Παννονία Πρώτη

Η Παννονία Πρώτη, λατιν.: Pannonia Prima, ήταν μία αρχαία ρωμαϊκή επαρχία. Ιδρύθηκε το έτος 296, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Προηγουμένως, ήταν μέρος τής επαρχίας τής Άνω Παννονίας, η οποία, μαζί με την Κάτω Παννονία, διαιρέθηκε σταδιακά σε τέσσερις διοικητικές μονάδες: Παννονία Πρώτη, Παννονία Δευτέρα, Π. Βαλερία και Π. Σαβία. Αυτή η μετάβαση ολοκληρώθηκε την εποχή τού Κωνσταντίνου. Σύμφωνα με το Notitia Dignitatum, η Παννονία Πρώτη κυβερνιόταν από έναν praeses.

 Γεωγραφία 
Η Παννονία Πρώτη περιελάμβανε τμήματα τής σημερινής Ουγγαρίας, Αυστρίας, Κροατίας, Σλοβενίας και Σλοβακίας. Η πρωτεύουσά της ήταν η Σαβαρία (σύγχρονη Σζομπαθέλυ), μία πόλη που κτίστηκε κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Κλαύδιου. Αυτή η πόλη βρισκόταν σε μία σημαντική διασταύρωση μεταξύ τού Δρόμου τού Κεχριμπαριού που συνέδεε την Ιταλία με την Ουγγαρία, και τού δρόμου μεταξύ Τρεβέρις και Σιρμίου. Άλλες σημαντικές πόλεις ήταν η Βιντομπόνα (σύγχρονη Βιέννη, γερμαν.: ), και Σκαρβάντια (σύγχρονο Σόπρον). Η πόλη Σίρμιο στην Παννονία Δευτέρα είχε διοικητική εποπτεία σε όλη τη νεοσύστατη επισκοπή τής Παννονίας, μαζί με τη Δαλματία και το Νορικόν. 

Η Παννονία Πρώτη ήταν το βορειοδυτικό τεταρτημόριο των τεσσάρων υποδιαιρέσεων τής Παννονίας. Συνορεύει δυτικά με τις Άλπεις, οι οποίες εκτείνονται από τον ποταμό Δούναβη μέχρι την Αδριατική Θάλασσα, και ανήκε στις επαρχίες τού Νορικού. Συνορεύει βόρεια με τον Δούναβη και νότια με τον ποταμό Δράβο. Στα ανατολικά, χωρίζεται από τη Βαλερία από ένα αυθαίρετο σύνορο βορρά-νότου, που εφάπτεται στο ανατολικό άκρο τής λίμνης Πέλσο (λίμνη Μπάλατον). Από την άλλη πλευρά, βρισκόταν το φρούριο τού Βάλκουμ (σύγχρονο Φενέκπουστα), κοντά στον δρόμο Σίρμιο-Σαβάρια. Αυτό το φρούριο χρονολογείται στην εποχή τού Κωνσταντίνου Α΄, και ήταν κέντρο αυτοκρατορικών λατιφουντίων. Το μόνο Παννονικό μεθοριακό σύνορο ήταν αυτό τού Δούναβη, και ήταν εύκολα αμυντικό. Έτσι, υπήρχαν λίγα φρούρια που περιέβαλλαν αυτά τα σύνορα. 

 Παρακμή και Πτώση 
Ο Αυτοκράτορας Γρατιανός (367-383) άρχισε να εγκαθιστά τούς Ούννους ως φοιδεράτους στην Παννονία.  Τα ρωμαϊκά χρήματα είχαν σταματήσει να κυκλοφορούν σε όλη την Παννονία βόρεια τού Δράβου (συμπεριλαμβανομένης τής Παννονίας Πρώτης) μέχρι το 375, υποδεικνύοντας ότι μικρή ρωμαϊκή επιρροή παρέμενε στην περιοχή. Οι φοιδεράτοι και οι Βησιγότθοι και Ούννοι βάρβαροι προκάλεσαν προβλήματα, και η κατάσταση στην Παννονία περιγράφηκε από τον Κλ. Κλαυδιανό ως «συνεχής πολιορκία» το 399. Η Παννονία Πρώτη άντεξε υπό τον Γενέριδο, αλλά τελικά αφομοιώθηκε στην επικράτεια των Ούννων μέχρι το 427. Η Ρώμη δεν θα ανακτούσε ποτέ τον αποτελεσματικό έλεγχο αυτής τής περιοχής, αλλά ονομαστικά παρέμεινε ρωμαϊκή επαρχία, μέχρι την πτώση τού βασιλείου των Οστρογότθων το 553. 

 Δείτε επίσης 
 Μαρκιωνία της Παννονίας

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 




Κατηγορία:Ρωμαϊκή Κροατία
Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες