Θωμάς Μόουμπρεϋ, 1ος δούκας του Νόρφολκ

Ο Θωμάς Μόουμπρεϊ, 1ος δούκας τού Νόρφολκ, Ιππότης τής Περικνημίδος, αγγλ.: Thomas Mowbray, 1st Duke of Norfolk (22 Μαρτίου 1366) 22 Σεπτεμβρίου 1399) ήταν Άγγλος γαιοκτήμονας και ευγενής. Η οικογένειά του ήταν αξιοσέβαστη, και όταν ο Θωμάς ενηλικιώθηκε, είχε εξαιρετική επιρροή στην εθνική πολιτική. Ισχυριζόταν ότι κατάγεται απευθείας από τον βασιλιά Εδουάρδο Α΄. Ο πατέρας του απεβίωσε, όταν ο Θωμάς και ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν νέοι. Ο Ιωάννης απεβίωσε σύντομα, και ο Θωμάς κληρονόμησε την κομητεία τού Νότιγχαμ. Πιθανότατα ήταν φίλος με τον βασιλιά Ριχάρδο Β΄ από τότε που ήταν νέος, και ως εκ τούτου, ήταν ευνοούμενος τού βασιλιά, ένας ρόλος από τον οποίο επωφελήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Συνόδευσε τον Ριχάρδο Β΄ στα ταξίδια του σε όλο το βασίλειο, και εξελέγη ιππότης στο Τάγμα τής Περικνημίδος. Η άφθονη διάχυση τής προστασίας του από τον Ριχάρδο, τον έκανε αντιδημοφιλή στο κοινοβούλιο και σε άλλα μέλη τής αγγλικής αριστοκρατίας, και ο Μόουμπρεϋ ήρθε σε άσχημη διαμάχη με τον θείο τού βασιλιά, Ιωάννη τής Γάνδης.

Ο Μόουμπρεϋ ταξίδευσε στη Σκωτία με τον βασιλιά, όταν εκείνος εισέβαλε το 1385, αν και είναι πιθανό η φιλία τους να είχε αρχίσει να εξασθενεί εκείνη τη στιγμή. Ο Ριχάρδος Β΄ είχε έναν νέο ευνοούμενο, τον Ροβέρτο ντε Βερ. Εν τω μεταξύ, ο Μόουμπρεϋ άρχισε να δένεται όλο και περισσότερο με τον Ριχάρδο ΦιτςΆλαν κόμη τού Άρουντελ, τού οποίου την κόρη Ελισάβετ νυμφεύτηκε. Ο βασιλιάς ήδη δεν εμπιστευόταν τον κόμη τού Άρουντελ, και ο νέος κύκλος τού Μόουμπρεϋ περιελάμβανε τον εξίσου αποξενωμένο Θωμά τού Γούντστοκ δούκα τού Γκλόστερ. Μαζί συνωμότησαν εναντίον τού καγκελάριου τού βασιλιά, Μιχαήλ ντε λα Πολ κόμη τού Σάφολκ, ασκώντας έφεση στο κοινοβούλιο. Ο κόμης τού Σάφολκ παραπέμφθηκε σε δίκη, και διορίστηκε συμβούλιο για να επιβλέπει τον βασιλιά. Ο Μόουμπρεϋ σταδιακά απογοητεύτηκε από τούς συντρόφους του, ίσως λόγω των βάναυσων εκδικήσεων που πήραν, και μέχρι το 1389 επέστρεψε στην εύνοια τού βασιλιά. Ο Μόουμπρεϋ συμμετείχε σε μονομαχίες, ηγήθηκε πρεσβειών και συμμετείχε με τον Ριχάρδο Β΄ στην εισβολή του στην Ιρλανδία το 1395, διαπραγματευόμενος με επιτυχία με τούς Ιρλανδούς βασιλείς. Μέχρι τότε, ο βασιλιάς ένιωθε ότι είχε αποκατασταθεί επαρκώς στην εξουσία για να επιτεθεί στους εχθρούς του, κάτι που φαίνεται να κορυφώθηκε με τη δολοφονία τού κόμη τού Γκλόστερ στο Καλαί από τον Μόουμπρεϋ το 1397, κατόπιν εντολής τού Ριχάρδου Β΄. Πιθανώς σε , ο Μόουμπρεϋ λίγο αργότερα έγινε δούκας τού Νόρφολκ.

Εν τω μεταξύ, ο Μόουμπρεϋ είχε συγκρουστεί με τον μεγαλύτερο γιο τού Ιωάννη τής Γάνδης, Ερρίκο (Δ΄) Μπόλινγκμπροκ, και κανόνισαν μία δίκη δια μάχης. Μόλις ξεκίνησε αυτή η δίκη, ο βασιλιάς την ακύρωσε αυτοπροσώπως. Τούς εξόρισε και τούς δύο: τον Μόουμπρεϋ σε ισόβια, τον Μπόλινγκμπροκ για δέκα χρόνια. Ο Μόουμπρεϋ έδωσε όρκο προσκυνήματος, σκοπεύοντας να ταξιδεύσει στην Ιερουσαλήμ. Έφθασε στη Βενετία, αλλά τον Σεπτέμβριο του 1399 απεβίωσε πριν την εγκαταλείψει. Με τη σύζυγό του Ελισάβετ, άφησε δύο γιους και τρεις κόρες. Ο μεγαλύτερος γιος, ο Θωμάς, κληρονόμησε την κομητεία τού Νόρφολκ από τον πατέρα του, εξεγέρθηκε εναντίον τού βασιλιά το 1405, και αποκεφαλίστηκε για προδοσία. Ο δεύτερος γιος τού Μόουμπρεϋ, επίσης Ιωάννης, κληρονόμησε το δουκάτο και υπηρέτησε πιστά το στέμμα.

 Υπόβαθρο και νεότητα 

 Πολιτικό υπόβαθρο 

 Σταδιοδρομία έως το 1390 
μικρογραφία|150εσ|Ο Ριχάρδος Β΄ διορίζει τον Μόουμπρεϊ Κόμη Στρατάρχη, από ένα εικονογραφημένο χειρόγραφο του 1390 περίπου. 

 Η έφεση 

 Επαναπροσέγγιση με τον βασιλιά 

 Πολεμική θητεία 

 Βασιλική υπηρεσία έως το 1398 

 Δολοφονία του Γκλόστερ και ανύψωση 

 Έριδα με τον Μπόλινγκμπροκ 

 Εξορία και το τέλος 
εναλλ.=possible funerary slab of the duke of norfolk|μικρογραφία|Πιθανή ταφική πλάκα τού Θωμά Μόουμπρεϋ (απεβ. 1399) που αρχικά βρισκόταν στον καθεδρικό Ναό τού Αγίου Μάρκου στη Βενετία, και τώρα φυλάσσεται στο Κάστρο Κόρμπυ στην Κάμπρια.   

 Υστεροφημία 
δεξιά|μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεόςο τού Θωμά ντε Μόουμπρεϋ ως κόμη στρατάρχη, π. 1395

 Προσωπικότητα και αξιολόγηση 

 Οικογένεια 
Ο Μόουμπρεϋ νυμφεύτηκε πρώτα, μετά τις 20 Φεβρουαρίου 1383, την Ελισάβετ λε Στρέιντζ  (π. 6 Δεκεμβρίου 1373 23 Αυγούστου 1383), suo jure λαίδη Στρέιντζ τού Μπλάκμιρ, κόρη και κληρονόμος τού Ιωάννη λε Στρέιντζ 5ου βαρόνου Στρέιντζ τού Μπλάκμιρ και τής λαίδης Ισαβέλλας ντε Μπωσάμπ, κόρης τού Θωμά ντε Μπωσάμπ, 11ου κόμη τού Γουόρικ. Η λαίδη Ελισάβετ ήταν 9 ετών κατά τον γάμο της και απεβίωσε π. 6 μήνες μετά τον γάμο της. Ως εκ τούτου, το ζευγάρι δεν είχε απογόνους.  Η 2η σύζυγος τού Μόουμπρεϋ ήταν η λαίδη Ελισάβετ ΦιτςΆλαν (π. 1372 8 Ιουλίου 1425), (χήρα τού σερ Γουλιέλμου Μόνταγκιου και) κόρη τού Ριχάρδου ΦιτςΆλαν 11ου κόμη τού Άρουντελ και τής λαίδης Ελισάβετ ντε Μπόουιν, κόρης τού Γουλιέλμου ντε Μπόουιν 1ου κόμη τού Νορθάμπτον,  με την οποία απέκτησε δύο γιους και τρεις κόρες. Ο μεγαλύτερος γιος τού Μόουμπρεϋ:
 Θωμάς, κληρονόμησε την κομητεία τού Νότιγχαμ, αλλά εξεγέρθηκε εναντίον τού Ερρίκου Δ΄ το 1405, και αποκεφαλίστηκε σε ηλικία 19 ετών. Ο νεότερος Θωμάς είχε νυμφευτεί την Κωνσταντία Χόλλαντ, κόρη τού Ιωάννη δούκα τού Έξετερ γύρω στο 1400.  Ο 2ος γιος τού Μόουμπρεϋ:
 Ιωάννης, κληρονόμησε έτσι τις κομητείες τού πατέρα του. Ο Ιωάννης νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Νέβιλ, κόρη τού βόρειου μεγιστάνα Ραλφ κόμη τού Γουέστμορλαντ το 1412, και για πιστή υπηρεσία υπό τον Ερρίκο Ε΄, ο Ιωάννης αποκαταστάθηκε στο δουκάτο τού Νόρφολκ το 1425.  Η μεγαλύτερη κόρη τού Μόουμπρεϋ:
 Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ ντε λα Πολ 3ο κόμη τού Σάφολκ, το 1403. Ο Μιχαήλ περιγράφεται από έναν σύγχρονο χρονικογράφο ως «τόσο δυνατός, τόσο δραστήριος και τόσο τολμηρός, όσο οποιοδήποτε μέλος τής αυλής» τού Ερρίκου Ε΄, και το τέλος του στη Μάχη τού Αζινκούρ το 1415 ήταν ένας από τούς λίγους αξιοσημείωτους θανάτους Άγγλων.  Η 2η κόρη:
 Μαργαρίτα, η 2η κόρη, παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με τον σερ Ροβέρτο Χάουαρντ, και έγινε η μητέρα του Ιωάννη 1ου δούκα τού Νόρφολκ.  Παντρεύτηκαν το 1420.  Ο Ροβέρτος Χάουαρντ μπορεί να ήταν ακόλουθος τού 2ου δούκα τού Νόρφολκ, και σίγουρα πολέμησε μαζί του στη Γαλλία.  Ο 2ος γάμος της ήταν με τον σερ Ιωάννη Γκρέυ τού Ρούθιν (στο Ντένμπισιρ), έναν παλαιό φίλο των Μόουμπρεϋ.  Αυτή απεβίωσε το 1459.  Η μικρότερη κόρη, η:
 Ισαβέλλα, παντρεύτηκε επίσης δύο φορές. Ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο σερ Ερρίκος Φέρερς, γιος τού Γουλιέλμου βαρόνου Φέρερς τού Γκρόμπυ. Όταν ο Ερρίκος απεβίωσε το 1425, αυτή παντρεύτηκε έπειτα τον Ιάκωβο Μπέρκλεϋ 1ο βαρόνο τού Μπέρκλεϋ.  

 Κτήματα 

 Πολιτιστικές αναπαραστάσεις 
εναλλ.=First Folio, Shakespeare's Richard II|μικρογραφία|Τίτλος του έργου «Ριχάρδος Β΄» του Σαίξπηρ, που ξεκινά με τη διαμάχη μεταξύ του Μόουμπρεϊ και του Μπόλινγκμπροκ, από το Πρώτο Φύλλο του 1623. 

 Τυδώρ 

 Σύγχρονος 

Πρόγονοι

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 


















































































































Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας