Σάρα Κιρς

Η Σάρα Κιρς (, γεννημένη ως Ίνγκριντ Μπερνστάιν, 16 Απριλίου 1935 - 5 Μαΐου  2013) ήταν Γερμανίδα ποιήτρια, πεζογράφος και μεταφράστρια, μία από τις πιο γνωστές συγγραφείς της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Η Ίνγκριντ Μπερνστάιν γεννήθηκε το 1935 στο πρεσβυτέριο του Λιμλινγκερόντε, στην τότε πρωσική περιοχή της Θουριγγίας (από το 1945 στην Ανατολική Γερμανία). Ο παππούς ήταν πάστορας και ο πατέρας της μηχανικός τηλεπικοινωνιών. Από το 1954 έως το 1958 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χάλε αποφοιτώντας με πτυχίο βιολογίας, αλλά αργότερα αφιερώθηκε αποκλειστικά στη λογοτεχνία.

μικρογραφία|left|Η Σάρα και ο Ράινερ Κιρς το 1964
Το 1960 παντρεύτηκε τον ποιητή Ράινερ Κιρς και εκείνη την εποχή άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα σε ανθολογίες και περιοδικά με το ψευδώνυμο Σάρα Κιρς (η επιλογή του ονόματος οφειλόταν σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του αντισημιτισμού του πατέρα της και στη μνή­μη των Εβραίων θυ­μά­των του Ολοκαυτώματος κατά το Γ' Ράιχ). Από το 1963 έως το 1965 αυτή και ο σύζυγός της σπούδασαν στο Λογοτεχνικό Ινστιτούτο Γιοχάνες Ρ. Μπέχερ στη Λειψία. Το 1965 εκδόθηκε μια κοινή συλλογή ποιημάτων των Ράινερ και Σάρα Κιρς, Συζήτηση με τον Δεινόσαυρο, για την οποία βραβεύτηκαν με το Μετάλλιο Έριχ Βάινερτ, το βραβείο τέχνης της Ελεύθερης Γερμανικής Νεολαίας. Δύο χρόνια αργότερα εκδόθηκε η πρώτη ανεξάρτητη συλλογή της, Υπαί­θρια δι­α­μο­νή.

Το 1968 χώρισε από τον σύζυγό της και εγκαταστάθηκε στο Ανατολικό Βερολίνο όπου το 1969 απέκτησε τον γιο της Μόριτς, από τη σχέση της με τον συγγραφέα Καρλ Μίκελ, και εργάστηκε ως δημοσιογράφος, ραδιοφωνική υπάλληλος και μεταφράστρια. Το 1973 δημοσίευσε τη συλλογή ποιημάτων Μαγικά Ξόρκια καθώς και πεζογραφία, Η Γυναίκα πάνθηρας και Τα παράξενα κύματα της θάλασσας. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Συγγραφέων της ΛΔΓ.

Το 1977, μετά τη συμμετοχή της σε διαμαρτυρίες και την υπογραφή της διακήρυξης διαμαρτυρίας κατά της στέρησης της ιθαγένειας και απέλασης του ποιητή και τραγουδοποιού Βολφ Μπήρμαν, διαγράφηκε από το Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας και έφυγε στο Δυτικό Βερολίνο με τον γιο της (η αναχώρησή της απέκλεισε την πιθανότητα δημοσίευσης όχι μόνο στη ΛΔΓ, αλλά και στη Σοβιετική Ένωση, γεγονός που επηρέασε αρνητικά τη φήμη της στο ρωσόφωνο κοινό). Το 1978, έγινε μέλος του Κέντρου PEN της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και ως υπότροφος στη Βίλα Μάσιμο στη Ρώμη, γνώρισε τον συνθέτη Βόλφγκανγκ φον Σβάινιτς, με τον οποίο έζησε τα επόμενα χρόνια. Από το 1985 έζησε στην πόλη Χάιντε στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν συνεχίζοντας να γράφει εντατικά, δημοσίευσε περισσότερες από δώδεκα συλλογές ποίησης και πεζογραφίας και το 2005 εξέδωσε μια συλλογή έργων της. Πέθανε το 2013 στο Χάιντε σε ηλικία 78 ετών.

 Λογοτεχνική δημιουργία 
Η Σάρα Κιρς θεωρείται μία από τις σημαντικότερες και πιο δημοφιλείς γερμανόφωνες ποιήτριες του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Απέκτησε εξέχουσα θέση τη δεκαετία του 1960 ως μέλος μιας ομάδας νέων ποιητών στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας που αμφισβήτησαν την επίσημη ιδεολογία ότι η λογοτεχνία πρέπει πρωτίστως να αντικατοπτρίζει τις αξίες και τα επιτεύγματα της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Συνήθως συνδέεται με στίχους για τη φύση και το αγροτικό περιβάλλον, οι οποίοι, ενώ θίγουν παγκόσμια προβλήματα της ανθρωπότητας, δεν παύουν να είναι πολιτικοί, κάτι που αντιστοιχεί στην παράδοση της γερμανικής ποίησης. Γράφοντας για την καταστροφή του περιβάλλοντος, αναφέρεται στα τραύματα που προκαλούν οι αρνητικές πτυχές της ανάπτυξης της κοινωνίας. Η φύση για την οποία γράφει η Κιρς βρίσκεται σε κατάσταση χάους λόγω της διαταραχής της επικοινωνίας, της τεχνικής προόδου και της κοινωνικής διάβρωσης, η οποία επηρεάζει και την ποιητική γλώσσα. Βλέπει αυτές τις διαταραχές σε μεταφυσικό επίπεδο και θεωρεί καθήκον της ποίησης την εναρμόνιση ενός κόσμου «χωρίς μαγεία».

Στην ποίησή της κυριαρχούν επίσης τα θέματα της αγάπης, του χωρισμού και της μοναξιάς. Στη συλλογή Νω­τια­ίος άνε­μος (1976) αναλογίζεται τις εμπειρίες της από τη σχέση της με τον ποιητή από το Δυτικό Βερολίνο Κρίστοφ Μέκελ, με τον οποίο τους χωρίζει το Τείχος. Η ποιητική της συλλογή Μαγικά Ξόρκια θεωρείται ο πιο ελεύθερος τόμος ποίησης με ερωτικές αναφορές ανάμεσα σε όλη τη γνωστή γυναικεία ποίηση της γερμανικής λογοτεχνίας.

Είναι επίσης γνωστή για το μεταφραστικό της έργο, μετέφρασε στα γερμανικά τους Ρώσους ποιητές Άννα Αχμάτοβα, Αλεξάντρ Μπλοκ, Νοβέλα Νικολάεβνα Ματβέεβα, Μπουλάτ Σαλβόβιτς Οκουτζάβα και άλλους.  

Η δημοσίευση της μακροχρόνιας αλληλογραφίας της με την Κρίστα Βολφ, στην οποία και οι δύο συγγραφείς αναφέρονται σε επαγγελματικά και ιδιωτικά θέματα και την καθημερινή ζωή στη ΛΔΓ, προκάλεσε αίσθηση.

 Βραβεία 

 1973: Βραβείο Χάινριχ Χάινε
 1978:  Βραβείο Βίλα Μάσιμο
 1980: Αυστριακό Κρατικό Βραβείο Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας
 1984: Βραβείο Φρίντριχ Χαίντερλιν
 1996: Βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ

 Έργα (επιλογή) 

 Landaufenthalt (Υπαί­θρια δι­α­μο­νή, 1967)
 Zaubersprüche (Μαγικά Ξόρκια, 1973) 
 Die Pantherfrau (Η Γυναίκα πάνθηρας, 1973)
 Die ungeheuren bergehohen Wellen auf See (Τα παράξενα κύματα της θάλασσας, 1973) 
 Rückenwind (Νω­τια­ίος άνε­μος, 1976) 
 Wintergedichte (Χει­μω­νι­ά­τι­κα ποι­ή­μα­τα, 1978)
 Schneewärme (Θέρ­μη χι­ο­νιού, 1989)
 Erlkönigstochter (Η κόρη του Ερλκόνιγκ, 1992)
 Das simple Leben (Η α­πλή ζω­ή, 1994)
 Katzen sprangen am Rande und lachten (Οι γάτες πηδούσαν στην άκρη και γέλαγαν 2000), ποιήματα και πεζά
 Schwanenliebe (Κύ­κνει­ος έ­ρωτας, 2001)
 Krähengeschwätz (Φλη­να­φή­μα­τα κο­ρά­κων, 2010)

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία