Αλ Ντιφά

Η Αλ Ντιφά (Αραβικά: الدفاع) ήταν μια παλαιστινιακή καθημερινή εφημερίδα που εκδιδόταν από το 1934 έως το 1971 με κάποιες διακοπές. Ήταν μια από τις πιο επιδραστικές αραβικές εφημερίδες της περιόδου εκείνης, μαζί με τη Φαλαστίν, και η αντιπαλότητά τους σημάδεψε την περίοδο της κυκλοφορίας τους. Η εφημερίδα είχε έδρα τη Γιάφα, στην Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή, μέχρι το 1948. Στη συνέχεια, κυκλοφορούσε στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και αργότερα στο Αμμάν. Η εφημερίδα έχαιρε λαϊκής υποστήριξης κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. 

 Ιστορία και προφίλ 
Η Αλ Ντιφά δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη Γιάφα στις 20 Απριλίου του 1934.   Οι ιδρυτές της, Ιμπραήμ Αλ Σάντι, Σάμι Αλ Σιράτζ και Χαΐρ Αλ Ντιν Αλ Ζιρικλί, ήταν τρεις δημοσιογράφοι που εγκατέλειψαν την εφημερίδα Αλ Τζαμία Αλ Ισλαμίγια.   Ο Ιμπραήμ Αλ Σάντι ήταν ο ιδιοκτήτης και εκδότης της Αλ Ντιφά.   Ο Σαβκάτ Χαμάντ ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη το 1936.  

Η εφημερίδα Αλ Ντιφά κυκλοφορούσε πέντε ημέρες την εβδομάδα κατά την αρχική της περίοδο και αργότερα έγινε καθημερινή εφημερίδα.  Οι αναγνώστες της Αλ Ντιφά ήταν κυρίως αγρότες μουσουλμάνοι της Παλαιστίνης υπό Βρετανική Εντολή.  Προσέφερε στους αναγνώστες της διάφορα δώρα, όπως αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες.  Η εφημερίδα ενδιαφερόταν ενεργά για την ανάπτυξη της Γιάφας και υπέβαλε ένα πενταετές σχέδιο ανάπτυξης το 1934 στον δήμο για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, υγειονομικής περίθαλψης και παιδείας στην πόλη.  Η Αλ Ντιφά κάλυπτε εκτενώς τα νέα σχετικά με τον εμφύλιο πόλεμο στην Ισπανία κατά την περίοδο μεταξύ 1936 και 1939.  Δεν υποστήριζε ανοιχτά τις αντίπαλες πλευρές του πολέμου, αλλά δημοσίευε τις απόψεις διαφόρων χωρών σχετικά με αυτές τις πλευρές.  Ωστόσο, η εφημερίδα παρουσίαζε τον Φρανθίσκο Φράνκο με θετικό τρόπο και χρησιμοποιούσε τον όρο κομμουνιστές για να αναφερθεί στις κυβερνητικές δυνάμεις και τον όρο εθνικιστές για να περιγράψει τις επαναστατικές δυνάμεις. 

Η εφημερίδα Αλ Ντιφά απαγορεύτηκε από τις βρετανικές αρχές το 1937 για σχεδόν δύο μήνες λόγω δημοσίευσης φερόμενων ψευδών ρεπορτάζ που θα μπορούσαν να «θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια ειρήνη». 

Το τελευταίο φύλλο της Αλ Ντιφά στη Γιάφα κυκλοφόρησε στις 29 Δεκεμβρίου 1948.  Στη συνέχεια εκδόθηκε στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, η οποία βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Χασεμιτών της Ιορδανίας.  Η εφημερίδα μεταφέρθηκε στο Αμμάν της Ιορδανίας το 1967, όταν η Ανατολική Ιερουσαλήμ καταλήφθηκε από το Ισραήλ.  Απαγορεύτηκε από την ιορδανική κυβέρνηση στις 26 Μαΐου 1971 λόγω δημοσίευσης ενός άρθρου που φέρεται να προσέβαλε τις ιορδανικές αρχές.  Η εφημερίδα εξέδωσε 3.874 φύλλα κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας της.  Τα τεύχη του που εκδόθηκαν κατά την περίοδο μεταξύ 1934 και 1951 είναι αρχειοθετημένα στη βιβλιοθήκη του τζαμιού Αλ Άκσα στην Ιερουσαλήμ. 

 Πολιτική στάση και συντελεστές 
Η Αλ Ντιφά υιοθέτησε μια παναραβική και πανισλαμική πολιτική στάση.  Η εφημερίδα ήταν ένα από τα φερέφωνα του κόμματος Ιστικλάλ κατά την περίοδο μεταξύ της ίδρυσής του το 1934 και του 1939.  Οι συντάκτες της εφημερίδας συμμετείχαν στο Συνέδριο Αράβων Δημοσιογράφων που πραγματοποιήθηκε στη Ράμλα στις 27 Μαΐου 1936.  Το συνέδριο οργανώθηκε για να καταστήσει δυνατό για τις εφημερίδες να ενισχύσουν την εθνική αλληλεγγύη και να παρέχουν σωστές πληροφορίες στους αναγνώστες τους κατά τη διάρκεια της αναδυόμενης αραβικής εξέγερσης.  Αν και η Αλ Ντιφά δεν είχε καμία σχέση με κανένα κόμμα κατά την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υποστήριξε τον Χάτζι Μοχάμεντ Αμίν αλ Χουσέινι και τον αγώνα των Παλαιστινίων κατά της βρετανικής κυριαρχίας και αντιτιτάχθηκε στον σιωνισμό.   Υπήρξε επίσης υπέρμαχος των ναζιστικών πολιτικών και χρηματοδοτήθηκε από την Αραβική Τράπεζα κατά τη δεκαετία του 1940.  Ωστόσο, όταν ο ρατσιστικός χαρακτήρας του ναζιστικού καθεστώτος άρχισε να γίνεται πολύ πιο εμφανής, η υποστήριξή της προς τις ναζιστικές πολιτικές σταμάτησε.  Η εφημερίδα ενθάρρυνε τον εκσυγχρονισμό της καθημερινής ζωής μεταξύ των μεσαίων και ανώτερων τάξεων της Παλαιστίνης. 

Σημαντικοί συνεργάτες της Αλ Ντιφά όταν είχε την έδρα της στη Γιάφα ήταν οι Μαχμούντ Αμπού Αλ Ζαλάφ, Μαχμούντ Γιαΐς, Άχμαντ Χαρί Αλ Ακάντ  και Άκραμ Ζουαϊτέρ. 

 Κυκλοφορία και επιρροή 
Τα στοιχεία κυκλοφορίας που δίνονται από την έκθεση της Επιτροπής Royal Peel, η οποία είχε συσταθεί για να εξετάσει τις αραβικές ταραχές στην περιοχή το 1936, δείχνουν ότι λίγο μετά την αρχική της κυκλοφορία , η εφημερίδα Αλ Ντιφά έφτασε στα επίπεδα δημοφιλίας της επιδραστικής εφημερίδας Φαλαστίν.  Στην έξθεση αναφέρεται ότι η κυκλοφορία των δύο εφημερίδων κυμαινόταν μεταξύ 4.000 και 6.000 αντιτύπων.  Το 1946, η Αλ Ντιφά πούλησε 13.000 αντίτυπα, ενώ η Φαλαστίνπούλησε 9.000 αντίτυπα.  Ένας από τους λόγους για την υψηλότερη κυκλοφορία της εφημερίδας σε σχέση με τη Falastin ήταν ότι οι αναγνώστες τη θεωρούσαν «μουσουλμανική έκδοση». 

Από την άλλη πλευρά, και οι δύο εφημερίδες διαβάζονταν δημόσια σε διάφορες πόλεις και οικισμούς της υπό Βρετανική Εντολή Παλαιστίνης, γεγονός που δείχνει ότι είχαν αναγνώστες σε όλη την περιοχή.  Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1940, η εφημερίδα Αλ Ντιφά έγινε η πιο σημαντική παλαιστινιακή εφημερίδα. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Εφημερίδες της Ασίας
Κατηγορία:Παλαιστίνη
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις