Κλαύδιος Αντώνιος

Ο Φλ. Κλαύδιος Αντώνιος, λατιν.: Claudius Antonius (άκμασε τις δεκαετίες 370 - 380) ήταν Ρωμαίος πολιτικός υπό τη βασιλεία των Βαλεντινιανού Α΄, Γρατιανού και Θεοδοσίου Α΄. Διορίστηκε ύπατος το 382 μ.Χ. μαζί με τον Αφράνιο Συάγριο.

 Βιογραφία 
Πιθανώς ισπανικής καταγωγής,Sivan, pg. 211 ο Κλαύδιος Αντώνιος ήταν γραφειοκράτης καριέρας και Χριστιανός.Cameron, Alan, The Last Pagans of Rome (2010), pg. 372 Γύρω στο έτος 370 μ.Χ. ήταν ο magister scrinii, ένας από τους αυτοκρατορικούς γραμματείς, του Αυτοκράτορα Βαλεντινιανού Α΄. Μέχρι το 373 μ.Χ. ο Αντώνιος υπηρετούσε ως quaestor sacri palatii, όπου τα καθήκοντά του περιελάμβαναν τη σύνταξη αυτοκρατορικών λόγων για τον Βαλεντινιανό, για να απευθυνθεί στη Σύγκλητο.Martindale & Jones, pg. 77 Το τέλος του Βαλεντινιανού Α΄ το 375 οδήγησε σε εκκαθάριση της γραφειοκρατίας από τον Γρατιανό, αλλά ο Αντώνιος όχι μόνο επέζησε, αλλά κατάφερε να ευημερήσει υπό τη νέα διοίκηση.McLynn, Neil Brendan, Ambrose of Milan: Church and Court in a Christian Capital (1994), pgs. 85-86 Από το 376 έως το 377 μ.Χ., διορίστηκε πραιτωριανός έπαρχος της Γαλατίας και από το 377 έως το 378 ήταν πραιτωριανός έπαρχος της Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Αντώνιος ήταν υποστηρικτής του Αυσόνιου, και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία μίας αυλικής συμμαχίας μεταξύ της γαλατο-ρωμαϊκής και της ρωμαιο-ισπανικής αριστοκρατίας, η οποία περιελάμβανε την άνοδο του στρατηγού και μελλοντικού Αυτοκράτορα, Θεοδοσίου Α΄.Sivan, pg. 129 Ο Αντώνιος ήταν υπεύθυνος για την εφαρμογή του σχολικού νόμου του Γρατιανού του Μαΐου 376 (που επιδοτούσε την απασχόληση γραμματικών και ρητόρων), καθώς και διαταγμάτων, που διευκρίνιζαν τη σχέση μεταξύ της πολιτικής και της στρατιωτικής δικαστικής σφαίρας στην επαρχία της Γαλατίας, και ενίσχυαν την εξουσία του διοικητικού βικάριου.Sivan, pgs. 129-130

Μετά τη θητεία του ως έπαρχος του πραιτορίου, ο Αντώνιος ακολούθησε τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄ και μετακινήθηκε στην ανατολική αυλή της Κωνσταντινούπολης, και το 383 μ.Χ. διορίστηκε πρόεδρος, με τον Αφράνιο Συάγριο ως συνεργάτη του. Η άνοδος του Αντώνιου στη θέση τού υπάτου οφειλόταν στους γαμήλιους δεσμούς του με τον Θεοδόσιο Α΄. Οι Mάρτιντεϊλ και Τζόουνς εικάζουν ότι ο Αντώνιος είχε μία αδελφή, τη Μαρία, η οποία ήταν παντρεμένη με τον αδελφό τού Θεοδοσίου, Ονώριο. Ο Αντώνιος έγραφε τραγωδίες στον ελεύθερο χρόνο του, και λάμβανε αλληλογραφία από τον Κόιντο Αυρήλιο Σύμμαχο, ο οποίος τον επαίνεσε για τα λογοτεχνικά του επιτεύγματα, ενώ ο Αντώνιος προώθησε τη συγκλητική σταδιοδρομία του Σύμμαχου.Sogno, Cristiana, Q. Aurelius Symmachus: A Political Biography (2006), pg. 22 Αλληλογραφούσε επίσης με τον Άγιο Αμβρόσιο, με τον οποίο προφανώς απολάμβανε καλές σχέσεις.McLynn, pg. 100 

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 CLRE – 
 Martindale, J. R.; Jones, A. H. M, The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395, Cambridge University Press (1971)
 Sivan, Hagith, Ausonius of Bordeaux: Genesis of a Gallic Aristocracy (1993)

Κατηγορία:Ύστεροι Ρωμαϊκοί Αυτοκρατορικοί πολιτικοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Χριστιανοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 4ου αιώνα