Λεγεώνα II Augusta

Η Λεγεώνα II Augusta συγκροτήθηκε στα χρόνια της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Τα εμβλήματά της ήταν ο Αιγόκερως,Legions and Veterans: Roman Army Papers 1971-2000
By L. J. F. Keppie, p. 128 ο Πήγασος,Legions and Veterans: Roman Army Papers 1971-2000 By L. J. F. Keppie, σελ. 129 και ο θεός Μαρς (Άρης). Πιθανόν να έλαβε το όνομα «Augusta» από κάποια νίκη ή αναδιοργάνωση που συνέβη όταν ήταν στην εξουσία ο Οκταβιανός Αύγουστος.

 Περίοδος της Δημοκρατίας 
Τη Λεγεώνα II Sabina πιθανόν να τη συγκρότησε ο Ιούλιος Καίσαρας το 48 ΠΚΕ για να πολεμήσει εναντίον του Πομπηίου και έλαβε μέρος στη μεταγενέστερη μάχη της Μούνδα το 45 ΠΚΕ.

Εναλλακτικά θα μπορούσε να πρόκειται για τη Λεγεώνα II που σχημάτισε ο ύπατος Γάιος Βίβιος Πάνσας Καιτρονιανός το 43 ΠΚΕ και η οποία στρατολογήθηκε στη Σαβίνα, εξ ου και το προσωνύμιό της. Σε αυτή τη περίπτωση ενδεχομένως συμμετείχε στη μεταγενέστερη Μάχη των Φιλίππων το 42 ΠΚΕ στο πλευρό της Δεύτερης Τριανδρίας.

Έπειτα από την ήττα των Δημοκρατικών η λεγεώνα ορκίστηκε πίστη στον Οκταβιανό και παρέμεινε μαζί του έως τη Ναυμαχία του Ακτίου το 31 ΠΚΕ. Mεταξύ 30 και 14 ΠΚΕ φαίνεται πως διαλύθηκε ενώ μερικοί από τους στρατιώτες της ενδέχεται να ενσωματώθηκαν στη νέα Λεγεώνα II Augusta.

 Αυτοκρατορική περίοδος 

 Ισπανία 
Στην αρχή της διακυβέρνησης του Αυγούστου, το 26 ΠΚΕ, η λεγεώνα μεταφέρθηκε σε μια περιοχή βόρεια της Ταρρακωνησίας Ισπανίας για να πολεμήσει στους Κανταβρικούς Πολέμους. Ο πόλεμος αυτός θα εδραίωνε οριστικά τη ρωμαϊκή κυριαρχία στην Ιβηρική. Όσο η λεγεώνα βρισκόταν εκεί συνέβαλε, μαζί με την I Germanica, στην οικοδόμηση της αποικίας Άκκι (). Επίσης οικοδόμησαν την πόλη Καρτέννα (Cartennae).

 Γερμανία και Γαλατία 
Μετά την καταστροφή των λεγεώνων στη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού, η Augusta μεταφέρθηκε στη Γερμανία. Το έτος 15 συμμετείχε στις εκστρατείες του Ρωμαίου στρατηγού Γερμανικού εναντίον των γερμανικών φύλων. Μετά την ανάκληση του Γερμανικού η λεγεώνα στρατοπέδευσε στο Αργεντόρατο (). Κατά την επιστροφή της από τη Γερμανία η λεγεώνα ταλαιπωρήθηκε από ισχυρές βροχοπτώσεις και σφοδρές καταιγίδες. Όταν ο Ιούλιος Σακροβίρ και ο Ιούλιος Φλώρος που βρίσκονταν στη Γαλατία επαναστάτησαν εναντίον του Αυτοκράτορα, η II Augusta έλαβε μέρος στην καταστολή της εξέγερσης.

 Εισβολή στη Βρετανία και η εξέγερση της Μπούντικα 
Η Augusta ήταν μία από τις τέσσερις λεγεώνες που χρησιμοποιήθηκαν κατάκτηση της Βρετανίας από τον Κλαύδιο. Διοικητής της λεγεώνας εκείνη την εποχή ήταν ο κατοπινός αυτοκράτορας Βεσπασιανός. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας η λεγεώνα διέσχισε ολόκληρο τον νότο της Βρετανίας, πολεμώντας σε πολλές μάχες ενάντια στις τοπικές φυλές.

Η λεγεώνα στάθμευσε αρχικά στο Άλτσεστερ () και το 49 πιθανόν να μετακινήθηκε στο φρούριο του Lake Farm, και στη συνέχεια στο Bradford Abbas. Μικρά φρούρια ανεγέρθησαν στο Χοντ Χιλ (Hod Hill) το αργότερο το έτος 50 και στο Γουάντον Χιλ (Waddon Hill) το αργότερο έως το 60. Από το 55 έδρα της λεγεώνας ήταν το Έξετερ (Exeter). και από το 66 ενδέχεται να βρισκόταν στο Γκλέβουμ (Glevum).G Webster, Rome against Caractacus, p. 45, 

Κατά την εξέγερση της βασίλισσας Μπούντικα ο Ποήνιος Πόστουμος, ο οποίος εκείνη την περίοδο εκτελούσε χρέη διοικητή πιθανώς επειδή ο λεγάτος και οι χιλίαρχοι της λεγεώνας βρίσκονταν με τον κυβερνήτη Γάιο Σουητόνιο Παυλίνο, παρέβη τις διαταγές του τελευταίου να ενώσει την Augusta με τα στρατεύματά του και αργότερα αυτοκτόνησε.

 Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων 
Το έτος 69, που έμεινε στην ιστορία ως το «Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων», τμήματα () της λεγεώνας υποστήριξαν τον αυτοκράτορα Όθωνα και όταν αυτός ηττήθηκε τον Βιτέλλιο. Τα συγκεκριμένα τμήματα ενδεχομένως προέλασαν μαζί με τις υπόλοιπες δυνάμεις του Βιτελίου προς τη Ρώμη και πολέμησαν στη μάχη της Κρεμόνας. Αργότερα ηττήθηκαν από το Βεσπασιανό και εν τέλει επέστρεψαν πίσω στη Βρετανία το 70. Φαίνεται πως το μεγαλύτερο μέρος της λεγεώνας ήταν εξαρχής πιστό στον Βεσπασιανό.

 Στη Βρετανία 
Ο Ιούλιος Φροντίνος, κυβερνήτης της Βρετανίας από το 74 έως το 78, έκανε πολλές εκστρατείες για να αντιμετωπίσει τους Σίλουρες ενώ στα χρόνια αυτά ανεγέρθηκε το οχυρό του Κερλέον (Caerleon) στην Ουαλία το οποίο από το 75 έγινε η βάση της λεγεώνας. Το 139 η II Augusta βοήθησε στην κατασκευή του βραχύβιου Αντωνίνειου Τείχους ενώ μεταξύ 155–158 ήταν μία από τις λεγεώνες που κατέστειλαν τη γενικευμένη εξέγερση στη Βρετανία. Οι λεγεώνες υπέστησαν βαριές απώλειες, γεγονός που οδήγησε στην αποστολή ενισχύσεων από τις γερμανικές επαρχίες.

Το 196 ο κυβερνήτης της Βρετανίας, Δέκιμος Κλαύδιος Αλβίνος, αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και η Augusta υποστήριξε την αξίωσή του. Οι λεγεώνες του Αλβίνου ηττήθηκαν όμως από τον τότε αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο και πέραν αυτού όσο έλειπαν από τη Βρετανία η επαρχία κατακλύστηκε από τις φυλές των Πίκτων. Ο Σεβήρος επιχείρησε να κατακτήσει τη Σκωτία για να σταματήσει τις επιθέσεις αυτές και για όσο πολεμούσε τους Πίκτες, η Augusta στρατοπέδευε σε οχυρό  κοντά στο Κάρποου (Carpow).

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς, αλλά η II Augusta έλαβε το προσωνύμιο Antonina, που σήμαινε ότι οι στρατιώτες της ήταν ιδιαίτερα αγαπητοί στον αυτοκράτορα. Αυτό συνέβη επί Καρακάλλα ή Ηλιογάβαλου.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σεβήρου οι κατακτήσεις στη Σκωτία εγκαταλείφθηκαν. Η λεγεώνα παρέμενε ακόμη στην Ουαλία το 255 ενώ η τελευταία γνωστή μνεία της βρίσκεται στο έργο Notitia Dignitatum, όπου αναφέρεται πως βρισκόταν στο Ρίτσμπορο (Richborough), γεγονός που υποδηλώνει ότι το Κερλέον είχε εγκαταλειφθεί.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


02 Augusta