Ερρίκος ντε Λασύ, κόμης του Λίνκολν

Ο Ερρίκος ντε Λασύ, κόμης του Λίνκολν, αγγλ.: Henry de Lacy, Earl of Lincoln (π. 1251 Φεβρουάριος 1311), βαρόνος τού Πόντεφρακτ, λόρδος τού Μπόουλαντ, βαρόνος τού Χάλτον και κληρονομικός φύλακας τού Τσέστερ, ήταν Άγγλος ευγενής και έμπιστος τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄. Υπηρέτησε τον Εδουάρδο στην Ουαλία, τη Γαλλία και τη Σκωτία, τόσο ως στρατιωτικός όσο και ως διπλωμάτης.  Μέσω τής μητέρας του ήταν δισεγγονός τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη τής Σαβοΐας. Είναι ο παραλήπτης, ή μαζί συνθέτης, ενός ποιήματος (tenson) τού Γουόλτερ τού Μπίμπσγουορθ για τις Σταυροφορίες, La pleinte par entre missire Henry de Lacy et sire Wauter de Bybelesworthe pur la croiserie en la terre seinte.

 Προέλευση 
μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός τού Ερρίκου ντε Λασύ από την πρώιμη ζωή του, όπως εκτίθεται στο αβαείο τού Γουέστμινστερ.
δεξιά|μικρογραφία|Σφραγίδα τού Ερρίκου ντε Λασύ κόμη τού Λίνκολν, επιγρ.: S[IGILLUM] HENRICI DE LACI COMITIS LINCOLNIE ET CONSTABULAR' CESTR'.

Ο Ερρίκος ήταν γιος και κληρονόμος τού Εδμόνδου ντε Λασύ βαρόνου τού Πόντεφρακτ (π. 1230–1258) (μεγαλύτερου γιού και κληρονόμου τού Ιωάννη ντε Λασί κόμη τού Λίνκολν (π. 1192–1240) και τής Μαργαρίτας ντε Κουίνσυ, suo jure κόμισσας τού Λίνκολν (π. 1206–1266)) και τής συζύγου του Αλίκης τού Σαλούτσο, ευγενούς τής Σαβοΐας, απογόνου τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη τής Σαβοΐας, τού βασιλικού Οίκου τής Σαβοΐας. Η Αλίκη ήταν κόρη τού Μανφρέδου Γ΄ τού Σαλούτσο.

 Κληρονομία 

 Σταδιοδρομία 

 Οικογένεια 
δεξιά|μικρογραφία|Χάραξη και οικόσημο επάνω από τζάκι στο Λίνκολν'ς Ινν, Λονδίνο.

Νυμφεύτηκε δύο φορές: πρώτα με τη Μαργαρίτα Λονζεσπέ, κόρη τού Γουλιέλμου Γ΄ Λονζεσπέ και τής Μωντ ντε Κλίφορντ,  με την οποία απέκτησε δύο γιους, που απεβίωσαν νέοι, και μία μοναχοκόρη και κληρονόμο:
 Αλίκη ντε Λασύ, 4η κόμισσα τού Λίνκολν (25 Δεκεμβρίου 1281–1348), παντρεύτηκε τον Θωμά 2ο κόμη τού Λάνκαστερ. 
 Εδμόνδος ντε Λασύ, πνίγηκε σε ένα πηγάδι στο Κάστρο Ντένμπι.
 Ιωάννης ντε Λασύ έπεσε και απεβίωσε από ένα στηθαίο στο Κάστρο Πόντεφρακτ.

Έπειτα νυμφεύτηκε την Ιωάννα ΦιτςΜάρτιν (απεβ. 1322), κόρη του Γουλιέλμου Μάρτιν 1ου βαρόνου Μάρτιν, και αδελφή τού Γουλιέλμου Β΄ ΦιτςΜάρτιν (απεβ. 1326), φεουδάρχη βαρόνου τού Μπάρνσταπλ στο Ντέβον, χωρίς απογόνους.

Είχε επίσης έναν νόθο γιο, που ονομαζόταν επίσης Ιωάννης. Είναι πιθανό να υπήρχε μόνο ένας γιος που ονομαζόταν Ιωάννης, ο νόθος, και έχει υποστηριχθεί ότι οι ιστορίες για το τέλος ενός νόμιμου γιου που ονομαζόταν Ιωάννης συγχέονται με το τέλος τού Εδμόνδου

 Το τέλος και η ταφή 
Απεβίωσε στο Λίνκολν'ς Ινν, την έπαυλή του στην πόλη τού Λονδίνου, και τάφηκε στον κοντινό καθεδρικό ναό τού Αγίου Παύλου. Ο τάφος και το μνημείο του στη χορωδία  καταστράφηκαν, όταν ο καθεδρικός ναός κάηκε κατά τη διάρκεια τής Μεγάλης Πυρκαγιάς τού Λονδίνου το 1666. Ένα σύγχρονο μνημείο στην κρύπτη αναφέρει τον Ντε Λασύ ανάμεσα στους σημαντικούς τάφους που χάθηκαν.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς