Τανκρέδος του Κονβερσάνο

Ο Τανκρέδος του Κονβερσάνο, ιταλ.: Tancredi di Conversano, ήταν ο νεότερος γιος του Γοδεφρείδου κόμη τού Κονβερσάνο. Έγινε κόμης τού Μπρίντιζι μετά το τέλος τού πατέρα του το 1100.

Ο μεγαλύτερος αδελφός τού Τανκρέδου, Αλέξανδρος, διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως κόμης τού Κονβερσάνο. Το 1121 ο Ρογήρος Β΄ κόμης τής Σικελίας εισέβαλε στη Βασιλικάτα για να προσαρτήσει την κομητεία τού Μοντεσκαλιόζο, η οποία προηγουμένως κατείχε η αδελφή του Έμμα, εκ μέρους τού αποβιώσαντος συζύγου της, Ροδόλφου Μακκαβαίου. Τον Απρίλιο, ο Τανκρέδος βοήθησε τον δούκα Γουλιέλμο Β΄ δούκα τής Απουλίας και τον πρίγκιπα Βοημούνδο Β΄ πρίγκιπα τού Τάραντα & τής Αντιόχειας να κατακτήσουν το κάστρο τού Μπασέντο, εντός τής κομητείας τού Μοντεσκαλιόζο, την οποία διεκδικούσε ο Ρογήρος. Με τη βοήθεια τού πάπα Καλλίστου Β΄, μία συνθήκη, ωστόσο, τερμάτισε τις εχθρότητες μεταξύ των απογόνων τού Τανκρέδου τού Ωτβίλ. Ο Τανκρέδος αναγνωρίστηκε ως κόμης τού Μπρίντιζι.

Ο Τανγκρέδος έγινε μέλος μίας μεγάλης συμμαχίας επαναστατών, συμπεριλαμβανομένων των Ροβέρτου Β΄ τής Κάπουα, Ρανούλφου Β΄ τού Αλίφε, Γριμοάλδου τού Μπάρι, Γοδεφρείδου τής Άντρια και Ρογήρου τού Αριάνο. Την άνοιξη τού 1129, ο Ρογήρος εισήλθε στη χερσόνησο με μεγάλο στρατό για να διεκδικήσει την Απουλία μετά το τέλος τού Γουλιέλμου (1127). Πολλοί από τους πρίγκιπες υποχώρησαν, αλλά το καλοκαίρι τού 1131, όταν ο Ρογήρος έφυγε, ο Γριμοάλδος και ο Τανγκρέδος επαναστάτησαν αμέσως και κατέλαβαν το λιμάνι τού Μπρίντιζι και το κράτησαν εναντίον τού Ρογήρου. Τον Μάιο του 1132, ο Γριμοάλδος συνελήφθη αιχμάλωτος, και ο Τανγκρέδος γλίτωσε μόνο με την υπόσχεση να φύγει για Σταυροφορία. Παραχώρησε το Μπρίντιζι για είκοσι χρυσά νομίσματα.

Το 1133 ο Τανκρέδος προετοιμαζόταν για μία σταυροφορία, όταν ξεκίνησε μία εξέγερση γύρω του. Συμμετείχε στην επανάσταση στο Μοντεπελόζο. Εκεί «έδρασε», όπως πληροφορεί ο λόρδος Νόριτς, και ανέλαβε τη διοίκηση των επαναστατών τής Απουλίας, οι οποίοι κατείχαν το Μέλφι, τη Βένοζα, τη Μπαρλέττα και πολλές άλλες πόλεις. Ο Ρογήρος επιτέθηκε εναντίον τους και κατέλαβε τις κεντρικές πόλεις, αποκόπτοντας τον Τανκρέδο από τους συμμάχους του από την Κάπουα, και στη συνέχεια απομόνωσε το ίδιο το Μοντεπελόζο. Ο Ρανούλφος τού Αλίφε έστειλε σαράντα ιππότες υπό τον Ρογήρο τού Πλένκο για να τον βοηθήσουν, αλλά εκτός από αυτό ήταν αβοήθητος. Μετά από δύο εβδομάδες πολιορκίας, με μηχανές, η πόλη συνθηκολόγησε, και όπως αφηγείται ο συμπαθών τούς επαναστάτες Φάλκο τού Μπενεβέντο:Ο Τανκρέδος και ο άτυχος Ρογήρος έριξαν τα χέρια τους κάτω, και αναζήτησαν καταφύγιο στα πιο σκοτεινά και θολά σοκάκια τής πόλης. Αλλά τους αναζήτησαν και τους ανακάλυψαν... [Ο] βασιλιάς διέταξε να κρεμαστεί αμέσως ο Ρογήρος από τον λαιμό, και ο ίδιος ο Τανκρέδος, με το ίδιο του το χέρι, να τραβήξει το σχοινί.Ο Τανκρέδος φυλακίστηκε στη Σικελία,  όπου εξαφανίζεται από την ιστορία.

 Πηγές 
 Λεξικό Μεσαίωνα .
 Φέρκο του Μπενεβέντο . Chronicon Beneventanum Archived   .
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Οι Νορμανδοί στο Νότο 1016-1130 . Longmans : Λονδίνο, 1967.
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194 . Λόνγκμαν : Λονδίνο, 1970.
 Αλέξανδρος της Τελέζης, μετάφραση GA Loud. Οι πράξεις του Ρογήρου της Σικελίας . Εισαγωγή Archived   και Βιβλία Ένα Archived  , Δύο Archived  , Τρία Archived  , και τέσσερα Archived  

 Δείτε επίσης 
 Curtis, Edmund (1912). Ο Ρογήρος της Σικελίας και οι Νορμανδοί στην Κάτω Ιταλία 1016-1154 . Σειρά Heroes of the Nations. GP Putnam's Sons, Νέα Υόρκη & Λονδίνο. Βλέπε σελ. 165-166 για την πολιορκία του Μοντεπελόζο το 1133· σελ. 358 για την παράδοση του Μπάρι το 1132.

Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία