Εδουάρδος Σίμορ, κύριος Μπόσαμπ

Ο Εδουάρδος Σίμορ, λόρδος Μπόσαμπ του Χατς, αγγλ.: Edward Seymour, Lord Beauchamp of Hache (21 Σεπτεμβρίου 1561 - Ιούλιος 1612) ήταν Άγγλος ευγενής, που είχε θεωρητικά ισχυρή αξίωση για τον θρόνο της Αγγλίας μέσω της μητέρας του, λαίδης Αικατερίνης Γκρέυ, αλλά η νομιμότητά του αμφισβητούνταν. Ήταν πρόγονος των δουκών του Σόμερσετ.

 Προέλευση 
Ήταν γιος του Εδουάρδου Σίμορ 1ου κόμη του Χέρτφορντ (1539–1621), και της συζύγου του λαίδης Αικατερίνης Γκρέυ (απεβ. 1568), νεότερης αδελφής της λαίδης Τζέιν Γκρέυ, "βασίλισσας των Εννέα Ημερών".

Ο παππούς του ήταν ο Έντουαρντ Σίμορ 1ος δούκας του Σόμερσετ (εκτελέστηκε το 1552), του οποίου όλοι οι τίτλοι του αφαιρέθηκαν με απόφαση του Κοινοβουλίου της Αγγλίας, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ανιψιού του, Εδουάρδου ΣΤ΄ της Αγγλίας (βασ. 1547-53). Ο πατέρας του, ωστόσο, αναβιβάστηκε ξανά σε ευγενή το 1559 από την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας (1558-1603), ως βαρόνος Μπόσαμπ του Χατς και κόμης του Χέρτφορντ. Κατά τη διάρκεια της ζωής του πατέρα του, του οποίου προαπεβίωσε, ήταν γνωστός με τον τίτλο ευγενείας (τον κατώτερο τίτλο του πατέρα του) "λόρδος Μπόσαμπ".

Γεννήθηκε στον Πύργο του Λονδίνου, όπου η μητέρα του είχε φυλακιστεί, επειδή παντρεύτηκε κρυφά τον πατέρα του ενάντια στη θέληση της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄. Για πολλά χρόνια, ο Εδουάρδος θεωρούνταν νόθος, επειδή δεν μπορούσαν να προσκομιστούν αποδείξεις για τον νόμιμο γάμο των γονιών του.

 Διεκδικητής του θρόνου 
Μέχρι το 1603, ο Εδουάρδος ήταν ο ανώτερος κληρονόμος σύμφωνα με τη διαθήκη του βασιλιά Ερρίκου Η΄, η οποία όριζε ότι η μεγαλύτερη γραμμή της δυναστείας των Τυδώρ που καταγόταν από την μεγαλύτερη αδελφή του Μαργαρίτα Τυδώρ έπρεπε να παρακαμφθεί, υπέρ της νεότερης γραμμής που καταγόταν από τη Μαρία Τυδώρ, τη νεότερη και αγαπημένη αδελφή του βασιλιά.

Η μόνη πιθανή αντίπαλος του Εδουάρδου βάσει της διαθήκης ήταν η Άννα Στάνλεϋ, κόμισσα του Κάστλχεϊβεν, η οποία θα ήταν κληρονόμος, αν ο Εδουάρδος θεωρούνταν νόθος γιος.

Ανεξάρτητα από τις επιθυμίες του Ερρίκου Η΄, η διαδοχή προχώρησε υπέρ της πρεσβύτερης γραμμής, με αποτέλεσμα ο βασιλιάς Ιάκωβος ΣΤ΄ της Σκωτίας να ανέλθει στον αγγλικό θρόνο. Εάν είχαν εκτελεστεί οι όροι της διαθήκης του βασιλιά, ο Εδουάρδος θα είχε γίνει «βασιλιάς Εδουάρδος Ζ΄» και η Αγγλία και η Σκωτία δεν θα είχαν τεθεί υπό προσωπική ένωση.

Η βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ δεν απέρριψε ποτέ επίσημα τη διαθήκη του πατέρα της, αλλά ο Ιάκωβος επέτυχε χάρη στην υποστήριξη του Αγγλικού Κοινοβουλίου.

 Οικογένεια 
Ο Εδουάρδος νυμφεύτηκε την Ονόρα Ρότζερς, κόρη του σερ Ριχάρδου Ρότζερς (π. 1527 – 1605) από το Μπράιανστον του Ντόρσετ, ιππότη του Σάιρ για το Ντόρσετ το 1572, από τη σύζυγό του Σεσίλια Λάτρελ, κόρη του σερ Ανδρέα Λάτρελ (1484–1538), φεουδάρχη βαρόνου του Ντάνστερ του Κάστρου Ντάνστερ στο Σόμερσετ.  Η Ονόρα ήταν αδελφή του Ανδρέα Ρότζερς (απεβ. π. το 1599), βουλευτή,  του Μπράιανστον, ο οποίος νωρίτερα είχε νυμφευτεί (ως 2η σύζυγό του) τη θεία του λόρδου Μπόσαμπ, λαίδη Μαρία Σίμορ (γενν. 1552). Ο πατέρας του Μπόσαμπ, κόμης, ήταν έντονα αντίθετος με τον γάμο, και έστειλε κάποιον Γεώργιο Λάντλοου για να συζητήσει τη θέση με την οικογένεια Ρότζερς. Ο Λάντλοου ανέφερε ότι η Ονόρα ήταν «μια αποσκευή» και ο πατέρας της σερ Ριχάρδος Ρότζερς «ένας ανόητος» και ότι ο λόρδος Μπόσαμπ είχε αρχικά σκοπό να «διανυκτερεύσει μαζί της». Ο κόμης πίστευε ότι ο σερ Ριχάρδος είχε ενθαρρύνει τον γάμο, και ότι «αν και εξωτερικά δεν έκανε κάτι» για να αντιταχθεί ή να προωθήσει τον γάμο, παρόλα αυτά η κόρη του είχε «εσωτερικά την καλή του θέληση».  Με τη σύζυγό του Ονόρα απέκτησε τρεις γιους και τρεις κόρες:

 Εδουάρδος, λόρδος Μπόσαμπ (1586–1618), νυμφεύτηκε τη λαίδη Άννα Σάκβιλ, κόρη του Ροβέρτου Σάκβιλ 2ου κόμη του Ντόρσετ. Απεβίωσε πριν από τον παππού του, 1ο κόμη του Χέρτφορντ, χωρίς απογόνους.
 Γουλιέλμος, 2ος δούκας του Σόμερσετ (1588–1660) και 2ος κόμης του Χέρτφορντ, ο οποίος το 1660 τελικά ανέκτησε το δουκάτο, που είχε παραχωρηθεί στον προπάππο του, Εδουάρδο Σίμορ 1ο δούκα του Σόμερσετ (π. 1500 – 1552)
 Φραγκίσκος, 1ος βαρόνος Σίμορ του Τρόουμπριτζ (π. 1590 – 1664), του Κάστρου Μάρλμπορο, παππούς του Φραγκίσκου Σίμορ 5ου δούκα του Σόμερσετ (1658–1678) και του νεότερου αδελφού του Καρόλου Σίμουρ 6ου δούκα του Σόμερσετ (1662–1748), "του Υπερήφανου Δούκα"
 Ονόρα (πριν από το 1594 - 1620), σύζυγος του σερ Φερδινάνδου Σάτον, γιου του Εδουάρδου Σάτον 5ου βαρόνου Ντάντλεϋ
 Άννα.
 Μαρία.

 Το τέλος και η διαδοχή 
μικρογραφία|165x165εσ| Ο θυρεός του Σίμουρ.Ο Μπόσαμπ απεβίωσε πριν από τον πατέρα του, 1ο κόμη του Χέρτφορντ, και τον διαδέχθηκε στον τίτλο ευγενείας ο μεγαλύτερος γιος του Εδουάρδος Σίμορ, λόρδος Μπόσαμπ (1586–1618), ο οποίος επίσης απεβίωσε πριν από τον 1ο κόμη.

Έτσι, ο δεύτερος γιος του, Γουλιέλμος Σίμορ, διαδέχθηκε τον παππού του ως κόμης του Χέρτφορντ το 1621, και το 1660 αποκαταστάθηκε ως 2ος δούκας του Σόμερσετ.

Η μνημειώδης ορειχάλκινη επιγραφή του σώζεται στην εκκλησία Γκρέιτ Μπέντγουιν (την ενοριακή εκκλησία του Γούλφχολ και της Στοάς Tότεναμ), χαραγμένη στα λατινικά:  

 Bellocamp(o) eram, Graia genetrice, Semerus. Tres habui natos, est quibus una soror ("Ήμουν ο Μπόσαμπ, ένας Σίμορ, μητέρα μου ήταν η Γκρέυ. Γεννήθηκαν τρία παιδιά,  από τα οποία η μία ήταν κόρη")

 Αναφορές 

Κατηγορία:Οικογένεια Σίμορ