Αλ-Μουφαβίντ

Ο Τζαφάρ ιμπν Αχμάντ αλ-Μουταμίντ αραβ.: جعفر بن أحمد المعتمد, περισσότερο γνωστός από το τιμητικό όνομα (laqab) αλ-Μουφαβίντ ιλα-λάχ (αραβ.:المفوض إلى الله, αυτός που σέβεται τον Θεό), ήταν γιος τού Αββασίδη χαλίφη αλ-Μουταμίντ και διάδοχος στο χαλιφάτο από το 875 μέχρι την παραγκώνισή του από τον εξάδελφό του αλ-Μουταντίντ το 891.

 Ο βίος του 
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Γενεαλογικό δέντρο τής δυναστείας των Αββασιδών στα μέσα και τα τέλη τού 9ου αι.
Ο Τζα'φάρ ιμπν αλ-Μουταμίντ αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία τού αλ-Ταμπαρί το 872.  Στις 20 Ιουλίου 875 ο αλ-Μουταμίντ κανόνισε επίσημα τη διακυβέρνηση τού κράτους και τη διαδοχή του: Ο Τζα'φάρ, στον οποίο δόθηκε το τιμητικό όνομα αλ-Μουφαβίντ ιλα-λάχ, ονομάστηκε διάδοχος και τού ανατέθηκε το δυτικό μισό τού χαλιφάτου, ενώ ο αδελφός τού αλ-Μουταμίντ, Αμπού Αχμάντ, γνωστός ως αλ-Μουβαφάκ, έλαβε τις ανατολικές επαρχίες και ονομάστηκε δεύτερος διάδοχος, εκτός από την περίπτωση που ο χαλίφης απεβίωνε ενώ ο αλ-Μουφαβίντ ήταν ακόμη ανήλικος. Ο αλ-Μουφαβίντ ήταν επομένως ονομαστικά υπεύθυνος για την Ιφρικία, την Αίγυπτο, τη Συρία, τη Τζαζίρα και τη Μοσούλη, την Αρμενία, το Μιχραζανκαντάκ και το Χουλβάν, με τον Μουσά ιμπν Μπουγκά ως αναπληρωτή του.   Παρ' όλα αυτά, ο αλ-Μουβαφάκ ήταν αυτός που κατείχε την πραγματική εξουσία στο κράτος, και αυτή η κατανομή εξουσιών φαίνεται να ήταν ως επί το πλείστον στα χαρτιά. Σύμφωνα με τον Χιου Ν. Κένεντι, «δεν φαίνεται ότι ο αλ-Μουφαβάντ ασκούσε κάποια πραγματική εξουσία». 

Όταν ο αλ-Μουταμίντ έφυγε από τη Σαμάρα τον Μάρτιο του 876 για να οδηγήσει τον στρατό νότια, για να αντιμετωπίσει τον στρατό των Σαφαριδών σε αυτό που θα ήταν η Μάχη τού Νταΐρ αλ-Ακούλ, ο αλ-Μουφαβίντ έμεινε πίσω για να επιβλέπει την πρωτεύουσα, με τη βοήθεια τού Μουχαμάντ αλ-Μουβαλάντ.  Το 882/3, όταν ο αλ-Μουφαβάκ και ο ισχυρός αυτόνομος κυβερνήτης τής Αιγύπτου Ιμπν Τουλούν διαφώνησαν, και ξέσπασε ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ τους, ο αλ-Μουφαβίντ αναγκάστηκε να καταραστεί δημόσια και να στερήσει από τον κατ' όνομα υφιστάμενό του, Ιμπν Τουλούν, τα αξιώματά του, τα οποία ανέλαβε ο κυβερνήτης τής Μοσούλης, Ισάκ ιμπν Κουντάτζ.   Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, ο Ιμπν Τουλούν επικράτησε των επιθέσεων των Αββασιδών, και παρέμεινε επικεφαλής τής Αιγύπτου, όπως και ο γιος του Χουμαραβαΐ μετά από αυτόν. 

Τον Απρίλιο τού 891, ενώ ο αλ-Μουαφαβάκ απεβίωνε, έγινε μία προσπάθεια να αποτραπεί η διαδοχή στην αντιβασιλεία τού γιου του, Αμπούλ-Αμπάς. Ο αλ-Μουφαβάκ είχε φυλακίσει τον γιο του για άγνωστο λόγο, και ο κυβερνήτης τής Βαγδάτης προσπάθησε να διασφαλίσει ότι δεν θα απελευθερωνόταν, και έφερε κρυφά τόσο τον χαλίφη όσο και τον αλ-Μουφαβίντ στην πόλη, για να εκμεταλλευτεί το επικείμενο τέλος τού αλ-Μουβαφάκ. Η προσπάθεια απέτυχε λόγω της υποστήριξης που απολάμβανε ο Αμπούλ-Αμπάς, τόσο από τον πληθυσμό όσο και από τον στρατό: ο Αμπούλ-Αμπάς απελευθερώθηκε από τα στρατεύματα, το σπίτι τού κυβερνήτη λεηλατήθηκε από τον όχλο, και στις 4 Ιουνίου, δύο ημέρες μετά το τέλος τού αλ-Μουφαβάκ, ο όρκος πίστης ανανεώθηκε, συμπεριλαμβανομένου τού Αμπούλ-Αμπάς, τώρα με τον τίτλο αλ-Μουταντίντ μπι-λάχ, ως δεύτερου κληρονόμου μετά τον αλ-Μουφαβίντ.   Τελικά, στις 30 Απριλίου 892, ο αλ-Μουφαβίντ εξαιρέθηκε εντελώς από τη διαδοχή,  και όταν ο αλ-Μουταμίντ απεβίωσε τον Οκτώβριο, τον διαδέχθηκε ο αλ-Μουταντίντ. 

 Δείτε επίσης 
 Αμπνταλά ιμπν αλ-Μουτάζ, πρίγκιπας των Αββασιδών, πολιτική προσωπικότητα και κορυφαίος Άραβας ποιητής.
 Αλ-Μουταναμπί, ο σπουδαιότερος, πιο εξέχων και πιο επιδραστικός ποιητής τής αραβικής γλώσσας.

 Αναφορές 

 Πηγές 





Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες