Νόμος (ύπατος το 445)

Ο Νόμος, λατιν.: Nomus  (443 – 450) ήταν πολιτικός και πρεσβευτής τ;hς Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

 Βιογραφία 
Ο Νόμος ήταν magister officiorum από το 443 έως το 446, και υπηρέτησε ως ύπατος το 445, με συνεργάτη τον Δυτικό Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ΄.

Στις 12 Δεκεμβρίου 443 ο Νόμος διατάχθηκε να ενισχύσει την άμυνα των συνόρων (limes) τού Δούναβη, τα οποία είχαν πρόσφατα πληγεί από τις επιθέσεις των Ούννων τού Αττίλα: τα φρούρια ανοικοδομήθηκαν, και οι συνοριακές φρουρές αποκαταστάθηκαν στην αριθμητική τους ισχύ. Οι εργασίες, οι οποίες έπρεπε να διαρκέσουν ολόκληρο το έτος 444, ήταν τέτοιες, που ο Νόμος διορίστηκε ύπατος για το επόμενο έτος ως αμοιβή. Ωστόσο όταν ο Αττίλας επανέλαβε τις επιδρομές του το 447, το έκανε μέσω των επαρχιών τής Μικράς Σκυθίας και τής Κάτω Μοισίας, παρακάμπτοντας τις οχυρώσεις που είχε κτίσει ο Νόμος στα ανατολικά.

Το 448 ο Νόμος προήχθη στον βαθμό τούπατρικίου.

Η επίθεση τού 447 κατέληξε σε ειρήνη το 448, αλλά το 450 ο Αττίλας βρισκόταν ξανά σε πόλεμο εναντίον τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Απαντώντας σε μία προσφορά διαπραγματεύσεων, είπε ότι θα ασχολούνταν μόνο με πρεσβευτές υπατικού βαθμού, και ανέφερε τα ονόματα τού Νόμου, τού Σενάτορα και τού Ανατόλιου. Ο Νόμος (επιλεγμένος ως πιστός υποστηρικτής τού ισχυρού ευνούχου Χρυσάφιου) και η συντροφοί του πήγαν να συναντήσουν τον Αττίλα, ο οποίος τούς φέρθηκε άσχημα στην αρχή, αλλά αργότερα υπέκυψε στις ρητορικές τους τέχνες, και στα δώρα που είχαν φέρει: ο Αττίλας θα δεχόταν τούς όρους τύς ειρήνης τού 448, θα σταματούσε να επιτίθεται στον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β', και θα παραχωρούσε τη λωρίδα γης νότια τού Δούναβη που είχε αποκτηθεί με την ειρήνη τού 448. Φαίνεται ότι η χορήγηση τής απελευθέρωσης πολλών Ρωμαίων αιχμαλώτων ήταν μία παραχώρηση, που έγινε προσωπικά στους δύο έγκριτους καλεσμένους.

Το 449 ο μοναχός Ευτυχής ζήτησε από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ να συγκαλέσει τη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο (στη Χαλκηδόνα). Ο Χρυσάφιος και ο Νόμος τον ακολούθησαν και επέτυχαν την ανακήρυξη. Στη συνέχεια, συμμετείχε σε αρκετές συνεδρίες τής Συνόδου, το 451.

Λέγεται ότι ξόδευσε πολλά χρήματα, για να τροφοδοτήσει τις φιλοδοξίες του. Κατά τη διάρκεια τής θητείας του ως magister officiorum, επικοινώνησαν μαζί του δύο ανιψιοί τού επισκόπου Κυρίλλου Αλεξανδρείας. Τούς βοήθησε δανείζοντας κάποια χρήματα, αλλά απαιτούσε πολύ υψηλά επιτόκια. Ήταν ο παραλήπτης ορισμένων επιστολών τού Θεοδώρητου, καθώς είχε μεγάλη επιρροή στον Αυτοκράτορα.

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφία 
 Τόμσον, Έντουαρντ Άρθουρ, Οι Ούννοι, Blackwell Publishing, 1996, , σελ. 96–99, 134–135.
 Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, Η Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, "Nomus 1", τόμος 2, Cambridge University Press, 1992, , σελ. 785–786.\

Κατηγορία:Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες