Χριστιανική Ταυτότητα

Η Χριστιανική Ταυτότητα (Christian Identity, Identity Christianity) είναι μια ερμηνεία του Χριστιανισμού που υποστηρίζει την πεποίθηση ότι μόνο οι κελτικοί και γερμανικοί λαοί, όπως οι Αγγλοσάξονες, τα νορδικά έθνη ή η «Άρια φυλή» και συγγενείς λαοί, είναι απόγονοι των αρχαίων Ισραηλιτών και επομένως ο «εκλεκτός λαός» του Θεού. Πρόκειται για μια φυλετική ερμηνεία του Χριστιανισμού και όχι για οργανωμένη θρησκεία, ούτε συνδέεται με συγκεκριμένες χριστιανικές ομολογίες. Εμφανίστηκε από το ρεύμα της Αγγλοϊσραηλίτικης θεωρίας τη δεκαετία του 1920 και αναπτύχθηκε κατά τις δεκαετίες του 1940–1970. Σήμερα εφαρμόζεται από ανεξάρτητα άτομα, ανεξάρτητες ενορίες και ορισμένες συμμορίες φυλακών.

Δεν υπάρχει ενιαίο κείμενο που να εκφράζει το σύστημα πεποιθήσεων της Χριστιανικής Ταυτότητας, και ορισμένες δοξασίες μπορεί να διαφέρουν ανά ομάδα. Ωστόσο, όλοι οι οπαδοί της πιστεύουν ότι ο Αδάμ και οι απόγονοί του ήταν αποκλειστικά λευκοί. Πιστεύουν επίσης στη θεολογία των «Δύο Οίκων» (Two House Theology), η οποία διακρίνει μεταξύ της φυλής του Ιούδα και των Δέκα Χαμένων Φυλών, και ότι τελικά οι ευρωπαϊκοί λαοί εκπροσωπούν τις Χαμένες Φυλές. Αυτή η φυλετιστική αντίληψη προωθεί τον φυλετικό διαχωρισμό και αντιτίθεται στους μικτούς γάμους. Άλλες κοινές πεποιθήσεις είναι ότι η τοκογλυφία και τα τραπεζικά συστήματα ελέγχονται από Εβραίους, γεγονός που οδηγεί σε αντίθεση με το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό Σύστημα και τη χρήση νομίσματος χωρίς αντίκρισμα, το οποίο θεωρείται μέρος του συστήματος του «θηρίου». Η εσχατολογία της Χριστιανικής Ταυτότητας είναι χιλιαστική.

Η Χριστιανική Ταυτότητα έχει χαρακτηριστεί ως ρατσιστική, αντισημιτική και υποστηρικτική της λευκής υπεροχής από την Anti-Defamation League και το Southern Poverty Law Center.

Το 2014, οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των οπαδών της στις Ηνωμένες Πολιτείες κυμαίνονταν από δύο χιλιάδες έως πενήντα χιλιάδες.

 Καταβολές του κινήματος 

 Σχέση με την Αγγλοϊσραηλίτικη θεωρία 

μικρογραφία|Αγγλοϊσραηλίτικη δημοσίευση
Το κίνημα της Χριστιανικής Ταυτότητας εμφανίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1920 και 1930 ως παρακλάδι της Αγγλοϊσραηλίτικης θεωρίας. Πρώιμοι αγγλοϊσραηλίτες, όπως οι Έντουαρντ Χάιν και Τζον Ουίλσον, υπήρξαν φιλοσημίτες. Η τυπική μορφή της αγγλοισραηλίτικης πίστης θεωρούσε ότι οι σύγχρονοι Εβραίοι κατάγονται από τις φυλές του Ιούδα και του Βενιαμίν, ενώ οι Βρετανοί και άλλοι συγγενείς βορειοευρωπαϊκοί λαοί προέρχονται από τις υπόλοιπες Δέκα Φυλές. Η Χριστιανική Ταυτότητα, σε έντονη αντίθεση, αναδύθηκε ως ισχυρά αντισημιτική θεολογία και, από τη δεκαετία του 1940 έως το 1970, δίδασκε ότι οι σύγχρονοι Εβραίοι ήταν είτε απόγονοι των Ευρασιατών Χαζάρων είτε κυριολεκτικοί απόγονοι του Σατανά.

 Πρώιμες επιρροές 
Ο Βρετανικός Ισραηλισμός ανάγεται στη Μεγάλη Βρετανία του 1600, αλλά σε σχέση με τη Χριστιανική Ταυτότητα, βασικό έργο υπήρξε το Lectures on Our Israelitish Origin (Διαλέξεις στην Ισραηλίτικη μας Καταγωγή) του Τζον Ουίλσον (1840). Ο Ουίλσον ήταν ο πρώτος που διατύπωσε σαφώς διάκριση μεταξύ του βόρειου και του νότιου βασιλείου του Ισραήλ. Αν και οι απόψεις του δεν ήταν αρχικά αντισημιτικές, απέκτησαν ιδιαίτερη σημασία για τους οπαδούς της Χριστιανικής Ταυτότητας, οι οποίοι πίστευαν ότι οι βόρειες φυλές αιχμαλωτίστηκαν από τους Ασσυρίους και παρέμειναν φυλετικά «καθαρές» καθώς μετανάστευσαν στη σύγχρονη Ευρώπη, ενώ το νότιο βασίλειο τελικά συμμάχησε με τον Σατανά.

Στη δεκαετία του 1920, τα γραπτά του Χάουαρντ Ραντ (1889–1991) άρχισαν να ασκούν επιρροή. Ο Ραντ θεωρείται μεταβατική μορφή από τον Βρετανικό Ισραηλισμό προς τη Χριστιανική Ταυτότητα, και όχι ιδρυτής της. Είναι γνωστός για τη δημιουργία του όρου «Christian Identity» (Χριστιανική Ταυτότητα). Μεγάλωσε σε αγγλοϊσραηλίτικο περιβάλλον, ο πατέρας του τον μύησε στο έργο Judah's Sceptre and Joseph's Birthright (1902) του Τζ. Χ. Άλεν με την υπόσχεση πέντε δολαρίων εάν το διάβαζε και έγραφε μια περίληψη. Περί το 1924, ο Ραντ άρχισε να υποστηρίζει ότι οι Εβραίοι κατάγονται από τον Ησαύ ή τους Χαναναίους, αντί από τη φυλή του Ιούδα, αν και δεν υιοθέτησε τη διδασκαλία του «σπερματικού απογόνου του όφεως».

Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, Αγγλοσάξονες συγγραφείς συνέλεξαν έρευνες του 19ου αιώνα (Ντόμινικ ΜακΚάουσλαντ, Αλεξάντερ Γουίντσελ, Έθελ Μπρίστοου) και τις χρησιμοποίησαν για να διατυπώσουν πέντε βασικές πεποιθήσεις που έγιναν θεμέλια της Χριστιανικής Ταυτότητας: ότι οι «Αδαμίτες» αντιπροσωπεύουν τους Άριους ως εκλεκτούς, ότι οι μη λευκοί μολύνθηκαν μέσω επιμειξίας, ότι το φίδι στην ιστορία της Πτώσης ήταν ο Διάβολος, ότι η γενεαλογική γραμμή του Κάιν προήλθε από ένωση του Σατανά (ως όφεως) με την Εύα, και ότι οι Εβραίοι κατάγονται από αυτή την ανίερη γραμμή και άρα έχουν φυσική ροπή προς το κακό.

Το 1933, ο Ραντ ίδρυσε την Αγγλοσαξονική Ομοσπονδία Αμερικής (Anglo-Saxon Federation of America), η οποία προώθησε την άποψη ότι οι Εβραίοι δεν κατάγονται από τον Ιούδα. Από τον Μάιο του 1937, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές συναντήσεις αγγλοισραηλίτων στις ΗΠΑ που γοητεύονταν από αυτή τη θεωρία, και αποτέλεσαν τον καταλύτη για την εμφάνιση της Χριστιανικής Ταυτότητας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, τα μέλη της οργάνωσης θεωρούσαν τους Εβραίους απογόνους του Σατανά και δαιμονοποιούσαν τόσο αυτούς όσο και τις μη καυκάσιες φυλές. Ο Ραντ, ωστόσο, απέρριπτε τη διδασκαλία περί σατανικής καταγωγής, γεγονός που επισφράγισε τον διαχωρισμό αγγλοϊσραηλιτισμού και Χριστιανικής Ταυτότητας.

Συνδέσεις μεταξύ του κινήματος της Χριστιανικής Ταυτότητας και Κου Κλουξ Κλαν δημιουργήθηκαν επίσης στα τέλη της δεκαετίας του 1930, αν και τότε η ΚΚΚ είχε ήδη ξεπεράσει την ακμή της αναβίωσής της στις αρχές του 20ού αιώνα.

 Εμφάνιση ως ξεχωριστό κίνημα 
Η Χριστιανική Ταυτότητα άρχισε να εμφανίζεται ως ξεχωριστό κίνημα τη δεκαετία του 1940, κυρίως εξαιτίας ζητημάτων φυλετισμού και αντισημιτισμού και όχι λόγω θεολογικών ζητημάτων του Χριστιανισμού. Ο Ουέσλεϊ Σουίφτ (1913–1970) θεωρείται ο πατέρας του κινήματος, σε τέτοιο βαθμό ώστε κάθε δημοσίευση της Αντι-Δυσφημιστικής Ένωσης (Anti-Defamation League) που αναφέρεται στη Χριστιανική Ταυτότητα τον μνημονεύει. Ο Σουίφτ υπήρξε πάστορας στον Ναό Άγγελος (Angelus Temple) της Εκκλησίας Foursquare κατά τη δεκαετία του 1930 και 1940, πριν ιδρύσει τη δική του εκκλησία στο Λάνκαστερ της Καλιφόρνια, την οποία ονόμασε «Αγγλοσαξονική Χριστιανική Εκκλησία», αντανακλώντας την επιρροή του Χάουαρντ Ραντ.

Τη δεκαετία του 1950, υπήρξε εκπρόσωπος στη Δυτική Ακτή της «Σταυροφορίας Χριστιανών Εθνικιστών» (Christian Nationalist Crusade) του Τζέραλντ Λ. Κ. Σμιθ. Επιπλέον, τη δεκαετία του 1950 και 1960 παρουσίαζε καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή στην Καλιφόρνια, μέσω της οποίας μπορούσε να διαδώσει την ιδεολογία του σε ευρύ ακροατήριο. Χάρη στις προσπάθειές του, το μήνυμα της εκκλησίας του εξαπλώθηκε, οδηγώντας στην ίδρυση παρόμοιων εκκλησιών σε όλη τη χώρα.

Τελικά, το όνομα της εκκλησίας του άλλαξε σε «Εκκλησία του Ιησού Χριστού–Χριστιανών» (Church of Jesus Christ–Christian), ονομασία που σήμερα χρησιμοποιείται από τους Aryan Nations. Ένας από τους συνεργάτες του Σουίφτ ήταν ο απόστρατος συνταγματάρχης Γουίλιαμ Πότερ Γκέιλ (1917–1988). Ο Γκέιλ έγινε κορυφαία μορφή στα αντι-φορολογικά και παραστρατιωτικά κινήματα της δεκαετίας του 1970 και 1980, ξεκινώντας με τους California Rangers και το Posse Comitatus, ενώ βοήθησε επίσης στη δημιουργία του αμερικανικού πολιτοφυλακικού κινήματος.

Ο μελλοντικός ιδρυτής των Άρειων Εθνών, Ρίτσαρντ Γκίρντ Μπάτλερ, θαυμαστής του Αδόλφου Χίτλερ και του γερουσιαστή του Ουισκόνσιν Τζόζεφ Μακάρθυ, παρουσιάστηκε στον Ουέσλεϊ Σουίφτ από τον Γουίλιαμ Πότερ Γκέιλ το 1962. Ο Σουίφτ τον μετέστρεψε γρήγορα στη Χριστιανική Ταυτότητα. Όταν ο Σουίφτ πέθανε το 1971, ο Μπάτλερ συγκρούστηκε με τον Γκέιλ, τον Τζέιμς Γουόρνερ και τη χήρα του Σουίφτ για τον έλεγχο της εκκλησίας. Τελικά, ο Μπάτλερ απέκτησε τον έλεγχο της οργάνωσης και τη μετέφερε από την Καλιφόρνια στο Χέιντεν Λέικ, Άινταχο, το 1973.

Μικρότερες μορφές συμμετείχαν στη διαμόρφωση της θεολογίας της Χριστιανικής Ταυτότητας τη δεκαετία του 1940 και 1950, όπως ο Σαν Χασίντο Κάπτ, βαπτιστής πάστορας και μέλος της Κου Κλουξ Κλαν στην Καλιφόρνια, που ισχυριζόταν ότι είχε εισαγάγει τον Ουέσλεϊ Σουίφτ στη Χριστιανική Ταυτότητα· και ο Μπέρτραντ Κομπαρέ (1901–1983), πρώην αναπληρωτής δημοτικός εισαγγελέας του Σαν Ντιέγκο και συνεργάτης του Τζέραλντ Λ. Κ. Σμιθ. Αργότερες μορφές της Ταυτότητας τη δεκαετία του 1970 και 1980 περιλαμβάνουν τους Σέλντον Έμρι, Τόμας Ρομπ και Πίτερ Τζ. Πίτερς.

Το κίνημα της Χριστιανικής Ταυτότητας έλαβε για πρώτη φορά εκτενή προσοχή από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης το 1984, όταν η The Order, μια νεοναζιστική τρομοκρατική ομάδα, ξεκίνησε μια δολοφονική εγκληματική εκστρατεία προτού κατασταλεί από το FBI. Το κίνημα επανήλθε στη δημοσιότητα το 1992 και 1993, μετά την αιματηρή αντιπαράθεση στο Ruby Ridge, όταν οι εφημερίδες ανακάλυψαν ότι ο ακροδεξιός αποσχιστής Ράντι Γουίβερ είχε χαλαρή σύνδεση με πιστούς της Χριστιανικής Ταυτότητας.

Οι ομάδες αυτές υπολογίζεται ότι έχουν περίπου δύο χιλιάδες μέλη στις Ηνωμένες Πολιτείες και άγνωστο αριθμό μελών στον Καναδά και την υπόλοιπη Βρετανική Κοινοπολιτεία. Λόγω της προώθησης των δογμάτων της Χριστιανικής Ταυτότητας μέσω ραδιοφώνου και αργότερα μέσω διαδικτύου, εκτιμάται ότι επιπλέον πενήντα χιλιάδες μη οργανωμένα άτομα υιοθετούν πεποιθήσεις Χριστιανικής Ταυτότητας.

Ενώ οι περισσότερες ομάδες Ταυτότητας της δεκαετίας του 1960 και 1970 βασίζονταν σε λίστες ταχυδρομείου, εκδόσεις και κασέτες για να διαδώσουν τις διδασκαλίες τους, αργότεροι εκπρόσωποι προώθησαν τη διακονία τους μέσω ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Σήμερα, η Χριστιανική Ταυτότητα προωθείται μέσω του διαδικτύου χρησιμοποιώντας ιστολόγια, podcast και άλλα μέσα. Ο πιο εξέχων δάσκαλος σήμερα είναι ο Γουίλιαμ Φινκ.

 Πεποιθήσεις 
Η Χριστιανική Ταυτότητα είναι μία θεολογία που προωθεί μία φυλετική ερμηνεία του Χριστιανισμού. Στο βιβλίο του Θεοί του Αίματος (Gods of the Blood), ο Σουηδός ιστορικός και συγκριτολόγος των θρησκειών Ματίας Γκάρντελ σημειώνει ότι «η Χριστιανική Ταυτότητα κατανοείται καλύτερα ως μία ομπρέλα, κάτω από την οποία βρίσκονται μια ποικιλία διαφορετικών θεολογιών». Επισημαίνει, επίσης, ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές στο δόγμα και στις θρησκευτικές πρακτικές ανάμεσα σε διαφορετικές διακονίες και ομάδες. Ορισμένες εκκλησίες της Χριστιανικής Ταυτότητας κηρύττουν με πιο βίαιη ρητορική από άλλες, αλλά όλες πιστεύουν ότι οι Αγγλοσάξονες, οι Γερμανικοί λαοί, οι Σκανδιναβικοί και άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί είναι οι αληθινοί Ισραηλίτες, και ότι οι σύγχρονοι Εβραίοι τους έχουν αποστερήσει την ταυτότητά τους ως εκλεκτής φυλής του Θεού. Οι πεποιθήσεις της Ταυτότητας είναι συνωμοσιολογικές, θεωρώντας ότι όλη η ιστορία αντιπροσωπεύει έναν κοσμικό πόλεμο ανάμεσα στις δυνάμεις του καλού και του κακού. Όλα αποτελούν μέρος ενός σατανικού σχεδίου για τον έλεγχο της δημιουργίας.

Οι πεποιθήσεις της Χριστιανικής Ταυτότητας αναπτύχθηκαν κυρίως από δύο συγγραφείς που θεωρούσαν τους Ευρωπαίους ως τον εκλεκτό λαό και τους Εβραίους ως καταραμένους απογόνους του Κάιν, δηλαδή «το σπέρμα του όφεως»· αυτή η πεποίθηση είναι γνωστή ως δόγμα της διπλής γενεαλογίας (dual-seedline). Ο Ουέσλεϊ Σουίφτ διατύπωσε το δόγμα σύμφωνα με το οποίο οι μη-ευρωπαϊκοί λαοί δεν έχουν ψυχή και επομένως δεν μπορούν ποτέ να κερδίσουν την εύνοια του Θεού ούτε να σωθούν.

Δεν υπάρχει κανένα ενιαίο κείμενο που να εκφράζει πλήρως το σύστημα πεποιθήσεων της Χριστιανικής Ταυτότητας. Υπάρχουν πολλές διαφωνίες σχετικά με τα δόγματα που διδάσκονται, αφού δεν υπάρχει κεντρική οργάνωση ή έδρα για την σέκτα. Ωστόσο, όλοι οι οπαδοί της Ταυτότητας πιστεύουν ότι ο Αδάμ και οι απόγονοί του ήταν αποκλειστικά Λευκοί και ότι όλες οι μη-λευκές φυλές είναι προ-Αδαμικές φυλές, επειδή ανήκουν σε διαφορετικά είδη· μια δογματική θέση που υπονοεί ότι δεν μπορούν να ταυτιστούν με ή να προέρχονται από τους Αδαμίτες. Οι οπαδοί επικαλούνται αποσπάσματα από την Παλαιά Διαθήκη, όπως τα Έσδρας 9:2, Έσδρας 9:12 και Νεεμίας 13:27, τα οποία υποστηρίζουν ότι περιέχουν απαγορεύσεις του Γιαχβέ ενάντια στους διαφυλετικούς γάμους.
μικρογραφία|Ο Αδάμ, 1613, από τον Ερρίκο Γκόλτζιους, στο Wadsworth Atheneum. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της Χριστιανικής Ταυτότητας, Αδάμ σημαίνει «ροδαλός»
Οι πιστοί της Χριστιανικής Ταυτότητας υποστηρίζουν ότι οι λευκοί λαοί της Ευρώπης ειδικά, ή οι Λευκοί γενικά, είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού, σύμφωνα με τις υποσχέσεις που δόθηκαν στον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι οι πρώιμες ευρωπαϊκές φυλές ήταν στην πραγματικότητα οι Δέκα Χαμένες Φυλές του Ισραήλ και άρα οι νόμιμοι κληρονόμοι των υποσχέσεων του Θεού και ο εκλεκτός λαός Του. Ο Κόλιν Κιντ έγραψε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Χριστιανική Ταυτότητα εκμεταλλεύτηκε «το αίνιγμα των Δέκα Χαμένων Φυλών για να δικαιολογήσει μία ανοιχτά αντισημιτική και σφοδρά ρατσιστική ατζέντα». Σύμφωνα με τους Μάικλ ΜακΦάρλαντ και Γκλεν Γκότφριντ, ανέπτυξαν αυτήν τη ρατσιστική ερμηνεία του Χριστιανισμού λόγω της θέσης του ως παραδοσιακής θρησκείας των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που τους επέτρεψε να προωθήσουν την πεποίθηση ότι οι λευκοί Αμερικανοί έχουν κοινή ταυτότητα· αλλά και λόγω της ποικιλίας πιθανών ερμηνειών της Βίβλου στον χώρο της ερμηνευτικής.

Παρόλο που επιδιώκουν την εισαγωγή μιας κατάστασης φυλετικής καθαρότητας στις ΗΠΑ, οι Χριστιανο-Ταυτιστές δεν εμπιστεύονται το Κογκρέσο ή την κυβέρνηση — που ελέγχεται από Εβραίους — για να υποστηρίξει την ατζέντα τους. Κατά την άποψή τους, αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικές αλλαγές μπορούν να γίνουν μόνο με τη χρήση βίας. Ωστόσο, η αποτυχημένη εμπειρία της τρομοκρατικής ομάδας The Order τούς ανάγκασε να παραδεχτούν ότι δεν είναι επί του παρόντος ικανοί να ανατρέψουν την κυβέρνηση μέσω ένοπλης εξέγερσης. Έτσι, το κίνημα της Χριστιανικής Ταυτότητας επιδιώκει μία εναλλακτική στη βία και στην αλλαγή καθεστώτος με τη δημιουργία ενός «Λευκού Άρειου Οχυρού» ή ενός λευκού εθνοκράτους, όπως η ιδέα της Βορειοδυτικής Εδαφικής Επιταγής (Northwest Territorial Imperative).

 Αδαμίτες και προ-Αδαμίτες 
Μεγάλο μέρος του ρατσισμού στη Χριστιανική Ταυτότητα πηγάζει από την προ-Αδαμική υπόθεση, που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της θεολογίας της Ταυτότητας. Οι οπαδοί πιστεύουν ότι ο Αδάμ και η Εύα ήταν πρόγονοι μόνο των λευκών ανθρώπων. Σε αυτήν την άποψη, ο Αδάμ και η Εύα προηγήθηκαν από κατώτερες, μη-Καυκάσιες φυλές, οι οποίες συχνά (αν και όχι πάντα) ταυτίζονται με τα «θηρία του αγρού» (Γένεση 1:25, Γένεση 2:19–20), που πήραν ανθρώπινη μορφή ως αποτέλεσμα της ανάμειξης με τους Αδαμίτες.
μικρογραφία|321x321εσ|Η Εύα αποπλανιέται από τον όφις, 1855, από τον Τζουζέππε Μπετσούολι. 
Για να στηρίξουν τη θεωρία τους για τη φυλετική ταυτότητα του Αδάμ, οι υποστηρικτές της Χριστιανικής Ταυτότητας τονίζουν ότι η ετυμολογία της εβραϊκής λέξης «Αδάμ» μεταφράζεται ως «να είσαι ροδαλός, κόκκινος, να φαίνεται το αίμα (στο πρόσωπο)». Συχνά παραθέτουν το Hebrew Dictionary του James Strong και συμπεραίνουν ότι μόνο οι λευκοί ή οι άνθρωποι με ανοιχτόχρωμο δέρμα μπορούν να κοκκινίσουν ή να ροδίσουν στο πρόσωπο (επειδή η αιμοσφαιρίνη φαίνεται μόνο κάτω από ανοιχτό δέρμα).

Μία επιρροή στις απόψεις της Χριστιανικής Ταυτότητας περί προ-Αδαμισμού ήταν το βιβλίο του Τσαρλς Κάρολ The Negro a Beast or In the Image of God?  (Οι Νέγροι: Ένα Θυρίο ή Κατ΄ Εικόνα Θεού, 1900). Σε αυτό, ο Κάρολ επιδίωξε να αναβιώσει τις ιδέες που είχε παρουσιάσει προηγουμένως ο Μπάκνερ Χ. Πέιν, περιγράφοντας τους μαύρους ως κυριολεκτικά πίθηκους και όχι ανθρώπους. Ισχυρίστηκε ότι οι προ-Αδαμικές φυλές όπως οι μαύροι δεν είχαν ψυχή και ότι η μίξη φυλών αποτελούσε προσβολή στον Θεό, επειδή κατέστρεφε το φυλετικό σχέδιο της δημιουργίας Του. Σύμφωνα με τον Κάρολ, η ανάμειξη των φυλών είχε οδηγήσει επίσης στα σφάλματα του αθεϊσμού και του εξελικτισμού.

 Σπέρμα του Όφεως 
αριστερά|μικρογραφία|Ο Κέιν σκοτώνει τον Άβελ, 1615, από τον Μπαρτολομέο Μανφρέντι στο Ιστορικό Μουσείο Τέχνης της Βιέννης. 
Οι υποστηρικτές της Χριστιανικής Ταυτότητας με τη διπλή γενεαλογία — αυτοί που πιστεύουν ότι η Εύα απέκτησε παιδιά τόσο με τον Σατανά όσο και με τον Αδάμ — θεωρούν ότι η Εύα αποπλανήθηκε από το Όφεως (Σατανά), μοιράστηκε την πτώση της με τον Αδάμ κάνοντας έρωτα μαζί του, και γέννησε δίδυμα με διαφορετικούς πατέρες: τον Κάιν, γιο του Σατανά, και τον Άβελ, γιο του Αδάμ. Αυτή η πίστη αναφέρεται ως το δόγμα του «σπέρματος του όφεως». Σύμφωνα με αυτήν τη μορφή της «διπλής γενεαλογίας» της Χριστιανικής Ταυτότητας, ο Κάιν έγινε στη συνέχεια γενάρχης των Εβραίων μέσα από τις επόμενες ενώσεις του με μέλη των μη-Αδαμικών φυλών.

 Παραπομπές