Τζονγκμιό

Το Τζονγκμίο (κορεατικά: 종묘) είναι βασιλικό προγονικό ιερό του Κομφουκιανισμού στην περιοχή Τζόνγκνο της Σεούλ, στη Νότια Κορέα. Αρχικά χτίστηκε κατά την περίοδο Τζοσόν (1392–1897) για επιμνημόσυνες τελετές για τους αποβιώσαντες βασιλιάδες και βασίλισσες. Σύμφωνα με την UNESCO, το ιερό είναι το παλαιότερο βασιλικό ιερό του Κομφουκιανισμού που έχει διατηρηθεί και οι τελετουργικές τελετές συνεχίζουν μια παράδοση που καθιερώθηκε τον 14ο αιώνα. Τέτοια ιερά υπήρχαν κατά την περίοδο των Τριών Βασιλείων της Κορέας (57–668), αλλά δεν έχουν διασωθεί. Το Ιερό Τζόνγκμιο προστέθηκε στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1995.

Τα ανάκτορα Τσάνγκντοκουνγκ και Τσάνγκγιονγκουνγκ βρίσκονται βόρεια του Τζονγκμιό. Το Γιουλγκόκ-ρο χώριζε το Τζονγκμιό από τα παλάτια από το 1932 έως το 2019, μέχρι που το Γιουλγκόκ-ρο μετατράπηκε σε οδική σήραγγα και αποκαταστάθηκε η σύνδεση μεταξύ του Τζονγκμιό και των παλατιών. Τα κύρια κτίρια του Τζονγκμιό κατασκευάστηκαν τον Οκτώβριο του 1394, όταν ο Ταετζό, ιδρυτής και πρώτος βασιλιάς των Τζοσόν, μετέφερε την πρωτεύουσα στο Χανσέονγκ (σημερινή Σεούλ). Το ιερό καταστράφηκε από πυρκαγιά κατά τις ιαπωνικές εισβολές στην Κορέα (1592–1598) και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα.

Το ιερό εξακολουθεί να αποτελεί τον χώρο της τελετής λατρείας των προγόνων Τζόνγκμιο Νταέτζαε, όπου οι απόγονοι της αυτοκρατορικής οικογένειας τιμούν τα πνεύματα των αποθανόντων προγόνων τους.

 Ιστορία 
Όταν χτίστηκε το 1394 με εντολή του βασιλιά Ταέτζο, το Ιερό Τζονγκμιό θεωρούνταν ένα από τα μακρύτερα κτίρια στην Ασία, αν όχι το μακρύτερο. Η κύρια αίθουσα, γνωστή ως Τζονγκτζόν (정전), είχε επτά κόγχες ή myoshil (묘실 , αίθουσα ναού), καθεμία προοριζόταν για τις πλάκες πνευμάτων ενός βασιλιά και των βασιλισσών του. Το συγκρότημα επεκτάθηκε από τον βασιλιά Σετζόνγκ (βασιλεύοντας 1418–50) ο οποίος διέταξε την κατασκευή του Γιονγκνιονγκτζόν (영녕전 , αίθουσα της αιώνιας άνεσης). Αυτή η πρακτική επέκτασης συνεχίστηκε, με την ανάπτυξη του συγκροτήματος να μετακινείται από τα δυτικά προς τα ανατολικά, λόγω της ανάγκης να στεγαστούν περισσότερες αναμνηστικές πλάκες κατά τη διάρκεια της βασιλείας των μεταγενέστερων βασιλιάδων, μέχρι που υπήρχαν συνολικά 19 μιόσιλ.Cho Eun Kyoung, ed. (2015). World Heritage in Korea. pp. 129–146. . Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των ιαπωνικών εισβολών στην Κορέα από το 1592 έως το 1598, οι Ιάπωνες εισβολείς έκαψαν το αρχικό ιερό και ένα νέο συγκρότημα κατασκευάστηκε το 1601, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα. Οι αρχικές πλάκες πνευμάτων διασώθηκαν κατά την εισβολή, κρυμμένες στο σπίτι ενός κοινού πολίτη.Jongmyo Ancestral Shrine, Seoul, Korea, South at 

Η πλάκα ενός βασιλιά φυλασσόταν τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, που είναι το τέλος της περιόδου πένθους για έναν βασιλιά. Υπάρχουν 19 πλάκες βασιλιάδων και 30 από τις βασίλισσές τους, τοποθετημένες στις 19 κόγχες. Κάθε κόγχη έχει πολύ απλό και λιτό σχεδιασμό. Μόνο δύο αναμνηστικές πλάκες βασιλιάδων δεν φυλάσσονται εδώ.Jongmyo Shrine at  Εκτός από την πλάκα, υπάρχει μια πινακίδα που απαριθμεί τα επιτεύγματα κάθε βασιλιά.

Οι δύο πιο πρόσφατες κηδείες πραγματοποιήθηκαν το 1973 και το 1991 στην Αίθουσα 16 του Γιονγκνιενγκτζόν, για τον Πρίγκιπα Γιούιμιν και τη σύζυγό του Πριγκίπισσα Μπάνγκτζα, αντίστοιχα.

Το σημερινό Τζονγκτζόν είναι ο Εθνικός Θησαυρός Νο. 227 και είναι το μακρύτερο κτίριο στην Κορέα παραδοσιακού σχεδιασμού.Jongmyo Shrine at 

 Περιγραφή 
μικρογραφία|220x220εσ|Γιονγκνιονγκτζόν
Από την αίθουσα του θρόνου του βασιλιά στο βασιλικό παλάτι Γκιόνγκμποκουνγκ, το Ιερό Γιόνγκμγιο θα βρισκόταν στα αριστερά του βασιλιά, ενώ το Ιερό Σάτζικ, ένα άλλο σημαντικό ιερό του Κομφουκιανισμού, βρισκόταν στα δεξιά. Αυτή η διάταξη προήλθε από την κινεζική πρακτική. Επίσης, επειδή το Παλάτι Τσάνγκντοκουνγκ ήταν παλαιότερο από το Παλάτι Γκιόνγκμποκουνγκ, το Τζόνγκμιο συνδεόταν με το Παλάτι Τσάνγκντοκουνγκ και ο βασιλιάς έμπαινε και έβγαινε από τη βόρεια πύλη αντί για τη νότια πύλη. Οι κύριες αίθουσες περιβάλλονται από λόφους. Η νότια πύλη εισόδου προοριζόταν για την είσοδο και την έξοδο των πνευμάτων, η ανατολική πύλη ήταν για τον βασιλιά και η δυτική πύλη ήταν για τους εκτελεστές του βασιλικού τελετουργικού.Confucianism - Jongmyo Royal Ancestral Shrine at 

Το κύριο κτίριο του Ιερού Τζόνγκμιο χωρίζεται στο Τζόνγκτζον (정전/正殿) και στο Γιονγκνιόνγκτζον (영녕전/永寧殿). Η Αίθουσα Γιόνγκνιοντζον είναι αφιερωμένη σε βασιλιάδες των οποίων οι πρόγονοι ήταν γέροι σε σχέση με τα πρότυπα του τρέχοντος βασιλιά ή των οποίων οι βασιλείες ήταν βραχείες, ενώ η Αίθουσα Τζόνγτζον στεγάζει πορτρέτα βασιλιάδων των οποίων τα επιτεύγματα κατά τη διάρκεια της βασιλείας τους είναι γνωστά. Οι αναμνηστικές πλάκες 19 βασιλιάδων και 30 βασιλισσών είναι φυλαγμένες στο Τζόνγκτζον, ενώ οι αναμνηστικές πλάκες 16 βασιλιάδων και 18 βασιλισσών είναι φυλαγμένες στο Γιόνγκνιοντζον.

 Τελετουργίες και παραστάσεις 
μικρογραφία|Παράσταση του Τζόνγκμιο Τζεριέκ, Μάιος 2007.
Μια περίτεχνη παράσταση αρχαίας αυλικής μουσικής (με συνοδευτικό χορό) γνωστή ως τζόνγκμιο τζεριέκ (종묘제례악 , jongmyo jeryeak) εκτελείται εκεί κάθε χρόνο για την τελετή τζόνγκμιο τζέριε. Μουσικοί, χορευτές και λόγιοι εκτελούσαν κομφουκιανές τελετουργίες, όπως το τζόνγκμιο νταέτζε (τελετουργικό βασιλικού ιερού) στην αυλή πέντε φορές το χρόνο.Jongmyo Shrine at  Σήμερα, οι τελετουργίες έχουν αναβιώσει. Το τζόνγκμιο νταέτζε έχει χαρακτηριστεί ως Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά Νο. 56 και εκτελείται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Μαΐου. Το τζόνγκμιο τζέριεκ, η παραδοσιακή αυλική μουσική του Τζοσόν, εκτελείται από την Ορχήστρα της Βασιλικής Αυλής και έχει χαρακτηριστεί ως Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά Νο. 1. Αυτή η αυλική μουσική έχει τις ρίζες της στην κινεζική αυλική μουσική που εισήχθη στην Κορέα κατά την περίοδο Γκοριό (918–1392).Performing Arts: Jongmyo Cherye-ak at  Ο βασιλιάς Σετζόνγκ συνέθεσε νέα μουσική για την τελετή, βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στο χιάνγκακ (με κάποια ντανγκάκ) το 1447 και το 1462.

Τα τραγούδια προσκαλούν τα πνεύματα των προγόνων να κατέβουν από τον ουρανό για να απολαύσουν τα επιτεύγματα των βασιλιάδων στην ίδρυση της δυναστείας και στην υπεράσπιση της χώρας, προκειμένου να ενθαρρύνουν τους απογόνους τους να ακολουθήσουν τα βήματά τους. Σήμερα, τα μέλη του Συλλόγου Βασιλικής Οικογένειας Τζόντζου Λι εκτελούν τις τελετές με τη συνοδεία μουσικής και χορού που παρέχονται από μουσικούς του Εθνικού Κέντρου Παραδοσιακών Κορεατικών Τεχνών και χορευτές από το Εθνικό Λύκειο Γκούκακ.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Σεούλ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νότια Κορέα
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Νότια Κορέα