Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ

Οι Ντρένγκοτ, γαλλ.: Drengot, ήταν μία Νορμανδική οικογένεια μισθοφόρων, από τις πρώτες που κατευθύνθηκαν στη Νότια Ιταλία για να πολεμήσουν στην υπηρεσία των Λομβαρδών. Έγιναν η πιο εξέχουσα οικογένεια μετά τους Ωτβίλ.

 Προέλευση 
Η οικογένεια καταγόταν από το Καρώ (Carreaux), κοντά στο Αβέν-αν-Μπραι, ανατολικά τού Ρουέν. Από το Quarrelis ή Quadrellis, το λατινικό για το Carreaux, η οικογένεια πήρε το εναλλακτικό της όνομα "de Quarrel" .

Τα πρώτα γνωστά μέλη τής οικογένειας είναι πέντε αδέλφια. Τέσσερα από αυτά συνόδευσαν τον έναν εξόριστο αδελφό τους, τον Όσμοντ, ο οποίος είχε δολοφονήσει έναν από τους κυνηγετικούς συντρόφους τού Ροβέρτου Α΄ δούκα τής Νορμανδίας. Οι πηγές διίστανται ως προς το ποιος από τους αδελφούς ήταν ο αρχηγός στο ταξίδι προς τα νότια:

 ο Oρντέρικ Βιτάλις και ο Γουλιέλμος τού Ζυμιέζ τον ονομάζουν Οσμόντ,
 ο Ραλφ Γκλάμπερ ονομάζει τον Ρούντολφ,
 ο Λέων τής Όστια, ο Αμάτος τού Μοντεκασίνο και ο Αντεμάρ τού Σαμπάν τον ονομάζουν Γιλβέρτο Μπυατέρ.

Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές τής νότιας Ιταλίας, αυτός ο τελευταίος ορίστηκε αρχηγός για τη Μάχη των Καννών το 1018.  Οι υπόλοιποι αδελφοί ήταν ο Ασκλετίν και ο Ρανούλφ, πιθανώς οι νεότεροι γιοι. Ορισμένες πηγές, όπως ο Γκλάμπερ, υποστηρίζουν ότι η ομάδα των 250 Νορμανδών πολεμιστών σταμάτησε στη Ρώμη, για να συναντήσει τον πάπα Βενέδικτο Η΄. Στη συνέχεια μετακινήθηκαν σε μία από τις πρωτεύουσες των Λομβαρδών: το Σαλέρνο ή την Κάπουα. Από εκεί ενώθηκαν με τον Μέλο τού Μπάρι, τον ηγέτη των Λομβαρδών επαναστατών στην Απουλία.

 Άνοδος 
Οι Ντρένγκοτ από την Νορμανδία είχαν επιτυχία με τον Μέλο, μέχρι την ήττα τους στις Κάννες το 1018. Μετά από αυτό, ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας κατέβηκε το 1022 και ειρήνευσε την περιοχή, διατηρώντας το status quo ante μεταξύ Ρωμαίων (Βυζαντινών) και Λομβαρδών, δωρίζοντας σε έναν ανιψιό τού Μέλο κάποια γη στην κομητεία τού Κομίνο, στην κοιλάδα τού Γκαριλιάνο. Αυτός ο ανιψιός τού Μέλο έφερε μαζί του πολλούς από τους Νορμανδούς μισθοφόρους, συμπεριλαμβανομένων των Ντρένγκοτ, εκτός από τον Ραλφ/Ρούντολφ, ο οποίος επέστρεψε με μερικούς άνδρες στη Νορμανδία.

Οι Ντρένγκοτ δεν έφθασαν σε μεγάλα ύψη υπό την ηγεσία των μεγαλύτερων γιων, καθώς ο Γιλβέρτος Μπυατέρ απεβίωσε στις Κάννες και ο Ραλφ/Ρούντολφ επέστρεψε στη Γαλλία. Ήταν ο νεαρός, αλλά αδίστακτος, Ράινουλφ, που τους έφερε σε μεγάλα ύψη. Προσέλαβε με χαρά τους άνδρες του για να υποστηρίξει τον εκδιωχθέντα δούκα τής Νάπολης, Σέργιο Δ΄, το 1029. Όταν ο Σέργιος Δ΄ επέστρεψε στην εξουσία, έδωσε στον Ράινουλφ όχι μόνο την αδελφή του σε γάμο, αλλά και την πόλη και τα περίχωρα τής Αβέρσα. Ο Ράινουλφ ανέλαβε αμέσως την οχύρωση τής πόλης στην κορυφή τού λόφου, και έτσι γεννήθηκε το πρώτο νορμανδικό κράτος στην Ιταλία.

Το 1042 ο Ασκλετίνος Α', ο οποίος είχε συμμαχήσει με τους Ωτβίλ, έλαβε την Ατσερέντσα, το 1/12 τμήμα τής κατάκτησης στην Απουλία.

 Κυβερνήτες στην Κάπουα 
Το πιο σημαντικό γεγονός στην οικογενειακή ιστορία τής οικογένειας Ντρένγκοτ ήταν η κατάκτηση τού πριγκιπάτου τής Κάπουα το 1058. Το 1057 ο Πανδόλφος ΣΤ΄ απεβίωσε, και ο Ριχάρδος, γιος τού Ασκλετίν, πολιόρκησε αμέσως την πόλη της Κάπουα. Η πόλη παραδόθηκε τον επόμενο χρόνο, αλλά ο Ριχάρδος, αν και πήρε τον πριγκιπικό τίτλο, άφησε την πόλη στα χέρια τού νόμιμου πρίγκιπά της, Λανδούλφου Η΄, μέχρι το 1062.

Ο Ριχάρδος Α΄ εγκαθίδρυσε επίσης την επικυριαρχία του στη Γκαέτα το 1058, και έστειλε τον γιο του, Ιορδάνη, να καταλάβει την πόλη το 1062, αν και αυτό δεν επιτεύχθηκε μέχρι το 1064. Ο Ριχάρδος Α΄ και ο Ιορδάνης Α΄ εργάστηκαν για να επεκτείνουν την εξουσία των Ντρένγκοτ προς τα βόρεια, στο Λάτιο και το Αμπρούτσι. Αποτέλεσαν το μόνο αντίπαλο όπλο στη δύναμη των Ωτβίλ, που κατακτούσαν τότε την Καλαβρία και τη Σικελία. Έτσι ο παπισμός στράφηκε στους πρίγκιπες τής Κάπουα για να τους υπερασπιστεί και ο Ριχάρδος και ο Ιορδάνης εξέλεγαν πάπες: επέβαλαν, με στρατιωτική δύναμη, τους υποψηφίους για πάπα, τον Χίλντεμπραντ (Γρηγόριο Ζ΄)και τους Μεταρρυθμιστές. Το 1077 ο Ριχάρδος, τότε ισότιμος τού Ροβέρτου Γυισκάρδου, άρχισε να πολιορκεί τη Νάπολη, αλλά απεβίωσε το 1078. Ο Ιορδάνης δεν συνέχισε την πολιορκία, αλλά κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του, η επιρροή των Ντρένγκοτ μειώθηκε αναλογικά με αυτή των Ωτβίλ, οι οποίοι ολοκλήρωσαν τις κατακτήσεις τους στη Σικελία και την εκδίωξη της εξουσίας των Ελλήνων από τη χερσόνησο.

Από το 1092 έως το 1098, οι Ντρένγκοτ εκδιώχθηκαν από την Κάπουα από τους Λομβαρδούς πολίτες. Μετά την επανεγκατάστασή τους, η δυναστεία μειώθηκε όλο και περισσότερο σε σχετική δύναμη. Συνέχισαν να προσπαθούν να υπερασπιστούν τον παπισμό, αλλά με μικρή επιτυχία. Αναγκάστηκαν να υποταχθούν στον δούκα τής Απουλίας και στη συνέχεια στον βασιλιά της Σικελίας. Ο Ροβέρτος Β΄ τής Κάπουα επαναστάτησε εναντίον τού τελευταίου, και πέρασε τη ζωή του προσπαθώντας, με τη βοήθεια τού βασιλιά και τού πάπα, να ανακαταλάβει το πριγκιπάτο του, αλλά μάταια. Απεβίωσε το 1156, και η δύναμη των Ντρένγκοτ διαλύθηκε εντελώς.

 Τα μέλη τού Οίκου 
Τα πέντε γνωστά αδέλφια και οι απόγονοί τους:

 Γιλβέρτος Μπυατέρ (απεβ. 1018)
 Οσμόνδος Ντρενγκώ
 Ραδούλφος Ντρενγκώ
 Ράινουλφ, κόμης της Αβέρσας (1030-1045)
 Ασκλετίνος Α΄, κόμης της Ατσερέντσα
 Aσκλετίνος Β΄, κόμης τής Αβέρσα (1045)
 Ρανούλφος Α΄  κόμης τού Καγιάτσο & Αλίφε
 Ριχάρδος
 Ροβέρτος, κόμης τού Καγιάτσo & Αλίφε(1086-1115)
 Ρανούλφος Β΄, κόμης τού Καγιάτσο & Αλίφε (1108-1139) και δούκας τής Απουλίας (1137-1139)
 Ροβέρτος
 Ριχάρδος, κόμης τής Ρουπεκανίνα, σήμερα Ραβισκανίνα
 Ανδρέας, κόμης τής Ρουπεκανίνα, σήμερα Ραβισκανίνα
 Ζιλμπέρ, κύριος τής Σολόφρα
 Ριχάρδος Α΄, κόμης τής Αβέρσας (1049-1078) και πρίγκιπας τής Κάπουα (1058-1078)
 Ιορδάνης Α΄, πρίγκιπας τής Κάπουα (1078-1090)
 Ριχάρδος Β΄, πρίγκιπας τής Κάπουα (1090-1106)
 Ροβέρτος Α΄, πρίγκιπας τής Κάπουα (1106-1120)
 Ριχάρδος Γ΄, πρίγκιπας τής Κάπουα (1120)
 Ιορδάνης Β΄, πρίγκιπας τής Κάπουα (1120-1127)
 Ροβέρτος Β΄, πρίγκιπας τής Κάπουα (1127-1156)
 Ροβέρτος
 Ιορδάνης, Ρωμαίος (Βυζαντινός) Σεβαστός
 Ιωνάθαν, κόμης τής Καρινόλα (απεβ. το 1094)
 Ροβέρτος
 Αλέξανδρος
 Ντρόγκο
 Υμπέρ.

Γενεαλογία

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 Παρουσίαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τίτλο «Η Κληρονομιά των Νορμανδών, 10ος-12ος αι.».
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους. Οι Νορμανδοί στο Νότο 1016-1130. Longmans: Λονδίνο, 1967.
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους. Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194. Λόνγκμαν: Λονδίνο, 1970.
 Chalandon, Ferdinand. Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. Παρίσι, 1907.

Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία
Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ