Αλίκη του Νόρφολκ

Η Αλίκη του Μπράδερτον, σύζ. του Νόρφολκ, αγγλ.: Alice of Brotherton, wife of Norfolk (π. 1324 – π. 30 Ιανουαρίου 1352) ήταν Αγγλίδα ευγενής. Ήταν κόρη τού Θωμά τού Μπράδερτον και εγγονή τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄ τής Αγγλίας. Παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Μόνταγκιου 1ο βαρόνο τού Μόνταγκιου.

 Ο βίος της 
Η Αλίκη τού Μπράδερτον, πιθανώς γεννημένη γύρω στο 1324, ήταν κόρη τού Θωμά τού Μπράδερτον, 2ου γιου (1ου από τον 2ο γάμο) τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄ από τον 2ο γάμο του με τη Μαργαρίτα τής Γαλλίας (1279;–1318), κόρη τού Φιλίππου Γ΄ τής Γαλλίας (απεβ. 1285).  Η μητέρα της ήταν η Αλίκη ντε Χέιλς (απεβ. το 1330 ή πριν), κόρη τού σερ Ρογήρου ντε Χέιλς από το Χέιλς Χολ στο Λόντον, στο Ράφτον τού Νόρφολκ, και τής συζύγου του Αλίκης Σκόγκαν.   Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Εδουάρδο τού Νόρφολκ, και μία μεγαλύτερη αδελφή, τη Μαργαρίτα δούκισσα τού Νόρφολκ. 

Ο πατέρας τής Αλίκης απεβίωσε τον Αύγουστο τού 1338. Επειδή ο μοναχογιός του Εδουάρδος τού Νόρφολκ είχε αποβιώσει νωρίτερα από αυτόν, η Αλίκη και η μεγαλύτερη αδελφή της Μαργαρίτα έγιναν κληρονόμοι τού πατέρα τους. Τον Μάρτιο τού 1339 ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄ διέταξε τον Γουλιέλμο Τράσελ, κληρονόμο, να παραδώσει στην Αλίκη και στον σύζυγό της Εδουάρδο Μόνταγκιου, το μερίδιό της από τις εκτάσεις τού πατέρα της. 

Ο σύζυγος τής Αλίκης πολέμησε στη Μάχη τού Κρεσύ το 1346, και κλήθηκε στο Κοινοβούλιο από τις 20 Νοεμβρίου 1348 έως τις 20 Νοεμβρίου 1360 με διαταγές, που απευθύνθηκαν στον Εδουάρδο ντε Μόντε Ακούτο, «με τις οποίες θεωρείται ότι έγινε λόρδος Μόνταγκιου».  

Η Αλίκη τού Νόρφολκ απεβίωσε στο Μπάνγκεϋ τού Σάφολκ λίγο πριν τις 30 Ιανουαρίου 1352, ως αποτέλεσμα επίθεσης από τον σύζυγό της, για το οποίο έγκλημα κατηγορήθηκε αυτός και ορισμένοι από τούς υπηρέτες του.   Το 1361 ο Γουλιέλμος Ντανς τού Μπάνγκεϋ έλαβε χάρη για τη συμμετοχή του στο τέλος της, καθώς και για άλλα κακουργήματα.  

Κληρονόμοι της ήταν οι επιζήσασες κόρες της, Ελισάβετ, Μωντ και Ιωάννα. Μετά το τέλος της, οι γάμοι δύο κορών της βρέθηκαν να ανήκουν στον βασιλιά, και αυτές οι δύο κόρες στάλθηκαν να ζήσουν με την πεθερά τής Αλίκης, Ελισάβετ Μονφόρ, η οποία μετά το τέλος τού πρώτου συζύγου της, Γουλιέλμου Μόνταγκιου 2ου βαρόνου Μόνταγκιου, είχε παντρευτεί τον Θωμά Φέρνιβαλ 1ο βαρόνο Φέρνιβαλ (απεβ. πριν από τις 18 Απριλίου 1332). 

Ο σύζυγος τής Αλίκης ξανανυμφεύτηκε. Με τη 2η σύζυγό του, την Ιωάννα, το επώνυμο τής οποίας είναι άγνωστο, απέκτησε έναν γιο, τον Εδουάρδο (απεβ. 4 Οκτωβρίου 1361) και δύο κόρες, την Ελισάβετ Μόνταγκιου (απεβ. πριν από τις 29 Νοεμβρίου 1361), που παντρεύτηκε τον σερ Ιωάννη ντε Μπριούς (απεβ. 3 Φεβρουαρίου 1367) και την Όντρεϋ Μόνταγκιου, που παντρεύτηκε τον σερ Ούγο ντε Στρέλεϋ (απεβ. πριν από τις 16 Οκτωβρίου 1390). 

Ο Εδουάρδος Μόνταγκιου απεβίωσε στις 14 Ιουλίου 1361, με τον μοναχογιό του και κληρονόμο του από την Αλίκη να έχει αποβιώσει πριν από αυτόν. Κληρονόμος του έγινε ο επτά εβδομάδων γιος του από τον 2ο γάμο του, Εδουάρδος Μόνταγκιου, ο οποίος επέζησε μόνο τρεις μήνες. Με το τέλος του στις 4 Οκτωβρίου 1361, οποιαδήποτε βαρονία που δημιουργήθηκε με διαταγή έπεσε σε εκκρεμότητα, σύμφωνα με τη σύγχρονη άποωη, μεταξύ των επιζουσών θυγατέρων τού πατέρα του.  

Ο θυρεός τού Μόνταγκιου ήταν: επί αργυρού πεδίου τρεις ερυθροί ρόμβοι σε σειρά, με έναν αετό στον καθένα τους, και επάνω μία λωρίδα με τρεις απολήξεις προς τα κάτω. 

 Οικογένεια 
δεξιά|μικρογραφία|200εσ|Ομοίωμα της Ελισάβετ Μονφόρ, πεθεράς τής Αλίκης τού Νόρφολκ, καθεδρικός τής Εκκλησίας τού Χριστού, Οξφόρδη.

Στις 4 Φεβρουαρίου 1333, ο Θωμάς τού Μπράδερτον συνέταξε το συμβόλαιο γάμου τής κόρης του Αλίκης με τον Γουλιέλμο Μόνταγκιου 2ο κόμη τού Σόλσμπερι (γενν. 20 Ιουνίου 1328), γιο και κληρονόμο τού Γουλιέλμου Μόνταγκιου 1ου κόμη τού Σόλσμπερι, και της Αικατερίνης Γκράντισον, κόρης τού Γουλιέλμου Γκράντισον, 1ου βαρόνου Γκράντισον. Το συμβόλαιο γάμου αργότερα κηρύχθηκε άκυρο.  

Η Αλίκη παντρεύτηκε αντ' αυτού, πριν από τις 29 Αυγούστου 1338, τον θείο τού Γουλιέλμου, Εδουάρδο Μόνταγκιου 1ο βαρόνο Μόνταγκιου (απεβ. 14 Ιουλίου 1361), νεότερο γιο τού Γουλιέλμου Μόνταγκιου 2ου βαρόνου Μόνταγκιου (απεβ. 18 Οκτωβρίου 1319), με την Ελισάβετ Μόνταγκιου (απεβ. Αύγουστο 1354), κόρη τού σερ Πίερς Μόνταγκιου τού Μπόντεσερ, Γουόρικσιρ,     και απέκτησε έναν γιο και τέσσερις κόρες:

 Εδουάρδος (απεβ. πριν από τον Φεβρουάριο τού 1359), γιος και διάδοχος. Τον Μάιο τού 1343 ο θείος του Γουλιέλμος Μόνταγκιου 1ος κόμης τού Σόλσμπερι τον νύμφευσε με τη Μπλανς Μόουμπρεϋ (απεβ. 21 Ιουλίου 1409), κόρη τού Ιωάννου ντε Μόουμπρεϊ 3ου βαρόνου Μόουμπρεϋ, και τής Ιωάννας τού Λάνκαστερ, κόρης τού Ερρίκου 3ου κόμη τού Λάνκαστερ. 
 Ώντρεϋ, ζούσε τον Ιούνιο του 1349, απεβίωσε πριν από τον Φεβρουάριο τού 1359. 
 Ελισάβετ (π. 1344 – πριν από τον Ιούλιο τού 1361), παντρεύτηκε πριν από τον Φεβρουάριο τού 1359 τον Γουόλτερ Άφορντ (γενν. 3 Οκτωβρίου 1333), 3ο γιο τού Ροβέρτου ντε Άφορντ 1ου κόμη τού Σάφολκ, και τής Μαργαρίτας Νόριτς, κόρης τού σερ Γουόλτερ Νόριτς (απεβ. 1329), θησαυροφύλακα τού Κράτους,  με τον οποίο δεν απέκτησε απογόνους. 
 Μωντ (απεβ. πριν από τις 5 Οκτωβρίου 1393), εξελέγη ηγουμένη τού αβαείου Μπάρκινγκ στις 20 Απριλίου 1377. 
 Ιωάννα (2 Φεβρουαρίου 1349 – πριν από τις 27 Ιουνίου 1376), παντρεύτηκε (ως 1η του σύζυγο) πριν από τις 28 Οκτωβρίου 1362 τον Γουλιέλμο ντε Άφορντ 2ο κόμη τού Σάφολκ (30 Μαΐου 1338 – 15 Φεβρουαρίου 1382), με τον οποίο απέκτησε τέσσερις γιους και μία κόρη. 

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 








Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών