Οικογένεια Κάβεντις

Η οικογένεια (ντε) Κάβεντις, αγγλ.: (de) Cavendish family  είναι βρετανική οικογένεια ευγενών αγγλο-νορμανδικής καταγωγής, παρά το αγγλοσαξονικό τους όνομα. Άντλησαν τη μεγαλύτερη εξέχουσα θέση τους ως δούκες του Ντέβονσιρ και δούκες του Νιούκασλ.

Κορυφαίοι κλάδοι κατείχαν υψηλά αξιώματα στην αγγλική, και αργότερα στη βρετανική πολιτική, ειδικά από την Ένδοξη Επανάσταση του 1688 και τη συμμετοχή του Γουλιέλμου Κάβεντις (τότε κόμη του Ντέβονσιρ) στην Πρόσκληση προς τον Γουλιέλμο, αν και η οικογένεια φαίνεται να χρονολογείται από την Νορμανδική Κατάκτηση της Αγγλίας,  με το όνομα Κάβεντις να χρησιμοποιείται, με διάφορες ορθογραφίες, ως επώνυμο  (από μόνο του) από τις αρχές του 13ου αι. Ως τοπωνύμιο καταγράφεται για πρώτη φορά το 1086.   

 Πρώιμη ιστορία 
Ως τοπωνύμιο που αναφέρεται στο Κάβεντις του Σάφολκ αναφέρεται για πρώτη φορά ως  το 1086 στο Βιβλίο της Κρίσης,  με την έννοια του «βοσκότοπου του Κάφνα», από το προσωπικό όνομα Caf(n)a (από  «τολμηρός, παράτολμος»), και  «περιφραγμένο βοσκότοπο».   

Μέχρι το 1201, χρησιμοποιούνταν ως επώνυμο το ντε Κάβεντις,  και επανεμφανίζεται το 1242 ως Κάβεντις,  και ξανά το 1302 ως ντε Κάβεντις 

Η ευγενής οικογένεια των Κάβεντις θεωρείται γενικά ως κλάδος της αγγλο-νορμανδικής βαρονικήςοικογένειας Γκέρνον. και ντε Μονφισέ  Additional related information is found on pp. 165, 187, 341., αν και όχι χωρίς ορισμένους επικριτές αυτής της υπόθεσης.

Η οικογένεια, μέχρι τον 15ο αι. μόνο μεσαίας τάξης, αλλά με οικονομικούς ρόλους στην αυλή,  ανέβηκε σε εξέχουσα θέση κατά τη δυναστεία των Τυδώρ, όταν ο σερ Γουλιέλμος Κάβεντις ήταν αυλικός, που έβγαλε πολλά χρήματα διαχειριζόμενος τη διάθεση των λαφύρων από τη Διάλυση των Μοναστηριών. Αυτό ενισχύθηκε κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, αφού έγινε ο πολύ νεότερος 2ος σύζυγος της Μπες του Χάρντγουικ. Πιθανότατα ήταν αυτή, που έπεισε τον σερ Γουλιέλμο να πωλήσει τις εκτάσεις του στη νότια Αγγλία, γύρω από το αρχοντικό Κάβεντις, στο Σάφολκ, και να αγοράσει το κτήμα Τσάτσγουορθ στην πατρίδα της, το Ντέρμπυσιρ.

Η Μπες έζησε περισσότερο από τον σερ Γουλιέλμο κατά σχεδόν 50 χρόνια, και κυριάρχησε στις ζωές των παιδιών της, Κάβεντις, χάρη στην προσωπικότητά της και τα χρήματά της. Η οικογένεια, καθώς και αυτή του πλούσιου τελευταίου συζύγου της Μπες, Γεωργίου Τάλμποτ 6ου κόμη του Σρούσμπερυ, χαρακτηρίστηκαν από τεταμένες σχέσεις, και ο μεγαλύτερος γιος του σερ Γουλιέλμου, σερ Ερρίκος Κάβεντις, αποκληρώθηκε από την Μπες, με το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου της να πηγαίνει στον δεύτερο γιο του σερ Γουλιέλμου, Γουλιέλμο Κάβεντις 1ο κόμη του Ντέβονσιρ, ο οποίος έλαβε τον τίτλο του από τον Ιάκωβο Α΄ το 1618, πληρώνοντας υποτίθεται 10.000 λίρες γι' αυτόν.

Ο φιλόσοφος Τόμας Χομπς προσλήφθηκε ως διδάσκαλος από την οικογένεια Κάβεντις κυρίως για τον Γουλιέλμο Κάβεντις 2ο κόμη του Ντέβονσιρ. Οι δύο τους έκαναν μία πρώιμη Μεγάλη Περιοδεία στην Ευρώπη από το 1610. Ο Γουλιέλμος Κάβεντις 3ος κόμης του Ντέβονσιρ, ήταν ένας εξέχων φιλο-βασιλικός, που πέρασε μερικά χρόνια στην εξορία κατά τη διάρκεια του Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου, όταν είχε κατηγορηθεί και οι περιουσίες του είχαν δημευτεί μέχρι την Αγγλική Παλινόρθωση.

Ο Γουλιέλμος Κάβεντις 1ος δούκας του Νιούκασλ, εγγονός της Μπες από τον 3ο γιο της, Κάβεντις, ήταν επίσης κορυφαίος φιλο-βασιλικός, σε αντίθεση με τον εξάδελφό του Γουλιέλμο, που πολέμησε στους πολέμους ως σημαντικός, αλλά προφανώς όχι πολύ καλός, στρατηγός. Επίσης εξορίστηκε, και παρέμεινε υπέρμαχος των δυνάμεων κατά τα πρώτα χρόνια της Παλινόρθωσης, αλλά στη συνέχεια είχε μία μακρινή σχέση με την αυλή. Ήταν η κορυφαία αυθεντία της Αγγλίας στην εκπαίδευση ιπποδρομιών.

 Από την Ένδοξη Επανάσταση και μετά 
Αφού έχασε την ηγεσία σε εθνικό επίπεδο και τη διεθνώς καθοριστική επέκταση και οικοδόμηση της αυτοκρατορίας ως μέλος του ομίλου των πέντε ευγενών του Καρόλου Β' του υπουργείου Καμπάλ, ο Γουλιέλμος κόμης του Ντέβονσιρ, ήταν ο πρώτος με το ίδιο όνομα που ανήλθε σε δούκα. Συνέγραψε την Πρόσκληση του 1688 προς τον Γουλιέλμο να αποκλείσει τους Καθολικούς από τη μοναρχία, η οποία πυροδότησε την Ένδοξη Επανάσταση εκείνο το έτος (και η οποία τελικά είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση περισσότερων εξουσιών στο Κοινοβούλιο). Οι συντάκτες της Πρόσκλησης έγιναν αργότερα γνωστοί ως «οι Επτά Αθάνατοι». Αυτό προηγήθηκε της κεντρικής θέσης των Σπένσερ-Τσώρτσιλ σε εκστρατείες (κυρίως της Μάχης του Καλλόντεν) εναντίον των Καθολικών διεκδικητών του θρόνου.

Οι υψηλοί διορισμοί συχνά κατακτούνταν από ανώτερους κατόχους τίτλων και μερικούς νεότερους μεταξύ των Κάβεντις, από το 1688 έως π. το 1887, και σηματοδότησαν την άνοδο της οικογένειας, μαζί με τους μαρκήσιους του Σόλσμπερυ και τους κόμητες του Ντέρμπυ. Οι αξιοσημείωτοι κλάδοι κατάγονται από τον σερ Ιωάννη του Κάβεντις στην κομητεία του Σάφολκ (π.1346 – 1381). Άλλοι τίτλοι ευγένειας περιλάμβαναν τον δουκάτο του Νιούκασλ, τη βαρωνία του Γουότερπαρκ (κομητεία Κορκ, Ιρλανδία), τη βαρονία του Τσέσαμ (στο Μπάκιγχαμσιρ) και, μέσω του γάμου μίας κόρης με την οικογένεια Μπέντινκ (που οδήγησε σε συνδυασμένα επώνυμα), το δουκάτο του Πόρτλαντ (ένας τίτλος που έπαψε να ισχύει το 1990, και του οποίου το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας βρίσκεται στο κτήμα Χάουαρντ ντε Γουόλντεν, το οποίο έχει διατηρήσει μικρά, κυρίαρχα συμφέροντα και αναθεωρήσεις σε μεγάλο μέρος του κεντρικού Μαίρυλεμπον στο Λονδίνο).

Οι παραχωρήσεις στους λαϊκιστές των μετα-ιμπεριαλιστικών αξιοκρατικών κινημάτων μετατόπισαν την εξουσία στη βιομηχανία και στη Βουλή των Κοινοτήτων. Οι μετασχηματισμοί της Βουλής των Λόρδων το 1911, το 1958, το 1963 και το 1999 έβαλαν οριστικά τέλος στην καίρια επιρροή των Κάβεντις και πολλών άλλων βρετανικών ευγενών οικογενειών. Υπό την πρωτοτοκία, οι ανώτεροι κλάδοι αυτών των οικογενειών εξακολουθούν να κυριαρχούν με τον ενδοοικογενειακό (σχετικό) πλούτο και τους τίτλους.

Επικεφαλής της σύγχρονης οικογένειας είναι ο Πέρεγκριν Κάβεντις 12ος δούκας του Ντέβονσιρ, του οποίου η γεωργιανή έπαυλη, Τσάτσγουορθ Χάουζ, στην περιοχή Πηκ Ντίστιρικτ προσελκύει πολλούς επισκέπτες με τους κήπους της, το εμβληματικό αναβρυτήριο με τα μεγάλα νερά, τον κήπο Καπαμπίλιτυ Μπράουν και τη συλλογή έργων τέχνης. Ανάμεσα στα προηγούμενα αστικά περιουσιακά στοιχεία με διαχρονική επιρροή, αυτός ο κλάδος της οικογένειας είχε ένα μεγάλο σπίτι στο Λονδίνο, στο οποίο τώρα βρίσκονται πολλά μεγάλα διαμερίσματα και κατοικίες, συμπεριλαμβανομένης της πλατείας Ντέβονσιρ.

Η έδρα της οικογένειας είναι το Τσάτσγουορθ Χάουζ, ένα διατηρητέο ακίνητο Κατηγορίας Ι στο Έντενσορ, κοντά στο Μπέικγουελ, μέρος της Ιδιοκτησίας Τσάτγουορθ. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ιδιοκτησίας, «το Τσάτγουορθ είναι η οικία του 12ου δούκα και της δούκισσας, [οι οποίοι] ασχολούνται έντονα με την καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης και τη συντήρηση» του Οίκου. Αυτή η περιοχή είναι η κατοικία της οικογένειας Κάβεντις από το 1549.  Additional related information is found on pp. 165, 187, 341. 

 Αξιοσημείωτα μέλη 
Ο εξερευνητής Τόμας Κάβεντις «ο Πλοηγός» (1555–1592) καταγόταν από τον Ρότζερ Κάβεντις, αδελφό του σερ Ιωάννη Κάβεντις.

Οι δούκες του Πόρτλαντ από τον 3ο έως τον 9ο κατάγονταν από την οικογένεια Κάβεντις μέσω θηλυγονίας, και πήραν το επώνυμο Κάβεντις-Μπέντινκ ή μια παραλλαγή του. Η κύρια έδρα τους, το αβαείο Γουέλμπεκ στο Νότιγχαμσιρ, περιήλθε σε αυτούς μέσω της σύνδεσης με τους Κάβεντις.

Οικόσημα των Κάβεντις
Arms of Cavendish, Duke of Newcastle.svg|πλάγιος κλάδος: Κάβεντις, δούκες του Νιούκασλ
Wappen Duke of Devonshire.png|Κάβεντις δούκας του Ντέβονσιρ

Γενεαλογία της Οικογένειας Κάβεντις

 Σημειώσεις 
  Borne by one Simon de Cavendis in the Suffolk Records of Pleas before the King (specifically King John)
  Of Essex, Suffolk, and Derby; originally Guernon of Normandy.
  Of Essex, Middlesex, and London, also spelled Mountfitchet; originally Montfiquet of Normandy.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Πολιτικές οικογένειες του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Ευγενείς οικογένειες του Ηνωμένου Βασιλείου