Γκυστάβ ντε Μπωμόν

Ο Κόμης Γκυστάβ Ωγκύστ Μπονίν ντε λα Μπονινιέρ ντε Μπωμόν (6 Φεβρουαρίου 1802 - 30 Μαρτίου 1866) ήταν Γάλλος δικαστής, μεταρρυθμιστής των φυλακών και ταξιδιωτικός σύντροφος του διάσημου φιλοσόφου και πολιτικού Αλέξις ντε Τοκβίλ. Ενώ σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη ζωή του, συχνά παραβλέπεται από τους ιστορικούς και το όνομά του είναι συνώνυμο με τα επιτεύγματα του Αλεξίς ντε Τοκβίλ

 Τα Άγουρα Χρόνια 
Ο Μπομόν γεννήθηκε το 1802 στο Μπομόν-λα-Σαρτρ, στη Σαρτ, από τον κόμη Ζυλ ντε Μπομόν και τη Ροζ Πρεώ ντε λα Μπαρωντιέρ. Ήταν ο μικρότερος από τέσσερα παιδιά. Ο Μπομόν πέρασε τα πρώτα του χρόνια στο κάστρο Λα Μπορντ, στη γενέτειρά του. Όπως και ο Τοκβίλ, ο Μπομόν καταγόταν από την αριστοκρατία. Ήταν απόγονος της οικογένειας Μπονέν ντε λα Μπονιέρ.

 Νομική σταδιοδρομία  
Το 1826, ο Μπομόν ανέλαβε τη θέση του Βασιλικού Εισαγγελέα στο Tribunal de Première Instance στις Βερσαλλίες. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας γνώρισε για πρώτη φορά τον Αλέξις ντε Τοκβίλ και έγιναν φίλοι. Αν και η ευγλωττία και ο ζωντάνια του Μπωμόν ερχόταν σε μεγάλη αντίθεση με την κακή ρητορική και την αντικοινωνική συμπεριφορά του Τοκβίλ, οι δυο τους παρέμειναν κοντά, ακόμη και όταν ο Μπωμόν διορίστηκε στο Παρίσι το 1829 και χώρισαν για ένα διάστημα.

 Ταξίδι στην Αμερική 
Αφού έλαβε εντολή από τον Βασιλιά Louis-Phillipe να επιθεωρήσει τα αμερικανικά σωφρονιστικά συστήματα μαζί με τον Τοκβίλ, ο Μπωμόν απέπλευσε για την Αμερική με το πλοίο «Χάβρη» το 1831 ως σύντροφος του Τοκβίλ στο ταξίδι. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, η φιλία τους μεγάλωσε, όπως και η πνευματική τους ενασχόληση. Στο τέλος των 9 μηνών σπουδών τους, επέστρεψαν στη Γαλλία, και αυτός και ο Τοκβίλ δημοσίευσαν τη σπουδαία πολιτική τους ανάλυση «Το σύστημα σωφρονισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο και η εφαρμογή του στη Γαλλία» (δύο τόμοι, 1833). Όταν εκδόθηκε η πρώτη έκδοση, ο Μπωμόν, συμπονετικός προς την κοινωνική αδικία, εργαζόταν πάνω σε ένα άλλο βιβλίο, το Marie, ou l'esclavage aux Etats-Unis (δύο τόμοι, 1835), το οποίο ήταν μια κοινωνική κριτική και μυθιστόρημα που περιέγραφε τον διαχωρισμό των φυλών σε μια ηθική κοινωνία και τις συνθήκες των σκλάβων στην Αμερική. Αν και το γράψιμο του 1833 ήταν επιτυχημένο, ο Τοκβίλ έλαβε πνευματική αναγνώριση, κάτι που δεν συνέβη με τον Μπωμόν. Αυτό ήταν το πρώτο βήμα για να αναγκαστεί ο Μπωμόν να ζήσει στη σκιά του φίλου του στη φήμη. Ο Μπωμόν έγραψε επίσης το L'Irlande, sociale, politique, et religieuse (δύο τόμοι, 1839–42).

 Τα Ώριμα Χρόνια 
Ο Gustave de Beaumont παντρεύτηκε την Clémentine de Lafayette (εγγονή του Γάλλου Marquis de Lafayette) το 1836. Ο Beaumont έγραψε ένα δεύτερο βιβλίο με τίτλο «Ιρλανδία» για δύο ταξίδια που είχε κάνει στην περιοχή, ένα με τον Tocqueville το 1835 και ένα άλλο με τη σύζυγό του το 1837. Υπό την Ιουλιανή Μοναρχία, ο Beaumont εξελέγη βουλευτής στην πόλη Mamers στην Περιφέρεια της Sarthe τον Δεκέμβριο του 1839. Η φιλία του με τον Tocqueville μειωνόταν εκείνη την εποχή λόγω πολιτικών διαφωνιών, και η υποστήριξη του Beaumont σε μια εφημερίδα με τίτλο «Le Siècle» προκάλεσε τις διαφορές τους να φτάσουν στο αποκορύφωμα όταν αρνήθηκε να συνοδεύσει τον Tocqueville και μερικούς φίλους στην περιπέτεια τους σε μια άλλη καθημερινή εφημερίδα. Αυτή η ρήξη δεν κατέστρεψε τη φιλία τους, αλλά οι δυο τους δεν μιλούσαν μεταξύ τους για αρκετό καιρό.

Οι Επαναστάσεις του 1848 τους συμφιλίωσαν και σύντομα και οι δύο συμφωνούσαν στις πεποιθήσεις τους για τη δημοκρατία. Τον Αύγουστο του 1848, ο Μπωμόν εξελέγη πληρεξούσιος υπουργός στο Λονδίνο και στις προεδρικές εκλογές της 10ης Δεκεμβρίου έδωσαν την υποστήριξή τους στον Καβενιάκ. Η ήττα του είχε ως αποτέλεσμα την παραίτηση του Μπομόν, αλλά ο Μπομόν επέστρεψε στις γαλλικές πολιτικές υποθέσεις εκλεγόμενος δεύτερος στον κατάλογο για την Περιφέρεια της Λα Σαρτ στη Νομοθετική Συνέλευση. Η εκλογή του Τοκβίλ στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών ωφέλησε τον Μπομόν, καθώς εξελέγη Γάλλος πρέσβης στη Βιέννη. Ο Καβενιάκ τον διόρισε πρέσβη στην Αγγλία. Αυτός και ο Τοκβίλ παραιτήθηκαν μαζί όταν έπεσε από το υπουργείο ο Καβενιάκ και διατήρησαν τις απόψεις τους μετά το πραξικόπημα της 2ας Δεκεμβρίου 1851 αποσύροντας τον δημόσιο βίο και αρνούμενοι να υποστηρίξουν το αυτοκρατορικό καθεστώς. Ως ένας από τους αντιπάλους του πραξικοπήματος, φυλακίστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο φρούριο του Μον Βαλεριέν.

 Τελευταία χρόνια και θάνατος 
Παρόλο που ο Τοκβίλ και ο Μπωμόν παρέμειναν στενοί φίλοι, ο Μπωμόν αναγκάστηκε οικονομικά να απομακρυνθεί από την κοινωνία και να αποσυρθεί (μαζί με την οικογένειά του) στο κάστρο του στο Μπωμόν-λα-Σαρτρ. Παρ' όλα αυτά, δεν ξέχασε τον καλύτερό του φίλο. Επέβλεψε την κυκλοφορία του τελευταίου βιβλίου του Τοκβίλ Το Παλιό Καθεστώς και η Επανάσταση στο Παρίσι, ενώ ο Τοκβίλ εξακολουθούσε να θρηνεί για την απώλεια του πατέρα του. Ήταν στο πλευρό του Τοκβίλ όταν πέθανε, στις Κάννες στις 16 Απριλίου 1859. Ο Μπωμόν ανέλαβε ο ίδιος να επιβλέψει την μεταθανάτια έκδοση των συλλογικών έργων του φίλου του, αν και δεν έζησε για να δει το έργο να ολοκληρώνεται. Ο Γκυστάβ ντε Μπομόν πέθανε στις 30 Μαρτίου 1866 στο Παρίσι, θύμα μιας επιδημίας. Η σύζυγός του, Κλεμεντίνα, ολοκλήρωσε το έργο ένα χρόνο μετά τον θάνατο του συζύγου της.
See also
 The Alexis de Tocqueville Tour: Exploring Democracy in America

 Πηγές 
 De Tocqueville, Alexis, Democracy in America (1835, 1840). New York: Library of America, 2003. Trans. Arthur Goldhammer. 
 De Beaumont, Gustave, Marie or Slavery in the United States. A Novel of Jacksonian America. Translated by Barbara Chapman. Introduction by Gerard Fergerson. Stanford University Press, 1958. 
 Cossu-Beaumont, Laurence. Marie ou l'esclavage aux Etats-Unis by Gustave de Beaumont (1835). Paris: Forges de Vulcain, 2014.  ISBN 978-2-919176-52-6 
 De Beaumont, Gustave. Ireland: Social, Political, and Religious, Introduction by Tom Garvin and Andreas Hess,  Harvard University Press, 2006.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 Gustave de Beaumont : two "lives side by side"
 Yale Tocqueville Manuscripts. General Collection, Beinecke Rare Book and Manuscript Library, Yale University.
 Democracy in America

 Παραπομπές