Οικογένεια Σίμορ

Η Οικογένεια Σίμορ ή Σαιντ Μωρ, αγγλ.: House of Seymour είναι το όνομα μίας παλαιάς αγγλικής οικογένειας, στην οποία έχουν κατά καιρούς δημιουργηθεί αρκετοί τίτλοι ευγενείας, και της οποίας επικεφαλής είναι ο δούκας του Σόμερσετ.

 Προέλευση 
Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Μονμάουθσαϊρ τον 13ο αι. Η αρχική μορφή του ονόματος "Seymour", την οποία επανέλαβαν οι δούκες του Σόμερσετ από τις αρχές του 19ου αι. έως το 1923, φαίνεται να ήταν St. Maur, για το οποίο ο Ουίλιαμ Κάμντεν λέει ότι το Σίμορ ήταν μεταγενέστερη παραφθορά. Φαίνεται ότι γύρω στο έτος 1240 ο Γιλβέρτος Μάρσαλ κόμης του Πέμπροκ, βοήθησε τον Γουλιέλμο Σαιντ Μωρ να αποσπάσει ένα μέρος που ονομαζόταν Γούντυ (σημερινό Ούντυ), κοντά στο Κάλντικοτ στο Moνμάουθσιρ, από τους Ουαλούς. Τα σπίτια Γούντυ και Πένχαου, στα οποία και κατοικούσε, ήταν ιδιοκτησία του σερ Ριχάρδου Σαιντ Μωρ στα τέλη του 13ου αι., αλλά χάθηκαν από την οικογένεια λόγω του γάμου της δισεγγονής του σερ Ριχάρδου, του μοναδικού παιδιού του Ιωάννη Σαιντ Μωρ, ο οποίος απεβίωσε το 1359. Ο νεότερος αδελφός του Ιωάννη Σαιν Μωρ, Ρογήρος, νυμφεύτηκε την Σέσιλυ ντε Μπωσάμπ (απεβ. το 1393), μία από τις κόρες και τελικά συγκληρονόμους του Ιωάννη Γ΄ του Μπόσαμπ, 2ου βαρόνου Μπόσαμπ (1306-1343), φεουδάρχη βαρόνου του Χατς Μπόσαμπ στο Σόμερσετ, η οποία έφερε στον σύζυγό της το μεγαλύτερο μέρος των εκτεταμένων κτημάτων του πατέρα της στο Σόμερσετ, το Ντέβον, το Μπάκιγχαμσιρ και το Σάφολκ. Ο μεγαλύτερος γιος αυτού του γάμου ήταν ο σερ Γουλιέλμος Σαιντ Μωρ (απεβ. 1390) ή Σίμορ (η εκσυγχρονισμένη μορφή του ονόματος φαίνεται να άρχισε να χρησιμοποιείται περίπου αυτή την ημερομηνία), ο οποίος ήταν υπάλληλος του πλοίου Μαύρος Πρίγκιπας, και ο οποίος απεβίωσε εν ζωή της μητέρας του, αφήνοντας έναν γιο, τον Ρογήρο Σαιντ Μωρ (π.1366 - 1420), ο οποίος κληρονόμησε τα κτήματα της γιαγιάς του, και πρόσθεσε αυτά από τον γάμο του με τη Μωντ Έστουρμι, κόρη του σερ Γουλιέλμου Έστουρμι (απεβ. 1427) από το Γουλφ Χολ του Γουίλτσιρ.

 Σερ Μιχαήλ Σίμορ 
Κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών ή τεσσάρων γενεών, ο πλούτος και η σημασία των Σίμορ στις δυτικές κομητείες αυξήθηκαν, μέχρι που κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Ζ΄ Τυδώρ και του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας ο σερ Ιωάννης Σίμορ του Γουλφ Χολ έγινε μία αξιοσημείωτη προσωπικότητα στις δημόσιες υποθέσεις. Έλαβε ενεργό μέρος στην καταστολή της Εξέγερσης της Κορνουάλης του 1497 και στη συνέχεια παρακολούθησε τον Ερρίκο στο Πεδίο του Χρυσού Υφάσματος, και στην ευκαιρία της επίσκεψης του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ στην Αγγλία το 1522. Το μεγαλύτερο από τα δέκα παιδιά του ήταν ο Εδουάρδος Σίμορ 1ος δούκας του Σόμερσετ, ο διάσημος λόρδος Προστάτης κατά τη βασιλεία του Εδουάρδου ΣΤ΄. Ο τρίτος γιος του ήταν ο Θωμάς Σίμορ, βαρόνος Σίμορ του Σάντλεϋ, και η μεγαλύτερη κόρη του Τζέιν ήταν η 3η σύζυγος του βασιλιά Ερρίκου Η΄ και μητέρα του Εδουάρδου ΣΤ΄. Ο λόρδος Προστάτης νυμφεύτηκε δύο φορές, και πιθανώς λόγω της μοιχείας της πρώτης του συζύγου, την οποία αποκήρυξε γύρω στο 1535, οι τίτλοι και οι περιουσίες του περιήλθαν στα τέκνα του 2ου γάμου του με την Άννα, κόρη του σερ Εδουάρδου Στάνχοουπ.

Ο μεγαλύτερος επιζών γιος του λόρδου Προστάτη από τον 1ο του γάμο, ο σερ Εδουάρδος Σλιμορ (απεβ. 1593), ιππότης, από το Μπέρυ Πόμεροϋ του Ντέβον, ήταν πατέρας του σερ Εδουάρδου Σλιμορ (απεβ. 1613), ο οποίος χρίστηκε βαρονέτος το 1611. Ο τίτλος της βαρονέτου στη συνέχεια μεταβιβαζόταν για έξι γενιές από πατέρα σε γιο, όλοι εκ των οποίων ονομάζονταν Εδουάρδοι, μέχρι που, το 1750, μετά την αποτυχία των κληρονόμων του λόρδου Προστάτη από τον 2ο γάμο του, ο σερ Εδουάρδος Σίμορ 6ος βαρονέτος του Μπέρυ Πόμεροϋ, διαδέχθηκε το δουκάτο του Σόμερσετ. Ο 3ος βαρονέτος, κατά την εποχή του οποίου η οικογενειακή έδρα στο Μπέρυ Πόμεροϋ λεηλατήθηκε και κάηκε από τους Στρογγυλοκέφαλους, είχε έναν μικρότερο αδελφό, τον Ερρίκο (1612–1686), ο οποίος ήταν στενός προσωπικός ακόλουθος του πρίγκιπα Καρόλου (Β΄) κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, και μετέφερε το τελευταίο μήνυμα του πρίγκιπα στον πατέρα του, Κάρολο Α΄, πριν από την εκτέλεση του τελευταίου. Ο Ερρίκος Σίμορ συνέχισε την υπηρεσία του στον Κάρολο Β΄ στην εξορία, και κατά την Παλινόρθωση έλαβε αρκετά πολύτιμα αξιώματα από τον βασιλιά. Το 1669 αγόρασε το κτήμα Λάνγκλεϋ στο Μπάκιγχαμσιρ, όπου έζησε μέχρι το τέλος του το 1686. Το 1681 ο γιος του Ερρίκος, σε ηλικία 7 ετών, χρίστηκε βαρονέτος.

 Σερ Εδουάρδος Σίμορ 4ος βαρονέτος 

 Εδουάρδος Σίμορ 1ος κόμης του Χέρτφορντ 

 Ερρίκος Σίμορ 

 Λόρδος Ούγος Σίμορ 

 Σερ Μιχαήλ Σίμορ 

Γενεαλογία του Οίκου των Σίμορ

 Προέλευση της ιδιοκτησίας 

 Έστουρμι 

 Σίμορ 

 Μπρους 

 Μπρούντενελ 

Οικόσημα των Σίμορ

 Αναφορές 

Πηγές
 .

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Seymour, William. 1972. Δοκιμασία από Φιλοδοξία: Μια Αγγλική Οικογένεια στη Σκιά των Τυδώρ . Νέα Υόρκη: St. Martin's.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Αγγλικές οικογένειες
Κατηγορία:Αγγλονορμανδικές οικογένειες