Υπονατριαιμία

Η υπονατριαιμία αποτελεί χαμηλή συγκέντρωση νατρίου στο αίμα. Ορίζεται γενικά ως συγκέντρωση νατρίου μικρότερη από 135 mmol/L (135 mEq/L), με σοβαρή υπονατριαιμία να είναι κάτω από 120 mEq / L. Τα συμπτώματα μπορεί να απουσιάζουν,μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρά. Τα ήπια συμπτώματα περιλαμβάνουν μειωμένη ικανότητα σκέψης, κεφαλγία, ναυτία και διαταραχή ισορροπίας. Συμπτώματα βαρύνουσας σημασίας περιλαμβάνουν σύγχυση, επιληπτικές κρίσεις μέχρι και κώμα. Οι επιπλοκές μπορούν να περιλαμβάνουν σύνδρομο ωσμωτικής απομυελίνωσης.

Οι αιτίες ταξινομούνται συνήθως με βάση την κατάσταση του όγκου των σωματικών υγρών σε υποογκαιμικές, ευογκαιμικές και υπερογκαιμικές καταστάσεις. Η υποογκαιμική υπονατριαιμία μπορεί να προκύψει από απώλειες υγρών λόγω διάρροιας, εμέτων, χρήσης διουρητικών ή αυξημένης εφίδρωσης. Η ευογκαιμική υπονατριαιμία διακρίνεται περαιτέρω σε περιπτώσεις με αραιωμένα και συμπυκνωμένα ούρα.Η υπονατριαιμία φυσιολογικού όγκου διακρίνεται σε περιπτώσεις με αραιωμένα ούρα και περιπτώσεις με συμπυκνωμένα ούρα. Στις περιπτώσεις με αραιωμένα ούρα περιλαμβάνονται η επινεφριδιακή ανεπάρκεια, η υποθυρεοειδία και η υπερβολική πρόσληψη νερού ή μπύρας. Στις περιπτώσεις με συμπυκνωμένα ούρα περιλαμβάνεται το σύνδρομο ακατάλληλης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH). Η υπερογκαιμική υπονατριαιμία μπορεί να εμφανιστεί από καρδιακή, ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια. Οι συνθήκες που μπορούν να οδηγήσουν σε ψευδώς χαμηλές μετρήσεις νατρίου περιλαμβάνουν υψηλά επίπεδα πρωτεϊνών στο αίμα, όπως στο πολλαπλό μυέλωμα, υψηλά επίπεδα λίπους στο αίμα και υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Η θεραπεία βασίζεται στην υποκείμενη αιτία. Η διόρθωση της υπονατριαιμίας πολύ γρήγορα μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές. Η ταχεία μερική διόρθωση με υπέρτονο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 3% συνιστάται μόνο σε ασθενείς με σοβαρή συμπτωματολογία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε όσους η υπονατριαιμία έχει ταχεία έναρξη. Η χαμηλού όγκου υπονατριαιμία είναι συνήθως θεραπευόμενη με ενδοφλέβια χορήγηση φυσιολογικού ορού Η SIADH αντιμετωπίζεται συνήθως διορθώνοντας την υποκείμενη αιτία και με περιορισμό υγρών, ενώ η υπονατριαιμία υψηλού όγκου συνήθως αντιμετωπίζεται τόσο με περιορισμό των υγρών όσο και με μια δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε αλάτι. Η διόρθωση πρέπει γενικά να είναι σταδιακή σε όσους παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα για περισσότερο από δύο ημέρες.

Η υπονατριαιμία αποτελεί τον πιο κοινό τύπο διαταραχής ηλεκτρολύτων. Εμφανίζεται σε περίπου 20% των νοσηλευόμενων ασθενών στο νοσοκομείο και 10% των ατόμων κατά τη διάρκεια ή μετά από αθλητικές διοργανώσης αντοχής. Μεταξύ εκείνων που νοσηλεύονται, η υπονατριαιμία  συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Τα οικονομικό κόστος της υπονατριαιμίας εκτιμάται σε 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Διαταραχές ηλεκτρολυτών
Κατηγορία:Νάτριο