Μάχη του Φιέζολε (406)

Η Μάχη τού Faesulae, διεξήχθη το 406 ως μέρος τού Πολέμου τoύ Ραδαγάισου μεταξύ των Γότθων και τής Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αφού ο στρατηγός Φλ. Στιλίχων απώθησε τούς Βησιγότθους στην Πολεντία και τη Βερόνα, αντιμετώπισε μία νέα εισβολή Βανδάλων και Γότθων με επικεφαλής τον Ραδαγάισο, οι δυνάμεις των οποίων επιτέθηκαν στη Φλωρεντία. Ο Στιλίχων τελικά νίκησε τούς εισβολείς στο Faesulae (σύγχρονο Φιέζολε) με την υποστήριξη τού Ουλντίν τού Ούννου και τού Σάρου τού Γότθου. Ο Ραδαγάισος εκτελέστηκε μετά τη μάχη, και οι επιζώντες των στρατών του κατέφυγαν στον Αλάριχο.

 Η εποχή 
Στα τέλη του 405 ή στις αρχές του 406 ο βασιλιάς Ραδαγάισος διέσχισε τις Άλπεις, και βάδισε στην Ιταλία με μία μεγάλη Γερμανική και Αλανική δύναμη.  Αφού κατέλαβαν την ανυπεράσπιστη Ραιτία και τη βόρεια Ιταλία, καταστρέφοντας σοβαρά την εύφορη ύπαιθρο, σταμάτησαν για να πολιορκήσουν τη Φλωρεντία, μόλις 180 μίλια βόρεια τής Ρώμης. Ο Στηλίχων, μάγιστρος τού στρατού τής Δύσης, συγκέντρωσε βιαστικά δυνάμεις για την άμυνα τής Ιταλίας, στρατολογώντας στην υπηρεσία του μία φυλή των Αλανών, και αρκετούς Γότθους υπό τον Σάρο και Ούννους υπό τον Ουλντίν, με τον στρατό του να ανέρχεται σε περίπου 20.000 Ρωμαίους και φοιδεράτους στρατιώτες. Ο Ραδαγάισος, συγκριτικά, ο οποίος επίσης είχε στον στρατό του διάφορα αποσπάσματα Γότθων και Αλανών, είχε στο πλευρό του έως και 20.000 βαρβάρους πολεμιστές, που ανέρχονταν, μαζί με τις συζύγους, τούς σκλάβους και τα παιδιά, σε 50.000 έως 100.000. 

 Η μάχη 
Ενώ ο Στιλίχων συγκέντρωνε τον στρατό του, η μικρή φρουρά της Φλωρεντίας είχε αντισταθεί στον τεράστιο στρατό, που είχε στρατοπεδεύσει έξω από τα τείχη τους. Μόλις ο Στιλίχων έφθασε με τον στρατό του για την ανακούφιση, κατάφερε να εισάγει λαθραία στην πολιορκημένη πόλη, τις απεγνωσμένα απαραίτητες προμήθειες και ενισχύσεις.  Αλλά αντί να προσπαθήσει να συντρίψει τον στρατό τού Ραδαγάισου σε ανοιχτή μάχη, ο Στιλίχων υιοθέτησε μία πιο μακρόχρονη, και τελικά επιτυχημένη, πορεία δράσης. Αφού περικύκλωσε τούς βαρβάρους με στοιχειώδεις οχυρώσεις, έφερε χιλιάδες ιθαγενείς για να βοηθήσουν στην κατασκευή μίας πιο συστηματικής οχύρωσης των γραμμών, που περιέκλειαν το στρατόπεδο του Ραδαγάισου.  Αν και οι βάρβαροι κατέβαλαν επανειλημμένες προσπάθειες να τη διασπάσουν, όσο οι εργασίες ήταν ακόμη σε εξέλιξη, οι Ρωμαίοι κατάφεραν να αποκρούσουν κάθε προσπάθεια, λόγω έλλειψης σωστού συντονισμού μεταξύ των δυνάμεων τού Ραδαγάισου, των οποίων οι επιθέσεις ήταν ατομικές για κάθε ομάδα, και γίνονταν σε μικρούς αριθμούς. Αφού ολοκληρώθηκαν οι γραμμές περικύκλωσης, ο Ραδαγάισος παραδέχτηκε την απελπιστική του κατάσταση, παγιδευμένος στη μέση εχθρικού εδάφους χωρίς προμήθειες, και με έναν τεράστιο αριθμό αμάχων που χρειάζονταν τα προς το ζην. Στις 23 Αυγούστου  έφυγε από το στρατόπεδό του, για να συνθηκολογήσει στη σκηνή τού Στιλίχωνα. Αν και τού είχαν υποσχεθεί δίκαιους όρους, ή ακόμα και ισότιμη συμμαχία από τον Στιλίχωνα, ο τελευταίος προχώρησε αμέσως στον αποκεφαλισμό του, αναδεικνυόμενος έτσι νικητής, και χαιρετιζόμενος για άλλη μία φορά ως ο «σωτήρας τής Ιταλίας». 

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 


Κατηγορία:Εισβολές στην Ιταλία
Κατηγορία:5ος αιώνας στην Ιταλία
Κατηγορία:Μάχες των Γότθων