Ριχάρδος ΦιτςΆλαν, 3ος κόμης του Άρουντελ

Ο Ριχάρδος ΦιτςΆλαν, 3ος κόμης τού Άρουντελ, 8ος κόμης τού Σάρεϋ, αγγλ.: Richard Fitzalan, 3rd Earl of Arundel, 8th Earl of Surrey (π.1313 - 24 Ιανουαρίου 1376) ήταν Άγγλος ευγενής, στρατιωτικός ηγέτης τού Μεσαίωνα και διακεκριμένος ναύαρχος. Ο κόμης τού Άρουντελ ήταν ένας από τούς πλουσιότερους ευγενείς, και ο πιο πιστός ευγενής υπηρέτης τού ιπποτικού κώδικα που υπήρχε στη βασιλεία τού Εδουάρδου Γ΄ τής Αγγλίας.

 Νεανική ζωή 
Ο Ριχάρδος γεννήθηκε π. το 1313 στο Σάσεξ τής Αγγλίας. Ο ΦιτςΆλαν ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Εδμόνδου ΦιτςΆλαν 2ου κόμη τού Άρουντελ, και τής συζύγου του Αλίκης ντε Βαρέν. Οι γονείς του παντρεύτηκαν μετά τις 30 Δεκεμβρίου 1304, αφού στον πατέρα του είχε αρχικά επιβληθεί πρόστιμο, επειδή αρνήθηκε να νυμφευτεί την Αλίκη το 1304. Ο αρραβώνας τους είχε κανονιστεί από τον παππού τής Αλίκης κόμη τού Σάρεϋ, κηδεμόνα τού πατέρα του. Ο Άρουντελ άλλαξε γνώμη μετά το τέλος τού κόμη, αφήνοντας την Αλίκη πιθανή κληρονόμο, και με τον μοναδικό αδελφό της παντρεμένη με ένα δεκάχρονο κορίτσι. Οι γονείς τής μητέρας του ήταν ο Γουλιέλμος ντε Βαρέν και η Ιωάννα ντε Βερ. Ο Γουλιέλμος ήταν ο μοναχογιός τού Ιωάννη ντε Βαρέν 6ου κόμη τού Σάρεϋ (ο ίδιος γιος τής Μοντ Μάρσαλ από τον 2ο γάμο της) και τής συζύγου του Αλίκης ντε Λουζινιάν (απεβ. το 1256), ετεροθαλή αδελφή τού Ερρίκου Γ΄ τής Αγγλίας.

 Πολιτική σταδιοδρομία 
Γύρω στο 1321 ο πατέρας τού ΦιτςΆλαν συμμάχησε με τούς ευνοούμενους τού Εδουάρδου Β΄, τον Ούγο λε Ντεσπένσερ 1ο κόμη τού Γουίντσεστερ και τον συνονόματο γιο του, και ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα λε Ντεσπένσερ, κόρη του Ούγου τού Νεότερου. Η τύχη στράφηκε εναντίον τής παράταξης των Ντεσπένσερ, και στις 17 Νοεμβρίου 1326 ο πατέρας τού ΦιτςΆλαν εκτελέστηκε. Δεν διαδέχθηκε τα κτήματα ή τούς τίτλους τού πατέρα του. Ωστόσο, οι πολιτικές συνθήκες είχαν αλλάξει μέχρι το 1330, και τα επόμενα χρόνια ο Ριχάρδος κατάφερε σταδιακά να ανακτήσει την κομητεία τού Άρουντελ, καθώς και τα μεγάλα κτήματα που είχε ο πατέρας του στο Σάσεξ και στα Ουαλικά Σύνορα.

Πέρα από αυτό, το 1334 διορίστηκε δικαστής τής Βόρειας Ουαλίας (αργότερα η θητεία του σε αυτό το αξίωμα ορίστηκε ισόβια), το 1336 φύλακας τού Κάστρου τού Πόρτσεστερ (μέχρι το 1338) και το 1339 υψηλός σερίφης τού Κέρναρβονσιρ και κυβερνήτης τού Κάστρου τού Κέρναρφον ισόβια. Ήταν ένας από τούς πιο έμπιστους υποστηρικτές τού Εδουάρδου του Γούντστοκ τού Μαύρου Πρίγκιπα στην Ουαλία.

 Ναυτική και στρατιωτική θητεία κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου 

 Ναύαρχος της Δύσης 

 Μεγάλος πλούτος 
Το 1347 έλαβε από διαδοχή την κομητεία τού Σάρεϋ (ή Βαρέν/Γουόρεν), γεγονός που αύξησε ακόμη περισσότερο τον μεγάλο πλούτο του. Δεν χρησιμοποίησε, ωστόσο, τον πρόσθετο τίτλο μέχρι μετά το τέλος τής χήρας κόμισσας τού Σάρεϋ το 1361. Έκανε πολύ μεγάλα δάνεια στον βασιλιά Εδουάρδο Γ΄, αλλά παρόλα αυτά, μετά το τέλος του άφησε πίσω ένα μεγάλο ποσό σε μετρητά.

 Οικογένεια 
Παντρεύτηκε δύο φορές: πρώτα στις 9 Φεβρουαρίου 1321 στο Χάβερινγκ-ατ-Μπόουερ την Ισαβέλλα λε Ντεσπένσερ (1312 - 1374/5). Εκείνη την εποχή ο μελλοντικός κόμης ήταν περίπου 7 ετών, και η νύφη 8. Αυτός αργότερα απέρριψε τη νύφη, και του χορηγήθηκε ακύρωση από τον πάπα Κλήμη ΣΤ΄ στις 4 Δεκεμβρίου 1344, με το επιχείρημα ότι ήταν ανήλικος και απρόθυμος. Από αυτόν το γάμο, ο Ριχάρδος και η Ισαβέλλα είχαν έναν γιο (όταν ο Ριχάρδος ήταν 15 ετών και η Ισαβέλλα 16): 
 Εδμόνδος, ιππότης, τού Άρουντελ, των Τσέντζοϋ, Mάρκτοκ, Σάτον Μόνταγκου και Θούρλμηρ τού Σόμερσετ, τού Τσούτλεϊτ τού Ντέβον, τού Mέλμπουρυ Μπαμπ τού Ντόρσετ, των Μπίγκνορ, Tρέιφορντ και Κόμπτον τού Σάσεξ (π. 1329 - 1381/2). Ήταν κληρονόμος τού κόμη τού Άρουντελ, μέχρι που έγινε παράνομος με την ακύρωση τού γάμου των γονιών του τον Δεκέμβριο του 1344. Νυμφεύτηκε πριν από το 1347 (μνηστεύθηκε τον Ιανουάριο τού 1331, και νυμφεύτηκε πιθανότατα ως παιδί), τη λαίδη Σίβυλλα ντε Μόντακουτ (ή Μόνταγκου), κόρη τού Γουλιέλμου Μόντακουτ 1ου κόμη τού Σόλσμπερυ και τής Αικατερίνης Γκράντισον, της οποίας η αδελφή Ελισάβετ ήταν παντρεμένη με τον εκ μητρός θείο του. Ο Εδμόνδος διαμαρτυρήθηκε πικρά για το ότι έγινε νόθος το 1347, αλλά προφανώς αγνοήθηκε. Ο Εδμόνδος έγινε ιππότης το 1352 σε ηλικία περίπου 23 ετών, και έγινε ένας αριστοκράτη ιππότης που κατείχε πολλά αρχοντικά (manors) σε όλες τις επαρχίες τού Ντέβον, τού Ντόρσετ, τού Σόμερσετ και τού Σάσεξ. Το 1364 ο Εδμόνδος πήγε στη Φλάνδρα για να υπηρετήσει τον βασιλιά. Το 1368 ο πάπας Ουρβαός Ε΄ τον έστειλε στον βασιλιά Εδουάρδο Γ΄, για να τού μεταφέρει προφορικά "τη σημερινή κατάσταση τής Ρωμαϊκής Εκκλησίας στην Ιταλία". Το 1369 και το 1370 ο Εδμόνδος πολέμησε σε αρκετές στρατιωτικές εκστρατείες στη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένης τής Μάχης τού Πονβαλέν, υπό την διοίκηση τού 2ου εξαδέλφου του Εδουάρδου τού Μαύρου Πρίγκιπα, κατά τη διάρκεια τού Εκατονετούς Πολέμου. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1376, ο Εδμόνδος αμφισβήτησε την κληρονομιά τού ετεροθαλούς αδελφού του Ριχάρδου για την κομητεία και τα συναφή εδάφη και τίτλους, και προφανώς προσπάθησε να διεκδικήσει τα έξι αρχοντικά (manors), που είχαν απονεμηθεί στην αποθανούσα μητέρα του. Αιχμαλωτίστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου το 1377, και τελικά απελευθερώθηκε με την παρέμβαση δύο κουνιάδων του (τού αδελφού τής γυναίκας του Ιωάννη ντε Μόντακουτ, και τού 2ου συζύγου τής Ελισάβετ ντε Μόντακουτ λαίδης λε Ντεσπένσερ). Ο Εδμόνδος, παρά τις επίμονες διαμαρτυρίες του, έχασε την κληρονομιά του. Τον Φεβρουάριο τού 1381 ο Εδμόνδος πήγε στη Γκασκώνη σε στρατιωτική εκστρατεία. Aπεβίωσε πριν από τις 12 Φεβρουαρίου 1382. Είχε τρεις κόρες, που ήταν συγκληρονόμες του, και που έκαναν μία αποτυχημένη αγωγή το 1382 εναντίον τού ετεροθαλούς θείου τους, τού κόμη. 
 Ελισάβετ (ή Αλίκη), παντρεύτηκε τον σερ Λέοναρντ Κάριου (1343-1369) του Μόχουνς Όττερυ στο Ντέβον, κύριο τού Κάστρου Κάριου στο Πέμπροκσιρ και κύριο τού αρχοντικού τού Μούλσφορντ στο Μπέρκσαϊρ. Από την Αλίκη προέρχονται όλα τα μέλη τής εξέχουσας και ευρέως διαδεδομένης οικογένειας Carew, εκτός από τούς Carew τού Μπέντινγκτον στο Σάρεϋ, που προέρχονταν από έναν από τούς μεγάλους θείους τού σερ Λέοναρντ (βλέπε βαρόνος Κάριου, κόμης του Τότνες, βαρονέτος Κάριου)
 Φιλίππη (απεβ. 13 Σεπτεμβρίου 1399), παντρεύτηκε (ως ςη σύζυγός του) τον σερ Ρίτσαρντ Σεργκώ, τού Κολκιούτ τής Κορνουάλης. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα τής Βικτωριανής εποχής αποδίδει τα ακόλουθα πέντε παιδιά της: 1.Ριχάρδος, γενν. 21 Δεκεμβρίου 1376, και απεβ. χωρίς παιδιά, 24 Ιουνίου 1396. 2.Ελισάβετ, γενν. 1379, σύζυγος τού σερ Γουίλιαμ Μάρνυ. 3.Φιλίππη, γενν. 1381, σύζυγος τού σερ Ροβέρτου Πάσλυ· 4.Αλίκη, γενν. στο Κίλκιτ, 1η Σεπτεμβρίου 1384, σύζυγος τού Γκυ ντε Σαιντ Άλμπινο. 5. Ιωάννα, γενν. 1393, απεβ. 21 Φεβρουαρίου 1400. "Η Φιλίππα έγινε χήρα, 30 Σεπτεμβρίου 1393, και απεβ. 13 Σεπτεμβρίου 1399".
 Αλίκη Σεργκώ, αργότερα κόμισσα τής Οξφόρδης (π. 1386 - 18 Μαΐου 1452), παντρεύτηκε πρώτα τον Γκυ ντε Σεντ Ωμπύν τού Σαιντ Έρμ τής Κορνουάλας, και έπειτα π. το 1406-7 (ως 2η σύζυγός του) τον 11ο κόμη τής Οξφόρδης και χήρο τής Αλίκης ντε Χόλλαντ (απεβ. 1406, ανιψιά του Ερρίκου IV), και από αυτόν ήταν μητέρα δύο γιων: 
 Ιωάννης ντε Βερ, 12ος κόμης τής Οξοφόρδης.
 Ροβέρτος ντε Βερ, του οποίου ο εγγονός Ιωάννης, έγινε ο 15ος κόμης τής Οξφόρδης.
 Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Ντέινκουρ

Έπειτα στις 5 Απριλίου 1345 νυμφεύτηκε για 2η φορά, με την Ελεονώρα τού Λάνκαστερ, μία νεαρή χήρα, τη 2η μικρότερη κόρη και το 6ο παιδί τού Ερρίκου 3ου κόμη τού Λάνκαστερ και τής Μωντ Τσάγουορθ. Με παπική διαταγή τού επετράπη να νυμφευτεί την εξαδέλφη τής 1ης συζύγου του (ήταν 2ες εξαδέλφες από την κοινή τους γιαγιά Ισαβέλλα ντε Μπωσάμπ). Η Ελεονώρα ήταν χήρα τού Ιωάννη ντε Μπώμοντ 2ου κυρίου τού Μπώμοντ. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄, ο ίδιος συγγενής των δύο συζύγων, παρακολούθησε αυτόν τον 2ο γάμο. Μέχρι τότε, ο κόμης τού Άρουντελ είχε ξαναδημιουργήσει τον οικογενειακό πλούτο, και ήταν προφανώς ένας σημαντικός χρηματοδότης τού στέμματος, και αυτό μάλλον χρησιμοποιήθηκε για να συμφιλιωθούν, τόσο με την Εκκλησία όσο και με το Στέμμα. Από αυτόν τον 2ο γάμο (5 Φεβρουαρίου 1345), ο Ριχάρδος και η Ελεονώρα είχαν 3 γιους και 3 κόρες: 
 Ριχάρδος, 4ο κόμης τού Άρουντελ, ο οποίος ήταν γιος και κληρονόμος του.
 Ιωάννης, 1ος βαρόνος Άρουντελ Μάλτραβερς, που ήταν ναύαρχος τής Αγγλίας, πνίγηκε το 1379. Ο σημερινός δούκας τού Νόρφολκ κατάγεται από τη λαίδη Μαίρυ δούκισσα τού Νόρφολκ, κόρη και συγκληρονόμο τού Ερρίκου ΦιτςΆλαν 12ου κόμη τού Άρουντελ, καθώς είναι απόγονος τού Ιωάννη ΦιτςΆλαν 1ου βαρόνου Άρουντελ. 
 Θωμάς, έγινε αρχιεπίσκοπος τού Κάντερμπερυ.
 Ιωάννα (1347 - 7 Απριλίου 1419), παντρεύτηκε τον Χάμφρϋ ντε Μπόουιν 7ο κόμη τού Χέρεφορντ. Ήταν οι γονείς τής μητέρας τού Ερρίκου Ε΄ τής Αγγλίας, μέσω τής κόρης τους Μαρίας ντε Μπόουιν. 
 Αλίκη (1350 - 17 Μαρτίου 1416), παντρεύτηκε τον Θωμά Χόλλαντ 2ο κόμη τού Κεντ, αδελφό (από τη μητέρα του) τού βασιλιά Ριχάρδου Β ΄. Ήταν πρόγονοι των βασιλικών συζύγων Άννας Νέβιλ (συζύγου τού Ριχάρδου Γ΄), Ελισάβετ τής Υόρκης (συζύγου τού Ερρίκου Ζ΄) και Αικατερίνης Παρ (συζύγου τού Ερρίκου Η΄).

Νόθο παιδί από άγνωστη ερωμένη:
 (νόθη) Ελεονώρα, παντρεύτηκε το 1348 ή πριν από αυτό (ως πρώτη σύζυγός του) τον Ιωάννη ντε Μπέρεφορντ των Κλάπκοτ, Μπέρκσιρ, Μπίκφορντ, Στόνιθορπ και Γουίσχο τού Γουόρικσιρ, νόθο γιο τού Εδμόνδου ντε Μπέρεφορντ, ιππότη. Δεν είχαν απογόνους.

Πιθανός νόθος απόγονος είναι ο:
 (νόθος) Ράνουλφ, νυμφεύτηκε μία Γιουλιάνα, τής οποίας το επώνυμο είναι άγνωστο. Από αυτούς κατάγονταν οι Χάνγκερφορντ, οι Σεντ Τζονς και οι Βίλιερ, συμπεριλαμβανομένης της Μπάρμπαρας (πρώην Πάλμερ) Βίλιερ, της πρώτης από τις πολλές ερωμένες τού βασιλιά Καρόλου Β' τής Αγγλίας.

 Το τέλος και η κληρονομιά 
μικρογραφία|230x230εσ|Το αναμνηστικό ομοίωμα του Ρίτσαρντ Φιτζαλάν και της δεύτερης συζύγου του , Ελεονώρας του Λάνκαστερ, στον καθεδρικό ναό του Τσίτσεστερ.

 Δείτε επίσης 
 « Ένας τάφος του Αρουντέλ »
 Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας
 Εδουάρδος ο Μαύρος Πρίγκιπας
 Ναύαρχος της Δύσης
 Μάχη του Κρεσί
 Μάχη του Γουίντσελσι
 Μάχη του Σλούις

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Πηγές 


  2 vols.







Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν