Ερρίκος του Μόντε Σαντ' Άντζελο

Ο Ερρίκος, ιταλ.: Enrico conte di Monte Sant'Angelo (απεβ. πιθανώς στις 21 Δεκεμβρίου 1102 ) ήταν ο κόμης τού Μόντε Σαντ' Άντζελο, με έδρα τη Φότζια, από τον Νοέμβριο τού 1081.

Ήταν ο δεύτερος γιος τού Ροβέρτου, κόμη τής Λουκέρας, και τής Γκαϊτελγρίμα, κόρης τού Γουαϊμάρου Δ΄ πρίγκιπα τού Σαλέρνο. Η ταυτότητα τού πατέρα του είναι αμφισβητήσιμη. Ήταν είτε το ίδιο πρόσωπο με τον Ροβέρτο που ήταν κόμης τής Ντέβια μεταξύ 1054 και 1081, είτε ήταν γιος τού Ασκλετίνου Β΄ κόμη τής Αβέρσα, και αδελφός τού Ριχάρδου Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα. Η μητέρα τού Ερρίκου είναι γνωστή από ένα από τα έγγραφά του τού 1098, που αποκαλεί τον Γουαϊμάρο Δ΄ παππού του (avi mei).

Ο Ερρίκος είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό ονόματι Ριχάρδο, ο οποίος διετέλεσε κόμης μεταξύ 1072 και 1077 και απεβίωσε τον Μάρτιο του 1083. Είχε επίσης έναν μικρότερο αδελφό ονόματι Γουλιέλμο και μία αδελφή ονόματι Γκάιτα, η οποία παντρεύτηκε τον Ράο τής Ντέβια .

Ο Ερρίκος ήταν ίσως ο ίδιος Ερρίκος που επαναστάτησε μεταξύ 1079 και 1080 εναντίον τού Ροβέρτου Γυισκάρδου. Σίγουρα συμμετείχε στην επανάσταση στην Απουλία το 1081, την παραμονή τής πρώτης βαλκανικής εκστρατείας τού Γυισκάρδου. Αυτή η επανάσταση ηγήθηκε τού Γοδεφρείδου κόμη τού Κονβερσάνο, και υποστηρίχθηκε από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, αλλά κατεστάλη το 1083. Παρ' όλα αυτά, ο Ερρίκος, κατά τη διάρκεια τής εξέγερσης, είχε μεταβιβάσει την υποταγή του στη Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία. Μεταξύ Μαρτίου 1083 και Ιουνίου 1086, χρονολόγησε τα διατάγματά του στη βασιλεία τού Αλεξίου Α΄.

Τον Ιούνιο του 1087 ο Ερρίκος εμφανίστηκε στο πλευρό τού Ρογήρου Μπόρσα, προφανώς έχοντας λύσει τις διαφορές του με τους δούκες τής Απουλίας των Ωτβίλ. Διατηρούσε καλές σχέσεις με τον Μπόρσα. Το 1088 ήταν παρών στην δωρεά τού δούκα στην Αγία Τρινιτά ντι Βένοσα, και έκανε τη δική του το 1089. Ο Ερρίκος ήταν ένας παραγωγικός δωρητής σε μοναστήρια Βενεδικτίνων, προικίζοντας, εκτός από τη Βενόζα, το Μοντεκασίνο, τη Λα Τρινιτά ντελα Κάβα, την Αγία Σοφία ντι Μπενεβέντο και τον Άγιο Ιωάννη στο Λάμις.

Για κάθε έτος μεταξύ 1089 και 1096, εκτός από το 1091, όλα τα έγγραφά του χρησιμοποιούν Αυτοκρατορική χρονολόγηση. Κατά τη διάρκεια αυτής τής εποχής, η εδαφική του εξουσία έφτασε στο μέγιστο βαθμό εκτεινόμενη από τη Λουτσέρα έως το Φιορεντίνο, τη Βακαρίτσα και το Σιπόντο, κατά μήκος των ακτών τού Γκαργκάνο από το Βιέστε έως το Ρόντι και το Κανιάνο, και από το Σαν Νικάντρο έως το ακρωτήριο Ρινιάνο και το Καπιτανάτο (Φότζια).

Το 1098 δώρισε γη έξω από τα τείχη τού Μόντε Σαντ' Άντζελο στον θείο του, Ιωάννη, ηγούμενο του Κούρτε, γιο τού Γουαϊμάρου Δ΄, για την κατασκευή ενός ξενώνα. Αυτός ο ξενώνας εγκρίθηκε από τον πάπα Πασχάλη Β΄ τον Ιανουάριο του 1100. Τον Απρίλιο του 1101 ο ξενώνας τέθηκε υπό την εποπτεία τού Μοντεκασίνο.

Ο Ερρίκος απεβίωσε λίγο αργότερα, και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γουλιέλμος. Τον Οκτώβριο τού 1104 ο Ρογήρος Μπόρσα πολιόρκησε τον Γουλιέλμο και τον έδιωξε, καταργώντας την κομητεία. Το 1086 ο Ερρίκος νυμφεύτηκε την Αδελίσια (απεβ. πριν από το 1096), κόρη τού Ρογήρου Α΄ τής Σικελίας, αλλά δεν τού έδωσε απογόνους.

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 Chalandon, Ferdinand . Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile . Παρίσι, 1907.
 Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani LXII Dugoni – Enza . Ρώμη, 1993.
 Jahn, W. Unersuchungen zur normannischen Herrschaftsbildung in Süditalien (1040 – 1100) . Phil. Diss. Μόναχο, 1988.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Il Santuario di Monte Sant'Angelo nel Medioevo of Jean-Marie Martin

Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας