Johnny the Fox

Το Johnny the Fox είναι το έβδομο στούντιο άλμπουμ του ιρλανδικού hard rock συγκροτήματος Thin Lizzy, που κυκλοφόρησε το 1976. Αυτό το άλμπουμ γράφτηκε και ηχογραφήθηκε ενώ ο μπασίστας/τραγουδιστής Φιλ Λάινοτ ανάρρωνε από μια κρίση ηπατίτιδας η οποία τον άφησε εκτός περιοδείας στα μισά της προηγούμενης περιοδείας Jailbreak. Το "Don't Believe a Word" σημείωσε επιτυχία στα βρετανικά singles. Το Johnny the Fox ήταν το τελευταίο στούντιο άλμπουμ των Thin Lizzy στο οποίο ο κιθαρίστας Μπράιαν Ρόμπερτσον συμμετείχε ως πλήρες μέλος του συγκροτήματος, καθώς οι συγκρούσεις μεταξύ αυτού και του Λάινοτ οδήγησαν στην απόλυση, την επαναπρόσληψη και αργότερα την εκ νέου απόλυσή του Ρόμπερτσον. 

 Ηχογράφηση 
Όταν ο Λάινοτ επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο από την ακυρωμένη περιοδεία στις ΗΠΑ τον Ιούνιο του 1976, όταν το συγκρότημα είχε προγραμματιστεί να συμμετάσχει ως υποστήριξη στους Rainbow, πέρασε χρόνο σε νοσοκομείο στο Μάντσεστερ αναρρώνοντας από ηπατίτιδα. Είχε μαζί του μια ακουστική κιθάρα και έγραψε τα τραγούδια για το Johnny the Fox κατά τη διάρκεια του Ιουνίου και του Ιουλίου, με μια έξοδο για να δώσει μια συναυλία στο Hammersmith Odeon στις 11 Ιουλίου. Μετά το εξιτήριό του, ο Λάινοτ μαζί με τα άλλα μέλη του συγκροτήματος ταξίδεψαν στο Μόναχο της Γερμανίας τον Αύγουστο ώστε να ηχογραφήσουν το άλμπουμ στα Στούντιο Musicland με τον παραγωγό Τζον Άλκοκ. Ο Άλκοκ έχει πει ότι η απόφαση να ηχογραφήσει εκτός Ηνωμένου Βασιλείου ήταν για φορολογικούς λόγους. 

Νωρίς στην διαδικασία ηχογράφησης, έγινε σαφές ότι το συγκρότημα και η ομάδα παραγωγής δεν ήταν ευχαριστημένοι με τα στούντιο ή τη διαδικασία ηχογράφησης, και αντιμετώπισαν ιδιαίτερα προβλήματα στην επίτευξη ενός ικανοποιητικού ήχου στα ντραμς. Ο Λάινοτ ολοκλήρωνε ακόμα τη σύνθεση των τραγουδιών και, σύμφωνα με τον Άλκοκ, το συγκρότημα διαφωνούσε για τη μουσική κατεύθυνση. Στις 6 Αυγούστου, εγκατέλειψαν τις ηχογραφήσεις και επέστρεψαν στα Στούντιο Ramport στο Μπάτερσι (όπου είχε ηχογραφηθεί το προηγούμενο άλμπουμ τους, Jailbreak) και στα Στούντιο Olympic στο Μπαρνς του Λονδίνου. Ο Μπράιαν Ρόμπερτσον έχει πει ότι υπήρχε άφθονο υλικό από το οποίο μπορούσαν να διαλέξουν για το άλμπουμ, έως και οκτώ ή εννέα κομμάτια εκτός από τα δέκα που εμφανίστηκαν στην τελική κυκλοφορία.  Ωστόσο, ο Άλκοκ ισχυρίζεται ότι το άλμπουμ υπέφερε επειδή ο Λάινοτ χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει τα τραγούδια, και ότι μερικά κομμάτια, όπως το "Boogie Woogie Dance", δεν ήταν αρκετά δυνατά για να συμπεριληφθούν στο άλμπουμ.

 Τραγούδια 
Ο Λάινοτ και ο Ρόμπερτσον συγκρούστηκαν λόγω μουσικών διαφορών, όπως η σύνθεση του "Don't Believe a Word". Όταν ο Λάινοτ έπαιξε για πρώτη φορά το τραγούδι σε αργή μορφή 12 μέτρων blues, ο Ρόμπερτσον ισχυρίστηκε ότι ήταν «χάλια» και ο Λάινοτ αντέδρασε άσχημα, εξαφανιζόμενος για λίγες μέρες. Ο Ρόμπερτσον τότε ένιωσε ότι μπορεί να ήταν λίγο σκληρός και αυτός και ο ντράμερ Μπράιαν Ντάουνι αποφάσισαν να ξαναδουλέψουν το τραγούδι. Ο Ντάουνι επινόησε έναν πιο γρήγορο shuffle ρυθμό και ο Ρόμπερτσον έγραψε το riff, και ο Λάινοτ ήταν ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα όταν επέστρεψε στο στούντιο. Ο Ρόμπερτσον ενοχλήθηκε όταν το τραγούδι αποδόθηκε αποκλειστικά στον Λάινοτ, καθώς ένιωθε ότι και τα τρία εμπλεκόμενα μέλη έπρεπε να είχαν πιστωθεί. Η αρχική blues διασκευή ηχογραφήθηκε στη συνέχεια από τον Λάινοτ και τον Γκάρι Μουρ στο Back on the Streets του Μουρ το 1978, και οι εκδόσεις των Thin Lizzy εμφανίστηκαν αργότερα στο διπλό ζωντανό άλμπουμ των Thin Lizzy το 1983, Life, και στην deluxe έκδοση του Thunder and Lightning.

Ο Ρόμπερτσον συνέγραψε επίσης το "Borderline" μαζί με τον Λάινοτ, τραγούδι για το οποίο πιστώθηκε. Αργότερα αποκάλυψε ότι το τραγούδι αφορούσε μια κοπέλα: «Ήμουν πραγματικά ερωτευμένος, [αλλά] με μισούσε. Ήμουν πολύ πεσμένος όταν το έγραψα.»  Ο Άλκοκ επιβεβαίωσε ότι ο Ρόμπερτσον είχε σημαντική συμβολή στους στίχους αυτού του κομματιού και ότι ο άλλος κιθαρίστας του συγκροτήματος, Σκοτ Γκόρχαμ, είχε παρόμοια επιρροή στους στίχους του "Sweet Marie". 

Σύμφωνα με τον Ρόμπερτσον, ο Λάινοτ έγραψε το "Rocky" σκεπτόμενος εκείνον. Ο Τζον Άλκοκ έχει δηλώσει ότι το "Massacre" γράφτηκε στο στούντιο. Οι στίχοι του γράφτηκαν αφού επισκέφτηκε τον Λάινοτ στο νοσοκομείο ένας προτεστάντης κληρικός, και ο καθολικός Λάινοτ πήρε αμυντική θέση. Αργότερα μετάνιωσε για την αντίδρασή του και έγραψε τους στίχους καταδικάζοντας τις θρησκευτικές προκαταλήψεις.

Το "Fools Gold" εμπνεύστηκε από τον Μεγάλο Λιμό της Ιρλανδίας την περίοδο 1845-1852. Οι στίχοι φαντάζονται Ιρλανδούς να ταξιδεύουν στην Αμερική για να ξεφύγουν από τον λιμό και να ξεκινήσουν μια νέα ζωή.

Το άλμπουμ συμπεριέλαβε δύο κομμάτια με το όνομα "Johnny" ενώ το όνομα βρίσκεται και στον ίδιο τον τίτλο του άλμπουμ, ένας χαρακτήρας με αυτό το όνομα είχε εμφανιστεί σε προηγούμενα τραγούδια όπως το "Showdown" και το "The Boys Are Back in Town". Ο Γκόρχαμ σημείωσε τον πολλαπλασιασμό του ονόματος: «Ο Φιλ θα έπρεπε να ήταν ο διαφημιστικός ατζέντης αυτού του τύπου, καθώς εμφανιζόταν παντού!» 

«Το 'Johnny the Fox meets Jimmy the Weed' ήταν στην παραγωγικότητα το μόνο τραγούδι που έκαναν οι Lizzy σε στυλ funk…» σημείωσε ο Σκοτ Γκόρχαμ. «Ο Φιλ Λάινοτ ήταν μεγάλος α θαυμαστής των the O'Jays και του τραγουδιού τους "For the Love of Money". Σε κάθε ηχητικό έλεγχο, θα έπαιζε αυτό το funk riff… Μόλις έβρισκε εκείνο το riff, απλά πηγαίναμε για αυτό. Όλο το πράγμα πραγματικά απογειώθηκε όταν ο Μπράιαν Ντάουνι έκατσε και έβαλε το προσωπικό του funk στοιχείο σε αυτό με τα ντραμς… Και αυτοί οι χαρακτήρες – ο Johnny the Fox και ο Jimmy the Weed – ήταν αληθινοί άνθρωποι. Ήταν από την περιοχή του Μάντσεστερ, όπου η μητέρα του Λάινοτ είχε το ξενοδοχείο της… Ήταν μέλη μιας συμμορίας καλλιεργούμενων κλεφτών… Δεν ήταν έμποροι ναρκωτικών, όπως λέγεται στους στίχους του τραγουδιού… Αλλά ήταν αρκετά βαριοί τύποι, ωστόσο ήταν πολύ αστείοι, όποτε δεν μπορούσες παρά να τους συμπαθήσεις.»

 Μουσικοί που συμμετέχουν 
Ο Φιλ Κόλινς των Genesis κλήθηκε να συνεισφέρει μερικά κρουστά σε ένα ή περισσότερα κομμάτια, φαινομενικά επειδή ήταν φίλος του Λάινοτ. Ο Ρόμπερτσον αργότερα δήλωσε ότι: «Ο Κόλινς ήταν απλώς φίλος του Φιλ... Νομίζω ότι ο Φιλ πιθανότατα ήθελε απλώς να τον συμπεριλάβει στο άλμπουμ για να έχει ένα διάσημο όνομα». Ο Ρόμπερτσον και ο Ντάουνι δεν μπορούσαν να θυμηθούν σε ποια τραγούδια έπαιξε ο Κόλινς.

Ο Ιρλανδός μουσικός Φιάχρα Τρεντς έκανε ενορχηστρώσεις εγχόρδων, για παράδειγμα στο "Sweet Marie", στο οποίο χρησιμοποίησε μία ομάδα βιολιών και δύο ενότητες βιόλας. Ο Τρεντς συνέβαλε επίσης με μια ενορχηστρωση χάλκινων πνευστών στο "Johnny", ενώ η Κιμ Μπίκον των String Driven Thing τραγούδησε τα δεύτερα φωνητικά. Και πάλι, κανένα από τα μέλη του συγκροτήματος δεν μπορούσε να θυμηθεί σε ποιο/α τραγούδι/α συμμετείχε η Μπίκον. Ο Ρόμπερτσον ισχυρίστηκε ότι η Μπίκον χρησιμοποιήθηκε μόνο επειδή ο Φράνκι Μίλερ δεν ήταν διαθέσιμος.

 Εξώφυλλο άλμπουμ 
Οι Thin Lizzy χρησιμοποίησαν τον συνήθη καλλιτέχνη εξωφύλλου τους, Τζιμ Φίτζπατρικ, για να σχεδιάσει το εξώφυλλο του Johnny the Fox, αλλά του ζητήθηκε να παραδώσει το τελικό σχέδιο προτού δοθεί τίτλος στο άλμπουμ. Όταν ο Λάινοτ του ζήτησε κάτι κελτικό, αλλά όχι το συνηθισμένο είδος κελτικού rock σχεδίου, ο Φίτζπατρικ σχεδίασε ένα περίπλοκο νεογοτθικό κελτικό περίγραμμα με έναν δίσκο στο κέντρο, αφήνοντάς τον κενό για τον τίτλο και το κεντρικό σχέδιο. Όταν πλησίαζε η προθεσμία και ήθελε απεγνωσμένα να το τελειώσει, ζήτησε από τον Λάινοτ κάποια ιδέα τίτλου η οποία θα του έδινε έμπνευση. Ο Λάινοτ του απάντησε: «Α, πες το Johnny the Fox, αυτό θα κάνει».Ο Φίτζπατρικ του υπενθύμισε ότι δεν υπήρχε κομμάτι με αυτόν τον τίτλο στο άλμπουμ, και ο Λάινοτ απάντησε: «Κανείς δεν θα το προσέξει, Τζιμ. Το άλμπουμ θα είναι τεράστιο». Στη συνέχεια, ο Φίτζπατρικ ζωγράφισε το σχέδιο της αλεπούς και πρόσθεσε τον τίτλο. Μια ιδέα για ένα κομμένο σχέδιο με το κεφάλι της αλεπούς να φαίνεται απορρίφθηκε από τη δισκογραφική εταιρεία. 

Ένα πρώιμο σχέδιο του Φίτζπατρικ παρουσίαζε το ίδιο περίγραμμα με τη μορφή ενός πολεμιστή στο κέντρο, αλλά τόσο ο Λάινοτ όσο και ο Φιτζπάτρικ ένιωθαν ότι η αλεπού αντιπροσώπευε ένα είδος «εξωτερικού» χαρακτήρα, όπως ακριβώς ο πάνθηρας στο εξώφυλλο του άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε το 1974, Nightlife.

 Κυκλοφορία άλμπουμ και περιοδεία 
Το Johnny the Fox κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1976 και έφτασε στο Νο. 11 στα βρετανικά charts. Το single "Don't Believe a Word" έφτασε στο Νο. 12 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο Νο. 2 στην Ιρλανδία.  Οι Thin Lizzy περιόδευσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, με την υποστήριξη του αμερικανικού συγκροτήματος Clover, οι οποίοι είχαν ως επικεφαλή τον Χιούι Λιούις. Η περιοδεία ήταν αρκετά επιτυχημένη, κάτι που οδήγησε στην προσθήκη μιας επιπλέον ημερομηνίας στο Hammersmith Odeon τον Νοέμβριο. Υπήρξε επίσης μια επιτυχημένη εμφάνιση στην τηλεοπτική εκπομπή του Ροντ Στιούαρτ στο BBC στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι Thin Lizzy επισκίασαν τον παρουσιαστή παίζοντας ζωντανά, ενώ ο Στιούαρτ έκανε παντομίμα.

Η περιοδεία ήταν προγραμματισμένη να συνεχίσει στις ΗΠΑ στα τέλη του Νοεμβρίου, αλλά ακυρώθηκε μετά από έναν τραυματισμό στο χέρι του Ρόμπερτσον σε έναν καβγά στο Speakeasy Club στο Λονδίνο. Ο φίλος του Ρόμπερτσον, Φράνκι Μίλερ, παραλίγο να δεχτεί επίθεση με ένα γυάλινο μπουκάλι από τον κιθαρίστα των Gonzalez, Γκόρντον Χαντ, και ο Ρόμπερτσον προσπάθησε να παρέμβει. Το μπουκάλι του έκοψε το χέρι, προκαλώντας σοβαρή ζημιά σε μια αρτηρία και ένα νεύρο, κάτι που τον εμπόδισε να παίζει κιθάρα αποτελεσματικά για αρκετούς μήνες. Η περιοδεία αναβλήθηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 1977, όταν οι Thin Lizzy ξεκίνησαν μια τρίμηνη περιοδεία στις ΗΠΑ ανοίγοντας για τους Queen με τον Γκάρι Μουρ να αντικαθιστά τον Ρόμπερτσον.

 Υποδοχή 
Ο Χάρι Ντόχερτι γράφοντας για το Melody Maker, σύγκρινε το άλμπουμ με το Jailbreak, έγραψε ότι υπήρχε «περισσότερη λεπτότητα, οι μελωδίες είναι πιο δυνατές και, το πιο σημαντικό, το εύρος του υλικού είναι πολύ ευρύτερο από το hard rock το οποίο σχετίζεται με τους Lizzy», δείχνοντας ένα συγκρότημα πιο ευέλικτο από ό,τι στην προηγούμενη ηχογράφηση.  Αντίθετα, ο Στίβεν Τόμας Έρλεβιν για το AllMusic δήλωσε ότι το Johnny the Fox υστερούσε σε σύγκριση με το προηγούμενο άλμπουμ, Jailbreak, συνιστώντας ότι το άλμπουμ έστρεψε προς «ένα περίεργο, ημιτελές θεματικό άλμπουμ», παρά το γεγονός ότι έδειξε τα ίδια δυνατά σημεία με την προηγούμενη κυκλοφορία, δηλαδή τους στίχους του Λάινοτ και τη μουσική δύναμη του συγκροτήματος. Επαινώντας τα "Don't Believe a Word" και "Borderline" ως σπουδαίες στιγμές, είπε ότι το άλμπουμ «ποτέ δεν αποτυγχάνει», αλλά «ποτέ δεν είναι τόσο συναρπαστικό όσο το Jailbreak». Ο Καναδός δημοσιογράφος Μάρτιν Ποπόφ θεώρησε το Johnny the Fox το πρώτο πραγματικό αριστούργημα των Thin Lizzy και το περιέγραψε ως «ένα πλούσιο σε υφή έργο μελωδικού, απαλού metal, στιχουργικά ψυχωμένο, μελαγχολικό, σε πολλά σημεία τραγικό». Ο Στιούαρτ Μπέιλι, σχολιάζοντας την επανέκδοση του 2011 για το Classic Rock, περιέγραψε το άλμπουμ ως «μια άσκηση σε σφιχτές, ξεσηκωτικές μελωδίες με τις κιθάρες Les Paul που κουδουνίζουν και την πατενταρισμένη κολακεία του Φιλ», αλλά έγραψε ότι τα επιπλέον κομμάτια ήταν «λιγότερο αποκαλυπτικά» από ό,τι σε άλλες εκτεταμένες εκδόσεις των Thin Lizzy. 

Το "Johnny the Fox Meets Jimmy the Weed" περιλαμβάνεται στη σειρά συλλογών Ultimate Breaks and Beats.

 Λίστα κομματιών 

 Ανανεωμένη έκδοση 
Στις 24 Ιανουαρίου 2011, κυκλοφόρησε μια νέα, remastered και εκτεταμένη έκδοση του Johnny the Fox. Αυτή η νέα έκδοση είναι ένα σετ 2 CD, με το αρχικό άλμπουμ να εμφανίζεται στον πρώτο δίσκο, ενώ στον δεύτερο δίσκο περιλαμβάνεται επιπλέον υλικό.

Ωστόσο, η λίστα κομματιών στο οπισθόφυλλο αναγράφεται λάθος, καθώς αναγράφει δύο φορές το "Johnny the Fox Meets..." (Ηχογράφηση BBC). Η λίστα κομματιών στο πίσω μέρος του φυλλαδίου του CD είναι επίσης λάθος. Αναφέρει το "Don't Believe a Word" τρεις φορές ενώ εμφανίζονται μόνο δύο εκδοχές. Η σωστή λίστα κομματιών παρατίθεται παρακάτω.

Μόνο το επιπλέον υλικό στον δεύτερο δίσκο έχει υποστεί remastering το 2010 (παρά τα όσα αναγράφονται στο πίσω μέρος του φυλλαδίου του CD). Ο πρώτος δίσκος χρησιμοποιεί το remastering της έκδοσης του 1996. Έγιναν νέα remastering, αλλά ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή πριν από την κυκλοφορία, για άγνωστους λόγους. [απαιτείται παραπομπή]

 Singles 

 "Johnny the Fox Meets Jimmy the Weed" / "Old Flame" – 30 Ιουλίου 1976 (μόνο ΗΠΑ)
 "Don't Believe a Word" / "Old Flame" – 26 Νοεμβρίου 1976

 Στις ΗΠΑ, η Β-side ήταν το "Boogie Woogie Dance", και στην Ιαπωνία, το "Rocky".

 "Rocky" / "Half Caste" (μόνο για Αυστραλία, Καναδά και ΗΠΑ)
 "Rocky" / "Fools Gold" (μόνο Ισπανία)
 "Μην Πιστέψεις Μια Λέξη" / "Χορεύοντας Στο Φεγγαρόφωτο" – 7" (Επανέκδοση, 1985)

 Προσωπικό 
Thin Lizzy

 Φιλ Λάινοτ – μπάσο, ακουστική κιθάρα, κύρια και δεύτερα φωνητικά
 Σκοτ Γκόρχαμ – κύρια και ρυθμική κιθάρα
 Μπράιαν Ρόμπερτσον – κύρια κιθάρα και ρυθμική κιθάρα
 Μπράιαν Ντάουνι – ντραμς, κρουστά

Επιπλέον μουσικοί

 Φιάχρα Τρεντς – ενορχηστρώσεις από χάλκινα πνευστά και έγχορδα
 Φιλ Κόλινς – κρουστά
 Κιμ Μπίκον – δεύτερα φωνητικά

Παραγωγή

 Τζον Άλκοκ – παραγωγός
 Γουίλ Ριντ Ντικ – μηχανικός
 Νιλ Χόρνμπι – βοηθός μηχανικός
 Ντένις Μπλάκχαμ – mastering στο Master Room, Λονδίνο

 Charts 
Chart (1976-1977)Κορυφαία θέση Αυστραλιανά Άλμπουμ (Έκθεση Μουσικής Kent)  93 Σουηδικά Άλμπουμ (Sverigetopplistan) https://swedishcharts.com/showitem.asp?interpret=Thin+Lizzy&titel=Johnny+the+Fox&cat=a17Chart Άλμπουμ Ηνωμένου Βασιλείου (OCC) https://www.officialcharts.com/charts/albums-chart/19761031/7502/11
Chart (2019)Κορυφαία θέση Σκοτσέζικα Άλμπουμ (OCC)  https://www.officialcharts.com/charts/scottish-albums-chart/20190621/40/97

 Πιστοποιήσεις 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημο μουσικό βίντεο του   

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1976
Κατηγορία:Άλμπουμ των Thin Lizzy