Ρίτσαρντ Σέντον

Ο Ρίτσαρντ Σέντον (, 22 Ιουνίου 1845 - 10 Ιουνίου 1906) ήταν Νεοζηλανδός πολιτικός που διετέλεσε 15ος πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας από το 1893 μέχρι τον θάνατό του. Παρέμεινε στο αξίωμα για δεκατρία χρόνια, είναι μέχρι σήμερα ο μακροβιότερος αρχηγός κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας.

 Βιογραφία 
Ο Σέντον γεννήθηκε στο Έκλεστον του Λάνκασαϊρ της Αγγλίας. Έφτασε στη Νέα Ζηλανδία το 1866.  Η εξέχουσα θέση του στην τοπική πολιτική του εξασφάλισε μια έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 1879. Ο Σέντον έγινε βασικό μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος υπό την ηγεσία του Τζον Μπάλανς. Όταν η Φιλελεύθερη Κυβέρνηση ανέλαβε την εξουσία το 1891, ο Σέντον διορίστηκε σε διάφορα χαρτοφυλάκια, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργού Δημοσίων Έργων. Ανέλαβε την ηγεσία του Φιλελεύθερου Κόμματος μετά τον θάνατο του Μπάλανς το 1893, κληρονομώντας ένα νομοσχέδιο για την ψήφο των γυναικών, το οποίο ψηφίστηκε την ίδια χρονιά παρά την αντίθεση του Σέντον σε αυτό. Η κυβέρνηση του Σέντον πέτυχε πολλές κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές, όπως η εισαγωγή των συντάξεων γήρατος. Η προσωπική του δημοτικότητα, το χάρισμα και η δύναμή του ξεπέρασαν τη διαφωνία εντός του υπουργικού του συμβουλίου.  Αυτό έχει περιγραφεί ως η σταθερή εδραίωση του «Σεντονισμού», ενός καθομιλουμένου όρου για το ρεύμα εθνικιστικού συντηρητισμού του Σέντον, ως κυρίαρχης πολιτικής ιδεολογίας της Νέας Ζηλανδίας.  Η κυβέρνησή του αγόρασε επίσης τεράστιες ποσότητες γης από τους Μάορι, με τη βοήθεια των συμμάχων του Άλφρεντ Κάντμαν και Τζέιμς Κάρολ ως Υπουργών Υποθέσεων των Ιθαγενών . Πέρασε τις γενικές εκλογές του 1899 προσπαθώντας να απαλλάξει το κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας από τους ανεξάρτητους πολιτικούς που είχαν κυριαρχήσει τόσο πολύ στην οργανωμένη εθνική πολιτική της χώρας από την προέλευσή της, στις οποίες θριάμβευσε με μεγάλη επιτυχία.  Ως ιμπεριαλιστής στην εξωτερική πολιτική, η προσπάθειά του να ενσωματώσει τα νησιά Φίτζι στη Νέα Ζηλανδία απέτυχε, αλλά προσάρτησε με επιτυχία τις Νήσους Κουκ το 1901. Η κυβέρνηση του Σέντον υποστήριξε τη Βρετανία με στρατεύματα στον Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερ (1899–1902) και υποστήριξε το προτιμησιακό εμπόριο μεταξύ βρετανικών αποικιών.

Ο Σέντον θεωρούνταν βαθιά περιφερειακός. Ο καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Βικτώρια του Γουέλινγκτον, Ντ. Χάμερ, τον περιέγραψε ως «έναν έντονα τοπικιστικό πολιτικό...έναν μεγάλο μαχητή για τα συμφέροντα των κατοίκων της Δυτικής Ακτής, αλλά χωρίς ενδιαφέρον ή γνώση για τα ευρύτερα προβλήματα της Νέας Ζηλανδίας». Η καταγωγή του από την περιοχή τον καθόρισε όχι μόνο ως πολιτικό, αλλά και ως άνθρωπο. Έγινε γνωστός για τα «άξεστα» στερεότυπα του γενικά πληθυσμού της Δυτικής Ακτής, που εκφράζονταν στην έλλειψη εκπαίδευσης, την θορυβώδη και επιθετική του προσωπικότητα και την διαλεκτική του τάση να χάνει την ψυχραιμία του. Ο Σέντον συνέχισε να ζει στη Δυτική Ακτή καθ' όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, ερχόμενος στο Ουέλλινγκτον μόνο σε τακτική βάση πολύ απρόθυμα, από τα τέλη της δεκαετίας του 1890. Ο Σέντον περιγράφηκε επίσης ως άνθρωπος με μυστικές σκέψεις, ο οποίος κρυφά πάλευε με το άγχος και την κατάθλιψη κάτω από τη δημόσια επιφάνεια και της αλαζονείας του. 

Παρά τις προσωπικές του ανασφάλειες, τις κυρίαρχες και σχεδόν ανελεύθερες απόψεις του και την ασταθή φύση του, ενέπνευσε σοβαρή και μακροχρόνια πίστη μεταξύ των μελών του υπουργικού συμβουλίου του. Ηγούμενος του Φιλελεύθερου Κόμματος μέχρι τον θάνατό του, το κόμμα στη συνέχεια αγωνίστηκε να ανακάμψει, αλλάζοντας μια σειρά από ηγέτες πριν ουσιαστικά δώσει τη θέση του στο σύγχρονο δικομματικό σύστημα της Νέας Ζηλανδίας, που θα γινόταν το Εργατικό και το Εθνικό Κόμμα.  Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτό ήταν κάτι στη δημιουργία του οποίου ο Σέντον είχε συμβάλει καθοριστικά, μέσω της επιτυχημένης προσπάθειάς του να καταστείλει την προηγουμένως κυρίαρχη πολιτική ομάδα ανεξάρτητων της Νέας Ζηλανδίας. Παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστός χλευαστικά ως «Βασιλιάς Ντικ» για το αυταρχικό του στυλ,  και επικρίθηκε για τις ενέργειές του σχετικά με τη στέρηση γης από τους Μαορί και τις απόψεις του για τη φυλή (ειδικά απέναντι στους Κινέζους), έχει παρ' όλα αυτά ονομαστεί ένας από τους μεγαλύτερους, πιο επιδραστικούς και πιο ευρέως γνωστούς πολιτικούς στην ιστορία της Νέας Ζηλανδίας.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας