Μπίλι Χιουζ

Ο Γουίλιαμ Μόρις Χιουζ (, 25 Σεπτεμβρίου 1862 – 28 Οκτωβρίου 1952) ήταν Αυστραλός πολιτικός που διετέλεσε έβδομος πρωθυπουργός της Αυστραλίας από το 1915 έως το 1923. Ηγήθηκε ατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και η επιρροή του στην εθνική πολιτική διήρκεσε αρκετές δεκαετίες. Ήταν μέλος του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου από την Ομοσπονδία της Αυστραλίας το 1901 μέχρι τον θάνατό του το 1952 και είναι το μόνο άτομο που υπηρέτησε ως βουλευτής για περισσότερα από 50 χρόνια. Εκπροσώπησε έξι πολιτικά κόμματα κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ηγούμενος σε πέντε, επιβιώνοντας από τέσσερα και αποβλήθηκε από τρία.
 Βιογραφία 
Ο Χιουζ γεννήθηκε στο Λονδίνο από Ουαλούς γονείς. Μετανάστευσε στην Αυστραλία σε ηλικία 22 ετών και συμμετείχε στο νεοσύστατο αυστραλιανό εργατικό κίνημα. Εξελέγη στη Νομοθετική Συνέλευση της Νέας Νότιας Ουαλίας το 1894, ως μέλος του Εργατικού Κόμματος της Νέας Νότιας Ουαλίας, και στη συνέχεια μεταγράφηκε στο νέο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο το 1901. Ο Χιουζ συνδύασε την πρώιμη πολιτική του καριέρα με μερικής απασχόλησης νομικές σπουδές και κλήθηκε να γίνει δικηγόρος το 1903. Εισήλθε για πρώτη φορά σε υπουργικό συμβούλιο το 1904, στη βραχύβια κυβέρνηση Γουάτσον, και αργότερα διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Αυστραλίας σε κάθε μία από τις κυβερνήσεις του Άντριου Φίσερ. Εξελέγη αναπληρωτής αρχηγός του Αυστραλιανού Εργατικού Κόμματος το 1914.

Ο Χιουζ έγινε πρωθυπουργός τον Οκτώβριο του 1915, όταν ο Φίσερ αποσύρθηκε λόγω κακής υγείας. Ο πόλεμος ήταν το κυρίαρχο ζήτημα της εποχής και η υποστήριξή του για την αποστολή στρατευμένων στρατευμάτων στο εξωτερικό προκάλεσε διχασμό στις τάξεις των Εργατικών. Ο Χιουζ και οι υποστηρικτές του διαγράφηκαν από το κόμμα τον Νοέμβριο του 1916, αλλά κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία επικεφαλής του νέου Εθνικού Εργατικού Κόμματος, το οποίο μετά από λίγους μήνες συγχωνεύτηκε με τους Φιλελεύθερους για να σχηματίσουν το Εθνικιστικό Κόμμα. Η κυβέρνησή του επανεξελέγη με μεγάλες πλειοψηφίες στις εκλογές του 1917 και του 1919. Ο Χιουζ ίδρυσε τους προδρόμους της Αυστραλιανής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας και του CSIRO κατά τη διάρκεια του πολέμου, και δημιούργησε επίσης μια σειρά από νέες κρατικές επιχειρήσεις για να βοηθήσει την μεταπολεμική οικονομία. Έκανε σημαντική εντύπωση σε άλλους παγκόσμιους ηγέτες στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού το 1919, όπου εξασφάλισε τον αυστραλιανό έλεγχο της πρώην Γερμανικής Νέας Γουινέας.

Στις ομοσπονδιακές εκλογές της Αυστραλίας το 1922, οι Εθνικιστές έχασαν την πλειοψηφία τους στο κοινοβούλιο και αναγκάστηκαν να σχηματίσουν συνασπισμό με το Κόμμα της Υπαίθρου. Η παραίτηση του Χιουζ ήταν το τίμημα για την υποστήριξη του Κόμματος της Υπαίθρου και τον διαδέχθηκε ως πρωθυπουργός ο Στάνλεϊ Μπρους. Με την πάροδο του χρόνου, έγινε ένας από τους κορυφαίους επικριτές του Μπρους και το 1928, μετά από μια διαμάχη για τις εργασιακές σχέσεις, αυτός και οι υποστηρικτές του πέρασαν από την ολομέλεια με πρόταση εμπιστοσύνης και έριξαν την κυβέρνηση. Μετά από μια περίοδο ως ανεξάρτητος, ο Χιουζ ίδρυσε τη δική του οργάνωση, το Αυστραλιανό Κόμμα, το οποίο το 1931 συγχωνεύτηκε στο νέο Κόμμα της Ενωμένης Αυστραλίας (UAP). Επέστρεψε στο υπουργικό συμβούλιο το 1934 και έγινε γνωστός για τις προφητικές προειδοποιήσεις του κατά του ιαπωνικού ιμπεριαλισμού. Μέχρι το 1939, έχασε μια δεύτερη θητεία ως πρωθυπουργός μόνο για λίγες ψήφους, χάνοντας τις εκλογές για την ηγεσία του Κόμματος της Ενωμένης Αυστραλίας το 1939 από τον Ρόμπερτ Μένζις.

Ο Χιουζ αναγνωρίζεται γενικά ως ένας από τους πιο επιδραστικούς Αυστραλούς πολιτικούς του 20ού αιώνα. Υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του και η κληρονομιά του εξακολουθεί να συζητείται από τους ιστορικούς. Οι ισχυρές απόψεις και ο σκληρός του τρόπος σήμαιναν ότι συχνά έκανε πολιτικούς εχθρούς, συχνά μέσα από τα ίδια του τα κόμματα. Οι αντίπαλοι του Χιουζ τον κατηγόρησαν ότι εμπλέκεται σε αυταρχισμό και λαϊκισμό, καθώς και ότι υποδαύλιζε σεχταρισμό. Η χρήση του Νόμου περί Προφυλάξεων Πολέμου του 1914 ήταν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη. Οι πρώην συνάδελφοί του στο Εργατικό Κόμμα τον θεωρούσαν προδότη, ενώ οι συντηρητικοί ήταν καχύποπτοι για αυτό που θεωρούσαν σοσιαλιστικές οικονομικές πολιτικές του. Ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στο ευρύ κοινό, ιδιαίτερα στους πρώην στρατιωτικούς, οι οποίοι του έδωσαν με το χάρισμα του «μικρού εκσκαφέα».

 Θάνατος 

Ο Χιουζ πέθανε στις 28 Οκτωβρίου 1952, σε ηλικία 90 ετών, στο σπίτι του στο Λίντφιλντ.  Η κρατική κηδεία του πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ανδρέα στο Σίδνεϊ και ήταν μία από τις μεγαλύτερες που έχει δει ποτέ η Αυστραλία: περίπου 450.000 θεατές παρατάχθηκαν στους δρόμους.Sydney Morning Herald, 1952: farewell to the "Little Digger"
Αργότερα θάφτηκε στο Κοιμητήριο και το Κρεματόριο του Macquarie Park μαζί με την κόρη του Έλεν, ενώ η χήρα του, Μαίρη, θάφτηκε εκεί μετά τον θάνατό της το 1958. 

Στην ηλικία των 90 ετών, ενός μηνός και τριών ημερών, ο Χιουζ είναι ο γηραιότερος άνθρωπος που υπήρξε ποτέ μέλος του αυστραλιανού κοινοβουλίου. . Ο θάνατός του πυροδότησε τις επαναληπτικές εκλογές του Μπράντφιλντ το 1952. Ήταν μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων για 51 χρόνια και επτά μήνες, ξεκινώντας την θητεία του κατά τη βασιλεία της Βασίλισσας Βικτωρίας και τερματίζοντάς την κατά τη βασιλεία της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' . Συμπεριλαμβανομένης της θητείας του στο αποικιακό κοινοβούλιο της Νέας Νότιας Ουαλίας πριν από αυτό, ο Χιουζ είχε περάσει συνολικά 58 χρόνια ως βουλευτής και δεν είχε χάσει ποτέ εκλογές. 

Η περίοδος της θητείας του παραμένει ρεκόρ στην Αυστραλία. Ήταν το τελευταίο μέλος του αρχικού Αυστραλιανού Κοινοβουλίου που εξελέγη το 1901 και εξακολουθούσε να υπηρετεί στο Κοινοβούλιο όταν πέθανε. Ο Χιουζ ήταν το προτελευταίο μέλος του Πρώτου Κοινοβουλίου που πέθανε. Ο Χιουζ ήταν επίσης το τελευταίο επιζών μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου Γουάτσον, καθώς και του πρώτου και του τρίτου Υπουργικού Συμβουλίου του Άντριου Φίσερ.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν βιντεοκλίπ
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αυστραλίας