Αποχαιρετισμός (Μπέχερ)

Αποχαιρετισμός (), με πλήρη τίτλο Αποχαιρετισμός. Πρώτο μέρος μιας γερμανικής τραγωδίας 1900–1914, είναι μυθιστόρημα ενηλικίωσης του Γιοχάνες Ρ. Μπέχερ που εκδόθηκε το 1940 στη Μόσχα. Στο βιβλίο, που περιλαμβάνει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, ο Μπέχερ απεικονίζει την εξέλιξη ενός νεαρού από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 Ύφος και κεντρικό θέμα 
Είναι το πιο γνωστό μυθιστόρημα του Μπέχερ, γραμμένο στην σοβιετική εξορία του από το 1935 και μετά. Το κεντρικό μοτίβο του μυθιστορήματος είναι «να γίνεις διαφορετικός», το οποίο συνδέεται με την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τους περιορισμούς της αστικής κοινωνίας. Εκφράζει την ελπίδα ότι αυτοί οι περιορισμοί δεν θα προκύψουν σε μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Η ιστορία παρουσιάζεται από έναν πρωτοπρόσωπο αφηγητή, αλλά με την αποστασιοποίηση ενός νεαρού άνδρα που ανατρέχει στην παιδική ηλικία και την εφηβεία του. Το μυθιστόρημα περιέχει επίσης ποιητικά ενδιάμεσα με κάποια εξπρεσιονιστικά χαρακτηριστικά. Τα 50 κεφάλαια του βιβλίου διανθίζονται με σουρεαλιστικές ονειροφαντασίες του αφηγητή.

 Υπόθεση 
Το μυθιστόρημα ξεκινά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1899/1900. Ο αφηγητής Χανς Πέτερ Γκαστλ, μοναχογιός του Γενικού Εισαγγελέα του Μονάχου Χάινριχ Γκαστλ και της συζύγου του Μπέτι, ορκίζεται να γίνει «διαφορετικός» στις αρχές του νέου αιώνα. Αλλά οι επόμενες μέρες στη μεσοαστική, θρησκευόμενη και πατριαρχική οικογένειά του υπονομεύουν γρήγορα τις καλές του προθέσεις. Όταν ο Χανς κλέβει 10 μάρκα από τη γιαγιά του και το σκάει από το σχολείο με τον φίλο του Φραντς Χάρτινγκερ, ο Φραντς είναι ο μόνος που τιμωρείται και ενοχοποιείται και για την κλοπή. Ακόμη και όταν ο Χανς ομολογεί ότι ήταν ο υποκινητής και ο κλέφτης, κανείς δεν τον πιστεύει, καθώς ο γιος ενός εισαγγελέα δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο. Ο Χάρτινγκερ θεωρείται κακή επιρροή και, ως γιος εργάτη και σοσιαλδημοκράτη, απορρίπτεται ως ακατάλληλος φίλος. Με τους νέους, πιο κοινωνικά αποδεκτούς φίλους του αλλά ταραχοποιούς, Φεκ και Φράισλαγκ, τρομοκρατούν τον πρώην φίλο του Χάρτινγκερ. Υπό την επιρροή των φίλων του, ανακαλύπτει τον κόσμο των γυναικών και ξεκινά μια σχέση με μια πρώην πόρνη. Περνάει μια νύχτα στο σπίτι της, αλλά εκείνη δολοφονείται λίγο αργότερα από παλιό φίλο της. Ο πατέρας Γκαστλ τρομοκρατείται όταν μαθαίνει ότι ο γιος του είχε επαφή με αυτή τη γυναίκα και κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει την ανάκριση του Χανς μυστική, καθώς αυτό θα έθετε σε κίνδυνο και τη δική του φήμη.

Ο Χανς συνειδητοποιεί τώρα ότι δεν μπορεί να εκπληρώσει την επιθυμία του να γίνει «διαφορετικός» μόνος του. Έτσι, στρέφεται στον Εβραίο συμμαθητή του Λέβενσταϊν, ο οποίος τον εισάγει στις έννοιες της ταξικής πάλης, του σοσιαλισμού και της Διεθνούς.

Όταν ο Χανς μαθαίνει για τη δολοφονία στο Σεράγεβο, ελπίζει ότι έχει επιτέλους ξεκινήσει μια νέα εποχή. Ωστόσο, ο πατέρας του απαιτεί να καταταγεί εθελοντικά στον στρατό. Αυτό οδηγεί σε ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ πατέρα και γιου, στην οποία ο Χανς καταφέρνει να επιμείνει στη θέση του. Η σύγκρουση κορυφώνεται και ο Χανς αποχαιρετά την οικογένεια, τους φίλους και τη ζωή του όπως την ήξερε και φεύγει από το διαμέρισμα των γονιών του.

Στο τελευταίο κεφάλαιο, ο Χανς καταλήγει στο συμπέρασμα: «Αν κάποιος σαν εμένα... τότε δεν χρειάζεται να χάσετε το θάρρος σας...»

 Η συνέχεια 
Ο συγγραφέας σχεδίαζε να γράψει ένα δεύτερο μέρος του έργου αλλά δεν το έκανε. Ωστόσο θεωρούσε το κεφάλαιο Για την εξέγερση στον άνθρωπο στο μεταγενέστερο ημιτελές έργο του Με έναν άλλο τρόπο, τόσο μεγάλη ελπίδα. Ημερολόγιο 1950, όπου επανεμφανίζεται ο Χανς Γκαστλ, ως συνέχεια. 

 Ταινία 

 Το 1968, το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε ομώνυμη ταινία από τον σκηνοθέτη Έγκον Γκύντερ, ο οποίος συνέγραψε το σενάριο με τον Γκύντερ Κούνερτ.

 Παραπομπές 


Κατηγορία:Γερμανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία