Κόλπος του Τόκιο

Ο Κόλπος του Τόκιο βρίσκεται στην περιοχή Καντό της Ιαπωνίας και εκτείνεται κατά μήκος των ακτών του Τόκιο και των νομών Καναγκάουα και Τσίμπα στο κέντρο της νήσου Χονσού. Συνδέεται με τον Ειρηνικό Ωκεανό μέσω του Δίαυλου Ουράγκα. Η περιοχή αυτή είναι η πολυπληθέστερη και η πλέον εκβιομηχανισμένη στην Ιαπωνία.     

 Γεωγραφία 
Ο Κόλπος του Τόκιο εισχωρεί στην πεδιάδα της περιοχής Καντό. Περιβάλλεται από τη Χερσόνησο Μπόσο στα ανατολικά και από τη Χερσόνησο Μιούρα στα δυτικά.  Τα ιζήματα στην ακτή του κόλπου σχηματίζουν μια ομαλή, συνεχόμενη ακτογραμμή η οποία υπόκειται σε ταχεία θαλάσσια διάβρωση.

Με τη στενή έννοια, ο Κόλπος του Τόκιο είναι η περιοχή βόρεια της ευθείας γραμμής από το Ακρωτήριο Κάννον στα δυτικά της Χερσονήσου Μιούρα έως το Ακρωτήριο Φούτσου στα ανατολικά της Χερσονήσου Μπόσο. Η περιοχή αυτή είχε επιφάνεια περίπου 922 km2 το 2012, ενώ τα έργα ανακτήσεως γης που υλοποιούνται συνεχίζουν να την μειώνουν με αργούς ρυθμούς. Με μια πιο ευρεία έννοια μέρος του κόλπου είναι επίσης ο Δίαυλος Ουράγκα. Με αυτόν τον ορισμό η επιφάνειά του φθάνει τα 1500 km2.

Ο ύφαλος ανάμεσα στο Ακρωτήριο Φούτσου και το Ακρωτήριο Χονμάκου είναι γνωστός ως Νακανόσε και το βάθος της θάλασσας εκεί είναι 20 m|. Βόρεια αυτής της περιοχής ο κόλπος έχει βάθος 40 m ενώ οι περιοχές νότια του Νακανόσε είναι σαφώς βαθύτερες καθώς κατευθύνονται προς τον Ειρηνικό.

 Νησιά 
Το μόνο φυσικό νησί στον Κόλπο είναι η Σαρουσίμα στο οποίο εγκαταστάθηκε παράκτιο πυροβολικό κατά τη διάρκεια της περιόδου Μπακουμάτσου και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στο σύμπλεγμα παράκτιων οχυρώσεων που ονομάστηκε «Οχυρό του Κόλπου του Τόκιο». Το Αυτοκρατορικό Ναυτικό διατηρούσε εκεί σταθμό απομαγνήτισης () μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα η νήσος είναι ακατοίκητη και λειτουργεί ως θαλάσσιο πάρκο. 

Επίσης κατασκευάστηκαν πολλά τεχνητά νησιά ως ναυτικές οχυρώσεις κατά τις περιόδους Μεϊτζί και Ταϊσό. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα νησιά αυτά μετατράπηκαν για οικιστική ή ψυχαγωγική χρήση. Το Οντάιμπα, γνωστό και ως Ντάιμπα, ήταν ένα από τα έξι τεχνητά νησιά που κατασκευάστηκαν το 1853 ως οχύρωση για την προστασία του Σογκουνάτο Τοκουγκάβα στο Έντο, και ήταν γνωστό ως Σιναγκάουα Ντάιμπα. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ενσωματώθηκε στο Τόκιο και αναπλάστηκε για εμπορική και ψυχαγωγική χρήση. 

Πριν από τον παγκόσμιο πόλεμο είχε προγραμματιστεί η Γιουμενοσίμα να γίνει αεροδρόμιο αλλά μεταπολεμικά οι Αμερικανοί επέκτειναν το Αεροδρόμιο Χανέντα και κατόπιν αυτού τα σχέδια για την Γιουμενοσίμα εγκαταλείφθηκαν. Το νησί λειτούργησε για λίγο ως δημόσια παραλία και στη συνέχεια μετατράπηκε σε χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων. Σήμερα η ανακτημένη γη φιλοξενεί πάρκο το οποίο προσφέρει πολυάριθμες ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Το νησί Χάκκεϊ κατασκευάστηκε ως ΧΥΤΑ το 1985 ενώ σήμερα φιλοξενεί θεματικό πάρκο. 

 Ποταμοί 
Πολλοί ποταμοί εκβάλλουν στον Κόλπο του Τόκιο και όλοι τους παρέχουν νερό στις κατοικημένες και τις βιομηχανικές περιοχές γύρω του. Μεταξύ αυτών είναι οι Τάμα, Σουμίντα, Έντο, Ομπίτσου και Γιόρο.

 Προγράμματα ανάκτησης γης 
Γη ανακτάται κατά μήκος της ακτής του Κόλπου ήδη από την περίοδο Μέιτζι. Οι περιοχές με βάθος μικρότερο από 5 m είναι οι απλούστερες για επιχωμάτωση που γίνεται με άμμο από τον πυθμένα του ίδιου του Κόλπου. Η τοπογραφία της ακτογραμμής έχει αλλοιωθεί σε σχέση με παλαιότερες περιόδους λόγω των συνεχιζόμενων έργων ανάκτησης γης. Η συνολική παραγωγή οικιακών αποβλήτων είναι τεράστια στην Ευρύτερη Περιοχή του Τόκιο και ο χώρος για την απόθεσή τους περιορισμένος· μεγάλο μέρος τους καίγεται και η στάχτη χρησιμοποιείται ως επιχωμάτωση στον κόλπο.

 Οικονομική δραστηριότητα 
 Αλιεία 
Ο Κόλπος του Τόκιο υπήρξε ιστορικά κέντρο της ιαπωνικής αλιευτικής βιομηχανίας, πηγή οστρακοειδών και άλλων μορφών υδατοκαλλιέργειας. Οι δραστηριότητες αυτές μειώθηκαν με την εκβιομηχάνιση της περιοχής στις αρχές του 20ού αιώνα και σχεδόν σταμάτησαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Λιμένες 
Ορισμένοι από τους σημαντικότερους λιμένες της Ιαπωνίας βρίσκονται στον Κόλπο. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι λιμένες της Γιοκοχάμα, της Τσίμπα, του Τόκιο, του Καβασάκι και της Γιοκοσούκα.

 Βιομηχανικές ζώνες 
Βιομηχανικές ζώνες αναπτύχθηκαν ήδη από την περίοδο Μέιτζι (1868–1912). Η ανάπτυξη των ζωνών Κεϊχίν και Καναγκάβα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της μεγαλύτερης εκβιομηχανισμένης περιοχής της χώρας. Από την άλλη, η μεγάλης κλίμακας βιομηχανική δραστηριότητα στην παράκτια περιοχή του Τόκιο έχουν προκαλέσει σημαντική ρύπανση των υδάτων και της ατμόσφαιρας.

 Στρατιωτικές εγκαταστάσεις 
Στο λιμάνι της Γιοκοσούκα υπάρχουν ναυτικές βάσεις των Ιαπωνικών Δυνάμεων Αυτοάμυνας καθώς και του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Τόκιο