Αρθούρος Γκρέυ, 14ος βαρόνος Γκρέυ του Γουίλτον

Ο αξιότιμος Αρθούρος Γκρέυ, 14ος βαρόνος Γκρέυ ντε Γουίλτον, Ιππότης της Περικνημίδος, αγγλ.: right jonorable Arthur Grey, 14th Baron Grey de Wilton, KG (1536–1593), ήταν βαρόνος στο βασίλειο της Αγγλίας. Ο λόρδος Γκρέυ ντε Γουίλτον έμεινε πλέον στην ιστορία για τα απομνημονεύματά του για τον πατέρα του, για τη συμμετοχή του στην τελευταία άμυνα του Καλαί (1558), και για τη συμμετοχή του στη σφαγή μετά την πολιορκία του Σμέργουικ (1580) στην Κόρκα Ντουίμπνε στην κομητεία Κέρυ. Διετέλεσε λόρδος Αναπληρωτής της Ιρλανδίας από το 1580 έως το 1582.

 Ο βίος του 
Ο Αρθούρος Γκρέυ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γουλιέλμου 13ου Βαρόνου Γκρέυ ντε Γουίλτον και της Μαρίας, κόρης του Καρόλου Σόμερσετ 1ου κόμη του Γούστερ. Ήταν Ιππότης και καταγράφηκε ως λόρδος Υποδιοικητής του Μπάκιγχαμσιρ σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις, τόσο το 1569 όσο και το 1587, αν και δεν καταγράφεται αν κατείχε αυτόν τον τίτλο όλα τα ενδιάμεσα χρόνια. Πιθανότατα πήγε με τον πατέρα του στο Γκιν το 1553. Σίγουρα, ήταν εκεί όταν οι Γάλλοι κήρυξαν τον πόλεμο το 1557. Η μαρτυρία του ως αυτόπτη μάρτυρα για την τελευταία απεγνωσμένη υπεράσπιση του Γκιν, μετά την πτώση του Καλαί, παραμένει η καλύτερη πηγή για το επεισόδιο. Όπως και ο πατέρας του, έγινε όμηρος, αλλά απελευθερώθηκε έναν χρόνο αργότερα. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως 14ος βαρόνος το 1562. Η οικογενειακή περιουσία είχε μέχρι τότε μειωθεί σημαντικά, από τα μεγάλα λύτρα που απαιτήθηκαν για την απελευθέρωση του πατέρα του. Ωστόσο η Ελισάβετ Α΄ επέστρεψε την περιουσία, που είχε κατασχεθεί από τον πατέρα του για τη συμμετοχή του στην υπόθεση της λαίδης Τζέιν Γκρέυ.

 Οικογένεια 
Ο λόρδος Γκρέυ νυμφεύτηκε πρώτα τη Δωροθέα, κόρη του Ριχάρδου λόρδου Ζους.  

Νυμφεύτηκε για 2η φορά, μετά το 1572, την Ιωάννα Σιμπέλα Μόρισον, η οποία απεβίωσε τον Ιούλιο του 1615, και της οποίας η τελευταία διαθήκη χρονολογείται στις 6 Μαρτίου 1614/1615, και επικυρώθηκε στις 14 Ιουλίου 1615. Αυτή πολιτογραφήθηκε ως Αγγλίδα υπήκοος το 1575/1576, και ήταν χήρα του Εδουάρδου Ράσελ, βαρόνου Ράσελ, τον οποίο είχε παντρευτεί π. το 1571. Ο Εδουάρδος απεβίωσε πριν από τον Ιούνιο του 1572 χωρίς απογόνους και χωρίς διαθήκη (η περιουσία του τέθηκε υπό διαχείριση στις 30 Ιουνίου 1572) και τάφηκε στο Τσένις του Μπάκιγχαμσιρήταν·  γιος του Φραγκίσκου Ράσελ 2ου κόμη του Μπέντφορντ και της Μαργαρίτας του Σαιντ Τζον.

Οι γονείς της Ιωάννας ήταν ο σερ Ριχάρδος Μόρισον από το Κάσιομπερυ του Χέρτφορντσιρ (απεβ. στο Στρασβούργο, 17 Μαρτίου 1556) και η Μπρίτζετ Χάσεϋ (π. 1526 – 13 Ιανουαρίου 1600/1601, τάφηκε στο Γουότφορντ, Χέρτφορντσιρ, διαθήκη με ημερομηνία 2 Ιουνίου 1600, επικυρώθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1600/1601), η οποία παντρεύτηκε για 2η φορά πριν από το 1563 τον Ερρίκο Μάνερς 2ο κόμη του Ράτλαντ, χωρίς απογόνους, και για 3η φορά, ως 2η σύζυγός του, τον Φραγκίσκο Ράσελ 2ο κόμη του Μπέντφορντ στις 25 Ιουνίου 1566, επίσης χωρίς απογόνους. Η Μπρίτζετ ήταν κόρη του Ιωάννη Χάσυ 1ου βαρόνου Χάσυ του Σλίφορντ, από τη 2η σύζυγό του, λαίδη Άννα Γκρέυ.

Ο Αρθούρος και η Ιωάννα ήταν οι γονείς του:
 Θωμά 15ου βαρόνου Γκρέυ ντε Γουίλτον, ο οποίος συνελήφθη για προδοσία το 1603. Η:
 Μπρίτζετ, λαίδη Έγκερτον, ήταν η μόνη επιζώσα κόρη τους.

 Ο Γκρέυ ως συγγραφέας 
Λίγο μετά το τέλος του πατέρα του, ο λόρδος Γκρέυ ντε Γουίλτον έγραψε ένα τρυφερό αυτοβιογραφικό έργο γι' αυτόν, με τίτλο «Σχόλια στις Υπηρεσίες και τις Χρεώσεις του Γουλιέλμου λόρδου Γκρέυ ντε Γουίλτον»,  το οποίο δεν δημοσιεύτηκε παρά τον 19ο αι. Ασχολείται κυρίως με τις στρατιωτικές εκστρατείες του πατέρα του στη Σκωτία και τη Γαλλία, και έχει επαινεθεί ιδιαίτερα από τους ιστορικούς για την έντονη, από πρώτο χέρι, αφήγηση των τελευταίων ημερών της αγγλικής κυριαρχίας στο Καλαί και το Γκίνε. 

 Αναφορές 
Βιβλιογραφία

Κατηγορία:Οικογένεια Γκρέυ