Ζαν-Ζακ Ντεσαλίν

Ο Ζαν-Ζακ Ντεσαλίν (Γαλλική προφορά: [ʒɑ̃ ʒak dɛsalin]; 20 Σεπτεμβρίου 1758 - 17 Οκτωβρίου 1806) ήταν ο πρώτος Αυτοκράτορας της Αϊτής, ηγέτης της Επανάστασης της Αϊτής και ο πρώτος κυβερνήτης μιας ανεξάρτητης Αϊτής σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1805.  Αρχικά θεωρούμενος ως γενικός κυβερνήτης, ο Ντεσαλίν αργότερα ονομάστηκε Αυτοκράτορας της Αϊτής ως Ζακ Α΄ (1804–1806) από στρατηγούς του Αϊτινού Επαναστατικού Στρατού και κυβέρνησε με αυτή την ιδιότητα μέχρι τη δολοφονία του το 1806. "Gazette Politique et Commerciale D'Haïti" (PDF). P. Roux, Imprimeur de L’Empreur. Archived (PDF) from the original on 12 October 2017. Retrieved 12 October 2017. Ηγήθηκε της αντίστασης κατά της γαλλικής κυριαρχίας του Αγίου Δομίνικου και τελικά έγινε ο αρχιτέκτονας της σφαγής των εναπομεινάντων Γάλλων κατοίκων της πρόσφατα ανεξάρτητης Αϊτής το 1804. Girard, Philippe R. (June 2005). "Caribbean genocide: racial war in Haiti, 1802–4". Patterns of Prejudice. 39 (2): 138–161. doi:10.1080/00313220500106196. The Haitian genocide and its historical counterparts [...] The 1804 Haitian genocide Μαζί με τον Toussaint Louverture, έχει αναφερθεί ως ένας από τους πατέρες του έθνους της Αϊτής.  Lamrani, Salim (30 April 2021). "Toussaint Louverture, In the Name of Dignity. A Look at the Trajectory of the Precursor of Independence of Haiti". Études caribéennes (48). doi:10.4000/etudescaribeennes.22675. Υπό την κυριαρχία του Ντεσαλίν, η Αϊτή έγινε η πρώτη χώρα στην Αμερική που κατάργησε οριστικά τη δουλεία.

Ο Ντεσαλίν υπηρέτησε ως αξιωματικός στον γαλλικό στρατό όταν ο Άγιος Δομίνικος απέκρουε τις ισπανικές και βρετανικές εισβολές. Αργότερα ανήλθε σε διοικητή της επανάστασης κατά της Γαλλίας. Ως κύριος υπολοχαγός του Toussaint Louverture, ηγήθηκε πολλών επιτυχημένων αποστολών, συμπεριλαμβανομένης της μάχης του Crête-à-Pierrot . Το 1802, ο Λουβερτούρ προδόθηκε, συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Γαλλία, όπου και πέθανε. Στη συνέχεια, ο Dessalines έγινε ο ηγέτης της επανάστασης και ο Γενικός Αρχηγός του Στρατού των Ιθαγενών (Armée Indigène) στις 18 Μαΐου 1803. Οι δυνάμεις του νίκησαν τον γαλλικό στρατό στη Μάχη του Βερτιέρ στις 18 Νοεμβρίου 1803. Ο Άγιος Δομίνικος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος στις 29 Νοεμβρίου και στη συνέχεια ως ανεξάρτητη Δημοκρατία της Αϊτής την 1η Ιανουαρίου 1804, υπό την ηγεσία του Ντεσαλίν, ο οποίος επιλέχθηκε από ένα συμβούλιο στρατηγών για να αναλάβει το αξίωμα του γενικού κυβερνήτη.

Διέταξε την σφαγή του εναπομείναντος γαλλικού πληθυσμού στην Αϊτή το 1804, σκοτώνοντας 3.000 έως 5.000 ανθρώπους και μια έξοδο χιλιάδων.Girard, Philippe R. (2011). The Slaves Who Defeated Napoleon: Toussaint Louverture and the Haitian War of Independence 1801–1804. Tuscaloosa, Alabama: University of Alabama Press.  pp. 319–322 Μερικοί ιστορικοί αναφέρουν την απειλή μιας γαλλικής επανεισβολής και επαναφοράς της δουλείας ως έναν από τους λόγους της σφαγής. Girard, Philippe R. (June 2005). "Caribbean genocide: racial war in Haiti, 1802–4". Patterns of Prejudice. 39 (2): 138–161. doi:10.1080/00313220500106196. The Haitian genocide and its historical counterparts [...] The 1804 Haitian genocide Moses, Dirk A.; Stone, Dan (2013). Colonialism and Genocide. Routledge. p. 63. ISBN 978-1-317-99753-5. Archived from the original on 21 October 2023. Retrieved 22 October 2023. Ο Ντεσαλίν εξαίρεσε τους επιζώντες Πολωνούς Λεγεωνάριους, οι οποίοι είχαν αποστατήσει από τους Γάλλους, καθώς και τους Γερμανούς που δεν συμμετείχαν στο δουλεμπόριο.  Τους παραχώρησε πλήρη υπηκοότητα και τους κατέταξε ως μαύρους .  Οι εντάσεις παρέμειναν με τον μειονοτικό πληθυσμό μιγάδων, ο οποίος είχε αποκτήσει κάποια εκπαίδευση και περιουσία κατά την αποικιακή περίοδο.  

Ως Αυτοκράτορας, ο Ντεσαλίν επέβαλε την εργασία στις φυτείες για να προωθήσει την οικονομία και ξεκίνησε μια αυταρχική διακυβέρνηση. Το 1806, δολοφονήθηκε από μέλη της ίδιας του της διοίκησης και διαμελίστηκε από ένα βίαιο όχλο λίγο αργότερα.   quoted in  Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, ο Ντεσαλίν είχε άρχισει να επανεκτιμάται ως σύμβολο του αϊτινού εθνικισμού. Ο εθνικός ύμνος της Αϊτής, "", γραμμένο το 1903, ονομάστηκε προς τιμήν του.  

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι