Γουόλτερ ντε Γκρέυ

Ο Γουόλτερ ντε Γκρέυ, αγγλ.: Walter de Gray (απεβ. την 1η Μαΐου 1255) ήταν Άγγλος ιεράρχης και πολιτικός, αρχιεπίσκοπος της Υόρκης από το 1215 έως το 1255 και λόρδος Καγκελάριος από το 1205 έως το 1214. Ο θείος του ήταν ο Ιωάννης ντε Γκρέυ, ο οποίος ήταν επίσκοπος και βασιλικός υπηρέτης του βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας. Αφού εξασφάλισε το αξίωμα του καγκελάριου, ο νεότερος Γκρέυ ήταν υποστηρικτής του βασιλιά σε όλους τους αγώνες του, και ήταν παρών στην υπογραφή της Μάγκνα Κάρτα το 1215. Μετά από δύο ανεπιτυχείς εκλογές για επισκοπή, έγινε επίσκοπος του Γούστερ το 1214, αλλά λίγο αργότερα μετακινήθηκε στην Υόρκη. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου του Ιωάννη, βασιλιά Ερρίκου Γ΄, ο Γκρέυ συνέχισε να υπηρετεί τον βασιλιά, ενώ παράλληλα ήταν ενεργός στην αρχιεπισκοπή του. Απεβίωσε το 1255, και τάφηκε στο Γιορκ Μίνστερ, όπου ο τάφος του σώζεται μέχρι σήμερα.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Γκρέυ ήταν γιος του Ιωάννη ντε Γκρέυ, από το Ίτον στο Νόρφολκ και ανιψιός του Ιωάννη ντε Γκρέυ, επισκόπου του Νόργουιτς.  Το έτος γέννησής του δεν καταγράφεται, ούτε η ηλικία του όταν απεβίωσε, αλλά σύμφωνα με τον ιστορικό Λη Γουάιατ, ο Γκρέυ πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 1180. Αυτό υποθέτει ότι το 1214 ήταν τουλάχιστον 30 ετών, η πρώτη νόμιμη ηλικία για χειροτονία ως επίσκοπος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν γεννήθηκε μετά το 1184. Ομοίως, είναι απίθανο να ήταν πολύ μεγαλύτερος από 80 ετών όταν απεβίωσε, γεγονός που δίνει ένα πιθανό 1175 ως πρώτο έτος γέννησης.  Άκουσε τον Εδμόνδο του Άμπινγκτον να δίνει διάλεξη στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αν και δεν φαίνεται να του απονεμήθηκε πτυχίο. 

 Βασιλική υπηρεσία υπό τον Ιωάννη 
Ο Γκρέι εξελέγη Επίσκοπος του Λίτσφιλντ το 1210.  Ο Ιωάννης ήταν τόσο αποφασισμένος να εξασφαλίσει την εκλογή του Γκρέι, που ένας από τους ιππότες του Ιωάννη κλείδωσε το παράρτημα του καθεδρικού ναού σε ένα δωμάτιο, λέγοντάς τους υποτίθεται ότι δεν θα απελευθερώνονταν μέχρι να εκλεγεί ο Γκρέι.  Η εκλογή του ακυρώθηκε από τον Παντούλφ Βερράτσιο, τον παπικό απεσταλμένο . Μια δεύτερη εκλογή για την έδρα ήταν επίσης ανεπιτυχής το 1213. 

 Βασιλική υπηρεσία υπό τον Ερρίκο Γ΄ 
Ο Γκρέυ ήταν παρών στο τέλος του Ιωάννη, και υποστήριξε τον παπικό απεσταλμένο, Γκουάλα Μπικιέρι, ο οποίος αφόρισε όλους όσους ήταν αντίθετοι στον νέο βασιλιά, Ερρίκο Γ΄, ο οποίος ήταν ακόμη ανήλικος.  Ο Ιωάννης είχε αντιμετωπίσει εισβολή από τον πρίγκιπα Λουδοβίκο (Η΄) της Γαλλίας, ο οποίος είχε εισαχθεί στο βασίλειο από επαναστάτες Άγγλους βαρόνους. Ο Λουδοβίκος (Η΄) συνέχισε να προσπαθεί να καταλάβει τον θρόνο, ακόμη και μετά το τέλος του Ιωάννη. 

 Ως αρχιεπίσκοπος 
Ο Γκρέυ πραγματοποίησε μία σειρά από συνόδους στην επισκοπή του από το 1241 έως το 1255, οι οποίες προσπάθησαν να επιβάλουν την αγαμία των κληρικών, να αποτρέψουν την κληρονομικότητα των ευεργετημάτων, και να βελτιώσουν την εκπαίδευση και την ηθική του κλήρου.  Το 1221 ο πάπας Ονώριος Γ΄ έγραψε στον Γκρέυ, και διέταξε τον αρχιεπίσκοπο να σταματήσει την πρακτική του γάμου των κληρικών, και να επιβάλει την αγαμία των κληρικών στην αρχιεπισκοπή του. Ο πάπας απείλησε με απροσδιόριστες νουθεσίες, εάν δεν τηρούνταν οι εντολές του. 

 Το τέλος και η κληρονομιά 
Τέσσερις ανιψιοί του Γκρέυ ήταν επίσης κληρικοί: ο Γουλιέλμος Λάνγκτον (ή Ρόδερφιλντ) ήταν κοσμήτορας (dean) της Υόρκης πριν εκλεγεί αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, αλλά ποτέ δεν χειροτονήθηκε, και ο Γουόλτερ λε Μπρετόν,  ο Γουόλτερ ντε Γκρέυ και ο Ερρίκος ντε Γκρέυ, οι οποίοι ήταν κανονικοί (canon) της Υόρκης.  Άλλοι πιο μακρινοί συγγενείς συνέχισαν να κατέχουν κληρικά και εκκλησιαστικά αξιώματα, καθ' όλη τη διάρκεια του 13ου και των αρχών του 14ου αι. Ο Γουόλτερ Γκίφαρντ, μεταγενέστερος αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, ήταν επίσης συγγενής κάποιου βαθμού, που δεν είναι ακριβώς γνωστός. 

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Αναφορές 













Κατηγορία:Οικογένεια Γκρέυ