Εντερική λάχνη

Εντερικές λάχνες είναι μικροσκοπικές, δακτυλοειδείς προεξοχές που καλύπτουν το λεπτό έντερο και αυξάνουν την επιφάνειά του για αποτελεσματική απορρόφηση θρεπτικών συστατικών. Αυτές οι δομές καλύπτονται από επιθηλιακά κύτταρα και περιέχουν αιμοφόρα αγγεία και ένα κεντρικό χυλοφόρο αγγείο (λεμφικό τριχοειδές) για τη μεταφορά των απορροφημένων θρεπτικών συστατικών σε όλο το σώμα. Η αποτελεσματική απορρόφηση των υδατανθράκων και των πρωτεϊνών πραγματοποιείται στα αιμοφόρα αγγεία και των λιπών στο κεντρικό χυλοφόρο αγγείο.

Η συνολική απορροφητική επιφάνεια του λεπτού εντέρου εκτιμάται ότι είναι περίπου 230 τ.μ. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω τριών επιπέδων αναδίπλωσης:

 Κυκλοτερείς πτυχές: Μεγάλες πτυχές του εντερικού τοιχώματος.
 Λαχνές: Προεξοχές που εκτείνονται από τις κυκλοτερείς πτυχές.
 Μικρολάχνες: Μικροσκοπικές προεξοχές στην επιφάνεια των λαχνών, οι οποίες σχηματίζουν «ψηκτροειδείς παρυφές».

Το σώμα αναγεννά φυσικά τις εντερικές λάχνες σε έναν συνεχή κύκλο που καθοδηγείται από τα εντερικά βλαστοκύτταρα (intestinal stem cells ή ISCs) που βρίσκονται στις κρύπτες. Αυτή η διαδικασία είναι εξαιρετικά αποτελεσματική και συνήθως αντικαθιστά ολόκληρο το εντερικό βλεννογόνο, συμπεριλαμβανομένων των λαχνών, κάθε 4 έως 7 ημέρες. Όταν οι λάχνες έχουν υποστεί βλάβη, η αναγεννητική απόκριση του σώματος ενεργοποιείται για να επιταχύνει την επιδιόρθωση.

Συνήθεις παθήσεις που επηρεάζουν τις εντερικές λάχνες, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε ατροφία των λαχνών, περιλαμβάνουν την κοιλιοκάκη, διάφορες λοιμώξεις, τη βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (SIBO) και τη νόσο του Crohn. Ορισμένα φάρμακα και η χημειοθεραπεία μπορούν επίσης να προκαλέσουν βλάβη στις λάχνες.

 Δομή 
Κάθε λάχνη καλύπτεται από ένα μόνο στρώμα κυττάρων, που ονομάζονται εντεροκύτταρα, τα οποία έχουν ακόμη πιο μικροσκοπικές προεξοχές που μοιάζουν με τρίχες και ονομάζονται μικρολάχνες στην επιφάνειά τους, σχηματίζοντας τις "ψηκτροειδείς παρυφές". Μέσα σε κάθε λάχνη υπάρχει ένα δίκτυο τριχοειδών αγγείων και ένα κεντρικό χυλοφόρο αγγείο (λεμφικό αγγείο) που μεταφέρει μακριά τα απορροφημένα θρεπτικά συστατικά.

 Εξωτερική στιβάδα: Μία μονή στιβάδα επιθηλιακών κυττάρων (εντεροκύτταρα) με μικρολάχνες.
 Εντός της λάχνης:
 Ένα πυκνό δίκτυο τριχοειδών αγγείων.
 Ένα κεντρικό χυλοφόρο αγγείο, το οποίο αποτελεί μέρος του λεμφικού συστήματος και απορροφά λίπη.
 Ένα στρώμα λείων μυϊκών κυττάρων επιτρέπει στην λάχνη να κινείται, βοηθώντας περαιτέρω την απορρόφηση.
 Ανάμεσα στις λάχνες: Οι εντερικές κρύπτες είναι μικρές θήκες μεταξύ των λαχνών όπου παράγονται νέα επιθηλιακά κύτταρα και αποβάλλονται τα παλιά.

 Λειτουργία 
μικρογραφία|Αναπαράσταση μιας εντερικής λάχνης. Στην εικόνα είναι εμφανείς οι ψηκτροειδείς παρυφές (brush borders).
Η κύρια λειτουργία των εντερικών λαχνών είναι η τεράστια αύξηση της επιφάνειας του λεπτού εντέρου για τη μεγιστοποίηση της απορρόφησης των πεπτόμενων θρεπτικών συστατικών. Χωρίς τα εκατομμύρια μικροσκοπικών προεξοχών που μοιάζουν με δάχτυλα, το λεπτό έντερο δεν θα ήταν σε θέση να απορροφήσει αποτελεσματικά τα θρεπτικά συστατικά.

 Βασικές λειτουργίες των εντερικών λαχνών 

 Αύξηση επιφάνειας: Οι πτυχές του εντερικού τοιχώματος καλύπτονται με εκατομμύρια λάχνες, και τα κύτταρα των λαχνών, με τη σειρά τους, καλύπτονται με ακόμη μικρότερες προεξοχές που ονομάζονται μικρολάχνες. Αυτή η στρωματική αναδίπλωση αυξάνει την επιφάνεια για την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών.
 Μεταφορά θρεπτικών συστατικών: Κάθε λάχνη περιέχει ένα δίκτυο τριχοειδών αγγείων και ένα κεντρικό λεμφικό αγγείο που ονομάζεται χυλοφόρο.
 Τα τριχοειδή αγγεία απορροφούν υδατοδιαλυτά θρεπτικά συστατικά όπως αμινοξέα και απλά σάκχαρα, μεταφέροντάς τα στην κυκλοφορία του αίματος.
 Τα χυλοφόρα αγγεία απορροφούν λιπίδια (λίπη) και λιποδιαλυτές βιταμίνες, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρονται μέσω του λεμφικού συστήματος.
 Δημιουργία μιας σύντομης διαδρομής διάχυσης: Τα τοιχώματα των λαχνών έχουν πάχος μόνο ενός κυττάρου. Αυτό επιτρέπει στα θρεπτικά συστατικά να ταξιδεύουν σε πολύ μικρή απόσταση από τον εντερικό αυλό στο αίμα ή στα λεμφικά αγγεία, επιτρέποντας γρήγορη και αποτελεσματική απορρόφηση.
 Βοήθεια στην πέψη: Η επιφάνεια των λαχνών περιέχει πεπτικά ένζυμα (τις λεγόμενες πεπτιδάσες, όπως σουκράση και λακτάση) στις "ψηκτροειδείς παρυφές". Αυτά τα ένζυμα διασπούν τους υδατάνθρακες και τις πρωτεΐνες στις τελικές, απορροφήσιμες μορφές τους.
 Κίνηση: Οι λάχνες κινούνται με μια ταλαντευόμενη και συσπώμενη κίνηση. Αυτή η κίνηση βοηθά στην ανάδευση του εντερικού περιεχομένου και στην αύξηση της επαφής μεταξύ της χωνεμένης τροφής και της επιφάνειας των λαχνών, ενισχύοντας την απορρόφηση.

 Παθήσεις 
Οι παθήσεις που επηρεάζουν τις εντερικές λάχνες, που συχνά ονομάζονται ατροφία των λαχνών, βλάπτουν τις λάχνες που επενδύουν το λεπτό έντερο, οδηγώντας σε δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών. Συχνές αιτίες περιλαμβάνουν την κοιλιοκάκη, τη νόσο του Crohn, λοιμώξεις (όπως η γιαρδίαση), ορισμένα φάρμακα και την βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου. Η βλάβη στις λάχνες μειώνει σημαντικά την επιφάνεια που είναι διαθέσιμη για την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, οδηγώντας σε χρόνια δυσαπορρόφηση και διάρροια, υποσιτισμό και διάφορα προβλήματα υγείας, όπως αναιμία, κόπωση και αδυναμία των οστών.

 Συνήθεις παθήσεις 

 Κοιλιοκάκη: Η πιο συχνή αιτία στις δυτικές χώρες, είναι μια αυτοάνοση διαταραχή που προκαλείται από τη γλουτένη που βρίσκεται στο σιτάρι, το κριθάρι και τη σίκαλη. Η κατάποση γλουτένης από ένα άτομο με κοιλιοκάκη προκαλεί το ανοσοποιητικό του σύστημα να επιτεθεί στον ίδιο τον οργανισμό και να βλάψει τις λάχνες.
 Νόσος του Crohn: Ως ένας τύπος φλεγμονώδους νόσου του εντέρου (IBD), η νόσος του Crohn προκαλεί φλεγμονή που μπορεί να βλάψει το εντερικό τοίχωμα και να οδηγήσει σε ατροφία των λαχνών, αν και αυτό δεν είναι πάντα ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό.
 Λοιμώξεις και παράσιτα: Ορισμένοι μολυσματικοί παράγοντες μπορούν να βλάψουν το εντερικό τοίχωμα.
 Giardia intestinalis: Αυτό το παράσιτο μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του βλεννογόνου και αυξημένη διαπερατότητα του επιθηλίου, οδηγώντας σε δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών και βλάβη των λαχνών.
 Helicobacter pylori (H. pylori): Ενώ είναι γνωστό ότι προκαλεί έλκος στομάχου, η μόλυνση αυτού του βακτηρίου μπορεί να επεκταθεί στο λεπτό έντερο, επηρεάζοντας την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών.
 Άλλες λοιμώξεις: Ιογενείς λοιμώξεις όπως ο νοροϊός, βακτηριακές λοιμώξεις όπως η Salmonella και το C. difficile, και παράσιτα όπως το Cryptosporidium μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε ατροφία των λαχνών.
 Διαταραχές ανοσοανεπάρκειας: Παθήσεις που θέτουν σε κίνδυνο το ανοσοποιητικό σύστημα μπορούν να καταστήσουν το λεπτό έντερο ευάλωτο σε χρόνιες λοιμώξεις και φλεγμονές, οι οποίες προκαλούν βλάβη στις λάχνες.
 Κοινή ποικίλη ανοσοανεπάρκεια (CVID): Αυτή η πάθηση, που χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα αντισωμάτων, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή εντεροπάθεια και ατροφία των λαχνών.
 HIV/AIDS: Η ασθένεια αυτή μπορεί να οδηγήσει σε εντεροπάθεια από τον ιο HIV, η οποία περιλαμβάνει βλάβη στο εντερικό βλεννογόνο.
 Εντεροπάθεια που προκαλείται από φάρμακα: Ορισμένα φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στις λάχνες, με συμπτώματα που παραπέμπουν στην κοιλιοκάκη.
 Ολμεσαρτάνη: Φάρμακο για την αρτηριακή πίεση, το οποίο έχει συνδεθεί με σοβαρή ατροφία των λαχνών σε ορισμένους ασθενείς.
 Ανοσοκατασταλτικά: Φάρμακα όπως η μυκοφαινολάτη μοφετίλ και η αζαθειοπρίνη μπορούν να προκαλέσουν εντερική βλάβη.
 ΜΣΑΦ: Η υπερβολική χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων όπως η ιβουπροφαίνη μπορεί να προκαλέσει έλκη και αιμορραγία που συμβάλλουν στην ατροφία των λαχνών.
 Άλλες αυτοάνοσες παθήσεις: Η αυτοάνοση εντεροπάθεια είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή πάθηση που χαρακτηρίζεται από διάρροια και δυσαπορρόφηση, όπου το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο έντερο. Άλλες αυτοάνοσες ασθένειες όπως ο διαβήτης τύπου 1 και η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα σχετίζονται επίσης με ατροφία των λαχνών.
 Βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (SIBO): Η περίσσεια βακτηρίων στο λεπτό έντερο μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και να βλάψει το εντερικό βλεννογόνο.
 Υποσιτισμός: Σε περιπτώσεις σοβαρής, παρατεταμένης ασιτίας, ιδιαίτερα στα παιδιά, η έλλειψη από του στόματος πρόσληψης μπορεί να οδηγήσει σε ατροφία των λαχνών καθώς το σώμα προσαρμόζεται.
 Λέμφωμα: Το λέμφωμα Τ-κυττάρων σχετιζόμενο με την εντεροπάθεια (EATL) είναι ένας καρκίνος του αίματος που στοχεύει το βλεννογόνο του λεπτού εντέρου και συχνά σχετίζεται με κοιλιοκάκη.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα