Άνσελ Μάρσαλ

Ο Άνσελ Μάρσαλ, αγγλ.: Ansel Marshal, επίσης Άνκελ ή Χάνσελ, συνήθως Ανσώ στα γαλλικά (απεβ. στις 23 Δεκεμβρίου 1245) ήταν ο νεότερος και τελευταίος από τούς πέντε νόμιμους γιους τού Γουλιέλμου Μάρσαλ. Η σπανιότητα τού ονόματος στην Αγγλία συχνά το έκανε να συγχέεται με το Λομβαρδικό όνομα Άνσελμος. Ονομάστηκε έτσι από τον νεότερο αδελφό τού πατέρα του, έναν ιππότη που δραστηριοποιήθηκε τη δεκαετία τού 1170. 

 Ο βίος του 
Ο Άνσελ ήταν ο νεότερος γιος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ και τής Ισαβέλλας ντε Κλερ κόμισσας του Πέμπροκ. Λέγεται ότι γεννήθηκε, όταν ο πατέρας του ήταν στα μέσα τής δεκαετίας των εξήντα του, κατά τη διάρκεια τής ιρλανδικής εξορίας του. Όταν ο πατέρας του έγραφε τη διαθήκη του το 1219, αρχικά είχε σχεδιάσει να μην δώσει κάτι στον Άνσελ, παρά το γεγονός ότι τον αγαπούσε. Στη συνέχεια, μετά από πρόταση των συμβούλων του, το ξανασκέφτηκε, και άφησε στην άκρη μία σύνταξη 140 λιρών γι' αυτόν, η οποία θα προερχόταν από μία γη στο Λένστερ. 

Ο Άνσελ ήταν μία σημαντική προσωπικότητα, τόσο κατά την θητεία ως κόμη τού Πέμπροκ τού αδελφού του Γιλβέρτου, όσο και κατά τη θητεία τού αδελφού του Γουόλτερ, παρακολουθώντας συχνά τις πράξεις τους. Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη τού Χάμφρεϋ ντε Μπόουν. Πιθανότατα κατά τον γάμο του παραχωρήθηκαν από τον αδελφό του τα αρχοντικά (manors) τού Άβιλγκτον και τού Άουρ στο Γκλόστερσιρ, τα οποία κατείχε ήδη τον Δεκέμβριο τού 1244, ενώ φιλοξενούσε τον πεθερό του. 

 Η κληρονομιά και το τέλος 
Στις 27 Νοεμβρίου 1245 ο μεγαλύτερος αδελφός τού Άνσελ, Γουόλτερ, απεβίωσε άτεκνος, και τον διαδέχθηκε ως κόμης τού Πέμπροκ. Στις 3 Δεκεμβρίου, ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να τού παραδώσει την κληρονομιά μόλις τού απέδιδε φεουδαρχική υποτέλεια, αλλά ο Άνσελ δεν το έκανε ποτέ, καθώς πρέπει να ήταν ήδη άρρωστος εκείνη την εποχή. Απεβίωσε από ασθένεια στο Κάστρο Τσέπστοου, πιθανώς στις 23 Δεκεμβρίου 1245. Τάφηκε στο αβαείο Τίντερν κοντά στη μητέρα και τον αδελφό του, τερματίζοντας τη νόμιμη εξ αρρενογονίας γραμμή τής οικογένειας Μάρσαλ. Δεδομένου ότι δεν έλαβε ποτέ την κληρονομιά, η χήρα του Ματθίλδη, δεν έλαβε το εισόδημα χηρείας της (αν και τής είχε δοθεί σύνταξη 60 λιρών), αλλά συνέχισε να αυτοαποκαλείται «Ματθίλδη Μάρσαλ» για το υπόλοιπο τής ζωής της, ακόμη και αφού ξαναπαντρεύτηκε τον Ρογήρο ντε Κουίνσυ. Ο βασιλιάς ανέλαβε στη συνέχεια τον έλεγχο τής περιουσίας των Μάρσαλ, προκειμένου να τη μοιράσει στις πέντε αδελφές τού Άνσελ. 

 Μετέπειτα 

 Πηγές 
 Πράξεις και Επιστολές της Οικογένειας των Στρατάρχων 1156-1248: Κόμητες του Πέμπροκ και Στρατάρχες της Αγγλίας, επιμ. David Crouch, Camden Society 5η σειρά, 47 (Cambridge: CUP, 2015).
 Cokayne, George E. (1945), The New Complete Peerage, vol. 10, St. Catherine Press Limited
 R.F. Walker, «Οι Κόμητες του Πέμπροκ, 1138-1389» στο, Pembrokeshire County History ii, Medieval Pembrokeshire, επιμ. RF Walker (Haverfordwest, 2002).

 Αναφορές 

Ανσελ