Δυσανεξία στους υδατάνθρακες

Η δυσανεξία στους υδατάνθρακες είναι η αδυναμία του οργανισμού να αφομοιώσει συγκεκριμένους υδατάνθρακες λόγω έλλειψης ή δυσλειτουργίας ενός ή περισσότερων εντερικών ενζύμων. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι δυσανεξίας σε υδατάνθρακες, οι οποίοι ομαδοποιούνται με βάση τη δυσαπορρόφηση (μειωμένη απορρόφηση) ή τη δυσπεψία (μειωμένη πέψη). Συνηθισμένα παραδείγματα περιλαμβάνουν τη δυσανεξία στη λακτόζη (έλλειψη του ενζύμου λακτάση), τη δυσανεξία στη φρουκτόζη (έλλειψη επαρκών μεταφορέων φρουκτόζης, συγκεκριμένα GLUT5) και τη δυσανεξία στη σορβιτόλη (κακή εντερική απορρόφηση σορβιτόλης). Άλλοι τύποι περιλαμβάνουν την ανεπάρκεια σακχαράσης-ισομαλτάσης (δυσανεξία στη σακχαρόζη) και σπάνιες μεταβολικές διαταραχές, όπως η δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης (κακή εντερική απορρόφηση γλυκόζης και γαλακτόζης) και οι νόσοι αποθήκευσης γλυκογόνου (αδυναμία αποθήκευσης ή χρήσης γλυκογόνου).

Η δυσανεξία στους υδατάνθρακες είναι μία από τις πολλές ασθένειες που είναι γνωστές ως σύνδρομα δυσαπορρόφησης. Αυτά τα σύνδρομα περιλαμβάνουν την βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (SIBO), την κοιλιοκάκη, την εντερική λεμφαγγειεκτασία, το σύνδρομο βραχέος εντέρου, το τροπικό sprue και ορισμένες κληρονομικές μεταβολικές διαταραχές όπως η γαλακτοζαιμία και η ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης.

Η δυσανεξία στους υδατάνθρακες προκαλείται από επίκτητες παθήσεις ή γενετική προδιάθεση. Τα συμπτώματα είναι κυρίως γαστρεντερικά, όπως κοιλιακό άλγος, κράμπες, φούσκωμα, μετεωρισμός και διάρροια. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία, κόπωση και καούρα. Αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται επειδή το σώμα δεν μπορεί να αφομοιώσει ορισμένους υδατάνθρακες, οι οποίοι στη συνέχεια ζυμώνονται από τα βακτήρια του εντέρου, προκαλώντας αέρια και άλλες ενοχλήσεις.

Η διάγνωση περιλαμβάνει τεστ αναπνοής με υδρογόνο και μερικές φορές γενετικές εξετάσεις, καθώς και προσεκτική λήψη ιατρικού ιστορικού και η αξιολόγηση των συμπτωμάτων. Ο κύριος στόχος είναι να βρεθεί ο συγκεκριμένος υδατάνθρακας που προκαλεί τη δυσαπορρόφηση ή τη δυσπεψία. Η θεραπεία επικεντρώνεται στον περιορισμό του υδατάνθρακα που προκαλεί το πρόβλημα, συνήθως χρησιμοποιώντας ένα συγκεκριμένο διατροφικό πρωτόκολλο που αποφεύγει ή μειώνει ορισμένα τρόφιμα. Τα συμπληρώματα ενζύμων (όπως η λακτάση για τη δυσανεξία στη λακτόζη) μπορούν επίσης να βοηθήσουν. Για παθήσεις όπως ο προδιαβήτης, ο διαβήτης τύπου 2 και η παχυσαρκία που σχετίζονται με δυσανεξία στους υδατάνθρακες, οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων, η άσκηση και η διαχείριση του στρες, μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές βελτιώσεις.

 Παθοφυσιολογία 
μικρογραφία|Λαχνές και μικρολάχνες του λεπτού εντέρου.
μικρογραφία|Λαχνή του λεπτού εντέρου με περισσότερες λεπτομέρειες.
Οι υδατάνθρακες συνήθως διασπώνται σε δισακχαρίτες, οι οποίοι διασπώνται περαιτέρω στο λεπτό έντερο σε μονοσακχαρίτες από ένζυμα που ονομάζονται δισακχαριδάσες (π.χ. λακτάση, μαλτάση, ισομαλτάση, σουκράση [ιμβερτάση]). Αυτά τα ένζυμα βρίσκονται στις ψηκτροειδείς παρυφές (brush borders) των εντεροκυττάρων του λεπτού εντέρου. Όταν υπάρχει η δυσανεξία στους υδατάνθρακες, αυτή η φυσιολογική λειτουργία διαταράσσεται, οδηγώντας σε δυσαπορρόφηση/δυσπεψία υδατανθράκων και την επακόλουθη ζύμωση από το εντερικό μικροβίωμα στο παχύ έντερο. Αυτή η ζύμωση παράγει αέρια (υδρογόνο, CO2, μεθάνιο) και λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου, προκαλώντας συμπτώματα όπως φούσκωμα, αέρια και διάρροια. Οι άπεπτοι υδατάνθρακες παράγουν επίσης ένα οσμωτικό φορτίο που προσελκύει νερό και ηλεκτρολύτες στο έντερο, προκαλώντας υδαρή διάρροια.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Υδατάνθρακες