Κασσόνε ντελα Τόρε

Ο Κασσόνε ή Κάσσο, Κασσόνο, Καστόνε, Γκαστόνε, επίσης γνωστός ως Μύγα, ιταλ.: Cassone della Torre ή Casso, Cassono, Castone, Gastone, αποκαλούμενος Mosca (απεβ. στις 20 Αυγούστου 1318) από τον Οίκο ντελα Τόρε ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και φεουδάρχης του Μεσαίωνα. Διετέλεσε αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου από το 1308 έως το 1316 και πατριάρχης της Ακυληίας από το 1317 έως το 1318.

 Βιογραφία 
Ο Κασσόνε ήταν ο δεύτερος γιος του Κορράντο ντελα Τόρε και εγγονός του Ναπολεόνε ντελα Τόρε.  Στα νιάτα του έμεινε στο Φριούλι, το οποίο τότε κυβερνούσε ο θείος του Ραϊμόντο ως πατριάρχης της Ακυληίας: εδώ τα περισσότερα μέλη τής οικογένειας ζούσαν εξόριστοι από το Μιλάνο, αφού ο αιώνιος αντίπαλός τους Οίκος των Βισκόντι κατάφερε να καταλάβει την εξουσία σε αυτή την πόλη.

Ο Κασσόνε διορίστηκε ιεροκήρυκας του Τσιβιντάλε το 1296. Όταν οι ντελα Τόρε μπόρεσαν να επιστρέψουν στο Μιλάνο το 1302, ο Κασσόνε διορίστηκε ιεροκήρυκας του καθεδρικού Ναού του Μιλάνου.

Το 1308 διαδέχθηκε τον Φραντσέσκο ντα Πάρμα ως αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου, εκλεγμένος από τον σύλλογο του καθεδρικού Ναού του Μιλάνου, επικυρωμένος από τον πάπα Κλήμη Ε΄ και χειροτονημένος επίσκοπος στο Μιλάνο από τον Ουγκατσόνε Μπορομέο επίσκοπο της Νοβάρα περίπου στις 12 Οκτωβρίου 1308. 

Ο διορισμός του ως αρχιεπισκόπου του Μιλάνου πυροδότησε σύγκρουση με τον εξάδελφό του, Γκουίντο ντελα Τόρε, ο οποίος φοβόταν ότι ο Κασσόνε θα μπορούσε να συμμαχήσει με τους Βισκόντι εναντίον του (δύο από τους αδελφούς τού αρχιεπισκόπου ήταν νυμφευμένοι με ανιψιές τής συζύγου τού Ματέο Βισκόντι). Το 1309 συμμετείχε σε μία επιτυχημένη παπική στρατιωτική εκστρατεία εναντίον της Δημοκρατίας της Βενετίας, επιστρέφοντας στο Μιλάνο με μεγάλες τιμές.  Την 1η Οκτωβρίου 1309 τα στρατεύματα του Γκουίντο επιτέθηκαν στο παλάτι του αρχιεπισκόπου στο Μιλάνο, και τον φυλάκισαν. Στις 29 Οκτωβρίου 1309 εξορίστηκε από το Μιλάνο. Μετακόμισε στην Μπολόνια, όπου ο παπικός απεσταλμένος (legatus) αφόρισε τον Γκουίντο ντελα Τόρε. 

Ο βασιλιάς Ερρίκος Ζ΄ της Γερμανίας διόρισε τον Κασσόνε ως μεσολαβητή μεταξύ των διεκδικήσεων των οικογενειών ντελα Τόρε και Βισκόντι, οι οποίες βρίσκονταν σε μακρά σύγκρουση για την κυριαρχία του Μιλάνου. Ο Κασσόνε κατέληξε σε συμφωνία μεταξύ των δύο οικογενειών, αλλά δεν έγινε δεκτή από τον Γκουίντο ντελα Τόρε. Ο Ερρίκος Ζ΄ της Γερμανίας ανάγκασε στη συνέχεια τον Γκουίντο να φύγει από το Μιλάνο, και πώλησε τον τίτλο του βασιλικού βικάριου του Μιλάνου στον Ματτέο Α΄ Βισκόντι. Ο Κασσόνε επέστρεψε στο Μιλάνο, και στις 6 Ιανουαρίου 1311 έστεψε τον Ερρίκο Ζ΄ ως βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας").  Το χρέος που οφείλονταν στον βασιλιά από τους πολίτες του Μιλάνου δημιούργησε δυσαρέσκεια, και οι ντελα Τόρε υποκίνησαν μία εξέγερση, η οποία κατεστάλη από τους Βισκόντι με την υποστήριξη των στρατιωτών του βασιλιά. Ο Κασσόνε στη συνέχεια έφυγε από το Μιλάνο.  Μετά τη λεηλασία του επισκοπικού παλατιού στο Μιλάνο το 1314, αφόρισε τον Ματτέο Α΄ Βισκόντι. 

Στις 31 Δεκεμβρίου 1316 ο Κασσόνε απαρνήθηκε τον τίτλο της έδρας του Μιλάνου, και διορίστηκε κοσμικός πατριάρχης της Ακυληίας από τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄.  Ωστόσο, δεν ανέλαβε ποτέ τη θέση του Φρίουλι, καθώς απεβίωσε σε πτώση από άλογο στη Φλωρεντία.  Εκεί τάφηκε στην εκκλησία της Σάντα Κρότσε ντι Φλορέντσε. Το ταφικό του μνημείο αποδίδεται στον Τίνο ντα Καμαΐνο ή Αγκοστίνο ντα Σιένα.

 Αναφορές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε