Βαρίνος Φαβωρίνος

Ο Βαρίνος Φαβωρίνος (Varinus Favorinus), (Pievefavera, μεταξύ 1445 και 1450 – Nocera Umbra ή Camerino, 1527-1537) ήταν καθολικός επίσκοπος και Ιταλός λόγιος. Ήταν δάσκαλος του Τζιοβάνι ντε Μεντίτσι (του μελλοντικού Πάπας Λέοντα Ι').

 Βιογραφία 
O Βαρίνος Φαβωρίνος (επώνυμο που προήλθε από το τοπωνύμιο της πόλης καταγωγής του) ήταν ένας ιδιαίτερα καλλιεργημένος κληρικός. Γεννήθηκε στο κάστρο της Pievefavera στον δήμο Caldarola, ένα οχυρωμένο μεσαιωνικό χωριό που βρίσκεται κοντά στο Camerino, το οποίο χρησίμευε ως σημαντικό προπύργιο στα σύνορα του Δουκάτου του Varano . Ο Φαβωρίνος είναι επίσης γνωστός ως Guarino, Varinus, Favorinus, Phavorinijs, Varinus Camers, Varinus Favorinus Camers Nucerinus και Varinus Favorinus Camers . Οι πολυάριθμοι μελετητές που έχουν μελετήσει τη ζωή και το έργο του ουμανιστή διαφωνούν σε πολλές πτυχές της βιογραφίας του. Ενώ υπάρχει έλλειψη βέβαιων πληροφοριών για τη γέννησή του, λόγω της έλλειψης μητρώου βαπτίσματος από την σχετική περίοδο στα αρχεία της ενορίας Pievefavera, υπάρχει παρόμοια αβεβαιότητα σχετικά με τον θάνατό του και το ταφικό του μνημείο. Ξεκίνησε τις κλασικές του σπουδές στο Camerino, στη συνέχεια σπούδασε ελληνικά και λατινικά στη Φλωρεντία υπό τον Άντζελο Πολιτσιάνο και στη συνέχεια έγινε μαθητής του Giovanni Lascari για ένα διάστημα. Εντάχθηκε στην Εκκλησία των Συλβεστρίνων στο Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου και αφιερώθηκε στην ελληνική λεξικογραφία, και έγινε ένας από τους πρώτους μελετητές και εκλαϊκευτές της ελληνικής λογοτεχνίας . Το 1496 δημοσίευσε το Thesaurus cornucopiae et Horti Adonidis, ένα έργο στο οποίο τον βοήθησαν ο Κάρλο Αντινόρι της Φλωρεντίας, ο δάσκαλός του Πολιτσιάνο και ο μοναχός Ουρμπάνο . Ο Λορέντζο ο Μεγαλοπρεπής τον διόρισε δάσκαλο των παιδιών του: ήταν κηδεμόνας του Τζιοβάνι (ο οποίος ήταν Πάπας Λέων Ι΄ από το 1475 έως το 1521), αλλά και του Τζούλιο (ο οποίος έγινε Πάπας Κλήμης Ζ΄ από το 1523 έως το 1534), του Τζουλιάνο και του Λορέντζο (του μελλοντικού Δούκα του Ουρμπίνο, γιου του Πιέρο και επομένως ανιψιού του Μεγαλοπρεπούς).  Ήταν επίσης υπεύθυνος για τη βιβλιοθήκη των Μεδίκων στη Φλωρεντία . Το 1508 διορίστηκε επίτροπος και καστελάνος των φρουρίων Όσιμο, Τζέσι και Οφίντα και από αυτή τη θέση άρχισε να καλείται να αναλάβει τα καθήκοντα που είχε προηγουμένως ο Λουδοβίκος Κλόδιο στην Επισκοπή Ασίζης-Νοτσέρα Ούμπρα-Γκουάλντο Ταντίνο. Ο Πάπας Λέων Ι΄ τον κάλεσε στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης για να αναλάβει την έδρα της Ελληνικής Φιλολογίας το 1513. Όσον αφορά τα έργα του, το 1517 δημοσίευσε στη Ρώμη μια μετάφραση των Αποφθεγμάτων του Ιωάννη Στοβαίου και το 1523 δημοσίευσε το Etymologicum magnum, sive thesaurus universae linguae Graecae ex multis variisque autoribus collectus, το πιο διάσημο έργο του, δηλαδή ένα πολύ πλούσιο Λεξικό της Ελληνικής, ένα έργο που ανατυπώθηκε πολλές φορές. Ο Φαβορίνο ήταν ο πρώτος αρχιερέας της εκκλησίας του Αγίου Γρηγορίου στην Καλνταρόλα στο Δουκάτο του Καμερίνο και το 1514 ο Λέων Ι΄ τον διόρισε επίσκοπο της Νοτσέρα Ούμπρα, και στις δύο περιπτώσεις ο προκάτοχός του ήταν ο Λουδοβίκος Κλόδιο. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι πέθανε τον Απρίλιο του 1527 στη Νοτσέρα Ούμπρα, ενώ άλλες αναφέρουν το 1537 στο Καμερίνο και σε αυτή την περίπτωση λέγεται ότι είχε αφήσει ακριβείς οδηγίες σχετικά με την επιθυμία του να ταφεί στη Νοτσέρα. Το έργο του Άντζελο Μενιτσέλι από το 2008 μαρτυρά περίτρανα τη φύση και τη μορφή αυτού που πρέπει να ήταν το ταφικό μνημείο αυτού του επιφανούς επισκόπου στη Νοτσέρα Ούμπρα, στον Καθεδρικό Ναό μέσα στο παρεκκλήσι που έχτισε ο ίδιος και αφιερώθηκε στον Άγιο Βενάντσιο, τον πολιούχο άγιο του Καμερίνο στον οποίο ήταν ιδιαίτερα αφοσιωμένος. Αλλά η πόλη Καλνταρόλα, η γενέτειρά του, η οποία τον είχε ως αρχιερέα της εκκλησίας του Αγίου Γρηγορίου Βέκιο, μέσα στην εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου και του Βαλεντίνο του 17ου αιώνα, ήθελε ακόμα να αφιερώσει ένα αναμνηστικό ταφικό μνημείο σε αυτόν, το οποίο ανεγέρθηκε σε έναν από τους πλευρικούς τοίχους του πρεσβυτερίου, μπροστά από το ταφικό μνημείο αφιερωμένο στον προκάτοχό του, Λουδοβίκο Κλόντιο .

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφία 

 Filippo Vecchietti, Thomas More, Βιβλιοθήκη Piceno, ή ιστορικές πληροφορίες για τα έργα και τους συγγραφείς του Piceno, τόμος IV, Osimo, 1795, σσ. 85–89. Κείμενο στο διαδίκτυο
 Girolamo Tiraboschi, History of Italian Literature, Volume VII, Part 3, Milan, 1824, σσ. 1604-1606
 Mestica E., Varino Favorino Camerte, Ανκόνα, 1888.

 Σχετικές καταχωρήσεις 

 Καλνταρόλα
 Επισκοπή Νοτσέρα Ούμπρα
 Καμερίνο
 Λέων Χ
 Αντζελο Πολιζιάνο
 Λουδοβίκος Κλόδιος

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Massimo Ceresa, FAVORINO, Guarino, στο Dizionario biografico degli italiani, vol. 45, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1995
 Opere di Varino Favorino, στο MLOL, Horizons Unlimited
 (EN) David M. Cheney, Varino Favorino, στο Catholic-Hierarchy.org

Κατηγορία:Ιταλοί λεξικογράφοι