Ουαλερανός Γ΄ του Μελάν

Ο Ουαλερανός Γ΄, αγγλ.: Waleran III of Meulan (άκμασε το 1180-1193) ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος τού Ροβέρτου Β΄ κόμη τού Μελάν και συγκυβερνήτης τής κομητείας τού Μελάν κατά τη διάρκεια τής ζωής τού πατέρα του. 

Ο Ουαλερανός είχε σχέση με τον πατέρα του στην πώληση ενός μύλου στη μονή τής Αγίας Τριάδος το 1180.  Το 1182 ή 1183 ο πατέρας του τον συνέδεσε με την κυριότητα τού Μελάν και την κυριότητα τού Μπωμόν-λε-Ροζέ, και τού παρέδωσε το κάστρο τού Μελάν. Χρησιμοποίησε τον τίτλο "κόμης και κύριος τού κάστρου τού Μελάν". Holger Petersen Dyggve, "Personnages historiques figurant dans la poésie lyrique française des XIIe et XIIIe siècles", Neuphilologische Mitteilungen 45.2 (1944), p. 88: "". Τον ονόμασε επίσης κληρονόμο του σε αυτές τις περιοχές, ενώ κράτησε άλλες περιοχές για τα άλλα παιδιά του. 

Ο γάμος τού Ουαλερανός με τη Mαργαρίτα, κόρη τού Ραλφ Β΄ τού Φουζέρ, διαπραγματεύτηκε στο Μορταίν το 1189. Οι διαπραγματεύσεις έφεραν κοντά πολλούς από τούς κορυφαίους άνδρες τού δουκάτου τής Νορμανδίας, για να σταθούν ως εγγυητές ή υπόχρεοι για το γαμήλιο συμβόλαιο. Σε μία μεταγενέστερη πράξη, ο Ροβέρτος, προετοιμαζόμενος για να ξεκινήσει σταυροφορία, παραχώρησε όλες τις γαίες του στον Ουαλερανός ως γενικό κληρονόμο του, διατηρώντας μόνο το δικαίωμά του να κληροδοτήσει γαίες στα άλλα παιδιά του. Holger Petersen Dyggve, "Personnages historiques figurant dans la poésie lyrique française des XIIe et XIIIe siècles", Neuphilologische Mitteilungen 45.2 (1944), p. 88: "".  Ο Ουαλερανός και η Μαργαρίτα απέκτησαν έναν γιο ονόματι Ραλφ, ο οποίος έγινε κύριος τού Κουρσέγ-συρ-Μερ, και ζούσε ακόμη το 1266. 

Μαζί με τον πατέρα του, ο Ουαλερανός συμμετείχε με τον Ριχάρδο Α΄ τής Αγγλίας στην Γ΄ Σταυροφορία (1190–1191).  Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, απεβίωσε σε μάχη εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων.  Στο μυθιστόρημα Foulques de Candie, απεικονίζεται να πεθαίνει σε μονομαχία εναντίον ενός Σαρακηνού ηγέτη. Holger Petersen Dyggve, "Personnages historiques figurant dans la poésie lyrique française des XIIe et XIIIe siècles", Neuphilologische Mitteilungen 45.2 (1944), p. 89. Ωστόσο, το 1193–1194 καταγράφεται στο Μόρτεν ως μάρτυρας μίας πράξης τού κόμη Ιωάννη τού Ακτήμονος. Daniel Power, The Norman Frontier in the Twelfth and Early Thirteenth Centuries (Cambridge University Press, 2004), p. 405. Προηγήθηκε τού πατέρα του.  Πιθανότατα απεβίωσε γύρω στο 1197. 

Η Μαργαρίτα τής Φουζέρ έζησε περισσότερο από τον σύζυγό της, αποβιώνοντας το 1209.  Μπορεί να είναι η ηλικιωμένη  που αναφέρεται στο τραγούδι  από τον τρουβέρο Renaut de Sabloeil . 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Οίκος ντε Μπώμοντ