Disintegration (άλμπουμ των The Cure)

Το Disintegration είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Cure, το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Μαΐου 1989 από την Fiction Records. Το συγκρότημα ηχογράφησε το άλμπουμ στα Hookend Recording Studios στο Τσέκεντον του Οξφορντσάιρ, με συμπαραγωγό τον Ντέιβιντ Μ. Άλεν από τα τέλη του 1988 έως τις αρχές του 1989. Το άλμπουμ σηματοδοτεί μια επιστροφή στο ενδοσκοπικό gothic rock στυλ που είχε καθιερώσει το συγκρότημα στις αρχές της δεκαετίας του 1980. 

Το άλμπουμ έγινε το άλμπουμ με τις υψηλότερες επιδόσεις στα charts μέχρι εκείνο το σημείο, φτάνοντας στο νούμερο τρία στο UK Albums Chart και στο νούμερο 12 στο US Billboard 200, και κυκλοφόρησε αρκετά singles, συμπεριλαμβανομένου του "Lovesong", το οποίο έφτασε στο νούμερο δύο στο Billboard Hot 100. Είναι το πιο πωλημένο δίσκο του συγκροτήματος μέχρι σήμερα, με περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα που πωλημένα παγκοσμίως. Έτυχε θερμής υποδοχής από τους κριτικούς, προτού αργότερα τύχει ευρείας αναγνώρισης, συμπεριλαμβανομένης της κατάταξής του στο νούμερο 116 στη λίστα του περιοδικού Rolling Stone με τα «500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών» το 2020.

 Επισκόπηση 
Το διπλό άλμπουμ του συγκροτήματος, το Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (1987), σημείωσε εμπορική επιτυχία, με μια sold-out παγκόσμια περιοδεία. Παρά τη διεθνή επιτυχία που απολάμβανε πλέον το συγκρότημα, η εσωτερική τριβή αυξήθηκε λόγω του αυξανόμενου αλκοολισμού του Λολ Τόλχερστ εκείνη την εποχή. Ο πληκτράς Ρότζερ Ο 'Ντόνελ (ο οποίος πρόσφατα έκανε περιοδεία με τους Psychedelic Furs), σύντομα προσλήφθηκε ως δεύτερος πληκτράς σε περιοδεία. Καθώς η κατανάλωση αλκοόλ του Τόλχερστ αυξανόταν, τα άλλα μέλη του συγκροτήματος τον πείραζαν, με αποτέλεσμα ο Ρόμπερτ Σμιθ να σχολιάσει αργότερα ότι η συμπεριφορά του ήταν παρόμοια με αυτή "κάποιου είδους παιδιού με αναπηρία που το τρυπάνε συνεχώς με ένα ξύλο". Στο τέλος της περιοδείας Kissing Tour για την υποστήριξη του άλμπουμ, ο Σμιθ έγινε άβολος με τις παρενέργειες του να είναι ποπ σταρ και μετακόμισε στη Μάιντα Βέιλ (στο Δυτικό Λονδίνο) με την αρραβωνιαστικιά της Μαίρη Πουλ. Έχοντας πάρει τακτικά LSD για να αντιμετωπίσει την κατάθλιψή του, ο Σμιθ ένιωσε για άλλη μια φορά ότι το συγκρότημα παρεξηγούνταν και άρχισε να το επαναφέρει στη σκοτεινή του πλευρά με τον επόμενο δίσκο του.

 Ηχογράφηση και παραγωγή 
Η αγωνία του Σμιθ πριν από την ηχογράφηση του Disintegration έδωσε τη θέση της στη συνειδητοποίηση, στα 29α γενέθλιά του, ότι σε ένα χρόνο θα γινόταν 30 ετών. Αυτή η συνειδητοποίηση τον τρόμαξε, καθώς ένιωθε ότι όλα τα αριστουργήματα της ροκ εν ρολ είχαν ολοκληρωθεί πολύ πριν τα μέλη του συγκροτήματος φτάσουν σε αυτή την ηλικία. Ο Σμιθ συνέπεια άρχισε να γράφει μουσική χωρίς το υπόλοιπο συγκρότημα. Το υλικό που είχε γράψει πήρε αμέσως μια θλιβερή, καταθλιπτική μορφή, την οποία απέδωσε "στο γεγονός ότι επρόκειτο να κλείσω τα τριάντα". Το συγκρότημα συγκεντρώθηκε στο σπίτι του ντράμερ Μπόρις Γουίλιαμς και συνέκρινε τα demo που ηχογράφησε κάθε μέλος και τα βαθμολόγησε με "1 έως 10". Στη συνέχεια, το συγκρότημα συναντήθηκε αργότερα σε μια δεύτερη ηχογράφηση και ηχογράφησε συνολικά 32 τραγούδια στο σπίτι του Γουίλιαμς με μια φλογέρα 16 κομματιών μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Από αυτά τα 32 τραγούδια, μόνο 12 θα έφταναν στο τελευταίο άλμπουμ.

 Κομμάτια 
Όλοι οι στίχοι είναι γραμμένοι από τον Ρόμπερτ Σμιθ, όλη η μουσική είναι σύνθεση των Σμιθ, Σάιμον Γκάλοπ, Ρότζερ Ο΄Ντόνελ, Πορλ Τόμσον και Μπόρις Γουίλιαμς.

 Προσωπικό 

 Ρόμπερτ Σμιθ - κιθάρες, φωνητικά, πληκτρολόγια, έξι χορδών μπάσο
 Σάιμον Γκάλοπ - μπάσο, πληκτρολόγια
 Πορλ Τόμσον - κιθάρες
 Μπόρις Γουίλιαμς - τύμπανα, χτυπήματα
 Ρότζερ Ο΄Ντόνελ - πληκτρολόγια
 Λολ Τόλχερστ - "άλλα όργανα"

Παραγωγή

 Ρόμπερτ Σμιθ - παραγωγή, μηχανική ηχογράφηση
 Ντέιβιντ Μ. Άλεν -  παραγωγή, μηχανική ηχογράφηση
 Ρίτσαρντ Σάλιβαν - μηχανική ηχογράφηση
 Ρόι Σπονγκ - μηχανική ηχογράφηση

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Κατηγορία:Άλμπουμ των The Cure