Ελισάβετ του Βερμαντουά, κόμισσα του Λέστερ

Η Ελισάβετ του Βερμαντουά, γαλλ.: Elizabeth de Vermandois, Coumptess de Leicester (π. 1085 – 1131) (ή Ισαβέλλα) ήταν Γαλλίδα ευγενής, η οποία από τούς δύο γάμους της έγινε μητέρα τού 1ου κόμη τού Γούστερ, τού 2ου κόμη τού Λέστερ, τού 3ου κόμη τού Σάρεϋ, και τής Γκούντρεντ ντε Βαρέν, μητέρας τού 4ου κόμη τού Γουόρικ.

Πιστεύεται ότι ήταν η πηγή τού διάσημου θυρεού σκακιέρας (chequy) από κίτρινο και μπλε (χρυσό και κυανό), που υιοθετήθηκε στην αυγή τής εποχής τής εραλδικής (στην Αγγλία π. το 1200–1215) από τον αδελφό της. Ο θυρεός δημιουργήθηκε πριν από τα μέσα τού 12ου αι.,  όπως και δύο άλλες ομάδες συμμαχικών με την Αγγλία θυρεών, οι «τεταρτομερείς θυρεοί» τού Μαντεβίλ ντε Βερ και οι «θυρεοί σε σχήμα διπλού Λ (chevron)» τού ντε Κλερ (Clare). 

 Προέλευση 
Η Ελισάβετ ήταν η τρίτη κόρη τού Ούγου Α΄ κόμη τού Βερμαντουά και τής Αδελαΐδας τού Βερμαντουά.  Ο πατέρας της ήταν ο νεότερος γιος τού βασιλιά Ερρίκου Α΄ τής Γαλλίας, ενώ η μητέρα της ήταν κόρη τού Ερβέρτου Δ΄ κόμη τού Βερμαντουά και τής Αδελαΐδας τού Βαλουά. 

 Πρώτος γάμος 
μικρογραφία|150εσ|Το σχέδιο σκακιέρας (chequy) με 6 Χ 6 τετράγωνα χρυσά και κυανά, το διάσημο πρωτοεραλδικό οικόσημο τής Ελισάβετ τού Βερμαντουά (πιθανώς υιοθετήθηκε για πρώτη φορά από τον αδελφό της Ραλφ κόμη τού Βερμαντουά, όπως φαίνεται στη σφραγίδα του ), το οποίο μεταβίβασε σε διαφορετικές μορφές στους απογόνους της.

Ήταν διαδοχικά σύζυγος δύο Αγγλο-Νορμανδών μεγιστάνων, πρώτα τού Ροβέρτου ντε Μπώμοντ κόμη του Μελάν (απεβ. 1118), με τον οποίο απέκτησε δίδυμους γιους, και δεύτερον τού Γουλιέλμου ντε Βαρέν 2ου κόμη τού Σάρεϋ (απεβ. 1138), με τον οποίο απέκτησε έναν ακόμη γιο και μία κόρη, τη Γκούντρεντ ντε Βαρέν.

Το 1096 ο Ροβέρτος ντε Μπώμοντ κόμης τού Μελάν (απεβ. το 1118), φημισμένος ως ο «σοφότερος άνθρωπος τής εποχής του μεταξύ Λονδίνου και Ιερουσαλήμ», επέμεινε, παραβιάζοντας τούς νόμους τής Εκκλησίας, να νυμφευτεί την πολύ νεαρή Ελισάβετ, ενώ εκείνος ήταν άνω των 50 ετών εκείνη την εποχή.  Στις αρχές τού 1096, ο επίσκοπος Ιβό (ίσως ο Ιβό τής Σαρτρ), όταν άκουσε για τον προτεινόμενο γάμο, έγραψε μία επιστολή που απαγόρευε τον γάμο, και εμπόδιζε την τέλεσή του με το σκεπτικό τής συγγένειας εξ αίματος, δηλαδή ότι οι δύο ήταν συγγενείς σε απαγορευμένο βαθμό.

Τον Απρίλιο τού 1096 ο πατέρας τής Ελισάβετ κατάφερε να πείσει τον πάπα Ουρβανό Β΄ να εκδώσει απαλλαγή για τον γάμο,  και αναχώρησε για τη Σταυροφορία που κήρυξε ο πάπας, με τελευταία του πράξη να δει την κόρη του να παντρεύεται τον Ροβέρτο.

Ο Ροβέρτος ήταν ένας ευγενής με κάποια σημασία στη Γαλλία, έχοντας κληρονομήσει γαίες από τον εκ μητρός θείο του, Ερρίκο κόμη τού Μελάν. Απέκτησε φήμη πολεμώντας στην πρώτη του μάχη, ως διοικητής τής δεξιάς πτέρυγας στη Μάχη τού Χέιστινγκς, ως ένας από τούς αποδεδειγμένους συντρόφους τού Γουλιέλμου Α΄ τού Κατακτητή. Ανταμείφθηκε με 90 φέουδα στις κομητείες τού Λέστερσιρ, τού Νορθάμπτονσιρ, τού Γουόρικσιρ και τού Γουίλτσιρ.  Ο κόμης τού Μελάν ήταν ένας από τούς «τέσσερις σοφούς συμβούλους» τού Ερρίκου Α΄, και ήταν ένας από τούς διοικητές τού βασιλιά στη Μάχη τού Τίνσεμπρεϋ στις 28 Σεπτεμβρίου 1106.  Το 1107 ο Ροβέρτος έγινε κόμης τού Λέστερ. 

Με τον ντε Μπώμοντ απέκτησε τρεις γιους (ο μεγαλύτερος από τούς οποίους ήταν δίδυμοι) και πέντε ή έξι κόρες, ως εξής: 
 Ροβέρτος, 2ος κόμης τού Λέστερ (γενν, το 1104, δίδυμος), νυμφεύτηκε και άφησε απογόνους. 
 Βάλεραν κόμης τού Μελάν, 1ος κόμης τού Γουόστερ (γενν. το 1104, δίδυμος), νυμφεύτηκε και άφησε απογόνους. George Edward Cokayne, The Complete Peerage, Vol. VII (The St. Catherine Press, Ltd, 1929), p. 540
 Ούγος 1ος κόμης τού Μπέντφορντ (γενν. π. το 1106), έχασε την κομητεία του, άφησε απογόνους. 
 Έμμα (γενν. το 1102),  αρραβωνιάστηκε σε βρεφική ηλικία τον Ωμαρί ντε Μονφόρ, ανιψιό τού Γουλιέλμου κόμη τού Εβρέ, αλλά ο γάμος δεν έλαβε χώρα ποτέ. Πιθανότατα απεβίωσε νέα ή μπήκε σε μονή. 
 Αντελίν (γενν. π. 1107), παντρεύτηκε πρώτα τον Ούγο Δ΄ 4ο κύριο τού Μονφόρ-συρ-Ρισλ, και έπειτα τον Ριχάρδο ντε Γκρανβίλ (απεβ. 1147), κύριο τού φέουδου τού Μπίντεφορντ στο Ντέβον. 
 Ωμπρή (γενν. περ. 1109) (ή Αλμπερί), παντρεύτηκε τον Ούγο Β΄ τού Σατωνέφ-αν-Τιμεραί. 
 Μωντ (γενν. περ. 1111), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Λόβελ. 
 Ισαβέλλα (γενν. μετά το 1102), ερωμένη τού βασιλιά Ερρίκου Α΄ τής Αγγλίας. Παντρεύτηκε αρχικά τον Γκίλμπερτ ντε Κλερ 1ο κόμη τού Πέμπροκ,  και αργότερα παντρεύτηκε τον Ερβέ ντε Μονμορανσύ, φύλακα τής Ιρλανδίας. 

 Δεύτερος γάμος 
Η Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Βαρέν 2ο κόμη τού Σάρεϋ λίγο μετά το τέλος τού πρώτου συζύγου της το 1118.  Ο Γουλιέλμος είχε αναζητήσει μία βασιλική νύφη το 1093, αλλά απέτυχε στην προσπάθειά του να νυμφευτεί τη Ματθίλδη τής Σκωτίας (γνωστή και ως Ήντιθ), η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον βασιλιά Ερρίκο Α΄. Ο ιστορικός Τζέιμς Πλανσέ ισχυρίστηκε το 1874, ότι αποπλανήθηκε ή ερωτεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Βαρέν πριν από το τέλος τού Ροβέρτου ντε Μπώμοντ, με αποτέλεσμα μία εξωσυζυγική σχέση.  Ωστόσο, δεν υπάρχουν στοιχεία για οποιαδήποτε εξωσυζυγική σχέση. Η Ελισάβετ επέζησε τού δεύτερου συζύγου της. 

Με τον Γουλιέλμο ντε Βαρέν απέκτησε τρεις γιους και δύο κόρες: 
 Γουλιέλμος, 3ος κόμης τού Σάρεϋ (1119–1148),  μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος·
 Ραλφ William Farrer, Charles Travis Clay, Early Yorkshire Charters, Volume VIII – The Honour of Warenne (The Yorkshire Archaeological Society, 1949) p. 10
 Ρέτζιναλντ, ο οποίος κληρονόμησε τα εδάφη τού πατέρα του στην Άνω Νορμανδία, συμπεριλαμβανομένων των κάστρων Μπελανκόμπρ και Μόρτεμερ.  Παντρεύτηκε την Αλίκη ντε Βορμεγκέυ, κόρη τού Γουλιέλμου ντε Βορμεγκέυ, κυρίου τού Βορμεγκέι στο Νόρφολκ, με την οποία απέκτησε έναν γιο: τον Γουλιέλμο ντε Βαρέν, ιδρυτή τής μονής τού Βορμεγκέυ. William Farrer, Charles Travis Clay, Early Yorkshire Charters, Volume VIII – The Honour of Warenne (The Yorkshire Archaeological Society, 1949) pp. 27–8 He married Alice de Wormegay, daughter of William de Wormegay, Lord of Wormegay in Norfolk, by whom he had a son: William de Warenne, founder of Wormegay Priory.
 Γκούντρεντ (ή Γκουντράντα), παντρεύτηκε αρχικά τον Ρότζερ ντε Μπώμοντ 2ο κόμη τού Γουόρικ (π. 1102 – 1153) (ανιψιό τού πρώτου συζύγου τής μητέρας τής) και απέκτησε απογόνους, συμπεριλαμβανομένου τού Γουλιέλμου ντε Μπώμοντ 3ου κόμη τού Γουόρικ (π. 1140 – 1184). Έπειτα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Λάνκαστερ, φεουδάρχη βαρόνο τού Κένταλ στο Γουέστμορλαντ, και απέκτησε απογόνους. 
 Άντα (απεβ. π. το 1178), παντρεύτηκε τον Ερρίκο πρίγκιπα τής Σκωτίας & 3ο κόμη τού Χάντινγκτον, νεότερο γιο τού Δαβίδ Α΄ τής Σκωτίας, και απέκτησε απογόνους. Είναι γνωστή ως η «βασιλομήτωρ τής Σκωτίας» για τούς δύο γιους της, τον Μάλκολμ Δ΄ τής Σκωτίας και τον Γουλιέλμο Α΄ τον Λέοντα τής Σκωτίας, ενώ είναι και πρόγονος πολλών άλλων Σκώτων βασιλέων. 

 Αναφορές 

 Πηγές 


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Elizabeth de Vermandois στο thepeerage.com

Κατηγορία:Οίκος ντε Μπώμοντ