Αρνοάλδος

Ο Αρνοάλδος, επίσης ονομαζόμενος Αρνόλδος ή Αρνουάλ, γαλλ. Arnoald (π. 540/560 – περ. 611), ήταν επίσκοπος του Μετς μεταξύ 601 και 609 ή 611, διάδοχος του θείου του Αγιλούλφου. Ήταν γιος του Ανσβέρτου, συγκλητικού, και τής συζύγου του Μπλιθίλδης, της οποίας γονείς ήταν ο Χαριβέρτος Α΄ και η Ινγκοβέργα.

 Βιογραφία 
Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου πληροφορίες σχετικά με τις πράξεις του Αρνοάλδου πριν γίνει επίσκοπος του Μετς ή κατά τη διάρκεια τής κατοχής τής επισκοπικής του έδρας. Από τον Παύλο τον Διάκονο μαθαίνουμε ότι ήταν Ρωμαίος και συγκλητικής καταγωγής, γεγονός που υποδηλώνει ότι προερχόταν από μία από τις οικογένειες της νότιας Γαλατίας, τα μέλη των οποίων κατείχαν συγκλητικό αξίωμα κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορίας.

Το Commemoratio Genealogiae Domni Karoli Glorissimi Imperatoris, σαφώς λανθασμένο από ορισμένες απόψεις (βλ. παρακάτω), υποδηλώνει έντονα ότι ο Aρνοάλδος ήταν ένας των Φερεόλων, μία οικογένεια που χρονολογείται από τον 4ο αι. και είχε την έδρα της στους Midi, αλλά φαίνεται να άλλαξε την πίστη της από το Βησιγοτθικό βασίλειο στο Φραγκικό βασίλειο της Αυστρασίας με πρωτεύουσά του το Μετς κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών, που ακολούθησαν τη μάχη του Βουγιέ το 507. Σύγχρονα επιχειρήματα έχουν διατυπωθεί ότι αυτή η σχέση επινοήθηκε από τους συγχρόνους, για να δώσει στους Καρολίγγειους μία ρωμαϊκή γενεαλογία. Ωστόσο, είναι απίθανο να συνέβη αυτό, καθώς (α) οι Φερεόλοι, αν και σημαντικοί, απείχαν πολύ από την πιο εξέχουσα συγκλητική οικογένεια στη Γαλατία, και (β) θα ήταν πολύ εύκολο για τους Καρολίγγειους να αποκτήσουν οποιαδήποτε ρωμαϊκή γενεαλογική γραμμή, κάνοντας γάμο με άτομα που απέμεναν από αυτές τις οικογένειες.

Ωστόσο, το ενδιαφέρον που έδειξαν οι Αυστράσιοι για τους Φερεόλους είναι αινιγματικό και σημαντικό, και μπορεί να σχετίζεται με την πιθανή χρήση τους σε μία κατάκτηση της Βησιγοτθικής Σεπτιμανίας. Αρκετά μέλη τής οικογένειας προήχθησαν στο βαθμό του πατρίκιου (ανώτερου Ρωμαίου αξιωματούχου) της Προβηγκίας κατά τον 6ο αι. Η απόκτηση τής επισκοπής του Μετς από τον Αρνοάλδο δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου ότι την κατείχε ο θείος του, Αγιλούλφ. Ο λόγος που δόθηκε η θέση στον Αγιλούλφ είναι πιο ασαφής. Δεν φαίνεται να υπάρχουν προκάτοχοι αυτής τής οικογένειας στην επισκοπή τού Μετς, η οποία πριν από το 590 δεν ήταν αρκετά σημαντική, για να δικαιολογήσει έστω και μία αναφορά από τον Γρηγόριο του Τουρ. Πριν από τον Αγιλούλφ, οι πιο ισχυροί επίσκοποι στο βασίλειο της Αυστρασίας ήταν ο Αιγίδιος της Ρενς και ο Γρηγόριος του Τουρ.

Ο Αιγίδιος καταδικάστηκε για προδοσία το 590, και η άνοδος των επισκόπων του Μετς από εκείνη την εποχή σίγουρα οφείλεται εν μέρει σε αυτά τα γεγονότα. Ακόμη και μετά από αυτά τα γεγονότα, το Μετς δεν μπορεί να θεωρηθεί με βεβαιότητα, ότι έγινε η πιο ισχυρή επισκοπή μέχρι την εποχή του Αρνούλφου. Είναι ενδιαφέρον ότι το όνομα τού διπλωματικά επιδέξιου διακόνου τού Γρηγορίου τού Τουρ το 590 ήταν επίσης Αγιλούλφος.

 Σχέση με τον Άγιο Αρνούλφο του Μετς 
Το Commemoratio Genealogiae Domni Karoli Glorissimi Imperatoris, που γράφτηκε αρχικά στις αρχές του 9ου αι., αναφέρει ότι ο Αρνούλφος του Μετς ήταν γιος τού προκατόχου του, Αρνοάλδου του Μετς, ο οποίος ήταν και ο ίδιος γιος τού Ανσβέρτου και επομένως ανήκε στους Φερεόλους των Μidi. Ο Τζόζεφ Ντεπουάν  παρατήρησε ότι χρονολογικά και για άλλους λόγους -ο Αρνούλφος αναγνωρίστηκε ως Φράγκος σε σύγχρονα έγγραφα, ενώ ο Αρνοάλδος αναγνωρίστηκε από τον Παύλο τον Διάκονο ως Ρωμαίος ex nobilia senatorum familia orto- αυτή η ερμηνεία ήταν λανθασμένη, και πρότεινε μία εναλλακτική λύση στο ότι ο πατέρας του Αρνούλφου ήταν ο Βοδεγίζελ, βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στον Βίο του Γκουντόλφι. Ο Ντέιβιντ Χ. Κέλι πρότεινε στη συνέχεια ότι ο Αρνοάλδος ήταν πιθανώς πρόγονος των Καρολίγγειων μέσω μίας κόρης, της Ίττα, συζύγου του Πεπίνου του Λάντεν. Ο Κρίστιαν Σετιπάνι επανεξέτασε προσεκτικά, και επέκτεινε το έργο των Ντεπουάν και Κέλι. Συμφώνησε στην καταγωγή του Αρνούλφου από τον Βοδεγίζελ αντί του Αρνοάλδου, και ότι υπήρχε σύνδεση μεταξύ του βασιλικού οίκου των Ριπουαρίων Φράγκων και των Καρολιδών, αλλά υποστήριξε (χωρίς να απορρίψει την πιθανότητα η Ίττα να ήταν κόρη του Αρνοάλδου) ότι υπήρχε σύνδεση μέσω τής συζύγου τοή Αρνούλφου, Δόδας, την οποία θεωρούσε κόρη του Αρνοάλδου. Ο Κέλλυ εξέτασε την προτεινόμενη σύνδεση του Σετιπάνι μεταξύ των Καρολιδών και του Αρνοάλδου, και τη θεώρησε πιθανή.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (France: Éditions Christian, 1989).
Christian Settipani, Continuite Gentilice et Continuite Familiale Dans Les Familles Senatoriales Romaines A L'epoque Imperiale, Mythe et Realite, Addenda I - III (juillet 2000- octobre 2002) (n.p.: Prosopographica et Genealogica, 2002).
 Various Monumenta Germaniae Historica (Leipzig: Verlag Karl W. Hiersemann, 1923–1925).
 David Humiston Kelley, "A New Consideration of the Carolingians," The New England Historical and Genealogical Register, vol. 101 (1947)
 Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, 2000, Settipani and K.S.B. Keats-Rohan, editors
 Depoin, J., "Grandes figures monacales des temps mérovingiens: saint Arnoul de Metz. Études de critique historique", Revue Mabillon, 1921, p. 245-258, et 1922, p. 13-25.

Κατηγορία:Πεπινίδες
Κατηγορία:Επίσκοποι του Μετς