Γριμοάλδος του Μπάρι

Ο Γριμοάλδος Αλφερανίτης ήταν πρίγκιπας τού Μπάρι από το 1121 έως το 1132.

Μετά το ξεκίνημα εμφυλίου πολέμου στο Μπάρι, ο Ριζόνε αρχιεπίσκοπος τής πόλης, δολοφονήθηκε (1117), και η Κωνσταντία τής Γαλλίας, πριγκίπισσα του Τάραντο, φυλακίστηκε στο Τζιοβινάτσο (1119) από τον Γριμοάλδο και τον Αλέξανδρο κόμη του Κονβερσάνο. Ο πάπας Κάλλιστος Β' παρενέβη για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση τής πριγκίπισσας Κωνσταντίας το 1120, η οποία αναγνώρισε τον απαγωγέα της στους μεταγενέστερους τίτλους του. Κατά τη διάρκεια αυτής τής σύγκρουσης, ο Γριμοάλδος εξελέγη ηγεμόνας το 1121, σε αντίθεση με τον Γουλιέλμο Β' Ωτβίλ δούκα της Απουλίας, τον νόμιμο επικυρίαρχο τού Μπάρι. Χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον τίτλο dominus ή dominator, όπως στο barensium dominator τον Οκτώβριο του 1121. Τον Ιούνιο του 1123, ένα Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) έμπνευσης μπλε δίπλωμα με χρυσή γραφή τον αποκαλεί Grimoaldus Alferanites gratia Dei et beati Nikolai barensis princeps .

Τον Μάιο του 1122 σύναψε συμμαχία με τη Δημοκρατία τής Βενετίας. Τον Οκτώβριο του 1127 τάχθηκε στο πλευρό τού Ρογήρου Β΄ τής Σικελίας, στη διεκδίκησή του για τη διαδοχή τής Απουλίας. Ωστόσο το 1129 ο Γριμοάλδος, και αρκετοί άλλοι αξιόλογοι βαρόνοι στην Απουλία, εξεγέρθηκαν μετά την παπική έγκριση τού τίτλου τού Ρογήρου Β΄ από τον πάπα Ονώριο Β΄. Με στόλο 60 πλοίων, ο Γεώργιος Αντιοχέας απέκλεισε το λιμάνι τού Μπάρι, και πολιόρκησε τον Γριμοάλδο για μήνες, από την άνοιξη έως τον Αύγουστο, όταν ο πρίγκιπας τελικά ενέδωσε. Παρ' όλα αυτά, ο Γριμοάλδος έλαβε πλήρη χάρη από τον Ρογήρο Β΄ και επικυρώθηκε με τον πριγκιπικό τίτλο, που είχε επιλέξει. Όταν τον επόμενο χρόνο (1130), ο Ρογήρος Β΄ διεκδίκησε τον βασιλικό τίτλο, η λήψη τιμής υψηλότερης από αυτήν τού πρίγκιπα (που είχαν οι ηγεμόνες τής Κάπουα και του Μπάρι) ήταν ένα από τα πολλά κίνητρά του.

Ενωμένος με τον Τανκρέδο τού Κονβερσάνο, έναν παλαιό σύμμαχο και αποστάτη, ο Γριμοάλδος εξεγέρθηκε το 1131, και κατέλαβε το λιμάνι τού Μπρίντιζι τα Χριστούγεννα. Χρειάστηκε μέχρι τον Μάιο τού 1132, μετά από αστρονομικούς οιωνούς και παπικές παροτρύνσεις, για να εγκαταλείψει ο Ρογήρος Β΄ την άνετη Σικελία, για να πάει να αντιμετωπίσει την εξέγερση στην Απουλία. Μία σύντομη πολιορκία έπεισε τους κατοίκους τού Μπάρι να εγκαταλείψουν τον πρίγκιπά τους, και ο Γριμοάλδος και ολόκληρη η οικογένειά του παραδόθηκαν με την παράδοση τής πόλης. Ο έκπτωτος πρίγκιπας μεταφέρθηκε με την οικογένειά του σε φυλακή στη Σικελία, και ο Τανκρέδος συγχωρέθηκε, μόνο υπό τον όρο ότι θα έφευγε κατά τη Σταυροφορία. Ο Γριμοάλδος αντικαταστάθηκε από τον γιο τού Ρογήρου, τον Τανκρέδο.

Σύμφωνα με τον Φάλκο τού Μπενεβέντο, ο Γριμοάλδος ήταν ένας vir mirabilis et bellicosi spiritus και ο Oρντερίκ Βιτάλ τον αποκαλεί liberalem et strenuum virum. Φαίνεται, από τη χρονολόγηση των γεγονότων, ότι ο πρίγκιπας τού Μπάρι που έσωσε τον άγιο Τζιοβάνι ντι Ματέρα από τη φυλακή, και στη συνέχεια απαίτησε από τον άγιο να δώσει μία περιγραφή τής θεολογίας του για να αποδείξει την ορθοδοξία της, ήταν ο Γριμοάλδος. Ήταν γνωστός για τον αυστηρό έλεγχο των δικών του εκκλησιών, και ήταν μεγάλος προστάτης τής εκκλησίας τού Αγίου Νικολάου, η οποία στέγαζε τα λείψανα τού Αγίου Νικολάου, τον οποίο υποστήριζε ως προστάτη άγιο τού Μπάρι, όπως φαίνεται από τον επίσημο τίτλο του.

 Πηγές 
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Οι Νορμανδοί στο Νότο 1016-1130 . Longman: Λονδίνο, 1967.
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194 . Λόνγκμαν: Λονδίνο, 1970.
 Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani . Ρώμη, 2003.

Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία