Λόντεβικ Κάσπαρ Φάλκεναιρ

Ο Λόντεβικ Κάσπαρ Φάλκεναιρ (, 7 Ιουνίου 1715 – 15 Μαρτίου 1785) ήταν Ολλανδός κλασικός φιλόλογος και ελληνιστής του 18ου αιώνα.

Γεννήθηκε στο Λέουαρντεν και ήταν μαθητής του Τιβερίου Χέμστερχοϋς, τον οποίο διαδέχθηκε το 1766 ως καθηγητής στην έδρα των Αρχαίων Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν (το παλαιότερο της Ολλανδίας).

 Το έργο του 
Ο Φάλκεναιρ δημοσίευσε σχολιασμένες εκδόσεις έργων της αρχαίας ελληνικής και λατινικής γραμματείας. Διακρίνονται όλες από το λεπτό κριτικό πνεύμα και τη βαθιά πολυμάθεια. Μερικές σημαντικές είναι οι εξής:

 Ammonius, De adfinium vocabulorum differentia (1739)
 Ilias, με πολλά σχόλια και αντιπαραβολή στίχων του Βιργιλίου (1747)
 Dictata in antiquitates Graecas (1751)
 Observationes philologicae in Evangelium Lucae (1751)
 Observationes philologicae in Actus Apostolicos (1752)
 Phoenissae (1755)
 Diatribe in Euripidis deperditorum dramatum reliquias (1767)
 Euripidis Tragoedia Hippolytus (Σχόλια, 1768)
 Theocritus: Carmina bucolica (1779)
 Diatribe de Aristobulo Judaeo: philosopho peripatetico Alexandrino (γραμματολογική πραγματεία, εκδόθηκε μεταθανατίως, το 1806)

Εκτός αυτών, μεταθανατίως εκδόθηκε από τον γαμπρό του, τον Λούζακ, η φιλολογική εργασία του Φάλκεναιρ για τον Καλλίνικο (1789) και το 1806 οι λόγοι του Φάλκεναιρ με τον τίτλο Orationes.

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Βάλκεναερ ή Βαλκενάριος Λουδοβίκος-Γάσπαρ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 700

Κατηγορία:Ολλανδοί φιλόλογοι