Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 2ος κόμης του Χέρεφορντ

Ο Χάμφρεϋ Δ΄ ντε Μπόουιν, 2ος κόμης τού Χέρεφορντ, 1ος κόμης τού Έσσεξ, αγγλ.: Humphrey IV de Bohun, 2nd Earl of Hereford, 1st Earl of Essex (1204 - 24 Σεπτεμβρίου 1275) ήταν Αγγλο-Νορμανδός ευγενής και στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως κληρονομικός φύλακας τής Αγγλίας.

 Καταγωγή 
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος τού Ερρίκου ντε Μπόουν 1ου κόμη τού Χέρεφορντ (1176–1220) και τής συζύγου του Μωντ ντε Μάντεβιλ (γνωστή και ως Μωντ ΦιτςΤζέφρυ), κόρης και κληρονόμου τού Τζέφρυ ΦιτςΠίτερ 1ου κόμη τού Έσσεξ.

 Σταδιοδρομία 
Ήταν ένας από τούς εννέα αναδόχους τού πρίγκιπα Εδουάρδου, τού μελλοντικού βασιλιά Εδουάρδου Α΄ . Διετέλεσε σερίφης τού Κεντ για το διάστημα 1239-40. Το 1258, όταν επέστρεψε από ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, ο Χάμφρεϋ εγκατέλειψε, όπως και ο πατέρας του, τη βασιλική μερίδα και τάχθηκε υπέρ των βαρόνων. Υπηρέτησε ως υποψήφιος τής αντιπολίτευσης στην «επιτροπή των 24» που διορίστηκε στο Κοινοβούλιο τής Οξφόρδης εκείνης τής χρονιάς, για να δημιουργήσει τις Διατάξεις τής Οξφόρδης για τη μεταρρύθμιση τής διοίκησης. Η συμμαχία τού Σίμωνα Ε΄ ντε Μονφόρ με τον Λιουέλιν απ Γκράφουντ τής Βόρειας Ουαλίας, έφερε τον Μπόουιν πίσω στην βασιλική υποταγή. Ηγήθηκε τής πρώτης απόσχισης των Ουαλικών Συνόρων από το κόμμα τής αντιπολίτευσης (1263), και ήταν μεταξύ των αιχμαλώτων που πήραν οι Μονφορτιανοί στη Μάχη τού Λιούις το 1264. 

Ήταν μεταξύ των νικητών στη Μάχη τού Έβσαμ το 1265, η οποία εξάλειψε την εξουσία του ντε Μονφόρ, στην οποία, ωστόσο, ο μεγαλύτερος γιος του, Χάμφρεϋ Ε΄ τού Μπόουν, τραυματίστηκε θανάσιμα. Ο Χάμφρεϋ επιλέχθηκε ως ένας από τούς 12 διαιτητές, για να συντάξει την Απόφανση τού Κένιλγουορθ (1266), με το οποίο οι απόκληροι εξεγερμένοι είχαν τη δυνατότητα να συνάψουν ειρήνη.

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε δύο φορές:

Αρχικά, π. το 1236 με τη Μωντ ντε Λουζινιάν (π. 1210 – 14 Αυγούστου 1241), κόρη τού Ραούλ Α΄ ντε Λουζινιάν κόμη τού Ε, δεύτερου συζύγου τής Αλίκης ντ' Ε, 8ης κόμισσας τού Ε.  Απεβίωσε το 1241 και τάφηκε στο Λανθόνι τού Γκλόστερ, μαζί με τον σύζυγό της. Με τη Μωντ απέκτησε απογόνους, όπως:
 Χάμφρεϋ Ε΄ (απεβ. το 1265), ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος, ο οποίος απεβίωσε πριν από τον πατέρα του, έχοντας πολεμήσει για τον ντε Μονφόρ στη Μάχη τού Έβσαμ (1264), από την οποία δεν επέζησε για πολύ. Η κομητεία, επομένως, πέρασε στον γιο του:
 Χάμφρεϋ ΣΤ΄ 3ο κόμη τού Χέρεφορντ, 2ο κόμη τού Έσσεξ (π. 1249 - 1298).
 Ερρίκος.
 Γοδεφρείδος.
 Ραλφ, κληρικός.
 Μωντ, παντρεύτηκε αρχικά τον Άνσελμ Μάρσαλ 6ο κόμη τού Πέμπροκ, και στη συνέχεια τον Ρογήρο ντε Κουίνσυ 2ο κόμη τού Γουίντσεστερ .
 Aλίκη, παντρεύτηκε τον Ρογήρο Ε΄ ντε Τόενι .
 Ελεονώρα, παντρεύτηκε τον σερ Ιωάννη ντε Βερντέν βαρόνο τού Γουέστμιθ.

Έπειτα, νυμφεύτηκε τη Μωντ ντε Άβενμπερυ (απεβ. στις 8 Οκτωβρίου 1273), με την οποία απέκτησε δύο ακόμη γιους:
 Ιωάννης.
 σερ Μάιλς.

 Το τέλος και η ταφή 
Απεβίωσε το 1275 στο Γουόρικσιρ και τάφηκε στο Λάνθονι Σεκούντα στο Γκλόστερ. Τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Χάμφρεϋ ΣΤ΄ ντε Μπόουιν (π. 1249 – 1298).

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Jones, G. (1984). The Bohun Earls of Hereford and Essex, 1270-1322. Oxford M.Litt. thesis.
 Complete Peerage

Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπόουιν