Δολοφονίες του Μεγάλου Λεκανοπεδίου

Οι "Δολοφονίες του Μεγάλου Λεκανοπεδίου" (Αγγλικά:"Great Basin Murders") είναι το όνομα που δόθηκε σε μια σειρά δολοφονιών τουλάχιστον εννέα γυναικών που διαπράχθηκαν μεταξύ των ετών 1983 και 1997 σε όλες τις πολιτείες του Ουάιομινγκ, της Γιούτα, της Νεβάδα και του Άινταχο. Το συγκεκριμένο ψευδώνυμο επιλέχτηκε λόγω της γεωγραφικής περιοχής του Μεγάλου Λεκανοπεδίου που βρέθηκαν τα πτώματα των θυμάτων.

Τα περισσότερα θύματα ήταν έφηβες ή νεαρές ενήλικες γυναίκες που κακοποιήθηκαν σεξουαλικά και στη συνέχεια δολοφονήθηκαν - είτε με στραγγαλισμό, είτε με μαχαίρι ή με όπλο - και έπειτα εγκαταλείφθηκαν σε κορυφές λόφων, ερημικές εκτάσεις, χιονισμένες περιοχές ή ποτάμια. Αρκετά από τα πτώματα τοποθετήθηκαν σε στάση πόζας. Αυτό αρχικά οδήγησε σε εικασίες ότι όλες οι ανθρωποκτονίες ήταν έργο ενός μόνο κατά συρροή δολοφόνου, ο οποίος ονομάστηκε ο "Μεγάλος δολοφόνος του Λεκανοπεδίου". Αυτή όμως η θεωρία έχει καταρριφθεί καθώς με τα χρόνια έχει αποδειχθεί ότι πολλοί μη συνδεδεμένοι μεταξύ τους κατά συρροή δολοφόνοι λειτουργούσαν στην περιοχή και ότι η πλειοψηφία των φόνων διαπράχθηκαν από διαφορετικούς δράστες.  

 Δολοφονίες 
Ο αρχικός κατάλογος των θυμάτων περιλάμβανε τα ακόλουθα εννέα θύματα:

 Σύμφωνα με τους ερευνητές, η 23χρονη Τζανέλ Τζόνσον ήταν το πρώτο θύμα. Στις 17 Φεβρουαρίου του 1983, η Τζόνσον έκανε ωτοστόπ στο Ρίβερτον του Ουαϊόμινγκ. Εθεάθη τελευταία φορά σε μια στάση φορτηγών στο Σίνκλερ του Ουαϊόμινγκ περίπου στις 21:00. Την 1η Μαρτίου του 1983 η κοπέλα βρέθηκε βιασμένη και δολοφονημένη στην Κομητεία Φρέμοντ του Ουαϊόμινγκ. Αφού τη σκότωσε, ο δολοφόνος της την έθαψε πρόχειρα σε έναν ρηχό τάφο, γι' αυτό όταν βρέθηκε το πτώμα της ήταν μερικώς θαμμένο. Κατά την εξέταση του σώματος της, οι εγκληματολόγοι βρήκαν ίχνη σπερματικού υγρού που πιστεύεται ότι ανήκει στον δράστη, καθώς και σημάδια δαγκώματος σε έναν από τους ώμους της. Ο δολοφόνος της Τζόνσον παραμένει άγνωστος, καθώς τα δείγματα των σωματικών υγρών του δολοφόνου της κατέστησαν άχρηστα για εξετάσεις αφού το ψυγείο στο οποίο φυλάσσονταν χάλασε.
 Το δεύτερο θύμα ήταν η 18χρονη Λίσα Μαρί Κίμελ, η οποία εξαφανίστηκε στις 25 Μαρτίου του 1988, ενώ ταξίδευε από το Ντένβερ του Κολοράντο στο Μπίλινγκς της Μοντάνα. Οδηγούσε ένα μαύρο Honda CR-X του 1988 με πινακίδες κυκλοφορίας που είχαν την επιγραφή «LIL MISS». Οι συγγενείς της δήλωσαν στις αρχές ότι λίγο πριν από τον θάνατο της σχεδίαζε να μετακομίσει στην Ωρόρα του Κολοράντο για επαγγελματικούς λόγους. Οκτώ ημέρες μετά την εξαφάνιση της, ο μηχανικός Γκρεγκ Μπράντφορντ καθώς ψάρευε ανακάλυψε το πτώμα της να επιπλέει στον ποταμό Νορθ Πλατ κοντά στο Κάσπερ του Ουαϊόμινγκ. Η ιατροδικαστική εξέταση διαπίστωσε ότι είχε βιαστεί, ξυλοκοπηθεί, μαχαιρωθεί και χτυπηθεί στο κεφάλι μέχρι θανάτου. Παρά το γεγονός η Κίμελ ανακαλύφθηκε νεκρή οκτώ ημέρες μετά την εξαφάνιση της, διαπιστώθηκε χρόνια αργότερα ότι είχε δολοφονηθεί περίπου ώρες πριν την εύρεση του σώματος της, γεγονός που οδήγησε τις τοπικές αρχές να πιστέψουν ότι κρατήθηκε αιχμάλωτη από τον δολοφόνο της. Εκτός από τα τραύματα από μαχαίρι και τους μώλωπες, το σώμα της κοπέλας είχε σημάδια από σκοινιά στους καρπούς και τους αστραγάλους της, πράγμα που σημαίνει ότι ο δολοφόνος της την είχε δεμένη. Ένα χρόνο μετά τον θάνατο της, στον τάφο της Λίσα βρέθηκε ένα σημείωμα που το υπέγραφε κάποιος με το ψευδώνυμο "Στρινγφέλοου Χοκ" ("Stringfellow Hawke"), το οποίο αποτελούσε το ονοματεπώνυμο ενός φανταστικού χαρακτήρα της σειράς Airwolf. Πολλά χρόνια αργότερα αποδείχτηκε ότι ο δολοφόνος της Λίσα και ο συντάκτης του σημειώματος ήταν ο Ντέιλ Γουέιν Ίτον, ο οποίος καταδικάστηκε για αυτό το έγκλημα το 2004.
 Η 19χρονη Βίκυ Λιν Πέρκινς εξαφανίστηκε τον Μάρτιο του 1989. Εθεάθη τελευταία φορά στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Ωστόσο το σώμα της το οποιο βρισκόταν σε πλήρη αποσύνθεση, ανακαλύφθηκε μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 13 Μαΐου του 1989, στην Κομητεία Έμερι της Γιούτα κοντά στον αυτοκινητόδρομο I-70. Παρά το γεγονός ότι τα απομεινάρια της ήταν ως επί το πλείστον σκελετικά, η αστυνομία κατάφερε να αναγνωρίσει το θύμα ως Βίκυ Λιν Πέρκινς μέσω των δακτυλικών της αποτυπωμάτων. Ένας σερίφης περιέγραψε την Πέρκινς ως μια "γνωστή πόρνη" η οποία "εργαζόταν σε στάσεις φορτηγών".
 Στις 26 Οκτωβρίου 1990, κυνηγοί ελαφιών ανακάλυψαν σκελετικά λείψανα στην κομητεία Μίλαρντ της Γιούτα. Εκείνη την εποχή, το θύμα δεν μπορούσε να αναγνωριστεί και ήταν γνωστό με το όνομα "Γυναίκα Αγνώστων Στοιχείων Νο1" για τα επόμενα 13 χρόνια. Τον Μάιο του 2003, οι εγκληματολόγοι από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, αφού συνέκριναν ακτινογραφίες της γνάθου του θύματος, κατάφεραν να την αναγνωρίσουν ως την 24χρονη Πατρίσια Κάντας Γουόλς. Η Γουόλς και ο 26χρονος σύζυγος της Ντάγκλας Σκοτ Ζισκόφσκι εξαφανίστηκαν λίγο μετά την αναχώρησή τους από από το Σιάτλ της Ουάσινγκτον το 1989. Τα λείψανα του Ζισκόφσκι ανακαλύφθηκαν τον Ιανουάριο του 1990 στην Όζονα του Τέξας, κοντά στον αυτοκινητόδρομο I-10, και ταυτοποιήθηκαν το 1992. Αργότερα, το 2012, αποκαλύφθηκε ότι η Πατρίσια Γουόλς και ο Ντάγκλας Ζισκόφσκι δολοφονήθηκαν και οι δύο από τον Ρόμπερτ Μπεν Ρόουντς.
 Η Ερμαλίντα Γκάρζα Σέρμαν, 32 ετών, βρέθηκε δολοφονημένη στο Σεντ Τζορτζ της Γιούτα, στις 2 Απριλίου του 1991. Είχε δεχθεί πολλές σφαίρες στο κεφάλι. Μια ιατροδικαστική εξέταση αργότερα διαπίστωσε ότι είχε ξυλοκοπηθεί σοβαρά και είχε υποστεί σοβαρό τραύμα στο κεφάλι πριν από τους πυροβολισμούς που οδήγησαν στον θάνατο της. Οι ιατροδικαστές θεωρούσαν ότι η Γκάρζα είχε δολοφονηθεί περίπου 30 λεπτά πριν ανακαλυφθεί το σώμα της. 
 Στις 22 Μαρτίου 1991, το σχεδόν πλήρως αποσυντεθειμένο σώμα μιας νεαρής γυναίκας βρέθηκε στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα. Δεν μπορούσε να αναγνωριστεί τη στιγμή που ανακαλύφθηκε και ήταν γνωστή μόνο ως ''Γυναίκα Αγνώστων Στοιχείων Νο2". Αργότερα αναγνωρίστηκε ως Μπάρμπαρα Κέι Γουίλιαμς.

 Μια άγνωστη νεαρή γυναίκα, με το παρατσούκλι Μπίτερ Κρικ Μπέτυ" ("Bitter Creek Betty"), βρέθηκε την 1η Μαρτίου του 1992, στο ρέμα Μπίτερ Κρικ κοντά στην Κομητεία Σουίτγοτερ του Ουαϊόμινγκ. Ο ιατροδικαστής που διενήργησε την νεκροψία της υπέθεσε ότι το σώμα του θύματος είχε αφεθεί κοντά στον αυτοκινητόδρομο I-80 μεταξύ των μέσων του Οκτωβρίου του 1991 και των τελών του Φεβρουαρίου του 1992. Το σώμα της ήταν πολύ καλά διατηρημένο λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών και της έντονης χιονόπτωσης. Είχε σκούρα μαλλιά και σκούρα μάτια, είχε ύψος περίπου 1,73 εκατοστά και ζύγιζε 57 κιλά. Πιστεύεται ότι η ηλικία της κατά τη στιγμή του θανάτου της ήταν μεταξύ 24-32 ετών. Το θύμα είχε ένα τατουάζ σε σχέδιο τριαντάφυλλου στο δεξί της στήθος και μια ουλή από καισαρική τομή στην κοιλιά της. Φορούσε ένα χρυσό δαχτυλίδι στο δεξί της χέρι και ένα χρυσό κολιέ γύρω από τον λαιμό της. Το θύμα είχε υποστεί βάναυσο ξυλοδαρμό, βιασμό και στραγγαλισμό πριν πεθάνει, αλλά η αιτία θανάτου ήταν ένα χτύπημα στο κεφάλι με παγοκόπτη, το οποίο προκάλεσε κρανιακό τραύμα και σοβαρή απώλεια αίματος. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το θύμα αντιστάθηκε σθεναρά στον επιτιθέμενο της και πιθανότατα τον τραυμάτισε, καθώς ίχνη αίματος που δεν ταίριαζαν με την ομάδα αίματος της βρέθηκαν στον τόπο του εγκλήματος. Φωτογραφίες του προσώπου της, το τατουάζ και άλλα διακριτικά χαρακτηριστικά της δημοσιεύθηκαν από την αστυνομία στα τοπικά μέσα ενημέρωσης σε μια προσπάθεια να την αναγνωρίσουν. Σύντομα ένας άνδρας επικοινώνησε με τις αρχές και δήλωσε ότι είχε δει μια γυναίκα με παρόμοιο τατουάζ στο Τούσον της Αριζόνα, αλλά αυτό δεν οδήγησε πουθενά. Το 2022, η Μπίτερ Κρικ Μπέτι ταυτοποιήθηκε και το 2025, η εφημερίδα Cowboy State Daily δημοσίευσε το όνομά της ως Ιρέν Βάσκεζ. Η τελευταία φορά που η οικογένεια της είχε μάθει νέα της ήταν το 1990.

 Ένας οδηγός ανακάλυψε το γυμνό σώμα μιας άλλης άγνωστης νεαρής γυναίκας στις 16 Νοεμβρίου του 1993, κοντά στην έξοδο του αυτοκινητόδρομου I-80 προς το Σάφτερ της Νεβάδα στην Κομητεία Έλκο. Τα παρατσούκλια που της δόθηκαν ήταν η "Άγνωστη Γυναίκα του Σάφτερ" και η "Άγνωστη Γυναίκα της Κομητείας Έλκο". Ο ιατροδικαστής που διενήργησε την αυτοψία διαπίστωσε ότι είχε δολοφονηθεί πέντε ή έξι ημέρες νωρίτερα. Υπήρχαν ίχνη στον οργανισμό της που έδειχναν ότι είχε καταναλώσει αλκοόλ και μαριχουάνα. Οι ερευνητές βρήκαν σημάδια ελαστικών στο έδαφος κοντά στο σημείο που βρέθηκε η σωρός της, γεγονός που τους έκανε να πιστέψουν ότι δολοφονήθηκε αλλού και στη συνέχεια την μετέφεραν στην έξοδο του αυτοκινητόδρομου I-80. Η ανάλυση της γεωμετρίας των αποπτυμάτων των ελαστικών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο δολοφόνος οδηγούσε ένα μεσαίο ή μεγάλο όχημα, πιθανότατα ένα φορτηγό.  Επίσης, ο δολοφόνος της είχε τοποθετήσει το γυμνό της σώμα με πόζα απλώνοντας τα χέρια και τα πόδια της με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίσουν ένα σταυρό.  Η άγνωστη είχε χτυπηθεί πριν πεθάνει, αλλά η αιτία θανάτου ήταν δύο τραύματα από πυροβολισμούς στο στήθος. Η εγκληματολογική υπηρεσία ήταν σε θέση να λάβει μόνο το μερικό αποτύπωμα από τον δεξί της αντίχειρα, αλλά δεν βρέθηκε αντιστοιχία στη βάση δεδομένων των δακτυλικών αποτυπωμάτων.  Η γυναίκα είχε και τα 32 της δόντια, τα οποία μάλιστα ήταν σε πάρα πολύ καλή κατάσταση. Η άγνωστη είχε ξανθά μαλλιά και καστανά μάτια, και ήταν περίπου 64 κιλά και 1.70 εκ σε ύψος.  Η ανάλυση των δοντιών της έδειξε ότι ήταν 27-28 ετών κατά τη διάρκεια του θανάτου της. Είχε μια ουλή στο δεξί της καλάμι και οι δύο λοβοί των αυτιών είχαν τρύπες. Παρόλα αυτά η αστυνομία δεν βρήκε σκουλαρίκια στον τόπο του εγκλήματος.  Μια ανάλυση των ισοτοπών με δείγματα από τα μαλλιά της έδειξε ότι το θύμα είχε περάσει τους τελευταίους επτά μήνες της ζωής της στο Σταρ Βάλεϊ στην Κομητεία Λίνκολν του Ουαϊόμινγκ.
 Η Τόνια Τέσκε 18 ετών, δολοφονήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1997. Το γυμνό της σώμα ανακαλύφθηκε στο Γούκον του Άινταχο, και η ταυτότητα της αναγνωρίστηκε μετά την δημοσιοποίηση της φωτογραφίας της σε στάσεις φορτηγών και δημόσιες περιοχές.  Ήταν κάτοικος του Σοσόνι στο Ουάιομινγκ, είχε εγκαταλείψει το σχολείο το 1995 και ήταν γνωστό ότι εργαζόταν ως πόρνη που ταξίδευε εκτός πολιτείας με τους πελάτες της, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν οδηγοί φορτηγών.  Στις 10 Αυγούστου, αρκετοί μάρτυρες την είδαν να φεύγει από το Σοσόνι με τουλάχιστον τέσσερις άνδρες, οι οποίοι όλοι φαίνονταν να είναι γύρω στα 50. Φίλοι και γνωστοί της ισχυρίστηκαν ότι η Τέσκε τους είχε πει ότι ήθελε να μετακομίσει στην Σαλτ Λέικ Σίτι της Γιούτα. Δύο ημέρες πριν από το θάνατο της, είχε συλληφθεί και ανακριθεί από την αστυνομία στο Βελιγράδι της Μοντάνα, με κατηγορίες για πορνεία και κλοπή. Όμως σύντομα απελευθερώθηκε λόγω έλλειψης στοιχείων. Παρόλα αυτά την ίδια στιγμή αναζητήθηκε από τις αρχές της Κομητείας Γιούτα για κατηγορία που αφορούσε πλαστογραφία.  Κατά τη διάρκεια της έρευνας, ο ύποπτος για τον φόνο της ήταν ένας οδηγός φορτηγού από το Άινταχο ο οποίος, σύμφωνα με μαρτυρίες εθεάθει μαζί της στο Μπίλινγκς της Μοντάνα, μεταξύ 10-13 Αυγούστου του 1997. Εκείνος υποτίθεται ότι ήταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που την είδαν ζωντανή.  Τελικά δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο που να εμπλέκει αυτόν τον άντρα στον φόνο της και έτσι δεν κατηγορήθηκε ποτέ, ούτε βέβαια δημοσιοποιήθηκε το όνομα του στο κοινό. 

 Έρευνα, ύποπτοι και καταδίκες 
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η αστυνομία πήρε καταθέσεις από αρκετές εκατοντάδες πόρνες, προαγωγούς, εργάτες σταθμών εξυπηρέτησης και οδηγούς φορτηγών, με σκοπό να βρει μάρτυρες για τα εγκλήματα και να εντοπίσει τον δράστη. Με τα χρόνια, πολλοί άνθρωποι έχουν αναγνωριστεί ως ύποπτοι. Όμως κανένας από αυτούς δεν έχει δημοσιοποιηθεί επίσημα ως υπεύθυνος για τους φόνους της Τζανέλ Τζόνσον, της Βίκυ Λιν Πέρκινς, της Ερμαλίντα Γκάρζα Σέρμαν και της Τόνια Τέσκε.

 Σκοτ Γουίλιαμ Κόξ 
Στις αρχές του 1992, ο 28χρονος Σκοτ Γουίλιαμ Κοξ, κάτοικος του Πόρτλαντ στο Όρεγκον θεωρήθηκε ύποπτος για τους φόνους του Μεγάλου Λεκανοπεδίου. Στα τέλη του 1991, συνελήφθη με κατηγορίες για τους φόνους δύο πόρνων στο Πόρτλαντ που διαπράχθηκαν το 1990 και το 1991 αντίστοιχα. Ως οδηγός φορτηγού, ο Κοξ, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 μέχρι την σύλληψη του, είχε επισκεφθεί πολλές πολιτείες σε όλη τη χώρα και είχε θεαθεί από μάρτυρες σε περιοχές όπου δολοφονήθηκαν κορίτσια και γυναίκες. Ήταν ύποπτος για 20 φόνους, όπως εκείνου της Βίκυ Λιν Πέρκινς. Μετά την κατηγορία για τους φόνους των δύο πόρνων, η ομάδα έρευνας συγκέντρωσε πληροφορίες σχετικά με τις παραμονές του Κοξ τα προηγούμενα χρόνια σε μοτέλ και τις πληρωμές του με τις πιστωτικές του κάρτες, αλλά δεν βρήκε στοιχεία που να τον εμπλέκουν σε οποιοδήποτε από τις Δολοφονίες του Μεγάλου Λεκανοπεδίου. 

 Κίθ Χάντερ Τζέσπερσον 
Το 1995, ο κατά συρροή δολοφόνος Κίθ Χάντερ Τζέσπερσον έγινε ο κύριος ύποπτος για τις δολοφονίες. Από το 1990, είχε σκοτώσει τουλάχιστον οκτώ έφηβες και νεαρές ενήλικες σε πέντε πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων των πολιτειών στις οποίες είχαν βρεθεί θύματα των δολοφονιών του Μεγάλου Λεκανοπεδίου. Ερευνήθηκε για πιθανή εμπλοκή, αλλά σύντομα αποκλείσθηκε. 

 Χάουελ Γουίλιαμς 
Το 1999 η "Άγνωστων Στοιχείων Γυναίκα Νο2" αναγνωρίστηκε ως Μπάρμπαρα Κέι Γουίλιαμς, και ο σύζυγος της, ο Χάουελ Γουίλιαμς, έγινε αμέσως ύποπτος για τη δολοφονία της. Είχε πολλές καταδίκες στην Φλόριντα, και στα τέλη της δεκαετίας του 1990, επέστρεψε εκεί για παραβιάσεις αναστολής. Τον Απρίλιο του 1999, εκδόθηκε από τη Φλόριντα στην Γιούτα για να δικαστεί και βρέθηκε ένοχος για τον φόνο της γυναίκας του. Ερευνήθηκε επίσης για πιθανή εμπλοκή στους άλλους φόνους, αλλά δεν βρέθηκαν στοιχεία που να τον εμπλέκουν και έτσι δεν κατηγορήθηκε ποτέ γι' αυτούς.

 Ντελ Γουέιν Ίτον 
Τον Ιούλιο του 2002, ο 57χρονος Ντέιλ Γουέιν Ίτον, πρώην κάτοικος της Μονέτα του Ουαϊόμινγκ, έγινε ο κύριος ύποπτος για αυτούς τους φόνους. Εκεινος μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια στο Γκρίλι του Κολοράντο, είχε ποινικό μητρώο που χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και έδειξε σημάδια ψυχικής ασθένειας, λόγω της οποίας έπρεπε να περάσει χρόνο σε ψυχιατρικό ίδρυμα στο Κολοράντο.   Η μητέρα του 'Ιτον ήταν σχιζοφρενής, ενώ και τα δύο του αδέρφια υπέφεραν επίσης από ψυχικές ασθένειες, οι οποίες οδήγησαν έναν από αυτούς να αυτοκτονήσει. Ο πατέρας του τον κακοποιούσε σωματικά, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Όταν ο Ντέιλ ήταν δεκαέξι ετών πούλησε χαλασμένα καρπούζια σε μια γυναίκα. Όταν εκείνη αντιλήφθηκε την απάτη, ο Ίτον την χτύπησε και το έσκασε.

Το 1997, ο Ίτον επιτέθηκε σε ένα παντρεμένο ζευγάρι και το πέντε μηνών μωρό τους κοντά στο Ροκ Σπρινγκς, αλλά τα θύματα αντιστάθηκαν έντονα κατά τη διάρκεια της επίθεσης και τον χτύπησαν.  Κατά την διάρκεια της δίκη που ακολούθησε, οι εισαγγελείς ιαπίστωσαν ότι είναι φρενοβλαβής , με αποτέλεσμα ο Ντέιλ να λάβει μια ελαφριά ποινή φυλάκισης σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Εντούτοις δραπέτευσε και όταν τον συνέλαβαν οπλοφορούσε και γι' αυτό μπήκε στην φυλακή. Ενώ βρισκόταν σε μια ομοσπονδιακή φυλακή στο Κολοράντο, στις 3 Σεπτεμβρίου του 2001, σκότωσε έναν συγκρατούμενο του ονόματι Καρλ Πάλμερ. Καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία σε αυτή την υπόθεση και έτσι του δόθηκαν επιπλέον χρόνια φυλάκισης με βάση την αρχική του ποινή. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα ίχνη του σπέρματος που είχαν βρεθεί στο σώμα της Λίσα Κίμελ το 1988 συγκρίθηκαν με ένα δικό του δείγμα αίματος. Τον Ιούλιο του 2002 τα αποτελέσματα έδειξαν ότι εκείνος ήταν ο δολοφόνος της Λίσα . 

Την ίδια περίοδο έγινε επιθεώρησης στο κτήμα του  Ντέιλ στην Μονέτα. Εκει βρέθηκε θαμμένο το αυτοκίνητο της Κίμελ  σε βάθος περίπου 2 μέτρων. Οι αρχές διαπίστωσαν ότι από το όχημα έλειπαν οι τροχοί του, τα καθίσματα, το στερεοφωνικό και η μηχανή του. Όταν ρωτήθηκε ο γιος του Ίτον για όλα αυτά, εκείνος απάντησε ότι γύρω στα μέσα του 1988, είχε βοηθήσει τον πατέρα του να εγκαταστήσει το στερεοφωνικό και τα καθίσματα στο φορτηγό του και να κομματιάσουν τους τροχούς του αυτοκινήτου, ώστε αργότερα να τους πωλήσουν ως σιδερικά.

Η δίκη του Ντέιλ άρχισε στις 9 Μαρτίου του 2004 και διήρκεσε μόνο εννέα ημέρες. Ο Ίτον δήλωσε ότι δεν ήταν ένοχος σε ορισμένες κατηγορίες, αλλά υπό πίεση από τις αυξανόμενες αποδείξεις, αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι ήξερε την Λίσα Κίμελ. Εντούτοις δεν δέχτηκε ότι την κακοποίησε και την σκότωσε. Αντίθετα υποστήριξε ότι την γνώρισε τυχαία και εκείνη προσπάθησε να τον ληστέψει και την έπιασε στα πράσα. Τότε η Λίσα προσφέρθηκε να κάνει μαζί του σεξ και να του χαρίσει το αυτοκίνητο της, με αντάλλαγμα να μην την καταδώσει στην αστυνομία ως κλέφτρα. Έπειτα οι δρόμοι τους χωρίστηκαν. Από την μεριά τους οι ερευνητές ήταν σίγουροι ότι τα γεγονότα έγιναν εντελώς διαφορετικά. Συγκεκριμένα με βάση την μαρτυρία ενός συγκρατουμένου του Ίτον, υποστήριξαν ότι ο Ντέιλ συνάντησε τυχαία την Κίμελ σε ένα ερημικό αυτοκινητόδρομο στο Ουαϊόμινγκ, ενώ εκείνη ήταν σταματημένη στην άκρη του δρόμου και της έκανε σήμα οτοστόπ. Η κοπέλα δέχτηκε να τον εξυπηρετήσει και αυτό ήταν το μεγάλο της λάθος. Στην πορεία λογομάχησαν γιατί ο Ντέιλ την παρενοχλούσε και η Λίσα σταμάτησε το αυτοκίνητο και του ζήτησε να κατέβει. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους της. Ο Ίτον υπό την απειλή του όπλου του την ανάγκασε να οδηγήσει μέχρι το σπίτι του. Εκεί την κράτησε αιχμάλωτη και δεμένη και την κακοποιούσε σεξουαλικά για αρκετές ημέρες πριν τελικά την σκοτώσει και ρίξει το πτώμα της από μια γέφυρα, μέσα στον ποταμό Νορθ Πλατ. Τα στοιχεία ήταν ακράδαντα. Έτσι στις 17 Μαρτίου του 2004 κρίθηκε ένοχος για την απαγωγή, τον βιασμό και την δολοφονία της Κίμελ. Τρεις ημέρες αργότερα, καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η ποινή του δεν εκτελέστηκε ποτέ. Αντίθετα χρόνια αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δικαίωμα αναστολής.

 Ο Ίτον πιθανός ύποπτος και για άλλα εγκλήματα 
Μετά την καταδίκη του, ερευνήθηκε για πιθανή εμπλοκή σε άλλες ανθρωποκτονίες, αλλά δεν υπήρχαν χειροπιαστά στοιχεία που να τον συνδέουν με αυτές. Παρόλα αυτά, παραμένει ύποπτος για τις ανεξιχνίαστες δολοφονίες του Μεγάλου Λεκανοπεδίου, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι οι φόνοι έπαψαν μετά την σύλληψη του. Επιπλέον, ο Ίτον παραμένει ύποπτος και για άλλες υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της εξαφάνισης της 24χρονης Έιμι Ρόου Μπέχτελ, η οποία εξαφανίστηκε από το Λάντερ του Ουαϊόμινγκ στις 24 Ιουλίου του 1997. Ωστόσο εκείνη δεν καταχωρήθηκε ως πιθανό θύμα του Μεγάλου Λεκανοπεδίου λόγω του γεγονότος ότι δεν βρέθηκε ποτέ το πτώμα της, αν και το 2004 κηρύχθηκε νομικά νεκρή. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο Ντέιλ βρισκόταν στο Λάντερ κατά τη στιγμή που η Μπέχτελ εξαφανίστηκε. Εντούτοις αρνήθηκε να συνεργαστεί με την αστυνομία σε αυτή την υπόθεση και έτσι δεν έχει αποκλειστεί ως ύποπτος. 

Ο Ντέιλ είναι επίσης ο κύριος ύποπτος σε μια σειρά δολοφονιών που διαπράχθηκαν κατά τη δεκαετία του 1970, πάλι στην περιοχή του Μεγάλου Λεκανοπεδίου. Στις 14 Ιουλίου του 1972, ένας κτηνοτρόφος στην αγροτική κομητεία Έλκο της Νεβάδα, βρήκε το γυμνό σώμα μιας γυναίκας το οποίο βρισκόταν σε αποσύνθεση. Ο δράστης είχε τοποθετήσει το σώμα της νεκρή σε μια πόζα που έμοιαζε με σταυρό. Επιπλέον, μια άλλη νεκρή γυναίκα χωρίς στοιχεία, που της δόθηκε το παρατσούκλι η "Άγνωστη του Σταρ Βάλεϊ", είχε δολοφονηθεί μήνες πριν από την ανακάλυψη του πτώματος της στις 16 Νοεμβρίου του 1993, έχοντας πυροβοληθεί δύο φορές στο κεφάλι με πιστόλι διαμετρήματος 22 εκ. Όπως και άλλα θύματα του δολοφόνου του Μεγάλου Λεκανοπεδίου, το θύμα ήταν λευκό, είχε ανοιχτόχρωμα κόκκινα μαλλιά, ήταν ηλικίας μεταξύ 17-25 ετών κατά τη στιγμή του θανάτου και είχε ύψος περίπου 1,60 εκ. και βάρος περίπου 55 κιλά. Αν και οι δολοφονίες συνέβησαν με διαφορά 21 ετών, η αστυνομία υποθέτει ότι και οι δύο υποθέσεις διαπράχθηκαν από το ίδιο άτομο, καθώς ξυλοκόπησε και πυροβόλησε τα θύματα του με τον ίδιο τρόπο. Επιπλέον, και οι δύο είχαν εγκαταλειφθεί κοντά στον αυτοκινητόδρομο I-80 και και είχαν τοποθετηθεί στην ίδια πόζα. Το 2009 οι αρχές του Αστυνομικού Τμήματος της Πολιτείας της Νεβάδα συζήτησαν μια πιθανή σύνδεση των δολοφονιών με τον Ντέιλ Ίτον. Παρόλα αυτά τα αποτελέσματα της συζήτησης δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ και ούτε απαγγέλθηκαν επίσημα κατηγορίες εναντίον του.

Ο Ντέιλ Ίτον είναι επίσης ύποπτος για τις δολοφονίες δύο άλλων γυναικών χωρις στοιχεία που βρέθηκαν και εκείνες στην κομητεία Έλκον και τους δόθηκαν τα ψευδώνυμα η "Άγνωστη της Ντέβιλ Γκέιτ" και η «Άγνωστη του Θάουσαντ Σπρίνγκς». Το πρώτο θύμα βρέθηκε από έναν κυνηγό σε ένα ρηχό χαντάκι στις 2 Οκτωβρίου του 1972. Ήταν μια λευκή ή ισπανόφωνη γυναίκα, ηλικίας μεταξύ 15-18 ετών, η οποία είχε δολοφονηθεί περίπου 12 εβδομάδες πριν βρεθεί το σώμα της. Το δεύτερο θύμα βρέθηκε από πεζοπόρους σε μια έρημο στις 16 Ιουλίου του 1974. Ήταν περίπου 25 ετών και το σώμα της πυρπολήθηκε μετά θάνατον, αφήνοντας η φωτιά πίσω της μόνο τα σκελετικά της υπολείμματα.

 Ρόμπερτ Μπεν Ρόουντς 
Τον Μάρτιο του 2005, ένας άλλος κατά συρροή δολοφόνος, ο 59χρονος Ρόμπερτ Μπεν Ρόουντς, πρώην οδηγός φορτηγού από το Χιούστον του Τέξας θεωρήθηκε ύποπτος για τους φόνους του Μεγάλου Λεκανοπεδίου. Την 1η Απριλίου του 1990, συνελήφθη στην Αριζόνα με κατηγορίες επίθεσης σε μια γυναίκα, κατά τη διάρκεια της οποίας την κακοποίησε σεξουαλικά και την βασάνισε. Μετά την καταδίκη του, εκδόθηκε στο Ιλινόις, όπου κατηγορήθηκε για τη δολοφονία της 14χρονης Ρετζίνια Γουόλτερς, η οποία δολοφονήθηκε το 1990 και το πτώμα της πετάχτηκε κοντά στον αυτοκινητόδρομο I-70. Το 1994, ο Ρόουντς δήλωσε ένοχος και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.  

Η καρότσα του φορτηγού του είχε διαμορφωθεί ως φυλακή και χώρος βασανιστηρίων. Εκεί είχε τοποθετήσει χειροπέδες που ήταν καρφωμένες στην οροφή του οχήματος με σκοπό να ακινητοποιεί τα θύματα του, δένοντας τα χέρια τους ψηλά. Σύμφωνα με τους ερευνητές, στις αρχές του 1990, ο Ρόουντς σκότωνε κατά μέσο όρο τρεις κοπέλες το μήνα. Απήγαγε γυναίκες που του έκαναν κυρίως οτοστόπ και μετά τις κρατούσε στο πίσω μέρος του φορτηγού του για αρκετές ημέρες, όπου τις κακοποιούσε σεξουαλικά πριν τις σκοτώσει. Το 2005, το DNA του συνδέθηκε με τον φόνο της 24χρονης Πατρίτσια Γουόλς, ένα από τα θύματα του υποτιθέμενου δολοφόνου του Μεγάλου Λεκανοπεδίου. Πράγματι κάτω από την πίεση της ανάκριση, ο Ρόουντς ομολόγησε ότι δέχτηκε στο όχημα του την Πατρίσια Γουόλς και τον σύζυγο της Ντάγκλας Ζύσκοβσκι στα τέλη του 1989 στο Τέξας, καθώς εκείνοι προσπάθησαν να φτάσουν στο Σιάτλ με οτοστόπ . Λίγα λεπτά μετά από την είσοδο τους στο φορτηγό, σκότωσε τον Ζύσκοβσκι και ξεφορτώθηκε το πτώμα του. Έπειτα κράτησε όμηρο για μια εβδομάδα την Πατρίσια στο πίσω μέρος του φορτηγού του, όπου την κακοποίησε σωματικά και σεξουαλικά πριν την πυροβολήσει και την πετάξει το σώμα της στην Κομητεία Μίλαρντ της Γιούτα. Το 2012 δικάστηκε γι' αυτές τις δολοφονίες. Εκείνος δήλωσε ένοχος για τη δολοφονία της Πατρίσια Κάντις Γουόλς και του Ντάγκλας Ζισκόφσκι και γι' αυτά τα εγκλήματα έλαβε δύο επιπλέον ισόβιες ποινές. 

Επίσης ομολόγησε ότι σκότωσε την Ρετζίνα Γουόλτερς και τον φίλο της, τον Ρίκι Λι Τζόουνς. Οι δύο έφηβοι το είχαν σκάσει από τα σπίτια τους στο Χιούστον και σχεδίαζαν να κάνουν ωτοστόπ από την Πασαντίνα του Τέξας στο Μεξικό, καθώς ο Τζόουνς είχε συγγενείς εκεί. Παρά την ομολογία του, ο Ρόουντς δεν κατηγορήθηκε ποτέ επίσημα για τη δολοφονία του Ρίκι Τζόουνς λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων και μη ύπαρξης πλήρους σωρού. Ωστόσο, εξακολουθεί να θεωρείται μέχρι σήμερα ως ο μόνος υπεύθυνος για τον θάνατο του. 

 Κλαρκ Πέρι Μπάλντουιν 
Το 2014 οι ερευνητές απέκτησαν δείγμα DNA από ίχνη σπέρματος που άφησε ο άντρας που σκότωσε την "Μπίτερ Κρικ Μπέτυ". Τα αποτελέσματα της εξέτασης που ακολούθησε αποκάλυψαν ότι το γονιδιακό προφίλ του δράστη, οδηγούσε στον 55χρονο οδηγού φορτηγού ονόματι Κλαρκ Πέρι Μπάλντουιν. Ωστόσο το σύστημα έδειξε ότι εκείνος ήταν επίσης συμβατός στο DNA του δράστη μιας άλλης δολοφονημένης νεαρής γυναίκας. Το πτώμα της είχε βρεθεί στις 13 Απριλίου του 1992, στην Κομητεία Σέρινταν στο Ουαϊόμινγκ, περίπου 400 μίλια από το μέρος όπου βρέθηκε η "Μπίτερ Κρικ Μπέτυ".  Η ακριβής αιτία θανάτου της δεν μπορούσε να προσδιοριστεί, αλλά ήταν σίγουρα αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας, καθώς είχε βιαστεί και υπέστη τραυματισμό από αμβλύ αντικείμενο στο κεφάλι. Κατά πάσα πιθανότατα δολοφονήθηκε τον Φεβρουάριο του 1992 και ήταν περίπου 10 εβδομάδων έγκυος. Η "Αγνωστή της Κομητείας Σέρινταν" ήταν λευκή, ηλικίας 16-23 ετών, περίπου 1.70 εκ σε ύψος και 55 κιλά. Λόγω των ανοιχτόχρωμων καστανών μαλλιών της, μερικοί ερευνητές πιστεύαν ότι μπορεί να καταγόταν από τις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά το 2025 αναγνωρίστηκε δημόσια ως Σίντι Εστράδα από την Τόρενς της Καλιφόρνια. 

Το 2020, τα αποτελέσματα μιας άλλης εξέτασης DNA φωτογράφησαν ως δολοφόνο για ακόμα μια φορά τον Κλαρκ Πέρι Μπάλντουιν, ο οποίος συνελήφθη στις 6 Μαΐου στο σπίτι του στο Γουότερλου της Αϊόβα. Η εξέταση αφορούσε την δολοφονία της 32χρονης Πάμελα ΜακΚόλ και του αγέννητου παιδιού της, της οποίας το πτώμα βρέθηκε στις 10 Μαρτίου του 1991, στην πλευρά του αυτοκινητόδρομου I-65 στο Σπρίνκ Χιλ του Τενεσί, περίπου 30 μίλια νότια του Νάσβιλ. Το θύμα δέχτηκε σεξουαλική επίθεση και πέθανε από στραγγαλισμό. Μετά τον βιασμό της, ο Μπάλντουιν άφησε ίχνη σπέρματος στο παντελόνι του θύματος, από τα οποία χρόνια αργότερα μπόρεσε να παρθεί δείγμα DNA. 

Ένα μήνα πριν από αυτή την ανθρωποκτονία, ο Κλάρκ Μπάλντουιν συνελήφθη με κατηγορίες για βιασμό μιας άλλης γυναίκας που έκανε οτοστόπ στην Κομητεία Γουίλερ του Τέξας. Ο Μπάλντουιν την χτύπησε στο κεφάλι με το όπλο του και στη συνέχεια της φίμωσε το στόμα και της έδεσε τα πόδια της, την βίασε και κατόπιν προσπάθησε να την στραγγαλίσει. Ωστόσο το θύμα κατάφερε να απελευθερωθεί από τα δεσμά του και να δραπετεύσει. Κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας, ο Κλαρκ ομολόγησε την επίθεση, αλλά η κατηγορία απορρίφθηκε λόγω του ότι το θύμα δεν τον κατήγγειλε. Μετά την σύλληψη του το 2020, η πρώην σύζυγος του είπε στην αστυνομία ότι είχε καταθέσει επανειλημμένα ότι ο Κλαρκ είχε στραγγαλίσει μια κοπέλα την δεκαετία του 1990 σε μια δυτική πολιτεία και ότι πέταξε το πτώμα της από το φορτηγό του κοντά σε μια εθνική οδό.

Εκτός από αυτές τις υποθέσεις, η αστυνομία της πολιτείας της Αϊόβα ανακοίνωσε ότι ο Μπάλντουιν είναι ύποπτος για τη δολοφονία της Ροντά Κνούτσον, της οποίας το πτώμα βρέθηκε σε ένα σταθμό φορτηγών της εταιρείας Phillips 66 κοντά στο Γουίλιαμσταουν. Την χτύπησαν μέχρι θανάτου στο χώρο εργασίας της, κατά τη διάρκεια της νυχτερινής της βάρδιας. Εκείνη την εποχή, ο Κλαρκ ζούσε στη πόλη Νάσουα, η οποία ήταν πολύ κοντά στο Γουίλιαμσταουν. Το θύμα είχε υποστεί σοβαρό τραύμα, αλλά δεν είχε δεχθεί σεξουαλική επίθεση. Ένας συνεργάτης της Κνούτσον ανακάλυψε το πτώμα της στο πίσω δωμάτιο του καταστήματος του χώρου εργασίας τους. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, λίγο πριν την δολοφονία, δύο οδηγοί φορτηγών εισήλθαν στο κατάστημα, ένας από τους οποίους φέρεται να ήταν ο δολοφόνος της. Με βάση τα λεγόμενα του μάρτυρα, η αστυνομία συνέταξε δύο σκίτσα των δύο υπόπτων, τα οποία δημοσιεύθηκαν σε περίπου 1.500 στάσεις φορτηγών σε πολλές πολιτείες σε όλη τη χώρα σε μια προσπάθεια να εντοπίσει τον δολοφόνο της. Ο Μπάλντουιν έμοιαζε πολύ στον δράστη, αλλά μετά την σύλληψή του το 2020, δεν παραδέχτηκε τη συμμετοχή του στην δολοφονία αυτής της γυναίκας.  Δυστυχώς, πριν προλάβει να δικαστεί για τα τρία επιβεβαιωμένα εγκλήματα του, πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 18 Ιουλίου του 2020. 

 Μνημείο 

 Η καλλιτέχνης υφασμάτων Λίλι Μαρτίνα Λι και η φωτογράφος Κάρι Κουίνεϊ δημιούργησαν μια ταξιδιωτική έκθεση με θέμα τις Δολοφονίες του Μεγάλου Λεκανοπεδίου, ως ένα φόρο τιμής στα θύματα.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις