Ναπολεόνε ντελα Τόρε

Ο Ναπολεόνε, επίσης γνωστός ως Νάπο Τοριάνι, ιταλ.: Napoleone della Torre ή Napo Torriani (απεβ. στις 16 Αυγούστου 1278) από τον Οίκο ντελα Τόρε , ήταν Ιταλός ευγενής, ο οποίος ήταν ουσιαστικά κύριος του Μιλάνου στα τέλη του 13ου αι. Ήταν πατέρας του Κορράντο ντελα Τόρε και αδελφός του Ραϊμόντο ντελα Τόρε.

 Βιογραφία 
Ο Ναπολεόνε ήταν γιος ενός Παγκάνο ντελα Τόρε. Το 1260 ήταν ποντεστά της Πιατσέντσα.

Ανέλαβε την εξουσία στο Μιλάνο το 1265, διαδεχόμενος τον εξάδελφό του Φιλίππο ως Πρεσβύτερος του Λαού (Anziano del Popolo), και ταυτόχρονα, ως ποντεστά του Κόμο, της Νοβάρα, του Μπέργκαμο και του Λόντι. Συνέχισε την οικογενειακή πολιτική υποστήριξης του Καρόλου Α΄ των Ανζού βασιλιά της Νάπολης και της μερίδας των Γουέλφων (του πάπα) εναντίον των Γιβελλίνων (του βασιλιά της Γερμανίας) και του βασιλείου της Σικελίας.

Η νίκη των Ανζού στο Μπενεβέντο την επόμενη χρονιά, σήμαινε θρίαμβο των Γουέλφων στην Ιταλία. Το 1267 τα κύρια μέλη της μερίδας συναντήθηκαν στο Μιλάνο, για να ανανεώσουν τη συμμαχία εναντίον του νέου ηγέτη των Γιβελλίνων, του Κορραδίνου της Γερμανίας. Ο Ναπολεόνε ονομάστηκε διοικητής τής συμμαχίας μαζί με τον αδελφό του Ραϊμόντο και τον Γουλιέλμο Ζ΄ μαρκήσιο του Μομφερράτου. Ο Ναπολεόνε, ωστόσο, δεν επιτέθηκε στον Κορραδίνο που βρισκόταν στην Παβία, ίσως λόγω προσωπικών προβλημάτων με τον Παπισμό. Μετά το τέλος τού Κορραδίνου στη μάχη του Ταλιακότσο (1268) και την οριστική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας, ο Κάρολος Α΄ των Ανζού προσπάθησε να επεκτείνει την εξουσία του σε ολόκληρη τη χερσόνησο. Ο Ναπολεόνε αρνήθηκε να υποστηρίξει τις κινήσεις του, προκαλώντας εκδίκηση από τους Ανζού με τη μορφή εξεγέρσεων εναντίον του.

Το 1269 ο αδελφός του Ραϊμόντο επίσκοπος του Κόμο συνελήφθη από τον Κορράδο Βενόστα φον Ματς (έναν ανήλικο υποτελή της Βαλκιαβένα). Ο Ναπολεόνε παρενέβη, και τον απελευθέρωσε το 1273. Την ίδια χρονιά, μετά την εκλογή του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων ως βασιλιά της Γερμανίας, ο Ναπολεόνε μεταπήδησε στη μερίδα του βασιλιά της Γερμανίας (στους Γιβελλίνους), για να αντιμετωπίσει την κυριαρχία του Καρόλου Α΄ των Ανζού. Η ανταμοιβή του ήταν ο τίτλος τού βασιλικού εκπροσώπου (vicarius) στη Λομβαρδία (1274).

Σε αυτό το σημείο, ο Οτόνε Βισκόντι (ο οποίος είχε διοριστεί αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου το 1262, αλλά δεν είχε καταφέρει ποτέ να αναλάβει την έδρα του), και τώρα ο κύριος εκφραστής της αντιπολίτευσης στο Μιλάνο και στην Μπριάντσα εναντίον των ντελα Τόρε, κήρυξε πόλεμο εναντίον του. Ο Ναπολεόνε αρχικά νίκησε τα στρατεύματα του Βισκόντι στη μάχη της Γκουατζέρα (κοντά στη λίμνη Ματζόρε), αλλά στις 21 Ιανουαρίου 1277 ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Ντέζιο μαζί με τον γιο του Κορράντο και τον ανιψιό του Γκουίντο. Η φυλάκισή του σηματοδότησε το τέλος τής κυριαρχίας των ντελα Τόρε στο Μιλάνο, η οποία αντικαταστάθηκε από αυτή των Βισκόντι, οι οποίοι κράτησαν την κυριαρχία μέχρι τον 15ο αι.

Ο Ναπολεόνε ντελα Τόρε κρατήθηκε σε ένα κλουβί, κρεμασμένο έξω από τον πύργο στο Καστέλ Μπαραντέλο στο Κόμο, όπου παρέμεινε για 19 μήνες, μέχρι το τέλος του το 1278. Τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο κάστρο.

 Δείτε επίσης 
 Πόλεμοι των Γουέλφων και των Γιβελλίνων

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε