Καθηγητής

Ο καθηγητής είναι πρόσωπο που διδάσκει επαγγελματικά σε εκπαιδευτικό πλαίσιο. Στην σύγχρονη ελληνική γλώσσα χρησιμοποιείται κυρίως για τους διδάσκοντες στην δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε αντιδιαστολή προς τον δάσκαλο, που αναφέρεται κυρίως στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

 Ετυμολογία 
Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα καθηγέομαι (ή ιωνικό κατηγέομαι), που σήμαινε «προηγούμαι, καθοδηγώ, διδάσκω, εξηγώ».  Στην νεοελληνική, σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη, η λέξη καθηγητής σχηματίστηκε από το ρήμα με την κατάληξη -τής, αντί του αναμενόμενου *καθηγησία, πιθανώς υπό την επίδραση του ουσιαστικού ηγεσία.

 Διαφορά με τον όρο «δάσκαλος» 
Ο όρος δάσκαλος δηλώνει κυρίως τον εκπαιδευτικό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ ο όρος καθηγητής αφορά τους διδάσκοντες στην δευτεροβάθμια (π.χ. γυμνάσια, λύκεια) και τριτοβάθμια εκπαίδευση (πανεπιστήμια). Η διάκριση αυτή υφίσταται τόσο στην καθομιλουμένη όσο και στην νομοθεσία περί εκπαίδευσης.

 Νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα 
Στην ελληνική νομοθεσία, ο όρος «καθηγητής» χρησιμοποιείται για τους μόνιμους ή αναπληρωτές εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και για τα μέλη ΔΕΠ των πανεπιστημίων (π.χ. καθηγητής πρώτης βαθμίδας, αναπληρωτής καθηγητής, επίκουρος καθηγητής).  Για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, οι οργανικές θέσεις, τα προσόντα διορισμού και οι διαδικασίες μετάθεσης καθηγητών ρυθμίζονται από τον Νόμο 1566/1985 και μεταγενέστερες τροποποιήσεις.

 Δείτε επίσης 

 Διδασκαλία

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας, ΣΤ έκδ., 2005, ISBN 9789609582254.
 LIDDELL & SCOTT, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος 2007), Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, online.