Λουίτζι Ζάμπα

Ο Λουίτζι Ζάμπα (ιταλ.:Luigi Zampa, Ρώμη, 2 Ιανουαρίου 1905 - Ρώμη, 14 Αυγούστου 1991) ήταν Ιταλός  σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

 Βιογραφία 
Γιος εργάτη, ενός Ρωμαίου σοσιαλιστή σιδηροδρομικού εργάτη και μιας μοδίστρας με καταγωγή από τον Τάραντα, αφού αποφοίτησε από την τεχνική σχολή, βρήκε εργασία στον δήμο της Ρώμης. Το 1930 έκανε το ντεμπούτο του ως θεατρικός συγγραφέας με έργα που ανέβηκαν σε διάφορα ρωμαϊκά θέατρα. Το 1934 εγγράφηκε στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου στην Εθνική Ακαδημία της Αγίας Καικιλίας, η οποία την επόμενη χρονιά, υπό την καθοδήγηση του Αλεσάντρο Μπλασέτι, μετατράπηκε στο Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου, αποκτώντας δίπλωμα σκηνοθεσίας το 1937. Υπήρξε η κινητήρια δύναμη των σκηνοθετών του μελλοντικού νεορεαλισμού . Ο Πιέτρο Τζέρμι και ο Αντόνιο Πιετραντζέλι ήταν συμμαθητές του.

Αφού εργάστηκε ως σεναριογράφος από το 1939, σκηνοθέτησε μερικές ταινίες μικρής σημασίας, μέχρι που συμμετείχε στην εποχή του νεορεαλισμού, αρχικά με δύο δημοφιλείς κωμωδίες, το «Ζήσε με ρυθμό» (1946) και το «Η Αντζελίνα» (1947), ερμηνευμένες από τους δύο συμβολικούς ηθοποιούς του είδους, αντίστοιχα τον Άλντο Φαμπρίτσι και την Άννα Μανιάνι, και στη συνέχεια με το αριστούργημά του, το «Διαδικασία στην πόλη» (1952), μια ρεαλιστική αναπαράσταση της ναπολιτάνικης Καμόρα και της διάσημης δίκης του Κουοκόλο, βασισμένη σε ένα διήγημα του Φραντσέσκο Ρόσι.

Με τα Δύσκολα Χρόνια (1948), τα Εύκολα Χρόνια (1953) και Την τέχνη του να κάνεις τα πράγματα (1955), μια τριλογία που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον Βιταλιάνο Μπρανκάτι, επικαλέστηκε τον φασισμό σε σατιρικούς-γκροτέσκους τόνους, με ένα παράρτημα το 1962, Τα Φουρτουνιασμένα Χρόνια, για να παρατηρήσει στη συνέχεια με οδυνηρό τρόπο τη συνέχειά του στις μεταπολεμικές ίντριγκες.

Ο θάνατος του μεγάλου Σικελιανού συγγραφέα, που συνέβη το 1954, σηματοδότησε την παρακμή της πολιτικής δέσμευσης και της καλύτερης σατιρικής φλέβας του σκηνοθέτη, ο οποίος, μετά από μια μεταγραφή του έργου του Αλμπέρτο Μοράβια, La romana (1954), συνέχισε να ταλαντεύεται ανάμεσα στην Κομέντια αλ'ιταλιάνα με τις ταινίες Ο τροχονόμος (1960), Il medico della mutua (1968), Letti selvaggi (1979), και σε εκείνες της καταγγελίας μεταξύ των γραμμών όπως Il magistrato (1959), Bisturi – La mafia bianca (1973), Gente di rispetto (1975), Il mostro (1977). Η ταινία Una questione d'onore (1965), η οποία κατά την κυκλοφορία της προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες στη Σαρδηνία, κατασχέθηκε στο Κάλιαρι, στη συνέχεια στο Τορίνο και τη Γένοβα επειδή θεωρήθηκε «προσβλητική για την κοινή ευπρέπεια». Πολλές φωνές στον πολιτισμό υψώθηκαν κατά του μέτρου και η ταινία κυκλοφόρησε μετά από λίγες εβδομάδες.

Πατέρας του μουσικού και δημοσιογράφου Φαμπρίτσιο Ζάμπα, είναι θαμμένος στο νεκροταφείο του Βεράνο. Είχε έναν αδελφό, τον Ρενάτο, του οποίου τον βιολογικό γιο φρόντισε το 1951, όταν ήταν δέκα ετών: αυτός ήταν ο Ρενάτο Κούρτσιο, ένας από τους ιδρυτές των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Μια πλήρης αναδρομική έκθεση αφιερώθηκε σε αυτόν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης του 2009, σε επιμέλεια του Μάριο Σέστι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι