Σέσιλυ Μπόνβιλ, 7η βαρόνη Χάρινγκτον

Η Σέσιλυ Μπόνβιλ, 7η βαρόνη Χάρινγκτον, 2η βαρόνη Μπόνβιλ (30 Ιουνίου 1460 – 12 Μαΐου 1529) ήταν Αγγλίδα ευγενής, η οποία έγινε επίσης μαρκησία τού Ντόρσετ από τον 1ο γάμο της με τον Θωμά Γκρέυ 1ο μαρκήσιο του Ντόρσετ, και κόμισσα τού Γουίλτσιρ από τον 2ο γάμο της με τον Ερρίκο Στάφορντ 1ο κόμη τού Γουίλτσιρ.

Οι Μπόνβιλ ήταν πιστοί υποστηρικτές τού Οίκου τής Υόρκης, κατά τη διάρκεια τής σειράς δυναστικών εμφυλίων πολέμων που διεξήχθησαν για τον αγγλικό θρόνο, γνωστοί ως Πόλεμοι των Ρόδων (1455–1487). Όταν ήταν λιγότερο από ενός έτους, η Σέσιλυ έγινε η πλουσιότερη κληρονόμος στην Αγγλία, αφού οι άνδρες συγγενείς της σκοτώθηκαν σε μάχη, πολεμώντας εναντίον τού Οίκου τού Λάνκαστερ.

Η ζωή τής Σέσιλυ μετά το τέλος τού πρώτου συζύγου της το 1501 σημαδεύτηκε από μία έντονη διαμάχη με τον γιο και κληρονόμο της, Θωμά Γκρέι 2ο μαρκήσιο τού Ντόρσετ. Αυτή αφορούσε το δικαίωμα τής Σέσιλυ να παραμείνει αποκλειστική εκτελεστής τής περιουσίας τού εκλιπόντος συζύγου της, και να ελέγχει τη δική της κληρονομιά, τα οποία ο Θωμάς αμφισβήτησε μετά τον 2ο γάμο της με τον Ερρίκο Στάφορντ, έναν άνδρα πολλά χρόνια νεότερό της. Η διαμάχη τους απαιτούσε την παρέμβαση τού βασιλιά Ερρίκου Ζ΄ και τού βασιλικού συμβουλίου.

Η λαίδη Τζέιν Γκρέυ, η λαίδη Κάθριν Γκρέυ και η λαίδη Μαίρη Γκρέυ ήταν οι δισέγγονές της. Και οι τρεις ήταν στη σειρά διαδοχής τού αγγλικού θρόνου. Η Τζέιν, η μεγαλύτερη, βασίλευσε ως βασίλισσα για εννέα ημέρες τον Ιούλιο τού 1553.

 Η κληρονομία των Μπόνβιλ 
μικρογραφία|150εσ|Οικόσημα των Μπόνβιλ: επί μέλανος πεδίου, έξι αργυροί αστέρες με ερυθρά βούλα στο κέντρο τους.

Η Σέσιλυ Μπόνβιλ γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου 1460  στο αρχοντικό (manor) Σουτ, στο Σουτ κοντά στο Άξμινστερ, στο Ντέβον τής Αγγλίας. Ήταν το μοναδικό παιδί και κληρονόμος τού Γουίλιαμ Μπόνβιλ 6ου βαρόνου Χάρινγκτον τού Άλντινγκχαμ, και τής λαίδης Αικατερίνης Νέβιλ, νεότερης αδελφής τού στρατιωτικού διοικητή Ρίτσαρντ Νέβιλ 16ου κόμη τού Γουόρικ, γνωστού στην ιστορία ως "Γουόρικ ο βασιλοποιός". Η οικογένειά της είχε αποκτήσει τη βαρονία τού Χάρινγκτον μέσω τού γάμου τού εκ πατρός παππού της, Γουίλιαμ Μπόνβιλ, με την Ελίζαμπεθ Χάρινγκτον, κόρη και κληρονόμο τού Γουίλιαμ Χάρινγκτον 5ου βαρόνου Χάρινγκτον τού Άλντινγκχαμ.

Όταν η Σέσιλυ ήταν μόλις έξι μηνών, τόσο ο πατέρας της, λόρδος Χάρινγκτον, όσο και ο παππούς της, Γουίλιαμ Μπόνβιλ, εκτελέστηκαν μετά την καταστροφική μάχη τού Γουέικφιλντ στις 30 Δεκεμβρίου 1460. Οι Μπόνβιλ, έχοντας πολεμήσει με το απόσπασμα των Γιορκιστών, δεν έτυχαν κάποιου έλεος από τα νικηφόρα στρατεύματα τής Μαργαρίτας τού Ανζού (συζύγου τού βασιλιά Ερρίκου ΣΤ΄ τής Αγγλίας), η οποία ηγούνταν τής παράταξης των Λανκαστερινών, και έτσι αποκεφαλίστηκαν γρήγορα στο πεδίο τής μάχης. Ο εκ μητρός παππούς τής Σέσιλυ, Ρίτσαρντ Νέβιλ 5ος κόμης τού Σόλσμπερυ, εκτελέστηκε επίσης μετά τη μάχη, την οποία είχε διοικήσει από την πλευρά των Λάνκαστερινών ο Ερρίκος Μπωφόρ 3ος δούκας τού Σόμερσετ, ενώ ο Ρίτσαρντ Πλανταγενέτης δούκας τής Υόρκης είχε ηγηθεί των Γιορκιστών, και στη συνέχεια σκοτώθηκε στη μάχη. Η Μαργαρίτα τού Ανζού βασίλισσα της Αγγλίας, βρισκόταν στη Σκωτία εκείνη την εποχή για να συγκεντρώσει υποστήριξη για τον σκοπό της, και έτσι δεν ήταν παρούσα στο Γουέικφιλντ. Σε λιγότερο από δύο μήνες οι Γιορκιστές υπέστησαν άλλη μία μεγάλη ήττα στη Β΄ Μάχη τού Σαιντ Όλμπανς στις 17 Φεβρουαρίου 1461, και η διοικητής τού στρατού των Λάνκαστερ, Μαργαρίτα τού Ανζού, σε μία πράξη εκδίκησης, διέταξε προσωπικά την εκτέλεση τού προπάππου τής Σέσιλυ, Γουίλιαμ Μπόνβιλ 1ου βαρόνου τού Μπόνβιλ, την επόμενη μέρα. Αυτές οι εκτελέσεις άφησαν τη Σέσιλυ Μπόνβιλ ως την πλουσιότερη κληρονόμο στην Αγγλία, έχοντας κληρονομήσει πολλά κτήματα στη Δυτική Χώρα,  καθώς και αρχοντικά (manors) στο Λάνκασιρ, το Λίνκολνσιρ, το Γιόρκσιρ και το Κάμπερλαντ.  Διαδέχθηκε τον τίτλο τής suo jure 7ης βαρόνης Χάρινγκτον τού Άλντινγκχαμ στις 30 Δεκεμβρίου 1460,  και τον τίτλο τής suo jure 2ης βαρόνης Μπόνβιλ στις 18 Φεβρουαρίου 1461.

 Πατριός 
Η μητέρα της ξανανυμφεύτηκε λίγο πριν τις 6 Φεβρουαρίου 1462. Ο πατριός τής Σέσιλυ ήταν ο Γουίλιαμ Χάστινγκς 1ος βαρόνος τού Χάστινγκς, ένας από τούς πιο ισχυρούς άνδρες στην Αγγλία, που υπηρέτησε ως λόρδος καγκελάριος και προσωπικός σύμβουλος τού γιού τού εξαδέλφου της,  βασιλιά Εδουάρδου Δ΄, ο οποίος μέχρι τότε καθόταν στον αγγλικό θρόνο, έχοντας ανακηρυχθεί βασιλιάς στο Λονδίνο στις 4 Μαρτίου 1461. Ο Εδουάρδος Δ΄ είχε ενισχύσει την αξίωσή του με την ηχηρή νίκη των Γιορκιστών στις 29 Μαρτίου στη Μάχη τού Τάουτον, όπου ως γενικός διοικητής τού στρατού των Γιορκιστών είχε νικήσει συντριπτικά τούς Λανκαστερινούς, οι οποίοι υπέστησαν βαριές απώλειες, συμπεριλαμβανομένου τού θανάτου δύο από τούς διοικητές τους τού Ερρίκου Πέρσυ 3ου κόμη τού Νορθάμπερλαντ και τού σερ Άντριου Τρόλοπ.

Εκτός από την προίκα της, η Αικατερίνη έφερε στον νέο της σύζυγο την κηδεμονία τής Σέσιλυ.

Με τον γάμο τής μητέρας της με τον λόρδο Χάστινγκς, η Σέσιλυ απέκτησε τρία ετεροθαλή αδέλφια: τον Έντουαρντ Χάστινγκς 2ο βαρόνο τού Χάστινγκς, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Μαίρη Χάνγκερφορντ βαρώνη Μποτρώ, τον Ρίτσαρντ Χάστινγκς, και τον Γουίλιαμ Χάστινγκς που νυμφεύτηκε τη Τζέιν Σέφηλντ. Επιπλέον, υπήρχε μία ετεροθαλή αδελφή, η Άννα Χάστινγκς, η οποία παντρεύτηκε τον Τζορτζ Τάλμποτ 4ο κόμη τού Σρούσμπερυ.

 Πρώτος γάμος 
Η Σέσιλυ εθεωρείτο πιθανή υποψήφια για γάμο τού Γουλιέλμου, τού μεγαλύτερου γιου και κληρονόμου τού Γουίλιαμ Χέρμπερτ κόμη τού Πέμπροκ, ο οποίος προσέγγισε τον ισχυρό θείο της, κόμη τού Γουόρικ, με την πρόταση γάμου του π. το 1468. Ο Γουόρικ απέρριψε την προσφορά του, καθώς θεωρούσε ότι ο γιος τού κόμη δεν είχε επαρκή ευγενική καταγωγή και κύρος, για να νυμφευτεί ένα μέλος τής οικογένειάς του. Περίπου έξι χρόνια αργότερα, βρέθηκε άλλος σύζυγος για τη Σέσιλυ. Ωστόσο, ο Γουόρικ, ο οποίος μέχρι τότε ήταν νεκρός (σκοτώθηκε στη Μάχη τού Μπάρνετ το 1471 από τις δυνάμεις τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄ τής Υόρκης, ο οποίος Γουόρικ δύο χρόνια νωρίτερα είχε στραφεί στους Λάνκαστερ), δεν είχε κάποια σχέση με τον γαμπρό, που είχε επιλεγεί γι' αυτήν.

Παντρεύτηκε τον Θωμά Γκρέυ 1ο μαρκήσιο τού Ντόρσετ στις 18 Ιουλίου 1474, λίγο περισσότερο από δύο εβδομάδες μετά τα 14α γενέθλιά της. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τής βασιλικήςς συζύγου τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄, Ελισάβετ Γούντβιλ, και τού πρώτου συζύγου της, σερ Ιωάννη Γκρέυ τού Γκρόμπυ (ιππότη τού Λάνκαστερ, που είχε σκοτωθεί σε μάχη στη Β΄ Μάχη τού Σαιντ Όλμπανς, τον τόπο εκτέλεσης τού προπάππου τής Σέσιλυ). Ήταν ο 2ος γάμος τού Θωμά. Η πρώτη του σύζυγος, την οποία είχε νυμφευτεί τον Οκτώβριο τού 1466, ήταν η Άννα Χόλλαντ, η μοναχοκόρη και κληρονόμος τού Ερρίκου Χόλλαντ 3ου δούκα τού Έξετερ, και τής Άννας τής Υόρκης. Η Άννα Χόλλαντ απεβίωσε άτεκνη κάποια στιγμή μεταξύ 26 Αυγούστου 1467 και 6 Ιουνίου 1474.  Ο γάμος τής Σέσιλυ είχε προταθεί και κανονιστεί από τη βασίλισσα Ελισάβετ Γούντβιλ, η οποία, με τη βοήθεια τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄, έπεισε τον θετό πατέρα και νόμιμο κηδεμόνα τής Σέσιλυ, βαρόνο Χάστινγκς, να συμφωνήσει με τον γάμο, παρά την αντιπάθεια τού τελευταίου για τον Θωμά και την αντίθεση τής μητέρας της, λαίδης Χάστινγκς, στον γάμο.Faris. Plantagenet Ancestry of Seventeenth-Century Colonists. 2nd ed. (1999): p. 160 [see GREY 5]. (author states, "'Cecill Bonville, Marquess Harrington and Bonvill' died testate (P.C.C., 22 Jankyn) at Shacklewell in Hackney, Middlesex. on 12 May 1529, and was buried with her first husband.").Corbet, Anthony, Dr. (2015). Edward IV, England's Forgotten Warrior King: His Life, His People And His Legacy. Bloomington:iUniverse. p. 368  Η βασίλισσα είχε αγοράσει την κηδεμονία τής Σέσιλυ από τον Χάστινγκς την ίδια χρονιά, για να διευκολύνει τον γάμο.  Η συμφωνία γάμου όριζε, ότι σε περίπτωση που ο Θωμάς απεβίωνε πριν από την ολοκλήρωση τού γάμου, η Σέσιλυ θα παντρευόταν τον μικρότερο αδελφό του σερ Ριχάρδο Γκρέυ.   Αυτή η συμφωνία επικυρώθηκε με νόμο τού Κοινοβουλίου.Ross, p. 336Church Law forbade a man to marry the widow of his dead brother, but only if the union had been consummated. Fifty years later, when Henry VIII applied to the Pope seeking an annulment from Catherine of Aragon in order to marry Anne Boleyn, he would use this very law, which was written in the Book of Leviticus, to insist that his marriage to Catherine had been invalid from the beginning. Ο γάμος κόστισε στην Ελισάβετ Γούντβιλ το ποσό των 2.500 λιρών. Αυτή με τη σειρά της διατήρησε την κληρονομιά της Σέσιλυ, μέχρι που η τελευταία έγινε 16 ετών. Η Σέσιλυ Μπόνβιλ και ο Θωμάς Γκρέυ είχαν έναν κοινό πρόγονο, τον Ρέτζιναλντ Γκρέυ 3ο βαρόνο Γκρέυ ντε Ρούθιν, ο οποίος νυμφεύτηκε δύο φορές· πρώτα με τη Μάργκαρετ ντε Ρος και έπειτα με τη Τζόαν ντε Άστλεϋ. Την εποχή τού γάμου τής Σέσιλυ με τον Θωμά, ο τελευταίος κατείχε τον τίτλο τού κόμη τού Χάντινγκτον. Παραιτήθηκε από αυτόν τον τίτλο ευγενείας έναν χρόνο αργότερα, το 1475, όταν χρίστηκε μαρκήσιος τού Ντόρσετ. Δεδομένου ότι οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να συμμετέχουν στο Κοινοβούλιο, ο Θωμάς αντικατέστησε τη Σέσιλυ ως βαρόνος Χάρινγκτον και Μπόνβιλ.

Ο σύζυγος τής Σέσιλυ, ένας διαβόητος γυναικάς, είχε την ίδια ερωμένη, την Τζέιν Σορ, με τον θετό πατέρα του, τον βασιλιά Εδουάρδο Δ΄.  Όταν ο βασιλιάς απεβίωσε τον Απρίλιο τού 1483, η Τζέιν έγινε ερωμένη τού θετού πατέρα τής Σέσιλυ, βαρόνου Χάστινγκς.  Αυτή η νέα κατάσταση μόνο επιδείνωσε τις τεταμένες σχέσεις μεταξύ τού Χάστινγκς και τού Θωμά. Μαζί με τη μητέρα του, ο Θωμάς επιχείρησε να καταλάβει την εξουσία αμέσως μετά το τέλος τού βασιλιά, καθώς ο νέος βασιλιάς, Εδουάρδος Ε΄, ήταν ανήλικος 12 ετών. Ο Θωμάς είχε κλέψει μέρος τού βασιλικού θησαυρού από τον Πύργο του Λονδίνου, μοιράζοντάς το μεταξύ τής μητέρας του και τού θείου του σερ Εδουάρδου Γούντβιλ, ο οποίος χρησιμοποίησε το μερίδιό του για να εξοπλίσει έναν στόλο πλοίων με πρωτοβουλία τού Θωμά. Δηλαδή για να περιπολεί τις αγγλικές ακτές ενάντια στους Γάλλους πειρατές, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ένας στόλος τού Γούντβιλ, που θα χρησιμοποιούνταν ενάντια στους εχθρούς τους εντός τής Αγγλίας.  Η Τζέιν Σορ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποστασία τού Χάστινγκς από το πλευρό τού νεότερου αδελφού τού βασιλιά Εδουάρδου Δ΄, Ριχάρδου δούκα τού Γκλόστερ, ο οποίος είχε διοριστεί λόρδος Προστάτης τού βασιλείου με τη διαθήκη τού Εδουάρδου Δ΄. Σε αυτή τη θέση εξουσίας, ο Ριχάρδος είχε συγκεντρώσει μία δύναμη φίλων, εντόπιων ευγενών και υπηρετών, που κατευθύνθηκαν νότια σε μία ένοπλη πομπή από το οχυρό του στο Γιόρκσιρ, το Κάστρο Μίντλχαμ, για να αναλάβει την προστατευτική του φύλαξη και να διαχωρίσει τον νεαρό βασιλιά από τούς Γούντβιλ, θέτοντας άμεσο τέλος στις φιλοδοξίες τους και τη μακρά κυριαρχία τους στην αυλή. Η Τζέιν έπεισε τον Χάστινγκς να ενταχθεί στην οικογένεια Γούντβιλ σε μία συνωμοσία, με στόχο την απομάκρυνση τού λόρδου Προστάτη. Και όταν ο Ριχάρδος ενημερώθηκε για την προδοσία τού Χάστινγκς, διέταξε την άμεση εκτέλεσή του στις 13 Ιουνίου 1483 στον Πύργο τού Λονδίνου. Ο Χάστινγκς, ωστόσο, δεν συνελήφθη, και η μητέρα τής Σέσιλυ τέθηκε υπό την προστασία τού Ριχάρδου.

Ο εκ μητρός θείος τού Θωμά, Αντώνιος Γούντβιλ κόμης Ρίβερς και ο νεότερος αδελφός του , Ριχάρδος Γκρέυ, εκτελέστηκαν και οι δύο στις 25 Ιουνίου 1483 με εντολή τού πρώην λόρδου Προστάτη βασιλιά Ριχάρδου Γ΄, ο οποίος τρεις ημέρες νωρίτερα είχε διεκδικήσει το στέμμα τής Αγγλίας για τον εαυτό του. Ο ισχυρισμός τού Ριχάρδου Γ΄ υποστηρίχθηκε από έναν νόμο τού Κοινοβουλίου γνωστό ως Titulus Regius, ο οποίος κήρυξε τον ετεροθαλή αδελφό τού Θωμά, τον άστεπτο βασιλιά Εδουάρδο Ε΄, και τα αδέλφια του νόθα. Αν και ο Θωμάς και η Σέσιλυ παρευρέθηκαν στη στέψη τού Ριχάρδου Γ΄, αργότερα την ίδια χρονιά, ο Θωμάς εντάχθηκε στην επανάσταση τού Ερρίκου Στάφορντ 2ου δούκα τού Μπάκιγχαμ, εναντίον τού βασιλιά. Όταν αυτή η επανάσταση απέτυχε και ο Μπάκιγχαμ εκτελέστηκε στη συνέχεια, άφησε τη Σέσιλυ πίσω στην Αγγλία, και διέφυγε στη Βρετάνη. Εκεί έγινε οπαδός τού Ερρίκου Τυδώρ, ο οποίος θα ανέβαινε στον αγγλικό θρόνο ως Ερρίκος Ζ΄ μετά την επιτυχία του στη Μάχη τού Μπόσγουορθ στις 22 Αυγούστου 1485. Κατά τη διάρκεια τής παραμονής τού Θωμά στο εξωτερικό στην υπηρεσία τού Ερρίκου Τυδώρ, ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ΄ διασφάλισε ότι η Σέσιλυ και οι σύζυγοι των άλλων επαναστατών δεν θα παρενοχλούνταν, ούτε θα παραβιάζονταν τα προσωπικά τους δικαιώματα ιδιοκτησίας.  Ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ΄ σκοτώθηκε στο Μπόσγουορθ από τις δυνάμεις τού Ερρίκου Ζ΄ υποστηρικτή των Λάνκαστερ, εγκαινιάζοντας τη δυναστεία των Τυδώρ. Ωστόσο, ο Θωμάς δεν είχε συμμετάσχει στην εισβολή τού Ερρίκου Ζ΄ Τυδώρ στην Αγγλία ή στην επακόλουθη μάχη, καθώς είχε περιοριστεί στο Παρίσι ως εγγύηση, για την αποπληρωμή ενός γαλλικού δανείου προς τον Ερρίκο Ζ΄. Το 1484 ο Θωμάς είχε επιστρέψει στην πίστη του στον βασιλιά Ριχάρδο Γ΄, αφού έμαθε ότι η μητέρα του είχε έρθει σε συμβιβασμό μαζί του. Ήταν καθ' οδόν προς την Αγγλία για να κάνει ειρήνη με τον Ριχάρδο Γ΄, όταν τον αναχαίτισαν στην Κομπιένη οι απεσταλμένοι τού Ερρίκου Ζ΄ Τυδώρ, και τον ανάγκασαν να παραμείνει στη Γαλλία.

Παρά το οικογενειακό της υπόβαθρο από τούς Υόρκης και την εγκατάλειψη τού συζύγου της από την οικογένεια Τυδώρ υπέρ τού βασιλιά Ριχάρδου Γ΄, αυτή και ο Θωμάς (που είχε επιστρέψει στην Αγγλία) ήταν και οι δύο καλεσμένοι στη στέψη τού βασιλιά Ερρίκου Ζ΄ Τυδώρ. Τον επόμενο μήνα, ο νέος βασιλιάς ήρε το παράσημο που είχε δοθεί στον Τόμας τον Ιανουάριο τού 1484 από τον Ριχάρδο Γ΄, για τη συμμετοχή του στην -ανεπιτυχή- εξέγερση τού δούκα τού Μπάκιγχαμ.  Οι Ντόρσετ παρευρέθηκαν επίσης στον γάμο τού Ερρίκου Ζ΄ και τής Ελισάβετ τής Υόρκης τον Ιανουάριο τού 1486. Η Ελισάβετ ήταν η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή τού Θωμά από τον 2ο γάμο τής μητέρας του με τον βασιλιά Εδουάρδο. Όταν στέφθηκε βασίλισσα τον Νοέμβριο τού 1487, η Σέσιλυ και ο Θωμάς ήταν παρόντες στο αβαείο τού Γουέστμινστερ, για να παρακολουθήσουν την τελετή. Η Σέσιλυ είχε τιμηθεί το προηγούμενο έτος με την ευκαιρία τής βάπτισης τού πρίγκιπα Αρθούρου, όταν επιλέχθηκε να μεταφέρει την ουρά τού ενδύματος τού αγοριού, ενώ η πεθερά της, η χήρα βασίλισσα, ήταν ανάδοχος τού πρίγκιπα. Η τελετή είχε πραγματοποιηθεί στον Καθεδρικό Ναό τού Γουίντσεστερ.

Ο Θωμάς και η Σέσιλυ απέκτησαν συνολικά 14 παιδιά, 11 από τα οποία επέζησαν μέχρι την ενηλικίωση. Η γέννηση τού μεγαλύτερου γιου της, Θωμά, αναφέρεται σε μία επιστολή τού Τζον Πάστον Β΄ προς τον Τζον Πάστον Γ΄ τον Ιούνιο τού 1477: Ειδήσεις: χθες η κυρία μου μαρκησία από το Ντόρσετ, που είναι η κυρία μου Χάστινγκς είχε γεννητούρια: απέκτησε έναν γιο.

 Παιδιά 
δεξιά|μικρογραφία|Η λαίδη Τζέιν Γκρέυ ήταν η τρισεγγονή τής Σέσιλυ Μπόνβιλ και τού πρώτου της συζύγου Θωμά Γκρέυ 1ου μαρκησίου τού Ντόρσετ.

 Θωμάς Γκρέυ, 2ος μαρκήσιος τού Ντόρσετ (22 Ιουνίου 1477 - 10 Οκτωβρίου 1530)· νυμφεύτηκε τη Μάργκαρετ Γουότον, με την οποία απέκτησε απογόνους, συμπεριλαμβανομένου τού:
 Ερρίκου Γκρέυ 1ου δούκα τού Σάφολκ. Ο Ερρίκος, με τη σειρά του, νυμφεύτηκε τη λαίδη Φραγκίσκη Μπράντον, κόρη τής Μαρίας Τυδώρ βασιλικής συζύγου τής Γαλλίας. Ο Ερρίκος Γκρέυ και η Φραγκίσκη Μπράντον ήταν οι γονείς τής:
 λαίδης Τζέιν Γκρέυ, τής λαίδης Κάθριν Γκρέυ και τής λαίδης Μαίρης Γκρέυ.
 Λέοναρντ Γκρέυ, 1ος υποκόμης Γκρέιν (π. 1478 – 28 Ιουλίου 1541) λόρδος αντιπρόεδρος τής Ιρλανδίας· νυμφεύτηκε την Ελεονώρα Σάτον. Συνελήφθη και εκτελέστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου για εσχάτη προδοσία με εντολή τού βασιλιά Ερρίκου Η΄.
 Ντόροθυ Άννα Γκρέυ (1480–1552)· παντρεύτηκε πρώτα τον Ρόμπερτ Γουίλοουμπι, 2ο βαρόνο Γουίλοουμπι ντε Μπρόουκ, και απέκτησε απογόνους, και έπειτα τον Γουίλιαμ Μπλάουντ, 4ο βαρόνο Μάουνττζοϊ, και απέκτησε απογόνους.
 Μαίρη Γκρέυ (1491 – 22 Φεβρουαρίου 1538)· παντρεύτηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1503 τον Γουόλτερ Ντεβερέ 1ο υποκόμη τού Χέρεφορντ, με τον οποίο απέκτησε τρεις γιους, συμπεριλαμβανομένου τού σερ Ρίτσαρντ Ντεβερέ, ο οποίος ήταν παππούς τού Ρόμπερτ Ντεβερέ 2ου κόμη τού Έσσεξ, και τής Πηνελόπης Ντεβερέ.
 Ελίζαμπεθ Γκρέυ (π. 1497 – μετά το 1548)· κόρη των τιμών τής Μαρίας Τυδώρ, βασίλισσας τής Γαλλίας και διαδόχου τής τελευταίας, βασίλισσας Κλοντ τής Γαλλίας· παντρεύτηκε π. το 1522 τον Τζέραλντ Φιτζέραλντ 9ο κόμη τού Κίλντερ, με τον οποίο απέκτησε απογόνους, συμπεριλαμβανομένης τής λαίδης Ελίζαμπεθ Φιτζέραλντ, γνωστής και ως «η όμορφη Τζεραλντίν», και τού Τζέραλντ Φιτζέραλντ 11ου κόμη τού Κίλντερ.
 Σέσιλυ Γκρέυ (π. 1497-1554)· παντρεύτηκε τον Τζον Σάτον 3ο βαρόνο Ντάντλεϋ, με τον οποίο απέκτησε παιδιά.
 Έντουαρντ Γκρέι· παντρεύτηκε την Άννα Τζέρνινγκχαμ.
 Ελεονώρα Γκρέιυ· παντρεύτηκε τον Τζον Άρουντελ (1474–1545), με τον οποίο απέκτησε παιδιά.
 Μάργκαρετ Γκρέυ· παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Γουέικ, δικηγόρο.
 Άντονι Γκρέυ· απεβ. νέος.
 Μπρίτζετ Γκρέυ· απεβ. νέα.
 Τζορτζ Γκρέυ· εισήλθε στον κλήρο· δεν είναι τίποτε περισσότερο γνωστό γι' αυτόν.
 Ρίτσαρντ Γκρέυ· νυμφεύτηκε τη Φλόρενς Πάντνεϋ.
 Τζον Γκρέυ· απεβ. νέος.

 Μετέπειτα χρόνια 

 Ο «Διάδρομος του Ντόρσετ» 
δεξιά|μικρογραφία|Θολωτή οροφή τού βόρειου κλίτους ("κλίτος Ντόρσετ") τής εκκλησίας Ότερυ Σαιντ Μαίρυ, κτισμένη από τη Σέσιλ Μπόνβιλ, μαρκησία τού Ντόρσετ. Κατασκεύασε επίσης το Βόρειο Προαύλιο που εκθέτει γλυπτούς κόμπους Στάφορντ,  ένα εραλδικό έμβλημα τού δεύτερου συζύγου της.

Τη δεκαετία τού 1490, η Σεσίλ πρόσθεσε ένα υπέροχο βόρειο κλίτος με θόλο, το οποίο είχε σχεδιάσει προσωπικά, στην εκκλησία τής Ότερυ Σαιντ Μαίρυ στο Ντέβον. Ένα από τα πολλά κτήματα που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα της, ήταν το κοντινό αρχοντικό (manor) Νάιτστοουν  εντός τής ενορίας. Αυτό το βόρειο κλίτος είναι επομένως γνωστό ως "Κλίτος Ντόρσετ". Καθώς η Σέσιλυ ήταν παρούσα στα εγκαίνια τού παρεκκλησίου τού Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο τού Γουίνδσορ το 1476, εμπνεύστηκε από την κατασκευή του για να σχεδιάσει αργότερα το βόρειο κλίτος στην Ότερυ Σαιντ Μαίρυ σε παρόμοιο στυλ.  Το οικόσημό της, μία μορφή τής Αγίας Καικιλίας, και σκαλιστά εραλδικά σύμβολα και εμβλήματα, εκτίθενται σε όλο το κλίτος που αντιπροσωπεύουν τη δική της καταγωγή, καθώς και αυτή των δύο συζύγων της. Έκανε επίσης αρκετές προσθήκες σε άλλες εκκλησίες, που βρίσκονται εντός τής περιοχής των τεράστιων κτημάτων της στη Γουέστ Κάντρυ. Ωστόσο, καμία δεν εκτελέστηκε τόσο υπέροχα και με τόσο σχολαστική προσοχή στη λεπτομέρεια, όσο το κλίτος Ντόρσετ.

Μετά το τέλος τού Τόμας Γκρέυ τον Σεπτέμβριο τού 1501, ο μεγαλύτερος γιος τής Σέσιλυ, Θωμάς, κληρονόμησε τον τίτλο του και μέρος των κτημάτων του, ωστόσο η Σέσιλυ διατήρησε το μεγαλύτερο μέρος των γαιών και των περιουσιών του. Η Σέσιλυ ονομάστηκε επίσης ως μία από τούς εκτελεστές τής μητέρας της στη διαθήκη τής τελευταίας, η οποία γράφτηκε λίγο πριν από το τέλος της το 1504.

 Διαμάχη με τον γιο της 
Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1503, την ημέρα τής εορτής της στις 22 Νοεμβρίου, τον Ερρίκο Στάφορντ 1ο κόμη τού Γουίλτσιρ. Ωστόσο, αυτός ο γάμος δεν απέφερε παιδιά. Καθώς ο γάμος απαιτούσε παπική άδεια και την άδεια τού βασιλιά, ο Στάφορντ πλήρωσε στον Ερρίκο Ζ΄ το ποσό των 2.000 λιρών για την απαραίτητη άδεια να νυμφευτεί τη Σέσιλυ, η οποία στα 43 της χρόνια ήταν 19 χρόνια μεγαλύτερη από τον σύζυγό της. Ο γιος της, Θωμάς 2ος μαρκήσιος τού Ντόρσετ, αποδοκίμασε έντονα τον γάμο, καθώς φέρεται να φοβόταν ότι θα χρησιμοποιούσε την κληρονομιά της για να «προικίσει τον νέο της σύζυγο με δικά της έξοδα».  Οι φόβοι του είχαν κάποια βάση, καθώς η Σέσιλυ έδωσε στον Στάφορντ μία ισόβια περιουσία σε ακίνητα αξίας 1.000 λιρών ετησίως, και μάλιστα ορκίστηκε να τού αφήσει το υπόλοιπο τού κεφαλαίου της, σε περίπτωση που ο Θωμάς τύχαινε να αποβιώσει νωρίτερα από αυτήν.  Αυτό προκάλεσε τον Θωμά να αμφισβητήσει το δικαίωμα τής Σέσιλυ να συνεχίσει ως ο μοναδικός εκτελεστής τής διαθήκης τού πατέρα του, με αποτέλεσμα μία έντονη διαμάχη, που κατέστησε αναγκαία την παρέμβαση τού βασιλιά Ερρίκου Ζ΄ και τού συμβουλίου του, για να αποτραπεί η περαιτέρω κλιμάκωσή της.  ] Ο διακανονισμός που εξέδωσε ο βασιλιάς επέτρεπε στη Σέσιλυ να διαχειρίζεται την περιουσία τού εκλιπόντος συζύγου της μέχρι να εξοφλήσει τα χρέη του, αλλά την εμπόδιζε να διεκδικήσει την προίκα της, μέχρι να μεταβιβάσει το υπόλοιπο τής κληρονομιάς τού γιου της σε αυτόν.Harris, pp.114–115 Η αυθαίρετη απόφαση τού βασιλιά Ερρίκου Ζ΄ περιόρισε επίσης σοβαρά τον έλεγχό της επί τής δικής της κληρονομιάς: ήταν υποχρεωμένη να κληροδοτήσει όλη την περιουσία στον Θωμά μετά το τέλος της. Μέχρι τότε, η Σέσιλυ είχε το δικαίωμα να παραχωρεί γη αξίας έως και 1.000 μάρκα ετησίως, για έναν ορισμένο αριθμό ετών. Η ιστορικός Μπάρμπαρα Τζιν Χάρις δήλωσε, ότι το καταπιεστικό διάταγμα τού Στέμματος περιόρισε σημαντικά τα προσωπικά δικαιώματα τής Σέσιλυ ως κληρονόμου, υπέρ εκείνων τού μεγαλύτερου γιου της και την παράδοση τής πρωτοτοκίας.

Είκοσι χρόνια αργότερα, η Σέσιλυ και ο γιος της, ο Θωμάς, διαφώνησαν ξανά. Αυτή τη φορά, το θέμα αφορούσε τα αμοιβαία τους καθήκοντα απέναντι στα επτά εν ζωή αδέλφια τού Θωμά. Ο καρδινάλιος Τόμας Γούλσεϋ έγινε διαιτητής εκ μέρους τού βασιλιά Ερρίκου Η΄, και διέταξε τόσο τη Σέσιλυ όσο και τον Θωμά να συνεισφέρουν στις προίκες των τεσσάρων ζώντων θυγατέρων της: των κυριών Ντόροθυ, Μαίρυ, Ελισάβετ και Σέσιλυ. Αναγκάστηκε επίσης να δημιουργήσει ατομικές συντάξεις από τα δικά της κεφάλαια για τους τρεις νεότερους γιους της.  Το 1527 έδωσε στην κόρη της Ελισάβετ μία επιπλέον προίκα 1000 λιρών, αν και ο γάμος της με τον κόμη τού Κίλντερ είχε πάει κόντρα στις επιθυμίες, τόσο τής Σέσιλυ, όσο και τού πρώτου συζύγου της. Πρόσθεσε την ακόλουθη εξήγηση για το δώρο των χρημάτων, παρά τις προηγούμενες αμφιβολίες της: «Εφόσον ο εν λόγω γάμος είναι έντιμος, εγώ και όλοι οι φίλοι της έχουμε λόγους να είμαστε ικανοποιημένοι με αυτόν».

 Η διαθήκη της 
Η Σέσιλυ έγραψε μία επιστολή στον Τόμας Κρόμγουελ από το Μπέντγουελ, ζητώντας του να τής στείλει ένα κρεβάτι από ύφασμα και το αντίστιξό του, και να τής στείλει «σκηνές, περίπτερα και καλύβες» στον γιο της Λέοναρντ. Υπέγραψε και χρονολόγησε την επιστολή ως «Σέσιλυ Ντόρσετ» την Ημέρα τής Κυρίας, χωρίς να προσθέσει το έτος.

Η Σέσιλυ συνέταξε την τελευταία της διαθήκη στις 6 Μαΐου 1527, αναφέροντας το όνομά της ως «Σέσιλ μαρκησία τού Ντόρσετ, λαίδη Χάρινγκτον και Μπόνβιλ, εκλιπούσα σύζυγος τού Θωμά μαρκήσιου τού Ντόρσετ».

 Το τέλος και η κληρονομιά 
δεξιά|μικρογραφία|166x166εσ|Πιθανώς μερικώς κατεστραμμένο ομοίωμα τής Σέσιλυ Μπόνβιλ στον τάφο της στην εκκλησία τής Αγίας Μαρίας τής Παρθένου, Άστλεϋ, Γουόρικσιρ.
Κατά τη διάρκεια τής ζωής της, η Σέσιλυ επέκτεινε το Σουτ Μάνορ από μία μεσαιωνική εξοχική κατοικία σε μία μεγαλοπρεπή κατοικία Tυδώρ. Τα τελευταία χρόνια τής ζωής της τα πέρασε στο Κάστρο Άστλεϋ στο Άστλεϋ τού Γουόργουικσιρ, την έδρα τής οικογένειας Γκρέυ.

Η Σέσιλυ απεβίωσε κατά τη διάρκεια μίας επιδημίας ασθένειας εφίδρωσης στις 12 Μαΐου 1529 στο Σάκλεγουελ στο Χάκνεϊϋ τού Λονδίνου. Τάφηκε στην Κολεγιακή Εκκλησία τής Αγίας Μαρίας τής Παρθένου, στο Άστλεϋ τού Γουόρικσιρ, όπου το επιτύμβιο ομοίωμά της (το οποίο έχει υποστεί ζημιά) μπορεί να δει κανείς δίπλα σε εκείνα τού μακρινού εξαδέλφου της, σερ Έντουαρντ Γκρέυ, υποκόμη Λάιλ (απεβ. 1492) και τής συζύγου του Ελίζαμπεθ, το γένος Τάλμποτ (απεβ. 1487). Η Σέσιλυ βρίσκεται στην άκρη αριστερά τής ομάδας, φορώντας τριγωνικό κάλυμμα κεφαλής, υψηλά κομμένο κίρτλ, κόουτ-χάρντη και μανδύα, στις γωνίες τού οποίου υπάρχουν δύο μικρά σκυλιά. Δεν ήταν ούτε 69 ετών κατά τη στιγμή τού τέλους της. Ο δεύτερος σύζυγός της είχε αποβιώσει έξι χρόνια ενωρίτερα, βαθιά χρεωμένος. Αυτά τα χρέη, η Σέσιλυ ήταν νομικά υποχρεωμένη να αποπληρώσει.  Στη διαθήκη της, η Σέσιλυ είχε εκφράσει την επιθυμία της να ταφεί με τον πρώτο σύζυγό της, και είχε κάνει τις απαραίτητες προβλέψεις για την κατασκευή ενός «καλού τάφου». Ζήτησε επίσης να τελεστούν χίλιες λειτουργίες για την ψυχή της, «όσο το δυνατόν πιο γρήγορα».

Η Σέσιλυ Μπόνβιλ είχε πολλούς αξιοσημείωτους απογόνους, συμπεριλαμβανομένων τής λαίδης Τζέιν Γκρέυ, τής λαίδης Κάθριν Γκρέυ, τής Ελίζαμπεθ Φιτζέραλντ κόμισσας τού Λίνκολν, τού Ρόμπερτ Ντεβερέ 2ου κόμη τού Έσσεξ, τής Ελίζαμπεθ Βέρνον και τής Φραγκίσκης Χάουαρντ, κόμισσας τού Σόμερσετ.

Ένα από τα κτήματα τής Σέσιλυ Μπόνιβλ στο Γουέστ Κάντρυ, το Σοκ Ντέννυ Αρχοντικό στο Σόμερσετ, δόθηκε ως καλλιέργεια για 22 λίρες το 1527-28, και ξανά, δέκα χρόνια μετά το τέλος της, το 1539-40.  .

Τον Φεβρουάριο τού 1537 η κόρη της, Σέσιλυ Σάτον, έγραψε στον πρωθυπουργό τού Ερρίκου Η΄, Τόμας Κρόμγουελ, παραπονούμενη για τη φτώχεια, στην οποία ήταν αναγκασμένη να ζήσει, αυτή και ο σύζυγός της.  Υπάρχει επίσης μία σωζόμενη επιστολή, που είχε γράψει η ίδια η Σέσιλυ Μπόνβιλ στον Κρόμγουελ.

 Στη μυθοπλασία 
Η Σέσιλυ Μπόνβιλ είναι η πρωταγωνίστρια στο ιστορικό μυθιστόρημα «Η Βασίλισσα τού Καλοκαιριού», ένα ρομαντικό μυθιστόρημα που γράφτηκε από την Άλις Γουόλγουορθ Γκράχαμ, και εκδόθηκε το 1973. Το μυθιστόρημα είναι εξαιρετικά φανταστικό, καθώς δέχεται πολλές ελευθερίες με τα γνωστά γεγονότα τής ζωής τής Σέσιλυ, επομένως δεν πρέπει να θεωρείται βιογραφία.

Πρόγονοι

 Παραπομπές 

 Αναφορές 
 thepeerage Πρόσβαση στις 26 Ιουλίου 2008
 Μπρίντι, Μάριον Φέργκιουσον (1955). Η ιστορία του Σουτ: οι Μπονβίλ και οι Πολωνοί. Άξμινστερ, Αγγλία: Σχολή Σουτ.
 Φρέιζερ, Αντόνια (1975) Οι βίοι των βασιλιάδων και των βασιλισσών της Αγγλίας . Νέα Υόρκη: Άλφρεντ Α. Κνοπφ. ISBN 0-394-49557-4 { { isbn }} : αγνοημένα σφάλματα ISBN ( σύνδεσμος )
 Worldroots.com από τον Leo Van de Pas
 Costain, Thomas Bertram (1962). Οι Τελευταίοι Πλανταγενέτες. Γκάρντεν Σίτι, Νέα Υόρκη: Doubleday.
 Κένταλ, Πολ Μάρεϊ (1955). Ριχάρδος ο Τρίτος . Λονδίνο: George Allen & Unwin, Ltd. 
 Harris, Barbara Jean (2002). Αγγλίδες αριστοκράτισσες, 1450-1550: Γάμος και οικογένεια, περιουσία και σταδιοδρομία . Οξφόρδη: Oxford University Press.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σεσίλι Μπόνβιλ, 7η Βαρώνη Χάρινγκτον · Geni.com

Κατηγορία:Αγγλίδες βαρώνισσες