Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 3ος κόμης του Χέρεφορντ

Ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ ντε Μπόουιν, αγγλ.: Humphrey de Bohun, 3rd Earl of Hereford (π. 1249). – 31 Δεκεμβρίου 1298), 3ος κόμης τού Χέρεφορντ και 2ος κόμης τού Έσσεξ, ήταν Άγγλος ευγενής γνωστός κυρίως για την αντίθεσή του στον βασιλιά Εδουάρδο Α΄ σχετικά με το Confirmatio Cartarum.  Συμμετείχε επίσης ενεργά στούς Ουαλικούς Πολέμους, και διατήρησε για αρκετά χρόνια ιδιωτική διαμάχη με τον κόμη τού Γκλόστερ.  Ο πατέρας του, Χάμφρεϋ Ε΄ ντε Μπόουιν, διάδοχος στο Χέρεφορντ και το Έσσεξ, πολέμησε στο πλευρό των επαναστατημένων βαρόνων στον Πόλεμο των Βαρόνων. Όταν ο Χάμφρεϊ Ε΄ απεβίωσε πριν από τον πατέρα του, ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ έγινε κληρονόμος τού παππού του, Χάμφρεϋ Δ΄. Μετά το τέλος τού Χάμφρεϋ Δ΄ το 1275, ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ κληρονόμησε τις κομητείες τού Χέρεφορντ και τού Έσσεξ. Κληρονόμησε επίσης σημαντικές κτήσεις στα Ουαλικά Σύνορα από τη μητέρα του, Ελεονώρα ντε Μπραόζ.

Ο Μπόουιν πέρασε το μεγαλύτερο μέρος τής πρώιμης σταδιοδρομίας του ανακαταλαμβάνοντας εδάφη των Συνόρων, που είχε καταλάβει ο Λλίουελιν απ Γκράφουντ κατά τη διάρκεια τού Ουαλικού πολέμου στην Αγγλία. Αυτό τελικά επιτεύχθηκε μέσω τού πολέμου τού Εδουάρδου Α΄ στην Ουαλία το 1277. Ο Χέρεφορντ πολέμησε επίσης στην Ουαλία το 1282-83 και το 1294-95. Ταυτόχρονα, είχε και ιδιωτικές διαμάχες με άλλους στρατιωτικούς λόρδους, και η σύγκρουσή του με τον Γιλβέρτο ντε Κλερ κόμη τού Γκλόστερ, τελικά έληξε με την προσωπική παρέμβαση τού ίδιου τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄. Τα τελευταία χρόνια τού Χέρεφορντ σημαδεύτηκαν από την αντιπολίτευση, που αυτός και ο Ρότζερ Μπίγκοντ κόμης τού Νόρφολκ εξαπέλυσαν, ενάντια στη στρατιωτική και δημοσιονομική πολιτική τού Εδουάρδου Α΄. Η σύγκρουση κλιμακώθηκε, σε σημείο που απειλούσε με εμφύλιο πόλεμο, αλλά επιλύθηκε, όταν η πολεμική προσπάθεια στράφηκε προς τη Σκωτία. Ο βασιλιάς υπέγραψε το Confirmatio Cartarum -μία επιβεβαίωση τής Magna Carta- και οι Μπόουιν και Μπίγκοντ συμφώνησαν να υπηρετήσουν στην Εκστρατεία τοί Φάλκιρκ. Ο Μπόουιν απεβίωσε το 1298, και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν 4ος κόμης τού Χέρεφορντ.

 Οικογενειακό υπόβαθρο και κληρονομιά 
Ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ ντε Μπόουιν ήταν μέλος μίας οικογένειας Αγγλο-Νορμανδών αριστοκρατών, που χρονολογούνται από τη Νορμανδική Κατάκτηση, οι περισσότεροι από τούς οποίους έφεραν το ίδιο όνομα. Ο παππούς του ήταν ο Χάμφρεϋ Δ΄ ντε Μπόουιν, ο οποίος είχε συμμετάσχει στην βαρονική αντιπολίτευση τού Σίμωνα Ε΄ ντε Μονφόρ, αλλά αργότερα πέρασε στη βασιλική πλευρά. Πιάστηκε αιχμάλωτος στη Μάχη τού Λιούις τον Μάιο τού 1264, αλλά αποκαταστάθηκε στην εύνοια μετά τη νίκη των βασιλικών στη Μάχη τού Έβσαμ τον επόμενο χρόνο.  Ο γιος τού Χάμφρεϋ Δ΄, ο Χάμφρεϋ Ε΄ ντε Μπόουιν, παρέμεινε πιστός στην βαρονική πλευρά καθ' όλη τη διάρκεια τού Πολέμου των Βαρόνων, και αιχμαλωτίστηκε στο Έβσαμ στις 4 Αυγούστου 1265. Τον Οκτώβριο τού ίδιου έτους, ο Χάμφρεϊ Ε΄ σπεβίωσε αιχμάλωτος στο Κάστρο Μπίστον στο Τσέσιρ, από τραύματα που είχε υποστεί στη μάχη.

Ο Χάμφρεϊ Ε΄ είχε αποκλειστεί από τη διαδοχή λόγω τής εξέγερσής του, αλλά όταν ο Χάμφρεϊ Δ΄ απεβίωσε το 1275, ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ κληρονόμησε τις κομητείες τού Χέρεφορντ και τού Έσσεξ.  Ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ είχε ήδη υπηρετήσει ως βοηθός κοντόσταυλος τής Αγγλίας υπό τον Χάμφρεϋ Δ΄.  Ο Χάμφρεϊ Δ΄ είχε κρατήσει την τιμή (κυριότητα) τού Πλέσυ για τον νεότερο γιο του Ερρίκο, αλλά το υπόλοιπο των εδαφών του πήγε στον Χάμφρεϋ ΣΤ΄.  Η κληρονομιά που έλαβε ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ -εκτός από γη στο Έσσεξ και το Γουίλτσιρ από τον Χάμφρεϋ Δ΄- αποτελούνταν επίσης από σημαντικές εκτάσεις στα Ουαλιά Σύνορα από τη μητέρα του. Η μητέρα του Ελεονώρα ήταν κόρη και συγκληρονόμος τού Γουλιέλμου ντε Μπραόζ και τής συζύγου του Εύας Μάρσαλ, η οποία με τη σειρά της ήταν κόρη και συγκληρονόμος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ, αντιβασιλιά τού Ερρίκου Γ΄. Waugh (2004).

Δεδομένου ότι ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ ήταν μόλις 16 ετών κατά το τέλος τού πατέρα του, οι εκτάσεις του Μπραόζ παρέμειναν στην κηδεμονία τού βασιλιά μέχρι το 1270.  Μέρος αυτής τής κληρονομιάς, η κυριαρχία των Συνόρων του Μπρέκον, δόθηκε εν τω μεταξύ στην κηδεμονία τού Γκίλμπερτ ντε Κλερ κόμη τού Χέρτφορντ. Ο Χάμφρεϋ τεχνικά ανέκτησε την κυριαρχία του από τον ντε Κλερ το 1270, αλλά μέχρι τότε αυτές οι εκτάσεις είχαν ουσιαστικά καταληφθεί από τον Ουαλό πρίγκιπα Λιουέλιν απ Γκράφουντ, ο οποίος είχε εκμεταλλευτεί το πολιτικό χάος τής προηγούμενης δεκαετίας στην Αγγλία, για να επεκτείνει την επικράτειά του στα Ουαλικά Σύνορα.

Παραχώρησε στον αδελφό του σερ Γιλβέρτο ντε Μπόουιν όλες τις εκτάσεις τής μητέρας τους στην Ιρλανδία, και κάποιες εκτάσεις στην Αγγλία και την Ουαλία.

 Ουαλικοί Πόλεμοι 

 Ιδιωτικός πόλεμος στα Σύνορα 
μικρογραφία|150εσ|Η ιστορική κομητεία του Μπρέκνοκσιρ, η οποία αντιστοιχεί περίπου στην κυριαρχία τού Μπρέκον (το μεγαλύτερο μέρος) τού Χέρεφορντ, μαζί με την κυριαρχία τού Μπιούελτ (η βορειοδυτική γωνία).

 Αντιπολίτευση στον Εδουάρδο Α΄ 
μικρογραφία|250εσ|Ο Μπόουιν και ο Μπίγκοντ αντιμετωπίζουν τον βασιλιά Εδουάρδο. Φανταστική εικονογράφηση των αρχών τού 20ού αι

 Το τέλος και η οικογένεια 
μικρογραφία|300εσ|Τα ερείπια τού motte (αναχώματος) βάσης τού κάστρου Πλεσύ (Pleshey), όπου απεβίωσε ο Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν.

Το 1275 ο Μπόουιν νυμφεύτηκε τη Mωντ ντε Φιέν, κόρη τού Ανγκεράν ντε Φιέν, ιππότη, κυρίου τού Φιέν,  από τη 2η σύζυγό του Ισαβέλλα (συγγενή τής Ελεονώρας τής Προβηγκίας, βασίλισσας τού Ερρίκου Γ΄) . Αυτή απεβίωσε πριν από αυτόν,  και τάφηκε στο Γουόλντεν πράιορυ στο Έσσεξ. Ο ίδιος ο Χέρεφορντ απεβίωσε στο Κάστρο Πλεσύ στις 31 Δεκεμβρίου 1298, και τάφηκε στο Γουόλντεν, δίπλα στη σύζυγό του. Είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον:
 Χάμφρεϋ Ζ΄ 4ο κόμη τού Χέρεφορντ, ο οποίος γεννήθηκε γύρω στο 1276. Ο γιος έλαβε την κατοχή των εδαφών και των τίτλων τού πατέρα του στις 16 Φεβρουαρίου 1299.  Ο νεαρός Χάμφρεϋ κληρονόμησε επίσης τον τίτλο τού κοντόσταυλου τής Αγγλίας από τον πατέρα του. 

Ένα κοινό θέμα στις ενέργειες τού Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν ήταν η σθεναρή προστασία, αυτών που θεωρούσε φεουδαρχικά προνόμιά του.  Η σταδιοδρομία του σημαδεύτηκε από αναταραχές και πολιτικές συγκρούσεις, ιδιαίτερα στα Σύνορα τής Ουαλίας, αλλά τελικά άφησε εκεί μία κληρονομιά από ενοποιημένες κτήσεις. Το 1297, στο αποκορύφωμα της σύγκρουσης μεταξύ τού Εδουάρδου Α΄ και των επαναστατημένων βαρόνων, ο βασιλιάς είχε προσπαθήσει ενεργά να υπονομεύσει την εξουσία τού Χέρεφορντ στα Ουαλικά Σύνορα, αλλά απέτυχε, λόγω των καλών σχέσεων που απολάμβανε ο κόμης με τούς εντόπιους.

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Πηγές 















 Περαιτέρω ανάγνωση 



Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπόουιν