Ιούλιος Παύλος

Ο Ιούλιος Παύλος, λατιν.: Julius Paulus (άκμασε τον 2ο και 3ο αι. μ.Χ.), συχνά αναφέρεται απλώς ως Παύλος, ήταν ένας από τους πιο επιδραστικούς και διακεκριμένους Ρωμαίους νομικούς. Ήταν επίσης πραιτωριανός έπαρχος υπό τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αλέξανδρο Σεβήρο.

 Βιογραφία 
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και την οικογένεια του Παύλου· ήταν άνδρας ελληνικής καταγωγής, ο οποίος καταγόταν από μία άγνωστη φοινικική πόλη στη ρωμαϊκή Συρία ή από το Πατάβιον της ρωμαϊκής Ιταλίας (σύγχρονη Πάντοβα, Ιταλία). Η πιθανότητα ο Παύλος να προέρχεται από το Πατάβιον βασίζεται σε ένα άγαλμα με επιγραφή, που βρέθηκε στο Πατάβιον και ήταν αφιερωμένο σε έναν Παύλο. 

Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας των Αυτοκρατόρων Σεπτίμιου Σεβήρου και Καρακάλλα, ο Παύλος υπηρέτησε ως νομικός. Εξορίστηκε από τον Αυτοκράτορα Ελαγάβαλο, και ανακλήθηκε από την εξορία από τον διάδοχό του, Αυτοκράτορα Αλέξανδρο Σεβήρο. Ο Σεβήρος και η μητέρα του Ιουλία Αβίτα Μαμαία το 222 τον διόρισαν μεταξύ των βασικών συμβούλων τού Αυτοκράτορα, και μεταξύ 228 και 235 ήταν ο πραιτωριανός έπαρχος της Πραιτωριανής Φρουράς. Ο Παύλος ήταν σύγχρονος του νομικού Ουλπιανού. Ακολούθησε εν μέρει την επαγγελματική πορεία του πρώην πραιτωριανού επάρχου Αιμίλιου Παπινιανού. Σε ένα καταστατικό του Αυτοκράτορα Γορδιανού Γ΄ που χρονολογείται από το 239 και αναφέρεται στον γάμο, όπου παρατίθεται μία απάντηση του Παύλου, ο Παύλος ονομάζεται vir prudentissimus (σοφότατος) ( CJ 5.4.6). 

 Τα νομικά έργα του Παύλου 
μικρογραφία|Τίτλος της έκδοσης του 1566 του Θεοδοσιανού Κώδικα, που επιμελήθηκε ο Ζακ Κουγιάς και δημοσιεύτηκε από τον Γκιγιόμ Ρουιγιέ, και περιέχει επίσης τις λεγόμενες φράσεις του Παύλου.
Ο Ρωμαίος νομικός Ερέννιος Μοδεστίνος περιγράφει τον Παύλο, μαζί με τον Ουλπιανό και τον Κόιντο Κερβίδιο Σκαιβόλα, ως έναν από τους «τελευταίους μεγάλους νομικούς». Το έργο του Παύλου έτυχε μεγάλου σεβασμού.

Είχε γράψει 319 διάφορες νομικές δημοσιεύσεις. Τα σωζόμενα έργα του είναι εξαιρετικά παραγωγικά, επιδεικνύοντας μία ενδελεχή ανάλυση των απόψεων άλλων νομικών, και ο Παύλος εξέφρασε τις νομικές του απόψεις. Φαίνεται ότι είχε γράψει για μία μεγάλη ποικιλία νομικών θεμάτων, και είχε εις βάθος γνώση των νομικών θεμάτων και του δικαίου.

Ο Παύλος σχολιάζει τους νομικούς Ιαβολενό Πρίσκο, Κόιντο Κερβίδιο Σκαιβόλα, Mάρκο Αντίστιο Λάβωνα, Σάλβιο Ιουλιανό και Aιμίλιο Παπινιανό. Αναφέρεται από τους νομικούς Mάκερ  και Ερέννιο Μοδεστίνος. Το συγγραφικό του ύφος είναι συμπυκνωμένο, και μερικές φορές ασαφές. Ωστόσο, το έργο του είναι εξίσου καλό με των άλλων Ρωμαίων νομικών. Το έργο του Παύλου έχει διασωθεί από αποσπάσματα, αν και το έργο του πρέπει να διαβαστεί προσεκτικά, για να γίνει κατανοητό.

Ο Παύλος ήταν ένας από τους πέντε νομικούς, των οποίων οι απόψεις κατέστησαν συνταγματικά έγκυρες το 426 από τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες Θεοδόσιο Β' και Βαλεντινιανό Γ' . Μία άλλη κληρονομιά από τον Παύλο είναι η συμπερίληψη των γραπτών του στον Πανδέκτη (Digest), ο οποίος γράφτηκε και συντάχθηκε από τον Ρωμαίο (Βυζαντινό) Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' .

Το ένα έκτο του Ιουστινιάνειου Κώδικα (Corpus Juris Civilis) στους Πανδέκτες (Digest) αποτελείται από το έργο του Παύλου. Είναι ο Ρωμαίος νομικός με τα περισσότερα αποσπάσματα στους Πανδέκτες, μπροστά από τον Ουλπιανό. Οι Πανδέκτες αποδίδουν στον Παύλο την πρώτη διατύπωση του τεκμηρίου αθωότητας στο ρωμαϊκό δίκαιο: Ei incumbit probatio qui dicit, non qui negat  «Η απόδειξη βρίσκεται σε αυτόν που ισχυρίζεται, όχι σε αυτόν που αρνείται».  Ο Παύλος στους Πανδέκτες αναφέρεται επίσης σε δύο αποσπάσματα, στα οποία έδωσε αντίθετη γνώμη από τον Αλέξανδρο Σεβήρο, αλλά ο Σεβήρος επέλεξε τη γνώμη του Παπινιανού.

 Έργα του ψευδο-Παύλου 
Λόγω τής φήμης του, πολλά άλλα έργα του έχουν αποδοθεί, ιδιαίτερα η συλλογή του 3ου αι. Pauli sententiae («Απόψεις του Παύλου» ή «Προτάσεις»).  Από τα σωζόμενα έργα του Παύλου και τα έργα που τού αποδίδονται, τα Sententiae ad Filium έχουν τα μεγαλύτερα αποσπάσματα. 

 Οικονομολογία 
Στους Πανδέκτες (Digest), ο Παύλος έγραψε ένα απόσπασμα για τα χρήματα. Ο Παύλος παρουσίασε μία θεωρία για το χρήμα παρόμοια με τον Αριστοτέλη, παρόμοια με την ακόμη μερικές φορές διαχρονική θεωρία ότι αυτό είχε προκύψει αντί της ταλαιπωρίας της ανταλλαγής (δηλαδή με την υπόθεση μίας αρχικής οικονομίας ανταλλαγών σε είδος, που προηγείται του χρήματος) λόγω της «έλλειψης σύμπτωσης των επιθυμιών» στη νεοκλασική ορολογία. 

 Εκδόσεις 


 Δείτε επίσης 
 Νόμος των Αναφορών

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 
 The Ancient Library[usurped]
 The Roman Law Library by Yves Lassard and Alexandr Koptev.
 Google book : Latin Literature A History, Gian Biagio Conte

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Οι Γνώμες του Ιουλίου Παύλου προς τον Γιο του, Βιβλίο Α΄
 Οι Γνώμες του Ιουλίου Παύλου προς τον Γιο του, Βιβλίο II
 Οι Γνώμες του Ιουλίου Παύλου προς τον Γιο του, Βιβλίο III
 Οι Γνώμες του Ιουλίου Παύλου προς τον Γιο του, Βιβλίο Δ΄
 Οι Γνώμες του Ιουλίου Παύλου προς τον Γιο του, Βιβλίο V
 Julius Paulus, in ‘Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology’ , ancientlibrary.com

Κατηγορία:Έπαρχοι του πραιτωρίου
Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 3ου αιώνα
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα