Αραρώς

Ο Αραρώς (, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αθηναίος κωμωδιογράφος, που ταξινομείται από τους φιλολόγους ως εκπρόσωπος της μέσης κωμωδίας. Ο Αραρώς ήταν γιος του Αριστοφάνφ. Ο πατέρας του, θέλοντας να τον γνωρίσει στο κοινό, τον έβαλε αρχικώς να ερμηνεύσει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο ως ηθοποιός (υποκριτής) στην τελευταία κωμωδία που παρουσίασε τον Πλούτο (388 π.Χ.). Λίγο αργότερα, θέλοντας να τον καθιερώσει ως διάδοχό του, ανέβασε τις δύο τελευταίες κωμωδίες του, τον Κώκαλο και τον Αιολοσίκωνα, ως δήθεν έργα του Αραρώ.(Arg. ad Plut. iv., Bekker) Οι αδελφοί του, Φίλιππος και ο Νικόστρατος, ήταν επίσης κωμωδιογράφοι. Ο Αραρώς άρχισε να παρουσιάζει έργα του με το δικό του όνομα το 375 π.Χ., δηλαδή 11 χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του, όλα όμως έχουν χαθεί.

Το Λεξικό της Σούδας αναφέρει τις εξής κωμωδίες τουΣουίδας α 3737:

 Άδωνις (ερωτικό θέμα)
 Καινεύς, σχετικό με τον μυθικό Καινέα (ερωτικό θέμα)
 Καμπυλίων (ομώνυμη μιας κωμωδίας του Ευβούλου, της οποίας σώζονται αποσπάσματα).
 Πανός γοναί, δηλαδή η «γέννηση του Πανός»
 Παρθενίδιον, δηλαδή «μικρή παρθένα» (ερωτικό θέμα)[Benecke, E.F.M.: Antimachus of Colophon and the Position of Women in Greek Poetry, σελ. 228, ISBN 1-4097-8175-5 (2008)
 Υμέναιος, περιγραφή ενός γάμου

Σχεδόν ό,τι γνωρίζουμε για τον χαρακτήρα των έργων του Αραρότος περιέχονται στο εξής χωρίο του ποιητή Άλεξι, ο οποίος όμως ήταν ανταγωνιστής του: «Θέλω να γευθείς λίγο νερό: έχω ένα μεγάλο πηγάδι με νερό μέσα του πιο κρύο και από τον Αραρότα».Αθήναιου Δειπνοσοφισταί, iii, σελ. 123, e.: «Και γαρ βούλομαι ύδατός σε γεύσαι, πράγμα δ' εστί μοι μέγα φρέατος ένδον, ψυχρότερον Αραρότος.»
 Παραπομπές 

Πηγές
 Τάσος Ν. Πετρής: το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σελ. 439

Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ηθοποιοί
Κατηγορία:Αριστοφάνης
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Πρόσωπα του 4ου αιώνα π.Χ.