Λαίδη Αικατερίνη Γκρέυ

Η Αικατερίνη Γκρέυ, κόμισσα του Χέρτφορντ, αγγλ.: Katherine Seymour, Countess of Hertford (25 Αυγούστου 1540 – 26 Ιανουαρίου 1568) ήταν η νεότερη αδελφή της λαίδης Τζέιν Γκρέυ.

Εγγονή της αδελφής του Ερρίκου Η΄, Μαρίας Τυδώρ, αναδείχθηκε ως πιθανή διάδοχος της εξαδέλφης της, Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, προτού προκαλέσει την οργή της βασίλισσας Ελισάβετ όταν παντρεύτηκε κρυφά τον Εδουάρδο Σίμορ 1ο κόμη του Χέρτφορντ. Συνελήφθη, όταν η βασίλισσα ενημερώθηκε για τον μυστικό γάμο τους, και η Αικατερίνη (ως λαίδη Χέρτφορντ) έζησε αιχμάλωτη μέχρι το τέλος της, έχοντας γεννήσει δύο γιους στον Πύργο του Λονδίνου.

 Οικογένεια και διεκδίκηση του θρόνου 
Η λαίδη Αικατερίνη γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1540 στο Μπράντγκεϊτ Χάουζ, κοντά στο Λέστερ, και ήταν η 2η επιζώσα κόρη του Ερρίκου Γκρέυ 1ου δούκα του Σάφολκ, από τον γάμο του με τη λαίδη Φραγκίσκη Μπράντον. Ήταν η νεότερη αδελφή της λαίδης Τζέιν Γκρέυ και η μεγαλύτερη αδελφή της λαίδης Μαρίας Γκρέυ. Οι γονείς της μητέρας της Αικατερίνης Γκρέυ ήταν ο Κάρολος Μπράντον 1ος δούκας του Σάφολκ, και η Μαρία Τυδώρ χήρα βασίλισσα της Γαλλίας, η νεότερη επιζώσα κόρη του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ της Υόρκης.

Μέσω της γιαγιάς τους, οι αδελφές Γκρέυ είχαν στενή διεκδίκηση στη σειρά διαδοχής του αγγλικού θρόνου . Προηγούνταν στη σειρά διαδοχής μόνο τα τρία παιδιά του Ερρίκου Η΄ - ο πρίγκιπας Εδουάρδος (ΣΤ΄), η λαίδη Μαρία (Α΄) και η λαίδη Ελισάβετ (Α΄) - και οι απόγονοι της πριγκίπισσας Μαργαρίτας, της μεγαλύτερης κόρης του Ερρίκου Ζ΄ και βασιλικής σύζυγου της Σκωτίας, μετά το 1542, που εκπροσωπήθηκε από τη Μαρία Α΄ της Σκωτίας. Ωστόσο ο Ερρίκος Η΄ είχε αποκλείσει τη σκωτική βασιλική γραμμή από την αγγλική διαδοχή στη Διαθήκη του, τοποθετώντας τις αδελφές Γκρέυ επόμενες στη σειρά μετά τα δικά του παιδιά.

 Πρώτος γάμος 
μικρογραφία|Ερρίκος Χέρμπερτ 2ος κόμης του Πέμπροκ (1534-1601).
Λίγο καιρό πριν από τον Αύγουστο του 1552, η Αικατερίνη Γκρέυ αρραβωνιάστηκε τον Ερρίκο, λόρδο Χέρμπερτ, κληρονόμο του Γουλιέλμου Χέρμπερτ, 1ου κόμη του Πέμπροκ. Το 1553, καθώς ο Εδουάρδος ΣΤ΄ πέθαινε, ο βασιλιάς και ο πρωθυπουργός του, Ιωάννης Ντάντλεϋ 1ος δούκας του Νορθάμπερλαντ, σχεδίασαν να αποκλείσουν την αδελφή του Εδουάρδου, Μαρία Τυδώρ, από τη διαδοχή υπέρ της μεγαλύτερης αδελφής της Αικατερίνης, Τζέιν. Σύμφωνα με το Πιστοποιητικό Επιστολών της 21ης Ιουνίου 1553, η λαίδη Αικατερίνη επρόκειτο να είναι 2η στη σειρά διαδοχής μετά την αδελφή της και τον άνδρα κληρονόμο της. Η Τζέιν είχε παντρευτεί τον γιο του Νορθάμπερλαντ, λόρδο Γκίλφορντ Ντάντλεϋ, στις 25 Μαΐου 1553.

Την ίδια στιγμή, η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον λόρδο Χέρμπερτ στο Ντάραμ Χάουζ. Μετά τον γάμο, η Αικατερίνη (τώρα λαίδη Χέρμπερτ) πήγε να ζήσει με τον σύζυγό της στο Κάστρο του Μπέιναρντ δίπλα στον Τάμεση. Όταν η άνοδος της Τζέιν στον θρόνο απέτυχε, ο πατέρας του Ερρίκου προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από την οικογένεια Γκρέυ, χωρίζοντας τον γιο του από την Αικατερίνη, και ζητώντας την ακύρωση του γάμου. Αυτό πιθανότατα επιτεύχθηκε στις αρχές του 1554, καθώς η ένωση δεν είχε ολοκληρωθεί. Εν τω μεταξύ, η αδελφή της Τζέιν και ο πατέρας της (ο δούκας του Σάφολκ) είχαν εκτελεστεί τον Φεβρουάριο του 1554, μετά την καταστολή της Εξέγερσης του Γουάιατ.

 Πιθανή βασιλική διάδοχος υπό τη Μαρία Α΄ και την Ελισάβετ Α΄ 
Κατά την πρώτη φάση της βασιλείας της βασίλισσας Μαρίας Α΄, η Αικατερίνη ήταν η ανώτερη κληρονόμος του θρόνου, καθώς η Μαρία ήταν ακόμη ανύπαντρη και η μικρότερη αδελφή της Ελισάβετ θεωρούνταν νόθη.  Υποβιβασμένη όταν η Ελισάβετ ανακηρύχθηκε διάδοχοος, η αξίωση της Αικατερίνης ήρθε ξανά στο προσκήνιο, όταν η βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ ανέβηκε στον θρόνο τον Νοέμβριο του 1558. Κάποια στιγμή η βασίλισσα προφανώς σκεφτόταν την Αικατερίνη ως πιθανή Προτεστάντρια κληρονόμο, με φήμες για πιθανή υιοθεσία, αλλά οποιαδήποτε τέτοια εξέλιξη τερματίστηκε με τον μυστικό γάμο της Αικατερίνης με τον λόρδο Χέρτφορντ. The portrait of her is inscribed with "The La Kathe'/ Graye. / Wyfe of Therle of / Hertford" implying that was how her name was written.

 Δεύτερος γάμος 
μικρογραφία|327x327εσ|Πορτρέτο του Εδουάρδου Σίμορ με λάδι σε πάνελ, αποδιδόμενο στον Χανς Γιούορθ.
Μία από τις φίλες της Αικατερίνης, η λαίδη Ιωάννα Σίμορ, κόρη του Εδουάρδου δούκα του Σόμερσετ, σύστησε τον αδελφό της, Εδουάρδο Σίμορ 1ο κόμη του Χέρτφορντ, στη λαίδη Αικατερίνη Γκρέυ (η οποία έλαβε πάλι τον τίτλο της μετά την ακύρωση του πρώτου γάμου της). Χωρίς βασιλική συναίνεση, οι δυο τους παντρεύτηκαν στα τέλη Δεκεμβρίου 1560 κατά τη διάρκεια μιας μυστικής τελετής στο σπίτι του λόρδου Χέρτφορντ στο Κάνον Ρόου, όπου η λαίδη Ιωάννα Σίμορ ήταν η μόνη μάρτυρας.

Λίγο αργότερα, η βασίλισσα έστειλε τον λόρδο Χέρτφορντ με τον Θωμά Σέσιλ, τον μεγαλύτερο γιο του σερ Γουλιέλμου Σέσιλ, σε μία μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ευρώπη «για τη βελτίωση της εκπαίδευσής τους». Ο κόμης του Χέρτφορντ παρείχε στη σύζυγό του ένα έγγραφο, που σε περίπτωση θανάτου του, θα της επέτρεπε να αποδείξει τον γάμο, και να κληρονομήσει την περιουσία του, αλλά προφανώς η Αικατερίνη έχασε το έγγραφο. Έτσι, μετά το τέλος της λαίδης Ιωάννας Σίμορ από φυματίωση το 1561, η Αικατερίνη δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι είχαν παντρευτεί.

 Φυλάκιση 
Η Αικατερίνη έκρυψε τον γάμο από όλους για μήνες, ακόμη και μετά την εγκυμοσύνη της. Στον 8ο μήνα της εγκυμοσύνης της και καθώς προχωρούσε η διαδικασία με την βασιλική αυλή στο Ίπσουιτς, αποφάσισε να ζητήσει από κάποιον να μεσολαβήσει για εκείνη στη βασίλισσα. Αρχικά, εμπιστεύτηκε την ιστορία της στην Μπες του Χάρντγουικ, η οποία αρνήθηκε να ακούσει την Αικατερίνη, και την επέπληξε που την ενέπλεξε. Στη συνέχεια, η Αικατερίνη πήγε στον κουνιάδο της εκλιπούσας αδελφής της, Ροβέρτο Ντάντλεϋ. Επισκεπτόμενη τον κοιτώνα του στη μέση της νύχτας, εξήγησε το δίλημμά της. Καθώς το δωμάτιο του Ντάντλεϋ συνόρευε με τα δωμάτια της βασίλισσας, φοβόταν ότι μπορεί να τους άκουγαν, ή ότι μπορεί να τον έπιαναν με μια εμφανώς έγκυο γυναίκα στο προσκεφάλι του, και προσπάθησε να ξεφορτωθεί την Αικατερίνη το συντομότερο δυνατό. Την επόμενη ημέρα είπε στην Ελισάβετ όλα όσα γνώριζε για την Αικατερίνη και την εγκυμοσύνη της.
μικρογραφία|266x266εσ|Η λαίδη Αικατερίνη Γκρέυ με τον μεγαλύτερο γιο της Εδουάρδο κύριο Μπόσαμπ.
Η Ελισάβετ εξοργίστηκε που ο εξάδελφός της νυμφεύτηκε χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεσή της. Ο γάμος αναστάτωσε επίσης την αγγλο-σκωτική διπλωματία, καθώς η πιθανότητα ένωσης μεταξύ της Αικατερίνης και του Ιακώβου Χάμιλτον κόμη του Άραν, ενός νεαρού και ασταθούς ευγενή με ισχυρή αξίωση για τον σκωτικό θρόνο, είχε ως εκ τούτου αφαιρεθεί ως επιλογή. Η Ελισάβετ επίσης αποδοκίμασε την επιλογή του συζύγου της, και παρόλο που ήταν ακόμη ανύπαντρη, φοβόταν επίσης ότι η ικανότητα της Αικατερίνης να γεννήσει αρσενικά παιδιά θα μπορούσε ενδεχομένως να διευκολύνει μια εξέγερση υπέρ της Αικατερίνης ως βασίλισσας.  Προς ατυχία της Αικατερίνης, η αξίωσή της στον θρόνο εκείνη την εποχή υποστηρίχθηκε από ένα βιβλίο που έγραψε ο Ιωάννης Χέιλς.

Η Ελισάβετ φυλάκισε την Αικατερίνη στον Πύργο του Λονδίνου, όπου ο Εδουάρδος Σίμορ στάλθηκε να την ακολουθήσει κατά την επιστροφή του στην Αγγλία. Η Μπες του Χάρντγουικ φυλακίστηκε επίσης, καθώς η Ελισάβετ είχε πειστεί ότι ο γάμος ήταν μέρος μιας ευρύτερης συνωμοσίας εναντίον του Στέμματος. Ο σερ Εδουάρδος Γουόρνερ, υποδιοικητής του Πύργου, επέτρεψε μυστικές επισκέψεις μεταξύ της Αικατερίνης και του Εδουάρδου. Ο Γουόρνερ ανέφερε ότι τα έπιπλα του δωματίου της Αικατερίνης, τα οποία προέρχονταν από τη βασιλική ιματιοθήκη στον Πύργο, είχαν υποστεί ζημιές από τον πίθηκο και τα σκυλιά της.  Ενώ ήταν φυλακισμένη στον Πύργο, η Αικατερίνη γέννησε δύο γιους:

 Εδουάρδος (1561–1612).
 Θωμάς (1562/3, Πύργος του Λονδίνου – 8 Αυγούστου 1600).  Βαπτίστηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1563 και νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Όνλεϊ (απεβ. 20 Αυγούστου 1619), κόρη του Εδουάρδου Όνλεϊ, βουλευτή, από το Κέιτσμπι του Νορθάμπτονσιρ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά,   και τάφηκαν στην εκκλησία της Αγίας Μαργαρίτας στο Γουέστμινστερ,  όπου υπάρχει μνημείο με ομοιώματα στη μνήμη τους.

Το 1562 ο γάμος ακυρώθηκε, και οι Σίμορ καταδικάστηκαν ως πόρνοι για «σαρκική συνουσία» από τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι.  Αυτό καθιστούσε τα παιδιά νόθα, και ως εκ τούτου μη επιλέξιμα ως διάδοχοι του θρόνου. Παρ' όλα αυτά, αυτό δεν εμπόδισε την προσπάθειά τους να γίνουν πιθανοί κληρονόμοι του Στέμματος. 

 Τελευταία χρόνια 
Μετά τη γέννηση του 2ου παιδιού της Αικατερίνης το 1563, η εξοργισμένη Ελισάβετ διέταξε τον οριστικό χωρισμό της από τον σύζυγό της και τον μεγαλύτερο γιο της. Η Αικατερίνη μεταφέρθηκε στην φροντίδα του θείου της, σερ Ιωάννη Γκρέυ, στο Πίργκο. Παρέμεινε εκεί μέχρι τον Νοέμβριο του 1564, όταν μεταφέρθηκε στην φροντίδα του σερ Γουλιέλμου Πέτρε. Για δύο χρόνια ήταν υπό την επιμέλειά του και πιθανότατα διέμενε στο Ίνγκεϊτστόουν Χολ. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην φροντίδα του σερ Ιωάννη Γουέντγουορθ (συγγενή της 1ης συζύγου του Πέτρε) στο Γκόσφιλντ Χολ, και μετά από δεκαεπτά μήνες περιορισμού μεταφέρθηκε στο Κόκφιλντ Χολ, στο Γιόξφορντ, στο Σάφολκ. 

Εκεί, η λαίδη Αικατερίνη απεβίωσε 14 ημέρες αργότερα, στις 26 Ιανουαρίου 1568, σε ηλικία 27 ετών, από δηλητηρίαση.   Τάφηκε στο παρεκκλήσιο Κόκφιλντ στην εκκλησία Γιόξφορντ στο Σάφολκ, πριν η σορός της μεταφερθεί στον καθεδρικό του Σόλσμπερυ για να ταφεί δίπλα στον σύζυγό της. 

 Στη δημοφιλή κουλτούρα 
Την Αικατερίνη Γκρέυ υποδύθηκε η Λόρα Κλίψαμ στην ταινία του Τρέβορ Ναν, Lady Jane (1986), και η Ιζαμπέλα Μπράουνσον στη σειρά του Amazon Prime, My Lady Jane (2024).

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Chapman, Hester: Two Tudor Portraits: Henry Howard, Earl of Surrey and Lady Katherine Grey. Jonathan Cape, 1960.
 de Lisle, Leanda: The Sisters Who Would be Queen: The Tragedy of Mary, Katherine & Lady Jane Grey. Ballantine Books, 2009. .
 Farquhar, Michael: A Treasure of Royal Scandals. Penguin Books, 2001. .
 Ives, Eric: Lady Jane Grey: A Tudor Mystery. Wiley-Blackwell, 2009. .
 Haynes, Alan. Sex in Elizabethan England. Sutton Publishing, 1997. .

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ της Katherine Grey, TudorPlace.com. Πρόσβαση στις 23 Νοεμβρίου 2022.

Κατηγορία:Οικογένεια Σίμορ