Αβιηνός (ύπατος το 501)

Ο Φλάβιος Αβιηνός, λατιν.: Flavius Avienus (άκμασε το 501-509) ήταν Ρωμαίος πολιτικός κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του Θεοδώριχου του Μεγάλου. Διετέλεσε ύπατος με τον Πομπήιο ως συνάδελφό του το 501. 

Πιθανότατα ανήκε στο γένος των Δεκίαων. Ήταν γιος του Καικίνα Δέκιου Μάξιμου Βασίλειου (υπάτου το 480) και αδελφός του Κ. Δ. Φ. Αλβίνου (υπάτου το 493), του Θεοδώρου (υπάτου το 505) και του Ινπορτούνου (υπάτου το 509).  Ο Τζον Μούρχεντ υποστηρίζει ότι τα αδέλφια βρίσκονταν σε διαφορετικές πλευρές του Λαυρεντιανού σχίσματος, με τον Αλβίνο και τον Αβιηνό να υποστηρίζουν τον Σύμμαχο, και τον Θεόδωρο και τον Ινπορτούνο να υποστηρίζουν τον Λαυρέντιο. 

Είχεαλληλογραφία με τον Μάγνο Φήλικα Εννόδιο· έχει διασωθεί μία επιστολή του Εννόδιου προς τον Αβιηνό. 

Μέχρι το 507/509, ο Αβιηνός και ο αδελφός του Αλβίνος είχαν ήδη γίνει πατρίκιοι. Περίπου εκείνη την εποχή, αλλά μετά το τέλος τού πατέρα τους, τούς ζητήθηκε να γίνουν προστάτες των Πράσινων και να ορίσουν μία παντομίμα.

 Σημειώσεις 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Martindale, John R., "Fl. Avienus iunior 3", Prosopography of the Later Roman Empire, Volume 2, Cambridge University Press, 1980, pp. 577–581.

Κατηγορία:Πατρίκιοι