Ιωάννης Μόουμπρεϋ, 4ος βαρόνος Μόουμπρεϋ

Ο Ιωάννης (Γ΄) ντε Μόουμπρεϋ, 4ος βαρόνος Μόουμπρεϋ, αγγλ.: John (III) de Mowbray, 4th Baron Mowbray (24 Ιουνίου 1340 - 19 Οκτωβρίου 1368) ήταν Άγγλος ευγενής. Σκοτώθηκε κοντά στην Κωνσταντινούπολη καθ' οδόν προς τους Αγίους Τόπους.

 Καταγωγή 
Ο Ιωάννης ντε Μόουμπρεϋ, γεννημένος στις 25 Ιουνίου 1340 στο Έπγουορθ του Λίνκολνσιρ, ήταν γιος του Ιωάννη ντε Μόουμπρεϋ 3ου βαρόνου Μόουμπρεϋ, του Άξχολμ του Λίνκολνσιρ, και της 2ης συζύγου του, Ιωάννας του Λάνκαστερ, 3ης κόρης του Ερρίκου 3ου κόμη του Λάνκαστερ,    εγγονού του βασιλιά Ερρίκου Γ΄.

 Σταδιοδρομία 
Ο Μόουμπρεϋ και 26 άλλοι χρίστηκαν ιππότες από τον βασιλιά Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας τον Ιούλιο του 1355 , ενώ οι αγγλικές δυνάμεις βρίσκονταν στα Ντάουνς, πριν πλεύσουν προς τη Γαλλία. Το 1356 υπηρέτησε σε μία εκστρατεία στη Βρετάνη.   Είχε λάβει την περιουσία των εδαφών του στις 14 Νοεμβρίου 1361. Ωστόσο, η κληρονομιά του υπόκειτο στην προίκα που ο πατέρας του είχε ορίσει στη μητριά του, Ελισάβετ ντε Βερ. 

Μέχρι το 1369 η μητριά του είχε παντρευτεί τον σερ Γουλιέλμο ντε Κόσινγκτον, γιο και κληρονόμο του Στεφάνου ντε Κόσινγκτον του Κόσινγκτον στο Άιλσφορντ του Κεντ. Λίγο μετά τον γάμο, αυτή και ο νέος σύζυγός της παραδόθηκαν στις φυλακές του Φλιτ για χρέη.   Σύμφωνα με τον Άρτσερ, η αιτία μπορεί να ήταν η δίωξη της μητριάς του από τον Μόουμπρεϋ για σπατάλη της περιουσίας του. Του είχαν επιδικαστεί αποζημιώσεις εναντίον της, ύψους σχεδόν 1000 λιρών. 

Γύρω στο 1343 είχε συναφθεί συμφωνία για διπλό γάμο, μεταξύ του Μόουμπρεϋ και της Όντρεϋ Μόνταγκιου, εγγονής του Θωμά του Μπράδερτον, και της αδελφής του Μόουμπρεϋ, Μπλανς ντε Μόουμπρεϋ, με τον αδελφό της Όντρεϋ, Εδουάρδο Μόνταγκιου. Κανένας από τους δύο γάμους δεν έλαβε χώρα. Αντ' αυτού, π. το 1349, έλαβε χώρα διπλός γάμος μεταξύ του Μόουμπρεύ και της Ελισάβετ ντε Σέγκρεϊβ (επίσης εγγονής του Θωμά του Μπράδερτον), και της αδελφής του Μόουμπρεϋ, Μπλανς, με τον αδελφό της Ελισάβετ, Ιωάννη ντε Σέγκρεϊβ, με τον πάπα Κλήμη ΣΤ' να έχει δώσει απαλλαγές για τους γάμους κατόπιν αιτήματος του παππού του Μόουμπρεϋ, κόμη του Λάνκαστερ, προκειμένου να αποφευχθούν «διαφωνίες μεταξύ των γονέων», οι οποίοι ήταν γείτονες.  

Ο Μόουμπρεϋ είχε μικρό οικονομικό όφελος από τον γάμο του κατά τη διάρκεια της ζωής του, ως αποτέλεσμα της πολύ μεγάλης κοινής ιδιοκτησίας που είχε απονεμηθεί στη μητέρα της Ελισάβετ, Μαργαρίτα του Μπράδερτον δούκισσα του Νόρφολκ, η οποία έζησε μέχρι το 1399.  

Ωστόσο, όταν ο πατέρας της Ελισάβετ, Ιωάννης ντε Σέγκρεϊβ 4ος βαρόνος Σέγκρεϊβ, απεβίωσε την 1η Απριλίου 1353, ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄ επέτρεψε στον Μόουμπρεϋ να λάβει ένα μικρό μέρος της τελικής κληρονομιάς της συζύγου του. Οι λογαριασμοί διαδοχής για το 1367 δείχνουν ότι ο Μόουμπρεϋ απολάμβανε ετήσιο εισόδημα σχεδόν 800 λιρών εκείνη την εποχή.  Η Ελισάβετ διαδέχθηκε στη συνέχεια τον πατέρα της ως 5η βαρόνη Σέγκρεϊβ, καθώς ο αδελφός της είχε αποβιώσει πριν από τον πατέρα τους.

Ο Μόουμπρεϋ κλήθηκε στο Κοινοβούλιο από τις 14 Αυγούστου 1362 έως τις 20 Ιανουαρίου 1366.  Στις 10 Οκτωβρίου 1367, διόρισε πληρεξούσιους για την προετοιμασία του ταξιδιού του πέρα από τις θάλασσες. Αυτοί οι διορισμοί επιβεβαιώθηκαν τον επόμενο χρόνο.  Ο Μόουμπρεϋ δολοφονήθηκε από τους Τούρκους κοντά στην Κωνσταντινούπολη, καθ' οδόν προς τους Αγίους Τόπους.  Μία επιστολή από το μοναστήρι του «Πέιν» που γράφτηκε το 1396, υποδηλώνει ότι αρχικά τάφηκε στο μοναστήρι του Πέραν, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη.   Σύμφωνα με την επιστολή, «με πρωτοβουλία του γιου του Θωμά», τα οστά του είχαν συγκεντρωθεί, και στάλθηκαν στην Αγγλία για ταφή με τους προγόνους του. 

Η διαθήκη του επικυρώθηκε στο Λίνκολν στις 17 Μαΐου 1369.   Η σύζυγός του Ελισάβετ απεβίωσε πριν από αυτόν το 1368, μόνο λίγους μήνες πριν. 

 Οικογένεια 
Ο Μόουμπρεϊ νυμφεύτηκε, με παπική άδεια της 25ης Μαρτίου 1349,  την Ελισάβετ ντε Σέγκρεϊβ (γενν. 25 Οκτωβρίου 1338 στο αβαείο Κρόξτον),  την ίδια 5η βαρόνη Σέγκρεϊβ, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη ντε Σέγκρεϊβ 4ου βαρόνου Σέγκρεϊβ (απεβ. 1353),  και τη Μαργαρίτα του Μπράδερτον δούκισσα του Νόρφολκ, κόρη και κληρονόμο του Θωμά του Μπράδερτον, γιου του βασιλιά Εδουάρδου Α΄.  Μέσω του γάμου, η οικογένεια Μόουμπρεϋ απέκτησε την περιουσία στο Φράμλινγκχαμ του Σάφολκ, συμπεριλαμβανομένου του Κάστρου Φράμλινγκχαμ, το οποίο έγινε η κύρια έδρα εξουσίας για την οικογένεια Μόουμπρεϋ για το μεγαλύτερο μέρος του 15ου αι.

Είχαν δύο γιους και τρεις κόρες: 

 Μαργαρίτα (π. 1361 - 24 Απριλίου 1404), παντρεύτηκε, με άδεια της 1ης Ιουλίου 1369, τον σερ Ρέτζιναλντ ντε Λούσυ (απεβ. 9 Νοεμβρίου 1437) από το Γούντκροφτ στο Λούτον, Μπέντφορντσιρ, γιο και κληρονόμο του σερ Γοδεφρείδου ντε Λούσυ από το Ντάλινγκτον, το Σλάπτον, το Νιούινγκτον κ.λπ. 
 Ιωάννα (πε. 1363 - 30 Νοεμβρίου 1402), παντρεύτηκε (1) τον σερ Θωμά Γκρέυ (1359 – 26 Νοεμβρίου ή 3 Δεκεμβρίου 1400) από το Χίτον κοντά στο Νόρχαμ του Νορθάμπερλαντ, γιο του χρονικογράφου σερ Θωμά Γκρέυ. Απέκτησαν τέσσερις γιους και μία κόρη, συμπεριλαμβανομένου του Ιωάννου Γκρέυ 1ου κόμη του Τάνκερβιλ. Ridgard, p.5; Stacey, p.28. Παντρεύτηκε (2) τον σερ Θωμά Τάνσταλ του Θέρλαντ στο Τάνσταλ του Λάνκασιρ   (π. 1360 – 1415).
 Ελεονώρα (γενν. πριν από τις 25 Μαρτίου 1364),  παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Γουέλς 5ο βαρόνο Γουέλς.   Οι απόγονοί τους περιλάμβαναν δύο γιους και δύο κόρες, συμπεριλαμβανομένου του Εύδη ντε Γουέλς (1387-1417), που νυμφεύτηκε τη Μωντ Γκρέιστοουκ, κόρη του Ραλφ ντε Γκρέιστοουκ 3ου βαρόνου Γκρέιστοουκ. Οι δύο γιοι τους ήταν ο Λάιονελ ντε Γουέλς 6ος βαρόνος Γουέλς, και ο σερ Γουλιέλμος Γουέλς λόρδος Καγκελάριος της Ιρλανδίας. 
 Ιωάννης, 1ος κόμης του Νότιγχαμ, 5ος βαρόνος Μόουμπρεϋ, 6ος βαρόνος Σέγκρεϊβ (1 Αυγούστου 1365 – 12 Ιανουαρίου 1383). Απεβίωσε άγαμος και τάφηκε στο Γουάιτφριαρς του Λονδίνου. 
 Θωμάς, 1ος δούκας του Νόρφολκ, 1ος κόμης του Νότιγχαμ, 6ος βαρόνος Μόουμπρεϊϋ, 7ος βαρόνος Σέγκρεϊβ (22 Μαρτίου 1366 - 22 Σεπτεμβρίου 1399) . Νυμφεύτηκε (1) την 10χρονη  λαίδη Ελισάβετ Λεστρέιντζ (π. 6 Δεκεμβρίου 1373 – 23 Αυγούστου 1383), suo jure λαίδη Στρέιντζ του Μπλάκμιρ -κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη λε Στρέιντζ 5ου βαρόνου Στρέιντζ του Μπλάκμιρ, και της λαίδης Ισαβέλλας ντε Μπωσάμπ, κόρης του Θωμά ντε Μπωσάμπ 11ου κόμη του Γουόρικ- π. στις 20 Φεβρουαρίου 1383.  Η Ελισάβετ απεβίωσε, ωστόσο, το 1383, λίγο μετά τον γάμο, με αποτέλεσμα ο Θωμάς να νυμφευτεί (2) τη λαίδη Ελισάβετ ΦιτςΆλαν (π. 1372 - 8 Ιουλίου 1425), κόρη του Ριχάρδου ΦιτςΆλαν 11ου κόμη του Άρουντελ και της λαίδης Ελισάβετ ντε Μπόουιν.  Με την Ελισάβετ, απέκτησε απογόνους:
 Θωμάς, 4ος κόμης του Νόρφολκ, 2ος κόμης του Νότιγχαμ, 8ος βαρόνος Σέγκρεϊβ, 7ος βαρόνος Μόουμπρεϋ (17 Σεπτεμβρίου 1385 - 8 Ιουνίου 1405), άγαμος.
 Ιωάννης, 2ος δούκας του Νόρφολκ, 3ος κόμης του Νότιγχαμ, 8ος βαρόνος Μόουμπρεϋ, 9ος βαρόνος Σέγκρεϊβ (1392 - 19 Οκτωβρίου 1432), νυμφεύτηκε τη λαίδη Αικατερίνη Νέβιλ, κόρη του Ραλφ Νέβιλ 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ, και απέκτησε έναν γιο, τον Ιωάννη ντε Μόουμπρεϋ 3ο δούκα του Νόρφολκ, 4ο κόμη του Νότιγχαμ, 6ο κόμη του Νόρφολκ, 9ο βαρόνο Μόουμπρεϊϋ, 10ο βαρόνο Σέγκρεϊβ (12 Σεπτεμβρίου 1415 - 6 Νοεμβρίου 1461).
 Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ ντε λα Πολ 3ο κόμη του Σάφολκ (1394 - 25 Οκτωβρίου 1415), τον μεγαλύτερο γιο του Μιχαήλ ντε λα Πολ 2ου κόμη του Σάφολκ και της Αικατερίνης ντε Στάφορντ, με την οποία απέκτησε τρεις κόρες.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε πρώτα τον σερ Ροβέρτο Χάουαρντ (1385—1436) και στη συνέχεια τον σερ Ιωάννη Γκρέυ. Δεν υπάρχουν γνωστοί απόγονοι.
 Ισαβέλλα (1396 - 29 Νοεμβρίου 1452), παντρεύτηκε (1) τον σερ Ερρίκο Φέρερς, γιο του Γουλιέλμου βαρόνου Φέρερς του Γκρόμπυ, χωρίς απογόνους· και παντρεύτηκε (2) τον Ιάκωβο Μπέρκλεϋ 1ο βαρόνο του Μπέρκλεϋ (π. 1394 - 22 Οκτωβρίου 1463), και απέκτησε τέσσερις γιους -συμπεριλαμβανομένου του Γουλιέλμου ντε Μπέρκλεϋ 1ου μαρκησίου του Μπέρκλεϋ (π. 1427 - 1492), και του σερ Μωρίς ντε Μπέρκλεϋ ΣΤ΄ λόρδου Μπέρκλεϋ (π. 1435 - 1 Σεπτεμβρίου 1506)- και τρεις κόρες.

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Archer, Rowena E. (2004). "Mowbray, John (III), fourth Lord Mowbray (1340–1368)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/19452. 










 Tait, J. (1894). "Mowbray, John de (d.1361)" . In Lee, Sidney (ed.). Dictionary of National Biography. Vol. 39. London: Smith, Elder & Co. pp. 219–21.

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Burke, Sir Bernard. «Mowbray-Κόμηδες του Νότιγχαμ, Δούκες του Νόρφολκ, Κόμητες-Στράχηλοι, Κόμητες του Γουόρεν και του Σάρεϊ». Γενεαλογική Ιστορία των Αδρανών, Αμπεγιαντών, Χαμένων και Εξαφανισμένων Ευγενών της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Λονδίνο: Wm Clowes and Sons, Ltd., 1962. σελ. 387.
 Το Μητρώο Οικογένειας της Δύσης: Σημαντικές Γραμμές που εντοπίστηκαν, 1326–1928: Βιβλιοθήκη Έρευνας NEHGS, αριθμός κλήσης RB/F16/G66/αρ. 5

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς