Διβινυλαιθέρας

Ο διβινυλαιθέρας, γνωστός και απλώς ως βινυλαιθέρας, είναι οργανική χημική ένωση με τον συνεπτυγμένο συντακτικό χημικό τύπο O(CH=CH2)2. Είναι άχρωμο, πτητικό και εύφλεκτο υγρό, που έχει χρησιμεύσει κυρίως ως εισπνεόμενο αναισθητικό. Παρασκευάζεται με την επίδραση βάσεων σε διχλωραιθυλαιθέρα.

Ιστορία
Οι αναλυτικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη της φαρμακολογίας έθεσαν τα θεμέλια για τις δοκιμές νέων αναισθητικών ουσιών. Ο βινυλαιθέρας παρασκευάσθηκε για πρώτη φορά το 1887 από τον Γερμανό χημικό Φρήντριχ Βίλχελμ Ζέμλερ, με πρώτη ύλη το διβινυλοσουλφίδιο (που με τη σειρά του εξάγεται από το αιθέριο έλαιο του φυτού Allium ursinum), με αντίδραση με οξείδιο του αργύρου. Το 1899 οι Knorr και Matthes παρασκεύασαν βινυλαιθέρα με μικρή απόδοση δια της εξαντλητικής μεθυλιώσεως (αντίδραση Hofmann) της μορφολίνης.R. Major, et al.: U.S. Patent 2,021,872, 1935

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Βινυλαιθήρ ή διβινυλαιθήρ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 531

Κατηγορία:Αιθέρες
Κατηγορία:Αναισθητικά