Μάχη του Χαζίρ

Η μάχη του Χαζίρ, Hazir ή Ma'arakah al-Haadhir, έλαβε χώρα μεταξύ τού Ρωμαϊκού Στρατού και τού επίλεκτου ιππικού τού στρατού των Ρασιντούν, τής Κινητής Φρουράς. Πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο τού 637, τρία μίλια ανατολικά τής Κινασρίν, στο Αλ-Χαντέρ τής σημερινή Συρία.

 Επισκόπηση 
Μετά την κατάκτηση τής Ιερουσαλήμ, ο χαλίφης Ομάρ επέστρεψε στην πρωτεύουσά του, τη Μεδίνα, ενώ ο διοικητής Γιαζίντ προχώρησε στην Καισάρεια, και πολιόρκησε ξανά την πόλη-λιμάνι. Οι διοικητές Αμρ μπιν αλ-Αάς και Σαρχαμπίλ βάδισαν για να ανακαταλάβουν την Παλαιστίνη και την Ιορδανία, το οποίο ολοκληρώθηκε μέχρι το τέλος τού έτους. Ο Αμπού Ουμπάιντα ιμπν αλ-Τζάρα και ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, με στρατό 17.000 ανδρών, ξεκίνησαν από την Ιερουσαλήμ για να κατακτήσουν ολόκληρη τη βόρεια Συρία.

Ο Αμπού Ουμπάιντα βάδισε προς τη Δαμασκό, η οποία βρισκόταν ήδη σε μουσουλμανικά χέρια, και στη συνέχεια προς την Έμεσα, η οποία καλωσόρισε την επιστροφή του. Ο επόμενος στόχος του ήταν η Κινασρίν, την οποία προσέγγισε με επικεφαλής τον Χαλίντ και την Κινητή Φρουρά. Μετά από λίγες ημέρες, η Κινητή Φρουρά έφθασε στο Χαζίρ, τρία μίλια ανατολικά τής Κινασρίν, όπου δέχθηκε ισχυρή επίθεση από τούς Ρωμαίους.

Ο διοικητής τής Ρωμαϊκής φρουράς στο Κινασρίν ήταν ένας στρατηγός ονόματι Μηνάς, ένας διακεκριμένος στρατιωτικός αγαπητός από τούς άνδρες του. Ο Μηνάς γνώριζε ότι αν έμενε στη Χαλκίδα (Κινασρίν), θα πολιορκούνταν από τον στρατό των Ρασιντούν, και τελικά θα έπρεπε να παραδοθεί, καθώς δεν μπορούσε να περιμένει βοήθεια από τον Αυτοκράτορα. Ως εκ τούτου, αποφάσισε να αναλάβει την επίθεση, και να επιτεθεί στα ηγετικά στοιχεία τού στρατού των Ρασιντούν πολύ μπροστά από την πόλη, και να προσπαθήσει να τα νικήσει, πριν προλάβει να ενωθεί με το κύριο σώμα. Έχοντας αυτό το σχέδιο κατά νου, ο Μηνάς επιτέθηκε στην Κινητή Φρουρά στο Χαζίρ με μία δύναμη, της οποίας ο αριθμός ήταν περίπου 7.000 άνδρες.  Σε αυτή την προσπάθεια, είτε δεν γνώριζε ότι ο Χαλίντ ήταν παρών με τα ηγετικά στοιχεία τού μουσουλμανικού στρατού, είτε δεν πίστευε όλα όσα είχε ακούσει για τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ.

Σύμφωνα με τον Peter Crawford, οι αριθμοί που καταγράφηκαν για την επακόλουθη Μάχη τού Χαζίρ αμφισβητούνται. Λόγω τής μαζικής εκκένωσης τής Συρίας που διέταξε ο Ηράκλειος, θα ήταν περίεργο, αν ο Μηνάς είχε έστω και το ένα δέκατο αυτού τού καταγεγραμμένου αριθμού, ενώ είναι κάπως απίθανο ο Αμπού Ουμπάιντα και ο Χαλίντ να είχαν τόσους άνδρες με το απόσπασμα τού σώματος των Γιαζίντ, Σουραχμπίλ και Αμρ. 

 Η μάχη 
Η μάχη ξεκίνησε σε μία πεδιάδα τρία μίλια ανατολικά τής Χαλκίδας (Κινασρίν), στο Αλ-Χαντέρ, το οποίο ήταν ένα αγροτικό χωριό. Ο Χαλίντ ανέπτυξε την Κινητή Φρουρά του σε σχηματισμό μάχης για συμπλοκή. Ο Μηνάς παρέταξε τον στρατό του σε ένα κέντρο και δύο πτέρυγες, και βρισκόταν ο ίδιος στις πρώτες γραμμές, ηγούμενος τού στρατού όπως ο Χαλίντ. Σύντομα ξακίνησαν σφοδρές συγκρούσεις στο Χαζίρ. Η μάχη ήταν ακόμη στα αρχικά της στάδια, όταν σκοτώθηκε ο Μηνάς. Καθώς η είδηση τού θανάτου του διαδόθηκε στούς άνδρες του, οι Ρωμαίοι στρατιώτες εξαγριώθηκαν και επιτέθηκαν άγρια, για να εκδικηθούν το τέλος τού αρχηγού τους.

Εκείνη τη στιγμή ο Χαλίντ πήρε ένα σύνταγμα ιππικού, και έκανε ελιγμούς από μία πτέρυγα, για να επιτεθεί στον Ρωμαϊκό στρατό από τα νώτα. Σύντομα ολόκληρος ο Ρωμαϊκός Στρατός περικυκλώθηκε, και ηττήθηκε. Λέγεται ότι ο Μηνάς και η φρουρά του δεν είχαν υποστεί ποτέ τόσο σοβαρή ήττα. 

 Οι συνέπειες 
Μόλις τελείωσε η μάχη, οι κάτοικοι τού Χαζίρ βγήκαν από την πόλη τους, για να υποδεχθούν τον Χαλίντ. Υποστήριξαν ότι ήταν Άραβες, και δεν είχαν κάποια πρόθεση να τού αντιταχθούν. Ο Χαλίντ δέχτηκε την παράδοσή τους, και προχώρησε προς τη Χαλκίδα. Ωστόσο σε μία άλλη αφήγηση ο Ιμπν αλ-Αντίμ υποστήριξε, ότι ο Χαλίντ σκότωσε μερικούς από τούς κατοίκους τής πόλης, αν και ο Γιόχαν Φρίντμαν, ο μεταφραστής τού Ταμπαρί, δεν συμφωνούσε.  

Στην Κινασρίν, το τμήμα τής Ρωμαϊκής φρουράς που δεν είχε συνοδεύσει τον Μηνά στο Χαζίρ, κλείστηκε στο φρούριο. Μόλις έφθασε ο Χαλίντ, έστειλε ένα μήνυμα στη φρουρά:

Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, ο Κιννασρίν παραδόθηκε στον Χαλίντ. Η Μάχη του Χαζίρ και η παράδοση του Κιννασρίν έλαβαν χώρα περίπου τον Ιούνιο του 637. Όταν ο Χαλίφης Ομάρ έλαβε αναφορές για τη Μάχη του Χαζίρ, δεν έκανε καμία προσπάθεια να κρύψει τον θαυμασμό του για τη στρατιωτική ιδιοφυΐα του Χαλίντ. Ο Ομάρ αναφώνησε:

Αυτή ήταν η πρώτη παραδοχή τού Ουμάρ, ότι ίσως δεν είχε κρίνει σωστά τον Χαλίντ, αφότου τον είχε απολύσει από τη διοίκηση τού μουσουλμανικού στρατού. 

 Υποσημειώσεις 

 Αναφορές 
 Crawford, Peter (2013). The War of the Three Gods: Romans, Persians and the Rise of Islam. Pen and Sword.
 Al-Tabari, Muhammad (1991). The History of Al-Tabari Vol. 3 The Children of Israel. SUNY Press. ISBN 0791406873. Retrieved 21 June 2022.
 Al-Tabari, Muhammad (1992). The History of Al-Tabari Vol. 12 The Battle of Al-Qadisiyyah and the Conquest of Syria and Palestine A.D. 635-637/A.H. 14-15. SUNY Press. ISBN 9780791407349. Retrieved 21 June 2022.
 ʻUmar ibn Aḥmad Ibn al-Adim, Kamal al-Din. Zubdat al-Halab fi ta'arikh Halab I.

 Γενικές αναφορές 
 Akram, A.I. The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns, Nat. Publishing. House, Rawalpindi (1970) ISBN 978-0-7101-0104-4.
 Muhammad Ubaid al-Rifai, Mansur (207). Ra'd al-Shabaab Khalid bin Walid. p. 254.
 "بغية الطلب في تاريخ حلب". islamport.com. Muuqa Al-Warraq.
 Zubdat al-Halab fi ta'arikh Halab (زبدة الحلب في تأريخ حلب; The cream of the history of Aleppo) written by Ibn al-Adim

Κατηγορία:Μάχες των Αραβοβυζαντινών Πολέμων
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας