Γουαδαλούπε Βικτόρια

Ο Χοσέ Μιγκέλ Ραμόν Ανταούκτο Φερνάντεζ ι Φέλιξ (ισπαν.:José Miguel Ramón Adaucto Fernández y Félix, Ντουράνγκο, 29 Σεπτεμβρίου 1786 - Βερακρούζ, 21 Μαρτίου 1843),  γνωστός ως Γουαδελούπε Βικτόρια, ήταν Μεξικανός στρατιωτικός και πολιτικός που αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία ενάντια στην Ισπανική Αυτοκρατορία στον Μεξικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και μετά την υιοθέτηση του Συντάγματος του 1824, εξελέγη πρώτος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών του Μεξικού.  Ήταν βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Μεξικού για το Ντουράνγκο και μέλος της Ανώτατης Εκτελεστικής Εξουσίας μετά την πτώση της Πρώτης Μεξικανικής Αυτοκρατορίας, την οποία ακολούθησε το Σύνταγμα του 1824 και η προεδρία του. Αργότερα υπηρέτησε ως Κυβερνήτης της Πουέμπλα.

 Βιογραφία 
Γεννημένος στη Νουέβα Βισκάγια, στη Νέα Ισπανία (σημερινό Ντουράνγκο ), αποφοίτησε από το Κολλέγιο του Σαν Ιλντεφόνσο με πτυχίο Νομικής . Εντάχθηκε στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του Μεξικού υπό τον στρατηγό Χοσέ Μαρία Μορέλος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, έγινε ένας από τους πιο εξέχοντες στρατηγούς της ανεξαρτησίας, συμμετέχοντας σε πολυάριθμες μάχες, όπως η πολιορκία της Κουάουτλα, η κατάληψη της Οαχάκα και πολλές μάχες στη Βερακρούς. Το 1817, τα στρατεύματά του τον εγκατέλειψαν και παρέμεινε κρυμμένος μέχρι το 1821, όταν το κίνημα ανεξαρτησίας αναζωογονήθηκε από τους στρατηγούς Βιθέντε Γκερέρο και Αγκουστίν ντε Ιτουρμπίδε, και βοήθησε στην ανακατάληψη της Βερακρούς.

Ο Βικτόρια παρέμεινε μια σημαντική και δημοφιλής προσωπικότητα στον στρατό κατά τη διάρκεια της Πρώτης Μεξικανικής Αυτοκρατορίας, μετά τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, όπου ο ντε Ιτουρμπίδε υπηρέτησε ως Αυτοκράτορας Αγκουστίν. Οι δύο τους ήταν σε διαμάχη λόγω της αναστολής του Κογκρέσου από τον ντε Ιτουρμπίδε και της άρνησής του να εγκαθιδρύσει μια δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης. Ο Βικτόρια συμμετείχε στην επανάσταση του Αντόνιο Λόπες ντε Σάντα Άννα και ο ντε Ιτουρμπίδε εξορίστηκε το 1823. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως μέλος της Προσωρινής Κυβέρνησης από το 1823 έως το 1824, όταν το Κογκρέσο επικύρωσε το Σύνταγμα του 1824 και εξέλεξε τον Βικτόρια ως τον πρώτο πρόεδρο του Μεξικού.

Ως πρόεδρος, συνήψε διπλωματικές σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο,  τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Κεντρικής Αμερικής και τη Μεγάλη Κολομβία.  Ίδρυσε επίσης το Εθνικό Μουσείο,  προώθησε την εκπαίδευση,  και επικύρωσε τα σύνορα με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Διάταξε την απέλαση των Ισπανών που παρέμειναν στη χώρα  και νίκησε το τελευταίο ισπανικό οχυρό στο κάστρο του Σαν Χουάν ντε Ουλούα.

Το 1829, ο Βικτόρια παρέδωσε ειρηνικά την προεδρία στον στρατηγό Βιθέντε Γκερέρο. Ο Βικτόρια ήταν ο μόνος πρόεδρος που ολοκλήρωσε την πλήρη θητεία του σε περισσότερα από 30 χρόνια ανεξάρτησίας του Μεξικού.  Αργότερα υπηρέτησε ως γερουσιαστής για το Ντουράνγκο και τη Βερακρούς, κυβερνήτης της Πουέμπλα και πρόεδρος της Γερουσίας. Διαπραγματεύτηκε τον τερματισμό του πολέμου με τη Γαλλία το 1838. Πέθανε το 1843 σε ηλικία 56 ετών από επιληψία στο φρούριο Περότε, όπου λάμβανε ιατρική περίθαλψη. Στις 8 Απριλίου του ίδιου έτους, διατάχθηκε ότι το όνομά του θα γραφόταν με χρυσά γράμματα στην αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων. 

Ο Βικτόρια θεωρείται εθνικός ήρωας και ένας από τους πιο δημοφιλείς προέδρους στην ιστορία του πρώιμου Μεξικού. Υπάρχουν πολυάριθμοι δρόμοι, αεροδρόμια, σχολεία και πόλεις (κυρίως η Βικτόρια ντε Ντουράνγκο και η Σιουδάδ Βικτόρια ) που έχουν ονομαστεί προς τιμήν του. Όπως και η πόλη Βικτόρια του Τέξας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές

 Βιβλιογραφία 



Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί