Αβεσγκώ του Μπελέμ

Ο Αβεσγκώ, γαλλ.: Avesgaud de Bellême, λατινικά Avesgaudus (απεβ. π. το 1036) από τον Οίκο του Μπελέμ ήταν Γάλλος ευγενής, μέλος του ισχυρού Οίκου του Μπελέμ και ήταν επίσκοπος του Λε Μαν από το 997 μέχρι το τέλος του. Η επισκοπική του θητεία επισκιάστηκε από τους συνεχιζόμενους πολέμους του με τον Ερβέρτο Α΄ κόμη του Μαιν.

 Βιογραφία 
Ο Αβεσγκώ του Μπελέμ ήταν γιος του Υβ του Μπελέμ και της Γκοντεέ (Godeheu, λατιν.: Godehildis).  Ο εκ μητρός θείος του ήταν ο Σενφρουά (Σιζεφρουά) επίσκοπος του Λε Μαν, τον οποίο διαδέχθηκε γύρω στο 997.  Η επισκοπική του θητεία είχε ως κέντρο τον Σαιν-Ζυλιάν του Λε Μαν. 

Τόσο ο Σενφρουά όσο και ο Αβεσγκώ ανήκαν στον ισχυρό και ανεξάρτητο Οίκο του Μπελέμ, ο οποίος έλεγχε τα σύνορα του Περς, του Σεέζ και του Αλανσόν, μεταξύ του Ιλ-ντε-Φρανς και της Νορμανδίας.  Οι Μπελέμ δεν θεωρούνταν πιστοί ούτε στη Νορμανδία, ούτε στον Γάλλο βασιλιά. Kate Norgate, England Under the Angevin Kings, Vol. I (Macmillan and Co., New York, 1887), p. 204. Ο Σενφρουά, ωστόσο, ήταν οπαδός του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ανζού, στον οποίο όφειλε τον διορισμό του στην επισκοπή του Λε Μαν. Για τον ίδιο πιθανώς λόγο, ο Αβεσγκώ ήταν επίσης σύμμαχος του κόμη Φουλκ. 

Τα πρώτα χρόνια τής εξουσίας του ως επίσκοπος ήταν ήσυχα, μέχρι που ο Ερβέρτος Α΄ έγινε κόμης του Μαιν π. το 1017.  Από τότε και στο εξής, οι δύο βρέθηκαν σε μία πικρή και ατελείωτη διαμάχη.  Ο Αβεσγκώ αντιστάθηκε σε κάθε μορφή ελέγχου της κομητείας από τον Ερβέρτο Α΄ τον λεγόμενο Άγρυπνο Σκυλί, και εκτός από τις δικές του δυνάμεις, ζήτησε βοήθεια από έναν ιππότη ονόματι Ερβράνο, πληρώνοντάς τον με γη από τα εκκλησιαστικά κτήματα.  Ωστόσο, ο Ερβράνος απέτυχε να υπερασπιστεί τον επίσκοπο εναντίον του Ερβέρτου Α΄. R.E. Barton, 'Lordship in Maine, Transformation, Service and Anger',Anglo-Norman Studies XVII: Proceedings of the Battle Conference 1994, Ed. Christopher Harper-Bill (The Boydell Press, Woodbridge, UK, 1995), p. 51

Κατά τη διάρκεια των μακροχρόνιων πολέμων του με τον Ερβέρτο Α΄, ο κόμης επιτέθηκε και κατέστρεψε το κάστρο του Αβεσγκώ στο Ντυνώ, αναγκάζοντας τον Αβεσγώ να καταφύγει στην προστασία του κάστρου του αδελφού του Γουλιέλμου Α΄ στο Μπελέμ.  Μόλις ήταν ασφαλής, ο επίσκοπος αφόρισε τον Ερβέρτο Α΄ και στη συνέχεια συνέχισε τον πόλεμο εναντίον του. Richard E. Barton, Lordship in the County of Maine, c. 890-1160 (The Boydell Press, Woodbridge, 2004). p. 47 Λίγο μετά την άρση τού αφορισμού και την αποκατάσταση τής ειρήνης μεταξύ τους, ο Ερβέρτος Α΄ άρχισε ξανά τις λεηλασίες στα κτήματα του επισκόπου.  Όταν ο Ερβέρτος Α΄ έμαθε ότι ο επίσκοπος είχε κτίσει ένα κάστρο στο Λα Φερτέ-Μπερνάρ, επιτέθηκε στον Αβεσγκώ εκεί,  αναγκάζοντας τον επίσκοπο να τραπεί ξανά σε φυγή, αλλά αυτή τη φορά το κάστρο επισκευάστηκε.  Την τελευταία φορά που ο Αβεσγκώ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την επισκοπή του, ταξίδευσε στους Αγίους Τόπους για προσκύνημα. Λέγεται ότι απεβίωσε π. το 1036 στο Βερντέν, κατά την επιστροφή του στο Λε Μαν.  

 Οικογένεια 
Τον διαδέχθηκε ως επίσκοπος του Λε Μαν ο ανιψιός του Ζερβέ ντε Σατώ-ντυ-Λουάρ,  γιος της αδελφής του, Χιλδεβούργης του Μπελέμ.  Ο αδελφός του, Υβ του Μπελέμ (απεβ. το 1030), ήταν ηγούμενος του Φλερύ. Ένας άλλος ανιψιός, ο Υβ, γιος τού αδελφού του Γουλιέλμου Α΄, ήταν κύριος του Μπελέμ και επίσκοπος του Σεέ. 

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Οίκος του Μπελέμ