Τζόρτζιο Αλμιράντε

Ο Τζόρτζιο Αλμιράντε (, 27 Ιουνίου 1914–22 Μαΐου 1988) ήταν Ιταλός πολιτικός που ίδρυσε το νεοφασιστικό Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα, του οποίου ηγήθηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1987.

 Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στο Σαλσοματζόρε Τέρμε, στην Εμίλια Ρομάνια, αλλά οι γονείς του ήταν Μολιζιανοί με ευγενή καταγωγή. Η θεία του ήταν η ηθοποιός Αλμιράντε Μαντσίνι. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια ακολουθώντας τους γονείς του, οι οποίοι εργάζονταν στο θέατρο, στο Τορίνο και τη Ρώμη. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με πτυχίο στην λογοτεχνία το 1937.

 Ο προπολεμικός φασισμός και ο ρόλος του κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου 
Αν και σπούδασε δάσκαλος, άρχισε να γράφει για τη φασιστική εφημερίδα Il Tevere με έδρα τη Ρώμη. Επηρεάστηκε από τον δημοσιογράφο Τελέσιο Ιντερλάντι, ο οποίος ήταν ο ιδεολογικός του μέντορας. Ακολουθώντας το δημοσιογραφικό επάγγελμα, ο Αλμιράντε έγραφε εκτενώς για το περιοδικό του Ιντερλάντι, La Difesa della Razza (Η υπεράσπιση της φυλής). Βοήθησε επίσης στην οργάνωση της Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας (RSI), στην οποία διορίστηκε επικεφαλής του γραφείου του Υπουργού Πολιτισμού το 1944.

 Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα 

 Ηγεσία 

Μετά την ήττα του φασισμού, ο Αλμιράντε κατηγορήθηκε ότι διέταξε την εκτέλεση παρτιζάνων το 1944, αν και μια γενική αμνηστία έφερε την άρση αυτής της απόφασης.Ferraresi, Threats to Democracy, p. 210Διέφυγε από την Ιταλία μετά τον πόλεμο, αλλά επέστρεψε το 1946 για να δημιουργήσει τη δική του μικρή φασιστική ομάδα. Η ομάδα απορροφήθηκε γρήγορα από το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα (MSI), το οποίο ιδρύθηκε την ίδια χρονιά. Ο Αλμιράντε επιλέχθηκε ως ηγέτης του νέου κόμματος εν μέρει λόγω του χαμηλού προφίλ του, καθώς τα υψηλόβαθμα μέλη του φασιστικού καθεστώτος που εμπλέκονταν στο MSI επέλεξαν αντ' αυτού να αναλάβουν ρόλους στο παρασκήνιο. Εκπροσωπώντας μια ριζοσπαστική φατρία εντός του κόμματος, η ομάδα του Αλμιράντε έχασε έδαφος καθώς πιο μετριοπαθή στοιχεία απέκτησαν επιρροή στο κόμμα. Αυτή η τάση σύντομα απέκτησε το πάνω χέρι, αναγκάζοντας τον Αλμιράντε να παραχωρήσει τη θέση του στον Αουγκούστο Ντε Μαρσάνιτς ως ηγέτη το 1950. Ignazi, Extreme Right Parties in Western Europe, p. 37Είχε υπονοήσει την υποστήριξή του στις ιδέες της Ευρώπης ως έθνους που επικρατούσαν εκείνη την εποχή, αλλά δεν κατάφερε να πείσει το κόμμα να πάρει θέση κατά της φιλοΝΑΤΟϊκής πολιτικής του ντε Μαρσάνιχ. Eatwell, Fascism, p. 251

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ιταλοί φασίστες