Τίτους Τόμπλερ

Ο Τίτους Τόμπλερ (Titus Tobler, 25 Ιουλίου 1806 – 21 Ιανουαρίου 1877) ήταν Ελβετός ανατολιστής.

 Βιογραφία 
Ο Τόμπλερ γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1806 στο Στάιν του Άπεντσελ, στην Ελβετία. Ήταν γιος του Γιοχάνες Τόμπλερ, προτεστάντη πάστορα και της Ελίζαμπεθ Χέρλερ. Σπούδασε ιατρική στο Χειρουργικό Ινστιτούτο της Ζυρίχης από το 1823 έως και το 1825· συνέχισε τις σπουδές του στη Βιέννη και το 1826 στο Βύρτσμπουργκ. Το 1827 έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα και συνέχισε την επιμόρφωσή του στο Παρίσι. Από το ίδιο έτος εργάστηκε ως ιατρός στο Τόιφεν του Άπεντσελ.

Παράλληλα με την ιατρική του δραστηριότητα, ο Τόμπλερ ανέλαβε πολιτικά αξιώματα και ασχολήθηκε με τη συγγραφή και τη δημοσιογραφία. Εκτός από πολιτικά και δημοσιογραφικά κείμενα, συνέγραψε και μελέτες ιατρικού περιεχομένου. Το 1830 εξέδωσε το παιδαγωγικό έργο Die Hausmutter (Η νοικοκυρά). Συμμετείχε επίσης στη σύνταξη του Γερμανικού Λεξικού των Γιάκομπ και Βίλχελμ Γκριμ. Το έργο του Appenzeller Sprachschatz (Γλωσσικός θησαυρός του Άπεντσελ, 1837), το οποίο αποτελεί σημαντική συμβολή στην πρώιμη έρευνα των αλεμαννικών και γερμανικών διαλέκτων, εξακολουθεί να θεωρείται θεμελιώδες για τη διαλεκτολογία και θεωρείται η βάση ενός ιστορικού λεξικού διαλέκτων. Ως ριζοσπάστης δημοκράτης, ο Τόμπλερ με το πολιτικό του φυλλάδιο Der Rath am Falkenhorst (Η σύνοδος στον Φάλκενχορστ, 1830) ζήτησε να αναθεωρηθεί του σύνταγμα του καντονιού Άπεντσελ Άουσερροντεν. Από το 1831 ήταν μέλος του Συμβουλίου Αναθεώρησης. Το 1834 εγκατέλειψε το Τόιφεν και εργάστηκε στο Βάλτσενχαουζεν και στο Λούτσενμπεργκ. Το 1840 εγκαταστάθηκε στο Χορν του Τούργκαου, στις όχθες της λίμνης της Κωνσταντίας, όπου εργάστηκε ως ιατρός σε ιαματικά λουτρά έως το 1871. Το 1868 υπήρξε συνιδρυτής της Εταιρείας Ιστορίας της Λίμνης της Κωνσταντίας και των περιχωρών της, όπου αγωνίστηκε για τη δημιουργία ενός τμήματος φυσικής ιστορίας. Harald Derschka: Der Verein für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung. Ein Rückblick auf einhundertfünfzig Jahre Vereinsgeschichte (Η Εταιρεία Ιστορίας της Λίμνης της Κωνσταντίας και της περιοχής της. Μια αναδρομή στα εκατόν πενήντα χρόνια ιστορίας της Εταιρείας).1868–2018 (= Schriften des Vereins für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung. Band 136). Thorbecke, Ostfildern 2018, ISBN 978-3-7995-1725-6, hier S. 10, S. 17.

Τη δεκαετία του 1850, υπηρέτησε ως μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου στο καντόνι του Τούργκαου. Από το 1853 έως το 1857, ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου , εκπροσωπώντας το καντόνι του Άπεντσελ Άουσερροντεν. Με πρότασή του,η Μεγάλη Παρασκευή ανακηρύχθηκε αργία σε όλα τα προτεσταντικά καντόνια.Hans Altherr: Titus Tobler und der Karfreitag. In: Appenzeller Zeitung. 17. April 2014, sowie Neue Zürcher Zeitung. 18. April 1962. In der Literatur, z. B. der Allgemeinen Deutschen Biographie, wird unpräzis gesagt, der Charfreitag gelte dank Tobler in der ganzen Schweiz als hoher Feiertag. Für die katholischen Kantone galt und gilt dies jedoch nicht. Vgl. Liste der kantonalen Feiertage (PDF; 126 kB)

Με την συνταξιοδότηση του το 1871, μετακόμισε από την Κωνσταντία στο Μόναχο. Εκεί ο Τίτους Τόμπλερ πέθανε στις 17 Ιανουαρίου 1877. Με διαθήκη του όρισε η σορός του να ταφεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Βολφχάλντεν.

 Έρευνα για την Παλαιστίνη 
Η κύρια συμβολή του Τίτους Τόμπλερ έγκειται στο ερευνητικό του έργο για την Παλαιστίνη. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους γνώστες της παλαιστινιακής γραμματείας και συχνά αναφέρεται ως ο «Νέστορας των μεσαιωνικών ταξιδιωτικών περιγραφών».Στέφαν Σρέντερ: Zwischen Christentum und Islam. Βερολίνο 2009. Το 1835 επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Παλαιστίνη, και το 1839 δημοσίευσε σε δύο τόμους τις εμπειρίες του από το ταξίδι με τίτλο Lustreise ins Morgenland («Ταξίδι αναψυχής στην Ανατολή»), έργο που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση. Ακολούθησαν νέες ερευνητικές αποστολές στην Παλαιστίνη τα έτη 1845, 1857 και 1865, οι οποίες επίσης γνώρισαν αναγνώριση.Vgl. Goren (2003), S. 221. Ως μεγαλύτερο επίτευγμά του θεωρείται η συγκέντρωση όλων των γνωστών έντυπων και ανέκδοτων πηγών για την Παλαιστίνη, τα οποία δημοσίευσε το 1876 στο έργο Bibliographia Geographica Palaestinae. Το έργο αυτό, μαζί με πολλές άλλες δημοσιεύσεις του για την περιοχή, του χάρισε τη φήμη του πρωτοπόρου της Παλαιστινολογίας. Για τη σύνταξη της Βιβλιογραφίας της Παλαιστίνης, ο Τόμπλερ επισκέφθηκε βιβλιοθήκες σε ολόκληρη την Ευρώπη και ήρθε σε επαφή με άλλους ερευνητές του ίδιου πεδίου. 
Σε δέκα έργα που θεωρούνται σημαντικά για την εξέλιξη της έρευνας για την Παλαιστίνη, ο Τόμπλερ συνδύασε όλες τις διαθέσιμες ευρωπαϊκές πηγές με τις προσωπικές του παρατηρήσεις από τις τέσσερις αποστολές του στην Παλαιστίνη. Επιπλέον, επιμελήθηκε και εξέδωσε σημαντικά πρωτότυπα κείμενα-πηγές της ευρωπαϊκής προσκυνηματικής λογοτεχνίας.
Το 1865, ο Τόμπλερ πραγματοποίησε το τέταρτο και τελευταίο ταξίδι του στην Παλαιστίνη. Ωστόσο ,λόγω της επιδημίας της χολέρας, δεν μπόρεσε να φτάσει εκεί που είχε προγραμματίσει. Με την εγκατάσταση του στο Μόναχο το 1871, έως και τον θάνατο του το 1877 αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο ερευνητικό του έργο.

 Εργογραφία 

 Ελβετικά έργα 

 Die Hausmutter. Ein Buch für das Volk, Bühler, 1830  
 Appenzellischer Sprachschatz, Ζυρίχη 1837.
 Alte Dialektproben der deutschen Schweiz, Σανκτ Γκάλεν 1869

 Μελέτες για την Παλαιστίνη και ταξιδιωτικές αναφορές 

 Lustreise ins Morgenland, Ζυρίχη 1839
 Bethlehem in Palästina: Topographisch und historisch nach Anschau und Quellen geschildert, Σ.Γκάλεν και Βέρνη 1894
 Golgatha: Seine Kirchen und Klöster, Σ. Γκάλεν και Βέρνη 1851
 Die neuesten Leistungen in der Planiographier von Jerusalem, 1853
 Denkblätter aus Jerusalem, Σ.Γκάλεν και Κωνσταντία, 1853
 Zwei Bücher Topographie von Jerusalem und seinen Umgebungen, Βερολίνο 1853–1854
 Beitrag zur medizinischen Topographie von Jerusalem, Βερολίνο 1855
 Titus Toblers dritte Wanderung nach Palästina im Jahre 1857, Γκότα 1859
 Bibliographica geographica Palaestinae, Λειψία 1867
 Nazareth in Palästina, Βερολίνο 1868
 Der grosse Streit der Lateiner mit den Griechen in Palaestina, Σ.Γκάλεν 1870
 Die jerusalemitanische Grabkapelle in Konstanz. στο: Schriften des Vereins für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung. Τόμος 3, 1872, Σελ. 124–127 

 Παραπομπές