Ριχάρδος της Ρουπεκανίνα

Ο Ριχάρδος (άκμασε το 1131–1148) ήταν ο Ιταλο-Νορμανδός κόμης τής Ρουπεκανίνα (σήμερα Ραβισκανίνα). 

Ο Ριχάρδος ήταν γιος τού Ροβέρτου κόμη τού Καγιάτσο & Αλίφε και τής Γκαϊτελγρίμα, νεότερος αδελφός τού Ρανούλφου Β΄ κόμη τού Καγιάτσο & Αλίφε και κουνιάδου τού Γουλιέλμου Β΄ δούκα τής Απουλίας. Ήταν επίσης 2ος εξάδελφος τού Ροβέρτου Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα, καθώς και οι δύο ανήκαν στον Οίκο των Ντρένγκοτ.  Είχε δύο γιους: τον Ανδρέα, ο οποίος τον διαδέχθηκε στη Ρουπεκανίνα, και τον Ρογήρο, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε στην κομητεία του Αλίφε. 

Κατά την εποχή του Ριχάρδου, φεουδαρχικές έννοιες όπως αυτές των φέουδων και των ενισχύσεων μόλις είχαν εισαχθεί στην Κάπουα. Το 1131 ο Ριχάρδος ισχυρίστηκε ότι κατείχε την πόλη Αβελίνο και το κάστρο τού Μερκολιάνο ως εδάφη, και ότι δεν όφειλε φεουδαρχικούς δασμούς γι' αυτά.  Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο τού Τελέζε στiw «Πράξεις που έγιναν από τον βασιλιά Ρογήρο τής Σικελίας» (I.xiii), όταν ο Ρογήρος το άκουσε αυτό, έστειλε έναν απεσταλμένο για να απαιτήσει την υποταγή τού Ριχάρδου. Ο Ριχάρδος τύφλωσε τον άνδρα, και τού έκοψε τη μύτη.  Ο Ρογήρος κατέλαβε το Αβελίνο με τη βία.  Τον Απρίλιο του 1134 ήταν μάρτυρας, όταν ο αδελφός του Ρανούλφος Β΄ ορκίστηκε ενώπιον τού Στάντιο επισκόπου τού Καγιάτσο, υποσχόμενος να παραχωρήσει στην επισκοπή μεγάλο αριθμό κτημάτων.  

Ο Ριχάρδος και ο αδελφός του υποστήριξαν τον Ροβέρτο Β΄ πρίγκιπα τής Κάπουα στον πόλεμό του με τον βασιλιά Ρογήρο Β΄ της Σικελίας. Όταν ο Ρογήρος Β΄ επιτέθηκε στην Αβέρσα το 1135, ο Ρανούλφος Β΄ κατέφυγε στην προστασία τού Σεργίου Ζ΄ δούκα τής Νάπολης, αφήνοντας τον Ριχάρδο να υπερασπιστεί τα εδάφη τους από το οχυρό του, τη Ρουπεκανίνα.  Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο το;y Τελέζε (III.xi και xiv), ο Ριχάρδος έφυγε τρέχοντας μπροστά στον Ρογήρο, αλλά δεν μπόρεσε να ενωθεί με τον αδελφό του στη Νάπολη. Άφησε πίσω έναν από τους γιους του ως όμηρο το;y βασιλιά.  Στερημένοι από τα φέουδά τους, ο Ριχάρδος, ο Ρανούλφος B΄ και ο Ροβέρτος B΄ εξορίστηκαν στην Αυλή τού βασιλιά Λοθάριου Γ΄ στη Γερμανία στις αρχές του 1136, όπου ζήτησαν από τον βασιλιά να ηγηθεί μίας εκστρατείας εναντίον τού Ρογήρου.  Όταν ο βασιλικός στρατός τελικά κινήθηκε νότια το 1137, οι τρεις κατάφεραν να ανακτήσουν για λίγο τα φέουδά τους.  Τον Αύγουστο του 1137 ο πάπας Ιννοκέντιος Β΄ και ο βασιλιάς Λοθάριος Γ΄ περιέβαλλαν από κοινού τον Ρανούλφο Β΄ στο δουκάτο τής Απουλίας. Ο Λοθάριος Γ΄ τού δάνεισε έναν στρατό 800 Γερμανών ιπποτών, τους οποίους έθεσε αμέσως υπό τη διοίκηση το Ριχάρδου και του νεότερου αδελφού τους Αλέξανδρου. Ο Ριχάρδος γρήγορα εξασφάλισε όλη την Απουλία.  Αυτή η ανάκτηση ήταν σύντομη. Όταν ο Λοθάριος Γ΄ έφυγε, ο Ριχάρδος κατέφυγε με τον Ροβέρτο Β΄ στην Αυλή τού πάπα. Μετά το τέλος τού Ρανούλφου Β΄, ο Ιννοκέντιος Β΄ συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό, και τον οδήγησε προσωπικά στις περιοχές τού Ρογήρου. Στις 22 Ιουλίου 1139 στη μάχη του Γκαλούτσιο, ο παπικός στρατός ηττήθηκε, και ο πάπας και ο θησαυρός του καταλήφθηκαν. Ο Ριχάρδος και ο Ροβέρτος Β΄ κατάφεραν να ξεφύγουν από την ήττα.  Και οι δύο αυτοεξορίστηκαν στη Γερμανία, όπου ο Ριχάρδος εξακολουθούσε να ζει μέχρι το 1148. 

 Σημειώσεις 

 Πηγές 


Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας
Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ