Εντερικό μικροβίωμα

Η μικροβιακή σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος ποικίλλει μεταξύ των περιοχών του πεπτικού συστήματος. Το κόλον (το μεγαλύτερο τμήμα του παχέος εντέρου) περιέχει την υψηλότερη μικροβιακή πυκνότητα από οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη μικροβιακή κοινότητα που έχει μελετηθεί μέχρι στιγμής, αντιπροσωπεύοντας μεταξύ 300 και 1000 διαφορετικών ειδών. Τα βακτήρια είναι το μεγαλύτερο και μέχρι σήμερα καλύτερα μελετημένο συστατικό και το 99% των βακτηρίων του εντέρου προέρχεται από περίπου 30 ή 40 είδη. Περίπου το 55% της ξηρής μάζας των κοπράνων είναι βακτήρια. Πάνω από το 99% των βακτηρίων στο έντερο δρουν αναερόβια, αλλά στο τυφλό έντερο (θήκη στην αρχή του παχέος εντέρου), τα αερόβια βακτήρια βρίσκονται σε υψηλή πυκνότητα. Εκτιμάται ότι το μικροβίωμα του ανθρώπινου εντέρου έχει περίπου εκατό φορές περισσότερα γονίδια από όσα υπάρχουν στο ανθρώπινο γονιδίωμα.

 Περιγραφή 
μικρογραφία|300x300εσ|Σύνθεση και κατανομή του μικροβιώματος στο ανθρώπινο σώμα.
μικρογραφία|350x350εσ|Λεπτομερής ανάλυση του ανθρώπινου μικροβιώματος ανάλογα την περιοχή της γαστρεντερικής οδού. Στην εικόνα αναφέρονται τα βακτήρια, τα ευκάρυα/μύκητες και οι ιοί. Τα δεδομένα σύνθεσης σε επίπεδο κατηγορίας παρουσιάζονται όπου είναι διαθέσιμα μαζί με τα πιο κοινά γένη σε κάθε τοποθεσία της γαστρεντερικής οδού. Η γαστρεντερική οδός έχει χρωματιστεί με βάση την κλίμακα pH που φαίνεται στο κάτω μέρος της εικόνας (* Η Μαλασεζία ήταν άφθονη σε μία μελέτη και δεν ανιχνεύθηκε σε άλλη μελέτη. ** Η αφθονία του Ελικοβακτηρίου μπορεί να διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ατόμων. *** Τα ποσοστά αυτών και άλλων γενών του παχέος εντέρου ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, τη διατροφή και τη γεωγραφική θέση).
Στους ανθρώπους, το μικροβίωμα, μια τεράστια κοινότητα μικροοργανισμών, ποικίλλει σε σύνθεση και αφθονία σε όλο το πεπτικό σύστημα, με την υψηλότερη πυκνότητα να βρίσκεται στο κόλον. Το στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο είναι σχετικά άδειοι λόγω σκληρών συνθηκών όπως η οξύτητα, ενώ το κόλον, ειδικά το παχύ έντερο, φιλοξενεί τους πιο ποικίλους και άφθονους μικροβιακούς πληθυσμούς.Dieterich, W., Schink, M., & Zopf, Y. (2018). Microbiota in the Gastrointestinal Tract. Medical Sciences, 6(4), 116. doi.org/10.3390/medsci6040116

Ακολουθεί μια ανάλυση του μικροβιώματος κατά μήκος του πεπτικού συστήματος:

 Στομάχι και δωδεκαδάκτυλο 
Το στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο (το πρώτο τμήμα) έχουν χαμηλό βακτηριακό πληθυσμό λόγω του όξινου περιβάλλοντος και των πεπτικών ενζύμων. Μόνο λίγα βακτήρια, όπως ο Στρεπτόκοκκος, ο Γαλακτοβάκιλλος και το Ελικοβακτηρίδιο του Πυλωρού, μπορούν να επιβιώσουν και ενδεχομένως να πολλαπλασιαστούν σε αυτές τις περιοχές. Ο αριθμός των βακτηρίων αυξάνεται σταδιακά προς τα κάτω στην πεπτική οδό.

 Λεπτό έντερο 
Το λεπτό έντερο παρουσιάζει σταδιακή αύξηση της βακτηριακής πυκνότητας και ποικιλομορφίας. Το δωδεκαδάκτυλο, η νήστιδα και ο ειλεός φιλοξενούν αυξανόμενους πληθυσμούς βακτηρίων, με τον ειλεό να έχει σημαντικά υψηλότερη πυκνότητα από το δωδεκαδάκτυλο ή τη νήστιδα. Οι βακτηριακοί πληθυσμοί, ωστόσο, στο λεπτό έντερο εξακολουθούν να είναι σχετικά χαμηλοί σε σύγκριση με το κόλον.

 Παχύ έντερο (Κόλον) 
Το κόλον είναι το κύριο περιβάλλον εντερικού μικροβιώματος, με την υψηλότερη πυκνότητα και ποικιλομορφία μικροοργανισμών. Περιέχει τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς, που αντιπροσωπεύουν εκατοντάδες διαφορετικά είδη. Τα αναερόβια βακτήρια, ιδιαίτερα αυτά που ανήκουν στις κατηγορίες Firmicutes και Bacteroidetes, κυριαρχούν στο εντερικό μικροβίωμα. Άλλες κατηγορίες, υπάρχουν επίσης αλλά σε μικρότερες αναλογίες. Το μικροβιακό οικοσύστημα του παχέος εντέρου είναι ζωτικής σημασίας για την πέψη σύνθετων υδατανθράκων, την παραγωγή απαραίτητων βιταμινών και τη διατήρηση της υγείας του εντέρου.

 Μικροβίωμα του εντέρου 
Το μικροβίωμα του εντέρου έχει τον υψηλότερο αριθμό και είδη βακτηρίων σε σύγκριση με άλλες περιοχές του σώματος. Ο κατά προσέγγιση αριθμός των βακτηρίων που αποτελούν το μικροβίωμα του εντέρου είναι περίπου 1013–1014 (10.000 έως 100.000 δισεκατομμύρια).  Στους ανθρώπους, το μικροβίωμα εγκαθίσταται κατά τη γέννηση και σταδιακά μεταβαίνει σε μια κατάσταση που μοιάζει με αυτή των ενηλίκων μέχρι την ηλικία των δύο ετών, συμπίπτοντας με την ανάπτυξη και την ωρίμανση του εντερικού επιθηλίου και του εντερικού φραγμού. Αυτός ο φραγμός είναι απαραίτητος για την υποστήριξη μιας συμβιωτικής σχέσης με το εντερικό μικροβίωμα, παρέχοντας παράλληλα προστασία από παθογόνους οργανισμούς.
Ανάλυση της ανατομίας και των επιπέδων pH 
ανάλογα την περιοχή της γαστρεντερικής οδούΠεριοχήΑνάλυσηΣτομάχιΠέντε κύριες περιοχές: καρδία, θόλος, σώμα, άντρο και πυλωρός
pH 1.5 με 3.5 Λεπτό έντερο5.5–6.4 μ σε μήκος
pH 6.4 με 7.3 Τυφλό έντεροΜικρότερο από το κόλον
Χωρίς ζύμωση

pH 5.7 Σκωληκοειδής απόφυσηΥπάρχει (σε αντίθεση με άλλα ζώα)ΚόλονΔιαιρείται σε ανιόν, εγκάρσιο, κατιόν και σιγμοειδές
Κύρια ζύμωση

Παχύς βλεννογόνος

pH 6.7
Η σχέση μεταξύ του εντερικού μικροβιώματος και των ανθρώπων δεν είναι απλώς συμβιωτική (μια μη επιβλαβής συνύπαρξη), αλλά μάλλον μια αμοιβαία σχέση. Μερικοί μικροοργανισμοί του ανθρώπινου εντέρου ωφελούν τον ξενιστή μέσω της ζύμωσης των φυτικών ινών σε λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας (SCFAs), όπως το οξικό οξύ και το βουτυρικό οξύ, τα οποία στη συνέχεια απορροφώνται από τον ξενιστή. Τα εντερικά βακτήρια παίζουν επίσης ρόλο στη σύνθεση ορισμένων βιταμινών Β και βιταμίνης Κ, καθώς και στον μεταβολισμό των χολικών οξέων, των στερολών και των ξενοβιοτικών. Η συστημική σημασία των SCFA και άλλων ενώσεων που παράγουν είναι σαν τις ορμόνες και το ίδιο το μικροβίωμα του εντέρου φαίνεται να λειτουργεί σαν ενδοκρινικό όργανο. Η δυσλειτουργία του εντερικού μικροβιώματος έχει συσχετιστεί με μια σειρά από φλεγμονώδεις και αυτοάνοσες παθήσεις.

Η σύνθεση του μικροβιώματος του ανθρώπινου εντέρου αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, καθώς αλλάζει η διατροφή και η συνολική υγεία του ατόμου. Η μεσογειακή διατροφή, πλούσια σε λαχανικά και φυτικές ίνες, διεγείρει τη δραστηριότητα και την ανάπτυξη ωφέλιμων βακτηρίων για τον εγκέφαλο.

 Ταξινόμηση 
μικρογραφία|Candida albicans, ένας μύκητας που βρίσκεται στο έντερο.|αριστερά
Το μικροβίωμα του εντέρου αποτελείται από διάφορα είδη μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των βακτηρίων, των ζυμομυκήτων και των ιών. Τα βακτήρια ταξινομούνται σύμφωνα με τις κατηγορίες (phyla), τις κλάσεις (classes), τις τάξεις (orders), τις οικογένειες (families), τα γένη (genera), και τα είδη (species). Γενικά, υπάρχουν μόνο λίγες κατηγορίες, που αντιστοιχούν σε περισσότερα από 160 είδη. Οι κυρίαρχες μικροβιακές κατηγορίες του εντέρου είναι οι Firmicutes, Bacteroidetes, Actinobacteria, Proteobacteria, Fusobacteria και Verrucomicrobia. Οι δύο κατηγορίες, Firmicutes και Bacteroidetes αντιπροσωπεύουν το 90% του μικροβιώματος του εντέρου. Η κατηγορία Firmicutes αποτελείται από περισσότερα από 200 διαφορετικά γένη, όπως Γαλακτοβάκιλλος, Βάκιλλος, Κλωστρίδιο, Εντερόκοκκος και Ρουμινόκοκκος. Το γένος Κλωστρίδιο αντιπροσωπεύει το 95% της κατηγορίας Firmicutes. Η κατηγορία Bacteroidetes αποτελείται από κυρίαρχα γένη όπως τα Βακτηριοειδή και Πρεβοτέλλα. Η κατηγορία Actinobacteria είναι αναλογικά λιγότερο άφθονη και αντιπροσωπεύεται κυρίως από το γένος Μπιφοβακτήριο. 
+Ταξινομική σύνθεση μικροχλωρίδας του εντέρου+ΚατηγορίεςΒακιλλωτά (Firmicutes) BacteroidetesΑκτινοβακτήρια (Actinobacteria)Πρωτεοβακτήρια (Proteobacteria)Φουσοβακτήρια (Fusobacteria)Verrucomicrobia90% του εντερικού μικροβιώματοςΠαραδείγματα
Κλωστρίδιο (95% της κατηγορίας αυτής), Γαλακτοβάκιλλος, Βακίλλος, Εντερόκοκκος και ΡουμινόκοκκοςΠαραδείγματα Βακτηροειδή και ΠρεβοτέλλαΠαράδειγμα
Μπιφιδοβακτήριο

Γενικά, το ανθρώπινο εντερικό μικροβίωμα περιλαμβάνει 500-1000 είδη βακτηρίων, αλλά μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί μόνο πάνω από 100 είδη βακτηρίων.
+Βασικά είδη του εντερικού μικροβιώματοςΒακτήριαFirmicutes
Bacteroidetes

Actinobacteria

ProteobacteriaΑρχαίαMethanobrevibacter
NitrososphaeraΙοίHerpesviridae
Papillomaviridae

Polyomaviridae

AdenoviridaeΕυκάρυα/μύκητεςCandida
Malassezia

Saccharomyces

Cladosporium
 Βασικά συστατικά του εντερικού μικροβιώματος 
 Βακτήρια: Τα πιο μελετημένα μικροβιώματα.
 Μύκητες: Περιλαμβάνει γένη όπως Κάντιντα, Σακχαρομύκητας, Μαλασεζία και Κλαδοσπόριο.
 Ιοί: Κυρίως βακτηριοφάγοι.
 Αρχαία: Κυρίως Methanobrevibacter smithii.

Το μικροβίωμα του εντέρου μπορεί να ταξινομηθεί γενικά σε ωφέλιμα βακτήρια, επιβλαβή (ή παθογόνα) βακτήρια και δυνητικά παθογόνα βακτήρια, με βάση την επίδρασή τους στην υγεία του ξενιστή. Τα ωφέλιμα βακτήρια, όπως τα Μπιφιδοβακτήρια και οι Γαλακτοβάκιλλοι, βοηθούν στην πέψη, στην απορρόφηση θρεπτικών συστατικών και στην ανοσολογική λειτουργία. Τα επιβλαβή βακτήρια, όπως ορισμένα στελέχη της E. coli και του Clostridium perfringens, μπορούν να προκαλέσουν ασθένειες και φλεγμονή. Τα δυνητικά παθογόνα βακτήρια, όπως ορισμένα είδη της κατηγορίας Bacteroides, είναι συνήθως αβλαβή, αλλά μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα όταν η άμυνα του ξενιστή εξασθενήσει.

 Ωφέλιμα βακτήρια (30%): Προωθούν την εντερική περίσταλση, αποτρέπουν τη δυσκοιλιότητα και τη διάρροια, προωθούν τη σύνθεση των βιταμινών, αποβάλλουν επιβλαβείς ουσίες και αποτρέπουν την εισβολή παθογόνων μικροοργανισμών.
 Παθογόνα βακτήρια (10%): Παράγουν επιβλαβείς ουσίες και αυξάνουν την εντερική επαναρρόφηση επιβλαβών ουσιών, με αποτέλεσμα την ανώμαλη εντερική περίσταλση, ευάλωτη στην εισβολή παθογόνων μικροοργανισμών.
 Δυνητικά παθογόνα βακτήρια (60%): Υπό ορισμένες συνθήκες, εισβάλλουν και βλάπτουν τον ανθρώπινο οργανισμό.

 Λειτουργία 
Το μικροβίωμα του εντέρου παίζει ζωτικό ρόλο στην ανθρώπινη υγεία εκτελώντας πολυάριθμες λειτουργίες, όπως ο μεταβολισμός των θρεπτικών συστατικών, η ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος και η προστασία από παθογόνους παράγοντες.

 Μεταβολισμός και πέψη θρεπτικών στοιχείων 
Το εντερικό μικροβίωμα παίζει κρίσιμο ρόλο στον μεταβολισμό και στην πέψη των θρεπτικών συστατικών, διασπώντας σύνθετους υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και ορισμένα λίπη που το σώμα δεν μπορεί να αφομοιώσει μόνο του, παράγοντας ωφέλιμους μεταβολίτες όπως λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας (SCFAs). Αυτά τα SCFAs, όπως το βουτυρικό, το οξικό και το προπιονικό, αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του παχέος εντέρου, επηρεάζουν τον μεταβολισμό της γλυκόζης και έχουν επίπτωση στην υγεία και στην ανοσία του εντέρου. Το μικροβίωμα επιδρά επίσης στον μεταβολισμό των χολικών οξέων, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο το σώμα απορροφά και χρησιμοποιεί τα λίπη και τη χοληστερόλη.

 Ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος 
Το μικροβίωμα του εντέρου ρυθμίζει σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα, παίζοντας κρίσιμο ρόλο τόσο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος όσο και στις συνεχιζόμενες ανοσολογικές αποκρίσεις. Αυτή η περίπλοκη σχέση περιλαμβάνει την επίδραση του μικροβιώματος στη δραστηριότητα των ανοσοκυττάρων, στην παραγωγή κυτοκινών και την καθιέρωση ανοσολογικής ανοχής ή φλεγμονής.

 Προστασία από παθογόνα 
Το εντερικό μικροβίωμα παίζει κρίσιμο ρόλο στην προστασία του ξενιστή από παθογόνα μέσω διαφόρων μηχανισμών. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η αντίσταση στον αποικισμό, όπου τα ωφέλιμα μικρόβια καταλαμβάνουν χώρο και πόρους που διαφορετικά θα χρησιμοποιούσαν τα παθογόνα, και η επαγωγή ανοσολογικών αποκρίσεων του ξενιστή που ενισχύουν την ικανότητα του οργανισμού να καταπολεμά τις λοιμώξεις.

 Μεταβολισμός των ξενοβιοτικών 
Το μικροβίωμα του εντέρου επηρεάζει σημαντικά τον μεταβολισμό των ξενοβιοτικών, τη διαδικασία με την οποία το σώμα διασπά ξένες ενώσεις όπως φάρμακα και περιβαλλοντικές τοξίνες. Αυτή η μικροβιακή κοινότητα μπορεί είτε να ενισχύσει είτε να μειώσει τις επιδράσεις αυτών των ενώσεων, επηρεάζοντας τη βιοδιαθεσιμότητά τους, την τοξικότητά τους και, τελικά, την επίδρασή τους στην υγεία του ξενιστή.

 Παραγωγή νευροδιαβιβαστών 
Το εντερικό μικροβίωμα παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή νευροδιαβιβαστών, επηρεάζοντας τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου και επηρεάζοντας πιθανόν τη λειτουργία και τη συμπεριφορά του εγκεφάλου. Συγκεκριμένα, βακτήρια στο έντερο μπορούν να συνθέσουν νευροδιαβιβαστές όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και το GABA, ή τις πρόδρομες ενώσεις τους, οι οποίες στη συνέχεια μπορούν να επηρεάσουν τη διάθεση, τη συμπεριφορά και τη γνωστική λειτουργία.

 Επικοινωνία άξονα εντέρου-εγκέφαλου 
Το εντερικό μικροβίωμα παίζει κρίσιμο ρόλο στον άξονα εντέρου-εγκεφάλου, ένα αμφίδρομο σύστημα επικοινωνίας μεταξύ του εντέρου και του κεντρικού νευρικού συστήματος. Αυτό το δίκτυο επικοινωνίας επηρεάζει διάφορες πτυχές της λειτουργίας και της συμπεριφοράς του εγκεφάλου, και οι διαταραχές στο εντερικό μικροβίωμα έχουν συνδεθεί με νευρολογικές και νευροψυχιατρικές διαταραχές.
κέντρο|με-πλαίσιο|Η εικόνα παρουσιάζει τον μεταβολισμό του αμινοξέος τρυπτοφάνη από το εντερικό μικροβίωμα του ανθρώπου.

 Διαταραχές 
Οι διαταραχές του εντερικού μικροβιώματος, γνωστές και ως εντερική δυσβίωση, αναφέρονται σε ανισορροπίες στη σύνθεση και στη λειτουργία τρισεκατομμυρίων μικροοργανισμών που κατοικούν στο ανθρώπινο έντερο. Αυτές οι ανισορροπίες έχουν συνδεθεί με ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, τόσο εντός της γαστρεντερικής οδού όσο και συστημικά.

Η δυσβίωση είναι ένας όρος που περιγράφει τις ανισορροπίες στο μικροβίωμα του εντέρου, όπου υπάρχει μείωση των ωφέλιμων βακτηρίων ή/και υπερανάπτυξη των δυνητικά παθογόνων βακτηρίων.

 Ασθένειες που σχετίζονται με την εντερική δυσβίωση 

 Γαστρεντερικές διαταραχές 

 Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (IBD): Παθήσεις όπως η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα σχετίζονται άμεσα με την εντερική δυσβίωση.
 Σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου (IBS): Το σύνδρομο αυτό, που χαρακτηρίζεται από κοιλιακό πόνο, φούσκωμα και αλλοιωμένες συνήθειες του εντέρου, συνδέεται επίσης με ανισορροπίες στο εντερικό μικροβίωμα.
 Λειτουργική δυσπεψία: Αυτή η πάθηση, που χαρακτηρίζεται από επίμονη δυσφορία στην άνω κοιλιακή χώρα, έχει συσχετιστεί με δυσβίωση.
 Κοιλιοκάκη: Η εντερική δυσβίωση μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη και εξέλιξη της κοιλιοκάκης.

 Νοσήματα μεταβολισμού 

 Παχυσαρκία: Η δυσβίωση μπορεί να επηρεάσει τις μεταβολικές διεργασίες, συμβάλλοντας στην αύξηση βάρους και στην παχυσαρκία.
 Διαβήτης τύπου 2: Οι ανισορροπίες στα βακτήρια του εντέρου έχουν εμπλακεί στην ανάπτυξη και εξέλιξη του διαβήτη τύπου 2.
 Καρδιαγγειακά νοσήματα: Η δυσβίωση συνδέεται με την αθηροσκλήρωση, την υπέρταση και την καρδιακή ανεπάρκεια.
 Μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD): Η δυσβίωση του μικροβιώματος του εντέρου μπορεί να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη της NAFLD.

 Αυτοάνοσες ασθένειες 

 Ρευματοειδής αρθρίτιδα: Η εντερική δυσβίωση έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει την εξέλιξη και τη σοβαρότητα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
 Άσθμα: Έρευνες υποδηλώνουν σύνδεση μεταξύ του εντερικού μικροβιώματος και της ανάπτυξης του άσθματος.Valverde-Molina, J., & García-Marcos, L. (2023). Microbiome and Asthma: Microbial Dysbiosis and the Origins, Phenotypes, Persistence, and Severity of Asthma. Nutrients, 15(3), 486. https://doi.org/10.3390/nu15030486
 Σκλήρυνση κατά πλάκας: Η εντερική δυσβίωση έχει εμπλακεί στην παθογένεση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

 Άλλες καταστάσεις 

 Διαταραχή φάσματος του αυτισμού (ΔΑΦ): Νέα στοιχεία υποδηλώνουν πιθανή σύνδεση μεταξύ του εντερικού μικροβιώματος και της ΔΑΦ.Fattorusso, A., Di Genova, L., Dell’Isola, G. B., Mencaroni, E., & Esposito, S. (2019). Autism Spectrum Disorders and the Gut Microbiota. Nutrients, 11(3), 521. https://doi.org/10.3390/nu11030521
 Κατάθλιψη και άγχος: Ο άξονας εντέρου-εγκεφάλου διερευνάται για τον ρόλο του στην ψυχική υγεία, με τη δυσβίωση να συμβάλλει πιθανόν σε διαταραχές της διάθεσης.
 Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ΧΝΑ): Η δυσβίωση μπορεί να συμβάλει στην εξέλιξη της ΧΝΑ μέσω της παραγωγής ουραιμικών τοξινών.
 Καρκίνος: Η δυσβίωση της εντερικής μικροχλωρίδας έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του παχέος εντέρου και άλλους καρκίνους.
 Νόσος του Χάντινγκτον: Πρόσφατες μελέτες έχουν αποκαλύψει δυσβίωση του εντέρου σε άτομα με νόσο του Χάντινγκτον, η οποία μπορεί να αποτελέσει πιθανό φαρμακευτικό στόχο.
Η εντερική δυσβίωση μπορεί να επηρεάσει την υγεία του ανθρώπου μέσω διαφόρων μηχανισμών. Μπορεί να αποδυναμώσει τον εντερικό φραγμό, αυξάνοντας την εντερική διαπερατότητα και επιτρέποντας σε βλαβερές ουσίες να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος. Μια ανισορροπία στον αριθμό των εντερικών μικροβίων μπορεί επίσης να προκαλέσει φλεγμονή στο έντερο και ενδεχομένως σε όλο το σώμα. Παράλληλα, μπορεί να διαταράξει τις φυσιολογικές μεταβολικές διεργασίες, οδηγώντας σε ανισορροπίες στην παραγωγή και αξιοποίηση ενέργειας. Το εντερικό μικροβίωμα παίζει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη και λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και η δυσβίωση μπορεί να διαταράξει αυτήν τη ρύθμιση. Τέλος, ο αυξημένος αριθμός του μικροβιώματος του εντέρου μπορεί να παράγει επιβλαβείς μεταβολίτες, όπως το Ν-οξείδιο της τριμεθυλαμίνης (TMAO), κάτι το οποίο μπορεί να συμβάλει σε καρδιαγγειακές παθήσεις.

Η αντιμετώπιση της εντερικής δυσβίωσης βασίζεται στην εισαγωγή μιας ισορροπημένης διατροφής πλούσιας σε φυτικές ίνες και πρεβιοτικά, η οποία μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη ωφέλιμων βακτηρίων. Τα προβιοτικά (ζωντανοί μικροοργανισμοί) και τα πρεβιοτικά (ουσίες που προάγουν την ανάπτυξη ωφέλιμων βακτηρίων) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη ρύθμιση του εντερικού μικροβιώματος. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η μεταμόσχευση του μικροβιώματος (αγγ. Fecal Microbiota Transplantation) περιλαμβάνει τη μεταφορά κοπρανώδους ύλης από έναν υγιή δότη σε έναν λήπτη για την αποκατάσταση ενός υγιούς εντερικού μικροβιώματος.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα