Μηνάς (Ρωμαίος στρατηγός)

Ο Μηνάς (απεβ.. Ιούνιο τού 637) ήταν Ρωμαίος στρατηγός (magister militum) και πατρίκιος, ο οποίος διοικούσε τη φρουρά στη Χαλκίδα (Κινασρίν) και απεβίωσε στη Μάχη τού Χαζίρ.  Αν και ο ακριβής τίτλος του είναι άγνωστος,  ο αλ-Ταμπαρί και ο Ιμπν αλ-Αντίμ βεβαιώνουν ότι ήταν ο δεύτερος στην ιεραρχία, μετά τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο. "Mīnās, ras al-Rūm, il maggiore dei funzionarî greci dopo l'imperatore Eraclio"

 Βιογραφία 
δεξιά|μικρογραφία|222x222εσ|Χάρτης που περιγράφει λεπτομερώς την πορεία τής μουσουλμανικής εισβολής στη βόρεια Συρία.
Μετά τη Μάχη τού Ιερομύακος ποταμού τον Αύγουστο τού 636, οι Συριακές πόλεις έπεσαν γρήγορα στα χέρια μουσουλμανικών στρατών. Η Δαμασκός παραδόθηκε στα τέλη τού 636, ακολουθούμενη από την κοιλάδα Μπεκάα, την Έμεσα, την Ιερουσαλήμ μετά από μακρά πολιορκία, τη Γάζα και την Ασκαλώνα.  Ο Μηνάς ήταν ένας διακεκριμένος στρατιωτικός εκείνη την εποχή, αγαπητός από τούς άνδρες του. Ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος υποχώρησε βόρεια στην Αντιόχεια, και διόρισε τον Μηνά να φρουρεί τη Χαλκίδα, η οποία είχε ένα στρατηγικά σημαντικό και σχεδόν απόρθητο φρούριο, καθώς αποτελούσε πύλη προς τη Μ. Ασία, την πατρίδα τού Ηρακλείου Αρμενία, και την πρωτεύουσα τής περιοχής, την Αντιόχεια.  Ήταν ένας από τούς αρκετούς στρατιωτικούς κυβερνήτες, που ο Ηράκλειος διόρισε για να αντικαταστήσουν τούς πολιτικούς, πιθανώς λόγω απογοήτευσης με τις παραδόσεις των πολιτικών κυβερνητών, και τις συμφωνίες με τούς Μουσουλμάνους που έκαναν.

Όταν κατέλαβε την Ιερουσαλήμ, ο Αμπού Ουμπάιντα ιμπν αλ-Τζαρράχ έστειλε τον Χαλίντ ιμπν αλ-Ουαλίντ και την Κινητή Φρουρά του βόρεια, προς τη Χαλκίδα. Ο Μηνάς γνώριζε ότι αν έμενε στη Χαλκίδα, θα πολιορκούνταν από τον στρατό των Ρασιντούν και τελικά θα έπρεπε να παραδοθεί, καθώς δεν μπορούσε να περιμένει βοήθεια από τον Αυτοκράτορα. Ως εκ τούτου, αποκλίνοντας από τις συμβατικές Ρωμαϊκές τακτικές, αποφάσισε να αντιμετωπίσει τον Χαλίντ, και να καταστρέψει τα ηγετικά στοιχεία τού μουσουλμανικού στρατού, πριν το κύριο σώμα προλάβει να τούς ενωθεί στο Χαζίρ, 5 χιλιόμετρα ανατολικά τής Χαλκίδας. Η Μάχη τού Χαζίρ που προέκυψε, ήταν μία καταστροφή για τούς Ρωμαίους, οι οποίοι, σύμφωνα με τον αλ-Ταμπαρί, «δεν είχαν υποστεί ποτέ τέτοια ήττα».  Ο Μηνάς πέθανε στη μάχη, όπως και όλοι οι στρατιώτες του.

Τότε ο Χαλίντ μπήκε στο Χαζίρ. Ο Iμπν αλ-Αντίμ γράφει ότι ο Χαλίντ σκότωσε μερικούς από τούς ανθρώπους του, και άφησε άλλους (), αλλά ο αλ-Ταμπαρί λέει αντ 'αυτού, ότι "δέχθηκε" άλλα και άφησε άλλα ().  Ο Ηράκλειος υποχώρησε βορειότερα, και οι Ρωμαίοι και οι Μουσουλμάνοι συμφώνησαν σε ετήσια εκεχειρία. Όταν αυτή έληξε το 638, κατέλαβαν γρήγορα την υπόλοιπη βόρεια Συρία, συμπεριλαμβανομένης τής Αντιόχειας, τής Κύρρου, τής Μανμπίτζ και τού Χαλεπίου, χωρίς να συναντήσουν μεγάλη αντίσταση. 

Ο Μηνάς ήταν πιθανότατα ιδιοκτήτης μολύβδινης σφραγίδας με επιγραφή "" (Το "Νουμέρικα" αναφέρεται στην πόλη τής Βιθυνίας  "Mīnās was a Byzantine chieftain, the greatest man among them after Heraclius." ή στα Νούμερα .

 Αναφορές 

 Πηγές 






Κατηγορία:Βυζαντινά πρόσωπα των Αραβοβυζαντινών Πολέμων