Στεπάν Στεπάνοβιτς Απράξιν

Ο Στεπάν Στεπάνοβιτς Απράξιν (ρωσικά: Степа́н Степа́нович Апра́ксин, 24 Ιουνίου 1757, Ρίγα – 20 Φεβρουαρίου 1827) ήταν Ρώσος στρατιωτικός διοικητής και αριστοκράτης.  

Ήταν ο μοναχογιός του Στεπάν Φιοντόροβιτς Απράξιν, επίσης διάσημου στρατιωτικού διοικητή και υψηλόβαθμου στρατιωτικού διοικητή στον ρωσικό στρατό.

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1757 στη Ρίγα, στο Κυβερνείο της Λιβονίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία σε ηλικία δέκα ετών, αφού εισήχθη στο Σύνταγμα Σεμιονόφσκι. 

Αρχικά υπηρετώντας με τον βαθμό του σημαιοφόρου, έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση εκεί και το 1772 ξεκίνησε την ενεργό υπηρεσία στον στρατό με τον βαθμό του λοχαγού. 

Μετατέθηκε στο Κίεβο, όπου υπηρέτησε ως αξιωματικός στο τοπικό σύνταγμα πεζικού. 

Με τη μονάδα του συμμετείχε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768-1774. Για την υπηρεσία του στην εκστρατεία της Κριμαίας, το 1777 προήχθη στον βαθμό του Συνταγματάρχη.

Ανεβαίνοντας γρήγορα στις τάξεις του τσαρικού στρατού, το 1783 ο Απράξιν προήχθη στον βαθμό του Ταξίαρχου και τοποθετήθηκε στο 20ό Σύνταγμα του Αστραχάν, με το οποίο πολέμησε με διάκριση στον Καύκασο. Το 1786 προήχθη ξανά, αυτή τη φορά στον βαθμό του Υποστράτηγου. 

Διορίστηκε διοικητής του Συντάγματος Δραγώνων του Αστραχάν και συμμετείχε στην περίφημη πολιορκία του Οτσάκοφ κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου 1787-1792. Μετά το τέλος των εχθροπραξιών, ο Απράξιν προήχθη στον βαθμό του Υποστράτηγου και το 1794 συμμετείχε στην καταστολή της εξέγερσης του Κοστσιούσκο στην Πολωνία. Μετά τον Τρίτο Διαμελισμό της Πολωνίας, διοικούσε τα συνοριακά στρατεύματα στα νέα σύνορα με την Αυστρία και την Τουρκία.

Το 1798, σε ηλικία 41 ετών, αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία, υποτίθεται λόγω σοβαρής ασθένειας. Ωστόσο, λίγο μετά τη στέψη του Αλεξάνδρου Α΄ της Ρωσίας επέστρεψε στον στρατό και το 1803 διορίστηκε κυβερνήτης του Σμολένσκ. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων ανέλαβε ξανά τον ρόλο του διοικητή της πρώτης γραμμής και συμμετείχε στις μάχες ως διοικητής της 16ης μεραρχίας πεζικού. Μετά το 1809 αποσύρθηκε τελικά και εγκαταστάθηκε στη Μόσχα, όπου τελικά πέθανε το 1827.

 Οικογένεια 
Ο Απράξιν ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη το γένος Γκόλιτσιν, κόρη μιας ισχυρής ρωσικής αριστοκρατικής οικογένειας. Απέκτησαν τρία παιδιά: δύο κόρες και έναν γιο, τον Βλαντιμίρ Απράξιν, ο οποίος αργότερα έγινε βοηθός του τσάρου Αλέξανδρου Α΄.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το πορτρέτο του Απράξιν
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Οικογένεια Απράξιν
Κατηγορία:Οικογένεια Γκολίτσιν