Panzerjäger I

Το Panzerjäger I ήταν ο πρώτος γερμανικός καταστροφέας αρμάτων που τέθηκε σε υπηρεσία στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έφερε το τσεχικό αντιαρματικό πυροβόλο  το οποίο σε γερμανική υπηρεσία ονομάζονταν «» το οποίο ήταν τοποθετημένο σε μετασκευασμένο, ανοικτό από πάνω σασί ελαφρού άρματος . Σκοπός των Panzerjäger I ήταν η αντιμετώπιση των βαριών γαλλικών αρμάτων όπως το , τα οποία υπερέβαιναν τις δυνατότητες του αντιαρματικού πυροβόλου , ενώ παράλληλα επέκτεινε τη χρησιμότητα των παρωχημένων πλέον Panzer I. Στα 1940–41 συνολικά 202 Panzer I μετατράπηκαν σε Panzerjäger I. Έδρασαν στη Μάχη της Γαλλίας, στην εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής και στο Ανατολικό Μέτωπο.

 Σχεδιασμός και παραγωγή 
Ο πύργος του Panzer I αφαιρέθηκε και προστέθηκε σταθερό ασπίδιο για την προστασία του πυροβόλου και του πληρώματος. Το αντιαρματικό πυροβόλο τοποθετήθηκε σε βάση μέσα στον τμήμα μάχης του άρματος, αφού πρώτα αφαιρέθηκαν οι τροχοί, ο άξονας και τα σκέλη του, αλλά διατηρώντας το αρχικό του ασπίδιο. Συνήθως μεταφέρονταν 74 διατρητικά βλήματα και 10 υψηλής εκρηκτικότητας. Η εταιρεία Alkett και υπεργολάβοι ολοκλήρωσαν 202 οχήματα· η πρώτη σειρά αποτελούνταν από 132 οχήματα και ολοκληρώθηκε το 1940. Δέκα από τη δεύτερη σειρά 70 οχημάτων συναρμολογήθηκαν από την Alkett και τα υπόλοιπα συναρμολογήθηκαν από την Klöckner-Humboldt-Deutz στα 1940-1941.

 Επιχειρησιακή ιστορία 

 Οργάνωση των επιλαρχιών 
Τα Panzerjäger I οργανώνονταν σε ίλες των εννέα οχημάτων, με τρεις ίλες ανά επιλαρχία, αν και για την εκστρατεία στη Γαλλία η 521η Επιλαρχία Καταστροφέων Αρμάτων (, «Κυνηγών Αρμάτων» σύμφωνα με τη γερμανική νομενκλατούρα) διέθετε μόλις έξι οχήματα ανά ίλη. Στο υπόλοιπο του πολέμου τα Panzerjäger I χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά από ανεξάρτητες επιλαρχίες, με δύο εξαιρέσεις μετά την Βαλκανική Εκστρατεία: μία επιλαρχία εντάχθηκε στην 1η Μεραρχία Πάντσερ SS «Σωματοφυλακή Αδόλφος Χίτλερ» (1. SS-Panzer-Division „Leibstandarte SS Adolf Hitler“) και μία ακόμη στην 900ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Εκπαίδευσης () στο πλαίσιο προετοιμασίας για την επερχόμενη Επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα.

 Στα πολεμικά μέτωπα 
Οι Επιλαρχίες 521, 616, 643 και 670 διέθεταν συνολικά 99 οχήματα κατά τη Μάχη της Γαλλίας. Μόνο η 521η συμμετείχε στην εκστρατεία από την αρχή· οι άλλες τρεις βρίσκονταν ακόμη σε φάση εκπαίδευσης όταν ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις, αλλά στάλθηκαν στο μέτωπο λίγες ημέρες αργότερα.

Είκοσι επτά οχήματα εξόπλιζαν την Panzerjäger-Abteilung 605 στη Βόρεια Αφρική. Η μονάδα έφτασε στην Τρίπολη μεταξύ 18ης και 21ης Μαρτίου 1941. Πέντε οχήματα αντικατάστασης στάλθηκαν τον Σεπτέμβριο 1941, αλλά μόνο τρία έφτασαν στις 2 Οκτωβρίου, καθώς τα άλλα χάθηκαν όταν το φορτηγό πλοίο Castellon βυθίστηκε από το βρετανικό υποβρύχιο Perseus. Κατά την έναρξη της βρετανικής Επιχείρησης «Σταυροφόρος» (Crusader) η επιλαρχία αυτή διέθετε τον προβλεπόμενο αριθμό οχημάτων, όμως έχασε δεκατρία από αυτά στις μάχες. Στάλθηκαν τέσσερα επιπλέον οχήματα αντικατάστασης τον Ιανουάριο 1942 και έτσι  ώστε να διαθέτει δεκαεπτά στην αρχή της Μάχης της Γκαζάλα. Παρά την αποστολή τριών επιπλέον οχημάτων μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 1942, η επιλαρχία διέθετε μόλις έντεκα όταν ξεκίνησε Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν. Τα δύο τελευταία οχήματα αντικατάστασης παραλήφθηκαν από το τάγμα τον Νοέμβριο 1942.

Όσον αφορά τις μονάδες που έδρασαν στο Ανατολικό Μέτωπο, μέχρι την 27η Ιουλίου 1941 η 529η Επιλαρχία είχε χάσει τέσσερα Panzerjäger I. Στις 23 Νοεμβρίου 1941 ανέφερε ότι διέθετε ακόμη 16 οχήματα, αν και δύο εξ αυτών δεν ήταν επιχειρησιακά.Jentz, p. 58 Στις 5 Μαΐου 1942, η 521η ανέφερε ότι μόνο πέντε από τα οχήματά της εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Η 529η διέθετε μόλις δύο οχήματα όταν διαλύθηκε στις 30 Ιουνίου 1942. Η 616η φαίνεται πως αποτέλεσε εξαίρεση, καθώς ανέφερε ότι και οι τρεις ίλες της ήταν εξοπλισμένοι με Panzerjäger I στα μέσα ή τα τέλη του 1942.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 



 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Γερμανικοί καταστροφείς αρμάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου