Κάρολος Μπράντον, 1ος δούκας του Σάφολκ

μικρογραφία|150εσ|Τεταρτομερές οικόσημο του Κάρολου Μπράντον, 1ου Δούκα του Σάφολκ.

Ο Κάρολος Μπράντον, 1ος δούκας τού Σάφολκ ( – 22 Αυγούστου 1545) ήταν Άγγλος στρατιωτικός ηγέτης και αυλικός. Μέσω τής 3ης συζύγου του, Μαρίας Τυδώρ, πριγκίπισσας της Αγγλίας, έγινε κουνιάδος τού βασιλιά Ερρίκου Η΄.

 Βιογραφία 
Γεννημένος το 1484, ο Κάρολος Μπράντον ήταν ο δεύτερος, αλλά μοναδικός επιζών, γιος  τού σερ Γουίλιαμ Μπράντον, σημαιοφόρου τού Ερρίκου Ζ΄ Τυδώρ στη μάχη τού Πεδίου Μπόσγουορθ . Ο Γουίλιαμ Μπράντον σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια τής μάχης. Η μητέρα τού Καρόλου Μπράντον, Ελισάβετ Μπρούιν (απεβ. τον Μάρτιο του 1494), ήταν κόρη και συγκληρονόμος τού σερ Χένρι Μπρούιν (απεβ. το 1461).  

Ο Κάρολος Μπράντον ανατράφηκε στην αυλή τού Ερρίκου Ζ΄μ και έγινε ο στενότερος φίλος τού Ερρίκου Η΄. Ήταν περίπου επτά χρόνια μεγαλύτερος από τον Ερρίκο (Η΄) και αποτελούσε πρότυπο για τον νεαρό πρίγκιπα, ειδικά μετά το τέλος τού μεγαλύτερου αδελφού του, πρίγκιπα Αρθούρου Τυδώρ. Ο Μπράντον έγινε εξαιρετικός ιππέας και γυναικάς, και ως εκ τούτου ήταν αντικείμενο θαυμασμού για τον Ερρίκο (Η΄). Ο Μπράντον περιγράφεται από τον Ντάγκντεϊλ ως «ένα άτομο με όμορφο ανάστημα, υψηλό θάρρος και συμβατό χαρακτήρα με τον βασιλιά Ερρίκο (Η΄), με τον οποίο έγινε πολύ αγαπητός». Ο Μπράντον κατείχε μία σειρά από αξιώματα στον βασιλικό οίκο, γενόμενος κύριος τού Ιππικού το 1513, και έλαβε πολλές πολύτιμες επιχορηγήσεις γης. Στις 15 Μαΐου χρίστηκε υποκόμης Λάιλ, καθώς συνήψε συμβόλαιο γάμου με την οκτάχρονη κηδεμόνα του, Ελίζαμπεθ Γκρέυ, ιδίω δικαιώματι (suo jure) υποκόμισσα Λάιλ.  Το συμβόλαιο λύθηκε, και αυτός εξέπεσε τού τίτλου, ως αποτέλεσμα τού γάμου τού Μπράντον με τη Μαρία Τυδώρ πριγκίπισσα τής Αγγλίας το 1515.

Διακρίθηκε στις πολιορκίες τού Τερουάν και τού Τουρνέ κατά τη γαλλική εκστρατεία τού 1513. Ένας από τούς πράκτορες τής Μαργαρίτας τής Σαβοΐας, κυβερνήτη των Κάτω Χωρών, τής υπενθύμισε ότι ο Μπράντον ήταν «δεύτερος βασιλιάς», και τη συμβούλευσε να τού γράψει μία ευχάριστη επιστολή. Εκείνη την εποχή, ο Ερρίκος Η΄ παρότρυνε κρυφά τη Μαργαρίτα να παντρευτεί τον Λάιλ, τον οποίο όρισε δούκα τού Σάφολκ στις 4 Μαρτίου 1514, αν και φρόντισε να αποκηρύξει οποιαδήποτε συνενοχή στο έργο στον πατέρα της, Μαξιμιλιανό Α΄ βασιλιά τής Γερμανίας.  Όταν ο Μπράντον έγινε δούκας τού Σάφολκ, υπήρχαν μόνο δύο άλλοι δούκες στο βασίλειο (τού Μπάκιγχαμ και τύο Νόρφολκ). Αφού έγινε δούκας τού Σάφολκ, συνέχισε να ταξιδεύει σε όλη την κομητεία για να γνωρίσει τις πόλεις και τα χωριά, και τούς τοπικούς αξιωματούχους. Έμενε κυρίως στα σπίτια τής οικογένειάς του, συμπεριλαμβανομένου τού Κάστρου Γουίνγκφιλντ και τού (τώρα κατεστραμμένου) Χένχαμ Χωλ.

Μετά τον γάμο του με τη Μαίρη, ο Σάφολκ έζησε στο Westhorpe Hall για μερικά χρόνια σε ημι-συνταξιοδότηση, αλλά ήταν παρών στο Πεδίο του Χρυσού Υφάσματος το 1520, μια εκδήλωση που οργανώθηκε εν μέρει από τα ξαδέρφια του, τον Σερ Ρίτσαρντ Γουίνγκφιλντ, ο οποίος ήταν Άγγλος πρέσβης στη Γαλλία, και τον Τόμας Γούλσεϊ, ο οποίος ήταν Καρδινάλιος και Λόρδος Καγκελάριος.

Το 1523 στάλθηκε στο Καλαί για να διοικήσει τα αγγλικά στρατεύματα εκεί. Εισέβαλε στη Γαλλία μαζί με τον Φλόρις τού Έγκμοντ, κόμη τού Μπούρεν, ο οποίος ήταν επικεφαλής των Φλαμανδικών στρατευμάτων, και κατέστρεψε τη βόρεια Γαλλία, αλλά διέλυσε τα στρατεύματά του με την έλευση τού χειμώνα. 

Ο Μπράντον διορίστηκε κόμης στρατάρχης τής Αγγλίας το 1524, θέση που κατείχε προηγουμένως ο Τόμας Χάουαρντ, 2ος δούκας τού Νόρφολκ. Ωστόσο, το 1533 παραχώρησε το αξίωμα στον Τόμας Χάουαρντ, 3ο δούκα τού Νόρφολκ, «τού οποίου οι πρόγονοι επί μακρόν είχαν την ίδια θέση μέχρι πρόσφατα». 

Όταν ο Γούλσεϋ περιέπεσε σε δυσμένεια, η επιρροή τού Σάφολκ αυξήθηκε. Στάλθηκε με τον Τόμας Χάουαρντ, 3ο δούκα τού Νόρφολκ, για να απαιτήσουν τη Μεγάλη Σφραγίδα από τον Γούλσεϋ (είναι πιθανό ο Ερρίκος Η΄ να έστειλε τον Μπράντον στον Γούλσεϋ, καθώς ήταν συγγενείς). Και ο δούκας τού Σάφολκ ενήργησε ως υψηλός Επιμελητής στη στέψη τής νέας Βασίλισσας. Ήταν ένας από τούς επιτρόπους που διορίστηκαν από τον Ερρίκο Η΄, για να απολύσουν το νοικοκυριό τής Αικατερίνης, μία εργασία που βρήκε δυσάρεστη. 

Η οικογένειά του είχε μία κατοικία στη δυτική πλευρά τής οδού Μπόρου Χάι Στρητ στο Λονδίνο, για τουλάχιστον μισό αιώνα πριν από την κατασκευή τού Σάφολκ Πλέις στο σημείο.

Ο Κάρολος υποστήριξε την εκκλησιαστική πολιτική τού Ερρίκου Η΄, λαμβάνοντας ένα μεγάλο μερίδιο των εδαφών μετά τη διάλυση των μοναστηριών. Το 1544 ανέλαβε για δεύτερη φορά τη διοίκηση ενός αγγλικού στρατού, για την εισβολή στη Γαλλία. Απεβίωσε στο Γκίλφορντ του Σάρεϊ στις 22 Αυγούστου τού επόμενου έτους.  Με έξοδα τού Ερρίκου Η΄ τάφηκε στο Γουίνδσορ στο παρεκκλήσιο τού Αγίου Γεωργίου. Ο Μπράντον ήταν ίσως το μόνο άτομο στην Αγγλία, που διατήρησε με επιτυχία τη στοργή τού Ερρίκου Η΄ για το μεγαλύτερο μέρος μίας περιόδου σαράντα ετών.

 Γάμος με τη Μαρία Τυδώρ 
Ο Κάρολος Μπράντον συμμετείχε στις μονομαχίες, που εόρτασαν τον γάμο τής Μαρίας Τυδώρ, αδελφής τού βασιλιά Ερρίκου Η΄, με τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄ τής Γαλλίας. Μετά το τέλος τού Λουδοβίκου ΙΒ΄ το 1515, ο Μπράντον στάλθηκε για να συγχαρεί τον νέο βασιλιά, Φραγκίσκο Α΄, και είχε διαπιστευτεί να διαπραγματευτεί διάφορα θέματα μαζί του, συμπεριλαμβανομένης τής επιστροφής τής χήρας βασίλισσας Μαίρης στην Αγγλία. Η Μαρία και ο Μπράντον είχαν ερωτευτεί πριν από τον γάμο της με τον Λουδοβίκο ΙΒ΄. Ο Φραγκίσκος, ίσως με την ελπίδα τού τέλους τής συζύγου του βασίλισσας Κλαυδίας, ήταν ένας από τούς μνηστήρες τής Μαρίας την πρώτη εβδομάδα τής χηρείας της, στην οποία η Μαρία είχε ισχυριστεί, ότι τού είχε δείξει την εμπιστοσύνη της, για να αποφύγει τις προσπάθειές του. 

Ο Φραγκίσκος Α΄ και ο Ερρίκος Η΄ δήλωσαν και οι δύο φιλική στάση απέναντι στον γάμο των εραστών, αλλά ο Μπράντον είχε πολλούς πολιτικούς εχθρούς, και η Μαρία φοβόταν ότι θα μπορούσε να θυσιαστεί ξανά για πολιτικές σκοπιμότητες. Το Βασιλικό Συμβούλιο, μη επιθυμώντας να δει τον Μπράντον να αποκτά περαιτέρω εξουσία στην αυλή, ήταν αντίθετο με τον γάμο. Η αλήθεια ήταν ότι ο Ερρίκος Η΄ ανυπομονούσε να λάβει από τον Φραγκίσκο Α΄ το χρυσό έλασμα και τα κοσμήματα που είχαν δοθεί ή υποσχεθεί στη Μαρία από τον Λουδοβίκο ΙΒ΄, καθώς και την αποζημίωση των εξόδων τού γάμου της μαζί του. Και ο Ερρίκος Η΄ ουσιαστικά έθεσε ως προϋπόθεση για την αποδοχή τής αγωγής τού Μπράντον την απόκτησή τους από τον Μπράντον.  Ωστόσο, όταν ο Μπράντον στάλθηκε για να φέρει τη Μαρία πίσω στην Αγγλία, ο βασιλιάς τον έβαλε να υποσχεθεί, ότι δεν θα τής έκανε πρόταση γάμου. Μόλις όμως έφθασαν στη Γαλλία, ο Μπράντον πείστηκε από τη Μαρία να εγκαταλείψει αυτόν τον όρκο. Το ζευγάρι παντρεύτηκε κρυφά στο Οτέλ ντε Κλυνύ στις 3 Μαρτίου 1515 παρουσία μόλις 10 ατόμων, μεταξύ των οποίων και ο Φραγκίσκος Α΄. Ο Μπράντον ανακοίνωσε τον γάμο τους μέσω τού Τόμας Γούλσεϋ, ο οποίος ήταν συγγενής και φίλος του.

Τεχνικά, αυτό ήταν προδοσία, καθώς ο Μπράντον είχε νυμφευτεί μία βασιλική πριγκίπισσα χωρίς τη συγκατάθεση τού βασιλιά. Ο Ερρίκος Η΄ εξοργίστηκε, και το μυστικό συμβούλιο ζήτησε να φυλακιστεί ή να εκτελεστεί ο Μπράντον. Σώθηκε από την οργή τού βασιλιά μόνο χάρη στην εξομάλυνση τής κατάστασης από τον Γούλσεϋ, και χάρη στην αγάπη που έτρεφε ο βασιλιάς τόσο για την αδελφή του, όσο και γι' αυτόν. Το ζευγάρι τη γλίτωσε σχετικά εύκολα, και χρεώθηκε μόνο με ένα βαρύ πρόστιμο 24.000 λιρών, που έπρεπε να καταβληθεί στον βασιλιά σε ετήσιες δόσεις των 1.000 λιρών, καθώς και ολόκληρη την προίκα τής Μαρίας από τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ ύψους 200.000 λιρών, μαζί με το πιάτο και τα κοσμήματά της. Παρ' όλα αυτά, ο Ερρίκος αργότερα μείωσε το πρόστιμο. Το ζευγάρι παντρεύτηκε ανοιχτά στο Γκρίνουιτς Χολ στις 13 Μαΐου 1515 παρουσία τού βασιλιά και των αυλικών του. Ο δούκας τού Σάφολκ είχε ήδη μνηστευθεί δύο φορές, τη Μάργκαρετ Νέβιλ (χήρα τού Τζον Μόρτιμερ) και την Άννα Μπράουν, με την οποία είχε αρραβωνιαστεί πριν από τον γάμο του με τον Νέβιλ. Ο Μπράουν απεβίωσε το 1511, αλλά ο Νέβιλ, από τον οποίο είχε λάβει κήρυξη ακυρότητας λόγω συγγένειας εξ αίματος, ήταν ακόμα ζωντανός. Ο Μπράντον εξασφάλισε το 1528 μία βούλα από τον πάπα Κλήμη Ζ΄, που διαβεβαίωνε τη νομιμότητα τού γάμου του με τη Μαρία Τυδώρ. 

Η Μαρία απεβίωσε στις 25 Ιουνίου 1533, και τον Σεπτέμβριο τού ίδιου έτους ο Μπράντον νυμφεύτηκε την επιτροπευόμενή του, την 14χρονη Κάθριν Γουίλοουμπι (1519–1580), ιδίω δικαιώματι (suo jure) βαρόνη Γουίλοουμπυ ντε Ερέσμπυ. Η Κάθριν είχε αρραβωνιαστεί τον μεγαλύτερο επιζώντα γιο του, τον Ερρίκο, κόμη τού Λίνκολν, αλλά το αγόρι ήταν πολύ μικρό για να νυμφευτεί.   Ο κόμης τού Λίνκολν απεβίωσε το 1534.

Με τη Γουίλοουμπυ, ο Μπράντον απέκτησε τούς δύο νεότερους γιους του, οι οποίοι ήταν πολλά υποσχόμενοι: έναν άλλον Ερρίκο (1535–1551) και τον Κάρολο (π. 1537–1551), οι οποίοι αργότερα έγιναν δούκες τού Σάφολκ. Ωστόσο, τελικά απεβίωσαν από ασθένεια εφίδρωσης με διαφορά μίας ώρας ο ένας από τον άλλον. 

Μεταξύ 1536-1543 ο Μπράντον έδωσε την κατοικία του στο Λονδίνο, το Σάφολκ Πλέις -την οποία είχε ανακατασκρυάσει ο ίδιος σε κομψό αναγεννησιακό στιλ το 1522- στον Ερρίκο Η΄, σε αντάλλαγμα για το Νόριτς Πλέις στην οδό Στράντ, στο Λονδίνο. Εκείνη την εποχή νοίκιασε επίσης το Χόξν Χωλ. 

 Οικογένεια 
Πριν από τις 7 Φεβρουαρίου 1507, ο Κάρολος Μπράντον νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Μαργαρίτα Νέβιλ (γενν. 1466), χήρα του σερ Τζον Μόρτιμερ (απεβ. πριν από τις 12 Νοεμβρίου 1504),   και κόρη τού Ιωάννη Νέβιλ, 1ου μαρκησίου τού Μόνταγκιου (που σκοτώθηκε στη μάχη τού Μπάρνετ) και της Ιζαμπέλ Ίνγκαλντεσθορπ (ή Ίνγκολντεσθορπ), κόρης και κληρονόμου τού σερ Έντμουντ Ίνγκαλντεσθορπ (ή Ίνγκολντεσθορπ) και τής Τζοάνας Τίπτοφτ. Ο Κάρολος και η Μαργαρίτα δεν είχαν παιδιά. Ο γάμος κηρύχθηκε άκυρος π. το 1507 από το Αρχιδιακονικό Δικαστήριο τού Λονδίνου και αργότερα με παπική βούλα τής 12ης Μαΐου 1528.  Η Μαργαρίτα στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Ντάουνς, ευγενή.  

Στις αρχές τού 1508, σε μία μυστική τελετή στο Στέπνεϊ και αργότερα δημόσια στον Άγιο Μιχαήλ στο Κόρνχιλ,  ο Κάρολος νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά την Άννα Μπράουν (θετή κόρη τής αδελφής τής Μαργαρίτας Νέβιλ, Λούσης Νέβιλ), κόρη τού σερ Άντονυ Μπράουν (σημαιοφόρου τής Αγγλίας το 1485) και τής Ελεονώρας Άγκρεντ, κόρης τού σερ Ρόμπερτ Άγκρεντ (π. 1428 π. 1487) από το Κέξμπι, στο Βόρειο Γιόρκσαΐρ και τής Κάθριν Γιουρ, κόρης τού σερ Γουίλιαμ Γιουρ από το Στόουκσλεϊ, στο Γιόρκσαΐρ. Με την Άννα Μπράουν απέκτησε δύο κόρες: 
 λαίδη Άννα Μπράντον (1507–1557), η οποία παντρεύτηκε πρώτα τον Έντουαρντ Γκρέυ, 3ο βαρόνο Γκρέυ τού Πόουις,  και μετά τη διάλυση αυτού τού γάμου, τον Ράνταλ Χάργουορθ.
 λαίδη Μαίρη Μπράντον (1510–π. 1542), η οποία παντρεύτηκε τον Τόμας Στάνλεϋ, 2ο βαρόνο τού Μόντεγκλ. 

Στη συνέχεια ο Κάρολος υπέγραψε συμβόλαιο για να παντρευτεί την Ελίζαμπεθ Γκρέυ, 5η βαρόνη Λάιλ (1505–1519), και έτσι διορίστηκε 1ος υποκόμης Λάιλ τής 3ης δημιουργίας το 1513, αλλά το συμβόλαιο ακυρώθηκε, και παραιτήθηκε από τον τίτλο πριν από το 1519 ή το 1523.
μικρογραφία|Γαμήλιο πορτρέτο τής Μαρίας Τυδώρ και του Τσαρλς Μπράντον.
Τον Μάιο τού 1515, ο Κάρολος νυμφεύτηκε για 3η φορά, με τη Μαρία Τυδώρ, χήρα βασίλισσα τής Γαλλίας (18 Μαρτίου 1496 25 Ιουνίου 1533). Μετά τον γάμο τους, ο Κάρολος και η Μαρία διέμεναν στο Γουέστορπ Χωλ, όπου μεγάλωσαν τα τέσσερα παιδιά τους:
 λόρδος Χένρυ Μπράντον (11 Μαρτίου 1516 – 1522), απεβ. 6 ετών .
 λαίδη Φραγκίσκη Μπράντον (16 Ιουλίου 1517 – 20 Νοεμβρίου 1559), η οποία παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γκρέυ, 1ο δούκα τού Σάφολκ, 3ο μαρκήσιο τού Ντόρσετ, με τον οποίο απέκτησε τη:
 λαίδη Τζέιν Γκρέυ, για 9 ημέρες βασίλισσα της Αγγλίας. 
 λαίδη Ελεονώρα Μπράντον (1519 – 27 Σεπτεμβρίου 1547), η οποία παντρεύτηκε τον Χένρυ Κλίφορντ, 2ο κόμη τού Κάμπερλαντ. 
 Χένρι Μπράντον, 1ος κόμης τού Λίνκολν (π. 1523 – 1 Μαρτίου 1534), απεβ. 11 ετών .

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1533, μόλις δύο μήνες μετά το τέλος τής Μαρίας, ο Μπράντον νυμφεύτηκε για 4η φορά. Νύφη του ήταν η Κάθριν Γουίλοουμπι, 12η βαρώνη Γουίλοουμπι ντε Έρεσμπυ (22 Μαρτίου 1519 - 19 Σεπτεμβρίου 1580), κόρη και κληρονόμος τού Γουίλιαμ Γουίλοουμπι, 11ου βαρόνου Γουίλοουμπι ντε Έρεσμπυ, και τής Μαρίας ντε Σαλίνας. Ο Μπράντον απέκτησε δύο γιους μαζί της, και οι δύο ήταν ακόμη παιδιά, όταν απεβίωσε το 1545. Ωστόσο, και οι δύο γιοι τού Μπράντον απεβίωσαν αργότερα νέοι από ασθένεια εφίδρωσης την ίδια ημέρα. Ήταν οι:
 Χένρι Μπράντον, 2ος δούκας τού Σάφολκ (18 Σεπτεμβρίου 1535). 14 Ιουλίου 1551), απεβ. 16 ετών .
 Κάρολος Μπράντον, 3ος δούκας τού Σάφολκ (1537 14 Ιουλίου 1551), απεβ. 14 ετών .

Το 1553 δύο χρόνια μετά το τέλος και των δύο γιων της την ίδια ημέρα, η χήρα τού Μπράντον, Κάθριν, παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Μπέρτη. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη.

Ο Κάρολος είχε επίσης αρκετά νόθα παιδιά:
 σερ Τσαρλς Μπράντον, νυμφεύτηκε την Ελίζαμπεθ Πίγκοτ, χήρα τού σερ Τζέιμς Στράνγκγουεϊς. 
 Φράνσις Μπράντον, παντρεύτηκε αρχικά τον Γουίλιαμ Σάντον, και στη συνέχεια τον Άντριου Μπίλσμπι. 
 Μαίρη Μπράντον, η οποία παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Μπολ από το Σκότοου τού Νόρφολκ,  θείος τής Τέμπερανς Φλάουερντιου και τού Τζον Πόρι.

 Τα τελευταία χρόνια και το τέλος 
Αφού έμεινε χήρος το 1533 μετά το τέλος τής συζύγου του, Μαρίας, ο Μπράντον νυμφεύτηκε την Κάθριν Γουίλοουμπι. Στο τέλος τού ίδιου έτους, ο Μπράντον στάλθηκε στους Πύργους Μπάκντεν από τον βασιλιά Ερρίκο Η΄ για να δει την πρώην σύζυγο τού βασιλιά, Αικατερίνη τής Αραγωνίας. Ο λόγος τής επίσκεψης τού Μπράντον ήταν να ενημερώσει την Αικατερίνη ότι θα μετακόμιζε στο Παλάτι τού Σόμερσαμ, και δεν θα χαρακτηριζόταν πλέον βασίλισσα, αλλά χήρα πριγκίπισσα τής Ουαλίας (ως χήρα τού πρίγκιπα Αρθούρου). Η Αικατερίνη αρνήθηκε και τα δύο, κλειδώνοντας τον εαυτό της σε ένα δωμάτιο, ώστε να μην μπορεί να μετακομίσει στο «ανθυγιεινό» Σόμερσαμ. Ο Μπράντον βρισκόταν σε δύσκολη θέση. Τόσο αυτός, όσο και η εκλιπούσα σύζυγός του Μαρία, είχαν υποστηρίξει σιωπηλά την υπόθεση τής Αικατερίνης εναντίον τής Άννας Μπολέυν, και τώρα η νέα πεθερά τού Μπράντον ήταν η Μαρία ντε Σαλίνας, πρώην κυρία επί των τιμών τής Αικατερίνης. Αφού ο Μπράντον έφυγε από το Μπάκντεν, αποφασίστηκε να μετακομίσει η Αικατερίνη στο Κάστρο τού Κίμπολτον, το οποίο ήταν πιο υγιές, και στο οποίο η Αικατερίνη συμφώνησε. Το Κίμπολτον ανήκε στην οικογένεια τού Μπράντον, τούς Γουίνγκφιλντ, και μπορεί να το πρότεινε στον Ερρίκο Η΄ σε μία προσπάθεια να εξευμενίσει την Αικατερίνη.

Καθώς δεν ήταν πλέον κουνιάδος τού Ερρίκου Η΄, ο Ερρίκος Η΄ έπεισε τον Μπράντον να εγκαταστήσει τη βάση του στο Λίνκολνσαϊρ, όπου η Αικατερίνη κατείχε πλέον το πρώην κάστρο τού πατέρα της, το Γκρίμθορπ. Με τον γάμο τους, ο Ερρίκος Η΄ τούς έδωσε επίσης το αβαείο Βώντεϋ, αλλά ζήτησε από τον Μπράντον να εγκαταλείψει το πρώην σπίτι του με τη Μαίρη, το Γουέστορπ Χολ, καθώς και ακίνητα που ανήκαν στην οικογένεια τού Μπράντον, το Κάστρο Γουίνγκφιλντ και το Χένχαμ Χωλ. Ο λόγος που ο Ερρίκος Η΄ ζήτησε από τον Μπράντον να μεταφέρει τη βάση του στο Λίνκολνσαϊρ ήταν, για να μετριάσει τις εντάσεις μεταξύ τής άλλης μεγάλης οικογένειας τής Ανατολικής Αγγλίας, των Χάουαρντ. Ωστόσο, μετά την εκτέλεση τής Άννας Μπολέυν το 1536, ο Μπράντον συνέχισε να λαμβάνει ακίνητα τής Ανατολικής Αγγλίας μετά τη διάλυση των μοναστηριών, συμπεριλαμβανομένου τού αβαείου Λέιστον και τού Άιυ Πράιορυ.

Μετά τη μεταβίβαση των ακινήτων, ο Μπράντον, που τώρα κατοικούσε στο Λίνκολνσαϊρ, απόλαυσε τη ζωή στο Κάστρο Τάτερσολ, αν και πέρασε επίσης χρόνο στο Γκρίμθορπ, και έκτισε ένα νέο αρχοντικό στο Σπίλσμπι. Όταν βρισκόταν στο Λονδίνο, διέμενε στα ακίνητά του, στο Σάφολκ Πλέις ή στο Μπάρμπικαν.

Το 1539 ο Ερρίκος Η΄ τον διόρισε λόρδο Επιμελητή τού Βασιλικού Νοικοκυριού. Λίγα χρόνια αργότερα ο Μπράντον ενεπλάκη σε αψιμαχίες και διαπραγματεύσεις με τούς Σκώτους, συμπεριλαμβανομένης τής Μάχης τού Σόλγουεϊ Μος και τής Τραχιάς Επιβουλής. Αργότερα στάλθηκε στη Γαλλία, και συμμετείχε στην Πολιορκία τής Βουλώνης.

Ο Κάρολος Μπράντον απεβίωσε στις 22 Αυγούστου 1545 στο Γκίλφορντ σε ηλικία 60 ετών. Ήταν επίσης η 60ή επέτειος τής μάχης τού Μπόσγουορθ και τού τέλους τού πατέρα του. Ο βασιλιάς ήταν βαθιά θλιμμένος για το τέλος τού φίλου τής ζωής του. Ο Ερρίκος Η΄ είχε ήδη χάσει τις δύο αδελφές του, και ο Μπράντον ήταν ο μόνος εναπομείνας σύνδεσμος με την παιδική του ηλικία. Όταν το τέλος τού Μπράντον ανακοινώθηκε στη συνεδρίαση τού Ιδιωτικού Συμβουλίου, ο Ερρίκος Η΄ ομολόγησε ότι καθ' όλη τη διάρκεια τής μακράς φιλίας τους, ο Μπράντον δεν είχε ποτέ επιχειρήσει να βλάψει έναν αντίπαλο, ούτε είχε πει ποτέ λέξη για να βλάψει κάποιον. Πρόσθεσε «υπάρχει κάποιος από εσάς, λόρδους μου, που μπορεί να πει κάτι τέτοιο;»

Η διαθήκη τού Μπράντον ζητούσε μία ήσυχη κηδεία στο Τάτερσαλ, ωστόσο ο Ερρίκος Η΄ το αγνόησε, και πλήρωσε για μία περίτεχνη κηδεία στο παρεκκλήσιο τού Αγίου Γεωργίου στο Γουίνδσορ, όπου τάφηκε η Τζέιν Σέιμουρ, και ο ίδιος ο Ερρίκος Η΄ αργότερα τάφηκε εκεί, δίπλα στην 3η σύζυγό του, και κοντά στον φίλο τής ζωής του, το 1547.

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Πηγές 










 Περαιτέρω ανάγνωση 
  (primarily on his wife, Mary Tudor)
  (primarily on his wife, Katherine)



Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας