Μάρκβαρντ του Άνβαϊλερ

Ο Μάρκβαρντ φον Άνβαϊλερ, γερμ.: Markward von Annweiler (άκμασε το 1184, απεβ. το 1202) ήταν αυτοκρατορικός σενεσάλης και αντιβασιλιάς τού βασιλείου τής Σικελίας.

 Βιογραφία 
Ο Μάρκβαρντ ήταν υπουργός (ministerialis), δηλαδή δεν προερχόταν από την ελεύθερη αριστοκρατία, αλλά από μία τάξη ανελεύθερων ιπποτών και διοικητών, των οποίων ο σκοπός ήταν να υπηρετούν πιστά την αυτοκρατορική διοίκηση με οποιαδήποτε ιδιότητα. Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσα, ο Μάρκβαρντ έγινε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες τής διοίκησης.

Ο Μάρκβαρντ μπορεί να τεκμηριωθεί το νωρίτερο από τη Δίαιτα τής Πεντηκοστής. Από το 1184, ο Μάρκβαρντ υπηρέτησε τον γιο τού Φρειδερίκου Α΄, Ερρίκο ΣΤ΄, στην Ιταλία. Ο Ερρίκος ΣΤ΄ τον διόρισε μάργραβο τής Ανκόνα και κόμη τού Αμπρούτσο, τοποθετώντας τον σε μία εξαιρετικά στρατηγική θέση στη βορειο-κεντρική Ιταλία. Μετά το τέλος τού Ερρίκου ΣΤ΄, ο Μάρκβαρντ αρχικά υποστήριξε τη χήρα του Κωνσταντία των Ωρβίλ, αλλά αργότερα βρέθηκε εχθρός της. Είχε αφοριστεί από τους πάπες Κελεστίνο Γ΄ και Ιννοκέντιο Γ΄, οι οποίοι προσπαθούσαν να καταλάβουν εδάφη στην κεντρική Ιταλία.

Ο Μάρκβαρντ παρέμεινε στην Ιταλία και έγινε υποστηρικτής τοή Φιλίππου τής Σουαβίας, αδελφού τού Ερρίκου ΣΤ΄. Οι πολιτικές και στρατιωτικές δραστηριότητες τού Μάρκβαρντ προκάλεσαν μεγάλα προβλήματα στους πάπες, των οποίων ο έλεγχος στη Σικελία σταδιακά αποδυναμώθηκε. Δύο χρόνια μετά το τέλος τής Κωνσταντίας, ο Φίλιππος έδωσε στον Μάρκβαρντ την κυριαρχία τού Παλέρμο, όπου διέμενε ο ανήλικος διάδοχος, ο μελλοντικός αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ . Παρά την αντίθεση τού Ιννοκέντιου Γ΄, ο Μάρκβαρντ έγινε κηδεμόνας τού Φρειδερίκου Β΄ και αντιβασιλιάς τής Σικελίας. Ωστόσο, ο Μάρκβαρντ απεβίωσε μέσα σε λίγα χρόνια. Ο Μάρκβαρντ απεβίωσε σε μία πόλη που ονομαζόταν Πάτι, έχοντας υποκύψει σε χειρουργική επέμβαση για πέτρες στα νεφρά. 

Τον διαδέχθηκε στο Παλέρμο ο Γουλιέλμος τού Καπαρόνε.

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Ντέιβιντ Αμπουλάφια, 1988. Φρειδερίκος Β΄: Ένας μεσαιωνικός αυτοκράτορας (Oxford University Press)
 Wolff, Robert L. και Hazard, HW, Ιστορία των Σταυροφοριών: Τόμος Δεύτερος, Οι Ύστερες Σταυροφορίες 1187-1311, The University of Wisconsin Press, Μάντισον, 1977, σελ. 344–349, 749
 Ράιλι-Σμιθ, Τζόναθαν, Οι Σταυροφορίες: Μια Ιστορία, Yale University Press, 1987, σελ. 162–163.

Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας