Πωλ Βιντάλ

Ο Πωλ Αντονέν Βιντάλ (, 16 Ιουνίου 1863 – 9 Απριλίου 1931) ήταν Γάλλος συνθέτης του ρομαντισμού, που συνέθεσε κυρίως όπερες. Υπήρξε επίσης διευθυντής ορχήστρας, μουσικοδιδάσκαλος και πιανίστας, και έζησε κυρίως στο Παρίσι.Charlton D.: το λήμμα «Paul Vidal» στο The New Grove Dictionary of Opera, εκδ. Macmillan, Λονδίνο και Νέα Υόρκη 1997

 Βίος και σταδιοδρομία 
Ο Πωλ Βιντάλ γεννήθηκε στην Τουλούζη και σπούδασε στο εκεί ωδείο και στο Κονσερβατόριο του Παρισιού, όπου είχε καθηγητή τον Ζυλ Μασνέ. Κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης το 1883 και, μαζί με τον Κλωντ Ντεμπυσύ που το κέρδισε το επόμενο έτος, ερμήνευσαν σε δύο πιάνα στις 8 Ιανουαρίου 1886 στη Ρώμη τη Συμφωνία του Φάουστ του Λιστ με ακροατή τον ίδιο τον γηραιό Λιστ, ο οποίος αποκοιμήθηκε ακούγοντας τη μουσική του!

Ο Βιντάλ διεύθυνε την ορχήστρα στην Εθνική Όπερα του Παρισιού, με πρώτη του εμφάνιση στην όπερα Γκουεντολέν του Εμμανυέλ ΣαμπριέChabrier E.: Correspondance, επιμ. Delage R., Durif F. Klincksieck, 1994, σσ. 93-36n) το 1894, ενώ αργότερα διεύθυνε την πρώτη παράσταση της όπερας Αριάδνη και την πρεμιέρα στο Παρίσι της όπερας Ρόμα, αμφότερα έργα του Μασνέ, καθιστάμενος ο επίσημος διευθυντής ορχήστρας της Εθνικής Όπερας το 1906. Μαζί με τον Ζωρζ Μαρτύ ίδρυσαν τον θεσμό των «Concerts de l’Opera». Ως μουσικός διευθυντής της Οπερά-κομίκ από το 1914 μέχρι το 1919, διεύθυνε παραστάσεις της `Αλκηστης, της Ιφιγενείας εν Ταύροις, και των L'irato, Le Rêve και Τερέζα.Wolff, Stéphane: Un demi-siècle d'Opéra-Comique (1900-1950), εκδ. André Bonne, Παρίσι 1953

Ο συνθέτης δίδαξε στο Κονσερβατόριο του Παρισιού, όπου μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγονταν οι συνθέτες Λιλί Μπουλανζέ, Μαρκ Ντελμά, Ζακ Ιμπέρ και Βλαντιμίρ Φεντορόφ. Ο Πωλ Βιντάλ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 67 ετών.

Ο αδελφός του Πωλ, ο Ζοζέφ Μπερνάρ Βιντάλ (1859-1924), ήταν επίσης συνθέτης.

Συνθέσεις
Οι συνθέσεις του Πωλ Βιντάλ έχουν σχεδόν λησμονηθεί σήμερα. Περιλαμβάνουν τις όπερες Eros (1892), Το μυστήριο του Αγίου Ανδρέου (1894), Guernica (1895), La Burgonde (1898), Βάλτερ της Ακουιτανίας (1898), Αττίλας (1898) και Ραμσής (1900). Επίσης, τα μπαλέτα La Maladetta (1893), Fête russe (1893 η ενορχήστρωση), αμφότερα χορογραφημένα από τον Βέλγο Joseph Hansen της Όπερας των Παρισίων, και αρκετά άλλα μπαλέτα, μία καντάτα (Ecce Sacerdos magnus) και τη μελοποίηση της ποιητικής συλλογής του Τεοντόρ ντε Μπανβίλ Le Baiser (1888). Σε συνεργασία με τον Αντρέ Μεσσαζέ ενορχήστρωσαν μουσική για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν, μετατρέποντάς την σε μια Suite de danses (1913).

Ο συνθέτης είναι ίσως περισσότερο γνωστός σήμερα για τις ασκήσεις αρμονίας του για πιάνο, τις Recueil de basses et chants donnés, που απετέλεσαν αγαπημένο εργαλείο διδασκαλίας της μαθήτριάς του και θρυλικής μουσικοδιδασκάλου Νάντια Μπουλανζέ, και μετέπειτα πολλών εκ των μαθητών εκείνης. Μεταξύ των τελευταίων ήταν και ο Ναρσίς Μπονέ (Narcis Bonet), ο οποίος επανεξέδωσε μια συλλογή τους υπό τον τίτλο Paul Vidal, Nadia Boulanger: Une collection de basses et chants donnés.

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Βιντάλ Παύλος Αντώνιος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 527

Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Καθηγητές Ανωτάτου Εθνικού Ωδείου Μουσικής και Χορού του Παρισιού