Το τέλος ενός κόσμου

Το τέλος ενός κόσμου () είναι διήγημα του Γερμανού συγγραφέα Βόλφγκανγκ Χίλντεσχαϊμερ που εκδόθηκε το 1952.

Σε σουρεαλιστική ατμόσφαιρα, η πλοκή αναφέρεται σε μια κοσμική συγκέντρωση σε φανταστικό νησί της λιμνοθάλασσας της Βενετίας, το οποίο βυθίζεται και οι καλεσμένοι χάνονται αδιαφορώντας για τον επερχόμενο κίνδυνο.

 Υπόθεση 
Λόγω χρεών από χαρτοπαιξία, ο αφηγητής κ. Σέμπαλντ πουλάει μια μπανιέρα που του ανήκει, αυτή στην οποία δολοφονήθηκε ο Γάλλος επαναστάτης Ζαν Πολ Μαρά, στη μαρκησία Μοντετρίστο, μια Αμερικανίδα συλλέκτρια σκευών τουαλέτας του 18ου αιώνα. Στη συνέχεια, η μαρκησία τον προσκαλεί σε μια βραδινή εκδήλωση στο παλάτσο της στο Σαν Αμέρικο, ένα τεχνητό νησί στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας νότια του Μουράνο, το οποίο η Μοντετρίστο είχε κατασκευάσει για να απομονωθεί από την ηπειρωτική χώρα.

Στη συγκέντρωση, ο αφηγητής παρατηρεί ότι το μέγαρο της μαρκησίας είναι ακριβές αντίγραφο του παλάτσο του 15ου αιώνα Κα' Βενταμίν Καλέρτζι, ενώ η εσωτερική διακόσμηση κάθε δωματίου αντιπροσωπεύει το στυλ μιας διαφορετικής εποχής, ξεκινώντας από τη γοτθική περίοδο. Πολλοί καλεσμένοι από τον κόσμο της τέχνης είναι παρόντες. Μετά τις πολυτελείς γαστρονομικές απολαύσεις που προσφέρθηκαν, το αποκορύφωμα της βραδιάς είναι η πρεμιέρα δύο σονάτων για φλάουτο - υποτίθεται ότι ήταν ενός διάσημου συνθέτη σύγχρονου και φίλου του Ζαν Φιλίπ Ραμώ, αλλά στην πραγματικότητα προέρχονταν από την πένα ενός μουσικολόγου που ήταν επίσης προσκεκλημένος - που η ίδια η μαρκησία συνόδευσε στο τσέμπαλο. Για να δημιουργηθεί αυθεντική ατμόσφαιρα εποχής, η αίθουσα φωτίζεται μόνο με το φως των κεριών. 

Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, η οικοδέσποινα πληροφορείται ότι τα θεμέλια του νησιού αρχίζουν να βυθίζονται στη θάλασσα. Ενημερώνει τους καλεσμένους για αυτό, αλλά όλοι μαζί συμφωνούν να ολοκληρώσουν τις μουσικές συνθέσεις ούτως ή άλλως. Ενώ οι άλλοι καλεσμένοι δεν ανησυχούν για το νερό που πλησιάζει, οι υπηρέτες και οι αρουραίοι εγκαταλείπουν γρήγορα το κτίριο. Ο αφηγητής επίσης φεύγει, υπό το περιφρονητικό βλέμμα των άλλων, και καταφέρνει να ξεφύγει με την τελευταία εναπομείνασα γόνδολα. Κωπηλατώντας στα ανοικτά των ακτών του νησιού Σαν Τζόρτζιο Ματζόρε, κοιτάζει πίσω και βλέπει τα κύματα να ορμούν στο παλάτι μέσα από τα παράθυρα. Παρατηρεί ότι η σονάτα είχε τελειώσει, γιατί οι καλεσμένοι χειροκροτούσαν σηκώνοντας τα χέρια πάνω από τα κεφάλια τους, αφού το νερό έφτανε μέχρι το πηγούνι τους. Στη συνέχεια σκέφτεται ότι η χαμένη μπανιέρα ήταν μια ανεπανόρθωτη απώλεια.

 Δημοσιεύσεις - διασκευές 
Το σατιρικό έργο περιλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων του Χίλντεσχαϊμερ Θρύλοι χωρίς αγάπη, που εκδόθηκε το 1952 στη Δυτική Γερμανία. Ο εκδοτικός οίκος Volk und Welt δημοσίευσε επίσης το διήγημα στη ΛΔΓ. Το 2009, δημοσιεύθηκε μια εικονογραφημένη έκδοση. 

Το πεζό κείμενο διασκευάστηκε επίσης σε ραδιοφωνικό θεατρικό έργο και σε όπερα μπούφα του Χανς Βέρνερ Χέντσε. 
 Παραπομπές 


Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα του μοντερνισμού