Traveling Wilburys Vol. 1

Το The Traveling Wilburys Vol. 1 είναι το πρώτο άλμπουμ του αγγλοαμερικανικού supergroup Traveling Wilburys, που αποτελείται από τους Τζορτζ Χάρισον, Τζεφ Λιν, Μπομπ Ντίλαν, Ρόι Όρμπισον και Τομ Πέτι. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1988 με εμπορική επιτυχία και διθυραμβικές κριτικές.  Αν και ο Χάρισον είχε σχεδιάσει εδώ και καιρό να ξεκινήσει ένα τέτοιο συγκρότημα, το εγχείρημα προέκυψε τυχαία. Ο Χάρισον βρισκόταν στο Λος Άντζελες και χρειαζόταν ένα B-side για ένα single από το άλμπουμ του Cloud Nine, με αποτέλεσμα οι συμμετέχοντες να συνεργαστούν άτυπα στο τραγούδι "Handle with Care" στο σπίτι του Ντίλαν.

Υιοθετώντας δεύτερους εαυτούς ως οι πέντε αδελφοί Γουίλμπερι (ελληνική απόδοση του Wilbury), ηχογράφησαν στη συνέχεια ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ, σε παραγωγή των Λιν και Χάρισον (με τα ψευδώνυμα Ότις και Νέλσον Γουίλμπερι αντίστοιχα).  Ήταν το μόνο άλμπουμ των Wilbury στο οποίο συμμετείχε ο Ρόι Όρμπισον και το τελευταίο άλμπουμ με τον Όρμπισον που κυκλοφόρησε όσο ζούσε - πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή λιγότερο από δύο μήνες μετά την κυκλοφορία του. Το συγκρότημα συνέχισε ως τετραμελές μετά τον θάνατό του.

Το Traveling Wilburys Vol. 1 ήταν υποψήφιο για το βραβείο Άλμπουμ της Χρονιάς στα βραβεία Grammy του 1990 (που κέρδισε το Nick of Time της Μπόνι Ράιτ) και βοήθησε στην αναζωογόνηση της καριέρας των Ντίλαν και Πέτι. Έχει πιστοποιηθεί τρεις φορές πλατινένιο από την Ένωση Δισκογραφικής Βιομηχανίας της Αμερικής.

 Παρασκήνιο 
Στις αρχές Απριλίου του 1988, ο Τζορτζ Χάρισον βρισκόταν στο Λος Άντζελες και χρειαζόταν να ηχογραφήσει μια B-side για ένα ευρωπαϊκό single 12 ιντσών. Ο Τζεφ Λιν βρισκόταν επίσης στο Λος Άντζελες γράφοντας και κάνοντας την παραγωγή σε μερικά κομμάτια για τον Ρόι Όρμπισον στο άλμπουμ του Mystery Girl (κυκλοφόρησε μετά θάνατον), καθώς και στο πρώτο σόλο άλμπουμ του Τομ Πέτι, Full Moon Fever. Ενώ δειπνούσε με τον Λιν και τον Όρμπισον, ο Χάρισον εξήγησε πώς χρειαζόταν να ηχογραφήσει ένα νέο κομμάτι και ήθελε να το κάνει την επόμενη μέρα. Ο Χάρισον ρώτησε αν ο Λιν θα βοηθούσε και ο Όρμπισον πρόσφερε και αυτός βοήθεια στον παλιό του φίλο, βλέποντας πόσο διασκεδαστικό θα ήταν. Χρειαζόμενος ένα στούντιο σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο Χάρισον τηλεφώνησε στον Μπομπ Ντίλαν, που συμφώνησε να τους επιτρέψει να χρησιμοποιήσουν το στούντιο του γκαράζ του. Μετά το δείπνο, ο Χάρισον σταμάτησε στο σπίτι του Πέτι για να πάρει μια κιθάρα που είχε αφήσει εκεί και κάλεσε και τον Πέτι μαζί του. Συγκεντρωμένοι στο σπίτι του Ντίλαν στο Μαλιμπού την επόμενη μέρα, οι Χάρισον, Λιν, Όρμπισον και Πέτι δούλεψαν σε ένα τραγούδι που ο Χάρισον είχε αρχίσει να γράφει για την περίσταση, το "Handle with Care". Αρχικά, ο ρόλος του Ντίλαν ήταν αυτός του οικοδεσπότη, διατηρώντας ένα μπάρμπεκιου για να ταΐσει τους μουσικούς. Κατόπιν πρόσκλησης του Χάρισον, ο Ντίλαν συμμετείχε στη συγγραφή των στίχων για το τραγούδι. Το σύνολο ηχογράφησε το κομμάτι στον Ampex εξοπλισμό ηχογράφησης του Ντίλαν, με τους πέντε να μοιράζονται τα φωνητικά. Μπόντερ, Ντέιβιντ. 

Το "Handle with Care" θεωρήθηκε πολύ καλό για να χρησιμοποιηθεί ως B-side, οπότε ο Χάρισον αποφάσισε να σχηματίσει ένα συγκρότημα και να ηχογραφήσει άλλα εννέα τραγούδια για ένα άλμπουμ. Το συγκρότημα συγκεντρώθηκε ξανά για εννέα ημέρες τον Μάιο, ηχογραφώντας τα βασικά κομμάτια και τα φωνητικά στο σπιτικό στούντιο του Ντέιβ Στιούαρτ στο Λος Άντζελες. Οι ηχογραφήσεις πάνω από τις αρχικές και η μίξη έγιναν στην Αγγλία στο στούντιο του σπιτιού του Χάρισον, το FPSHOT (συντομογραφία του Στούντιο Friar Park, Χένλεϊ-ον-Τέιμς).

Μεταμφιεσμένοι ως οι αδελφοί Γουίλμπερι, οι συμμετέχοντες θα ήταν γνωστοί ως Νέλσον (Χάρισον), Ότις (Λιν), Λάκι (Ντίλαν), Λέφτι (Όρμπισον) και Τσάρλι Τ. Τζούνιορ (Πέτι) Γουίλμπερι, με τον ντράμερ Τζιμ Κέλτνερ να αναφέρεται ως Μπάστερ Σάιντμπερι. Ο Χάρισον δεν ήταν άγνωστος στη χρήση εναλλακτικών ταυτοτήτων, καθώς τις είχε υιοθετήσει και στο Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band και με την πληθώρα ψευδωνύμων που είχε ως μουσικός σε ηχογραφήσεις, συμπεριλαμβανομένων των Λ'Άντζελο Μιστεριόσο, Τζορτζ O'Χάρα και Χάρι Τζόρτζσον. Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιοδείας των Beatles στη Σκωτία, το 1960, είχε χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο «Καρλ Χάρισον», αναφερόμενος σε έναν από τους αγαπημένους του μουσικούς, τον Καρλ Πέρκινς. Λιούισον, Μαρκ (2013).  Με τους Traveling Wilburys, αυτή η ιδέα πήγε ένα βήμα παραπέρα, καθώς τα πραγματικά ονόματα των συμμετεχόντων δεν εμφανίζονται πουθενά στο άλμπουμ, στις ένθετης σημειώσεις ή στις πιστώσεις των τραγουδιών.

Με τον Χάρισον να έχει το μεγαλύτερο δικαίωμα στο συγκρότημα, το υπέγραψε στην Warner Bros. Records, που διένειμε τις σόλο ηχογραφήσεις του, και ίδρυσε τη δική τους δισκογραφική εταιρεία Wilbury Records, ενώ επιπρόσθετα ανέλαβε και την παραγωγή των ηχογραφήσεων με τον Λιν την άνοιξη. Στη συνέχεια, ο Πέτι υπέγραψε ο ίδιος με την Warner Bros. ως σόλο καλλιτέχνης, και μία από τις θυγατρικές της εταιρείας, η Reprise Records, κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ του Λιν, Armchair Theatre, το 1990.

 Στιχουργία 
Σύμφωνα με δηλώσεις του Χάρισον στο ντοκιμαντέρ The True History of the Traveling Wilburys (γυρισμένο το 1988 δείχνοντας τη δημιουργία του άλμπουμ και επανακυκλοφόρησε στο επιπλέον DVD το οποίο περιλαμβάνεται στο The Traveling Wilburys Collection), ολόκληρο το συγκρότημα συνέβαλε με πολλούς τρόπους σε όλα τα τραγούδια, αν και κάθε ένα από αυτά γράφτηκε κυρίως από ένα μόνο μέλος. Η κοινή αναφορά στην σύνθεση των τραγουδιών προήλθε από το γεγονός ότι η απόδοση εξατομικευμένων αναφορών φαινόταν εγωιστική. Το ντοκιμαντέρ The True History of the Traveling Wilburys, The Traveling Wilburys Collection επιπλέον DVD

Ο Λιν σχολίασε ότι η διαδικασία σύνθεσης τραγουδιών ήταν χαλαρή και ευχάριστη:Θα φτάναμε γύρω στις δώδεκα ή μία και πίναμε λίγο καφέ. Κάποιος έλεγε «Τι λέτε για αυτό;» και ξεκινούσε ένα riff. Έπειτα θα συμμετείχαμε όλοι μαζί και θα μετατρέπονταν σε κάτι. Θα τελειώναμε γύρω στα μεσάνυχτα και απλά θα καθόμασταν για λίγο, ενώ ο Ρόι μας έλεγε υπέροχες ιστορίες για τη Sun Records ή για τις στιγμές τις οποίες περνούσε με τον Έλβις. Έπειτα επιστρέφαμε για να δουλέψουμε πάνω σε ένα άλλο. Γι' αυτό τα τραγούδια είναι τόσο καλά και φρέσκα—επειδή δεν έχουν υποστεί δεύτερη αμφισβήτηση, δεν έχουν αναλυθεί και δεν έχουν αντικατασταθεί. Είναι τόσο δελεαστικό να προσθέτεις πράγματα σε ένα τραγούδι όταν έχεις άπειρο χρόνο. Ωστόσο, οι αναφορές στις εκδόσεις του βιβλίου Collection είναι πιο αποκαλυπτικές για τους κύριους στιχουργούς, καθώς κάθε μία από τις δισκογραφικές εταιρείες που πιστώθηκαν ανήκει σε ένα μόνο μέλος:

 Η Umlaut Corporation του Χάρισον (πρώην Ganga Publishing) πιστώνεται για τα "Handle with Care", "Heading for the Light", "End of the Line" και το επιπλέον κομμάτι "Maxine", προσδιορίζοντάς τον ως τον κύριο συνθέτη αυτών των τραγουδιών. Σε μια συνέντευξη από τα παρασκήνια η οποία περιλαμβάνεται ανάμεσα στα επιπλέον χαρακτηριστικά στην κυκλοφορία DVD του 2003 του άλμπουμ φόρο τιμής, Concert for George του 2002, ο Πέτι θυμάται ότι οι στίχοι του "Handle with Care" ήταν αποτέλεσμα ενός παιχνιδιού που έκανε ο Χάρισον κατά τη διάρκεια ενός μπάρμπεκιου έξω από το στούντιο του σπιτιού του, με όλα τα μέλη του συγκροτήματος (συμπεριλαμβανομένου του ίδιου) να φωνάζουν στίχους και ο Χάρισον να κρατάει αυτούς που κολλούσαν και να τους γράφει σε ένα σημειωματάριο. Σύμφωνα με τον Πέτι, ο στίχος "Oh, the sweet smell of success" είναι δικός του.
 Ο Ντίλαν, στον οποίο αποδίδεται η συμμετοχή του μέσω της δισκογραφικής εταιρείας του, Special Rider Music, έγραψε το "Dirty World" (σύμφωνα με τις αναμνήσεις των Χάρισον και Λιν για το ντοκιμαντέρ, ο Ντίλαν και όλα τα άλλα μέλη του συγκροτήματος συνέβαλαν στο τραγούδι προσθέτοντας αστείες ατάκες για να ολοκληρώσουν τον στίχο "He loves your ..." ), τη μακρά αφήγηση του "Tweeter and the Monkey Man" (που προφανώς προοριζόταν είτε ως παρωδία είτε ως φόρος τιμής στα πρώιμα, φλύαρα τραγούδια του Μπρους Σπρίνγκστιν ), το "Congratulations" και το άλλο επιπλέον κομμάτι "Like a Ship".
 Ο Πέτι, του οποίου η δισκογραφική εταιρεία ήταν η Gone Gator Music, έγραψε τα τραγούδια "Last Night" (και πάλι, με ουσιαστική στιχουργική συμβολή από ολόκληρο το συγκρότημα ) και "Margarita".
 Η δισκογραφική εταιρεία του Λιν, Shard End Music (που πήρε το όνομά του από τον τόπο γέννησής του), τον αναγνωρίζει ως τον κύριο συγγραφέα των "Rattled" και "Not Alone Any More". Βιβλίο The Traveling Wilburys Collection

Ο διαχωρισμός δεν επαναλήφθηκε για τις εκδοτικές πιστώσεις του Traveling Wilburys Vol. 3, που δείχνουν πως όλα τα τραγούδια εκδόθηκαν και από τις τέσσερις δισκογραφικες εταιρίες. 

 Κυκλοφορία και επακόλουθα 
Αφού κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου 1988 στις ΗΠΑ, το άλμπουμ σημείωσε μια απροσδόκητη εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 3 στις ΗΠΑ και πουλώντας 2 εκατομμύρια αντίτυπα εκεί σε διάστημα έξι μηνών. Κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο,  όπου έφτασε στο νούμερο 16. Με πάνω από 50 εβδομάδες στα αμερικανικά charts, το The Traveling Wilburys Vol. 1 αργότερα πιστοποιήθηκε τρεις φορές πλατινένιο από τον Σύνδεσμο Βιομηχανίας Ηχογραφήσεων της Αμερικής. Ενώ οι Χάρισον και Πέτι είχαν πρόσφατες επιτυχίες, οι Ντίλαν, Όρμπισον (που πέθανε από ξαφνική καρδιακή προσβολή στις 6 Δεκεμβρίου του 1988) και Λιν δεν είχαν κάποιο άλμπουμ να ανεβαίνει τόσο ψηλά εδώ και αρκετά χρόνια. Εκείνη την εποχή, κανένα άλμπουμ του Ντίλαν δεν είχε φτάσει ποτέ τις δύο εκατομμύρια πωλήσεις. Όπως το έθεσε ένας κριτικός, ήταν «ένας από τους μεγάλους εμπορικούς θριάμβους της δεκαετίας». Το single "Handle with Care" σημείωσε σημαντική επιτυχία στα βρετανικά charts, φτάνοντας στο νούμερο 21 και ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία σημείωσε στην Αυστραλία (νούμερο 3) και τη Νέα Ζηλανδία (νούμερο 4), αν και έμεινε στο νούμερο 45 του αμερικανικού Billboard Hot 100.

Οι περισσότεροι κριτικοί είπαν ότι οι μέτριες φιλοδοξίες του συγκροτήματος ήταν φρέσκες και χαλαρωτικές. Το 1989 και το 1990, το άλμπουμ απέσπασε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου ενός Grammy για την Καλύτερη Rock Ερμηνεία από Ντουέτο ή Συγκρότημα. Το άλμπουμ ήταν επίσης υποψήφιο για Άλμπουμ της Χρονιάς. Στο βιβλίο του The Encyclopedia of Popular Music, ο Κόλιν Λάρκιν περιγράφει τους Traveling Wilburys ως «το τελευταίο των μεγάλων supergroups» και γράφει για την τυχαία προέλευση του συγκροτήματος: «Αυτό το υπέροχο ποτ πουρί από αστέρια επανέφερε τη φράση ‘παίρναμε καλά' στο λεξιλόγιό τους και το αποτέλεσμα δεν ήταν ένα σόλο άλμπουμ του Χάρισον αλλά το εξαιρετικό ντεμπούτο των Traveling Wilburys. Η έξοδος αποδείχθηκε πως ήταν μία μεγάλη επιτυχία, αναδεικνύοντας τον καλύτερο εαυτό του κάθε καλλιτέχνη. Συγκεκριμένα, αυτό [άλμπουμ] αποδείχθηκε το υπέροχο κύκνειο άσμα για τον Ρόι Όρμπισον, που πέθανε τραγικά λίγο αργότερα». 

Μετά τη λήξη του συμβολαίου για την διανομή του Χάρισον με την Warner Bros. το 1995, η ιδιοκτησία του καταλόγου της Dark Horse Records, καθώς και των δύο άλμπουμ των Traveling Wilburys, επέστρεψαν στον Χάρισον και τα άλμπουμ σταμάτησαν να εκδίδονται. Γουάιτ, Τίμοθι.  Στις 12 Ιουνίου 2007, το Vol. 1 και το Vol. 3 επανεκδόθηκαν από την Rhino Records ως The Traveling Wilburys Collection, συσκευασμένα μαζί με επιπλέον κομμάτια και ένα DVD. Το box set έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 1 στο UK Albums Chart και στο νούμερο 9 στο US Billboard 200.

 Λίστα κομματιών 

 Προσωπικό 
Traveling Wilburys

 Νέλσον Γουίλμπερι (Τζορτζ Χάρισον) – κύρια και αρμονικά φωνητικά, ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες, slide κιθάρα, dobro
 Ότις Γουίλμπερι (Τζεφ Λιν) – κύρια και αρμονικά φωνητικά, ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες, μπάσο,   πλήκτρα, ντραμς και κουδούνα στο "Handle with Care"  
 Τσάρλι T. Γουίλμπερι Τζούνιορ (Τομ Πέτι) – κύρια και αρμονικά φωνητικά, ακουστική κιθάρα
 Λέφτι Γουίλμπερι (Ρόι Όρμπισον) – κύρια και αρμονικά, ακουστική κιθάρα
 Λάκι Γουίλμπερι (Μπομπ Ντίλαν) – κύρια και αρμονικά φωνητικά, ακουστική κιθάρα, φυσαρμόνικα στο "Handle with Care"

Επιπλέον προσωπικό

 Μπάστερ Σάιντμπερι (Τζιμ Κέλτνερ) – ντραμς (όλα τα κομμάτια εκτός από το "Handle with Care"), κρουστά
 Τζιμ Χορν – σαξόφωνα
 Ρέι Κούπερ – κρουστά
 Ίαν Γουάλας – τομ στο "Handle with Care"
 Μάικλ Πέιλιν (ως Χιου Τζάμπτον, E.F. Norti-Bitz Reader στο Applied Jacket) – ένθετης σημειώσεις του άλμπουμ

Παραγωγή

 Παραγωγή – Ότις και Νέλσον Γουίλμπερι (Τζεφ Λιν και Τζορτζ Χάρισον)
 Μηχανικοί – Μπιλ Μποτρέλ, Ντον Σμιθ (Λος Άντζελες), Ρίτσαρντ Ντοντ, Φιλ ΜακΝτόναλντ (Χένλεϊ)

 Βραβεία 

 Βραβεία Grammy 
ΈτοςΥποψήφιος / έργοΒραβείοΑποτέλεσμα1990The Traveling Wilburys Vol. 1Καλύτερη Rock Ερμηνεία από Ντουέτο ή Συγκρότημα με Φωνητικά  Άλμπουμ της Χρονιάς 

 Βραβεία American Music 
ΈτοςΥποψήφιος / έργοΒραβείοΑποτέλεσμα1990Traveling Wilburys (καλλιτέχνης)Αγαπημένος Νέος Καλλιτέχνης Pop/Rock 

 Charts 

Εβδομαδιαία charts
 Chart (1988–89) ΘέσηAustralian ARIA Albums Chart1Austrian Albums Chart3Canadian RPM 100 Albums1Canadian The Record Top Albums1Dutch Mega Albums Chart33Japanese Oricon Albums Chart46New Zealand Albums Chart2Norwegian VG-lista Albums2Swedish Albums Chart2Swiss Albums Chart6UK Albums Chart16US Billboard 2003US Cash Box Top 200 Albums1West German Media Control Albums10

Charts στο τέλος του χρόνου
 Chart (1988) ΘέσηDutch Albums Chart99UK Albums Chart78

 Chart (1989) ΘέσηAustralian Albums Chart1Austrian Albums Chart25Canadian RPM Year-End3Swiss Albums Chart20UK Albums Chart99US Billboard 2008

 Πιστοποιήσεις 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Σουηδικά (sv)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Κατηγορία:Άλμπουμ των Traveling Wilburys
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1988