Φίλιππος Χάουαρντ, 13ος κόμης του Άρουντελ

Ο Φίλιππος Χάουαρντ, 13ος κόμης του Άρουντελ, αγγλ.: Philip Howard, 13th Earl of Arundel (28 Ιουνίου 1557 19 Οκτωβρίου 1595) ήταν Άγγλος ευγενής. Αγιοποιήθηκε από τον πάπα Παύλο ΣΤ΄ το 1970, ως ένας από τους 40 Μάρτυρες τής Αγγλίας και τής Ουαλίας. Ο Χάουαρντ έζησε κυρίως κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τής βασίλισσας Ελισάβετ Α΄. Κατηγορήθηκε ότι ήταν Καθολικός, ότι εγκατέλειψε την Αγγλία χωρίς άδεια, και ότι συμμετείχε σε συνωμοσίες των Ιησουιτών. Γι' αυτό στάλθηκε στον Πύργο τού Λονδίνου το 1585. Ο Χάουαρντ πέρασε 10 χρόνια στον Πύργο, μέχρι το τέλος του από δυσεντερία.

 Νεανική ζωή 
μικρογραφία|150εσ|Ο Ερρίκος ΦιτςΆλαν 12ος κόμης τού Άρουντελ, παππούς τού Φίλιππου.

μικρογραφία|Επιβεβαίωση οικόσημου (θυρεού και υποστηρικτών) με ημερομηνία 28 Μαΐου 1580, από τον Ρόμπερτ Κουκ προς τον Φίλιππο Χάουαρντ 13ο κόμη τού Άρουντελ: παραλείπονται οι θυρεοί τής οικογένειας Χάουαρντ, καθώς το δουκάτο τού Νόρφολκ τής είχε αφαιρεθεί.

Ο Φίλιππος γεννήθηκε στο Άρουντελ Χάουζ, στο Στραντ τού Λονδίνου το 1557, κατά τη διάρκεια τής αναταραχής τής Αγγλικής Μεταρρύθμισης. Ήταν ο μοναχογιός τού Θωμά Χάουαρντ 4ου δούκα τού Νόρφολκ, από την 1η του σύζυγο λαίδη Μαίρη ΦιτςΆλαν, νεότερη κόρη τού Ερρίκου ΦιτςΆλαν 12ου κόμη τού Άρουντελ, και τής 1ης του συζύγου λαίδης Αικατερίνης Γκρέυ. Βαπτίστηκε από τον λόρδο καγκελάριο και αρχιεπίσκοπο τύς Υόρκης, Νικόλαο Χιθ, στο παλάτι τού Γουάιτχολ, παρουσία τής βασιλικής οικογένειας, και πήρε το όνομά του από τον ανάδοχό του, βασιλιά Φίλιππο Β' τής Ισπανίας, σύζυγο τής βασίλισσας Μαρίας Α'. Ο άλλος ανάδοχος τού μωρού ήταν ο παππούς του, ο 12ος κόμης τού Άρουντελ. Η επίσης ανάδοχός του ήταν η προγιαγιά του Ελισάβετ Στάφορντ, χήρα τού 3ου δούκα, η οποία κρατούσε το παιδί επάνω από μία χρυσή κολυμβήθρα που φυλασσόταν στο Θησαυροφυλάκιο, και συνήθως χρησιμοποιούνταν μόνο για τη βάπτιση των βασιλικών παιδιών. 

Λίγο μετά τη γέννησή του, η μητέρα του αρρώστησε σοβαρά, πιθανώς από επιλόχειο λοίμωξη, και απεβίωσε στο Άτουντελ Χάουζ τον Αύγουστο τού ίδιου έτους. Η ασθένεια που προκάλεσε το τέλος τής μητέρας του ήταν συχνή, λόγω κακής υγιεινής γύρω από τον τοκετό. Το σπίτι του από την ηλικία των 7 ετών ήταν ένα πρώην καρθουσιανό μοναστήρι.  Όντας ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος τού δούκα τού Νόρφολκ, ο Φίλιππος ήταν προορισμένος να γίνει ο μελλοντικός 5ος δούκας. Από τη στιγμή τής γέννησής του, έφερε τον τίτλο τού κόμη τού Σάρεϋ, έναν δευτερεύοντα τίτλο των δουκών τού Νόρφολκ.

Το 1569 ο πατέρας του κανόνισε τον γάμο τού Φίλιππου με την θετή αδελφή του Άννα Ντέικρ, κόρη τής 3ης συζύγου τού Νόρφολκ, Ελισάβετ Λέιμπερν, από τον προηγούμενο γάμο τής τελευταίας. Δεδομένου ότι και τα δύο παιδιά ήταν μόλις 12 ετών εκείνη την εποχή, η τελετή επαναλήφθηκε δύο χρόνια αργότερα, αφού και τα δύο μέρη είχαν συμπληρώσει την ηλικία συναίνεσης. Οι ετεροθαλείς αδελφοί τού Φίλιππου, Θωμάς και Γουλιέλμος, γιοι τού πατέρα του από τη 2η σύζυγό του Μαργαρίτα Ώντλεϋ, νυμφεύτηκαν στη συνέχεια τις αδελφές τής Άννας, Μαρία και Ελισάβετ αντίστοιχα.

Ο πατέρας τού Φιλίππου, Καθολικός με προτεσταντική εκπαίδευση, συνελήφθη το 1569 για συμμετοχή σε δολοπλοκίες εναντίον τής βασίλισσας Ελισάβετ Α΄, κυρίως λόγω τής πρόθεσης τού δούκα να νυμφευτεί τη Μαρία Α΄ Στιούαρτ βασίλισσα τής Σκωτίας. Αν και αφέθηκε ελεύθερος τον Αύγουστο του 1570, λίγους μήνες αργότερα ενεπλάκη στη συνωμοσία Ριντόλφι για την ανατροπή τής Ελισάβετ, την εγκατάσταση τής Μαρίας στον αγγλικό θρόνο, και την αποκατάσταση τού Καθολικισμού, και συνελήφθη ξανά τον Σεπτέμβριο τού 1571, όταν αποκαλύφθηκε η συμμετοχή του στη συνωμοσία. Ο Νόρφολκ δικάστηκε για εσχάτη προδοσία, και καταδικάστηκε σε θάνατο τον Ιανουάριο τού 1572. Εκτελέστηκε τον Ιούνιο τού ίδιου έτους, όταν ο Φίλιππος ήταν σχεδόν 15 ετών. Μετά το τέλος τού πατέρα του, ο Φίλιππος και τα επιζώντα ετεροθαλή αδέλφια του, Θωμάς, Μαργαρίτα και Γουλιέλμος, αφέθηκαν στη φροντίδα τού θείου τους, Ερρίκου Χάουαρντ, ο οποίος ανέλαβε επίσης την εκπαίδευσή τους. Κατά τη διάρκεια αυτής τής περιόδου, τα παιδιά τού Χάουαρντ ζούσαν με τον θείο τους στο Ώντλυ Εντ, ένα από τα ακίνητα τής οικογένειάς του. Λόγω τής εκτέλεσης τού πατέρα του, ο Φίλιππος έχασε μεγάλο μέρος των περιουσιών τής πατρικής του οικογένειας και τον τίτλο τού κόμη τού Σάρεϋ, καθώς το δουκάτο τού Νόρφολκ κατασχέθηκε. Αν και ο Χάουαρντ δεν κατάφερε να ανακτήσει το δουκάτο, λίγα χρόνια αργότερα αυτός και τα νεότερα ετεροθαλή αδέλφια του, κατάφεραν να ανακτήσουν μέρος των κατασχεμένων περιουσιών. Norton, p. 152.

Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής τής περιόδου, που ο Φίλιππος στάλθηκε για σπουδές στο Κολλέγιο τού Σαιν Τζων τού Κέιμπριτζ. Ενώ ο Χάουαρντ σπούδαζε εκεί, η σύζυγός του τέθηκε υπό την προστασία τού Ερρίκου ΦιτςΆλαν 12ου κόμη τού Άρουντελ, εκ μητρός παππού τού Φίλιππου. 

Ο Φίλιππος αποφοίτησε το 1574, σε ηλικία 17 ετών. Άρχισε να βρίσκεται στην αυλή τής Ελισάβετ Α΄ από την ηλικία των 18 ετών. Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτό συνέβη λίγα μόνο χρόνια, αφότου ο πατέρας του είχε εκτελεστεί για προδοσία κατά τής βασίλισσας.  Η ζωή του ήταν επιπόλαιη, τόσο στο Κέιμπριτζ, όσο και στην αυλή, όπου παρ' όλα αυτά έγινε ευνοούμενος τής βασίλισσας, παρά το ταραγμένο οικογενειακό παρελθόν τού Φίλιππου.

Τον Ιούλιο τού 1578 η θεία του Ιωάννα ΦιτςΆλαν, απεβίωσε χωρίς να αφήσει ζωντανούς απογόνους, καθώς τα μόνα τρία παιδιά που απέκτησε από τον γάμο της με τον Ιωάννη Λάμλεϋ 1ο βαρόνο Λάμλεϋ, απεβίωσαν όλα κατά τη βρεφική ηλικία. Με το τέλος τής θείας του, ο Φίλιππος έγινε ο μοναδικός επιζών απόγονος τού εκ μητρός παππού του και κληρονόμος τής κομητείας τού Άρουντελ και των δευτερευόντων τίτλων της, καθώς και όλων των εκτεταμένων ακινήτων των ΦιτςΆλαν στο Σάσεξ, συμπεριλαμβανομένου τού Κάστρου Άρουντελ, τής κύριας κατοικίας τής οικογένειας ΦιτςΆλαν, το οποίο αργότερα έγινε η κύρια κατοικία των απογόνων τού Φιλίππου. Μετά το τέλος τού παππού του τον Φεβρουάριο τού 1580, ο Χάουαρντ έλαβε ολόκληρη την κληρονομιά τής μητρικής του οικογένειας, και η βασίλισσα τον έκανε κόμη τού Άρουντελ. Έκτοτε η κομητεία τού Άρουντελ παρέμεινε στα χέρια τής πρεσβύτερης γραμμής τής οικογένειας Χάουαρντ, και με την αποκατάσταση τού δουκάτου τού Νόρφολκ το 1660, ο τίτλος παραμένει ένας από τούς δευτερεύοντες τίτλους (ευγένειας) των δουκών. 

Ο Χάουαρντ αριθμείται ποικιλοτρόπως ως 1ος, 20ός ή 13ος κόμης τού Άρουντελ. Αυτό οφείλεται σε απώλειες λόγω στέρησης τίτλου, και σε επακόλουθες αναδημιουργίες τού τίτλου. Αν ληφθεί υπόψη μόνο η δημιουργία τής Κομητείας το 1138 από τον βασιλιά Στέφανο για τον Γουλιέλμο ντ'Ωμπινύ (απεβ. το 1176), τον πρόγονο τού Φιλίππου, ο Χάουαρντ θα ήταν ο 20ός Κόμης.

 Ξαναδέχθηκε στην Καθολική Εκκλησία και αργότερα φυλακίστηκε 
μικρογραφία|150εσ|Άννα Ντέικρ, σύζυγος του Φίλιπ Χάουαρντ
μικρογραφία|150εσ|Τόμας Χάουαρντ, 14ος κόμης του Άρουντελ, μοναδικός γιος του Φίλιππου και της Άννας Ντέικρ

Ο Χάουαρντ ήταν παρών σε μία συζήτηση στον Πύργο τού Λονδίνου το 1581 μεταξύ μίας ομάδας Προτεσταντών θεολόγων και των Καθολικών ιερέων Έντμουντ Κάμπιον και Ραλφ Σέργουιν. Αυτό, τον οδήγησε να επιστρέψει ο Άρουντελ, για να σκεφτεί τη συμφιλίωση με την Καθολική Εκκλησία, παρά τούς κινδύνους που αυτό θα συνεπαγόταν. 

 Το τέλος και η ταφή 
Το φθινόπωρο τού 1595, ενώ απεβίωνε από δυσεντερία, ο κόμης ζήτησε από τη βασίλισσα να τού επιτραπεί να δει τη σύζυγό του και τον γιο του, που είχαν γεννηθεί μετά τη φυλάκισή του. Η βασίλισσα απάντησε: «αν έστω και μία φορά παραστεί στην Προτεσταντική Λειτουργία, όχι μόνο θα δει τη γυναίκα και τα παιδιά του, αλλά θα αποκατασταθεί στις τιμές και τα κτήματά του με κάθε ένδειξη τής βασιλικής μου εύνοιας». Σε αυτό, ο Χάουαρντ λέγεται ότι απάντησε: «πείτε στην Αυτού Μεγαλειότητα, αν η θρησκεία μου είναι η αιτία για την οποία υποφέρω, λυπάμαι που έχω μόνο μία ζωή να χάσω». Παρέμεινε στον Πύργο, χωρίς να ξαναδεί ποτέ τη γυναίκα ή τον γιο του, και απεβίωσε μόνος την Κυριακή 19 Οκτωβρίου 1595. 

 Υστεροφημία 
Μαζί με την Παναγία τής Κοιμήσεως, ο Άγιος Φίλιππος Χάουαρντ είναι συν-προστάτης τής Επισκοπής τού Άρουντελ και τού Μπράιτον.  Ο καθεδρικός τού Άρουντελ, αρχικά αφιερωμένος στον Άγιο Φίλιππο Νέρι, παραγγέλθηκε από τον 15ο δούκα τού Νόρφολκ το 1868. Αναβαθμίστηκε σε καθεδρικό ναό το 1965, και η αφιέρωσή του άλλαξε σε Παναγία και Άγιο Φίλιππο Χάουαρντ αμέσως μετά την αγιοποίηση τού κόμη από τον πάπα Παύλο ΣΤ΄ ως ενός από τους 40 Μάρτυρες τής Αγγλίας και τής Ουαλίας τον Οκτώβριο τού 1970. Στις 10 Μαρτίου 1971, παρουσία τού μονσινιόρ Μάικλ Μπόουεν, τότε συν-επικουρικού επισκόπου τού Άρουντελ και τού Μπράιτον, και τού Παραρτήματος των Κανόνων, τα λείψανα τού Χάουαρντ μεταφέρθηκαν από το παρεκκλήσιο ΦιτςΆλαν στο νέο ιερό που ανεγέρθηκε στον καθεδρικό ναό, όπου πραγματοποιήθηκε η τελετή καθαγίασης.   Έκτοτε, το ιερό έχει γίνει τόπος προσκυνήματος.

 Δείτε επίσης 
 Ο δισεγγονός τού Χάουαρντ, που ονομαζόταν επίσης Φίλιππος Χάουαρντ, ήταν Καθολικός καρδινάλιος.

Πρόγονοι

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Arundel, Earls of". Encyclopædia Britannica. Vol. 2 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 706–709.</nowiki>
 Sigrid Undset, Stages on the Road (copyright 1934)
 Profile, HistoryOrb.com. Accessed 1 December 2022.


Κατηγορία:Οικογένεια Χάουαρντ (αγγλική αριστοκρατία)