11η Στρατιά (Ιταλία)

Η 11η Στρατιά () του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού συγκροτήθηκε τον Νοέμβριο του 1940 για να συμμετάσχει στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Έπειτα από τη γερμανική εισβολή και την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα τον Απρίλιο του 1941, ανέλαβε καθήκοντα κατοχής σε μεγάλα τμήματα του ηπειρωτικού κορμού της χώρας. Παρέμεινε εν ενεργεία έως την Ανακωχή του Καζίμπιλε στις 8 Σεπτεμβρίου 1943 οπότε και διαλύθηκε δια της βίας από τους Γερμανούς στο πλαίσιο της Επιχείρησης «Άξονας» ().

 Ιστορικό 
Η 11η Στρατιά συγκροτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1940 από μονάδες του Ιταλικού Στρατού που έδρευαν στο Ιταλικό Προτεκτοράτο της Αλβανίας και συμμετείχε από κοινού με την 9η Στρατιά σε επιχειρήσεις εναντίον του Ελληνικού Στρατού στο μέτωπο της Πίνδου έως την πτώση της Ελλάδας τον Απρίλιο του 1941. 

Κατοχή της Ελλάδας
Την άνοιξη του 1941 η 11η Στρατιά ανέλαβε καθήκοντα κατοχής στην Ελλάδα, έχοντας ως έδρα της την Αθήνα. Η διοίκησή της λειτουργούσε παράλληλα και ως Ανωτάτη Διοίκηση (των Ιταλικών) Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελλάδα (), συντ. C.S. FF. AA. Grecia), με περιοχή ευθύνης την ηπειρωτική Ελλάδα, εξαιρουμένης της γερμανικής και βουλγαρικής ζώνης στο βόρειο τμήμα της χώρας και της γερμανικής ζώνης στην ανατολική και νότια Αττική. Υπό την αιγίδα της Στρατιάς εντάσσονταν επίσης η Εύβοια, οι Βόρειες Σποράδες η Σκύρος και τα Κύθηρα. Τα Ιόνια Νησιά υπάγονταν στην Ανώτατη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων στην Αλβανία, δηλαδή στην 9η Στρατιά, ενώ τα Ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα, η υπό ιταλική κατοχή Επαρχία Λασιθίου στην Κρήτη και το μεγαλύτερο μέρος των Κυκλάδων υπάγονταν στην Ανωτάτη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων των Ιταλικών Νήσων του Αιγαίου με έδρα την πόλη της Ρόδου. Πέρα από τις μονάδες της 11ης Στρατιάς, στην Ανωτάτη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελλάδα περιλαμβάνονταν επίσης η Αεροπορική Διοίκηση Ελλάδος () και τη Ναυτική Στρατιωτική Διοίκηση Δυτικής Ελλάδος () με έδρα την Πάτρα.

Τον Απρίλιο του 1943 σε αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, της κατάστασης του οπλισμού και των μεταφορικών μέσων των οκτώ εναπομεινάντων μεραρχιών της 11η Στρατιάς διαπίστωσε ότι μόνο μία μεραρχία, συγκεκριμένα η 11η Μεραρχία Πεζικού Brennero (Μπρέννερο) κρίθηκε «πλήρης», τρεις ακόμη «αποτελεσματικές» (δηλαδή είχαν άνω του 70% του προβλεπομένου αριθμού σε υποζύγια και 70%–90% σε οχήματα) ενώ οι υπόλοιπες ήταν «ελλιπείς» (με ποσοστά πληρότητας περί το 60%). Σε ανάλογη αξιολόγηση πληρότητας σε προσωπικό δύο εβδομάδες αργότερα, μόνο οι μεραρχίες Brennero και Acqui (Άκουι) κρίθηκαν «πλήρεις» και οι υπόλοιπες «αποτελεσματικές». Η κατάσταση παρέμεινε σε γενικές γραμμές η ίδια κατά τον επόμενο έλεγχο πολεμικής ετοιμότητας τον Ιούνιο. 

Εν τέλει η 11η Στρατιά διαλύθηκε βιαίως από τη Βέρμαχτ τον Σεπτέμβριο του 1943, μετά την Ιταλική συνθηκολόγηση.

 Παραπομπές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Σχηματισμοί του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο