Πολιορκία του Λόβετς

Η πολιορκία του Λόβετς (Обсада на Ловеч) έλαβε χώρα την άνοιξη του 1187 μεταξύ των δυνάμεων της Βουλγαρίας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η τρίμηνη πολιορκία είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη των Βουλγάρων και την ήττα των Ρωμαίων.

 Οι απαρχές της σύγκρουσης 
Το 1185, οι αδελφοί Ιβάν Ασέν  και Πέτρος ηγήθηκαν μίας εξέγερσης εναντίον των Ρωμαίων για την αποκατάσταση τού Βουλγαρικού κράτους. Ολόκληρη η περιοχή της Μοισίας, εκτός από τη Βάρνα, εξεγέρθηκε γρήγορα, και οι αδελφοί άρχισαν να επιτίθενται στις Ρωμαϊκές φρουρές στα νότια των Ορέων του Αίμου. Η βουλγαρική τακτική περιελάμβανε γρήγορες επιθέσεις και βιαστικές κινήσεις και οι Ρωμαίοι δεν μπόρεσαν να τους επιτεθούν.

Για να αλλάξει αυτή την κατάσταση, ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Ισαάκιος Β΄ Άγγελος αποφάσισε να μεταφέρει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη βόρεια Βουλγαρία, και να χτυπήσει άμεσα τα εδάφη των επαναστατών γύρω από το Τάρνοβο.

 Η πολιορκία 
Στα τέλη του φθινοπώρου του 1186, ο Ρωμαϊκός στρατός βάδισε βόρεια μέσω του Σρέντετς (Σόφιας). Η εκστρατεία είχε σχεδιαστεί για να αιφνιδιάσει τους Βουλγάρους. Ωστόσο, οι σκληρές καιρικές συνθήκες και ο πρώιμος χειμώνας ανέβαλαν τους Ρωμαίους, και ο στρατός τους αναγκάστηκε να παραμείνει στο Σρέντετς καθ' όλη τη διάρκεια του χειμώνα.

Την άνοιξη τού επόμενου έτους η εκστρατεία συνεχίστηκε, αλλά το στοιχείο του αιφνιδιασμού είχε εξαφανιστεί, και οι Βούλγαροι είχαν λάβει μέτρα, για να εμποδίσουν την είσοδο στην πρωτεύουσά τους, το Τάρνοβο. Αντ' αυτού, οι Ρωμαίοι πολιόρκησαν το ισχυρό φρούριο του Λόβετς. Η πολιορκία διήρκεσε τρεις μήνες, και απέτυχε πλήρως. Η μόνη τους επιτυχία ήταν η σύλληψη τής συζύγου τού Ιβάν Ασέν σε ενέδρα, αλλά ο Ισαάκιος Β΄ αναγκάστηκε να αποδεχτεί εκεχειρία, αναγνωρίζοντας έτσι de facto την αποκατάσταση του Βουλγαρικού κράτους.

 Συνέπεια 
Σύμφωνα με τη συνθήκη, ο νεότερος από τους αδελφούς Ασέν, ο Καλογιάν, στάλθηκε ως όμηρος στην Κωνσταντινούπολη για να εγγυηθεί την ειρήνη, ενώ η αιχμάλωτη σύζυγος τού Ασέν ελευθερώθηκε. Ωστόσο, ο Νικήτας Χωνιάτης σημείωσε ότι η κατάσταση έγινε ακόμη πιο ζοφερή για τους Ρωμαίους, επειδή λίγο αργότερα οι Βούλγαροι στη Μακεδονία επαναστάτησαν υπό τον Χρυσό Δοβρομηρό.

Η ειρήνη διήρκεσε μέχρι το 1189, όταν, λόγω της βουλγαρικής πρότασης να υποστηρίξει την Γ΄ Σταυροφορία εναντίον των Ρωμαίων, ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος ξεκίνησε μία άλλη εκστρατεία, και υπέστη βαριά ήττα στη μάχη της Τριάβνας.

 Πηγές 
 Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996.

 Περαιτέρω ανάγνωση 


Κατηγορία:12ος αιώνας στη Βουλγαρία
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας