Χοσέ Μαριάνο Σάλας

Ο Χοσέ Μαριάνο Σάλας Μπαρμπόσα (, 11 Μαΐου 1797 – 24 Δεκεμβρίου 1867) ήταν Μεξικανός στρατιώτης και πολιτικός που διετέλεσε δύο φορές προσωρινός πρόεδρος του Μεξικού, μία φορά το 1846, κατά τη διάρκεια του Μεξικανοαμερικανικού Πολέμου και μία φορά το 1859 κατά τη διάρκεια του Μεταρρυθμιστικού Πολέμου.

Ήταν γνωστός οπαδός του Αντόνιο Λόπες ντε Σάντα Άννα και στην πρώτη του προεδρία, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Μεξικανοαμερικανικού πολέμου, περιελάμβανε τον Σάλας ως προσωρινό πρόεδρο του Σάντα Άννα, μετά την ανατροπή του Μαριάνο Παρέδες, ενώ ο Σάντα Άννα επέστρεφε από την εξορία. Παρ' όλα αυτά, ο Σάλας συνέχισε να κυβερνά για μερικούς μήνες και ψήφισε ενεργά μέτρα για την ενοποίηση της χώρας και την προώθηση της πολεμικής προσπάθειας. Με εντολή του Σάντα Άννα, ο Σάλας επανέφερε επίσης το Σύνταγμα του 1824, τερματίζοντας έτσι την Κεντρική Δημοκρατία του Μεξικού, η οποία ίσχυε από το 1835.

Η δεύτερη προεδρία του κατά τη διάρκεια του Μεταρρυθμιστικού Πολέμου ήταν πολύ λιγότερο πολυτάραχη. Μετά από εκλογές, ανέλαβε τη θέση ενώ ο εκλεγμένος πρόεδρος Μιγκέλ Μιραμόν έφτασε και παρέμεινε στην εξουσία μόνο για λίγες ημέρες. Καθώς η Δεύτερη Μεξικανική Αυτοκρατορία ιδρύθηκε το 1863, η Συνέλευση των Προύχοντων τον εξέλεξε ως μέλος της εκτελεστικής τριανδρίας που κάλεσε τον Μαξιμιλιανό των Αψβούργων να αναλάβει τον θρόνο.

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1797. Αφού έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του, κατατάχθηκε στον στρατό και συμμετείχε στον Μεξικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας ως δόκιμος πεζικού. Πολέμησε αρχικά στο πλευρό των Ισπανών, αλλά εντάχθηκε στο Σχέδιο της Ιγκουάλα το 1821 και, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Μεξικανικής Αυτοκρατορίας, τάχθηκε με το Κογκρέσο, καθώς αυτό ξέσπασε σε ένοπλη σύγκρουση εναντίον του Αυτοκράτορα Ιτουρμπίδε το 1823.

Μετά την εγκαθίδρυση της Πρώτης Μεξικανικής Δημοκρατίας, υπερασπίστηκε την κυβέρνηση του Γουαδαλούπε Βικτόρια εναντίον των στασιαστών στο Σχέδιο του Μοντάνο του 1827. Ήταν επικεφαλής του δέκατου τάγματος που στάθμευε στη Γουαδαλαχάρα όταν οι Ισπανοί επιχείρησαν να εισβάλουν στο Μεξικό το 1829 και πολέμησε ενάντια σε αυτή την εισβολή, παραμένοντας με τη φρουρά του Ταμπίκο ελ Άλτο μέχρι την αποχώρηση των Ισπανών. Συμμετείχε στο Σχέδιο της Χαλάπα εναντίον του Βιθέντε Γκερέρο, αλλά υπερασπίστηκε την επακόλουθη κυβέρνηση του Αναστάσιο Μπουσταμάντε όταν η πολιτοφυλακή του Σαν Λουίς Ποτόσι εξεγέρθηκε. Κατά τη διάρκεια του Σχεδίου της Βερακρούζ το 1832, υπερασπίστηκε την κυβέρνηση του Μπουσταμάντε μέχρι το τέλος, αλλά αφού η ανατροπή του ήταν τετελεσμένο γεγονός, ήταν πρόθυμος να αγωνιστεί για την προσχώρηση στη νέα κυβέρνηση του Μανουέλ Γκόμεζ Πεδράσα .

Κατά τη διάρκεια της Κεντρικής Δημοκρατίας του Μεξικού, συμμετείχε στον πόλεμο κατά του Τέξας και ήταν παρών στη Μάχη του Άλαμο, και επέστρεψε στο Ματαμόρος μετά την αποφασιστική ήττα στο Σαν Χασίντο. Υπερασπίστηκε την κυβέρνηση ενάντια στις ομοσπονδιακές εξεγέρσεις που ξέσπασαν σε όλη τη χώρα εκείνη την περίοδο, και πολέμησε τον ομοσπονδιακό αρχηγό Μεχία στη Χασιέντα του Σαν Μιγκέλ Λα Μπλάνκα, στην οποία ο Σάλας τραυματίστηκε από ξιφολόγχη και υπέστη κάταγμα στο πλευρό, αλλά μέσω της οποίας προήχθη επίσης σε ταξίαρχο. Κατά τη διάρκεια της Ομοσπονδιακής Εξέγερσης του 1840, στην οποία οι ομοσπονδιακοί επαναστάτες εισέβαλαν στο Εθνικό Μέγαρο και πήραν όμηρο τον πρόεδρο. Βάδισε εναντίον του Εθνικού Μεγάρου, έγινε δεύτερος στη διοίκηση των κυβερνητικών δυνάμεων, όταν ο Αλκόρτα τραυματίστηκε και ο Σάλας ορίστηκε να τον αντικαταστήσει.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, χρίστηκε γενικός διοικητής του Μεξικού και ήταν ένα από τα λίγα άτομα που παρέμειναν πιστά στον Σάντα Άννα όταν ανατράπηκε το 1844, από τους νικητές επαναστάτες. Όταν ο Μαριάνο Παρέδες ανέλαβε την προεδρία το 1846, τον επέστρεψε στη θέση του γενικού διοικητή και ονομάστηκε αναπληρωτής στο συντακτικό συνέδριο που επρόκειτο να συνεδριάσει αργότερα μέσα στο έτος και να συντάξει ένα νέο σύνταγμα.

Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Γαλλικής Επέμβασης στο Μεξικό, μετά την εκκένωση της πρωτεύουσας από την κυβέρνηση του Προέδρου Μπενίτο Χουάρες το 1863, ο Σάλας ήταν μεταξύ των συντηρητικών που επιδίωξαν να συνεργαστούν με τους Γάλλους, με το κίνημα αρχικά να οργανώνεται χαλαρά στην πρωτεύουσα από τον Στρατηγό Μπρούνο Αγκιλάρ. Την 1η Ιουνίου υιοθέτησαν ένα προοίμιο και ένα ψήφισμα για να βοηθήσουν τους Γάλλους. Στον Σάλας δόθηκε η στρατιωτική διοίκηση της πόλης και οι Γάλλοι εισήλθαν στην πρωτεύουσα στις 7 Ιουνίου. Στις 16 Ιουνίου 1863, μια προσωρινή κυβέρνηση, αποτελούμενη από τριάντα πέντε εξέχοντες πολίτες, συναντήθηκε για να εκλέξει μια τριανδρία που θα ηγούνταν της εκτελεστικής εξουσίας. Ο Σάλας ήταν μεταξύ αυτών που ορίστηκαν μαζί με τον Χουάν Αλμόντε και τον Αρχιεπίσκοπο Πελάτζιο Αντόνιο ντε Λαβαστίντα. Η τριανδρία ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 24 Ιουνίου 1863 και η εξουσία θα περνούσε επίσημα στον αυτοκράτορα στις 10 Απριλίου 1864 

Ο Σάλας μόλις που θα επιζούσε από την αυτοκρατορία που έπεσε τον Ιούνιο του 1867. Επηρεασμένος από αυτό το γεγονός και έχοντας κακή υγεία, ο Σάλας πέθανε στη βίλα του Γουαδελούπη Ιδάλγκο το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου 1867.
Παραπομπές



Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού