Ισαβέλλα ντε Φορζ, 8η κόμισσα του Ντέβον

Η Ισαβέλλα ντε Φορζ (ή Ισαβέλλα ντε Ρέντβερς, λατινοποιημένη σε Ισαβέλλα ντε Φόρτιμπους, αγγλ.: Isabel de Forz / Redvers / Fortibus (Ιούλιος 1237 - 10 Νοεμβρίου 1293) ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Βαλδουίνου ντε Ρέντβερς 6ου κόμη τού Ντέβον (1217–1245). Μετά το τέλος τού αδελφού της Βαλδουίνου ντε Ρέντβερς 7ου κόμη τού Ντέβον το 1262, χωρίς παιδιά, κληρονόμησε suo jure (ιδίω δικαιώματι) την κομητεία, και επίσης τη φεουδαρχική βαρονία τού Πλίμπτον στο Ντέβον, και την κυριαρχία τής Νήσου Γουάιτ. Μετά το πρόωρο τέλος τού συζύγου της και τού αδελφού της, πριν καν γίνει 30 ετών, κληρονόμησε τα κτήματά τους, και έγινε μία από τις πλουσιότερες γυναίκες στην Αγγλία, ζώντας κυρίως στο κάστρο Κάρισμπρουκ στη Νήσο Γουάιτ, το οποίο κατείχε από τον βασιλιά ως αρχι-ενοικιαστής.

Απέκτησε έξι παιδιά, τα οποία απεβίωσαν όλα πριν από αυτήν. Στην επιθανάτιο κλίνη της, πείστηκε να πωλήσει τη Νήσο Γουάιτ στον βασιλιά Εδουάρδο Α΄, σε μία συναλλαγή που έκτοτε θεωρείται αμφισβητήσιμη. Κληρονόμος της στη φεουδαρχική βαρονία τού Πλίμπτον ήταν ο εξάδελφός της Ούγος ντε Κουρτενέ 1ος/9ος κόμης τού Ντέβον (1276–1340),  φεουδαρχικός βαρόνος τού Όουκχαμπτον, Ντέβον, ο οποίος το 1335 ανακηρύχθηκε κόμης τού Ντέβον. 

Το "κόμισσα Γουέαρ", τώρα προάστιο τού Έξετερ, πήρε το όνομά του από ένα φράγμα που έκτισε στον ποταμό Έξετερ, και αποτελεί θέμα αρκετών θρύλων και παραδόσεων.

μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός του πατέρα της, των ντε Ρέντβερς: επί χρυσού πεδίου, κυανός λέων ορμώμενος.

 Καταγωγή 
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Βαλδουίνου ντε Ρέντβερς 6ου κόμη τού Ντέβον (1217–1245), από το κάστρο τού Τίβερτον στο Ντέβον, και τής συζύγου του Αμίς ντε Κλερ (π.1220 – 1284), κόρης τού Γιλβέρτου ντε Κλερ 4ου κόμη τού Χέρτφορντ, 5ου κόμη τού Γκλόστερ, 1ου κυρίου τού Γκλάμοργκαν. Τα πρώτα της χρόνια προφανώς τα πέρασε στο Τίντκομπ, κοντά στην έδρα τού πατέρα της στο Τίβερτον.

 Οικογένεια 
μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός του συζύγου της, των ντε Φορζ: επί ερυθρού πεδίου, ένας σταυρός patonce vair.

Σε ηλικία 11 ή 12 ετών έγινε η δεύτερη σύζυγος τού Γουλιέλμου ντε Φορζ 4ου κόμη τού Άλμπεμαρλ (απεβ. το 1260), ο οποίος κατείχε γη στο Γιόρκσιρ και το Κάμπερλαντ, και ήταν κόμης τού Ωμάλ στη Νορμανδία. Όταν απεβίωσε το 1260, τα παιδιά τους ήταν ανήλικα, επομένως η κηδεμονία τού κληρονόμου του (τού οποίου το όνομα δεν είναι γνωστό) και οι περιουσίες του πέρασαν στο στέμμα, δηλαδή στον βασιλιά Ερρίκο Γ΄. Το ένα τρίτο των περιουσιών τού εκλιπόντος συζύγου της παραχωρήθηκαν στην Ισαβέλλα ως πρόσοδο χηρείας της, αποτελούμενη από το ένα τρίτο τής φεουδαρχικής βαρονίας Χόλντερνες, το μισό τής φεουδαρχικής βαρονίας τού Κόκερμαουθ και τη φεουδαρχική βαρονία τού Σκίπτον. Τής παραχωρήθηκε επίσης η κηδεμονία δύο από τούς νεότερους γιους της, τού Θωμά και τού Γουλιέλμου. Ο βασιλιάς παραχώρησε στον δικό του γιο και κληρονόμο, τον πρίγκιπα Εδουάρδο (αργότερα βασιλιά Εδουάρδο Α΄), τα άλλα δύο τρίτα των περιουσιών και το δικαίωμα γάμου τού κληρονόμου. 

Απέκτησε έξι παιδιά με τον Γουλιέλμο ντε Φορζ, τέσσερις γιους και δύο κόρες, οι οποίοι απεβίωσαν όλοι πριν από αυτήν: "Forz, Isabella de, suo jure countess of Devon, and countess of Aumale (1237–1293)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/47209. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.)
 Ιωάννης, απεβίωσε πριν από τον πατέρα και τη μητέρα του.
 Τέρον, απεβίωσε πριν από τον πατέρα και τη μητέρα του.
 Θωμάς (απεβ. πριν από τον Απρίλιο τού 1269), προηγήθηκε τής μητέρας του.
 Γουλιέλμος (απεβ. πριν από τον Απρίλιο του 1269), προηγήθηκε τής μητέρας του.
 Άβις (απεβ. πριν από τον Απρίλιο του 1269), απεβίωσε πριν από τη μητέρα της.
 Αβελίν (1259–1274), η οποία το 1269 παντρεύτηκε τον Εδμόνδο Κράουτσμπακ, γιο τού βασιλιά Ερρίκου Γ΄, αλλά απεβίωσε άτεκνη τέσσερα χρόνια αργότερα, σε ηλικία 15 ετών,  πριν από το τέλος τής μητέρας της.

Μετά το τέλος τού πατέρα της, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Φορζ.

Μετά το τέλος του, φλέρταρε τους:
 Σιμόν ντε Μονφόρ. Παρά το γεγονός ότι ο νεότερος Σιμόν ντε Μονφόρ (δεύτερος γιος τού Σίμωνα Ε΄ ντε Μονφόρ 6ου κόμη τού Λέστερ) είχε αποκτήσει τα πολύτιμα δικαιώματα για τον νέο γάμο της το 1264, (οι γυναίκες αρχι-ενοικιάστριες ή οι χήρες αυτών απαιτούσαν βασιλική άδεια για να ξαναπαντρευτούν), αυτή αρνήθηκε να τον παντρευτεί, και κρύφτηκε στο Μπρήμορ πράιορυ στο Χάμσαϊρ και αργότερα στην Ουαλία.
 Εδμόνδος Κράουτσμπακ 1ος κόμης τού Λάνκαστερ. Το 1268 ο γάμος της παραχωρήθηκε στον Εδμόνδο Κράουτσμπακ 1ο κόμη τού Λάνκαστερ, γιο τού βασιλιά Ερρίκου Γ΄, αλλά αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Αντ' αυτού, ωστόσο, η κόρη της Αβελίν ντε Φορζ (1258–1273) παντρεύτηκε τον Εδμόνδο το 1269, αλλά απεβίωσε πέντε χρόνια αργότερα, σε ηλικία 15 ετών.

 Χηρεία 
Μετά το τέλος τού συζύγου της το 1260, η Ισαβέλλα έζησε με τα παιδιά της και τη μητέρα της, Αμίς ντε Κλερ, στο Μπέρστγουικ, στην βαρονία τού Χόλντερνες. Η Ισαβέλλα και η Αμίς αγόρασαν από κοινού τα υπόλοιπα δύο τρίτα τής φεουδαρχικής βαρονίας τού Χόλντερνες, τα οποία η Ισαβέλλα δεν κατείχε, και διοικούσαν την περιοχή από κοινού για μερικά χρόνια. 

 Κληρονομώντας την Κομητεία του Ντέβον 

 Πώληση της Νήσου Γουάιτ 

 Διαδοχή 

 Κόμισσα Γουέαρ, Έξετερ 

 Θρύλοι και παραδόσεις 
μικρογραφία|150εσ|Γλυπτό corbel στο Κράιστ-τσερτς πράιορυ, Ντόρσετ, πιθανώς πορτρέτο τής Ισαβέλλας.

 Σημειώσεις 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νεκροψία της Ιεράς Εξέτασης #156, με ημερομηνία 1293.

 Αναφορές 

 Πηγές 
 Sanders, IJ Αγγλικές Βαρονίες: Μια Μελέτη της Προέλευσης και της Καταγωγής τους 1086–1327, Οξφόρδη, 1960.

 Περαιτέρω ανάγνωση 


Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες