Γουλιέλμος Κάβεντις, 4ος δούκας του Ντέβονσιρ

Ο Γουλιέλμος Κάβεντις, 4ος δούκας του Ντέβονσιρ, αγγλ.: William Cavendish, 4th Duke of Devonshire (8 Μαΐου 1720 – 2 Οκτωβρίου 1764), με τον τίτλο λόρδος Κάβεντις πριν από το 1729, και μαρκήσιος του Χάρτινγκτον μεταξύ 1729 και 1755, ήταν Βρετανός πολιτικός και ευγενής των Ουίγων, ο οποίος διετέλεσε για λίγο κατ' όνομα πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν ο 1ος γιος του Γουλιέλμος Κάβεντις 3ου δούκα του Ντέβονσιρ, και της συζύγου του, Αικατερίνης (το γένος Χόσκινς). Είναι επίσης προ-προ-προ-προ-προπάππος του βασιλιά Καρόλου Γ΄ της Αγγλίας μέσω της προγιαγιάς του βασιλιά από την πλευρά της μητέρας, Σεσίλια Μπόουζ-Λάιον κόμισσας του Στράθμορ και του Κίνγκχορν.

Τον Οκτώβριο του 1762 ο Γεώργιος Γ΄ υποψιάστηκε ότι ο Ντέβονσιρ και ο Θωμάς Πέλαμ-Χόλς 1ος δούκας του Νιούκασλ, συνωμοτούσαν εναντίον του. Είχε μπερδέψει μία επίσκεψη του Ντέβονσιρ με υποβολή παραίτησης, αλλά ο Γεώργιος Γ΄ αρνήθηκε να τον δει αυτοπροσώπως. Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Γεώργιος Γ΄ διέγραψε προσωπικά το όνομα του Ντέβονσιρ από τον κατάλογο των Ιδιαιτέρων Συμβούλων.

Η υγεία του Κάβεντις επιδεινώθηκε κατά τη δεκαετία του 1760. Επισκέφθηκε την πόλη Σπα στην Αυστριακή Ολλανδία για θεραπεία στα ιαματικά λουτρά της, αλλά απεβίωσε εκεί τον Οκτώβριο του 1764. Πεθαίνοντας σε ηλικία 44 ετών και 147 ημερών, ο Ντέβονσιρ παραμένει ο βρετανός πρωθυπουργός με τη μικρότερη διάρκεια ζωής. Ο Ντέβονσιρ τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ντέρμπυ. 

 Νεανική ζωή 
Ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις γιους του Γουλιέλμου Κάβεντις 3ου δούκα του Ντέβονσιρ, και της Αικατερίνης (το γένος Χόσκινς), βαπτίστηκε την 1η Ιουνίου 1720 στο Σαιντ Μάρτιν'ς-ιν-δι-Φηλντς στο Λονδίνο. Πιθανότατα σπούδασε ιδιαίτερα στο σπίτι, πριν κάνει μία μεγάλη περιοδεία στη Γαλλία και την Ιταλία, συνοδευόμενος από τον διδάσκαλό του, το 1739-40. 

 Πρώιμη σταδιοδρομία: 1741 – 1756 
Εξελέγη βουλευτής του Ντέρμπισιρ το 1741 και το 1747. Ο Ντέβονσιρ ήταν υποστηρικτής του σερ Ροβέρτου Γουόλπολ και, μετά την πτώση του Γουόλπολ από την εξουσία, του Πέλαμ. Ο Χένρι Πέλαμ έγραψε στον πατέρα του Ντέβονσιρ ότι ήταν «το στήριγμά μας ανάμεσα στους νέους, οι οποίοι είναι και οι ίδιοι επιρρεπείς σε περιπλανήσεις».

Ο Χόρας Γουόλπολ τον περιέγραψε ως «ευνοούμενο εκ καταγωγής των Γηραιών Ουίγων» και ως «πλανώμενο φανατικό για την παράταξη του Πέλαμ, όπως ήταν πάντα ο Ζακ Κλεμάν για τους Ιησουίτες».

Του είχε προσφερθεί η θέση του κυβερνήτη στον Γεωργίου (Γ΄) πρίγκιπα της Ουαλίας, αλλά εκείνος αρνήθηκε.

Ο Πέλαμ τον διόρισε κύριο του Ιππικού, θέση που διατήρησε μέχρι το 1755. Για να την αναλάβει, έφυγε από τη Βουλή των Κοινοτήτων για τους Λόρδους με εντολή επιτάχυνσης ως βαρόνος Κάβεντις, και εντάχθηκε στο Ιδιαίτερο Συμβούλιο.

Το 1753, ως μαρκήσιος του Χάρτινγκτον, ενήργησε ως μεσάζων στη διευθέτηση μίας σύνταξης του Υπουργείου Οικονομικών για τον δημοσιογράφο Τζέιμς Ραλφ, εκδότη του εβδομαδιαίου περιοδικού της αντιπολίτευσης <i id="mwYQ">The Protester</i>. Μετά από μία εισαγωγή από τον Ντέιβιντ Γκάρικ, διαμεσολάβησε με όρους, βάσει των οποίων ο Ραλφ αποσύρθηκε από την πολιτική συγγραφή.

Ο Ντέβονσιρ υποστήριξε τον δούκα του Νιούκασλ μετά το τέλος του Ερρίκου Πέλχαμ το 1754, και ήταν λόρδος Υποδιοικητής της Ιρλανδίας από τις 2 Απριλίου 1755 έως τις 3 Ιανουαρίου 1757 στη διοίκηση του Νιούκασλ. Τον Απρίλιο του 1755 ήταν ένας από τους λόρδους Δικαστές του βασιλείου, κατά την απουσία του βασιλιά στο Ανόβερο.

Ο Ντέβονσιρ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας του Ντέβονσιρ τον Δεκέμβριο του 1755 μετά το τέλος εκείνου.

Ο Επταετής Πόλεμος πήγαινε άσχημα για τη Βρετανία υπό την ηγεσία του δούκα του Νιούκαστλ, και όταν παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 1756, ο Γεώργιος Β' ζήτησε τελικά από το Ντέβονσιρ να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Ντέβονσιρ δέχθηκε, με την προϋπόθεση ότι η θητεία του θα διαρκούσε μόνο μέχρι το τέλος της κοινοβουλευτικής συνόδου. Ο Ντέβονσιρ πίστευε ότι το καθήκον του απέναντι στον βασιλιά απαιτούσε μία κυβέρνηση, ικανή να διεξάγει με επιτυχία τον πόλεμο.

 Πρωθυπουργός: 1756 – 1757 

 Λόρδος Καγκελάριος: 1757 – 1762 
αριστερά|μικρογραφία|150εσ|Ο δούκας του Ντέβονσιρ από τον Τόμας Χάντσον, π. δεκαετία 1750.

 Τελευταία χρόνια: 1762 – 1764 

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη λαίδη Σάρλοτ Ελισάβετ Μπόιλ 6η βαρόνη Κλίφορντ (1731–1754), κόρη και κληρονόμο του Ριχάρδου Μπόιλ 3ου κόμη του Μπέρλινγκτον από την 1η δημιουργία, διάσημου αρχιτέκτονα και συλλέκτη έργων τέχνης, και της λαίδης Δωροθέας Σάβιλ. Ο γάμος τελέστηκε στο Κάρλοτιν Χάουζ, την τότε κατοικία της χήρας λαίδης Μπέρλινγκτον, που βρισκόταν ανάμεσα στο Σαιν Τζέιμς' Παρκ και το Πολ Μολ, με ειδική άδεια στις 28 Μαρτίου 1748.  Μέσω της Σάρλοτ, οι Ντέβονσιρ κληρονόμησαν το Τσίζγουικ Χάουζ και το Μπέρλινγκτον Χάουζ στο Λονδίνο, το αβαείο του Μπόλτον και το Λόντσμπορω στο Γιόρκσιρ, και το Κάστρο Λίσμορ στην κομητεία Γουότερφορντ της Ιρλανδίας. Ο δούκας προσέλαβε τον Καπαμπίλιτυ Μπράουν για τη διαμόρφωση του κήπου και του πάρκου στο Τσάτσγουορθ Χάουζ, την κύρια κατοικία του. Προσέλαβε τον Τζέιμς Πέιν για να σχεδιάσει το νέο συγκρότημα στάβλων.

Ο δούκας είχε τέσσερα παιδιά:
 Γουλιέλμος, 5ος δούκας του Ντέβονσιρ (1748–1811).
 λαίδη Δωροθέα (27 Αυγούστου 1750 – 3 Ιουνίου 1794). Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Κάβεντις-Μπέντινκ 3ο δούκα του Πόρτλαντ, ο οποίος έγινε και πρωθυπουργός.
 λόρδος Ριχάρδος (1752–1781).
 Γεώργιος Αύγουστος Ερρίκος, διορίστηκε 1ος κόμης του Μπέρλινγκτον κατά τη 2η δημιουργία (1754–1834). Ο εγγονός του λόρδου Μπέρλινγκτον, Γουλιέλμος 2ος κόμης του Μπέρλινγκτον, αργότερα κληρονόμησε το δουκάτο του Ντέβονσιρ ως 7ος δούκας του Ντέβονσιρ.

 Κληροδότημα 
μικρογραφία|150εσ|Ο Δούκας του Ντέβονσαϊρ

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 
 Τζον Μπρουκ, Βασιλιάς Γεώργιος Γ΄ (Πάνθηρας, 1974).
 Peter D. Brown και Karl W. Schweizer (επιμ.), The Devonshire Diary. William Cavendish, Τέταρτος Δούκας του Ντέβονσαϊρ. Υπομνήματα για Κρατικές Υποθέσεις. 1759-1762 (Λονδίνο: Butler & Tanner Ltd, 1982).
 GMD Howat, «Ο Δούκας του Ντέβονσαϊρ (1756–1757)», στο Herbert van Thal (επιμ.), Οι Πρωθυπουργοί. Τόμος Πρώτος. Σερ Ρόμπερτ Γουόλπολ προς τον Σερ Ρόμπερτ Πιλ (Λονδίνο: George Allen & Unwin, 1974), σελ. 93–102.
 Paul Langford, Η Πρώτη Διοίκηση του Rockingham. 1765-1766 (Oxford University Press, 1973).
 Χόρας Γουόλπολ, Απομνημονεύματα του Βασιλιά Γεωργίου Β΄. I: Ιανουάριος 1751 – Μάρτιος 1754 (Yale University Press, 1985).
 Karl Wolfgang Schweizer, « Cavendish, William, τέταρτος δούκας του Ντέβονσαϊρ (γεν. 1720, θ. 1764) », Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, Σεπτέμβριος 2004· ηλεκτρονική έκδοση, Ιανουάριος 2008, πρόσβαση την 1η Αυγούστου 2010.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Περισσότερα για τον William Cavendish, Δούκα του Devonshire, στον ιστότοπο της Downing Street.
 "Archival material relating to William Cavendish, 4th Duke of Devonshire". UK National Archives. Edit this at Wikidata

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μεγάλης Βρετανίας
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οικογένεια Κάβεντις