Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 4ος κόμης του Χέρεφορντ

Ο Χάμφρεϋ Ζ΄ ντε Μπόουιν, 4ος κόμης τού Χέρεφορντ, αγγλ.: Humphrey (VII) de Bohun, 4th Earl of Hereford ( 1276 - 16 Μαρτίου 1322) ήταν μέλος μίας ισχυρής Αγγλο-Νορμανδικής οικογένειας των Ουαλικών Συνόρων, και ήταν ένας από τούς διατεταγμένους, που αντιτάχθηκαν στις υπερβολές τού Εδουάρδου Β΄.

 Καταγωγή 
μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός των Μπόουιν: , επί κυανού πεδίου, μία αργυρή διαγώνια ταινία (από μία χρυσή γραμμή εκατέρωθεν) και από τρεις χρυσούς ορμώμενους λέοντες εκατέρωθεν αυτής.
μικρογραφία|200x200εσ|Η σφραγίδα τού Χάμφρεϋ ντε Μπόουν 4ου κόμη τού Χέρεφορντ, που απεικονίζει τον λεγόμενο «κύκνο των Μπόουιν» επάνω από τον θυρεό.

Το έτος γέννησης του Χάμφρεϊ ντε Μπόουν είναι αβέβαιο, αν και αρκετές σύγχρονες πηγές δείχνουν ότι ήταν το 1276. Ο πατέρας του ήταν ο Χάμφρεϋ ΣΤ΄ 3ος κόμης του Χέρεφορντ και η μητέρα του ήταν η Μωντ ντε Φιένς,  κόρη τού Ανγκεράν Β΄ ντε Φιένς, ιππότη, κυρίου τού Φιένς, και τής Ισαβέλλας τού Κοντ.  Γεννήθηκε στο κάστρο Πλέσι, στο Έσσεξ.

Ο Χάμφρεϋ Ζ΄ ντε Μπόουιν διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1298 ως κόμης τού Χέρεφορντ και κόμης τού Έσσεξ, και κόνσταυλος τής Αγγλίας (αργότερα ονομάστηκε λόρδος υψηλός κόνσταυλος). Ο Χάμφρεϋ κατείχε τον τίτλο τού Φορέα τού Κύκνου, ενός εραλδικού συμβόλου που μεταδόθηκε στην οικογένεια Μπόουιν. Αυτό το σύμβολο δεν εμφανιζόταν στο οικόσημό τους (επί κυανού πεδίου μία αργυρή ταινία, από τρεις χρυσούς λέοντες εκατέρωθεν αυτής) ούτε στο έμβλημά τους (επί ερυθρού πεδίου, διπλή ερμίνα, λέων ορμώμενος με στέμμα), αλλά εμφανίζεται στην προσωπική σφραγίδα τού Χάμφρεϋ (βλ. εικόνα).

 Στη Σκωτία 
Ο Χάμφρεϋ ήταν ένας από τούς αρκετούς κόμητες και βαρόνους υπό τον Εδουάρδο Α΄, που πολιόρκησαν το κάστρο Καίρλαβεροκ στη Σκωτία το 1300, και αργότερα συμμετείχαν σε πολλές εκστρατείες στη Σκωτία. Αγαπούσε επίσης τα τουρνουά και απέκτησε τη φήμη τού «κομψού» νέου.

Σε μία από τις εκστρατείες στη Σκωτία, ο Χάμφρεϋ προφανώς βαρέθηκε, και αναχώρησε για την Αγγλία για να συμμετάσχει σε ένα τουρνουά μαζί με τον Πίερς Γκάβεστον και άλλους νεαρούς βαρόνους και ιππότες. Κατά την επιστροφή τους, όλοι τους έπεσαν θύματα τής οργής τού Εδουάρδου Α΄ για λιποταξία, αλλά συγχωρέθηκαν. Είναι πιθανό ότι ο φίλος τού Γκάβεστον, ο μελλοντικός Εδουάρδος Β΄, τούς είχε δώσει άδεια να αναχωρήσουν. Αργότερα, ο Χάμφρεϋ έγινε ένας από τούς πιο άσπονδους αντιπάλους τού Γκάβεστον και τού Εδουάρδου Β΄.

Θα συναναστρεφόταν επίσης με τον νεαρό Ροβέρτο Μπρους κατά τις πρώτες εκστρατείες στη Σκωτία, καθώς ο Μπρους, όπως πολλοί άλλοι Σκώτοι και άνδρες των Συνόρων, τελικά υποτάχθηκε στην αγγλική υποταγή. Ο Ροβέρτος Μπρους συνδέεται στενά με τούς Μπόουιν. Μεταξύ τής περιόδου που ορκίστηκε την τελευταία του πίστη στον Εδουάρδο Α΄ το 1302 και τής αποστασίας του τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Μπρους παρέμεινε ως επί το πλείστον στο Άναντεϊλ, ξανακτίζοντας το κάστρο τού Λόχμαμπεν από πέτρα, αξιοποιώντας τη φυσική του τάφρο.

Επαναστατώντας και καταλαμβάνοντας το στέμμα τής Σκωτίας τον Φεβρουάριο τού 1306, ο Μπρους πολέμησε σε πόλεμο εναντίον τής Αγγλίας, ο οποίος στην αρχή πήγε άσχημα γι' αυτόν και αναγκάστηκε να κρυφτεί. Μέχρι το 1307, ο πόλεμος είχε αρχίσει να στρέφεται υπέρ του. Οι περιουσίες του στην Αγγλία και τη Σκωτία κατασχέθηκαν, και τρεις από τούς αδελφούς του εκτελέστηκαν.

Ο Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν έλαβε πολλές από τις κατασχεμένες περιουσίες τού Ροβέρτου Μπρους. Δεν είναι γνωστό αν ο Χάμφρεϋ ήταν μακροχρόνιος φίλος ή εχθρός τού Ροβέρτου Μπρους, αλλά ήταν σχεδόν στην ίδια ηλικία, και οι εκτάσεις των δύο οικογενειών στο Έσσεξ και το Μίντλσεξ βρίσκονταν πολύ κοντά η μία στην άλλη. Μετά τις ήττες τού Μπρους, ο Χάμφρεϋ κατέλαβε το Λόχμαμπεν και ο Εδουάρδος Α΄ τού απένειμε το Άναντεϊλ και το κάστρο.

Το Λόχμαμπεν ανακαταλήφθηκε από τούς Σκώτους το 1312, και παρέμεινε σε Σκωτικά χέρια μέχρι το 1333, όταν καταλήφθηκε για άλλη μία φορά από τούς Άγγλους. Παρέμεινε στα χέρια τού γιου τού Χάμφρεϋ, Γουλιέλμου κόμη τού Νορθάμπτον, ο οποίος το κατείχε, και το υπερασπίστηκε μέχρι το τέλος του το 1360.

Οι Σκώτοι ανακατέλαβαν το Λόχμαμπεν το 1385. Μερικοί Μπόουιν παρέμειναν στη Σκωτία, όπου έγιναν γνωστοί ως Μπάουντ (Bound).

 Μάχη του Μπάνοκμπερν 

 Διατεταγμένος 

 Το τέλος στο Μπόροουμπριτζ 

 Οικογένεια 
Ο γάμος του με την Ελισάβετ τού Ρούντλαν, κόρη τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄ τής Αγγλίας και τής πρώτης συζύγου του Ελεονώρας τής Καστίλης στις 14 Νοεμβρίου 1302, στο Γουέστμινστερ, τού απέφερε τα εδάφη τού Μπέρκσαϊρ.

Η Ελισάβετ απέκτησε άγνωστο αριθμό παιδιών, πιθανώς ένδεκα, από τον Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν.

Μέχρι το τέλος τού κόμη τα αγόρια τής οικογένειας, και πιθανώς τα κορίτσια, λάμβαναν κλασική εκπαίδευση υπό την κηδεμονία ενός Σικελού Έλληνα διδασκάλου, τού Digines (Διογένη), ο οποίος μπορεί να ήταν ο παιδικός διδάσκαλος τού Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν. Ήταν προφανώς μορφωμένος, συλλέκτης βιβλίων και μελετητής, τα ενδιαφέροντα τού οποίου κληρονόμησαν ο γιος του Χάμφρεϋ και η κόρη του Μαργαρίτα Κουρτεναί.

 Mαργαρίτα (1302 – 7 Φεβρουαρίου 1304). 
 Χάμφρεϋ (π. Οκτώβριο του 1303 – π.Οκτώβριο του 1304). 
 Ελεονώρα (17 Οκτωβρίου 1304 – 1363), παντρεύτηκε πρώτα τον Ιάκωβο Μπάτλερ 1ο κόμη τού Όρμοντ, και έπειτα τον Θωμά Ντάγκγουορθ 1ο βαρόνο Ντάγκγουορθ.
 Ιωάννης, 5ος κόμης τού Χέρεφορντ (π. 1307 – 1336)
 Χάμφρεϋ Η΄ 6ος κόμης τού Χέρεφορντ (π. 1309 έως 1311 – 1361).
 Μαργαρίτα (3 Απριλίου 1311 - 16 Δεκεμβρίου 1391), παντρεύτηκε τον Ούγο Κουρτεναί 2ο κόμη τού Ντέβον. Γέννησε π. 16 με 18 παιδιά (συμπεριλαμβανομένου ενός αρχιεπισκόπου, ενός ναυτικού διοικητή και πειρατή, και περισσότερων από ενός Ιππότη τής Περικνημίδας) και απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών.
 Γουλιέλμος, 1ος κόμης τού Νορθάμπτον (π. 1310/1312 – 1360). Δίδυμος τού Εδουάρδου. Νυμφεύτηκε την Ελίισάβετ ντε Μπάντλεσμιρ, κόρη τού Βαρθολομαίου ντε Μπάντλεσμιρ 1ου βαρόνου Μπάντλεσμιρ και τής Μαργαρίτας ντε Κλερ, με την οποία απέκτησε παιδιά.
 Εδουάρδος (π. 1310–1312–1334). Δίδυμος τού Γουλιέλμου. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη τού Γουλιέλμου ντε Ρος 2ου βαρόνου ντε Ρος, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Υπηρέτησε στη θέση τού άρρωστου μεγαλύτερου αδελφού του ως κοντόσταυλος τής Αγγλίας. Ήταν στενός φίλος τού νεαρού Εδουάρδου Γ΄, και απεβίωσε ηρωικά προσπαθώντας να σώσει έναν πνιγμένο οπλίτη από ένα σκωτσέζικο ποτάμι κατά τη διάρκεια εκστρατείας.
 Αγνή (γενν. π. 1313), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο ντε Φέρερς 2ο βαρόνο Φέρερς τού Τσάρτλεϋ, γιο τού Ιωάννη ντε Φέρερς 1ου βαρόνου Φέρερς τού Τσάρτλεϋ. 
 Ενέας, (απεβ. μετά το 1322, οπότε και αναφέρεται στη διαθήκη τού πατέρα του). Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι απεβ. το 1331.
 Ισαβέλλα (γενν. Μάιος 1316). Η Ελισάβετ απεβίωσε κατά τον τοκετό, και αυτό το παιδί απεβίωσε εκείνη την ημέρα ή πολύ σύντομα μετά. Τάφηκε με τη μητέρα της στο αβαείο Γουόλθαμ, στο Έσσεξ.

Πρόγονοι

 Δείτε επίσης 
 της Μαργαρίτας, εκλιπούσας συζύγου τού Εδουάρδου ντε Μπόουιν, νεκροψία τής Ιεράς Εξέτασης αρ. 321 με ημερομηνία 1341–2.

 Παραπομπές 

 Αναφορές 
 Cokayne, G. (επιμ. V. Gibbs). Πλήρης Κατάλογος Ευγενών της Αγγλίας, της Σκωτίας, της Ιρλανδίας, της Μεγάλης Βρετανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου (Τόμοι II, IV, V, VI, IX: Bohun, Dagworth, Essex, Hereford, Earls of, Montague), Λονδίνο: 1887–1896.
 Conway-Davies, JC Η Βαρονική Αντιπολίτευση στον Εδουάρδο Β': Ο Χαρακτήρας και η Πολιτική της . (Πολλές παραπομπές, ειδικά 42 υποσημείωση 1, 114, 115 & υποσημείωση 2, 355–367, 426–9, 435–9, 473–525) Cambridge (Ηνωμένο Βασίλειο): 1918.
 Le Melletier, Jean, Les Seigneurs de Bohun, 1978, σελ. 16, 39–40.
 Μόρτιμερ, Ίαν. Ο Μεγαλύτερος Προδότης: Η Ζωή του Σερ Ρότζερ Μόρτιμερ, Ηγεμόνα της Αγγλίας 1327–1330 (100–9, 114, 122–6), Λονδίνο: 2003
 Murray, James M. (1984). "The Easter Table Annals of Missenden Abbey: An Annotated Text". Mediaeval Studies. XLVI. Pontifical Institute of Mediaeval Studies: 476–486. doi:10.1484/J.MS.2.306671.
 Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy, 1204-1296: 'Auld Amitie'. The Boydell Press. ISBN 978 1 84383 992 7.
 Σκοτ, Ρόναλντ ΜακΝέαρ. Ρόμπερτ Μπρους: Βασιλιάς της Σκωτίας (144–164) Νέα Υόρκη: 1989
 Spencer, Andrew M. (2014). Nobility and Kingship in Medieval England: The Earls and Edward I, 1272-1307. Cambridge University Press.

 Περαιτέρω ανάγνωση 

 Δευτερογενείς πηγές 
 Άλτσουλ, Μάικλ. Μια βαρονική οικογένεια στη μεσαιωνική Αγγλία: Οι Κλάρες 1217–1314 . (132–3,) Βαλτιμόρη: 1965.
 Barron, Evan MacLeod. Ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας της Σκωτίας . (443, 455) Εδιμβούργο, Λονδίνο: 1914, Νέα Υόρκη: 1997 (ανατύπωση).
 Barrow, GWS Robert Bruce και η Κοινότητα του Βασιλείου της Σκωτίας . (222, 290, 295–6, 343–4) Μπέρκλεϋ, Λος Άντζελες:1965.
 Μπελτζ, Τζορτζ Φρέντερικ. Μνημεία του Τάγματος της Περικνημίδας . (148–150) Λονδίνο:1841.
 Μπίγκελοου, Μ[έλβιλ] Μ. «Οι Διαθήκες του Μπόουν» Ι. American Historical Review (vI, 1896). 415–41.
 Λεξικό Εθνικής Βιογραφίας . [Τόμος II: Bohun· Τόμος VI: Edward I, Edward II· Τόμος IX: Lancaster]. Λονδίνο και Γουέστμινστερ. Διάφορες χρονολογίες.
 Eales, Richard και Shaun Tyas, επιμ., Οικογένεια και Δυναστεία στην Ύστερη Μεσαιωνική Αγγλία, Shaun Tyas, Donington: 2003, σ. 152.
 Fryde, EB και Edward Miller. Ιστορικές Μελέτες του Αγγλικού Κοινοβουλίου τόμος 1, Από την αρχή έως το 1399, (10–13, 186, 285–90, 296) Cambridge (Αγγλικά): 1970.
 Χάμιλτον, Τζ. Σ. Πιρς Γκάβεστον Κόμης της Κορνουάλης 1307–1312: Πολιτική και Χορηγία κατά τη Βασιλεία του Εδουάρδου Β΄ (69, 72, 95–98, 104–5) Ντιτρόιτ: 1988
 Χάτσισον, Χάρολντ Φ. Εδουάρδος Β΄ (64–86, 104–5, 112–3) Λονδίνο: 1971.
 Jenkins, Dafydd. «Νόμος και Διακυβέρνηση στην Ουαλία πριν από την Πράξη της Ένωσης». Κελτικά Νομικά Έγγραφα (37–38) Aberystwyth:1971.
 McNamee, Colin. Οι Πόλεμοι των Μπρους . (51, 62–66) East Linton (Σκωτία): 1997.
 Tout, TF και Hilda Johnstone. Η θέση της βασιλείας του Εδουάρδου Β' στην αγγλική ιστορία . (86, 105–6, 125 & υποσημείωση 3, 128–34) Μάντσεστερ: 1936.

 Πρωτογενείς πηγές 
 Flores historiarum . HR Luard, εκδ. (τόμος iii, 121) Λονδίνο: 1890.
 Vita Edwardi Secundi . (117–119) N. Denholm-Young, Εκδ. και Τρ.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπόουιν