Πριγκιπάτο της Ιβηρίας

Το Πριγκιπάτο της Ιβηρίας (γεωργιανά: , ) ήταν ένα αριστοκρατικό καθεστώς του πρώιμου Μεσαίωνα σε μια κεντρική γεωργιανή περιοχή της Καρτλία, που ονομαζόταν Ιβηρία από τους κλασικούς συγγραφείς. Άκμασε κατά την περίοδο της μεσοβασιλείας μεταξύ του έκτου και του ένατου αιώνα, όταν η κορυφαία πολιτική εξουσία ασκούνταν από μια διαδοχή πριγκίπων. Το πριγκιπάτο ιδρύθηκε λίγο μετά την καταστολή της τοπικής βασιλικής δυναστείας των Χοσροΐδων από τους Σασσανίδες γύρω στο 580 και διήρκεσε μέχρι το 888, όταν η μοναρχία αποκαταστάθηκε από ένα μέλος της δυναστείας των Βαγρατιδών. Τα σύνορά του παρουσίασαν μεγάλες διακυμάνσεις καθώς οι πρίγκιπες της Ιβηρίας που προήδρευαν αντιμετώπιζαν τους Πέρσες, τους Βυζαντινούς, τους Χαζάρους, τους Άραβες και τους γειτονικούς Καυκάσιους ηγεμόνες καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Η εποχή του πριγκιπάτου ήταν μια κορύφωση στην ιστορία της Γεωργίας, καθώς το πριγκιπάτο είδε την τελική διαμόρφωση της Γεωργιανής Χριστιανικής Εκκλησίας, την πρώτη άνθηση μιας λογοτεχνικής παράδοσης στη μητρική γλώσσα, την άνοδο της Γεωργιανής οικογένειας Βαγρατιδών και την αρχή της πολιτιστικής και πολιτικής ενοποίησης διαφόρων φεουδαρχικών θυλάκων, οι οποίοι θα ενώθηκαν για να σχηματίσουν το Βασίλειο της Γεωργίας στις αρχές του 11ου αιώνα.
Κατηγορία:Πρώην πριγκιπάτα
Κατηγορία:Μεσαιωνική Γεωργία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις