Ουλαγιά μπιντ αλ-Μαχντί

Η Ουλαγιά μπιντ αλ-Μαχντί (777–825) ήταν πριγκίπισσα των Αββασιδών, γνωστή για την παραγωγή της ως ποιήτρια και μουσικός.

 Βιογραφία 
Η Ουλαγιά ήταν μία από τις κόρες τού 3ου Αββασίδη χαλίφη αλ-Μαχντί (βασ. 775–85), ο οποίος βασίλευσε από το 775 μέχρι το τέλος του το 785, και ήταν γνωστή για την προώθηση τής ποίησης και τής μουσικής στο βασίλειό του.  Η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια (qiyan) και σκλάβα παλλακίδα τού χαρεμιού των Αββασιδών που ονομαζόταν Μακνουνά (η ίδια σκλάβα σύζυγος [jariya] ενός αλ-Μαρβανιγιά). Η Μακνουνά ήταν τραγουδίστρια.  Ήταν ιδιοκτησία τού αλ-Μαρβανιγιά.  Ο Αλ-Μαχντί, ενώ ήταν ακόμα πρίγκιπας, την αγόρασε για 100.000 αργυρά ντιρχάμ. Έβρισκε τέτοια εύνοια στον πρίγκιπα, που η αλ-Καϊζουράν (σύζυγος τού Αλ-Μαχντί) συνήθιζε να λέει: «Καμιά άλλη γυναίκα του δεν έκανε τη θέση μου τόσο δύσκολη». 

Φαίνεται ότι, με τον πατέρα της να πεθαίνει νωρίς στη ζωή της, η Ουλαγιά ανατράφηκε από τον ετεροθαλή αδελφό της Χαρούν αλ-Ρασίντ (βασ. 786–809).

«Η Ουλαγιά ήταν πριγκίπισσα, και όπως και ο ετεροθαλής αδελφός της Ιμπραήμ ιμπν αλ-Μαχντί (779–839), μία διακεκριμένη μουσικός και ποιήτρια. Έχει υποστηριχθεί ότι ξεπέρασε τον αδελφό της σε δεξιότητες, και ενώ «δεν ήταν η μόνη πριγκίπισσα που ήταν γνωστό ότι συνέθεσε ποίηση και τραγούδια», παρόλα αυτά ήταν «η πιο χαρισματική».  «Μεγάλο μέρος τής ποίησής της αποτελείται από σύντομα κομμάτια, σχεδιασμένα να τραγουδηθούν. Στο ύφος muhdath, ασχολείται με την αγάπη, τη φιλία και τη νοσταλγία για το σπίτι, αλλά περιλαμβάνει επίσης έπαινο στον Χαρούν, τον χαλίφη, εορτασμό τού κρασιού και αιχμηρές επιθέσεις σε εχθρούς». 

Η κύρια πηγή για τη ζωή τής Ουλαγιά είναι το Kitāb al-Aghānī τού 10ου αι. τού Aμπού αλ-Ισφαχανί.  Αυτή και άλλες πηγές τείνουν να απεικονίζουν την Ουλαγιά ως μία καταξιωμένη γυναίκα, που μπορούσε εύκολα να σταθεί στην κοινωνία τής Αυλής, αλλά που έτεινε να αποφεύγει έναν πολύ εξέχοντα ρόλο στη δημόσια ζωή. Ήταν πλούσια και σαφώς είχε στην κατοχή της σκλάβες, και είχε μία στενή σχέση με τους ισχυρούς αδελφούς της. Αν και υπάρχουν λίγα στοιχεία για την επικοινωνία της με θρησκευτικούς μελετητές, «διάφορες αναφορές στο tarājim τής Ουλαγιά αναφέρονται στην ευσέβειά της και την προσήλωσή της στις τελετουργικές υποχρεώσεις».  

Όπως και άλλες ελεύθερες Άραβες γυναίκες γνωστές για τις μουσικές τους ικανότητες, η Ουλαγιά μπιντ αλ-Μαχντί εμφανιζόταν μόνο σε ιδιωτικές, οικογενειακές εκδηλώσεις με συνοδεία, για να αποφύγει τυχόν ακατάλληλες περιστάσεις, όπως η σύγκριση με τις σκλάβες-κιγιάν, τζαβαρί ή μουγκανιγιάτ, αλλά αναφερόταν ως καϊνά ως φόρος τιμής στις μουσικές της ικανότητες.  Κάποτε ερμήνευσε ένα ντουέτο με τον αδελφό της Ιμπραήμ ιμπν αλ-Μαχντί. Συνέθεσε επίσης ερωτικά ποιήματα για την κουνιάδα της Ζουμπαϊντά μπιντ Τζαφάρ, τα οποία φέρεται να ερμήνευσαν 2000 σκλάβες τραγουδίστριες για τον αδελφό της Χαρούν αλ-Ρασίντ. 

Ο σύζυγός της, Μουσά, απεβίωσε πριν από αυτήν. Δίνονται διάφορες ημερομηνίες για το τέλος τού Μουσά, συμπεριλαμβανομένων των 799 (σε ηλικία 55 ετών), 803 και 805. ; . Η Ουλαγιά πέρασε τη ζωή της, αφού έμεινε χήρα, με τούς αδελφούς και τούς ανιψιούς της. Η Ουλαγιά απεβίωσε το 824 ή το 825.

 Αδέλφια 
Η Ουλάγια είχε συγγένεια με τον οίκο των Αββασιδών τόσο εκ γεννετής όσο και μέσω γάμου, όπως όλες οι άλλες πριγκίπισσες των Αββασιδών. Ήταν σύγχρονη και συγγενής με αρκετούς χαλίφες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες των Αββασιδών.

 Οικογένεια 
Η Ουλαγιά παντρεύτηκε τον Μουσά ιμπν Ισά, ένα εξέχον μέλος ενός πλάγιου κλάδου τής δυναστείας των Αββασιδών. ; . Είχε εκτεταμένη σχέση με τη δυναστεία των Αββασιδών, ως ανιψιά των δύο πρώτων χαλιφών, αλ-Σαφάχ (βασ. 750–754) και αλ-Μανσούρ (βασ. 754–775). 

 Ποίηση 
Ένα παράδειγμα τής ποίησης τής Ουλαγιά είναι:
Κράτησα το όνομα της αγάπης μου και το επαναλάμβανα συνέχεια στον εαυτό μου.
Ω, πόσο λαχταρώ έναν κενό χώρο για να φωνάξω το όνομα που αγαπώAbdullah al-Udhari, Classical Poems by Arab Women (London: Saqi, 1999), p. 110.</poem>

 Θρύλοι για την ποίησή της 
Η Ουλαγιά ήταν παντρεμένη με έναν Αββασίδη πρίγκιπα, αλλά «έχουν διασωθεί ερωτικά ποιήματά της, που απευθύνονται σε δύο σκλάβους».  Ένα από τα πιο γνωστά ανέκδοτα γι' αυτήν, αφορά τη σχέση της με ένα μέλος τού προσωπικού τού παλατιού τού αλ-Ρασίντ, έναν χαντίμ ονόματι Ταλ, με τον οποίο αλληλογραφούσε σε στίχους. Όταν ο αλ-Ρασίντ τής απαγόρευσε να προφέρει το όνομά του, εκείνη ακολούθησε την εντολή του κατά γράμμα, ακόμη και όταν αυτό την εμπόδιζε να προφέρει έναν στίχο τής Σούρα αλ-Μπακαρά στον οποίο εμφανίζεται ο όρος Ταλ. Όταν ο χαλίφης το έμαθε αυτό, άλλαξε, και της παρουσίασε τον Ταλ ως δώρο. Σε αυτή την περίπτωση, η ευσέβειά της έγινε το μέσο, για να κερδίσει μία αρκετά εγκόσμια ανταμοιβή.

 Εκδόσεις 
 al-Ṣūlī, Abū Bakr, Ash'ār awlād al-khulafā' wa-akhbāruhum, επιμ. από τον James Heyworth-Dunne, 3η έκδ. (Beirut: Dār al-Masīra, 1401/1982), σσ. 64–76.

 Αναφορές 

 Πηγές 







Κατηγορία:Χαλιφάτο των Αββασιδών