Φερεόλος του Ροντέζ

Ο Φερεόλος, επίσης γνωστός ως Φερεόλος του Ροντέζ (γενν. π. το 485), ήταν Γαλατο-Ρωμαίος συγκλητικός από τη Ναρβωνική Γαλατία (έπειτα Ναρμπόν), ο οποίος αργότερα έζησε στο Ροντέζ, όπου η οικογένειά του κατείχε επίσης το Τρεβίδο, ένα κτήμα με βίλα κοντά στο Σεγοδούνον, τουλάχιστον από τα μέσα του 5ου αι.

 Βιογραφία 
Ο Φερεόλος ήταν γιος του Τονάντιου Φερεόλου της Νιμ και της συζύγου του Ινδουστρίας της Ναρβωνικής. Προφανώς ήταν ο συγκλητικός και συγγενής του Φερεόλου, για τον οποίο ο Απολλινάρις του Βαλένς ανέφερε σε επιστολή του προς τον Άβιτο της Βιέννης, ότι τον επισκέφτηκε γύρω στο 520.Heinzelmann, 1982, p. 609. "Ferreolus 4"

Ο Φερεόλος βίωσε την αλλαγή στην κυριαρχία από τους Βησιγότθους στους Οστρογότθους μετά τη μάχη του Βουίγ και από τους Οστρογότθους στους Φράγκους μετά την παραχώρηση της Προβηγκίας στον Θεοδώριχο της Αυστρασίας μετά το 534. Ήταν συγγενής του Παρθενίου, ο οποίος είχε υπηρετήσει τους Οστρογότθους, και έμελλε να γίνει ένας από τους βασικούς πολιτικούς αξιωματούχους του Θεοδώριχου της Αυστρασίας. Τα κτήματα των Φερεόλων στην κοιλάδα του Προυσιανού (Γκαρντόν) βρίσκονταν κοντά στα νέα σύνορα μεταξύ Φράγκων και Βησιγότθων, αφού οι Οστρογότθοι έπαψαν να διοικούν τις Βησιγοτθικές γαίες στη νότια Γαλατία και ο Φερεόλος και η οικογένειά του κατέληξαν στους Φράγκους ως κύριοι, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των περιουσιών τους περιήλθε στα εδάφη του νέου Αυστρασιακού βασιλείου. Μεγάλο μέρος του Προυσιανού βρισκόταν υπό τη δικαιοδοσία της επισκοπής του Ουζές, η οποία ήταν ουσιαστικά μία οικογενειακή επισκοπή καθ' όλη τη διάρκεια του 6ου αι. και στη συνέχεια κατείχε ο αδελφός του Φερεόλου, Φιρμίνος επίσκοπος του Ουζές. Μέρος των ιδιοκτησιών προφανώς ανήκε στην έδρα της Νιμ, το Φραγκικό τμήμα της οποίας ήταν μικρότερο από το τμήμα που ελεγχόταν από τους Βησιγότθους. Μία νέα επισκοπή, η Αρίσιτουμ, δημιουργήθηκε από τις Φραγκικές ενορίες τής έδρας τής Νιμ από τον Σιγεβέρτο της Αυστρασίας περίπου το 570, και η επισκοπή δόθηκε στον γιο του Φερεόλου, Δεοτάριο.

Αφού τα ανατολικά κτήματα διατέθηκαν έτσι, ο Φερεόλος προφανώς συσχετίστηκε με τις ιδιοκτησίες στο Σεγοδούνου ή άλλες ιδιοκτησίες κοντά στο Ροντέζ. Ένα από τα παιδιά του, η Ταρσικία, έγινε μοναχή στο Ροντέζ. Άλλα παιδιά του φαίνεται να συσχετίστηκαν και μάλιστα μετεγκαταστάθηκαν στην Αυστρασιανή αυλή στο Μετς, και φαίνεται (σίγουρα από τον γάμο του με τη Δόδη) ότι βρισκόταν εκεί και κατά καιρούς. Επιπλέον, αυτός και η οικογένειά του δεν φαίνεται να κατείχαν την επισκοπική έδρα του Ροντέζ, αν και είναι πιθανό ότι ορισμένες από αυτές τις ιδιοκτησίες (Τρεβίδο) μπορεί να ήταν μέρος της επισκοπής του Αρισίτου.

Νυμφεύτηκε, περίπου μετά το 520, τη Δόδη. (Μερικές φορές ταυτίζεται με την Αγία Δόδα του Ρενς, ηγουμένη του Αγίου Πέτρου του Ρενς, αν και οι περισσότερες αγιογραφίες σχετικά με την αγία δεν υποδεικνύουν κανέναν γάμο ή παιδιά.) Settipani, Christian. "L'apport de l'onomastique dans l'étude des généalogies carolingiennes", Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre College, Unit for Prosopographical Research, coll. Prosopographica et Genealogica, 2000, 310 p. (), p. 219.

Οι Φερεόλος και η Δόδη απέκτη,ισαν τα ακόλουθα τέκνα:
 Ανσμπέρτος.
 Αγιλούλφ ή Αιγούλφ (γενν. 537), επίσκοπος του Μετς (590/591 – 601).
 Μπαμπόν.
 Δεοτάριος, επίσκοπος Αρισίτου .
 Ράγκενφρεντ.

 Αναφορές 

 Πηγές 
 Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (Γαλλία: Éditions Christian, 1989).
 Christian Settipani, Continuite Gentilice et Continuite Familiale Dans Les Familles Senatoriales Romaines A L'epoque Imperiale, Mythe et Realite, Addenda I - III (juillet 2000-Οκτώβριος 2002) (np: Prosopographica et Genealogica, Genealogica).
 Martin Heinzelmann, "Gallische Prosopographia", Francia, 10 (1982), σσ. 531-718

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 5ου αιώνα