Γουλιέλμος Κάβεντις, 7ος δούκας του Ντέβονσιρ

Ο Γουλιέλμος Κάβεντις, 7ος δούκας του Ντέβονσιρ, αγγλ. William Cavendish, 7th Duke of Devonshire, lord of Keighley, earl of Burlington (27 Απριλίου 1808 – 21 Δεκεμβρίου 1891), με τον τίτλο λόρδος Κάβεντις του Κέιλυ μεταξύ 1831 και 1834, και κόμης του Μπέρλινγκτον μεταξύ 1834 και 1858, ήταν Άγγλος αριστοκράτης, γαιοκτήμονας, κατασκευαστής ακινήτων, βιομήχανος, ευεργέτης και εξέχων πολιτικός.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Κάβεντις ήταν γιος του Γουλιέλμου Κάβεντις (1783–1812) και της αξιότιμης Λουίζας Ο'Κάλαχαν (απεβ. 1863). Ο πατέρας του ήταν ο μεγαλύτερος γιος του λόρδου Γεωργίου Κάβεντις (που αργότερα έγινε, το 1831, ο 1ος κόμης του Μπέρλινγκτον, με τη 2η δημιουργία), 3ος γιος του 4ου δούκα του Ντέβονσιρ και της λαίδης Σάρλοτ Μπόυλ, κόρης του 3ου κόμη του Μπέρλινγκτον και 4ου κόμη του Κορκ. Η μητέρα του ήταν κόρη του 1ου βαρόνου Λίσμορ.

Σπούδασε στο Ήτον και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ (Trinity College), κατακτώντας τη θέση του Δεύτερου Wrangler και το Βραβείο Smith για τα μαθηματικά.  Έγινε γνωστός με τον τίτλο ευγένειας λόρδος Κάβεντις του Κέιλυ το 1831, όταν η κομητεία του Μπέρλινγκτον αναβίωσε υπέρ του παππού του. 

Σταδιοδρομία
Ο Κάβεντις επέστρεψε στο κοινοβούλιο ως βουλευτής του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το 1829, μία θέση που κατείχε μέχρι τον Ιούλιο του 1831, όταν επέστρεψε για το Μάλτον. Έμεινε βουλευτής του Μάλτον μόνο μέχρι τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, και ήταν εκτός Βουλής των Κοινοτήτων μέχρι το 1832, όταν επέστρεψε για το Βόρειο Ντέρμπισιρ. Διαδέχθηκε τον παππού του στην κομητεία του Μπέρλινγκτον το 1834, και εισήλθε στη Βουλή των Λόρδων. Το 1858 διαδέχθηκε επίσης τον εξάδελφό του ως δούκας του Ντέβονσιρ. Διετέλεσε λόρδος-Υποδιοικητής του Λάνκασιρ από το 1857 έως το 1891 και λόρδος-Υποδιοικητής του Ντέρμπισιρ από το 1858 έως το 1891. 

Ο Ντέβονσιρ ήταν πρύτανης (canclellor) του Πανεπιστημίου του Λονδίνου από το 1836 έως το 1856, pρύτανης του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ από το 1861 έως το 1891, και πρύτανης του Πανεπιστημίου Βικτώρια από το 1880 έως το 1891.  Στο Κέιμπριτζ έκανε δωρεές στην Έδρα Φυσικής Κάβεντις και το κτίριο του Εργαστηρίου Κάβεντις. Έκανε τεράστιες (και τελικά ανεπιτυχείς) επενδύσεις στη βαριά βιομηχανία στο Μπάροου-ιν-Φέρνες, και ανοικοδόμησε την κοντινή εξοχική του κατοικίας, του Χόλκερ Χολ, στην τρέχουσα μορφή της, αφού καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1871. Ήταν ένας από τους αρχικούς ιδρυτές της Βασιλικής Γεωργικής Εταιρείας το 1839, και ήταν πρόεδρος το 1870. Στις 26 Ιουλίου 1871 διορίστηκε επίτροπος (trustee) του Βρετανικού Μουσείου. 

Ο 7ος δούκας κληρονόμησε μία σημαντική περιουσία στο Ίστμπορν από τον παππού του και από τη σύζυγό του Ελισάβετ Κόμπτον από το Κόμπτον Πλέις. Είδε την ανάπτυξη του Ίστμπορν τον 19ο αι. με τα πάρκα, τα λουτρά και τις πλατείες του, και τιμάται με ένα άγαλμα στην κορυφή της πλατείας Ντέβονσιρ.  Ο δούκας έπαιξε επίσης ρόλο στην ίδρυση του Κολλεγίου Ίστμπορν, του τοπικού ιδιωτικού σχολείου, πωλώντας μέρος της γης του σε μία μέτρια τιμή για να κτιστεί το σχολείο, και αναθέτοντας στον σεβαστό αρχιτέκτονα Χένρι Κάρεϋ να σχεδιάσει το σχολικό παρεκκλήσιο και το Κόλιτζ Χάουζ (τώρα Σκουλ Χάουζ, ένα οικοτροφείο). 

Οικογένεια
δεξιά|μικρογραφία|Ο Γουλιέλμος Κάβεντις 7ος δούκας του Ντέβονσιρ, π. τη δεκαετία του 1860.
μικρογραφία|Ο τάφος του 7ου δούκα του Ντέβονσιρ στο νεκροταφείο του Αγίου Πέτρου, στο Έντενσορ.
Το 1829 ο Ντέβονσιρ νυμφεύτηκε την Μπλανς Τζορτζιάνα Χάουαρντ (1812–1840), κόρη του Γεωργίου Χάουαρντ 6ου κόμη του Καρλάιλ, και της λαίδης Τζορτζιάνας Κάβεντις, αδελφής του Γουλιέλμου 6ου δούκα του Ντέβονσιρ, γνωστού ως "άγαμου δούκα". Η Μπλανς ήταν η αγαπημένη ανιψιά του "άγαμου δούκα", και η συμπάθειά του για το νεαρό ζευγάρι, που ήταν κληρονόμοι του, μπορεί να συνέβαλε στην απόφασή του να μη νυμφευτεί ο ίδιος. Τιμά τη Μπλανς με μία επιγραφή στην Ζωγραφισμένη Αίθουσα στο Τσάτσγουορθ, η οποία αναφέρει ότι ολοκλήρωσε την ανακατασκευή του σπιτιού το έτος του πένθους του, το 1840, και δίπλα στην τεφροδόχο της Μπλανς στην κορυφή του Μακρινού Περίπατου στον κήπο. Μαζί, η Μπλανς και ο Γουλιέλμος ήταν γονείς πέντε παιδιών:

 Γουλιέλμος, λόρδος Κάβεντις του Κέιλυ (1831–1834), απεβίωσε 6 ημέρες μετά το τέλος τού προπάππου του.
 Σπένσερ, 8ος δούκας του Ντέβονσιρ (1833–1908), νυμφεύτηκε την κόμισσα Λουίζα φον Άλτεν στις 16 Αυγούστου 1892.  
 λαίδη Λουίζα Καρολάιν (1835–1907), παντρεύτηκε τον Ναύαρχο Φραγκίσκο Έγκερτον στις 26 Σεπτεμβρίου 1865.
 αξιότιμος λόρδος Φρειδερίκος Κάρολος (1836–1882), νυμφεύτηκε την αξιότιμη Λούσυ Λύτελτον στις 7 Ιουνίου 1864. Ο λόρδος Φρειδερίκος, ο αρχιγραμματέας της Ιρλανδίας, δολοφονήθηκε στο Φοίνιξ Παρκ του Δουβλίνου το 1882. 
 λόρδος Εδουάρδος (1838–1891), βουλευτής, νυμφεύτηκε την αξιότιμη Έμμα Λάσκελς στις 3 Αυγούστου 1865 και απέκτησε τρεις γιους, συμπεριλαμβανομένου του Βίκτωρ Κάβεντις, 9ου δούκα του Ντέβονσιρ. 

Μετά από μακρά ασθένεια,  ο Ντέβονσιρ απεβίωσε στην κατοικία του, το Χόλκερ Χολ, κοντά στο χωριό Κάρτμελ στην Κάμπρια της Αγγλίας, στις 21 Δεκεμβρίου 1891. 

Κατείχε 198.000 στρέμματα. Αυτά περιλάμβαναν 89.000 στρέμματα στο Ντέρμπισιρ, 32.000 στρέμματα στην κομητεία Κορκ, 27.000 στρέμματα στην κομητεία Γουότερφορντ, και 12.000 στρέμματα στο Λάνκασιρ. 

Απόγονοι
Μέσω της κόρης του, λαίδης Λουίζας, ήταν παππούς του Γουλιέλμου Φραγκίσκου Έγκερτον (1868–1949), που νυμφεύτηκε τη λαίδη Αλίκη Όσμπορν, κόρη του Γεωργίου Όσμπορν 9ου δούκα του Λιντς, στις 7 Αυγούστου 1894 (ήταν γονείς ενός γιου, του λοχαγού Φραγκίσκου Έγκερτον), του πλοιάρχου Φρειδερίκου Γκρέβιλ Έγκερτον (1869–1899), της Μπλανς Χάριετ Έγκερτον (1871–1943), της Δωροθέας Σάρλοτ Έγκερτον (1874–1959) και της Κρίστιαν Μαίρη Έγκερτον (απεβ. 1978).

 Αναφορές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οικογένεια Κάβεντις