Ίλια Μούρομετς (παγοθραυστικό, 1965)

Το  Ίλια Μούρομετς () ήταν σοβιετικό παγοθραυστικό το οποίο παρέμεινε σε υπηρεσία από το 1965 μέχρι το 1993.

 Περιγραφή 
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ξεκίνησε στη Σοβιετική Ένωση η ανάπτυξη νέας κλάσης (Πρόγραμμα 97) παγοθραυστικών έχοντας ως βάση το παγοθραυστικό Eisbär προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του Σοβιετικού Ναυτικού αλλά και για πολιτική χρήση. Ναυπηγήθηκαν σε διάφορες διαμορφώσεις έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και εξελίχθηκαν στη μεγαλύτερη και μακροβιότερη κλάση παγοθραυστικών στην ιστορία. Μεταξύ άλλων ναυπηγήθηκαν και δύο πλοία του Προγράμματος 97Α, δίχως οπλισμό. Τα συγκεκριμένα, δηλαδή το Ίλια Μούρομετς και το αδελφό Μπουράν, 
θεωρούνται μερικές φορές ως ξεχωριστής υποκλάση (Πρόγραμμα 97K).

Είχαν ολικό μήκος 67,7 m, πλάτος 18 m και πλήρως έμφορτα βύθισμα 8,32 m και εκτόπισμα 2.935 t (2.889 LT). Οι τρεις ντηζελοκινητήρες τους μπορούσαν να αποδώσουν έως και 1800 hp έκαστος και ήταν συζευγμένοι με γεννήτριες που τροφοδοτούσαν τους ηλεκτροκινητήρες που κινούσαν δύο προπέλες στην πρύμνη και μία τρίτη στην πλώρη. Τα παγοθραυστικά του Προγράμματος 97Κ ήταν ικανά να διαρρηγνύουν πάγο πάχους 70-75 cm καλυμμένο με χιόνι, με πολύ χαμηλή αλλά σταθερή ταχύτητα.

 Ιστορία 
Η ναυπήγηση του Ίλια Μούρομετς άρχισε στις 10 Μαρτίου 1965 στα Ναυπηγεία του Ναυαρχείου στο Λένινγκραντ. Καθελκύστηκε στις 30 Ιουνίου 1965 και παραδόθηκε στις 28 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Έφερε το όνομα του ομώνυμου Ρώσου λαϊκού ήρωα και εντάχθηκε στον Στόλο του Ειρηνικού.

Παροπλίστηκε στις 30 Ιουνίου 1993 και στη συνέχεια διαλύθηκε.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Σοβιετικά παγοθραυστικά