Shikishima (θωρηκτό)

Το Shikishima, του οποίου το όνομα είναι ποιητική αναφορά για την ίδια την Ιαπωνία,Jane, p. 400 ήταν το πρωτοπόρο πλοίο της ομώνυμης κλάσης δύο προ-ντρέντνωτ θωρηκτών που ναυπηγήθηκαν για το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό από βρετανικά ναυπηγεία στα τέλη της δεκαετίας του 1890. Στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο του 1904–1905 έλαβε μέρος στη μάχη του Πορτ Άρθουρ, τη ναυμαχία της Κίτρινης Θάλασσας και της Τσουσίμα. Υπέστη ελαφρές ζημιές στην τελευταία ενώ τόσο σε αυτήν όσο και στην προηγούμενη ναυμαχία εξερράγη πρόωρα οβίδα αχρηστεύοντας ένα από τα κύρια πυροβόλα του. Στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το Shikishima παρέμεινε σε ιαπωνικά νερά. Το 1921 του ανατέθηκαν καθήκοντα παράκτιας άμυνας και αξιοποιήθηκε ως εκπαιδευτικό πλοίο για το υπόλοιπο της πορείας του. Παροπλίστηκε και μετατράπηκε σε πλωτή αποθήκη το 1923 και τελικά διαλύθηκε για σκραπ το 1948.

Περιγραφή

Το Shikishima και το αδελφό του Hatsuse σχεδιάστηκαν στην Αγγλία ως βελτιωμένες εκδοχές των θωρηκτών της κλάσης Majestic του Βασιλικού Ναυτικού. Εκείνη την εποχή η Ιαπωνία δεν διέθετε ακόμη τις αναγκαίες τεχνολογικές και παραγωγικές δυνατότητες ώστε να μπορεί να ναυπηγήσει θωρηκτά εγχώρια και κατά συνέπεια αυτά έπρεπε να παραγγελθούν από τρίτες χώρες.Evans & Peattie, p. 60 Το Shikishima είχε ολικό μήκος 133,5 m και πλάτος 23 m. Είχε βύθισμα 8,3 m πλήρως έμφορτο, εκτόπισμα 15.090 t (14.850 LT) με τον συνήθη φόρτο και πλήρωμα αποτελούμενο από 741 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Προωθούνταν από δύο ατμομηχανές τύπου Humphrys Tennant οι οποίες τροφοδοτούταν από 25 λέβητες τύπου Belleville. Μπορούσαν να αποδώσουν έως και 14.500 ihp και το πλοίο μπορούσε θεωρητικά να φθάσει τους 18 kn. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των δοκιμών του ξεπέρασε την προβλεπόμενη μέγιστη ταχύτητα πλεύσης φθάνοντας τους 19 kn με το προωστικό σύστημα να αποδίδει 14.667 ihp. Είχε εμβέλεια  με ταχύτητα πλεύσης 10 kn.Jentschura, Jung & Mickel, pp. 17–18

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 305 mm (12 ιντσών) σε δύο πύργους, έναν στην πλώρη και έναν στην πρύμνη και ο δευτερεύων από δεκατέσσερα ταχυβόλα πυροβόλα των 152 mm (6 ιντσών) στα πλευρά και την   υπερκατασκευή. Επίσης υπήρχαν όπλα μικρότερου διαμετρήματος τα οποία παρείχαν προστασία έναντι των τορπιλοβόλων, συγκεκριμένα 20 QF 12, έξι QF-3 των 47 mm και έξι Hotchkiss επίσης των 47 mm. Πέραν αυτών, το θωρηκτό διέθετε και τέσσερις υποβρύχιους τορπιλοσωλήνες των 450 mm. Η θωράκιση στη γραμμή της ισάλου είχε πάχος από 102 ως 229 mm. Η θωράκιση των πυργίσκων των πυροβόλων είχε μέγιστο πάχος 254 mm και του καταστρώματος μεταξύ 64 και 102 mm.Chesneau & Kolesnik, p. 221

Επιχειρησιακή ιστορία
Το Shikishima ήταν ένα από τα τέσσερα θωρηκτά που παραγγέλθηκαν από ναυπηγεία του εξωτερικού ως μέρος του δεκαετούς Προγράμματος Ναυτικής Επέκτασης που χρηματοδοτήθηκε από την πολεμική αποζημίωση που κατέβαλε η Κίνα μετά την ήττα της στον Α΄ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο του 1894–1895.Evans & Peattie, pp. 57–58, 60 Η ναυπήγησή του άρχισε στις 29 Μαρτίου 1897 στις εγκαταστάσεις της Thames Iron Works στο Λονδίνο.Silverstone, p. 336 Καθελκύστηκε την 1η Νοεμβρίου 1898 και ολοκληρώθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1900.Jentschura, Jung & Mickel, p. 18 Έπειτα από την άφιξή του στην Ιαπωνία, υπέστη ελαφρές ζημιές όταν προσάραξε στα ανοικτά της Γιοκοχάμα εν μέσω του τυφώνα του Σεπτεμβρίου του 1902.

Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος

Όταν ξέσπασε ο Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος, το Shikishima εντάχθηκε στην 1η Μοίρα του 1ου Στόλου. Συμμετείχε στη Μάχη του Πορτ Άρθουρ στις 9 Φεβρουαρίου 1904, όταν ο αντιναύαρχος Τόγκο Χεϊχάτσιρο ηγήθηκε του 1ου Στόλου σε επίθεση εναντίον των ρωσικών πλοίων της Μοίρας του Ειρηνικού τα οποία ήταν αγκυροβολημένα έξω από το Πορτ Άρθουρ. Ο Τόγκο ανέμενε ότι η αιφνιδιαστική νυχτερινή επίθεση των αντιτορπιλικών του θα είχε πολύ μεγαλύτερη επιτυχία από ό,τι τελικά συνέβη και περίμενε να τους βρει αποδιοργανωμένους και αποδυναμωμένους, όμως οι Ρώσοι είχαν ανακτήσει τη συνοχή τους και ήταν προετοιμασμένοι. Το καταδρομικό Μπογιάριν που περιπολούσε στα ανοικτά των ακτών εντόπισε τα ιαπωνικά πλοία και ειδοποίησε τις ρωσικές άμυνες. Ο Τόγκο επέλεξε να επιτεθεί στις ρωσικές παράκτιες άμυνες με τα κύρια πυροβόλα των πλοίων του και να εμπλέκει τα ρωσικά πλοία χρησιμοποιώντας τα δευτερεύοντα πυροβόλα του. Ο διαχωρισμός αυτός αποδείχθηκε αναποτελεσματικός, καθώς τα ιαπωνικά πυροβόλα των οκτώ και των έξι ιντσών προκάλεσαν ελάχιστες ζημιές στα ρωσικά πλοία τα οποία από την πλευρά τους συγκέντρωσαν όλη την ισχύ πυρός τους πετυχαίνοντας κάποια αποτελέσματα. Παρόλο που μεγάλος αριθμός πλοίων και από τις δύο πλευρές επλήγη, οι ρωσικές απώλειες ανήλθαν σε 17 άνδρες μονάχα, ενώ οι Ιάπωνες είχαν 60 νεκρούς και τραυματίες πριν ο Τόγκο αποσύρει τον στόλο του. Κατά τη διάρκεια της μάχης το Shikishima επλήγη από μία οβίδα έξι ιντσών που τραυμάτισε 17 μέλη του πληρώματός του.Forczyk, pp. 24, 41–44

Το Shikishima συμμετείχε στην εμπλοκή της 13ης Απριλίου, όταν ο Τόγκο κατάφερε να παρασύρει εκτός λιμανιού τμήμα της ρωσικής Μοίρας του Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένης της ναυαρχίδας του αντιναυάρχου Στεπάν Μακάροφ, του θωρηκτού Πετροπαβλόβσκ. Όταν ο Μακάροφ εντόπισε τα πέντε ιαπωνικά θωρηκτά της 1ης Μοίρας, υποχώρησε πίσω προς το Πορτ Άρθουρ όμως το Πετροπαβλόφσκ προσέκρουσε σε νάρκη που είχαν ποντίσει οι Ιάπωνες την προηγούμενη νύχτα. Το ρωσικό θωρηκτό βυθίστηκε σε λιγότερο από δύο λεπτά διότι εξερράγη μία από τις αποθήκες πυρομαχικών του· ο ίδιος ο Μακάροφ ήταν ένας από τους 677 νεκρούς. Ενθαρρυμένος από αυτή την επιτυχία, ο Τόγκο επανέλαβε αποστολές μακρινών βομβαρδισμών, γεγονός που οδήγησε τους Ρώσους να ποντίσουν περισσότερα ναρκοπέδια.Forczyk, pp. 45–46

Στις 14 Μαΐου, ο υποναύαρχος Τοκιόκι Νασίμπα απέπλευσε με τα θωρηκτά Hatsuse Shikishima και Yashima καθώς και τα καταδρομικά Kasagi και Tatsuta με σκοπό να ενισχύσει τη ναυτική δύναμη αποκλεισμού του Πορτ Άρθουρ.Warner & Warner, p. 279 Το επόμενο πρωί η μοίρα συνάντησε ναρκοπέδιο που είχε ποντίσει η ναρκοθέτιδα Αμούρ. Στις  στις 10:50 το Hatsuse προσέκρουσε σε νάρκη που κατέστρεψε το σύστημα πηδαλιούχησής του και το Yashima προσέκρουσε σε άλλη καθώς προσπαθούσε να το βοηθήσει. Στις 12:33, το Hatsuse παρασύρθηκε σε ακόμα μία νάρκη, η οποία εξερράγη ανατινάζοντας μία από τις αποθήκες πυρομαχικών του,Brook, p. 124 σκοτώνοντας 496 μέλη του πληρώματος και βυθίζοντας το. Επίσης ήταν αδύνατον να ελεγχθεί η εισροή υδάτων στο Yashima με συνέπεια να βυθιστεί και αυτό, περίπου οκτώ ώρες αργότερα, αφού το πλήρωμά του το είχε πλέον εγκαταλείψει.Forczyk, pp. 46–47

Το Shikishima δεν επλήγη στη ναυμαχία της Κίτρινης Θάλασσας, που έλαβε χώρα τον Αύγουστο, αλλά μια οβίδα πυροβόλου των 12 ιντσών εξερράγη πρόωρα αχρηστεύοντάς το.Forczyk, pp. 51–52 Στη ναυμαχία της Τσουσίμα τον Μάιο του 1905, το θωρηκτό ήταν δεύτερο στη γραμμή μάχης της 1ης Μοίρας, ακολουθώντας τη ναυαρχίδα του Τόγκο, το θωρηκτό Mikasa, γενόμενο έτσι ένας από τους κύριους στόχους των ρωσικών πυρών. Το Shikishima επλήγη εννέα φορές κατά τη διάρκεια της ναυμαχία· το σοβαρότερο πλήγμα διαπέρασε το σημείο κάτω από ένα πυροβόλο των έξι ιντσών, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας ολόκληρο το πλήρωμα του πυροβόλου. Επίσης, μια άλλη οβίδα των 12 ιντσών εξερράγη πρόωρα σε ένα από τα εμπρόσθια πυροβόλα του, καταστρέφοντάς το ολοσχερώς. Από την πλευρά τους, τα Mikasa και Shikishima συγκέντρωσαν τα πυρά τους ενάντια στο θωρηκτό Οσλιάμπια το οποίο τελικά βυθίστηκε όταν δύο οβίδες μεγάλου διαμετρήματος προκάλεσαν μεγάλα ρήγματα στην πλώρη του, στη γραμμή της ισάλου.Campbell, pp. 128–131, 263 Ήταν το πρώτο σύγχρονο θωρηκτό που βυθίστηκε αποκλειστικά από πυρά πυροβολικού.Forczyk, p. 62 Το Shikishima έβαλε συνολικά 74 οβίδες των 12 ιντσών, 1.395 οβίδες των 6 ιντσών και 1.272 οβίδες των 12 λιβρών κατά τη διάρκεια της μάχης. Επίσης εκτόξευσε μία τορπίλη εναντίον του σοβαρά χτυπημένου οπλισμένου εμπορικού πλοίου Ουράλ η οποία και το αποτελείωσε.Campbell, pp. 134, 260

Ύστερη πορεία
Στα 1914–1915 το Shikishima είχε ως βάση του την περιοχή του Σασέμπο και στη συνέχεια εντάχθηκε, διαδοχικά, στη 2η και την 5η Μοίρα για το υπόλοιπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.Preston, p. 189 Έπειτα από την υπογραφή της Ναυτικής Συνθήκης της Ουάσιγκτον, επαναταξινομήθηκε ως πλοίο παράκτιας άμυνας και χρησιμοποιήθηκε για την εκπαίδευση πληρωμάτων υποβρυχίων έως ότου επαναταξινομήθηκε ως μεταγωγικό την 1η Απριλίου 1923. Παράλληλα συνεχίστηκε η χρήση του ως εκπαιδευτικό.Fukui, p. 54 Εν τέλει διαλύθηκε για σκραπ τον Ιανουάριο του 1948, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 













 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Θωρηκτά κλάσης Shikishima