Heading for the Light

Το "Heading for the Light" είναι ένα τραγούδι του βρετανικο-αμερικανικού supergroup Traveling Wilburys από το άλμπουμ τους του 1988, Traveling Wilburys Vol. 1. Γράφτηκε κυρίως από τον Τζωρτζ Χάρισον, αλλά αποδίδεται και στα πέντε μέλη του συγκροτήματος. Ο Χάρισον τραγουδάει το τραγούδι μαζί με τον Τζεφ Λιν, που επίσης έκανε την συμπαραγωγή του κομματιού και μαζί με τον Χάρισον, διαμόρφωσε την ιδέα για την ίδρυση των Wilburys. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως διαφημιστικό single στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έφτασε στο νούμερο 7 στο chart Album Rock Tracks του Billboard. Το τραγούδι κυκλοφόρησε εμπορικά στην Αυστραλία το 1989, όπου έφτασε στο νούμερο 88 στο ARIA chart singles. 

Οι στίχοι μεταφέρουν την επιστροφή του τραγουδιστή σε ένα σίγουρο μονοπάτι μετά από μια περίοδο σύγχυσης και αμφιβολίας. Σύμφωνα με την ερμηνεία από ορισμένους βιογράφους του Χάρισον, το "Heading for the Light" αντικατοπτρίζει την εκ νέου ανακάλυψη του πνευματικού του σκοπού και την επανασύνδεσή του με τη θεότητά του. Ένα αισιόδοξο rock κομμάτι, η ηχογράφηση περιλαμβάνει ένα σόλο με σαξόφωνο το οποίο παίζει ο Τζιμ Χορν και θυμίζει τον ήχο του άλμπουμ του Χάρισον του 1987, Cloud Nine, του οποίου ο Λιν ήταν επίσης συμπαραγωγός. Μεταξύ των κριτικών του τραγουδιού, έχει θεωρηθεί ως μια αντανάκλαση της αυτοπεποίθησης του Χάρισον κατά την επιτυχημένη επιστροφή του στη μουσική στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ως σόλο καλλιτέχνης και στη συνέχεια ως ο πραγματικός ηγέτης των Traveling Wilburys.

 Παρασκήνιο 
Ο Τζωρτζ Χάρισον και ο Τζεφ Λιν συζήτησαν για πρώτη φορά την ιδέα για τους Traveling Wilburys στις αρχές του 1987, κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεών τους για το Cloud Nine,   το πρώτο άλμπουμ του Χάρισον μετά από πέντε χρόνια.  Όταν ο Χάρισον πρότεινε να σχηματίσουν το «ονειρικό» τους συγκρότημα, ο Λιν επέλεξε τον Ρόι Όρμπισον ως πιθανή επιλογή, ενώ η πρώτη επιλογή του Χάρισον ήταν ο Μπομπ Ντίλαν.   Ο Λιν αργότερα είπε ότι, αν και νόμιζε ότι ο Χάρισον «απλώς αστειευόταν», «Οτιδήποτε θα μπορούσε να συμβεί με τον Τζωρτζ, όλοι τον αγαπούσαν».  Το ζευγάρι επινόησε τον όρο "wilbury" ως απάντηση σε ατυχήματα τα οποία συνέβαιναν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ηχογράφησης, τα οποία τους οδήγησαν στο να πρέπει να «θάψουν» (στα αγγλικά: "bury", προφέρεται: «μπέρι») τον ανεπιθύμητο ήχο στο μιξάρισμα.    Τον Απρίλιο του 1988, αφού η Warner Bros. Records ζήτησε από τον Χάρισον ένα επιπλέον κομμάτι για την ευρωπαϊκή κυκλοφορία του "This Is Love", του τρίτου single από το Cloud Nine, αυτός και ο Λιν, μαζί με τους Ντίλαν, Όρμπισον και Τομ Πέτι, ηχογράφησαν βιαστικά το "Handle with Care".   Το τραγούδι κρίθηκε από την Warner's πολύ καλό για μια τόσο περιορισμένη κυκλοφορία.   Ο Μο Όστιν, πρόεδρος της εταιρείας, ενθάρρυνε τον Χάρισον να προχωρήσει στον σχηματισμό του συγκροτήματος για το οποίο μιλούσε εδώ και καιρό και να ηχογραφήσει ένα άλμπουμ.  

Το συγκρότημα διέθεσε δέκα ημέρες για τη σύνθεση και την αρχική ηχογράφηση των υπόλοιπων τραγουδιών για το Traveling Wilburys Vol. 1,  εξαιτίας των περιορισμών τους οποίους επέβαλε ο Ντίλαν κατά την προετοιμασία του να συνεχίσει τις ζωντανές εμφανίσεις του  και λόγω του προγράμματος των περιοδειών του Όρμπισον.   Τα τραγούδια γράφτηκαν με όλα τα μέλη σε ίσο δημιουργικό ρόλο  και συχνά δουλεύοντας βασισμένοι σε μια αρχική ιδέα ενός μέλους.    Ο Λιν ανακάλεσε πως η σύνθεση και η αρχική ηχογράφηση του κάθε τραγουδιού ολοκληρώνονταν σε μία μόνο μέρα.   Ο Χάρισον έγραψε το "Heading for the Light" - ένα τραγούδι το οποίο γιορτάζει την επιστροφή του από σκοτεινές εποχές  - με τον Λιν ως κύριο συνεργάτη του. Ο Πέτι θυμήθηκε ότι ο Χάρισον είχε μεγάλη εμπιστοσύνη τον εαυτό του μετά την επιτυχία του Cloud Nine και ότι, για τον ίδιο, οι Traveling Wilburys και ιδιαίτερα η νέα του φιλία με τον Χάρισον και τη Λιν, παρείχαν ένα θεραπευτικό περιβάλλον αφότου εμπρηστές είχαν κάψει το σπίτι του ίδιου και της οικογένειάς του το 1987.    Σύμφωνα με τον Χάρισον, αν και ήλπιζε να σχηματίσει ένα συγκρότημα με όλους τους συμμετέχοντες, «Το [με τους Traveling Wilburys] πράγμα συνέβη απλώς ως δια μαγείας, απλώς λόγω των περιστάσεων. Ίσως είχε πανσέληνο εκείνο το βράδυ... και ήταν πραγματικά κάτι μαγικό». 

 Σύνθεση 
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Ίαν Ίνγκλις, παρά το ότι τα τραγούδια των Traveling Wilburys αποδίδονται και στα πέντε μέλη, το "Heading for the Light", όπως και τα singles του συγκροτήματος "Handle with Care" και "End of the Line", έχει «τη χαρακτηριστική μουσική και φωνητική υπογραφή του Χάρισον».  Ο συγγραφέας Σάιμον Λενγκ το θεωρεί ομοίως ως ένα «προφανές Χάρισον τραγούδι» στα μουσικά και στιχουργικά του θέματα.  Η σύνθεση είναι σε κλίμακα Σι μείζονα. Η χρονική υπογραφή σε όλο το κομμάτι είναι 4/4, παιγμένο με γρήγορο shuffle ρυθμό.  Ο Λενγκ περιγράφει το τραγούδι ως ένα «αισιόδοξο rock» και παρομοιάζει τη μουσική του μορφή με αυτή του "All Those Years Ago", του φόρου τιμής του Χάρισον στον Τζον Λένον το 1981.  Σύμφωνα με τον Ίνγκλις, η ανερχόμενη μελωδία του αντιπροσωπεύει μια «πιο ώριμη» εκδοχή της σύνθεσης του Χάρισον του 1966 "I Want to Tell You".  Οι στίχοι χρησιμοποιούν ένα μοτίβο συγχορδιών το οποίο περιλαμβάνει Σι, Ντο ♯, Μι ελάσσονα και Φα ♯. Στην εννιάμετρη γέφυρα η οποία εμφανίζεται δύο φορές στο τραγούδι, χρησιμοποιούνται οι συγχορδίες Σολ ♯ ελάσσονα, Φα ♯, Μι και Σι, με το τμήμα να επιστρέφει στον στίχο μέσω Ντο ♯ 7. 

Οι στίχοι μεταφέρουν την ανακούφιση του τραγουδιστή ο οποίος επιστρέφει σε ένα μονοπάτι φώτισης μετά από μια περίοδο αμφιβολίας και σύγχυσης.  Ο θεολόγος Ντέιλ Άλισον λέει ότι το τραγούδι λειτουργεί ως λύση στο "Fish on the Sand", ένα κομμάτι από το Cloud Nine στο οποίο ο Χάρισον παραδέχεται τις θρησκευτικές του αμφιβολίες.  Στο "Heading for the Light", τραγουδά για το ότι ήταν «μελαγχολικός και μόνος», «χαμένος στη νύχτα» και «κοντά στην άκρη»,  ενώ ταξίδευε άσκοπα και ανίκανος να δει τη θεότητά του.  Σύμφωνα με τον Άλισον, το αφηγηματικό αποτέλεσμα αυτών και άλλων λυρικών εικόνων «είναι σαν να βρισκόταν σε ένα εξομολογητήριο, και σαν να είμαστε εμείς ο εξομολόγος του».  Σύμφωνα με τον Λενγκ, οι αναφορές του Χάρισον στο παρελθόν του είναι στοχασμοί για «τους κόπους του ως σταρ, την ανία της φήμης και της περιουσίας... και τα σκαμπανεβάσματα της καριέρας του».  Από την άλλη, το παρόν του απεικονίζεται ως αχαλίνωτο από την ατυχία του παρελθόντος.  τραγουδάει ότι «Όλα μου τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα» και ότι, συγκεντρωμένος στον «ήλιο μπροστά», «Δεν υπάρχει τίποτα που να με εμποδίζει να κατευθυνθώ προς το φως». 

 Ηχογράφηση 
Οι Traveling Wilburys ηχογράφησαν το βασικό κομμάτι για το "Heading for the Light" μεταξύ 7 και 16 Μαΐου του 1988  σε ένα αυτοσχέδιο στούντιο στο σπίτι του Ντέιβιντ Α. Στιούαρτ στο Λος Άντζελες.  Ηχογραφημένα στην κουζίνα, τα βασικά κομμάτια για όλα τα τραγούδια του άλμπουμ συνήθως περιλάμβαναν τα πέντε μέλη του συγκροτήματος σε ακουστικές ρυθμικές κιθάρες,  συνοδευόμενα από ένα τύμπανο Oberheim DMX.   Ο Τζιμ Κέλτνερ, που υιοθέτησε το ψευδώνυμο «Μπάστερ Σάιντμπερι» σύμφωνα με τις περσόνες των άλλων πέντε μελών των Traveling Wilburys,  έπειτα έγιναν overdubbed ντραμς στις ηχογραφήσεις.

Ως παραγωγοί του συγκροτήματος, οι Χάρισον και Λιν ολοκλήρωσαν το άλμπουμ κατά τη διάρκεια του δεύτερου γύρου ηχογραφήσεων, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο στούντιο του Χάρισον στο Φράιαρ Παρκ στο Χένλεϊ της Αγγλίας.   Στο ντοκιμαντέρ του 2007 για τη δημιουργία του Traveling Wilburys Vol. 1, το οποίο περιλαμβάνεται στο box set, Traveling Wilburys Collection, το "Heading for the Light" παίζει πάνω από πλάνα του Χάρισον και του Λιν να φεύγουν από το Λος Άντζελες, και ο Λιν θυμάται ότι συζήτησαν ιδέες για την ανάπτυξη των βασικών κομματιών «σε δίσκους» κατά τη διάρκεια της πτήσης.  Σύμφωνα με την περιγραφή του Πέτι, τότε ήταν που τα τραγούδια «ζωντάνεψαν» καθώς αναπτύχθηκαν με μουσικές ενορχηστρώσεις. Available at Rock's Backpages (subscription required). Οι ηχογραφήσεις στο Φράιαρ Παρκ περιελάμβαναν συνεισφορές από τον σαξοφωνίστα Τζιμ Χορν, τον κρουστά Ρέι Κούπερ και τον Κέλτνερ   και οι τρεις εκ των οποίων ήταν μέρος της βασικής ομάδας μουσικών στο Cloud Nine.   Στην περιγραφή του Λενγκ, η ενορχήστρωση του τραγουδιού περιλαμβάνει τα «riffing» μέρη της κιθάρας του Χάρισον, το «αιθέριο» υποστηρικτικό τραγούδι του Όρμπισον και το «rock 'n' roll σαξόφωνο» του Χορν. 

Η ηχογράφηση περιλαμβάνει ένα ψεύτικο τέλος, μετά το οποίο το τραγούδι επιστρέφει με περαιτέρω σόλο από τον Χορν.  Οι συγγραφείς Τσιπ Μάντινγκερ και Μαρκ Ίστερ περιγράφουν το ολοκληρωμένο κομμάτι ως «αναβράζον» και ένα τραγούδι το οποίο θα «ταίριαζε άνετα» στο Cloud Nine.  Ενώ επαναλαμβάνει το τελευταίο σημείο, ο συγγραφέας Έλιοτ Χάντλεϊ χαρακτηρίζει το "Heading for the Light" ως «άλλο ένα γεμάτο R 'n' B κεραυνοβόλο πόλεμο γεμάτο δέλεαρ, απόλυτα μουσκεμένο μέχρι το πετσί με το σαξόφωνο του Τζιμ Χορν να παίζει». 

 Κυκλοφορία 
Το Traveling Wilburys Vol. 1 κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου του 1988.   Παρόλο που οι Traveling Wilburys θεωρούνταν σε μεγάλο βαθμό ως εγχείρημα του Χάρισον, όλοι οι συμμετέχοντες είχαν την προθυμία να διατηρήσουν μια ταυτότητα συνεργασίας.   Αντί να χρησιμοποιήσουν την δισκογραφική του εταιρεία Dark Horse, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ μέσω μιας νέας δισκογραφικής εταιρείας της Warner, της Wilbury Records.  Το "Heading for the Light" ήταν το δεύτερο κομμάτι στη δεύτερη πλευρά του δίσκου και της κασέτας, ανάμεσα στο "Congratulations", που γράφτηκε κυρίως από τον Ντίλαν  και το "Margarita", μια εξολοκλήρου ομαδική συνεργασία.  Στο σχόλιό του για το άλμπουμ, ο βιογράφος του Όρμπισον, Έλις Άμπερν είπε ότι με το τραγούδι του Χάρισον, το Traveling Wilburys Vol. 1 «κάνει μια ευπρόσδεκτη στροφή προς την πνευματική δύναμη».  Όλα τα τραγούδια πιστώθηκαν στα πέντε μέλη του συγκροτήματος,  αν και η κατανομή των δικαιωμάτων δημοσίευσης κάθε σύνθεσης αντανακλούσε τον κύριο συνθέτη της.  Σε ό,τι έχει να κάνει με το "Heading for the Light", όπως και με τα "Handle with Care" και "End of the Line", το τραγούδι ανατέθηκε στον Χάρισον και την εκδοτική του εταιρεία Ganga.  

Το άλμπουμ γνώρισε επιτυχία τόσο σε εμπορικό όσο και κριτικό επίπεδο   και επιβεβαίωσε την επιστροφή του Χάρισον.   Πέρα από την υποδοχή την οποία έλαβε το Cloud Nine, διασφάλισε ότι ο Χάρισον ολοκλήρωσε τη δεκαετία του 1980 ως ο πιο επιτυχημένος από τους πρώην Beatles,   μια θέση την οποία κατείχε ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ από το 1974.   Ο συγγραφέας Γκάρι Τίλερι αναφέρει τη σιγουριά στους στίχους του "Heading for the Light" ως απόδειξη ότι ο Χάρισον ολοκλήρωσε τη δεκαετία για άλλη μια φορά «σίγουρος για τα επιτεύγματά του, τη δημιουργικότητά του και την πίστη του».  Το τραγούδι εξετάστηκε για κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες ως εμπορικό single, αλλά κυκλοφόρησε μόνο ως διαφημιστικό single.  Έφτασε στο νούμερο 7 στο chart Album Rock Tracks τουBillboard, το οποίο είναι βασισμένο σε ραδιοφωνικές εκπομπές.  

 Κριτική υποδοχή 

Σε μια σύγχρονη κριτική γράφοντας για το Rolling Stone, ο Ντέιβιντ Γουάιλντ είπε ότι το Traveling Wilburys Vol. 1 ήταν «περαιτέρω απόδειξη της πλήρους επιστροφής του Χάρισον σε φόρμα» και πρόσθεσε: «Καθόλη τη διάρκεια, ο Χάρισον όχι μόνο ακούγεται υπέροχος, αλλά ακούγεται επίσης χαρούμενος, ενθουσιασμένος που παίζει για άλλη μια φορά με μια πνευματώδη, υπέροχη μπάντα».  Το ίδιο περιοδικό συμπεριέλαβε το άλμπουμ στη λίστα του με τα 100 καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του 1980, για το οποίο οι συντάκτες του έγραψαν: «Τα 'Heading for the Light', 'Not Alone Any More' και 'Handle With Care' προσφέρουν ιδεαλιστικά, ρομαντικά μηνύματα από μια αδελφότητα rock γκρίζων γενειάδων. 'Well, it's alright, riding around in the breeze/Well, it's alright, if you live the life you please' (μετάφραση: 'Λοιπόν, είναι εντάξει, να ιππεύεις στο αεράκι/Λοιπόν, είναι εντάξει, αν ζεις τη ζωή που σου αρέσει'), λέει ο εναρκτήριος στίχος του 'End of the Line'. Είναι πράγματι μια παρήγορη ιδέα, καθώς η σφιχτή, κομφορμιστική δεκαετία του '80 πλησιάζει στο τέλος της». 

Γράφοντας μια κριτική για το box set του 2007 στο περιοδικό Exclaim!, ο Βις Κάνα είπε ότι, εκτός από την τάση του Λιν προς την «λαμπερή παραγωγή», «οι αρχικοί δίσκοι αντέχουν εκπληκτικά» με τον Χάρισον «σε εξαιρετική φόρμα» στο "Heading for the Light".  Ο Τέρι Λόσον του Detroit Free Press έγραψε ότι το box set των Traveling Wilburys «περιέχει μερικά από τα καλύτερα έργα τα οποία έχουν ηχογραφήσει ποτέ αυτοί οι εύρωστοι και εγκάρδιοι τύποι, από τη φωνητική επίδειξη του Όρμπισον ['Not Alone Any More'], μέχρι το θρησκευτικά εμψυχωτικό "Heading for the Light" του Χάρισον, μέχρι την υπέροχη μπαλάντα χωρισμού του Ντίλαν, "Congratulations"».  Στην κριτική του για το Noise to Signal, ο Φιλ Ριντ αναγνώρισε με όμοιο τρόπο το κομμάτι ως «ένα από τα καλύτερα τραγούδια» της καριέρας του Χάρισον. 

Ο Ίαν Ίνγκλις περιγράφει το "Heading for the Light" λέγοντας πως αποτελεί την «πιο χαρούμενη μέχρι σήμερα αφήγηση του Χάρισον για το πνευματικό ταξίδι το οποίο τον έσωσε από την απελπισία» και το συνδυάζει με το "Handle with Care" ως τραγούδια τα οποία «διαποτίζονται από μια λιτή απόλαυση η οποία αποστάζεται τέλεια στα φωτεινά, απαλά φωνητικά του Χάρισον».  Επίσης, τονίζει την «εκρηκτική μελωδία» του τραγουδιού και την «εκρηκτική παραγωγή», λέγοντας ότι αυτά τα στοιχεία δημιουργούν «ένα συναρπαστικό κομμάτι το οποίο γιορτάζει την τρέχουσα ζωή του [Χάρισον] αντί να μετανιώνει για το παρελθόν του».  Ο Σάιμον Λενγκ το θεωρεί ως την «πιο εμψυχωτική αφήγηση του Χάρισον για την πνευματική του αναζήτηση», δηλώνοντας ότι θα ήταν «ένα αξιόλογο κομμάτι για το Cloud Nine» και ότι «είναι αρκετά σαφές στο νόημά του, αλλά τόσο ζωηρό που οι περισσότεροι ακροατές δεν θα ενδιαφέρονταν». 

 Προσωπικό 
Traveling Wilburys

 Τζωρτζ Χάρισον – κύριος, αρμονία (γέφυρα) και δεύτερα φωνητικά· ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες
 Τζεφ Λιν – κύρια φωνητικά (γέφυρα) και δεύτερα φωνητικά· ακουστική κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα
 Ρόι Όρμπισον – δεύτερα φωνητικά, ακουστική κιθάρα
 Τομ Πέτι – ακουστική κιθάρα, δεύτερα φωνητικά
 Μπομπ Ντίλαν – ακουστική κιθάρα, δεύτερα φωνητικά

Επιπλέον μουσικοί

 Τζιμ Χορν – σαξόφωνα
 Τζιμ Κέλτνερ – ντραμς
 Ρέι Κούπερ – κρουστά

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Πηγές 






















Κατηγορία:Τραγούδια των Traveling Wilburys
Κατηγορία:Τραγούδια του 1988