Μαργαρίτα ντε Μπόουιν, κόμισσα του Ντέβον

μικρογραφία|200x200εσ|Εραλδικοί κύκνοι των Μπόουιν με κολάρα και αλυσίδες, με λαιμούς διαπλεκόμενους, στα πόδια τού ομοιόματος τής Mαργαρίτας ντε Μπόουιν. Ο κύκνος των Μπόουιν εικονίζεται επάνω από τον θυρεό στη σφραγίδα τού πατέρα της, η οποία παλαιότερα ήταν προσαρτημένη στην Επιστολή των Βαρόνων τού 1301. Ένα λιοντάρι χρησιμεύει ως υποπόδιο τού συζύγου της.

μικρογραφία|233x233εσ|Ο θυρεός των Μπόουιν: επί κυανού πεδίου, μία διαγώνια αργυρή ταινία με χρυσές γραμμές εκατέρωθέν της, ανάμεσα σε έξι χρυσούς λέοντες ορμώμενους. Αυτόν τον θυρεό μπορεί κάποιος να τον δει (χωρίς χρώματα) καρφωμένο από τον Κουρτεναί στο μνημειώδες ορειχάλκινο γλυπτό τού γιου τής Μαργαρίτας, σερ Πέτρου Κουρτεναί (απεβ. 1405), στον Καθεδρικό Ναό τού Έξετερ.

Η Μαργαρίτα ντε Μπόουιν, κόμισσα τού Ντέβον, αγγλ.: Margaret de Bohun, Countess of Devon (3 Απριλίου 1311 - 16 Δεκεμβρίου 1391) ήταν κόρη τού Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν 4ου κόμη τού Χέρεφορντ, λόρδου υψηλού κοντόσταυλου τής Αγγλίας και τής Ελισάβετ τού Ρούντλαν. Ήταν σύζυγος τού Ούγου Κόρτνεϋ (γαλλ.: Κουρτεναί) 10ου κόμη τού Ντέβον (1303–1377). Από τα 17 παιδιά της, 11 έφθασαν στην ενηλικίωση, συμπεριλαμβανομένου ενός αρχιεπισκόπου τού Καντέρμπουρυ και έξι ιπποτών, εκ των οποίων δύο ήταν ιδρυτές ιππότες τού Τάγματος τής Περικνημίδος. Σε αντίθεση με τις περισσότερες γυναίκες τής εποχής της, έλαβε κλασική εκπαίδευση, και ήταν μία δια βίου λόγια και συλλέκτρια βιβλίων.

 Νεανική ζωή 
Η λαίδη Μαργαρίτα ντε Μπόουιν γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1311, η 3η κόρη και το 7ο παιδί τού Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν 4ου κόμη τού Χέρεφορντ και τής Ελισάβετ του Ρούντλαν, νεότερης κόρης τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄ και τής Ελεονώρας τής Καστίλης. Οι παππούδες της από την πλευρά τού πατέρα της ήταν ο Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν 3ος κόμης τού Χέρεφορντ και η Μωντ ντε Φιένς . Έχει υπάρξει μία διαμάχη σχετικά με το πού γεννήθηκε: ορισμένες πηγές αναφέρουν το Κάλντεκοτ, Νορθάμπτονσαϊρ ή το Κάλντεκοτ, Μπέντφορντσαϊρ. Ωστόσο άλλες πηγές αναφέρουν, ότι γεννήθηκε στο Κάλντεκοτ, Μονμάουθσαϊρ, ειδικά επειδή διαθέτει ένα κάστρο, που έχει δεσμούς με την οικογένεια ντε Μπόουιν.

Η Μαργαρίτα έμεινε ορφανή λίγο πριν τα 11α γενέθλιά της. Στις 16 Μαρτίου 1322 στη Μάχη τού Μπόροουμπριτζ, ο πατέρας της σκοτώθηκε σε ενέδρα από τούς Ουαλούς. Η μητέρα της είχε αποβιώσει έξι χρόνια νωρίτερα στον τοκετό.

Μαζί με τα αδέλφια της έλαβε κλασική εκπαίδευση υπό τον Διογένη, έναν Έλληνα από τη Σικελία, έναν διδάσκαλο. Ως αποτέλεσμα, η Μαργαρίτα έγινε μία δια βίου λόγια και φανατική συλλέκτρια βιβλίων.

Στις 11 Αυγούστου 1325, σε ηλικία 14 ετών, η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Ούγο ντε Κουρτεναί, τον μελλοντικό 10ο κόμη τού Ντέβον, με τον οποίο ήταν αρραβωνιασμένη από τις 27 Σεπτεμβρίου 1314. Η προίκα της περιλάμβανε το αρχοντικό (manor) Πάουντερχαμ κοντά στο Έξετερ. Η συμφωνία γάμου έγινε επίσημα στις 28 Φεβρουαρίου 1315, όταν δεν ήταν καν 14 ετών. Ο πρώτος κόμης τού Ντέβον υποσχέθηκε, ότι μετά τον γάμο θα παραχωρούσε στον γιο του και τη Μαργαρίτα από κοινού γη αξίας 400 μάρκων, αποτιμημένη στην πραγματική της αξία, σε κατάλληλο μέρος. Η Μαργαρίτα ανέλαβε τον τίτλο τής κόμισσας τού Ντέβον στις 23 Δεκεμβρίου 1340.

Η οικογενειακή μοναστική περιουσία επεκτάθηκε στο Nάις πράιορυ, στο οικογενειακό αρχοντικό του Κόκερ στο Σόμερσετ, στα τέλη τού 14ου αι., όταν ανήκε στον πιο αξιοσημείωτο γιο της, Γουλιέλμο Κουρτεναί αρχιεπίσκοπο τού Καντέρμπουρυ.

Η Μαργαρίτα πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου 1391 σε ηλικία ογδόντα ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό του Έξετερ .

 Οικογένεια 
Στις 11 Αυγούστου 1325, σύμφωνα με γαμήλιο συμβόλαιο με ημερομηνία 27 Σεπτεμβρίου 1314, παντρεύτηκε τον Ούγο Κουρτεναί 10ο κόμη τού Ντέβον (1303–1377), με τον οποίο απέκτησε οκτώ γιους και εννέα κόρες:  

 σερ Οϋγος (1326/7–1348), ιππότης της Περικνημίδος, μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος, ο οποίος απεβ. λίγο πριν το Πάσχα του 1348, έχοντας αποβιώσει πριν από τον πατέρα του. Νυμφεύτηκε, πριν από τις 3 Σεπτεμβρίου 1341, την Ελισάβετ ντε Βερ (απεβ. 16 Αυγούστου 1375), κόρη τού Ιωάννη ντε Βερ 7ου κόμη τής Οξφόρδης, και τής Μωντ ντε Μπάντλεσμιρ, κόρης τού Βαρθολομαίου ντε Μπάντλεσμιρ 1ου βαρόνου Μπάντλεσμιρ. 
 Θωμάς (π. 1329/31 – 1381), ιερέας τού Κρίντιτον και τού Έξετερ  και βουλευτής τού Ντέβον το 1377.
 σερ Εδουάρδος (π. 1331 – 1368/71), γενν. π. το 1331 στο Χάκομπ τού Ντέβον και απεβ. μεταξύ 2 Φεβρουαρίου 1368 και 1 Απριλίου 1371, έχοντας αποβιώσει πριν από τον πατέρα του. Παντρεύτηκε την Έμελιν Ντόνεϊ (περίπου 1329 – 28 Φεβρουαρίου 1371) το 1346 ή νωρίτερα, Jennifer C. Ward, Women of the English Nobility and Gentry, 1066-1500, Manchester University Press, pp. 29–30 κόρη και κληρονόμος του Σερ Τζον Ντόνεϊ (θ. 1346/47) από το Μάντφορντ Τέρι του Σόμερσετ . Heavily restored. Lysons described the swans in 1822 as "the remains of two birds" (Magna Britannia, vol. 6, pp. 323–345). 
 Ροβέρτος. 
 Γουλιέλμος (π. 1342 – 31 Ιουλίου 1396),  αρχιεπίσκοπος τού Καντέρμπουρυ.
 σερ Φίλιππος (π. 1345 – 29 Ιουλίου 1406), από το Πάουντερχαμ, νυμφεύτηκε την Άννα Γουέικ, κόρη τού σερ Θωμά Γουέικ και τής Αλίκης Πάτεσχαλ, κόρης τού σερ Ιωάννη ντε Πάτεσχαλ. 
 σερ Πέτρος (απεβ. στις 2 Φεβρουαρίου 1405), ιππότης τής Περικνημίδος, από το Χάρντινγκτον Μάντεβιλ τού Σόμερσετ, ο νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Κλάιβεντον, χήρα τού σερ Ιωάννη ντε Σαιν Λο (απεβ. 8 Νοεμβρίου 1375), κόρη και κληρονόμο τού Ιωάννη ντε Κλάιβεντον. 
 Χάμφρεϋ, απεβ. νέος χωρίς απογόνους. 
 Μαργαρίτα (η πρεσβύτερη) (γενν. π. το 1328 – απεβ. 2 Αυγούστου 1395), παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Κόμπαμ 3ο βαρόνο Κόμπαμ. 
 Ελισάβετ (απεβ. 7 Αυγούστου 1395), παντρεύτηκε (1) τον σερ Ιωάννη ντε Βερ (απεβ. πριν από τις 23 Ιουνίου 1350) από το Γουίτσερτς τού Μπάκιγχαμσιρ, μεγαλύτερο γιο και κληρονόμο τού Ιωάννη ντε Βερ 7ου κόμη τής Οξφόρδης, από τη Μωντ ντε Μπάντλεσμιρ,  και (2) τον σερ Ανδρέα Λάτρελ του Τσίλτον, στο Θόρβερτον τού Ντέβον. 
 Αικατερίνη (απεβ. 31 Δεκεμβρίου 1399), παντρεύτηκε πριν από τις 18 Οκτωβρίου 1353 τον Θωμά Ενγκαίν, 2ο βαρόνο τού Ενγκαίν (απεβ. 29 Ιουνίου 1367), με τον οποίο δεν απέκτησε απογόνους. 
 Άννα. 
 Ιωάννα, παντρεύτηκε πριν από το 1367 τον σερ Ιωάννη ντε Τσέβερστον (απεβ. π. το 1375), με τον οποίο δεν απέκτησε απογόνους. 
 Μαργαρίτα (η νεότερη) (1342/1350 – μετά τον Ιούλιο 1381), παντρεύτηκε τον σερ Θεοβάλδο Γκρένβιλ Β΄ (απεβ. τον Ιούλιο 1381).   
 μία 7η κόρη
 μία 8η κόρη
 μία 9η κόρη

Πρόγονοι

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 





 Risdon, Tristram, The Chorographical Description or Survey of the County of Devon, pp. 357–360, Google Books, retrieved on 4 November 2009

Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπόουιν