Παπαγιάννης Φλώρινας

Ο Παπαγιάννης  ή Παππαγιάννης  αποτελεί ορεινό οικισμό του Νομού Φλώρινας. Ο οικισμός βρίσκεται πλησίον των συνόρων με την Βόρεια Μακεδονία, ενώ είναι χτισμένος σε μέσο υψόμετρο περίπου 680 μέτρων, σε μια περιοχή κατάφυτη με δάση οξιάς και βελανιδιάς, χαρακτηριστικής χλωρίδας που συναντάται στη Δυτική Μακεδονία.

Η πολεοδομική του διάταξη είναι η τυπική που συναντάται σε αγροτικά χωριά της Μακεδονίας, με σπίτια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, κυρίως μονώροφα ή διώροφα με κεραμοσκεπή, διασκορπισμένα γύρω από τον κεντρικό δρόμο και την πλατεία του χωριού, όπου δεσπόζει ο ναός του Αγίου Δημητρίου.

 Ιστορία 
Η πρώτη γνωστή ιστορική αναφορά στον οικισμό γίνεται στα τέλη της Οθωμανικής περιόδου, όταν το χωριό ήταν γνωστό ως Βακούφκιοϊ (Vakoufkioi), πιθανώς λόγω του ότι αποτελούσε βακούφι – δηλαδή θρησκευτική ή φιλανθρωπική ιδιοκτησία της εποχής. Αργότερα πήρε την ονομασία Ποπόζιανη (Popoziani), η οποία διατηρήθηκε έως το 1928, όταν το ελληνικό κράτος μαζί με άλλους οικισμούς, προέβη στη μετονομασία του με το νεοελληνικό «Παπαγιάννης».

Κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων (1912–1913), η περιοχή του Παπαγιάννη ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος, μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αργότερα, στην περιοχή διεξήχθησαν αρκετές συγκρούσεις κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και οι οποίες επηρέασαν βαρύτατα την περιοχή, καθώς η ευρύτερη περιφέρεια αποτέλεσε τμήμα του μετώπου μεταξύ των Κεντρικών και Συμμαχικών Δυνάμεων.

Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), ο Παπαγιάννης δέχθηκε μικρό αριθμό προσφύγων από τη Μικρά Ασία, η οποία σύμφωνα με την απογραφή του 1928, 7 οικογένειες (31 άτομα) εγκαταστάθηκαν στο χωριό.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου Πολέμου (1946–1949), η περιοχή γνώρισε έντονη αναταραχή και πληθυσμιακές μετακινήσεις, ενώ μετά το πέρας των συγκρούσεων, αρκετοί κάτοικοι μετέβησαν σε αστικά κέντρα ή μετανάστευσαν στο εξωτερικό.

 Οικονομία και Πολιτισμός 
Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται προσπάθειες ήπιας τουριστικής ανάπτυξης. Στο χωριό υπάρχουν πολιτιστικοί σύλλογοι που διοργανώνουν εκδηλώσεις, όπως παραδοσιακά πανηγύρια και αναβιώσεις τοπικών εθίμων.

 Συγκοινωνιακές υποδομές 
Ο Παπαγιάννης εξυπηρετείται τόσο οδικά όσο και σιδηροδρομικά με συνδέσεις προς κύριους οδικούς άξονες του Νομού Φλώρινας και με την σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας.

 Οδική Σύνδεση 
Ο Παπαγιάννης εξυπηρετείται από την πλησίεστερη επαρχιακή οδό που διατρέχει τον οικισμό και τον συνδέει με την Βεύη, την Ιτέα, όπου και καταλήγει στα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία στην Νίκη.

 Σιδηροδρομική Σύνδεση 
Ο οικισμός εξυπηρετούταν έως το 1994 από επιβατικές αμαξοστοιχίες μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου - Νέου Καυκάσου, όπου υπήρχε και η ομώνυμη επιβατική στάση.

 Δημογραφική Εξέλιξη 
+
Εξέλιξη του Πληθυσμού του ΠαπαγιάννηΈτοςΠληθυσμός1920750 κάτοικοι1928930 κάτοικοι1981915 κάτοικοι2021426 κάτοικοι
Κατά την απογραφή του 1920, στο χωριό ζούσαν 750 άτομα. Μέχρι το 1928, ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 930, περιλαμβάνοντας και τις προσφυγικές οικογένειες, το 1981, ο πληθυσμός είχε φτάσει τους 915 κατοίκους, ενώ η τελευταία απογραφή του 2021 κατέγραψε σημαντική μείωση στους 426.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών