Λουπικίνος (μάγιστρος του ιππικού)

Ο Φλάβιος Λουπικίνος, λατιν.: Flavius Lupicinus (4ος αι.) ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός διοικητής. Διορίστηκε magister equitum το 357, αλλά έπεσε σε δυσμένεια, όταν αρνήθηκε να τάσσεται με τον Ιουλιανό, όταν ο στρατός τον ανακήρυξε Αύγουστο. Μετά το τέλος τού Ιουλιανού, διορίστηκε magister equitum per orientes το 363. Το 365 ήταν ο ανώτερος διοικητής στην εκστρατεία του Αυτοκράτορα Ουάλη εναντίον του σφετεριστή Προκόπιου, και, μετά την ήττα του Προκόπιου, διορίστηκε ύπατος το 367.

 Στρατιωτική θητεία 
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Κωνστάντιου Β', ο Λουπικίνος ονομάστηκε magister equitum (διοικητής του ιππικού) το 357. Ο Λουπικίνος ανέλαβε ηγετικό ρόλο στην εκστρατεία του Αυτοκράτορα Ιουλιανού κατά μήκος του Ρήνου εναντίον των Σαλίων Φράγκων και των Αλαμανών. Σε μία περίπτωση, κατέστρωσε ένα επιτυχημένο σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο 300 Ρωμαίοι στρατιώτες διέσχισαν κρυφά τον Ρήνο τη νύχτα, και επιτέθηκαν στο στρατόπεδο των Αλαμαννών στην απέναντι όχθη. Αυτό επέτρεψε στο κύριο σώμα του στρατού του Ιουλιανού να διασχίσει τον Ρήνο, και να νικήσει γρήγορα, και να αποδεχτεί την παράδοση των πέντε συνομόσπονδων Αλαμαννικών βασιλέων.

Η Ρωμαϊκή επισκοπή της Βρετανίας δέχτηκε εισβολή από τα βόρεια και από την Ιβερνία προς τα δυτικά το 360. Ο Λουπικίνος στάλθηκε εκεί από τον Ιουλιανό, για να αποτρέψει τις επιθέσεις. Ωστόσο, η διαταγή του ήρθε την ίδια στιγμή που ο Κωνστάντιος Β΄ διέταξε τον Λουπικίνο να στραφεί ανατολικά εναντίον των Περσών. Μη θέλοντας να βαδίσει ανατολικά, ο στρατός του Ιουλιανού στασίασε και τον ανακήρυξε Αύγουστο αντί του Κωνστάντιου Β΄. Αρνούμενος να ταχθεί με τον Ιουλιανό στον επικείμενο εμφύλιο πόλεμο, ο Λουπικίνος έχασε την εύνοιά του και συνελήφθη από τα στρατεύματα του Ιουλιανού. Μετά το τέλος του Αυτοκράτορα Ιουλιανού το 363, ο διάδοχος του Ιουλιανού, Ιοβιανός, επανέφερε τον Λουπικίνο στην υπηρεσία, και τον διόρισε magister equitum per Orientum (διοικητή του ιππικού της Ανατολής). Ο Λουπικίνος συνέχισε σε αυτή την αρχηγία μετά το τέλος τού Ιοβιανού το 364, και καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του νεοεκλεγέντα Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Α΄ και τού αδελφού τού Βαλεντινιανού, Ουάλη.

Το 365 έγινε απόπειρα σφετερισμού του ανατολικού τμήματος της Αυτοκρατορίας από τον Προκόπιο. Ο Λουπικίνος ήταν ο ανώτερος διοικητής του Αυτοκράτορα Ουάλη εναντίον των επαναστατικών στρατευμάτων που κατείχαν τη Μικρά Ασία. Μετά από μια σειρά νικών και την ανατροπή του Προκόπιου το 366, ο Λουπικίνος ανταμείφθηκε με την υπατική εξουσία τον επόμενο χρόνο. Ο συνάδελφός του στην ύπατη εξουσία ήταν ο δυτικός στρατιωτικός διοικητής, Ιοβίνος.

Ο Λουπικίνος δεν πρέπει να συγχέεται με τον Λουπικίνο, στρατηγό στους Γοτθικούς πολέμους της δεκαετίας του 370.

 Αναφορές 
 Seeck, Otto, "Lupicinus 1", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, volume XIII.2, column 1844 (Stuttgart, 1927).
 Lupicinus 6, in The Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 1, pp. 520f.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 4ου αιώνα