Βασίλειος Βαλεντίνος

Ο Βασίλειος Βαλεντίνος (), ήταν κατά την παράδοση ένας Γερμανός αλχημιστής του 15ου αιώνα, που αφού ταξίδεψε στην Ισπανία, την Αγγλία και την Ολλανδία αποσύρθηκε στη Μονή του Αγίου Πέτρου των Βενεδικτίνων στην Ερφούρτη. Ωστόσο πολλοί νεότεροι μελετητές θεωρούν πιθανότερο ότι το όνομα είναι ένα ψευδώνυμο με το οποίο έγραψαν ένα ή περισσότερα πρόσωπα του 16ου αιώνα.

Σύμφωνα με τoν Τζων Μάξσον Στίλμαν (John Maxson Stillman, 1852-1923), που έγραψε για την ιστορία της χημείας, δεν υπάρχει καταγραφή προσώπου με αυτό το όνομα στη Γερμανία ή στη Ρώμη, ούτε κάποια μνεία του πριν από το έτος 1600. Οι βιογραφικές πληροφορίες για τον Βασίλειο Βαλεντίνο, σύμφωνα με την άποψη αυτή, όπως και το φανταστικό πορτρέτο του, είναι μεταγενέστερα κατασκευάσματα από τα έργα τα οποία αποδίδονται σε αυτόν.

Κατά τον 18ο αιώνα προτάθηκε ότι ο συγγραφέας των έργων που αποδίδονται στον Βαλεντίνο ήταν ο Γιόχαν Τέλντε (Johann Thölde), ένας παρασκευαστής αλάτων στη Γερμανία που έζησε περίπου από το 1565 έως το 1624. Σήμερα έχουν προστεθεί και άλλοι συγγραφείς. Ο Τέλντε δημοσίευσε τα πρώτα πέντε βιβλία υπό το ψευδώνυμο του Βαλεντίνου. Λέγεται επίσης ότι ο Παράκελσος παρουσίασε μερικές από τις ανακαλύψεις του Β. Βαλεντίνου ως δικές του.

Σε κάθε περίπτωση, όπως και να έχουν τα πράγματα, ο «Βασίλειος Βαλεντίνος» είχε σημαντικές γνώσεις χημείας και έκανε πολλές και σημαντικές ανακαλύψεις. Διέκρινε τη διαφορά μεταξύ βισμουθίου και ψευδαργύρου και παρήγαγε μεταλλικό υδράργυρο από τον καλομέλα και τον νιτρικό υδράργυρο. Απέδειξε ότι η αμμωνία μπορούσε να παραχθεί από την επίδραση αλκαλίων πάνω σε «αμμωνιακόν άλας» (χλωριούχο αμμώνιο), περιέγραψε την παραγωγή υδροχλωρικού οξέος με την επίδραση οξέων σε αλάτι (χλωριούχο νάτριο) και παρασκεύασε πρώτος χλωραιθάνιοRossberg M., Lendle W., Pfleiderer G., Tögel A., Dreher E.L., Langer E., Rassaerts H., Kleinschmidt P., Strack H., Cook R., Beck U., Lipper K.-A., Torkelson T.R., Löser E., Beutel K.K., Mann T.: Chlorinated Hydrocarbons, 2006, doi= 10.1002/14356007.a06_233.pub2 , έλαιο βιτριολίου (καθαρό θειικό οξύ), ένα είδος πυρίτιδας και το «μολυβδοσάκχαρο» (ουδέτερος οξικός μόλυβδος) μεταξύ άλλων επιτευγμάτων.

 Οι 12 Κλείδες του Βασιλείου Βαλεντίνου 
Οι 12 Κλείδες του Βασιλείου Βαλεντίνου (γερμ. Ein kurtz summarischer Tractat, von dem grossen Stein der Uralten) είναι ένα ευρύτατα εκδοθέν βιβλίο αλχημείας που αποδίδεται στον Β. Βαλεντίνο. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1599 από Γιόχαν Τέλντε (Johann Thölde). Αποτελείται από δύο μέρη, με το δεύτερο να περιέχει τις 12 «κλείδες», δηλαδή 12 σύντομα κεφάλαια που περιγράφουν με αλληγορικό τρόπο από ένα βήμα το καθένα για τη δημιουργία της περίφημης φιλοσοφικής λίθου. Τα κεφάλαια συνοδεύονται σε μεταγενέστερες εκδόσεις του έργου από ξυλογραφικά χαρακτικά.

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 675

Κατηγορία:Γερμανοί αλχημιστές
Κατηγορία:Επιστήμονες του 15ου αιώνα