Ροβέρτος ντε Μπώμοντ, 3ος κόμης του Λέστερ

Ο Ροβέρτος ντε Μπώμοντ, 3ος κόμης τού Λέστερ, αγγλ.: Robert de Beaumont, 3rd Earl of Leicester (1121 – 1190), επονομαζόμενος Λευκόχειρ (Blanchemains),  ήταν Άγγλος ευγενής, ένας από τούς κύριους οπαδούς τού Ερρίκου τού Νεαρού Βασιλιά στην Επανάσταση τού 1173–1174 εναντίον τού πατέρα του, βασιλιά Ερρίκου Β΄ τής Αγγλίας.

 Ο βίος του 
Ο Ροβέρτος ήταν γιος τής Αμίκης ντε Γκαέλ και τού Ροβέρτου ντε Μπώμοντ 2ου κόμη τού Λέστερ,  ένθερμος υποστηρικτής τού Ερρίκου Β΄, και κληρονόμησε από τον πατέρα του μεγάλα κτήματα στην Αγγλία και τη Νορμανδία.

Όταν ο νεότερος Ερρίκος επαναστάτησε τον Απρίλιο του 1173, ο Ροβέρτος πήγε στο κάστρο του στο Μπρετέιγ στη Νορμανδία. Στόχος των επαναστατών ήταν να πάρουν τον έλεγχο τού δουκάτου, αλλά ο ίδιος ο Ερρίκος Β΄ οδήγησε έναν στρατό, για να πολιορκήσει το κάστρο. Ο Ροβέρτος τράπηκε σε φυγή, και το Μπρετέιγ καταλήφθηκε στις 25 ή 26 Σεπτεμβρίου.

Ο Ροβέρτος πήγε στη Φλάνδρα, όπου συγκέντρωσε μία μεγάλη δύναμη μισθοφόρων, και αποβιβάστηκε στο Γουόλτον τού Σάφολκ στις 29 Σεπτεμβρίου 1173. Ένωσε τις δυνάμεις του με τον Χιούγκ Μπίγκοντ 1ο κόμη τού Νόρφολκ, και οι δύο βάδισαν δυτικά, με στόχο να κόψουν την Αγγλία στα δύο στα Μίντλαντς, και να ανακουφίσουν την πολιορκία τού κάστρου τού Ροβέρτου στο Λέστερ από τον βασιλιά. Ωστόσο, αναχαιτίστηκαν από τούς υποστηρικτές τού βασιλιά, και ηττήθηκαν στη Μάχη τού Φόρναμ κοντά στο Φόρναμ, κοντά στο Μπέρυ Σαιντ Έντμουντς, στις 17 Οκτωβρίου.  Ο Ροβέρτος, μαζί με τη σύζυγό του και πολλούς άλλους, συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.  Ο Ερρίκος Β' αφαίρεσε επίσης τις γαίες και τούς τίτλους τού κόμη.

Ο Ροβέρτος παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρι τον Ιανουάριο τού 1177,  αρκετό καιρό μετά την απελευθέρωση των περισσότερων άλλων κρατουμένων. Ο βασιλιάς βρισκόταν σε ισχυρή θέση, και μπορούσε να δείξει έλεος. Λίγο μετά την απελευθέρωσή του, οι γαίες και οι τίτλοι τού Ροβέρτου αποκαταστάθηκαν, αλλά όχι τα κάστρα του. Όλα τα κάστρα του, εκτός από δύο, είχαν καταστραφεί (βλαφτθεί) και αυτά τα δύο (το Μονσορέλ στο Λέστερσιρ και το Πασύ στη Νορμανδία) παρέμειναν στα χέρια τού βασιλιά.

Ο Ροβέρτος είχε μικρή επιρροή στα υπόλοιπα χρόνια τής βασιλείας τού Ερρίκου Β΄, αλλά αποκαταστάθηκε στην εύνοια τού βασιλιά Ριχάρδου Α΄ τής Αγγλίας. Ο ίδιος έφερε ένα από τα κρατικά σπαθιά στη στέψη τού Ριχάρδου το 1189.  Το 1190 ο Ροβέρτος συμμετείχε στη Γ΄ Σταυροφορία στους Αγίους Τόπους, αλλά απεβίωσε στο Δυρράχιο τής Αλβανίας κατά το ταξίδι τής επιστροφής του. 

 Οικογένεια 
Ο Ροβέρτος νυμφεύτηκε την Πετρονίλα,  η οποία ήταν κόρη τού Γουλιέλμου ντε Γκρανμεσνίλ, και δισεγγονή και τελικά κληρονόμος των αγγλικών εδαφών τού βαρόνου που αναφέρεται στο Domesday Book, Χιούγκ ντε Γκρανμεσνίλ. Απέκτησαν:

 Ροβέρτος,  ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης τού Λέστερ ·
 Ρογήρος,  ο οποίος έγινε επίσκοπος τού Αγίου Ανδρέα το 1189·
 Γουλιέλμος Α΄, γενν. το 1148 
 Αμίς, παντρεύτηκε τον Σίμωνα κύριο τού Μονφόρ,  και τής οποίας ο γιος:
 Σίμων Δ΄ έγινε στη συνέχεια κόμης τού Λέστερ.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Σάερ ντε Κουίνσυ, μετέπειτα 1ο κόμη τού Γουίντσεστερ 

 Σημειώσεις 

Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οίκος ντε Μπώμοντ