Ριχάρδος ΦιτςΆλαν, 4ος κόμης του Άρουντελ

Ο Ριχάρδος ΦιτςΆλαν, 4ος κόμης τού Άρουντελ, 9ος κόμης τού Σάρεϋ, άγγλ.: Richard Fitzalan, 4th Earl of Arundel, 9th Earl of Surrey (1346 – 21 Σεπτεμβρίου 1397) ήταν Άγγλος ευγενής τού Μεσαίωνα και στρατιωτικός διοικητής.

 Καταγωγή 
Γεννημένος το 1346, ήταν γιος τού Ριχάρδου ΦιτςΆλαν, 3ου κόμη τού Άρουντελ και τής Ελεονώρας τού Λάνκαστερ.  Διαδέχθηκε τον πατέρα του στον τίτλο τού κόμη τού Άρουντελ στις 24 Ιανουαρίου 1376.

Αδελφός του ήταν ο Θωμάς Άρουντελ, επίσκοπος τού Ήλυ από το 1374 έως το 1388, αρχιεπίσκοπος τής Υόρκης από το 1388 έως το 1397, και αρχιεπίσκοπος τού Καντέρμπουρυ το 1397 & από το 1399 μέχρι τον τέλος του το 1414. 

Κατά τη στέψη τού Ριχάρδου Β', ο Ριχάρδος ΦιτςΆλαν έφερε το στέμμα. 

 Ναύαρχος 
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Ο Ριχάρδος ΦιτςΆλαν 4ος κόμης τού Άρουντελ, ο Θωμάς τού Γούντστοκ δούκας τού Γκλόστερ, ο Θωμάς Μόουμπρεϋ κόμης τού Νότιγχαμ, ο Ερρίκος κόμης τού Ντέρμπυ (αργότερα Ερρίκος Δ΄) και ο Θωμάς Μπωσάμπ 12ος κόμης τού Γουόρικ, απαιτούν από τον Ριχάρδο Β΄ να τούς επιτρέψει να αποδείξουν με τα όπλα το δίκαιο για την εξέγερσή τους.
Το 1377 ο Ριχάρδος ΦιτςΆλαν κατείχε τον τίτλο τού ναυάρχου τού Βορρά και τής Δύσης.  Με αυτή την ιδιότητα επιτέθηκε στο Αρφλέρ στην Πεντηκοστή το 1378, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει στα πλοία του από τούς αμυνόμενους. Αργότερα, αυτός και ο Ιωάννης τής Γάνδης επιχείρησαν να καταλάβουν το Σαιν-Μαλό, αλλά δεν τα κατάφεραν. 

 Αγώνας εξουσίας 
Ο ΦιτςΆλαν ήταν στενά συνδεδεμένος με τον Θωμά τού Γούντστοκ δούκα του Γκλόστερ, ο οποίος ήταν θείος τού βασιλιά Ριχάρδου Β'. Ο Θωμάς ήταν αντίθετος στην επιθυμία τού Ριχάρδου Β' για ειρήνη με τη Γαλλία στον Εκατονταετή Πόλεμο, και ακολούθησε μία διαμάχη εξουσίας μεταξύ αυτού και τού Γκλόστερ. Στα τέλη τού 1386 ο Γκλόστερ ανάγκασε τον βασιλιά Ριχάρδο Β' να ορίσει τον εαυτό του και τον Ριχάρδο ΦιτςΆλαν στο βασιλικό Συμβούλιο.  Αυτό το Συμβούλιο ήταν ουσιαστικά ένα Συμβούλιο αντιβασιλείας για τον Ριχάρδο Β'. Ωστόσο, ο Ριχάρδος Β΄ περιόρισε τη διάρκεια των εξουσιών τού Συμβουλίου σε ένα έτος. 

 Ιππότης της Περικνημίδος 
Το 1386 ο Ριχάρδος Β΄ ονόμασε τον Ριχάρδο ΦιτςΆλαν ναύαρχο τής Αγγλίας και τον έκανε Ιππότη τής Περικνημίδος.  Ως ναύαρχος τής Αγγλίας, νίκησε έναν Γαλλο-Ισπανο-Φλαμανδικό στόλο στα ανοιχτά τού Μάργκεϊτ τον Μάρτιο τού 1387, μαζί με τον Θωμά ντε Μόουμπρεϊϋ κόμη του Νότιγχαμ . 

 Νέοι ευνοούμενοι 
Τον Αύγουστο τού 1387, ο βασιλιάς απέλυσε τον Γκλόστερ και τον ΦιτςΆλαν από το Συμβούλιο, και τούς αντικατέστησε με τούς ευνοουμένους του, συμπεριλαμβανομένων τού Αλέξανδρου Νέβιλ αρχιεπισκόπου τής Υόρκης, τού Ροβέρτου ντε Βερ δούκα τής Ιρλανδίας, τού Μιχαήλ ντε λα Πολ κόμη του Σάφολκ, τού σερ Ροβέρτου Τρεσίλιαν που ήταν Πρόεδρος τού Ανωτάτου Δικαστηρίου, και τού Νικολάου Μπρέμπρε πρώην δημάρχου τού Λονδίνου. 

 Η νίκη στη γέφυρα Ράντκοτ 
Ο βασιλιάς κάλεσε το Γκλόστερ και τον ΦιτςΆλαν σε συνάντηση. Ωστόσο αντί να παραστούν, συγκέντρωσαν στρατεύματα, και νίκησαν το νέο Συμβούλιο στη γέφυρα Ράντκοτ στις 22 Δεκεμβρίου 1387. Κατά τη διάρκεια αυτής τής μάχης, συνέλαβαν τούς ευνοούμενους ως αιχμαλώτους. Την επόμενη χρονιά, το Ανηλεές Κοινοβούλιο καταδίκασε τούς ευνοούμενους.

Ο ΦιτςΆλαν ήταν ένας από τούς λόρδους Εφέτες, που κατηγόρησαν και καταδίκασαν τούς ευνοούμενους τού Ριχάρδου Β'.  Έγινε ιδιαίτερα απεχθής στον βασιλιά, αρνούμενος, μαζί με το Γκλόστερ, να χαρίσει τη ζωή στον σερ Σίμωνα ντε Μπέρλεϋ, ο οποίος είχε καταδικαστεί από το Ανηλεές Κοινοβούλιο. Αυτό συνέβη ακόμη και όυαν η βασίλισσα, Άννα τής Βοημίας, γονάτισε μπροστά τους για να ζητήσει έλεος. Ο βασιλιάς Ριχάρδος Β΄ δεν συγχώρησε ποτέ αυτή την ευτέλεια, και σχεδίασε και περίμενε τη στιγμή τής εκδίκησής του.

Ο Άρουντελ ονομάστηκε κυβερνήτης τής Βρέστης το 1388. 

 Ενάντια στην ειρήνη 
Η ειρήνη συνήφθη με τη Γαλλία το 1389. Ωστόσο, ο Ριχάρδος ΦιτςΆλαν ακολούθησε το παράδειγμα τού Γκλόστερ, και δήλωσε ότι δεν θα συμφωνούσε ποτέ με την ειρήνη, που είχε συναφθεί. 

 Οικογένεια 
Ο κόμης τού Άρουντελ νυμφεύτηκε δύο φορές.

Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Ελισάβετ ντε Μπόουιν, κόρη τού Γουλιέλμου ντε Μπόουιν 1ου κόμη το΄θ Νορθάμπτον και τής Ελισάβετ ντε Μπάντλεσμιρ. Παντρεύτηκαν γύρω στις 28 Σεπτεμβρίου 1359, και απέκτησαν επτά παιδιά: 

 Θωμάς, 5ος κόμης τού Άρουντελ, νυμφεύτηκε στις 26 Νοεμβρίου 1405 τη Βεατρίκη κόμισσα τού Άρουντελ, νόθη κόρη τού βασιλιά Ιωάννη Α΄ τής Πορτογαλίας και τής Ινές Πίρες, μελών τού βασιλικού Οίκου των Αβίς.
 λαίδη Ελεονώρα (π. 1365 – 1375), στις 28 Οκτωβρίου 1371, σε ηλικία περίπου έξι ετών, παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ ντε Ούφορντ. Πέθανε άτεκνη.
 Ελισάβετ (π. 1366 – 8 Ιουλίου 1425), παντρεύτηκε πρώτα (1) τον Γουλιέλμο Μόντακουτ (πριν τον Δεκέμβριο τού 1378). Δεν απέκτησε παιδιά. Έπειτα παντρεύτηκε (2) το 1384, τον Θωμά Μόουμπρεϋ 1ο δούκα τού Νόρφολκ και είχε παιδιά. Μετά παντρεύτηκε (3) πριν από τον Αύγουστο τού 1401 τον σερ Ροβέρτο Γκούσιλ τού Χόβερινγκχαμ και είχε παιδιά. Ύστερα παντρεύτηκε (4) πριν από το 1411 τον σερ Τζέραρντ Ούσφλετ, γιο τού σερ Τζέραρντ Ούσφλετ (απεβ. 1406), βουλευτή, χωρίς να αποκτήσει παιδιά. G. E. C. The Complete Peerage p. 244-245 
 Ιωάννα (1375 – 14 Νοεμβρίου 1435), η οποία παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Μπωσάμπ 1 1ο βαρόνο τού Μπεργκαβεννί.  Απέκτησαν έναν γιο, τον Ριχάρδο ντε Μπωσάμπ 1ο κόμη τού Γούστερ και μία κόρη, την Ιωάννα ντε Μπωσάμπ, σύζυγο τού Ιακώβου Μπάτλερ 4ου κόμη τού Όρμοντ.
 Αλίκη (1378 – πριν από τον Οκτώβριο του 1415), παντρεύτηκε πριν από τον Μάρτιο τού 1392 τον Ιωάννη Τσέρλετον 4ο βαρόνο τού Τσέρλετον (δεν αναφέρεται ως κληρονόμος τού Θωμά στον Πλήρη Κατάλογο Ευγενών). Είχε σχέση με τον καρδινάλιο Ερρίκο Μπωφόρ, με τον οποίο απέκτησε μία νόθη κόρη, την Ιωάννα Μπωφόρ.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον σερ Ρόουλαντ Λέντχολ,  και απέκτησε δύο γιους.
 Γουίλιαμ (ή Ρίτσαρντ).

Μετά το τέλος τής 1ης συζύγου του το 1385, ο Άρουντελ νυμφεύτηκε τη Φιλίππα Μόρτιμερ, κόρη τού Εδμόνδου Μόρτιμερ 3ου κόμη τού Μαρς. Η μητέρα της ήταν η Φιλίππα Πλανταγενέτη, η μοναχοκόρη τού Λάιονελ τής Αμβέρσας, και επομένως εγγονή τού Εδουάρδου Γ΄. Απέκτησαν ένα παιδί μαζί, έναν βραχύβιο γιο ονόματι Ιωάννη ΦιτςΆλαν (π. 1394 - π. 1397). (Άλισον Γουέιρ, Οι Βασιλικές Οικογένειες τής Βρετανίας, σελίδα 98).

 Το τέλος και η διαδοχή 
Το 1394 ο Άρουντελ ήταν ξανά μέλος τού βασιλικού συμβουλίου, και ενεπλάκη σε μία διαμάχη με τον Ιωάννη της Γάνδης, τον οποίο κατηγόρησε στο κοινοβούλιο εκείνης τής χρονιάς.  Ο ΦιτςΆλαν εξόργισε περαιτέρω τον βασιλιά, φθάνοντας αργά στην κηδεία τής βασίλισσας. Ο Ριχάρδος Β', σε έξαλλη κατάσταση, άρπαξε ένα ραβδί και χτύπησε τον ΦιτςΆλαν στο πρόσωπο, και έβγαλε αίμα. Λίγο αργότερα, ο βασιλιάς προσποιήθηκε συμφιλίωση, αλλά περίμενε μόνο την κατάλληλη στιγμή, για να επιτεθεί.

Ο Άρουντελ πείστηκε από τον αδελφό του Θωμά να παραδοθεί, και να εμπιστευτεί την επιείκεια τού βασιλιά.  Στις 12 Ιουλίου 1397 ο Ριχάρδος συνελήφθη για την αντίθεσή του στον Ριχάρδο Β',  καθώς και για τη συνωμοσία του με το Γκλόστερ για τη φυλάκιση τού βασιλιά.  Δικάστηκε στο Γουέστμινστερ και δυλακίστηκε.  Αποκεφαλίστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1397 και τάφηκε στην εκκλησία των Αυγουστινιανών Φράιαρς, κοντά στην Ολντ Μπρόαντ Στρητ, στο Λονδίνο.  Η παράδοση αναφέρει, ότι τα τελευταία του λόγια ειπώθηκαν στον δήμιο: «μη με βασανίσεις για πολύ, κόψε μου το κεφάλι με ένα χτύπημα». 

Τον Οκτώβριο τού 1400, η απόφαση για τον κληρονόμο ανατράπηκε, και ο γιος τού Ριχάρδου, Θωμάς, διαδέχθηκε τα κτήματα και τις τιμές τού πατέρα του. 

 Σημειώσεις 

 Δευτερογενείς πηγές 





 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οικογένεια FitzAlan, πρόσβαση στις 10 Ιουλίου 2007

Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας