Ιζεμπάρντ του Ωτύν

Ο Ιζεμβπάρντ (επίσης γράφεται Ιζεμπάρτ ή Ιζεμπέρτ) ήταν Βουργουνδός ευγενής και κόμης του Οτύν. Σύμφωνα με τα Annales Fontanellenses, ο πατέρας του ήταν ο Βαρέν δούκας της Προβηγκίας. 

Το 850, ο Ιζεμπάρντ και ο Αλεδράμν κόμης της Βαρκελώνης στάλθηκαν από τον βασιλιά Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό για να υποτάξουν τον επαναστατημένο Γουλιέλμο μάργραβο της Σεπτιμανίας.  Και οι δύο συνελήφθησαν με τέχνασμα.  Στις 21 Μαρτίου 858, στη σύνοδο του Κιερζύ, ο Ιζεμπάρντ ήταν ένας από τους λαϊκούς μεγιστάνες, που ορκίστηκαν πίστη στον βασιλιά Κάρολο Β΄.  Ήταν επομένως πιθανώς ένας από τους «ηγετικούς άνδρες της Βουργουνδίας», τους οποίους τα Annales Bertiniani καταγράφουν ως ενωμένους με τον Κάρολο στο Μπριέν και το Σαλόν τον Νοέμβριο, όταν αυτός και ο Λουδοβίκος Β΄ ο Γερμανικός παραλίγο να έρθουν σε μάχη.

Στις 20 Ιουνίου 859, ο Ιζεμπάρντ (ή πιθανώς ο γιος του), που περιγράφεται ως fidelis (πιστός ακόλουθος) στο διάταγμα, έλαβε μία εξοχική κατοικία (villa) στο Ναρμποναί από τον βασιλιά, η οποία θα κρατούνταν επ' αόριστον (in proprium aeternaliter) ως αλλόδιο.   Το 864, ο Ιζεμπάρντ (ή πιθανώς και πάλι ο γιος του) ήταν βασιλικός απεσταλμένος (missius) και υποκόμης του Ναρμπόν. Ο διορισμός ενός βασιλικού fidelis στο αξίωμα του υποκόμη καταδεικνύει ότι σε αυτό το στάδιο της βασιλείας του Καρόλου B; , ο βασιλιάς εξακολουθούσε να επιδιώκει την επιρροή σε τοπικό επίπεδο, ακόμη και στο νότιο άκρο τού βασιλείου του. Archibald R. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718–1050 (University of Texas Press, 1965), 115, 119, 162. This royal grant was made at the instigation of Humfrid, the margrave of Gothia.

 Σημειώσεις 

ΚΑτηγορία:Γάλλοι ευγενείς