Άντριου Φίσερ

Ο Άντριου Φίσερ  (, 29 Αυγούστου 1862 22 Οκτωβρίου 1928) ήταν Αυστραλός πολιτικός και συνδικαλιστής, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Αυστραλίας τρεις φορές: από το 1908 έως το 1909, από το 1910 έως το 1913 και από το 1914 έως το 1915. Διετέλεσε ηγέτης του Αυστραλιανού Εργατικού Κόμματος (ALP) και ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτος για την οδήγησή του στην πρώτη νίκη του στις ομοσπονδιακές εκλογές και στην πρώτη κυβέρνηση πλειοψηφίας στις ομοσπονδιακές εκλογές του 1910.

Ο Φίσερ γεννήθηκε στο Κροςχάουζ του Άιρσαϊρ στη Σκωτία. Εγκατέλειψε το σχολείο σε νεαρή ηλικία για να εργαστεί στα κοντινά ανθρακωρυχεία, και έγινε γραμματέας του τοπικού παραρτήματος της Ένωσης Μεταλλωρύχων του Άιρσαϊρ σε ηλικία 17 ετών. Ο Φίσερ μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1885, όπου συνέχισε την εμπλοκή του στον συνδικαλισμό. Εγκαταστάθηκε στο Γκίμπι του Κουίνσλαντ και το 1893 εξελέγη στη Νομοθετική Συνέλευση του Κουίνσλαντ ως εκπρόσωπος του Εργατικού Κόμματος. Ο Φίσερ έχασε την έδρα του το 1896, αλλά επέστρεψε το 1899 και αργότερα την ίδια χρονιά διετέλεσε για λίγο υπουργός στην κυβέρνηση του Άντερσον Ντόσον.

Το 1901, εξελέγη στο νέο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο εκπροσωπώντας την Περιφέρεια Γουάιτ Μπέι. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου και Τελωνείων για μερικούς μήνες το 1904, στη βραχύβια κυβέρνηση του Κρις Γουάτσον. Ο Φίσερ εξελέγη αναπληρωτής ηγέτης του ALP το 1905 και αντικατέστησε τον Γουάτσον στην ηγεσία το 1907. Αρχικά παρείχε υποστήριξη στην κυβέρνηση μειοψηφίας του ηγέτη των Προστατευτισμού Άλφρεντ Ντίκιν, αλλά τον Νοέμβριο του 1908 το ALP απέσυρε την υποστήριξή του και ο Ντίκιν παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Ο Φίσερ στη συνέχεια σχημάτισε δική του κυβέρνηση μειοψηφίας. Αυτή διήρκεσε μόνο λίγους μήνες, καθώς τον Ιούνιο του 1909 ο Ντίκιν επέστρεψε ως πρωθυπουργός επικεφαλής ενός νέου αντισοσιαλιστικού Φιλελεύθερου Κόμματος.

Ο Φίσερ επέστρεψε ως πρωθυπουργός μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 1910, στις οποίες οι Εργατικοί απέκτησαν πλειοψηφία στην κυβέρνηση για πρώτη φορά στην ιστορία τους. Η δεύτερη κυβέρνησή του ψήφισε ευρείες μεταρρυθμίσεις - συντάξεις γήρατος και αναπηρίας, κατοχύρωσε νέα δικαιώματα των εργαζομένων στη νομοθεσία, ίδρυσε την Τράπεζα της Κοινοπολιτείας, επέβλεψε τη συνεχιζόμενη επέκταση του Βασιλικού Αυστραλιανού Ναυτικού, ξεκίνησε την κατασκευή του Υπεραυστραλιανού Σιδηροδρόμου και ίδρυσε επίσημα αυτό που είναι τώρα η Επικράτεια της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας. Ωστόσο, στις εκλογές του 1913, το ALP έχασε οριακά την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το Φιλελεύθερο Κόμμα, με τον Φίσερ να αντικαθίσταται ως πρωθυπουργός από τον Τζόζεφ Κουκ.

Μετά από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο στην εξουσία, ο Κουκ αναγκάστηκε να προκηρύξει νέες εκλογές. Οι Εργατικοί ανέκτησαν την πλειοψηφία τους στη Βουλή και ο Φίσερ επέστρεψε για τρίτη θητεία ως πρωθυπουργός. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, δήλωσε ότι η Αυστραλία θα υπερασπιζόταν τη Βρετανία «μέχρι τον τελευταίο άνθρωπο και το τελευταίο σελίνι». Ωστόσο, αντιμετώπισε δυσκολίες με τις απαιτήσεις της συμμετοχής της Αυστραλίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Οκτώβριο του 1915 παραιτήθηκε υπέρ του αναπληρωτή του Μπίλι Χιουζ. 

Ο Φίσερ στη συνέχεια αποδέχτηκε τον διορισμό του ως Ύπατου Αρμοστή της Αυστραλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, κατέχοντας τη θέση από το 1916 έως το 1920. Μετά από μια σύντομη επιστροφή στην Αυστραλία, αποσύρθηκε στο Λονδίνο, όπου προσβλήθηκε από σοβαρή γρίπη τον Σεπτέμβριο του 1928 και τελικά πέθανε από επιπλοκές της νόσου στις 22 Οκτωβρίου, σε ηλικία 66 ετών. Είναι ένας από τους τρεις μόνο Αυστραλούς πρωθυπουργούς που πέθαναν στο εξωτερικό, και αυτός και ο Τζορτζ Ριντ είναι οι μόνοι που ξεκίνησαν και τελείωσαν τη ζωή τους εκτός Αυστραλίας. Day (2008), pp. 410–411. σε ηλικία 66 ετών. Το συνολικό του σύνολο των λίγο κάτω από πέντε ετών ως πρωθυπουργός είναι το δεύτερο μεγαλύτερο από ηγέτη του ALP, το οποίο ξεπερνιέται μόνο από τον Μπομπ Χοκ.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 



Εξωτερικοί σύνδεσμοι




Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αυστραλίας