Βερνάρδος της Σαρτρ

Ο Βερνάρδος της Σαρτρ (, , τέλη 11ου – αρχές 12ου αιώνα μ.Χ.) ήταν Γάλλος νεοπλατωνικός φιλόσοφος και λόγιος.

Το έτος και ο τόπος της γεννήσεώς του είναι άγνωστα. Παλαιότερα πιστευόταν ότι ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Θεοδώρικου της Σαρτρ και ότι καταγόταν από τη Βρετάνη, αλλά η έρευνα κατέδειξε ότι αυτά δεν αληθεύουν.Paul Edward Dutton (επιμ.): The Glosae super Platonem of Bernard of Chartres, Toronto 1991, σσ. 40-42 Καταγράφεται στην Καθεδρική Σχολή της Σαρτρ από το έτος 1115 και ήταν διευθυντής της μέχρι το 1124. Δεν υπάρχει κάποια αναφορά ότι ζούσε μετά το έτος αυτό.

Μαθητές του Βερνάρδου ήταν ο Γουλιέλμος ντε Κονς και ο Γιλβέρτος ντε λα Πορέ. Σύμφωνα με τον Ιωάννη του Σάλσμπουρι ο Βερνάρδος συνέθεσε πραγματεία με τίτλο De expositione Porphyrii, ένα ηθικοπλαστικό ποίημα για την εκπαίδευση και ίσως ένα έργο με το οποίο επεχείρησε να συμφιλιώσει τον Πλάτωνα με τον Αριστοτέλη.Migne: Patrologia Latina, τόμος CXLIX, στήλες 938 και 666 

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Βερνάρδος ο εκ Σάρτρης» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8

Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Σχολαστικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί φιλόσοφοι