Γουλιέλμος (Γ΄) ντε Μπωσάμπ

Ο Γουλιέλμος Γ΄ ντε Μπωσάμπ (περ. 1215 – 1269) από το κάστρο Έλμλεϊϋ στο Γούστερσιρ, ήταν Άγγλος βαρόνος και κληρονομικός σερίφης τού Γούστερσιρ .

 Καταγωγή 
Ήταν γιος και κληρονόμος τού Γουόλτερ Β΄ ντε Μπωσάμπ (1192/3-1236) τού κάστρου Έλμλεϋ, κληρονομικού σερίφη τού Γούστερσιρ, και τής συζύγου του Γιοχάνας Μόρτιμερ (απεβ. 1225), κόρης τού Ρότζερ Μόρτιμερ (απεβ. 1214) τού κάστρου Γουίγκμορ στο Χέρεφορντσιρ.

 Σταδιοδρομία 
Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1236, έγινε κληρονομικός σερίφης τού Γούστερσιρ, τίτλος που διατήρησε μέχρι το τέλος του. Το 1249 αφορίστηκε από τον Γουόλτερ ντε Κάντιλουπ, επίσκοπο τού Γούστερ, αλλά αργότερα αθωώθηκε, παρουσία τού βασιλιά, την ημέρα τού Αγίου Εδμούνδου, το 1251. Η θέση περιελάμβανε στρατιωτικά καθήκοντα, καθώς και είσπραξη φόρων. Διατάχθηκε να καταστρέψει γέφυρες στο Γούστερσιρ κατά τη διάρκεια των Πολέμων των βαρόνων τού 1264. 

Οι Μπωσάμπ χρησιμοποίησαν την κληρονομική θέση τού σερίφη, για να αποσπούν χρήματα από τούς κατοίκους και την εκκλησία σε εξαιρετικό βαθμό, ενώ παράλληλα δεν πλήρωναν τούς φόρους που εισπράττονταν στο Στέμμα. Το αγρόκτημα τού Δάσους Φέκενχαμ παρέμεινε απλήρωτο για 12 χρόνια έως το 1242, και απλήρωτα ποσά από την εποχή τού πατέρα του παρέμειναν επίσης απλήρωτα.  Χρησιμοποίησε την εξουσία των ασσιζών για να παρενοχλήσει ελεύθερους ενοικιαστές στην εκατοντάδα Ντόντινγκτρη, οι οποίοι συμφώνησαν να πληρώσουν ένα μεγάλο ετήσιο πρόστιμο, για να σταματήσουν αυτή τη δραστηριότητα. Μία έρευνα το 1274-5 διαπίστωσε ότι είχε «ιδιοποιηθεί» τις εκατοντάδες Ντόντινγκτρη και Χάλφσαϊρ, κάτι που είχε επιτευχθεί χρησιμοποιώντας τούς αξιωματούχους του για να παρενοχλούν τούς κατοίκους. Διεξήγαγε μία μακρά διαμάχη με τον επίσκοπο Βάλτερ ντε Κάντιλουπ, με αποτέλεσμα ο πάπας να υποστηρίξει τον αφορισμό τού Γουλιέλμο,υ για κατάχρηση των εκκλησιαστικών δικαιωμάτων επί της ελευθερίας τού Όσβαλντσλαβ, κάτι που με τη σειρά του ώθησε τον Ερρίκο Γ΄ να υποστηρίξει τον ντε Μπωσάμπ για την εκκλησία. Ο αφορισμός ήρθη το 1251 από τον επίσκοπο. Ένας διακανονισμός επέτρεψε στην εκκλησία να διατηρήσει τα δικαιώματά της, με αντάλλαγμα μία πληρωμή για το εισόδημα που θα έχανε το Στέμμα, αλλά η κακή διατύπωση τής συμφωνίας επέτρεψε στον ντε Μπωσάμπ να συνεχίσει τη διαμάχη μέχρι το 1258. 

Μέχρι το τέλος της ζωής του, ο ντε Μπωσάμπ είχε συμφωνήσει να πληρώνει στο Στέμμα 10 λίρες ετησίως, για την εξόφληση των χρεών από τα απλήρωτα έσοδα και τα αγροκτήματα. Ωστόσο, αυτές οι πληρωμές αποδείχθηκαν ανεπαρκείς, και συνέχισαν να καταβάλλονται από τον γιο του μετά το τέλος του.  Η ιστορικός Έμμα Μέισον θεωρεί αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι οι καταχρήσεις τής οικογένειας ντε Μπωσάμπ έγιναν ανεκτές από το Στέμμα, και ότι η κληρονομική φύση των σερίφηδων τού Γούστερσιρ δεν καταργήθηκε, όπως είχε γίνει αλλού. 

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα ντε Μοντουί, κόρη τού Γουλιέλμου ντε Μωντουί τού Χάνσλοπ στο Μπάκιγχαμσιρ και τής Χάρτλεϋ Μωντίτ του Χάμσιρ (με τη σύζυγό του Αλίκη ντε Μπωμόν (απεβ. πριν το 1263), ετεροθαλή αδελφή τού Ερρίκου ντε Μπωμόν 5ου κόμη τού Γουόρικ (π. 1192-1229)) και αδελφή και κληρονόμο τού Γουλιέλμου Μοντουί 8ου κόμη τού Γουόρικ. Με την Ισαβέλλα απέκτησε απογόνους όπως:
 Γουλιέλμος, 9ος κόμης τού Γουόρικ (π. 1238-1298), μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος.
 Γουόλτερ (απεβ. 1303/6), τού Πόουικ και τής Αυλή τού Μπωσάμπ, Άλσεστερ στο Γουόρικσιρ, επίτροπος τού Νοικοκυριού τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄.  Απόγονός του ήταν ο Ιωάννης Μπωσάμπ 1ος βαρόνος Μπωσάμπ (απεβ. 1475) «τού Πόουικ» στο Γούστερσιρ.  
 Αλίσια, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Α΄ ντε Μπρους τού Κόνινγκτον και είχε απογόνους.
 Σάρα, παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Τάλμποτ και απέκτησαν παιδιά, συμπεριλαμβανομένου τού Γκίλμπερτ Τάλμποτ 1ου βαρόνου Τάλμποτ.
 Ιωάννα, παντρεύτηκε τον σερ Βαρθολομαίο ντε Σούντελυ, πατέρα τού Τζον ντε Σούντελυ 1ου βαρώνου τού Σούντελυ.

Πρόγονοι

 Αναφορές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπωσάμπ