Μάχη του Δρίσκου

Η Μάχη του Δρίσκου έλαβε χώρα στις 26-28 Νοεμβρίου 1912. Διεξήχθη μεταξύ ελληνικών δυνάμεων υπό τον στρατηγό Δημήτριο Ματθαιόπουλο και οθωμανικών δυνάμεων υπό τον στρατηγό Εσάντ Πασά κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου. Η μάχη ξεκίνησε όταν μια μονάδα Ελλήνων εθελοντών Κοκκινοχιτώνων επιτέθηκε στην οθωμανική αμυντική γραμμή στο όρος Δρίσκος της Ηπείρου.

Οι Έλληνες κατέλαβαν το οθωμανικό στρατόπεδο και εκκαθάρισαν την γύρω περιοχή. Στις 27 Νοεμβρίου, οι Οθωμανοί ανασυντάχθηκαν αφού έλαβαν σημαντικές ενισχύσεις τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε πυροβολικό, εξαπολύοντας επίθεση στις ελληνικές θέσεις. Οι Έλληνες άρχισαν να υποχωρούν το μεσημέρι της επόμενης ημέρας, αφού συνειδητοποίησαν ότι κινδύνευαν να συντριβούν. Η Μάχη του Δρίσκου σηματοδότησε την τελευταία παρέμβαση των Κοκκινοχιτώνων στις ελληνικές επεκτατικές συγκρούσεις.

 Υπόβαθρο 
Κατά τη διάρκεια του 1912, η Ελλάδα, η Σερβία, η Βουλγαρία και το  Μαυροβούνιο συμμετείχαν σε μια Βαλκανική Συμμαχία εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Φοβούμενοι έναν νέο πόλεμο στα Βαλκάνια, οι Οθωμανοί κινητοποίησαν τις ένοπλες δυνάμεις τους στις 14 Σεπτεμβρίου και άρχισαν να μεταφέρουν μονάδες στη Θράκη. Η Βαλκανική Συμμαχία απάντησε με τον ίδιο τρόπο.  Στις 30 Σεπτεμβρίου, η Συμμαχία παρουσίασε στους Οθωμανούς έναν κατάλογο αιτημάτων σχετικά με τα δικαιώματα του χριστιανικού πληθυσμού της. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία απέρριψε τα αιτήματα, ανακάλεσε τους πρεσβευτές της στη Σόφια, το Βελιγράδι και την Αθήνα και απέλασε τους διαπραγματευτές της στις 4 Οκτωβρίου. Η Συμμαχία κήρυξε τον πόλεμο εναντίον των Οθωμανών, ενώ το Μαυροβούνιο είχε ήδη ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις στις 25 Σεπτεμβρίου. 

Η Ελλάδα απέστειλε τον Στρατό της Ηπείρου και τον Στρατό της Θεσσαλίας στα σύνορά της στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία αντίστοιχα. Ο Στρατός της Ηπείρου αριθμούσε 20.000 άνδρες και 30 πυροβόλα και διοικούνταν από τον Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Σαπουντζάκη. Αντιμέτωποι με τους Έλληνες στην Ήπειρο ήταν το Σώμα Ιωάννινων υπό τον Στρατηγό Εσάντ Πασά, το οποίο αριθμούσε 35.000 άνδρες και 102 πυροβόλα. Τα περισσότερα από τα οποία ήταν συγκεντρωμένα στην Οχυρωμένη Περιοχή των Ιωάννινων, προστατεύοντας την πρωτεύουσα της περιοχής, Ιωάννινα.  Ο Στρατός της Ηπείρου διατάχθηκε να διεξάγει μόνο περιορισμένο αριθμό επιθετικών επιχειρήσεων, εστιάζοντας κυρίως στην προστασία της δυτικής πλευράς του Στρατού της Θεσσαλίας, επειδή ήταν πολύ μικρός για να διασπάσει τις οθωμανικές άμυνες γύρω από τα Ιωάννινα. 

Η Οχυρωμένη Περιοχή των Ιωάννινων περιλάμβανε δύο μεγάλα φρούρια, αυτά του Μπιζανίου και της Καστρίτσας, που φρουρούσαν τις κύριες νότιες προσεγγίσεις, μαζί με πέντε μικρότερα φρούρια σε έναν δακτύλιο γύρω από την πόλη, καλύπτοντας τις δυτικές και βορειοδυτικές πλευρές. Το έδαφος νότια των Ιωάννινων παρείχε εξαιρετικό αμυντικό έδαφος, καθώς όλοι οι δρόμοι που οδηγούσαν στην πόλη ήταν ορατοί από το Μπιζανί.   Ο Στρατός της Ηπείρου διέσχισε το Γεφύρι της Άρτας και εισήλθε στην οθωμανική επικράτεια το μεσημέρι της 6ης Οκτωβρίου, καταλαμβάνοντας τα υψώματα Γρίμποβο μέχρι το τέλος της ημέρας. Στις 19 Οκτωβρίου, ο Στρατός της Ηπείρου εξαπέλυσε επίθεση στην Πρέβεζα σε συνεργασία με την μοίρα του Ελληνικού Ναυτικού, καταλαμβάνοντας την πόλη στις 21 Οκτωβρίου. Στις 27 Οκτωβρίου, ο Ελληνικός Στρατός κατέλαβε το Μέτσοβο. 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 











Κατηγορία:Βιλαέτι των Ιωαννίνων
Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού
Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1912
Κατηγορία:Μάχες του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου