Το Ρούνενμπεργκ

Το Ρούνενμπεργκ  () είναι τίτλος νουβέλας με μορφή παραμυθιού του Λούντβιχ Τηκ που δημοσιεύτηκε το 1804 και περιλαμβάνεται στο Φαντάζους (1812), μια συλλογή από παραμύθια, διηγήματα και θεατρικά έργα του συγγραφέα. Με επιρροή από σκοτεινούς γερμανικούς μύθους του Μεσαίωνα, διαδραματίζεται στη φανταστική ορεινή περιοχή Ρούνενμπεργκ γύρω στο 1800 και αφηγείται την ιστορία του κυνηγού Κρίστιαν και τη σταδιακή του πτώση στην τρέλα.

 Υπόθεση 
Ο μελαγχολικός νεαρός κυνηγός Κρίστιαν συναντά έναν ξένο στα βουνά που τον συνοδεύει για λίγο. Στην πορεία, ο Κρίστιαν του μιλάει για τη ζωή του. Ο πατέρας του, κηπουρός σε ένα κάστρο, ήταν απογοητευμένος μαζί του επειδή δεν ενδιαφέρονταν για τη δουλειά, αλλά αντίθετα είχε λαχτάρα για τα βουνά και τη φύση. Ο Κρίστιαν τελικά έφυγε από το σπίτι και έμαθε να κυνηγάει από έναν ηλικιωμένο δασοφύλακα.

Σύντομα, οι δρόμοι τους χωρίζουν. Με την προτροπή του ξένου, ο Κρίστιαν, διστακτικός και φοβισμένος, αλλά ταυτόχρονα οδηγημένος από ένα είδος εμμονής, ανεβαίνει το βουνό Ρούνενμπεργκ για το οποίο είχε ακούσει τρομερές ιστορίες. Μετά από λίγο, βρίσκει ένα παράθυρο και βλέπει μια γυναίκα να γδύνεται. Η γυμνή καλλονή του δίνει μια παράξενη πλάκα, χαραγμένη με σύμβολα και στολισμένη με πολύτιμους λίθους. Ο Κρίστιαν αποκοιμιέται. 

Όταν ξυπνάει, η πλάκα με τους πολύτιμους λίθους έχει εξαφανιστεί και θυμάται μόνο αμυδρά τι έχει συμβεί. Πείθει τον εαυτό του ότι ήταν όνειρο. Λίγο αργότερα, φτάνει σε ένα μικρό χωριό και νιώθει ανακούφιση που επιτέλους βρίσκεται ξανά ανάμεσα σε ανθρώπους. Στην εκκλησία, συναντά την όμορφη Ελίζαμπετ. Για να είναι κοντά της, πιάνει δουλειά σαν κηπουρός κοντά στον πατέρα της.

Ο Κρίστιαν είναι εργατικός και, έξι μήνες αργότερα, παντρεύεται την αγαπημένη του. Το ζευγάρι είναι ευτυχισμένο και σύντομα δημιουργεί οικογένεια. Μετά από καιρό, ο Κρίστιαν αποφασίζει να επισκεφθεί την πόλη καταγωγής του. Στον δρόμο, συναντά τον πατέρα του στους πρόποδες του μοιραίου Ρούνενμπεργκ. Λέει στον Κρίστιαν ότι, μετά τον θάνατο της μητέρας του, ένιωσε πολύ μόνος και αποφάσισε να προσπαθήσει να τον βρει. Οι δυο τους επιστρέφουν στο σπίτι του Κρίστιαν και ζουν ξανά μαζί ευτυχισμένοι. Μια μέρα, ένας ξένος έρχεται στο χωριό και μένει στο σπίτι του Κρίστιαν, ο οποίος βασανίζεται συνεχώς από την αίσθηση ότι τον γνωρίζει. Μετά από τρεις μήνες, ο ξένος φεύγει, αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο χρηματικό ποσό: αν δεν επιστρέψει μέσα σε ένα χρόνο, ο Κρίστιαν θα το κρατήσει.

Ένας χρόνος περνάει και τα χρήματα περιέρχονται στον Κρίστιαν, ο οποίος βυθίζεται σε μια ανεξήγητη τρέλα: μιλάει στον ύπνο του, βλέπει εφιάλτες και υπνοβατεί. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, γελάει μανιακά και δεν θέλει πλέον να ασχολείται με την κηπουρική - τα χρήματα τον έχουν διαφθείρει, σύμφωνα με τον πατέρα του. Περιπλανιέται άσκοπα μέχρι που συναντά μια ηλικιωμένη γυναίκα στο δάσος. Αυτή του επιστρέφει τη χαμένη πλάκα, κάτι που τον γοητεύει απόλυτα.

Ο Κρίστιαν εξαφανίζεται σε μια στοά ορυχείου και θεωρείται νεκρός. Μετά από πολλά χρόνια, επιστρέφει στην οικογένειά του, η οποία μόλις που τον αναγνωρίζει. Στο μεταξύ, ο πατέρας του και οι γονείς της Ελίζαμπετ έχουν πεθάνει. Η Ελίζαμπετ αναγκάστηκε να ξαναπαντρευτεί λόγω φτώχειας και έχει γεννήσει κι άλλα παιδιά αλλά ο γάμος δεν της έφερε ευτυχία: σχεδόν όλα τα ζώα τους πεθαίνουν, οι εργάτες τους εγκαταλείπουν, συσσωρεύουν χρέη και αναγκάζονται να πουλήσουν γη. Ο Κρίστιαν δείνει στην φτωχή σύζυγό του έναν σάκο με άχρηστες πέτρες, που ισχυρίζεται ότι είναι πολύτιμα πετράδια. Στη συνέχεια επέστρεψε στη γυναίκα του στο δάσος και δεν ξαναφάνηκε ποτέ.

 Θέματα 
Η νουβέλα - κλασικό έργο του Σκοτεινού ρομαντισμού - υιοθετεί το μοτίβο του Όρους της Αφροδίτης:  θρυλικό μοτίβο γνωστό από τον Μεσαίωνα σύμφωνα με το οποίο ένας θνητός άντρας αποπλανείται από τη βασίλισσα των νεράιδων και επισκέπτεται τον Άλλο κόσμο, όπως στον θρύλο του Τανχόιζερ και σε πολλά άλλα ρομαντικά διηγήματα: Το μαρμάρινο άγαλμα (1818) του Γιόζεφ φον Άιχεντορφ με παρόμοιο συμβολικό νόημα. Στους ήχους και τα χρώματα του αφιλόξενου βουνού, στο οποίο κατοικεί η «υπερφυσικά όμορφη γυναίκα», κατοικεί η διαβολική τρέλα. Αυτό το βασίλειο έρχεται σε αντίθεση με την ευσεβή οικιακή ζωή στην εύφορη, γεμάτη φως πεδιάδα. Ο κυνηγός διασχίζει τα όρια που έχουν καθοριστεί ξεριζώνοντας τον μανδραγόρα, ένα φυτό του οποίου η ανθρωπόμορφη ρίζα σηματοδοτεί τη μετάβαση μεταξύ των κόσμων. Σύμφωνα με τη λαογραφία, όποιος τον ξεριζώνει οδηγείται στην τρέλα ή τον θάνατο. 

 Μετάφραση στα ελληνικά 

 Το Ρούνενμπεργκ, μαζί με τη νουβέλα Ο ξανθός Έκμπερτ, μετ. Αλ. Ίσαρης – επίμετρο Γ. Καλλιφατίδης (εκδ. Σμίλη) 
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Γερμανικά παραμύθια
Κατηγορία:Ρομαντισμός