Άφιξη στην καθημερινή ζωή

Άφιξη στην καθημερινή ζωή () είναι νουβέλα της Μπριγκίτε Ράιμαν που δημοσιεύθηκε το 1961. Πριν ξεκινήσουν τις σπουδές τους στο πανεπιστήμιο, τρεις απόφοιτοι λυκείου, δύο αγόρια και μία κοπέλα, εργάζονται για ένα έτος πρακτικής άσκησης σε εργοστάσιο. Η Ράιμαν δεν αναφέρει την πραγματική κατάσταση. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ορισμένες σχολές στη ΛΔΓ απαιτούσαν  για την εγγραφή ένα έτος εργασίας στην παραγωγή ή δύο χρόνια υπηρεσίας στον Εθνικό Λαϊκό Στρατό (NVA). 

Η συγγραφέας σκιαγραφεί τους πρώτους δύο μήνες αυτής της ιδιόμορφης εκπαίδευσης των άπειρων νέων, τον τρόπο που βιώνουν τη σκληρή πραγματικότητα της επαγγελματικής ζωής και τις εντάσεις που προκύπτουν από το ερωτικό τρίγωνο. Το 1962, η συγγραφέας έλαβε το Βραβείο Τέχνης FDGB της ΛΔΓ. 

Το κείμενο περιλαμβάνει αυτοβιογραφικά στοιχεία, καθώς η συγγραφέας - όπως και οι ήρωές της - είχε εργαστεί για ένα διάστημα σε βιομηχανική μονάδα. Ήταν η εποχή που το Κόμμα συνιστούσε σε όλους τους συγγραφείς, ακόμη και τους πιο καταξιωμένους, να συμμετέχουν στην καθημερινή ζωή των εργατών και των αγροτών με στόχο τη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της τέχνης και του λαού και τη σύνδεση της λογοτεχνίας με την οικονομική ανάπτυξη της ΛΔΓ. 

Το έργο είναι ιστορικό ντοκουμέντο για την πολιτιστική ιστορία της ΛΔΓ. Σημείωσε μεγάλη επιτυχία και έδωσε το όνομα στη Λογοτεχνία της άφιξης, όπως ονομάστηκε η περίοδος της ανατολικογερμανικής λογοτεχνίας της δεκαετίας του 1960.

 Περιεχόμενο 

Μετά την αποφοίτησή τους από το λύκειο, οι 18χρονοι Κουρτ Σέλε, Ρέχα Χάινε και Νικολάους Σπάρσουχ, μέλη της Ελεύθερης Γερμανικής Νεολαίας,  πριν ξεκινήσουν το πανεπιστήμιο αποφασίζουν να εργαστούν για ένα χρόνο σε μεγάλη βιομηχανία που δημιουργήθηκε πριν 4 χρόνια. Συναντιούνται για πρώτη φορά στην πλατφόρμα του μικρού σιδηροδρομικού σταθμού που κατέβηκαν.  

Το οικογενειακό υπόβαθρο είναι διαφορετικό όπως και οι λόγοι για τους οποίους αναλαμβάνουν την πρακτική άσκηση. Η Ρέχα μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο μετά τον θάνατο της Εβραίας μητέρας της στο στρατόπεδο Ράβενσμπρικ. Ο πατέρας της είναι αρχιτέκτονας και είχε χωρίσει τη μη Άρια σύζυγό του το 1941, απειλούμενος από τις ναζιστικές αρχές. Δεν ξέρει ακόμη τι θέλει να σπουδάσει, ιατρική ή αρχιτεκτονική όπως ο πατέρας της, τον οποίο γνωρίζει ελάχιστα. Στο εργοστάσιο, η Ρέχα αναλαμβάνει να τρίβει βαλβίδες, τα δάχτυλά της τσούζουν και οι καρποί της πονάνε. Γράφει κρυφά διηγήματα στο ημερολόγιό της.  

Ο Κουρτ προέρχεται από ευκατάστατη οικογένεια και δεν έχει οικονομικές ανησυχίες. Ο πατέρας του είναι διευθυντής σε μεγάλο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας. Ο ίδιος θέλει να γίνει σχεδιαστής σε αυτοκινητοβιομηχανία. Στο εργοστάσιο, ο επιβλέπων σύντροφος Χάμαν δεν είναι ικανοποιημένος με την απόδοσή του. Ο Κουρτ αποφεύγει επανειλημμένα τη δουλειά και κάνει συχνά λάθη. Απεχθάνεται τους αμόρφωτους εργάτες, είναι ο μόνος από τους τρεις που δεν κρύβει την κριτική του στον σοσιαλισμό σε κάθε ευκαιρία. Η συλλογικότητα, οι συνελεύσεις ή ακόμα και οι δηλώσεις περί ηθικής και δεοντολογίας τον κουράζουν.  

Ο Νικολάους είναι ο μόνος από τους τρεις ασκούμενους που νιώθει πραγματικά ότι ανήκει κάπου. Ο πατέρας του θέλει ο γιος του να αποκτήσει όλα όσα ο ίδιος στερήθηκε. Ο ίδιος θέλει να σπουδάσει ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Στο εργοστάσιο, δουλεύει με έναν σιωπηλό ηλικιωμένο συγκολλητή. Το αγόρι εργάζεται σκληρά και σφυρηλατεί το πυρακτωμένο ατσάλι με υπερβολική δύναμη. Οι εργάτες γίνονται οι πρώτοι επικριτές των προσπαθειών του να ζωγραφίσει.  

Τα δύο αγόρια ερωτεύτηκαν αμέσως το «κορίτσι από μαόνι» με τα «αιγυπτιακά μάτια». Η Ρέχα δεν μπορεί να αποφασίσει ποιον προτιμά. Ο Νικολάους είναι πολύ σοβαρός και συγκρατημένος και ο Κουρτ πολύ εγωκεντρικός και ματαιόδοξος. Φλερτάρει ωστόσο και με τους δύο και νιώθει άνετα στο ερωτικό τρίγωνο. Ο αδέξιος Νικολάους της δηλώνει την αγάπη του, της αρέσει αλλά ικανοποιείται μόνο όταν τον κάνει να ζηλεύει.  

Ο Κουρτ εξομολογείται τον έρωτά του στη Ρέχα στο δάσος. Ενώ ψάχνει να τη βρει, ο Νικολάους ματαιώνει την τελευταία στιγμή αυτό που του φαίνεται να είναι απόπειρα βιασμού στους θάμνους. Χτυπάει τον Κουρτ. Η αντίδραση της Ρέχα δείχνει τον χαρακτήρα της: χλευάζει τον σωτήρα της. Παρά την προσβολή, ο Νικολάους φροντίζει τον αντίπαλό του, τον οποίο ξυλοκόπησε άσχημα.  

Τελικά, ο Κουρτ αποφασίζει να εργασθεί. Αλλά, καθώς δεν έχει την απαραίτητη εμπειρία, προκαλεί ζημιές και καταστρέφει μια τεράστια μηχανή. Ο επιβλέπων Χάμαν, που μέχρι τότε αστειευόταν με τη συμπεριφορά του Κουρτ, χάνει την ψυχραιμία του, τον αποκαλεί «βρώμικο παράσιτο» και τον διώχνει. Τρομοκρατημένος, ο Κουρτ φεύγει από το εργοστάσιο. Στο ταξίδι με το τρένο για το σπίτι, συνειδητοποιεί ότι ούτε ο πατέρας του μπορεί να τον βοηθήσει. Έτσι επιστρέφει, σκοπεύοντας να αντιμετωπίσει τη σκληρή συλλογικότητα, και σκέφτεται τι θα μπορούσε να πει στη συνάντηση της ομάδας εκείνο το βράδυ.
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία