Ροβέρτος ΦιτςΓουόλτερ

Ο Ροβέρτος ΦιτςΓουόλτερ, αγγλ.: Robert Fitzwalter (απεβ. στις 9 Δεκεμβρίου 1235)  ήταν ένας από τούς ηγέτες τής βαρονικής αντιπολίτευσης κατά τού βασιλιά Ιωάννη, και ένας από τούς 25 εγγυητές τής Μάγκνα Κάρτα.  Ήταν φεουδάρχης βαρόνος τού Λιτλ Ντάνμοου, στο Έσσεξ  και φύλακας τού Κάστρου τού Μπέιναρντ, στο Λονδίνο, στο οποίο προσαρτήθηκε το κληρονομικό αξίωμα τού καστελάνου και τού αρχηγού ιππότη τής πόλης τού Λονδίνου.  Μέλος τής επίσημης αριστοκρατίας που δημιούργησε ο Ερρίκος Α΄ και ο Ερρίκος Β΄, υπηρέτησε τον Ιωάννη στους πολέμους στη Νορμανδία, στους οποίους συνελήφθη αιχμάλωτος από τον βασιλιά Φίλιππο Β΄ τής Γαλλίας, και αναγκάστηκε να πληρώσει μεγάλα λύτρα. 

Ο ΦιτςΓουόλτερ εμπλέκεται στη βαρονική συνωμοσία τού 1212. Σύμφωνα με τη δική του δήλωση, ο βασιλιάς είχε προσπαθήσει να αποπλανήσει τη μεγαλύτερη κόρη του, αλλά η περιγραφή τού Ροβέρτου για τα παράπονά του ποικίλλει κατά καιρούς. Η αλήθεια φαίνεται να είναι, ότι ενοχλήθηκε από την καχυποψία, με την οποία ο Ιωάννης αντιμετώπιζε τη νέα βαρονική εξουσία. Ο ΦιτςΓουόλτερ διέφυγε από τη δίκη, καταφεύγοντας στη Γαλλία. Τέθηκε εκτός νόμου, αλλά επέστρεψε με ειδική αμνηστία, μετά τη συμφιλίωση τού Ιωάννη με τον πάπα. 

Ο ΦιτςΓουόλτερ συνέχισε, ωστόσο, να ηγείται τής βαρονικής αναταραχής εναντίον τού βασιλιά, και με το ξεκίνημα των εχθροπραξιών το 1215, εξελέγη « στρατηγός τού Στρατού τού Θεού και τής Αγίας Εκκλησίας». Χάρη στην επιρροή του στο Λονδίνο, το κόμμα του απέκτησε την υποστήριξη τής πόλης, και τη χρησιμοποίησε ως βάση των επιχειρήσεών του. Η ρήτρα τής Μάγκνα Κάρτα που απαγορεύει τις ποινές εξορίας, εκτός εάν πρόκειται για αποτέλεσμα νόμιμης δίκης, αναφέρεται πιο συγκεκριμένα στην υπόθεσή του. Ήταν ένας από τους 25 βαρόνους, που διορίστηκαν για να επιβάλουν τις υποσχέσεις τής Μάγκνα Κάρτα, και η επιθετική του στάση ήταν μία από τις αιτίες, που συνέβαλαν στην αναβίωση τού εμφυλίου πολέμου αργότερα το 1215. 

Ήταν ένας από τούς απεσταλμένους, που προσκάλεσαν τον πρίγκιπα Λουδοβίκο (Η΄) στην Αγγλία, και ήταν ο πρώτος από τούς βαρόνους που απέδωσε φόρο τιμής, όταν ο Λουδοβίκος εισήλθε στο Λονδίνο. Υποτιμημένος από τούς Γάλλους ως προδότης τού φυσικού του επικυρίαρχου, υπηρέτησε τον Λουδοβίκο με πίστη, μέχρι που συνελήφθη στη Μάχη τού Λίνκολν τον Μάιο τού 1217. Αφέθηκε ελεύθερος με τη σύναψη ειρήνης, και εντάχθηκε στην Ε΄ Σταυροφορία, αλλά επέστρεψε σύντομα, για να κάνει ειρήνη με την αντιβασιλεία. Το υπόλοιπο τής ζωής του ήταν χωρίς γεγονότα, και απεβίωσε ειρηνικά το 1235.   Ήταν πατέρας τριών παιδιών: τής Ματθίλδης, τού Ροβέρτου και τής Χριστίνας (η οποία παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΦιτςΤζέφρυ ντε Μάντεβιλ, 3ο κόμη τού Έσσεξ). Τον θυμούνται ως υπέρμαχο τής αγγλικής ελευθερίας, και έχει επίσης συνδεθεί με διάφορους θρύλους, συμπεριλαμβανομένου αυτού τού Ρομπέν των Δασών.

Καταγωγή 
μικρογραφία|Η πρωτότυπη σφραγιστική μήτρα τού Ροβέρτου ΦιτςΓουόλτερ, με σύγχρονο αποτύπωμα κεριού, στο Βρετανικό Μουσείο . 

Ο Ρόοβέρτος ΦιτζΓουόλτερ ήταν γιος τού Γουόλτερ ΦιτςΡόμπερτ του Γούνταμ-Γουόλτερ και τής συζύγου του Μωντ (ή Ματθίλδης), κόρης τού Ριχάρδου ντε Λουσύ τού Ντις (μέλος της οικογένειας ντε Λουσύ).

 Σταδιοδορμία 

 Η συνωμοσία του 1212 

 Η εξέγερση της Μάγκνα Κάρτα 
μικρογραφία|Στυλιζαρισμένη απεικόνιση τού Ιωάννη να υπογράφει τη Μάγκνα Κάρτα, από την Ιστορία τής Αγγλίας (1902) τού Κάσελ.

 Πρώτος Πόλεμος των Βαρόνων 
μικρογραφία|Το κάστρο τού Ρότσεστερ, όπου ο ΦιτζΓουόλτερ πολιορκήθηκε από βασιλικούς.
αριστερά|μικρογραφία|Μία εικονογράφηση από τον Maάθιου Πάρις τής Β΄ Μάχης τού Λίνκολν.

 Η μετέπειτα ζωή 
μικρογραφία|Ένας πίνακας τού 1628 τού Cornelis Claesz van Wieringen, που απεικονίζει την πολιορκία τής Δαμιέττης το 1218, στην οποία ο ΦιτςΓουόλτερ συμμετείχε ως σταυροφόρος.

Νυμφεύτηκε τη Ροέζ (Rohese) (;) και είχε τέκνο:
 Γουόλτερ ΦιτςΡόμπερτ, νυμφεύτηκε την Ίντα Λονζεσπέ, κόρη του Γουλιέλμου Λονζεσπέ του Νεότερου (ή τού πατέρα του Γουλιέλμου Λονζεσπέ 3ου κόμη του Σόλσμπερυ) από τον Οίκο των Ανζού, και είχε τέκνο:
 Ροβέρτος ΦιτςΓουόλτερ 1ος βαρόνος ΦιτςΓουόλτερ.

 Υστεροφημία 
μικρογραφία|Η μονή Μικρού Ντάνμοου, όπου είναι θαμμένος ο ΦιτςΓουόλτερ

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Υποσημειώσεις

 Αναφορές

 Αναφορές 











Βιβλιογραφία

 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Fitzwalter, Robert". Encyclopædia Britannica. Vol. 10 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 449.
 Tout, T. F. (1889). "Fitzwalter, Robert". In Stephen, Leslie (ed.). Dictionary of National Biography. Vol. 19. London: Smith, Elder & Co. pp. 225–229.

Κατηγορία:Οίκος ντε Κλερ