Ρόμπερτ Βάνσιταρτ

Ο Ρόμπερτ Βάνσιταρτ, 1ος βαρόνος Βάνσιταρτ (, 25 Ιουνίου 1881 – 14 Φεβρουαρίου 1957) ήταν  Βρετανός διπλωμάτης κατά την εποχή πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Διετέλεσε α΄ ιδιαίτερος γραμματέας του Πρωθυπουργού της χώρας από το 1928 έως το 1930 και ήταν ο μόνιμος Υφυπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1930 έως το 1938, ενώ αργότερα υπηρέτησε ως ο βασικός διπλωματικός σύμβουλος της βρετανικής κυβερνήσεως. Στην Ιστορία έμεινε κυρίως η αντίθεσή του στην πολιτική υποχωρητικού κατευνασμού έναντι του Χίτλερ και η ισχυρή στάση του εναντίον της Γερμανίας, τόσο κατά τον πόλεμο όσο και μεταπολεμικώς. Το 1941 η έκδοση του βιβλίου του Black Record: Germans Past and Present δημιούργησε τον νεολογισμό Vansittartism («βανσιταρτισμό»), με την έννοια του «δόγματος» ότι οι Γερμανοί υπήρξαν αδιόρθωτα βίαιοι και μιλιταριστές σε όλη την ιστορία τους. Ο Βάνσιταρτ ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία, δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα.

Ο Ρόμπερτ Βάνσιταρτ ήταν δεύτερος εξάδελφος του Τόμας Έντουαρντ Λόρενς, του επιλεγόμενου «Λώρενς της Αραβίας», και σπούδασε στο Eton College. Η σταδιοδρομία του στο Υπουργείο Εξωτερικών ξεκίνησε το 1902 με μια θέση υπαλλήλου στο Τμήμα Ανατολής, όπου εξειδικεύθηκε στις υποθέσεις των Νήσων του Αιγαίου. 

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Βάνσιτταρτ Ροβέρτος-Γιλβέρτος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 768

Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Άγγλοι λογοτέχνες