Ζοσλέν, επίσκοπος του Παρισιού

Ο Ζοσλέν, Γκοσλέν ή Γκωζλέν, ιταλ.:Joscelin, Goslin, ou Gauzlin (απεβ. στις 16 Απριλίου 886), από τον Οίκο των Ροργονιδών, ήταν επίσκοπος του Παρισιού και υπερασπιστής της πόλης εναντίον των Νορμανδών (885)). Ήταν, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, γιος του Ροργκόν Α΄, κόμη του Μαιν, και σύμφωνα με άλλες ο φυσικός γιος του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄. 

Το 848 έγινε μοναχός και εισήλθε σε μοναστήρι στη Ρενς, ενώ αργότερα έγινε ηγούμενος του Σαιν-Ντενί. Όπως οι περισσότεροι ιεράρχες της εποχής του, έπαιξε εξέχοντα ρόλο στον αγώνα κατά των Νορμανδών, από τους οποίους αυτός και ο αδελφός του Λουδοβίκος συνελήφθησαν αιχμάλωτοι (858), και αφέθηκε ελεύθερος μόνο αφού κατέβαλε υψηλά λύτρα ( Prudentii Trecensis episcopi Annales, έτος 858). Από το 855 έως το 867 κατείχε κατά διαστήματα, και από το 867 έως το 881 τακτικά, το αξίωμα του καγκελάριου του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού και των διαδόχων του. 

Το 883 ή 884 εξελέγη επίσκοπος του Παρισιού, και προβλέποντας τους κινδύνους, στους οποίους επρόκειτο να εκτεθεί η πόλη από τις επιθέσεις των Νορμανδών, σχεδίασε και διηύθυνε την ενίσχυση των αμυντικών τειχών, αν και βασίστηκε επίσης για την ασφάλειά του στα λείψανα του Αγίου Ζερμαίν και της Αγίας Ζενεβιέβ. Όταν τελικά έγινε η επίθεση (885), η άμυνα της πόλης ανατέθηκε σε αυτόν και στον Εύδη Α΄ κόμη του Παρισιού, και στον Ούγο τον Αββά. 

Η πόλη δέχτηκε επίθεση στις 26 Νοεμβρίου, και ο αγώνας για την κατοχή της γέφυρας (τώρα Ποντ-ω-Σανζ) διήρκεσε δύο ημέρες. Αλλά ο Ζοσλέν επισκεύασε την καταστροφή του ξύλινου πύργου μέσα σε μία νύχτα, και οι Βίκινγκς αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια να καταλάβουν την πόλη με έφοδο. Η πολιορκία του Παρισιού διήρκεσε περίπου έναν χρόνο ακόμη, όσο ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ ο Παχύς βρισκόταν στην Ιταλία. Ο Ζοσλέν απεβίωσε λίγο μετά την επίτευξη των προκαταρκτικών μέτρων για την ειρήνη, είτε εξαντλημένος από τις προσπάθειές του, είτε σκοτωμένος από κάποια επιδημία, που μαινόταν στην πόλη. Τον διαδέχθηκε ο Ασκέρικος. 

 Αναφορές 

 Πηγές 
 Ντουβάλ, Αμωρύ. L'Evéque Gozlin ou le siege de Paris par les Normands, chronique du IX siècle . Παρίσι, 1832.
 ΜακΛιν, Σάιμον. Βασιλεία και πολιτική στα τέλη του ένατου αιώνα: Ο Κάρολος ο Παχύς και το τέλος της Καρολίγγειας Αυτοκρατορίας . Εκδόσεις Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ: 2003.


Κατηγορία:Επίσκοποι Παρισίων