Ερρίκος ΦιτςΆλαν, 12ος κόμης του Άρουντελ

Ο Ερρίκος ΦιτςΆλαν, 12ος κόμης τού Άρουντελ, αγγλ.: Henry Fitzalan, 12th Earl of Arundel (23 Απριλίου 1512) 24 Φεβρουαρίου 1580) ήταν Άγγλος ευγενής, ο οποίος κατά τη διάρκεια τής μακράς ζωής του κατέλαβε εξέχουσα θέση στην αυλή όλων των μεταγενέστερων ηγεμόνων των Τυδώρ.

 Αυλική σταδιοδρομία υπό τον Ερρίκο Η΄ 
μικρογραφία|150εσ|Ο Ερρίκος Φιτ2Άλαν, 18ος αι.

Ήταν ο μοναδικός γιος του Γουλιέλμου ΦιτςΆλαν 11ου κόμη τού Άρουντελ, και τής 2ης συζύγου του Άννας Πέρσυ, κόρης τού Ερρίκου Πέρσυ 4ου κόμη τού Νορθάμπερλαντ, και πήρε το όνομά του από τον Ερρίκο Η΄, ο οποίος ήταν προσωπικά ανάδοχός του κατά τη βάπτισή του.

Στα 15 του χρόνια, ο Ερρίκος ΦιτςΆλαν έγινε ιερέας στην αυλή τού βασιλιά Ερρίκου Η΄, συνοδεύοντας τον βασιλιά στο Καλαί το 1532.  Όταν ενηλικιώθηκε, το 1533, κονομάστηκε στο Κοινοβούλιο ως λόρδος Μαλτράβερς,  ένας δευτερεύων τίτλος τού πατέρα του, ο οποίος ήταν ακόμη ζωντανός. Παρακολούθησε τις δίκες τής Άννας Μπολέυν και τού φερόμενου ως εραστή της λόρδου Ρότσφορντ τον Μάιο τού 1536.

Το 1540 διορίστηκε υπεύθυνος (deputy) τού Καλαί . Παρέμεινε εκεί, βελτιώνοντας τις οχυρώσεις με δικά του έξοδα, μέχρι το τέλος τού πατέρα του στις αρχές τού 1544. Επέστρεψε στην Αγγλία για να αναλάβει την κομητεία, και χρίστηκε Ιππότης τής Περικνημίδος. Ο πόλεμος με τη Γαλλία τον έφερε σύντομα πίσω στην ήπειρο, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος τού 1544. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αγγλία, όπου ο βασιλιάς τον διόρισε λόρδοκαγκελάριο. 

 Εδουάρδος ΣΤ΄ 
Μετά το τέλος τού βασιλιά Ερρίκου Η΄ το 1547, ο κόμης ήταν ο κόμης μαρεσάλης που ενήργησε ως στέψη τού Εδουάρδου ΣΤ΄.  Συνέχισε ως λόρδος καγκελάριος, και επιπλέον, σύμφωνα με τούς όρους τής διαθήκης τού Ερρίκου Η΄, ορίστηκε ένας από το συμβούλιο των 12 βοηθών εκτελεστών τής διαθήκης. Υπό τον θείο τού νέου Βασιλιά, λόρδο προστάτη Έντουαρντ Σίμουρ 1ο δούκα τού Σόμερσετ, η επιρροή τού Άρουντελ μειώθηκε, και σύντομα έγινε υποστηρικτής τής απομάκρυνσης τού δούκα τού Σόμερσετ. 

μικρογραφία|150εσ|Ο Ερρίκος ΦιτςΆλαν 12ος κόμης τού Άρουντελ, ντυμένος ως Ρωμαίος, από τον Χανς Έγουορθ, 1550.

Ο δούκας τού Σόμερσετ εξέπεσε και στάλθηκε στον Πύργο τού Λονδίνου τον Οκτώβριο τού 1549, με τον Άρουντελ, τον Θωμά Ρίοθσλυ1ο κόμη τού Σαουθάμπτον, και τον Ιωάννη Ντάντλεϋ κόμη τού Γουόρικ (αργότερα δούκα τού Νορθάμπερλαντ) μεταξύ των ηγετών τής νέας κυβερνητικής ομάδας. Στις αρχές τού 1550 ο κόμης τού Γουόρικ απέλυσε τον κόμη τού Άρουντελ και τον κόμη τού Σαουθάμπτον, οι οποίοι ήταν θρησκευόμενοι συντηρητικοί, από τα αξιώματα. Ο Άρουντελ τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό, με αμφίβολες κατηγορίες για απάτη. Τού επιβλήθηκε επίσης πρόστιμο 12.000 λιρών, εκ των οποίων οι 8.000 λίρες αργότερα διαγράφηκαν. Μέσα σε λίγους μήνες, απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες, αλλά η εμπειρία τον ώθησε στο στρατόπεδο τού δούκα τού Σόμερσετ, ο οποίος είχε απελευθερωθεί από τον Πύργο, και είχε επανεισαχθεί στο Ιδιαίτερο Συμβούλιο. Όταν ο Σόμερσετ συνελήφθη ξανά το 1551, ο Άρουντελ ενεπλάκη σε ορισμένες από τις συνωμοσίες του, και ο ίδιος συνελήφθη και φυλακίστηκε για ένα χρόνο. Τελικά τού δόθηκε χάρη, τού επιβλήθηκε και πάλι βαρύ πρόστιμο, και επέστρεψε στη θέση του στο Συμβούλιο, τον Μάιο τού 1553. 

 Δολοπλοκίες και θέση υπό τη Μαρία Α΄ 
Η υγεία τού βασιλιά Εδουάρδου ΣΤ΄ επιδεινώθηκε σοβαρά, και στις 21 Ιουνίου 1553 ο Άρουντελ ήταν μεταξύ εκείνων, που υπέγραψαν τις επιστολές τού Εδουάρδου ΣΤ΄μ με τις οποίες ανατέθηκε η διαδοχή στη λαίδη Τζέιν Γκρέυ. Μετά το τέλος τού βασιλιά, και αφού ο Νορθάμπερλαντ είχε φύγει από το Λονδίνο, ωστόσο, μαζί με τον κόμη τού Πέμπροκ, εργάστηκε για την ανακήρυξη τής Μαρίας Α΄ στις 19 Ιουλίου 1553. Ο Άρουντελ ξεγέλασε τον Νορθάμπερλαντ ώστε να επιτεθεί στη Μαρία, στη συνέχεια συγκάλεσε συνέλευση των ηγετών τής πόλης, κατήγγειλε τον Νορθάμπερλαντ, και ανακήρυξε τη Μαρία βασίλισσα. Παίρνοντας τη μεγάλη σφραγίδα και μία επιστολή υποταγής από το Συμβούλιο, κατευθύνθηκε στο Φράμλινγκχαμ, όπου διέμενε η Μαρία. Στη συνέχεια, εξασφάλισε τον Νορθάμπερλαντ στο Κέιμπριτζ και επέστρεψε στο Λονδίνο με τη Μαρία. 

Κατά τη στέψη τής Μαρίας, ο Άρουντελ έγινε για δεύτερη φορά υψηλός κοντόσταυλος, και στη συνέχεια διορίστηκε λόρδος επιμελητής τού βασιλικού οίκου. Υπηρέτησε σε διάφορους ρόλους στην αυλή της, όντας, για παράδειγμα, ένας από τούς ευγενείς που υποδέχτηκαν τον σύζυγό της Φίλιππο Β΄ τής Ισπανίας, όταν αποβιβάστηκε στο Σαουθάμπτον. Αργότερα, προήδρευσε τής δίκης τοή κουνιάδου του, Ερρίκου Γκρέυ 1ου δούκα τού Σάφολκ, βοήθησε στην καταστολή τής εξέγερσης τού Γουάιατ το 1554, στάλθηκε σε ξένες αποστολές, και τον Σεπτέμβριο τού 1555 συνόδευσε τον Φίλιππο Β΄ στις Βρυξέλλες. Την ίδια χρονιά, αυτός και άλλοι έλαβαν ένα διάταγμα με την επωνυμία Εταιρεία Εμπορικών Περιπετειών για τις Νέες Χώρες, για την ανακάλυψη άγνωστων εδαφών, και διορίστηκε υψηλός στέλεχος τού Πανεπιστημίου τής Οξφόρδης, εκλεγμένος πρύτανης το 1559, αλλά παραιτήθηκε από το αξίωμά του την ίδια χρονιά. Το 1557, με την προοπτική πολέμου με τη Γαλλία, διορίστηκε υποστράτηγος των δυνάμεων για την άμυνα τής χώρας, και το 1558 παρευρέθηκε στη διάσκεψη για τις διαπραγματεύσεις ειρήνης. Επέστρεψε στην Αγγλία μετά το τέλος τής Μαρίας τον Νοέμβριο τού 1558. 

Το 1555 προώθησε τον γάμο τής κόρης του Μαίρης με τον Θωμά Χάουαρντ 4ο δούκα τού Νόρφολκ. Η Μαίρη απεβίωσε τον Αύγουστο τού 1557, αλλά λίγο πριν αποβιώσει γέννησε τον μοναχογιό της, Φίλιππο Χάουαρντ, ο οποίος αργότερα θα γινόταν ο μοναδικός κληρονόμος τού Ερρίκου.

Το 1556 η Μαρία Α΄ πώλησε το ημιτελές παλάτι Νόνσατς, το οποίο είχε σχεδιαστεί και κατασκευαστεί από τον πατέρα και προκάτοχό της, βασιλιά Ερρίκο Η΄, στον Άρουντελ, ο οποίος το ολοκλήρωσε μέχρι το 1559. Το 1585 η Συνθήκη τού Νόνσατς υπογράφηκε από την Ελισάβετ Α΄ τής Αγγλίας και την Ολλανδική Δημοκρατία στο παλάτι. Μετά το τέλος τού Άρουντελ το 1580, ο γαμπρός του, Ιωάννης Λάμλεϋ 1ος βαρόνος Λάμλεϋ, πώλησε το παλάτι πίσω στην Ελισάβετ Α΄ και το Στέμμα το 1590-1592, με αντάλλαγμα γη αξίας 534 λιρών. Η Ελισάβετ Α΄ συνέχισε να χρησιμοποιεί το παλάτι Νόνσατς ως βασιλική κατοικία μέχρι το τέλος της το 1603, οπότε ο διάδοχός της, Ιάκωβος ΣΤ΄ τής Σκωτίας &  Α΄ τής Αγγλίας, το κληρονόμησε. John Gough Nichols, Literary Remains of King Edward the Sixth, vol. 1 (London, 1857), p. ccxcvii.

 Θέσεις υπό την Ελισάβετ Α΄ 
Αν και η Ελισάβετ Α΄ δεν τον εμπιστευόταν, ήταν πολύ ισχυρός για να τον υποτιμήσουν ή να τον αγνοήσουν, και έτσι διατηρήθηκε στα διάφορα αξιώματά του, όταν εκείνη ανέβηκε στο θρόνο. Για τρίτη φορά, είχε υψηλή θέση σε μία βασιλική στέψη. Ωστόσο, ως Ρωμαιοκαθολικός, αντιτάχθηκε στη σύλληψη των ομοθρήσκων του και στον πόλεμο με τη Σκωτία. Προκάλεσε τη δυσαρέσκεια τής βασίλισσας το 1562, πραγματοποιώντας μία συνάντηση στο σπίτι του κατά τη διάρκεια τής ασθένειάς της, για να εξετάσει το ζήτημα τής διαδοχής και να προωθήσει τις διεκδικήσεις τής λαίδης Αικατερίνης Γκρέυ. Το 1564, ύποπτος για δολοπλοκίες κατά τής κυβέρνησης, απολύθηκε από τη θέση τού λόρδου και περιορίστηκε στο σπίτι του, αλλά αποκαταστάθηκε στην εύνοια τον Δεκέμβριο. 

Τον Μάρτιο τού 1566 πήγε στην Πάντοβα, αλλά κλήθηκε πίσω από τη βασίλισσα, και επέστρεψε στο Λονδίνο στις 17 Απριλίου 1567. Το επόμενο έτος υπηρέτησε στην επιτροπή έρευνας για τις κατηγορίες εναντίον τής Μαρίας Α΄, βασίλισσας τής Σκωτίας. Χρησιμοποίησε ένα διεθνές περιστατικό το 1568 ως μέσο, για να επιτύχει την ανατροπή τού Γουλιέλμου Σέσιλ, και πίεσε την Ισπανική κυβέρνηση να σταματήσει το εμπόριο. 

Τον Ιανουάριο ανησύχησε την Ελισάβετ Α΄ ανακοινώνοντάς της ένα υποτιθέμενο Ισπανικό σχέδιο για την υποβοήθηση τής Μαρίας, και την αντικατάστασή της στον θρόνο της, και υπέβαλε γραπτώς στη βασίλισσα τις δικές του αντιρρήσεις, για την υιοθέτηση ακραίων μέτρων εναντίον της. Τον Σεπτέμβριο, με την ανακάλυψη τής πλεκτάνης τού Νόρφολκ, συνελήφθη, αλλά μη έχοντας εμπλακεί επαρκώς, ώστε να κατηγορηθεί για προδοσία στην εξέγερση, διέφυγε την τιμωρία, αφέθηκε ελεύθερος τον Μάρτιο τού 1570, και ανακλήθηκε από τον Ροβέρτο Ντάντλεϋ στο συμβούλιο, με σκοπό να φέρει σε δύσκολη θέση τον Σέσιλ. Ανανέωσε ξανά τις δολοπλοκίες του, οι οποίες τελικά αποκαλύφθηκαν σε κάποιο βαθμό από την ανακάλυψη τής πλεκτάνης Ριντόλφι τον Σεπτέμβριο τού 1571. Συνελήφθη για άλλη μία φορά, και δεν απελευθερώθηκε μέχρι τον Δεκέμβριο τού 1572, μετά την εκτέλεση τού Νόρφολκ. 

Τον Ιούνιο τού 1578 η κόρη του, Τζέιν, απεβίωσε χωρίς να αφήσει απογόνους, καθώς τα μόνα τρία παιδιά της από τον γάμο της με τον Ιωάννη Λάμλεϋ 1ο βαρόνο τού Λάμλεϋ απεβίωσαν και τα τρία σε βρεφική ηλικία. Με το τέλος τής κόρης του Τζέιν, ο εγγονός του Φίλιππος Χάουαρντ, γιος τής κόρης του Μαίρης, έμεινε ως ο μόνος επιζών απόγονός του, και έτσι έγινε κληρονόμος τής κομητείας τού Άρουντελ και ολόκληρων των τεράστιων κτημάτων, που κατείχε ο Ερρίκος στο Σάσεξ, συμπεριλαμβανομένου τού Κάστρου τού Άρουντελ.

Ο Ερρίκος απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1580, και τάφηκε στο παρεκκλήσιο ΦιτςλΑλαν τού κάστρου Άρουντελ, όπου ανεγέρθηκε μνημείο στη μνήμη του. 

Οι άμαξες εισήχθησαν στην Αγγλία από τη Γαλλία από τον Ερρίκο ΦιτςΆλαν, ο οποίος είχε ταξιδεύσει εκτενώς στην ηπειρωτική Ευρώπη στα μέσα τής δεκαετίας του 1560. 

 Οικογένεια 
Ο Ερρίκος ΦιτςΆλαν 12ος κόμης τού Άρουντελ, νυμφεύτηκε αρχικά τη λαίδη Αικατείνη Γκρέυ, κόρη τού Θωμά Γκρέυ 2ου μαρκησίου τού Ντόρσετ, και τής Μαργαρίτας Γουότον. Μαζί της απέκτησε τρία παιδιά:

μικρογραφία|150εσ|Η Αικατερίνη Γκρέυ, λαίδη Μαλτράβερς, δεκαετία τού 1530 

 λαίδη Ιωάννα (1537–1576/7), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Λάμλεϋ 1ο βαρόνο Λάμλεϋ
 Ερρίκος, λόρδος Μαλτράβερς (1538–1556), απεβ. 18 ετών
 λαίδη Μαίρη (1540–1557), παντρεύτηκε τον Θωμά Χάουαρντ 4ο δούκα τού Νόρφολκ, και τής οποίας ο γιος Φίλιππος Χάουαρντ τελικά κληρονόμησε την κομητεία τού Άρουντελ.

Με τον εν λόγω γάμο, ο Άρουντελ ήταν κουνιάδος τού Ερρίκου Γκρέυ δούκα τού Σάφολκ, πατέρα τής λαίδης Τζέιν Γκρέυ.

Ο Ερρίκος Γκρέυ, τότε 3ος μαρκήσιος τού Ντόρσετ, είχε αρραβωνιαστεί την αδελφή τού Ερρίκου ΦιτςΆλαν 12ου κόμη τού Άρουντελ, επίσης ονομαζόμενη Αικατερίνη, αλλά αρνήθηκε τον γάμο. Το σχέδιο ήταν να γίνουν διπλοί γάμοι. Αντ' αυτού, ο Ερρίκος Γκρέυ επέλεξε να νυμφευτεί τη Φραγκίσκη Μπράντον, κόρη τής Μαρίας Τυδώρ, χήρας βασίλισσας τής Γαλλίας και δούκισσας τού Σάφολκ, και επομένως ανιψιά τού βασιλιά Ερρίκου Η΄.

Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Μαίρη, κόρη τού σερ Ιωάννη Άρουντελ από μία εξέχουσα οικογένεια τής Κορνουάλης, και χήρα τού Ροβέρτου Ράντκλιφ 1ου κόμη τού Σάσεξ. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Χήρος και πάλι, ο Ερρίκος παρουσιάζεται ως μνηστήρας τής Καικιλίας των Βάσα πριγκίπισσας τής Σουηδίας. Ωστόσο, τίποταε δεν προέκυψε από αυτό.

Πρόγονοι

 Απεικόνιση 
Το πορτρέτο τού Άρουντελ φιλοτεχνήθηκε αρκετές φορές, μεταξύ άλλων. μία φορά από τον Χανς Χολμπάιν. και τον Χανς Ήγουορθ. 

 Παραπομπές 

 Αναφορές 
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Arundel, Earls of". Encyclopædia Britannica. Vol. 2 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 706–709.



 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άρθρο της Καθολικής Εγκυκλοπαίδειας

Κατηγορία:Άγγλοι Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οικογένεια ΦιτςΆλαν