Βροσελιάνδη

Η Βροσελιάνδη, παλαιότερα γνωστή ως Μπρεσελιάν και Μπρεσιλιάν, είναι ένα θρυλικό μαγεμένο δάσος, που είχε τη φήμη στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή φαντασία ως τόπος μαγείας και μυστηρίου. Εμφανίζεται σε πολλά μεσαιωνικά κείμενα, κυρίως όσα σχετίζονται με τον θρύλο του Αρθούρου, καθώς και σε πολλά σύγχρονα έργα.

Η Βροσελιάνδη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία στο χρονικό του Γουέις του 1160, Roman de Rou, το οποίο ανέφερε τις φανταστικές ιστορίες γύρω από την τοποθεσία της στη Βρετάνη. Πρόκειται για έναν θρυλικό τόπο λόγω της αβέβαιης τοποθεσίας της, του ασυνήθιστου καιρού και των δεσμών της με την αρθουριανή μυθολογία, κυρίως τον τάφο του ΜέρλινLupack, Alan. The Oxford Guide to Arthurian Literature and Legend, (New York, NY: Oxford University Press USA, 2007), σ. 437.. Στην ιπποτική ρομαντική παράδοση, το δάσος προστάτευε τη μαγική Κοιλάδα Χωρίς Επιστροφή της Μοργκάνας, το σιντριβάνι με τις νεράιδες του Μπαρεντόν και τον τόπο της απόσυρσης, φυλάκισης ή του θανάτου του Μέρλιν. Σήμερα, συνήθως αναγνωρίζεται ως δάσος Πεμπόν στη Βρετάνη της Γαλλίας.

 Ετυμολογία 
Η ετυμολογία είναι αβέβαιη. Η παλαιότερη γνωστή μορφή, Brecheliant, θα μπορούσε να βασίζεται στην κελτική  (λόφος), ακολουθούμενο από το όνομα ενός άνδρα. Η μεταγενέστερη μορφή του Brocéliande θα μπορούσε να προέρχεται από το  (που σημαίνει χώρα στα βρετονικά, κορνουαλικά και ουαλικά), αλλά αυτή η παραλλαγή δεν εμφανίζεται παρά μόλις τον 12ο αιώνα, στο έργο του Κρετιέν ντε Τρουά. Μια δημοφιλής ετυμολογία από τα παλαιά γαλλικά αντλεί τον όρο τελικά από το broce, που σημαίνει δάσος, και το liande, που σημαίνει ρείκι.

 Μεσαιωνικές ιστορικές αφηγήσεις 
Η πρώτη γνωστή λογοτεχνική αναφορά της Βροσελιάνδης βρίσκεται στη Μυθιστορία του Ρου, ένα χρονικό του Αγγλονορμανδού ποιητή Γουέις περίπου το 1160, το οποίο καλύπτει την ιστορία των Δουκών της Νορμανδίας από την εποχή του Ρόλλο της Νορμανδίας μέχρι τη μάχη του Τενσεμπρέ«Mil chent et soisante anz out de temps et d'espace

puiz que Dex en la Virge descendi par sa grace

quant un clerc de Caen, qui out non Mestre Vace

s'entremist de l'estoire de Rou et de s'estrasce

qui conquist Normendie, qui qu'en poist ne qui place

contre l'orgueil de France, qui encor les menasce

que nostre roi Henri la congnoissë et sace».. Ωστόσο, μια αναφορά στο «Briscelim sinus Armoricus» εμφανίζεται στην Κοσμογραφία (Megacosmus 3, στίχος 353) του Βερνάρδου Σιλβέστρου, η οποία διαβάστηκε στον Πάπα Ευγένιο Γ΄ το 1147-48. 

Ο Γουέις απαριθμεί τους Βρετόνους από την Βροσελιάνδη (Brecheliant), για τους οποίους υπάρχουν πολλοί θρύλοι («ceux de Brecheliant dont les Bretons disent maintes légendes... »), μαζί με τους Βρετόνους ιππότες«e cil devers Brecheliant

donc Breton vont sovent fablant

une forest mult longue e lee

qui en Bretaigne est mult loee». Ο Γουέις δίνει το όνομα της κρήνης του Μπαρεντόν («La fontaine de Berenton/sort d'une part lez le perron...») και περιγράφει πώς οι κυνηγοί μαζεύουν νερό από αυτήν και βρέχουν μια πέτρα για να καλέσουν βροχή. Αναφέρει επίσης φήμες για νεράιδες και μαγεία. 

Ο Γουέις ταξίδεψε στη Βρετάνη αναζητώντας αυτά τα θαύματα, αλλά δεν βρήκε τίποτα αξιοσημείωτο και έφυγε απογοητευμένοςΜυθιστορία του Ρου, Γ' μέρος, στ. 6.329-98.: 

Η Βροσελιάνδη αναφέρεται εν συντομία σε ένα ιστορικό κείμενο στο ποίημα του Μπερτράν ντε Μπορν το 1183 αφιερωμένο στον Γοδεφρείδο Β' της Βρετάνης, τον δούκα στον οποίο ανήκε η Βροσελιάνδη. Ο ασυνήθιστος καιρός της σημειώνεται ξέχωρα σε κάποια κείμενα: στον απολογισμό της εκστρατείας του 1185 του Γεράλδου της Ουαλίας Topographia Hibernica, στην εργασία του Αλεξάντερ Νέκαμ το 1195 για τη ναυτική επιστήμη De naturis rerum και στο ποίημα Φιλιππίδης του 1215 του Γουλιέλμου της Βρετάνης«Brecelianensis monstrum admirabile fontis».

 Αρθουριανός θρύλος 
μικρογραφία|Οι Δεσποινίδες στο Σιντριβάνι, εικονογράφηση του Φ.Α. Φρέιζερ για το έργο «Ο Βασιλιάς Αρθούρος και οι Ιππότες του της Στρογγυλής Τραπέζης» (1912).
Τη δεκαετία του 1170, ο Κρετιέν ντε Τρουά αναφέρει το δάσος της Βροσελιάνδης στο αρθουριανό μυθιστόρημά του Ο ιππότης με το λιοντάρι. Ενώ βρίσκεται στην Βροσελιάνδη, ο Ιβέιν ρίχνει νερό από μια πηγή σε μια πέτρα προκαλώντας μια σφοδρή καταιγίδα. Αυτό με τη σειρά του καλεί τον Κόκκινο Ιππότη, ο οποίος υπερασπίζεται το δάσος.
αριστερά|μικρογραφία|Μέρλιν και Βιβιέν του Χένρι Μέινελ Ριμ (1895)
Στα τέλη του 12ου ή στις αρχές του 13ου αιώνα, ο Ρομπέρ ντε Μπορόν συνδέει για πρώτη φορά τη μορφή του Μέρλιν με την Βροσελιάνδη στο ποίημά του, Μέρλιν. Εμφανίζεται επίσης σε πολλά επεισόδια των πεζών διασκευών και των συνεχειών του ποιήματος, του Κύκλου της Βουλγάτας (Λάνσελοτ-Δισκοπότηρο), κυρίως στις ιστορίες του Μέρλιν και της Κυράς της Λίμνης. Αργότερα, η Μοργκάνα λε Φέι παγιδεύει πολλούς άπιστους ιππότες στην Κοιλάδα Χωρίς Επιστροφή μέσα στην Βροσελιάνδη, μέχρι να τους απελευθερώσει ο Λάνσελοτ.

Στο Jaufre, το αρθουριανό μυθιστόρημα άγνωστης συγγραφής που γράφτηκε στην Καταλονία, το δάσος της Βροσελιάνδης βρίσκεται κοντά στο παλάτι του βασιλιά Αρθούρου και στην τοποθεσία ενός μύλου, όπου ο Αρθούρος μάχεται με ένα παράξενο ζώο, που μοιάζει με ταύρο, στην πραγματικότητα έναν μάγο ιππότη, που αλλάζει σχήμα. Η χρονολόγηση του Jaufre συζητείται και μπορεί να γράφτηκε ήδη από το 1183 ή ακόμη και το 1225-1228 . Αργότερα, η Βροσελιάνδη εμφανίζεται επίσης σε συμφραζόμενα με Αρθουριανούς ιππότες στο αλληγορικό ποίημα Tournoiement Antecrist του Χουόν ντε Μερί, καθώς και σε άλλα κείμενα όπως το Claris et Laris, όπου βρίσκεται το κάστρο των νεράιδων της Μοργκάνας, και το Brun de la Montagne.

 Τοποθεσίες 
μικρογραφία|Ο μεγαλιθικός τάφος του Μέρλιν μέσα στο δάσος Πεμπόν
Οι πρώιμες πηγές παρέχουν ασαφείς ή αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με την ακριβή τοποθεσία της Βροσελιάνδης. Υπάρχουν διαφορετικές υποθέσεις για την τοποθέτηση της Βροσελιάνδης στον χάρτη. Σύμφωνα με τον Γουέις, βρίσκεται στη Βρετάνη. Από τον 15ο αιώνα, η Βροσελιάνδη έχει συνδεθεί από ορισμένους με το δάσος Λορζ κοντά στο Κιντέν στη Βρετάνη. Από περίπου το 1400, οπότε και το δάσος ονομάζεται Berthelien στο έργο Ponthus et Sidoine, έως και σήμερα, η Βροσελιάνδη θεωρείται το δάσος Πεμπόν στη Βρετάνη.

Μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι η Βροσελιάνδη είναι ένα μυθολογικό μέρος και δεν υπήρξε ποτέPelan, Margaret, "L'influence de Wace sur les romanciers français de son temps", σελ. 56. Ο Ζαν Μαρκάλ σημειώνει ότι, ενώ το ίδιο το δάσος είναι θρυλικό, αποτελεί μέρος του «υπόλοιπου του απέραντου δάσους, που κάλυπτε ολόκληρο το κέντρο της Βρετάνης μέχρι τον Ύστερο Μεσαίωνα»Markale, Jean Merlin: Priest of Nature, (Rochester, VT: Inner Traditions International, 1995), σελ. 121.. Συνεχίζει επισημαίνοντας ότι η έννοια ενός μαγικού δάσους στη Γαλλία έχει τις ρίζες της στα γραπτά του Λουκανού, ο οποίος περιγράφει ένα υπερφυσικό μαγικό δάσος γεμάτο δυσοίωνα γεγονότα στη ΓαλατίαMarkale, Jean Merlin: Priest of Nature, (Rochester, VT: Inner Traditions International, 1995), σελ. 120-121.. 

Ο Γουίλιαμ Γιανγκ υποστηρίζει ότι το έργο του Κρετιέν ντε Τρουά «Ο Ιππότης με το λιοντάρι» προέρχεται από παλαιότερες ιστορίες, που έχουν την προέλευσή τους στα μεταρωμαϊκά βρυθονικά βασίλεια πέρα από το Τείχος του Αδριανού στη Βρετανία, και υποδηλώνει ότι υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα για την εξίσωση της Βροσελιάνδης με το Μεγάλο Δάσος της ΚαληδονίαςYoung, William A. (2022). The Ghosts of the Forest: The Lost Mythology of the North, Inter-Celtic, pp. 330 & 331, .

 Σύγχρονη μυθοπλασία 

 Αρθουριανή 
Η Βροσελιάνδη συνέχισε να εμφανίζεται σε όλη τη σύγχρονη αρθουριανή περίοδο, σε έργα όπως το ποίημα του 19ου αιώνα Ειδύλλια του Βασιλιά του Άλφρεντ Τένισον, και σε μεταγενέστερα έργα όπως το ποίημα Μέρλιν του Έντουιν Άρλινγκτον Ρόμπινσον του 1917 και το ποίημα Μπροσελιάντ του Άλαν Σίγκερ του 1916.

 Ο Ζαν Λορέν έγραψε το θεατρικό έργο Μπροσελιάντ (Brocéliande) (1898) για τον Μύρντιν (Μέρλιν) και τη Βιβιάν (Νίμουε/Ελέιν). Όπως και σε πολλά από τα προηγούμενα έργα του Αρθούρου, η Βροσελιάνδη είναι η τοποθεσία όπου η Βιβιάν παγιδεύει τον Μέρλιν μέσα σε μια βελανιδιά. 
 Στην τριλογία του Μπέρναρντ Κόρνγουελ, «Τα Χρονικά του Πολέμαρχου», η Βροσελιάνδη είναι ένα από τα δύο βρετανικά (κελτικά) βασίλεια, που αποτελούν τη σύγχρονη Βρετάνη. Το άλλο είναι η Αρμορική.
 Η Βροσελιάνδη χρησιμεύει ως η τοποθεσία του φανταστικού μυθιστορήματος του Ρόμπερτ Χόλντστοκ, «Το Δάσος του Μέρλιν» .
 Η τηλεοπτική σειρά Once Upon a Time παρουσιάζει την Βροσελιάνδη, γνωστή και ως το «Δάσος της Αιώνιας Νύχτας», στο επεισόδιο Siege Perilous της 5ης σεζόν ως την τοποθεσία ενός μαγικού φρύνου, που χρειάζεται για ένα φίλτρο, για να απελευθερώσει τον μάγο Μέρλιν από την φυλάκισή του σε ένα δέντρο.
 Η ποίηση του Τσαρλς Γουίλιαμς και η ερμηνεία της από τον Κ.Σ. Λιούις (1974) είναι εμποτισμένη με την εικονοποιία της Βροσελιάνδης, του «δυτικού δάσους με ρίζες στη θάλασσα».

 Άλλα 

 Η Βροσελιάνδη αναφέρεται επανειλημμένα στο Here Abide Monsters της Άντρε Νόρτον χρησιμοποιώντας τον τύπο «Άβαλον, Τάρα, Βροσελιάνδη, Καρνάκ».
 Το όνομα αποτέλεσε έμπνευση για το φανταστικό βασίλειο του Μπελέριαντ στη Μέση-Γη του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Το όνομα Μπρόζελιαντ χρησιμοποιήθηκε στα πρώτα σκίτσα του Σιλμαρίλλιον (1926 έως 1930). Είναι επίσης το σκηνικό του ποιήματος του Τόλκιν, «The Lay of Aotrou and Itroun»Tolkien, JRR. «as his horse bore him o'er the land to the green boughs of Broceliande» (Welsh Review, 1945)..
 Αρκετά διηγήματα στη συλλογή της Σύλβια Τάουνσεντ Γουόρνερ με τίτλο «Βασίλεια των Ξωτικών» (πολλά από τα οποία εμφανίστηκαν στο The New Yorker τη δεκαετία του '70) διαδραματίζονται στην Βροσελιάνδη ή την αναφέρουν, ανάμεσα σε πολλά άλλα μαγεμένα δάση όπου ζουν οι Ξωτικοί της Τάουνσεντ.
 Εμφανίζεται στην ταινία Robin Hood του 2010 ως το μέρος όπου ο Ρόμπερτ Λόξλεϊ δέχεται ενέδρα από τους Γάλλους.
 Στο βιβλίο του Μάικλ Σουάνγουικ «Οι Δράκοι της Βαβέλ», η Βροσελιάνδη είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός, όπου έπεσε μια βόμβα σε έναν πόλεμο μεταξύ δύο βασιλείων.
 Το μυθιστόρημα του Βάνι Σαντόνι Terra Ignota - il Risveglio περιλαμβάνει ένα μαγικό δάσος, που ονομάζεται Βροσελιάνδη.
 Το βιβλίο της Σάρα Σίνγκλετον, Ο Δηλητηριώδης Κήπος παρουσιάζει έναν μαγικό κήπο, που ονομάζεται Βροσελιάνδη.
 Η σειρά της Κασσάνδρα Κλερ The Mortal Instruments, παρουσιάζει ένα δάσος που ονομάζεται Μπρόσελιντ στο φανταστικό έθνος Ίντρις των Κυνηγών Σκιών.
 Βροσελιάνδη είναι το όνομα ενός δάσους στο νεανικό μυθιστόρημα της Τζόαν Άικεν The Stolen Lake, το οποίο, παρά το γεγονός ότι διαδραματίζεται σε μια μυθιστορηματική εκδοχή της Νότιας Αμερικής, έχει έντονο αρθουριανό θέμα.
 Η σειρά μυθιστορημάτων Witcher του Αντρζέι Σαπκόφσκι παρουσιάζει ένα αρχαίο δάσος, που κατοικείται από μαγικά όντα, γνωστό ως Μπρόκιλον στους ανθρώπους και Μπροκιλοέν στη γλώσσα των Ξωτικών.
 Αναφέρεται επίσης στο DLC Black Armory του Destiny 2.
 Ένα δάσος που ονομάζεται Brecilian κατοικείται από ξωτικά και είναι γεμάτο με μαγικά ερείπια στο βιντεοπαιχνίδι Dragon Age: Origins.
 Στο βιβλίο «That Hideous Strength» του Κ.Σ. Λιούις, ο τάφος του Μέρλιν βρίσκεται στο φανταστικό δάσος Μπράγκντον.
 Το δάσος είναι συνδεδεμένο με τα ξωτικά στη σειρά ιστορικών μυθιστορημάτων φαντασίας της Τζούντιθ Ταρ, «Το Κυνηγόσκυλο και το Γεράκι» και «Αλαμούτ».
 Η Βροσελιάνδη αναφέρεται στο διήγημα «Main Street: 1953» στο βιβλίο της Τζοάνα Ρας «The Hidden Side of the Moon».
 Το όνομα αποτέλεσε έμπνευση για τη φανταστική πόλη Brecilien στο MMORPG Albion Online, μια μαγική πόλη που βρίσκεται στις Ομίχλες.

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Eckhardt, Caroline D. (Μάιος 2009). «Reading Jaufré: Comedy and Interpretation in a Medieval Cliff-Hanger». The Comparatist 33 : 40–62.



 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Broceliande στο The Camelot Project
 Encyclopédie de Brocéliande 

Κατηγορία:Μυθολογικά δάση
Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Κατηγορία:Μυθολογικές τοποθεσίες