Μάικλ Μιτσάι Κιτμπουντσού

Ο Μιχαήλ Μιχαΐ Κιτμπουντσού (ταϊλανδέζικα: ไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู· προφ. [māj.kɤ̂l mīː.t͡ɕʰāj kìt.būn.t͡ɕʰū, γενν. 25 Ιανουαρίου 1929) είναι Ταϊλανδός ιεράρχης της Καθολικής Εκκλησίας. Υπηρέτησε ως Αρχιεπίσκοπος του Μπανγκόκ από το 1973 έως το 2009 και έγινε καρδινάλιος το 1983. Είναι Πρωτοιερέας του Κολλεγίου των Καρδιναλίων από τις 14 Δεκεμβρίου 2016. Είναι ο πρώτος καρδινάλιος από την Ταϊλάνδη. Διετέλεσε πρόεδρος της Ταϊλανδικής Επισκοπικής Διάσκεψης τα έτη 1979–1982 και 2000–2006. Από το 2025, ο Κιτμπουντσού είναι ο μακροβιότερος εν ενεργεία καρδινάλιος.

 Πρώιμη ζωή και ιερατική διακονία 
Ο Κιτμπουντσού γεννήθηκε στο Σαμ Φραν της επαρχίας Νάκον Πατόμ, από γονείς κινεζικής καταγωγής, και σπούδασε στο Μικρό Σεμινάριο της Σι Ράτσα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ποντιφικό Πανεπιστήμιο Ουρμπανιάνα (Ρώμη), όπου έλαβε άδεια στη φιλοσοφία και τη θεολογία. Στη Ρώμη χειροτονήθηκε ιερέας από τον καρδινάλιο Γριγουάρ-Πιέρ Αγκαγιανίαν στις 20 Δεκεμβρίου 1959.

Επιστρέφοντας στην Ταϊλάνδη, υπηρέτησε ως εφημέριος και στη συνέχεια ως προϊστάμενος στην Μπαν Κχαμ, και αργότερα ως πάστορας της ενορίας Calvary στην Μπανγκόκ. Υπήρξε επίσης σύμβουλος της αρχιεπισκοπής και διετέλεσε πρύτανης του μητροπολιτικού ιεροσπουδαστηρίου Μπανγκόκ (1965–1972).

 Επισκοπική σταδιοδρομία 
Στις 18 Δεκεμβρίου 1972, ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ διόρισε τον Κιτμπουντσού Αρχιεπίσκοπο του Μπανγκόκ, ο δεύτερος που κατείχε αυτό το αξίωμα. Έλαβε την επισκοπική χειροτονία στις 3 Ιουνίου 1973 από τον αρχιεπίσκοπο Ιωσήφ Κιαμσούν Νιτάγιο (Joseph Khiamsun Nittayo), με συλλειτουργούς τους επισκόπους Λώρενς Τιεντσάι Σαμαντσίτ και Μισέλ-Ογκύστ-Μαρί Λανζέρ (Michel-Auguste-Marie Langer), του MEP. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Ταϊλανδικής Επισκοπικής Διάσκεψης τις περιόδους 1979–1982 και 2000–2006.

Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ τον ανακήρυξε Καρδινάλιο-Ιερέα της San Lorenzo in Panisperna στο κονκλάβιο/κονσίστοριο της 2ας Φεβρουαρίου 1983· υπήρξε ο πρώτος καρδινάλιος από την Ταϊλάνδη. Ο Κιτμπουντσού συγκαταλέχθηκε στους εκλέκτορες καρδιναλίους που συμμετείχαν στο κονκλάβιο του 2005, το οποίο εξέλεξε τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄. Αρνήθηκε να τελεστούν εξόδιες ακολουθίες (ρέκβιεμ) για εμπόρους ναρκωτικών, δηλώνοντας ότι τέτοια άτομα «καταστρέφουν την κοινωνία» και τελούν «πράξεις έμμενου φόνου». Έχει επίσης εκφράσει την αντίθεσή του προς την άμβλωση, λέγοντας: «Η άμβλωση είναι μεγάλο έγκλημα, διότι εκείνη που πρέπει να προστατεύει το παιδί στη μήτρα της γίνεται αυτή που το καταστρέφει».

Κατά την πολιτική κρίση του 2006 στην Ταϊλάνδη, κάλεσε να υπάρξει ενότητα, λέγοντας: «Όλοι οι Ταϊλανδοί είναι πατριώτες και θέλουν η χώρα να προοδεύσει και να αναπτυχθεί σε όλους τους τομείς, αλλά τώρα η πολιτική κρίση έχει ταράξει και ανησυχήσει τον λαό». Ζήτησε επίσης από τους Ταϊλανδούς να «διορθώσουν ό,τι είναι λάθος και να συγχωρήσουν ο ένας τον άλλον».

Ο Κιτμπουντσού παραιτήθηκε από τη θέση του Αρχιεπισκόπου του Μπανγκόκ στις 14 Μαΐου 2009. Κατά τον χρόνο της αποχώρησής του, ήταν ο γηραιότερος εν ενεργεία επικεφαλής αρχιεπισκοπής στη Λατινική Εκκλησία. Εκτός από την κεντρική ταϊλανδική (επίσημη και εθνική) και τη διαλεκτική κινεζική γλώσσα του, που λέγεται Τεοτσίου, ομιλεί επίσης λατινικά, αγγλικά, ιταλικά, γαλλικά καιμανδαρινικά.

Μετά τον θάνατο του γάλλου καρδιναλίου Ροζέ Ετσεγκαράι (Roger Etchegaray) το 2019, ο Κιτμπουντσού και ο Αλεξάντρε ντου Νασιμέντου (Alexandre do Nascimento) ήταν από κοινού οι μακροβιότεροι του Κολλεγίου των Καρδιναλίων (και οι δύο από το 1983). Μετά τον θάνατο του ντου Νασιμέντου στις 28 Σεπτεμβρίου 2024, ο Κιτμπουντσού έγινε το μοναδικό μακροβιότερο μέλος του κολλεγίου των καρδιναλίων.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Ταϊλανδοί καρδινάλιοι