Ρογήρος ντε Μπώμοντ

Ο Ρογήρος ντε Μπώμοντ, αγγλ.: Roger de Beaumont (π. 1015 – 29 Νοεμβρίου 1094), φεουδάρχης (κύριος, γαλλ.: seigneur) τού Μπωμόν-λε-Ροζέ και τού Ποντ-Ωντεμέρ στη Νορμανδία, ήταν ισχυρός Νορμανδός ευγενής, και στενός σύμβουλος τού Γουλιέλμου Α΄ τού Κατακτητή.

 Προέλευση 
Ο Ρογήρος ήταν γιος τού Χάμφρεϋ ντε Βιέιγ  (ο οποίος ήταν μικρανιψιός τής δούκισσας Γκούνορ τής Νορμανδίας) και τής συζύγου του Αλβρέδας ντε λα Χαγιέ Ωμπερί. Ήταν έτσι γιός τού 2ου εξαδέλφου τού Γουλιέλμου Α΄ τού Κατακτητή. Η Νορμανδική φεουδαρχική του κυριότητα είχε τη φεουδαλική έδρα (caput) και το κάστρο της στο Μπωμόν-λε-Ροζέ, έναν οικισμό που βρισκόταν στον άνω ρου τού ποταμού Ρισλ στη Νορμανδία, π. 46 χλμ. νοτιοδυτικά τής Ρουέν, τής πρωτεύουσας τού δουκάτου. Ήταν επίσης φεουδάρχης τού Ποντ-Ωντεμέρ, ενός οικισμού κτισμένου γύρω από την πρώτη γέφυρα που διέσχιζε τον ποταμό Ρισλ ανάντη των εκβολών του, τον οποίο μοιράζεται με τον ποταμό Σηκουάνα.

 Η φυσική του εμφάνιση 
Ο Ρογήρος είχε το παρωνύμιο La Barbe (λατιν.: Barbatus), δηλ. «Ο Γενειοφόρος».

 Σταδιοδρομία 
Ο Πλανσέ τον περιέγραψε ως «τον ευγενέστερο, τον πλουσιότερο και τον πιο γενναίο άρχοντα τής Νορμανδίας, και τον σπουδαιότερο και πιο έμπιστο φίλο τής Δανικής (δηλαδή, τής Νορμανδικής) οικογένειας». Η εξήγηση για την υψηλή του θέση φαίνεται να είναι, ότι ως μεγαλύτερος εξάδελφος που δεν είχε ποτέ επαναστατήσει εναντίον τού νεαρού δούκα, ήταν μέλος τής ομάδας ευγενών, στους οποίους βασιζόταν ο Γουλιέλμος για να κυβερνήσει τη Νορμανδία, και να αντιμετωπίσει συχνές εξεγέρσεις και εισβολές. Ο ιστορικός Φρανκ ΜακΛιν παρατηρεί, ότι ο Γουλιέλμος βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε συγγενείς από την πλευρά τής μητέρας του, δηλαδή στους ετεροθαλείς αδελφούς του επίσκοπο Όντο και Ροβέρτο, και στους κουνιάδους του, και σε συγγενείς που καταγόταν από τις αδελφές τής δούκισσας Γκούνορ, καθώς η δική του πατρική συγγένεια είχε αποδειχθεί αναξιόπιστη.

Ο Γουέις, ιστορικός τού 12ου αι., έγραψε ότι: «κατά την εποχή τής εισβολής στην Αγγλία, ο Ρογήρος κλήθηκε στο μεγάλο συμβούλιο στη Λίλεμπον, λόγω τής σοφίας του, αλλά δεν συμμετείχε στην εκστρατεία, καθώς ήταν πολύ προχωρημένος στην ηλικία». Αν και ο Ρογήρος δεν μπορούσε να πολεμήσει, δεν δίστασε να συνεισφέρει ένα μεγάλο μερίδιο τού κόστους, και παρείχε με δικά του έξοδα 60 πλοία για τη μεταφορά των στρατευμάτων πέρα από τη Μάγχη. Επιπλέον, ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος του πολέμησε γενναία στο Χείστινγκς, όπως αναφέρεται σε πολλά σύγχρονα αρχεία. Ως αποτέλεσμα, οι μεγαλύτεροι γιοι τού Ρογήρου ανταμείφθηκαν γενναιόδωρα με γη στην Αγγλία, και και οι δύο τελικά έγιναν Άγγλοι κόμητες από τούς γιους τού Κατακτητή. Η δήλωση τού Γουέις μπορεί επομένως να εγείρει αμφιβολίες, για την πιθανότητα ο Ρογήρος να απεικονίζεται στην ταπισερί τού Μπαγιέ να εορτάζει στο Χέιστινγκς. Ωστόσο, είναι πιθανό να διέσχισε τη Μάγχη, για να μπορεί να συνεχίσει να ενεργεί ως πολύτιμο μέλος τού συμβουλίου τού δούκα, ίσως δίνοντας συμβουλές για στρατιωτικές τακτικές, αλλά να παρέμεινε αρκετά πίσω από τη γραμμή τής μάχης στο αρχηγείο.

 Οικογένεια 
Ο Ρογήρος νυμφεύτηκε π. το 1048 την Αδελίνα τού Μελάν (π. 1014/1020 – 8 Απριλίου 1081),  κόρη τού Βαλεράν κόμη τού Μελάν  και τής Όντας τού Κοντβείλ. Τα επιζώντα παιδιά τους ήταν:

 Ροβέρτος ντε Μπώμοντ, κόμης του Μελάν, μετά χρίστηκε 1ος κόμης τού Λέστερ (π. 1049–1118), ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος.  Διαδέχθηκε τον πατέρα του στο μεγαλύτερο μέρος των εδαφών του, και ήταν ένας από τους λίγους αποδεδειγμένους συντρόφους τού Γουλιέλμου Α΄ τού Κατακτητή, που πολέμησαν στη Μάχη τού Χέιστινγκς το 1066. 
 Ερρίκος ντε Μπώμοντ, κύριος του Νεμπούρ, μετά χρίστηκε 1ος κόμης τού Γουόρικ (π. 1050–1119), ανέλαβε το κάστρο τού Γουόρικ. 

 Το τέλος και η ταφή 
Ο Roger τάφηκε στο αβαείο τού Σαιν=Πιέρ ντε Πρεώ.

 Αναφορές 

 Πηγές 




Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οίκος ντε Μπώμοντ