Επικίνδυνες σχέσεις (ταινία, 1959)

Οι Επικίνδυνες σχέσεις (γαλλ: Les liaisons dangereuses) είναι Γαλλική δραματική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ. Το σενάριο του Ροζέ Βαϊλάν, αποτελεί προσαρμογή του ομότιτλου μυθιστόρηματος του Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό, που εκδόθηκε το 1782. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Μορό, Ζεράρ Φιλίπ και Ανέτ Βαντίμ.

 Πλοκή 
Στη σημερινή Γαλλία, ο Βαλμόν και η Ζιλιέτ ντε Μερτέιγ είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι που βοηθά ο ένας τον άλλον να έχουν εξωσυζυγικές σχέσεις. Ο τελευταίος εραστής της Ζιλιέτ, ο Κορτ, την χωρίζει για να μπορέσει να ακολουθήσει το σχέδιό του να παντρευτεί την 16χρονη Σεσίλ. Ζητώντας εκδίκηση, η Ζιλιέτ ενθαρρύνει τον Βαλμόν να αποπλανήσει την παρθένα Σεσίλ όσο εκείνη κάνει διακοπές στο χιονοδρομικό κέντρο του Μεζέβ. Η Σεσίλ είναι ερωτευμένη με έναν φοιτητή, τον Ντανσένι, αλλά εκείνος αρνείται να την παντρευτεί μέχρι να μπορέσει να τη στηρίξει.

Ενώ βρίσκεται σε διακοπές, ο Βαλμόν γνωρίζει την όμορφη και ενάρετη Μαριάν, με καταγωγή από τη Δανία, η οποία έχει ένα μικρό παιδί και είναι ευτυχώς παντρεμένη με έναν νεαρό δημόσιο υπάλληλο. Αποφασίζει να την ακολουθήσει κι αυτήν, αρχικά κάνοντας παρέα και λέγοντας της απόλυτα ειλικρινή τι είδους άνθρωπος είναι.

Ο Βαλμόν καταφέρνει να αποπλανήσει την παρθένα Σεσίλ εκβιάζοντάς την. Η Σεσίλ ομολογεί την πράξη της στην Ζιλιέτ, η οποία την ενθαρρύνει να συνεχίσει να βλέπει τον Βαλμόν, και η Σεσίλ το κάνει. Στη συνέχεια, ο Βαλμόν ακολουθεί τη Μαριάν στο Παρίσι και καταφέρνει να την αποπλανήσει κι αυτή. Τελικά, ο Βαλμόν ερωτεύεται πραγματικά τη Μαριάν και εκείνη ετοιμάζεται να εγκαταλείψει τον άντρα της για εκείνον. Η Ζιλιέτ ζηλεύει και στέλνει στη Μαριάν ένα τηλεγράφημα που υποτίθεται ότι προέρχεται από τον Βαλμόν, αλλά με τη διστακτική συγκατάθεση του Βαλμόν, διακόπτοντας τον δεσμό μαζί της λέγοντας ότι η αποπλάνηση ήταν ένα παιχνίδι.

Η Σεσίλ λέει στην Ζιλιέτ ότι είναι έγκυος από τον Βαλμόν και της ζητά τη βοήθειά της για να πείσει τον Ντανσένι να την παντρευτεί. Αντ' αυτού, η Ζιλιέτ λέει στον Ντανσένι ότι δεν πρέπει να παντρευτεί και σχεδιάζει να αποπλανήσει η ίδια τον Ντανσένι. Ο Βαλμόν και η Σεσίλ λένε στον Ντανσένι για την διπροσωπία της Ζιλιέτ. Ωστόσο, η Ζιλιέτ του λέει στη συνέχεια ότι η Σεσίλ και ο Βαλμόν κοιμήθηκαν μαζί, και ο Ντανσένι χτυπάει τον Βαλμόν, σκοτώνοντάς τον κατά λάθος. Ενώ ο Ντανσένι αντιμετωπίζει κατηγορίες για φόνο, η Μαριάν χάνει τα λογικά της από το σοκ της απόρριψης της από τον Βαλμόν και του επακόλουθου θανάτου.

Ο Βαλμόν γράφει επιστολές στην Ζιλιέτ καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας περιγράφοντας τις πράξεις και των δύο. Η Ζιλιέτ καίει τις επιστολές, αλλά η ίδια πιάνει φωτιά και παραμορφώνεται εφ' όρου ζωής κάνοντας αυτό.

 Διανομή ρόλων 

Ζεράρ Φιλίπ - Βαλμόν ντε Μερτέιγ
Ζαν Μορό - Ζιλιέτ ντε Μερτέιγ
Ζαν Βαλερί - Σεσίλ
Ανέτ Βαντίμ - Μαριάν Τουρβέλ
Σιμόν Ρενό - Μαντάμ Βολάνζ
Ζαν-Λουί Τρεντινιάν - Ντανσένι
Νίκολας Βόγκελ - Δικαστής
Μπόρις Βιάν - Πρεβάν
Φρανσουά Περό - καλεσμένος

 Παραγωγή 
Η δεκατετράχρονη Βρετανίδα μαθήτρια Τζίλιαν Χιλς επιλέχθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά η δημόσια κατακραυγή οδήγησε σε αναδιαμόρφωση του ρόλου και η Χιλς έπαιξε μικρότερο ρόλο.

Ο Ζεράρ Φιλίπ φέρεται να πήρε τον ρόλο ως απάντηση στην κρίσιμη αποτυχία της ταινίας του «Ο παίκτης» (1958).Ο Φιλίπ πέθανε σχεδόν οκτώ εβδομάδες μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Ήταν η τελευταία από τις ταινίες του που κυκλοφόρησε πριν από τον θάνατό του.

 Μουσική 
Η μουσική επένδυση της ταινίας γράφτηκε από τον Θελόνιους Μονκ, βασιζόμενος στις υπάρχουσες συνθέσεις του, καθώς οι χρονικοί περιορισμοί και μια κρίση υγείας δεν του επέτρεψαν να συνθέσει νέο υλικό.  Οι πρωτότυπες ηχογραφήσεις του Μονκ, συμπεριλαμβανομένης της μουσικής που δεν χρησιμοποιήθηκε στην ταινία, κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 2017 ως διπλό άλμπουμ σε έκδοση βινυλίου και CD.

 Κυκλοφορία 
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 9 Σεπτεμβρίου 1959 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 27 Νοεμβρίου 1961 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους Ορφεύς και Παλλάς της Αθήνας.

 Λογοκρισία 
Υπήρχε ανησυχία ότι η ταινία δεν θα επιτρεπόταν καθόλου να προβληθεί στη Γαλλία. Τελικά, δόθηκε άδεια για να προβληθεί σε ενήλικες. Τον Σεπτέμβριο του 1959, η ταινία δεν έλαβε άδεια εξαγωγής επειδή «δεν ήταν αντιπροσωπευτική της γαλλικής κινηματογραφικής τέχνης» και επομένως δεν μπορούσε να προβληθεί εκτός Γαλλίας.

Δύο εβδομάδες μετά την έναρξη των προβολών της ταινίας στο Παρίσι, η ταινία κατασχέθηκε ως αποτέλεσμα αγωγής που άσκησε εναντίον της η Εταιρεία Γραμμάτων, η οποία δήλωσε ότι ενεργούσε για να προστατεύσει τη φήμη του πρωτότυπου έργου.

Τελικά, η ταινία εξήχθη στην Ιαπωνία, την Ελλάδα και τις σκανδιναβικές χώρες. Στη συνέχεια, το 1961, χορηγήθηκε πλήρης άδεια εξαγωγής. Τα δικαιώματα διανομής στις ΗΠΑ και τον Καναδά αγοράστηκαν από την Astor Films για ένα ποσό ρεκόρ.

 Κυκλοφορία στις ΗΠΑ 
Το γραφείο λογοκρισίας της Νέας Υόρκης επέτρεψε την προβολή της ταινίας μόνο αφού είχαν αφαιρεθεί δύο «απαράδεκτες» γυμνές σκηνές (που αφορούσαν την Ανέτ Βαντίμ και τη Ζαν Βαλερί).

Τον Φεβρουάριο του 1962, η ταινία αποσύρθηκε από έναν κινηματογράφο στο Μοντκλέρ του Νιου Τζέρσεϊ, κατόπιν αιτήματος του αστυνομικού επιτρόπου, κατόπιν εξουσιοδότησης του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτό συνέβη μετά από μια εκστρατεία επιστολών που ακολούθησε την καταδίκη της ταινίας από μια τοπική Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η ταινία προβαλλόταν για σχεδόν τρεις εβδομάδες εκείνη την εποχή. Ο κινηματογράφος συνέχισε την προβολή της ξεκινώντας δέκα ημέρες αργότερα, με τη διεύθυνση του κινηματογράφου να επικαλείται συμβατικές υποχρεώσεις προς τον Αμερικανό διανομέα του.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Ταινίες του 1959
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι