Καφρ Αμπντού

Το Καφρ Αμπντού () είναι συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Στην Καφρ Αμπντού βρίσκονται κυρίως πολυτελείς οικίες εύπορων Αιγυπτίων, καθώς και αλλοδαπών που διαμένουν στην πόλη.. Κατά την Εξέγερση του 2011 ο Αιγυπτιακός Στρατός απέκλεισε τη συνοικία, επιτρέποντας μόνο στους μόνιμους κατοίκους της να εισέρχονται σε αυτή, προκειμένου να αποφευχθούν λεηλασίες, ιδίως σε διαμερίσματα ξένων που είχαν εγκαταλείψει τη χώρα. Η Καφρ Αμπντού είναι γνωστή για τις δενδροστοιχίες των οδών της, το σχετικώς άφθονο πράσινο και τις πολλές καφετέριές της.

 Ιστορία 
Την εποχή της βρετανικής επικυριαρχίας, η ονομασία της συνοικίας ήταν «Μάρσαλ Άλενμπυ», από το επώνυμο του Βρετανού Στρατάρχη Έντμουντ Άλενμπυ, που διορίσθηκε Ύπατος Αρμοστής της Αιγύπτου το 1919. Η Λεωφόρος Ροζέτας (μετέπειτα οδός Αμπουκίρ ή Χορέγια) εκτεινόταν από το κέντρο της συνοικίας μέχρι την κορυφή του λόφου Αμπού Ναουατίρ, όπου ο στρατάρχης είχε την κατοικία και το αρχηγείο του, αλλά και το πάρκο που ακόμα φέρει το όνομά του. Πολλοί εύποροι Βρετανοί και άλλοι ξένοι επιχειρηματίες έκτισαν τις επαύλεις τους κατά μήκος της λεωφόρου αυτής).

Η συνοικία αναπτύχθηκε πάνω σε μοτίβο κηπούπολης, με πλούσια βλάστηση και δενδροστοιχίες. Πολλοί φτωχοί Αιγύπτιοι βρήκαν εκεί εργασία ως κηπουροί, υπηρέτες ή φύλακες, και σύντομα κατοίκησαν στην παρακείμενη παραγκούπολη «Άραμπ Χάνα», πολύ κοντά στους πρόποδες του λόφου. Η Άραμπ Χάνα μετεξελίχθηκε στη σημερινή συνοικία Ζερμπάνα. Μετά την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 1952, ο Πρόεδρος Νάσερ διέταξε την κατάργηση όλων των ξενικών, και ιδίως των αγγλικών, ονομασιών οδών και πλατειών, και η ίδια η συνοικία-περιοχή μετονομάσθηκε σε Καφρ Αμπντού. Η αιτία για τη συγκεκριμένη νέα ονομασία δεν δημοσιοποιήθηκε.

Το «Πάρκο Άλενμπυ» συνεχίζει να αναφέρεται με αυτή την ονομασία, αλλά συχνά παρηχείται από τους Αιγυπτίους ως «Ολυμπιακό» Πάρκο (αραβ. olymbi΄), μια λέξη που προφέρεται ευκολότερα από έναν αραβόφωνο, παρά το ότι δεν υπάρχει κάποια σχέση της περιοχής με ολυμπιακούς αγώνες. Πολλές από τις επαύλεις εγκαταλείφθηκαν από τους αλλοδαπούς ιδιοκτήτες τους μετά την Κρίση του Σουέζ (1956) και οι περισσότερες αγοράσθηκαν από πλούσιους Αιγυπτίους. Αργότερα, όπως συνέβη και στην υπόλοιπη Αλεξάνδρεια, πολλές άλλες επαύλεις κατεδαφίσθηκαν για την ανέγερση υψηλών πολυκατοικιών («πύργων»).

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Συνοικίες της Αλεξάνδρειας