη, ο οποίος ονομάζεται "Φραγκίσκος" από τον Σκοτ τού Σκότσταρβετ. Scott of Scotstarvet, Sir John, The Staggering State of the Scots Statesman, For one hundred Years, viz. From 1550 to 1650 (Ruddiman & Company, Edinburgh, 1754), p. 155.
 Φρέντερικ, 3ος γιος (γενν. 1594) αναφέρθηκε στα μητρώα τού Ιδιωτικού Συμβουλίου το 1612 (τόμ.. ix, σελ. 498).
 Ερρίκος (Χάρυ), 4ος γιος (γενν. 1594;) υπέγραψε πολλά έγγραφα με τούς μεγαλύτερους αδελφούς του, και ο οποίος το 1627 συμφώνησε σε μίσθωμα. Πιθανότατα δίδυμος με τον Φρειδερίκο.
 Ελισάβετ (γενν. 1590) 1η κόρη, βαπτίστηκε στο Χόλυρουντχάουζ στις 1 Μαρτίου 1590. Ο Άγγλος διπλωμάτης Ροβέρτος Μπόουζ έδωσε ένα δώρο μία αργυρή κανάτα και μίας αργυρής λεκάνης αξίας 100 λιρών, που έγινε στο Εδιμβούργο από τον αργυροχόο Θωμά Φούλις, και ο Μπόουτς έδωσε επίσης ανταμοιβές στην νοσοκόμα, τις μαίες, τούς μουσικούς και τούς υπηρέτες στο σπίτι τού Μπόθγουελ. Ο Μπόουζ ζήτησε από τον Φράνσις Γουάλσιγχαμ να κανονίσει την πίστωση στο Λονδίνο γι' αυτά τα διπλωματικά δώρα. Η Ελισάβετ Στιούαρτ, σύζυγος τού Ιακώβου Στιούάρτ 2ου κόμη τού Μόρεϋ, ήταν μάρτυρας για την βασίλισσα Ελισάβετ Α΄.  Τον Ιούλιο τού 1602 φήμες έλεγαν, ότι αυτή θα παντρευόταν τον "νεαρό κόμη τού Μόρτον".  Παντρεύτηκε τον Ιάκωβο διδάσκαλο του Κράνστον,  (ο οποίος φαίνεται να εξορίστηκε το 1610); ήταν γονείς τού Γουλιέλμου Κράνστούν 3ου λόρδου Κράνστουν.  
 Ελένη, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ΜακΦάρλεϊν από τον Ιλκ.
 Ιωάννης (απεβ. μετά το 1624), νυμφεύτηκε τον Ροβέρτο Έλιοτ τού Ρέντχο.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Άλαν Κάθκαρτ 5ο κύριο Κάθκαρντ, γιο τού Άλαν Κάτκαρτ 4ο κύριος Κάθκαρτη (1537-1618).

 Θεατρικές απεικονίσεις 

 Αναφορές 

Βιβλιογραφία
 The Peerage of Scotland, κ.λπ., εκδ. Peter Brown, Εδιμβούργο, 1834, σελ. 174.
 Οι Βασιλικές Οικογένειες της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ουαλίας, με τους απογόνους τους κ.λπ., από τους John και John Bernard Burke, Λονδίνο, 1848, τόμος 1, γενεαλογικό δέντρο CXXXIX.
 Το Μητρώο του Ιδιωτικού Συμβουλίου της Σκωτίας, επιμέλεια David Masson, LL.D., τόμοι IV & V, 1585–1592, 1592–1599, Εδιμβούργο, 1881/1882, βλέπε ευρετήριο για δύο στήλες με αναφορές στον Bothwell και στις δύο εκδόσεις.
 Σκωτσέζοι Βασιλιάδες, Αναθεωρημένο Χρονολόγιο της Σκωτικής Ιστορίας, 1005 - 1625 από τον Sir Archibald H. Dunbar, Bart., Εδιμβούργο, 1899, σελ. 239.
 Η ευγενής τάξη των Σκώτων του Σερ Τζέιμς Μπάλφουρ Πολ, Εδιμβούργο, 1905, τόμος ii, σσ. 169–171.

Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού