Ροβέρτος ντε Μπώμοντ, 2ος κόμης του Λέστερ

Ο Ροβέρτος ντε Μπώμοντ, 2ος κόμης τού Λέστερ, αγγλ.: Robert de Beaumont, 2nd Earl of Leicester (1104 – 5 Απριλίου 1168) ήταν δικαστής τής Αγγλίας από το 1155 έως το 1168.

Το επώνυμο «ντε Μπ'ωμοντ» τού δόθηκε από γενεαλόγους. Το μόνο γνωστό σύγχρονο επώνυμο που τού αποδίδεται είναι «Ρόμπερτ γιος τού κόμη Ρόμπερτ». Ο Χένρι Νάιτον, χρονικογράφος τού 14ου αι., τον αποκαλεί Robert Le Bossu (Ροβέρτος ο Κυφός). Το χειρόγραφο Γενεαλογίες των κομήτων τού Λέστερ και τού Τσέστερ αναφέρει, ότι είχε «το επώνυμο Boissu» και τον αναφέρει με τα ονόματα Robert Boissu, Robert Beaumond και Robert Beaumonde.

 Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση 
Ο Ροβέρτος ήταν Άγγλος ευγενής νορμανδο-γαλλικής καταγωγής. Ήταν γιος τού Ροβέρτου ντε Μπώμοντ κόμη τού Μελάν & 1ου κόμη τού Λέστερ και τής Ελισάβετ του Βερμαντουά, και δίδυμος αδελφός τού Βάλεραν κόμη του Μελάν. Δεν είναι γνωστό αν ήταν μονοζυγωτικά ή διζυγωτικά δίδυμα, αλλά το γεγονός ότι οι σύγχρονοί τους τούς χαρακτηρίζουν ως δίδυμα, πιθανώς υποδηλώνει ότι ήταν μονοζυγωτικά.

Τα δύο αδέλφια, ο Ροβέρτος και ο Βάλεραν, υιοθετήθηκαν στο βασιλικό νοικοκυριό λίγο μετά το τέλος τού πατέρα τους, τον Ιούνιο τού 1118 (μετά τον οποίο ο Ροβέρτος κληρονόμησε τον δεύτερο τίτλο τού πατέρα του, κόμη τού Λέστερ).  Οι εκτάσεις τους εκατέρωθεν τής Μάγχης παραχωρήθηκαν σε μία ομάδα κηδεμόνων, με επικεφαλής τον θετό πατέρα τους, Γουλιέλμο ντε Βαρέν 2ο κόμη τού Σάρεϋ. Συνόδευσαν τον βασιλιά Ερρίκο Α' στη Νορμανδία, για να συναντηθούν με τον πάπα Κάλλιστο Β' το 1119, όταν ο βασιλιάς τούς υποκίνησε να συζητήσουν φιλοσοφία με τούς καρδινάλιους.

Και τα δύο δίδυμα ήταν εγγράμματα, και το αβαείο τού Άμπινγκτον αργότερα ισχυρίστηκε ότι ήταν το σχολείο τού Ροβέρτου, αλλά παρόλο που αυτό είναι πιθανό, η αφήγησή του δεν είναι απολύτως αξιόπιστη. Μία πρώιμη πραγματεία για την αστρονομία (η "Leicester Iudicia ") φέρει μία αφιέρωση "στον κόμη Ροβέρτο τού Λέστερ, αυτόν τον άνθρωπο των υποθέσεων και τής βαθιάς μόρφωσης, τον πιο καταξιωμένο σε θέματα δικαίου", που μπορεί να είναι μόνο αυτός ο Ροβέρτος. Μετά το τέλος του άφησε το δικό του βιβλίο ψαλτήριο στο αβαείο που ίδρυσε στο Λέστερ, το οποίο βρισκόταν ακόμη στη βιβλιοθήκη του στα τέλη τού 15ου αι. Η ύπαρξη αυτού δείχνει, ότι όπως πολλοί ευγενείς τής εποχής του, ο Ροβέρτος ακολουθούσε τις κανονικές ώρες στο παρεκκλήσιό του.

 Σταδιοδρομία στη Νορμανδική αυλή 
Το 1120 ο Ροβέρτος κηρύχθηκε ενήλικας, και κληρονόμησε το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών τού πατέρα του στην Αγγλία, ενώ ο δίδυμος αδελφός του πήρε τα γαλλικά εδάφη. Ωστόσο το 1121 η βασιλική εύνοια έφερε στον Ροβέρτο τις μεγάλες Νορμανδικές Τιμές (φέουδα) τού Μπρετέιγ και τού Πασί-συρ-Ερ, μέσω τού γάμου του με την Αμίκη ντε Γκάελ, κόρη ενός Βρετόνου ευγενή, στην οποία ο βασιλιάς είχε επιβάλει την Τιμή, μετά τη δήμευση από την οικογένεια Μπρετέιγ το 1119.  Ο Ροβέρτος αφιέρωσε μεγάλο μέρος τού χρόνου και των πόρων του την επόμενη δεκαετία, ενσωματώνοντας τούς προβληματικούς και ανεξάρτητους βαρόνους τού Μπρετέιγ στο ευρύτερο σύμπλεγμα των κτημάτων του. Δεν συμμετείχε στη μεγάλη Νορμανδική επανάσταση τού αδελφού του εναντίον τού βασιλιά Ερρίκου Α΄ το 1123-24. Εμφανίζεται άτακτα στην βασιλική αυλή τού Ερρίκου Α΄ (παρά τη φυλάκιση τού αδελφού του) μέχρι το 1129, αλλά έκτοτε τα δίδυμα ήταν συχνά εκεί μαζί.

Ο Ροβέρτος κατείχε εδάφη σε όλη την Αγγλία. Κατά τη διάρκεια τής δεκαετίας τού 1120 και τού 1130, προσπάθησε να οργανώσει ορθολογικά τα κτήματά του στο Λέστερσιρ. Τα κτήματα τού Λίνκολν και τού κόμη τού Τσέστερ στο Λέστερ κατασχέθηκαν με τη βία. Αυτό βοήθησε στην εδραίωση των διαφόρων κτημάτων τού Ροβέρτου στις κεντρικές μεσόγειες περιοχές, οι οποίες οριοθετούνταν από το Νανίτον, το Λάφμπορω, το Μέλτον Μόουμπρεϋ και το Μάρκετ Χάρμπορω.

Το 1135 τα δίδυμα ήταν παρόντα στην επιθανάτια κλίνη τού βασιλιά Ερρίκου. Οι ενέργειες τού Ροβέρτου κατά την περίοδο διαδοχής είναι άγνωστες, αλλά σαφώς υποστήριξε την απόφαση τού αδελφού του να ενταχθεί στην αυλή τού νέου βασιλιά Στεφάνου, πριν από το Πάσχα του 1136. Κατά τα πρώτα δύο χρόνια τής βασιλείας, ο Ροβέρτος βρίσκεται στη Νορμανδία να μάχεται με αντίπαλους διεκδικητές για την Τιμή του στο Μπρετέιγ. Η στρατιωτική δράση του, επέτρεψε να προσθέσει το κάστρο τού Ποντ Σαιν-Πιέρ στα Νορμανδικά κτήματα του τον Ιούνιο τού 1136, εις βάρος ενός από τούς αντιπάλους του. Από τα τέλη τού 1137, ο Ροβέρτος και ο αδελφός του ασχολούνταν όλο και περισσότερο με την πολιτική τής αυλής τού βασιλιά Στεφάνου στην Αγγλία, όπου ο Βάλεραν εξασφάλισε μία άνοδο, που διήρκεσε μέχρι τις αρχές τού 1141. Ο Ροβέρτος συμμετείχε στο πολιτικό πραξικόπημα τού αδελφού του εναντίον τού δικαστή τού βασιλιά, Ρογήρου τού Σόλσμπερυ (επισκόπου τού Σόλσμπερυ). 

 Εμφύλιος πόλεμος στην Αγγλία 
Το ξεκίνημα τού εμφυλίου πολέμου στην Αγγλία τον Σεπτέμβριο τού 1139, έφερε τον Ροβέρτο σε σύγκρουση με τον Ροβέρτο κόμη τού Γκλόστερ, τον νόθο γιο τού Ερρίκου Α΄, και κύριο χορηγό τής Ματθίλδης. Το λιμάνι τού Γουέρχαμ και τα κτήματα στο Ντόρσετ κατασχέθηκαν από τον Γκλόστερ, στην πρώτη εκστρατεία τού πολέμου. Σε αυτή την εκστρατεία, ο βασιλιάς απένειμε στον Ροβέρτο την πόλη και το κάστρο τού Χέρεφορντ, σε μία προσπάθεια να εγκαταστήσει τον κόμη ως υποδιοικητή του στο Χέρεφορντσιρ, το οποίο βρισκόταν σε επανάσταση. Οι μελετητές αμφισβητούν εάν επρόκειτο για απονομή μίας δεύτερης κομητείας στον κόμη Ροβέρτο. Πιθανώς στα τέλη τού 1139, ο κόμης Ροβέρτος επανίδρυσε την κολεγιακή εκκλησία τού πατέρα του, τής Αγίας Μαρίας τού Κάστρο, στο Λέστερ, ως ένα σημαντικό Αυγουστινιανό αβαείο στα λιβάδια έξω από τη βόρεια πύλη τής πόλης, προσαρτώντας το σημαντικό κληροδότημα τού κολεγίου στο αβαείο.

Η μάχη τού Λίνκολν στις 2 Φεβρουαρίου 1141 οδήγησε στη σύλληψη και φυλάκιση τού βασιλιά Στεφάνου. Αν και ο κόμης Βάλεραν συνέχισε γενναία τον βασιλικό αγώνα στην Αγγλία μέχρι το καλοκαίρι, τελικά συνθηκολόγησε με τη Ματθίλδη και επέστρεψε στη Νορμανδία, για να κάνει ειρήνη με τον σύζυγο τής Ματθίλδης, Γοδεφρείδο Ε΄ τού Ανζού. Ο κόμης Ροβέρτος βρισκόταν στη Νορμανδία από το 1140, προσπαθώντας να ανακόψει την εισβολή των Ανδεγαυών, και διαπραγματευόμενος τούς όρους τής παράδοσης τού αδελφού του. Εγκατέλειψε τη Νορμανδία λίγο αργότερα και τα νορμανδικά κτήματά του κατασχέθηκαν, και χρησιμοποιήθηκαν για την ανταμοιβή των Νορμανδών οπαδών τής Ματθίλδης. Ο κόμης Ροβέρτος παρέμεινε στα κτήματά του στην Αγγλία, για το υπόλοιπο τής βασιλείας τού βασιλιά Στεφάνου. Αν και ήταν κατ' όνομα υποστηρικτής τού βασιλιά, φαίνεται ότι υπήρξε μικρή επαφή μεταξύ αυτού και τού Στεφάνου, ο οποίος δεν επιβεβαίωσε την ίδρυση τού αβαείου τού Λέστερ μέχρι το 1153.

Η κύρια δραστηριότητα τού κόμη Ροβέρτου μεταξύ 1141 και 1149 ήταν ο ιδιωτικός του πόλεμος με τον Ρανούλφο Β΄ κόμη τού Τσέστερ. Αν και οι λεπτομέρειες είναι ασαφείς, φαίνεται αρκετά σαφές ότι διεξήγαγε έναν επίμονο πόλεμο με τον αντίπαλό του, ο οποίος τελικά εξασφάλισε τον έλεγχο τού βόρειου Λέστερσιρ και τού στρατηγικού κάστρου Μάουντσορελ τού Τσέστερ. Όταν ο κόμης Ροβέρτος τού Γκλόστερ απεβίωσε το 1147, ο Ροβέρτος τού Λέστερ ηγήθηκε τού κινήματος μεταξύ των μεγαλύτερων κομήτων τής Αγγλίας, για τη διαπραγμάτευση ιδιωτικών συνθηκών, για την εγκαθίδρυση ειρήνης στις περιοχές τους, μία διαδικασία που επιταχύνθηκε από την αναχώρηση τής ΜΑτθίλδης στη Νορμανδία, και ολοκληρώθηκε το 1149. Κατά τη διάρκεια αυτής τής περιόδου, ο κόμης άσκησε επίσης εποπτεία στην κομητεία τού Γούστερ τού δίδυμου αδελφού του, και το 1151 παρενέβη, για να ματαιώσει τις προσπάθειες τού βασιλιά να καταλάβει την πόλη.

 Κόμης Ρόμπερτ και Ερρίκος Πλανταγενέτης 
Η άφιξη στην Αγγλία τού δούκα Ερρίκου (Β΄), γιου τής Ματθίλδης, τον Ιανουάριο τού 1153, ήταν μία μεγάλη ευκαιρία για τον κόμη Ροβέρτο. Πιθανότατα βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τον Ερρίκο εκείνη την άνοιξη, και κατέληξε σε συμφωνία, βάσει τής οποίας αυτομόλησε σε αυτόν μέχρι τον Μάιο τού 1153, όταν ο δούκας επέστρεψε τα Νορμανδικά του κτήματα στον κόμη. Ο δούκας εόρτασε στην αυλή του την Πεντηκοστή στο Λέστερ τον Ιούνιο τού 1153, και αυτός και ο κόμης ήταν συνεχώς σε παρέα, μέχρι την ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ τού δούκα και τού βασιλιά στο Γουίντσεστερ τον Νοέμβριο τού 1153. Ο κόμης Ροβέρτος πέρασε με τον δούκα στη Νορμανδία τον Ιανουάριο του 1154, και ανέκτησε τα Νορμανδικά κάστρα και τις τιμές του. Ως μέρος τής συμφωνίας, ο ισχυρισμός του ότι ήταν ο κύριος επιμελητής (stewart) τής Αγγλίας και τής Νορμανδίας, αναγνωρίστηκε από τον Ερρίκο.

Ο κόμης Ροβέρτος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως αρχιδικαστής τής Αγγλίας, πιθανώς αμέσως μόλις ο δούκας Ερρίκος διαδέχθηκε τον βασιλιά Ερρίκο Β' τον Οκτώβριο τού 1154.  Το αξίωμα έδινε στον κόμη την εποπτεία τής διοίκησης και των νομικών διαδικασιών στην Αγγλία, ανεξάρτητα από το αν ο βασιλιάς ήταν παρών στο βασίλειο, ή απουσίαζε από αυτό. Εμφανίζεται με αυτή την ιδιότητα σε πολυάριθμες διοικητικές πράξεις, και είχε έναν νεότερο συνάδελφο στη θέση αυτή, τον Ριχάρδο ντε Λυσύ, έναν άλλο πρώην υπηρέτη τού βασιλιά Στεφάνου. Ο κόμης κατείχε το αξίωμα για σχεδόν 14 χρόνια ,μέχρι το τέλος του, Powicke Handbook of British Chronology p. 69 και κέρδισε τον σεβασμό τής αναδυόμενης γραφειοκρατίας των Ανζού στην Αγγλία. Η γνώμη του αναφέρθηκε από μορφωμένους κληρικούς, και η δική του παιδεία επαινέθηκε ιδιαίτερα.

Απεβίωσε στις 5 Απριλίου 1168,  πιθανώς στο κάστρο του στο Μπράκλεϋ στο Νορθάμπτονιρ, καθώς τα εντόσθιά του τάφηκαν στο νοσοκομείο τής πόλης. Έγινε δεκτός ως κοσμικός ιερέας (canon) τού Λέστερ στην επιθανάτια κλίνη του, και τάφηκε βόρεια τού υψηλού βωμού τής μεγάλης μονής, που είχε ιδρύσει και κτίσει. Άφησε μία γραπτή διαθήκη, τής οποίας ο γιος του, ο 3ος κόμης, ήταν εκτελεστής, όπως μαθαίνουμε από μία αναφορά που χρονολογείται από το 1174.

 Χορηγός της Εκκλησίας 
Ο Ροβέρτος ίδρυσε και προστάτευσε πολλά θρησκευτικά ιδρύματα. Ίδρυσε το αβαείο του Λέστερ (1144) και το αβαείο Γκάρεντον (1133) στο Λέστερσιρ, το μοναστήρι Φοντεβραλντίν Νανήτον στο Γουόρικσιρ, το μοναστήρι Λάφιλντ στο Νορθάμπτονσιρ, και έκανε δωρεές στο νοσοκομείο τού Μπράκλεϋ, στο Νορθάμπτονσιρ. Επανίδρυσε την κολεγιακή εκκλησία τής Αγίας Μαρίας τού Κάστρο, στο Λέστερ, ως εξάρτημα τού αβαείου τού Λέστερ γύρω στο 1164, αφού την κατέστειλε το 1139. Γύρω στο 1139 επανίδρυσε την κολεγιακή εκκλησία τού Γουέρχαμ ως μοναστήρι τής μονής του τής Λύρας, στο Ερ τής Νορμανδίας. Τα κύρια νορμανδικά του ιδρύματα ήταν το μοναστήρι τής Nοτρ-Νταμ ντυ Ντεζέρ στο Δάσος τού Μπρετέιγ, και ένα μεγάλο νοσοκομείο στο ίδιο το Μπρετέιγ (Ερ). Ήταν ένας γενναιόδωρος ευεργέτης τής Βενεδικτιανής μονής τής Λυρ, τού παλαιότερου μοναστηριού προς τιμήν τού Μπρετέιγ. Δώρισε επίσης γη στο Όλντ Ντάλμπυ τού Λέστερσιρ στους Ιωαννίτες Ιππότες, οι οποίοι τη χρησιμοποίησαν για να ιδρύσουν το Φροντιστήριο τού Ντάλμπυ. 

Γύρω στο έτος 1150, ο Ροβέρτος λε Μποσύ κόμης τού Λέστερ, έδωσε σε κάποιον Σολομόν, έναν γραμματέα, ένα στρέμμα γης στο Μπράκλεϋ, για να κτίσει ένα σπίτι φιλοξενίας για τούς ενδεείς, μαζί με ένα δωρεάν παρεκκλήσιο και κοιμητήριο

 Οικογένεια 
Ο Ροβέρτος νυμφεύτηκε μετά το 1120 την Αμίκη ντε Γκαέλ, κόρη του Ραούλ Β΄ ντε Γαέλ, γιου τού Ραλφ ντε Γκαέλ κόμη τής Ανατολικής Αγγλίας και τής Έμμας ΦιτζΌσμπορν. Και οι δύο οικογένειες είχαν χάσει τις αγγλικές κληρονομιές τους, λόγω της εξέγερσης, το 1075. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
 Χαβίζ, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΦιτζΡόμπερτ 2ο κόμη τού Γκλόστερ και απέκτησε απογόνους.
 Ροβέρτος, 3ος κόμης τού Λέστερ, νυμφεύτηκε την Πετρονίλα ντε Γκρανμεσνίλ και απέκτησε απογόνους.
 Ισαβέλλα, η οποία παντρεύτηκε τον Σίμωνα ντε Σαιν Λιζ κόμη τού Χάντινγκτον και απέκτησε απογόνους. Στη συνέχεια ξαναπαντρεύτηκε, με τον βαρόνο Ζερβάζ Παγκανέλ. 
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ραλφ Δ΄ ντε Τόενι και απέκτησε απογόνους μέσω τής κόρης τους, Ίντας ντε Τόσνυ.

 Λογοτεχνικές αναφορές 
Είναι ένας σημαντικός χαρακτήρας στο βιβλίο "Ο Άγιος Κλέφτης" και ένας δευτερεύων χαρακτήρας στο "Η Μετάνοια τού Αδελφού Κάντφαελ", τής σειράς "Αδελφός Κάντφαελ" τού Έλις Πίτερς. Είναι επίσης ένας σημαντικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα τής Σεσίλια Χόλαντ " Ο Κόμης".

 Αναφορές 

 Πηγές 
 D. Crouch, Οι Δίδυμοι Μπόμοντ: οι Ρίζες και οι Κλάδοι της Εξουσίας στον Δωδέκατο Αιώνα (Cambridge 1986).
 D. Crouch, Η βασιλεία του βασιλιά Στεφάνου, 1135-1154 (Λονδίνο 2000).
 E. King, «Το Mountsorrel και η περιοχή του κατά τη βασιλεία του Βασιλιά Στεφάνου», Huntington Library Quarterly, 44 (1980), 1–10.
 J. Storey, J. Bourne και R. Buckley (επιμ.), Leicester Abbey (Λέστερ 2006).
 Powicke, F. Maurice και EB Fryde, Εγχειρίδιο Βρετανικής Χρονολογίας 2η έκδοση (Βασιλική Ιστορική Εταιρεία, Λονδίνο 1961).
 Βρετανική Βιβλιοθήκη MS Royal 12.E.XXV.
 U Penn Ms. Codex 1070: "Γενελογίες των Erles του Lecestre και του Chester"

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οίκος ντε Μπώμοντ