Φιόντορ Πετρόβιτς Τολστόι

Ο κόμης Φιόντορ Πετρόβιτς Τολστόι (ρωσικά: Фёдор Петро́вич Толстой, 21 Φεβρουαρίου 1783 – 25 Απριλίου 1873) ήταν Ρώσος καλλιτέχνης, που διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών για σαράντα χρόνια (1828–1868). Τα έργα του – κέρινα ανάγλυφα, ακουαρέλες, μετάλλια και σιλουέτες – διακρίνονται από μια ψύχραιμη αποστασιοποίηση και έναν λιτό κλασικισμό.

 Βιογραφία 
Ο Φιόντορ Τολστόι καταγόταν από την οικογένεια Τολστόι. Ο πατέρας του, Κόμης Πιότρ Αντρέεβιτς Τολστόι, διοικούσε υπουργείο πολεμικών προμηθειών. Ο Τολστόι άρχισε να ζωγραφίζει νωρίς υπό την καθοδήγηση της μητέρας του, Ελίζαμπεθ Μπαρμπό-ντε-Μαρνί. Τα πρώτα του σχέδια, τα οποία τώρα φυλάσσονται στην Πινακοθήκη Τρετιακόφ, τα έκανε όταν ήταν τεσσάρων ετών. Σε ηλικία εννέα ετών πέρασε υπό την ανάδοχη φροντίδα του πλούσιου και επιδραστικού ξαδέλφου του, Κόμη Πιότρ Αλεξάντροβιτς Τολστόι.
αριστερά|μικρογραφία|Στο χρωματιστό κέρινο μετάλλιο του, Λαϊκή πολιτοφυλακή του 1812 (1816), ο Τολστόι οφείλει ένα χρέος στον «Όρκο των Ορατίων» του Δαβίδ και στα κεραμικά του Τζοσάια Γουέτζγουντ .
Ένα χρόνο αργότερα, ο Φιόντορ εισήλθε στο Κολέγιο των Ιησουιτών στο Πολότσκ. Εκεί, σπούδασε ζωγραφική, καθώς και θετικές επιστήμες. Με την άνοδό του στο θρόνο, ο αυτοκράτορας Παύλος Α΄ κάλεσε τον Πιότρ Τολστόι στην Αγία Πετρούπολη και ο Φιόντορ Πέτροβιτς επέστρεψε στους γονείς του. Ταυτόχρονα, ο πατέρας του απολύθηκε και η οικογενειακή κατάσταση επιδεινώθηκε.

Από τον Ιούνιο του 1798 έως τον Ιούνιο του 1802, ο Φιόντορ Πέτροβιτς σπούδασε στο Σώμα Ναυτικών Δοκίμων. Μετά την αποφοίτησή του, συνέχισε την εκπαίδευσή του υπό την καθοδήγηση διάσημων επιστημόνων. Σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, πολιτική οικονομία, ζωολογία, αρχαιολογία και νομισματική. Σύχναζε επίσης στην ακαδημία ιππασίας και έγινε ένας λαμπρός ιππέας.

Εκείνη την περίοδο, χωρίς καμία επίβλεψη, ζωγράφιζε νεκρές φύσεις, πορτρέτα και τοπία. Άρχισε επίσης να μαθαίνει την τέχνη του μεταλλιούχου. Ο Τολστόι παρακολούθησε τα μαθήματα πλαστικών τεχνών της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών. Ένας από τους δασκάλους του ήταν ο πιο μοντέρνος Ρώσος προσωπογράφος της εποχής, ο Ορέστ Κιπρένσκι.

Το 1804, ο Φιόντορ Τολστόι διορίστηκε υπασπιστής του Ναυάρχου Πάβελ Τσιτσάγκοφ και αναγκάστηκε να αποστρατευτεί. Από το 1806 εργάστηκε στο Μουσείο Ερμιτάζ. Το 1806, ζωγράφισε την Εμπιστοσύνη του Αλεξάνδρου της Μακεδονίας στον γιατρό Φίλιππο, την Κρίση του Παρισιού, τους Άθλους του Ηρακλή κ.λπ. Για το κέρινο ανάγλυφο που δημιούργησε με την Θριαμβευτική Είσοδο του Αλεξάνδρου της Μακεδονίας στη Βαβυλώνα (1809, τώρα στο Μουσείο Ερμιτάζ), ο Τολστόι εξελέγη επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Τεχνών.

Από τις 23 Σεπτεμβρίου 1810 εργάστηκε στο Τμήμα του Νομισματοκοπείου και έγινε ο ιδρυτής της μεταλλουργίας στη Ρωσία. Μετά τη μάχη της Λειψίας, ξεκίνησε μια σειρά από είκοσι τέσσερα μετάλλια, αφιερωμένα στις μεγάλες μάχες των Ναπολεόντειων Πολέμων. Τα μετάλλια του Τολστόι απέκτησαν μεγάλη φήμη όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά και στο εξωτερικό. Εξελέγη μέλος σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών ακαδημιών καλών τεχνών. Το 1861, κατασκεύασε το τελευταίο του μετάλλιο, αφιερωμένο στην απελευθέρωση των δουλοπάροικων.

Από το 1820 έως το 1833, χρησιμοποίησε τη νεοκλασική τεχνική του «ακατέργαστου σκίτσου», ή εκλεπτυσμένων σχεδίων περιγράμματος χωρίς σκίαση και διαγράμμιση, για να εκτελέσει 63 εικονογραφήσεις για την Ντουσένκα του Ιππόλυτου Μπογκντάνοβιτς . Όσον αφορά τη ζωγραφική, ο Τολστόι ειδικεύτηκε σε εσωτερικές σκηνές, γεμάτες συμμετρικές γραμμές και νεοκλασικά αγάλματα. Το Οικογενειακό του Πορτρέτο (1830) «προδίδει μια ρομαντική γοητεία τόσο με ψυχολογική λεπτομέρεια όσο και με κόλπα φωτισμού, προοπτικής και πλαισίων». 

Το 1816, ενεπλάκη στον ελευθεροτεκτονισμό, συμμετέχοντας τελικά στην οργάνωση των λεγόμενων « σχολείων του Λάνκαστερ», που είχαν ως στόχο τη διάδοση του γραμματισμού. Αν και ήταν κοντά στους ιδρυτές των Δεκεμβριστικών εταιρειών, ο Τολστόι δεν συμμετείχε στην ανεπιτυχή εξέγερσή τους. Το 1826, έγραψε δύο πραγματείες για τον Νικόλαο Α΄, «Περί της ηθικής κατάστασης των στρατευμάτων της Ρωσίας» και «Περί της κατάστασης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας σε σχέση με την εσωτερική της οργάνωση», στις οποίες πρότεινε μια σειρά από νομοθετικές, κοινωνικές και φορολογικές μεταρρυθμίσεις.
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Μία από τις νεοκλασικές εικονογραφήσεις του Τολστόι για την Ντουσένκα (1820–33).
Το 1838, ο Τολστόι συνέθεσε το μπαλέτο «Η Αιολική Άρπα». Έγραψε το λιμπρέτο, έκανε σκίτσα για τα κοστούμια και, σε περισσότερες από εξήντα εικόνες, καθόρισε τη χορογραφία. Το 1842, συνέθεσε ένα δεύτερο μπαλέτο βασισμένο στον ελληνικό μύθο, την Ηχώ. Δυστυχώς, κανένα από τα δύο δεν παρουσιάστηκε.

Το 1843 γεννήθηκε η κόρη του, Αικατερίνη Φεντόροβνα Τολστόγια. Η Αικατερίνη έγινε ζωγράφος και παντρεύτηκε τον καθηγητή Έντουαρντ Γιούνγκε. 

Ο Πούσκιν, ο οποίος θεωρούσε τον Τολστόι ως τον καλύτερο σύγχρονο Ρώσο καλλιτέχνη, αναφέρθηκε σε αυτόν, όπως ήταν αναμενόμενο, στο μυθιστόρημά του «Ευγένιος Ονέγκιν» . Σε μια επιστολή του 1825 προς τον αδελφό του, ο Πούσκιν του ζήτησε να προμηθευτεί βινιέτα για τη νέα έκδοση των ποιημάτων του: «Τι θα λέγατε να το κάνει με το μαγικό πινέλο του Τολστόι; Όχι - πολύ ακριβό, αλλά πόσο τρομερά γλυκό» (ο τελευταίος στίχος είναι παρμένος από τον μύθο του Ιβάν Ντμίτριεφ «Η μοντέρνα γυναίκα»)Romanticism in National Context (ed. by Roy Porter, Mikulas Teich). Cambridge University Press, 1988. . Page 305.. 

 Παραπομπές 

 Δημοσιεύσεις 



 Περαιτέρω ανάγνωση 






 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Φιόντορ Πέτροβιτς Τολστόι στην επίσημη ιστοσελίδα της Ρωσικής Ακαδημίας Τεχνών 
 Έργα του Τολστόι στο abcgallery.com
 Βιογραφία  στο russianculture.ru
 Βιογραφία και μερικά έργα στο staratel.com 
 Γενεαλογικό δέντρο στο gw.geneanet.org 

Φιοντορ Πετροβιτς
Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες
Κατηγορία:Ρώσοι γλύπτες
Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι