Κόνραντ Μπάγιερ

Ο Κόνραντ Μπάγιερ () (17 Δεκεμβρίου 1932 - Οκτώβριος 1964) ήταν Αυστριακός συγγραφέας και ποιητής. Στα έργα του συνδύασε φαινομενικά ασυμβίβαστα στοιχεία - βία, ερμητισμό, απαισιοδοξία, έκσταση - με επιρροές από τον ντανταϊσμό, τον σουρεαλισμό, την παταφυσική, τους φιλοσόφους Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν, Μαξ Στίρνερ κ.ά. - σε έναν παράξενο γλωσσικό σύνολο που ασκεί διαχρονική γοητεία. 

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Μπάγιερ γεννήθηκε στη Βιέννη το 1932. Σπούδασε ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του, παντρεύτηκε το 1960 και εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα και στη διεύθυνση γκαλερί τέχνης του Ερνστ Φουκς πριν αφιερωθεί στη συγγραφή γύρω στο 1960. Επίσης έπαιζε μπάντζο σε νυχτερινά κέντρα και συμμετείχε σε πειραματικές ταινίες. 

Ο Μπάγιερ αυτοκτόνησε τον Οκτώβριο του 1964 σε ηλικία 32 ετών. 

Το 1969 ο  Γερμανός  συνθέτης Μπερντ Άλοις Ζίμερμαν συμπεριέλαβε κείμενα του Μπάγιερ στη σύνθεση Ρέκβιεμ για έναν νεαρό ποιητή, την οποία αφιέρωσε σε τρεις ποιητές που αυτοκτόνησαν νέοι: τον Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, τον Σεργκέι Γεσένιν και τον Κόνραντ Μπάγιερ.

 Λογοτεχνικό έργο 
Ο Μπάγιερ απέρριψε τον ασφυκτικό συντηρητισμό της μεταπολεμικής Αυστρίας και ανήκε στη λογοτεχνική πρωτοπορία με έργα που θεωρήθηκαν εξαιρετικά προκλητικά στην εποχή τους. Χρησιμοποίησε ένα πειραματικό στυλ γραφής με τη φιλοδοξία να σπάσει τις γλωσσικές συμβάσεις, να καταδικάσει την πολιτικοποίηση της γλώσσας από ολοκληρωτικά καθεστώτα και να αμφισβητήσει τις νοοτροπίες που περιορίζουν την ελεύθερη σκέψη. 

Το 1951 στη Λέσχη Τέχνης γνωρίστηκε με τους συγγραφείς Όσβαλντ Βίνερ, Γκέρχαρντ Ρυμ, Χ. Κ. Άρτμαν και Φρίντριχ Αχλάιτνερ και από το 1953 περίπου σχημάτισαν την Ομάδα της Βιέννης. Συμμετείχε σε διάφορες εκδηλώσεις και δρώμενα της ομάδας σε έντονα ντανταϊστικό ύφος, που προκαλούσαν το κοινό. Αυτές οι βραδιές μετατρέπονταν συνήθως σε σκάνδαλα και συχνά επενέβαινε η αστυνομία. 

Σε πολυάριθμες συνεργασίες με τους ομοϊδεάτες του συγγραφείς, ο Μπάγιερ έγραψε ποίηση, λογοτεχνικά μοντάζ και ντανταϊστικά κείμενα. Πίσω από τον κατακερματισμό της έκφρασης και την κοσμοθεωρία του κρύβεται η επιθυμία να ανακαλύψει μια νέα, μαγική σύνδεση με την πραγματικότητα. Η αμφισβήτησή του για τη σχέση της γλώσσας με την πραγματικότητα, προανήγγειλε τις ευρύτερες εξελίξεις στη σημειωτική, την αποδόμηση και την εννοιολογική τέχνη. 

Τα σημαντικότερα έργα του είναι τα μυθιστορήματα Το κεφάλι του Βίτους Μπέρινγκ, ένα σουρεαλιστικό κολάζ που εξερευνά μεταφορικά την ταυτότητα σε έναν αφιλόξενο κόσμο μέσα από τις φανταστικές σκέψεις του Δανού εξερευνητή της Αρκτικής Βίτους Μπέρινγκ, και Η έκτη αίσθηση, ημιτελές με αυτογραφικά στοιχεία, στο οποίο ο πρωταγωνιστής παλεύει με τον παραλογισμό της ύπαρξης και τελικά αυτοκτονεί. Και τα δύο εκδόθηκαν μετά θάνατον το 1965 και το 1966, αντίστοιχα. 

 Έργα (επιλογή) 

 der stein der weisen, (Η Φιλοσοφική λίθος), πραγματεία
 der sechste sinn, (Η έκτη αίσθηση) ημιτελές μυθιστόρημα
 der kopf des vitus bering, (Το κεφάλι του Βίτους Μπέρινγκ) μυθιστόρημα
 scheissen und brunzen, (ούρηση και αφόδευση) ποίηση

 Θεατρικοί διάλογοι 
 kasperl am elektrischen stuhl, (Ο Κάσπερλ στην ηλεκτρική καρέκλα) 
 der mann im mond. Napoleon oder wer weiss? (Ο άνθρωπος στο φεγγάρι. Ο Ναπολέων, ή ποιος ξέρει;) 
 diskurs über die hoffnung (συζήτηση για την ελπίδα) 
 die pfandleihe (το ενεχυροδανειστήριο)
 das tote kind in der wiege (το νεκρό παιδί στην κούνια)
 die begabten zuschauer (οι χαρισματικοί θεατές)
 sprachlose sätze (άφωνες προτάσεις)
 der analfabet (ο αναλφάβητος)
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αυστριακοί λογοτέχνες
Κατηγορία:Αυστριακοί ποιητές
Κατηγορία:Αυστριακοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αυστριακοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες