Ντιεντονέ Νζαπαλαΐνγκα

Ο Ντιεντονέ Νζαπαλαΐνγκα, CSSp  (γαλλικά: Dieudonné Nzapalainga, γενν. 14 Μαρτίου 1967), είναι Κεντροαφρικανός ιεράρχης της Καθολικής Εκκλησίας, ο οποίος είναι Αρχιεπίσκοπος του Μπανγκί από το 2012, όπου υπηρέτησε ως αποστολικός τοποτηρητής από το 2009 έως το 2012. Είναι πρόεδρος της Κεντροαφρικανικής Επισκοπικής Συνδιάσκεψης από το 2013. Είναι μέλος των Πνευματιστών (CSSp).

Όταν ο πάπας Φραγκίσκος τον ανέδειξε σε καρδινάλιο το 2016, έγινε ο πρώτος καρδινάλιος από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το νεότερο μέλος του Κολλεγίου των Καρδιναλίων και ο πρώτος που γεννήθηκε μετά τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού.

 Βιογραφία 
Ο Ντιεντονέ Νζαπαλαΐνγκα γεννήθηκε στο Μπομού, στην Επισκοπή του Μπανγκασού, στις 14 Μαρτίου 1967, το πέμπτο από τα δέκα παιδιά μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας, με πατέρα καθολικό και μητέρα προτεστάντισσα. Αφού ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του, σπούδασε στο Μικρό Σεμινάριο Αγίου Λουδοβίκου στο Μπανγκασού, στο Μεγάλο Σεμινάριο Φιλοσοφίας Saints Apôtres, ήταν δοκίμος  στο Οτελέ στο Καμερούν και στο Μεγάλο Σεμινάριο των Σπιριτανών Daniel Brottier στο Λιμπρεβίλ της Γκαμπόν. Από την ηλικία των δέκα ετών εμπνεύστηκε να ενταχθεί στους Σπιριτανούς από το παράδειγμα ενός Ολλανδού ιεραποστόλου Σπιριτανού που γνώριζε ως παιδί, ο οποίος συναναστρεφόταν τον τοπικό πληθυσμό και του δίδαξε ότι η ιεροσύνη ήταν ανοιχτή ακόμη και σε αγόρια σαν κι αυτόν από περιοχές εκτός των αστικών κέντρων. Έδωσε τις πρώτες του μοναχικές υποσχέσεις ως μέλος των Σπιριτανών στις 8 Σεπτεμβρίου 1993 και τις ισόβιες υποσχέσεις του στις 6 Σεπτεμβρίου 1997. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 9 Αυγούστου 1998.

Απέκτησε πτυχίο ανώτερων θεολογικών σπουδών στο Centre Sèvres των Ιησουιτών στο Παρίσι. Από το 1998 έως το 2005 εργάστηκε στη Μασσαλία ως εφημέριος στο σπίτι Αγίου Φραγκίσκου ντε Σαλ και στην ενορία Αγίου Ιερωνύμου. Αργότερα ανέφερε ότι τα χρόνια του στη Γαλλία του προσέφεραν άμεση εμπειρία της ζωής των φτωχών και ενέπνευσαν τη δέσμευσή του υπέρ αυτών. Από το 2005 έως το 2009 ήταν περιφερειακός ανώτερος των Σπιριτανών για την Κεντρική Αφρική, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως εφημέριος στο Μπανγκί. Το 2008/2009 ήταν πρόεδρος της Διάσκεψης των Μείζονων Ανωτέρων της Κεντρικής Αφρικής.

Ο Νζαπαλαΐνγκα έγινε αποστολικός διαχειριστής της Αρχιεπισκοπής του Μπανγκί το 2009, μετά την παραίτηση του Αρχιεπισκόπου Πολέν Πομοντίμο.

Στις 14 Μαΐου 2012, ο πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ τον διόρισε Αρχιεπίσκοπο του Μπανγκί. Έλαβε την επισκοπική χειροτονία του στις 22 Ιουλίου 2012 από τον Φερνάντο Καρδινάλιο Φιλόνι και ενθρονίστηκε στις 29 Ιουλίου 2012.

Είναι πρόεδρος της Κεντροαφρικανικής Επισκοπικής Συνδιάσκεψης από το 2013.Υπό αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στη Σύνοδο των Επισκόπων για την Οικογένεια τον Οκτώβριο του 2014.

Από την έναρξή της το 2013, έχει αγωνιστεί υπέρ της διεθνούς παρέμβασης στη σύγκρουση μεταξύ μουσουλμανικών και χριστιανικών παρατάξεων στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι αυτό που εμφανίζεται ως θρησκευτική βία έχει τις ρίζες του σε πολιτικές και οικονομικές αντιπαλότητες. Μαζί με άλλους θρησκευτικούς ηγέτες, ανακηρύχθηκε ένας από τους 100 πιο επιδραστικούς ανθρώπους στον κόσμο το 2014 από το περιοδικό Time και τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης Σέρτζιο Βιέρα ντε Μέλο του ΟΗΕ το 2015, μεταξύ άλλων διακρίσεων για τη δράση του υπέρ της ειρήνης. Συνάντησε τον πάπα Φραγκίσκο κατά την επίσκεψή του στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία το 2015, όπου ο πάπας άνοιξε την πρώτη Αγία Πύλη του Έτους του Ελέους.

Ο Νζαπαλαΐνγκα ανυψώθηκε στο αξίωμα του καρδιναλίου-ιερέα σε κονσιστόριο που πραγματοποιήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2016. Του απονεμήθηκε ο τιτουλάριος ναός Σαντ Αντρέα ντελά Βάλε. Ήταν ο πρώτος καρδινάλιος από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, ο πρώτος που γεννήθηκε μετά τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού και το νεότερο μέλος του Κολλεγίου των Καρδιναλίων έως ότου ο Τζόρτζιο Μαρένγκο έγινε καρδινάλιος το 2022. Στις 28 Ιανουαρίου 2017 ορίστηκε μέλος της Επιτροπής για τον Ευαγγελισμό των Λαών. Εκλέχθηκε συντονιστής μίας από τις γαλλόφωνες ομάδες συζήτησης στη Σύνοδο των Επισκόπων για τη Νεολαία και την Κλίση τον Σεπτέμβριο του 2018. Στις 8 Ιουλίου 2020 ορίστηκε μέλος του Ποντιφικού Συμβουλίου για τον Διαθρησκειακό Διάλογο.

Αξιολογώντας το έργο της Συνόδου των Επισκόπων για τη Συνοδικότητα τον Οκτώβριο του 2023, ο Νζαπαλαΐνγκα επαίνεσε τη διαδικασία ακρόασης και την έμφαση στη σιωπή και τη διάκριση, δηλώνοντας ότι «αυτό το κλίμα σιωπής, ακρόασης και διαλόγου […] θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε όχι υπό πίεση αλλά με γαλήνιο τρόπο».

Στις 23 Οκτωβρίου 2024, η Σύνοδος των Επισκόπων τον εξέλεξε μέλος του Τακτικού Συμβουλίου της Γενικής Γραμματείας της Συνόδου.

Συμμετείχε ως καρδινάλιος εκλέκτορας στο παπικό κονκλάβιο του 2025, το οποίο εξέλεξε τον πάπα Λέων ΙΔ΄.

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Κεντροαφρικανοί καρδινάλιοι