Ροβέρτος του Σέλμπυ

Ο Ροβέρτος τού Σέλμπυ (ή τής Σαλέμπια), ιταλ.: Roberto di Selby (πέθανε το 1152) ήταν Άγγλος, αυλικός τού Ρογήρου Β΄ και καγκελάριος τού βασιλείου τής Σικελίας.  Είναι πιθανό το όνομά του να υποδηλώνει ότι καταγόταν από το Σέλμπυ τού Γιόρκσιρ. Πιθανότατα ταξίδευσε στη Σικελία γύρω στο 1130. Μαζί του του ήταν ο Τόμας Μπρουν.

Το 1137 διορίστηκε κυβερνήτης τής Καμπανίας λίγο πριν το Σαλέρνο (η πρωτεύουσα τής Καμπανίας) πολιορκηθεί από τον κόμη Ρανούλφο Β΄ κόμη τού Αλίφε, τον Ερρίκο Ι΄ Υπερήφανο δούκα τής Βαυαρίας και τον Ροβέρτο Β΄ πρίγκιπα τής Κάπουα, με τα στρατεύματα τού βασιλιά Λοθάριου Γ΄ τής Γερμανίας. Ο Ροβέρτος παρέμεινε στο Σαλέρνο για να υπερασπιστεί την πόλη, ενώ ο Ρογήρος Β΄ βρισκόταν στην πρωτεύουσα τού νησιού, το Παλέρμο. Με την υπόθεση απελπιστική, ο Ροβέρτος συμβούλεψε την πόλη να παραδοθεί και να ζητήσει βασιλική προστασία, για να αποτρέψει μία λεηλασία από τους πρόθυμους Πιζάνους. Οι πολίτες το έπραξαν, και ο Ροβέρτος τού Σέλμπυ έφυγε, για να οργανώσει την άμυνα τής υπόλοιπης επαρχίας.

Το 1143 όταν ο πάπας Ιννοκέντιος Β΄ αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη Συνθήκη τού Μινιάνο, ο Ροβέρτος τού Σέλμπυ βάδισε κατά τού παπικού Μπενεβέντο. Οι κάτοικοι τού Μπενεβέντο υποστήριξαν ότι παραβιαζόταν ο βασιλικός τους καταστατικός χάρτης, οπότε ο Ροβέρτος εισήλθε στο παλάτι, και ο καταστατικός χάρτης δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ.

Το καλοκαίρι τού 1144 ο πάπας Λούκιος Β΄ αποκλείστηκε από τη Ρώμη από τους συγκλητικούς και τον πατρίκιο Τζορντάνο Πιερλεόνι. Απέτυχε στις διαπραγματεύσεις του με τον Ρογήρο στο Σεπράνο. Ο Ροβέρτος τού Σέλμπυ ηγήθηκε εκστρατειών εναντίον των κακώς αμυνομένων Παπικών Κρατών. Ο διάδοχος τού Λούκιου Β΄, πάπας Ευγένιος Γ΄, προσκλήθηκε να επιστρέψει μετά την εκτόνιση τού Τζορντάνο, αλλά αναγκάστηκε να φύγει ξανά τον Μάρτιο του 1146. Στα τέλη τού 1149, ο Ροβέρτος του Σέλμπυ τον οδήγησε πίσω στο Λατερανό με ένα Σικελικό στράτευμα.

Ο Ροβέρτος τού Σέλμπυ πιθανότατα ενήργησε ως ένα είδος φύλακα για τον νεαρό δούκα τής Απουλίας, Ρογήρο (Γ΄), γιο τού Ρογήρου Β΄. Σύμφωνα με τον Ιωάννη τού Χέξαμ, που γράφει το 1147, ο Ροβέρτος ήταν «ο πιο επιδραστικός από τους φίλους τού βασιλιά, ένας άνθρωπος με μεγάλο πλούτο και γεμάτος τιμές». Ομοίως, στον Πολυκρατικό του, VII.19, ο Ιωάννης τού Σόλσμπερυ τον αποκαλεί «ικανό διαχειριστή... που τον φοβούνται όλοι λόγω τής επιρροής του στον πρίγκιπα, και σεβαστό για την κομψότητα τής ζωής του...» Μία σύγχρονη άποψη είναι αυτή τού Τζον Τζούλιους Νόριτς: «Οι διοικητικές μέθοδοι τού Ροβέρτου ήταν τόσο ανορθόδοξες, όσο και ο τρόπος ζωής του. Αναδεικνύεται ως ένας πολύ πιο χαρούμενος και εξωστρεφής χαρακτήρας από τον κύριό του...» Ένα περιστατικό στον Πολυκρατικό καταγράφει, ότι ο Ροβέρτος διαπραγματεύτηκε τρεις μεγάλες δωροδοκίες από τρεις υποψηφίους για την κενή έδρα τής Αβέλλα —και αποκάλυψε αμέσως τη σιμωνία σε μία συνέλευση επισκόπων, οι οποίοι εξέλεξαν έναν άξιο ηγούμενο αντ' αυτών. Ο Ροβέρτος εισέπραξε τις δωροδοκίες παρ' όλα αυτά.

 Αναφορές 

 Πηγές 
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194 . Λόνγκμαν: Λονδίνο, 1970.
 Donald Matthew, The Norman Kingdom of Sicily, Cambridge University Press, 1992.
 Χούμπεν, Χούμπερτ. Ρογήρος Β΄ της Σικελίας: Ένας ηγεμόνας μεταξύ Ανατολής και Δύσης . Μετάφραση: GA Loud και Diane Milbourne. Cambridge University Press : 2002.

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί