Τζέιμς Σκάλιν

Ο Τζέιμς Χένρι Σκάλιν (, 18 Σεπτεμβρίου 1876 – 28 Ιανουαρίου 1953) ήταν Αυστραλός πολιτικός και συνδικαλιστής, ο οποίος διετέλεσε ένατος πρωθυπουργός της Αυστραλίας από το 1929 έως το 1932. Διετέλεσε ηγέτης του Αυστραλιανού Εργατικού Κόμματος (συντ.ALP), έχοντας διατελέσει για λίγο ταμίας της Αυστραλίας κατά τη διάρκεια της θητείας του από το 1930 έως το 1931. 

Η θητεία του χαρακτηρίστηκε κυρίως από το κραχ της Γουόλ Στριτ του 1929, το οποίο συνέβη μόλις δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία του, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη της Μεγάλης Ύφεσης στην Αυστραλία. Ο Σκάλιν παρέμεινε ηγετική φυσιογνωμία στο Εργατικό κίνημα καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις για το κόμμα του μέχρι την αποχώρησή του από το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο το 1949. Ήταν ο πρώτος Καθολικός που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός. 
 Βιογραφία 
Γιος Ιρλανδών μεταναστών της εργατικής τάξης, ο Σκάλιν πέρασε μεγάλο μέρος της νεανικής ζωής του ως εργάτης και παντοπωλητής στο Μπαλαράτ. Αυτοδίδακτος και παθιασμένος βουλευτής, ο Σκάλιν αξιοποίησε στο έπακρο τις εγκαταστάσεις του Μπάλαρατ - τη δημόσια βιβλιοθήκη και την Εταιρεία Συζήτησης Σάουθ Στριτ.  Εντάχθηκε στο Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα το 1903, ξεκινώντας μια καριέρα που εκτεινόταν σε πέντε δεκαετίες. Ήταν πολιτικός οργανωτής και συντάκτης εφημερίδας για το κόμμα και εξελέγη στην Αυστραλιανή Βουλή των Αντιπροσώπων πρώτα το 1910 και στη συνέχεια ξανά το 1922 μέχρι το 1949. Γρήγορα καθιερώθηκε ως ηγετική φωνή στο κοινοβούλιο, ανερχόμενος γρήγορα σε αναπληρωτή αρχηγό του κόμματος το 1927 και στη συνέχεια σε αρχηγό της αντιπολίτευσης το 1928.

Μετά τη σαρωτική νίκη του Σκάλιν στις εκλογές του 1929, τα γεγονότα άλλαξαν δραματικά με την κρίση στη Γουόλ Στριτ και την ταχεία έναρξη της Μεγάλης Ύφεσης σε όλο τον κόσμο, η οποία έπληξε σκληρά την υπερχρεωμένη Αυστραλία. Ο Σκάλιν και ο Ταμίας του, Τεντ Θίοντορ, αντέδρασαν αναπτύσσοντας διάφορα σχέδια κατά τη διάρκεια του 1930 και του 1931 για την αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους, την παροχή ανακούφισης στους αγρότες και τη δημιουργία οικονομικών κινήτρων για τον περιορισμό της ανεργίας με βάση τις ελλειμματικές δαπάνες και την επεκτατική νομισματική πολιτική. Αν και η Κεϋνσιανή Επανάσταση θα έβλεπε αυτές τις ιδέες να υιοθετούνται από τα περισσότερα δυτικά έθνη μέχρι το τέλος της δεκαετίας, το 1931 τέτοιες ιδέες θεωρήθηκαν ριζοσπαστικές και τα σχέδια αντιτάχθηκαν σθεναρά από πολλούς που φοβόντουσαν τον υπερπληθωρισμό και την οικονομική καταστροφή. Η Αυστραλιανή Γερουσία, η οποία εξακολουθούσε να κυριαρχείται από την αντιπολίτευση, και τα διοικητικά συμβούλια της Τράπεζας και του Συμβουλίου Δανείων της Κοινοπολιτείας, τα οποία κυριαρχούνταν από τους συντηρητικούς, μπλόκαραν επανειλημμένα τα σχέδια αυτά.

Με την προοπτική της χρεοκοπίας που αντιμετώπιζε η κυβέρνηση, ο Σκάλιν υποχώρησε και αντ' αυτού προώθησε το Σχέδιο των Πρωθυπουργών, ένα πολύ πιο συντηρητικό μέτρο που αντιμετώπισε την κρίση με σοβαρές περικοπές στις κυβερνητικές δαπάνες. Οι συνταξιούχοι και άλλες βασικές εκλογικές περιφέρειες των Εργατικών επηρεάστηκαν σοβαρά από τις περικοπές, οδηγώντας σε μια εκτεταμένη εξέγερση και πολλαπλές αποσκιρτήσεις στο κοινοβούλιο. Μετά από αρκετούς μήνες εσωτερικών διαμαχών, η κυβέρνηση κατέρρευσε και ηττήθηκε παταγωδώς από το νεοσύστατο Κόμμα της Ενωμένης Αυστραλίας στις επόμενες εκλογές του 1931.

Ο Σκάλιν θα παρέμενε αρχηγός του κόμματος για τέσσερα ακόμη χρόνια, χάνοντας τις εκλογές του 1934, αλλά η κομματική διχόνοια δεν θα επουλωνόταν μέχρι την επιστροφή του Σκάλιν στα πίσω έδρανα το 1935. Στη μετέπειτα καριέρα του, έγινε μια σεβαστή προσωπικότητα εντός του κόμματος σε θέματα δημόσιων οικονομικών και φορολογίας, και τελικά θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στις μεταρρυθμίσεις και των δύο όταν οι Εργατικοί επέστρεψαν στην κυβέρνηση το 1941. Αν και δεν κάθισε ποτέ ξανά στο υπουργικό συμβούλιο, ήταν στενός σύμβουλος του Τζον Κέρτιν ειδικότερα, και παρέμεινε βουλευτής της Γιάρα μέχρι την παραίτησή του στις εκλογές του 1949. 

Αν και απογοητευμένος από τη δική του θητεία, έζησε αρκετά για να δει τις κυβερνήσεις Κέρτιν και Τσίφλεϊ να εφαρμόζουν πολλές από τις ιδέες του πριν από τον θάνατό του.

Ο Σκάλιν πέθανε στον ύπνο του στις 28 Ιανουαρίου 1953 σε ηλικία 76 ετών, στο Χόθορν της Μελβούρνης από επιπλοκές που προέκυψαν από πνευμονικό οίδημα.

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Βιβλία 


 Byrne, Liam. Becoming John Curtin and James Scullin: The Making of the Modern Labor Party (Melbourne University Publishing, 2020)










 Περιοδικά 

 Cook, Peter. "Labor and the Premiers' Plan." Labour History (1969): 97–110. in JSTOR
 Head, Brian. "Economic crisis and political legitimacy: the 1931 federal election." Journal of Australian Studies (1978) 2#3 pp: 14–29. online
 Richardson, Nick. "The 1931 Australian Federal Election – Radio Makes History." Historical Journal of Film, Radio and Television (2010) 30#3 pp: 377–389. 
 Roberts, Stephen H. "The Crisis in Australia: September, 1930–January, 1932." Pacific Affairs (1932) 5#4 pp: 319–332. in JSTOR
 Robinson, Geoff. "The Australian class structure and Australian politics 1931–40." APSA 2008: Australasian Political Science Association 2008 Conference. Australasian Political Science Association, 2008. online 
 Robertson, J. R. "Scullin as Prime Minister: seven critical decisions." Labour History (1969): 27–36. in JSTOR




 Διαδύκτιο 

 Cook, Peter Sydney.  "The Scullin Government, 1929-1932" (PhD Dissertation,  The Australian National University; ProQuest Dissertations & Theses,  1971. 28820451)






Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αυστραλίας