Βάλαντ

Ο Βάλαντ ήταν θεότητα του κακού στη σκανδιναβική μυθολογία. Αρχικώς τον θεωρούσαν αρχηγό των πνευμάτων που κατοικούσαν κοντά στους ποταμούς και ήταν οι πρώτοι τεχνίτες του κόσμου. Ο Βάλαντ ήταν γιος του Ιβάλντε και αδελφός του Έγκιλ και του Σλάγκφιν. Οι τρεις αδελφοί ήταν μεγάλοι καλλιτέχνες και φίλοι των θεών, των οποίων τα ανάκτορα στόλισαν με καλλιτεχνήματα και με έπιπλα. Επίσης στόλισαν τη γη με φυτά και άνθη. Αργότερα όμως ο Βάλαντ και οι αδελφοί του θύμωσαν εναντίον των άλλων θεών από ζηλοτυπία και ανταγωνισμό έναντι των άλλων καλλιτεχνών, και από τότε προσπαθούν να καταστρέψουν τον κόσμο.

Ο μύθος αυτός είναι πανάρχαιος και συναντάται στη μυθολογία πολλών βόρειων λαών με διάφορες παραλλαγές. Νοτιότερα, θεωρείται ως η πρωταρχική εκδοχή του επικού μέρους της γερμανικής μυθολογίας και η προέλευσή του ανιχνεύεται στη Ριγκβέδα.

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 661

Βαλαντ