Εθνοσυνέλευση (Μαυριτανία)

Η Εθνοσυνέλευση (; ; ) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα του Κοινοβουλίου της Μαυριτανίας. Η νομοθετική αυτή αρχή αποτελείται σήμερα από 176 βουλευτές, οι οποίοι εκλέγονται για πενταετή θητεία σε εκλογικές περιφέρειες ή μέσω εθνικών αναλογικών λιστών.

Από το 1961 έως το 1978, το μόνο νόμιμο πολιτικό κόμμα στη χώρα ήταν το Κόμμα του Λαού της Μαυριτανίας (, PPM). Η νομοθετική συνέλευση διαλύθηκε μετά το πραξικόπημα της 10ης Ιουλίου 1978. Το 1992 καθιερώθηκε ένα διθάλαμο κοινοβούλιο, το οποίο αποτελούνταν από την Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία της Μαυριτανίας. Τη δεκαετία του 1990, εισήχθη στη Μαυριτανία πολυκομματικό σύστημα. Ωστόσο, το Δημοκρατικό και Κοινωνικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (PRDS) κυριαρχούσε στο κοινοβούλιο έως το πραξικόπημα του 2005. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2008, η Ένωση για τη Δημοκρατία υπήρξε η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην Εθνοσυνέλευση, έως ότου μετονομάστηκε σε Κόμμα Ισότητας (El Insaf) το 2022.

Στις 19 Ιουνίου 2023 ο Μοχάμετ Ουλντ Μεγκέ εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης.

Ιστορία

Αποικιακή Μαυριτανία
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδρύθηκε η Γαλλική Ένωση, η οποία παραχώρησε στην Αποικιακή Μαυριτανία το δικαίωμα να εκλέγει έναν αντιπρόσωπο στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας και μια τοπική συνέλευση. Το 1946 εκλέχθηκε ένα Γενικό Συμβούλιο, αποτελούμενο από 20 μέλη που εκλέγονταν μέσω φορολογικού εκλογικού δικαιώματος σε δύο εκλογικά σώματα, ένα για τους Γάλλους πολίτες και ένα για ψηφοφόρους με ιθαγενή ιδιότητα (Μαυριτανούς και υπηκόους άλλων εδαφών). Το συμβούλιο αυτό είχε μόνο συμβουλευτικό ρόλο, ασχολούμενο με τοπικά θέματα και μη πολιτικά ζητήματα.

Το 1952 καθιερώθηκε για πρώτη φορά το Καθολικό εκλογικό δικαίωμα, με τη δημιουργία και την εκλογή ενός Εδαφικού Συμβουλίου 24 μελών, που εκλεγόταν επίσης μέσω δύο εκλογικών σωμάτων. Το Εδαφικό αυτό Συμβούλιο εξελίχθηκε σύντομα σε Εδαφική Συνέλευση, η οποία εκλέχθηκε το 1957 χωρίς διαχωρισμό των ψηφοφόρων σε δύο σώματα. Η Εδαφική αυτή Συνέλευση δημιούργησε την πρώτη αυτόνομη κυβέρνηση της Μαυριτανίας υπό γαλλική διοίκηση και ανακήρυξε την ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας της Μαυριτανίας στις 28 Νοεμβρίου 1958, έπειτα από γαλλοϋποστηριζόμενο δημοψήφισμα.

Η Εθνοσυνέλευση εκλέχθηκε για πρώτη φορά το 1959 ως Συντακτική Συνέλευση για τη σύνταξη συντάγματος και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Μαυριτανίας από τη Γαλλία στις 28 Νοεμβρίου 1960.

Καθεστώς Ουλντ Ντάντα
Το 1961 η Συνέλευση αυτή τροποποίησε το σύνταγμα αλλάζοντας το πολιτικό σύστημα της χώρας από κοινοβουλευτική σε προεδρική.

Εκλογικό σύστημα
Οι 176 βουλευτές εκλέγονται με δύο μεθόδους (με τους Μαυριτανούς να μπορούν να ψηφίσουν τέσσερις φορές σε ένα παράλληλο εκλογικό σύστημα): 125 εκλέγονται από μονοεδρικές ή πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες βάσει των διαμερισμάτων (ή μουγκάτας) στα οποία υποδιαιρείται η χώρα (με εξαίρεση το Νουακσότ, το οποίο έχει διαιρεθεί σε τρεις εκλογικές περιφέρειες των 7 εδρών η καθεμία, βάσει των τριών περιφερειών (ή βιλαγιά) στις οποίες υποδιαιρείται η πόλη, αντί της ενιαίας εκλογικής περιφέρειας των 18 εδρών που χρησιμοποιήθηκε στις εκλογές του 2018), χρησιμοποιώντας είτε το εκλογικό σύστημα δύο γύρων είτε την αναλογική εκπροσώπηση. Στις μονοεδρικές περιφέρειες, οι υποψήφιοι απαιτείται να συγκεντρώσουν την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων για να εκλεγούν στον πρώτο γύρο και σχετική πλειοψηφία στον δεύτερο γύρο. Στις περιφέρειες με δύο έδρες, οι ψηφοφόροι ψηφίζουν λίστα κόμματος (που πρέπει να περιλαμβάνει έναν άνδρα και μία γυναίκα)· αν καμία λίστα δεν συγκεντρώσει πάνω από 50% στον πρώτο γύρο, διεξάγεται δεύτερος γύρος και το νικητήριο κόμμα κερδίζει και τις δύο έδρες. Στις περιφέρειες με τρεις ή περισσότερες έδρες εφαρμόζεται κλειστή λίστα αναλογικής εκπροσώπησης, με την κατανομή των εδρών να γίνεται με τη μέθοδο του μεγαλύτερου υπολοίπου.Electoral system IPU Στις περιφέρειες με τρεις έδρες, οι κομματικές λίστες πρέπει να περιλαμβάνουν γυναικεία υποψηφιότητα στην πρώτη ή δεύτερη θέση· στις μεγαλύτερες περιφέρειες εφαρμόζεται zipper system, με εναλλασσόμενους άνδρες και γυναίκες υποψηφίους.

Η μαυριτανική διασπορά διαθέτει τέσσερις έδρες, με τις εκλογές του 2023 να είναι η πρώτη φορά που οι Μαυριτανοί της διασποράς μπορούσαν να εκλέξουν άμεσα τους εκπροσώπους τους.

Οι υπόλοιπες 51 έδρες εκλέγονται από τρεις εθνικές περιφέρειες, επίσης με κλειστή λίστα αναλογικής εκπροσώπησης: μια εθνική λίστα 20 εδρών (στην οποία εφαρμόζεται το σύστημα φερμουάρ) (zipper system), μια εθνική λίστα γυναικών 20 εδρών και μια νέα λίστα νέων 11 εδρών (με δύο θέσεις να είναι δεσμευμένες για άτομα με ειδικές ανάγκες), στην οποία επίσης εφαρμόζεται το zipper system για τη διασφάλιση της εκπροσώπησης των γυναικών.

Αριθμός εδρών
Ο αριθμός των εδρών στην Εθνική Συνέλευση έχει μεταβληθεί με την πάροδο των χρόνων. Το 1959 υπήρχαν 40 έδρες, οι οποίες αυξήθηκαν σε 50 το 1971, σε 70 το 1975 (με 7 έδρες να προστίθενται προσωρινά κατά τη διάρκεια της μαυριτανικής κατοχής της Δυτικής Σαχάρας την περίοδο 1975–1979), σε 79 το 1992, σε 81 το 2001, σε 95 το 2006, σε 146 το 2013 και σε 157 το 2018. Ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε το 2023 σε 176 έπειτα από μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος.

 Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης 

ΌνομαΑπόΈωςΠαραπομπέςΑμεντού Όρμα ΜπανάναΟκτώβριος 1946Οκτώβριος 1951Σιντί Ελ Μοκτάρ ΕντιαγιέΜάιος 195915 Μαρτίου 1961Χαμούντ Ουλντ Χαμεντού19618 Νοεμβρίου 1962Σουλεϊμάν Ουλντ Σέικ Σιντιά196214 Νοεμβρίου 1963Μπα Ουλντ Νε? - 19651965Μαμαντού Σαμπολί ΜπαΜάιος 19657 Μαρτίου 1966Ba Mamadou Samba BolyΣέικ Σαάντ Μπου Κανέ7 Μαρτίου 19661968–?Γιουσούφ Κόιτα? - 1969Σεπτέμβριος 1971Ντα Ουλντ Σιντί Χαϊμπά15 Νοεμβρίου 19711975–?Αμπντούλ Αζίζ Σαλί? - 197610 Ιουλίου 1978  Διάλυση ΣυνέλευσηςΙούλιος 19781992Σέικ Σιντ Αχμέντ Ουλντ Μπαμπά   19922001Ρασίντ Ουλντ Σαλέχ1 Νοεμβρίου 200126 Απριλίου 2007Μεσαούντ Ουλντ Μπουλχεΐρ 27 Απριλίου 200727 Ιανουαρίου 2014Μοχάμετ Ουλντ Μποϊλίλ29 Ιανουαρίου 20149 Οκτωβρίου 2018Σέικ Αχμέτ Μπαγιέ9 Οκτωβρίου 201819 Ιουνίου 2023Μοχάμεντ Ουλντ Μεγκέ19 Ιουνίου 2023Σήμερα

 Παραπομπές 

Μαυριτανια