Φραγκίσκος Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμορ του Τρόουμπριτζ

Ο Φραγκίσκος Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμουρ του Τρόουμπριτζ, αγγλ.: Francis Seymour, 1st Baron Seymour of Trowbridge ( – 12 Ιουλίου 1664), από το Κάστρο Μάρλμπορω και το Πάρκο Σάβερνεϊκ στο Γουίλτσιρ, ήταν Άγγλος πολιτικός που συμμετείχε στη Βουλή των Κοινοτήτων σε διάφορες χρονικές περιόδους μεταξύ 1621 και 1641, όταν προήχθη στο αξίωμα του ευγενή ως βαρόνος Σίμορ του Τρόουμπριτζ. Υποστήριξε την υπόθεση των Βασιλικών κατά τη διάρκεια τού Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου.

 Προέλευση 
αριστερά|μικρογραφία|200εσ|Ο θυρεός του Φραγκίσκου Σίμορ, 1ου βαρόνου Σίμορ του Τρόουμπριτζ είναι τετραμερής. 1ο και 4ο: ειδική παραχώρηση στον προπάππου του, τον 1ο δούκα του Σόμερσετ (απεβ. 1552). 2η και 3η: θυρεός των Σίμορ. Η ειδική παραχώρηση θυρεού στον 1ο δούκα του Σόμερσετ έγινε από τον ανιψιό του, βασιλιά Εδουάρδο ΣΤ΄, και ο δούκας τον τοποθέτησε στη θέση μεγαλύτερης τιμής, 1η & 4η.

Ο Σίμορ ήταν ο 3ος γιος του Εδουάρδου Σίμορ κυρίου Μπόσαμπ (απεβ. 1612), μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του Εδουάρδου Σίμορ 1ου κόμη του Χέρτφορντ (1539–1621) (γιο του Εδουάρδου Σίμορ 1ου δούκα του Σόμερσετ, λόρδου Προστάτη της Αγγλίας), τον οποίο απεβίωσε πριν από το τέλος του, από τη σύζυγό του Ονόρα Ρότζερς, κόρη του σερ Ριχάρδου Ρότζερς του Μπράιανστοουν, Ντόρσετ. Μέσω της εκ πατρός γιαγιάς του, ήταν δισεγγονός της Μαρίας Τυδώρ βασίλισσας της Γαλλίας και του Καρόλου Μπράντον 1ου δούκα του Σάφολκ, καθιστώντας τον έτσι άμεσο απόγονο του Ερρίκου Ζ΄.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Γουλιέλμος Σίμορ 2ος κόμης του Χέρτφορντ (1587–1660), επίσης Βασιλικός, διοικητής στον Εμφύλιο Πόλεμο, χρίστηκε μαρκήσιος του Χέρτφορντ το 1640 από τον Κάρολο Α΄ της Αγγλίας, και κατά την Παλινόρθωση της Μοναρχίας το 1660 αποκαταστάθηκε στο δουκάτο του Σόμερσετ και τη βαρονία του Σίμορ, τα οποία είχαν κατασχεθεί από τον προπάππο τους, τον 1ο δούκα, και έτσι έγινε ο 2ος δούκας του Σόμερσετ και 2ος βαρόνος Σίμορ .

 Σταδιοδρομία 
Τον Ιούνιο του 1611 κατηγορήθηκε ότι συνέπραξε στην απόδραση του αδελφού του Γουλιέλμου Σίμορ και της συζύγου του Αραμπέλα Στιούαρτ, αλλά υπερασπίστηκε την αθωότητά του.  Χρίστηκε ιππότης από τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄ στο Ρόιστον στις 23 Οκτωβρίου 1613. Το 1612, ο παππούς του του παραχώρησε το αρχοντικό "Puriton with Downend" στο Σόμερσετ, το οποίο παλαιότερα ήταν ένα από τα πολλά κτήματα του προπάππου του, του 1ου δούκα του Σόμερσετ.

 Κοινοβουλευτική σταδιοδρομία 
Το 1621 ο Σίμορ εξελέγη βουλευτής του Γουίλτσιρ. Τον Μάιο πρότεινε την επιβολή ιδιαίτερα αυστηρών ποινών στον Εδουάρδο Φλόιντ. Εξελέγη βουλευτής του Μάρλμπορω το 1624. Σε αυτό το κοινοβούλιο εργάστηκε σκληρά για να προκαλέσει πόλεμο με την Ισπανία, αλλά διαμαρτυρήθηκε κατά οποιωνδήποτε εκτεταμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων στην ηπειρωτική Ευρώπη, και αντιτάχθηκε στην αποστολή στρατού στο Παλατινάτο με το επιχείρημα της «ακραίας επίθεσης». Το 1625 εξελέγη ξανά βουλευτής του Γουίλτσιρ. Στις 30 Ιουλίου πρότεινε η επιχορήγηση να περιοριστεί στο 1/15, περίπου το 1/10 αυτού που απαιτούσε ο βασιλιάς Κάρολος Α' για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Απέρριψε τις προτάσεις που του έκανε ο δούκας του Μπάκιγχαμ, και τον Ιούλιο αρνήθηκε να συμμετάσχει στην επίθεση κατά του λόρδου-Φρουρού Γουίλιαμς, επειδή ο Μπάκιγχαμ υποκινούσε κρυφά την υπόθεση. Τον Αύγουστο επιτέθηκε στην κυβέρνηση για τη διεξαγωγή ηπειρωτικού πολέμου, επιτιθέμενη κατά της κερδοσκοπίας σε υψηλά αξιώματα, και της πώλησης αξιωμάτων στην αυλή. Με βάση αυτούς τους λόγους, απέτρεψε τη Βουλή από το να χορηγήσει προμήθειες. Επανεξελέγη στο νέο κοινοβούλιο που συγκλήθηκε τον Φεβρουάριο του 1626, αλλά διορίστηκε Σερίφης του Γουίλτσιρ, για να αποτραπεί η συμμετοχή του. Τον επόμενο Ιούλιο το όνομά του διαγράφηκε από την επιτροπή ειρήνης. Έκτοτε, ο Σίμορ ακολούθησε την πολιτική μετριοπάθειας του Γουέντγουορθ. Το 1628 εξελέγη βουλευτής του Γουίλτσιρ και του Μάρλμπορω, και επέλεξε να εδραιωθεί στο Γουίλτσιρ. Στις 29 Απριλίου ενώθηκε με τους Νόι και Ντίγκες, όταν προσπάθησαν να τροποποιήσουν τον Χάρτη των Ελευθεριών των Κοινοτήτων, και υποστήριξε το νομοσχέδιο Habeas Corpus του Γουέντγουορθ. Υποστήριξε επίσης, μαζί με τον Γουέντγουορθ εναντίον του Έλιοτ, μια κοινή επιτροπή των δύο Βουλών για το Αίτημα Δικαιωμάτων. 

Τον Μάιο του 1639, ο Σίμορ αρνήθηκε να καταβάλει τα χρήματα για το πλοίο, και τον επόμενο Μάρτιο εξελέγη χωρίς αντιπολίτευση βουλευτής του Γουίλτσιρ στο Βραχύ Κοινοβούλιο. Σε αυτό το Κοινοβούλιο μίλησε έντονα κατά της χορήγησης οποιωνδήποτε επιδοτήσεων στον βασιλιά, πριν λάβει οποιαδήποτε αποκατάσταση των παραπόνων του, και προφανώς συνέκρινε «τις υποθέσεις μας με τη δουλεία των Ισραηλιτών στην Αίγυπτο». Τον Νοέμβριο του 1640 εξελέγη βουλευτής του Μάρλμπορο στο Μακρύ Κοινοβούλιο. Σύντομα άρχισε να διαφέρει από το λαϊκό κόμμα, και στις 19 Φεβρουαρίου 1641 χρίστηκε βαρόνος Σίμορ του Τρόουμπριτζ, Γουίλτσιρ,  ένα χρόνο αφότου ο μεγαλύτερος αδελφός του είχε χριστεί μαρκήσιος του Χέρτφορντ. Στη Βουλή των Λόρδων επέμεινε να ψηφίσει κατά του αρχηγού του Στράφορντ, αν και το αντίθετο κόμμα αρνήθηκε την ικανότητά του να ψηφίσει, επειδή δεν ήταν ευγενής, όταν είχαν τεθεί για πρώτη φορά οι κατηγορίες εναντίον του Στράφορντ.

 Εμφύλιος 
Τον Ιούνιο του 1642 ο Σέίμορ υπέγραψε τη δήλωση ότι ο βασιλιάς δεν είχε κάποια πρόθεση πολέμου. Ακολούθησε τον βασιλιά στην Υόρκη, προσφέροντας να συγκεντρώσει 20 ιππείς για τον σκοπό του, και το Κοινοβούλιο τον ανακήρυξε ως παραβάτη. Το φθινόπωρο του 1642 πήγε με τον αδελφό του, τον μαρκήσιο του Χέρτφορντ, στο Γουέστκαντρι για να οργανώσει τις βασιλικές δυνάμεις, και να καταστείλει την κοινοβουλευτική πολιτοφυλακή. Διέσχισε το Κανάλι του Μπρίστολ από το Μάινχεντ στο Γκλάμοργκανσιρ σε μια παρόμοια αποστολή τον Σεπτέμβριο. Τον Δεκέμβριο του 1643 υπέγραψε την επιστολή των ευγενών προς το συμβούλιο της Σκωτίας, διαμαρτυρόμενος για την πρόσκληση που έστειλε το Κοινοβούλιο στους Σκώτους να εισβάλουν στην Αγγλία. Στις αρχές του 1645 ήταν στην επιτροπή για την άμυνα, και τη διακυβέρνηση της Οξφόρδης και των γειτονικών κομητειών. Τον Φεβρουάριο ήταν ένας από τους επιτρόπους, που διορίστηκαν για να αντιμετωπίσουν το Άξμπριτζ, και τον Μάιο διορίστηκε Καγκελάριος του δουκάτου του Λάνκαστερ. Βρισκόταν στην Οξφόρδη, όταν παραδόθηκε στις 22 Ιουνίου. Του έγινε δεκτό το πρόστιμο, και το πρόστιμό του ορίστηκε σε 3.725 λίρες από την Επιτροπή για την Επιβολή Παραβατών. Παρακολούθησε ένα συμβούλιο στο Χάμπτον Κορτ στις 7 Οκτωβρίου 1647, αλλά δεν συμμετείχε στην πολιτική κατά τη διάρκεια των περιόδων της Κοινοπολιτείας και του Προτεκτοράτου.

 Αποκατάσταση 
Μετά την Παλινόρθωση της Μοναρχίας, ο Σίμορ επαναδιορίστηκε ως καγκελάριος του δουκάτου του Λάνκαστερ, υπηρετώντας από το 1660 έως το 1664.

 Οικογένεια 
Ο Σίμορ νυμφεύτηκε δύο φορές:

 Αρχικά το 1620 με τη Φραγκίσκη Πριν (τάφηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1626, στην εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, στο Μάρλμπορω), κόρη του σερ Γκίλμπερτ Πριν από το Άλινγκτον του Γουίλτσιρ, με την οποία απέκτησε παιδιά, μεταξύ των οποίων:
 Κάρολος, 2ος βαρόνος Σίμορ του Τρόουμπριτζ (1621–1665).
 Φραγκίσκη, κόρη, παντρεύτηκε τον σερ Γουλιέλμο Ντούσι.
 Γουλιέλμος, γιος (βαπτίστηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1626, στην εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, στο Μάρλμπορω) History of Parliament biography .
 Δεύτερον, το 1635 παντρεύτηκε την Αικατερίνη Λη (απεβ. 1701), κόρη του σερ Ροβέρτου Λη και της συζύγου του Άννας Λόου από το Μπίλεσλυ του Γουόρικσιρ.

 Το τέλος και η ταφή 
Ο Σίμορ απεβίωσε το 1664 σε ηλικία περίπου 74 ετών, και τάφηκε στο ιερό της εκκλησίας Μπέντγουιν Μάγκνα, της ενοριακής εκκλησίας της προγονικής έδρας των Σίμορ, στο Γούλφχολ, η οποία ανήκε στον αδελφό του.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 D. Brunton & D. H. Pennington, Members of the Long Parliament (London: George Allen & Unwin, 1954)
 Esther S Cope and Willson H Coates (eds), Camden Fourth Series, Volume 19: Proceedings of the Short Parliament of 1640 (London: Royal Historical Society, 1977)
 Concise Dictionary of National Biography (1930)

 Burke's Extinct Peerage (London: Henry Colburn & Richard Bentley, 1831) 


 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Ιστορία του Κοινοβουλίου - Βιογραφία 

Κατηγορία:Οικογένεια Σίμορ