Τουρισμόδος των Γεπιδών

Ο Τουρισμόδος (λατινικά: Turismodus ) ήταν γιος τού βασιλιά των Γεπιδών Θουρισίνδου. Σκοτώθηκε το 551 ή το 552 στο πεδίο τής μάχης από τον Αλβοΐνο, γιο τού βασιλιά των Λομβαρδών Αυδοΐνου.

Ο Τουρισμόδος ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Θουρισίνδου και αδελφός του Κουνιμούνδου. Ο αδελφός του τελικά διαδέχθηκε τον πατέρα τους π. το 560. Ο Θουρισίνδος φαίνεται να έδωσε στον μεγαλύτερο γιο του τον τίτλο τού διοικητή των Γεπιδών στην πόλη τού Σιρμίου ως τρόπο να εγγυηθεί τη διαδοχή του στο θρόνο, καθώς αυτή η θέση τον καθιστούσε προφανή διάδοχο. Φαίνεται ότι είχε έναν γιο, τον Ρεπτίλα, ο οποίος υπό τη βασιλεία τού Κουνιμούνδου κατείχε το Σίρμιο.

Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο, συμμετείχε στον τρίτο Λομβαρδο-Γεπιδικό Πόλεμο. Το 551 ή το 552  στην αποφασιστική μάχη τού Άσφελντ σκοτώθηκε εκεί από τον Αλβοΐνο, γιο τού βασιλιά των Λομβαρδών Αυδοΐνου. Το τέλος του ήταν, σύμφωνα με τον Παύλο, το σημείο καμπής τής μάχης, καθώς όταν οι άλλοι Γεπίδες είδαν τον αρχηγό τους νεκρό, έσπασαν τις τάξεις και διέφυγαν. <ref name="M" >Bóna 1976, pp. 7, 19

Μετά τον πόλεμο, λέει ο Παύλος, ο οποίος πιθανότατα πήρε την εξής ιστορία από την προφορική παράδοση, μίας ηρωικής τελετής αφιερωμένη στον Αλβοΐνο: ο δολοφόνος τού Τουρισμόδου, ο Αλβοΐνος, για να αποκτήσει το δικαίωμα να γίνει σύντροφος τού πατέρα του στο τραπέζι, όπως συνήθιζαν οι Λομβαρδοί, έπρεπε να ζητήσει τη φιλοξενία ενός ξένου βασιλιά, και να τον οπλίσει ο βασιλιάς. Γι' αυτή τη μύηση πήγε με 40 συντρόφους στην αυλή τού πατέρα τού Τουρισμόδου, Θουρισίνδου. 

Ο Θουρισίνδος, τηρώντας τούς νόμους τής φιλοξενίας, επιτρέπει στον Αλβοΐνο και τούς συντρόφους του να συμμετάσχουν σε ένα συμπόσιο που παρατίθεται προς τιμήν τους, προσφέροντας στον Αλβοΐνο τη θέση όπου συνήθως στεκόταν ο Τουρισμόδος. Μετά από μία χλεύη από τον αδελφό τού Τουρισμόδου, Κουνιμούνδο, και την απάντηση τού Αλβοΐνου, η σύγκρουση αποφεύγεται μόνο με την παρέμβαση τού Θουρισίνδου, ο οποίος κάνει ειρήνη, και διώχνει τον Αλβοΐνο με τα όπλα τού Τουρισμόδου. Σύμφωνα με τον Ιστβάν Μπόνα, ο οποίος πιστεύει την αλήθεια αυτής τής ιστορίας, τα γεγονότα μπορεί να έλαβαν χώρα όπως περιγράφονται από τον Παύλο, αλλά θα μπορούσαν επίσης να αντικατοπτρίζουν έναν μυστικό όρο ειρήνης που επιβλήθηκε από τον Αουδοΐνο στον Θουρισίνδο, βάσει τού οποίου ο βασιλιάς των Γεπιδών έπρεπε να οπλίσει τον δολοφόνο τού γιου του.    

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 
 Ausenda, Giorgio. «Τρέχοντα ζητήματα και μελλοντικές κατευθύνσεις στη μελέτη των Φράγκων και των Αλαμανών κατά την Μεροβιγγειακή περίοδο», Φράγκοι και Αλαμανοί κατά την Μεροβιγγειακή Περίοδο: Μια Εθνογραφική Προοπτική . Ian Wood (επιμ.). Woodbridge : Boydell, 1998, σσ. 371 – 455.  .
  Bóna, István. A l'aube du Moyen Age: Gépides et Lombards dans le bassin des Carpates . Budapest : Corvina Press, 1974 [1976],  .
 Gasparri, Stefano. «Τελετές και ιδεολογία της βασιλείας στην Λομβαρδική Ιταλία», Τελετουργίες Εξουσίας: Από την Ύστερη Αρχαιότητα έως τον Πρώιμο Μεσαίωνα . Frans Theuws και Janet L. Nelson (επιμ.). Leiden : Brill, 2000, σσ. 95 – 114. ISBN 90-04-10902-1 .
 Goffart, Walter . Οι Αφηγητές της Βαρβαρικής Ιστορίας (550 – 800 μ.Χ.): Ιορδάνης, Γρηγόριος της Τουρ, Βέδας και Παύλος ο Διάκονος . Πρίνστον : Princeton University Press, 1988,  .
 Huizinga, Johan . Homo Ludens: A Study of the Play-Element in Culture . Νέα Υόρκη: Routledge, 1938 [1998],  .
 Martindale, John R. (επιμ.), Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας - Τόμος III: 527 <span typeof="mw:Entity" id="mwvQ">–</span> 641 μ.Χ., Cambridge: Cambridge University Press, 1992,  .

Κατηγορία:Πρώιμοι γερμανικοί λαοί