Βεστάλια

Βεστάλια ήταν μια ρωμαϊκή θρησκευτική γιορτή προς τιμήν της Βέστα, της θεάς της εστίας και της συνέχειας της ιερής φωτιάς της Ρώμης. Διεξαγόταν από τις 7 έως τις 15 Ιουνίου και ήταν μια εκδήλωση αποκλειστικά για γυναίκες.

 Σύνοψη 
Η οικιακή και οικογενειακή ζωή γενικά αντιπροσωπευόταν από τη γιορτή της θεάς του σπιτιού και των πνευμάτων του, της Βέστας και των Ντι Πενάτες στα Βεστάλια.

Την πρώτη ημέρα των εορτασμών άνοιγε το penus Vestae (ιερό του ναού της Εστίας στη Ρώμη, το οποίο συνήθως ήταν καλυμμένο με παραπέτασμα) για μία και μοναδική φορά κατά τη διάρκεια του έτους, κατά την οποία οι γυναίκες πρόσφεραν θυσίες. Όσο το παραπέτασμα παρέμενε ανοιχτό, οι μητέρες μπορούσαν να έρχονται, ξυπόλυτες και ατημέλητες, για να αφήσουν προσφορές στη θεά με αντάλλαγμα μια ευλογία για αυτές και την οικογένειά τους. 

Το ζώο που ήταν αφιερωμένο στην Βέστα, ο γάιδαρος, στεφόταν με γιρλάντες από λουλούδια και κομμάτια ψωμιού στις 9 Ιουνίου. Ο Οβίδιος λέει ότι τα γαϊδούρια στολίζονταν με περιδέραια από κομμάτια ψωμιού σε ανάμνηση του μύθου, όπου η Βέστα παραλίγο να βιαστεί από τον Πρίαπο. Σε αυτόν τον μύθο, το άκαιρο γάβγισμα ενός γαϊδουριού τρομάζει τον Πρίαπο και τον κάνει να τραπεί σε φυγή. Πριν από αυτό, λέει ότι τα γαϊδούρια τιμούνταν στις 9 Ιουνίου σε ένδειξη ευχαριστίας για τις υπηρεσίες που παρείχαν στα αρτοποιεία Οβίδιος, Fasti VI. 319-48.

Η τελευταία ημέρα, 15 Ιουνίου, ήταν η Quando Stercum Delatum Fas [«μόλις αφαιρεθεί η κοπριά, επιτρέπονται οι δικαστικές υποθέσεις»]. Το ιερό του ναού της Εστίας έκλεινε επίσημα, η Flaminica Dialis, ιέρεια του Γιούπιτερ, τηρούσε πένθος και ο ναός υποβαλλόταν σε καθαρισμό: η βρωμιά σκουπιζόταν από τον ναό και στη συνέχεια μεταφερόταν στον Τίβερη ποταμό.

Το στρατιωτικό Feriale Duranum του 224 μ.Χ. καταγράφει την πρώτη ημέρα της εορτής ως Vesta  και την τελευταία ημέρα ως Vesta cluditur.

 Παραπομπές 

 Σύγχρονες πηγές 






   This article incorporates text from this source, which is in the public domain.

Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές