Ελένη Βερναδάκη

Η Ελένη Βερναδάκη (Χανιά, 1933 ) είναι Ελληνίδα κεραμοπλάστρια , η οποία ανανέωσε ριζικά τη σύγχρονη ελληνική κεραμική τέχνη κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Το έργο της χαρακτηρίζεται από την υπέρβαση των ορίων μεταξύ εφαρμοσμένης και καλής τέχνης, συνδυάζοντας την παράδοση με τη μοντέρνα αισθητική .

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε στα Χανιά το 1933 . Σπούδασε κεραμική στο Hammersmith College of Art and Building στο Λονδίνο (1957-1959) , σε μια εποχή που η κεραμική στην Ελλάδα ήταν κυρίως ταυτισμένη με την παραδοσιακή αγγειοπλαστική. Επέστρεψε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του '50 και άνοιξε το προσωπικό της εργαστήριο στο κέντρο της πόλης (Σόλωνος 20).

Το 1961 εντάσσεται στην «Ομάδα Τέχνης α΄» που είχε στόχο την προώθηση της τέχνης στο ευρύ κοινό  και παρουσιάζει την πρώτη ατομική της έκθεση στο εργαστήριό της που περιλαμβάνει περίπου εκατό κεραμικά αντικείμενα .

To 1968 ιδρύει με τον σύζυγό της Νίκο Παπαδάκι το Μορφολογικό Κέντρο Αθηνών - adc (Athens Design Center) το οποίο αποτέλεσε κοιτίδα δημιουργίας και είχε στόχο να φέρει το κοινό σε επαφή με χειροποίητα καλλιτεχνικά αντικείμενα που μπορούσαν να ενταχθούν αρμονικά στη σύχρονη ζωή.

Το 1974 μεταφέρει το εργαστήριό της στην Κάντζα, σε κτίριο που είχε σχεδιάστεί ειδικά από τον αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτο .

 Παραπομπές