Κάρλο Ακούτις

Ο Κάρλο Ακούτις (Carlo Acutis, 3 Μαΐου 1991 – 12 Οκτωβρίου 2006) ήταν ένας καθολικός έφηβος ιταλικής καταγωγής, γεννημένος στην Αγγλία, γνωστός για την αφοσίωσή του στη Θεία Ευχαριστία και για τη χρήση ψηφιακών μέσων με σκοπό την προώθηση της καθολικής πίστης, και συγκεκριμένα καθολικών ευλάβειων. Γεννημένος στο Λονδίνο και μεγαλωμένος στο Μιλάνο, ανέπτυξε από μικρή ηλικία ενδιαφέρον για τους υπολογιστές και τα βιντεοπαιχνίδια, μαθαίνοντας μόνος του προγραμματισμό και σχεδιασμό ιστοσελίδων και βοηθώντας την ενορία και το σχολείο του σε ψηφιακά έργα.

Όντας ενεργός στην ενοριακή ζωή, υπηρέτησε ως κατηχητής και βοήθησε να εμπνευστούν αρκετοί άνθρωποι ώστε να ασπαστούν τον Καθολικισμό. Αργότερα δημιούργησε μια ιστοσελίδα τεκμηρίωσης των θαυμάτων της Θείας Ευχαριστίας και των Μαριανών εμφανίσεων. Διαγνώστηκε με οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία και πέθανε σε ηλικία δεκαπέντε ετών. Μετά τον θάνατό του, τα λείψανά του εκτέθηκαν στην Ασίζη και οι εκθέσεις του σχετικά με τα θαύματα της Ευχαριστίας ταξίδεψαν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το 2020, ανακηρύχθηκε μακάριος από την Καθολική Εκκλησία, μετά την αναγνώριση ενός θαύματος του 2013 στο Κάμπο Γκράντε, πρωτεύουσα μιας βραζιλιάνικης πολιτείας, το οποίο αποδόθηκε στη μεσολάβησή του, ενώ ένα δεύτερο θαύμα στην Ιταλία αποδόθηκε σε αυτόν το 2024. Ο Ακούτις ανακηρύχθηκε άγιος στις 7 Σεπτεμβρίου 2025, μαζί με τον Πιερ Τζόρτζιο Φρασσάτι. Έχει αναφερθεί ως ο «προστάτης άγιος του Διαδικτύου», ο «Influencer του Θεού» και ο «πρώτος άγιος της χιλιετίας».

Μια σχολιάστρια για την ιστοσελίδα Catholic Review έχει εκφράσει σκεπτικισμό σχετικά με την πορεία αγιοκατάταξης του Ακούτις μεταξύ ορισμένων πιστών και του κοσμικού κόσμου, σημειώνοντας ότι η σύντομη ζωή του προσέφερε λίγες εξαιρετικές πράξεις. Έκθεση του The Economist πήρε συνέντευξη από παιδικούς φίλους του Ακούτις, οι οποίοι τον θυμούνταν ως ευγενικό αλλά όχι απαραίτητα ευσεβή ή θρησκευόμενο. Έχουν επίσης εγερθεί ερωτήματα σχετικά με την οικονομική υποστήριξη που παρείχε η οικογένεια του Ακούτις, υπονοώντας ότι ίσως επιτάχυνε τη διαδικασία, όμως ο πατέρας Νίκολα Γκόρι, ο υπερασπιστής της υπόθεσης, δήλωσε ότι τα χρήματα δεν επηρέασαν την απόφαση της αγιοκατάταξης του Αγίου Κάρλο.

 Πρώιμος βίος 
Ο Κάρλο Ακούτις γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1991 στο Λονδίνο ως το πρωτότοκο παιδί Ιταλών γονέων, του Αντρέα Ακούτις και της Αντόνια Σαλτσάνο, μέλη εύπορων ιταλικών οικογενειών. Ο παππούς του ήταν ο γνωστός επιχειρηματίας Κάρλο Τζουζέππε Μαρία Ακούτις. Acutis family background and leading role in Italy's business community. Οι γονείς του Ακούτις εργάζονταν στο Λονδίνο και στη Γερμανία πριν από τη γέννησή του και επέστρεψαν στην Ιταλία, εγκαθιστάμενοι στο Μιλάνο λίγο μετά τη γέννησή του τον Μάιο του 1991. Οι οικογένειες των γονιών του δραστηριοποιούνταν σε οικογενειακές επιχειρήσεις: η οικογένεια του πατέρα του στον τομέα των ασφαλειών στην Ιταλία και της μητέρας του στον εκδοτικό χώρο. Η προγιαγιά του από τη μεριά της μητέρας του είχε γεννηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και καταγόταν από οικογένεια γαιοκτημόνων στη Νέα Υόρκη. Πέρα από λίγες επισκέψεις σε παιδικό σταθμό, η περισσότερη φροντίδα του Ακούτις στα πρώτα του χρόνια προερχόταν από νταντάδες.

Τον Σεπτέμβριο του 1997, ο Ακούτις φοίτησε στο πρώτο του δημοτικό σχολείο, το Ινστιτούτο Σαν Κάρλο στο Μιλάνο. Καθώς το σχολείο ήταν μακριά από το σπίτι τους, τρεις μήνες αργότερα μεταγράφηκε στο Ινστιτούτο Μαρτσελίνε Τομμαζέο, που διοικείται από τις Αδελφές της Αγίας Μαρτσελίνας. Μετά την ολοκλήρωση του γυμνασίου, ο Ακούτις συνέχισε στο Ιησουιτικό Λύκειο Instituto Leone XIII.

 Θρησκευτικός βίος 
Η βάπτισή του έγινε στις 18 Μαΐου 1991, δύο εβδομάδες μετά τη γέννησή του, στην εκκλησία της Παναγίας των Θλίψεων (Our Lady of Dolours) στο Τσέλσι. Νονός του ήταν ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα, ο Κάρλο, και νονά η γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας, η Λουάνα. Κανένας από τους γονείς του δεν ήταν θρησκευόμενος. Η μητέρα του Ακούτις, Αντόνια, μεγάλωσε σε μια κοσμική οικογένεια. Είχε λάβει το Μυστήριο του Χρίσματος κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων και παντρεύτηκε στην εκκλησία, αλλά δεν παρακολουθούσε τη Θεία Λειτουργία πριν γεννηθεί ο Ακούτις. Κατέθεσε ότι η πίστη του γιου της και οι επίμονες ερωτήσεις του την οδήγησαν πίσω στην πίστη. Την εποχή του θανάτου του ο Ακούτις ήταν μοναχοπαίδι, αλλά το 2010 οι γονείς του απέκτησαν δίδυμα, ανήμερα της επετείου του θανάτου του, γεγονός που η μητέρα του απέδωσε στην αγία διαμεσολάβησή του.

Όταν ο Ακούτις ήταν τριών ετών, πέθανε ο παππούς του από τη μεριά της μητέρας του, ο Αντόνιο Σαλτσάνο. Λίγες μέρες νωρίτερα, ο Ακούτις ήταν παρών όταν ο παππούς του έλαβε το Ευχέλαιο. Λέγεται ότι ο παππούς του εμφανίστηκε σε όνειρό του ζητώντας προσευχή. Λίγο μετά τον θάνατό του, ο Ακούτις φόρεσε το παλτό του ενώ η γιαγιά του τον πρόσεχε και της ζήτησε να τον πάει στην εκκλησία. Όταν τον ρώτησε γιατί, εκείνος απάντησε ότι ήθελε να προσευχηθεί για τον παππού του, ο οποίος, όπως είπε, «είχε πάει να δει τον Ιησού».

Όταν ο Ακούτις άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για την καθολική θρησκευτική πρακτική, οι ερωτήσεις του απαντήθηκαν από την Πολωνή νταντά της οικογένειας. Το καλοκαίρι, ο Ακούτις έμενε με τους γονείς της μητέρας του στην Τσέντολα, μια πόλη στην επαρχία του Σαλέρνο της Καμπανίας. Αφού περνούσε την ημέρα στην παραλία, συνόδευε μια ομάδα ηλικιωμένων γυναικών στην ενοριακή εκκλησία για να προσευχηθούν το ροδάριο. Η οικογένειά του διέθετε επίσης μια βάρκα στη Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε, κοντά στη Βασιλική της Αγίας Μαργαρίτας της Αντιόχειας. Στις 16 Ιουνίου 1998, σε ηλικία επτά ετών, ο Ακούτις έλαβε την πρώτη του Θεία Κοινωνία στο μοναστήρι Σαντ'Αμπρότζιο αντ Νέμους στο Μιλάνο. Κοινωνούσε συχνά, αρκετές φορές παρακολουθούσε την Αμβροσιανή λειτουργική παράδοση, και συμμετείχε στη λατρεία της Ευχαριστίας. Η συμμετοχή του σε αυτήν τον έχει οδηγήσει συχνά να απεικονίζεται με ένα αρτοφόριο. Πέντε χρόνια αργότερα, στις 24 Μαΐου 2003, έλαβε το Χρίσμα του από την εκκλησία Σάντα Μαρία Σεγκρέτα στο Μιλάνο.

Η οικογένεια Ακούτις είχε προσλάβει έναν Ινδουιστή μετανάστη από το Μαυρίκιο, τον Ρατζές Μοχούρ, ως υπάλληλο στο σπίτι. Εκείνος και ο Ακούτις έγιναν φίλοι. Με τον καιρό, αφού μίλησε με τον Ακούτις για τον Χριστιανισμό, ο Μοχούρ ζήτησε να βαπτιστεί. Ένας φίλος του Μοχούρ, ο Σίβεν Κίστνεν, επίσης ασπάστηκε την πίστη και βαπτίστηκε αφού γνωρίστηκε με τον Ακούτις και άκουσε να του μιλά για την πίστη. Η μητέρα του Μοχούρ, που επισκεπτόταν την Ιταλία από το Μαυρίκιο, παρευρέθηκε σε Θεία Λειτουργία μαζί με τον Μοχούρ και τον Ακούτις, ο οποίος συνομίλησε εκτενώς μαζί της, και εκείνη επίσης ζήτησε να βαπτιστεί.

Ο Ακούτις έδειχνε ενδιαφέρον για τις ζωές των αγίων, ειδικά του Φραγκίσκου της Ασίζης, του Αντώνιου της Παδούης, τους Φρανσίσκο και Ζασίντα Μάρτο, του Δομίνικου Σάβιο, του Ταρσίζιου, της Μπερναντέτ Σουμπιρού και της Μαρίας Μαγδαληνής ντε Πάτζι. Λέγεται ότι προσευχόταν συχνά στον φύλακα άγγελό του και είχε ιδιαίτερη αφοσίωση στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Όταν ο Ακούτις ήταν 12 ετών, έγινε κατηχητής στην ενορία του, Σάντα Μαρία Σεγκρέτα. Εκείνη την περίοδο, η ιταλική κατηχητική δομή βασιζόταν συχνά σε νεαρούς ομαδάρχες των νεανικών ομάδων — παρά σε ενήλικες — για να παρέχουν κατήχηση στους συνομηλίκους τους. Ο εφημέριος του Ακούτις είπε για εκείνον:«Ο Κάρλο ήταν ένας νέος με εξαιρετική διαφάνεια. Ήθελε πραγματικά να προοδεύει στην αγάπη προς τους γονείς του, τον Θεό, τους συμμαθητές του και εκείνους που τον αγαπούσαν λιγότερο. Ήθελε να προσπαθεί στη μελέτη του, τόσο στο κατηχητικό όσο και στο σχολείο και στην πληροφορική.

 Ενασχόληση με υπολογιστές και τεχνολογία 
Όταν ο Ακούτις ήταν 14 ετών, ο εφημέριος της ενορίας του τού ζήτησε να δημιουργήσει μια ιστοσελίδα για την ενορία Σάντα Μαρία Σεγκρέτα στο Μιλάνο. Μετά από αυτό, ένας ιερέας στο λύκειό του τού ζήτησε να δημιουργήσει μια ιστοσελίδα για την προώθηση του εθελοντισμού. Για αυτή τη δουλειά, κέρδισε έναν εθνικό διαγωνισμό που ονομαζόταν Sarai volontario («Θα είσαι εθελοντής»).

Ο Ακούτις δημιούργησε μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στην καταλογογράφηση κάθε αναφερθέντος θαύματος της Ευχαριστίας στον κόσμο και στη διατήρηση μιας λίστας των εμφανίσεων της Παναγίας που έχουν αναγνωριστεί από την Καθολική Εκκλησία. Ο Ακούτις εγκαινίασε την ιστοσελίδα το 2004 και εργάστηκε πάνω σε αυτήν για δυόμισι χρόνια, εμπλέκοντας ολόκληρη την οικογένειά του στο έργο. Η επίσημη παρουσίασή της έγινε στις 4 Οκτωβρίου 2006, εορτή του Αγίου Φραγκίσκου, λίγες μόνο ημέρες πριν από τον θάνατό του.

Επειδή βρισκόταν στο νοσοκομείο, ο Ακούτις δεν μπόρεσε να παρευρεθεί στα εγκαίνια της έκθεσής του στην εκκλησία Σαν Κάρλο Μπορομέο της Ρώμης. Η έκθεση παρουσιάστηκε επίσης στο λύκειό του, το Ινστιτούτο Λέων ΙΓ΄. Απεικονίσεις του Ακούτις συχνά τον δείχνουν με φορητό υπολογιστή, ως σύμβολο της μεθόδου που χρησημοποίησε για να ευαγγελίσει.

 Ασθένεια και θάνατος 
Το 2006 ο Ακούτις είπε στη μητέρα και τη γιαγιά του ότι σκόπευε να γίνει ιερέας.

Γύρω στην 1η Οκτωβρίου 2006, ο Ακούτις εμφάνισε φλεγμονή στον λαιμό. Οι γονείς του τον πήγαν σε γιατρό, ο οποίος διέγνωσε παρωτίτιδα και αφυδάτωση — διάγνωση που επιβεβαίωσε και δεύτερος γιατρός που ήταν φίλος της οικογένειας. Λίγες μέρες αργότερα ο πόνος του Ακούτις επιδεινώθηκε και παρουσίασε αίμα στα ούρα. Την Κυριακή 8 Οκτωβρίου ήταν πολύ αδύναμος για να σηκωθεί από το κρεβάτι για να παρακολουθήσει τη Θεία Λειτουργία. Ο Ακούτις μεταφέρθηκε σε κλινική ειδικευμένη σε αιματολογικές παθήσεις, όπου διαγνώστηκε με οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία. Του δόθηκαν ελάχιστες πιθανότητες ανάρρωσης. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στην εντατική και συνδέθηκε με αναπνευστήρα. Μετά από μια άυπνη νύχτα, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Σαν Τζεράρντο, βόρεια του Μιλάνου — ένα από τα τρία νοσοκομεία στην Ιταλία που μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την κατάστασή του.

Το προσωπικό κάλεσε τον καπελάνο του νοσοκομείου για να του χορηγήσει το Ευχέλαιο. Όταν μια νοσοκόμα μπήκε για να τον φροντίσει, ο Ακούτις τής ζήτησε να μη ξυπνήσει τους γονείς του, επειδή ήταν ήδη πολύ κουρασμένοι και δεν ήθελε να τους ανησυχήσει περισσότερο. Ο Ακούτις πρόσφερε τα βάσανά του τόσο για τον πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ όσο και για την Καθολική Εκκλησία, λέγοντας: «Προσφέρω στον Κύριο τα βάσανα που θα χρειαστεί να υπομείνω για τον Πάπα και για την Εκκλησία.» Οι γιατροί που τον φρόντιζαν τον ρώτησαν αν πονούσε πολύ, και εκείνος τους απάντησε: «Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν πολύ περισσότερο από εμένα.» Τα τελευταία λόγια που είπε στην μητέρα του ήταν:Ο Ακούτις έπεσε σε κώμα και μεταφέρθηκε στην εντατική για θεραπεία μέσω καθαρισμού του αίματος. Μετά από εγκεφαλική αιμορραγία, κηρύχθηκε εγκεφαλικά νεκρός στις 11 Οκτωβρίου. Επισήμως ανακοινώθηκε ο θάνατός του την επόμενη ημέρα, 12 Οκτωβρίου 2006, στις 6:45 μ.μ. Ήταν 15 ετών.

 Κηδεία και ενταφιασμός 
Οι γονείς του μετέφεραν τη σορό του στο σπίτι, όπου τέθηκε σε προσκύνηση, και για τέσσερις ημέρες άνθρωποι έρχονταν για να αποτίσουν φόρο τιμής. Ένας μεγάλος αριθμός αγνώστων παρευρέθηκε στην κηδεία του, μεταξύ των οποίων και νέοι που είχαν εγκαταλείψει την Εκκλησία, καθώς και εκείνοι που επέστρεψαν για ένα μνημόσυνο τρεις μήνες αργότερα.

Ήταν τελευταία επιθυμία του Ακούτις να ταφεί στην Ασίζη. Στις 6 Απριλίου 2019, το σώμα του μεταφέρθηκε στην Σάντα Μαρία Ματζόρε στην Ασίζη και τέθηκε σε προσκύνηση στον τόπο της τελικής του ανάπαυσης. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, η πομπή έκανε στάση στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ρουφίνου, όπου η χορωδία της επισκοπής έψαλε το Non io, ma Dio («Όχι εγώ, αλλά ο Θεός»), ύμνο που συντέθηκε ειδικά για την περίσταση από τον Μάρκο Μαμμόλι.

Αν και το σώμα του Ακούτις φαίνεται άφθαρτο πίσω από το γυάλινο φέρετρο, στην πραγματικότητα είναι καλυμμένο με κέρινο περίβλημα διαμορφωμένο ώστε να μοιάζει με την τελική του εμφάνιση — μια συνηθισμένη πρακτική παρουσίασης σωμάτων αγίων, ώστε οι προσκυνητές να μπορούν να δουν πώς έμοιαζε το άτομο λίγο μετά τον θάνατό του. Updated 3 February 2025.

Ο πρύτανης της Σάντα Μαρία Ματζόρε στην Ασίζη, όπου βρίσκεται ο τάφος του Κάρλο, δήλωσε ότι το σώμα του Ακούτις βρέθηκε «πλήρως ακέραιο», αν και όχι άφθαρτο.

 Κληρονομιά 
Λόγω του ενδιαφέροντός του για τα βιντεοπαιχνίδια, ο Ακούτις έχει περιγραφεί ως ο «πρώτος άγιος gamer». Δημιουργήθηκε μια ιστοσελίδα για την υπόθεση αγιοκατάταξής του. Άλλες ιστοσελίδες δημιουργήθηκαν για εκπαιδευτικούς, νέους, ομάδες προσευχής και για καθεμία από τις τέσσερις εκθέσεις που ενέπνευσε.

Μέρος της δημοτικότητάς του Ακούτις σχετίζεται με το πόσο εύκολα οι νέοι μπορούν να ταυτιστούν μαζί του, κάτι που συμβολίζεται με την κόκκινη πόλο μπλούζα που συχνά απεικονίζεται να φορά.

Στη μνήμη του Ακούτις, οι επίσκοποι Ραφαέλο Μαρτινέλι και Άντζελο Κομάστρι βοήθησαν στη διοργάνωση μιας περιφερειακής φωτογραφικής έκθεσης όλων των τόπων θαυμάτων της Ευχαριστίας. Από τότε, η έκθεση ταξίδεψε σε δεκάδες χώρες σε πέντε ηπείρους. Ο πρόλογος της έντυπης έκδοσης γράφτηκε από τον Καρδινάλιο Άντζελο Κομάστρι και έχει μεταφραστεί σε 18 γλώσσες. Η έκθεση παρουσιάστηκε σε περισσότερους από 10.000 χώρους, συμπεριλαμβανομένων εκκλησιών, κοινοβουλευτικών παλατιών, νεανικών συλλόγων και κέντρων υποδοχής. Η έκθεση παρασχέθηκε επίσης κατά την αγιοκατάταξη των Φρανσίσκο και Ζασίντα Μάρτο στη Φάτιμα της Πορτογαλίας.

 Υπόθεση αγιοκατάταξης 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Assisi_-_Chiesa_di_Santa_Maria_Maggiore_-_2023-09-21_13-24-47_002.jpg|μικρογραφία|Η εκκλησία Σάντα Μαρία Ματζόρε στην Ασίζη, εκεί που τάφηκε ο Άγιος Κάρλος 
Η διαδικασία για την αγιοκατάταξη του Ακούτις ξεκίνησε λίγο μετά τον θάνατό του. Η Εκκλησία στην Ασίζη ήταν ενεργή στην προώθηση του λατρευτικού κύκλου του Ακούτις, την καθολική πρακτική της τιμής ή αφοσίωσης σε έναν άγιο. Ο πάτερ Νίκολα Γκόρι, συγγραφέας του βιβλίου Carlo Acutis: The First Millenial Saint (Κάρλο Ακούτις: Ο Πρώτος Άγιος της Χιλιετίας), υπηρέτησε ως επίσημος υπερασπιστής της υπόθεσης αγιοκατάταξής του. Σε αυτόν τον διπλό ρόλο, ο Γκόρι ήταν υπεύθυνος για την προώθηση της υπόθεσης στο Βατικανό και τη συγκέντρωση των απαραίτητων εγγράφων.

 Έναρξη της διαδικασίας 
Στις 12 Οκτωβρίου 2012, την έκτη επέτειο του θανάτου του, η Αρχιεπισκοπή Μιλάνου άνοιξε την υπόθεση αγιοκατάταξής του. Η έναρξη της επισκοπικής έρευνας πραγματοποιήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2013, με τον Καρδινάλιο Άντζελο Σκόλα να εγκαινιάζει τη διαδικασία. Ο Σκόλα δήλωσε ότι ο Ακούτις δεν προοριζόταν να γίνει «σταρ του κινηματογράφου, αλλά αστέρι στον Ουρανό» και ότι ήταν «ένα νέο θησαυρό στην Αμβροσιανή Εκκλησία».

Στις 13 Μαΐου 2013, η Επιτροπή για τις Υποθέσεις των Αγίων εξέδωσε nihil obstat,  δηλώνοντας ότι δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο για να προχωρήσει η διαδικασία. Στη συνέχεια, δόθηκε στον Ακούτις ο τίτλος Υπηρέτης του Θεού, το πρώτο στάδιο στην πορεία προς την αγιοσύνη. Το Επισκοπικό Συνέδριο της Λομβαρδίας ενέκρινε το αίτημα για την επίσημη διαδικασία αγιοκατάταξης το 2013. Ο Πάπας Φραγκίσκος επιβεβαίωσε τη ζωή του ως μια ζωή ηρωϊκής αρετής στις 5 Ιουλίου 2018, ανακηρύσσοντάς τον Εντίμο.

 Οσιοποίηση 
Στις 14 Νοεμβρίου 2019, το Ιατρικό Συμβούλιο του Βατικανού της Επιτροπής για τις Υποθέσεις των Αγίων εξέφρασε θετική γνώμη για ένα θαύμα στη Βραζιλία που αποδόθηκε στη μεσολάβηση του Ακούτις. Το 2020, η Καθολική Εκκλησία αναγνώρισε τη θεραπεία ενός παιδιού από παγκρεατική ασθένεια ως θαύμα αποδιδόμενο στον Ακούτις.

Την επέτειο του θανάτου του Ακούτις, η Λουτσιάνα Βιάννα πήγε στη Θεία Λειτουργία με τον γιο της, Ματθέους, που είχε συγγενές ελάττωμα του παγκρέατος και δυσκολευόταν να φάει. Πριν, είχε προσευχηθεί για εννέα μέρες ζητώντας τη μεσολάβηση του Ακούτις. Κατά τη διάρκεια της προσευχητικής τελετής μετά τη Θεία Λειτουργία, ο Ματθείος φίλησε το λείψανο του Ακούτις και ζήτησε να μην «κάνει εμετό τόσο πολύ». Αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία, είπε στη μητέρα του ότι ένιωθε θεραπευμένος και ζήτησε στερεά τροφή. Μέχρι τότε ακολουθούσε πλήρως υγρή δίαιτα. Οι γιατροί του επιβεβαίωσαν στη συνέχεια ότι το πάγκρεας του φαινόταν φυσιολογικό με υπερηχογράφημα. Αργότερα, η μητέρα του Ακούτις δήλωσε στα ΜΜΕ ότι ο γιος της εμφανίστηκε σε όνειρά της λέγοντάς της ότι θα οσιοποιηθεί και θα αγιοκαταχθεί στο μέλλον. Μετά από λεπτομερή έρευνα, ο Πάπας Φραγκίσκος επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα του θαύματος με διάταγμα στις 21 Φεβρουαρίου 2020, οδηγώντας στην οσιοποίηση του Ακούτις.

Λόγω της πανδημίας COVID-19 στην Ιταλία και της καραντίνας, η τελετή οσιοποίησης αναβλήθηκε για ένα μήνα. Τελικά πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2020 στην Άνω Εκκλησία της Βασιλικής του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, με επικεφαλής τον Καρδινάλιο Αγκωστίνιο Βαλίνι, που εκπροσωπούσε τον Πάπα Φραγκίσκο. Ο υπερασπιστής της υπόθεσης του Ακούτις ήταν ο Νίκολα Γκόρι.

 Αγιοκατάταξη 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Carlo_Acutis_relic_2025.jpg|μικρογραφία|Λείψανο με τρίχες του Κάρλο Ακούτις, προσωρινά εκτεθειμένο στο παρεκκλήσι της Αγίας Αικατερίνης της Αλεξάνδρειας στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στο Λόντι της Ιταλίας.
Στις 23 Μαΐου 2024, ο Πάπας Φραγκίσκος αναγνώρισε ένα δεύτερο θαύμα αποδιδόμενο στη μεσολάβηση του Ακούτις. Το θαύμα σημειώθηκε το 2022, όταν μια γυναίκα από την Κόστα Ρίκα, η Βαλερία Βαλβέρδε, έπεσε από το ποδήλατό της στη Φλωρεντία της Ιταλίας και υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία, με τους γιατρούς να της δίνουν χαμηλές πιθανότητες επιβίωσης. Η μητέρα της, Λιλιάννα, προσευχήθηκε για τη μεσολάβηση του Ακούτις και επισκέφτηκε τον τάφο του. Την ίδια μέρα, η Βαλβέρδε άρχισε ξανά να αναπνέει αυτόνομα και κατάφερε να περπατήσει την επόμενη μέρα, χωρίς καμία ένδειξη της αιμορραγίας.

Στις 1 Ιουλίου 2024, ο Πάπας Φραγκίσκος προήδρευσε σε ένα τακτικό κονκλάβιο καρδιναλίων, το οποίο ενέκρινε την αγιοκατάταξη 15 ατόμων, συμπεριλαμβανομένου του Κάρλο Ακούτις. Στις 20 Νοεμβρίου 2024 ανακοινώθηκε ότι ο Ακούτις θα αγιοποιηθεί κατά τη διάρκεια του Ιουβηλαίου των Εφήβων, που διέρκησε από τις 25 έως 27 Απριλίου 2025, ως μέρος του Ιωβηλαίου του 2025, με την Επισκοπή της Ασίζης να επιβεβαιώνει ότι η τελετή θα λάμβανε χώρα την Κυριακή 27 Απριλίου. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Πάπα Φραγκίσκου στις 21 Απριλίου 2025, Δευτέρα του Πάσχα, το Βατικανό ανακοίνωσε ότι η τελετή έπρεπε να αναβληθεί λόγω της κηδείας του Πάπα και της επακόλουθης συγκλήσεως του κονκλάβιου.

Στις 13 Ιουνίου 2025, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ ανακοίνωσε σε γενικό κονκλάβιο ότι ο Ακούτις θα αγιοποιηθεί μαζί με τον Πιερ Τζόρτζιο Φρασσάτι. Η αγιοκατάταξη πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου στις 7 Σεπτεμβρίου 2025, με προεδρεύοντα τον Πάπα Λέοντα. Οι γονείς και τα αδέλφια του παρευρέθηκαν, και ο μικρότερος αδελφός του, Μικέλε, διάβασε ένα από τα αναγνώσματα κατά τη Θεία Λειτουργία.

 Ιερά προσκυνήματα και λείψανα 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Reliquary_with_the_heart_of_Carlo_Acutis.jpg|μικρογραφία|Λείψανο της καρδιάς του Κάρλο Ακούτις
Από την τελετή της οσιοποίησης στις 10 Οκτωβρίου 2020, τα λείψανα του Ακούτις εκτίθενται μαζί με τον τάφο του στην εκκλησία Σάντα Μαρία Ματζόρε. Το λείψανο της καρδιάς διατηρείται στον καθεδρικό ναό του Αγίου Ρουφίνο στην Ασίζη, στην Αγία Τράπεζα αφιερωμένη στον Όσιο, που εγκαινιάστηκε στις 16 Οκτωβρίου 2022.

Ένα λείψανο που περιέχει μερικές τούφες από τα μαλλιά του εκτίθεται για δημόσια προσκύνηση στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στο Ραμπάτ, στο νησί Γκόζο της Μάλτας. Παρόμοια λείψανα διατηρούνται και εκτίθενται, από τις 11 Σεπτεμβρίου 2023, στο Αλίφε, στο ιερό της Μαντόνα ντέλε Γκράτσιε, και στην ενορία του Αγίου Θώμα Αποστόλου στη Ρώμη, στη συνοικία Infernetto. Ένα λείψανο «ex capillis» εκτίθεται στην ενορία του Αγίου Γενάρου στο Μπενεβέντο από τις 20 Απριλίου 2025.

Η εκκλησία της Παναγίας των Θλίψεων (Our Lady of Dolours) στο Λονδίνο, όπου βαπτίστηκε ο Ακούτις, διαθέτει ένα προσκυνητάρι κοντά στην κολυμβήθρα, που μετατράπηκε από παλιό εξομολογητήριο, όπου φυλάσσεται μια τούφα από τα μαλλιά του σε λειψανοθήκη.

Η Καθολική Εκκλησία έχει καταδικάσει την μη εξουσιοδοτημένη πώληση λειψάνων που φέρεται να ανήκουν στον Ακούτις. Αντικείμενα όπως τούφες μαλλιών φέρεται ότι δημοπρατήθηκαν διαδικτυακά για σημαντικά ποσά, προκαλώντας την παρέμβαση της Επισκοπής της Ασίζης. Οι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι καταδίκασαν την πώληση των λειψάνων και οι Ιταλοί εισαγγελείς ξεκίνησαν έρευνα για το θέμα.

 Δείτε επίσης 
 Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Ιταλοί Ρωμαιοκαθολικοί άγιοι
Κατηγορία:Οσιοποιήσεις από τον Πάπα Φραγκίσκο