Ο μουσικός του τάνγκο

Ο μουσικός του τάνγκο () είναι νουβέλα του Κρίστοφ Χάιν που δημοσιεύθηκε το 1989. Χειμώνας του 1968 στην Ανατολική Γερμανία. Ο ιστορικός Δρ. Ντάλοβ αποφυλακίζεται, αφού εξέτισε ποινή 21 μηνών για «δυσφήμιση του κράτους», και προσπαθεί να βρει τον δρόμο πίσω στη ζωή του και να αποδεχτεί την αδικία που έχει υποστεί λόγω ενός ασήμαντου λάθους: έπαιξε δημόσια στο πιάνο ένα τραγούδι τάνγκο του οποίου οι διασκευασμένοι στίχοι σατίριζαν πολιτικούς.

 Υπόθεση 
Ο  36χρονος ιστορικός  Δρ. Χανς Πέτερ Ντάλοβ αποφυλακίστηκε τον Φεβρουάριο του 1968, αφού εξέτισε ποινή φυλάκισης 21 μηνών. Έχει χάσει την παλιά του δουλειά, ήταν λέκτορας Σύγχρονης Ιστορίας στο Ιστορικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Λειψίας, και πρέπει να αποδεχθεί ότι, ως πρώην εγκληματίας, είναι ακατάλληλος να διδάξει φοιτητές. Η Ρίτα, η σύντροφός του, τον έχει εγκαταλείψει και οι φίλοι του δεν θέλουν πλέον να έχουν καμία σχέση μαζί του. Αναζητά δουλειά ανεπιτυχώς, δεν τον δέχονται ούτε ως οδηγό φορτηγού.  

Σε όλη τη διάρκεια της αφήγησης, ο Ντάλοβ προσεγγίζεται επανειλημμένα από δύο φαινομενικά αξιοσέβαστους άνδρες. Ο κ. Σούλτσε και ο κ. Μύλερ θέλουν μόνο να βοηθήσουν τον πρώην κρατούμενο που αναζητά εργασία, του υπόσχονται ακόμη και τη θέση του στο πανεπιστήμιο. Ωστόσο, ζητούν μια μικρή χάρη σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια: «μερικά μόνο στοιχεία», ο Ντάλοβ παραμένει ακλόνητος, αρνείται κάθε φορά. Ο αναγνώστης δεν μαθαίνει ποτέ ποιοι είναι. Ωστόσο, λίγο μετά την πρώτη τους επίσκεψη, ο Ντάλοβ ελέγχεται από τη Στάζι ενώ οδηγεί στο κέντρο της Λειψίας.

Ο Ντάλοβ είναι εντελώς αποπροσανατολισμένος. Δεν διαβάζει πια. Δεν ενδιαφέρεται για την τέχνη. Δεν παίζει πια πιάνο. Αγνοεί τις εφημερίδες, περιπλανιέται άσκοπα στην πόλη, κοιμάται, πίνει, συχνάζει στα μπαρ και σχετίζεται με διάφορες γυναίκες αποφεύγοντας να δεσμευθεί, αν και τον ελκύει πολύ η 27χρονη Έλκε. 

Με το παλιό του αυτοκίνητο, επισκέπτεται τους γονείς του που ζουν κάπου ανάμεσα στη Λειψία και τη Βαλτική Θάλασσα. Οι ηλικιωμένοι γονείς ανησυχούν για το μέλλον του γιου τους. Του προτείνουν να αναλάβει το αγρόκτημα, αλλά αρνείται. Στους γονείς του μιλάει για το «έγκλημα» του: Ο Ντάλοβ είχε συμφωνήσει να εμφανιστεί σε ένα φοιτητικό κλαμπ της Λειψίας σε πρεμιέρα παράστασης, αντικαθιστώντας τον πιανίστα που έκανε χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο. Για το τάνγκο του Κάρλος Γαρδέλ Adiós muchachos  - του οποίου οι διασκευασμένοι στίχοι σατίριζαν κορυφαίους πολιτικούς - όλοι οι ερασιτέχνες ηθοποιοί και ο πιανίστας φυλακίστηκαν για σχεδόν δύο χρόνια. Συγχρόνως, ο Ντάλοβ αποβλήθηκε από το κόμμα και το Ινστιτούτο.

Επιστρέφοντας στη Λειψία, ο Ντάλοβ προτείνει στην Έλκε να μετακομίσει στο πιο ευρύχωρο διαμέρισμά του. Εκείνη αρνείται. Αν και η Έλκε τον θέλει, επιμένει ότι πρώτα «πρέπει να λύσει το πρόβλημά του». Ο Ντάλοβ συνεχίζει την αναζήτηση εργασίας. Ο κ. Σούλτσε και ο κ. Μύλερ επιμένουν: οι γνώσεις του για την ιστορία της Τσεχοσλοβακίας είναι απαραίτητες. Ο ιστορικός αρνείται: δεν είναι πια ιστορικός, απαντά, αλλά μουσικός του τάνγκο, επίσης έχει εργαστεί στο πλυντήριο των φυλακών. Η διάθεση και το ηθικό του επιδεινώνονται όλο και περισσότερο, τα νεύρα του είναι τεντωμένα: ακολουθεί εμμονικά σε όλη τη Λειψία τον δικαστή Δρ. Μπέργκερ που τον καταδίκασε. Ο Ντάλοβ θέλει να αποκατασταθεί ως ο νέος Μίκαελ Κόλχαας. Δεν αντέχει το γεγονός ότι το 1968, ο Δρ. Μπέργκερ γελούσε καθώς σε μια παράσταση άκουγε το τάνγκο για το οποίο ο ίδιος είχε πάει φυλακή το 1966. Ο δικαστής τον θεωρεί τρελό. Ωστόσο, με πρωτοβουλία του, του προσφέρεται μια θέση ως πανεπιστημιακός βοηθός με την προοπτική λέκτορα. Φυσικά, θα έπρεπε να υποβάλει αίτηση για επανεγγραφή στο κόμμα. Ο Ντάλοβ αρνείται. Τελικά βρίσκει δουλειά ως εποχιακός σερβιτόρος σε πανδοχείο στο νησί Χίντενζεε.

Ένα γεγονός κοσμοϊστορικών διαστάσεων - για το οποίο ο πολιτικά συγκρατημένος Ντάλοβ δεν είχε κάνει κανένα σχόλιο - ήρθε απροσδόκητα να τον βοηθήσει. Στον απόηχο της Άνοιξης της Πράγας, στον ειδικό στο θέμα «Οι Αρχές του Εργατικού Κινήματος του 19ο αιώνα» Ντάλοβ προσφέρθηκε ξανά η παλιά του θέση λέκτορα στις 4 Σεπτεμβρίου 1968, που τη δέχτηκε θριαμβευτικά.
 Διασκευές 
 Η ιστορία διασκευάστηκε σε ταινία το 1991 σε σκηνοθεσία Ρόλαντ Γκραφ.  
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες