Πελάγιος Γκαλβάνι

Ο Πελάγιος Γκαλβάνι, ιταλ.: Pelagio Galvani  (π. 1165 – 30 Ιανουαρίου 1230,  Πορτογαλικά: , Λατινικά: Pelagius) ήταν καρδινάλιος από το Λεόν  και νομικός των κανονικών.  Έγινε παπικός απεσταλμένος (legatus) και ηγέτης τής Ε΄ Σταυροφορίας .

Γεννημένος στο Γκιμαράες, τα πρώτα χρόνια τής ζωής του είναι ελάχιστα γνωστά. Υποστηρίζεται επανειλημμένα ότι εντάχθηκε στο Τάγμα τού Αγίου Βενέδικτου, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί.  Ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ τον διόρισε καρδινάλιο-διάκονο τής Σάντα Λουτσία ιν Σεπτιζόλιo γύρω στο 1206.  Αργότερα, προήχθη στον βαθμό τού καρδιναλίου-ιερέα τής Σάντα Τσετσίλια (πιθανώς στις 2 Απριλίου 1211 ) και τελικά επέλεξε την προαστιακή έδρα τού Αλμπάνο την άνοιξη τού 1213. Υπέγραψε τις παπικές βούλες μεταξύ 4 Μαΐου 1207 και 26 Ιανουαρίου 1230. Στάλθηκε σε διπλωματική αποστολή στην Κωνσταντινούπολη το 1213.  Κατά τη διάρκεια αυτής τής διετούς αποστολής, προσπάθησε να κλείσει ορθόδοξες εκκλησίες και να φυλακίσει τον κλήρο, αλλά αυτό προκάλεσε τέτοια εσωτερική αναστάτωση, που ο Ερρίκος τής Φλάνδρας, ο Λατίνος αυτοκράτορας τής Κωνσταντινούπολης, ανέτρεψε τις ενέργειές του, που είχαν προκαλέσει την «τρικυμία που κρατούσε την πόλη τού Κωνσταντίνου υπό τον έλεγχό της», όπως σημείωσε ένας σύγχρονος ιστορικός.  Τρία χρόνια αργότερα εξελέγη Λατίνος Πατριάρχης Αντιόχειας, αλλά η εκλογή του δεν επικυρώθηκε από την Αγία Έδρα. Το 1218 στάλθηκε από τον πάπα Ονώριο Γ΄ για να ηγηθεί της Ε΄ Σταυροφορίας στη Δαμιέτη τής Αιγύπτου, και πήρε μία κακή στρατηγική απόφαση, απορρίπτοντας ευνοϊκές προσφορές ειρήνης που έκανε ο σουλτάνος αλ-Καμίλ. Κατά τη διάρκεια τής απουσίας του, την έδρα τού Αλμπάνο διοικούσε ο Θωμάς τής Κάπουα.

Έγινε κοσμήτορας τού Ιερού Κολλεγίου των Καρδιναλίων κατά την εκλογή σε πάπα τού καρδιναλίου Ουγκολίνο Κόντι, ο οποίος έγινε ο πάπας Γρηγόριος Θ΄, στις 19 Μαρτίου 1227.  Ήταν ένας από τους ηγέτες τού παπικού στρατού το 1229-1230, κατά τη διάρκεια τού Πολέμου των Κλειδιών εναντίον τού Φρειδερίκου Β΄ αυτοκράτορα τής Γερμανίας και βασιλιά τής Σικελίας.  Απεβίωσε στο Μοντεκασίνο και τάφηκε εκεί.

 Αναφορές 
 Ακροπολίτης, Τζορτζ (Ρουθ Μακρίδη, επιμ.). Η Ιστορία . Οξφόρδη: University Press, 2007.
 Τζόζεφ Π. Ντόνοβαν (1950), Ο Πελάγιος και η Πέμπτη Σταυροφορία
 Werner Maleczek (1984), Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Βιέννη
 Miranda, Salvador. "GALVÃO, O.S.B., Paio (ca. 1165-1230)". The Cardinals of the Holy Roman Church. Florida International University. OCLC 53276621.
 Αραλδικά Βατικανά
 Peter Linehan: Η Ισπανική Εκκλησία και ο Παπισμός τον 13ο αιώνα, Κεφ. 12 (Ισπανοί στην Κούρια)

 Σημειώσεις 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Λατινικής Αυτοκρατορίας