Βάλεραν ντε Μπώμοντ, 4ος κόμης του Γουόρικ

Ο Βάλεραν ντε Μπώμοντ, 4ος κόμης τού Γουόρικ, αγγλ.: Waleran de Beaumont, 4th Earl of Warwick (1139 ; -  12 Δεκεμβρίου 1204) ήταν ο 2ος γιος τού κόμη Ρογήρου 2ου κόμη τού Γουόρικ και τής Γκούντρεντ ντε Βαρέν (κόρης τού Γουλιέλμου ντε Βαρέν 2ου κόμη τού Σάρεϋ και τής Ελισάβετ των Καπετιδών-Βερμαντουά). Ήταν γνωστός την εποχή τού μεγαλύτερου αδελφού του ως «Βάλεραν τού Γουόρικ», σηματοδοτώντας την αλλαγή τού επωνύμου στην οικογένεια στη γενιά του. Τα επώνυμα «Μπώμοντ» και «Νιούμπεργκ» χρησιμοποιήθηκαν από τις δύο πρώτες γενιές τής οικογένειας, και χρησιμοποιούνται στις επόμενες γενιές κατά σύμβαση.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Βάλεραν πήρε το όνομά του από τον εξάδελφό του και πολιτικό σύμμαχο τού πατέρα του, Βάλεραν Β΄ κόμη τού Μελών, γεγονός που υποδηλώνει ότι γεννήθηκε μεταξύ 1137 και 1141, όταν ο κόμης Βάλεραν ήταν πολιτικά κυρίαρχος στην αυλή τού βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας. Ο Βάλεραν υπηρέτησε ως ιππότης τού μεγαλύτερου αδελφού του κόμη Γουλιέλμου, και φαίνεται ότι κληρονόμησε τα φέουδα τού Γκρίθαμ και τού Κότσμορ στο Ράτλαντ από τον πατέρα τους.

 Κόμης του Γουόρικ 
Ο Βάλεραν ήταν αρκετά πιο επιτυχημένος πολιτικά από τον μεγαλύτερο αδελφό του, ο οποίος απεβίωσε άτεκνος το 1184, και τού άφησε μία (ανεπιθύμητη) κληρονομιά χρέους και εξαντλημένων κτημάτων. Παρ' όλα αυτά, ο Βάλεραν απέκτησε κάποια επιρροή στην αυλή των Ανζού, φέροντας ένα σπαθί τού Κράτους στις στέψεις τού βασιλιά Ριχάρδου Α΄ και τού βασιλιά Ιωάννη. Κατάφερε να ανακτήσει την παραδοσιακή πληρωμή τής τρίτης δεκάρας (3rd penny) από τα κέρδη τού Γουόρικσιρ από τον βασιλιά Ριχάρδο Α΄, την οποία ο αδελφός του είχε χάσει. Ήταν ένας από τούς κύριους πιστούς τού βασιλιά κατά την εξέγερση τού Ιωάννη εναντίον των δικαστών το 1193-94. Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο ο Βάλεραν μπορεί να προσπάθησε να ανακτήσει την οικογενειακή περιουσία, ήταν ξεκινώντας το ξεπούλημα σε ντόπιους ευγενείς μεγάλων εκτάσεων τού δάσους τού Σάτον, το οποίο εκείνη την εποχή αποτελούσε μεγάλο μέρος τού βόρειου Γουόρικσιρ.

Λέγεται ότι ο Βάλεραν ήταν γενναιόδωρος προστάτης τού νοσοκομείου τού Αγίου Μιχαήλ στο Γουόρικ, και έκανε επιχορηγήσεις και επιβεβαίωση σε διάφορα μοναστήρια. Έκανε μία αξιοσημείωτη δωρεά εσόδων στις μοναχές τού Πίνλεϋ στο Κλάβερντον κατά την υποδοχή τής κόρης τού Γκουντρέντα και τής ανιψιάς του Ισαβέλλας, για την ανατροφή και την εκπαίδευσή τους εκεί.

 Κόμης Βάλεραν και Γκυ του Γουόρικ 
Ο Βάλεραν επέτυχε έναν πολύ αξιοσέβαστο γάμο για τον μεγαλύτερο γιο του, Ερρίκο, ο οποίος το 1204, τον τελευταίο χρόνο τής ζωής του κόμη, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη και τελικά συγκληρονόμο τού Ερρίκου ντ' Ουυγύ τού Χουκ Νόρτον, ενός από τούς κορυφαίους βαρόνους τού Όξφορντσιρ. Αυτό έχει υποστηριχθεί ότι ήταν η αφορμή, για την ανάθεση τού ρομάντσου (μυθιστορήματος) Γκυ τού Γουόρικ, του οποίου ο θρυλικός ήρωας ήταν ένας βαρόνος τού Όξφορντσιρ τής αγγλοσαξονικής εποχής, που νυμφεύτηκε την κληρονόμο τού Γουόρικ. Ο Γκυ αργότερα συνδέθηκε με το ερημητήριο τού Γκλυμπκλιφ ή Κρημνός τού Γκυ, το οποίο ο κόμης Βάλεραν παραχώρησε στο μοναστήρι τού Παναγίου Τάφου στο Γουόρικ.

 Η διαδοχή της Κομητείας 
Ο Βάλεραν νυμφεύτηκε δύο φορές, και με τις συζύγους του απέκτησε τέσσερα (νόμιμα) παιδιά, που επέζησαν μέχρι την ενηλικίωση. Εκτός από αυτά, υπάρχουν ενδείξεις ότι πριν νυμφευτεί είχε έναν φυσικό γιο, τον:
 (νόθο) Γουλιέλμο. 

Με την πρώτη του σύζυγο, τη Μαργαρίτα, κόρη τού Χάμφρεϋ Γ΄ τού Μπόουν, απέκτησε τον:
 Ερρίκο ως διάδοχο και κληρονόμο τής κομητείας, και πιθανώς και την:
 Γκουντρέντα, την οποία εμπιστεύτηκε ως παιδί στις μοναχές τού Πίνλεϋ. Αυτή η γραμμή κατέληξε στην εγγονή του, κόμισσα Μαργαρίτα. 

Ο Βάλεραν νυμφεύτηκε έπειτα την Αλίκη, κόρη τού Ροβέρτου ντε Αρκούρ. Αυτή επέζησε, πεθαίνοντας πιθανώς το 1226. Απέκτησαν δύο γνωστά παιδιά. Υπήρχε ένας γιος, ο:
 Βάλεραν τού Γουόρικ, ο οποίος διαδέχθηκε τα φέουδα τού Γκρίνθαμ και τού Κότσμορ μετά το τέλος τού κόμη το 1204, αλλά απεβίωσε άτεκνος. Από την κόρη τους, την:
 Αλίκη, η διεκδίκηση τής κομητείας τού Γουόρικ περιήλθε τελικά στην Οικογένεια ντε Μπωσάμπ τού Έλμλεϋ.

 Πηγές 

 The Newburgh Earldom of Warwick and its Charters, 1088-1253 ed. David Crouch and Richard Dace (Dugdale Society, 48, 2015).
 Crouch, David 'The Local Influence of the Earls of Warwick, 1088-1242,' Midland History, 21 (1996), 1-22.
 Mason, Emma, 'The Resources of the Earldom of Warwick in the Thirteenth Century,' Midland History 3 (1975/6), 67-76.
 Mason, Emma, 'Legends of the Beauchamps' Ancestors', Journal of Medieval History, 10 (1984), 25-40.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οίκος ντε Μπώμοντ