Πέντε solae

Οι τρεις solae ή πέντε solae ( από το sola, που σημαίνει «μόνο» ή «μόνη») είναι ένα θεμελιώδες σύνολο χριστιανικών θεολογικών αρχών που διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης. Αποτελούν θεωρητικά κεντρικές διδασκαλίες σχετικά με τα δόγματα της δικαίωσης (justification) και τη σωτηρία, όπως αυτές διδάσκονται στα πλαίσια του Λουθηρανισμού, του Καλβινισμού και του Ευαγγελικού Χριστιανισμού, καθώς και σε ορισμένα ρεύματα των βαπτιστών και των πεντηκοστιανών.

Κάθε μια από τις solae εκφράζει μια βασική πίστη αυτών των διαμαρτυρόμενων παραδόσεων, η οποία θεωρείται διακριτή από τη θεολογική διδασκαλία της Καθολικής Εκκλησίας. Οι μεταρρυθμιστές είναι ιστορικά τεκμηριωμένο ότι διατύπωσαν ρητά μόνο δύο από τις πέντε solae. Ακόμη και σήμερα, υπάρχουν διαφωνίες ως προς το ποιες θεωρούνται οι solae, πόσες είναι και πως θα πρέπει να ερμηνευθούν ώστε να αντανακλούν με ακρίβεια τις απόψεις των μεταρρυθμιστών.

Οι τρείς κύριες solae είναι οι Sola scriptura (Μόνο η γραφή), Sola fide (Mόνο η πίστη) και Sola gratia (Μόνο η χάρη (του Θεού)). Οι υπόλοιπες είναι οι Solus Christus (Μόνο ο Χριστός) και το Soli Deo gloria (Μόνο στον Θεό η δόξα), το οποίο μάλιστα χρησιμοποιήθηκε και από πολλούς συνθέτες σε θρησκευτικά έργα τους όπως ο  Μπαχ.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία

Κατηγορία:Προτεσταντική θεολογία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις