Ένωση μαχητών του Κόκκινου Αγωνιστικού Μετώπου

Η Ένωση μαχητών του Κόκκινου Αγωνιστικού Μετώπου (γερμανικά: Roter Frontkämpferbund, [ˈʁoːtɐ ˈfʁɔntˌkɛmpfɐbʊnt]) γνωστός συνήθως με το ακρωνύμιο Rotfrontkämpferbund (RFB), υπήρξε παραστρατιωτική οργάνωση της άκρας αριστεράς, συνδεδεμένη με το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD) κατά την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης..  Επρόκειτο για νομικά αναγνωρισμένο σωματείο, το οποίο απαγορεύθηκε το 1929, έπειτα από βίαιες συγκρούσεις κατά τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς στο Βερολίνο, αλλά συνέχισε να δραστηριοποιείται παράνομα. 

Τα πρώτα τοπικά παραρτήματα του RFB ιδρύθηκαν τον Ιούλιο του 1924. Το πρώτο πανγερμανικό συνέδριο της οργάνωσης πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1925 στο Βερολίνο, όπου ο Ερνστ Τέλμαν εξελέγη πρόεδρος της ομοσπονδιακής επιτροπής. Εφημερίδα του RFB ήταν η Die Rote Front («Το Κόκκινο Μέτωπο»). Ο χαιρετισμός «Rot Front!» («Κόκκινο Μέτωπο!») συνοδευόμενος από την υψωμένη γροθιά αποτέλεσε διακριτικό σύνθημα της οργάνωσης και χρησιμοποιούνταν ευρύτατα τόσο από υποστηρικτές όσο και από αντιπάλους, συχνά αντί του πλήρους τίτλου της. Το έμβλημα του RFB ήταν η υψωμένη γροθιά, με το σύνθημα «προστατεύοντας τον φίλο, αποκρούοντας τον εχθρό» (γερμανικά: schützend den Freund, abwehrend den Feind), το οποίο εμφανιζόταν σε όλα τα διακριτικά της οργάνωσης και είχε κατοχυρωθεί επισήμως από την 1η Μαρτίου 1926. Τον Μάιο του 1926, κατά τη διάρκεια παρέλασης σημαιών, το έμβλημα χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο συσπείρωσης στο κίνημα και ως όρκος υπεράσπισης της Σοβιετικής Ένωσης.

 Ιστορικό υπόβαθρο 

 Ίδρυση 
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (KPD) στηριζόταν αρχικά στις Προλεταριακές Εκατοντάδες (Proletarische Hundertschaften) για την προστασία των συγκεντρώσεων και διαδηλώσεών του, όμως η οργάνωση αυτή απαγορεύθηκε το 1923. Αυτό άφησε τις πολιτικές δραστηριότητες του KPD εκτεθειμένες σε επιθέσεις από την αστυνομία και παραστρατιωτικές οργανώσεις της δεξιάς, όπως η εθνικιστική Στάλχελμ και η ναζιστική Sturmabteilung (SA).[17] Το ένατο εθνικό συνέδριο του KPD, τον Απρίλιο του 1924, αποφάσισε τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης αυτοάμυνας, η οποία έλαβε το όνομα Roter Frontkämpfer-Bund, με στόχο να προσελκύσει και μη κομμουνιστές εργάτες.

Στη Χάλλε, στις 11 Μαΐου 1924, η αστυνομία άνοιξε πυρ σε διαδήλωση, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οκτώ εργάτες και να τραυματιστούν σοβαρά άλλοι δεκαέξι. Το KPD ανακοίνωσε τότε τη συγκρότηση του RFB σε όλα τα τοπικά του παραρτήματα, και σύντομα δημιουργήθηκαν οι πρώτες τοπικές ομάδες. Οι περισσότερες εντοπίζονταν σε βιομηχανικά κέντρα, λιμάνια και άλλες παραδοσιακές εστίες της εργατικής τάξης.

 Ανάπτυξη 
Με την πάροδο των χρόνων, το RFB εμπλέκονταν όλο και περισσότερο σε βίαιες συγκρούσεις στους δρόμους με την αστυνομία, τα Τάγματα Εφόδου (SA) και άλλους πολιτικούς αντιπάλους. Το 1929, το RFB συμμετείχε στις αιματηρές διαδηλώσεις που ακολούθησαν την απαγόρευση του εορτασμού της Πρωτομαγιάς στο Βερολίνο, σε γεγονότα που έμειναν γνωστά ως Ματωμένος Μάης (Blutmai). Πάνω από 30 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τα πυρά της αστυνομίας.

Το RFB απαγορεύθηκε και τα περιουσιακά του στοιχεία κατασχέθηκαν από το κράτος.[25] Την περίοδο της απαγόρευσης αριθμούσε περίπου 130.000 μέλη. Πολλοί συνέχισαν τη δράση τους παράνομα ή εντάχθηκαν σε διαδόχες οργανώσεις όπως το Kampfbund gegen den Faschismus («Συμμαχία-Αγώνα κατά του Φασισμού»), ενώ άλλοι αποσύρθηκαν από την πολιτική σκηνή.

 Κατά το Τρίτο Ράιχ 
Μετά την άνοδο του εθνοσοσιαλισμού το 1933, πρώην μέλη του RFB ήταν από τους πρώτους που συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι ναζί επεδίωξαν εκδίκηση απέναντι στους παλιούς αντιπάλους τους, και πολλοί αγωνιστές του RFB πέθαναν στις φυλακές.

Όσοι επιβίωσαν ή απέφυγαν τη σύλληψη, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας στον Ισπανικό Εμφύλιο (1936–1939). Συγκρότησαν την κεντουρία Τέλμαν των Διεθνών Ταξιαρχιών, πολεμώντας ενάντια στους εθνικιστές αντάρτες. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πρώην μαχητές του RFB πολέμησαν στον Κόκκινο Στρατό εναντίον της Γερμανίας..  L'Allemagne de Weimar: 1919–1933, Fayard, coll. « Biographies Historiques », 2007 (])

 Mετά τον πόλεμο 
Μετά το 1945, πρώην μέλη του RFB όπως ο Έριχ Χόνεκερ.  και ο Έριχ Μίλκε.  συμμετείχαν ενεργά στη δημιουργία των πρώτων αστυνομικών και στρατιωτικών μονάδων της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (DDR). Οι Μαχητικές Ομάδες της Εργατικής Τάξης (Arbeiterkampfgruppen) και η Εθνική Λαϊκή Στρατιά (Nationale Volksarmee) δήλωναν ότι συνέχιζαν τις παραδόσεις του RFB. Στη Δυτική Γερμανία, αντιθέτως, η απαγόρευση του 1929 παρέμεινε σε ισχύ και οι αρχές δίωκαν παλαιά μέλη που αναγνώριζαν δημόσια τη συμμετοχή τους στο RFB.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Παραστρατιωτικές οργανώσεις