Φλόριος της Καμερότα

Ο Φλόριος της Καμερότα, ιταλ.: Florio di Camerota, ήταν βασιλικός gran giustiziere (καγεκλάριος) τού βασιλείου τής Σικελίας, ο οποίος περιόδευσε σε όλο το πριγκιπάτο τού Σαλέρνο, mε διαφορετικές τοπικές δικαιοδοσίες, μεταξύ 1150 και 1189. Καταγόταν από την Καμερότα τού πριγκιπάτου,  και ήταν ανιψιός τού Αλφανού, αρχιεπισκόπου τής Κάπουα.  Αναγκάστηκε σε προσωρινή εξορία στο βασίλειο τής Ιερουσαλήμ (π. 1165), αλλά η παρέμβαση τού πάπα τον αποκατέστησε. Μετακινήθηκε στους υψηλότερους κύκλους τού βασιλείου, και στην Ευρώπη, υπηρετώντας ως διπλωμάτης στο βασίλειο τής Αγγλίας το 1176.

Το 1150 πραγματοποιήθηκε δικαστήριο παρουσία τού βασιλιά Ρογήρου Β΄ από τον Φλόριο, τον συνάδελφό του giusiziere Λάμπους ντε Φαzανέλα και τον θαλαμηπόλο Ατενούλφο, στο Σαλέρνο. Ένα άλλο δικαστήριο πραγματοποιήθηκε από τους ίδιους αξιωματούχους στην ίδια πόλη, απουσία τού βασιλιά, το 1151.  Το 1158, στο κάστρο τής Κάπουα, ο Φλόριος και ο συνάδελφός του giustiziere Αϊμέρικ τού Μοντεμόρε εκδίκασαν μία καταγγελία τού ηγούμενου τής Αγίας Σοφίας τού Μπενεβέντο. Oldfield, 89–91. Γύρω στο 1166, στην Αβέρσα, ο Φλόριος, με τους δικαστές Ματθαίο ντε Βεναμπούλο και Ιωάννη ντε Βάλε, "εκτελώντας τον ρόλο τού άρχοντα βασιλιά [σε] μία πλήρη και επίσημη Αυλή" (plenariam et sollempnem curia), αποκατέστησαν δύο μύλους στην επισκοπή τής Αβέρσα.  Γύρω στο 1165, ο Φλόριος έχασε την εύνοιά του, και εξορίστηκε στην Ιερουσαλήμ. Αυτό ώθησε τον πάπα Αλέξανδρο Γ΄ να ζητήσει από τον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ΄ τής Γαλλίας να παρέμβει υπέρ τού Φλόριου στον βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ τής Σικελίας, και εάν αυτό αποτύγχανε, στον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Μανουήλ Β΄ Κομνηνό. 

Το 1168 ο Φλόριος, έχοντας αποκατασταθεί στην εύνοια, διοικούσε ένα δικαστήριο στη Μεσσήνη, και είχε αρμοδιότητες πέρα από την ιδιότητα τού giustiziere, σύμφωνα με τον ιστορικό τής Αυλής γνωστό με το ψευδώνυμο "Ούγος Φαλκάνδος".  Ο Φλόριος έκανε μόνο σύντομες επισκέψεις στο παλαιό του giustiziere αξίωμα στη συνέχεια. Το 1172, αυτός και ο giustiziere Λούκας Γκουάρνα βρίσκονταν στο Σαλέρνο.  Το 1176, σύμφωνα με τον Ρομουάλδο Γκουάρνα, ο Φλόριος στάλθηκε στην Αγγλία, για να κανονίσει έναν γάμο μεταξύ τής Ιωάννας, κόρης του Ερρίκου Β' τής Αγγλίας, και τού Γουλιέλμου Β'.  Το 1178 ο Φλόριος και ο Λούκας Γκουάρνα επέστρεψαν στο Σαλέρνο, και μαζί με τον Ευγένιο τού Παλέρμο, προήδρευσαν μίας έρευνας για τη δολοφονία ενός ηγουμένου.  Μέχρι τη δεκαετία του 1180 ο Φλόριος ήταν υπεύθυνος για τη δικαιοσύνη στην Καλαβρία.  Η διάρκεια τής θητείας του ως giustiziere ήταν "μία δύναμη συνέχειας". 

 Σημειώσεις 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 G. Breccia. «Φλόριο ντα Καμερότα». Dizionario Biografico degli Italiani 48. Alberto Maria Ghisalberti, ed. Ρώμη: 1960.
 E. Jamison . «Η Νορμανδική διοίκηση στην Απουλία και την Κάπουα, ειδικότερα υπό τον Ρογήρο Β΄ και τον Γουλιέλμο Α΄, 1127–1166». Papers of the British Society in Rome 6 (1913), 211–481.
 —. Ναύαρχος Ευγένιος: Η ζωή και το έργο του και η συγγραφή του Epistola ad Petrum and the Historia Hugonis Falcandi Siculi . Λονδίνο: 1957.
 H. Takayama. Η Διοίκηση του Νορμανδικού Βασιλείου της Σικελίας . Νέα Υόρκη: 1993.

Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας