Μάρλεν Χάουσχοφερ

Η Μάρλεν Χάουσχοφερ () (γεννημένη ως Μαρί Ελέν Φράουεντορφερ, 11 Απριλίου 1920 - 21 Μαρτίου 1970) ήταν Αυστριακή συγγραφέας. Στα έργα της διερευνά θέματα μοναξιάς, απομόνωσης και κοινωνικών περιορισμών καθώς και τον ρόλο των γυναικών στην ανδροκρατούμενη κοινωνία.

Επηρεασμένη από φεμινίστριες συγγραφείς όπως η Σιμόν ντε Μπωβουάρ, έγραψε μια σειρά από έργα με φεμινιστικές και υπαρξιστικές προεκτάσεις που περιλαμβάνουν μυθιστορήματα, διηγήματα, ραδιοφωνικά θεατρικά έργα και παιδικά βιβλία, συχνά με αυτοβιογραφικά στοιχεία από την παιδική της ηλικία και την οικογενειακή της ζωή. Το πιο γνωστό έργο της είναι το φεμινιστικό μυθιστόρημα φαντασίας Ο τοίχος.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Η Μαρί Ελέν Φράουεντορφερ γεννήθηκε το 1920 στο Φράουενσταϊν, στον δήμο Μολν στην Άνω Αυστρία και ήταν κόρη δασοφύλακα. Φοίτησε σε καθολικό οικοτροφείο στο Λιντς και από το 1940 σπούδασε γερμανική φιλολογία στη Βιέννη και από το 1943 στο Γκρατς αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της λόγω των συνθηκών του πολέμου. Μετά τα φοιτητικά της χρόνια εγκαταστάθηκε στο Στάιρ.

Το 1941, παντρεύτηκε τον οδοντίατρο Μάνφρεντ Χάουσοφερ, ήδη έγκυος από άλλη σχέση της, με τον οποίο απέκτησαν έναν γιο. Χώρισαν το 1950, αλλά ξαναπαντρεύτηκαν το 1958. Με το επώνυμο του συζύγου της από το 1946, άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα σε περιοδικά παράλληλα με την εργασία της στο οδοντιατρείο του συζύγου και την ανατροφή των δύο παιδιών.   

Τον Μάρτιο 1970, η συγγραφέας, η οποία έπασχε από καρκίνο των οστών, πέθανε στη Βιέννη μετά από χειρουργική επέμβαση, τρεις εβδομάδες πριν από τα 50ά της γενέθλια. 

 Λογοτεχνικό έργο 
Η Χαουσόφερ ξεκίνησε την συγγραφική της καριέρα το 1946, δημοσιεύοντας διηγήματα σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1952, δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο, Το πέμπτο έτος, το οποίο περιγράφει έναν χρόνο από την ανατροφή παιδιού και της χάρισε το Αυστριακό Βραβείο για την Προώθηση της Λογοτεχνίας το 1953. Στη συνέχεια δημοσίευσε το πρώτο της μυθιστόρημα, Μια χούφτα ζωή, το 1955, στο οποίο η ηρωίδα υποκρίνεται τον θάνατό της για να ξεφύγει από έναν δυστυχισμένο γάμο και τη μητρότητα. Το 1956, κέρδισε το Βραβείο Τέοντορ Κέρνερ για τη συμβολή της στην τέχνη και τον πολιτισμό. Το 1957 εκδόθηκε Η πόρτα στην ταπετσαρία, που αναφέρεται στην αποτυχημένη σχέση μιας εσωστρεφούς, ευαίσθητης γυναίκας με τον επαγγελματικά επιτυχημένο και άπιστο σύζυγό της. Το μυθιστόρημα είναι μια πρώτη προσέγγιση των θεμάτων της μοναξιάς και της απομόνωσης της γυναίκας, καθώς και της λαχτάρας για απελευθέρωση από τις κοινωνικές συμβάσεις. Το 1958, εκδόθηκε η νουβέλα της Σκοτώνοντας τη Στέλλα. 
μικρογραφία|Το σπίτι όπου μεγάλωσε η Μάρλεν Χάουσχοφερ στο Φράουενσταϊν στην Άνω Αυστρία
Το πιο γνωστό της έργο είναι το δυστοπικό μυθιστόρημα Ο τοίχος (1963) στο οποίο μια γυναίκα που κάνει διακοπές στις Αυστριακές Άλπεις ξυπνάει και βρίσκεται περικυκλωμένη από έναν αόρατο, αδιαπέραστο τοίχο που τη χωρίζει από την υπόλοιπη ανθρωπότητα, αναγκάζοντάς την να επιβιώσει μόνη της στην άγρια ​​φύση. Ανατυπώθηκε πολλές φορές, μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες και διασκευάστηκε σε ταινία, η κινηματογραφική μεταφορά κέρδισε πολλά βραβεία. 

Η αυτοβιογραφική της αφήγηση στο παιδικό μυθιστόρημα Ο Παράδεισος που δεν τελειώνει ποτέ, εκδόθηκε το 1966. Η συνολική της προσφορά στην αυστριακή λογοτεχνία, καθώς και η τελευταία της συλλογή διηγημάτων, Τρομερή πίστη, της χάρισε το Αυστριακό Βραβείο για την Προώθηση της Λογοτεχνίας για δεύτερη φορά το 1968. Το τελευταίο της μυθιστόρημα, Η σοφίτα, (1969), ασκεί κριτική στην καταπίεση των γυναικών στον γάμο.

Στην παιδική λογοτεχνία συνέβαλε με μια σειρά συναρπαστικών ιστοριών με έμφαση στις ανάλαφρες περιπέτειες, το οικογενειακό περιβάλλον και τον δεσμό μεταξύ παιδιών και ζώων, συχνά αντλώντας έμπνευση από την αγροτική της ανατροφή στην Άνω Αυστρία.

Μετά από μια δεκαετία λήθης, το φεμινιστικό κίνημα και οι σπουδές γυναικείας λογοτεχνίας αναγνώρισαν τη σημασία του έργου της Χαουσόφερ, το οποίο επανειλημμένα ασχολήθηκε με τον ρόλο των γυναικών στην ανδροκρατούμενη κοινωνία. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, τα βιβλία της επανεκδόθηκαν και μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. 

Τα έργα της επηρέασαν συγγραφείς όπως η βραβευμένη με Νόμπελ Ελφρίντε Γέλενικ, η οποία της αφιέρωσε το έργο της Πριγκίπισσες.  

Στο Στάιρ, όπου η συγγραφέας έζησε σημαντικό μέρος της ζωής της και όπου είναι θαμμένη, καθιερώθηκε ένα λογοτεχνικό βραβείο στο όνομά της που απονέμεται κάθε δύο χρόνια. 

 Έργα (επιλογή) 

 Μυθιστορήματα 

 Eine Handvoll Leben (1955). Μια χούφτα ζωή
 Die Tapetentür (1957). Η πόρτα στην ταπετσαρία
 Die Wand (1963). Ο τοίχος, μτφρ. Ξενοφών Αρμυρός, εκδ. Κέδρος 
 Himmel, der nirgendwo endet (1966). Ο Παράδεισος που δεν τελειώνει ποτέ
 Die Mansarde (1969). Η σοφίτα 

 Νουβέλες και συλλογές διηγημάτων 

 Das fünfte Jahr. (1952) Το πέμπτο έτος
 Die Vergißmeinnichtquelle (1956) 
 Wir toten Stella (1958) Σκοτώνοντας τη Στέλλα
 Lebenslänglich (1966) Ισόβια κάθειρξη
 Schreckliche Treue (1968) Τρομερή πίστη
 Die Frau mit den interessanten Träumen (1990) Η γυναίκα με τα ενδιαφέροντα όνειρα. Διηγήματα.  

 Παιδικά βιβλία 

 Bartls Abenteuer (1964) Οι περιπέτειες του Μπαρτλ
 Brav sein ist schwer (1965) Το να είσαι καλός είναι δύσκολο
 Müssen Tiere draußen bleiben? (1967) Τα ζώα πρέπει να μένουν έξω;
 Schlimm sein ist auch kein Vergnügen (1970). Το να είσαι κακός δεν είναι καν διασκεδαστικό
 Der gute Bruder Ulrich (2020) Ο καλός αδελφός Ούλριχ. Τριλογία παραμυθιών
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αυστριακοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Αυστριακοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Κατηγορία:Φεμινιστική Επιστημονική Φαντασία
Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς