Τετσού Γιαμαούτσι

Ο Τέτσου Γιαμαούτσι (山内 テツ, Γιαμαούτσι Τέτσου: 21 Οκτωβρίου 1946 – 4 Δεκεμβρίου 2025) ήταν Ιάπωνας μουσικός. Τη δεκαετία του 1970, ήταν μέλος αρκετών δημοφιλών rock συγκροτημάτων, συμπεριλαμβανομένων των Free, όπου αντικατέστησε τον αρχικό μπασίστα Άντι Φρέιζερ πριν από το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος Heartbreaker και των Faces, όπου αντικατέστησε τον Ρόνι Λέιν και εμφανίζεται στο τελευταίο single του συγκροτήματος, "You Can Make Me Dance, Sing or Anything", ενώ παράλληλα έκανε περιοδείες μαζί τους και έπαιξε στο ζωντανό άλμπουμ Coast to Coast: Overture and Beginners. Ηχογράφησε επίσης διάφορα σόλο άλμπουμ και έκανε εκτεταμένη δουλειά ως μουσικός στούντιο πριν αποσυρθεί από τη μουσική κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Γιαμαούτσι γεννήθηκε ως Γιαμαούτσι Τέτσουο (山内哲夫) στη Φουκουόκα της Ιαπωνίας στις 21 Οκτωβρίου του 1946.

 Καριέρα 
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Γιαμαούτσι έπαιξε με τον Μάικι Κέρτις και το συγκρότημά του, Samurai. Οι Samurai είχαν τον θρυλικό ντράμερ της free jazz Σάμπου Τογιοζούμι που εμφανίστηκε και ηχογράφησε με μεγάλα ονόματα της free jazz όπως οι Πίτερ Μπρότζμαν, Τζον Ζορν, Άντονι Μπράξτον, Τοσινόρι Κόντο, Λέο Σμιθ, τους μουσικούς του Art Ensemble of Chicago, καθώς και τον Τσαρλς Μίνγκους. Οι Samurai περιόδευσαν στην Ευρώπη σε καζίνο, rock χώρους και σε ένα Rock Φεστιβάλ το 1970 στη Ρώμη της Ιταλίας. Οι Samurai πέρασαν λίγο χρόνο ηχογραφώντας κομμάτια για ένα άλμπουμ στα στούντιο Tangerine στο Ντάλστον του Λονδίνου. Τραγούδησε επίσης σε αυτό το άλμπουμ ο μάνατζέρ τους, Μάικ Γουόκερ, που αργότερα έγραψε για την εφημερίδα National Enquirer στις ΗΠΑ. Δύο άλλα μέλη ονομάζονταν Χίρο και Γιούτζεν, και στην φυσαρμόνικα συνεισέφερε ο Γκρέιχαμ Σμιθ. Ο μηχανικός ήχου ήταν ο Τόνι Ρόκλιφ. Αυτή η εμπλοκή τον οδήγησε να εργαστεί ως μουσικός στούντιο τόσο στο Τόκιο όσο και στο Λονδίνο. Στο Λονδίνο, έγινε στενός φίλος με τους Τζίντζερ Μπέικερ και Άλαν Μέριλ.

Το 1972, συνέβαλε στο άλμπουμ Kossoff, Kirke, Tetsu and Rabbit με τον κιθαρίστα των Free, Πολ Κοσσόφ, και τον ντράμερ Σάιμον Κερκ, μαζί με τον κιμπορντίστα Τζον "Rabbit" Μπούντρικ. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στους Free για να συμμετάσχουν στο τελευταίο τους άλμπουμ το 1973, Heartbreaker, αντικαθιστώντας τον Άντι Φρέιζερ.

Τον Αύγουστο του 1973, ο Γιαμαούτσι αντικατέστησε τον Ρόνι Λέιν στους Faces ως μπασίστα, αλλά σύμφωνα με τον πληκτρά των Faces, Ίαν ΜακΛάγκαν, η πρόσληψη του Γιαμαούτσι αποδείχθηκε λάθος επειδή δεν ήταν πραγματικά ο κατάλληλος τύπος μπασίστα για αυτούς και είχε προσληφθεί για να αντικαταστήσει τον Λέιν βιαστικά χωρίς το συγκρότημα να τον έχει κάνει σωστά οντισιόν εκ των προτέρων. Επιπλέον, ο ΜακΛάγκαν δήλωσε ότι ο Γιαμαούτσι υιοθέτησε έναν τρόπο ζωής με το ποτό και τα πάρτι όταν αυτός, ο Ροντ Στιούαρτ, ο Ρόνι Γουντ και ο Κένι Τζόουνς προσπαθούσαν τώρα να ελαχιστοποιήσουν το ποτό και να γίνουν πιο δημιουργικοί. «Κάναμε πραγματικά ένα λάθος με τον Τέτσου», είπε ο ΜακΛάγκαν. «Δεν ήταν δικό του λάθος, αλλά ήταν λάτρης των πάρτι και νόμιζε ότι θα είχε πολλά ποτά και λίγο παίξιμο, ενώ εμείς ψάχναμε για περισσότερη δημιουργία και πολύ λιγότερο ποτό».

Σύμφωνα με τα λεγόμενα Ροντ Στιούαρτ, ο Γιαμαούτσι ήταν «ένας γλυκός Ιάπωνας ο οποίος μετά βίας μιλούσε αγγλικά» και εξαιτίας αυτού του επικοινωνιακού φραγμού, οι συνάδελφοί του συχνά δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς ένιωθε.

Παρά τις όποιες αμφιβολίες που ίσως είχαν ορισμένοι από τους συναδέλφους του σε σχέση με τη συμβατότητά του, ο Γιαμαούτσι παρέμεινε ένα πλήρες μέλος των Faces για πάνω από δύο χρόνια. Εμφανίστηκε σε δύο κυκλοφορίες single, το ζωντανό άλμπουμ του 1974, με τίτλο Coast to Coast: Overture και Beginners και συμμετέχοντας σε μια σειρά από παγκόσμιες περιοδείες σε στάδια — και η σχέση του με το συγκρότημα έληξε μόνο όταν το ίδιο το συγκρότημα διαλύθηκε στα τέλη του 1975.

Μετά την διάλυση των Faces, ο Γιαμαούτσι κατέγραψε ένα σόλο άλμπουμ και συνέχισε να εργάζεται ως στούντιο μουσικός.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Γιαμαούτσι επέστρεψε στην Ιαπωνία και συνέχισε να εργάζεται ως μουσικός στούντιο, να περιοδεύει και να ηχογραφεί με τα δικά του συγκροτήματα και με άλλους καλλιτέχνες. Αποσύρθηκε από τη μουσική βιομηχανία στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Ξαφνικά, τον Σεπτέμβριο του 2023, ο Γιαμαούτσι, σε συνεργασία με τον Ιάπωνα ντράμερ Γιοσιτάκα Σιμάντα, ξανάρχισε τις σκηνικές του δραστηριότητες. Στη συνέχεια, εμφανίστηκαν ζωντανά στο Τόκιο στις 23 Οκτωβρίου του 2023, στις 29 Ιανουαρίου του 2024 και στις 6 Ιουνίου του 2024.

 Προσωπική ζωή και θάνατος 
Κατά την διάρκεια της συνταξιοδότησής του, ο Γιαμαούτσι μετακόμισε στην επαρχία με την οικογένειά του για να ζήσει μια ήσυχη ζωή. Σύμφωνα με τον φίλο του, Άλαν Μέριλ, ο Γιαμαούτσι αρνήθηκε να μιλήσει σε κανένα μέλος του Τύπου, ζώντας έναν «ταπεινό και πολύ θρησκευόμενο» τρόπο ζωής και θεωρώντας το «νεανικό και μάταιο» για άτομα της ηλικίας του να εξακολουθούν να παίζουν rock and roll. Αρνήθηκε οποιαδήποτε συμμετοχή οποιουδήποτε είδους σε οτιδήποτε είχε να κάνει με την επανένωση των Faces.

Ο Γιαμαούτσι πέθανε στις 4 Δεκεμβρίου του 2025, σε ηλικία 79 ετών.

 Δισκογραφία 

 Σόλο 

 Tetsu (1972)
 Kikyou (1976)
 Dare Devil (1992) με τους Πίτερ Μπρότζμαν, Σότζι Χάνο, Χαρούχικο Γκότσου
 Friends (1998), με τους Χιρόσι Σεγκάουα, Κεν Ναρίτα
 Tetsu & The Good Times Roll Band Live (2009). Ηχογραφήθηκε το 1976

 με τους Samurai 

 Samurai (1970)
 Kappa (1971)

 με τους Kossoff, Kirke, Tetsu and Rabbit 

 Kossoff Kirke Tetsu Rabbit (1972)

 με τους Free 

 Heartbreaker (1973)

 με τους Faces 

 Pool Hall Richard / I Wish It Would Rain (single, 1973) η ζωντανή b-side αυτού του single σηματοδοτεί την πρώτη ηχογραφημένη εμφάνιση του Γιαμαούτσι με το συγκρότημα.
 Coast to Coast: Overture and Beginners (ζωντανό άλμπουμ, 1974)
 You Can Make Me Dance, Sing or Anything (single, 1974)
 Five Guys Walk into a Bar... (box set, 2004) Εμφανίζεται σε πολλά ακυκλοφόρητα κομμάτια σε ζωντανές και στούντιο εμφανίσεις από το 1973-75 σε αυτή τη συλλογή.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 




Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κατηγορία:Articles with hCards
Κατηγορία:Ιάπωνες μουσικοί