Γουόλτερ ντε Μπωσάμπ (επιμελητής επί Εδουάρδου Α΄)

μικρογραφία|200εσ|Σφραγίδα του Walter de Beauchamp (απεβ.1303) τού Άλστερ, που επισυνάπτεται στην επιστολή των βαρόνων τού 1301. Επιγρ.: s(igillum) Walteri de Bello Campo d(omi)ni de Alcestre ("σφραγίδα του Γουόλτερ ντε Μπωσάμπ, κυρίου τού Άλστερ").

Ο Γουόλτερ Γ΄ ντε Μπωσάμπ (απεβ. το 1303/06), (λατινοποιημένος σε de Ballo Campo) από το Μπωσάμπ Κωρτ τού Άλσεστερ στο Γουόρικσιρ, και από το Μπωσάμπ Κωρτ τού Πάουικ στο Γούστερσιρ,  ήταν επιμελητής (steward) τού Νοικοκυριού τού βασιλιά Εδουάρδου Α'  από το 1289 έως το 1303.  Ήταν ο νεότερος αδελφός τού Γουλιέλμου ντε Μπωσάμπ 9ου κόμη τού Γουόρικ (π. 1238-1298), τού πρώτου στην οικογένειά του που έφερε αυτόν τον τίτλο (τον κληρονόμησε από τη μητέρα του), και ήταν ο ιδρυτής τού νεότερου κλάδου τής οικογένειας ντε Μπωσάμπ, γνωστής ως "Μπωσάμπ του Πάουικ" (Powick).

 Προέλευση 
Ήταν νεότερος γιος τού Γουλιέλμου Γ΄ ντε Μπωσάμπ (π.1215 - 1269) από το κάστρο Έλμλεϋ στο Γούστερσιρ, κληρονομικού σερίφη τού Γούστερσιρ, από τη σύζυγό του Ισαβέλλα ντε Μοντουί, κόρη τού Γουλιέλμου ντε Μοντουί τού Χάνσλοπ στο Μπάκιγχαμσιρ και τού Χάρτλεϋ Μοντίτ τού Χάμσιρ (από τη σύζυγό του Αλίκη ντε Μπωμόν (απεβ. πριν το 1263), ετεροθαλή αδελφή τού Ερρίκου ντε Μπωμόν 5ου κόμη τού Γουόρικ (π. 1192-1229) και αδελφή και κληρονόμος τού Γουλιέλμου Μοντουί, 8ου κόμη τού Γουόρικ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος ντε Μπωσάμπ 9ος κόμης τού Γουόρικ (π. 1238 - 1298).

 Σταδιοδρομία 
Μέχρι το 1268 είχε «αναλάβει τον σταυρό»  για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, έτος κατά το οποίο ο πατέρας του υπέγραψε τη διαθήκη του, αναφέροντας στον Γουόλτερ ως σταυροφόρο, στον οποίο κληροδότησε 200 μάρκα «για την καλύτερη απόδοσή του σε αυτό το ταξίδι». Ήταν στη Μάχη τού Φάλκιρκ το 1298, και στην πολιορκία τού κάστρου Κερλάβεροκ στη Σκωτία το 1300, με τον βασιλιά. Υπέγραψε και σφράγισε την επιστολή των βαρόνων τού 1301 προς τον πάπα ως Γουάλτερους ντε Μπέλο Κάμπο, ντ(όμι)ν(ου)ς ντε Άλσεστρ («Γουόλτερ ντε Μπωσάμπ,  κύριος τού Άλσεστερ»). Ένας άλλος από τούς υπογράφοντες ήταν ο ανιψιός του Γκυ Α΄ ντε Μπωσάμπ 10ος κόμης τού Γουόρικ (π. 1272-1315).

 Το Ρολό Καίρλαβεροκ 
Κατά την πολιορκία τού κάστρου Καίρλαβεροκ στη Σκωτία το 1300, οι κήρυκες κοσμούσαν τα οικόσημα όλων των Άγγλων ιπποτών που ήταν παρόντες σε νορμανδο-γαλλικούς στίχους, γνωστούς ως Caerlaverock Roll. Το μέρος που αφορά τον "Wautier de Beauchamp" έχει ως εξής:Puis i out Wautier de Beauchamp
 Sis merlos de or el rouge champ
 O une fesse en lieu de dance
Chevalier selon ma cuidance
Un des mellours fut entre touz
Se il ne fuit trop fiers et estouz
Mes vous ne orrez parler james
De senescal ke ne ait une mes.Σε σύγχρονα Γαλλικά: Puis Gautier de Beauchamp avait six merlettes d'or sur un champ rouge à une fasce au lieu d'une dance. Chevalier, selon mon avis, un des meilleurs qui fut entre tous, s'il n'était trop fier et trop audacieux; mais vous n'entendrez jamais parler du sénéchal sans un «mais».Το οποίο μπορεί να μεταφραστεί ως:

 «Υπήρχε επίσης ο Γουόλτερ ντε Μπωσάμπ, που είχε έξι χρυσά πτηνά martlet σε κόκκινο πεδίο και ταινία αντί για dancetée (οικόσημο: επί ερυθρού πεδίου, χρυσή οριζόντια ταινία, τρία χρυσά πτηνά επάνω και τρία κάτω). Κατά τη γνώμη μου, ήταν ένας από τούς καλύτερους ιππότες τού συνόλου, αν δεν ήταν πολύ υπερήφανος και βίαιος: δεν θα ακούσετε κανέναν να μιλάει καλά για τον επιμελητή, χωρίς ένα «αλλά»».

 Κληρονομεί το Πάουικ 
Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1269, ο Γουόλτερ κληρονόμησε το οικογενειακό του μερίδιο από το αρχοντικό (manor) τού Πάουικ στο Γούστερσιρ, όπου εγκαταστάθηκε στο Μπωσάμπ Κωρτ, στη δεξιά όχθη τού ποταμού Σέβερν. Το κτήμα είχε κληρονομηθεί, μαζί με το κάστρο Έλμλεϋ και άλλες εκτάσεις, από τον προ-προ-πάππο τού Γουόλτερ, Γουόλτερ Α΄ ντε Μπωσάμπ (απεβ. 1130/1133), ιδρυτή τής οικογένειας ντε Μπωσάμπ, μετά τον γάμο του με την Έμελιν ντ'Αμπιτό, κόρη και κληρονόμο τού Ούρσε ντ'Αμπιτό σερίφη τού Γούστερσιρ. Το 1300 έλαβε βασιλική επιχορήγηση με δωρεάν κυνήγι λαγών στα εδάφη του στο Πάουικ, και κάποια στιγμή ίδρυσε ένα παρεκκλήσιο (chantry) "στην αυλή του αρχοντικού του" στο Π;aουικ.

O κλάδος που ίδρυσε, αναφέρεται γενικά ως «Μπωσάμπ του Πάουικ», για να διακρίνεται από τούς άλλους κλάδους, δηλαδή τον κύριοο κλάδο των κομήτων τού Γουόρικ «Μπωσάμπ τού Έλμλεϋ» και έναν άλλο κλάδο «Μπωσάμπ τού Χολτ». Το οικόσημο με τα 6 πτηνά martlet, το υιοθέτησε («Μπωσάμπ τού Πάουικ») ως διαφορά από το πατρικό του οικόσημο με τούς 6 σταυρούς Ιερσοσλύμων, το έφεραν επίσης οι απόγονοί του.

 Αποκτά το Άλσεστερ 
Γύρω στο 1263 απέκτησε ένα μέρος τού αρχοντικού τού Άλσεστερ στο Γουόρικσιρ, το οποίο κατείχε από τον Ρέινολντ ΦιτζΠίτερ με την ιδιότητα τού «εξωτερικού υπαλλήλου με αμοιβή μισού ιππότη». Γύρω στο 1274 επιβεβαίωσε στους ελεύθερους αστούς και ενοικιαστές του το αρχαίο τους δικαίωμα να διοργανώνουν εβδομαδιαία αγορά κάθε Τρίτη, και τούς παραχώρησε επίσης εβδομαδιαία αγορά κάθε Πέμπτη, επιτρέποντας την πώληση ζώων, κρέατος, σιταριού, σίκαλης, κριθαριού, βρώμης, φασολιών, αρακά, μάλλινων και λινών υφασμάτων, ψωμιού, σιδηρών ειδών, ζωικού λίπους, λίπους, ψαριών, δερμάτινων ειδών, καλαθιών, δερμάτων, μαλλιού, λινού, χηνών, κοτόπουλων, τυριού, μπέικον, αυγών, αλατιού και μπαχαρικών. 

Το 1291 έλαβε βασιλική άδεια να καλλιεργήσει 60 στρέμματα από το δάσος του στο Άλσεστερ, μέσα στο δάσος τού Φέκενχαμ, και το 1300 τού παραχωρήθηκε από τον βασιλιά ελεύθερη ιδιοκτησία στα εδάφη του στο Άλσεστερ. Το 1292 έλαβε βασιλική επιχορήγηση για μία ετήσια έκθεση «την παραμονή, την ημέρα και την επόμενη μέρα τού Αγίου Ζιλ και για πέντε ημέρες μετά».  Το άλλο μέρος τού αρχοντικού τελικά αποκτήθηκε (από τον Τόμας Μποτρώ) το 1444 από τον απόγονό του Ιωάννη Μπωσάμπ 1ο βαρόνο Μπωσάμπ (απεβ. 1475) «τού Πάουικ» VCH Worcestershire, re Alcester στο Γούστερσιρ. 

 Οικογένεια 
μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός τού ντε Tόενι: επί αργυρού πεδίου, ερυθρό μανίκι.

Νυμφεύτηκε την Άλις ντε Τόσνι,  κόρη τού Ρότζερ Ε΄ ντε Τόσνι τού Φλάμστεντ στο Χέρτφορντσιρ από τη σύζυγό του Άλις ντε Μπόουν, κόρη τού Χάμφρεϋ Δ΄ ντε Μπόουν 2ου κόμη τού Χέρεφορντ, 1ου κόμη τού Έσσεξ (1204-1275), Κληρονομικού φύλακα τής Αγγλίας.  Χωρίς να το γνωρίζουν, διαπιστώθηκε ότι οι δύο τους βρίσκονταν εντός τού 4ου βαθμού συγγένειας εξ αίματος, γεγονός που απαιτούσε την επικύρωση τού γάμου από τον Γκόντφρεϋ Γκίφαρντ επίσκοπο τού Γούστερ, για να νομιμοποιηθούν οι απόγονοί τους.  Από τη σύζυγό του απέκτησε απογόνους, όπως:
 Γουόλτερ  (απεβ.. 1328), από το Άλσεστερ,  ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος. Το 1307 πολεμούσε τούς Σκώτους, και το 1317 έγινε ο φύλακας τού κάστρου τού Γουόρικ και των εδαφών του, μετά το τέλος τού εξαδέλφου του Γκυ Α΄ ντε Μπωσάμπ 10ου κόμη τού Γουόρικ (π. 1272 – 1315) που άφησε έναν βρέφος γιο, τον Θωμά Α΄ ντε Μπωσάμπ 11ο κόμη τού Γουόρικ (π. 1313-1369). 
 Γουλιέλμος, «ένας διάσημος στρατιωτικός» Burke ήταν επιμελητής (stewart) τού νοικοκυριού τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄ από το 1289 ως το 1303Edward I
By Michael Prestwich, pp.145-6 , που κληρονόμησε μερικές από τις εκτάσεις τού μεγαλύτερου αδελφού του. Το 1320 διορίστηκε από τον βασιλιά Εδουάρδο Β' κυβερνήτης τού κάστρου τού Αγίου Μπριάβελ στο Δάσος τού Ντην, στο Γκλόστερσιρ.  Νυμφεύτηκε μία κάποια Ιωάννα, με την οποία το 1334 έφτιαξε τα φέουδα τού Πάουικ και τού Μπράνσφορντ για τούς ίδιους και τούς κληρονόμους τους, Victoria County History, Powick τον μεγαλύτερο γιο και κληρονόμο. Το 1307 πολέμησε τούς Σκώτους, και το 1317 έγινε ο φύλακας τού κάστρου Γουόρικ και των γαιών του, έπειτα από τον εξάδελφό του Γκυ Α΄ ντε Μπωσάμπ 10ο κόμη του Γουόρικ (π.1272 – 1315), που άφησε έναν νήπιο γιο, τον Θωμά Α΄ Μπωσάμπ 11ο κόμη του Γουόρικ (π.1313 - 1369)., αλλά απεβίωσε άτεκνος.
 Ζιλ (απεβ. 1361),  κληρονόμος τού μεγαλύτερου αδελφού του, ο οποίος το 1340 έλαβε βασιλική άδεια να ενισχύσει (να οχυρώσει με τείχος από πέτρα και ασβέστη  και να πολεμήσει) το αρχοντικό του στο Άλσεστερ, και παρόμοια άδεια δύο χρόνια αργότερα για το σπίτι του στο Φρέσγουοτερ, Νήσο Γουάιτ.  Νυμφεύτηκε την Κάθριν ντε Μπούρες.  Γιος και κληρονόμος του ήταν ο:
 σερ Ιωάννης ντε Μπωσάμπ, ο οποίος το 1386 ήταν φύλακας τού κάστρου τού Γκλόστερ.  Ο δισεγγονός τού Ζιλ ήταν ο:
 Ιωάννης Μπωσάμπ (απεβ. 1475) 1ος βαρόνος Μπωσάμπ (5η δημιουργία) "του Πάουικ "  στο Γούστερσιρ. 

 Το τέλος 
Απεβίωσε το 1303 , είτε το 1306. 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Ντάγκλας Ρίτσαρντσον, Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, 4 τόμοι, επιμ. Kimball G. Everingham, 2η έκδοση, τόμος III, Σολτ Λέικ Σίτι, 2011, σελ. 384–5, «Powick»· τόμος I, σελ. 223 "Μπόντινγκτον"

 Αναφορές 

Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπωσάμπ