Θωμάς Μπωσάμπ, 11ος κόμης του Γουόρικ

Ο Θωμάς Α΄ ντε Μπωσάμπ, 11ος κόμης τού Γουόρικ (Warwick), Ιππότης τής Περικνημίδος (π. 14 Φεβρουαρίου 1313 - 13 Νοεμβρίου 1369), που μερικές φορές αναφέρεται ως λόρδος Γουόρικ, ήταν Άγγλος ευγενής και στρατιωτικός διοικητής κατά τη διάρκεια τού Εκατονταετούς Πολέμου. Η φήμη του ως στρατιωτικού ηγέτη ήταν τόσο τρομερή, που οι Γάλλοι τού απέδωσαν το παρωνύμιο «ο διάβολος Γουόρικ». Το 1348 έγινε ένας από τούς ιδρυτές και ο 3ος Ιππότης του Τάγματος τής Περικνημίδος.

Ο Θωμάς ήταν αναμφίβολα ένας γενναίος πολεμιστής στη μάχη, και αποδείχθηκε ισχυρός στρατιωτικός ηγέτης. Για παράδειγμα, το Anonimalle Chronicle τού 14ου αι. αναφέρει, ότι όταν έφθασε η είδηση για την απόβασή του στο Καλαί, ο δούκας τής Βουργουνδίας, τού οποίου οι δυνάμεις στρατοπέδευαν κοντά, έκανε μία βιαστική υποχώρηση υπό την κάλυψη τού σκότους, για να αποφύγει μία συνάντηση με τον «διάβολο Γουόρικ».

Πολέμησε στη Σκωτία ως αρχηγός τού στρατού εναντίον των Σκώτων το 1337 σε ηλικία 24 ετών. Πολέμησε επίσης στους Εκατονταετείς Πολέμους με τη Γαλλία, ηγούμενος τής αγγλικής νίκης στη Μάχη τού Κρεσύ το 1346.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Θωμάς ντε Μπωσάμπ γεννήθηκε στο Κάστρο τού Γουόρικ, στο Γουόρικσιρ τής Αγγλίας, γιος τού Γκυ ντε Μπωσάμπ 10ου κόμη τού Γουόρικ, και τής Αλίκης ντε Τόενι. Υπηρέτησε συχνά στη Σκωτία κατά τη δεκαετία τού 1330, όντας αρχηγός τού στρατού εναντίον των Σκώτων το 1337. Ήταν κληρονομικός υψηλός σερίφης τού Γούστερσιρ από το 1333 μέχρι το τέλος του (το 1369). Το 1344 διορίστηκε επίσης υψηλός σερίφης τού Γουόρικσιρ και τού Λέστερσιρ ισόβια. 

 Νικητής στο Κρεσύ και το Πουατιέ 

Ο Γουόρικ ήταν στρατάρχης (marshal) τής Αγγλίας από το 1343/4 έως το 1369, και ήταν ένας από τούς διοικητές στις μεγάλες αγγλικές νίκες στο Κρεσύ και το Πουατιέ, καθώς και στην πολιορκία τού Καλαί το 1346.

Ο Θωμάς ντε Μπωσάμπ πολέμησε σε όλους τούς γαλλικούς πολέμους τού βασιλιά Εδουάρδου Γ΄. Διοίκησε το κέντρο στη Μάχη τού Κρεσύ (όπου σκοτώθηκαν πολλοί συγγενείς του, συμπεριλαμβανομένου τού νεότερου ετεροθαλή αδελφού του Άλαν λα Ζους ντε Μόρτιμερ). Τού είχε ανατεθεί η φύλαξης τού δεκαεξάχρονου Εδουάρδου (Μαύρου Πρίγκιπα) διαδόχου.

Ξεκίνησε την ανοικοδόμηση τής Κολεγιακής Εκκλησίας τής Σαιντ Μαίρυ στο Γουόρικ, υποτίθεται ότι χρησιμοποιώντας χρήματα που έλαβε από τα λύτρα τού αρχιεπισκόπου τού Σενς, τον οποίο συνέλαβε στο Πουατιέ, αλλά αυτό είναι μία υπεραπλούστευση. 

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Μόρτιμερ, κόρη τού Ρότζερ Μόρτιμερ 1ου κόμη τού Μαρς. Απέκτησαν έξι γιους και δέκα κόρες: 

 Γκυ Β΄ (απεβ. 28 Απριλίου 1360)· παντρεύτηκε τη Φιλίππα ντε Φέρερς, κόρη τού Ερρίκου ντε Φέρερς, 2ου λόρδου Φέρερς τού Γκρόμπυ, και τής Ισαβέλλας ντε Βερντέν, με την οποία απέκτησε δύο κόρες:  Η Ελισάβετ (απεβ. π. 1369) και η Αικατερίνη, η οποία έγινε μοναχή. Οι κόρες του, λόγω συγγένειας, αποκλείστηκαν από την κληρονομιά τού παππού τους.
 Θωμάς Β΄, 12ος κόμης τού Γουόρικ (16 Μαρτίου 1339) 8 Αυγούστου 1401), νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Φέρερς, κόρη τού Γουλιέλμου Φέρερς, 3ου λόρδου τού Γκρόμπυ, και τής Μαργαρίτας ντε Άφορντ, με την οποία απέκτησε απογόνους, συμπεριλαμβανομένου τού Ριχάρδου Μπωσάμπ, 13ου κόμη τού Γουόρικ.
 Ράινμπρουν (απεβ. 1361)
 Γουλιέλμος Ε΄, 1ος βαρόνος Μπεργκάβεννι (π. 1343 - 8 Μαΐου 1411). κληρονόμησε την τιμή τού Αμπεργκάβεννι. Στις 23 Ιουλίου 1392 νυμφεύτηκε τη λαίδη Ιωάννα ΦιτζΆλαν, κόρη τού Ριχάρδου ΦιτζΆλαν, 11ου κόμη τού Άρουντελ και τής λαίδης Ελισάβετ ντε Μπόουιν, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Ριχάρδο ντε Μπωσάμπ, 1ο κόμη τού Γούστερ, και μία κόρη, την Ιωάννα ντε Μπωσάμπ, κόμισσα τού Όρμοντ. Η βασίλισσα Άννα Μπολέυν ήταν αξιοσημείωτη απόγονος τής τελευταίας.
 Ρότζερ (απεβ. 1361)
 Μοντ (απεβ, 1403)· παντρεύτηκε τον Ρότζερ ντε Κλίφορντ, 5ο βαρόνο τού Κλίφορντ, με τον οποίο απέκτησε απογόνους, συμπεριλαμβανομένου τού Τόμας ντε Κλίφορντ, 6ου βαρόνου τού Κλίφορντ.
 Φιλίππα· παντρεύτηκε τον Χιου ντε Στάφορντ, 2ο κόμη τού Στάφορντ, με τον οποίο απέκτησε εννέα παιδιά.
 Αλίκη (απεβ. 1383)· παντρεύτηκε, πρώτα τον Ιωάννη Μπόσαμπ 3ο βαρόνο Μπόσαμπ τού Σόμερσετ, και έπειτα τον σερ Μάθιου Γκούρνεϋ. Απεβίωσε άτεκνη.
 Ιωάννα· παντρεύτηκε τον Ραλφ Μπάσετ, 3ο βαρόνο Μπάσετ τού Ντρέιτον. Απεβίωσε άτεκνη.
 Ισαβέλλα (απεβ. 29 Σεπτεμβρίου 1416)· παντρεύτηκε αρχικά τον Τζον λε Στρέιντζ, 5ο βαρόνο τού Στρέιντζ, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, την Ελισάβετ (1373–1383), και έπειτα τον Γουλιέλμο ντε Άφορντ, 2ο κόμη τού Σάφολκ. Μετά το τέλος τού τελευταίου, έγινε μοναχή. Απεβίωσε χωρίς να αφήσει πίσω του απογόνους.
 Μαργαρίτα· παντρεύτηκε τον Γκυ ντε Μονφόρ. Αυτός ο γάμος ήταν άτεκνος. Μετά το τέλος του το 1261, έγινε μοναχή μέχρι το 1269.
 Ελισάβετ· παντρεύτηκε τον Θωμά ντε Άφορντ, Ιππότη τής Περικνημίδος.
 Άννα· παντρεύτηκε τον Γουόλτερ ντε Κόουκσυ.
 Τζουλιάνα.
 Αικατερίνη· έγινε μοναχή στη μονή Σούλντχαμ.
 Ραμπούρνη· είχε ένα τέκνο, την Ελεονώρα.

Η Αικατερίνη Γκράντισον, κόμισσα τού Σόλσμπερι, δεν ήταν κόρη του, αν και παρουσιάζεται ως τέτοια στο έργο τού Γουίλιαμ Πέιντερ "Παλάτι τής Ηδονής" και στο ελισαβετιανό έργο "Εδουάρδος Γ΄", το οποίο μπορεί να είναι τού Γουίλιαμ Σαίξπηρ.

 Το τέλος 
Η σύζυγος τού Μπωσάμπ, Αικατερίνη, απεβίωσε στις 4 Αυγούστου 1369. Ο Μπωσάμπ απεβίωσε τρεις μήνες αργότερα στο Καλαί σε ηλικία 56 ετών, στις 13 Νοεμβρίου 1369,  από την επιδημία Πανώλης και τάφηκε δίπλα στη σύζυγό του στο ιερό τής εκκλησίας τής Αγίας Μαρίας στο Γουόρικ τού Γουόρικσιρ. 

Πρόγονοι

 Εικόνες 

 Αναφορές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπωσάμπ