Σίμων Γ΄ του Ζάαρμπρυκεν

Ο Σίμων Γ΄ του Ζάαρμπρυκεν, γερμ.: Simon III of Sarrebrück, Simon III von Saarbrücken (Saarbrücken - Leiningen) (π. 1180–1243)  ήταν ο κόμης του Ζάαρμπρυκεν από το 1207 μέχρι το τέλος του, περίπου το 1240.

 Βιογραφία 
Ο Σίμων Γ΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σίμωνα Β΄ (απεβ. 1207), κόμη του Ζάαρμπρυκεν (στο αξίωμα 1183–1207) (γιου του Σίμωνα Α΄) και κόμη συζυγικώ δικαιώματι (jure uxoris) του Λάινινγκεν, και τής συζύγου του Λιούτγκαρντ του Λάινινγκεν (απεβ. μετά το 1239), η οποία ήταν κόρη, αδελφή, εξαδέλφη ή θεία του Έμιχ Γ΄ (απεβ. 1180/87 ή π. 1208), κόμη του Λάινινγκεν. Όταν ο συγγενής της Λίουτγκαρντ, Φρειδερίκος (πρώτος εξάδελφος του Έμιχ Γ΄), απεβίωσε π. το 1215, κληρονόμησε την κομητεία του Λάινινγκεν. Ο Σίμων Β΄ και ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος (απεβ. 1228) έλαβαν από ένα μερίδιο ο καθένας από την κομητεία του Ζάαρμπρυκεν τού πατέρα τους, με το τμήμα του Ερρίκου να ονομάζεται κομητεία του Τσβάιμπρυκεν.

Ο νεότερος αδελφός τού Σίμωνα Γ΄, Φρειδερίκος Γ΄ (απεβ. 1237), κληρονόμησε την κομητεία του Λάινινγκεν και ίδρυσε "τον νεότερο Οίκο του Λάινινγκεν". Ο αδελφός του Ερρίκος (απεβ. 1234) ήταν επίσκοπος του Βορμς. Ανήκαν στον Οίκο του Ζάαρμπρυκεν και συγγένευαν με τους "Βαλραμίδες", απογόνους του Ζήγκμπερτ και του Φρειδερίκου κόμη του Ζάαρμπρυκεν, ο οποίος ήταν πεθερός του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν δούκα της Σουηβίας.

Στον αγώνα για την εξουσία στη Γερμανία 1208–1215, τάχθηκε με τους Χοενστάουφεν. Αναγνώρισε, ωστόσο, τον Όθωνα Δ΄ του Μπράουνσβαϊγκ (1175-1218) ως βασιλιά της Γερμανίας, αλλά παρευρέθηκε στη στέψη του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας το 1215, όταν ο Όθωνας Δ΄ αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

Ο Σίμων Γ΄ συμμετείχε στην Ε΄ Σταυροφορία 1217–1219. Εκεί ηγήθηκε των επιχειρήσεων μπροστά στη Δαμιέτη το 1218.

 Οικογένεια 
Σύμφωνα με μία αμφίβολη πηγή, ο Σίμων Γ΄ νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ (π. 1190 - 1225), για την οποία ήταν ο τρίτος σύζυγός της. Ήταν κόρη της Γερτρούδης του Μπάντεν (γενν. 1160 - 1225) και του Αλβέρτου Β΄ κόμη του Ντάγκσμπουργκ, και κληρονόμου της κομητείας του Ντάγκσμπουργκ. Είναι πιο πιθανό ότι ο ανιψιός του Σίμωνα, Σίμων του Λάινινγκεν (π. 1205 - 1234/36), γιος του Φρειδερίκου (απεβ. 1237), νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη το 1224 και έγινε κόμης jure uxoris του Ντάγκσμπουργκ το 1234, αλλά ήταν άκληρος. Η γραμμή Ντάγκσμπουργκ-Λάινινγκεν συνεχίστηκε από την πλευρά του Φρειδερίκου, με τον αδελφό τού Σίμωνα Φρειδερίκο Δ΄ (απεβ. 1249/1254).

Το 1215/20 ο Σίμων νυμφεύτηκε στη συνέχεια τη Λωρέττα της Άνω Λωρραίνης (1195 - μετά το 1226),  κόρη του Φρειδερίκου Β' δούκα της Λωρραίνης , με τον οποίο απέκτησε πέντε παιδιά:

 Ντίτριχ (γενν. 12 Μαΐου 1227), νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Άσπρεμοντ (γενν. 1227). Η καταγωγή της δεν είναι σαφής, πιθανώς ανήκε σε πλάγιο κλάδο των Άσπρεμοντ. Δεν υπάρχουν στοιχεία για παιδιά, η κληρονομιά πήγε στην αδελφή του.
 Λωρέττα (13 Νοεμβρίου 1270). Διαδέχθηκε τον Σίμωνα  ως κόμισσα του Ζάαρμπρυκεν, και παντρεύτηκε τον Γκότφριντ Β΄ του Άσπρεμοντ (απεβ. 1250), γιο του Γοβέρτου ΣΤ΄ του Άπρεμοντ και δεύτερον το 1252 τον Ντήτριχ Α΄ Λουφ της Κλέβης (π. 1228 - 1277), ; , . νεότερο γιο του Ντήτριχ Ε΄ κόμη της Κλέβης (1185 - 1260). Και οι δύο σύζυγοι έγιναν κόμητες jure uxoris από το 1243 έως το 1259, όταν ο Ντήτριχ επέστρεψε στην Κλέβη. Η Λωρέττα και ο Ντήτριχ απέκτησαν μία μικρή κόρη, τη Ριχάρδα (απεβ. μετά το 1326), η οποία δεν ήταν ακόμη παντρεμένη, και η Λωρέττα άφησε την αδελφή της Ματθίλδη να κληρονομήσει την κομητεία. Ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε το 1285 τον Γκέρλαχ Β΄ (γενν. 1325) κύριο του Ντόλεντορφ και του Κρόνενμπουργκ, πιθανώς γιο του Γκέρλαχ Α΄ του Ντόλεντορφ, και απέκτησαν τουλάχιστον ένα παιδί.
 Ιωάννα (γενν. 1286), παντρεύτηκε τον Σίμωνα Ε΄ (ή ΣΤ΄;) (απεβ. 1280), κύριο του Κλεμόν-αν-Μπασινύ. Απέκτησαν παιδιά.
 Ελισάβετ (απεβ. μετά το 1271), παντρεύτηκε τον Ούγο Γ΄ κόμη του Λύτσελσταϊν (και του Λυνεβίλ;) (από το 1280).
 Ματθίλδη (π. 1224 - 1276), διαδέχθηκε τη Λωρέττα ως κόμισσα του Ζάαρμπρυκεν το 1270.
 Παντρεύτηκε τον Σίμωνα Γ΄ κόμη του Κομερσύ (απεβ. π. 1247), γιο του Γκωσέ Α΄ (π. 1185 - 1244/48), κύριο του Μπρουά-Κομερσύ, τον οποίο διαδέχθηκε ο αδελφός τού Σίμωνα, Γκωσέ Β΄, στο Κομερσύ, ενώ ο Ούγος, ο μεγαλύτερος αδελφός του Γκωσέ Α΄, είχε το Μπρουά από τη μητέρα τους, Αγνή του Μπρουά (π. 1175 - π. 1248). Δεν είναι σαφές αν ο Σίμων ήταν πράγματι κύριος του Κομερσύ, αλλά τουλάχιστον ο τίτλος πέρασε στους απογόνους του.
 Σίμων Δ΄, κόμης του Ζάαρμπρυκεν (γενν. 1247 - 1308). Νυμφεύτηκε δύο φορές, και ίδρυσε τον κλάδο του Ζάαρμπρυκεν-Κομερσύ, κληρονομώντας και τα δύο φέουδα το 1274. Ο γιος του Ιωάννης Α΄ (γενν. 1265 - 1341/42), διαδέχθηκε τον θρόνο ως κόμης του Ζάαρμπρυκεν. Ο Ιωάννης διαδέχθηκε επίσης τον Σίμωνα Δ΄ ως κύριος του Κομερσύ το 1297.
 Ζακεμίν του Ζάαρμπρυκεν, κληρικός.
 Φρειδερίκος, κύριος τού Κομερσύ.
 Λωρέττα (απεβ. το 1275), παντρεύτηκε τον Ιωάννη τον Πρεσβύτερο (1190 – 1267), κόμη του Σαλόν, κύριο του Σαλέν, αντιβασιλιά της κομητείας της Βουργουνδίας, και απέκτησε πολλά παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του Ιωάννη Α΄ του Σαλόν-Αρλαί.
 Ως χήρα, η Ματθίλδη παντρεύτηκε π. το 1248 τον Αμαδαίο (απεβ. το 1280), κύριο του Μονφωκόν, και απέκτησε:
 Ιωάννης (απεβ. 1306), κύριος του Μονφωκόν, του Όρμπ και του Εσαλέν. Νυμφεύτηκε δύο φορές, τη Μαργαρίτα του Σατωβιλαίν (απεβ. 1297) και την Ιζαμπώ του Μελύν, αλλά χωρίς απογόνους.
 Γκωτιέ Β΄ (π. 1250 - 1309), κύριος of Βυγιαφάν-λε-Βιέ, μετέπειτα κύριο του Moνφωκόν. Νυμφεύτηκε τη Mατίλντα (Μαώ) του Σωσέν, κυρία του Λα Μαρς και απέκτησε περίπου έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του Ερρίκου Α΄ κόμη του Μονμπελιάρ.
 Αγνή (απεβ. το 1278), παντρεύτηκε τον Αϋμόν Β΄ κόμη της Γενεύης (απεβ. το 1280). Απέκτησαν δύο κόρες.

Μετά το τέλος τού γιου του Ντήτριχ το 1227, επέλεξε τη Λωρέττα ως κληρονόμο του, ως κόμισσα του Ζάαρμπρυκεν, με επίσημη δήλωση το 1235 στον επίσκοπο του Μετς, και έδωσε ένα μέρος της κομητείας σε κάθε μία από τις κόρες (αναφέροντας τους "Γοδεφρείδο του Ασπρεμόν, Λωρέττα, Mαχώ και Ιωάννη"). Η Ματθίλδη απέκτησε τον τίτλο της κόμισσας του Ζάαρμπρυκεν, αλλά η κληρονομιά διεκδικήθηκε από τον επίσκοπο Λόρεντς φον Λάιστενμπεργκ, και πρώτα ο γιος τής Ματθίλδης, Σίμων Δ΄, μπόρεσε να διαφυλάξει τη βασιλεία τους μετά το τέλος της, και ο Οίκος του Ζάαρμπρυκεν-Κομερσύ επικράτησε μέχρι το 1381, όταν η εξ αρρενογονίας γραμμή εξέλιπε.

Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος του Ζάαρμπρυκεν