Ροβέρτος της Καζέρτα

Ο Ροβέρτος τού Λαούρο, ιταλ.: Roberto di Lauro (απεβ. το 1183) ήταν κόμης τής Καζέρτα, ένας ισχυρός ευγενής και διοικητής στο βασίλειο τής Σικελίας, «ουσιαστικά ο αντιβασιλιάς τού βασιλιά στην ηπειρωτική χώρα» μεταξύ τού 1171 και τού τέλους του.  Ήταν στενός συνεργάτης τού Τανκρέδου κόμη τού Λέτσε, τού μελλοντικού βασιλιά. Η επιρροή του βοήθησε τον εξάδελφό του Ρογήρο να γίνει αρχιεπίσκοπος τού Μπενεβέντο (1179–1225). 

Το 1168, όταν ο Κόμης Βοημούνδος Β΄ κόμης τού Μανοπέλο κατηγόρησε τον Κόμη Ριχάρδο κόμη τού Μολίζε για συνωμοσία εναντίον τού καγκελάριου Στεφάνου τού Περς, ο Ροβέρτος ήταν αυτός που εμπόδισε την υπόθεση να διευθετηθεί δικαστικά, ισχυριζόμενος ότι ο Ριχάρδος είχε επίσης αποκτήσει παράνομα την πόλη Μάντρα και άλλες κοντά στην Τρόια από το στέμμα.  Ο Ροβέρτος διορίστηκε ο πρώτος κοντόσταυλος και αρχιδικαστής τού δουκάτου τής Απουλίας και τής Terra di Lavoro (λατιν.: magister comestabulus et justitiarius Apuliae et Terra Laboris) το 1171, όταν θεσπίστηκε ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης των ηπειρωτικών εδαφών τού βασιλείου, μετά την αποκατάσταση τής βασιλικής εξουσίας το 1169, μετά από χρόνια αναταραχής και ανοιχτής εξέγερσης. 

Το 1171 ο Ροβέρτος συγκάλεσε μία κουρία (αυλικό δικαστήριο) στην Κάπουα, εκτός τής δικαιοδοσίας του, με δύο βασιλικούς δικαστές, τον Ματθαίο ντε Βεναμπούλο και τον Ιωάννη ντε Βάλε. Το 1172 ο βασιλιάς Γουλιέλμος Β΄ διέταξε τον Ροβέρτο και τον Ριχάρδο κόμη τής Γκραβίνα με τον θαλαμηπόλο (camerarius) τής Terra di Lavoro να καθορίσουν, εάν το μοναστήρι τής Σόρα είχε δωριστεί από τον προκάτοχο τού Γουλιέλμου, Ρογήρο Β΄, με τα ενοίκια τεσσάρων εκκλησιών.  Το 1173 αυτός, δύο βασιλικοί δικαστές και ένας θαλαμηπόλος βρίσκονταν στην Κάπουα για να εκδικάσουν μία υπόθεση, που αφορούσε το αβαείο τής Αγίας Σοφίας τού Μπενεβέντο.  Το 1176 ο Τανκρέδος τού Λέτσε διαδέχθηκε τον Ριχάρδο τής Γκραβίνα ως κοντόσταυλος και δικαστής στην ίδια περιοχή με τον Ροβέρτο. Ενώ ο Τανκρέδος γενικά είχε δικαστήριο στο Μπάρι, τη Μπαρλέτα και την Τρόια, ο Ροβέρτος βρισκόταν γενικά στην Καζέρτα, την Κάπουα ή την Αβέρσα . Η ισότιμη ικανότητα και των δύο καταδεικνύεται από τη συμβουλή τού Ροβέρτου προς τους μοναχούς τής Καζαύρια, ότι μπορούσαν να ζητήσουν δικαιοσύνη είτε από αυτόν, είτε από τον Τανκρέδο (1182). Matthew, 180–82.

Το φθινόπωρο τού 1176 ο Ροβέρτος συνόδευσε τον Ριχάρδο Παλμέρ και τον Αλφανό τής Καμερότα με 25 γαλέρες στο Σαιντ-Ζιλ, για να αναλάβουν την επιμέλεια τής Ιωάννας, κόρης τού Ερρίκου Β' τής Αγγλίας, η οποία ήταν αρραβωνιασμένη με τον Γουλιέλμο Β'.  Το 1182, κατόπιν βασιλικών διαταγών, ο Ροβέρτος και ο Τανκρέδος τού Λέτσε βρίσκονταν στην Αβέρσα για να εκδικάσουν την υπόθεση τού επισκόπου τής Μάρσια, ο οποίος δεν μπόρεσε να επιβάλει τα δικαιώματά του στο μοναστήρι τού Σαν Μπαρτολομέο ντι Αβετσάνο, το οποίο υποστηρίχθηκε από τον Τζεντίλις ντε Παλεαρία.  Το υψηλό κύρος των διαδίκων πιθανότατα κατέστησε αναγκαία την κοινή δράση των δικαστών. Μία λίστα με τους ενάγοντες που απαιτούσαν την εκδίκαση και των δύο δικαστών κατά τη διάρκεια τής σταδιοδορμίας τού Ροβέρτου, υποδηλώνει τα εξής: οι επίσκοποι τού Τεάνο και τής Σέσσα το 1171, το μοναστήρι τής Λα Κάβα το 1171, το 1177 και το 1182, ο επίσκοπος τής Βενόζα το 1176, το μοναστήρι τού Μοντεκασίνο το 1180, ο επίσκοπος τού Μπενεβέντο το 1180 και το 1185, ο επίσκοπος τού Μπάρι το 1181 και ο επίσκοπος τής Τρόια το 1183. 

Ενώ βρισκόταν στην Αβέρσα το 1182, ο Ροβέρτος έδωσε διαταγές στον θαλαμηπόλο τού πριγκιπάτου τού Σαλέρνο "σαν να ήταν ο κανονικός ανώτερός του". Τον Ροβέρτο διαδέχθηκε μετά το τέλος του ο Ρογήρος κόμης τής Άντρια. 

 Σημειώσεις 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Μ. Καραβάλε. Il regno normanno di Sicilia . Ρώμη: 1966.
 Β. Πιο. «Λάουρο, Ρόμπερτ ντι». Dizionario Biografico degli Italiani, 64. Ρώμη: 2005. ONLINE
 H. Takayama. Η Διοίκηση του Νορμανδικού Βασιλείου της Σικελίας . Νέα Υόρκη: 1993.
 G. Tescione. Caserta Medievale ei suoi conti e signori . Καζέρτα: 1990.

Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σικελίας