Φριντερίκε Μάιρεκερ

Η Φριντερίκε Μάιρεκερ () (20 Δεκεμβρίου 1924 - 4 Ιουνίου 2021) ήταν Αυστριακή ποιήτρια και συγγραφέας. Από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τον θάνατό της, δημοσίευσε περισσότερα από 80 βιβλία, ποίηση, πεζογραφία, παιδικά βιβλία, θεατρικά κείμενα και ραδιοφωνικά θεατρικά έργα, και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς της γενιάς της στον γερμανόφωνο κόσμο.

Το έργο της, εμπνευσμένο από την τέχνη, τη μουσική, τη λογοτεχνία, την καθημερινή ζωή και τις σκηνές και τους ήχους της Βιέννης, σύμφωνα με τους New York Times ήταν «καινοτόμο και αξιοποιεί το φανταστικό δυναμικό της γλώσσας για να αποτυπώσει τις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, της φύσης, του έρωτα και της θλίψης».

 Βιογραφικά στοιχεία 
Η Φριντερίκε Μάιρεκερ γεννήθηκε το 1924 στη Βιέννη και ήταν κόρη δασκάλου. Μέχρι την ηλικία των 10 ετών, περνούσε τις καλοκαιρινές διακοπές στο αγρόκτημα των παππούδων της στο χωριό Ντάιντσεντορφ στην Κάτω Αυστρία, που συχνά ανέφερε ως «Κήπο της Εδέμ» και έναυσμα για τη δημιουργική της γραφή. Το 1941, άρχισε μια διετή εμπορική μαθητεία. Το 1942, κατά τον Β' ΠΠ, επιστρατεύτηκε για υπηρεσία στη Λουφτβάφε, όπου εργάστηκε ως γραμματέας και τα βράδια παρακολουθούσε μαθήματα αγγλικών σε ιδιωτικό σχολείο. Από το 1946 έως το 1969, εργάστηκε σαν καθηγήτρια αγγλικών σε δημόσια σχολεία στη Βιέννη παράλληλα με τη λογοτεχνική της καριέρα. 

Άρχισε να γράφει ποίηση σε ηλικία 15 ετών. Τα πρώτα της ποιήματα δημοσιεύθηκαν το 1946 στο περιοδικό Plan στο οποίο δημοσίευαν ποιητές όπως ο Πάουλ Τσέλαν και επεδίωκε να συνδέσει νέους Αυστριακούς συγγραφείς με την ιστορική πρωτοπορία και τη μοντερνιστική λογοτεχνία, ιδιαίτερα τους Γάλλους σουρεαλιστές. Λίγα χρόνια αργότερα ποίησή της δημοσιεύτηκε από τον διάσημο κριτικό λογοτεχνίας Χανς Βάιγκελ. Συνεργάστηκε με την Ομάδα της Βιέννης, μια ομάδα σουρεαλιστών και εξπρεσιονιστών Αυστριακών συγγραφέων. Το πρώτο της βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων με τίτλο Φλυαρίες. Ένα μπερδεμένο βιβλίο (Larifari – Ein konfuses Buch), κυκλοφόρησε το 1956. Παρέμεινε η μοναδική της έκδοση για δέκα χρόνια, αλλά στη συνέχεια η ποιητική συλλογή Θάνατος από Μούσες (Tod durch Musen) σηματοδότησε την ανακάλυψη και την αναγνώρισή της ως «κορυφαία λυρική φωνή της γενιάς της».  Ακολούθησαν πολλές ακόμη συλλογές, που εκδόθηκαν από το 1979 από τον εκδοτικό οίκο Suhrkamp Verlag. 

Η Μάιρεκερ αναγνωρίζεται ως μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες Αυστριακές ποιήτριες. Επίσης, σημείωσε επιτυχία με διηγήματα και ραδιοφωνικά της έργα, τέσσερα από τα οποία έγραψε μαζί με τον σύντροφό της Ερνστ Γιαντλ. Παρόλο που διέφεραν σημαντικά στην ποιητική τους προσέγγιση, μοιράζονταν το πάθος για τη συγγραφή. Ήταν ζευγάρι από το 1954 μέχρι το 2000 αλλά δεν έζησαν στο ίδιο σπίτι ούτε απέκτησαν παιδιά. Μετά τον θάνατο του Γιαντλ, ήταν τόσο καταβεβλημένη από τη θλίψη που αρχικά δεν μπορούσε να γράψει. Τελικά, έγραψε το Ρέκβιεμ για τον Ερνστ Γιαντλ σε «φρενήρη γλώσσα», προσπαθώντας να εφεύρει το κατάλληλο ιδίωμα για τη θλίψη. Συνέχισε να γράφει μέχρι και τα 90 χρόνια της. 

Το πεζογραφικό έργο της συχνά περιγράφεται ως αυτομυθοπλαστικό. Οι αφηγητές συνήθως αφηγούνται καθημερινά γεγονότα, εισάγοντας αυτοβιογραφικά στοιχεία, όπως αναφορές σε παιδικές αναμνήσεις και αισθηματικές σχέσεις, αποσπάσματα από ιδιωτικές συνομιλίες, επιστολές και ημερολογιακές καταχωρίσεις. Περιέγραψε την εργασιακή της διαδικασία: «Ζω μέσα σε εικόνες. Βλέπω τα πάντα μέσα σε εικόνες, ολόκληρο το παρελθόν μου, οι αναμνήσεις είναι εικόνες. Μετασχηματίζω τις εικόνες σε γλώσσα, σκαρφαλώνω και περπατάω μέσα τους μέχρι να γίνουν γλώσσα». 
μικρογραφία|Η Μάιρεκερ και ο  Ερνστ Γιαντλ σε κοινή εμφάνιση στη Βιέννη το 1974
Μερικές φορές συμπεριλάμβανε σχέδια στα βιβλία της και παρουσίαζε σε εκθέσεις. Εμπνεύστηκε επίσης από τη μουσική και τη λογοτεχνία του Σάμιουελ Μπέκετ και κυρίως του Φρίντριχ Χέλντερλιν, περιγράφοντας την ποίησή του σαν ένα είδος ναρκωτικού που έπαιρνε πριν γράψει. Τα μοντάζ της βασίζονται επίσης σε παρατηρήσεις της καθημερινής ζωής, αλληλογραφία και εφημερίδες. Δημιούργησε κείμενα, που συχνά περιγράφονται ως «μαγικά», γεμάτα πάθος, φαντασιώσεις και ονειροπολήσεις. 

Τα ποιήματά της δείχνουν την επιρροή του μοντερνισμού και της τεχνικής ασαμπλάζ που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη και την οπτική ποίηση και έχουν συγκριθεί με γλωσσικά κολάζ, μυστικιστικά ή παραισθησιακά μοντάζ γλώσσας και εμπειρίας. Έβλεπε τη ζωή «σαν μια έκπληξη - ποτέ δεν ξέρεις πώς τελειώνει, είναι μια περιπέτεια που δημιουργείς μόνος σου». 

Η Μάιρεκερ κέρδισε πολλά βραβεία της αυστριακής και γερμανικής λογοτεχνίας και αναφέρθηκε συχνά ως υποψήφια του βραβείου Νόμπελ. Το 2009 κυκλοφόρησε το γερμανικής παραγωγής ντοκιμαντέρ Γραφή και σιωπή σε σκηνοθεσία της Κάρμεν Ταρταρότι που καταγράφει τη ζωή και το έργο της Μάιρεκερ. 

Η Φριντερίκε Μάιρεκερ πέθανε στις το 2021 στη Βιέννη, σε ηλικία 96 ετών.

 Βραβεία και διακρίσεις 
Τιμήθηκε με πολυάριθμα βραβεία μεταξύ των οποίων:

 1976  : Βραβείο Λογοτεχνίας της πόλης της Βιέννης
 1982  : Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Αυστρίας
 1993  : Βραβείο Φρίντριχ Χέλντερλιν
 2001 :  Βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ
 2017  : Βραβείο Γκούντερ Άιχ

 Δημοσιεύσεις (επιλογή) 

 Gesammelte Prosa 1949–2001, 2001
 Magische Blätter IV, 2001
 Requiem für Ernst Jandl, 2001
 Mein Arbeitstirol – Gedichte 1996–2001, 2003
 Die kommunizierenden Gefäße, 2003
 Sinclair Sofokles der Baby-Saurier,  2004
 Gesammelte Gedichte 1939–2003, 2005
 Und ich schüttelte einen Liebling, 2005 
 études, 2013 
 cahier, 2014 
 fleurs, 2016
 Pathos und Schwalbe, 2018
 da ich morgens und moosgrün. Ans Fenster trete, 2020

 Ηχητικά έργα 

 Die Umarmung, nach Picasso 
 Repetitionen, nach Max Ernst 
 Schubertnotizen oder das unbestechliche Muster der Ekstase 
 Arie auf tönernen Füßen 
 Das zu Sehende, das zu Hörende
 Die Kantate oder, Gottes Augenstern bist Du, 2003

με τον Ερνστ Γιαντλ:

 Der Gigant 
 Gemeinsame Kindheit 
 Fünf Mann Menschen
 Spaltungen
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αυστριακοί λογοτέχνες
Κατηγορία:Αυστριακοί ποιητές
Κατηγορία:Αυστριακοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Αυστριακοί θεατρικοί συγγραφείς