Περιουσία

Η περιουσία είναι ένα σύστημα δικαιωμάτων που δίνει στους ανθρώπους νομικό έλεγχο σε πολύτιμα αγαθά, ενώ αναφέρεται στα ίδια τα αγαθά. Ανάλογα με τη φύση της περιουσίας, ο ιδιοκτήτης της μπορεί να έχει το δικαίωμα να την καταναλώσει, να την τροποποιήσει, να την μοιραστεί, να την ενοικιάσει, να την πουλήσει, να την ανταλλάξει, να την μεταβιβάσει, να την δωρίσει ή να την καταστρέψει, ή να αποκλείσει άλλους από την εκτέλεση αυτών των πράξεων, καθώς και να την εγκαταλείψει· ανεξάρτητα από τη φύση της περιουσία, ο ιδιοκτήτης της έχει το δικαίωμα να τη χρησιμοποιεί κατάλληλα στο πλαίσιο των χορηγηθέντων δικαιωμάτων ιδιοκτησίας.

Στην οικονομία και την πολιτική οικονομία, υπάρχουν τρεις ευρείες μορφές περιουσία: η ιδιωτική περιουσία, η δημόσια περιουσία και η συνεταιριστική περιουσία. Η περιουσία μπορεί να ανήκει από κοινού σε περισσότερες από μία πλευρές εξίσου ή άνισα, ή σύμφωνα με απλές ή σύνθετες συμφωνίες. Για να διακρίνουμε την κυριότητα και την επικαρπία από τη μίσθωση, υπάρχει η προσδοκία ότι η βούληση κάθε μέρους όσον αφορά την περιουσία θα είναι σαφώς καθορισμένη και άνευ όρων. Τα μέρη μπορούν να περιμένουν ότι οι επιθυμίες τους θα είναι ομόφωνες ή, εναλλακτικά, ο καθένας μπορεί να περιμένει ότι η δική του επιθυμία θα είναι επαρκής όταν δεν υπάρχει ευκαιρία για διαφωνία.

Στο Αμερικανικό δίκαιο, η πρώτη αναθεώρηση ορίζει την περιουσία ως οτιδήποτε, απτό, με το οποίο μια νομική σχέση μεταξύ προσώπων και του κράτους επιβάλλει ένα περιουσιακό συμφέρον ή νομικό τίτλο σε αυτό το πράγμα. Αυτή η διαμεσολαβητική σχέση μεταξύ ατόμου, περιουσίας και κράτους ονομάζεται καθεστώς περιουσία.

Στην κοινωνιολογία και την ανθρωπολογία, η περιουσία  συχνά ορίζεται ως μια σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων και ενός αντικειμένου, στην οποία τουλάχιστον ένα από αυτά τα άτομα κατέχει ένα πακέτο δικαιωμάτων πάνω στο αντικείμενο. Η διάκριση μεταξύ συλλογικής και ιδιωτικής περιουσίας θεωρείται ως σύγχυση, καθώς διαφορετικά άτομα συχνά έχουν διαφορετικά δικαιώματα σε ένα αντικείμενο. 

Οι τύποι περιουσίας περιλαμβάνουν την ακίνητη περιουσία (συνδυασμός γης και οποιωνδήποτε βελτιώσεων σε αυτήν), την ατομική ιδιοκτησία (φυσικά αντικείμενα που ανήκουν σε ένα άτομο), την ιδιωτική περιουσία (περιουσία που ανήκει σε νομικά πρόσωπα, επιχειρηματικές οντότητες ή μεμονωμένα φυσικά πρόσωπα), την δημόσια περιουσία (αγαθά που ανήκουν στο κράτος ή είναι δημόσια και διαθέσιμα) και η πνευματική ιδιοκτησία -συμπεριλαμβανομένων των αποκλειστικών δικαιωμάτων επί καλλιτεχνικών δημιουργιών και εφευρέσεων. Ωστόσο, το τελευταίο δεν αναγνωρίζεται ή επιβάλλεται πάντα ευρέως. Ένα αντικείμενο ιδιοκτησίας μπορεί να έχει φυσικά και άυλα μέρη. Ένας τίτλος, ή ένα δικαίωμα ιδιοκτησίας, καθορίζει τη σχέση μεταξύ της περιουσίας και άλλων προσώπων, διασφαλίζοντας στον ιδιοκτήτη το δικαίωμα να διαθέσει την περιουσία όπως αυτός κρίνει. Ο αόριστος όρος «περιουσία» χρησιμοποιείται συχνά για να αναφέρεται ειδικά σε ακίνητη περιουσία.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Έννοιες στην πολιτική φιλοσοφία
Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα
Κατηγορία:Ιδιοκτησία