Πρώτο Όραμα

Σύμφωνα με την αφήγηση που κατέγραψε το 1838, ο Σμιθ κατευθύνθηκε στο δάσος για να προσευχηθεί και να ζητήσει φώτιση σχετικά με το ποια εκκλησία όφειλε να ακολουθήσει. Τότε, όπως διηγείται, περιέπεσε στη δίνη μιας σκοτεινής δύναμης που λίγο έλειψε να τον καταβάλει. Στην ύστατη στιγμή, διασώθηκε από δύο «ένδοξες Οντότητες» που αιωρούνταν επάνω του –οι οποίες ερμηνεύονται ως ο Θεός Πατέρας και ο Ιησούς–. Μία από αυτές του απεκάλυψε ότι δεν έπρεπε να ενταχθεί σε καμία από τις υπάρχουσες εκκλησίες, διότι όλες δίδασκαν πλανεμένα δόγματα.

Μεταξύ των ετών 1832 και 1842, ο Σμιθ συνέγραψε ή υπαγόρευσε πλείονες εκδοχές του οράματός του· δύο εξ αυτών εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η συνέπεια και οι αποκλίσεις ανάμεσα στις αφηγήσεις αποτελούν αντικείμενο εκτεταμένης συζήτησης: άλλοι μελετητές τις θεωρούν ενδείξεις θεολογικής εξέλιξης, ενώ άλλοι απλώς διαφοροποίηση δευτερευουσών λεπτομερειών.James B. Allen, "The Significance of Joseph Smith's 'First Vision' in Mormon Thought,"] Dialogue: A Journal of Mormon Thought 1 [Autumn 1966]:42-43Dan Vogel, "The Earliest Mormon Concept of God," in Gary James Bergera, ed., Line upon Line: Essays on Mormon Doctrine (Salt Lake City: Signature Books, 1989), 17-33. Το Πρώτο Όραμα κατέχει εξέχουσα θέση στη θεολογία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ως απαρχή της Αποκατάστασης. Ωστόσο, στους πρώιμους οπαδούς του κινήματος δεν ήταν ευρύτερα γνωστό.James B. Allen, "The Significance of Joseph Smith's 'First Vision' in Mormon Thought." Dialogue: A Journal of Mormon Thought, Vol. 1 No. 3 (1966): 29–46. Η εμπειρία του Σμιθ δημοσιεύθηκε το 1842 και κατέστη κανονικό κείμενο το 1880, αλλά η ιδιαίτερη έμφαση στη διδασκαλία του μέσα στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών αναπτύχθηκε μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα. ("The First Vision changed the arena of confrontation over differences from social action to theological belief, a necessity created not only by the experience of persecution but also by Supreme Court law .... New emphasis on the First Vision successfully reframed the Latter-day Saints' necessary sense of otherness so that it fit safely within the politics of American religion. Unlike his teachings on plural marriage, Joseph Smith's First Vision placed his followers at odds only with other churches, not the state, and shifted the battle from issues of public morality to theological tenets.") Για τους πιστούς, το Πρώτο Όραμα επιβεβαιώνει διδασκαλίες όπως η σωματική φύση του Θεού Πατέρα και η μοναδικότητα του Αποκαταστημένου Ευαγγελίου (Restored Gospel of Jesus Christ) ως της μόνης αληθινής οδού προς την ύψιστη σωτηρία.; : "The concepts of the apostasy of Christianity, God having a body of flesh and bone, the existence of a plurality of Gods, and the divine call of Joseph Smith as Prophet all have their foundation in the First Vision story."

 Η αφήγηση του οράματος 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:SacredGroveRockFence.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Ο Τζόζεφ Σμιθ δήλωσε πως το πρώτο όραμα του συνέβη σε ένα άλσος με δέντρα κοντά στο σπίτι του
Ο Σμιθ συνέγραψε ή υπαγόρευσε διάφορες εκδοχές της ιστορίας του, ενώ και τρίτοι που άκουσαν τη διήγηση κατέγραψαν όσα θυμούνταν. Συνολικά, οι πηγές αυτές περιγράφουν τα εξής:

Ο Σμιθ ανέφερε ότι το Πρώτο Όραμα έλαβε χώρα σε ένα άλσος δέντρων κοντά στην οικία του. Σε ηλικία περίπου δώδεκα ετών (1817–1818), άρχισε να ενδιαφέρεται ζωηρά για θρησκευτικά ζητήματα και να αισθάνεται βαριά την ενοχή των αμαρτιών του. Μελετούσε τη Βίβλο και εκκλησιαζόταν, αλλά οι αφηγήσεις διαφέρουν: σε ορισμένες εκδοχές είχε ήδη συμπεράνει ότι καμία υφιστάμενη ομολογία δεν στηριζόταν στην καθαρή διδασκαλία του Ιησού, ενώ σε άλλες υποστηρίζεται ότι η ιδέα της καθολικής πλάνης των εκκλησιών δεν «είχε διαπεράσει την καρδιά του» έως ότου έλαβε το όραμα. Μέσα σε αυτό το κλίμα θρησκευτικής αγωνίας αποφάσισε να στραφεί στον Θεό διά της προσευχής. Σε πρώιμη καταγραφή, δηλώνεται ότι η προσευχή του είχε ως σκοπό να ζητήσει έλεος για τις αμαρτίες του, ενώ μεταγενέστερες τονίζουν την επιθυμία του να πληροφορηθεί ποια εκκλησία όφειλε να ακολουθήσει.; ; . Ένα ανοιξιάτικο πρωινό κατευθύνθηκε σε ερημικό άλσος κοντά στο σπίτι του για να προσευχηθεί. Εκεί, δίπλα σε ένα κούτσουρο όπου είχε αφήσει την αξίνα του από την προηγούμενη ημέρα,. προσευχήθηκε μεγαλόφωνα για πρώτη φορά στη ζωή του.

Η προσευχή του διακόπηκε από «ον από τον αόρατο κόσμο».; . Ο Σμιθ ισχυρίστηκε ότι η παρουσία αυτή προκάλεσε πρήξιμο στη γλώσσα του, ώστε δεν μπορούσε να μιλήσει.. . Άλλος λογαριασμός αναφέρει πως άκουσε βήματα πίσω του,. και, όταν προσπάθησε να προσευχηθεί ξανά, ο θόρυβος δυνάμωνε και τον έκανε να πεταχτεί όρθιος, χωρίς ωστόσο να διακρίνει κανέναν. Σε αρκετές αφηγήσεις περιγράφει ότι καλύφθηκε από πυκνό σκότος και ότι θεώρησε πως επρόκειτο να καταστραφεί. Στη σκοτεινότερη εκείνη στιγμή, γονάτισε για τρίτη φορά ωστέ να προσευχηθεί και, συγκεντρώνοντας όλη του τη δύναμη, συνέχισε να προσεύχεται, νιώθοντας ότι θα βυθιστεί στην ανυπαρξία. Τότε, όπως διηγείται, λύθηκε η γλώσσα του και παρουσιάστηκε το όραμα.

Ο Σμιθ ανέφερε ότι είδε στύλο φωτός, λαμπρότερο από τον μεσημβρινό ήλιο, ο οποίος κατέβαινε αργά επάνω του, εντεινόμενος σε λάμψη όσο πλησίαζε και φωτίζοντας τον χώρο σε μεγάλη ακτίνα. Όταν το φως άγγιξε τις κορυφές των δέντρων, φοβήθηκε μήπως αρπάξουν φωτιά. Μα όταν τον περικύκλωσε, ένιωσε «ιδιάζουσα αίσθηση». «O νους του αποσπάστηκε από τα γήινα αντικείμενα που τον περιέβαλλαν και τυλίχθηκε σε ουράνιο όραμα».; .

Μέσα στο όραμα είδε μία ή περισσότερες «Οντότητες», οι οποίες περιγράφονται ποικιλοτρόπως στις εκδοχές. Στην πρώτη γραπτή καταγραφή του, σημειώνει ότι «είδε τον Κύριο». Σε ημερολογιακές εγγραφές, κάνει λόγο για «επίσκεψη Αγγέλων» ή «όραμα αγγέλων» με την παρουσία «ενός προσώπου» και κατόπιν «ενός άλλου προσώπου» που μαρτυρούσε ότι «ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού», καθώς και «πολλών αγγέλων». Στις ύστερες εκδοχές του, ο Σμιθ δηλώνει με συνέπεια ότι είδε δύο oντότητες, οι οποίες εμφανίστηκαν διαδοχικά.; . Οι oντότητες αυτές «έμοιαζαν απολύτως μεταξύ τους στα χαρακτηριστικά και την όψη».; . Η πρώτη περιγραφόταν ως «με λευκή επιδερμίδα, γαλανά μάτια, και λευκό ύφασμα στους ώμους, με το δεξί χέρι γυμνό».. Σε μεταγενέστερες εκδοχές, η μία Οντότητα τον προσφώνησε με το όνομά του και, δείχνοντας την άλλη, είπε: «Ούτος είναι ο αγαπητός μου Υιός· άκουσέ τον». Παρότι ο Σμιθ δεν προσδιόρισε πάντοτε ρητώς τις Οντότητες, οι περισσότεροι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών τις θεωρούν τον Θεό Πατέρα και τον Ιησού Χριστό.. Taylor, who stated he had heard the story from Smith himself, said the personages were "the Lord" and "his Son Jesus".

Σε δύο αφηγήσεις, ο Σμιθ αναφέρει ότι ο Κύριος του είπε πως οι αμαρτίες του είχαν συγχωρεθεί, ότι όφειλε να υπακούει στις εντολές, ότι ο κόσμος είχε διαφθαρεί και ότι πλησίαζε η Δευτέρα Παρουσία. Σε μεταγενέστερες εκδοχές, όταν εμφανίστηκαν οι oντότητες, ο Σμιθ τις ρώτησε: «Κύριε, σε ποια εκκλησία πρέπει να ενταχθώ;» ή «Να προσχωρήσω στη Μεθοδιστική Εκκλησία;» Η απάντηση που έλαβε ήταν ότι «όλες οι θρησκευτικές ομολογίες εσφαλμένα διδάσκουν, και καμία δεν αναγνωρίζεται από τον Θεό ως η εκκλησία και η βασιλεία Του».; . Όλες οι εκκλησίες και οι λειτουργοί τους χαρακτηρίζονταν ως «διεφθαρμένοι»,; . και «όλα τα σύμβολα πίστεώς τους ήταν βδέλυγμα ενώπιον του Θεού». Του απαγορεύθηκε να ενταχθεί σε οποιαδήποτε, αλλά του αποκαλύφθηκε ότι το πλήρωμα του ευαγγελίου θα του γινόταν γνωστό σε μελλοντικό χρόνο.; . One account also said that "many other things did [the personage] say unto me which I cannot write at this time." . Όταν αποσύρθηκε το όραμα, ο Σμιθ διαπίστωσε ότι ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα στο έδαφος.

 Ιστορικό πλαίσιο 
Ο Σμιθ γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1805 στην αμερικάνικη πολιτεία του Βερμόντ και το 1816 η οικογένειά του μετοίκησε σε φάρμα λίγο έξω από την πόλη Παλμύρα της Νέας Υόρκης. Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, η αμερικανική κοινωνία χαρακτηριζόταν από πληθώρα θρησκευτικών επιλογών.Hatch, Nathan O. Democratization of American Christianity. Yale University Press, 1991. e-book location 2307 of 7374 Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Μεγάλης Αφύπνισης (αγγλικά: Second Great Awakening), θρησκευτικές αναβιώσεις λάμβαναν χώρα σε πολλές κοινότητες των βορειοανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών. Η θρησκευτική ατμόσφαιρα στην περιοχή όπου ζούσε η οικογένεια Σμιθ υπήρξε τόσο έντονη ώστε σήμερα αναφέρεται με τον όρο «καμένη περιοχή» (burned-over district). Στην ίδια την Παλμύρα πραγματοποιήθηκαν μεγάλες πολυομολογιακές αναβιώσεις τα έτη 1816–17 και 1824–25.: "Indeed, it was the revival of 1824–25, his family's conversion, and his mother's pressure that caused [Smith] so much pain and suffering rather than the revival of 1817 or the one he 'remembered' for 1820." Bushman does not argue for an 1820 revival in Palmyra, stating only that the "great revival of 1816 and 1817, which nearly doubled the number of Palmyra Presbyterians, was in progress when the Smiths arrived." (36) Σε ακτίνα οκτώ μιλίων από τη φάρμα των Σμιθ λειτουργούσαν τουλάχιστον τέσσερις μεθοδιστικές, τρεις πρεσβυτεριανές, δύο βαπτιστικές και αρκετές κουάκερ κοινότητες.Talmage, Jeremy Effusions of an Enthusiastic Brain: Joseph Smith's First Vision and the Limits of Experiential Religion BYU Studies Quarterly 59, no. 1 (2020) pg. 29-30 Παρ’ όλα αυτά, μόνο περίπου το 11% των κατοίκων της Παλμύρας ανήκε επισήμως σε κάποια εκκλησία το 1820, ποσοστό αντίστοιχο με τον εθνικό μέσο όρο.

Πέρα από την οργανωμένη θρησκεία, η οικογένεια Σμιθ εκτέθηκε και σε άλλα θρησκευτικά ή φιλοσοφικά ρεύματα. Ένα μεγάλο, ασαφώς ορισμένο, πλήθος Αμερικανών της εποχής κατατάσσεται στην κατηγορία των «αναζητητών» (seekers). Η ομάδα αυτή ασπαζόταν ετερόκλητες πεποιθήσεις, μεταξύ των οποίων ότι τα δόγματα ήταν περιττά και ότι η αποστολική εκκλησία δεν υπήρχε πλέον στη γη. Παράλληλα, η λαϊκή μαγεία και οι παραδόσεις των λεγόμενων cunning folk ήταν διαδεδομένες στην Παλμύρα, συχνά σε συνύπαρξη με τον χριστιανισμό. Ο Ντεϊσμός –η αντίληψη ότι ο Θεός υπάρχει αλλά δεν παρεμβαίνει στον κόσμο– κέρδιζε επίσης έδαφος στην αμερικανική κουλτούρα, ενισχυμένος από τη δημοσίευση του έργου του Τόμας Πέιν Η Εποχή της Λογικής.

Ο ιστορικός Ρίτσαρντ Μπούσμαν χαρακτήρισε τη θρησκευτική παράδοση της οικογένειας Σμιθ ως «θρησκευτική αρένα». Όπως και πολλοί άλλοι Αμερικανοί των συνόρων στις αρχές του 19ου αιώνα, οι Σμιθ πίστευαν σε οράματα, όνειρα και άλλες μορφές επικοινωνίας με τον Θεό. Το 1811, ο παππούς του Σμιθ από τη μητέρα του, Σόλομον Μακ, περιέγραψε μια σειρά από οράματα και θεϊκές φωνές που οδήγησαν στη μεταστροφή του στον χριστιανισμό σε ηλικία 76 ετών."About midnight I saw a light about a foot from my face as bright as fire; the doors were all shut and no one stirring in the house. I thought by this that I had but a few moments to live, and oh what distress I was in .... Another night soon after, I saw another light as bright as the first, at a small distance from my face, and I thought I had but a few moments to live. And not sleeping nights and reading, all day I was in misery; well you may think I was in distress, soul and body. At another time in the dead of the night I was called by my Christian name; I arise up to answer to my name. The doors all being shut and the house still, I thought the Lord called, and I had but a moment to live." 

Η μητέρα του, Λούσι Μακ Σμιθ, είχε λάβει ένα «βάπτισμα πιστού» νωρίς στον γάμο της, χωρίς όμως να προσχωρήσει επίσημα σε κάποια ομολογία. Ο πατέρας του, Τζόζεφ Σμιθ ο πρεσβύτερος, συνδύαζε στοιχεία δεϊσμού και αναζητητισμού, επιδεικνύοντας σκεπτικισμό έναντι της οργανωμένης θρησκείας, χωρίς ωστόσο να είναι άθρησκος.Shipps writes, "[Smith Senior's] father had given him a copy of Thomas Paine's Age of Reason, that he seems to have read with great interest.": "If there was a personal motive for Joseph Smith Jr.'s revelations, it was to satisfy his family's religious want and, above all, to meet the need of his oft-defeated, unmoored father." Πριν γεννηθεί ο Σμιθ, η Λούσι αποσύρθηκε σε άλσος κοντά στο σπίτι της στο Βερμόντ και προσευχήθηκε για την απόρριψη του ευαγγελικού χριστιανισμού από τον σύζυγό της. Το ίδιο βράδυ είδε όνειρο, το οποίο ερμήνευσε ως προφητεία ότι ο Σμιθ πρεσβύτερος θα αποδεχόταν αργότερα το «καθαρό και αμόλυντο Ευαγγέλιο του Υιού του Θεού». Η ίδια ανέφερε ότι ο σύζυγός της είδε σειρά ονείρων ή οραμάτων μεταξύ 1811 και 1819,. Smith Sr.'s first vision was around 1811 (id. at 56–57), and his "seventh and last vision" was in 1819 (id. at 73–74). : "The best barometer of the household's religious climate are seven dreams Joseph Sr. had in the years before and after his son's first vision. Lucy wrote down five of them, calling them visions. Since no other member of the family gave an account of the dreams or even referred to them, and Lucy recorded them thirty years later, there is no way of testing the accuracy of her memory." το πρώτο από τα οποία συνέβη όταν ο νους του ήταν «έντονα απασχολημένος με το ζήτημα της θρησκείας». Το πρώτο αυτό όραμα τον επιβεβαίωσε στην άρνησή του να ενταχθεί σε κάποια οργανωμένη εκκλησία.. Joseph Smith Sr.'s second vision as reported by Lucy Mack Smith exhibits many similarities to the tree of life vision which Joseph Smith Jr. would later dictate as part of the Book of Mormon . Ο πατέρας του Σμιθ έγινε επίσης μέλος της τοπικής μασονικής στοάς, μαζί με τον μεγαλύτερο γιο του, Χάιρουμ, λίγο μετά την εγκατάστασή τους στην Παλμύρα.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Σμιθ, ο Άλβιν, δεν συνδέθηκε με καμία εκκλησία. Μετά τον θάνατό του στα τέλη του 1823, η Λούσι στράφηκε για παρηγοριά στη θρησκεία και εντάχθηκε επίσημα στην Πρεσβυτεριανή εκκλησία το 1824 ή 1825, μαζί με τα παιδιά της Χάιρουμ, Σάμουελ και Σοφρονία.As discussed below, the date of Lucy's conversion has been contested by some LDS Church scholars as it contradicts Smith's 1838 First Vision account. See  footnote 30
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Sacred_Grove_(1907).jpg|δεξιά|μικρογραφία|Φωτογραφία του Ιερού Άλσους από τον George Edward Anderson (αγγλικά), γύρω το 1907

 Χρονολόγηση του Πρώτου Οράματος 
Ο Σμιθ δεν έδωσε ποτέ συγκεκριμένη ημερομηνία για το αναφερόμενο όραμά του, αλλά είπε ότι συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1820, όταν βρισκόταν στην εφηβεία του.Joseph Smith–History 1:5. Στην αφήγηση του 1832 αναφέρει ότι από την ηλικία των δώδεκα έως τα δεκαπέντε του χρόνια συλλογιζόταν την κατάσταση του κόσμου στην καρδιά του, τοποθετώντας το όραμα το 1821. Ο γραφέας του, Φρέντερικ Γ. Ουίλιαμς, πρόσθεσε στην αφήγηση του 1832 ότι συνέβη «στο δέκατο έκτο έτος της ηλικίας του» ή το 1821."History, circa June 1839–circa 1841 [Draft 2]," p. 3, The Joseph Smith Papers, accessed April 5, 2020— Στην αφήγηση του 1838 ο Σμιθ δήλωσε ότι το όραμα έλαβε χώρα «νωρίς την άνοιξη του έτους 1820». Στις αφηγήσεις του 1835 και του 1842 έγραψε ότι συνέβη όταν ήταν «περίπου δεκατεσσάρων ετών».

Οι ιστορικοί έχουν εξετάσει συμφραζόμενα στοιχεία από τις αφηγήσεις για να προσδιορίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την ημερομηνία. Στην αφήγηση του 1838 ο Σμιθ ανέφερε τα ακόλουθα γεγονότα:

 «Κάποια στιγμή, στο δεύτερο έτος μετά τη μετοίκησή μας στο Μάντσεστερ, υπήρξε στην περιοχή όπου ζούσαμε μια ασυνήθιστη θρησκευτική διέγερση».
 «Η διέγερση αυτή άρχισε με τους Μεθοδιστές».
 «Η διέγερση σύντομα έγινε γενική σε όλες τις ομολογίες εκείνης της περιοχής […] και μεγάλα πλήθη ενώθηκαν με τις διάφορες θρησκευτικές παρατάξεις, γεγονός που προκάλεσε αναστάτωση και διχασμό ανάμεσα στους ανθρώπους».
 «Η οικογένεια του πατέρα μου προσηλυτίστηκε στην Πρεσβυτεριανή πίστη και τέσσερα μέλη της ενώθηκαν με αυτή την Εκκλησία, δηλαδή η μητέρα μου Λούσι, τα αδέλφια μου Χάιρουμ και Σάμουελ Χάρισον, και η αδελφή μου Σοφρονία».
 «Ήταν ένα πρωινό μιας όμορφης, καθαρής ημέρας, νωρίς την άνοιξη»."History, circa June 1839–circa 1841 [Draft 2]," p. [1], The Joseph Smith Papers, accessed April 9, 2020

Κάθε μία από αυτές τις λεπτομέρειες έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης έρευνας και έχει συζητηθεί ευρέως ανάμεσα σε ιστορικούς, επικριτές, απολογητές και πολεμικούς συγγραφείς, προκαλώντας ποικίλες ιστορικές και θεολογικές ερμηνείες.

Το φθινόπωρο του 1967, ο πάστορας Γουέσλεϋ Π. Ουόλτερς δημοσίευσε φυλλάδιο υποστηρίζοντας ότι η «ασυνήθιστη θρησκευτική διέγερση» που περιέγραψε ο Σμιθ ταυτιζόταν με την αναβίωση της Παλμύρας του 1824 και επομένως ήταν αναχρονιστικό να τοποθετείται στο 1820.Walters, Wesley P., and Dale L. Morgan. New Light on Mormon Origins from Palmyra (N.Y.) Revival. 1967 Το φυλλάδιο προκάλεσε αναστάτωση και ισχυρή αντίδραση από μελετητές του Πανεπιστημίου Μπρίγκαμ Γιανγκ (BYU). Την άνοιξη του 1968, ο καθηγητής Τρούμαν Γ. Μάντσεν συγκέντρωσε περίπου τρεις δεκάδες μελετητές για να απαντήσουν στον Ουόλτερς και έγραψε στην Πρώτη Προεδρία της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ότι το «Πρώτο Όραμα έχει τεθεί υπό σοβαρή ιστορική επίθεση».Harper, Steven C. First Vision: Memory and Mormon Origins. Oxford University Press, 2019. page 220 Η θέση του Ουόλτερς και οι απαντήσεις που προκάλεσε διαμόρφωσαν το πλαίσιο της ιστορικής διαμάχης.

 Χρονολόγηση της μετοίκησης στο Μάντσεστερ 
Οι τοπικές μετακινήσεις της οικογένειας Σμιθ έχουν χρησιμοποιηθεί σε προσπάθειες να προσδιοριστεί η ημερομηνία του οράματος. Ο Σμιθ έγραψε ότι το Πρώτο Όραμα συνέβη «το δεύτερο έτος μετά τη μετοίκησή μας στο Μάντσεστερ». Τα στοιχεία για την ημερομηνία αυτής της μετοίκησης έχουν ερμηνευθεί από πολλούς πιστούς ως υποστηρικτικά για το 1820 και από μη πιστούς ως υποστηρικτικά για το 1824.

Τα αρχεία φορολόγησης γης του Μάντσεστερ δείχνουν αύξηση στην αποτίμηση της περιουσίας των Σμιθ το 1823. Επειδή η φορολογική αποτίμηση αυξήθηκε τότε, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι Σμιθ ολοκλήρωσαν την καλύβα τους το 1822, γεγονός που τοποθετεί το Πρώτο Όραμα περίπου το 1824. Ο Τζόζεφ Σμιθ πρεσβύτερος φορολογήθηκε για πρώτη φορά για γη στο Μάντσεστερ το 1820. Το 1821 και 1822 η αποτίμηση της γης ήταν 700 δολάρια, αλλά το 1823 αυξήθηκε στα 1000 δολάρια, γεγονός που ίσως δείχνει «ότι οι Σμιθ είχαν ολοκληρώσει την κατασκευή της καλύβας τους και εκκαθάρισαν σημαντικό τμήμα της γης τους».

Αντιθέτως, απολογητές των Μορμόνων υποστηρίζουν ότι το 1818 οι Σμιθ κατασκεύασαν κατά λάθος μια καλύβα 59 πόδια βορειότερα της πραγματικής γραμμής ιδιοκτησίας (δηλαδή εντός Παλμύρας και όχι Μάντσεστερ) και ότι η αύξηση της αποτίμησης το 1823 σχετιζόταν με την ολοκλήρωση ξύλινου σπιτιού στη μεριά του Μάντσεστερ, δίπλα στη συνοριακή γραμμή Παλμύρας–Μάντσεστερ. Η ερμηνεία αυτή ενισχύει την τοποθέτηση του Πρώτου Οράματος στο 1820.For a counter argument—that there was a second cabin on the Smith property in Manchester—see . Vogel argues that based on archaeological and documentary evidence, the Manchester cabin was constructed prior to the Smiths' building of their frame home. "To argue for the existence of only the Jennings cabin, which the Smiths inadvertently built on the Palmyra side of the township line, one must assume that the error was perpetuated not only by the Smiths but also by authorities in both counties. However, the existence of the names of Joseph Sr., Alvin, and Hyrum on the Palmyra road lists for 1820–22 strongly argues that both the Smiths and village authorities understood that the cabin was in Palmyra township." (p. 419)

 Χρονολόγηση των θρησκευτικών αναβιώσεων 
Ο Ρίτσαρντ Μπούσμαν έγραψε ότι ο Σμιθ «άρχισε να ανησυχεί για τη θρησκεία στα τέλη του 1817 ή στις αρχές του 1818, όταν οι απόηχοι της αναβίωσης του 1816 και 1817 εξακολουθούσαν να γίνονται αισθητοί». Ο Μίλτον Β. Μπάκμαν σημείωσε ότι θρησκευτικές εξάρσεις έλαβαν χώρα το 1819–1820 σε ακτίνα πενήντα μιλίων από το σπίτι του Σμιθ: «Τα εκκλησιαστικά αρχεία, οι εφημερίδες, τα θρησκευτικά περιοδικά και άλλες σύγχρονες πηγές αποκαλύπτουν ξεκάθαρα ότι μεγάλες αφυπνίσεις σημειώθηκαν σε περισσότερες από πενήντα πόλεις ή χωριά της δυτικής Νέας Υόρκης κατά την αναβίωση του 1819–1820 … Πρωτογενείς πηγές επίσης καταγράφουν ότι μεγάλα πλήθη ενώθηκαν με τις μεθοδιστικές, πρεσβυτεριανές και καλβινιστικές βαπτιστικές κοινότητες στην περιοχή όπου ζούσε ο Τζόζεφ Σμιθ».

Ο Ρίτσαρντ Λόιντ Άντερσον επισήμανε ότι το 1818 πραγματοποιήθηκε στην Παλμύρα μια κατασκήνωση Μεθοδιστών με περίπου 400 συμμετέχοντες, γεγονός που επιβεβαιώνεται από σύγχρονο ημερολόγιο. Αυτό συμφωνεί με το χρονικό διάστημα τριών ετών κατά το οποίο ο Σμιθ προβληματιζόταν για ζητήματα θρησκείας, όπως αναφέρεται στην αφήγηση του 1832.Richard Lloyd Anderson, "Probing the Lives of Christ and Joseph Smith", FARMS Review, Vol. 21, Issue 2. Ο Μπάκμαν επίσης επικαλέστηκε στοιχεία για κατασκήνωση Μεθοδιστών στην Παλμύρα τον Ιούνιο του 1820.Backman, "Awakenings in the Burned-Over District: New Light on the Historical Setting of the First Vision," BYU Studies 9/3 (1969): 309

 Χρονολόγηση της μεταστροφής της οικογένειας Σμιθ στον Πρεσβυτεριανισμό 
Στην αφήγηση του 1838 για το Πρώτο Όραμα (που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1842 και έχει κανoνικοποιηθεί από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών), η απόφαση της οικογένειάς του να ενωθεί με την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία παρουσιάζεται να συμβαίνει το ίδιο έτος με το Πρώτο Όραμα.Joseph Smith–History 1:5–7.

Το πρόχειρο αντίγραφο της ιστορίας της Λούσι Μακ Σμιθ δεν αναφέρει καθόλου το Πρώτο Όραμα. Ωστόσο, το καθαρό αντίγραφο, που γράφτηκε από τον ίδιο γραφέα και βρισκόταν στην κατοχή της Λούσι (και στο οποίο κατοχύρωσε πνευματικά δικαιώματα), περιέχει στο κείμενο αντίγραφο της αφήγησης του 1838, ξεκινώντας με τα λόγια του Ιωσήφ: «Ήμουν τότε στο δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας μου». Μετά την αφήγηση του Πρώτου Οράματος, η Λούσι συνεχίζει: «Από τότε έως τις 21 Σεπτεμβρίου 1823, ο Ιωσήφ συνέχισε να εργάζεται κανονικά με τον πατέρα του· και τίποτε στο διάστημα αυτό δεν συνέβη που να ήταν ιδιαίτερα σπουδαίο…».

Στο σημείο αυτό η Λούσι περιγράφει τις επισκέψεις του άγγελου Μορόνι και την υπόσχεση για τις χρυσές πλάκες, ακολουθούμενη από τον θάνατο του Άλβιν τον Νοέμβριο του 1823. Στη συνέχεια δηλώνει ότι η ίδια και μερικά από τα παιδιά της αναζήτησαν παρηγοριά στη θρησκευτική αναβίωση μετά τον θάνατο του Άλβιν. Αυτή η δήλωση έχει ερμηνευθεί ως αναφορά στη δική της ένταξη και εκείνη των τριών παιδιών της (Χάιρουμ, Σάμουελ και Σοφρόνια) στην Πρεσβυτεριανή Εκκλησία."Lucy said that soon after Alvin's death, Palmyra experienced 'a great revival in religion, and the whole neighborhood was very much aroused to the subject, and we among the rest flocked to meeting house to see if there was a word of comfort for us that might relieve our over charged feelings.' She eventually decided to join the Presbyterian church.".

Εάν αυτό ισχύει, και αν η δήλωση του Ιωσήφ ότι η οικογένεια ενώθηκε με την Εκκλησία το ίδιο έτος με το Πρώτο Όραμα είναι ακριβής, τότε το Πρώτο Όραμα θα είχε λάβει χώρα το 1824.. "I am inclined to agree that the religious turmoil that Smith described which led to some family members joining the Presbyterians and to much sectarian bitterness does not fit well into the 1820 context detailed by Backman. ... Indicating that the angel had told Smith of the plates prior to the revival, Lucy added that for a long time after Alvin's death the family could not bear any talk about the golden plates, for the subject had been one of great interest to him and any reference to the plates stirred sorrowful memories. She said she attended the revival with hope of gaining solace for Alvin's loss. That kind of detail is just the sort that gives validity to Lucy's chronology. She would not have been likely to make up such a reaction for herself or the family nor mistake the time when it happened. I am persuaded that it was 1824 when Lucy joined the Presbyterians." Ωστόσο, αυτό το συμπέρασμα προϋποθέτει την αγνόηση τόσο της δήλωσης του Σμιθ ότι το όραμα συνέβη στο δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας του όσο και της χρονολογίας που δίνει η Λούσι στο καθαρό αντίγραφο. Εναλλακτικά, ο Ντ. Μάικλ Κουίν υποστηρίζει ότι η αφήγηση του Σμιθ αποτελεί συγχώνευση γεγονότων διαφόρων ετών, μια τυπική βιογραφική τεχνική για την απλοποίηση της αφήγησης.

 Χρονολόγηση της «όμορφης, καθαρής ημέρας» 
Στην αφήγηση του 1838, ο Σμιθ δήλωσε ότι το όραμα συνέβη «ένα πρωινό όμορφης, καθαρής ημέρας, νωρίς την άνοιξη του 1820».Joseph Smith–History 1:14. Δύο μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών συνεργάστηκαν και διατύπωσαν σε ιστότοπό τους την άποψη ότι η ημερομηνία ήταν η 26η Μαρτίου 1820, στηριζόμενοι σε ερμηνεία του ημερολογίου του Ενώχ, σε συνδυασμό με μετεωρολογικά δεδομένα και αρχεία παραγωγής σιροπιού σφενδάμου.. Online reprint The article's authors reject many other dates that fit the weather and maple sugar constraints, including April 15, 16, 17, 18, 20, 25, 26, 27, 28, and 30. The authors appear to favor March 26 based on their theory of this date's significance in the Enoch calendar, dismissing any date after April 14 as not being "early spring". Ο Μαρκ Στέικερ, ειδικός στον χώρο του Ιερού Άλσους, σημειώνει ότι η πρώιμη άνοιξη θα αντιστοιχούσε «πιθανότερα σε κάποια στιγμή του Μαρτίου, του Απριλίου ή στις πρώτες εβδομάδες του Μαΐου».

 Καταγεγραμμένες αφηγήσεις του οράματος 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Earliest_Depiction_of_Joseph_Smith_First_Vision_by_J_Hoey.JPG|μικρογραφία|Ξυλογραφία του J. Hoey με το Πρώτο Όραμα του Τζόζεφ Σμιθ, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1873 στο βιβλίο Rocky Mountain Saints του T. B. H. Stenhouse.Palfreyman, "Mormon Roots in the American Forest," 15–16. Palfreyman identifies the woodcut in Rocky Mountain Saints as the earliest surviving First Vision image; Stenhouse, Rocky Mountain Saints 1873  Πρόκειται για την παλαιότερη γνωστή απεικόνιση του Πρώτου ΟράματοςElise Petersen and Steven C. Harper, "Using Art and Film to Form and Reform a Collective Memory of the First Vision," in An Eye of Faith: Essays in Honor of Richard O. Cowan, ed. Kenneth L. Alford and Richard E. Bennett (Provo, UT: Religious Studies Center; Salt Lake City, 2015), 257–75.
Η σημασία του Πρώτου Οράματος στο κίνημα των Αγίων των Τελευταίων Ημερών εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία ότι ο Σμιθ συζητούσε δημόσια το Πρώτο Όραμα πριν το 1830."The earliest allusion, oral or written, to the first vision is the brief mention that was transcribed in June 1830 and originally printed in the Book of Commandments." (Palmer, 235). Ο Μορμονικός ιστορικός Τζέιμς Μπ. Άλεν σημειώνει:

«Το γεγονός ότι καμία από τις διαθέσιμες σύγχρονες γραπτές πηγές για τον Τζόζεφ Σμιθ τη δεκαετία του 1830, καμία από τις εκδόσεις της Εκκλησίας εκείνης της δεκαετίας και καμία σύγχρονη εφημερίδα ή αλληλογραφία που έχει βρεθεί έως σήμερα δεν αναφέρει την ιστορία του Πρώτου Οράματος, αποτελεί πειστική απόδειξη ότι στην καλύτερη περίπτωση είχε περιορισμένη κυκλοφορία στα πρώτα χρόνια».

 Αναφορά του 1830 στην πρώιμη χριστιανική αναγέννηση 
Τον Ιούνιο του 1830, ο Σμιθ έδωσε την πρώτη σαφή αναφορά σε μια σημαντική προσωπική θρησκευτική εμπειρία, πριν από την επίσκεψη του αγγέλου Μορόνι.The account was first published to non-Mormons in 1831. . Εκείνη την εποχή, ο Σμιθ και ο συνεργάτης του Όλιβερ Κάουντερι (Oliver Cowdery), ίδρυαν την Εκκλησία του Χριστού, την πρώτη εκκλησία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Στο «Διδαχή και Διαθήκες της Εκκλησίας του Χριστού», ο Σμιθ διηγήθηκε την πρώιμη ιστορία του, σημειώνοντας:«Διότι, αφού φανερώθηκε πράγματι [στον Σμιθ] ότι είχε λάβει άφεση αμαρτιών, παρασύρθηκε ξανά στις ματαιότητες του κόσμου, αλλά αφού μετανόησε ειλικρινά, ο Θεός τον επισκέφθηκε μέσω ενός αγίου αγγέλου… και του έδωσε δύναμη, με το μέσο που είχε ήδη προετοιμαστεί, ώστε να μεταφράσει ένα βιβλίο»..Δεν παρέχεται περαιτέρω εξήγηση για αυτήν τη «φανέρωση». Αν και η αναφορά συνδέθηκε αργότερα με το Πρώτο Όραμα,; . οι αρχικοί ακροατές της θα την κατανοούσαν ως μια ακόμα από τις πολλές εμπειρίες αναβίωσης, όπου ο πιστός διαβεβαίωνε ότι οι αμαρτίες του είχαν συγχωρηθεί..

 Η αφήγηση του Σμιθ το 1832 
Η παλαιότερη σωζόμενη αφήγηση του Πρώτου Οράματος γράφτηκε από τον Σμιθ το 1832 σε ένα βιβλίο επιστολών, αλλά η ύπαρξή του δεν ήταν γνωστή εκτός του Τμήματος Εκκλησιαστικής Ιστορίας μέχρι τη δημοσίευσή της το 1965."One of the most significant documents of that period yet discovered was brought to light in 1965 by Paul R. Cheesman, a graduate student at Brigham Young University. This is a handwritten manuscript apparently composed about 1833 and either written or dictated by Joseph Smith. It contains an account of the early experiences of the Mormon prophet and includes the story of the first vision. While the story varies in some details from the version presently accepted, enough is there to indicate that at least as early as 1833 Joseph Smith contemplated writing and perhaps publishing it. The manuscript has apparently lain in the L.D.S. Church Historian's office for many years, and yet few if any who saw it realized its profound historical significance."  Κάποια στιγμή γύρω στο 1930, οι σελίδες στις οποίες ήταν γραμμένη η αφήγηση σκίστηκαν από το βιβλίο επιστολών, αφαιρέθηκαν από τη συλλογή του Εκκλησιαστικού Ιστορικού και τοποθετήθηκαν σε ιδιωτικό χρηματοκιβώτιο υπό την κατοχή του Αποστόλου Joseph Fielding Smith. Το 1952, ο Γενικός Αρχή Levi E. Young συναντήθηκε με τον ερασιτέχνη ιστορικό LaMar Peterson και του μίλησε για μια «περίεργη αφήγηση» με τον γραφικό χαρακτήρα του Ιωσήφ, η οποία δεν ανέφερε τον Θεό Πατέρα. Το 1964, ο Peterson ενημέρωσε τους Jerald και Sandra Tanner για την αφήγηση, και εκείνοι κατόπιν ζήτησαν άδεια από τον Joseph Fielding Smith να τη δουν, αλλά τους αρνήθηκαν. Το 1964, ο Smith εξουσιοδότησε να δείξουν την αφήγηση στον Paul R. Cheesman, φοιτητή του BYU που εργαζόταν πάνω στη μεταπτυχιακή του διατριβή. Οι Tanner απέκτησαν αντίγραφο του απομαγνητοφωνημένου κειμένου της διατριβής και η αφήγηση δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1965.Stan Larson "Another Look at Joseph Smith's First Vision" Dialogue: A Journal of Mormon Thought, Vol. 47, No. 2 (Summer 2014), pp. 37-62

[T]he Lord heard my cry in the wilderness and while in <the> attitude of calling upon the Lord <in the 16th year of my age> a pillar of fire light above the brightness of the sun at noon day come down from above and rested upon me and I was filled with the spirit of god and the <Lord> opened the heavens upon me and I saw the Lord and he spake unto me saying Joseph <my son> thy sins are forgiven thee. go thy <way> walk in my statutes and keep my commandments behold I am the Lord of glory I was crucifyed for the world that all those who believe on my name may have Eternal life <behold> the world lieth in sin and at this time and none doeth good no not one they have turned aside from the gospel and keep not <my> commandments they draw near to me with their lips while their hearts are far from me and mine anger is kindling against the inhabitants of the earth to visit them according to th[e]ir ungodliness and to bring to pass that which <hath> been spoken by the mouth of the prophets and Ap[o]stles behold and lo I come quickly as it [is] written of me in the cloud <clothed> in the glory of my Father ....". Angle brackets indicate insertions by Smith.

Μετάφραση:

Ο Κύριος άκουσε την κραυγή μου στην έρημο, και ενώ βρισκόμουν σε <στάση> επίκλησης προς τον Κύριο (στο 16ο έτος της ηλικίας μου), μια στήλη φωτιάς, φως πάνω από τη λαμπρότητα του ήλιου το μεσημέρι, κατέβηκε από ψηλά και στάθηκε επάνω μου· και γέμισα με το Πνεύμα του Θεού και ο <Κύριος> άνοιξε τους ουρανούς επάνω μου και είδα τον Κύριο, και μου μίλησε λέγοντας: «Ιωσήφ, <γιε μου>, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου· πήγαινε στον <δρόμο> σου, περπάτησε στα διατάγματά μου και φύλαξε τις εντολές μου· ιδού, εγώ είμαι ο Κύριος της δόξας· σταυρώθηκα για τον κόσμο, ώστε όλοι όσοι πιστεύουν στο όνομά μου να έχουν αιώνια ζωή· <ιδού>, ο κόσμος κείται στην αμαρτία αυτή τη στιγμή και κανείς δεν πράττει το καλό, όχι ούτε ένας· έχουν απομακρυνθεί από το Ευαγγέλιο και δεν τηρούν <τις> εντολές μου· με πλησιάζουν με τα χείλη τους ενώ οι καρδιές τους είναι μακριά από εμένα· και η οργή μου ανάβει εναντίον των κατοίκων της γης, για να τους επισκεφθώ σύμφωνα με την ασέβειά τους και να φέρω σε πέρας εκείνο που <έχει> λαληθεί από το στόμα των προφητών και αποστόλων· ιδού και δες, έρχομαι γρήγορα, όπως είναι γραμμένο για εμένα, μέσα στην νεφέλη, <ενδεδυμένος> με τη δόξα του Πατέρα μου…»

Σε αντίθεση με τις μεταγενέστερες αφηγήσεις του, η εκδοχή του 1832 δίνει έμφαση στην προσωπική συγχώρεση και δεν αναφέρει ούτε την εμφάνιση του Θεού Πατέρα ούτε τη φράση «Αυτός είναι ο αγαπητός μου Υιός· άκουσέ τον». Επιπλέον, ο Σμιθ σημείωσε ότι πριν βιώσει το Πρώτο Όραμα, η προσωπική μελέτη των γραφών τον είχε οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η ανθρωπότητα είχε «αποστατήσει από την αληθινή και ζωντανή πίστη και καμία κοινωνία ή ομολογία δεν είχε θεμελιωθεί στο Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού όπως καταγράφεται στην Καινή Διαθήκη».Joseph Smith History, 1832, as found in 

 Η αφήγηση του Όλιβερ Κάουντερι (1834) 
Σε αρκετά τεύχη του μορμονικού περιοδικού Messenger and Advocate (1834–35),See the full text of the Messenger and Advocate from December 1834, page 42 and January 1835, 78-79. ο Όλιβερ Κάουντερι έγραψε μια πρώιμη βιογραφία του Τζόζεφ Σμιθ. Σε ένα από τα τεύχη, ο Κάουντερι εξηγούσε ότι ο Σμιθ είχε μπερδευτεί από τις διάφορες θρησκείες και τις τοπικές αναβιώσεις κατά τη διάρκεια του «15ου έτους» της ηλικίας του (1820), γεγονός που τον οδήγησε να αναρωτηθεί ποια εκκλησία ήταν η αληθινή. Στο επόμενο τεύχος της βιογραφίας, ο Κάουντερι διευκρίνιζε ότι η αναφορά στο «15ο έτος» ήταν τυπογραφικό λάθος και ότι, στην πραγματικότητα, οι αναβιώσεις και η θρησκευτική σύγχυση είχαν λάβει χώρα στο «17ο έτος» του Σμιθ.

Σύμφωνα με τον Κάουντερι, η θρησκευτική αυτή σύγχυση ώθησε τον Σμιθ να προσευχηθεί στο υπνοδωμάτιό του, αργά το βράδυ της 23ης Σεπτεμβρίου 1823, αφού οι υπόλοιποι είχαν κοιμηθεί, για να μάθει ποια από τις ανταγωνιζόμενες δογματικές παρατάξεις ήταν η σωστή και αν «υπήρχε ένα Ύψιστο Ον». Σε απάντηση στην προσευχή του, εμφανίσθηκε ένας άγγελος και του χορήγησε την άφεση των αμαρτιών του. Το υπόλοιπο της διήγησης παραλληλίζει κατά προσέγγιση την αργότερη περιγραφή του Σμιθ για μια επίσκεψη αγγέλου το 1823, ο οποίος του μίλησε για τις χρυσές πλάκες.

Κατά συνέπεια, η αφήγηση του Κάουντερι, που περιγράφει μία μόνη όραση, διαφέρει από την αφήγηση του Σμιθ του 1832, η οποία περιλαμβάνει δύο διακριτές οράσεις — μία το 1821 που προκλήθηκε από θρησκευτική σύγχυση (το Πρώτο Όραμα) και μια ξεχωριστή σχετικά με τις πλάκες στις 22 Σεπτεμβρίου 1822. Η αφήγηση του Κάουντερι επίσης διαφέρει από την αφήγηση του Σμιθ του 1842, η οποία περιλαμβάνει το Πρώτο Όραμα το 1820 και μια δεύτερη όραση στις 22 Σεπτεμβρίου 1823.

 Η αφηγήσεις του Σμιθ το 1835 
Την 9η Νοεμβρίου 1835, ο Σμιθ υπαγόρευσε μια αφήγηση του Πρώτου Οράματος στο ημερολόγιό του αφού την είχε διηγηθεί σε έναν ξένοThe stranger was Robert Matthias, a religious con-artist using the alias "Joshua the Jewish minister". Bushman, Rough Stone Rolling, 275-76. που είχε επισκεφθεί το σπίτι του νωρίτερα εκείνη την ημέρα.. Ο Σμιθ είπε ότι, όταν ήταν προβληματισμένος σχετικά με θρησκευτικά θέματα, είχε πάει σε ένα άλσος για να προσευχηθεί·. αλλά η γλώσσα του έμοιαζε πρησμένη μέσα στο στόμα του και είχε διακοπεί δύο φορές από τον ήχο κάποιου που περπατούσε πίσω του.. Τελικά, καθώς προσευχόταν, είπε ότι του λύθηκε η γλώσσα, και είδε μια στήλη φωτιάς εντός της οποίας εμφανίστηκε ένα απροσδιόριστο «πρόσωπο».. Κατόπιν άλλο απροσδιόριστο πρόσωπο είπε στον Σμιθ ότι οι αμαρτίες του είχαν συγχωρεθεί και «βεβαίωσε [τον Σμιθ] ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού». Μια παρενθετική σημείωση στο κείμενο αναφέρει: «και είδα πολλούς αγγέλους σε αυτή την όραση». Ο Σμιθ είπε ότι αυτή η όραση συνέβη όταν ήταν δεκατεσσάρων ετών και ότι όταν έγινε δεκαεπτά, «είδα άλλη όραση αγγέλων κατά τη διάρκεια της νύχτας αφού είχα αποσυρθεί στo κρεβάτι» — αναφερόμενος στη μεταγενέστερη επίσκεψη του αγγέλου Μορόνι που του έδειξε την τοποθεσία των χρυσών πλακών. Ο Σμιθ δεν ταυτοποίησε κανένα από αυτά τα πρόσωπα ή αγγέλους ως «τον Κύριο», όπως είχε κάνει στην αφήγηση του 1832.Abanes, 16: the 1835 account . In 1835, Smith approved the "Lectures on Faith", an orderly presentation of Mormonism (probably written by Sidney Rigdon) in which it was taught that although Jesus Christ had a tangible body of flesh, God the Father was a spiritual presence—a view not out of harmony with orthodox Christian belief. The "Lectures on Faith" were canonized by the LDS Church and included as part of the Doctrine and Covenants until de-canonized after 1921. (Bushman,Rough Stone Rolling, 283–84.)

Λίγες μέρες αργότερα, στις 14 Νοεμβρίου 1835, ο Σμιθ διηγήθηκε την ιστορία σε έναν άλλο επισκέπτη, τον Εράστους Χολμς.. Στο ημερολόγιό του, ο Σμιθ κατέγραψε ότι είχε διηγηθεί τη ζωή του «μέχρι τη στιγμή που έλαβα την πρώτη επίσκεψη αγγέλων, η οποία ήταν όταν ήμουν περίπου δεκατεσσάρων ετών».. When LDS Church historian B. H. Roberts included this account into his History of the Church 2:312, he changed the words "first visitation of angels" to "first vision."

 Αφήγηση του Σμιθ το 1838 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Young_Joseph_Smith_reading_Bible.PNG|μικρογραφία|Καλλιτεχνική απεικόνιση από το 1912, που δείχνει τον Σμιθ να διαβάζει το Ιακώβου 1:5, όπως περιγράφεται στην αφήγηση του 1838 του Πρώτου Οράματος
Το 1838, ο Σμιθ άρχισε να υπαγορεύει μια ιστορία, εισάγοντάς την ως «Έχω παρακινηθεί να γράψω αυτή την ιστορία ... σε σχέση τόσο με εμένα όσο και με την Εκκλησία.»The original 1838 manuscript has been lost, but the account was copied to manuscripts dating from 1839, which indicates that the year of writing was 1838, a fact also confirmed by Smith's journal entries. See . Αυτή η ιστορία περιέλαβε νέα εκδοχή του Πρώτου Οράματος, η οποία δημοσιεύθηκε αργότερα σε τρία τεύχη του περιοδικού Times and Seasons.Times and Seasons, March and April, vol. 3 nos. 9, 11. Αυτή η εκδοχή ενσωματώθηκε αργότερα στο Πολύτιμο Μαργαριτάρι και κανονικοποιήθηκε από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ως Τζόζεφ Σμιθ-Ιστορία — γι’ αυτό συχνά αποκαλείται «η κανονικοποιημένη εκδοχή» της ιστορίας του Πρώτου Οράματος.

Η κανονικοποιημένη εκδοχή διαφέρει από την έκδοση του 1840 διότι περιλαμβάνει τη διακήρυξη «Ούτος είναι ο αγαπημένος μου Υιός· άκουσέ Τον» από μία των εμφανιζόμενων Οντοτήτων, ενώ η εκδοχή του 1840 δεν την περιλαμβάνει. Η κανονικοποιημένη εκδοχή αφηγείται ότι την άνοιξη του 1820, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου «σύγχυσης και αντιπαραθέσεων μεταξύ των διαφόρων ομολογιών» και ύστερα από «ασυνήθιστη διέγερση επί του θέματος της θρησκείας», ο Σμιθ είχε αμφιταλαντευθεί σχετικά με το ποια από τις διάφορες χριστιανικές ομάδες θα έπρεπε να ενταχθεί. Ενώ βρισκόταν σε αναταραχή, διάβασε από την Επιστολή Ιακώβου: «Εἰ δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας, αἰτήτω παρὰ τοῦ διδόντος Θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς καὶ οὐκ ὀνειδίζοντος, καὶ δοθήσεται αὐτῷ·».James 1:5; Joseph Smith–History.

Ένα πρωί, βαθειά επηρεασμένος από αυτήν τη γραφή, ο δεκατετράχρονος Σμιθ πήγε στα ξύλα κοντά στο σπίτι του, γονάτισε και άρχισε την πρώτη του φωνητική προσευχή. Σχεδόν αμέσως αντιμέτωπος με μια κακή δύναμη που εμπόδιζε την ομιλία του, καλύφθηκε από σκοτάδι και θεώρησε ότι επρόκειτο να καταστραφεί. Συνέχισε την προσευχή σιωπηρά, ζητώντας τη βοήθεια του Θεού, αν και είχε δεχθεί την πιθανότητα της καταστροφής. Εκείνη τη στιγμή ένα φως, λαμπρότερο από τον ήλιο, κατέβηκε προς αυτόν και τον ελευθέρωσε από τη δύναμη του κακού.

Μέσα στο φως, ο Σμιθ «είδε δύο πρόσωπα να στέκονται στον αέρα». Το ένα δείχνοντας προς το άλλο είπε: «Ούτος είναι ο αγαπημένος μου Υιός· άκουσέ Τον». Ο Σμιθ ρώτησε ποια θρησκευτική σέκτα έπρεπε να ενταχθεί και του είπαν να μην ενταχθεί σε καμία, διότι όλες οι υπάρχουσες θρησκείες είχαν διαφθείρει τις διδασκαλίες του Ιησού Χριστού.

Στην αφήγηση του 1838 ο Σμιθ έγραψε ότι έκανε μια έμμεση αναφορά στο όραμα προς τη μητέρα του το 1820, λέγοντάς της την ημέρα που συνέβη ότι είχε «διδαχθεί για τον εαυτό του ότι ο Πρεσβυτεριανισμός δεν είναι αληθινός.» Η Λούσι δεν αναφέρει αυτή τη συνομιλία με τα δικά της λόγια στο ημερολόγιό της, αλλά συμπεριέλαβε στην αφήγησή της το κείμενο από την αφήγηση του 1838 του Ιωσήφ αυτούσιο.

Ο Σμιθ έγραψε ότι «δεν μπορούσε να βρει κανέναν που να τον πιστέψει» για την εμπειρία του. Ανέφερε ότι λίγο μετά την εμπειρία είπε την ιστορία της αποκάλυψής του σε έναν μεθοδιστή ιερέα,According to Mormon apologist Larry C. Porter, the Methodist minister, George Lane, may have passed very near the Smith home and preached at a camp meeting along the way in July 1820. "In the pursuit of his ministerial duties Rev. Lane was in the geographical proximity of Joseph Smith on a number of occasions between the years 1819-1825. The nature degree or indeed the actuality of their acquaintanceship during this interval poses a number of interesting possibilities .... In July 1820 Lane would have had to pass through the greater Palmyra-Manchester vicinity..unless he went by an extremely circuitous route. Present records do not specify Lane's itinerary or exact route ... but they do for Lane's friend, Rev. George Peck .... [Peck's] conference route took him north to Ithaca, then on to a camp meeting in the Holland Purchase, subsequently passing along the Ridge Road to Rochester .... As Rev. Peck, [Lane] may even have stopped at a camp meeting somewhere along the way. A preacher of his standing would always be a welcome guest." . Smith never mentions the name of the minister. ο οποίος απάντησε «με μεγάλη περιφρόνηση, λέγοντας πως όλα ήταν από τον διάβολο, πως δεν υπήρχε τέτοιο πράγμα όπως όραματα ή αποκαλύψεις στις ημέρες αυτές· ότι όλα αυτά είχαν παύσει με τους αποστόλους και ότι ποτέ δεν θα ξαναϋπήρχαν». Επίσης είπε ότι η αφήγηση του οράματος του «προκάλεσε πολύ προκατάληψη εναντίον μου ανάμεσα σε λειτουργούς της θρησκείας, και υπήρξε αιτία μεγάλης δίωξης, η οποία συνέχισε να αυξάνεται.» Δεν υπάρχει υπαρκτό τεκμήριο από τη δεκαετία του 1830 για αυτήν τη δίωξη πέρα από τη μαρτυρία του ίδιου του Σμιθ.: "According to Joseph Smith, he told the story of the vision immediately after it happened in the early spring of 1820. As a result, he said, he received immediate criticism in the community. There is little if any evidence, however, that by the early 1830s Joseph Smith was telling the story in public. At least if he were telling it, no one seemed to consider it important enough to have recorded it at the time, and no one was criticizing him for it." Καμία από τις πρώτες αντιμορμονικές δημοσιεύσεις δεν ανέφερε το Πρώτο Όραμα.: "Apparently not until 1843, when the New York Spectator printed a reporter's account of an interview with Joseph Smith, did a non-Mormon source publish any reference to the story of the first vision." Ο Σμιθ επίσης είπε ότι είπε σε άλλους την ιστορία του οράματος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1820, και κάποια μέλη της οικογένειας λένε ότι τον άκουσαν να το αναφέρει, αλλά κανείς πριν το 1823, όταν ο Σμιθ είπε ότι είχε τη δεύτερη όραση.: "There is no evidence of prejudice resulting from this first vision.  If his report that 'all the sects...united to persecute me' were accurate, one would expect to find some hint of this in the local newspapers, narratives by ardent critics, and in the affidavits D. P. Hurlbut gathered in 1833. The record is nevertheless silent on this issue. No one, friend or foe, in New York or Pennsylvania remember either that there was 'great persecution' or even that Joseph claimed to have had a vision. Not even his family remembers it." Η μητέρα του Ιωσήφ κατέγραψε τις διώξεις εκείνης της περιόδου (1820–1823) στην απομνημόνευσή της, αναφέροντας: «Από τότε έως τις 21 Σεπτεμβρίου 1823, ο Ιωσήφ συνέχισε ως συνήθως να εργάζεται με τον πατέρα του· και τίποτε κατά το διάστημα αυτό δεν συνέβη που να ήταν πολύ σπουδαίο· αν και υπέφερε, όπως κάποιος φυσιολογικά θα υπέθετε, κάθε είδους αντίθεση και δίωξη από τις διάφορες τάξεις της θρησκείας.»

 Αφήγηση του Όρσον Πρατ το 1840 
Τον Σεπτέμβριο του 1840, ο Όρσον Πρατ δημοσίευσε έκδοση του Πρώτου Οράματος στην Αγγλία.Orson Pratt, "Interesting Account of Several Remarkable Visions", Orson Pratt, Ballantyne and Huges publ, 1840 (reprinted in Jessee, vol. 1 pp. 149–60) Αυτή η εκδοχή δηλώνει ότι μετά που ο Σμιθ είδε το φως, «ο νους του αποσπάστηκε από τα φυσικά αντικείμενα με τα οποία περιβαλλόταν· και τυλίχτηκε σε ουράνια όραση.» Η αφήγηση του Πρατ αναφέρεται σε «δύο ένδοξα πρόσωπα που ήταν ακριβώς όμοια μεταξύ τους στα χαρακτηριστικά και στην όψη».

 Επίστολη του Ουέντουορθ το 1842 
Το 1842, δύο χρόνια προτού πεθάνει, ο Σμιθ έγραψε στον Τζον Ουέντουορθ, εκδότη της εφημερίδας Chicago Democrat, περιγράφοντας τις βασικές πεποιθήσεις της εκκλησίας του και συμπεριλαμβάνοντας μια αφήγηση του Πρώτου Οράματος. Ο Σμιθ είπε ότι ήταν «περίπου δεκατεσσάρων ετών» όταν έλαβε το Πρώτο Όραμα. Όπως και στην αφήγηση του Πρατ, η Επιστολή Wentworth ανέφερε πως «ο νους του αποσπάστηκε από τα αντικείμενα με τα οποία περιβαλλόταν, και τυλίχθηκε σε ουράνια όραση», και ότι είχε δει «δύο ένδοξα πρόσωπα που ακριβώς έμοιαζαν στο πρόσωπο και στην όψη, περιβαλλόμενα από λαμπρό φως που επισκίαζε τον ήλιο στο μεσημέρι.» Ο Σμιθ είπε ότι του ειπώθηκε πως καμιά θρησκευτική ομολογία «δεν αναγνωριζόταν από τον Θεό ως τη δική Του Εκκλησία και Βασιλεία» και ότι του διατάχθηκε να «μην ακολουθήσει αυτές».

 Πηγές σε μεταγενέστερες αναμνήσεις του Σμιθ 
Στο πρόχειρο προσχέδιο της αυτοβιογραφίας της, η μητέρα του Σμιθ, Λούσι Μακ Σμιθ, περιγράφει ότι ο γιος της επισκέφθηκε το 1823 από άγγελο, ο οποίος του είπε «…δεν υπάρχει αληθινή εκκλησία πάνω στη Γη», αλλά δεν περιλαμβάνει αφήγηση του Πρώτου Οράματος. Το καθαρό αντίγραφο της αυτοβιογραφίας, που προετοίμασε η Λούσι υπό την επίβλεψη γραφέα που είχε επίσης γράψει το προσχέδιο, περιλαμβάνει στην αφήγηση αντίγραφο της έκδοσης του 1838 του Πρώτου Οράματος από το Times and Seasons.

Αργότερα στη ζωή του, ο αδελφός του Σμιθ, Ουίλιαμ, έδωσε δύο αφηγήσεις του Πρώτου Οράματος, τοποθετώντας το στο 1823, όταν ο ίδιος ήταν δωδεκάχρονος. Ο Ουίλιαμ είπε ότι η θρησκευτική διέγερση στην Παλμύρα είχε συμβεί το 1822–23 (αντί για την πραγματική ημερομηνία 1824–25), ότι προκλήθηκε από τη δραστηριότητα ενός Μεθοδιστή, του αιδεσιμότατου Τζορτζ Λέιν, «μεγάλου κηρυγματοφόρου αναβιώσεων», και ότι η μητέρα τους και κάποια από τα αδέλφια τότε είχαν ενταχθεί στην Πρεσβυτεριανή εκκλησία.

Ο Ουίλιαμ Σμιθ ισχυρίστηκε ότι βασιζόταν στην αφήγηση που ο Τζόζεφ είχε πει στον ίδιο και στην υπόλοιπη οικογένεια την ημέρα μετά το Πρώτο Όραμα: 

Σε αφήγηση του 1884, ο Ουίλιαμ πρόσθεσε ότι όταν ο Τζόζεφ πρωτοείδε το φως πάνω από τα δέντρα στο άλσος, κατέρρευσε αναίσθητος για αδιευκρίνιστο χρονικό διάστημα, μετά το οποίο ξύπνησε και άκουσε «το πρόσωπο που είχε δει» να του μιλά.

 Άλλες αφηγήσεις του Οράματος 

 Έμμεσες αφηγήσεις 
ΕίδοςΈτοςΣυγγραφέαςΠληροφορίεςΙεραποστολικό φυλλάδιο
(Γερμανικά)1842Όρσον ΧάιντΟ Όρσον Χάιντ της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων δημοσίευσε αυτήν την αφήγηση των πρώιμων οραμάτων του Σμιθ στην Φρανκφούρτη της Γερμανίας το 1842. Στηρίζωντας σε μεγάλο βαθμό από την αφήγηση του Πρατ το 1840, ο Χάιντ συνέθεσε το κείμενο στα αγγλικά και το μετάφρασε στα γερμανικά για δημοσίευση. Του έδωσε τον τίτλο «Ein Ruf aus der Wüste», που σημαίνει «Μια Κραυγή από την Ερημιά».Απόσπασμα από εφημερίδα1843Λέβι ΡίτσαρντςΈχοντας παρισταθεί σε μια συνάντηση όπου μίλησε ο Σμιθ, ο Ρίτσαρντς κατέγραψε μια μαρτυρία από τον Τζόζεφ Σμιθ που αφορούσε τα γεγονότα και την αλήθεια πίσω από το πρώτο όραμα.Συνέντευξη του Τζόζεφ Σμιθ1843Ντέιβιντ Νι ΟυάιτΟ Ουάιτ, συντάκτης του Pittsburgh Weekly Gazette, πήρε συνέντευξη από τον Σμιθ στο σπίτι του, ως μέρος μιας διήμερης στάσης στο Ναβού του Ιλινόι.Απόσπασμα από εφημερίδα1844Αλεξάντερ ΝέιμπαουρΣτενός έταιρος του Σμιθ, ο Νέιμπαουρ κατέγραψε αυτή την πολύ λεπτομερής αφήγηση, πιθανότατα μετά από μια απαγγελία του οράματος του σε κανονικό περιβάλλον.

 Αναμνήσεις και αρχεία άλλων πρώιμων Αγίων των Τελευταίων Ημερών 
ΕίδοςΈτοςΣυγγραφέαςΠληροφορίεςΒιβλίο1855Μπρίγκαμ ΓιάνγκΣτο Journal of Discourses, Τόμος 2, σελίδα 171, ο Γιανγκ αναφέρεται στο Πρώτο Όραμα ως τον καταλύτη για την Αποκατάσταση.Ομιλία1890Γουίλφορντ ΓούντραφΚαταγεγραμμένο στο Latter-Day Saints’ Millennial Star. Ο Γούντραφ παραθέτει την αφήγηση του Σμιθ του 1838 και επαναλαμβάνει τη μοναδικότητα και την αξία του Πρώτου Οράματος

 Σύγκριση των γραπτών αφηγήσεων 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:SacredGroveEntrance.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Η είσοδος του Ιερού Άλσους —ιδιοκτησία της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών— είναι ανοιχτή στους επισκέπτες.
Στις πρώτες γραπτές αφηγήσεις του Πρώτου Οράματος, το κεντρικό θέμα είναι η προσωπική συγχώρεση, ενώ στις μεταγενέστερες αφηγήσεις η έμφαση μετατοπίζεται στην αποστασία και διαφθορά των εκκλησιών. ("In the 1835 account and again in 1838, the balance of the two parts of the story—personal forgiveness as contrasted to apostasy of the churches—shifted. Joseph's own salvation gave way to the opening of a new era of history.") Στις πρώιμες αφηγήσεις, ο Σμιθ φαίνεται διστακτικός να μιλήσει για το όραμα· στις μεταγενέστερες εκδοχές, αναφέρονται διάφορες λεπτομέρειες που δεν υπήρχαν στις πρώτες αφηγήσεις. ("At first, Joseph was reluctant to talk about his vision .... When he described the First Vision in 1832, he abbreviated the experience.")

Οι Τζέραλντ και Σάντρα Τάνερ επικαλούνται τις πολλαπλές εκδοχές του Πρώτου Οράματος ως απόδειξη ότι ίσως επινοήθηκε από τον Σμιθ. Για παράδειγμα, επισημαίνουν συγκεκριμένα ότι παραμένει ασαφές μεταξύ των διαφόρων εκδοχών:

 – αν ο Σμιθ ήταν 14 ή 15 ετών τη στιγμή του οράματος,
 – αν είχε παρευρεθεί σε θρησκευτική αναζωπύρωση την ίδια περίοδο,
 – αν οι υπερφυσικές μορφές του είπαν ότι οι αμαρτίες του συγχωρήθηκαν,
 – αν οι μορφές αυτές ήταν άγγελοι, ο Ιησούς, ο Θεός, ή κάποιος συνδυασμός,
 – και αν ο Σμιθ είχε ήδη καταλήξει μόνος του στο συμπέρασμα ότι όλες οι εκκλησίες ήταν ψευδείς πριν βιώσει το όραμα.

Ωστόσο, ο Στίβεν Πρόθερο υποστηρίζει ότι οποιοσδήποτε ιστορικός θα ανέμενε να βρει διαφορές σε αφηγήσεις που γράφτηκαν με πολλά χρόνια διαφορά, και ότι τα βασικά στοιχεία είναι παρόντα σε όλες τις αφηγήσεις. ("Any good lawyer (or historian) would expect to find contradictions or competing narratives written down years apart and decades after the event. And despite the contradictions, key elements abide.  In each case, Jesus appears to Smith in a vision.  In each case, Smith is blessed with a revelation.  In each case, God tells him to remain aloof from all Christian denominations, as something better is in store.")

Μερικοί πιστοί θεωρούν ότι οι διαφορές μεταξύ των αφηγήσεων είναι υπερβολικά τονισμένες. Ο Ρίτσαρντ Λ. Άντερσον έγραψε: «Ποιο είναι το κύριο πρόβλημα στην ερμηνεία τόσων διαφορετικών αφηγήσεων; Το πρώτο πρόβλημα είναι ο ερμηνευτής. Κάποιος αντιλαμβάνεται αρμονία και συνδέσεις, ενώ άλλος υπερτονίζει τις διαφορές.»"One person perceives harmony and interconnections while another overstates differences. Think of how you retell a vivid event in your life—marriage, first day on the job, or an automobile accident. A record of all your comments would include short and long versions, along with many bits and pieces. Only by blending these glimpses can an outsider reconstruct what originally happened. The biggest trap is comparing description in one report with silence in another. By assuming that what is not said is not known, some come up with arbitrary theories of an evolution in the Prophet's story. Yet we often omit parts of an episode because of the chance of the moment, not having time to tell everything, or deliberately stressing only a part of the original event in a particular situation. This means that any First Vision account contains some fraction of the whole experience. Combining all reliable reports will recreate the basics of Joseph Smith's quest and conversation with the Father and Son." Άλλοι πιστοί θεωρούν ότι οι διαφορές μεταξύ των αφηγήσεων αντικατοπτρίζουν την ωρίμανση και την αύξηση της γνώσης του Σμιθ με την πάροδο του χρόνου."I've actually studied the various accounts of Joseph's First Vision, and I'm struck by the difference in his recountings. But as I look back at my missionary journals, for instance, which I've kept and other journals which I've kept throughout my life, I'm struck now in my older years by the evolution and hopefully the progression that's taken place in my own life and how differently now from this perspective I view some things that happened in my younger years." 

Ο παρακάτω πίνακας συγκρίνει τα στοιχεία των αφηγήσεων του Πρώτου Οράματος
Πηγή του Πρώτου ΟράματοςΥπερφυσικά όνταΜηνύματα από τα όνταΣημειώσεις1832: Ιδιοχείρως του Τζόζεφ Σμιθ από το Letterbook του (βιβλίο που κράταγε τα γράμματα του)Early Mormon Documents, v 1, p. 27-29, Dan Vogel, Signature Books, 1996.«Ο Κύριος»"Thy sins are forgiven thee" (οι αμαρτίες σου συγχωρούνται), the "world lieth in sin" and has "turned aside from the gospel" («ο κόσμος βρίσκεται στην αμαρτία» και έχει «απομακρυνθεί από το ευαγγέλιο»»; μαζί με μια σύντομη αναφορά στην αποκάλυψη.: "...the vision confirmed what [Smith] and his father had suspected, that the world was spiritually dead. Jesus told Joseph Jr. that 'the world lieth in sin at this time and none doeth good no not one they have turned aside from the gospel and keep not my commandments they draw near to me with their lips while their hearts are far from me.'"Είναι η μοναδική εκδοχή γραμμένη από το ίδιο το χέρι του Σμιθ. Ο Φρέντερικ Γ. Ουίλιαμς επεξεργάστηκε το κείμενο ώστε να δηλώνει πως η εμπειρία συνέβη στο «δέκατο έκτο έτος» του (δηλαδή όταν ήταν 15 ετών). Όλες οι άλλες εκδοχές αναφέρουν ότι ήταν 14 ετών.

 Ερμηνείες και αντιδράσεις στο Πρώτο Όραμα 
Ο Σμιθ είπε ότι δέχθηκε διώξεις από τοπικούς «θρησευτικούς εκπρόσωπους» αφότου κοινοποίησε την ιστορία του."History, circa June 1839–circa 1841 [Draft 2]," p. 4, The Joseph Smith Papers, accessed March 31, 2020 Ο ιστορικός Ντ. Μάικλ Κουίν σημείωσε ότι εκείνη την εποχή η οικογένεια Σμιθ εφάρμοζε διάφορες παραδόσεις της λαϊκής μαγείας της περιοχής (Cunning Folk) που είχαν επικριθεί από ηγέτες της οργανωμένης θρησκείας, και ότι το όραμα ίσως έδωσε στον Σμιθ το θάρρος να αγνοήσει αυτούς τους ηγέτες και να συνεχίσει να συμμετέχει ενεργά στην κουλτούρα των Cunning Folk.

Μεταξύ των σύγχρονων ομολογιών του κινήματος των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, το Πρώτο Όραμα τυπικά θεωρείται ως ένα σημαντικό (συχνά το πιο σημαντικό) γεγονός στην αποκατάσταση της Εκκλησίας του Χριστού. Ωστόσο, οι διάφορες ομολογίες διαφέρουν στη διδασκαλία τους σχετικά με την ακριβή σημασία και τις λεπτομέρειες του οράματος. Οι κοσμικοί μελετητές και οι μη Μορμόνοι βλέπουν το όραμα ως σκόπιμη απάτη, ψευδή ανάμνηση, ψύχωση ή παραισθητική εμπειρία, ή κάποιο συνδυασμό αυτών.Michael Coe, professor emeritus of Anthropology at Yale, has called Joseph Smith "a great religious leader" and "one of the greatest people who ever lived" because "like a shaman in anthropology," like "magicians doing magic," he "started out faking it" but ended up convincing himself (as well as others) that his visions were true ( )

 Η Θεϊκή Κεφαλή στη θεολογία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών 
Το Πρώτο Όραμα συχνά χρησιμοποιείται για να εικονογραφήσει διάφορες θεολογικές διδασκαλίες της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών σχετικά με τα χαρακτηριστικά του Θεού και τη φύση της Θεϊκής Κεφαλής. Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών διδάσκει ότι το όραμα δείχνει πως τα μέλη της Θεϊκής Κεφαλής είναι τρεις χωριστές οντότητες.

Στην ακαδημαϊκή έρευνα θεωρείται ότι οι διαφορές στις αφηγήσεις του πρώτου οράματος του Σμιθ αντανακλούν την εξελισσόμενη αντίληψη του για τη Θεϊκή Κεφαλή.Harper, S. C. (2019). First vision memory and Mormon origin. New York: Oxford University Press. page 55Kurt Widmer. Mormonism and the Nature of God: A Theological Evolution, 1830-1915. Jefferson, N.C.: McFarland, 2000. Για παράδειγμα, οι αναφορές στον Θεό στα πρώιμα γραπτά του Σμιθ, συμπεριλαμβανομένου και του Βιβλίου του Μόρμον, μπορούν να ερμηνευθούν ως πιο τριαδικές ή μοδαλιστικές, όπου ο Θεός είναι μία ενιαία οντότητα που εμφανίζεται σε διαφορετικούς τρόπους — πότε ως Πατέρας, πότε ως Υιός — πάντα όμως ως έκφραση του ίδιου ενός Θεού.Bergera, G. J. (1989). Line upon line: essays on Mormon doctrine. Salt Lake City: Signature Books. Chapter 3 Ο μοδαλισμός ήταν διαδεδομένος στην επαρχία της βόρειας Νέας Υόρκης εκείνη την εποχή,Vogel, D. (2004). Joseph Smith: The Making of a Prophet. Signature Books. page 150, 151 επομένως η εμφάνιση ενός μεμονωμένου προσώπου (του Ιησού) στην αφήγηση του 1832 θα ήταν συνεπής με την κυρίαρχη μοδαλιστική σκέψη.

Οι πρώιες αποκαλύψεις και γραφές του Σμιθ συχνά αναφέρονταν στην ένωση του Πατρός και του Υιού, αλλά μετά τον Μάιο του 1833 δεν αναφέρθηκε πάλι ότι ο Θεός Πατέρας και ο Ιησούς ήταν ένα και το αυτό πρόσωπο.Kirkland, Boyd Jehovah as the Father:The Development of the Mormon Jehovah Doctrine Sunstone 9 (Autumn 1984):37 Το 1835 δημοσιεύθηκαν οι «Διάλεξες περί Πίστεως» (Lectures on Faith) ως μέρος του βιβλίου Διδαχή και Διαθήκες, διδάσκοντας μια μορφή διθεϊστικής θεολογίας όπου ο Πατέρας είναι «πρόσωπο του πνεύματος» και ο Υιός «πρόσωπο της σκήνωσης», εμφανιζόμενοι εξωτερικά όμοιοι, με το Άγιο Πνεύμα να λειτουργεί ως το κοινό νου ανάμεσά τους. Οι μεταγενέστερες αφηγήσεις του Πρώτου Οράματος από τον Τζόζεφ Σμιθ αντανακλούν τη θεολογία των Διαλέξεων περί Πίστεως· για παράδειγμα, στην αφήγηση του 1835 σημειώνεται ότι «ένα πρόσωπο εμφανίστηκε στη μέση αυτού του στύλου φλογός, […] Άλλο πρόσωπο σύντομα εμφανίστηκε, όμοιο προς το πρώτο». Μέχρι τις δεκαετίες του 1840 ο Σμιθ διδάσκει μια μορφή κοινωνικού τριαδισμού — ότι τα μέλη της Θεϊκής Κεφαλής είναι ξεχωριστά και διακεκριμένα άτομα ενωμένα στον σκοπό.

Οι μελετητές της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών γενικώς δεν αποδέχονται την άποψη ότι οι πρώιμοι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών ήταν μοδαλιστές ή διτριαδιστές. Ο ίδιος ο Σμιθ επίσης απέρριψε την κριτική ότι οι απόψεις του για τον Θεό είχαν μεταβληθεί, δηλώνοντας: «Πάντοτε διακήρυττα ότι ο Θεός είναι μια διακεκριμένη υπόσταση, ο Ιησούς Χριστός ένα ξεχωριστό και διακεκριμένο πρόσωπο από τον Θεό Πατέρα, και ότι το Άγιο Πνεύμα είναι ένα διακεκριμένο πρόσωπο και Πνεύμα· και αυτά τα τρία αποτελούν τρία διακεκριμένα πρόσωπα και τρεις Θεούς».

 Πρώιμη επίγνωση από τους Αγίους των Τελευταίων Ημερών 
Η σημασία του Πρώτου Οράματος στο κίνημα εξελίχθηκε με τον χρόνο. Οι πρώτοι πιστοί δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες του οράματος έως το 1840, όταν οι πρώτες αφηγήσεις δημοσιεύθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία. Μια αφήγηση του Πρώτου Οράματος δεν εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το 1842, λίγο πριν από τον θάνατο του Σμιθ. Η Γιαν Σιπς (Jan Shipps) έχει γράψει ότι το όραμα ήταν «πρακτικώς άγνωστο» έως ότου μια αφήγηση αυτού δημοσιεύθηκε το 1842.. The first extant account of the First Vision is the manuscript account in Joseph Smith, "Manuscript History of the Church" (1839); the first published account is Orson Pratt, "An Interesting Account of Several Remarkable Visions and of the Late Discovery of Ancient American Records" (Edinburgh: Ballantyne and Hughes, 1840); and the first American publication is Smith's letter to John Wentworth in Times and Seasons 3 (March 1842): 706–08, only two years before Smith's assassination. (These accounts are available ) Ο μορμονικός ιστορικός Ρίτσαρντ Μπούσμαν (Richard Bushman) έγραψε: «Κατ’ αρχάς, ο Ιωσήφ ήταν απρόθυμος να μιλήσει για το όραμά του. Οι περισσότεροι πρώιμοι νέοι πιστοί πιθανώς ποτέ δεν άκουσαν για την όραση του 1820.»

 Ερμηνεία και χρήση από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών 
Σύμφωνα με την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, το όραμα διδάσκει ότι ο Θεός Πατέρας και ο Ιησούς Χριστός είναι ξεχωριστά όντα με δοξασμένα σώματα από σάρκα και οστά· ότι η ανθρωπότητα δημιουργήθηκε κυριολεκτικώς κατ’ εικόνα του Θεού· ότι ο Σατανάς είναι πραγματικός αλλά ο Θεός είναι απείρως ανώτερος· ότι ο Θεός ακούει και απαντά την προσευχή· ότι καμμία άλλη σύγχρονη εκκλησία δεν έχει το πλήρωμα του ευαγγελίου του Χριστού· και ότι οι αποκαλύψεις δεν έχουν παύσει. Στον 21ο αιώνα, το όραμα κατέχει εξέχουσα θέση στο πρόγραμμα προσηλυτισμού της Εκκλησίας.

Ένας επίσημος ιστότοπος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερώ ναποκαλεί το Πρώτο Όραμα «το μεγαλύτερο γεγονός στην ιστορία του κόσμου μετά τη γέννηση, τη διακονία και την ανάσταση του Ιησού Χριστού». Το 1998, ο πρόεδρος της εκκλησίας Γκόρντον Μπ. Χίνκλεϊ (Gordon B. Hinckley) διακήρυξε:Η όλη υπόθεσή μας ως μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών βασίζεται στην εγκυρότητα αυτού του ένδοξου Πρώτου Οράματος. Ήταν το άνοιγμα της κουρτίνας για να ξεκινήσει αυτή, η αποκάλυψη του πλήρωμα των καιρών. Τίποτε επάνω στο οποίο στηρίζουμε τη διδασκαλία μας, τίποτε που διδάσκουμε, τίποτε που ζούμε, δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από αυτήν την αρχική δήλωση. Υποστηρίζω ότι αν ο Τζόζεφ Σμιθ μίλησε με τον Θεό Πατέρα και τον Αγαπημένο Του Υιό, τότε όλα τα υπόλοιπα που διακήρυξε είναι αληθή. Αυτή είναι η μεντεσές πάνω στην οποία γέρνει η πύλη που οδηγεί στο μονοπάτι της σωτηρίας και της αιώνιας ζωής.Το 1961, ο Χίνκλεϊ είχε πάει ακόμη παραπέρα: «Ή ο Τζόζεφ Σμιθ μίλησε με τον Πατέρα και τον Υιό ή δεν μίλησε. Αν δεν μίλησε, διαπράττουμε βλασφημία.»Improvement Era (December 1961) p. 907. David O. McKay, the ninth church president, also declared the First Vision to be the foundation of the faith. David O. McKay, Gospel Ideals (Salt Lake City: Deseret Book Company, 1951) p. 19. Παρομοίως, σε συνέντευξη του Ιανουαρίου 2007 για το ντοκιμαντέρ του PBS The Mormons, ο Hinckley είπε για το Πρώτο Όραμα: «Είτε είναι αληθές είτε ψευδές. Αν είναι ψευδές, συμμετέχουμε σε μια μεγάλη απάτη. Αν είναι αληθές, είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο […] Αυτός είναι ο ισχυρισμός μας. Εκεί στεκόμαστε, και εκεί θα πέσουμε, αν πέσουμε. Αλλά δεν πέφτουμε. Στεκόμαστε απλώς ασφαλείς σε εκείνη την πίστη.»(. The full quotation mentions the ultimate reality of Moroni and the Book of Mormon translated from the plates: "Well, it's either true or false. If it's false, we're engaged in a great fraud. If it's true, it's the most important thing in the world. Now, that's the whole picture. It is either right or wrong, true or false, fraudulent or true. And that's exactly where we stand, with a conviction in our hearts that it is true: that Joseph went into the [Sacred] Grove; that he saw the Father and the Son; that he talked with them; that Moroni came; that the Book of Mormon was translated from the plates; that the priesthood was restored by those who held it anciently. That's our claim. That's where we stand, and that's where we fall, if we fall. But we don't. We just stand secure in that faith.

Μια έρευνα του Pew Research του 2012 μεταξύ αυτοπροσδιοριζόμενων μελών της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών ρώτησε έαν ήταν σημαντικό η πιστή στο ότι ο Τζόζεφ Σμιθ είδε τον Θεό Πατέρα και τον Ιησού Χριστού για να είναι κάποιος «καλός Μορμόνος». Το 80% απάντησε ότι αυτό είναι ουσιώδες, το 13% ότι είναι σημαντικό αλλά όχι ουσιώδες, και το 6% ότι είναι λίγο ή καθόλου ουσιώδες.

 Ιστορική χρήση 
Ο πρόεδρος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών Τζόζεφ Φ. Σμιθ στο Ιερό Άλσος το 1905, βοηθώντας να αναδειχθεί το Πρώτο Όραμα ως θεμέλιος λίθος της θεολογίας της Εκκλησίας.

Η κανονική ιστορία του Πρώτου Οράματος δεν τονίστηκε ιδιαίτερα στα κηρύγματα των άμεσων διαδόχων του Σμιθ, του Μπρίγκαμ Γιανγκ και του Τζον Τέιλορ, εντός της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Ο Hugh Nibley σημείωσε ότι, αν και ένα «αγαπημένο θέμα του Μπρίγκαμ Γιανγκ ήταν η απτή, προσωπική φύση του Θεού», ο Young «δεν το τεκμηριώνει αυτό αναφέροντας το Πρώτο Όραμα».Improvement Era (November 1961) p. 868. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Γιανγκ δεν δίδασκε για το Πρώτο Όραμα· το δίδαξε σαφώς σε πολλαπλές περιστάσεις.E.g., Journal of Discourses 12: 68–69.

Ο Taylor έδωσε πλήρη αφήγηση της ιστορίας του Πρώτου Οράματος σε επιστολή του 1850 καθώς ξεκινούσε ιεραποστολική εργασία στη Γαλλία,"[Smith's] mind was troubled, he saw contention instead of peace; and division instead of union; and when he reflected upon the multifarious creeds and professions there were in existence, he thought it impossible for all to be right, and if God taught one, He did not teach the others, 'for God is not the author of confusion.' In reading his bible, he was remarkably struck with the passage in James, 1st chapter, 5th verse, 'If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally and upbraideth not, and it shall be given him.' Believing in the word of God, he retired into a grove, and called upon the Lord to give him wisdom in relation to this matter. While he was thus engaged, he was surrounded by a brilliant light, and two glorious personages presented themselves before him, who exactly resembled each other in features, and who gave him information upon the subjects which had previously agitated his mind. He was given to understand that the churches were all of them in error in regard to many things; and he was commanded not to go after them; and he received a promise that the 'fulness' of the gospel should at some future time be unfolded unto him: after which the vision withdrew, leaving his mind in a state of calmness and peace." John Taylor, Letter to the Editor of the Interpreter Anglais et Français, Boulogne-sur-mer (25 June 1850). και ίσως αναφέρθηκε σε αυτήν σε ομιλία του το 1859"What could the Lord do with such a pack of ignorant fools as we were? There was one man that had a little good sense, and a spark of faith in the promises of god and that was Joseph Smith-a backwoods man. He believed a certain portion of scripture which said—"If any man lack wisdom let him ask of God who to all men liberally and upbraideth not." He was fool enough in the eyes of the world, and wise enough in the eyes of God and angels, and all true intelligence to go into a secret place to ask God for wisdom, believing that God would hear him. The Lord did hear him, and told him what to do." Deseret News (Weekly), December 28, 1859, p. 337 Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1870 και της δεκαετίας του 1880, ο Taylor έκανε πολλαπλές, ρητές αναφορές στο Πρώτο Όραμα στις ομιλίες, τα βιβλία και τις επιστολές του. Αυτές περιλαμβάνουν την επιστολή του του 1886 προς την οικογένειά του, μία από τις τελευταίες του μεγάλες θεολογικές διακηρύξεις, στην οποία έγραφε «ο Θεός αποκάλυψε τον Εαυτό Του, όπως και ο Κύριος Ιησούς Χριστός, στον δούλο Του, τον Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ».B. H. Roberts, The Life of John Taylor (Salt Lake City, Bookcraft, 1963) p. 394.

Τρεις μη-μορμόνοι μελετητές του μορμονισμού — οι Ντάγκλας Ντέιβις, Κέρτ Βίντμερ και Γιαν Σίπς — συμφωνούν ότι η έμφαση της εκκλησίας στο Πρώτο Όραμα ήταν «μια όψιμη ανάπτυξη», η οποία απέκτησε επιδραστικό στάτους εντός της μορμονικής σκέψης μόνο στα τέλη του 19ου αιώνα."Historians have pondered the various phrases of this vision's evolution and tend to see its present form as a 'late development,' only gaining an influential status in LDS self-reflection late in the nineteenth century." ; ; . Η πρώτη σημαντική οπτική απεικόνιση του Πρώτου Οράματος ζωγραφίστηκε από τον Δανό νεοφώτιστο C. C. A. Christensen κάπου μεταξύ 1869 και 1878· ο George Manwaring, εμπνευσμένος από τον καλλιτέχνη, έγραψε ένα ύμνο για το Πρώτο Όραμα («Oh, How Lovely Was the Morning», αργότερα μετονομασμένο σε «Joseph Smith's First Prayer - Η πρώτη Προσευχή του Τζόζεφ Σμιθ»), που εκδόθηκε πρώτη φορά το 1884..

Ο Widmer αναφέρει ότι ήταν πρωτίστως μέσω «των κηρυγμάτων μετά το 1883 του Αποστόλου George Q. Cannon που η σύγχρονη ερμηνεία και σημασία του Πρώτου Οράματος στον μορμονισμό άρχισε να διαμορφώνεται».; Journal of Discourses 24:340–41, 371–72. "The emergence of the First Vision is a syncretic approach to deal with past doctrinal inconsistencies on a broad scale. What it attempts to do is, in one giant sweep, gather all of the doctrinal inconsistencies, such as a plurality of Gods, God being an exalted man, the purpose of the Church, and the calling of Joseph Smith, and place it into an earlier time frame." Widmer, p. 105. Όπως έχει γράψει η συμπαραστεκόμενη αλλά μη-μορμονική ιστορικός Jan Shipps, «Όταν η πρώτη γενιά της ηγεσίας πέθανε, αφήνοντας την κοινότητα κυρίως ελεγχόμενη από άνδρες που δεν γνώρισαν τον Ιωσήφ, το Πρώτο Όραμα αναδύθηκε ως σύμβολο που μπορούσε να κρατήσει τον δολοφονημένο μορμονικό ηγέτη στο επίκεντρο».. Η εκατονταετηρίδα του οράματος το 1920 «ήταν πολύ μακριά από την σχεδόν πλήρη έλλειψη αναφοράς σε αυτό μόλις πενήντα χρόνια νωρίτερα».: "The Mutual Improvement Associations issued a special commemorative pamphlet, the vision was memorialized in music, verse and dramatic representations, and the church's official publication, the Improvement Era, devoted almost the entire April issue to that event." Μέχρι το 1939, ακόμη και ο George D. Pyper, υπεύθυνος της Κυριακής Σχολής της Εκκλησίας και διευθυντής της Χορωδίας των Μορμόνων Ταμπερνάκλ, έκρινε «παράξενο ότι κανένας από τους πρώτους συνθέτες τραγουδιών δεν έγραψε με οικειότητα για το Πρώτο Όραμα».George D. Pyper, Stories of Latter-day Saint Hymns: Their Authors and Composers (Salt Lake City: Deseret Press, 1939), 34. Pyper noted that Parley P. Pratt's earlier "An Angel from on High" and "Hark Ye Mortals" "referred to Cumorah and the Book of Mormon" rather than to the First Vision.

Ο πρόεδρος της Εκκλησίας Τζόζεφ Φ. Σμιθ βοήθησε να αναχθεί το Πρώτο Όραμα στο σύγχρονο καθεστώς του ως πυλώνας της θεολογίας της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Σε μεγάλο βαθμό μέσω της επιρροής του Joseph F. Smith, η αφήγηση του 1838 ενσωματώθηκε στον κανόνα της εκκλησίας το 1880, όταν το ιστορικό του Σμιθ κανονικοποιήθηκε ως μέρος του βιβλίου «Πολύτιμο Μαργαριτάρι». as quoted in  Μετά το τέλος της πολυγαμίας στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Τζόζεφ Φ. Σμιθ προώθησε έντονα το Πρώτο Όραμα, και σύντομα αυτό αντικατέστησε την πολυγαμία στο μυαλό των πιστών ως το κύριο στοιχείο που ορίζει τον μορμονισμό και την αντίληψη ότι η πίστη διώκεται από τους έξω.. Από το 1905 έως το 1912, η ιστορία του Πρώτου Οράματος άρχισε να ενσωματώνεται σε εκκλησιαστικές ιστορίες, προσηλυτιστικά φυλλάδια και εγχειρίδια μαθημάτων της Κυριακάτικης Σχολής. Ως αποτέλεσμα, η πίστη στο Πρώτο Όραμα θεωρείται σήμερα θεμελιώδης για την πίστη, δεύτερη μόνο σε σημασία μετά την πίστη στη θεότητα του Ιησού..

Το 1920, η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών τίμησε την εκατονταετηρίδα στο Ιερό Άλσος για να γιορτάσει τα 100 χρόνια από το Πρώτο Όραμα. Στην διακοσιοστή επέτειο το 2020, κυκλοφόρησε βίντεο με τον πρόεδρο της εκκλησίας Ράσελ Μ. Νέλσον να διαβάζει την «Αποκατάσταση του Πληρώματος του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού: Δίγλωσση Διακήρυξη για τα Διακόσια Έτη» στο άλσος, το οποίο προβλήθηκε στη γενική συνέλευση της εκκλησίας.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το γεγονός, όπως το περιγράφει η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στα Ελληνικά

 Παραπομπές