Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στην Ελλάδα

Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στην Ελλάδα αποτελεί μέρος της παγκόσμιας Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Το 2025 υπήρχαν 807 μέλη της Εκκλησίας που εξυπηρετούνταν από 2 κλάδους, ένα στο Χαλάνδρι και ένα στη Θεσσαλονίκη. Επίσης υπήρχαν 2 κέντρα Familysearch.

Η Ελλάδα είναι μέρος της Αποστολής Ελλάδας/Βουλγαρίας. Στις 24 Οκτωβρίου του 2025, η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ανακοίνωσε την δημιουργία 55 καινούργιων αποστολών, που συμπεριλαμβάνει και την επανίδρυση της Αποστολής Ελλάδας, Αθήνας, που ισχύει από την 1 Ιουλίου του 2026.

 Ιστορία 
Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών εμφανίστηκε αρχικά στην Ελλάδα μέσω του Ρίγα Ποφάντη, ενός επιχειρηματία που λειτουργούσε ένα μικρό τυπογραφικό πιεστήριο και ένα κατάστημα χαρτικών. Το 1895 ο Ποφάντης και ο φίλος του, Νικόλας Μαλαβέτης, απογοητευμένοι από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, άρχισαν να εκδίδουν φυλλάδια για τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Σε ένα όνειρο, ο Μαλαβέτης διάβαζε μια εφημερίδα που είχε εκδοθεί το 1859. Όταν ξύπνησε, έψαξε για αυτή την εφημερίδα από το 1859, και μόλις το βρήκε, διάβασε ένα άρθρο από έναν αμερικανό που έγραφε για την θρησκεία του «Μόρμον». Ο Μαλαβέτης κουβέντιασε με έναν αμερικάνο που του είπε ότι τα πιστεύω του έμοιαζαν πολύ με αυτά των «Μορμόνων». Ο Ποφάντης είδε επίσης ένα όνειρο όπου του εμφανίστηκε ένας άντρας που φορούσε ένα φέσι, που πίστευε ότι αυτός ο άντρας θα έρθει από την Τουρκία και θα του δείξει την «τέλεια εκκλησία». 

Μετά από τα όνειρα τους, οι δύο άντρες έστειλαν ένα γράμμα στα γραφεία της Εκκλησίας στο Σολτ Λέικ Σίτι, για να ζητήσουν περισσότερες πληροφορίες. Η Εκκλησία έστειλε τον Φέρντιναντ Φ. Χίντζε, τον πρόεδρο της ιεραποστολής στην Τουρκία, τον οποίο ο Ποφάντης αναγνώρισε ως τον άντρα που είδε στο όνειρο του. Τόσο ο Ποφάντης όσο και ο Μαλαβέτης πίστεψαν το μήνυμα του Χίντζε για το ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, αλλά ήθελαν να περιμένουν για να βαπτιστούν μέχρι την επέτειο των 10 χρόνων από τότε που είχαν αποφασίσει ότι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ήταν η «αληθινή εκκλησία». Δυστυχώς, ενώ περίμεναν την επέτειο, ο Μαλαβέτης απεβίωσε τον Ιούνιο του 1903, αλλά ο Ποφάντης τελικά βαπτίστηκε τον Οκτώβριο του 1905 από τον Πρόεδρο Τζόζεφ Γουίλφορντ Μπουθ, διάδοχο του Χίντζε, της Τουρκικής Ιεραποστολής. Τέσσερις ακόμη προσήλυτοι, τους οποίους δίδαξε ο Ποφάντης, βαπτίστηκαν επίσης εκείνη την ημέρα: η Ανδρομάχη Μαλαβέτη, ο Κωνσταντίνος Θεοδοσέου, ο Γεώργιος Ζδράλης και ο Ιωάννης Λάζας. Στη συνέχεια, το μυστήριο της θείας κοινωνίας τελέστηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη Ελλάδα για μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Εκκλησία παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια, δωρίζοντας στην Ελλάδα ογδόντα χιλιάδες λίβρες σπόρου σιταριού. Στη συνέχεια, μετά από τον καταστροφικό σεισμό στα νησία του Ιονίου το 1953, η Εκκλησία προσέφερε και πάλι βοήθεια σε όσους είχαν ανάγκη. Ως αποτέλεσμα αυτών των ανθρωπιστικών προσπαθειών εκ μέρους της Εκκλησίας, ο Πρόεδρος Ντέιβιντ Ο. ΜακΚέι τιμήθηκε με τη δεύτερη υψηλότερη διάκριση που απονέμει η ελληνική κυβέρνηση — τον Σταυρό του Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικα — από τον Ιωάννη Τζούνη, που εκπροσωπούσε τον Βασιλιά Παύλο των Ελλήνων, στις 29 Νοεμβρίου 1954.

Οι Αγίοι των Τελευταίων Ημερών έλαβαν μέρος σε μερικές διπλωματικές ανταλλαγές τις επόμενες δεκαετίες, που συμπεριλάμβανε μια επίσκεψη στην Ελλάδα από τον πρόεδρο της Εκκλησίας Έζρα Ταφτ Μπένσον. Οι ηγέτες της Εκκλησίας οργάνωσαν ένα μικρό εκκλησίασμα στην Αθήνα το 1965 και το αναδιοργάνωσαν ξανά το 1967. Ίδρυσαν την αποστολή Αθήνας στην Ελλάδα (Greece Athens Mission) τον Ιούλιου του 1990 και κατασκεύασαν το πρώτο οίκισμα συγκέντρωσης στην Ελλάδα τον Μάιο του 1999.

Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών έχει εστιάσει τις ιεραποστολικές προσπάθειες της στην Αθήνα λόγω του μεγάλου πληθυσμού της. Υπήρχαν περισσότεροι κλάδοι οργανωμένοι στην Αθήνα στις αρχές τις δεκαετίας του 1990, ωστόσο μέχρι το 2011 μόνο 2 κλάδοι παρέμειναν στην πόλη. Η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα και η Καβάλα είναι οι μόνες άλλες πόλεις με εξαίρεση την Αθήνα που έχουν λάβει ιεραπόστολους από την Εκκλησία. Ιδιαίτερα η Θεσσαλονίκη είναι η πιο πρόσφατη πόλη της Ελλάδος όπου υπήρξαν προσπάθειες για προσυλητισμό από την Εκκλησία, που άρχισαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ιεραπόστολοι στα τέλη της δεκαετίας του 2000 ανέφεραν ότι η ηγεσία της αποστολής εξέταζε το ενδεχόμενο να αναθέσει ιεραποστόλους στην Κρήτη, αλλά έως τα τέλη του 2011 δεν είχαν ανατεθεί ιεραπόστολοι.

Στα τέλη του 2011, η Εκκλησία έδειχνε να μην είχε πάνω από 50 ιεραπόστολους σε όλη την Ελλάδα.

Το 2016, ο Ντ. Τοντ Κρίστοφερσον της Απαρτίας των Δώδεκα και η γυναίκα του, Κάθριν, επισκέπτηκαν την Ελλάδα ως μέρος μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής περιοδείας. 

 Ελληνική Εταιρεία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών 
Η Εκκλησία είχε ελάχιστη αύξηση στην Ελλάδα, εώς την δεκαετία του 1950, όταν Ελληνοαμερικάνοι μέλη της εκκλησίας από το Σολτ Λέικ Σίτι οργάνωσαν την Ελληνική Εταιρεία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών (Hellenic Latter-day Saints Society).

Έχοντας κινητοποιηθεί από τον Τζέιμς Σ. Νάκος, από το 1958 η Ελληνική Εταιρεία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ιδρύθηκε για να υπηρετήσει τα ελληνικά μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Ο Νάκος, υπό την αιγίδα του Αποστόλου της Απαρτίας των Δώδεκα, Λεγκράντ Ρίτσαρντς, ίδρυσε την εταιρεία το 1959.

Η εταιρεία αναπτύχθηκε σιγά σιγά και το 1961 τα μέλη της είχαν καθορίσει τους κανόνες του οργανισμού, με σκοπό «να προωθήθει το ενδιαφέρον των παιδιών μας για την μεγάλη κληρονομιά και το έδαφος των προγόνων μας, στην λαογραφία και την γλώσσα, την ιστορία και την γενεαλογία.» Από το 1962 και μετά, η εταιρεία χορήγησε ένα σχολείο της ελληνικής γλώσσας το οποίο τους βοηθούσε στην γενεαλογική έρευνα. Η εταιρεία επίσης διέξαγε διαλέξεις για την ελληνική λογοτεχνία, ιστορία και λαογραφία,  εκπαίδευε τα μέλη της για παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς και άλλες διάφορες δραστηριότητες γύρω από την διατήρηση των ελληνικών εθίμων.

Δεν είναι ξεκάθαρο αν η εταιρεία συνέχισε να λειτουργεί μετά το 1967.

 Επισκόπηση 
Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες για την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στην Ελλάδα, που αντιμετωπίζει και η Καθολική Εκκλησία, είναι η διατήρηση αυτόχθονων Ελλήνων προσήλυτων σε περιοχές όπου υπάρχει εκκλησιαστική παρουσία. Ιεραπόστολοι ανέφεραν το 2006 ότι ιθαγενείς έλληνες αποτελούσαν μειονότητα στις περισσότερες συναθροίσεις της Εκκλησίας εκείνη την περίοδο και το 2011 φάνηκε να συνιστούν μειονότητα των ενεργών μελών της Εκκλησίας στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα της χαμηλής δεκτικότητας της ελληνικής πλειοψηφίας και της υψηλότερης δεκτικότητας μεταξύ Ασιατών και άλλων αλλοδαπών εργαζομένων, οι μη Έλληνες αποτελούν την πλειοψηφία και δημιουργούν προκλήσεις αφομοίωσης με τον ελληνικό πληθυσμό. Οι ιεραπόστολοι πλήρους απασχόλησης εργάστηκαν σταθερά για να αντισταθμίσουν την έλλειψη ενεργών ιθαγενών Ελλήνων μελών σε κλάδους και ομάδες, ηγούμενοι της χρήσης της ελληνικής γλώσσας στις συναθροίσεις τους. Λόγω της εξάρτησης από ιεραποστόλους πλήρους απασχόλησης για εκκλησιαστική και διοικητική υποστήριξη σε καθιερωμένες μονάδες, μεγαλύτεροι αριθμοί ιεραποστόλων δεν έχουν ανατεθεί σε πόλεις και κωμοπόλεις που δεν έχουν προσεγγιστεί.

Ωστόσο, το γεγονός ότι η Εκκλησία έχει καταφέρει να επιβιώσει παρά την ελάχιστη ανάπτυξη στα μέλη της αποτελεί το μεγαλύτερο επίτευγμα της Εκκλησίας στην Ελλάδα.

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 (στα αγγλικά) Ιστορικό της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στην Ελλάδα από το πανεπιστήμιο BYU

Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ανά χώρα