Ρούγιλαντ

Το βασίλειο των Ρουγίων ή Ρουγιλάνδη, γερμ.: Rugiland, ιδρύθηκε από τους Ρούγιους Γερμανούς στη σημερινή Αυστρία τον 5ο αι.

 Ιστορία 

 Η εποχή 
Οι Ρούγιοι ήταν μία ανατολικο-γερμανική φυλή, που πιθανότατα μετανάστευσε από τη νοτιοδυτική Νορβηγία στην Πομερανία τον 1ο αι. Στις αρχές του 4ου αι, οι Ρούγιοι μετακινήθηκαν νότια, και εγκαταστάθηκαν στην άνω Τίσα στην αρχαία Παννονία, στη σημερινή σύγχρονη Ουγγαρία. Αργότερα δέχθηκαν επίθεση από τους Ούννους, και πολέμησαν στο πλευρό του Αττίλα στη μάχη των Καταλουνικών Πεδίων το 451. Το 453 επαναστάτησαν με επιτυχία εναντίον των Ούννων μαζί με άλλες γερμανικές φυλές στη μάχη του Νέδαο, μετά την οποία εγκαταστάθηκαν στις κομητείες Βάλντβιερτελ και Βάινβιερτελ, οι οποίες βρίσκονται βόρεια του Δούναβη. Σήμερα, αυτές οι κομητείες αποτελούν μέρος της Κάτω Αυστρίας, αλλά δεν αποτέλεσαν ποτέ μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας Νωρικόν.

 Το βασίλειο 
Το 467, οι Ρούγιοι κυβερνούσαν ένα βασίλειο με έδρα την Κάτω Αυστρία υπό τον βασιλιά τους Φλακιδέο. Μετά το τέλος του το 475, τον Φλακιδέα διαδέχθηκε ο γιος του Φελέδεος, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με τη Γότθα Γκίζα. Το 476 ο Φελέδεος υποστήριξε τους Ερούλους και Σκίρους μισθοφόρους του Οδόακρου, οι οποίοι ανέτρεψαν τον Αυτοκράτορα της Δύσης Ρωμύλο Αύγουστο και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ιταλίας. Αφού ο Αυτοκράτορας της Ανατολής Ζήνων προσπάθησε να προκαλέσει σύγκρουση μεταξύ των Ρουγίων και του Οδόακρου, ο Φελέθεος σκότωσε τον αδελφό του Φερδερούχο, ο οποίος υποστήριζε τον Οδόακρο. Ο Οδόακρος στη συνέχεια εισέβαλε στο βασίλειο των Ρουγίων, όπου νίκησε ολοκληρωτικά τα στρατεύματα των Ρουγίων και αιχμαλώτισε τον Φελέθεο και τη σύζυγό του, οι οποίοι εκτελέστηκαν στη Ραβέννα το 487. Η περιοχή τους στη συνέχεια αποικίστηκε από τους Λομβαρδούς. Δύο χρόνια αργότερα, οι Ρούγιοι ενώθηκαν με τον Οστρογότθο βασιλιά Θεοδώριχο τον Μεγάλο, ο οποίος εισέβαλε στην Ιταλία και νίκησε τον Οδόακρο το 493.

 Κατάλογος βασιλέων 
 Φλακιδέος (454–475)
 Φελέδεος (475–487)
 Φρειδερίκος (487–492/493), διεκδικητής.

 Δείτε επίσης 
 Ρόγκαλαντ
 Ρύγκεν

 Πρωτογενείς πηγές 
 Eυγίππιος: Vita Sancti Severini
 Παύλος ο Διάκονος: Ιστορία των Λομβαρδών

 Δευτερογενείς πηγές 
 Pauly-Wissowa . Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE) . Bd. 6,2. Στουτγάρδη 1909, Σπ. 2161f.
 Friedrich Lotter: Severinus von Noricum, Legende und historische Wirklichkeit: Untersuchungen zur Phase des Übergangs von spätantiken zu mittelalterlichen Denk- und Lebensformen . Στουτγάρδη 1976.
 Arnold Hugh Martin Jones ua: Η Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Τεύχος 1, Cambridge 1971, , 
 Walter Pohl : Die Gepiden und die gentes an der mittleren Donau nach dem Zerfall des Attilareiches . Στο: Herwig Wolfram, Falko Daim (Hrsg.): Die Völker an der mittleren und unteren Donau im fünften und sechsten Jahrhundert . Wien 1980, S. 239ff.

Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης
Κατηγορία:Μεσαιωνική Αυστρία