Αλ-Μανσούρ Αμπού Μπακρ

Ο Αλ-Μαλίκ αλ-Μανσούρ Σαΰφ αντ-Ντιν Αμπού Μπακρ (Arabic   أبو بكر ), περισσότερο γνωστός ως αλ-Μανσούρ Αμπού Μπακρ (), (π. 1321 – Νοέμβριος 1341) ήταν Μαμελούκος σουλτάνος τής Αιγύπτου το 1341. Από νεαρή ηλικία, ο Αμπού Μπακρ έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση στην ερημική πόλη αλ-Καράκ. Ο πατέρας του, σουλτάνος αν-Νασίρ Μουχαμάντ (βασ. 1310–41), τον προετοίμασε ως πιθανό διάδοχο τού θρόνου, και τον έκανε εμίρη το 1335. Προαγόταν συνεχώς τα επόμενα χρόνια, και έγινε na'ib (κυβερνήτης) τού αλ-Καράκ το 1339. Τον Ιούνιο τού 1341 έγινε σουλτάνος, ο πρώτος από τους πολλούς γιους τού αν-Νασίρ Μουχαμάντ που ανέβηκαν στον θρόνο. Ωστόσο, η βασιλεία του ήταν βραχύβια. Τον Αύγουστο ο Αμπού Μπακρ εκθρονίστηκε, και συνελήφθη από τον ανώτερο εμίρη τού πατέρα του, Καουσούν. Ο Αμπού Μπακρ φυλακίστηκε στην πόλη Κους τής Άνω Αιγύπτου, μαζί με πολλούς από τους αδελφούς του, και εκτελέστηκε με εντολή τού Καουσούν δύο μήνες αργότερα. Επίσημα τον διαδέχθηκε ο νεότερος ετεροθαλής αδελφός του, αλ-Ασράφ Κουτζούκ, αλλά ο Καουσούν παρέμεινε ως ο ισχυρός άνδρας τού σουλτανάτου.

 Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία 
Ο Αμπού Μπακρ γεννήθηκε γύρω στο 1321 από τον σουλτάνο πατέρα του , τον αν-Νασίρ Μουχαμάντ (βασ. 1310–1341) και την παλλακίδα μητέρα του, τη Ναργίς.  Η Ναργίς γέννησε επίσης τους νεότερους αδελφούς τού Αμπού Μπακρ, τον Ραμαντάν (απεβ. 1343) και τον Γιουσούφ (απεβ. 1346).Bauden 2009, p. 63. Πληροφορίες για την πρώιμη παιδική ηλικία τού Αμπού Μπακρ δεν είναι διαθέσιμες στις πηγές των Μαμελούκων.  Η πρώτη αναφορά στον Αμπού Μπακρ έγινε το 1332.Bauden 2009, p. 74. Εκείνη την εποχή, ο Αμπού Μπακρ είχε σταλεί στο ερημικό φρούριο αλ-Καράκ, για να ενταχθεί στους ετεροθαλείς αδελφούς του, τον Αχμάντ και τον Ιμπραήμ, στη στρατιωτική τους εκπαίδευση. Επίσης, κατά τη διάρκεια εκείνης τής χρονιάς, ο Αμπού Μπακρ έφυγε από το αλ-Καράκ, για να συνοδεύσει τον πατέρα του και τους ετεροθαλείς αδελφούς του, τον Ανούκ και τον Αχμάντ, στην αλ-Άκαμπα και από εκεί στη Μέκκα, για να πραγματοποιήσουν το προσκύνημα (hajj). Ωστόσο, ο αν-Νασίρ Μουχαμάντ τους έβαλε να επιστρέψουν στο αλ-Καράκ, πριν από το ταξίδι προς τη Μέκκα . 

Το 1335 ο Αμπού Μπακρ ανακλήθηκε στο Κάιρο, και έγινε εμίρης από τον πατέρα του.  Το γεγονός σημαδεύτηκε από μία βασιλική πομπή, με επικεφαλής τον εμίρη Καουσούν, στην οποία ο Αμπού Μπακρ ήταν ντυμένος με την ενδυμασία ενός εμίρη.  Την ίδια περίπου εποχή, ο αν-Νασίρ Μουχαμάντ κανόνισε τον γάμο τού Αμπού Μπακρ με μία κόρη τού εμίρη Τουκουζνταμούρ αλ-Χαμαουί, η οποία είχε παντρευτεί τον Ναρκίς λίγο ενωρίτερα.  [ σημείωση 1 ] Αργότερα, κατά τη διάρκεια τής 59 ημερών βασιλείας του ως σουλτάνου, ο Αμπού Μπακρ νυμφεύτηκε επίσης δύο σκλάβες, ξοδεύοντας 100.000 χρυσά δηνάρια για κάθε νυφικό πέπλο τους.  Το 1337/38, ο Αμπού Μπακρ προήχθη σε εμίρη arba'in (εμίρης σαράντα [ιππέων Μαμελούκων]). 
δεξιά|μικρογραφία|Για αρκετά χρόνια, ο Αμπού Μπακρ είχε την έδρα του στο ερημικό φρούριο αλ-Καράκ (στη φωτογραφία), όπου έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση και υπηρέτησε για λίγο ως κυβερνήτης.
Ο Αμπού Μπακρ στάλθηκε πίσω στο αλ-Καράκ το 1339, για να αντικαταστήσει τον Αχμάντ ως na'ib τής επαρχίας. Μέχρι τότε, ο Αχμάντ είχε εκδιωχθεί από τον αν-Νάσίρ Μουχαμάντ από τη θέση τού πιθανού διαδόχου.  Ο Ανούκ παρέμενε ο ευνοούμενος γιος τού σουλτάνου για να τον αντικαταστήσει, αλλά επειδή ο Αχμάντ κρίθηκε ακατάλληλος να κυβερνήσει, ο Αμπού Μπακρ έγινε ο επιλαχών.Bauden 2009, p. 75. Κάποια στιγμή εκείνο το έτος, ο Αμπού Μπακρ επισκέφθηκε τον πατέρα του με ένα δώρο 200.000 αργυρών ντιρχάμ, τα οποία προφανώς απέσπασε από τους κατοίκους τού αλ-Καράκ.  Αργότερα επέστρεψε στο αλ-Καράκ, όπου παρέμεινε μέχρι τις 17 Ιουλίου 1340.  Σε εκείνο το σημείο, ο Ανούκ είχε εκδιωχθεί από τη θέση τού πιθανού διαδόχου από τον σουλτάνο, ο οποίος κάλεσε τον Αμπού Μπακρ πίσω στο Κάιρο.  Εκεί, ο αν-Νασίρ Μουχαμάντ έβαλε τους εμίρηδές του να ορκιστούν πίστη στον Αμπού Μπακρ. 

Στη συνέχεια, ο Αμπού Μπακρ ξεκίνησε για το αλ-Καράκ, όπου και ανακλήθηκε ξανά στο Κάιρο το 1341, φτάνοντας στις 24 Ιανουαρίου.  Όταν επέστρεψε, έφερε στον πατέρα του ένα ποσό 100.000 ντιρχάμ, ενώ ο αν-Νασίρ Μουχαμάντ εξέδωσε μία άλλη διαταγή, που ανακαλούσε όλους τους Μαμελούκους και τους στρατιώτες τού Αμπού Μπακρ από το αλ-Καράκ στο Κάιρο.  Ο Αμπού Μπακρ παρέμεινε ουσιαστικά στο Κάιρο για να περιμένει το τέλος τού άρρωστου πατέρα του. Τους μήνες πριν από το τέλος τού αν-Νασίρ Μουχαμάντ, στον Αμπού Μπακρ δόθηκε ένα μεγάλο iqta (φέουδο), τα συμφέροντά του τέθηκαν υπό τη φροντίδα του εμίρη Μπαστάκ και μεταφέρθηκε ένας μεγάλος αριθμός wafidiyya (μεταναστών, συνήθως Μογγόλων, στρατιωτών) από το Χαλέπιο και άλλα στρατεύματα. Στις 4 Ιουνίου 1341, ενώ βρισκόταν στην επιθανάτια κλίνη του, ο αν-Νασίρ Μουχαμάντ έβαλε όλους τους εμίρηδές του να αναγνωρίσουν τη μεταβίβαση τού σουλτανάτου στον Αμπού Μπακρ σε περίπτωση τέλους του.Bauden 2009, p. 76. Επιπλέον, έστεψε τον Αμπού Μπακρ ως «αλ-Μαλίκ αλ-Μανσούρ» (βασιλιά νικηφόρο), τον τίτλο τού παππού τού τελευταίου, σουλτάνου Καλαβούν (βασ. 1277–90), και τού έδωσε το σπαθί τού Καλαβούν.  Ο θρόνος πέρασε ειρηνικά στον Αμπού Μπακρ, όταν πέθανε ο αν-Νασίρ Μουχαμάντ στις 7 Ιουνίου. 

 Η βασιλεία του 
Παρόλο που ο Αμπού Μπακρ έγινε σουλτάνος, τα ηνία τής εξουσίας κρατούσαν οι ανώτεροι εμίρηδες τού αν-Νασίρ Μουχαμάντ, μεταξύ των οποίων αρχηγοί ήταν ο γαμπρός του Καουσούν και ο Μπαστάκ.  Σύμφωνα με την ιστορικό Αμαλία Λεβανόνι, ο Αμπού Μπακρ προσπάθησε να αποκαταστήσει τις παραδοσιακές έννοιες των σχέσεων μαμελούκων-κυρίαρχων και τους τρόπους ιεραρχικής ανέλιξης, που είχε θέσει ο παππούς του Καλαβούν, και να καταργήσει την αυξανόμενη ανεξαρτησία των εμίρηδων που αναπτύχθηκε υπό τον πατέρα του.  Ωστόσο, οι κανόνες συμπεριφοράς των Μαμελούκων μετά τον Καλαβούν, αποδείχθηκαν πολύ ανθεκτικοί για τον Αμπού Μπακρ.Levanoni 1995, pp. 79–80. Κατά την άποψη των εμίρηδων και των Μαμελούκων χαμηλής και μεσαίας βαθμίδας, ο Αμπού Μπακρ έπρεπε να παίζει αποκλειστικά τον ρόλο ενός προσωπείου, και να μην διαταράσσει το σύστημα που είχε δημιουργήσει ο πατέρας του. Έτσι, οι προσπάθειες τού Αμπού Μπακρ να κυβερνήσει από μόνος του, παρεμποδίζονταν συνεχώς από τους εμίρηδες.  Από τους τελευταίους, ο πιο εξέχων ήταν ο Καουσούν, ο οποίος επιδίωξε να γίνει ο mudabbir ad-dawla (οργανωτής τού κράτους), στην πραγματικότητα ο ισχυρός άνδρας τού σουλτανάτου. Αφού εξουδετέρωσε τον Μπαστάκ, τον κύριο αντίπαλό του, ο Καουσούν κινήθηκε εναντίον τού Αμπού Μπακρ. Ο Καουσούν φοβόταν, ότι ο Αμπού Μπακρ θα επιχειρούσε να τον φυλακίσει.Drory 2006, p. 20.

Στις 5 Αυγούστου 1341 ο Καουσούν διέταξε τη σύλληψη τού Αμπού Μπακρ με κατασκευασμένες κατηγορίες για επιπολαιότητα.  Ο Αμπού Μπακρ και έξι από τους αδελφούς του στάλθηκαν στη συνέχεια σε φυλακή στο Κους στην Άνω Αίγυπτο. Τον Νοέμβριο τού 1341, ο Αμπού Μπακρ εκτελέστηκε από τον κυβερνήτη τού Κους κατόπιν εντολής τού Καουσούν.  Μετά το τέλος του, ο Καουσούν εγκατέστησε τον νήπιο ετεροθαλή αδελφό τού Αμπού Μπακρ, Κουτζούκ, ως σουλτάνο, και έγινε αντιβασιλιάς τού Κουτζούκ.  Εν τω μεταξύ, ξεκίνησαν διαφωνίες εναντίον τού Καουσούν στη Συρία και το Κάιρο, και εκδιώχθηκε σε μία εξέγερση, μαζί με τον Κουτζούκ.  Ο νέος σουλτάνος, ο ετεροθαλής αδελφός τού Αμπού Μπακρ, Αχμάντ, αργότερα διέταξε την εκτέλεση τού Καουσούν και τού κυβερνήτη τού Κους (ο οποίος ζήτησε συγγνώμη για τη δολοφονία τού Αμπού Μπακρ) στις αρχές του 1342. 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

Κατηγορία:Μαμελούκοι