Αλ-Μανσούρ Νασίρ αλ-Ντιν Μουχαμάντ

Ο Αλ-Μανσούρ Νασίρ αλ-Ντιν Μουχαμάντ , αραβ.:منصور ناصر الدين محمد بن العزيز (1189 – μετά το 1216) ήταν ο τρίτος Αγιουβίδης σουλτάνος τής Αιγύπτου, κυβερνώντας από το 1198 έως το 1200.

 Βιογραφία 
Εγγονός τού ιδρυτή τής δυναστείας των Αγιουβιδών, Σαλαντίν, ο αλ-Μανσούρ διαδέχθηκε τον πατέρα του αλ-Αζίζ Ουθμάν -μετά το τέλος τού τελευταίου το 1198- σε ηλικία 12 ετών.  Στη συνέχεια ακολούθησε διαμάχη μεταξύ διαφορετικών στρατιωτικών παρατάξεων, σχετικά με το ποιος θα έπρεπε να υπηρετήσει ως atabeg al-asakir (αρχιστράτηγος) και αποτελεσματικός αντιβασιλιάς. Η μία παράταξη, οι Σαλαχίγια, Μαμελούκοι τού Σαλαντίν, ήθελε ο αδελφός τού Σαλαντίν, ο αλ-Αντίλ, να αναλάβει αυτόν τον ρόλο, καθώς θεωρούνταν ικανός και έμπειρος. Η άλλη παράταξη, οι Ασαντίγια, Μαμελούκοι τού θείου τού Σαλαντίν, Ασάντ αντ-Ντιν Σιρκούχ, ευνοούσαν τον μεγαλύτερο γιο τού Σαλαντίν, αλ-Αφντάλ. 

Στη μάχη που ακολούθησε ο αλ-Αφντάλ είχε το αρχικό πλεονέκτημα ότι βρισκόταν στην Αίγυπτο, ενώ ο αλ-Αντίλ βρισκόταν στη Συρία. Ο αλ-Αφντάλ ανακηρύχθηκε atabeg. Ξεκίνησε πόλεμος μεταξύ τους, και ο αλ-Αφντάλ επιτέθηκε στη Δαμασκό, αλλά σύντομα έχασε το πλεονέκτημα, και τον Φεβρουάριο τού 1200 (Ραμπί Β΄ 596), ο αλ-Αντίλ εισήλθε στο Κάιρο. Μέσα σε λίγες ημέρες αφαίρεσε το όνομα τού αλ-Μανσούρ από το khutbah τής προσευχής τής Παρασκευής, και το αντικατέστησε με το δικό του, εκθρονίζοντας έτσι τον αλ-Μανσούρ. 

Μετά την εκθρόνισή του, ο αλ-Μανσούρ εξορίστηκε στο Χαλέπιο τής Συρίας. Εκεί, έζησε στην Αυλή τού θείου του, εμίρη αλ-Ζαχίρ Γκαζί, ο οποίος το 1216 τον τοποθέτησε στη σειρά διαδοχής τού εμιράτου, σε περίπτωση που οι γιοι του απεβίωναν πριν από αυτόν. Δεν είναι γνωστό τίποτε περισσότερο για τον αλ-Μανσούρ.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Αγιουβίδες