Φραγκίσκος του Μονμορανσύ-Μπουτβίλ

Ο Φραγκίσκος του Μονμορανσύ-Μπουτβίλ, γαλλ.: François de Montmorency-Bouteville (1600 22 Ιουνίου 1627) ήταν ο δεύτερος γιος του Λουδοβίκου του Μονμορανσύ, κόμη του Μπουτβίλ, αντιναυάρχου της Γαλλίας υπό τον Ερρίκο Δ΄ των Βουρβόνων. Το 1612 έγινε ηγούμενος του Λε Πλεσί-Γκριμούλ κατ' όνομα, και αυτοπροσώπως το 1616. Παρέμεινε ηγούμενος μέχρι το 1618, όταν παραιτήθηκε υπέρ τού αδελφού του Λουδοβίκου.  Ο Φραγκίσκος διαδέχθηκε τον αδελφό του Ερρίκο το 1616 και έγινε δούκας του Λουξεμβούργου και κυβερνήτης του Σανλίς. Υπηρέτησε με διάκριση στις πολιορκίες του Σαιν-Ζαν-ντ'Ανζελύ, του Μοντωμπάν, του Ρουάν και του Μονπελιέ.

Αφού μονομάχησε εναντίον του κόμη ντε Πονζιμπώ, σκότωσε τον μαρκήσιο ντε Πορτ το 1625.  Η μονομαχία ήταν από καιρό απαγορευμένη, αλλά η θανατική ποινή σπάνια επιβαλλόταν. Ο καρδινάλιος Ρισελιέ, ο οποίος πίστευε ότι η αυστηρότητα τής ποινής συνέβαλε στην έλλειψη εφαρμογής της, υποστήριξε την απελευθέρωσή της. Ένα διάταγμα του Φεβρουαρίου 1626 περιόρισε τη θανατική ποινή σε μονομαχίες, στις οποίες πέθαινε ένας από τους συμμετέχοντες ή οι δεύτεροί (αντικαταστάτες) τους. Καταγράφηκε από το Κοινοβούλιο στις 24 Μαρτίου.  Ο Μονμορανσύ-Μπουτβίλ μονομάχησε και σκότωσε τον Ζακ ντε Ματινιόν, κόμη του Τορινύ, στις 25 Μαρτίου.  Τραυμάτισε τον βαρόνο ντε λα Φρετ το 1627,  και στη συνέχεια κατέφυγε στις Βρυξέλλες για να ξεφύγει από την οργή του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Τελικά, ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ έκανε γνωστό ότι ο Μονμορανσύ-Μπουτβίλ μπορούσε να επιστρέψει στη Γαλλία, αλλά όχι στο Παρίσι ή στην Αυλή. Levi 2000, pp. 104–105

Ο Φρανσουά ντ'Αρκούρ Μπεβρόν, συγγενής του Τορινύ, ήταν αποφασισμένος να εκδικηθεί τον θάνατο τού Τορινύ. Με την επιμονή του Λουδοβίκου ΙΓ', κανονίστηκε δείπνο συμφιλίωσης στις Βρυξέλλες, αλλά απέτυχε, και στη συνέχεια ο Μπεβρόν εξέδωσε μία πρόκληση. Στις 12 Μαΐου 1627 στη Βασιλική Πλατεία των Βοσγίων στο Παρίσι, ο Μονμορανσύ-Μπουτβίλ μονομάχησε με τον Μπεβρόν χωρίς να υπάρξει θνησιμότητα, αλλά ο δεύτερος τού Μονμορανσύ-Μπουτβίλ, ο Φρανσουά ντε Ροσμαντέκ, κόμης του Σαπέλ, μονομάχησε και σκότωσε τον δεύτερο του Μπεβρόν, τον μαρκήσιο ντε Μπουσί ντ'Αμπουάζ. Ενώ ο Μπεβρόν κατέφυγε στην Αγγλία, ο Μονμορανσύ-Μπουτβίλ και ο Ροσμαντέκ, παρά το ότι ήταν ευγενείς, αποκεφαλίστηκαν στην Πλας ντε Γκρεβ στο Παρίσι στις 22 Ιουνίου 1627. 

Ο υστερότοκος γιος του, Φραγκίσκος Ερρίκος, έγινε στρατάρχης της Γαλλίας· η κόρη του Ελισάβετ-Αγγελική παντρεύτηκε πρώτα τον Γκασπάρ Δ΄ ντε Κολινύ (γιο του Γασπάρ Γ΄) και μετά τον Χριστιανό Λουδοβίκο Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου (γιο του Αδόλφου Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου).

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 Anselme de Sainte-Marie, Augustin (1712). «Charles, Sire de Matignon, Comte de Thorigny», τόμ. 1, σελ. 657 . Histoire genealogique et chronologique de la maison royale de France . Παρίσι: Charles Osmont.
 Clémencet, Charles (1818). L'art de vérifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques et autres anciens μνημεία, depuis la naissance de Notre-Seigneur . τόμ. 12, σελίδα 63 . Παρίσι.
 Edwards, H. Sutherland (1893). Παλιό και Νέο Παρίσι: Η ιστορία του, οι άνθρωποί του και οι τόποι του, «Κεφάλαιο 32: Μονομαχίες στο Παρίσι», τόμος 1, σσ. 345–354 . Λονδίνο: Cassell.
 Le Bas, Philippe, εκδ. (1841). «Bouteville (François, comte de)», τόμ. 3, σελ. 291–293, στη Γαλλία dictionnaire encyclopedique . Paris: Didot.
 Λέβι, Άντονι (2000). Ο Καρδινάλιος Ρισελιέ και η Δημιουργία της Γαλλίας . Νέα Υόρκη: Carroll & Graf. ISBN 9780786707782. Λονδίνο: Αστυνομία. ISBN 9780094801905 .
 Mackay, Charles (1852). Ασυνήθιστες Λαϊκές Αυταπάτες και η Τρέλα των Πλήθων, τόμος 1, σελίδα 281 .
 Salabéry, Y. (1834). «Bouteville (François, comte de)», τόμ. 5, σελ. 346–347, στο Biographie universelle, ancienne et moderne . Παρίσι: Desplaces, Michaud.

Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος του Μονμορανσύ