Μάχη της Άπρω

Η Μάχη της Άπρω έλαβε χώρα μεταξύ των δυνάμεων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό τον συναυτοκράτορα Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο, και των δυνάμεων της Καταλανικής Εταιρείας, στην Άπρω τον Ιούλιο του 1305.  .

 Η εποχή 
Πριν από τη μάχη της Άπρω, η Καταλανική Εταιρεία μισθοφόρων ανήκε αρχικά στον Ρογήρο ντε Φλορ, πρώην μέλος του Τάγματος των Ναϊτών. Η μισθοφορική ομάδα του Ρογήρου πολέμησε για τον Φρειδερίκο της Σικελίας εναντίον της οικογένειας των Ανζού της Νάπολης για τον έλεγχο του νησιού. Όταν ο πόλεμος τελείωσε με την Ειρήνη της Καλταμπελότα στις 31 Αυγούστου 1302, οι Καταλανοί στρατιώτες του Ρογήρου έχασαν την υπηρεσία τους, και χρειάζονταν νέα απασχόληση. Ο Ρογήρος αποφάσισε να στείλει αγγελιοφόρους στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β', ο οποίος χρειαζόταν βοήθεια, επειδή τα εδάφη του δέχονταν επίθεση από τους Οθωμανούς. Μόλις ο Αυτοκράτορας αποδέχτηκε την προσφορά, οι μισθοφόροι έλαβαν υψηλότερους μισθούς. Ο Ανδρόνικος Β΄ δεν συνειδητοποίησε ότι προσλαμβάνοντάς τους, έφερνε μία ομάδα που θα γινόταν εξίσου επικίνδυνη με τους Οθωμανούς: την ίδια την Καταλανική Εταιρεία (Βαχράχ 120).

Λίγο αργότερα, ο Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγος, γιος του και συναυτοκράτορας, συγκέντρωσε στρατό για να πολεμήσει τους Οθωμανούς, αλλά υπέστη ήττα (1294–1320). Στη συνέχεια μετακινήθηκε στα δυτικά μέρη της Αυτοκρατορίας, όπου νίκησε τους Βουλγάρους, και αργότερα πολέμησε εναντίον της Καταλανικής Εταιρείας. Μετά την άφιξη της Καταλανικής Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη, ξεκίνησαν γρήγορα τα προβλήματα. Λίγο μετά την άφιξή τους, ορισμένοι Καταλανοί πολέμησαν με τους Γενουάτες εμπόρους, κάτι που τελικά οδήγησε σε μία μικρή μάχη. Οι Καταλανοί άρχισαν να πολεμούν τους Αλανούς μισθοφόρους, επειδή οι Καταλανοί πληρώνονταν με περισσότερα χρήματα, κάτι που εξόργισε τους Αλανούς στρατιώτες.

Η Καταλανική Εταιρεία είχε προσληφθεί από τους Ρωμαίους ως μισθοφόροι εναντίον των Οθωμανών, αλλά παρά τις επιτυχίες των Καταλανών εναντίον των Οθωμανών, οι δύο σύμμαχοι δεν εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλον, και η σχέση τους ήταν τεταμένη λόγω των οικονομικών απαιτήσεων των Καταλανών. Τελικά, ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος και ο γιος του και συναυτοκράτορας Μιχαήλ Θ΄ δολοφονούν τον Καταλανό ηγέτη, Ρογήρο ντε Φλορ, μαζί με την ακολουθία του τον Απρίλιο του 1305.

 Προετοιμασίες 
Πριν από τη μάχη, αν και οι Καταλανοί, οι Αλανοί και ο Ρωμαϊκός στρατός συνεργάστηκαν για να αποκρούσουν τους Οθωμανούς, η ομαδική τους εργασία μετατράπηκε σε διαμάχη, όταν οι Καταλανοί άρχισαν να κλέβουν από τους πολίτες, να επιτίθενται σε χωριά, ακόμη και σε μία Ρωμαϊκή πόλη που ονομάζεται Μαγνησία.

Αφού είδε αυτό, ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ κάλεσε γρήγορα τους Καταλανούς πίσω στην Ευρώπη, όπου ανέλαβαν τον έλεγχο της περιοχής της Καλλίπολης. Ο Αυτοκράτορας έδωσε στον Ρογήρο ντε Φλορ, τον ηγέτη τους, έναν σημαντικό τίτλο, για να διατηρήσει την υποστήριξή τους, και σχεδίασε να στείλει τους Καταλανούς πίσω στη Μ. Ασία για να πολεμήσουν τους Οθωμανούς. Πριν φύγουν, ο Ρογήρος επισκέφθηκε τον Μιχαήλ Θ΄, γιο του Αυτοκράτορα, κοντά στην Αδριανούπολη. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι Αλανοί σκότωσαν τον Ρογήρο και πολλούς άλλους Καταλανούς έξω από την Καλλίπολη. Αυτό ξεκίνησε έναν μεγάλο πόλεμο μεταξύ της Καταλανικής Εταιρείας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επιδεινώνοντας τα πράγματα στην περιοχή (Βαχράχ 121).

 Η μάχη 
Η μάχη δόθηκε κοντά στην Άπρω το 1305, γεγονός που σηματοδότησε την ονομασία «Μάχη της Άπρω». Η Εταιρεία είχε δύο τύπους στρατιωτών: ιππότες επάνω σε άλογα και αλμογαβάρους, οι οποίοι ήταν ειδικοί πεζοί στρατιώτες. Οι αλμογάβαροι πολεμούησαν κοντά ο ένας στον άλλον, εναντίον βαριά θωρακισμένων ιπποτών. Χρησιμοποιούσαν όπλα όπως βαλλίστρες, ακόντια και βέλη, έφεραν ασπίδες, και ήταν καλοί στη μάχη με δόρατα, σπαθιά και στιλέτα. Αυτοί οι στρατιώτες υποστηρίζονταν από τους έφιππους βαλλιστροφόρους και τους με ελαφ΄ρο οπλισμό ιππείς στη μάχη. Από την άλλη πλευρά των δυνάμεων, τα στρατεύματα των Αλανών αποτελούνταν από επιδέξιους ιππείς-τοξότες. Η μάχη έλαβε χώρα σε αστική περιοχή. Όταν οι Καταλανοί συναντούσαν τους εχθρούς τους, χρησιμοποιούσαν τις ασπίδες και τα κτίριά τους για προστασία. Από εκεί, έριχναν ακόντια και εκτόξευαν βέλη στους ιππείς-τοξότες. Οι Αλανοί προσπάθησαν να αντεπιτεθούν με τους ιππείς-τοξότες τους, χρησιμοποιώντας τη μεγάλη τους απόσταση για να προσπαθήσουν να ασκήσουν πίεση στα στρατεύματα των Καταλανών, αλλά απέτυχαν. Τελικά, μετά τη μάχη, η σύρραξη κατέληξε σε μεγάλη νίκη των Καταλανών εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Μπαχράχ 122-123).

Τον Ιούλιο, ο Ρωμαϊκός στρατός, που αποτελούνταν από ένα μεγάλο απόσπασμα Αλανών καθώς και από πολλούς Τουρκόπουλους, αντιμετώπισε τους Καταλανούς και τους δικούς τους Οθωμανούς συμμάχους κοντά στην Άπρω στη Θράκη. Παρά την αριθμητική υπεροχή του Αυτοκρατορικού Στρατού, οι Αλανοί υποχώρησαν μετά την πρώτη έφοδο, οπότε οι Τουρκόπουλοι λιποτάκτησαν όλοι μαζί (en bloc) στους Καταλανούς. Ο διάδοχος Μιχαήλ Θ΄ τραυματίστηκε και εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης, και οι Καταλανοί νίκησαν.

Οι Καταλανοί συνέχισαν να λεηλατούν τη Θράκη για δύο χρόνια, προτού κινηθούν δυτικά και νότια μέσω της Θεσσαλίας, για να κατακτήσουν τελικά το Λατινικό δουκάτο των Αθηνών το 1311.

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 


 Bachrach, Bernard S., et al. “Contents.” Edited by Clifford J. Rogers et al. Journal of Medieval Military History, vol. xii–12, 31 Dec. 2014, pp. 119–138, https://doi.org/10.1515/9781782043126-toc.

Κατηγορία:Καταλανική Εταιρεία
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας