Ρογήρος ντε Κλερ, 2ος κόμης του Χέρτφορντ

Ο Ρογήρος ντε Κλερ, 2ος κόμης των Χέρτφορντ, 5ος κύριος των Κλερ, Τόνμπριτζ, & Κάρντιγκαν, αγγλ.: Roger de Clare, 2nd Earl of Hertford, 5th lord of Clare, Tonbridge & Cardigan (1116–1173) ήταν ένας ισχυρός Άγγλο-Νορμανδός ευγενής στην Αγγλία τού 12ου αι. Ανέλαβε την κομητεία τού Χέρτφορντ και τής κυριότητας τού Κλερ, τού Τόνμπριτζ & τού Κάρντιγκαν, όταν ο αδελφός του Γκίλμπερτ απεβίωσε χωρίς απογόνους. 

 Ο βίος του 
Ο Ρογήρος ήταν γιος τού Ριχάρδου ΦιτςΓκίλμπερτ ντε Κλερ και τής Αλίκης ντε Ζερνόν. Το 1153 εμφανίζεται μαζί με τον εξάδελφό του, Ριχάρδο Στρόνγκμποου κόμη τού Πέμπροκ, ως ένας από τούς υπογράφοντες τη Συνθήκη τού Γουόλινγκφορντ, στην οποία ο Στέφανος αναγνωρίζει τον Ερρίκο Β΄ των Ανζού ως διάδοχό του.

Ο Ρογήρος βρίσκεται να υπογράφει καταστατικά στο Καντέρμπουρυ και το Ντόβερ το 1156. Την επόμενη χρονιά, σύμφωνα με τον Πάουελ, έλαβε από τον Ερρίκο Β' μία επιχορήγηση για όσες γαίες μπορούσε να κατακτήσει στη Νότια Ουαλία. Αυτό πιθανότατα είναι μόνο μία επέκταση τής δήλωσης των Ουαλικών χρονικών, ότι εκείνη τη χρονιά (π. την 1η Ιουνίου) εισήλθε στο Κάρντιγκαν, και «αποθήκευσε» τα κάστρα τού Χάμφρεϊ, τού Αμπερντίφι, τού Ντινέρ και τού Ρίσταντ. Ο Ρυς απ Γκράφιντ, ο πρίγκιπας τής Νότιας Ουαλίας, φαίνεται να παραπονέθηκε στον Ερρίκο Β' γι' αυτές τις καταπατήσεις, αλλά μη μπορώντας να λάβει αποζημίωση από τον βασιλιά τής Αγγλίας, έστειλε τον ανιψιό του Εϊνίωνα αβ Αναράουντ να επιτεθεί στο Χάμφρεϋ και στα άλλα νορμανδικά φρούρια. Τα «Χρονικά τής Καμβρίας» φαίνεται να αποδίδουν αυτά τα γεγονότα στο έτος 1159, και ο «Brut» προσθέτει, ότι ο πρίγκιπας Ρυς έκαψε όλα τα γαλλικά κάστρα στο Κάρντιγκαν. 

Το 1158 ή το 1160, ο Ρογήρος προήλασε με στρατό προς ανακούφιση τού Κάστρου Καρμάρθεν, το οποίο τότε πολιορκούσε ο Ρυς, και έστησε το στρατόπεδό του στο Ντινβάιλιρ. Μη τολμώντας να επιτεθεί στον Ουαλό πρίγκιπα, ο αγγλικός στρατός πρόσφερε ειρήνη και αποσύρθηκε. Το 1163 ο Ρυς εισέβαλε ξανά στις κατακτήσεις τού Κλερ, ο οποίος, όπως μαθαίνουμε παρεμπιπτόντως, σε κάποια προηγούμενη περίοδο είχε προκαλέσει τη δολοφονία τού Εϊνιον, τού κατακτητή τού Κάστρου Χάμφρεϋ, από οικιακή προδοσία.  Το 1164 βοήθησε με τα Συντάγματα τού Κλάρεντον. Από τη γενναιοδωρία του προς την Εκκλησία και τις πολυάριθμες πράξεις ευσέβειάς του, ο Ρογήρος ονομάστηκε «Καλός Κόμης τού Χέρτφορντ». Ήταν ο ιδρυτής τής μονής Μικρού Μάρκις πριν από το 1163.

Για δεύτερη φορά όλο το Κάρντιγκαν αποσπάστηκε από τα χέρια των Νορμανδών. Τα πράγματα τώρα γίνονταν τόσο απειλητικά, που ο Ερρίκος Β' οδήγησε στρατό στην Ουαλία το 1165, αν και, σύμφωνα με μία Ουαλική αφήγηση, ο Ρυς είχε κάνει ειρήνη με τον βασιλιά το 1164, και μάλιστα τον είχε επισκεφτεί στην Αγγλία. Οι αιτίες που αποδίδονται από το Ουαλικό χρονικό γι' αυτό το νέο ξέσπασμα εχθρότητας, είναι ότι ο Ερρίκος Β΄ δεν τήρησε τις υποσχέσεις του -πιθανώς για αποκατάσταση- και δεύτερον ότι ο Ρογήρος κόμης τού Κλερ, δεχόταν με τιμή τον Βάλτερ, τον δολοφόνο τού ανιψιού τού Ρυς, Εϊνιον. Για τρίτη φορά αποδεικνύεται ότι το Κάρντιγκαν καταλήφθηκε, και τα νορμανδικά κάστρα κάηκαν. Είναι όμως πιθανό τα γεγονότα, που αποδίδονται από τα «Annales Cambræ» στο έτος 1165, να είναι τα ίδια με αυτά που αποδίδονται από το «Brut y Tywysogion» στο 1163. 

Στα χρόνια που μεσολάβησαν ο Ρογήρος βρισκόταν στο εξωτερικό, και βρίσκεται να υπογράφει καταστατικά στο Λε Μαν, πιθανώς γύρω στα Χριστούγεννα τού 1160, και ξανά στη Ρουέν το 1161. Τον Ιούλιο τού 1163 κλήθηκε από τον Τόμας Μπέκετ να αποτίσει φόρο τυποτέλειας στους αρχιεπισκόπους τού Καντέρμπουρυ, υπό την ιδιότητά του ως οικονόμου (stewart), για το κάστρο τού Τόνμπριτζ. Στην άρνησή του, την οποία στήριξε με το σκεπτικό ότι κατείχε το κάστρο τού βασιλιά και όχι τού αρχιεπισκόπου, υποστηρίχθηκε από τον Ερρίκο Β'. William Dugdale, Monasticon Anglicanum Vol. 6, Part III (London: 1849), p. 1698 Τον επόμενο χρόνο ήταν ένας από τούς «αναγνωριστές» των Συνταγμάτων τού Κλάρεντον. Στις αρχές τού 1170 διορίστηκε μέλος μίας ομάδας επιτρόπων για το Κεντ, το Σάρεϋ και άλλες περιοχές τής νότιας Αγγλίας.  Η τελευταία γνωστή υπογραφή του φαίνεται να ανήκει στον Ιούνιο ή τον Ιούλιο τού 1171, και χρονολογείται στο εξωτερικό από το Σεβαγιέ.  Φαίνεται ότι απεβίωσε το 1173, και σίγουρα πριν από τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο τού 1174, όταν ο Ριχάρδος κόμης τού Κλερ, γιος του, πήγε στον βασιλιά στο Νορθάμπτον. 

 Οικογένεια 
Ο Ρογήρος νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη (ή Μωντ) ντε Σαιντ Ιλαρύ, κόρη τού Ιωάννη (ή Ιακώβου) ντε Σαιντ Ιλαρύ και τής Αβελίν, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντ'Ωμπινύ 2ο κόμη τού Άρουντελ. Μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά:
 Mέιμπελ, απεβ. 1204, μ. (περίπου 1175), Nίγκελ ντε Μόουμπρεϋ.
 Ριχάρδος (γενν. π. 1153, Κάστρο Τόνμπριτζ, Κεντ, Αγγλία - 28 Νοεμβρίου 1217), 3ος κόμης τού Χέρτφορντ.
 Ιάκωβος.
 Αβελίνη, απεβ. στις 4 Ιουνίου 1225, παντρεύτηκε [1] (π. το 1204), Γοδεφρείδος Δ΄ ΦιτςΠιερς (ΦιτςΠίτερ) 1ος κόμης τού Έσσεξ .  παντρεύτηκε [2] τον σερ Γουλιέλμο Μάνχενσυ, (γενν. π. 1184), γιος τού Γουόριν ντε Μάνχενσυ και τής Αγνής ΦιτςΤζον.
 Ρογήρος, απεβ. 1241, Middleton, Nόρφολκ, Αγγλία, νυμφεύτηκε την Aλίκη τού Νταμαρτέν-αν-Γκελ.
 Ιωάννης.
 Ερρίκος.
 Ελένη, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Γκρέυ, τρισεγγονό τού Ανσετίλ ντε Γκρέυ, βαρόνου τού Ντόμεσντεϋ.

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Απόδοση 

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ