Αλαίν ο Ερυθρός

Ο Αλαίν ο Ερυθρός, γαλλ.: Alain le Roux, λατιν.: Alanus Rufus (π. 1040 – 1093) από τον Οίκο του Ρεν, 1ος κύριος του Ρίτσμοντ, ήταν Βρετόνος ευγενής, συγγενής και σύντροφος του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή (Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Νορμανδίας) κατά τη διάρκεια της Νορμανδικής Κατάκτησης της Αγγλίας. Ήταν ο δεύτερος γιος του Εζάν Παντέρ (γνωστός και ως Eύδης, Υντ ή Όντο, κόμης του Παντιέβρ) από τη Oργκέν Kερνέβ (γνωστή και ως Aγνή της Κορνουάλης).  Ο Γουλιέλμος Α΄ ο Κατακτητής παραχώρησε στον Αλαίν Ερυθρό ένα σημαντικό αγγλικό φέουδο, αργότερα γνωστό ως βαρονία του Ρίτσμοντ, περίπου το 1071. 

 Βιογραφία 
Ο Αλαίνν ο Ερυθρός αναφέρεται για πρώτη φορά ως μάρτυρας (μαζί με τη μητέρα του Οργκέν και τους αδελφούς του Γαουσφρίδους, Βιλέλμους, Ροτμπέρτους, Ρικάρδους) σε ένα διάταγμα που χρονολογείται το 1056/1060, το οποίο εκδόθηκε από τον πατέρα του Εύδη προς το αβαείο του Σαιντ-Ωμπέν στο Ανζέ (βλ. Αλμπίνος της Ανζέ)..

Ο Αλαίν κατείχε ήδη κάποια περιουσία στη Ρουέν, την πρωτεύουσα της Νορμανδίας, και ήταν κύριος του Ρισεμόν στην Άνω Νορμανδία πριν από τον Σεπτέμβριο του 1066. Το 1066 ή 1067, ο Γουλιέλμος της Νορμανδίας συναίνεσε στη δωρεά του Αλαίν κόμη (δηλαδή του Αλαίν Ρούφους) στο Σαιντ Ουέν ντε Ρουέν της εκκλησίας του Σαιντ Σωβέρ έξω από το Ρουέν, και της κοντινής εκκλησίας του Σαιντ Κρουά ντε Πελετιέ, η οποία ήταν δώρο του στον Αλαίν. 

Ο Αλαίν πιθανότατα ήταν παρών στη μάχη του Χάστινγκς τον Οκτώβριο του 1066.  Στο ταξίδι τους προς το πεδίο της μάχης κοντά στο Χάστινγκς, οι δυνάμεις των Βρετόνων σχημάτισαν την εμπροσθοφυλακή, φτάνοντας μισή ώρα πριν από τον υπόλοιπο στρατό του Γουλιέλμου. Στον σχηματισμό μάχης, οι Βρετόνοι αναφέρονται ποικιλοτρόπως, ως στην αριστερή πτέρυγα ή στην οπισθοφυλακή του στρατού. Το L'Estoire des Engles   του Ζοφρουά Γκαϊμάρr και η Μυθιστορία του Ρου του Γουέις επιβεβαιώνουν την παρουσία του Aλαίν του Ερυθρού ως διοικητή των Βρετόνων στη μάχη,  και επαινούν τη συμβολή του: Ο Γκάιμαρ λέει ότι «ο Aλαίν και οι άνδρες του χτύπησαν καλά» και ο Γουέις δηλώνει ότι προκάλεσαν στους Άγγλους «μεγάλη ζημιά».

Μία φάλαγγα Νορμανδικού ιππικού εισέβαλε στην περιοχή του Κέιμπριτζ στα τέλη του 1066, και έκτισε ένα κάστρο στον λόφο ακριβώς βόρεια της διάβασης του ποταμού. Οι πρώτες κτήσεις του Αλαίν στην Αγγλία βρίσκονταν στο Κέιμπριτζσιρ, επομένως είναι πιθανό να τις απέκτησε περίπου εκείνη την εποχή. Η πόλη Μπορν του Κέιμπριτζσιρ,  δυτικά του Κέιμπριτζ και βόρεια του Λονδίνου, μαζί με αρκετές άλλες πόλεις της περιοχής, ήταν, σύμφωνα με το Βιβλίο της Κρίσης που τηρήθηκε το 1066 από τον βασιλικό βαρόνο Άλμερ του Μπορν   ως ενοικιαστής της Έντιθ της Ωραίας. Οι πρώτες αποκτήσεις του Αλαίν στην Αγγλία περιλάμβαναν πολλούς τίτλους γης, που βρίσκονταν πιο πριν στην κατοχή τής συζύγου τού βασιλιά Χάρολντ, Έντιθ της Ωραίας, συμπεριλαμβανομένων όλων των κτημάτων της στο Κέιμπριτζσιρ εκτός από μία.  ) Ο Αλαίν αργότερα ευνόησε τον Άλμερ δίνοντάς του δύο επιπλέον φέουδα (manors).

Το 1067 ο Αλαίν παρακολούθησε ένα διάταγμα του βασιλιά Γουλιέλμου προς τους μοναχούς του Αγίου Πέτρου στο Γουέστμινστερ. 
μικρογραφία| Το κάστρο του Ρίτσμοντ κτίστηκε για πρώτη φορά από τον Αλαίν τον Ερυθρό.
Τον Ιανουάριο του 1069 ο κόμης Έντουιν στο Γιόρκσιρ και ο αδελφός του κόμης Μόρκαρ στο Νορθάμπερλαντ επαναστάτησαν. Στα τέλη του 1069 ο βασιλιάς έφερε στρατό βόρεια, για να πολεμήσει τους επαναστάτες και να ανακτήσει την Υόρκη. Σύμφωνα με το Μητρώο του Ρίτσμοντ, με πρωτοβουλία της βασίλισσας Ματθίλδης, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Υόρκης,  ο βασιλιάς Γουλιέλμος παραχώρησε στον Αλαίν τη βαρονία του Ρίτσμοντ (το 1/100 της «Γης του κόμη Αλαίν» στο Γιόρκσιρ  ) στο Βόρειο Γιόρκσιρ.   Παραδόξως, εντός της γης του κόμη Αλαίν, ο ίδιος ο βασιλιάς Γουλιέλμος και ο ετεροθαλής αδελφός του Ρόμπερτ, κόμης του Μόρταιν έλαβαν μόνο από ένα κτήμα ο καθένας: ο Γουλιέλμος μοιραζόταν ένα με τον Αλαίν στο Άιντερμπι Στιπλ, στο ανατολικό άκρο της γης, ενώ ο Ρόμπερτ κατείχε ένα στο νότιο άκρο της.

 Το τέλος 
Ο Γουίλμαρτ πίστευε ότι το τέλος του Αλαίν του Ερυθρού ήταν ξαφνικό και απροσδόκητο.  Υπάρχουν αντικρουόμενες πηγές για το έτος εμφάνισής του. Δύο μεσαιωνικές πηγές (τα Χρονικά του Mάργκαμ του 12ου αι. και η σύντομη ιστορία της Αγίας Μαρίας στην Υόρκη του Στέφεν of Γουίτμπυ)  δείχνουν ότι απεβίωσε το 1089 ή λίγο αργότερα, αλλά οι μελετητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το 1093, ίσως στις 4 Αυγούστου, είναι πιο πιθανό.   Η σορός του μεταφέρθηκε στο αβαείο του Μπέρυ Σαιντ Έντμουντ στο Σάφολκ, όπου τάφηκε στο νεκροταφείο έξω από τη νότια πόρτα. Στη συνέχεια, η οικογένειά του και οι μοναχοί της Μονής της Αγίας Μαρίας στην Υόρκη επέτυχαν το αίτημά τους να ταφεί ξανά εντός της Μονής του Μπέρι.

Ο Αλαίν ο Ερυθρός απεβίωσε άτεκνος. Ως κύριος του Ρίτσμοντ, τον Αλαίν τον Ερυθρό διαδέχτηκαν οι νεότεροι αδελφοί του: ο Αλαίν ο Μέλας, ο οποίος επίσης απεβίωσε χωρίς απογόνους, και ακολουθήθηκε από τον Στέφανο κόμη του Τρεγκιέρ.

 Άλλες δραστηριότητες του κόμη Αλαίν του Ερυθρού 
Κάτω από το κάστρο του Ρίτσμοντ, ο Αλαίν ίδρυσε την πόλη Ρίτσμοντ, στο Βόρειο Γιόρκσιρ. Έκτισε επίσης το αρχικό αρχοντικό Κόστεσεϋ Χωλ, την έδρα του Αλαίν στο Κόστεσεϋ στο Νόρφολκ, στη βόρεια πλευρά του ποταμού Tουντ στο Κόστεσεϋ Παρκ.

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ; also  for Domesday holdings
 patp.us 

Κατηγορία:Οίκος της Ρεν