Μητροπολίτης Βεσαίνης Νικόλαος

Ο Μητροπολίτης Νικόλαος (κατά κόσμον Σελέντης, Τήνος, 1931 - Λονδίνο, 19 Ιανουαρίου 1975) ήταν Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων από το 1968 έως το 1974.

 Βιογραφία 
Καταγωγή και παιδική ηλικία
Ο κατά κόσμον Νικόλαος Σελέντης γεννήθηκε στην Τήνο το 1931. Ο πατέρας του, Εμμανουήλ Σελέντης, ήταν από τους πρώτους εμπόρους της Τήνου. Από τον γάμο του με την Μαρία Χατζήρη απέκτησε τρία παιδιά, τον Αντώνιο, τον Νικόλαο και τον Βασίλειο. Από μικρή ηλικία ο Νικόλαος έδειχνε ιδιαίτερη κλίση προς την εκκλησία, τον Θεό και τους Αγίους. Έφηβος χειροθετήθηκε αναγνώστης από τον Μητροπολίτη Σύρου Φιλάρετο. Νεαρός ακόμα έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον στο να συμμετέχει ενεργά στο αναλόγιο και στο να ψέλνει τροπάρια. Επίσης με φίλους του διοργάνωνε κατηχητικό σχολείο για τα παιδιά. Σε όλους ήταν αγαπητός και κέρδιζε πάντα την εκτίμηση των άλλων εξαιτίας της ευγενικής προσωπικότητας του. Σημαντική επίδραση  στη διαμόρφωση της πνευματικής του εξέλιξης κατείχε ο παπα-Φρανζέσκο, τοπικός ιερέας του νησιού. Πρώτος του πνευματικός υπήρξε ο Ηγούμενος Λογγοβάρδας Πάρου π. Φιλόθεος Ζερβάκος και αργότερα συνδέθηκε με τον π. Δημήτριο Γκαγκαστάθη. Στα χρόνια της αρχιερατείας του είχε στενές σχέσεις με την Γερόντισσα Φανερωμένη Λαγουρού της Ιεράς Μονής Κεχροβουνίου, την οποία αποκαλούσε και πνευματική μητέρα καθώς τον συμβούλευε συνεχώς για διάφορα θέματα που τον απασχολούσαν.

Σπουδές και ιεραποστολικό έργο
Τον Ιούνιο του 1949 αποφοίτησε από το γυμνάσιο και τον Οκτώβριο εισήχθη στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά το διάστημα των σπουδών του συμμετείχε στα διάφορα κατηχητικά σχολεία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής. Διοργάνωνε ομιλίες και εκδρομές. Το 1952 αποφοίτησε από τη και κατετάγη στον Στρατό. Εκεί υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός στην Κρήτη, στην Κοζάνη και την Χαλκίδα. Το κατηχητικό του έργο επεκτείνεται στην Κρήτη όπου διοργανώνει κύκλους Αγίας Γραφής μεταξύ των στρατιωτών. Μετά το πέρας της θητείας του συνεχίζει να διδάσκει το μάθημα της χριστιανικής αγωγής σε διάφορες σχολές, επισκέπτεται εργοστάσια και νοσοκομεία προσπαθώντας να κατηχήσει τους πολίτες. Το 1961 αναλαμβάνει υπεύθυνος του Φοιτητικού Οικοτροφείου «Απόστολος Παύλος» στην Αθήνα.

Χειροτονία
Το 1962 χειροτονήθηκε διάκονος στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως στην Αγία Παρασκευή από τον Μητροπολίτη Πατάρων Μελέτιο. Ως διάκονος δεν σταμάτησε το ιεραποστολικό έργο και την προσφορά στον συνάνθρωπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα από την ημέρα της χειροτονίας θέλησε να λειτουργήσει με τον πρώην λεπρό ιερέα στην εκκλησία του χωριού των ασθενών. Στην Καρδίτσα βρέθηκε ύστερα από πρόσκληση του Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Κυρίλλου για να υπηρετήσει ως ιεροκήρυκας. Δίδασκε σε κωμοπόλεις με γυμνάσια και δημοτικά και σε χωριά. Έπειτα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Κύριλλο. Συνεχίζει αδιάκοπα τις διαλέξεις σε αίθουσες της «Αποστολικής Διακονίας» και της «Χριστιανικής Αγωγής», στα σχολεία, τη Νυκτερινή Σχολή και τις φυλακές.

Επιστροφή στην Τήνο
Οι πολλές ασχολίες και η σωματική εξάντληση από τις περιοδείες τον καθιστούν ασθενή. Τον Αύγουστο του 1964 νοσηλεύεται στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» Αθηνών με ινώδη πλευρίτιδα. Οι ιατροί τον παρότρυναν να αλλάξει τόπο διαμονής σε πιο ήπιο κλίμα, οπότε σταματάει την υπηρεσία του ως ιεροκήρυκας στην Καρδίτσα και το 1966 επιστρέφει στην Τήνο. Ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος του δίνει την άδεια να ιερουργεί στο νησί. Από το αξιόλογο έργο που πρόσφερε, ο Μητροπολίτης με δική του επιστολή στην Επιτροπή του Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας τον τοποθετεί πλέον ως αρχιμανδρίτη, Ιεροκήρυκα του Ναού της Ευαγγελιστρίας, όπως επίσης και καθηγητή του Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου Τήνου. Για τα παιδιά οργάνωσε κατηχητικά σχολεία και το Νεανικό κέντρο στο κτίριο της «Μοσχουλείου Σχολής». Επίσης, ιδιαίτερη συμπάθεια έδειχνε και για τους αρρώστους και όσους βρίσκονταν σε ανάγκη.

Μητροπολίτης στην Χαλκίδα
Τον Νοέμβριο του 1968, ύστερα από την απόφαση της Ιεράς Συνόδου και από προσωπική επιθυμία του προκατόχου του, πλέον γέροντα  Μητροπολίτη Χαλκίδος Γρηγορίου εκλέγεται Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων και χειροτονείται επίσκοπος στον Παναγία της Τήνου στις 24 Νοεμβρίου. Μεγάλο ενδιαφέρον έδειξε για τον προκάτοχο του Μητροπολίτη Γρηγόριο, στον οποίο παραχώρησε το επισκοπείο ώστε να διαμένει σε αυτό. Όπως επίσης φρόντιζε και σε αυτόν αλλά και στην αδερφή του Σοφία να τους παρέχεται κάθε άνεση και με τον ίδιο πολλές φορές τον Νικόλαο να φροντίζει και να διακονεί τον γέροντα Γρηγόριο.

Ποιμαντικό έργο και κονωνική προσφορά
Το ποιμαντικό και κοινωνικό του έργο είναι μεγάλο. Οι προσκυνηματικές εκδρομές, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις και θεολογικά συνέδρια βρίσκονται στο επίκεντρο του ποιμαντικού του έργου, όπως επίσης και η επιμόρφωση των ιερέων του. Γίνεται οδοδείκτης σε θέματα της πνευματικής ζωής όπως η προσευχή, η νηστεία και ο εκκλησιασμός του κλήρου του και του λαού, μέσα από επιστολές και συνεχείς ομιλίες αλλά και τακτικές ετήσιες προσκυνηματικές εκδρομές των εφημερίων της Μητρόπολης. Έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην επιμόρφωση των ιερέων της επισκοπής του, καθώς επιζητούσε τα κηρύγματα τους να πλησιάζουν τα προβλήματα του λαού και να σταματήσουν να είναι τα τυπικά και παρωχημένα κηρύγματα που δεν έχουν καμία σύνδεση με την καθημερινότητα και την ζωή των ανθρώπων. Περιόδευε σε όλα τα χωριά της Μητρόπολης του δίνοντας την πεποίθηση στον λαό ότι ο ποιμενάρχης του βρίσκεται κοντά τους. Μεγάλη ανησυχία είχε για την νεολαία και τα προβλήματα που απασχολούν τους νέους, όχι μόνο για αυτούς που βρίσκονται εντός εκκλησίας αλλά και αυτούς που βρίσκονται μακριά από την εκκλησία. Ανοίγει διάλογο μαζί τους μέσω επιστολών και αλληλογραφίας και συμβουλεύει την νεολαία για τις διάφορες ανησυχίες τους. Αλλά και ο ίδιος συμβουλεύεται τους νέους σχετικά με το πώς θα ήθελαν να γίνουν αλλαγές, ώστε να μπορούν να αισθάνονται ότι δεν ζουν αποκλεισμένοι σε μια υλιστική και εγωκεντρική κοινωνία.

Η κοινωνική προσφορά του αφορούσε εκτός της πνευματικής υποστήριξης των νέων, συγχρόνως και της υλικής. Χαρακτηριστική είναι η λειτουργία της κατασκήνωσης της Μητρόπολης το 1969. Κτίζει ορφανοτροφεία θηλέων και αρρένων για απόρους μαθητές όλων των ηλικιών. Δίνει στέγη και καταφύγιο για τους φτωχούς ηλικιωμένους θέτοντας σε λειτουργία το «Σπίτι Γαλήνης».

Η σχέση του με Αγίους
Ο ταπεινός του χαρακτήρας και η προτίμηση του να απομονώνεται από τον κόσμο για περισυλλογή αλλά και ο πόθος του να γίνει μοναχός τον οδηγεί πολλές φορές στο Άγιον Όρος αλλά και σε μοναστήρια όπου κατοικούν μοναχοί οι οποίοι αργότερα ανακηρύχθηκαν Άγιοι από την επίσημη Εκκλησία, όπως ο Άγιος Παίσιος, τον οποίο επισκεπτόταν συχνά στο κελί του και τον συμβουλευόταν για διάφορα πνευματικά θέματα που τον απασχολούσαν. Επίσης ιδιαίτερη πνευματική σύνδεση είχε και με τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη τον οποίο και επισκεπτόταν συχνά στο μοναστήρι όπως και τον γέροντα Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτη.

Ο Νικόλαος τέλεσε τα εγκαίνια 15 ιερών ναών όπως και θέσπισε την εορτή των «Πάντων εν Ευβοία διαλαμψάντων Αγίων» και εξέδωσε την ακολουθία τους, το οποίο είναι έργο του Αγίου πλέον Γερασίμου Μικραγιαννανίτου. Ομοίως, εγκαινίασε τον Ναό του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου το 1969. Πνευματική υποστήριξη βρήκε στον Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή και τον Άγιο Βησσαρίωνα της Μονής Αγάθωνος.

Περίοδος στρατιωτικής δικτατορίας
Το πραξικοπηματικό καθεστώς προκάλεσε μεγάλη αναταραχή και στην Εκκλησία δημιουργώντας ένα κλίμα σύγκρουσης και αντιπαράθεσης μεταξύ κληρικών προσκείμενων στο καθεστώς και ιερέων που ήταν κοντά στον λαό όπως ο Νικόλαος. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Α´ δηλώνει παραίτηση και πολλοί αρχιερείς μπαίνουν στο στόχαστρο των πραξικοπηματιών εφόσον δεν υποστηρίζουν τις απόψεις τους. Ο Νικόλαος σε μια από τις ακολουθίες των Χαιρετισμών εντός του ναού εκφράζει την λύπη του δημόσια και μάλιστα ενώπιον των παρευρισκομένων στρατιωτικών καλώντας τους όπως μεσολαβήσουν για την ενότητα και ειρήνη μεταξύ λαού και στρατού με ορισμένους από τους στρατιωτικούς να τον βρίζουν χυδαία μπροστά σε όλους τους πιστούς. Αποτέλεσμα είναι τον Ιούλιο του 1974 ο ίδιος μαζί με άλλους 11 Μητροπολίτες να απομακρυνθούν από τις μητροπόλεις τους. Ο ίδιος εξελέγη τιτουλάριος Μητροπολίτης Βεσαίνης.

Επιβάρυνση της υγείας του και θάνατος
Σε αυτό το κλίμα, η κατάσταση της ήδη επιβαρυμένης υγείας του χειροτερεύει. Επιστρέφει στην Τήνο αλλά η ασθένεια, η εξάντληση και η μεγάλη λύπη του για τα τελευταία γεγονότα τον κάνουν να γυρίσει ταχέως στην Αθήνα για να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου διαπιστώθηκε όγκος στο ήπαρ. Η βιοψία έδειξε αρνητικά αποτελέσματα αλλά υπήρχε εκτεταμένη ηπατική εκφύλιση. Μετά από καιρό και ενώ έδειχνε πως καλυτερεύει η κατάσταση, παθαίνει πνευμονία. Στο νοσοκομείο καθημερινά τον επισκέπτονται χιλιάδες κόσμου για να του συμπαρασταθούν και να δείξουν πως ο λαός δεν ξεχνάει εύκολα τον ιεράρχη τους. Η κατάσταση πλέον της υγείας του είναι καλύτερη και σταθερή, αποφασίζει να φύγει στην Αγγλία για περαιτέρω εξετάσεις. Χειρουργείται αλλά μετεγχειρητικά η κατάσταση του είναι κρίσιμη. Τελικά απεβίωσε στις 19 Ιανουαρίου 1975. Στην εξόδιο ακολουθία του στην Χαλκίδα παρευρίσκονται χιλιάδες κόσμου για να αποδώσουν φόρο τιμής για όσα τους προσέφερε.

 Συγγραφικό έργο 
Πολλά και καταξιωμένα πρόσωπα της εποχής έγραψαν για το έργο που προσέφερε στην Εκκλησία ακόμα από ιεροκήρυκας. Άρθρα στον «Ευβοϊκό χρόνο», «Πανευβοϊκό βήμα», «Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό», «Σώμα ελλήνων προσκόπων Ευβοίας», «Ιερατική Σχολή Τήνου» είναι ορισμένα από τα πολλά που γράφτηκαν ως απόδειξη της πολύχρονης προσφοράς του. Ως Μητροπολίτης πλέον αλλά και από κληρικός ακόμα είχε το χάρισμα του γραπτού λόγου, αρθρογραφούσε σε τοπικές εφημερίδες, και περιοδικά όχι αποκλειστικά για θέματα εκκλησιαστικά αλλά και για έθιμα, γεγονότα και πρόσωπα των καιρών. Ενδεικτικά αναφέρονται ορισμένα από τα έργα του και περιοδικά στα οποία αρθρογραφούσε και συνήθως με ψευδώνυμο:

 Κυριακοδρόμιο-«Εκζητήσω»
 Ποιμαντικός Διάλογος με ποιμαντικά θέματα
 «Το κοχύλι» μικρό περιοδικό ορφανοτροφείου
Εκκλησιαστικό περιοδικό «Εφημέριος» και «Εκκλησία»
«Κυκλαδικό Φώς»
«Φάρος της Τήνου»
«Ξεσπάσματα της καρδιάς μου»
«Το φως του προσώπου σου εκζητήσω»
«Στιγμές Προσευχής»

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Μητροπολίτου Φθιώτιδος Νικολάου. Νικόλαος Σελέντης(1931-1975) Μητροπολίτης Χαλκίδος. Έκδοσις Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος. Λαμία 2011. Β' Έκδοση συμπληρωμένη.

Κατηγορία:Μητροπολίτες Χαλκίδος