Βαρδούνια

Η Βαρδούνια ή Μπαρδούνια ήταν ιστορική περιοχή της Επαρχίας Λακεδαίμονος κατά τους νεότερους χρόνους, που κάλυπτε το νότιο μέρος της Επαρχίας. Η ονομασία προέρχεται από την ενετική (βενετσιάνικη) ονομασία bardia, που σήμαινε «φρουρά». Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας η Βαρδούνια συνόρευε στα ανατολικά με τον Βασιλοπόταμο, δυτικά με την Έξω Μάνη, βόρεια με την κοιλάδα του Ευρώτα και νότια με την Κάτω Μάνη. Χωρίζεται σε μικρές «μεριές» και χωριά (Μπαρδουνοχώρια) όπως η Καστανιά, τα Τσέρια, το Σελεγούδι, η Ζελίνα, η Ρόζαβα, η Άρνα, οι Γοράνοι και άλλα, που συνδέονται μεταξύ τους με δύσβατες κλεισούρες. Τις κλεισούρες αυτές φρουρούσαν κατά τη βυζαντινή εποχή οι δρογάριοι και αργότερα οι ντερβεντζήδες.

Από το 1688 μέχρι το 1715 η περιοχή είχε καταληφθεί από τους Βενετούς, αποτελώντας τότε θέμα της Επαρχίας Λακωνίας. Κατόπιν, όταν την ανακατέλαβαν οι Οθωμανοί, την οχύρωσαν ακόμα ισχυρότερα και τη διαφοροποίησαν φυλετικώς από την υπόλοιπη Πελοπόννησο, εγκαθιστώντας σε αυτή Τουρκαλβανούς, που έμειναν γνωστοί με την ονομασία «Τουρκοβαρδουνιώτες». Ανώτερος διοικητής των Βαρδουνιών ήταν αγάς, ο οποίος είχε ως συμβούλους του τους αγάδες των χωριών. Το κάθε χωριό είχε τον δικό του πύργο και δική του στρατιωτική μονάδα (ενόπλους με επικεφαλής καπετάνιο). Η Βαρδούνια καταλήφθηκε από τους επαναστατημένους Έλληνες το 1821 μετά την Άλωση της Τριπολιτσάς, οπότε οι Τουρκοβαρδουνιώτες απεχώρησαν.

 Δείτε επίσης 
 Δήμος Φαρίδος

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 799

Κατηγορία:Επαρχία Λακεδαίμονος
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας