Χρονικά (Annales)

Τα Χρονικά, λατιν.: Annales, από το  (έτος)   είναι ένα συνοπτικό ιστορικό αρχείο, στο οποίο τα γεγονότα ταξινομούνται χρονολογικά, ανά έτος,  αν και ο όρος χρησιμοποιείται επίσης γενικά για οποιοδήποτε ιστορικό αρχείο. 

 Έκταση 
Η φύση της διάκρισης μεταξύ χρονικών και ιστορίας είναι ένα θέμα που βασίζεται σε διαιρέσεις, που καθιέρωσαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι.  Ο Βέρριος Φλάκκος, όπως παρατίθεται από τον Αύλο Γέλλιο,  δήλωσε ότι η ετυμολογία της ιστορίας (από το ελληνικό , που εξισώνεται με το λατινικό , «να ρωτήσω αυτοπροσώπως») το περιορίζει σωστά σε πρωτογενείς πηγές όπως στον Θουκυδίδη, οι οποίες προέρχονται από τις δικές του παρατηρήσεις, ενώ τα Χρονικά καταγράφουν τα γεγονότα προηγούμενων εποχών ταξινομημένα ανά έτος.  Ο Hayden White διακρίνει τα Χρονικά από το χρονικό, τα οποία οργανώνουν τα γεγονότα τους ανά θέματα, όπως οι βασιλείς,  και από τις Ιστορίες, τα οποία στοχεύουν να παρουσιάσουν και να ολοκληρώσουν μία αφήγηση, που υπονοεί την ηθική σημασία των καταγεγραμμένων γεγονότων.    Γενικά, οι χρονικογράφοι καταγράφουν τα γεγονότα στεγνά, αφήνοντας τις καταχωρήσεις ανεξήγητες, και εξίσου σταθμισμένες. 

 Ιστορία 

 Αρχαιότητα 
Οι κύριες πηγές πληροφοριών σχετικά με τα χρονικά της αρχαίας Ρώμης είναι δύο αποσπάσματα του Κικέρωνα   και του Σέρβιου  , τα οποία έχουν αποτελέσει αντικείμενο πολλών συζητήσεων. Ο Κικέρων δηλώνει ότι, από την ίδρυση της Δημοκρατίας μέχρι την αρχιερατεία του Πόπλιου Μούκιου Σκαιβόλα ( π.Χ.), ήταν σύνηθες για τον μέγιστο αρχιερέα να καταγράφει τα ονόματα των αρχόντων και τα αξιοσημείωτα γεγονότα κάθε έτους σε μία λευκή πλάκα (ένα ), το οποίο εξέθετε σε ανοιχτό μέρος στο σπίτι του, ώστε να μπορεί να το διαβάσει ο λαός.  Ο Σέρβιος αναφέρει ότι τα γεγονότα καταγράφονταν για κάθε ημέρα.  Στα τέλη της Δημοκρατίας, αυτά ήταν γνωστά ως τα Annales Maximi  Μετά την αρχιερατεία του Πόπλιου, συντάχθηκαν χρονικά από διάφορους ανεπίσημους συγγραφείς, από τους οποίους ο Κικέρωνας αναφέρει τον Κάτωνα, τον Πίκτορα και τον Πίσωνα.  Αυτά τα Χρονικά θεωρούνται γενικά τα ίδια με τα Commentarii Pontificorum που αναφέρονται από τον Λίβιο, αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε ότι τα δύο ήταν ξεχωριστά, με τα  όντας πληρέστερα και πιο περιστασιακά.  Η διαίρεση των ειδών από τον Βέρριο Φλάκκο επιβεβαιώνεται από την κοινή διαίρεση των έργων του Τάκιτου σε Χρονικά και Ιστοριές,  αν και δεν χρησιμοποίησε αυτούς τους τίτλους, για να αναφερθεί στα δικά του έργα.

 Μεσαίωνας 
Μεταξύ των πρώτων Χριστιανών, ήταν σύνηθες να καθορίζεται η ημερομηνία του Πάσχα ρωτώντας τους τοπικούς Εβραίους για την ημερομηνία του Πάσχα (14 Νισάν στο εβραϊκό ημερολόγιο ) και χρησιμοποιώντας είτε αυτήν την ημερομηνία, είτε την πλησιέστερη Κυριακή σε αυτήν.   Μέχρι το τέλος του 3ου αι., αυτή η ημερομηνία μερικές φορές συνέβαινε πριν από την εαρινή ισημερία και συχνά ποίκιλλε από πόλη σε πόλη.  Μετά τη Σύνοδο της Νίκαιας του 325, οι πίνακες του Πάσχα άρχισαν να καταρτίζονται σύμφωνα με διάφορες μεθόδους υπολογισμού του Πάσχα, που συχνά εκτείνονταν από το Πάθος μέχρι δεκαετίες ή αιώνες στο μέλλον. Ξεκινώντας από την Ιρλανδία, την Ουαλία και την Αγγλία τον 7ο αι., οι μοναχοί άρχισαν να σημειώνουν σύντομα σημαντικά γεγονότα του έτους, ως περιθώρια σε αυτούς τους πίνακες.  Στη συνέχεια, η σύνταξη χρονικών έγινε σε μεγάλο βαθμό μία μοναστική δραστηριότητα, με τα πρώτα καταγεγραμμένα μοναστικά χρονικά να συντάσσονται στην Ιρλανδία, και να είναι γνωστά ως το Χρονικό της Ιρλανδίας.  Ωστόσο, δεν ήταν όλα τα πρώιμα χρονικά κείμενα μοναστικά, και μερικά στην πραγματικότητα γράφτηκαν υπό βασιλική προστασία. Για παράδειγμα, αυτό που σήμερα ονομάζεται Αγγλοσαξονικό Χρονικό, ένα κείμενο που ασχολείται κυρίως με τις δραστηριότητες των βασιλέων, γράφτηκε σε χρονολογική μορφή. Άλλα παραδείγματα νησιωτικών χρονικών, γραμμένων υπό διάφορα είδη χορηγίας, περιλαμβάνουν τα Χρονικά των Τεσσάρων Διδασκάλων, τα Χρονικά του Ώλστερ, τα Χρονικά του Ίνισφαλεν και τα Χρονικά της Ουαλίας ().

Εισαγόμενα στην ήπειρο από ιεραποστόλους των νησιών, αυτά τα κείμενα αντιγράφηκαν, εμπλουτίστηκαν και συνεχίστηκαν, ειδικά στην Αυστρασία.  Κατά την Καρολίγγεια Αναγέννηση του 9ου αι., έγιναν η συνήθης μορφή σύγχρονης ιστορίας: σημαντικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τα Βασιλικά Φραγκικά Χρονικά, τα Χρονικά της Φούλντα (), τα Χρονικά του Αγίου Μπερτίν (), και τα Χρονικά του Λορς ()  Καθώς τα χρονικά εξελίχθηκαν σε πληρέστερα και πιο περιγραφικά λήμματα, έγιναν πιο δυσδιάκριτα από το Χρονικά, αν και ο όρος εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται για διάφορα έργα, όπως τα Χρονικά του Γουέιβερλυ. 

 Σύγχρονη εποχή 
Στη σύγχρονη λογοτεχνία, ο όρος «Χρονικά» εφαρμόζεται ομοίως χαλαρά σε έργα, που τηρούν λίγο-πολύ αυστηρά τη σειρά των ετών,  τόσο σε δυτικά πλαίσια (αγγλικά Ετήσια μητρώα, γαλλικά , Γερμανικά ) και σε αντίστοιχα στυλ σε άλλους πολιτισμούς (όπως τα Κινεζικά <i>Ανοιξιάτικα και Φθινοπωρινά Χρονικά</i>).

Εφαρμόζεται επίσης σε διάφορα περιοδικά, ιδίως σε επιστημονικά περιοδικά με αξιολόγηση από ομοτίμους, κατά το μοντέλο των «Annales de chimie et de physique» του Α. Λ. Λαβουαζιέ.

 Δείτε επίσης 

 Έργα

 Κινεζικά χρονικά
 Χρονικά Άνοιξης και Φθινοπώρου
 Zizhi Tongjian
 Αληθείς καταγραφές των Μινγκ
 Τα Χρονικά του Ταμπάρι (Χαλιφάτο του Ταμπαριστάν των Αββασιδών του 10ου αι.)
 Τα Γερμανικά Χρονικά (Annales Alamannici)
 Χρονικά της δυναστείας Joseon στην Κορέα
 Tα Μαλαϊκά Χρονικά (Sejarah Melayu)
  του Grotius (1557)
 Τα Χρονικά της Παλαιάς Διαθήκης του επισκόπου Ούσερ
 Εκκληστικά Χρονικά του καρδινάλιου Βαρόνιου (12 τόμοι, 1788–1793)
 Τα Χρονικά της Σκωτίας του Χέιλς από την άνοδο του Μάλκολμ Γ΄ έως την άνοδο του Οίκου των Στιούαρτ
 Εγχώρια Χρονικά της Σκωτίας του Τσάμπερς
 Τα χρονικά των αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας
 Χρονικά των Μαρτύρων

 Περιοδικά

 Τα Χρονικά της Αμερικανικής Ακαδημίας Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών
 Tα Χρονικά της βασιλικής του Σαιντ-Ανν-ντε-Μπωπρέ
 Τα Χρονικά της Κλινικής Βιοχημείας
 Τα Χρονικά της Οικογενειακής Ιατρικής
 Τα Χρονικά της Ιστορίας της Πληροφορικής του IEEE
 Τα Χρονικά της Ανθρώπινης Γενετικής
 Τα Χρονικά της Εσωτερικής Παθολογίας
 Τα Χρονικά των Μαθηματικών
 Τα Χρονικά των Πιθανοτήτων και τα Χρονικά της Στατιστικής
 Τα Χρονικά της Νομικής Σχολής στο Βελιγράδι
 Τα Χρονικά της Απίθανης Έρευνας, μία παρωδία άλλων επιστημονικών περιοδικών με αξιολόγηση από ομότιμους

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Αναφορές 

 .



 . 


Απόδοση:
 Bémont, Charles (1911), "Annals", in Chisholm, Hugh (ed.), Encyclopædia Britannica, vol. 2 (11th ed.), Cambridge University Press, p. 61

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Έργα με θέμα την ιστορία
Κατηγορία:Χρονικά