Ερμογένης (μάγιστρος των οφφικίων)

Ο Ερμογένης (απεβ. το 535/536 μ.Χ.) ήταν αξιωματούχος τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που υπηρέτησε ως magister officiorum, στρατιωτικός διοικητής και διπλωματικός απεσταλμένος κατά τη διάρκεια τού Ιβηρικού Πολέμου εναντίον τής Σασσανιδικής Περσίας στις αρχές τής βασιλείας τού Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527–565).

 Βιογραφία 
Ο Ερμογένης πιθανότατα καταγόταν από τη Μικρά Σκυθία (σύγχρονη Δοβρουτσά), όπως αποκαλείται «ο Σκύθης» στα Ρωμαϊκά χρονικά. Τη δεκαετία τού 510, υπηρέτησε ως assessor (επικεφαλής νομικός βοηθός) τού στρατηγού Βιταλιανού, ο οποίος το 513–515 ηγήθηκε μίας σειράς εξεγέρσεων εναντίον τού Αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄ (βασ. 491–518). .
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης τής Ρωμαιο-Περσικής μεθοριακής περιοχής.
Μέχρι τον Μάιο τού 529, είχε ανέλθει στη θέση τού magister officiorum, επικεφαλής τής αυτοκρατορικής γραμματείας. Τον Απρίλιο τού 529 στάλθηκε ως απεσταλμένος με πολλά δώρα στον Πέρση σάχη Καβάδη Α΄ (βασ. 488–531), για να ανακοινώσει επίσημα την άνοδο τού Ιουστινιανού Α΄ στον Ρωμαϊκό θρόνο και να προτείνει ειρήνη στον συνεχιζόμενο πόλεμο. Έφθασε πριν από τον Καβάδη Α΄ τον Ιούλιο, και επέστρεψε φέρνοντας την απάντησή του για μονοετή ανακωχή. . Σε απάντηση, ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ τον έστειλε ξανά ως απεσταλμένο, μαζί με τον Ρουφίνο, ο οποίος είχε ηγηθεί επανειλημμένων πρεσβειών στην περσική αυλή στο παρελθόν. Οι δύο έφθασαν στην Αντιόχεια τον Μάρτιο τού 530, και στη συνέχεια ξεκίνησαν για την Ιεράπολη, από όπου έστειλαν ειδοποίηση για την άφιξή τους στον Καβάδη Α΄, αναμένοντας να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις. Ο Καβάδης Α΄, ωστόσο, είχε ετοιμάσει έναν στρατό εισβολής, και ανέβαλε τη συνάντησή τους. Ενώ ο Ρουφίνος παρέμεινε στην Ιεράπολη, ο Ερμογένης εντάχθηκε στον Ρωμαϊκό στρατό υπό τη διοίκηση τού Βελισάριου, πρόσφατα προαχθέντος σε magister militum per Orientem, στο φρούριο Δάρα στα περσικά σύνορα. .

Καθώς ο Ερμογένης είχε λάβει εντολή από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ να βοηθήσει τον Βελισάριο στη συγκρότηση τού στρατού του, μοιράστηκε τη διοίκηση των Ρωμαϊκών δυνάμεων με τον τελευταίο. Όταν ο περσικός στρατός υπό τον Μιχράν προήλασε πέρα από τα σύνορα προς τον Αμμόδιο (Ιούνιος 530), οι Ρωμαίοι έφυγαν από τη Δάρα, παρατάσσοντας τις δυνάμεις τους μπροστά από την πόλη. Ο Βελισάριος και ο Ερμογένης προσπάθησαν να επαναλάβουν τις διαπραγματεύσεις την ημέρα πριν από τη μάχη, αλλά ο Πέρσης διοικητής αρνήθηκε. Ο Ερμογένης μοιράστηκε τη διοίκηση με τον Βελισάριο κατά τη διάρκεια τής επακόλουθης Μάχης τού Δάρα, η οποία κατέληξε σε μία σημαντική νίκη των Ρωμαίων. Μετά τη μάχη, ο Καβάδης Α΄ δέχθηκε μία νέα πρεσβεία, αλλά χωρίς τον Ερμογένη, ο οποίος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη τού 530 ή στις αρχές τού 531. Εν τω μεταξύ ο Καβάδης Α΄ είχε στείλει τον Ρουφίνο πίσω στον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ με όρους αποδεκτούς από τον τελευταίο. Όταν ο Ρουφίνος επέστρεψε στον σάχη λαμβάνοντας τη συμφωνία τού Ιουστινιανού Α΄, ο Πέρσης ηγεμόνας άλλαξε γνώμη, και αποφάσισε να ανανεώσει τον πόλεμο. .

Την άνοιξη τού 531, καθώς έφτασαν νέα για μία ακόμη περσική εισβολή, ο Ερμογένης στάλθηκε ξανά στην Ανατολή επικεφαλής ενισχύσεων, για τον στρατό τού Βελισάριου. Εντάχθηκε στον Βελισάριο, ο οποίος ακολουθούσε τούς Πέρσες στη Βαρβαλισσό. Εκεί ο Ερμογένης μεσολάβησε, και έλυσε μία διαμάχη μεταξύ τού Βελισάριου και ενός από τούς υφιστάμενους διοικητές του, τού Σουνίκα. Σε αυτό το σημείο οι Πέρσες, αντιμέτωποι με τον Ρωμαϊκό στρατό, αποφάσισαν να υποχωρήσουν. Ο Ερμογένης συμφώνησε με την άποψη τού Βελισάριου, ότι εφόσον η εισβολή τους είχε αποτύχει, έπρεπε να τούς επιτραπεί να υποχωρήουν, αλλά οι υφιστάμενοί του διοικητές τάχθηκαν υπέρ μίας μάχης. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν κοντά στο Καλλίνικον, αλλά η επακόλουθη μάχη κατέληξε σε βαριά Ρωμαϊκή ήττα. .  Μετά τη μάχη, ο Ερμογένης επισκέφθηκε τον Καβάδη Α΄ ως απεσταλμένος, αλλά δεν κατάφερε να επιτύχει κανένα αποτέλεσμα. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, από όπου στάλθηκε ξανά ως απεσταλμένος στα τέλη τού θέρους τού 531. Εκεί, προσχώρησε στον στρατό τού Σίττα, και ήταν με τον Σίττα όταν απάλλαξε την πόλη τής Μαρτυρόπολης από την πολιορκία των Περσών. 

Ενώ βρισκόταν στην πόλη, έφθασε η είδηση τού θανάτου τού Καβάδη Α΄ και τής διαδοχής τού γιου του, Χοσρόη Α΄ (βασ. 531–579). Ο Χοσρόης Α΄ έγραψε στον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ μέσω τού Ερμογένη, ζητώντας ανανέωση των συνομιλιών, αλλά ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας απαγόρευσε στους απεσταλμένους του, Ρουφίνο και Στρατήγιο, που περίμεναν στην Έδεσσα, να το κάνουν. Αν ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ ήλπιζε έτσι να αποσταθεροποιήσει τη θέση τού Χοσρόη Α΄, οι ελπίδες του διαψεύστηκαν: ο νέος σάχης κατέστειλε γρήγορα την απειλή που αποτελούσε ο αδελφός του και οι Μαζδακίτες, και ανανέωσε την προσφορά του για διαπραγματεύσεις, μαζί με μία τρίμηνη εκεχειρία. .  Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ έδωσε εντολή στον Ερμογένη να αποδεχτεί την εκεχειρία, και μετά από ανταλλαγή ομήρων, ο περσικός στρατός αποσύρθηκε από το Ρωμαϊκό έδαφος. Ο Ερμογένης ήταν τότε ένας από τούς τέσσερις Ρωμαίους απεσταλμένους, που στάλθηκαν για να διαπραγματευτούν με τον ίδιο τον Χοσρόη Α΄. Οι συνομιλίες κατέρρευσαν, αλλά μία ανανεωμένη πρεσβεία από τον Ερμογένη και τον Ρουφίνο κατάφερε να ολοκληρώσει την λεγόμενη «Αιώνια Ειρήνη» τον Σεπτέμβριο τού 532.  

Ο Ερμογένης απολύθηκε από τη θέση τού μάγιστρου των οφφικίων μετά τον Νοέμβριο τού 533, και αντικαταστάθηκε από τον Τριβωνιανό. Κατείχε ξανά τη θέση το 535, λίγο πριν το τέλος του, το οποίο συνέβη κάποια στιγμή πριν από τις 18 Μαρτίου 536. . Ο Ερμογένης απέκτησε έναν γιο, τον Σατουρνίνο. Λίγο καιρό μετά το τέλος τού Ερμογένους, προσπάθησε να νυμφευτεί την εξαδέλφη του, κόρη τού Κυρίλλου διοικητή των φοιδεράτων υπό τον Βελισάριο, αλλά αυτό ματαιώθηκε από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Αντ' αυτού, η αυτοκράτειρα τον έβαλε να νυμφευτεί την κόρη μίας πρώην εταίρας που ζούσε στο παλάτι, και όταν διαμαρτυρήθηκε, μαστιγώθηκε. ; .

 Αναφορές 

 Πηγές 

 Martindale, John R., ed. (1980). The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume II, AD 395–527. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20159-4.
Martindale, John R., ed. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume III, AD 527–641. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20160-8.

Κατηγορία:Στρατηγοί του Ιουστινιανού Α΄
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες