Πατερικόν

Πατερικόν, συντομευμένος όρος για το πατερικόν βιβλίον και ενίοτε γνωστό και ως γεροντικόν, είναι ένα είδος βυζαντινής λογοτεχνίας θρησκευτικού χαρακτήρα, που ήταν συλλογές από ρήσεις αγίων, μαρτύρων και ιεραρχών, καθώς και ιστορίες γι' αυτούς. Αυτά τα κείμενα έχουν επίσης τις ρίζες τους στον πρώιμο μοναχισμό. 

Μεταξύ των παλαιότερων συλλογών αυτού του είδους είναι τα Αποφθέγματα των Αγίων γερόντων, τα Γνωμικά των Γερόντων της Ερήμου, η κατ’ Αἴγυπτον τῶν μοναχῶν ἱστορία, η Λαυσαϊκή Ιστορία κλπ. από τον Παλλάδιο - του 4ου αι. Διάφορα πατερικά επίσης γνωστά σε μεταφράσεις σε πολλές γλώσσες (λατινικά, σλαβονικά, κοπτικά, αρμενικά κ.λπ.)

Στη Ρωσική Ορθοδοξία, αυτό το είδος λογοτεχνίας είναι γνωστό από την πρώιμη σλαβική λογοτεχνία, αρχικά μεταφράσεις και στη συνέχεια πρωτότυπα κείμενα που δημιουργήθηκαν σε διάφορα μοναστήρια. Τα δημοφιλή πατερικά στη ρωσική μοναστική σκηνή περιλάμβαναν το πατερικό του Σπηλαίου του Κιέβου, το πατερικό της Μονής Βολοκολάμσκ και το πατερικό της Μονής ΣολόφκιParppei, Kati (2011). "The Oldest One in Russia": The Formation of the Historiographical Image of Valaam Monastery. Leiden: BRILL. pp. 179. ISBN 9789004209534.. Το πατερικό του Σπηλαίου του Κιέβου χρονολογείται από το πρώτο μισό του 13ου αιώνα και περιλαμβάνει επίσης ιστορίες για την ιστορία του μοναστηριού και τους πρώτους μοναχούς του, όπως η αλληλογραφία μεταξύ του Επισκόπου Σίμωνα Βλαντίμιρ-Σούζνταλ και του μοναχού των σπηλαίων Πολυκάρπου. Το κείμενο βασίζεται στα πατερικά, που συγκεντρώθηκαν στα κέντρα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και διατηρήθηκε σε τρεις εκδόσεις του 15ου αιώνα: Αρσενιανό (1406), Πρώτο Κασσιανό (1460) και Δεύτερο Κασσιανό (1462). 

 Δείτε επίσης 

 Συναξάριον

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αγιολογία
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία