Ο εφιάλτης ενός εισαγγελέα

Ο εφιάλτης ενός εισαγγελέα ή Πήδα λαγουδάκι () είναι τηλεοπτική ταινία του 1991 παραγωγής της κρατικής τηλεόρασης της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το σενάριο είναι του Ούλριχ Πλέντζντορφ και η σκηνοθεσία του Κρίστιαν Στάινκε.

Η πλοκή διαδραματίζεται την εποχή των αλλαγών στην πρόσφατα επανενωμένη Γερμανία. Άνθρωποι της Στάζι, που κρύφτηκαν μετά την κατάρρευση του σοσιαλιστικού κράτους, εμφανίζονται για να ξεκαθαρίσουν προσωπικά τους λογαριασμούς με τους «προδότες». Όπως ακριβώς και στην εποχή της παντοδυναμίας τους, συλλαμβάνουν ανθρώπους «για να διευκρινιστεί ένα ζήτημα», χωρίς αυτό να ορίζεται συγκεκριμένα, και στήνουν μια δίκη-παρωδία υποβάλλοντας τους κρατούμενους σε ψυχολογικό τρόμο με τις ίδιες δοκιμασμένες παλιές εγκληματικές μεθόδους, όπως μια ειδική μέθοδο βασανιστηρίων που ονομάζεται «Πήδα λαγουδάκι», στην οποία υποβάλλεται και ο πρωταγωνιστής, με σκοπό να τους αναγκάσουν να λογοδοτήσουν και να αυτοενοχοποιθούν για πράξεις και παραλήψεις τους. 

Τα όρια μεταξύ εφιάλτη και πραγματικότητας είναι δυσδιάκριτα. Η ταινία, σε ένα μείγμα αναδρομών στο παρελθόν και προσμονής του αβέβαιου μέλλοντος, παρουσιάζει το άγχος και τους φόβους πολιτών της ΛΔΓ που μετά την επανένωση έπρεπε να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους. 

 Υπόθεση 
Ο πρώην εισαγγελέας της Ανατολικής Γερμανίας Ντάνιελς βάφει τον φράχτη μπροστά από τη μονοκατοικία του στο Βερολίνο. Ένα φορτηγάκι διανομής με λογότυπο δυτικής εταιρείας σταματά και ο οδηγός ρωτάει αν μένει εκεί κάποιος κ. Μπίσοφ, κάτι που εκείνος αρνείται. Η κ. Ντάνιελς, η οποία επιστρέφει από τα ψώνια, επίσης δεν γνωρίζει, αλλά τον στέλνει στο τέλος του δρόμου για να ρωτήσει και το φορτηγάκι φεύγει. Ο άντρας φαίνεται γνωστός στον Ντάνιελς, αλλά δεν θυμάται ποιος είναι. Μέσα στο σπίτι, στο τραπέζι βρίσκεται ένα συμπληρωμένο ερωτηματολόγιο καθώς ο Ντάνιελς πρέπει να υποβάλει αίτηση για να γίνει δεκτός στο δικαστικό σώμα της επανενωμένης Γερμανίας. Έχει απαντήσει στις ερωτήσεις πολύ προσεκτικά, γιατί ένα μέλος της επιτροπής επιλογής είναι ο πρώην συνάδελφός του, ο εισαγγελέας Σιμόνις, τον οποίο ο ίδιος κάποτε καταδίκασε για κλοπή και ο οποίος γνωρίζει καλά το παρελθόν του: ο Ντάνιελς ήταν μέλος του κόμματος, σίγουρα μπλεγμένος στο καταπιεστικό σύστημα, δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό, αλλά δεν έχει τίποτε να κατηγορήσει τον εαυτό του. Μαζί με τη σύζυγό του, εξετάζουν ξανά όλες τις ερωτήσεις. Στη συνέχεια, εκείνη πηγαίνει στην κουζίνα για να ετοιμάσει το δείπνο, ενώ ο Ντάνιελς κάθεται να δει τηλεόραση.
μικρογραφία|Όχημα μεταφοράς κρατουμένων Barkas B1000 που χρησιμοποιούνταν από τη Στάζι. Εκτίθεται στο μνημείο των φυλακών Χόενσενχαουζεν στο Βερολίνο.
Ξαφνικά, εμφανίζεται ένας άντρας, που συστήνεται ως Γκριλ, πρώην ταγματάρχης της Στάζι, ο οποίος πρόκειται να τον οδηγήσει στον Σιμόνις για ακρόαση. Τον βάζει στο φορτηγάκι, αυτό που είχε εμφανιστεί νωρίτερα, και του περνούν χειροπέδες. Ο Ντάνιελς δεν είναι ο μόνος που συλλαμβάνεται. Μια ηθοποιός ανεβαίνει στο βαν μπροστά από ένα θέατρο. Ένας πάστορας μπαίνει οικειοθελώς μπροστά από το Παλιό Δημαρχείο, έχοντας λάβει την υπόσχεση ότι θα έχει ξανά ενορία αν συνεργαστεί, και ένας συγγραφέας συλλαμβάνεται μπροστά από το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ. Οι κρατούμενοι μεταφέρονται σε ένα υπόγειο, όπου ήδη κρατούνται κι άλλοι. Αποδεικνύεται ότι αρκετοί από αυτούς είναι μέλη μιας επιτροπής που διερευνά σοσιαλιστικά εγκλήματα και προσπαθούν να βρουν τους ενόχους για τα βασανιστήρια εκατοντάδων διαδηλωτών στα λεγόμενα «κέντρα κράτησης» κατά τη διάρκεια των ταραχών του Οκτωβρίου του 1989, που οδήγησαν στην πτώση του Τείχους. Ο Ντάνιελς είναι μεταξύ των συλληφθέντων επειδή, ως εισαγγελέας εκείνη την εποχή, αρνήθηκε να εκδώσει εντάλματα σύλληψης εναντίον των ειρηνικών διαδηλωτών, ο μόνος εισαγγελέας που το έκανε, γι' αυτό 53 διαδηλωτές (φερόμενοι ως εγκληματίες) αφέθηκαν ελεύθεροι.

Στο υπόγειο, οι παλιοί αξιωματούχοι της ΛΔΓ έχουν ανασυνταχθεί και διώκουν για άλλη μια φορά τους αντιφρονούντες της εποχής τους. Οι κρατούμενοι  βρίσκονται στοιβαγμένοι σε ένα κλουβί σε ένα μεγάλο δωμάτιο, ακόμη και μια γυναίκα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Όλες οι διαμαρτυρίες αντιμετωπίζονται με σιωπή από τους ένστολους στρατιώτες. Τα μέλη της επιτροπής οδηγούνται σε άλλο χώρο. Ο Ντάνιελς μεταφέρεται σε ένα δωμάτιο όπου ο ταγματάρχης Γκριλ τον ανακρίνει και του ζητά να δικαιολογήσει την άρνησή του, τον Οκτώβριο του 1989, να εκδώσει εντάλματα σύλληψης εναντίον των διαδηλωτών - εχθρών του κράτους. Στη συνέχεια, ο Γκριλ εμφανίζει σε μια οθόνη τα μέλη της επιτροπής που φαίνονται να πυροβολούνται με υποπολυβόλα. Ο Ντάνιελς οδηγείται επίσης στην αίθουσα εκτελέσεων. Ο Γκριλ του βγάζει τα γυαλιά, ρωτάει αν έχει κάτι να πει και του δένει τα μάτια. Τότε, ο Ντάνιελς ανακαλεί όλες τις προηγούμενες δηλώσεις του, παρακαλεί και κλαίει για τη ζωή του. Αναγνωρίζει την ενοχή του, παραδέχεται τη σοβαρή πράξη προδοσίας του και ικετεύει για συγχώρεση. Στη συνέχεια, του λύνουν τα μάτια και βλέπει τα ζωντανά μέλη της επιτροπής να έχουν ακούσει τις ικεσίες του. Ξαφνικά ανακάθεται και βρίσκεται πάλι μπροστά στην τηλεόρασή του.

Καθώς η σύζυγος του Ντάνιελς μπαίνει στο δωμάτιο με το δείπνο, εκείνος της διηγείται την ιστορία που μόλις ονειρεύτηκε. Ξαφνικά, ακούγεται ένα χτύπημα και ο Γκριλ στέκεται στην πόρτα για να παραδώσει μια πρόσκληση από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σιμόνις, ο οποίος περιγράφει τον Ντάνιελς ως ακέραιο άτομο που αναγνώρισε τα σημάδια των καιρών από νωρίς και τον καλεί για συνεργασία. Ανυπομονώντας να συναντηθεί με τον Σιμόνις το συντομότερο δυνατό, ο Ντάνιελς μπαίνει στο γνώριμο φορτηγάκι, ενώ η σύζυγός του τον παρακολουθεί να φεύγει.

 Μετάδοση 
Η ταινία μεταδόθηκε στο βραδινό πρόγραμμα του ARD στις 3 Οκτωβρίου 1991, την ημέρα που τέθηκε σε ισχύ η υπογραφή της συνθήκης επανένωσης των δύο Γερμανιών. 

 Βραβεία 

 1991: Βραβείο Τηλεοπτικού Κινηματογράφου της Γερμανικής Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών για τη σκηνοθεσία και το σενάριο.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία