Enrico Tazzoli (υποβρύχιο, 1935)

Το Enrico Tazzoli ήταν ένα από τα τρία υποβρύχια κλάσης Calvi που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) τη δεκαετία του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1936 και διαδραμάτισε δευτερεύοντα ρόλο στα τεκταινόμενα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, στο πλαίσιο της υποστήριξης που παρείχε η Φασιστική Ιταλία στους Εθνικιστές. Στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έδρασε στον Ατλαντικό και ήταν το δεύτερο σε βυθίσεις εχθρικών πλοίων υποβρύχιο του ιταλικού στόλου, μετά το Leonardo da Vinci. Το 1943 μετατράπηκε σε μεταγωγικό για να πραγματοποιήσει ταξίδια μεταξύ της κατεχόμενης από τον Άξονα Ευρώπης και Άπω Ανατολής αποφεύγοντας τον ναυτικό αποκλεισμό των Συμμάχων. Χάθηκε στο πρώτο του τέτοιο ταξίδι. Κηρύχθηκε αγνοούμενο στις 17 Μαΐου 1943 και τα αίτια της απώλειάς του παραμένουν άγνωστα μέχρι σήμερα.

 Περιγραφή 

Τα υποβρύχια της κλάσης Calvi ήταν βελτιωμένες και μεγαλύτερων διαστάσεων εκδοχές των υποβρυχίων της προγενέστερης κλάσης Balilla. Το εκτόπισμά τους 1549 t (1525 LT) στην επιφάνεια και 2061 t (2028 LT) σε κατάδυση. Είχαν μήκος 84,3 m, πλάτος 7,7 m και βύθισμα 5,2 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 77 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.Chesneau, p. 305

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο ντιζελοκινητήρες που μπορούσαν να αποδώσουν έως και 2200 bhp. Εν καταδύσει το προωστικό έργο αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 900 hp. Μπορούσαν να φθάσουν τους 16,8 kn στην επιφάνεια και τους 7,4 kn σε κατάδυση. Αντιστοίχως η ακτίνα δράσης ήταν  με ταχύτητα πλεύσης 8 kn και  με ταχύτητα πλεύσης 3 kn.Bagnasco, p. 152

Διέθεταν οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 mm, τέσσερις στην πλώρη και ακόμη τέσσερις στην πρύμνη με αναχορηγία 16 τορπιλών. Επίσης διέθεταν δύο πυροβόλα των 120 mm με τα οποία μπορούσαν να πλήττουν στόχους όταν ήταν στην επιφάνεια καθώς και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2 mm για αντιαεροπορική προστασία.

 Επιχειρησιακή ιστορία 
Το Enrico Tazzoli, ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ιταλού ιερέα και πατριώτη Ενρίκο Τατσόλι. Ναυπηγήθηκε από την εταιρεία Odero-Terni-Orlando στο ναυπηγείο της στο Muggiano (Muggiano). Οι εργασίες άρχισαν το 1932, καθελκύστηκε στις 14 Οκτωβρίου 1935 και ολοκληρώθηκε το επόμενο έτος. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, συγκεκριμένα στις στις 27 Δεκεμβρίου, επιτέθηκε ανεπιτυχώς σε ένα αντιτορπιλικό των Δημοκρατικών στα ανοιχτά της Καρθαγένης με τέσσερις τορπίλες. Σε επόμενη περιπολία του στα ανοικτά της Καρθαγένης, μεταξύ 13ης και 27ης Ιανουαρίου 1937, επιχείρησε ξανά να τορπιλίσει πλοίο χωρίς επιτυχία.Frank, pp. 95–96

Με την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1940, το Tazzoli στάλθηκε στη δυτική Μεσόγειο. Τον Οκτώβριο εντάχθηκε στην BETASOM, τη δύναμη του Ιταλικού Ναυτικού που έλαβε μέρος στη Μάχη του Ατλαντικού. Τον Δεκέμβριο πραγματοποίησε περιπολία κοντά στα Βρετανικά Νησιά μαζί με πέντε ακόμη ιταλικά υποβρύχια, χωρίς αξιοσημείωτες επιτυχίες.

Οι επιχειρήσεις κατά το φθινόπωρο και τον χειμώνα του 1940 έδειξαν ότι τα ιταλικά υποβρύχια δεν ήταν κατάλληλα για τις συνθήκες του βορείου Ατλαντικού και έτσι την άνοιξη του 1941 ο ναύαρχος Ντένιτς ανέθεσε στα σκάφη της BETASOM περιπολίες μεγάλης απόστασης προς τον κεντρικό και νότιο Ατλαντικό, σε μια προσπάθεια να επεκταθούν οι επιχειρήσεις ενάντια στις συμμαχικές νηοπομπές. Εκείνη την περίοδο κυβερνήτης του Tazzoli ήταν ο Κάρλο Φέκια ντι Κοσσάτο, ένας από τους διαπρεπέστερους αξιωματικούς του ιταλικού ναυτικού. Οι επόμενες περιπολίες του υποβρυχίου, προς τις Αζόρες την άνοιξη και προς τη Δυτική Αφρική το καλοκαίρι, ήταν πιο επιτυχημένες, με τρεις επιβεβαιωμένες βυθίσεις σε κάθε περίπτωση.

Τον Δεκέμβριο του 1941, το Tazzoli συμμετείχε στη διάσωση των πληρωμάτων του γερμανικού επιδρομικού Atlantis και του πλοίου ανεφοδιασμού Python, τα οποία είχαν βυθιστεί από βρετανικά καταδρομικά στον νότιο Ατλαντικό. Μαζί με τα αδελφικά του σκάφη Calvi και Finzi, μετέφερε πάνω από 200 διασωθέντες ναυαγούς από τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου στο Σεν Ναζέρ στην κατεχόμενη Γαλλία,Mohr & Sellwood Phantom Raider 2003 pp. 216–18 ISBN 1841450286 γεγονός που θεωρήθηκε ως ένα έπος ναυτικής διάσωσης.Blair, p. 408

Τον Φεβρουάριο του 1942, το Tazzoli πραγματοποίησε την πιο επιτυχημένη του περιπολία, στην Καραϊβική, ως μέρος της Επιχείρησης Νόιλαντ (). Σε διάστημα δύο μηνών βύθισε έξι συμμαχικά εμπορικά πλοία.Blair, p. 508 Το καλοκαίρι επέστρεψε στην Καραϊβική, όμως αυτή τη φορά κατάφερε να βυθίσει μόνο δύο πλοία σε διάστημα τριών μηνών. Στο τέλος του έτους στάλθηκε στα ανοικτά των ακτών της Βραζιλίας, όπου βύθισε τέσσερα ακόμη πλοία.

Τον Μάρτιο του 1943 αποφασίστηκε η μετατροπή του σε μεταγωγικό που θα μετέφερε υλικά στην Ιαπωνία και ο μέχρι τότε κυβερνήτης του μετατέθηκε.

 Κατάληξη 
Τον Μάιο του 1943 απέπλευσε με προορισμό κατεχόμενες από τους Ιάπωνες περιοχές. Στις 17 Μαΐου χάθηκε η επαφή και κηρύχθηκε αγνοούμενο. Μία πηγή υποστηρίζει ότι βυθίστηκε στον Κόλπο της Βισκαϊκής εξαιτίας επίθεσης του αντιτορπιλικού USS Mackenzie, ενώ άλλη πως βυθίστηκε από αεροσκάφη στην ίδια περιοχή στις 23 Μαΐου.Brice, pp. 131–133 Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη εξήγηση για την απώλειά του.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 


Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Calvi
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου