Φαύστυλος

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, ο Φαύστυλος ήταν ο βοσκός, που βρήκε το βρέφος Ρωμύλο (τον μελλοντικό ιδρυτή της πόλης της Ρώμης)  και τον δίδυμο αδελφό του Ρέμο κατά μήκος των όχθων του ποταμού Τίβερη, καθώς τους θήλαζε η λύκαινα Λούπα. 

Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Φαύστυλος μετέφερε τα μωρά πίσω στη στάνη του για να τα θηλάσει η σύζυγός του, Άκκα Λαρεντία. Ο Φαύστυλος και η Άκκα Λαρεντία μεγάλωσαν στη συνέχεια τα αγόρια ως δικά τους. Ο Ρωμύλος αργότερα νίκησε και σκότωσε τον βασιλιά Αμούλιο της Άλμπα Λόνγκα με τη βοήθεια του Φαύστυλου και του αδελφού του, Πλειστίνου. Ο Ρωμύλος και ο Ρέμος ξεκίνησαν να χτίσουν τη δική τους πόλη, αλλά στη συνέχεια τσακώθηκαν. Στην επακόλουθη αψιμαχία, ο Φαύστυλος και ο Πλειστίνος σκοτώθηκαν. Ο Ρωμύλος συνέχισεκαι ίδρυσε τη Ρώμη.

 Αναπαράσταση στο έργο του Λίβιου 
Ο Ρωμαίος ιστορικός Λίβιος περιγράφει λεπτομερώς την ιστορία των βρεφών Ρωμύλου και Ρέμου στο έργο του Ab urbe condita (Από την ίδρυση της πόλης). Σύμφωνα με τον Λίβιο, μετά τον βιασμό της Εστιάδας Ρέας Σίλβιας, η οποία αργότερα ισχυρίστηκε ότι ο Μαρς ήταν ο πατέρας (είτε από αλήθεια είτε για την αξιοπρέπεια που προερχόταν από τη θεϊκή πρόνοια, όπως επισημαίνει ο Λίβιος), ο βασιλιάς Αμούλιος, ο θείος των διδύμων, διέταξε να βάλουν τα βρέφη σε ένα καλάθι και να τα στείλουν στον ποταμό Τίβερη να πεθάνουν από πνιγμό. Εκείνη τη χρονιά, ο Τίβερης είχε πλημμυρίσει και, ως εκ τούτου, μετέφερε τα αγόρια σε μια πεδιάδα. Όταν το νερό υποχώρησε, έριξε τα αγόρια σε ένα επίπεδο κομμάτι γης όπου η λύκαινα, γνωστή ως Λούπα, τα βρήκε και τα θήλασε. Σύμφωνα με τον Λίβιο, ορισμένοι βοσκοί αναφέρονταν στην Άκκα Λαρεντία ως «λύκαινα» λόγω της σεξουαλικής της ασυδοσίας, και έτσι ίσως προέκυψε η ιστορία των διδύμων που θήλαζαν από τη θηλή της λύκαινας. Όπως και να 'χει, ο Φαύστυλος μετέφερε τα βρέφη πίσω στη στάνη του, όπου τα παρουσίασε στη σύζυγό του για να τα μεγαλώσει. Ο Φαύστυλος και η Άκκα Λαρεντία μεγάλωσαν τα αγόρια σαν δικά τους και μεγάλωσαν και έγιναν βοσκοί. Σύμφωνα με τον Λίβιο, ο Φαύστυλος γνώριζε την βασιλική καταγωγή των διδύμων από την αρχή, γράφοντας:Από την αρχή κιόλας ο Φαύστυλος είχε την υποψία ότι ήταν παιδιά βασιλικού αίματος που μεγάλωνε στο σπίτι του, διότι γνώριζε τόσο ότι τα βρέφη είχαν εκτεθεί με εντολή του βασιλιά, όσο και ότι η εποχή που ο ίδιος είχε αναλάβει τα παιδιά συνέπιπτε ακριβώς με αυτό το γεγονός. Ο Φαύστυλος απέκρυψε τη γνώση του για την καταγωγή των διδύμων επιλέγοντας αντ' αυτού να περιμένει «μέχρι να του προσφερθεί η ευκαιρία ή να του επιβληθεί η ανάγκη». Σύμφωνα με τον Λίβιο, η ανάγκη προηγήθηκε, καθώς ο Ρέμος είχε αιχμαλωτιστεί από τον Νουμίτορα, τον πρώην βασιλιά, απόγονο του Αινεία, πατέρα της Ρέας Σίλβιας και παππού του Ρωμύλου και του Ρέμου.  Ο Φαύστυλος αποκάλυψε την πραγματική φύση της γέννησης των διδύμων στον Ρωμύλο. Ταυτόχρονα, ο Νουμίτωρ συνειδητοποίησε ότι το αγόρι που είχε υπό κράτηση ήταν ο εγγονός του, Ρέμος, και έτσι καταστρώθηκε ένα σχέδιο για να σκοτώσουν τον βασιλιά Αμούλιο. Ο Ρωμύλος συγκέντρωσε μια ομάδα βοσκών και, σε συνδυασμό με τις δυνάμεις του Ρέμου από τον οίκο του Νουμίτωρα, επιτέθηκαν και σκότωσαν τον βασιλιά. Τα δίδυμα κήρυξαν τον θάνατο του τυράννου και ονόμασαν τον παππού τους βασιλιά. Σύμφωνα με τον Λίβιο, αυτό ακολουθήθηκε από μια «κραυγή συναίνεσης... από ολόκληρο το πλήθος, [η οποία] επιβεβαίωσε τον τίτλο και την εξουσία του νέου μονάρχη». 

 Αναπαράσταση στους Βίους Παράλληλους του Πλούταρχου 
Ο Έλληνας φιλόσοφος, βιογράφος και δοκιμιογράφος Πλούταρχος αναφέρεται στον Φαύστυλο στο Βίος του Ρωμύλου, στο έργο του Βίοι Παράλληλοι. Ο Πλούταρχος ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό την περιγραφή του Φαύστυλου από τον Λίβιο προσφέροντας παράλληλα κάποιες πρόσθετες πληροφορίες και αντιπαρατιθέμενες ιδέες. Ο Πλούταρχος σημειώνει ότι ο υπηρέτης που ο βασιλιάς Αμούλιος διέταξε να αφήσει τα δίδυμα στον Τίβερη αναφέρθηκε από ορισμένους ως ο Φαύστυλος. Ο Πλούταρχος ισχυρίζεται επίσης ότι ο Νουμίτωρ πιθανότατα γνώριζε για την ανατροφή του Ρωμύλου και του Ρέμου από τον Φαύστυλο και την Άκκα Λαρεντία και «βοήθησε κρυφά τους θετούς γονείς στο έργο τους». Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Φαύστυλος κάποια στιγμή οδηγήθηκε ενώπιον του Νουμίτωρα για να επιβεβαιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των αγοριών.

 Ετυμολογία 
Η σύνδεση του ονόματος του Φαύστυλου με αυτό του φαύνου γενικά απορρίπτεται από την ακαδημαϊκή κοινότητα, με πολλούς να περιγράφουν λεπτομερώς πώς το όνομα Φαύστυλος προέρχεται από το faveo (λατινικά: γίνομαι φίλος, υποστηρίζω). Το όνομα Φαύστυλος προέρχεται περαιτέρω από το favestos, καθώς το «λεκτικό επίθετο που κρύβεται πίσω από το όνομά του» πρέπει να συνδέεται με τη θρησκευτική έννοια του faveo που εκφράζεται στον τελετουργικό τύπο favete linguis, που σημαίνει «σιωπώ». Αυτές οι λατινικές ρίζες βοηθούν να εξηγηθεί γιατί ο Φαύστυλος παρέμεινε σιωπηλός σχετικά με τη φύση της γενεαλογίας του Ρωμύλου και του Ρέμου για τόσο καιρό. Πολλοί ιστορικά θεωρούσαν τον Φαύστυλο ως «λυκόμορφο» χαρακτήρα, αλλά αυτό δεν έχει ιστορική ή ετυμολογική βάση και γενικά θεωρείται ότι είναι το αποτέλεσμα της λαϊκής σύνδεσης της πανίδας με τον Φαύστυλο. 

 Θάνατος 
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Φαύστυλος, μαζί με τον αδελφό του, Πλειστίνο, σκοτώθηκαν στην ίδια αψιμαχία που είχε ως αποτέλεσμα ο Ρωμύλος να σκοτώσει τον αδελφό του Ρέμο πριν από την ίδρυση της πόλης της Ρώμης"Plutarch • Life of Romulus". penelope.uchicago.edu. Retrieved 2020-12-08.. 

 Αναπαραστάσεις στην τέχνη 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία