Μπελ Γκάνες

Η Μπελ Γκάνες (Αγγλικά: Belle Gunness/Γέννηση στις 11 Νοεμβρίου του 1859 - Θάνατος πιθανώς στις 28 Απριλίου του 1908), ήταν Νορβηγή και Αμερικανίδα κατά συρροήν δολοφόνος, η οποία δολοφόνησε τουλάχιστον δεκατέσσερις ανθρώπους στην Αμερική και συγκεκριμένα στο Ιλινόι και την Ιντιάνα μεταξύ των ετών 1884 έως 1908. Ορισμένες πηγές εικάζουν ότι εκείνη εμπλέκεται σε έως και σαράντα φόνους, καθιστώντας την έτσι ως μία από τις πιο παραγωγικές γυναίκες κατά σειρά δολοφόνους στην ιστορία. Η Γκάνες φαίνεται να πέθανε σε μια φωτιά το 1908, αν και η πραγματική της τύχη δεν είναι επιβεβαιωμένη.

 Τα πρώτα χρόνια 
Η Μπρουνχίλντ Πολσντάτερ Στόρσεθ γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου στις 1859 στην κοινότητα Σέλμπου, της Κομητείας Σοντρε Τρόντχαϊμ στην Νορβηγία. Οι γονείς της ήταν ο Πολ Πέντερσεν Στόρσετ και η Μπερίτ Όλσντατερ. Η οικογένεια απέκτησε οκτώ παιδιά και η Μπρίνχιλντ ήταν το μικρότερο. Ως παιδί έδειχνε σκληρότητα στα ζώα και διέθετε μια εντυπωσιακή ικανότητα να χειραγωγεί τους άλλους. Αυτά τα σημάδια που τότε ερμηνευθήκαν ως άτακτη ή ιδιόμορφη συμπεριφορά, σήμερα γίνονται κατανοητά ως δείκτες βαθύτερης ψυχολογικής δυσλειτουργίας. Καθώς εκείνη μεγάλωνε σε ένα θρησκευτικό αλλά και έντονα ψυχρό περιβάλλον, τα αντικοινωνικά της χαρακτηριστικά οξύνθηκαν περισσότερο.

Στα 17 της χρόνια, η Μπρουνχίλντ εργαζόταν ως οικιακή βοηθός σε μακρινό αγρόκτημα στο Σέλμπου. Εκείνη την περίοδο είχε ένα σύντομο ειδύλλιο με τον γιο του ιδιοκτήτη και έμεινε έγκυος. Ωστόσο, ο νεαρός όταν έμαθε για την εγκυμοσύνη της, δεν ήθελε να δεσμευτεί σε ένα μέλλον μαζί της. Κάποια ημέρα που παρευρέθηκαν οι δύο τους σε έναν χορό, εκείνος την κλώτσησε τόσο δυνατά στην κοιλιά, που η Μπρουνχίλντ απέβαλε και έχασε το μωρό της. Ο άνδρας επειδή προερχόταν από πλούσια οικογένεια, δεν διώχθηκε ποτέ από τις νορβηγικές αρχές. Εν τω μεταξύ, κανείς δεν γνώριζε πόσο προχωρημένη ήταν η εγκυμοσύνη της εκείνη την εποχή, πράγμα που υποδηλώνει ότι δεν ήταν ακόμα τόσο εμφανής. Δεδομένου ότι η οικογένεια της ήταν μακριά, η Μπρουνχίλντ αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει την κατάσταση της μόνη της. Ήταν τρομερά φοβισμένη από τη δοκιμασία της και άτομα που την γνώριζαν ανέφεραν ότι, από εκείνη την ημέρα και μετά, η προσωπικότητά της άλλαξε δραματικά.  Σύμφωνα με τις σύγχρονες ψυχολογικές μελέτες, η Μπρουνχίλντ πιθανότατα τότε εμφάνισε πιο έντονα σημάδια ναρκισσιστικών και αντικοινωνικών διαταραχών προσωπικότητας. Λίγο αργότερα, ο άνδρας αυτός πέθανε. Ο περίγυρος του πίστευε ότι εκείνος είχε καρκίνο του στομάχου, αλλά με την ποιότητα της ιατρικής περίθαλψης και την κατάσταση των διαγνωστικών εξετάσεων εκείνης της εποχής, και υπό το φως των μελλοντικών πράξεων της Μπρουνχίλντ, μπορεί να επρόκειτο για δηλητηρίαση. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε αυτή ήταν η πρώτη της δολοφονία. Η βάναυση μεταχείριση αυτού του νεαρού απέναντί ​​της μπορεί να επηρέασε τη βίαιη φύση της. Είναι πιθανό, αφού βίωσε την απόρριψη του και την άδικη συμπεριφορά του, να αποφάσισε να κάνει ό,τι χρειαζόταν για τον εαυτό της, ανεξάρτητα από το κόστος για οποιονδήποτε άλλον. Σύντομα εκείνη πήρε ξανά την ζωή στα χέρια της και άρχισε να εργάζεται σε γειτονικές φάρμες είτε ως οικιακή βοηθός ή είτε ως αγρότισσα αρμέγοντας γάλα και προσέχοντας κοπάδια αγελάδων για να εξοικονομήσει αρκετά χρήματα και να μεταναστέψει στην Νέα Υόρκη. Η Μπρουνχίλντ τελικά κατάφερε να ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1881.

Όταν έφτασε στην Αμερική άλλαξε το ονοματεπώνυμο της σε Μπελ Γκάνες, και έπειτα πήγε στο Σικάγο για να συναντήσει την παντρεμένη αδελφή της, την Νέλλη, η οποία είχε μεταναστέψει εκεί αρκετά χρόνια νωρίτερα. Ενώ ζούσε με την αδελφή και τον κουνιάδο της, η Μπελ εργάστηκε αρχικά ως οικιακή βοηθός, και έπειτα βρήκε δουλειά ως βοηθός σε κρεοπωλείο. Η Μπελ ήταν καστανόξανθη, με μπλε μάτια, τουλάχιστον 1.80 μέτρα σε ύψος και την εποχή των φόνων ζύγιζε πάνω από 95 κιλά.

 Θάνατοι που Σχετίζονται με την Γκάνες 

 Ο Μαντς Σόρενσεν και τα Παιδιά 
Το 1884 η Μπελ παντρεύτηκε τον Μαντς Σόρενσεν και δύο χρόνια αργότερα άνοιξαν μαζί ένα ζαχαροπλαστείο. Εντούτοις η επιχείρηση τους δεν πήγαινε και τόσο καλά. Λίγους μήνες αργότερα, και συγκεκριμένα το 1895 το κατάστημα κάηκε μυστηριωδώς. Το 1900 κάηκε επίσης ένα από τα σπίτια τους. Το ζευγάρι που είχε ασφαλίσει και τα δύο κτήρια, εισέπραξε την ασφαλιστική αποζημίωση και αγόρασε ένα νέο σπίτι. Το ζεύγος Σόρενσεν προσπάθησε να αποκτήσει παιδιά αλλά δεν τα κατάφερε. Καθώς είχαν την οικονομική δυνατότητα, υιοθέτησαν σταδιακά 4 παιδιά. Την Κάρολιν, τον Άξελ, την Μιρτλ και την Λούσι. Οι Σόρενσεν αργότερα υιοθέτησαν επίσης ένα 10χρονο κορίτσι, την Μόργκαν Κόουτς, που την μετονόμασαν σε Τζένη Όλσεν. Εκτός απο την  υιοθεσία της Τζένη, όλες οι υπόλοιπες έμειναν κρυφές και όλοι στην γειτονιά είχαν μάθει ότι τα παιδιά γεννήθηκαν από την Μπελ. Η Κάρολιν και ο Άξελ πέθαναν σε βρεφική ηλικία από φλεγμονή του παχεώς εντέρου, με συμπτώματα ναυτίας, πυρετού, διάρροιας, κοιλιακών πόνων και κραμπών, τα οποία έμοιαζαν με τα συμπτώματα της δηλητηρίασης. Οι Σόρενσεν εισέπραξαν τότε αποζημίωση από την ασφάλεια ζωής και των δύο παιδιών. Εντούτοις, τα κουτσομπολιά στην γειτονιά έδιναν και έπαιρναν για τα νεκρά μωρά, καθώς η Γκάνες δεν είχε θεαθεί ποτέ σε ενδιαφέρουσα.

Ο Μαντς Σορενσεν είχε αγοράσει για τον εαυτό του δύο ασφάλειες ζωής με δικαιούχο την Μπελ. Στις 30 Ιουλίου του 1900,  ήταν το όριο που και οι δύο ασφάλειες ήταν ενεργές την ίδια στιγμή. Η πρώτη ήταν στα όρια να λήγει. Κατά ένα περίεργο τρόπο, ο Μαντς πέθανε εκείνη την ημέρα. Η Μπελ εξήγησε στην συνέχεια στους γιατρούς που τον εξέτασαν ότι ο σύζυγος της είχε επιστρέψει στο σπίτι με ένα πόνο στο στήθος και εκείνη του έδωσε σκόνη κινίνης για να τον ανακουφίσει. Ο πρώτος γιατρός που τον εξέτασε θεώρησε ότι ο Μαντς είχε υποστεί δηλητηρίαση από στρυχνίνη. Αυτό φάνηκε παράλογο στην Μπελ και έτσι κάλεσε τον οικογενειακό γιατρό για να πάρει μια δεύτερη γνώμη. Εκείνος άλλωστε έκανε θεραπεία στον σύζυγο της για το πρόβλημα που είχε με την διόγκωση της καρδιάς του. Ο δεύτερος γιατρός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος του Μαντς προκλήθηκε από καρδιακή ανεπάρκεια.

Την επόμενη ημέρα μετά από την κηδεία του συζύγου της, η Μπελ έκανε αίτηση για να εισπράξει τα χρήματα της ασφάλισης του. Οι συγγενείς του Σόρενσεν ήταν καχύποπτοι και ισχυρίστηκαν ότι η Μπελ είχε δηλητηριάσει τον σύζυγο της για να εισπράξει τα χρήματα από την ασφάλεια ζωής του. Τα σωζόμενα αρχεία της εποχής, υποδηλώνουν ότι τελικά έγινε έρευνα. Δεν είναι όμως σαφές αν κατά την διάρκεια της έγινε ποτέ εκταφή στην σορό του Μαντς για να ελεγχθεί η καταγγελία της δηλητηρίασης. Όπως και να έχουν τα πράγματα, η Μπελ δεν είχε τελικά κυρώσεις και οι ασφαλιστικές εταιρείες της έδωσαν 8.500 δολάρια (δηλαδή περίπου 217.000 δολάρια με τις αξίες του 2023). Με αυτά τα χρήματα, το 1901 αγόρασε ένα σπίτι στην οδό ΜακΚλάνγκ στο Λα Πόρτε της Ιντιάνα, το οποίο επισκεύασε για να ζήσει εκεί με τις τρεις κόρες της.

 Πίτερ Γκάνες 
Το μόνο σίγουρο ήταν ότι η Μπελ δεν είχε χάσει το κέφι της για την ζωή. Η "άτυχη" χήρα σύντομα χαμογέλασε ξανά όταν γνώρισε τον Πίτερ Γκάνες. Εκείνος ήταν επίσης χήρος και είχε μια 7χρονη κόρη, καθώς και ένα νεογέννητο αγοράκι. Το ζευγάρι παντρεύτηκε την 1η Απριλίου του 1902 και πήγαν να ζήσουν στην φάρμα της Μπελ. Την επόμενη εβδομάδα, ενώ ο Πίτερ βρισκόταν έξω από το σπίτι τους, ο νεογέννητος γιος του πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, ενώ βρισκόταν υπό την φροντίδα της Μπελ. Την ίδια τύχη είχε και ο Πίτερ οκτώ μήνες αργότερα. Εκείνη την ημέρα, η 14χρονη ​​κόρη της Μπελ, η Τζένη, η οποία βρισκόταν στο δωμάτιο της στον επάνω όροφο, ακούσε ξαφνικά έναν πολύ δυνατό θόρυβο. Η κοπέλα έτρεξε κάτω και βρήκε τον πατριό της, τον Πίτερ, να σφαδάζει από τον πόνο στο πάτωμα της κουζίνας. Από πάνω του στεκόταν κλαίγοντας η Μπελ, η οποία ούρλιαζε ότι από μια λάθος κίνηση του Πίτερ, μία μηχανή του κιμά που βρισκόταν σε ένα ράφι της κουζίνας, έπεσε πάνω στο κεφάλι του. Ο Πίτερ πέθανε πριν από την ανατολή του ηλίου. Όμως ο ιατροδικαστής όταν εξέτασε το πτώμα θεώρησε ότι ο θάνατος του ήταν δολοφονία. Παρόλο που οι αρχές ξεκίνησαν έρευνα, η Μπελ ήταν τόσο πειστική που δεν κατηγορήθηκε ποτέ για φόνο. Τελικά εισέπραξε 3.000 δολάρια (περίπου 100.000 δολάρια με τις αξίες του 2023) από την ασφαλιστική εταιρεία για το θάνατο του Πίτερ.

Εν τω μεταξύ, οι ντόπιοι αρνούνταν να πιστέψουν ότι ο Πίτερ Γκάνες θα μπορούσε να ήταν τόσο αδέξιος. Άλλωστε εκείνος είχε καταφέρει να συντηρεί σε άψογη κατάσταση την φάρμα της γυναίκας του και ήταν επίσης ένας έμπειρος χασάπης. Την ίδια στιγμή, η Μπελ έπεισε κλαίγοντας τον ιατροδικαστή ότι ήταν αθώα για οποιαδήποτε αδίκημα. Δεν του ανέφερε όμως ότι ήταν έγκυος. Τελικά τον Μάιο του 1903 γέννησε ένα αγοράκι που ονόμασε Φίλιπ. Έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Πίτερ, ο αδερφός του, θορυβούμενος από όλη αυτή την ιστορία, πήρε μαζί του στο Ουισκόνσιν την μεγαλύτερη ανιψιά του, φοβούμενος για την ζωή της όσο έμενε στο πλευρό της Μπελ.

 Εξαφανίσεις 
Το 1905 η Γκάνες άρχισε να δημοσιεύει στις εφημερίδες του Σικάγου μια αγγελία γάμου γραμμένη στα νορβηγικά. Στην ουσία αναζητούσε κυρίως μετανάστες "με οικονομική επιφάνεια για να ενώσουν τις ζωές τους".

Η αγγελία έγραφε τα εξής: "Μια όμορφη χήρα που κατέχει ένα μεγάλο αγρόκτημα σε μια από τις καλύτερες περιοχές της Κομητείας Λα Πόρτε της Ιντιάνα, επιθυμεί να γνωρίσει έναν κύριο εύπορο με σκοπό τον γάμο. Δεν γίνονται δεκτές απαντήσεις μέσω επιστολής, αν ο ενδιαφερόμενος δεν είναι διατεθειμένος να έρθει εδώ για προσωπική συνάντηση". Κατά την διάρκειας της αλληλογραφίας γνωριμίας, η Μπελ ζητούσε από τους υποψήφιους γαμπρούς να της στείλουν τουλάχιστον 1000 δολάρια ως εγγύηση ότι θα πήγαιναν να την συναντήσουν. Άλλες φόρες πάλι τους ζητούσε να τα κρατάνε μαζί τους σε μετρητά γιατί δεν εμπιστευόταν τις τράπεζες, για να την βοηθήσουν να αποπληρώσει το στεγαστικό της δάνειο.

Ένας από αυτούς που απάντησε στην αγγελία ήταν ένας αγρότης από το Ουισκόνσιν, ονόματι Χένρι Γκουρχόλτ. Μετά την άφιξη του στη Λα Πόρτε, ο Γκουρχολτ έγραψε στην οικογένεια του, λέγοντας ότι του άρεσε η φάρμα, ότι η υγεία του ήταν καλή και τους ζήτησε να του στείλουν βολβούς πατάτας. Ωστόσο αυτή ήταν και η τελευταία φορά που θα μάθαιναν νέα του. Όταν σταμάτησε η επικοινωνία τους, η οικογένεια του έστειλε γράμμα στην Μπελ. Εκείνη υποστήριξε ότι ο Χένρι είχε φύγει με εμπόρους αλόγων στο Σικάγο. Το 1906 ένας άλλος υποψήφιος γαμπρός ανταποκρίθηκε στην αγγελία της Μπελ. Ονομαζόταν Τζον Μο και ήταν από την Μινεσότα. Μετά από αρκετούς μήνες αλληλογραφίας, ο Μο έφτασε στην φάρμα έχοντας φέρει μαζί του περισσότερα από 1.000 δολάρια για να αποπληρώσει το στεγαστικό δάνειο της Γκάνες, ή τουλάχιστον έτσι είπε εκείνος στους γείτονες της, στους οποίους η Μπελ τον σύστησε ως ξάδερφο της. Έπειτα από αυτό, κανείς δεν ξαναείδε τον Τζον. Στην συνέχεια έφτασε στο κτήμα ο Τζορτζ Άντερσον από το Τάρκιο του Μιζούρι, ο οποίος ήταν μετανάστης από τη Νορβηγία. Κατά τη διάρκεια του δείπνου με τον Άντερσον, η Μπελ έθεσε το ζήτημα του στεγαστικού της δανείου. Ο Τζορτζ συμφώνησε να το αποπληρώσει με την προϋπόθεση ότι η Γκάνες θα τον παντρευόταν. Εκείνη συμφώνησε και έπειτα τον οδήγησε στο δωμάτιο του. Αργά το ίδιο βράδυ, ο Άντερσον ξύπνησε και είδε την Μπελ να στέκεται από πάνω του, κρατώντας ένα αναμμένο κερί στο χέρι της και έχοντας μια παράξενη έκφραση στο πρόσωπο της. Χωρίς να αρθρώσει λέξη, ο Τζορτζ πήρε τα ρούχα του και έφυγε τρέχοντας από το σπίτι της Μπελ, παίρνοντας το επόμενο τρένο προς το Μιζούρι.

Οι μνηστήρες συνέχισαν να έρχονται, αλλά κανείς, εκτός από τον Άντερσον, δεν έφυγε ποτέ από το αγρόκτημα της Γκάνες. Μέχρι τότε, εκείνη είχε αρχίσει να παραγγέλνει τεράστια μπαούλα. Όταν ο οδηγός Κλάιντ Στούρτζις της τα παρέδωσε, του έκανε εντύπωση πώς η γεροδεμένη γυναίκα σήκωνε αυτά τα βαριά μπαούλα στους φαρδιούς της ώμους και τα κουβαλούσε μόνη της μέσα στο σπίτι. Παρόλα αυτά δεν είπε τίποτα σε κανέναν.

Οι επισκέψεις των μνηστήρων ήταν συχνές. Η γειτονιά παρατηρούσε τους επισκέπτες αλλά δεν μπορούσε να βγάλει άκρη. Παρόλα αυτά όσοι αγρότες περνούσαν έξω από το σπίτι της την νύχτα, συχνά την έβλεπαν να σκάβει λάκκους στο μαντρί των χοίρων. Ωστόσο δεν έδιναν σημασία. Άλλωστε τα παντζούρια και τα παράθυρα του σπιτιού της ήταν κλειστά μέρα νύχτα και η Μπελ σπάνια έπιανε κουβέντα με τους γείτονες της. Εν τω μεταξύ, πάντα φρόντιζε όταν υπήρχε κάποιος άντρας στο σπίτι, να κρατάει τα παιδιά της μακριά. 
Παρόλα αυτά στα τέλη του 1906, η Τζένη Όλσεν εξαφανίστηκε. Τότε ήταν που η Μπελ άρχισε να διαδίδει στους γείτονες ότι η θετή της κόρη της, είχε φύγει για να σπουδάσει σε ένα Λουθηρανικό Κολλέγιο θηλέων στο Λος Άντζελες. Ένας  δεκαεννιάχρονος άντρας, ονόματι Έμιλ Γκρίνινγκ, γιος ενός γείτονα, εμφανιζόταν συχνά για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Μπελ, αλλά φυσικά δεν ένιωθε καμία έλξη για εκείνη. Το ενδιαφέρον του ήταν για την Τζένη, η οποία είχε εξελιχθεί σε μια λεπτή, ροδομάγουλη, ξανθιά νεαρή δεσποινίς, η οποία όταν γελούσε είχε λακκάκια στα μάγουλα της. Όταν όμως έμαθε ότι η Τζένη αποφάσισε ξαφνικά να φύγει χωρίς να τον αποχαιρετήσει, ο Έμιλ ένιωσε συντετριμμένος.

Λίγους μήνες αργότερα, στο κτήμα της Μπελ έφθασε ο Όλε Μπάντσμπεργκ, ένας ηλικιωμένος Νορβηγός χήρος που ζούσε χρόνια στην Αιόλα του Ουισκόνσιν. Εθεάθη τελευταία φορά ζωντανός στο Ταμιευτήριο του Λα Πόρτε στις 6 Απριλίου του 1907, όταν υποθήκευσε τη γη του στην Αιόλα, για να λάβει αρκετές χιλιάδες δολάρια σε μετρητά. Οι γιοι του Όλε, ο Όσκαρ και Μάθιου Μπάντσμπεργκ, δεν είχαν ιδέα ότι ο πατέρας τους είχε πάει να επισκεφτεί την Μπελ. Όταν τελικά ανακάλυψαν τον προορισμό του μέσα από κάποιες επιστολές, έγραψαν στην Μπελ για να μάθουν τι συμβαίνει. Εκείνη τους απάντησε αμέσως και τους ορκίστηκε ότι δεν είχε συναντήσει ποτέ τον πατέρα τους.

 Ο Άντριου Χέλγκελιεν και η Φωτιά στην Φάρμα 
Το 1907 η Μπελ προσέλαβε τον ξυλουργό Ρέι Λάμφερ ως βοηθό της στο αγρόκτημα της. Τότε άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες ότι η σχέση τους δεν ήταν απλά επαγγελματική. Και όσοι το έλεγαν αυτό είχαν δίκιο. Η Μπελ του είχε δώσει ένα δωμάτιο στον δεύτερο όροφο του σπιτιού της και οι δύο τους σύναψαν μια περιστασιακή σεξουαλική σχέση. Σύντομα όμως όλο αυτό ξεφούσκωσε, καθώς εκείνη δεν τον ήθελε για σύζυγο της, αλλά μόνο για εραστή και επιστάτη. Άλλωστε εκείνος δεν ήταν ευκατάστατος. Αν και αυτό πλήγωνε τον Ρέι, εκείνος την βοηθούσε σε ό,τι του ζητούσε να κάνει, καθώς είχε εμμονή με την Μπελ. Η Γκάνες συνέχισε να εξετάζει πιθανούς συζύγους μέσα από την στήλη των μοναχικών καρδιών. Ωστόσο αυτό προκαλούσε την ζήλεια του Ρέι. Η Μπελ θύμωνε μαζί του γιατί εκείνος της χαλούσε τα σχέδια.

Σε λίγες ημέρες η Γκάνες άρχισε να αλληλογραφεί με έναν άντρα ονόματι Άντριου Χελγκέλιεν. Η σχέση τους ξεκίνησε από απόσταση. Το ζευγάρι αντάλλαξε πολλές επιστολές, μέχρι που μια επιστολή με ημερομηνία 13 Ιανουαρίου 1908, έκανε την καρδιά του Χελγκέλιεν να χτυπήσει δυνατά. Αυτό το γράμμα βρέθηκε αργότερα στο αγρόκτημα του Άντριου. Η Γκάνες του έγραψε τα εξής:Προς τον πιο αγαπημένο φίλο μου στον κόσμο:

    Καμία γυναίκα παγκόσμια δεν είναι πιο ευτυχισμένη και τυχερή από εμένα. Ξέρω ότι σύντομα θα έρθεις σε μένα και θα γίνεις δικός μου. Μπορώ να καταλάβω από τα γράμματα σου ότι είσαι ο άντρας που επιθυμώ. Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να καταλάβεις πότε έχεις αρχίσει να έχεις αισθήματα για ένα άτομο, και εσύ μου αρέσεις περισσότερο από οποιονδήποτε στον κόσμο. Είμαι πλέον σίγουρη γι' αυτό! Σκέψου πώς θα απολαύσουμε ο ένας την παρέα του άλλου. Εσύ είσαι ο πιο γλυκός άντρας σε ολόκληρη τη γη. Όταν θα έρθεις εδώ, θα είμαστε μόνοι και θα έχουμε ο ένας με τον άλλον. Μπορείς να φανταστείς κάτι πιο όμορφο; Σε σκέφτομαι συνεχώς. Συχνά ακούω το όνομα σου να αναφέρεται από ένα από τα αγαπημένα μου παιδιά, ή πιάνω τον εαυτό μου να το σιγοτραγουδάει μαζί με τα λόγια ενός παλιού ερωτικού τραγουδιού. Το όνομα σου είναι μια όμορφη μελωδία στα αυτιά μου. Η καρδιά μου χτυπάει πολύ δυνατά για σένα, Άντριου μου. Σε αγαπώ πολύ! Έλα προετοιμασμένος για να μείνεις μαζί μου για πάντα.Ο Άντριου Χέλγκελιεν δεν μπορούσε να πιστέψει στην τύχη του! Θεωρούσε ότι είχε βρει την γυναίκα των ονείρων του. Χωρίς να χάσει χρόνο, έγραψε μια σύντομη επιστολή στην Μπελ και της ανέφερε ότι θα πήγαινε κοντά της τον Ιανουάριο του 1908. Κατά την άφιξη του, είχε μαζί του μια επιταγή 2.900 δολαρίων και τις αποταμιεύσεις του, τις οποίες είχε σηκώσει από την τοπική του τράπεζα. Εντούτοις, ο ερχομός του Χέλγκελιεν στο Λα Πορτ, δεν άρεσε καθόλου στον Ρέι Λάμφιερ και τσακώθηκε άσχημα με την Μπελ. Η Γκάνες τότε τον έδιωξε από το δωμάτιο του και τον έστειλε να κοιμάται στον στάβλο.

Λίγες μέρες αργότερα, ο Άντριου και η Μπελ εμφανίστηκαν μαζί στο Ταμιευτήριο του Λα Πορτ και κατέθεσαν την επιταγή του στον λογαριασμό της Γκάνες. Ο Χέλγκελιεν εξαφανίστηκε λίγες μέρες αργότερα, αλλά η Γκάνες εθεάθη στο Ταμιευτήριο για να κάνει μια κατάθεση 500 δολαρίων και έπειτα μία ακόμα 700 δολαρίων στην Κρατική Τράπεζα. Την ίδια στιγμή, άρχισε να έχει έντονα προβλήματα με τον Ρέι Λάμπερ.

Η Μπελ τελικά τον απέλυσε και τον έδιωξε από τη φάρμα μετά από έναν έντονο καβγά, με πιθανή αιτία τα χρήματα. Ο Ρέι έφυγε απειλώντας ότι θα επιστρέψει για να πάρει εκδίκηση. Εντούτοις εκείνη δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. Προσπάθησε να τον βγάλει τρελό και τον κατηγόρησε στον τοπικό εισαγγελέα ότι καταπατούσε την περιουσία της και ότι την παρακολουθούσε αρρωστημένα. Επίσης μετέφερε σε όλη την κοινότητα ότι ο Λάνφερ ήταν απειλή για την κοινωνία, καθώς ήταν ψυχικά διαταραγμένος. Η Μπελ ισχυρίστηκε ότι φοβόταν πολύ για την ασφάλεια της ίδιας και της οικογένειας της. Επίσης έπεισε αρκετούς γείτονες της, ότι ο Ρει βρισκόταν πίσω από την εξαφάνιση του Χελγκέλιεν.

Ο πρώτος που υποψιάστηκε την Μπελ Γκάνες ήταν ο αδερφός του Χελγκέλιεν, ο Ασλ. Καθώς ο Άντριου εξαφανίστηκε από προσώπου γης, ο Ασλ άρχισε να τον αναζητεί μέχρι που βρήκε τα γράμματα της Γκάνες. Πέρα από τις ερωτικές επιστολές, ένα γράμμα της Μπελ προς τον Άντριου έγραφε τα ακόλουθα: "Σήκωσε όλα τα χρήματα σου από την τράπεζα και έλα σε εμένα όσο πιο γρήγορα μπορείς". Σε ένα άλλο γράμμα του έγραφε: "Μην πεις σε κανένα τίποτα για όλα αυτά. Ακόμα και στον πιο κοντινό σου συγγενή". Ο Ασλ τα θεώρησε όλα αυτά πολύ ύποπτα και έτσι της έγραψε ρωτώντας για τον Άντριου. Η Μπελ του απάντησε ότι ο αδερφός του είχε φύγει καθώς είχε λάβει ένα γράμμα που τον ώθησε να ψάξει κάποιον συγγενή του στη Νορβηγία. Ο Ασλ δεν την πίστεψε και της ζήτησε να του στείλει το συγκεκριμένο γράμμα. Όπως ήταν φυσικό, η Γκάνες του έγραψε ότι είχε χαθεί.

Εκείνη τότε αντιλήφθηκε ότι όλα κρεμόταν πλέον από μία κλωστή και έτσι άρχισε να καταστρώνει το σχέδιο διαφυγής της. Η Μπελ προσέφυγε σε έναν δικηγόρο, αναφέροντας και πάλι ότι φοβόταν για τη ζωή της καθώς ισχυρίστηκε ότι ο Ρέι Λάμφερ την απείλησε ξανά ότι θα τη σκοτώσει και αυτή την φορά της ανέφερε ότι θα κάψει το σπίτι της. Παράλληλα εξέφρασε την επιθυμία της να συντάξει μια διαθήκη σε περίπτωση που οι απειλές του γίνονταν πραγματικότητα. Στην διαθήκη, άφηνε την περιουσία της στα παιδιά της ή, σε περίπτωση θανάτου τους, στο Νορβηγικό Ορφανοτροφείο. Όταν ο δικηγόρος Λελιέρ της είπε ότι αυτό δεν ήταν το επίσημο όνομα του ορφανοτροφείου και ότι χρειαζόταν μία ή δύο μέρες για να μάθει το πραγματικό του όνομα πριν μπορέσει να εγκρίνει τη διαθήκη, η Μπελ ταράχτηκε. Επέμεινε ότι μια τέτοια υπόθεση θα μπορούσε να ολοκληρωθεί εκ των υστέρων και ότι θα έπρεπε και οι δύο να υπογράψουν τη διαθήκη τώρα. "Δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή", επέμεινε. Με έναν αναστεναγμό, ο Λελιέρ συναίνεσε, τοποθετώντας το όνομα του στο κάτω μέρος του εγγράφου δίπλα στο δικό της.

Τον Φεβρουάριο του 1908, η Μπελ προσέλαβε τον Τζο Μάξον ως τον νέο επιστάτη του κτήματος της και του έδωσε το παλιό δωμάτιο του Λάμφερ στον δεύτερο όροφο του σπιτιού. Τα ξημερώματα της 28ης Απριλίου του 1908, ο Τζο ξύπνησε από την μυρωδιά καπνού. Άνοιξε το παράθυρο και έβγαλε το κεφάλι του απέξω. Ακριβώς από κάτω ήταν το παράθυρο της κουζίνας, από το οποίο έβγαινε πυκνός καπνός και φλόγες. "Θεέ μου", σκέφτηκε, "το σπίτι έχει πάρει φωτιά και οι κάτοικοι του κοιμούνται!". Τότε άνοιξε με δυσκολία την πόρτα του δωματίου του, καθώς αυτή είχε σφηνώσει και φώναξε στην Γκάνες και στα παιδιά της, αλλά δεν πήρε καμία απάντηση. Έτσι πέρασε μέσα από τους καπνούς, κατέβηκε τρέχοντας την σκάλα υπηρεσίας που οδηγούσε στην κουζίνα και από εκεί βγήκε από την πόρτα που οδηγούσε στην αυλή. Μόλις που πρόλαβε να γλυτώσει από τη φωτιά. Έτρεξε στην πόλη για να ζητήσει βοήθεια. Στον δρόμο όμως εντόπισε δύο γείτονες που ερχόντουσαν προς το μέρος του με ποδήλατα, τον νεαρό Μάικ Κλίφορντ και τον κουνιάδο του Γουίλιαμ Χάμφρεϊ. Και οι δύο άντρες είχαν εντοπίσει τις φλόγες πριν από την αυγή. Πήγαν όλοι μαζί στο φλεγόμενο σπίτι και πήραν μια σκάλα που βρήκαν κοντά στον αχυρώνα. Την τοποθέτησαν πάνω στον τοίχο και ο ένας από τους τρεις άντρες ανέβηκε και κοίταξε μέσα από τα παράθυρα του επάνω ορόφου, αλλά δεν είδε σημάδια ζωής. Σύντομα άρχισαν να μαζεύονται και άλλοι γείτονες. Φώναζαν συνεχώς τα όνομα της οικογένειας Γκάνες με την ελπίδα ότι κάποιο μέλος της ήταν ακόμα ζωντανό. Όμως κανείς δεν ανταποκρινόταν. Τελικά έφτασαν και οι τοπικές αρχές αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Το αγρόκτημα και τα βοηθητικά κτίρια είχαν καεί εντελώς. Οι ντεντέκτιβ άρχισαν να ερευνούν τα ερείπια. Τέσσερα πτώματα βρέθηκαν στο υπόγειο του καμένου σπιτιού. Ένα από τα πτώματα ήταν γυναικείο και ακέφαλο. Τα υπόλοιπα τρία αναγνωρίστηκαν ως η 11χρονη Μίρτλ, η 9χρονη Λούσι και ο 5χρονος Φίλιπ, δηλαδή τα παιδιά της Μπελ, ενώ το τέταρτο, θεωρήθηκε ότι ανήκε στην Γκάνες.

Οι αρχές ανέκριναν τους κατοίκους της πόλης για όποιες πληροφορίες μπορούσαν να πάρουν σχετικά με την Μπελ Γκάνες. Πολλοί δήλωσαν ότι την είχαν δει να συμπεριφέρεται τρομερά ύποπτα και είχαν αναρωτηθεί πολλές φορές το εξής: "Γιατί τόσοι πολλοί μνηστήρες έρχονταν στο σπίτι της Μπελ και λίγο αργότερα εξαφανίζονταν, αφήνοντας συχνά πίσω τα προσωπικά τους αντικείμενα; Πολλοί γείτονες, είχαν δει την Μπελ στα χωράφια της να φοράει ανδρικά παλτά καθώς όργωνε και ανδρικά καπέλα για να προστατεύεται από τον ήλιο και την βροχή. Άλλοι πάλι προβληματίζονταν για το που βρισκόταν στην πραγματικότητα η Τζένη. Το κολέγιο στο οποίο υποτίθεται ότι φοιτούσε στο Λος Άντζελες, ερευνήθηκε και δεν είχε κανένα αρχείο που να αποδεικνύει ότι ήταν η νεαρή γυναικά ήταν σπουδάστρια εκεί. Και αν πράγματι είχε βρεθεί εκεί, που έβρισκε η Μπελ τα χρήματα για τις σπουδές της κόρης της, ενώ έλεγε σε όλους ότι ζούσε με ένα πενιχρό εισόδημα; Ύποπτα στοιχεία όμως άρχισαν να εμφανίζονται στα ερείπια. Ανδρικά ρολόγια, κουμπιά από ανδρικά παλτά και ανδρικά πορτοφόλια έρχονταν συνεχώς στο φως.

Η Ανακάλυψη Πολλαπλών Τάφων

Τον Μάιο, ο Ασλ Χελγκέλιεν έμαθε από τις εφημερίδες για τον εμπρησμό. Ταξίδεψε μέχρι την Ιντιάνα, επισκέφτηκε το γραφείο του σερίφη και συστήθηκε ως ο αδελφός του Άντριου Χέλγκελαϊν. Ο Ασλ κρατώντας τις επιστολές της Μπελ, εξήγησε ότι ο αδελφός του είχε εξαφανιστεί όταν επισκέφθηκε την Γκάνες. Ο Σερίφης εξέτασε τις επιστολές, αλλά δεν πίστεψε ότι η Μπελ είχε σχέση με την εξαφάνιση του. Έτσι ο Ασλ πήγε μόνος του στο σημείο της τραγωδίας. Με τη βοήθεια του νέου επιστάτη, του Μάξσον, που γλίτωσε από τη φωτιά, ο Χελγκέλιεν άρχισε να ψάχνει στα καμένα για δύο μέρες για τα ίχνη του αδελφού του αλλά δεν βρήκε τίποτα. Τότε ρώτησε τον επιστάτη αν στην φάρμα είχαν ανοιχτεί πρόσφατα λάκκοι. Αυτός του είπε ότι υπήρχε το περιφραγμένο χοιροστάσιο, κοντά στο σπίτι και κάποιες κοιλότητες που έθαβε συχνά εκεί η Μπελ σκουπίδια.

Οι δύο άντρες πήγαν στο χοιροστάσιο και άρχισαν να σκάβουν. Πολύ σύντομα βρήκαν ένα σακί που περιείχε δύο χέρια, δύο πόδια και ένα κεφάλι. Ο Ασλ αναγνώρισε αμέσως ότι το κεφάλι άνηκε στον αδερφό του. Ειδοποίησαν τότε τις αρχές και το σκάψιμο συνεχίστηκε. Σύντομα σε μικρή απόσταση βρέθηκαν δεκάδες ρηχοί τάφοι μέσα στους οποίους ανακαλύφθηκαν χέρια, πόδια, κόκαλα και υπολείμματα σάρκας. Σε τρεις μέρες ανασκαφών βρέθηκαν 11 πτώματα. Ένα από αυτά, άνηκε στην Τζένη Όλσεν, την θετή κόρη της Μπελ που υποτίθεται ότι σπούδαζε στο Λος Άντζελες. Ωστόσο ποιο ήταν το κίνητρο για να δολοφονηθεί η Τζένη; Μια εικασία του Ιστορικού Μουσείου της Κομητείας Λα Πόρτε αναφέρει ότι ίσως η κοπέλα να άρχισε να υποψιάζεται ότι η μητριά της σκότωνε τους μνηστήρες της, καθώς εκείνοι πάντα έφευγαν από το αγρόκτημα κατά τη διάρκεια της νύχτας και ποτέ δεν έπαιρναν μαζί τους τα αποκτήματα τους. Για να της κλείσει το στόμα και να μην αποκαλύψει το μυστικό της, η Μπελ την σκότωσε και έπειτα σκαρφίστηκε την ιστορία των σπουδών για να δικαιολογήσει την απουσία της κόρης της.

Συνολικά βρέθηκαν πολλά λείψανα και από ένα σημείο και μετά η καταμέτρηση ήταν αδύνατη. Τα κόκαλα είχαν πολτοποιηθεί και τα πρόσωπα είχαν καλυφθεί με ασβέστη. Υπήρχε όμως μια τάξη στο χάος. Τα πόδια ήταν κομμένα στο γόνατο. Τα χέρια στον ώμο. Τα κεφάλια είχαν τεράστιες πληγές και σημάδια αμβλέων τραυμάτων. Πολλά λείψανα ήταν τεμαχισμένα με τον τρόπο που έκοβαν οι χασάπηδες τα γουρούνια. Κάποια πτώματα όμως ήταν άθικτα και είχαν ίχνη στρυχνίνης, δηλαδή μια ουσίας που ήταν τότε συνηθισμένη για την εξολόθρευση των τρωκτικών.

Σύντομα κυκλοφόρησε και μια φήμη στην περιοχή. Αυτή ανέφερε ότι μόλις μια εβδομάδα πριν από την πυρκαγιά, η κόρη της Μπελ, η Μιρτλ είχε ψιθυρίσει στο αυτί μιας συμμαθήτριας της τα εξής: "Η μαμά μου σκότωσε τον μπαμπά μου. Τον χτύπησε με ένα μαχαίρι και πέθανε. Μην το πεις όμως σε κανέναν". Η φίλη της υπάκουσε στην προτροπή της να κρατήσει το μυστικό μέχρι που πέθανε η Μιρτλ. Έπειτα το είπε στους γονείς της και εκείνοι με την σειρά τους στις αρχές. Ωστόσο δεν υπήρχε τρόπος να επιβεβαιωθούν τα λεγόμενα του παιδιού.

Η Εξέταση του Τέταρτου Πτώματος

Το σώμα της ακέφαλης γυναίκας προκάλεσε βαθιά ανησυχία στους κατοίκους της κοινότητας Λα Πόρτε. Προσπάθησαν να το αναγνωρίσουν πολλά άτομα μερικά από τα οποία ήταν:

 Ο Κ. Κριστόφερσον ένας γειτονικός αγρότης της Μπελ 
 Ένας άλλος αγρότης, ο Λ. Νίκολσον
 Η Όστιν Κάτλερ, μια παλιά φίλη της Γκάνες.
 Η Μέι Ολάντερ επισής φίλη της Μπελ
 Ο Σίγκγουορντ Όλσεν φίλος της Γκάνες από το Σικάγο.

Όλοι συμφώνησαν ότι το απανθρακωμένο σώμα της ακέφαλης γυναίκας δεν άνηκε στην Μπελ Γκάνες.

Εν τω μεταξύ οι ιατροδικαστές εξέτασαν το πτώμα. Λαμβάνοντας υπόψη τον αυχένα και το κεφάλι που έλειπαν, υπολόγισαν ότι η σορός ανήκε σε μια γυναίκα ύψους 1,65 μέτρων και βάρους όχι μεγαλύτερου των 70 κιλών. Φίλοι και γείτονες, καθώς και οι τοπικές μοδίστρες που έφτιαχναν τα ενδύματα της Μπελ, ορκίστηκαν ότι εκείνη ήταν ψηλότερη από 1.70 μέτρα και ζύγιζε τουλάχιστον μεταξύ 80 και 90 κιλών. Οι λεπτομερείς μετρήσεις του σώματος συγκρίθηκαν με εκείνες που είχαν καταγραφεί σε πολλά καταστήματα του Λα Πόρτε όπου η Μπελ αγόρασε τα ρούχα της.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτών των μετρήσεων, οι αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ακέφαλη γυναίκα δεν θα μπορούσε να είναι η Μπελ Γκάνες. Επιπλέον, ο Δρ. Τζ. Μάιερς εξέτασε τα εσωτερικά όργανα των τεσσάρων θυμάτων. Έστειλε το περιεχόμενο του στομάχου τους σε έναν παθολόγο στο Σικάγο, ο οποίος ανέφερε μήνες αργότερα ότι όλα περιείχαν θανατηφόρες δόσεις στρυχνίνης.

Ο οδοντίατρος Άιρα Π. Νόρτον, που είχε φροντίσει την οδοντοστοιχία της Γκάνες ανέφερε στους ερευνητές ότι αν είχαν εντοπιστεί τα δόντια του ακέφαλου πτώματος, θα μπορούσαν σίγουρα να διαπιστώσουν αν αυτό άνηκε στην Μπελ. Οι αρχές έλαβαν υπόψη τους τα λόγια του και προσέλαβαν τον Λούις "Κλόνταϊκ" Σουλτς, έναν πρώην ανθρακωρύχο για να αρχίσει το κοσκίνισμα των συντριμμιών. Στις 19 Μαΐου του 1908, βρέθηκε ένα κομμάτι τεχνιτής οδοντικής γέφυρας που αποτελούνταν από δύο κυνόδοντες και πορσελάνινα δόντια με χρυσές κορώνες ενδιάμεσα. Ο Νόρτον τα αναγνώρισε ως εργασία που είχε κάνει στην Μπελ. Ως αποτέλεσμα, ο ιατροδικαστής Τσαρλς Μακ κατέληξε επίσημα στο συμπέρασμα ότι το ενήλικο γυναικείο σώμα που ανακαλύφθηκε στα ερείπια ανήκε στην Μπελ Γκάνες (προσπερνώντας εντελώς το γεγονός ότι αυτό είχε μεγάλη απόκλιση από το ύψος και το βάρος της Μπελ).

 Η Σύλληψη του Ρέι Λάμφερ 
Το πρωινό τις 22ης Μαΐου 1908, οι αστυνομικοί βρήκαν τον Ρέι Λάμφερ να εργάζεται στη νέα του δουλειά, ως εργάτης στο αγρόκτημα του Τζον Γουίτμπρουκ. Είχε ασαφές άλλοθι για το πού βρισκόταν πριν από την ανατολή του ηλίου, όταν άναψε η φωτιά και έτσι τον συνέλαβαν. Έπειτα τον εκλεισαν στο κρατητήριο μέχρι να του απαγγελθούν επίσημα οι κατηγορίες. Εκείνος φορούσε εκείνη την στιγμή το παλτό του Τζον Μο και το ρολόι του Χένρι Γκουρχόλτ. Φώναζε ότι ήταν αθώος και είπε στους δημοσιογράφους που μαζεύτηκαν ότι τον κατηγορούσαν για κάτι με το οποίο δεν είχε καμία σχέση. Εκτός από τον εμπρησμό, ο Λάμφερ κατηγορήθηκε για μια σειρά από φόνους, παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες εξαφανίσεις είχαν γίνει πριν πιάσει δουλειά στη φάρμα της Μπελ. Ο Ρέι κατά την ανάκριση του, παραδέχτηκε ότι ήταν μέθυσος αλλά όχι φονιάς.

Σιγά σιγά τα εγκλήματα άρχισαν να διαδίδονται σε όλη την χώρα και η φάρμα της Μπελ έγινε τουριστικό αξιοθέατο. Τουρίστες από όλη τη χώρα πήγαιναν να δουν τους μαζικούς τάφους και αγόραζαν σουβενίρ. Μάλιστα στις 29 Μαΐου του 1908, πραγματοποιήθηκε δημοπρασία στην ιδιοκτησία της Μπελ Γκάνες, για να πουληθούν τα αντικείμενα που επέζησαν από την πυρκαγιά. Για παράδειγμα, ένα φτυάρι αξίας 60 σεντς πουλήθηκε για 2,10 δολάρια. Επίσης, ένας επιχειρηματίας αγόρασε τον σκύλο της Μπελ, το πόνι και το κάρο της, ακόμη και την γάτα του αχυρώνα μαζί με τα γατάκια της. Εν τω μεταξύ, στην περιοχή ακόμα συζητούσαν για τον θάνατο της Μπελ. Πολλοί ήταν εκείνοι που δήλωναν σίγουροι ότι η Γκάνες ήταν ακόμα ζωντανή. Ένας από αυτούς ήταν και ο τελευταίος επιστάτης της, ο Τζο Μάξον.

Ο Μάξον ήταν εξαρχής πεπεισμένος ότι η Μπελ ήταν υπεύθυνη για όλα και ότι εκείνος είχε γλιτώσει από τη φωτιά καθαρά από τύχη. Δεν ανέφερε όμως σε κανέναν τις υποψίες του, εκτός από την αδερφή του, η οποία αργότερα διηγήθηκε την ιστορία του. Το μοιραίο βράδυ ο Τζο είχε ξυπνήσει στη μέση της νύχτας και βρήκε την Μπελ Γκάνες να στέκεται πάνω από το κρεβάτι του και να τον παρακολουθεί. Ξαφνιασμένος ανακάθισε στο κρεβάτι του και την ρώτησε τι συμβαίνει. Εκείνη του απάντησε απλά: "Ήθελα απλώς να δω αν κοιμόσουν" και έπειτα έφυγε ήσυχα από το δωμάτιο του. Καθώς όμως το έκανε αυτό, ο Τζο πίστευε ότι είδε ένα σφυρί κρυμμένο στις πτυχές της φούστας της.

Η Δίκη του Ρέι Λάμφερ, η Καταδίκη του και ο Θάνατος του

Την Παρασκευής στις 13 Νοεμβρίου του 1908 ξεκίνησε η δίκη του Ρέι Λάμφερ, ο οποίος δικάστηκε κατηγορούμενος για πολλαπλούς φόνους και εμπρησμό. Εκείνος επανέλαβε ότι ήταν αθώος. Η υπεράσπιση του βασίστηκε στον ισχυρισμό ότι το πτώμα δεν ανήκε στην Γκάνες. Ο δικηγόρος του Ρέι Λάμφερ, ο Βιρτ Γουόρντεν, ανέπτυξε τον συλλογισμό του γύρω από την διαφορά του ύψους και του βάρους που υπήρχε ανάμεσα στο πτώμα και στις πραγματικές διαστάσεις της Μπελ. Επίσης παρουσίασε στοιχεία που αντέκρουαν την ταυτοποίηση των δοντιών. Λόγου χάρη κάλεσε σαν μάρτυρα ένα ντόπιο κοσμηματοπώλη. Εκείνος κατέθεσε ότι ο χρυσός της οδοντικής γέφυρας δεν μπορούσε να είχε βγει σχεδόν άθικτος από τη φωτιά. Τεκμηρίωσε το σκεπτικό του, αναφέροντας ότι με βάση την δουλειά του είχε περάσει από την φωτιά πολλά τμήματα από χρυσά ρολόγια και χρυσά κοσμήματα και όλα είχαν λιώσει. Επίσης η υπεράσπιση ανέθεσε σε δύο τοπικούς γιατρούς να αντιγράψουν τις συνθήκες της πυρκαγιάς τοποθετώντας πραγματικά δόντια και ένα παρόμοιο κομμάτι τεχνητής οδοντικής γέφυρας σε ένα πύρινο φούρνο ενός σιδηρουργείου. Τα πραγματικά δόντια θρυμματίστηκαν και διαλύθηκαν. Τα πορσελάνινα δόντια βγήκαν με τρύπες και κοίλωμα, με τα χρυσά μέρη να είναι λιωμένα (και δεν είχαν καμία σχέση με την εικόνα της γέφυρας που προσφέρθηκε ως απόδειξη ταυτοποίησης της Μπελ Γκάνες). Τέλος δύο μάρτυρες κατέθεσαν ότι είχαν δει τον Λούις "Κλόνταϊκ" Σουλτς, να βγάζει από την τσέπη του την οδοντική γέφυρα και να την τοποθετεί στον τόπο του εγκλήματος λίγο πριν εκείνη "ανακαλυφθεί".

Ωστόσο, η εισαγγελία υπαινίχθηκε πολλές φορές την ενοχή του κατηγορούμενου και επανειλημμένα ανέφερε ότι το πτώμα αδιαμφισβήτητα είχε αναγνωριστεί ως Μπελ Γκάνες. Ως μάρτυρες κατηγορίας παρουσιάστηκαν κάποιοι άνδρες που γνώριζαν τον κατηγορούμενο. Εκείνοι δηλωσαν ότι έπιναν συχνά μαζί με τον Λάμφερ και κάποια στιγμή τον ακούσαν να αναφέρει ότι θα εκδικούνταν την Μπελ επειδή τον απέλυσε. Επίσης κατέθεσαν άτομα που είχαν βρεθεί στο αγρόκτημα μετά την φωτιά και πιστοποίησαν ότι το ακέφαλο πτώμα το αναγνώρισαν ως εκείνο της Μπελ Γκάνες. Στις 26 Νοεμβρίου του 1908 ολοκληρώθηκε η δίκη και ανακοινώθηκε η απόφαση. Ο Ρέι Λάμφερ κρίθηκε ένοχος για εμπρησμό, αλλά αθωώθηκε για τους φόνους λόγω αμφιβολιών. Του επιβλήθηκε πρόστιμο 5.000 δολαρίων και ποινή φυλάκισης από 2 έως 21 χρόνια στις κρατικές φυλακές του Μίσιγκαν. Εντούτοις, η παραμονή του εκεί ήταν σύντομη. Αρρώστησε λίγο μετά την άφιξη του στην φυλακή και πέθανε από φυματίωση σε λίγο περισσότερο από ένα χρόνο, στις 30 Δεκεμβρίου του 1909.

Η Ομολογία μέσα από την Φυλακή
Ενώ όμως ήταν ετοιμοθάνατος, τον επισκέφθηκε ο Έντουιν Σελ, ένας ιερέας της Μεθοδιστής εκκλησίας της κοινότητας Λα Πόρτε για να τον εξομολογήσει. Ο Ρέι του ομολόγησε ότι το πτώμα που θεωρήθηκε από τις αρχές ότι άνηκε στην Γκάνες ήταν στην πραγματικότητα μιας άλλης γυναίκας από το Σικάγο. Η Μπελ είχε δελεάσει αυτή τη γυναίκα με το πρόσχημα ότι ήταν κατάλληλη για να γίνει οικονόμος του σπιτιού της. Σύμφωνα με τον Λάμφερ, λίγες ημέρες μετά την πρόσληψη της άτυχης γυναίκας, η Γκάνες της έβαλε ένα πανί με χλωροφόρμιο στο πρόσωπο και εκείνη λιποθύμησε. Στην συνέχεια την χτύπησε στο κεφάλι μέχρι που πέθανε και την αποκεφάλισε. Έπειτα έδεσε το κεφάλι με βάρη και το πέταξε σε ένα βάλτο. Στη συνέχεια έπνιξε τα παιδιά της. Έπειτα έντυσε το πτώμα της οικονόμου της με παλιά της ρούχα και το τοποθέτησε δίπλα στα νεκρά παιδιά της. Επίσης έβγαλε τις ψεύτικες οδοντοστοιχίες της και τις έβαλε δίπλα στο ακέφαλο πτώμα. Ήθελε με αυτό τον τρόπο να βεβαιωθεί ότι οι αρχές θα την ταυτοποιούσαν ως Μπελ Γκάνες. Επιπλέον, ο Ρέι ισχυρίστηκε ότι η Μπελ του είχε ζητήσει να κάψει το αγροτικό της σπίτι. Επιπρόσθετα τόνισε ότι ο Ασλ Χελγκέλιεν την είχε προειδοποιήσει με επιστολή του ότι θα επισκεπτόταν σύντομα την φάρμα της για να ερευνήσει την εξαφάνιση του αδελφού του. Σύμφωνα με τον Λάμφερ, αυτή η επικείμενη επίσκεψη ήταν το κίνητρο ώστε η Μπελ να σκηνοθετήσει τον θάνατο της, να δολοφονήσει την οικονόμο της και τα παιδιά της, να κάψει το σπίτι της και να δραπετεύσει.

Τέλος, ο Λάμφερ είπε επίσης στον ιερέα ότι η Γκάνες ήταν μια πλούσια γυναίκα, η οποία είχε δολοφονήσει 42 άνδρες και είχε αποσπάσει μεγάλα ποσά από αυτούς που κυμαίνονταν από 1.000 έως 32.000 δολάρια ανά άτομο. Λίγο πριν τους φόνους η Μπελ είχε ανασύρεις τα περισσότερα από τα χρήματα της από τις τράπεζες. Οι τοπικές τράπεζες αργότερα επιβεβαίωσαν ότι πράγματι εκείνη είχε αποσύρει τα περισσότερα από τα χρήματα της λίγες ημέρες πριν από την πυρκαγιά. Αναγνωρίζοντας τη σημασία των όσων άκουσε, ο ιερέας κατέγραψε την προφορική ομολογία του Ρέι Λάμφερ σε χαρτί, τον έβαλε να την υπογράψει, και στη συνέχεια την σφραγίστηκε και την κλείδωσε στο προσωπικό του χρηματοκιβώτιο. Ένας δημοσιογράφος, ο Έντουαρντ Μπέχλι, έλαβε από την εφημερίδα που εργαζόταν την μυστική αποστολή να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτή την ομολογία και να την δημοσιεύσει.  Εκείνος προσπάθησε να πείσει τον ιερέα να του την παραδώσει, αλλά εκείνος και η σύζυγος του το αρνήθηκαν, καθώς αυτή αποτελούσε προϊόν εξομολόγησης. Ωστόσο, ο δημοσιογράφος δημοσίευσε τελικά μια φανταστική ιστορία με εικασίες σχετικά με την ομολογία του Λάμφερ. Αυτό προφανώς ταρακούνησε τον ιερέας για κάποιο λόγο και έτσι αποφάσισε να παραχωρήσει την ομολογία στον Έντουαρντ Μπέχλι, ο οποίος τελικά την δημοσίευσε σε ένα επόμενο άρθρο του.

Κάποια στιγμή, ο πάστορας στον οποίο ο Λάμφερ υποτίθεται ότι είχε πει "την αλήθεια" αποκάλυψε ότι στην πραγματικότητα είχε λάβει τουλάχιστον τέσσερις διαφορετικές εκδοχές των γεγονότων και τίποτα από όσα του ανέφερε ο Ρέι δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως σαφής απόδειξη του τι συνέβη.

Δεδομένου ότι ο Λάμπερ είχε κάποιο άλλοθι για την μοιραια ημέρα της φωτιά, φαίνεται τελικά απίθανο να την ξεκίνησε αυτός. Επίσης αν αναλογιστούμε το χάσμα που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στον Ρέι και στην Μπελ την ημέρα που τον απείλησε και έπειτα, τότε βγαίνει το συμπέρασμα ότι ήταν εντελώς αδύνατον να ζήτησε εκείνη την βοήθεια του για να δραπετεύσει. Ωστόσο, δεδομένου ότι ήταν εραστές κάποια στιγμή, μπορεί να του υπαινίχθηκε κάποια στιγμή ορισμένα πράγματα που τον οδήγησαν να βγάλει αυτά τα συμπεράσματα σχετικά με το σχέδιο απόδρασης της. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος ο Λάμπερ πιθανότατα ήταν προορισμένος να γίνει ένα από τα θύματα της Γκάνες, και το μόνο πράγμα που τον έσωσε ήταν η απόφαση του να μην δεχτεί να ασφαλιστεί όπως του είχε ζητήσει επανειλημμένα η Μπελ.

Οι Συνέπειες και η Τύχη της Μπελ Γκάνες

Το αν η Μπελ Γκάνες πέθανε τελικά στην πυρκαγιά ή δραπέτευσε παραμένει αβέβαιο, αν και ο σερίφης κατηγορούσε έναν Αμερικανό δημοσιογράφο του Σικάγο για την επινόηση της ιστορίας. Εντούτοις, για αρκετές δεκαετίες, η Μπελ φέρεται να είχε εμφανιστεί σε πόλεις και κωμοπόλεις σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Φίλοι και γνωστοί της Μπελ, καθώς και ερασιτέχνες ντετέκτιβ είχαν υποστηρίξει ότι την είχαν εντοπίσει στους δρόμους του Σικάγο, του Σαν Φρανσίσκο, της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες, αλλά πάντα κατάφερνε να τους ξεφύγει. Μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1930, διάφορα άτομα υποστήριξαν επίσης ότι είχαν δει την Μπελ να ζει πλουσιοπάροχα σε μια πόλη του Μισισιπή. Οι αρχές για περισσότερα από 20 χρόνια, λάμβαναν κατά μέσο όρο δύο αναφορές το μήνα για θεάσεις της Μπελ. Ωστόσο καμία από αυτές τις μαρτυρίες δεν επιβεβαιώθηκε. Τελικά η Μπελ έγινε μέρος της αμερικανικής εγκληματολογίας, ως η "Διαβολική Μπελ" και η γυναίκα Κυανοπώγων, καθώς πάνω από 40 μνηστήρες εξαφανίστηκαν αφότου την συνάντησαν. Εντούτοις η πραγματική της τύχη παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη. Παρόλα αυτά, οι κάτοικοι του Λα Πόρτε συνέχισαν για πολλά χρόνια να είναι διχασμένοι για το αν εκείνη είχε πράγματι δολοφονήθηκε από τον Ρέι Λάνφερ ή αν τελικά ζούσε κάπου και είχε σκηνοθετήσει τον θάνατο της. Και ενώ υπήρχε αυτος ο διχασμός, ξαφνικά συνέβη το εξής το 1931. Μια γυναίκα που υποστήριζε ότι την έλεγαν "Έστερ Κάρλσον" συνελήφθη στο Λος Άντζελες για την δηλητηρίαση ενός άντρα ονόματι Άγκουστ Λίντστρομ. Το κίνητρο ήταν η ασφάλεια ζωής του. Δύο άτομα που γνώριζαν καλά την Γκάνες ισχυρίστηκαν ότι στο πρόσωπο της Έστερ αναγνώρισαν την Μπελ. Όσο κοιτούσαν τις φωτογραφίες της στην εφημερίδα τόσο επέμεναν σε αυτό το δεδομένο. Ωστόσο ο ισχυρισμός τους δεν μπόρεσε ποτέ να τεκμηριωθεί, καθώς η Έστερ πέθανε εν αναμονή της δίκης της. Ορισμένες πηγές πληροφοριών αναφέρουν ότι η αστυνομία βρήκε ένα μπαούλο σε ένα δωμάτιο όπου διέμενε η νεκρή γυναίκα, το οποίο περιείχε φωτογραφίες τριών παιδιών που έμοιαζαν με εκείνα της Μπελ. Ωστόσο, κανείς δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι η Έστερ Κάρλσον και η Μπελ Γκάνες ήταν το ίδιο πρόσωπο.

Εκταφή και Ανάλυση DNA

Η σορός που πιστεύεται ότι ανήκει στην Μπελ Γκάνες θάφτηκε δίπλα στον πρώτο της σύζυγο στο νεκροταφείο Φόρεστ Χομ στο Φόρεστ Παρκ του Ιλινόις. Στις 5 Νοεμβρίου του 2007, με την άδεια των απογόνων της αδερφής της Μπελ, έγινε εκταφή στα λείψανα του ακέφαλου πτώματος, σε μια προσπάθεια να μάθουν την αλήθεια. Το 2008, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές DNA ανάμεσα στα λείψανα και σε ένα δείγμα DNA από ένα γράμμα που είχε στείλει η Μπελ σε ένα από τα θύματα της. Εντούτοις, λόγω της φθοράς των ετών το δείγμα της επιστολής δεν ήταν σε θέση να δοκιμαστεί σωστά.

 Καλλιτεχνική Κληρονομιά 

 Η Μπελ Γκάνες έχει αποτελέσει το αντικείμενο τουλάχιστον δύο Αμερικανικών μουσικών μοριτάτ. 
 Μια ταινία του 2004 με τίτλο: "Method" ("Η Μέθοδος") με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Ελίζαμπεθ Χάρλεϊ ως Ρεμπέκα, η οποία απεικονίζει την Μπελ Γκάνες. 
 Το podcast πραγματικού εγκλήματος με τίτλο: "My Favorite Murder" ("Ο Αγαπημένος μου Φόνος") κυκλοφόρησε το 2017, ένα επεισόδιο που περιγράφει λεπτομερώς τα εγκλήματα της Μπελ Γκάνες. 
 Μια ταινία του 2021 με τίτλο: "The Farm" ("Η Φάρμα") με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Τρέισι Λορντς, βασίζεται στην υπόθεση της Γκάνες.
 Ο Στιούαρτ Χ Χόλμπρουκ το 1941 στο βιβλίο του με τίτλο : "From Murder Out Yonder" ("Από τον Φόνο Εκεί Έξω Στο Βάθος"), έγραψε μια σύντομη αφήγηση των δολοφονιών της Μπελ Γκάνες, κάτω από τον υπότιτλο: "Belle of Indiana" ("Η Μπελ της Ιντιάνα"). Το λήμμα που αφορούσε την Μπελ δημοσιεύτηκε επίσης στο περιοδικό All Mystery ("Όλο Μυστήριο") το 1950.
 Ένα βιβλίο του 2018 του συγγραφέα Χάρολντ Σέχτερ με τίτλο: "Η Πριγκίπισσα της Κόλασης: Το Μυστήριο της Μπελ Γκάνες, Η Σφαγή των Ανθρώπων" αναφέρεται σε αυτή την υπόθεση. 
 Το μυθιστόρημα του 2021 της Καμίλα Μπρους με τίτλο: "In the Garden of Spite: A Novel of the Black Widow of LaPorte" ("Στον κήπο της κακεντρέχειας: Ένα μυθιστόρημα της Μαύρης Χήρα της ΛαΠόρτε") είναι, βασισμένο στην ιστορία της Μπελ Γκάνες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο εκδόθηκε με τον τίτλο: "Triflers Need Not Apply" ("Οι Ελαφρόμυαλοι δεν χρειάζεται να κάνουν αίτηση"). 
 Το Νορβηγικό μυθιστόρημα του 2023, με τίτλο "My Men" ("Οι Άντρες μου"), ένα  μυθιστόρημα της Βικτόρια Κίλαντ, και αναφέρει μια φανταστική αφήγηση για την ζωή της Γκάνες. 
 Ένα μυθιστόρημα του 2024 του Σέζαρ Πέρεζ Γκελίντα, με τίτλο: "Bajo tierra seca" ("Κάτω από το ξηρό έδαφος"), είναι εμπνευσμένο από την Μπελ Γκάνες. Το βιβλίο βραβεύτηκε με το ισπανικό λογοτεχνικό βραβείο Premio Nadal.César Pérez Gellida, Bajo tierra seca, Bercelona, 2024, Destino. 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Νορβηγοί
Κατηγορία:Αμερικανοί δολοφόνοι