Αντώνιος Γούντβιλ, 2ος κόμης Ρίβερς

μικρογραφία|300εσ|Oικόσημο τού σερ Αντώνιου Γούντβιλ, 2ου κόμη Ρίβερς, Ιππότη της Περικνημίδος. 1 & 4: Γούντβιλ-Πόουζ-Μπω-Ρίβερς, 2 & 3: Μπωσάμπ του Χατς (γούνα σκίουρου).

Ο Αντώνιος Γούντβιλ, 2ος κόμης Ρίβερς Ιππότης τής Περικνημίδος (π. 1440 - 25 Ιουνίου 1483), ήταν Άγγλος ευγενής, αυλικός, βιβλιόφιλος και συγγραφέας. Ήταν αδελφός τής βασίλισσας Ελισάβετ Γούντβιλ, η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά Εδουάρδο Δ΄. Ήταν ένα από τα ηγετικά μέλη τής οικογένειας Γούντβιλ, η οποία έγινε γνωστή κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄. Μετά το τέλος τού Εδουάρδου Δ΄, συνελήφθη και εκτελέστηκε από τον δούκα τού Γκλόστερ (τον μελλοντικό βασιλιά Ριχάρδο Γ΄), στο πλαίσιο μίας διαμάχης για την εξουσία, μεταξύ τού Ριχάρδου και των Γούντβιλ. Η δική του αγγλική μετάφραση τού "The Dictes and Sayings of the Philosophers" είναι ένα από τα πρώτα βιβλία, που τυπώθηκαν στην Αγγλία.  This presents a detailed biography.

 Καταγωγή 
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος -που επέζησε της παιδικής ηλικίας- τού Ριχάρδου Γούντβιλ, 1ου κόμη Ρίβερς, και τής συζύγου του Ιακωβίνης τού Λουξεμβούργου. Αδελφή του ήταν η Ελισάβετ Γούντβιλ, η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά Εδουάρδο Δ΄ και έγινε βασίλισσα.

 Σταδιοδορμία 
Όπως και ο πατέρας του, ήταν αρχικά Λανκαστερινός, πολεμώντας σε αυτή την πλευρά στη Μάχη τού Τάουτον, αλλά αργότερα έγινε Γιορκιστής . Οι Γούντβιλ απέκτησαν μεγάλη επιρροή στην βασιλική αυλή, αφότου η αδελφή του Ελισάβετ Γούντβιλ παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Δ΄ τής Υόρκης και έγινε βασίλισσα. Ο Αντώνιος χρίστηκε Ιππότης τής Περικνημίδος. Είναι γνωστό ότι υπήρξε σπουδαίος πρωταθλητής σε κονταρομαχίες, και κάποτε πολέμησε σε μία διήμερη «μονομαχία» με τον Αντώνιο τον νόθο τής Βουργουνδίας.

Οι υποστηρικτές τού Εδουάρδου Δ΄ ηττήθηκαν στη Μάχη τού Έντκοτ, κοντά στο Μπάνμπερυ, στις 24 Ιουλίου 1469, και ο Ριχάρδος Γούντβιλ και ο δεύτερος γιος του, Ιωάννης Γούντβιλ, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι στο Τσέπστοου. Μετά από μία βιαστική και αμφιλεγόμενη δίκη, και οι δύο αποκεφαλίστηκαν στο Γκόσφορντ Γκριν τού Κόβεντρυ στις 12 Αυγούστου 1469, και ο Αντώνιος διαδέχθηκε τον πατέρα του στην κομητεία.

 Ως κόμης Ρίβερς 
Εντάχθηκε στον βασιλιά στην προσωρινή εξορία του το 1470, και επέστρεψε μαζί του τον επόμενο χρόνο, όπου τραυματίστηκε στη Μάχη τού Μπάρνετ. Ως αποτέλεσμα αυτής τής μάχης, ο Εδουάρδος Δ΄ ανέκτησε τον θρόνο. Ενώ ήταν επικεφαλής τής φρουράς στον Πύργο τού Λονδίνου, ο κόμης Ρίβερς απέτρεψε μία προσπάθεια ενός στρατού των Λάνκαστερ (με επικεφαλής τον Θωμά Νέβιλ) να καταλάβουν την πόλη, κατά τη διάρκεια τής Πολιορκίας του Λονδίνου (1471).

Το 1472 ο Εδουάρδος Δ΄ έστειλε τον κόμη Ρίβερς και τον μικρότερο αδελφό του Εδουάρδο Γούντβιλ στη Βρετάνη ως επικεφαλής 1.000 τοξοτών, για να βοηθήσουν τούς Βρετόνους να αποκρούσουν μία απειλούμενη γαλλική εισβολή στο δουκάτο. Οι Γάλλοι υποχώρησαν, όταν αντιμετώπισαν αποφασιστική αντίσταση.

Το 1473 ο βασιλιάς Εδουάρδος Δ΄ διόρισε τον κόμη Ρίβερς ως κυβερνήτη τού οίκου τού πρίγκιπα τής Ουαλίας, και ο Ρίβερς πήγε μαζί με τον πρίγκιπα στο Κάστρο Λάντλοου. Διορίστηκε επίσης ισόβιος υψηλός σερίφης τού Κέρναρβονσιρ. Τα καθήκοντά του περιελάμβαναν την απονομή τής δικαιοσύνης σε όλο το πριγκιπάτο.

Το 1476 η Δημοκρατία τής Βενετίας ανακήρυξε τον Αντώνιο κληρονόμο των βασιλείων τής Ιερουσαλήμ και τής Κύπρου, αλλά ο θάνατός του έθεσε τέλος σε όλα τα σχέδια.

 Το τέλος και η διαδοχή 
Όταν ο βασιλιάς απεβίωσε ξαφνικά το 1483, ο κόμης Ρίβερς διατάχθηκε από την αδελφή του να φέρει τον πρίγκιπα τής Ουαλίας, τώρα βασιλιά Εδουάρδο Ε΄, κατευθείαν πίσω στο Λονδίνο υπό ένοπλη φρουρά. Τούς αναχαίτισε ο Ριχάρδος δούκας τού Γκλόστερ (αργότερα βασιλιάς Ριχάρδος Γ΄), ο οποίος συνέλαβε τον κόμη, μαζί με τον ανιψιό του σερ Ριχάρδο Γκρέυ, ετεροθαλή αδελφό τού νεαρού βασιλιά. Ο κόμης Ρίβερς φυλακίστηκε, και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε στο Κάστρο Πόντεφρακτ στο Δυτικό Γιόρκσιρ στις 25 Ιουνίου 1483, στο πλαίσιο τής πορείας τού δούκα προς τη βασιλεία (ως Ριχάρδου Γ΄).

Τον Αντώνιο διαδέχθηκε ο αδελφός του Ριχάρδος Γούντβιλ, 3ος κόμης τού Ρίβερς.  Οι εκτάσεις τού Σκέιλς που κληρονόμησε από τη σύζυγό του, κληροδοτήθηκαν στον νεότερο αδελφό του Εδουάρδο Γούντβιλ, αλλά ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ΄ αγνόησε τις επιθυμίες τού Αντώνιου, καθώς ο Εδουάρδος είχε ενταχθεί στον Ερρίκο (Ζ΄) Τυδώρ.

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε δύο φορές, χωρίς νόμιμους απογόνους, ως εξής:

Πρώτα την Ελίζαμπεθ ντε Σκέιλς, suo jure βαρόνη Σκέιλς (απεβ. 1473), κόρη και κληρονόμο τού Τόμας ντε Σκέιλς 7ου βαρόνου Σκέιλς, και χήρα τού Ερρίκου Μπουρσιέ, νεότερου γιου τού Ερρίκου Μπουρσιέ 1ου κόμη τού Έσσεξ. Πριν διαδεχθεί την κομητεία τού πατέρα του, ο Αντώνιος ονομάστηκε στο Κοινοβούλιο, λόγω τής συζύγου του, ως βαρώνος Σκέιλς.

Έπειτα τη Μαίρη ΦιτζΛούις, κόρη τού Χένρι ΦιτζΛούις.

Ο Εδουάρδος Δ΄ διαπραγματευόταν κρυφά τον γάμο τού Αντώνιου με τη Μαργαρίτα τής Σκωτίας, αλλά οι θάνατοι και των δύο το 1483 ανέτρεψαν το συνοικέσιο.

 Ερωμένη και νόθος απόγονος 
μικρογραφία|150εσ|Ασπίδα που σχηματίζει την προεξοχή τής οροφής τού παρεκκλησίου Πόιντζ μέσα στο παρεκκλήσιο τού Γκάουντ στο Μπρίστολ, που δείχνει το οικόσημο τού Πόιντζ (των 4 μερών) να καρφώνει το οικόσημο τού Γούντβιλ (των 6 μερών, το 3ο μέρος είναι των Γούντβιλ).
μικρογραφία|300εσ|Υπολείμματα τού τάφου τού σερ Ρόμπερτ Πόιντζ (απεβ. 1520) στο παρεκκλήσιο τού Γκάουντ στο Μπρίστολ, που απεικονίζουν το εραλδικό οικόσημο του Πόιντζ και τού Γούντβιλ. Το 5ο μέρος τού οικοσήμου στα δεξιά δείχνει το Γούντβιλ με μία αριστερή μπάρα, ενδεικτική τού νόθου.

Με την ερωμένη του, Γκουενλίνα Στράντλινγκ, κόρη τού Γουίλιαμ Στράντλινγκ από το Κάστρο τού Αγίου Ντόνατ στο Γκλάμοργκαν τής Ουαλίας, απέκτησε μία νόθη κόρη ονόματι:
 (νόθη) Μάργκαρετ, η οποία νυμφεύτηκε τον σερ Ρόμπερτ Πόιντζ (απεβ. το 1520), κύριο του φέουδου (manor) τού Άιρον Άκτον στο Γκλόστερσιρ, ο οποίος έκτισε το παρεκκλήσιο Πόιντζ μέσα στο παρεκκλήσιο τού Γκάουντ στο Μπρίστολ. 
Η πέτρινη οροφή τού παρεκκλησίου Πόιντζ που απεικονίζει σε ανάγλυφα γλυπτά το οικόσημο τού Πόιντζ (από 4 μέρη) να καρφώνει το οικόσημο τού Γούντβιλ (από 6 μέρη, το 3ο μέρος είναι των Γούντβιλ), και τα δύο ξύλινα άκρα τού μνημειώδους φέρετρου του διακοσμημένα με την εραλδική τού Πόιντζ και τού Γούντβιλ, σώζονται στο παρεκκλήσιο τού Γκάουντ, όπου τάφηκε. Η Εραλδική Επίσκεψη τού Γκλόστερσιρ καταγράφει ότι: 

 «Μία μαρτυρία αυτού τού αγώνα αποδεικνύεται από το συμβόλαιο διαθήκης τού γάμου, που υπάρχει υπό το χέρι και τη σφραγίδα τού εν λόγω κόμη, από επιστολές γραμμένες από το χέρι τού αιδεσιμότατου Mόρτον, καρδινάλιου, επίσης από τα οικόσημα τού κόμη που ανασκολοπίστηκε με τον Πόιντζ στην κορυφή ενός παρεκκλησίου κοντά στο Μπρίστολ, όπου και τάφηκαν» .

 Λογοτεχνικά ενδιαφέροντα 
Ο κόμης Ρίβερς είχε συναντήσει τον πρώτο Άγγλο τυπογράφο Γουίλιαμ Κάξτον, όταν ήταν εξόριστος στην Μπρυζ, και εκεί το 1475-76 ο Κάξτον δημοσίευσε το Cordyale, ή Τέσσερα τελευταία πράγματα, την αγγλική μετάφραση τού κόμη Ρίβερς από τα Γαλλικά τού Jean Miélot τού Les quattres choses derrenieres, το οποίο ήταν και το ίδιο μετάφραση τού Cordiale quattuor novissimorum. Αφού και οι δύο επέστρεψαν στην Αγγλία, ένα από τα πρώτα (αν όχι το πρώτο) βιβλία που τυπώθηκαν στην Αγγλία, ήταν η μετάφραση τού κόμη Ρίβερς από τα Γαλλικά των Λόγων και των Ρήσεων των Φιλοσόφων, που τυπώθηκαν από τον Κάξτον στο Γουέστμινστερ το 1477.  Η Βιβλιοθήκη τού Παλατιού Λάμπεθ διαθέτει μία εικονογράφηση χειρογράφου, που δείχνει τον κόμη Ρίβερς να παρουσιάζει ένα αντίγραφο αυτού τού βιβλίου στον Εδουάρδο Δ΄ (εικονίζεται επάνω δεξιά).

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Ives, E. W. "Andrew Dymmock and the Papers of Anthony Earl Rivers," Bulletin of the Institute of Historical Research 41 (1968): 216–229.
 Lowe, D. E. "Patronage and Politics: Edward IV, the Wydevills, and the Council of the Prince of Wales, 1471-83," The Bulletin of the Board of Celtic Studies 29 (1981): 545–573.
 Pidgeon, Lynda. "Antony Wydevile, Lord Scales and Earl Rivers:  Family, Friends and Affinity. Part 1," The Ricardian 15 (2005): 1–19.  Richard III Society.
 Pidgeon, Lynda. "Antony Wydevile, Lord Scales and Earl Rivers: Family, Friends and Affinity. Part 2," The Ricardian 15 (2006): 1–14.  Richard III Society.
 Scofield, Cora L. "The Capture of Lord Rivers and Sir Anthony Woodville, 19 January 1460," The English Historical Review 37:146 (April 1922): 253–255.

Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας