Σπερόνε Σπερόνι

Ο Σπερόνε Σπερόνι ντέλι Αλβαρότι (1500–1588) ήταν Ιταλός ουμανιστής, λόγιος και δραματουργός της Αναγέννησης. Ήταν ένα από τα κεντρικά μέλη της λογοτεχνικής ακαδημίας της Πάδοβας και έγραψε τόσο για ηθικά όσο και για λογοτεχνικά ζητήματα.

 Βιογραφία 
Γεννημένος στις 12 Απριλίου 1500 στην Πάδοβα, ο Σπερόνε ήταν το δεύτερο παιδί του Μπερναρντίνο Σπερόνι ντέλι Αλβαρότι και της Λουτσία Κονταρίνι.  Το 1518 απέκτησε το πτυχίο Τεχνών από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας και εντάχθηκε στη Συντεχνία Καλλιτεχνών και Ιατρών. 

Δίδαξε φιλοσοφία στην Πάδοβα, υπό την Έδρα Λογικής. Διέκοψε τις διδασκαλίες για να σπουδάσει στην Μπολόνια υπό τον Πιέτρο Πομπονάτσι, αλλά, μετά τον θάνατο του Πιέτρο, επέστρεψε στην Πάδοβα, όπου απέκτησε Έκτακτη Έδρα Φιλοσοφίας, θέση που διατήρησε για άλλα τρία χρόνια.

Η λογοτεχνική του σταδιοδρομία ξεκίνησε με την έκδοση των «Διαλόγων» στη Βενετία (1542). Πολύ διάσημη και επιδραστική ήταν η πολεμική του με τον Τζοβάνι Μπατίστα Τζιράλντι σχετικά με τις αρχές του θεάτρου, που αφορούσε την τραγωδία Ορμπέκη του Τζιράλντι, καθώς και την τραγωδία Κανάκη του Σπερόνι. Μεταξύ 1560 και 1564 έζησε στη Ρώμη, όπου έγινε στενός φίλος του Ανιμπάλε Κάρο και σύχναζε στις συναντήσεις της Ακαδημίας των Νυχτών του Βατικανού. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Πάδοβα, όπου συνέχισε τη λογοτεχνική του παραγωγή. Όταν ο Ούγο Μπονκομπάνι έγινε Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ το 1572, ο Σπερόνι επέστρεψε στη Ρώμη. Το 1578, επέστρεψε στην Πάδοβα, όπου πέθανε στις 2 Ιουνίου 1588Gaetana Marrone; Paolo Puppa (26 December 2006). Encyclopedia of Italian Literary Studies. Routledge. p. 1790. ISBN 978-1-135-45530-9..

Μέλος της ίδιας οικογένειας, ο Αρνάλντο Σπερόνι ντέλι Αλβαρότι (1727-1801) θα γινόταν επίσκοπος του Ροβίγκο.

 Έργα 
Τα έργα του Σπερόνι περιλαμβάνουν:

 Dialogo della retorica (1542), σχετικά με τη ρητορική
 Dialogo delle dignità delle donne (1542), σχετικά με την κατάσταση των γυναικών.
 Dialogo d'amore (γραμμένο το 1537 και εκδοθέν το 1542), σχετικά με τη φύση του έρωτα.
 Dialogo delle lingue (1542), υπεράσπιση των λαϊκών γλωσσών αντί των λατινικών.
 Canace (1546), μια τραγωδία με στίχους· ακολουθούμενη από μια Απολογία (1550).
 Discorso su Dante (1560), για τον ποιητή Δάντη.
 Discorso su l'Eneide (1560), για την Αινειάδα του Βιργίλιου.
 Discorso sul Orlando Furioso (1560), για το ποίημα του Αριόστο «Μαινόμενος Ορλάνδος».
 Dialogo della istoria (1560), για την ιστορία.

 Επιρροή 
Το έργο του «Κανάκη», βασισμένο σε έναν ελληνικό θρύλο αιμομιξίας, παίχτηκε μόνο μία φορά, αλλά διαδόθηκε ευρέως και (μαζί με το έργο του Τζιράλντι «Ορμπέκη») οδήγησε σε λογοτεχνικές συζητήσεις για την τραγωδία και τα θεατρικά ήθη μέχρι τον επόμενο αιώνα.

Το έργο του Speroni Dialogo delle langue (1542) επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη γαλλική αναγεννησιακή σκέψη σχετικά με τη γαλλική γλώσσα. Αποτέλεσε τη βάση του έργου του Ζοακίμ ντυ Μπελαί Deffense et illustration de la langue française" (1549)  και ενέπνευσε εν μέρει τις λογοτεχνικές μελέτες του Κλοντ Φοσέ.

Ο Σπερόνι ήταν φίλος και υποστηρικτής του βενετόφωνου θεατρικού συγγραφέα Άντζελο Μπεόλκο. Το Dialogo delle lingue του ήταν μια σημαντική πηγή για το Défense et illustration de la langue française του Ζοακίμ ντυ Μπελαί.

 Παραπομπές 

 Πηγές 



 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 Essay on the Dialogo delle lingue by Franco Pignatti (in Italian).

Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές