Γουλιέλμος Χάουαρντ, 1ος υποκόμης Στάφορντ

Ο Γουλιέλμος Χάουαρντ, 1ος υποκόμης Στάφορντ, μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, αγγλ.: William Howard, 1st Viscount Stafford FRS (30 Νοεμβρίου 1614 – 29 Δεκεμβρίου 1680) ήταν ο νεότερος γιος του Θωμά Χάουαρντ 21ου κόμη του Άρουντελ, και της συζύγου του, της Αλέθια Τάλμποτ. Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας από το 1665,  ήταν υποστηρικτής των Βασιλικών, πριν εμπλακεί ψευδώς από τον Τίτο Όουτς στην αργότερα δυσφημισμένη «Παπική Συνωμοσία» και εκτελεστεί για προδοσία. Αγιοποιήθηκε ως Καθολικός μάρτυρας από τον πάπα Πίο ΙΑ΄ το 1929.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Γουλιέλμος μεγάλωσε σε ένα κατ' όνομα αγγλικανικό νοικοκυριό, καθώς ο πατέρας του είχε ασπαστεί την Εκκλησία της Αγγλίας το 1616.  Ο Γουλιέλμος αναμφίβολα εκτέθηκε σε Καθολικές επιρροές, καθώς σχεδόν όλη η οικογένεια Χάουαρντ παρέμεινε πιστή ιδιωτικά σε αυτή την πίστη, ακόμη και αν εξωτερικά συμμορφωνόταν με την Καθιερωμένη Εκκλησία. 

Ο παππούς του, Φίλιππος Χάουαρντ 20ός κόμης του Άρουντελ, είχε φυλακιστεί από την Ελισάβετ Α΄ Τυδώρ στον Πύργο του Λονδίνου επειδή ήταν Καθολικός, και απεβίωσε εκεί το 1595, μετά από 10 χρόνια φυλάκισης. Το 1620 ο Γουλιέλμος τοποθετήθηκε στο νοικοκυριό του Σάμιουελ Χάρσνετ, επισκόπου του Νόριτς, για εκπαίδευση, και στη συνέχεια φοίτησε στο Κολλέγιο Σαιντ Τζον του Κέιμπριτζ, σε ηλικία 11 ετών το 1624, αλλά δεν έλαβε πτυχίο.  Εξακολουθούσε να θεωρείται μέλος της Εκκλησίας της Αγγλίας το 1633, όταν καταχωρήθηκε ως Εκκλησιαστικός Επίτροπος. 

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Στάφορντ, κόρη του Εδουάρδου Στάφορντ (απεβ. 1621) και της Άννας Γουίλφορντ, και αδελφή του Ερρίκου Στάφορντ 5ου βαρόνου Στάφορντ (απεβ. 1637) με άδεια που εκδόθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1637.  Οι Στάφορντ ήταν Καθολικοί, και ο γάμος τελέστηκε από έναν Καθολικό, όχι Αγγλικανό, ιερέα, προς αμηχανία του πατέρα του γαμπρού, όπως αναφέρεται. Μετά το τέλος του Ερρίκου Στάφορντ και την αναγκαστική (και πιθανώς παράνομη) παράδοση της βαρονίας, λόγω της ένδειάς του, από τον επόμενο κληρονόμο, τον μακρινό εξάδελφο της Μαρίας, Ρογήρο Στάφορντ 6ο βαρόνο Στάφορντ το 1637, η οικογένεια Χάουαρντ εξασφάλισε τον τίτλο για τον Γουλιέλμο, με αυτόν και τη Μαρία να ονομάζονται βαρόνος και βαρόνη Στάφορντ στις 12 Σεπτεμβρίου 1640. Δύο μήνες αργότερα, ο Γουλιέλμος ονομάστηκε υποκόμης Στάφορντ. Το ζεύγος απέκτησε 3 γιους και 6 κόρες, εκ των οποίων τουλάχιστον 8 είναι γνωστοί. Έφεραν το επώνυμο Στάφορντ-Χάουαρντ: 

 Ερρίκος, 1ος κόμης του Στάφορντ, 2ος υποκόμης του Στάφορντ, νυμφεύτηκε την Κλωντ-Σάρλοτ ντε Γκραμόν, κόρη του Φιλιμπέρ ντε Γκραμόν και της συζύγου του, Ελισάβετ (κόρης του σερ Γεωργίου Χάμιλτον), απεβίωσε χωρίς απογόνους και τον διαδέχθηκε ο γιος του αδελφού του Ιωάννη, Γουλιέλμος ως 2ος κόμης του Στάφορντ.
 Ιωάννης, νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία Σάουθκοουτ, κόρη του σερ Ιωάννη Σάουθκοουτ του Μέρσταμ, Νυμφεύτηκε έπειτα την Τερέζα Στρίκλαντ, κόρη του Ροβέρτου Στρίκλαντ, και έγινε πατέρας του:
 Γουλιέλμου, 2ου κόμη του Στάφορντ και του:
 Ιωάννη, 4ου και τελευταίου κόμη.
 Φραγκίσκος, νυμφεύτηκε την Ελεονώρα, κόρη του Ερρίκου Στάφορντ.
 Ούρσουλα, έγινε μοναχή.
 Ντελφίνα, έγινε μοναχή στο Λέουβεν: δημοσίευσε την τελευταία επιστολή του πατέρα της προς αυτήν, στην οποία εκείνος έγραφε με συγκινητικούς όρους για την αθωότητά του στις κατηγορίες για προδοσία, που του απαγγέλθηκαν.
 Αλέθια, έγινε μοναχή.
 Ισαβέλλα, το 1669 παντρεύτηκε (ως 3η σύζυγός του) τον Ιωάννη Πολέτ 5ο μαρκήσιο του Γουίντσεστερ, αλλά δεν απέκτησε παιδιά.
 Αναστασία, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Χόλμαν, από το Γουόρκγουορθ του Νορθάμπτονσιρ, και είχε παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της Άννας, που παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο 2ο κόμη του Στάφορντ.

 Εξορία και επιστροφή 
Ο Γουλιέλμος και η οικογένειά του έφυγαν από την Αγγλία τον Αύγουστο του 1641, μετακομίζοντας στην Αμβέρσα. Οι γονείς του είχαν επίσης φύγει από την Αγγλία, και ζούσαν στην ίδια περιοχή. Το Κοινοβούλιο του επέτρεψε να επιστρέψει στην Αγγλία με τη σύζυγό του για ένα διάστημα το 1646 και το 1647, αλλά το 1649 τα κτήματά του κατασχέθηκαν, και αναγκάστηκε να πληρώσει για λόγους ασέβειας και βασιλικής καταγωγής. Στη δίκη του το 1680 ισχυρίστηκε ότι είχε εκτελέσει πολλά καθήκοντα για τον βασιλιά Κάρολο Β' κατά τη δεκαετία του 1650, ταξιδεύοντας μεταξύ Αγγλίας και Κάτω Χωρών και επισκεπτόμενος τη Ρώμη, το Παλατινάτο και τη Χαϊδελβέργη. Σε αυτή την τελευταία, συνελήφθη για αξιώσεις χρέους κατά της περιουσίας του Άρουντελ. Ο Στάφορντ φυλακίστηκε το 1656 στην Ολλανδία, αυτή τη φορά για τα χρέη του πατέρα του. Υπήρξαν πολλές οικογενειακές διαμάχες για την κληρονομιά του Χάουαρντ, ειδικά μεταξύ του Γουλιέλμου και της οικογένειας του μεγαλύτερου αδελφού του, οι οποίοι κατέθεσαν μια σειρά αγωγών εναντίον του Γουλιέλμου και της μητέρας του, για χρήματα που φέρεται να τους οφείλονταν. 

Το κύριο ελάττωμα του χαρακτήρα του Στάφορντ φαίνεται να ήταν η εριστική του φύση. Κατά τη διάρκεια της Παπικής Συνωμοσίας, επεσήμανε τον παραλογισμό της σύνδεσής του με τον λόρδο Ερρίκο Άρουντελ ως συνεργό, καθώς ήταν γνωστό ότι δεν είχαν μιλήσει για 25 χρόνια. Με τα χρόνια, διαπληκτίστηκε με πολλούς από τους συγγενείς του Χάουαρντ, συμπεριλαμβανομένου του Ερρίκου Χάουαρντ 6ου δούκα του Νόρφολκ, επικεφαλής της οικογένειας, κάτι που αποδείχθηκε ατυχές γι' αυτόν το 1680, όταν αρκετοί από τους εξαδέλφους του Χάουαρντ κάθισαν ως δικαστές του, για να τον δικάσουν για προδοσία. Σύμφωνα με τον Τζον Έβελιν, αυτόπτη μάρτυρα, των στενών συγγενών του στη Βουλή των Λόρδων που κάθισαν στην κρίση, μόνο ο Ερρίκος Χάουαρντ 7ος δούκας του Νόρφολκ ψήφισε αθώος, δείχνοντας, όπως σωστά σχολίασε η Έβελιν, ότι ο Στάφορντ ήταν ένας άνθρωπος «που δεν αγαπήθηκε από την οικογένειά του». 

Επέστρεψε στην Αγγλία κατά την Παλινόρθωση του Καρόλου Β' το 1660 και αποκαταστάθηκε στα κτήματά του. Μέχρι τότε είχε εγκαταλείψει προ πολλού την αγγλικανική πίστη. Δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα εξέχων στις πολιτικές υποθέσεις ούτε στην καθολική κοινότητα, αν και προώθησε την κατάργηση των αντικαθολικών ποινικών νόμων με τον βασιλιά Κάρολο Β' και τον Ιάκωβο (Β΄) δούκα της Υόρκης, και τη δεκαετία του 1670 προφανώς προσπάθησε να μεσολαβήσει μεταξύ του Ιάκωβου και των ηγετών της αντιπολίτευσης των Ουίγων. Στη δίκη του το 1680, είπε αόριστα ότι μπορεί να προωθούσε μ'ια πολιτική θρησκευτικής ανοχής στις ομιλίες του στη Βουλή των Λόρδων, αλλά δεν μπορούσε να το θυμηθεί αυτό με κάποια λεπτομέρεια. Ήταν μέλος της Βασιλικής Εταιρείας από το 1665 και μετά, και έγινε μέλος του συμβουλίου το 1672. 

Η σχετική αφάνειά του κρατήθηκε εναντίον του κατά τη διάρκεια της Συνωμοσίας. Πληροφοριοδότες όπως ο Στίβεν Ντάγκντεϊλ επινόησαν πονηρά αρκετά εύλογες ομιλίες, στις οποίες θρηνούσε την αχαριστία του βασιλιά και την έλλειψη ανταμοιβής, που είχαν λάβει οι Χάουαρντ για την αφοσίωσή τους. Στην πραγματικότητα ο Στάφορντ, όπως και το άλλο του θύμα της Συνωμοσίας, Τζον Μπελάζυς 1ος βαρόνος Μπελάζυς, πίστευε ότι υπό το ανεκτικό καθεστώς του Καρόλου Β', ο οποίος ο ίδιος πιστευόταν ευρέως ότι ήταν κρυφός Καθολικός, η Καθολική αριστοκρατία ήταν τόσο καλά, όσο θα μπορούσαν εύλογα να περιμένουν. Στη δίκη του υποστήριξε, ότι πάντα υποστήριζε, ότι «εμείς (δηλαδή οι Καθολικοί ευγενείς) δεν έχουμε άλλο συμφέρον από το να είμαστε ήσυχοι».  Για παράδειγμα, ήταν γνωστό στις αρχές ότι η Καθολική Λειτουργία τελούνταν τακτικά στην έπαυλή του στο Λονδίνο, αλλά ως αποτέλεσμα δεν ελήφθησαν μέτρα εναντίον του.  Βρισκόταν συχνά στο εξωτερικό: οι επισκέψεις του στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1670, αν και φαινομενικά αθώες, αργότερα είχαν μοιραίες συνέπειες, όταν κατηγορήθηκε από τον πληροφοριοδότη Έντουαρντ Τέρμπερβιλ ότι πήγε στο Παρίσι, για να προσλάβει έναν δολοφόνο για να δολοφονήσει τον Κάρολο Β'.  Ο Στάφορντ από την πλευρά του αρνήθηκε ότι είχε δει ποτέ τον Τέρμπερβιλ στη ζωή του.

 Παπική πλοκή 

 Δίκη 

 Εκτέλεση 

 Επίτευγμα 
Ο τίτλος του Στάφορντ καταργήθηκε, και η οικογένεια έχασε τον τίτλο. Οι καλοπροαίρετες προσπάθειες του βασιλιά Ιακώβου Β' το 1685 να επιστραφεί ο τίτλος του Στάφορντ απέτυχαν, λόγω αδιεξόδου μεταξύ των δύο Σωμάτων του Κοινοβουλίου για το θέμα, και αργότερα λόγω της απροθυμίας του βασιλιά να ανακαλέσει το ολοένα και πιο παρεμποδιστικό Κοινοβούλιο. Ο τίτλος του βαρόνου Στάφορντ επέστρεψε στη γραμμή Χάουαρντ το 1824, με τον τίτλο του Στάφορντ να καταργείται, αλλά ο τίτλος του υποκόμη είχε εξαφανιστεί, καθώς δεν υπήρχαν άρρενες κληρονόμοι. Η χήρα του, Μαρία, απέκτησε τους τίτλους της με την άνοδο στον θρόνο του Ιακώβου Β', ως παρηγοριά για την αποτυχία ανατροπής του τίτλου του Στάφορντ από τον σύζυγό της, και χρίστηκε κόμισσα του Στάφορντ στις 5 Οκτωβρίου 1688, ενώ ταυτόχρονα ο γιος της χρίστηκε κόμης του Στάφορντ. 

 Υστεροφημία 
Ο Γουλιέλμος Χάουαρντ αγιοποιήθηκε από τον πάπα Πίο ΙΑ΄ στις 15 Δεκεμβρίου 1929.

Υπάρχει ένα βιτρό του Χάουαρντ στην Παναγία της Λούρδης στο Χάρπεντεν του Χέρτφορντσιρ. 

Το Καθολικό Σχολείο ευλογημένος Γουλιέλμος Χάουαρντ στο Στάφορντ του Στάφορντσιρ της Αγγλίας ονομάστηκε προς τιμήν του.

 Σημειώσεις 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Λύκειο Blessed William Howard, Στάφορντ, Ηνωμένο Βασίλειο
 Ομιλία από το ικρίωμα του Ευλογημένου Γουίλιαμ Χάουαρντ

Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)