Πολιορκία της Ιερουσαλήμ (1244)

Η πολιορκία της Ιερουσαλήμ το 1244 έλαβε χώρα μετά την ΣΤ΄ Σταυροφορία, όταν ένας στρατός των Χοβαρεσμίων κατέκτησε την πόλη στις 15 Ιουλίου 1244.

 Το προανάκρουσμα 
Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ της Γερμανίας ηγήθηκε τής ΣΤ΄ Σταυροφορίας από το 1228 έως το 1229, και διεκδίκησε τον τίτλο τού βασιλιά τής Ιερουσαλήμ, ως σύζυγος τής Ισαβέλλας Β΄ ντε Μπριέν, βασίλισσας τής Ιερουσαλήμ από το 1212. Ο στρατός που έφερε ο βασιλιάς και η φήμη του στον μουσουλμανικό κόσμο, ήταν αρκετά για να ανακτήσουν την Ιερουσαλήμ, τη Βηθλεέμ, τη Ναζαρέτ και πολλά οχυρά χωρίς μάχη, όπως υπογράφηκε με συνθήκη με τον Αγιουβίδη σουλτάνο αλ-Καμίλ. Ωστόσο, η Ιερουσαλήμ δεν παρέμεινε στα χέρια των Χριστιανών για πολύ, καθώς, παρά τα περαιτέρω εδαφικά κέρδη λίγα χρόνια νωρίτερα στη Σταυροφορία των Βαρόνων, οι τελευταίοι δεν ήλεγχαν επαρκώς τα περίχωρα τής πόλης, ώστε να είναι σε θέση να εξασφαλίσουν αποτελεσματική άμυνα.

Ο στρατός των Χοβαρεσμίων αποτελούνταν από 10.000 ιππείς, και περιλάμβανε τόσο μερικά από τα υπολείμματα τού στρατού τού τελευταίου Χοβαρεσμσάχ, Τζαλάλ αλ-Ντιν Μανγκμπουρνί, που αποτελούνταν κυρίως από Κιπτσάκους, όσο και τούς Κούρδους Καϊμαρίγια. Δρούσαν σε συνεννόηση με τον Αγιουβίδη σουλτάνο. , p. 275.

 Η μάχη 
Το 1244 οι Αγιουβίδες επέτρεψαν στους Χοβαρεσμίους, των οποίων η αυτοκρατορία είχε καταστραφεί από τούς Μογγόλους το 1231, να επιτεθούν στην πόλη. Η πολιορκία έλαβε χώρα στις 15 Ιουλίου, και η πόλη έπεσε γρήγορα. Οι Χοβαρέσμιοι λεηλάτησαν την Αρμενική Συνοικία, όπου αποδεκάτισαν τον χριστιανικό πληθυσμό, και έδιωξαν τούς Εβραίους.  Επιπλέον, λεηλάτησαν τούς τάφους των πρώτων βασιλέων τής Ιερουσαλήμ στην Εκκλησία τού Παναγίου Τάφου, και ξέθαψαν τα οστά τους: οι τάφοι τού Βαλδουίνου Α΄ και τού αδελφού του Γοδεφρείδου τού Μπουγιόν έγιναν κενοτάφια. Στις 23 Αυγούστου ο Πύργος τού Δαβίδ παραδόθηκε στις δυνάμεις των Χοβαρεσμίων, και περίπου 6.000 χριστιανοί άνδρες, γυναίκες και παιδιά βάδισαν έξω από την Ιερουσαλήμ Steven Runciman (1952). A History of The Crusades. Vol III: The Kingdom of Acre, p. 188. ., όπου σφαγιάστηκαν, ακόμη και μετά την υπόσχεση ασφαλούς διέλευσης: μόνο 300 κατάφεραν να διαφύγουν στη Γιάφα. 

 Οι συνέπειες 
Η λεηλασία τής πόλης και η σφαγή που την ακολούθησε, ώθησαν τους Σταυροφόρους να συγκεντρώσουν μία δύναμη, για να ενωθούν με τις δυνάμεις των Αγιουβιδών, και να πολεμήσουν ενάντια στις αιγυπτιακές και τις δυνάμεις των Χοβαρεσμίων στη Μάχη τού Λα Φορμπί. Dougherty, Martin J. (2007). Battles of the Crusades, pp. 176–77. . Επιπλέον, τα γεγονότα ενθάρρυναν τον βασιλιά τής Γαλλίας Λουδοβίκο Θ΄ να οργανώσει την Ζ΄ Σταυροφορία.

 Αναφορές 

 Πηγές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Πολιορκία στο Ορθόδοξο Wiki
 Η Πολιορκία της Εγκυκλοπαίδειας Μπριτάνικα
 Η Πολιορκία στο WZO.org, Χρονολόγιο: Ιστορία της Ιερουσαλήμ
 Η πολιορκία του Κέντρου Πόρων Εβραϊκής Ιστορίας

Κατηγορία:Πολιορκίες των Σταυροφοριών