Ανάκτορο Μπράιντγουελ

δεξιά|μικρογραφία|Το Ανάκτορο Μπράιντγουελ που απεικονίζεται στον χάρτη "Χαλκογραφία" του Λονδίνου, ο οποίος δημιουργήθηκε μεταξύ 1553 και 1559.
Το Ανάκτορο Μπράιντγουελ στο Λονδίνο κτίστηκε ως κατοικία του βασιλιά Ερρίκου Η΄ και ήταν μία από τις κατοικίες του στις αρχές τής βασιλείας του για οκτώ χρόνια. Έπειτα δωρήθηκε στην Εταιρεία της Πόλης του Λονδίνου από τον γιο του, βασιλιά Εδουάρδο ΣΤ΄, το 1553 ως Νοσοκομείο Μπράιντγουελ για χρήση ως ορφανοτροφείο και χώρος σωφρονισμού για άτακτες γυναίκες. Το Μπράιντγουελ αργότερα έγινε η πρώτη φυλακή/πτωχοκομείο, που είχε διορισμένο ιατρό.

Κτίστηκε στις όχθες του ποταμού Φλητ στην πόλη του Λονδίνου, μεταξύ της οδού Φλητ και του ποταμού Τάμεση, σε μία περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Μπράιντγουελ Πλέις, στα ανοιχτά της οδού Νιου Μπριτζ. Μέχρι το 1556, ένα μέρος του είχε μετατραπεί σε φυλακή γνωστή ως Φυλακή Μπράιντγουελ. Ανακαινίστηκε με καταλύματα και έκλεισε το 1855, ενώ τα κτίρια κατεδαφίστηκαν το 1863-1864.

Το όνομα «Bridewell» έγινε στη συνέχεια ένα κοινό όνομα για μια φυλακή, που χρησιμοποιούνταν όχι μόνο στην Αγγλία, αλλά και σε άλλες πόλεις που αποικίστηκαν από τη Βρετανία, όπως το Δουβλίνο και η Νέα Υόρκη.

 Ιστορία 

 Ανάκτορο Μπράιντγουελ 
αριστερά|μικρογραφία|Οι Πρέσβεις (Χόλμπαϊν, 1533): Ο Ζαν ντε Ντιντεβίλ, πρέσβης στην Αγγλία υπόλογος στον Φραγκίσκο Α΄, με τον Ζωρζ ντε Σελβ (επίσκοπο του Λαβόρ), στο Ανάκτορο Μπράιντγουελ.
Το ανάκτορο κτίστηκε στη θέση του μεσαιωνικού πανδοχείου St Bride's Inn, ακριβώς νότια της εκκλησίας της Αγ. Μπράιτ, με κόστος 39.000 λίρες για τον Ερρίκο Η΄, ο οποίος το είχε ως κύρια κατοικία στο Λονδίνο από το 1515 έως το 1523. Στις όχθες του ποταμού Φλητ, η συγγενής αγία από τον Μεσαίωνα ήταν η Αγία Μπράιτ (Μπρίγκιτ). Η παπική αντιπροσωπεία είχε προκαταρκτικές συναντήσεις εδώ το 1528, πριν συμβουλεύσει τον πάπα για το αν ο βασιλιάς μπορούσε να πάρει διαζύγιο από την Αικατερίνη της Αραγωνίας. Το κτίριο ήταν έργο του καρδινάλιου Tόμας Γούλσεϋ.

Το Ανάκτορο Μπράιντγουελ αποτελούνταν από δύο αυλές κτισμένες με τούβλα, με τα βασιλικά καταλύματα σε τρία επίπεδα γύρω από την εσωτερική αυλή. Μία μεγάλη σκάλα πομπής οδηγούσε σε αυτά από την εξωτερική αυλή. Το Μπράιτγουελ ήταν το πρώτο βασιλικό ανάκτορο που δεν είχε μεγάλη αίθουσα, και η σκάλα του ήταν ένα χαρακτηριστικό που επανεμφανίζεται στις μεταγενέστερες κατοικίες του Ερρίκου Η΄. Στη βόρεια πλευρά της εξωτερικής αυλής βρίσκονταν οι κουζίνες και η πύλη. Υπήρχε μία μακριά στοά (73 μ.) που συνέδεε την εσωτερική αυλή με το Μπλάκφριαρς,  που εκτεινόταν στο Aποθέκαρις Χολ  στην Μπλάκφριαρς Λέιν, η οποία παλαιότερα εκτεινόταν πέρα από τη δυτική πρόσοψή της.

Μετά την πτώση του Γούλσεϋ το 1530, το ανάκτορο μισθώθηκε στον Γάλλο πρέσβη από το 1531 έως το 1539, και αποτέλεσε το σκηνικό για τον πίνακα του Χόλμπαϊν, Οι Πρεσβευτές (1533).

 Φυλακή και Ορφανοτροφείο Μπράιντγουελ 
δεξιά|μικρογραφία|Ο Εδουάρδος ΣΤ΄ παραχωρεί καταστατικό το 1553 στο Νοσοκομείο Μπράιντγουελ.
Το 1553 ο Εδουάρδος ΣΤ΄ παραχώρησε το ανάκτορο στην Πόλη του Λονδίνου για τη στέγαση άστεγων παιδιών και την τιμωρία των «άτακτων γυναικών». Η Πόλη ανέλαβε την πλήρη κατοχή του το 1556, και μετέτρεψε τον χώρο σε φυλακή, νοσοκομείο και εργαστήρια. Το 1557 οι αρχές της πόλης δημιούργησαν μία κοινή διοίκηση για τα νοσοκομεία Μπράιντγουελ και Μπέθλεμ, όταν το Βασιλικό Νοσοκομείο Μπέθλεμ έγινε επίσης ευθύνη των Κυβερνητών του Μπράιτγουελ. 
αριστερά|μικρογραφία|«Μία σκηνή στο Μπράιντγουελ», εικόνα IV. Έργο του Γουίλιαμ Χόγκαρθ, Η πρόοδος μίας πόρνης, Απρίλιος 1732.
Στα τέλη του 17ου αι., η διαβόητη ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής στο Λονδίνο, Ελίζαμπεθ Κρέσγουελ, φυλακίστηκε στις φυλακές Μπράιντγουελ, πιθανώς επειδή αθέτησε ένα χρέος. Απεβίωσε εκεί κάποια στιγμή μεταξύ 1684 και 1698. London: The Wicked City: A Thousand Years of Prostitution and Vice (2007) Fergus Linnane, Robson Ltd p73-77     Πιθανότατα είναι θαμμένη στο νεκροταφείο Μπράιντγουελ και ο θρύλος λέει ότι στη διαθήκη της άφησε 10 λίρες για να εκφωνηθεί ένα κήρυγμα, που να μην λέει τίποτε κακό γι' αυτήν. Μετά από αρκετό καιρό, βρέθηκε ένας νεαρός κληρικός, που θα τελούσε τις νεκρικές τελετές.Έπειτα από ένα εξαιρετικά μακροσκελές κήρυγμα για την κοινωνική ηθική, αυτός είπε: «με τη διαθήκη τής αποθανούσης αναμένεται να την αναφέρω, και να μη λέω τίποτε άλλο παρά μόνο τα καλά της. Το μόνο που θα πω γι' αυτήν, επομένως, είναι το εξής: γεννήθηκε καλά, έζησε καλά και απεβίωσε καλά· διότι γεννήθηκε με το όνομα Κρέσγουελ, έζησε στο Κλέρκενγουελ και απεβίωσε στο Μπράιντγουελ».  
δεξιά|μικρογραφία|Το Δωμάτιο Εισόδου στο Μπράιντγουελ από τον πίνακα του Άκερμαν , Ο Μικρόκοσμος του Λονδίνου (1808–1811), σχεδιασμένου από τους Τόμας Ρόουλαντσον και Όγκουστους Πιούτζιν.
Το μεγαλύτερο μέρος του ανακτόρου καταστράφηκε στη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου και ξανακτίστηκε το 1666-1667. Το 1700 έγινε η πρώτη φυλακή, που διόρισε ιατρικό προσωπικό (ιατρό).

 Σχολή Βασιλικού Νοσοκομείου Μπράιντγουελ 
Τελικά, η φυλακή έγινε σχολείο, γνωστό ως Μπράιντγουελ (Βασιλικό Νοσοκομείο ή Σχολείο ή Βασιλικό Νοσοκομείο). Το τμήμα της φυλακής έκλεισε το 1855, και τα κτίρια κατεδαφίστηκαν το 1863-1864. Παρ' όλα αυτά, ορισμένες δραστηριότητες της φυλακής συνεχίστηκαν στο χώρο: στην απογραφή του 1871, οι Beadle and Turnkey, Joseph Ashley, είχαν την ευθύνη δύο κρατουμένων·  και το 1881 ο κ. Ashley ήταν ακόμη εκεί ως Υπεύθυνος και Αστυφύλακας, αλλά δεν κατονομάζονται κρατούμενοι.  Το σχολείο μεταφέρθηκε το 1867 σε μία πολύ μεγαλύτερη τοποθεσία στο Σάρρεϋ, και άλλαξε το όνομά του σε King Edward's School, Witley, το οποίο εόρτασε κατά συνέπεια τα 450α γενέθλιά του το 2003.

Μέρος του κενού χώρου χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση του Royal Hotel του De Keyser το 1874,  το οποίο επιτάχθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς το 1915, και έγινε το αντικείμενο μίας κορυφαίας υπόθεσης σχετικά με τη χρήση του βασιλικού προνομίου, που αποφασίστηκε από τη Βουλή των Λόρδων το 1920. Μέχρι το 1921, οι Lever Brothers είχαν αποκτήσει το κτίριο του ξενοδοχείου, για να το χρησιμοποιήσουν ως τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας.

 Ιστότοπος σήμερα 
Μία ανακατασκευασμένη πύλη στο στυλ του αρχικού ενσωματώνεται ως η πρόσοψη του κτιρίου γραφείων στην οδό New Bridge 14,  συμπεριλαμβανομένου ενός ανάγλυφου πορτρέτου του Εδουάρδου ΣΤ΄. Η κύρια περιοχή των κτιρίων εκτεινόταν από εκεί προς τα νότια, μέσω του ξενοδοχείου Hyatt Regency London Blackfriars, μέχρι το Unilever House (κτισμένου το 1931), το οποίο βρίσκεται στη γωνία της οδού Watergate: το όνομα της χαμένης εισόδου του ποταμού προς τον περίβολο του ανακτόρου, δίπλα στην πρώην συμβολή των ποταμών Fleet-Thames (που τιμάται στο όνομα του δρόμου που βρίσκεται ανάμεσα στους δύο). 

 Επιρροή, κληρονομιά και στην ποπ κουλτούρα 
μικρογραφία|Το Παλαιό Νυμφαίο, Νέα Υόρκη (1768–1838).
Το όνομα «Μπράιντγουελ» έγινε συνώνυμο με τις μεγάλες φυλακές, και κατά συνέπεια χρησιμοποιήθηκε ως γενικό όνομα γι' αυτές.  Υιοθετήθηκε και για άλλες φυλακές στο Λονδίνο, συμπεριλαμβανομένων των Κλέρκενγουελ Μπράιντγουελ (που άνοιξε το 1615) και Tothill Fields Bridewell στο Γουέστμινστερ. Παρόμοια ιδρύματα σε όλη την Αγγλία, την Ιρλανδία, τη Σκωτία και τον Καναδά, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες  δανείστηκαν επίσης το όνομα Μπράιντγουελ. Ο όρος αναφέρεται συχνά στο κύριο κέντρο κράτησης μίας πόλης, συνήθως κοντά σε ένα δικαστήριο, όπως στο Νότιγχαμ, το Λιντς, το Γκλόστερ, το Μπρίστολ, το Δουβλίνο, το Κορκ και το Εδιμβούργο. 

Στην ταινία των Μπήτλς, A Hard Day's Night, ο παππούς του Πολ (Γουίλφριντ Μπράμπελ) αναφέρει τη σύλληψη του Ρίνγκο στο στούντιο λέγοντας «Η αστυνομία έχει τον καημένο το παλικάρι στο Μπράιντγουελ: θα έχει γίνει πολτός μέχρι τώρα!»

Το κοντινό Θέατρο Μπράιντγουελ πήρε το όνομά του από το ανάκτορο. 

 Δείτε επίσης 

 Λίστα κατεδαφισμένων κτιρίων και κατασκευών στο Λονδίνο
 Τομ Τζόουνς
 Χένρι Φίλντινγκ (1749)
 Μπόλινγκτον Μπράιντγουελ (1832)

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχεία Φυλακών και Νοσοκομείου Bridewell, Λονδίνο
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις