Στρατήγιος Απίων

Ο Φλάβιος Στρατήγιος Απίων, λατιν.: Flavius Strategius Apion μεταξύ 577 και 579) ήταν πατρίκιος και νομικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο μοναδικός Ρωμαίος ύπατος του έτους 539. Ήταν μέλος της πλούσιας και εξέχουσας οικογένειας των Απιόνων από την Οξύρυγχο της Αιγύπτου. .

 Βιογραφία 
Ο Στρατήγιος Απίων ήταν γιος ενός πρεσβύτερου Στρατήγιου, πατρίκιου της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Είχε έναν γιο ονόματι Στρατήγιο, ο οποίος κατονομάζεται σε έναν από τους Παπύρους της Οξυρύγχου. Αυτός ο γιος και η σύζυγός του Ευσεβία διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με τον πάπα Γρηγόριο Α΄, ο οποίος αναφέρεται στη σωζόμενη αλληλογραφία του. . Ο νεότερος Στρατήγιος δεν ήταν ο μόνος κληρονόμος του Απίωνα, που αναφέρεται στη διαθήκη τού τελευταίου. Μοιραζόταν την κληρονομιά του με την Πραιϊέκτα, έναν άλλο Απίωνα και τον Γεώργιο. Μία ερμηνεία τού κειμένου υποδηλώνει ότι η Πραιϊέκτα ήταν χήρα του Απίωνα, ενώ ο Στρατήγιος, ο Απίων και ο Γεώργιος ήταν οι τρεις γιοι τους. .

Ο Στρατήγιος Απίων αναφέρεται ποικιλοτρόπως ως ύπατος, vir illustris, και ως domesticorum κατά τη δεκαετία του 530. Ήταν σύγχρονος του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄, από τον οποίο ονομάστηκε με υψηλό έπαινο στην 82η Νεαρή των Νεαρών Νομοθεσιών του Ιουστινιανού Α΄ λόγω της εξαιρετικής εκτέλεσης των νομικών του καθηκόντων ως εκτιμητή του Μαρκέλλου. Ίσως λόγω των νομικών του υπηρεσιών ή τού ρόλου του στην αυτοκρατορική οικογένεια, διορίστηκε ύπατος της Ανατολής το 539. Ένα από τα τελευταία υπατικά δίπτυχα, που σώζεται στο Οβιέδο, το οποίο μνημονεύει την ιδιότητά του ως υπάτου. Κείμενα από περίπου το 547-548 τον αναφέρουν ως πατρίκιο. Κείμενα από περίπου το 548/549 έως το 550/551 τον αναφέρουν ως δούκα της Θηβαΐδος. Αυτή η θέση συνήθως συνοδευόταν από τον τιμητικό τίτλο του πατρίκιου. Αποκαλείται πατρίκιος σε ένα κείμενο του 556, που υποδεικνύει ότι είχε ήδη λάβει τον τίτλο. Αναφέρθηκε εκείνη την εποχή ως <i id="mwMw">στρατηγός</i> και διοικητής της επαρχίας (pagarch) της Αρσινόης. Αυτό τον έθετε υπεύθυνο για την επαρχία στην περιοχή της Οξυρύγχου και της γύρω περιοχής. .

Οι Πάπυροι της Οξυρύγχου διατηρούν πληροφορίες σχετικά με την έκταση των οικογενειακών κτημάτων και τις επιχειρηματικές τους υποθέσεις. Ο Ιωάννης Μαλάλας αναφέρει επίσης μία κατοικία του Απίωνα στην Κωνσταντινούπολη για ένα περιστατικό τον Μάιο του 562, όταν ορισμένα άτομα της οικογένειας των Απιόνων εξαπέλυσαν λεκτικές προσβολές στους Πράσινους του Ιπποδρόμου. Ο Απίων θεωρείται ενεργός στη ΡωμαΊκή (Βυζαντινή) Σύγκλητο, όταν ήταν παρών στην πρωτεύουσα της Κωνσταντινούπολης. Αναφέρεται τελευταία φορά ζωντανός το 577, ενώ αναφέρεται ως ήδη αποβιώσας το 579. .

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Graves, John Thomas (1870). "Appion". In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 1. p. 247.

Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Κατηγορία:Βυζαντινοί νομικοί
Κατηγορία:Πατρίκιοι