Μαργαρίτα Μπωσάμπ, κόμισσα του Σριούσμπερι

Η Μαργαρίτα Μπωσάμπ (1404 - 14 Ιουνίου 1467) ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Ριχάρδου Μπωσάμπ 13ου κόμη τού Γουόρικ και τής πρώτης συζύγου του, Ελίζαμπεθ ντε Μπέρκλεϋ. Ως το μεγαλύτερο παιδί μίας οικογένειας χωρίς άρρενες απογόνους, η Μαργαρίτα αναμενόταν να κληρονομήσει από τον πατέρα της, μέχρι που η μητριά της, Ιζαμπέλ λε Ντεσπένσερ, τού έκανε έναν γιο.

 Καταγωγή 
Ήταν εγγονή και γενική κληρονόμος τού Τόμας ντε Μπέρκλεϋ 5ου βαρόνου τού Μπέρκλεϋ. Ωστόσο, η βαρονία και το κάστρο τού Μπέρκλεϋ είχαν περάσει στον ανιψιό του, Τζέιμς Μπέρκλεϋ 1ο βαρόνο τού Μπέρκλεϋ, μετά το τέλος εκείνου το 1417. Αυτές οι εκτάσεις διεκδικούνταν επίσης από τη μητέρα της, τής οποίας αυτή και οι δύο αδελφές της ήταν συγκληρονόμοι.

Ο εκ πατρός παππούς της ήταν ο Τομάς ντε Μπωσάμπ 12ος κόμης τού Γουόρικ, ο οποίος πολέμησε για τον Ιωάννη τής Γάνδης στην Ισπανία, και φυλακίστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου από τον Ριχάρδο Β΄, αλλά έλαβε χάρη από τον Ερρίκο Δ΄. Ωστόσο, απεβίωσε 3 χρόνια πριν γεννηθεί η Μαργαρίτα.

 Οικογένεια 
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1425 παντρεύτηκε τον Τζον Τάλμποτ 1ο κόμη τού Σριούσμπερυ, με τον οποίο απέκτησε πέντε παιδιά:

 Ιωάννης, 1ος υποκόμης Λάιλ (1426 – 17 Ιουλίου 1453)
 σερ Λούις (π. 1429)
 σερ Χάμφρεϋ (πριν από το 1434 – π. το 1492)
 λαίδη Ελεονώρα (π. Φεβρουάριος/Μάρτιος 1436 – 30 Ιουνίου 1468), παντρεύτηκε τον σερ Θωμά Μπάτλερ και φερόμενη σύζυγος τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄.
 λαίδη Ελισάβετ (1443–1507), παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Μόουμπρεϋ 4ο δούκα τού Νόρφολκ.

Ο λόρδος και η λαίδη Τάλμποτ ήταν μακρινοί συγγενείς μεταξύ τους, έχοντας κοινό πρόγονο τον βασιλιά Εδουάρδο Α΄ και και οι δύο απόγονοι των οίκων Κλέιρ και Ντεσπένσερ. Έλαβε τον τίτλο τής κόμισσας τού Κλερμόν χάρη στη γενναιότητα τού συζύγου της κατά τη διάρκεια των πολέμων με τη Γαλλία.

 Η διαμάχη για την κληρονομιά του Μπέρκλεϋ 
Αν και οι γονείς της αντιτάχθηκαν σθεναρά στην αξίωση τού λόρδου Μπέρκλεϋ για τα αμφισβητούμενα κτήματα για μερικά χρόνια, συμπεριλαμβανομένης τής πολιορκίας τού κάστρου τού Μπέρκλεϋ το 1422, επιτεύχθηκε συμβιβασμός το 1425, μετά το τέλος τής κόμισσας και τη γέννηση ενός γιου από τη δεύτερη σύζυγο τού κόμη.  Η διαμάχη αναζωπυρώθηκε το 1439, όταν απεβίωσε ο πατέρας τής Μαργαρίτας και ο λόρδος Μπέρκλεϋ κατάσχεσε ακίνητα, που είχαν παραχωρηθεί στον κόμη το 1425. 

Οι δύο κουνιάδοι τού Σριούσμπερυ και τής Μαργαρίτας, ο δούκας τού Σόμερσετ και ο βαρόνος Λάτιμερ, αντιτάχθηκαν σθεναρά στην παραβίαση τού διακανονισμού τού 1425. Αν και ο κουνιάδος ήταν έτοιμος να συμφωνήσει σε έναν διακανονισμό, η διαμάχη διατηρήθηκε από τούς Τάλμποτ και για άλλη μία φορά έγινε βίαιη, με τη Μαργαρίτα να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο.  Το 1451 ο γιος τής Μαργαρίτας, Ιωάννης, κατέλαβε το κάστρο τού Μπέρκλεϋ και συνέλαβε τον λόρδο Μπέρκλεϋ αιχμάλωτο. Η Μαργαρίτα ανέλαβε την πρωτοβουλία στον επακόλουθο νομικό διακανονισμό, με τον οποίο ο λόρδος Μπέρκλεϋ υπό πίεση παραχώρησε περιουσία, και υποχρεώθηκε να συνάψει σημαντικές εγγυήσεις. 

Την επόμενη χρονιά, όταν η σύζυγος τού λόρδου Μπέρκλεϋ, Ιζαμπέλ, εμφανίστηκε εκ μέρους του στην αυλή τού Γκλόστερ, η Μαργαρίτα διέταξε τη σύλληψή της και τη φυλάκισή της στο κάστρο τού Γκλόστερ, όπου και απεβίωσε λίγο αργότερα. 

Μετά το τέλος τού συζύγου της το 1453, η Μαργαρίτα ενεπλάκη σε διαμάχη με τον θετό γιο της Ιωάννη Τάλμποτ 2ο κόμη τού Σριούσμπερυ, σχετικά με την προσπάθεια τού πατέρα του να μοιράσει την κληρονομιά του μεταξύ των δύο γάμων του. Το 1457 ο θετός γιος της και ο λόρδος Μπέρκλεϋ κατέληξαν σε συμφωνία, η οποία επισφραγίστηκε με τον γάμο τού τελευταίου με τη λαίδη Ιωάννα Τάλμποτ, θετή κόρη τής Μαργαρίτας. Το 1463 η Μαργαρίτα και ο λόρδος Μπέρκλεϋ συμφώνησαν ότι θα αποσύρουν αμοιβαία όλες τις νομικές ενέργειες εναντίον τού άλλου. 

Η Μαργαρίτα τάφηκε στην Αγία Πίστη κάτω από την εκκλησία τού Αγίου Παύλου, στο Λονδίνο.

Πρόγονοι

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 
 Camden, William. «Για την Αρχαιότητα των Επιταφίων στην Αγγλία». Συλλογή Περίεργων Λόγων. Τόμος 1, Επιμ. Thomas Hearne, Benjamin White, στο Horace's Head, Λονδίνο, 1775.

Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπωσάμπ