Κόμητες και Δούκες του Ανγκουλέμ

Το  Ανγκουλέμ (L' Angoumois) στη δυτική Γαλλία ήταν μέρος του βασιλείου της Ακουιτανίας των Καρολιδών. Υπό τους διαδόχους του Καρλομάγνου, ο τοπικός κόμης του Ανγκουλέμ ήταν ανεξάρτητος, και η κομητεία δεν ενώθηκε με το γαλλικό στέμμα μέχρι το 1308. Σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης του Μπρετινί (1360), το Ανγκουλέμ, που τότε κυβερνιόταν από τους κόμητες του Ανγκουλέμ, παραχωρήθηκε στον βασιλιά Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας. Το 1371 έγινε φέουδο του Ιωάννη των Βαλουά δούκα του Μπερύ και στη συνέχεια πέρασε στον Λουδοβίκο Α΄ των Βαλουά-Ορλεάνης δούκα της Ορλεάνης. Από τότε και στο εξής το κατείχε ο Οίκος των Βαλουά-Ορλεάνης, μέχρι που ο Φραγκίσκος του Ανγκουλέμ έγινε βασιλιάς της Γαλλίας το 1515 (ως Φραγκίσκος Α΄). Το Ανγκουλέμ ενσωματώθηκε οριστικά στα εδάφη του γαλλικού στέμματος, ως δουκάτο.

 Κόμητες του Ανγκουλέμ 

 Οίκος των Γουλιελμιδών 
 Τούρπιο (839–863) .
 Εμανόν του Πουατιέ (863–866),  αδελφός του Τούρπιο.
 Αϋμέρ Α΄ (Αϋμέρ του Πουατιέ) (916–926),  γιος του Εμανόν.

 Οίκος του Ταγιεφέρ 
μικρογραφία|150εσ|Οικόσημο των κόμητων του Ανγκουλέμ.

 Βυλγκρέν Α΄ (866–886),André Debord, La société laïque dans les pays de la Charente, Xe-XIIe s. (Paris: Picard, 1984) 99–103; and Bourgeois, 385–89. πρώτος κληρονομικός κόμης, διορισμένος από τον Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό.
 Αλντουίν Α΄ (886–916),Debord, 99–103; and Bourgeois, 387 and 389–91. γιος του Βυλγρέν Α΄.
 Γουλιέλμος Β΄ (926 – π.945),Debord, 99–103; and Bourgeois, 387 and 391. γιος του Αλντουίν Α΄.
 Αϋμέρ Β΄ (μετά το 945 – πριν το 952),Ο Aντεμάρ Β΄ ήταν ένας από τους δύο γιους του Γουλιέλμου Β΄, αλλά η κατάστασή του ως κόμη υποστηρίζεται μόνο από μία πιθανή ερμηνεία τής διαθήκης τού πατέρα του. Ο Ντέμπορτ (99–103) σημειώνει ότι ίσως έγινε κόμης, ενώ ο Μπουρζουά απορρίπτει την πιθανότητα (387 και 392).
Για τη διαθήκη του Γουλιέλμου Β΄. βλέπε: Paul Lefrancq, ed., Cartulaire de l’abbaye de Saint-Cybard (Angoulême: Imprimerie Ouvrière, 1930), #222. γιος του Γουλιέλμου Β΄.
 Βερνάρδος (μετά το 945 – πριν το 952),Debord, 99–103; and Bourgeois, 387 and 392–93 γιος του Γουλιέλμου Α΄ (Ο Γουλιέλμος Α΄ ήταν γιος του Βυλγκρέν Α΄ και αδελφός του Αλντουίν Α΄).
 Αρνόλντ Α΄ "Βοράτιο" (μετά το 950 – πριν το 952),Debord, 99–103; and Bourgeois, 387 and 392–93. γιος του Βερνάρδου.
 Γουλιέλμος Γ΄ (952– 962), γιος του Βερνάρδου.
 Ρανούλφ "Μπομπάρ" (962–975), γιος του Βερνάρδου.
 Ριχάρδος ο Απλός (975?),Debord, 99–103 omits Richard; Bourgeois, 387 and 392–93, accepts him. Only mentioned in Adémar de Chabannes' chronicle, if he ruled at all it would have been in 975. Ademari Cabannensis opera omnia pars 1: Chronicon, ed. Pascale Bourgain, Richard Landes, and Georges Pon, Corpus Christianorum Continuatio Mediaevalis 129 (Turnhout: Brepols, 1999), III.28, 148. γιος του Βερνάρδου.
 Aρνόλντ Β΄ "Mανζέρ" (975–988),Bourgeois, 387. γιος του Γουλιέλμου Β΄.
 Γουλιέλμος Δ΄ (988–1028), γιος του Αρνάλντ Β΄.
 Aλντουίν Β΄ (1028–1031),Debord, 171; and Bourgeois, 387. γιος του Γουλιέλμου Δ΄.
 Γοδεφρείδος (1031–1047),Debord, 171 and 212; and Bourgeois, 387. γιος του Γουλιέλμου Δ΄.
 Φουλκ (1047–1087), γιος του Γοδεφρείδου.
 Γουλιέλμος Ε΄ (1087–1120),Debord, 171 and 212. γιος του Φουλκ.
 Βυλγκρέν Β΄ (1120–1140), γιος του Γουλιέλμου Ε΄.
 Γουλιέλμος ΣΤ΄ (1140–1179),Debord gives William VI death as 1180, and the beginning of Vulgrin III’s rule that same year (212). However, Rowan Charles Watson disagrees. "The Counts of Angoulême from the 9th to the Mid 13th Century" (PhD diss., University of East Anglia, 1979), 453. This is due to charter evidence (Watson, 353–62) and Geoffrey of Vigeois' chronicle, which declares William VI to have died in 1179 and Vulgrin III to have ruled for only two years. "Chronica Gaufredi coenobitae monasterii D. Martialis Lemovicensis, ac prioris Vosiensis coenobii," in Novae bibliothecae manuscriptorum librorum tomus secundus: rerum aquitanicarum. . . . ed. Philippe Labbe (Paris: Sebastian Cramoisy, 1657), 325–26. γιος του Βυλγκρέν Β΄.
 Βυλγκρέν Γ΄ (1179–1181),Watson, 453. γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄.
 Γουλιέλμος Ζ΄ (1181–1186), γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄.
 Aϋμέρ Γ΄ (1186–1202),Debord, 573; and Watson, 453. γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄.
 Iσαβέλλα (1202–1246), κόρη του Αϋμέρ Γ΄, μαζί με τους:
 Ιωάννης της Αγγλίας (Οίκος Ανζού-Πλανταγενετών) (1202–1216), 1ος σύζυγος της Ισαβέλλας.
 Ούγος Ι΄ του Λουζινιάν (Οίκος Λουζινιάν, βλέπε παρακάτω) (1220–1249), 2ος σύζυγος της Ισαβέλλας.

 Οίκος των Λουζινιάν 
μικρογραφία|150εσ|Οικόσημο των κυρίων του Λουζινιάν.

 Ούγος Α΄ (Ούγος Ι΄ του Λουζινιάν) (1219–1249). Ο πατέρας του Ούγος Θ΄ του Λουζινιάν, ήταν νυμφευμένος με τη Ματθίλδη του Ανγκουλέμ, κόρη του Βυλγκρέν Γ΄ Ταγιεφέρ (βλ. παραπάνω).
 Ούγος Β΄ (IΑ΄ του Λουζινιάν) (1246–1250).
 Ούγος Γ΄ (IΒ΄ του Λουζινιάν) (1250–1270).
 Ούγος Δ΄ (ΙΓ΄ του Λουζινιάν) (1270–1303).
 Γκυ (1303–1308).
 μέρος της Ακουιτανίας (1308–1317),
 βασιλική κτήση (1317–1328),

 Βασιλικοί Δωρητές 

 Ιωάννα (1328–1349) Οίκος των Καπετιδών, με τον σύζυγό της, Φίλιππο Γ΄ της Ναβάρρας του Οίκου του Εβρέ:
 Φίλιππος (1328–1343), Οίκος του Εβρέ.
 Κάρολος Α΄ (1350–1354) Οίκος της Ιβρέας-Καστίλης-δε Λα Θέρδα.
 Ιωάννης Α΄ (1356–1374) Οίκος των Βαλουά.
 Λουδοβίκος Α' (1404–1407) Οίκος των Βαλουά-Ορλεάνης.
 Ιωάννης Β' (1407–1467) Οίκος Βαλουά-Ορλεάνης-Ανγκουλέμ.
 Κάρολος Β΄ (1459–1496) Οίκος των Βαλουά-Oρλεάνης-Aνγκουλέμ.
 Φραγκίσκος (1496–1515) Οίκος των Βαλουά-Oρλεάνης-Aνγκουλέμ.

 Δούκες του Ανγκουλέμ 
μικρογραφία|150εσ|Οικόσημο των κομήτων του Ανγκουλέμ του κλάδου των Βαλουά-Ορλεάνης.

 Λουίζα (1515–1531)
 βασιλική κτήση
 Κάρολος Γ΄ (1540–1545)
 βασιλική κτήση
 Κάρολος Δ΄ (1550)
 Ερρίκος Α΄ (1551–1574)
 Ερρίκος Β΄ (1574–1582)
 Νταϊάν (1582–1619)
 Κάρολος Ε΄ (1619–1650)
 Λουδοβίκος Εμμανουήλ (1650–1653)
 Φραγκίσκος Μαρία (1653–1696)
 Λουδοβίκος Β΄ (1653–1654)
 βασιλική κτήση
 Ελισάβετ Μαργαρίτα (1675–1696)
 βασιλική κτήση
 Κάρολος ΣΤ΄ (1710-1714)
 βασιλική κτήση
 Κάρολος Ζ΄ (1773-1836)
 Λουδοβίκος Αντώνιος (1836–1844)
 βασιλική κτήση

κόμισσες/δούκισσες ως σύζυγοι των κομήτων/δουκών του Ανγκουλέμ
 Λουίζα της Σαβοΐας (1476–1531) ως σύζυγος του Καρόλου Β΄ κόμη του Ανγκουλέμ από το 1488.
 Μαρία Θηρεσία της Γαλλίας (1778–1851) ως σύζυγος του Λουδοβίκου Αντωνίου δούκα του Ανγκουλέμ από το 1799.

Γενεαλογία των κομήτων του Ανγκουλέμ



 Πηγές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Χάζλιτ, Γ. Κάρεου. Η Νομισματοκοπία της Ευρωπαϊκής Ηπείρου. Λονδίνο: Swan Sonnenschein, 1893.
 Μιν, Ζακ-Πολ. Dictionnaire de l'art de vérifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques et autres anciens μνημεία. Παρίσι: 1854.
 Γουάτσον, Ρόουαν Τσαρλς. Οι Κόμητες της Ανγκουλέμ από τον 9ο έως τα μέσα του 13ου αιώνα . Διδακτορική διατριβή. Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας, 1979.

Κατηγορία:Κατάλογοι δουκών της Γαλλίας
Κατηγορία:Δούκες του Ανγκουλέμ
Κατηγορία:Κόμητες του Ανγκουλέμ