Πρέσα Κανάριο

Το Πρέσα Κανάριο (Perro de Presa Canario ή Dogo Canario) είναι μια μεγάλη, δυνατή ράτσα μολοσσοειδών από τις Κανάριους Νήσους, γνωστών για την επιβλητική τους σωματική διάπλαση, το τετράγωνο κεφάλι, και την ήρεμη αλλά γεμάτη αυτοπεποίθηση ιδιοσυγκρασία φύλαξης, γεγονός που τους καθιστά αφοσιωμένους στην οικογένεια αλλά επιφυλακτικούς απέναντι στους ξένους, απαιτώντας έμπειρους ιδιοκτήτες και σημαντική εκπαίδευση και κοινωνικοποίηση. Διαθέτουν ένα κοντό, σκληρό τρίχωμα σε καστανόξανθα, μαύρα ή ραβδωτά χρώματα με μια χαρακτηριστική μαύρη μουσούδα, που επιδεικνύει δύναμη, ευκινησία και υψηλή νοημοσύνη.

 Εκπαίδευση και κοινωνικοποίηση 
Η εκπαίδευση των Πρέσα Κανάριο απαιτεί σταθερή, συνεπή και πρώιμη θετική ενίσχυση για τη διαχείριση της ισχυρής, προστατευτικής και έξυπνης φύσης τους. H κοινωνικοποίηση ξεκινά νωρίς για να μειωθεί η δυσπιστία προς τους ξένους και προς τα άλλα ζώα και χρησιμοποιούνται μέθοδοι βασισμένες σε ανταμοιβές (κεράσματα, έπαινοι) για να διδαχθούν βασική υπακοή (όπως κάτσε, μείνε, έλα). Λόγω της υψηλής θηρευτικής τους ορμής και δύναμης, η καθημερινή εκπαίδευση από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, οι συνεπείς κανόνες και οι αυστηροί τρόποι χρήσης του λουριού είναι απαραίτητα για την ασφάλειά τους.

 Ιστορικά στοιχεία 
μικρογραφία|Πρέσα Κανάριο σε μαύρο χρώμα.
Το Πρέσα Κανάριο δημιουργήθηκε τον 15ο-16ο αιώνα στις Κανάριους Νήσους ως ένα ευέλικτο σκυλί εργασίας για τους αγρότες. Χρησιμοποιούνταν για την εκτροφή βοοειδών, τη φύλαξη περιουσίας και το κυνήγι άγριων ζώων. Αναπτύχθηκε από ιθαγενή σκυλιά Μπαρντίνο Ματζορέρο (Bardino Majorero) και επιμείχθηκε από μολοσσοειδείς ράτσες. Σχεδόν εξαφανίστηκε τη δεκαετία του 1960 πριν επανεμφανιστεί, με την ανασύνθεση της φυλής το 1982 από το Club Español del Presa Canario. Έλαβε επίσημη αναγνώριση από την Real Sociedad Canina de España το 1989 και αργότερα αναγνωρίστηκε από την Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία (FCI) ως Ντόγκο Κανάριο το 2001 (μετονομάστηκε σε Πρέσα Κανάριο το 2018).

 Χαρακτηριστικά 
Φυσικά χαρακτηριστικά (διαστάσεις σε cm)
Η ράτσα χαρακτηρίζεται από τη «μεσομορφική» της διάπλαση, που σημαίνει ότι το σώμα είναι μακρύτερο από το ύψος της.
 Ύψος στο ακρώμιο:
 Αρσενικά: 61 cm έως 66 cm.
 Θηλυκά: 57 cm έως 62 cm.
Σημείωση: Συνήθως επιτρέπεται ανοχή +/- 2 cm για εξαιρετικά δείγματα.
 Μήκος σώματος: Περίπου 91 cm έως 104 cm.
 Μήκος λαιμού: Κοντύτερο από το κεφάλι, συνήθως κατά μέσο όρο μεταξύ 18 cm και 20 cm.
 Αναλογίες: Το μήκος του σώματος είναι περίπου 18% έως 20% μεγαλύτερο από το ύψος στο ακρώμιο.
Γενικά χαρακτηριστικά φυλής
 Βάρος: Τα αρσενικά συνήθως ζυγίζουν 50–65 κιλά, ενώ τα θηλυκά 40–55 κιλά.
 Ιδιοσυγκρασία: Ήρεμοι, προσεκτικοί και εξαιρετικά πιστοί στην οικογένειά τους, αλλά φυσικά καχύποπτοι απέναντι στους ξένους.
 Κεφάλι: Ογκώδες, τετράγωνο και καλυμμένο με παχύ, χαλαρό δέρμα.
 Δύναμη δαγκώματος: Εξαιρετικά ισχυρό, μετρημένο περίπου στα 556 PSI.
 Μοναδικό χαρακτηριστικό: "πόδια γάτας" - στρογγυλά, συμπαγή πόδια που παρέχουν σταθερότητα σε ανώμαλο έδαφος.
 Τρίχωμα: Κοντό και τραχύ χωρίς υποστρώμα. Τα συνηθισμένα χρώματα περιλαμβάνουν διάφορες αποχρώσεις ραβδωτού και φαιού.
αριστερά|μικρογραφία|Ιταλικό Κάνε Κόρσο.αριστερά|μικρογραφία|Αργεντίνικο Ντόγκο Αρτζεντίνο.Συχνά, το Πρέσα Κανάριο συγκρίνεται με το Κάνε Κόρσο και το Ντογκο Αρζτεντίνο, οι οποίες είναι όλες ισχυρές, έξυπνες και προστατευτικές ράτσες φύλακες που απαιτούν έμπειρο χειρισμό. Οι διαφορά τους έγκειται στο μέγεθος και στη χρήση τους. Το Κάνε Κόρσο διαπρέπει ως ένας ευέλικτος, εκπαιδεύσιμος προστάτης, το Νόγκο Αρτζεντίνο είναι ένας αθλητικός, λευκός κυνηγός μεγάλων θηραμάτων και το Πρέσα Κανάριο είναι ένας σκληρός, πιστός και έντονος φύλακας. Ως προς το μέγεθος, το Ντόγκο Αρτζεντίνο είναι το μικρότερο, ακολουθεί το Κάνε Κόρσο, και το Πρέσα Κανάριο είναι το μεγαλύτερο από τα τρία. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Φυλές σκύλων