Αρσένιος του Ικάλτο

Ο Αρσένιος του Ικάλτο () ήταν Γεωργιανός εκκλησιαστικός, θεολόγος, καλλιγράφος και θρησκευτικός συγγραφέας με αξιοσημείωτο ρόλο στην εκκλησιαστική ζωή της Γεωργίας κατά τη βασιλεία του βασιλιά Δαβίδ Δ΄ (1089-1125), με τον οποίο συνεργάστηκε στην ίδρυση των γεωργιανών μοναστικών ακαδημιών. Οι έντονες προσπάθειές του στη μετάφραση και τη σύνταξη σημαντικών δογματικών και πολεμικών έργων από τα ελληνικά έδωσαν μια νέα ώθηση στη γεωργιανή πατερική και φιλοσοφική λογοτεχνία. Ο Αρσένιος αγιοποιείται από την Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία τιμά τη μνήμη του στις 6 (19) Φεβρουαρίου.

 Βιογραφία 
Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη στο Πανδιδακτήριο, το κέντρο της βυζαντινής φιλοσοφικής δραστηριότητας και της κλασικής μάθησης, και υπηρέτησε ως μοναχός στο Αμανός κοντά στην Αντιόχεια υπό την κηδεμονία του Εφραίμ του Μικρού. Γύρω στο 1114, ο Αρσένιος, μαζί με αρκετούς άλλους Γεωργιανούς επαναπατρισμένους μοναχούς, ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του βασιλιά Δαβίδ Δ΄ να ενταχθεί στην ανακατασκευασμένη γεωργιανή εκκλησία. Μαζί με τον Ιωάννη του Πετρίτσου, ο Αρσένιος του Ικάλτο έφερε τη βυζαντινή φιλοσοφική παράδοση στη νεοσύστατη Γεωργιανή Ακαδημία του Γκελάτι και βοήθησε στην ίδρυση μιας παρόμοιας ακαδημίας στο Μοναστήρι του Ικάλτο (Ακαδημία του Ικάλτο). Τελικά εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι του Σίο-Μγκβίμε στο Καχετία.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Γεωργιανοί άγιοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί μεταφραστές
Κατηγορία:Γεωργιανοί συγγραφείς