Υπερμαγνησιαιμία

Η Υπερμαγνησμία είναι μια διαταραχή των ηλεκτρολυτών κατά την οποία παρατηρούνται υψηλά επίπεδα μαγνησίου στο αίμα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αδυναμία, σύγχυση, επιβράδυνση του αναπνευστικού ρυθμού και μειωμένα αντανακλαστικά. Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακή ανακοπή.

Συνήθως προκαλείται από νεφρική ανεπάρκεια, από θεραπεία, όπως με αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο. Λιγότερο συχνές αιτίες αποτελούν το σύνδρομο λύσης όγκου, οι επιληπτικές κρίσεις και η παρατεταμένη ισχαιμία. Η διάγνωση βασίζεται σε επίπεδα μαγνησίου στο αίμα υψηλότερα του 1,1 mmol/L (2,6 mg/dL). Η κατάσταση είναι σοβαρή αν τα επίπεδα είναι υψηλότερα από 2,9 mmol / L (7 mg / dL). Ενδέχεται να παρατηρούνται χαρακτηριστικές αλλοιώσεις στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (ECG).

Η αντιμετώπιση συνίσταται στη διακοπή της λήψης μαγνησίου.  Όταν τα επίπεδα είναι πολύ υψηλά, η θεραπεία περιλαμβάνει χλωριούχο ασβέστιο, ενδοφλέβια χορήγηση φυσιολογικού ορού με φουροσεμίδη και αιμοδιάλυση. Η υπερμαγνησιαιμία δεν συναντάται συχνά. Τα ποσοστά μεταξύ των νοσηλευόμενων με νεφρικά προβλήματα μπορεί να φτάνουν ως και το 10%.

 Αναφορές