Λομβαρδο-Γεπιδικός Πόλεμος (567)

Το 566 ο Λομβαρδός βασιλιάς Αλβοΐνος συνήψε συνθήκη με τούς Αβάρους τής Παννονίας, στούς οποίους υποσχέθηκε τη γη των Γεπιδών, αν τούς νικούσαν.  Οι Γεπίδες καταστράφηκαν από τούς Αβάρους και τούς Λομβαρδούς το 567.   Ο βασιλιάς των Γεπιδών Κουνιμούνδος σκοτώθηκε από τον ίδιο τον Αλβοΐνο.  Οι Άβαροι (με επικεφαλής τον χαγάνο τους Μπαγιάν Α') κατέλαβαν στη συνέχεια τη «Γεπιδία», σχηματίζοντας το χαγανάτο των Αβάρων.  Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας παρενέβη, και ανέλαβε τον έλεγχο τού Σιρμίου (σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, Σερβία), δίνοντας επίσης καταφύγιο στον ηγέτη των Γεπιδών Ουσδιβάδ, αν και η υπόλοιπη Γεπιδία καταλήφθηκε από τούς Αβάρους.  Η στρατιωτική δύναμη των Γεπιδών μειώθηκε σημαντικά.  Σύμφωνα με τον H. Schutz (2001), πολλοί από αυτούς εντάχθηκαν στις τάξεις των Λομβαρδών, ενώ οι υπόλοιποι πήγαν στην Κωνσταντινούπολη (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία).  Σύμφωνα με τον R. Collins (2010) τα υπολείμματα απορροφήθηκαν είτε από τούς Αβάρους, είτε από τούς Λομβαρδούς.  Αν και μεταγενέστερες Λομβαρδικές πηγές ισχυρίζονται ότι έπαιξαν κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον πόλεμο, είναι σαφές από τις σύγχρονες Ρωμαϊκέές πηγές, ότι οι Άβαροι έπαιξαν τον κύριο ρόλο.  Οι Γεπίδες εξαφανίστηκαν, και οι Άβαροι πήραν τη θέση τους ως Ρωμαϊκή απειλή.  Οι Λομβαρδοί αντιπαθούσαν τούς νέους γείτονές τους, και αποφάσισαν να φύγουν για την Ιταλία, σχηματίζοντας εκεί το βασίλειο των Λομβαρδών. 

Σύμφωνα με τον Λομβαρδό Βενεδικτίνο γραμματέα Παύλο τον Διάκονο (δεκαετία τού 720 – 799), η κόρη τού Κουνιμούνδου, Ροζαμούνδη, η οποία πιάστηκε ως όμηρος από τούς Λομβαρδούς και έγινε σύζυγος τού Αλβοΐνου, υπέφερε από τη σκληρότητά του. Την ανάγκασε να πιει από το κρανίο τού νεκρού πατέρα της (το οποίο κουβαλούσε στη ζώνη του), προσκαλώντας την «να πιει χαρούμενα με τον πατέρα της». 

 Δείτε επίσης 
 Μάχη του Άσφελντ (552)

 Αναφορές 

 Πηγές 




Κατηγορία:Πόλεμοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Γήπαιδες
Κατηγορία:Άβαροι
Κατηγορία:Λομβαρδοί