Αναιμία από ανεπάρκεια βιταμίνης Β12

Η Αναιμία από ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, από την οποία  η επιβλαβής αναιμία (PA) είναι τύπος, αποτελεί μια ασθένεια στην οποία δεν είναι δυνατή η παραγωγή αρκετών ερυθρών αιμοσφαιρίων λόγω έλλειψης βιταμίνης Β12. Το πιο κοινό αρχικό σύμπτωμα είναι το αίσθημα κούρασης. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν δύσπνοια, χλωμό δέρμα, πόνο στο στήθος, μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια, κακή ισορροπία, απαλή κόκκινη γλώσσα, μειωμένα αντανακλαστικά, κατάθλιψη και σύγχυση. Χωρίς την πρόσληψη θεραπείας μερικά από αυτά τα προβλήματα μπορεί να καταστούν μόνιμα.

Η κακοήθης αναιμία αναφέρεται σε αυτή που προκύπτει από την έλλειψη ενδογενούς παράγοντα. Η έλλειψη ενδογενούς παράγοντα οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοση επίθεση στα κύτταρα του στομάχου που την παράγουν. Μπορεί επίσης να συμβεί μετά την χειρουργική αφαίρεση ενός μέρους του στομάχου ή από κληρονομική διαταραχή. Άλλες αιτίες χαμηλής βιταμίνης Β12 περιλαμβάνουν την ανεπαρκή διατροφική πρόσληψη (που μπορεί να είναι κίνδυνος σε μια χορτοφαγική διατροφή), τη κυλιοκάκη ή τη μόλυνση από ταινία. Όταν υπάρχει υποψία, η διάγνωση γίνεται με αίμα και, περιστασιακά, με εξετάσεις μυελού των οστών. Οι εξετάσεις αίματος μπορεί να δείξουν λιγότερα, αλλά μεγαλύτερα ερυθρά αιμοσφαίρια, χαμηλό αριθμό νεαρών κόκκινων αιμοσφαιρίων, χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Β12, και αντισώματα στον ενδογενή παράγοντα.

Δεδομένου ότι η κακοήθης αναιμία οφείλεται σε ανεπάρκεια ενδογενούς παράγοντα, δεν είναι δυνατόν να προληφθεί. Αντιθετως, η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 που οφείλεται σε άλλες αιτίες μπορεί να αποφευχθεί με μια ισορροπημένη διατροφή ή με πρόσληψη συμπληρωμάτων. Η κακοήθης αναιμία μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί είτε με χορήγηση ενέσεων είτε με πρόσληψη χαπιών βιταμίνης Β12. Σε περιπτώσεις σοβαρής συμπτωματολογίας, συνήθως συνιστάται αρχικά η χορήγηση ενέσεων. Για ασθενείς με δυσχέρεια στην κατάποση των χαπιών, διατίθεται εναλλακτικά ενδορρυνική μορφή χορήγησης. Συχνά, η θεραπευτική αγωγή είναι διά βίου.

Η κακοήθης αναιμία λόγω αυτοάνομων προβλημάτων εμφανίζεται σε περίπου 1 ανά 1000 ανθρώπους. Στα άτομα  ηλικία άνω των 60 ετών, ο επιπολασμός της νόσου ανέρχεται στο 2%. Πιο συχνά συναντάται σε άτομα με καταγωγή από τη βόρεια Ευρωπη. Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση της κακοήθους αναιμίας σε σύγκριση με τους άνδρες. Η χορήγηση κατάλληλης θεραπείας είναι δυνατόν να προσφέρει  ποιοτική ζωή στους πάσχοντες  Λόγου αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του στομάχου, όσοι διαγνώσκονται με κακοήθη αναιμία πρέπει να υποβάλλονται σε τακτικό έλεγχο για λόγους προληψης. Η πρώτη σαφής περιγραφή διατυπώθηκε από τον Τόμας Άντισον το 1849. Ο όρος "κακοήθης" σημαίνει "θανατηφόρος", και ο όρος αυτός χρησιμοποίθηκε επειδή πριν την διαθεσιμότητα της θεραπείας, η νόσος ήταν συχνά θανατηφόρα.

 Αναφορές