Αχμέντ εσ-Σικελί

Ο Αχμέντ εσ-Σικελί, αραβ.:أَحْمَد الصِّقِلِّي, ʾAḥmad aṣ-ṣiqillī, που βαπτίστηκε Χριστιανός με το όνομα Πέτρος, ήταν ευνούχος και καΐδης τού Ντιβάν τού βασιλείου τής Σικελίας κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Γουλιέλμου Α΄. Η ιστορία του καταγράφηκε από τους συγχρόνους του Χριστιανούς Ρομουάλδου Γκουάρνα και Ούγου Φαλκάνδου από τη Σικελία και τον Μουσουλμάνο ιστορικό Ιμπν Χαλντούν.

Ο Πέτρος γεννήθηκε ως μουσουλμάνος στην Τζέρμπα από μία Βερβερική οικογένεια τής φυλής Σαντγουίκ. Μετά τον προσηλυτισμό του, εισήλθε στην υπηρεσία τού στέμματος τής Σικελίας, και ανήλθε στον βαθμό τού ναυάρχου στο ναυτικό. Κατά την κατάληψη τού «βασιλείου τής Αφρικής» τού Ρογήρου Α΄ από τους μουσουλμάνους (1159), ο Πέτρος οδήγησε 160 πλοία σε μία επιδρομική εκστρατεία στις μουσουλμανο-κρατούμενες Βαλεαρίδες Νήσους. Αργότερα προσπάθησε να ανακουφίσει την πολιορκημένη Μαχντία στη Βόρεια Αφρική με τον ίδιο στόλο, αλλά λίγο μετά τη μάχη γύρισε, και υποχώρησε προς τη Σικελία. Ενώ οι Αραβικές πηγές αποδίδουν έναν ανεμοστρόβιλο στη διασπορά τού στόλου, ο Ούγος Φαλκάνδος ισχυρίζεται, ότι ο Πέτρος ήταν «μόνο κατ' όνομα και ενδυμασία Χριστιανός, και Σαρακηνός στην καρδιά». Ο ισχυρισμός τού Φαλκάνδου πιθανότατα μπορεί να διαψευσθεί, τουλάχιστον σε σχέση με αυτό το σημείο τής ζωής τού Πέτρου, καθώς ο ναύαρχος δεν έχασε την εύνοια τής Αυλής. Στην πραγματικότητα, προήχθη στο αξίωμα τού μεγάλου θαλαμηπόλου.

Το 1162 ο Πέτρος αντικατέστησε τον αποβιώσαντα Κόμη Σιλβέστρο κόμη τού Μαρσίκο στην τριανδρία των αξιωματούχων -συμπεριλαμβανομένων τού Ματθαίου τού Αγιέλο και του Ριχάρδου Παλμέρ- στους οποίους ο βασιλιάς είχε εμπιστευτεί τη διοίκηση τού βασιλείου από τη δολοφονία τού καγκελαρίου του, Μάγιο τού Μπάρι, το 1160. Μετά το τέλος τού συζύγου της το 1166, η Μαργαρίτα τής Ναβάρρας, βασιλομήτωρ τώρα, ανέλαβε την αντιβασιλεία για τον νεαρό γιο της Γουλιέλμο Β΄. Δεν εμπιστευόταν ούτε την αριστοκρατία, ούτε την εκκλησία, και έτσι στράφηκε στους παλατινούς αξιωματούχους και την τριανδρία, από τους οποίους δεν εμπιστευόταν τον Ματθαίο τού Αγιέλο. Προώθησε τον αρχιευνούχο Πέτρο στην υψηλότερη θέση τού βασιλείου, αυτή που κατείχε προηγουμένως ο Μάγιο τού Μπάρι, αλλά δεν τού έδωσε τον τίτλο που είχε ο Μάγιο, τού αρχιναυάρχου ("εμίρη των εμιρών", ammiratus ammiratorum).

Ο Πέτρος περιφρονήθηκε από την αριστοκρατία, και σύντομα ο εξάδελφος τής βασίλισσας, ο Γιλβέρτος, κόμης τής Γκραβίνα, συνωμοτούσε εναντίον τής ζωής του. Ανίκανος ούτε να διατηρήσει τον έλεγχο τής Σικελίας, ούτε να ελέγξει τον Γιλβέρτο, ο Πέτρος αρχικά ενίσχυσε τη σωματοφυλακή του, και τελικά διέφυγε, παίρνοντας μαζί του μία ποσότητα θησαυρού, και φέρνοντας σε μεγάλη αμηχανία την αντιβασίλισσα. Παίρνοντας ξανά το όνομα γέννησής του, Αχμέντ, και επιστρέφοντας στο Ισλάμ, πέρασε στην Αφρική, και έγινε διοικητής τού στόλου τού χαλίφη  Γιουσούφ Α΄ των Αλμοαδών. Σύμφωνα με τον Ιμπν Χαλντούν, ο οποίος τον αποκαλεί Αχμέντ ες-Σικελί («Αχμέντ ο Σικελός»), πολέμησε με ανδρεία εναντίον Χριστιανών εχθρών.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  "Il Gaito Pietro" Archived 2011-07-22 at the Wayback Machine

Κατηγορία:Ευνούχοι
Κατηγορία:Ναύαρχοι του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας