Κιόνγκμποκουνγκ

Το Κιόνγκμποκουνγκ (κορεατικά: 경복궁) είναι το πρώην βασιλικό ανάκτορο στη Σεούλ, Νότια Κορέα. Ιδρύθηκε το 1395 και ήταν το πρώτο βασιλικό ανάκτορο της δυναστείας Τζοσόν και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της χώρας.     

Το παλάτι ήταν από τα πρώτα τοπόσημα που ιδρύθηκαν στη Σεούλ. Άκμασε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σετζόνγκ του Μεγάλου (1418-1450). Με τη βοήθεια μέρους της Αίθουσας των Αξίων, ο Σετζόνγκ εφηύρε την εγγενή κορεατική γραφή Χάνγκουλ στο παλάτι. Το 1592, εν μέσω του Πολέμου Ιμτζίν, το παλάτι κάηκε ολοσχερώς. Τα σχέδια για την επισκευή του παλατιού ναυάγησαν λόγω έλλειψης χρηματοδότησης μετά τον πόλεμο. Δεν θα αναστηλωνόταν παρά μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του προτελευταίου μονάρχη Γκοτζόνγκ.

Το 1910, η Ιαπωνία αποίκισε την Κορέα. Καθώς το παλάτι ήταν σύμβολο της εξουσίας της κορεατικής μοναρχίας, η Ιαπωνία το κατεδάφισε και το αλλοίωσε συστηματικά. Σχεδόν όλα τα περίπου 500 κτίσματά του πουλήθηκαν και μεταφέρθηκαν αλλού. Μέχρι την απελευθέρωση της Κορέας το 1945, είχαν απομείνει μόνο 40 προ-αποικιακά κτίρια. Στη θέση τους, ανεγέρθηκαν μοντέρνα αποικιακά κτίρια όπως το Κτίριο της Γενικής Κυβέρνησης του Τσοσέν.

Μετά από δεκαετίες πολιτικής αναταραχής και κακών οικονομικών συνθηκών, σημαντικές προσπάθειες για την αποκατάσταση του παλατιού στην προ-αποικιακή του κατάσταση ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1980. Έκτοτε, το Πρώτο Σχέδιο Αποκατάστασης του Κιόνγκμποκουνγκ το 1990-2010 και το Δεύτερο Σχέδιο Αποκατάστασης του Κιόνγκμποκουνγκ 2008-2045 έχουν οδηγήσει στην ανακατασκευή δεκάδων κτιρίων στο παλάτι, ενώ δεκάδες ακόμη έχουν προγραμματιστεί για το μέλλον.

Στο παλάτι λαμβάνει χώρα τελετή αλλαγής φρουράς δύο φορές την ημέρα. Περιλαμβάνει το Εθνικό Λαογραφικό Μουσείο της Κορέας και το Εθνικό Μουσείο του Παλατιού της Κορέας. Το Κιόνγκμποκγκουνγκ είναι προσβάσιμο από τον ομώνυμο σταθμό του μετρό. Για ένα μέρος του έτους, είναι ανοιχτό τη νύχτα. Η είσοδος είναι δωρεάν για τους επισκέπτες που φορούν χανμπόκ (παραδοσιακή κορεάτικη ενδυμασία).

 Όνομα 
Gyeongbokgung σημαίνει «ανάκτορο των μεγάλων ευλογιών». Το παλάτι και πολλά από τα κύρια κτίσματά του ονομάστηκαν από τον Κορεάτη αξιωματούχο Τσονγκ Τογιόν περίπου την εποχή της ίδρυσης του παλατιού. Ο Τσονγκ ονόμασε το παλάτι τον 10ο μήνα του 1395 από τους δύο τελευταίους χαρακτήρες ενός ποιήματος από το Κλασικό της Ποίησης: «ήδη μεθυσμένοι από αλκοόλ, ήδη γεμάτοι αρετή, οι κύριοι θα απολαύσουν για πολύ καιρό τις μεγάλες ευλογίες σας» ().

Το παλάτι ονομαζόταν επίσης Μπούκγουολ ( 북궐   , βόρειο παλάτι). Αυτός ο όρος χρησιμοποιούνταν σε σχέση με τα άλλα παλάτια της πόλης.

 Ιστορία 

 Δημιουργία 
Μετά την ίδρυση της δυναστείας Τζοσόν το 1392 (κορεατικό ημερολόγιο), ο ιδρυτής βασιλιάς Ταέτζο (β. 1392–1398) ξεκίνησε τις εργασίες για την ίδρυση νέας πρωτεύουσας του κράτους του. Τον 8ο μήνα του 1394, αποφασίστηκε ότι η Χανγιάνγκ (σημερινή «Σεούλ») θα γινόταν η πρωτεύουσα.

Η τοποθεσία του παλατιού οριστικοποιήθηκε την 1η ημέρα του 9ου μήνα του 1394. Η κατασκευή ξεκίνησε τον 12ο μήνα. Η πρώτη φάση της κατασκευής του παλατιού ολοκληρώθηκε την 25η ημέρα του 9ου μήνα του 1395. Η αρχική κλίμακα του παλατιού, αν και μικρότερη και λιγότερο ανεπτυγμένη από την μεταγενέστερη μορφή του, είναι δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Έχουν δοθεί ποικίλες εκτιμήσεις, όπως ότι είχε 390 δωμάτια (칸, κ'αν) ή 755 δωμάτια. Την 28η ημέρα, τον 12ο μήνα, ο Ταέτζο μετακόμισε στο παλάτι. Το 1398, εν μέσω πολιτικής αναταραχής, η πρωτεύουσα των Τζοσόν μετακινήθηκε στο Καεγκγιόν (σημερινή Κέσονγκ) και στη συνέχεια επέστρεψε στη Χανγιάνγκ το 1405. Το παλάτι είμαι εγκαταλελειμμένο για περίπου δέκα χρόνια.

Το 1404, ο βασιλιάς Ταετζόνγκ (β. 1400–1418 ) διέταξε την ίδρυση του παλατιού Τσάνγκντοκουνγκ στη Χανγιάνγκ. Με την επιστροφή του στην πόλη το 1405, άρχισε να διαμένει σε αυτό το παλάτι. Το 1406, ξεκίνησε προσπάθειες για την επισκευή του Γκιόνγκντοκγκουνγκ. Αν και επισκεύασε και επέκτεινε το Γκιόνγκντοκγκουγκ, ο Ταετζόνγκ το απέφευγε, πιθανώς επειδή το συνέδεε με δυσάρεστες αναμνήσεις πολιτικής αναταραχής. Αντίθετα, διέμενε κυρίως στο Τσάνγκντοκουνγκ. Μέχρι τον πόλεμο Ιμτζίν, ο Ταετζόνγκ και οι διάδοχοί του χρησιμοποιούσαν το Γκιόνγκντοκγκουνγκ ως το επίσημο παλάτι τους (법궁 ), αλλά είχαν και δευτερεύοντα παλάτια (이궁) όπου συχνά διέμεναν ή μετακινούνταν μεταξύ τους.

 Πριν από τον πόλεμο του Ιμτζίν 
μικρογραφία|Αναπαράσταση ενός πίνακα  ενός συμποσίου του 1535 στο παλάτι 
Το 1421, ο Σετζόνγκ ο Μέγας (β. 1418–1450) επέλεξε το Γκιόνγκμποκγκουνγκ ως το κύριο παλάτι του. Μέχρι το 1427, είχε μετακομίσει επίσημα από το Τσανγκντεοκγκούνγκ στο Γκιόνγκμποκγκούνγκ. Ο Σετζόνγκ ανακαίνισε και επέκτεινε σε μεγάλο βαθμό το παλάτι. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σετζόνγκ, το Γκιόνγκμποκγκουνγκ έγινε πλήρως ανεπτυγμένο και λειτουργικό. Υπό τον Σετζόνγκ, το παλάτι φιλοξένησε μια σειρά από επιστημονικές συσκευές, όπως το ρολόι νερού Μπορουγκάκ Τζαγκιονγκνού, μια εγκατάσταση για την παραγωγή κινητών τυπογραφικών στοιχείων, και το αστρονομικό παρατηρητήριο . Το παλάτι φιλοξενούσε τότε την Αίθουσα των Αξίων και , το οποίο βοήθησε τον Σετζόνγκ στην ανάπτυξη του Χάνγκουλ. Το παλάτι παρέμεινε στην ίδια σχεδόν μορφή από την εποχή της βασιλείας του Σετζόνγκ για περίπου εκατό χρόνια.

 Καταστροφή και αχρησία 
μικρογραφία|Το Γκιόνγκμποκγκουνγκ στον χάρτη Tosŏngdaejido του 18ου αιώνα.
Το 1592, κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ιμτζίν (1592–1598), το Γκιόνγκμποκγκούνγκ και τα άλλα δύο παλάτια στην πόλη κάηκαν ολοσχερώς. Συζητείται ποιος έκαψε τα παλάτια. Διάφορα σύγχρονα κορεατικά κείμενα, συμπεριλαμβανομένων των Αληθινών Αρχείων του Σόντζο, αναφέρουν φήμες ότι ήταν απλοί Κορεάτες που έκαψαν το παλάτι για να καταστρέψουν τα αρχεία του παλατιού. Ωστόσο, το παλάτι ήταν ακόμα άθικτο όταν οι Ιάπωνες εισβολείς εισέβαλαν στην πόλη τη 2η ημέρα, τον 5ο μήνα του ίδιου έτους. Η ιαπωνική πειθαρχία στην πόλη φέρεται να ήταν αρχικά υψηλή, αλλά όταν άρχισαν να υφίστανται ήττες, έστρεψαν την απογοήτευσή τους στην πόλη και τους ντόπιους, καίγοντας κτίρια.

Ο Βασιλιάς Σόντζο (β. 1567–1608 ) είχε εγκαταλείψει την πόλη πριν οι Ιάπωνες εισέλθουν σε αυτήν. Αφού επέστρεψε στη Χανγιάνγκ, διέταξε να καταρτιστούν σχέδια για την ανοικοδόμηση του Γκιόνγκμποκγκουνγκ. Ωστόσο, η οικονομία του Τζόσον εξακολουθούσε να ανακάμπτει από τον καταστροφικό πόλεμο και τα οικονομικά μέσα ήταν περιορισμένα. Η ανοικοδόμηση του Γκιόνγκμποκγκουνγκ αναβλήθηκε επ' αόριστον και οι πόροι του κράτους επικεντρώθηκαν κυρίως στην ανοικοδόμηση του Τσανγκντεοκγκούνγκ.

Για τα επόμενα περίπου 270 χρόνια, το Γκιόνγκμποκγκούνγκ παρέμεινε ως επί το πλείστον αχρησιμοποίητο και ανεκμετάλλευτο. Με την πάροδο του χρόνου, διάφοροι βασιλιάδες εξέφρασαν ενδιαφέρον για την ανοικοδόμηση του παλατιού, αλλά δεν έπραξαν κάτι τέτοιο, λόγω οικονομικών περιορισμών και λόγω της επάρκειας των άλλων παλατιών στην πόλη.

 Ανοικοδόμηση 
μικρογραφία|Άποψη του Γκιόνγκμποκγκούνγκ (1886)
Τη 2α ημέρα του 4ου μήνα του 1865, η Βασίλισσα Σιντζόνγκ, αντιβασιλέας του προτελευταίου Κορεάτη μονάρχη Βασιλιά Γκοτζόνγκ (β. 1864–1907), διέταξε την ανακατασκευή του παλατιού. Η κατασκευή ξεκίνησε την 13η ημέρα του ίδιου μήνα. Ο Γκοτζόνγκ και η βασιλική οικογένεια μετακόμισαν στο παλάτι τη 2η ημέρα του 7ου μήνα του 1868. Η κατασκευή συνεχίστηκε μέχρι το 1873.

Το παλάτι βίωσε μια μεγάλη πυρκαγιά την 10η ημέρα του 12ου μήνα του 1873. Μετά από καθυστερήσεις λόγω οικονομικών περιορισμών, η ανοικοδόμηση ξεκίνησε την 27η ημέρα του 3ου μήνα του 1875.  Ο Γκοτζόνγκ επέστρεψε στο Γκιόνγκμποκγκούνγκ την 27η ημέρα του 5ου μήνα του ίδιου έτους και οι επισκευές ολοκληρώθηκαν την 3η ημέρα του 6ου μήνα. Ωστόσο, την 4η ημέρα του 11ου μήνα του 1876, ξέσπασε μια άλλη μεγάλη πυρκαγιά. Προκάλεσε περισσότερες από διπλάσιες ζημιές από την προηγούμενη. Ο Γκοτζόνγκ εξαιτίας των πυρκαγιών μετακόμισε στο Τσανγκντεοκγκούνγκ. Η ανοικοδόμηση στο Γκιόνγκμποκγκούνγκ ξεκίνησε το 1881. Ο Γκοτζόνγκ επέστρεψε στο Γκιόνγκμποκγκούνγκ το 1884, μετά το Πραξικόπημα Καψίν. Το 1887, το πρώτο ηλεκτρικό φως στην Κορέα άναψε στο Γκιόνγκμποκγκούνγκ.  Η ανοικοδόμηση ολοκληρώθηκε τελικά το 1888.

Εν τω μεταξύ, το παλάτι και η Κορέα βίωσαν σημαντικές πολιτικές αναταραχές. Το 1895, η Κορεάτισσα Βασίλισσα Μιν δολοφονήθηκε από Ιάπωνες πράκτορες στο Γκοντσονγκούνγκ, στο παλάτι. Στη συνέχεια, ο Γκοτζόνγκ κατέφυγε στη ρωσική πρεσβεία για προστασία το 1896. 

 Περίοδος της Κορεατικής Αυτοκρατορίας 
μικρογραφία|336x336εσ|Διάγραμμα του παλατιού το 1907
Αντί να επιστρέψει στο Γκιόνγκμποκγκούνγκ, όπου είχε δολοφονηθεί η Μιν, ο Γκοτζόνγκ επέλεξε να κάνει το Γκιόνγκουκγκουνγκ (αργότερα ονομάστηκε «Ντοκσουγκούνγκ») την κύρια κατοικία του λόγω της εγγύτητάς του σε διάφορες ξένες αντιπροσωπείες, οι οποίες πίστευε ότι θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν να προστατευτεί από την Ιαπωνία. Στη συνέχεια κήρυξε την ίδρυση της Κορεατικής Αυτοκρατορίας. Έκτοτε, το Γκιόνγκμποκγκουνγκ δεν χρησιμοποιήθηκε σημαντικά από τον Γκοτζόνγκ. Το 1905 η Ιαπωνία άρχισε να κυβερνά έμμεσα την Κορέα και το 1907 ο Γκοτζόνγκ αναγκάστηκε να παραιτηθεί αντί του γιου του, Σουντζόνγκ. Ο Σουντζόνγκ άρχισε να χρησιμοποιεί το Τσανγκντεοκγκούνγκ ως το κύριο παλάτι του.

Το 1907, ακόμη και πριν από την προσάρτηση της Κορέας, η Ιαπωνία μετέτρεψε το Γκιόνγκμποκγκούνγκ σε δημόσιο πάρκο. Υπό την πίεση της Ιαπωνίας, η κυβέρνηση άρχισε να δημοπρατεί την περιουσία του παλατιού στο κοινό το 1910, λίγο πριν την προσάρτηση της Κορέας. Κυρίως Ιάπωνες αγόραζαν τα κτίρια και τα έστελναν αλλού.

 Αποικιακή περίοδος 
μικρογραφία|Σχέδιο του παλατιού κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Έκθεσης Τσόσεν του 1915
Το Γκιονγκμποκούνγκ, ως σύμβολο της εξουσίας της κορεατικής μοναρχίας, αποσυναρμολογήθηκε συστηματικά από την ιαπωνική αποικιακή κυβέρνηση. Εκτιμάται ότι το παλάτι είχε περίπου 500 κτίρια το 1888 αλλά μέχρι το τέλος της αποικιακής περιόδου, μόνο 40 από αυτά τα κτίρια παρέμειναν. Το παλάτι τροποποιήθηκε γρήγορα εν αναμονή της Βιομηχανικής Έκθεσης Τσόσεν του 1915. Δεκάδες κτίρια πουλήθηκαν και κατεδαφίστηκαν. Ένα τέτοιο κτίριο, το Τζασοντάνγκ, ανακατασκευάστηκε στην ιδιωτική κατοικία του Ιάπωνα επιχειρηματία Οκούρα Κιχατσίρο στο Τόκιο. Περισσότερες εκθέσεις συνέχισαν να πραγματοποιούνται στο παλάτι στη συνέχεια, συμπεριλαμβανομένης της Έκθεσης του Τσοσέν του 1929.
μικρογραφία|Το κτίριο της Γενικής Κυβέρνησης του Τσοσέν υπό κατασκευή (1920)
Στις 25 Ιουνίου 1916, η αποικιακή κυβέρνηση ξεκίνησε συμβολικά την κατασκευή της νέας έδρας της στο παλάτι: του Κτιρίου της Γενικής Κυβέρνησης του Τσοσέν. Η κατασκευή θα διαρκέσει περίπου 10 χρόνια, μέχρι την 1η Οκτωβρίου 1926. Τα διάφορα κατασκευαστικά έργα στο παλάτι βασίστηκαν σε ένα εκλεκτικό μείγμα σύγχρονων δυτικών αρχιτεκτονικών στυλ. Αυτό έχει αξιολογηθεί ως προσπάθεια απεικόνισης της Ιαπωνίας ως εκσυγχρονιστικής και ανοιχτής, και της Κορέας ως οπισθοδρομικής και κλειστής.

Στις 10 Νοεμβρίου 1917, μια μεγάλη πυρκαγιά στο Τσανγκντεοκγκούνγκ κατέστρεψε μεγάλο μέρος αυτού του παλατιού. Η αποικιακή κυβέρνηση διέταξε τη μεταφορά πολλών από τα κτίρια του Γκιόνγκμποκγκούνγκ στο Τσανγκντεοκγκούνγκ. Το 1938, το τελευταίο προ-αποικιακό κτίριο δυτικά και νότια του Γκεουντζόνγκτζον, ένα κτίριο γραφείων για το , κατεδαφίστηκε.

 Απελευθέρωση στην Πρώτη Δημοκρατία 
μικρογραφία|271x271εσ|Αεροφωτογραφία του παλατιού, εβδομάδες μετά την απελευθέρωση 
Λίγο μετά την απελευθέρωση της Κορέας τον Αύγουστο του 1945, το παλάτι συνέχισε να χρησιμοποιείται όπως ακριβώς και κατά την αποικιακή περίοδο. Φωνές υποστήριζαν την αποκατάσταση και τη συντήρηση του παλατιού, αλλά αυτές σε μεγάλο βαθμό αγνοήθηκαν εν μέσω του χάους της απελευθέρωσης και της διαίρεσης της Κορέας, καθώς και της εγκαθίδρυσης της Στρατιωτικής Κυβέρνησης του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κορέα (USAMGIK).  Τον Σεπτέμβριο του 1945, η USAMGIK εδρεύει στο Κτίριο της Γενικής Κυβέρνησης του Τσοσέν (το οποίο άρχισε να ονομάζεται «Κεντρικό Κτίριο Κυβέρνησης», 중앙청) στο παλάτι. Το κτίριο αυτό συνέχισε να χρησιμοποιείται για σημαντικές λειτουργίες κατά το υπόλοιπο της δεκαετίας του 1940, συμπεριλαμβανομένης μιας τελετής για την ίδρυση της Νότιας Κορέας. 

Κατά τη διάρκεια του Κορεατικού πολέμου το 1950-1953, το παλάτι υπέστη σοβαρές ζημιές και μάλιστα λεηλατήθηκε. Μόλις στις 19 Δεκεμβρίου 1952, το Υπουργείο Πολιτισμού και Παιδείας συγκρότησε μια επιτροπή για την αξιολόγηση και την επισκευή των ιστορικών μνημείων της χώρας. Ακόμα και τότε, η συντήρηση των ιστορικών μνημείων θεωρούνταν μικρότερης προτεραιότητας σε σύγκριση με την αποκατάσταση των βασικών κοινωνικών υπηρεσιών της χώρας, όπως η πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Μετά από κάποιες επισκευές στο παλάτι, άνοιξε ξανά για το κοινό τον Ιανουάριο του 1953.

 Η εποχή του Παρκ Τσονγκ-χούι 
Εν μέσω του πραξικοπήματος της 16ης Μαΐου 1961, ο Παρκ Τσονγκ-χούι κατέλαβε την εξουσία στη χώρα. Μέρος της Δίοικησης Αμύνης Πρωτεούσης εγκαταστάθηκε στα βορειοδυτικά του παλατιού εκείνο το έτος. Στις 21 Ιανουαρίου 1963, το παλάτι ανακηρύχθηκε Ιστορικός Χώρος της Νότιας Κορέας. Ο προϋπολογισμός για την αποκατάσταση και τη συντήρηση του παλατιού ήταν περιορισμένος, επομένως τέτοιες προσπάθειες ήταν συχνά μικρής κλίμακας. Κατασκευές όπως οι πύλες Γκουανγκχουαμούν και Γιονγκτσουμούν αναδημιουργήθηκαν, αν και αμφιλεγόμενα χρησιμοποιώντας οπλισμένο σκυρόδεμα και όχι στις αρχικές τους θέσεις. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970, κατασκευάστηκε ένα κτίριο που τώρα στεγάζει το Εθνικό Λαογραφικό Μουσείο της Κορέας.

 Πρόσφατες προσπάθειες αποκατάστασης 
μικρογραφία|Εργασίες αποκατάστασης στο παλάτι (1999)
Η δεκαετία του 1980 είδε την αρχή περισσότερων και υψηλότερης ποιότητας εργασιών για τη διατήρηση των χώρων πολιτιστικής κληρονομιάς της Νότιας Κορέας. Στις 22 Μαΐου 1984, εγκρίθηκε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης για τα παλάτια, το οποίο ο ιστορικός Σιν Χυε-γουόν αξιολόγησε ως την πρώτη σημαντική προσπάθεια μετά την απελευθέρωση για την αποκατάσταση της προ-αποικιακής αξιοπρέπειας των παλατιών.

Το 1990, το Πρώτο Σχέδιο Αποκατάστασης του Γκιόνγκμποκουνγκ ( 경복궁 1차 복원사업 ) ξεκίνησε. Στόχος ήταν να ξεκινήσει η αποκατάσταση του παλατιού στην κατάσταση που βρισκόταν το 1888, επί Γκοτζόνγκ (το οποίο είχε περίπου 500 κτίρια). Το σχέδιο επρόκειτο να υλοποιηθεί σε πέντε επικαλυπτόμενα στάδια από το 1990 έως το 2009.
μικρογραφία|Το πρώην κτίριο της Γενικής Κυβέρνησης του Τσοσέν κατεδαφίζεται (1996)
Από το 1995 έως το 1996,  το κτίριο της γενικής κυβέρνησης του Τσόσεν τελικά κατεδαφίστηκε μετά από πολλή δημόσια συζήτηση. Μόλις αφαιρέθηκε, ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης των κτιρίων που κατείχαν προηγουμένως τη θέση του. Το 1995, το πρώην κτίριο του Μουσείου Τέχνης της Γενικής Κυβέρνησης του Τσοσέν κατεδαφίστηκε και τα ερείπια του πρώην κτιρίου Τζασονντάνγκ του Γκιονμποκγκούνγκ (το οποίο είχε πωληθεί και μεταφερθεί στην Ιαπωνία) επιστράφηκαν στην Κορέα. Το 1996, τα κτίρια της Διοίκησης Άμυνας της Πρωτεύουσας αφαιρέθηκαν. Η αναπαράσταση της τελετής αλλαγής φρουράς ξεκίνησε το 2002.

Το Πρώτο Σχέδιο Αποκατάστασης του Γκιόνγκμποκγκουνγκ ολοκληρώθηκε το 2010. Οδήγησε στην αποκατάσταση 89 κτιρίων. Εκείνη την εποχή, το παλάτι είχε περίπου το 25% των αρχικών του κτιρίων. Το Δεύτερο Σχέδιο Αποκατάστασης του Γκιόνγκμποκγκουνγκ (경복궁 2차 복원기본계획) ξεκίνησε το 2010. Προς το παρόν, έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει έως το 2045 και να οδηγήσει στην ανακατασκευή 90 κτιρίων.

 Σχεδιασμός και αρχιτεκτονική 

 Πριν από τον πόλεμο του Ιμτζίν 
μικρογραφία|Χάρτης του 18ου αιώνα των βουνών και των λεκανών απορροής γύρω από το Χανγιάνγκ, με ορατούς τους δακτυλίους των γύρω βουνών
Η θέση τόσο του Γκιόνγκμποκγκούνγκ όσο και της Χανγιάνγκ επιλέχθηκε λαμβάνοντας υπόψη τόσο την πρακτικότητα όσο και διάφορες φιλοσοφικές παραδόσεις. Η πρωτεύουσα έπρεπε να έχει εύκολη πρόσβαση σε υδάτινες μεταφορές, επαρκείς χώρους για δρόμους προς την υπόλοιπη Κορέα και επαρκή χώρο για γεωργία. Για τις φιλοσοφικές παραδόσεις, ένας παράγοντας που χρησιμοποιήθηκε από το κινεζικό κείμενο Τελετές του Τσόου ήταν η τοποθέτηση του προγονικού ναού αριστερά και του ναού του χώματος και των σιτηρών στα δεξιά. Συνεπώς, το Τζονγκμιό βρίσκεται στα αριστερά του παλατιού και το Σατζικντάν στα δεξιά. Ένας άλλος παράγοντας από τις Τελετές ήταν η τοποθέτηση κυβερνητικών γραφείων μπροστά από το παλάτι και αγορών στο πίσω μέρος. Μόνο τα γραφεία μπορούσαν να τοποθετηθούν έτσι, καθώς δεν υπήρχε αρκετός χώρος πίσω από το παλάτι για αγορές. Ελήφθη επίσης υπόψη το Φενγκ Σούι. Αναλύθηκε η ροή των βουνών και των λεκανών απορροής της Κορέας, με στόχο να έχει το παλάτι την πλάτη του στο βουνό και πρόσοψη σε ποτάμι. Αυτό αντιστοιχεί στο Μπουγκάκσαν, το Τσονγκγιετσόν και τον ποταμό Χαν. Η παρουσία τεσσάρων γύρω μεγάλων βουνών (Μπουγκάκσαν, Νάκσαν, Ινγουάνγκσαν και Νάμσαν) στη Χανγιάνγκ θεωρούνταν ευοίωνη και προστάτευε την πόλη. Η Χανγιάνγκ είχε επίσης έναν εξωτερικό δακτύλιο βουνών (Μπουκανσάν, Ατσασάν, Γκουανακσάν και Ντεογκιανγκσάν), προσθέτοντας στην ευοίωνη φύση του. Οι Κορεάτες βουδιστές μοναχοί θεωρούσαν τότε το σημείο σύγκλισης τριών βουνών και δύο ποταμών ως ευοίωνες τοποθεσίες: η Χανγιάνγκ είχε το Σαμγκάκσαν, το Γιονγκμουνσάν και το Γκουανακσάν και τη συμβολή των ποταμών Μπουκάν και Ναμχάν.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του παλατιού είναι ως επί το πλείστον τοποθετημένα συμμετρικά και κατά μήκος ενός άξονα βορρά-νότου. Η αρχική διάταξη του παλατιού σχεδιάστηκε σύμφωνα με μια αρχή από το κινεζικό έργο Kaogongji, μέρος των Τελετών του Τσόου. Το κείμενο αυτό υποστήριζε ότι τα παλάτια έπρεπε να έχουν τρεις πύλες και τρεις αυλές (삼문삼조) στις οποίες η πρόσβαση γίνεται διαδοχικά. Αυτές ήταν η μπροστινή πύλη του παλατιού Γκουανγκγουαμούν και η πρώτη αυλή (외조, οέτζο, χρησιμοποιείται για κυβερνητικά γραφεία), η Γκεουντζονγκμούν και η δεύτερη αυλή (치조 , τσ'ίτζο, χρησιμοποιείται για τη διεξαγωγή πολιτικής μεταξύ του βασιλιά και των υπηκόων του), και η Χιανγκόμουν και η τρίτη αυλή (연조, γιόντζο, όπου διέμενε ο βασιλιάς και η οικογένειά του).

Ο Τσονγκ ονόμασε τα κύρια κτίρια του παλατιού εμπνευσμένος από το Βιβλίο των Εγγράφων. Τα κτίρια έχουν συμβολικά ονόματα που αντικατοπτρίζουν τις νεοκομφουκιανικές αρχές. Αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τα ιδανικά και τα ονόματα των κτιρίων της εποχής Γκοριέο, τα οποία αντανακλούσαν τόσο τα κομφουκιανικά όσο και τα βουδιστικά ιδανικά. Επιπλέον, τα επιχειρήματα του Τσονγκ για την τοποθεσία του παλατιού, τα οποία βασίζονταν κυρίως στον νεοκομφουκιανισμό, είχαν προτεραιότητα έναντι των βουδιστικών επιχειρημάτων του μοναχού Μουχάκ. Αυτές οι αποφάσεις αντανακλούσαν την ιεράρχηση του Κομφουκιανισμού από τον Τζοσέον έναντι του Βουδισμού σε κρατικό επίπεδο.

Οι λόγοι για τους οποίους οι βασιλιάδες Τζοσόν συχνά δεν κατοικούσαν κυρίως στο Γκιόνγκμποκγκουνγκ έχουν αναλυθεί. Το Τσανγκντεοκγκούνγκ προτιμήθηκε από πολλούς βασιλιάδες έναντι του Γκιόνγκμποκγκούνγκ λόγω της πιο κεντρικής του θέσης στην πόλη, της μεγαλύτερης περιοχής και του λιγότερο άκαμπτου και πυκνού σχεδιασμού του.

 Ανακατασκευή της εποχής Γκοτζόνγκ 
Το ανακατασκευασμένο παλάτι σχεδιάστηκε για να αντικατοπτρίζει διάφορες έννοιες στο Ι Τσινγκ και Ταϊτζιτουσούο, όπως το γιν και το γιανγκ, το μπαγκουά και το εξάγραμμα. Τα νέα κτίρια ονομάστηκαν από το Γιονγκγκοντόγκαμ. Το παλάτι ήταν πυκνοδομημένο. Έγιναν προσπάθειες να τοποθετηθούν μπλε κεραμίδια στις στέγες ορισμένων κτιρίων, όπως έγινε στο αρχικό παλάτι, αλλά οι τεχνικές κεραμικής Γκοριό που απαιτούνταν για τη δημιουργία τους είχαν χαθεί κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ίμτζιν, όταν κατέρρευσε η κεραμική βιομηχανία και πολλοί Κορεάτες τεχνίτες έγιναν σκλάβοι και μεταφέρθηκαν στην Ιαπωνία. Τελικά, τέτοια κεραμίδια δεν χρησιμοποιήθηκαν στην ανακατασκευή. Αγάλματα με υδρορροές σε σχήμα δράκου γύρω από το παλάτι είναι πιθανό, εν μέρει, συμβολικοί φύλακες για την προστασία του παλατιού από τη φωτιά.

Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ως προς την πιστότητα αυτής της ανακατασκευής του προπολεμικού παλατιού. Έγγραφα που μπορεί να βοήθησαν στην αναδημιουργία του παλατιού είχαν χαθεί κατά τη διάρκεια των ιαπωνικών εισβολών. Αρκετοί μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι ενώ η συνολική διάταξη και οι κύριες δομές του παλατιού δεν διέφεραν σημαντικά από τους προκατόχους τους, πολλά κτίρια ήταν πρωτότυπα ή χρησιμοποιούνταν διαφορετικά. Ο Μάικλ Κιμ αξιολόγησε την ανακατασκευή ως σημαντικά διαφορετική.

 Μετα-αποικιακό κράτος 
Μια έκθεση του 2020 ανέφερε ότι το παλάτι είχε 9.499 δέντρα 135 ειδών.

Η ιστορική αυθεντικότητα των διαφόρων αναδημιουργημένων κτιρίων έχει αποτελέσει πηγή επαναλαμβανόμενης διαμάχης και συζήτησης. Οι αυθεντικές αναδημιουργίες είναι δύσκολο να επιτευχθούν για διάφορους λόγους. Η κορεατική αρχιτεκτονική της περιόδου Τζόσον δεν βασιζόταν σε σχέδια μοντέρνου στιλ και τα αρχεία για το πώς κατασκευάζονταν συγκεκριμένα κτίρια είναι συχνά λιγοστά. Τα στυλ τέτοιων κτιρίων ποικίλλουν επίσης ανάλογα με τους μεμονωμένους τεχνίτες. Επιπλέον, ορισμένοι έχουν υποστηρίξει ότι τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή θα πρέπει να προέρχονται από την ίδια την Κορέα.

Το παλάτι βρίσκεται σε κομβική τοποθεσία στη σύγχρονη Σεούλ. Περιβάλλεται από πολλά σημαντικά κτίρια που χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση, τον στρατό, τις επιχειρήσεις και τον τουρισμό. Στα βόρεια του βρίσκεται η προεδρική κατοικία, ο Μπλε Οίκος. Στα νότια του βρίσκονται η πλατεία Γκουανγκγουάμουν, το Κυβερνητικό Συγκρότημα, το Κέντρο Σέτζονγκ, η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών και η Πρεσβεία της Ιαπωνίας. Επιπλέον, διάφορα πέτρινα μνημεία γύρω από το παλάτι υποδεικνύουν τις πρώην τοποθεσίες ιστορικών κτιρίων ή εκδηλώσεων που σχετίζονται με αυτά τα σημεία.

 Σημαντικά τοπόσημα 
Το παλάτι έχει αποκτήσει ποικίλα χαρακτηριστικά και τοπόσημα με την πάροδο του χρόνου. Μετά τις σημαντικές μετατροπές και κατεδαφίσεις της αποικιακής περιόδου, καταβάλλονται προσπάθειες για την αποκατάστασή του στην προ-αποικιακή του κατάσταση, όπως ήταν το 1888. Εκείνη την εποχή το παλάτι είχε περίπου 500 κτίρια.
ΕικόναΚτίριο200x200εσΓκουάνγκχγουαμουν (광화문; 光化門; Kwanghwamun)
Η κύρια και νότια πύλη. Ολοκληρώθηκε τον 9ο μήνα του 1395. Ονομάστηκε από τον Σέτζονγκ το 1426. Μετά την καταστροφή της το 1592, κατά τη διάρκεια του πολέμου Ίμτζιν, ξανακτίστηκε τον 10ο μήνα του 1865. Το 1923, το wŏltae καταστράφηκε για να τοποθετηθούν γραμμές τραμ. Το 1927 μεταφέρθηκε βόρεια του Τζοντσουνμούν, κοντά στη σημερινή θέση του Εθνικού Λαογραφικού Μουσείου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας, το ξύλινο τμήμα του κάηκε ολοσχερώς. Το 1968 ανακατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας σύγχρονα υλικά βορειοδυτικά της αρχικής του θέσης. Τότε αποτελούσε την κεντρική είσοδο του κτιρίου της κεντρικής κυβέρνησης. Από το 2006 μέχρι το 2010, αποκαταστάθηκε στην προ-αποικιακή της κατάσταση. Το 2023 αποκαταστάθηκε το wŏltae.200x200εσΧεουνγκνιέμουν (흥례문; 興禮門; Hŭngnyemun)
Η Χεουνγκνιέμουν είναι η πύλη ακριβώς βόρεια του Γκουανγκγουάμουν. Κατεδαφίστηκε τον Ιούλιο του 1914, και το κτίριο της γενικής κυβέρνησης του Τσόσεν κτίστηκε στη θέση της. Μετά την κατεδάφιση του κτιρίου, η πύλη ανακατασκευάστηκε την περίοδο 1997 με 2001.200x200εσΓιονγκτζέγκιο (영제교; 永濟橋; Yŏngjegyo)
Μια γέφυρα βόρεια της Γκουανγκγουάμουν. Περνάει πάνω από ρέμα Μιόνγκντανγκσου και είναι πέτρινη. Το πέρασμα της γέφυρας θεωρούταν ως η τελετουργική είσοδος στα άδυτα του παλατιού. Πιθανότατα ολοκληρώθηκε το 1395. Ονομάστηκε το 1426. Το 1916, κατά τη διάρκεια της κατασκευής του κτιρίου της γενικής κυβέρνησης του Τσόσεν, η Γιονγκτζέγκιο αποσυναρμολογήθηκε και μεταφέρθηκε δυτικά του Μουσείο της Γενικής Κυβέρνησης του Τσόσεν. Τη δεκαετία του 1950 τοποθετήθηκε μπροστά από την Σουτζονγκτζόν. Τοποθετήθηκε ξανά δυτικά της Γκοντσούνμουν τη δεκαετία του 1970. Μεταφέρθηκε στην αρχική της θέση το 1996, 1997 ή το 2001. Είναι μήκος 13 μέτρα και πλάτος 10.200x200εσΓκεουντζόνγκμουν (근정문; 勤政門; Kŭnjŏngmun; 'Πύλη της Επιμελούς Διακυβέρνησης')
Είναι η τρίτη πύλη, η είσοδος στο τσ'ίτζο και την κύρια αίθουσα, και είναι χαρακτηρισμένη Θησαυρός. Κτίστηκε το 1395. Μετά την καταστροφή της το 1592, ξανακτίστηκε το 1867. Η πύλη επέζησε σε αυτή τη μορφή μέχρι σήμερα. Πλαισιώνεται από δύο μικρότερες πύλες, την Ιλγουάμουν (일화문; 日華門) και την Γουολχγουάμουν(월화문; 月華門; Wŏrhwamun), που ονομάστηκαν το 1426. Έχει δύο ορόφους και μία σκάλα ανάμεσα στην Ιλγουάμουν και την Γκεουντζόνγκμουν.200x200εσΓκεούντζονγκτζον (근정전; 勤政殿; Kŭnjŏngjŏn; 'Αίθουσα της Επιμελούς Διακυβέρνησης')
Η κύρια αίθουσα του παλατιού και χαρακτηρισμένη Εθνικός Θησαυρός. Χρησιμοποιήθηκε σε σημαντικά γεγονότα, όπως τελετές και έκδοση διαταγμάτων. Ολοκληρώθηκε το 1395. Πέντε βασιλείς στέφθηκαν εδώ, συμπεριλαμβανόμενου του Σέτζονγκ το 1418. Καταστράφηκε το 1592 και ανακατασκευάστηκε το 1867 και διασώζεται με την ίδια μορφή μέχρι σήμερα. Είναι η μεγαλύτερη αίθουσα σε όλα τα παλάτια των Τζοσόν και θεωρείται ως μείζον παράδειγμα της ύστερης αρχιτεκτονικής της περιόδου Τζοσόν. Όπως όλες οι άλλες αίθουσες, διαθέτει ένα wŏltae μπροστά για τελετές.200x200εσΓκιόνγκχοερου (경회루; 慶會樓; Kyŏnghoeru; 'Κτίριο Ενάρετης Συνάντησης')
Μια υπερυψωμένη αίθουσα σε τεχνητό νησί σε τεχνητή λίμνη. Η αίθουσα προοριζόταν για συμπόσια επισήμων. Είναι χαρακτηρισμένος Εθνικός Θησαυρός. Ολοκληρώθηκε τον 4ο μήνα του 1412. Η αρχική μορφή είναι μικρότερη από τη σημερινή. Καταστράφηκε το 1592 και ξανακτίστηκε το 1867. Διασώζεται από τότε μέχρι σήμερα. Το κτίριο έχει 35 δωμάτια που υποστηρίζονται από πέτρινους κίονες. Τα χαρακτηριστικά του κτιρίου συμβολίζουν διάφορες έννοιες της αριθμολογίας.200x200εσΣούτζονγκτζον (수정전; 修政殿; Sujŏngjŏn; 'Αίθουσα της Επιδέξιου Πολιτικού')
Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για διάφορα κυβερνητικά γραφεία στο πέρασμα του χρόνου και είναι χαρακτηρισμένο ως Θησαυρός. Ήταν το κύριο κτίριο στο οποίο εφευρέθηκε το Χάνγκουλ. Καταστράφηκε το 1592 και ξανακτίστηκε το 1867. Η μορφή του έχει διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα. Από το 1966 μέχρι το 1975, φιλοξενούσε τον πρόδρομο του εθνικού λαογραφικού μουσείου. Ασυνήθιστα για πλευρική αίθουσα, έχει μεγάλο wŏltae. Έχει οπίσθιες καμινάδες, οι οποίες πιθανότατα επέτρεπαν τη χρήση θερμαινόμενου πατώματος.200x200εσΑμίσαν (아미산; 峨嵋山)
Κήπος από χώμα που εκσκάφηκε κατά την κατασκευή της λίμνης του Γκιόνγκουερου. Οι καμινάδες του κήπου έχουν χαρακτηριστεί ως θησαυρός.200x200εσΤζαγκιονγκτζόν (자경전; 慈慶殿; Chagyŏngjŏn)
Είναι χαρακτηρισμένο Θησαυρός. Από εδώ ξεκίνησε η φωτιά του 1873. Το κτίριο καταστράφηκε. Καταστράφηκε ξανά από πυρκαγιά το 1876. Στην αποικιακή περίοδο χρησιμοποιήθηκε σαν γραφεία μουσείου. Κατά την έκθεση του 1929 περιβαλλόταν από διάφορα εκθετήρια και ένα παιδικό θεματικό πάρκο. Η καμινάδα του είναι επίσης χαρακτηρισμένη Θησαυρός.200x200εσΤζασόντζανγκ (자선당; 資善堂; Chasŏndang).
Ένα από τα κύρια κτίρια που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπαίδευση των διαδόχων. Πρωτοκτίστηκε το 1427. Καταστράφηκε το 1592 και ξαναχτίστηκε το 1865. Καταστράφηκε από την πυρκαγιά του 1867 και ξαναχτίστηκε το 1888. Το 1914 το κτίριο πουλήθηκε και αργότερα επανασυναρμολογήθηκε στην ιδιωτική οικία του Ιάπωνα επιχειρηματία Οκούρα Κιχατσίρο, στο ΤόκιοI Καταστράφηκε από τον Μεγάλο Σεισμό του Καντό το 1923. Τα ερείπιά του επιστράφηκαν στην Κορέα γύρω στο 1996 και τώρα εκτίθενται κοντά στο Γκοντσονγκούνγκ. Το 2001 ανακατασκευάστηκε στην αρχική του θέση.200x200εσΧιανγκγουοντζόνγκ (향원정; 香遠亭; Hyangwŏnjŏng; 'Περίπτερο του Διαδιδομένου Αρώματος')
Ένα περίπτερο σε νησί στη λίμνη Χιανγκγουόντζι (향원지; 香遠池). Κτίστηκε μεταξύ 1867 και 1873. Η γέφυρα του νησιού, Τσγουιχιανγκίο (취향교; 醉香橋; Ch'wihyanggyo; 'Μεθισμένη από Άρωμα Γέφυρα'), ολοκληρώθηκε το 1873. Είναι η μεγαλύτερη ξύλινη λιμναία γέφυρα της περιόδου Τζοσόν. Η γέφυρα βρισκόταν αρχικά βορείως του περιπτέρου, αλλά μετά τους βομβαρδισμούς κατά τον Πόλεμο της Κορέας, ξανακτίστηκε στη νότια πλευρά το 1953. Το 2021 μεταφέρθηκε στην αρχική της θέση.200x200εσΚονγιόνγκχαπ (곤녕합; 坤寧閤; Konnyŏnghap)
Ένα κτίριο δυτικά του Τζοντσόνγκουνγκ. Σε αυτό το κτίριο δολοφονήθηκε η αυτοκράτειρα Μιόνγκσονγκ.

 Άλλα τοπόσημα 
Το Εθνικό Μουσείο Παλατιού της Κορέας στεγάζεται σε ένα σύγχρονο τριώροφο κτίριο στο νοτιοδυτικό τμήμα του χώρου του παλατιού. Η συλλογή του περιλαμβάνει διάφορα αντικείμενα από την πρώην κορεατική βασιλική οικογένεια. Το Εθνικό Λαογραφικό Μουσείο της Κορέας στεγάζεται σε ένα μοντέρνο κτίριο στο ανατολικό τμήμα του παλατιού. Έχει τρεις ορόφους πάνω από το έδαφος και ένα υπόγειο. Το κτίριο αυτού του μουσείου πρόκειται να κατεδαφιστεί το 2026 και το μουσείο να μεταφερθεί στην πόλη Σέτζονγκ. Τα προ-αποικιακά κτίρια που καταλάμβαναν τη θέση του θα αποκατασταθούν στη συνέχεια.

 Τουρισμός 
εναλλ.=Gyeongbokgung visitor statistics (2002–)|δεξιά|χωρίς-πλαίσιο|266x266εσ|Στατιστικά στοιχεία επισκεπτών του Γκιόνγκμποκγκουνγκ (2002–)
Το παλάτι θεωρείται από τα πιο σημαντικά και αντιπροσωπευτικά τουριστικά αξιοθέατα της Νότιας Κορέας, και μάλιστα σύμβολο της προνεωτερικής Κορέας στο σύνολό της.

Σύμφωνα με στοιχεία του Κορεατικού Ινστιτούτου Πολιτισμού και Τουρισμού, από τον Ιούλιο του 2005 έως τον Δεκέμβριο του 2024, το παλάτι είχε συνολικά 56.030.499 επισκέπτες, περισσότερους από οποιοδήποτε άλλο τουριστικό αξιοθέατο στη Σεούλ. Το 2017, ήταν το δεύτερο πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο στη χώρα, μετά το πάρκο ψυχαγωγίας Everland. Μια μελέτη του 2021 σε 24.008 κριτικές για τουριστικούς προορισμούς της Νότιας Κορέας σε μη κορεατική γλώσσα στον ταξιδιωτικό ιστότοπο Tripadvisor κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ξένοι τουρίστες επισκέφθηκαν το Γκιόνγκμποκούγκ περισσότερο από οποιοδήποτε τουριστικό αξιοθέατο στη Νότια Κορέα. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που συγκέντρωσε η κυβερνητική υπηρεσία Υπηρεσία Κορεατικής Κληρονομιάς, από το 2002 έως το 2020 και από το 2022 έως το 2024, το Γκόνγκμποκουνγκ ήταν το παλάτι με τις περισσότερες επισκέψεις στη Σεούλ.

Το 2010, το παλάτι άρχισε να ανοίγει τη νύχτα για αρκετές ημέρες κάθε χρόνο για τους επισκέπτες. Ξεκίνησε ως μια μοναδική εκδήλωση για τη σύνοδο κορυφής της G-20 στη Σεούλ, αλλά έγινε επαναλαμβανόμενο χαρακτηριστικό μετά την επιτυχία του. Οι νυκτερινές επισκέψεις ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς τόσο για ξένους όσο και για εγχώριους επισκέπτες διαφόρων ηλικιών, ενώ τα παλάτια είχαν προσελκύσει κυρίως ξένους ή ηλικιωμένους εγχώριους επισκέπτες στο παρελθόν. Από το 2016 έως το 2024, τουλάχιστον 100.000 επισκέπτες ετησίως παρακολούθησαν μια νυχτερινή προβολή. Το 2013, η είσοδος άρχισε να είναι δωρεάν για τους επισκέπτες που φορούσαν χάνμποκ (παραδοσιακή κορεάτικη ενδυμασία). Αυτό οδήγησε σε σημαντικό πολλαπλασιασμό των επιχειρήσεων ενοικίασης χάνμποκ κοντά στο παλάτι. Το 2024, 1,8 εκατομμύρια επισκέπτες στο Γκιόνγκμποκουνγκ φορούσαν χάνμποκ. Το παλάτι έκτοτε έχει προσφέρει μια σειρά από εμπειρίες για περιορισμένο αριθμό επισκεπτών, όπως δείπνα κορεατικής βασιλικής κουζίνας και παραστάσεις παραδοσιακής μουσικής.

 Στην τέχνη 
μικρογραφία|Τμήμα ενός πίνακα του 1550  που απεικονίζει το Γκιόνγκμποκουνγκ, κρυμμένο στην ομίχλη και στο βάθος (στα αριστερά)
Δεν υπάρχουν πολλές σωζόμενες απεικονίσεις κορεατικών παλατιών πριν από τον πόλεμο Ίμτζιν. Τόσο στην Κορέα όσο και στην Κίνα εκείνη την εποχή, η απεικόνιση της σπατάλης του παλατιού ήταν αποδοκιμασμένη. Η απόλαυση της πολυτέλειας θεωρούνταν ως πρόσκληση για το τέλος της δυναστείας. Τα σχέδια των παλατιών ήταν συχνά απλά διαγράμματα που χρησιμοποιούνταν για επεξηγηματικούς σκοπούς και όχι λεπτομερή αρχιτεκτονικά αρχεία ή καλλιτεχνικές απεικονίσεις. Δεκατέσσερα απλά διαγράμματα της διάταξης του παλατιού πριν από τον πόλεμο έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα, αν και τα περισσότερα θεωρείται ότι είναι μεταγενέστερα αντίγραφα προηγούμενων σχεδίων. Η πρώτη γνωστή λεπτομερής απεικόνιση του παλατιού ήταν το Hanyang kungwŏldo (한양 궁궐도) του 1506, αλλά καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ιμτζίν και δεν είναι γνωστό αν υπάρχουν αντίγραφα του. Ο δημιουργός αυτού του πίνακα έγραψε ότι ο πίνακάς του ήταν ο πρώτος του είδους του κατά την άποψή του. Μέχρι τα τέλη της περιόδου Τζοσόν, όταν τα παλάτια απεικονίζονταν καλλιτεχνικά, συχνά καλύπτονταν από σύννεφα ή σκιά ή σχεδιάζονταν με ελάχιστες λεπτομέρειες. Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει στα μέσα του 18ου αιώνα. Λεπτομερή αρχιτεκτονικά αρχεία άρχισαν να τηρούνται σε κείμενα όπως το Ουιγκβέ και εμφανίστηκαν πιο καλλιτεχνικές απεικονίσεις παλατιών.

Το Πεγκάκτσ'ουνιό είναι μια σειρά από δύο πίνακες τοπιογραφίας του Αν Τζουν-σικ με θέμα το παλάτι, που φιλοτεχνήθηκαν το 1915, κατά την αποικιακή περίοδο. Οι πίνακες πιθανότατα απεικονίζουν συμβολικά το παλάτι πριν από τις τροποποιήσεις του κατά την αποικιακή εποχή, ως έκφραση του ακτιβισμού για την ανεξαρτησία της Κορέας. Έχουν χαρακτηριστεί ως Πολιτιστική Κληρονομία της Νότιας Κορέας.

Το χαρτονόμισμα των 10.000 γουόν της Νότιας Κορέας είχε στην πίσω όψη του μια εικόνα του Γκεουντζόνγκτζον από το 1973 έως το 1983. Από το 1983 έως το 2007, είχε μια εικόνα του Γκιόνγκχοερού.

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Στα κορεατικά 




























 Στα αγγλικά 








Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κορεατικά (ko)
Κατηγορία:Σεούλ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νότια Κορέα
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Παλάτια στην Ασία