Σεμιόν Βενγκέροφ

Ο Σεμιόν Αφανάσιεβιτς Βενγκέροφ (, 5 Μαρτίου 1855 – 14 Σεπτεμβρίου 1920) ήταν Ρώσος ιστορικός της λογοτεχνίας, ο επιφανέστερος της Αυτοκρατορικής Ρωσίας, καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης.

Γεννήθηκε στην πόλη Λουμπνί, που βρίσκεται στη σημερινή Ουκρανία, από γονείς εβραϊκής καταγωγής. Μητέρα του ήταν η συγγραφέας απομνημονευμάτων Πωλίν Βενγκέροφ. Αφού απεφοίτησε από το γυμνάσιο, βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός προκειμένου να μπορέσει να σπουδάσει, καθώς οι πανεπιστημιακές σπουδές ήταν απαγορευμένες για τους Ιουδαίους στο θρήσκευμα.Το λήμμα «Wengeroff (Vengerov), Semyon Afanasyevich» στην Encyclopedia Judaica Η οικογενειακή παράδοση στα γράμματα και τις τέχνες συνεχίσθηκε με την κατά 22 έτη νεότερη αδελφή του Ιζαμπέλε Βενγκέροβα, μετέπειτα διακεκριμένη πιανίστρια στις ΗΠΑ, και τη μεσαία αδελφή Ζηναΐδα Βενγκέροβα, κριτικό της λογοτεχνίας.Schick, Robert D.: The Vengerova System of Piano Playing, Pennsylvania State University Press, 1982, σσ. 1-2, ISBN 0-271-00313-8Tomei, Christine D.: Russian Women Writers, Taylor & Francis, Νέα Υόρκη 1999, σελ. 887, ISBN 0-8153-1797-2 Αλλά και ο ανιψιός του, ο Νίκολας Σλόνιμσκι, ήταν Ρωσοαμερικανός μουσικοσυνθέτης και μουσικολόγος.

Ο Σεμιόν Βενγκέροφ ερεύνησε με αφοσίωση τις σταδιοδρομίες πολλών Ρώσων λογοτεχνών του 19ου και ιδίως του 18ου αιώνα. Το υλικό που συγκέντρωσε έγινε απαραίτητο για τις μετέπειτα γενεές ιστορικών της ρωσικής λογοτεχνίας. Τα αρχεία του περιείχαν μεταξύ άλλων τη μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή επιστολών και χειρογράφων του Ντοστογιέφσκι.Google Books Ο Βενγκέροφ ήταν μεγάλος θαυμαστής του Ιβάν Τουργκένιεφ, του θέματος του πρώτου μείζονος έργου κριτικής του (που είχε μάλιστα εγκριθεί από τον ίδιο τον Τουργκένιεφ).

Ο Βενγκέροφ διεύθυνε ένα επιδραστικό σεμινάριο για τον Πούσκιν και το «Ρωσικό Επιμελητήριο βιβλίου» (στου οποίου την ίδρυση βοήθησε). Στις αρχές του 20ού αιώνα δημοσίευσε μια λεπτομερή ανασκόπηση της πρόσφατης ρωσικής λογοτεχνίας και επιμελήθηκε τη μεγάλη έκδοση των έργων του Πούσκιν από τον εγκυκλοπαιδικό οίκο Brockhaus-Efron σε 6 τόμους, από το 1907 έως το 1916. Ο Ντ. Σ. Μίρσκι χαρακτήρισε την έκδοση ως «μνημείο άπειρης εργατικότητας και άπειρης κακογουστιάς».Google Books

Το ενδιαφέρον του Βενγκέροφ για την επιστημονική βιογράφηση του εξασφάλισε τη φήμη ενός θετικιστή συλλέκτη βιογραφικών δεδομένων. Κατά τον Μίρσκι τα έργα του περιέχουν «μέγα όγκο εισαγωγικού, σχολιαστικού και βιογραφικού υλικού, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου είναι λίγο-πολύ άχρηστο». Ο Βενγκέροφ θεωρούσε ως το μεγαλύτερο προσόν της ρωσικής λογοτεχνίας τον διδακτισμό της και έγραψε: «Για τον Ρώσο αναγνώστη η λογοτεχνία υπήρξε ανέκαθεν πράγμα ιερό. Η επαφή με αυτή τον καθιστούσε αγνότερο και καλύτερο, και πάντοτε η σχέση του με τη λογοτεχνία συνοδευόταν από ένα αίσθημα αληθούς θρησκευτικότητας».Google Books

Παραπομπές

Πηγές
 Αντ. Μαυρίδης: το λήμμα «Βενγκέρωφ Σεμιόν» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 228

Κατηγορία:Ιστορικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι