Miles Master

Το Miles M.9 Master ήταν βρετανικό μονοκινητήριο αεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης, σχεδίασης και κατασκευής της εταιρείας Miles Aircraft Ltd. Παρήχθη σε μεγάλους αριθμούς και εντάχθηκε σε υπηρεσία τόσο με τη RAF όσο και με τη Ναυτική Αεροπορία (Fleet Air Arm) στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σχεδιαστικά, οι ρίζες του Master εντοπίζονται στο προγενέστερο αεροσκάφος επίδειξης M.9 Kestrel. Όταν το ανταγωνιστικού de Havilland Don δεν κατάφερε να καλύψει τις απαιτήσεις της RAF, η τελευταία παρήγγειλε 500 εκπαιδευτικά M9A Master για να καλύψει τις ανάγκες της. Το Master αποδείχθηκε ταχύ, ανθεκτικό και είχε δυνατότητες πραγματοποίησης ακροβατικών. Ήταν κατά συνέπεια εξαιρετική πλατφόρμα για την προετοιμασία των πιλότων που θα πραγματοποιούσαν μετάπτωση σε κάποιο από τα βρετανικά μαχητικά υψηλών επιδόσεων της εποχής, όπως το Spitfire και το Hurricane. Κατασκευάστηκαν χιλιάδες τέτοια αεροσκάφη σε διάφορες εκδόσεις, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα των κινητήρων. Πολλά Master τροποποιήθηκαν χρησιμοποιηθούν ως ρυμουλκά ανεμοπτέρων. Το Master αποτέλεσε επίσης τη βάση για το Miles Martinet, έναν εξειδικευμένο ελκυστήρα στόχων που επίσης υιοθετήθηκε από τη RAF.

Ίσως η πιο ριζοσπαστική εκδοχή του αεροσκάφους ήταν το μαχητικό M.24 Master Fighter το οποίο ήταν οπλισμένο με έξι πολυβόλα των 7,7 mm και προορίζονταν ως μαχητικό έκτακτης ανάγκης την περίοδο της Μάχης της Αγγλίας. Τελικά δεν συμμετείχε σε μάχες. Τα εκπαιδευτικά Master μπορούσαν και αυτά να εξοπλιστούν με πολυβόλα και να φέρουν βόμβες αλλά για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Πέρα από τις βρετανικές αεροπορικές δυνάμεις, και άλλες συμμαχικές ή φιλικές προς το Ηνωμένο Βασίλειο χώρες παρέλαβαν τέτοια αεροσκάφη, μεταξύ αυτών η Νότια Αφρική, η ΗΠΑ και η Πορτογαλία. Παρά το γεγονός ότι κατασκευάστηκαν χιλιάδες αεροσκάφη, σήμερα δεν διασώζεται ούτε ένα πλήρες υπόδειγμα.

 Σχεδιασμός και ανάπτυξη 

 Ιστορικό υπόβαθρο 
Το M.9A Master I ήταν βασισμένο στο M.9 Kestrel το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αεροπορική Έκθεση του Χέντον τον Ιούλιο του 1937 και είχε κατασκευαστεί με ίδιους πόρους της εταιρείας.

Το Kestrel προωθούνταν από κινητήρα Rolls-Royce Kestrel XVI μέγιστης ισχύος 745 hp και μπορούσε να φθάσει τα 477 km/h.Amos Aeroplane Monthly August 1980, pp. 413–414. Το Υπουργείο Αεροπορίας είχε προηγουμένως επιλέξει το εκπαιδευτικό πολλαπλών ρόλων de Havilland Don το οποίο εν τέλει δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες της Βασιλικής Αεροπορίας. Καθώς εξακολουθούσε να υπάρχει η ανάγκη για την εκτέλεση των καθηκόντων που θα αναλάμβαναν τα Don, η RAF παρήγγειλε στις 11 Ιουνίου 1938 500 αεροσκάφη μιας τροποποιημένης εκδοχής του Kestrel (βάσει της Προδιαγραφής 16/38) τα οποία ονομάστηκαν M.9A Master.

Η Miles ανακατασκεύασε το πρωτότυπο M.9 ώστε να αποτελέσει το υπόδειγμα του αεροσκάφους που θα εντάσσονταν σε παραγωγή. Στις αλλαγές περιλαμβάνονταν η εγκατάσταση του χαμηλότερης ισχύος κινητήρα Kestrel XXX (715 hp), καθώς αυτός ήταν διαθέσιμος σε μεγάλους αριθμούς, καθώς και εκτεταμένες τροποποιήσεις στην άτρακτο. Συνέπεια αυτών ήταν ότι το αεροσκάφος παραγωγής ήταν πολύ πιο αργό από το M.9· παρόλα αυτά το Master παρέμενε ένα σχετικά ταχύ και ευέλικτο εκπαιδευτικό. Η Miles είχε αναπτύξει το Master ώστε να εξελιχθεί σε ένα αποτελεσματικό εκπαιδευτικό που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις επιδόσεις και να έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με τα σύγχρονά του μαχητικά πρώτης γραμμής της RAF, δηλαδή τα Supermarine Spitfire και Hawker Hurricane."Milestones...1939." Flight, 5 February 1942. p. vi.

 Πρώτες πτήσεις και βασικές παραλλαγές 
Την 31η Μαρτίου 1939 το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής Master I πραγματοποίησε την παρθενική πτήση του.Amos Aeroplane Monthly August 1980, pp. 414–416.March 1998, p. 177. Τα πρώτα αεροσκάφη παραδόθηκαν στα τέλη Ιουλίου του ίδιου έτους.Flight, 27 July 1939. p. 77. Τα Master εντάχθηκαν σε υπηρεσία με τη RAF λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν διεκόπη η παραγωγή του κινητήρα Kestrel, σχεδιάστηκε μια παραλλαγή του Master με τον αερόψυκτο αστεροειδή κινητήρα  Bristol Mercury XX των 870 hp.The Mercurial Master." Flight, 26 June 1941. p. 434. Με αυτή τη διαμόρφωση το πρωτότυπο M.19 Master II πέταξε στις 30 Οκτωβρίου 1939· συνολικά κατασκευάστηκαν 1.748 αεροσκάφη. Όταν άρχισαν οι παραλλαβές κινητήρων από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του Lend-Lease, δημιουργήθηκε σχεδιάστηκε μια τρίτη παραλλαγή του Master, το M.27 Master III που προωθούντασν από τον αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney Twin Wasp Junior των 825 hp. Συνολικά κατασκευάστηκαν 602 Master III.Amos Aeroplane Monthly September 1980, p. 462.

Στη συνήθη διαμόρφωσή του ως εκπαιδευτικό, το Master μπορούσε να φέρει οκτώ εκπαιδευτικές βόμβες καθώς και ένα πολυβόλο Vickers.

 Παραγωγή 
Κατασκευάστηκαν 3.249 αεροσκάφη όλων των εκδόσεων συνολικά. Επρόκειτο για τον πλέον πολυάριθμο τύπο της Miles πριν δοθεί προτεραιότητα στην παραγωγή του νεότερου Miles Martinet το 1942.Amos Aeroplane Monthly September 1980, pp. 432, 464.

 Επιχειρησιακή ιστορία 
Τα Master χρησιμοποιούνταν κυρίως σε μονάδες προκεχωρημένης εκπαίδευσης των πιλότων πριν αυτοί ενταχθούν σε μονάδες πρώτης γραμμής. Στο πλαίσιο του προγράμματος εκπαίδευσης οι πιλότοι συχνά εκτίθεντο για πρώτη φορά στις τακτικές των μαχητικών ενώ πετούσαν με τα Master. Εκατοντάδες Master II είτε παραδόθηκαν ως, είτε αργότερα μετατράπηκαν σε ρυμουλκά ανεμοπτέρων. Από το 1942 χρησιμοποιούνταν εκτενώς ως ρυμουλκά για τα ανεμόπτερα General Aircraft Hotspur σε διάφορες Σχολές Εκπαίδευσης Ανεμοπτέρων καθώς και ως ελκυστήρες στόχων.

Εκδόσεις
Miles M.9A Master
Πρωτότυπο, προήλθε μέσω της μετατροπής του M.9 Kestrel.

Miles M.9B Master I
Πρώτη έκδοση παραγωγής. Προωθούνταν από κινητήρα Rolls-Royce Kestrel XXX μέγιστης ισχύος 720 hp. Ακολούθησε το βελτιωμένο Miles M.9C Master IA και σταδιακά όλα τα M.9Β μετατράπηκαν σε C. Συνολικά κατασκευάστηκαν 900 Master I.

Miles M.19 Master II
Έκδοση με κινητήρα Bristol Mercury XX μέγιστης ισχύος 870 hp. Με βάση αυτό δημιουργήθηκε επίσης το ρυμουλκό ανεμοπτέρων Miles M.19 Master GT.II. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.748 Master II.Amos 2012, p. A182

Miles M.24 Master Fighter
Μαχητικό βασισμένο στο Master. Μετατράπηκαν 25 αεροσκάφη.Amos 2012, pp. 135-136

Miles M.27 Master III
Έκδοση με κινητήρα Pratt & Whitney R-1535 Twin Wasp Junior που μπορούσε να αποδώσει έως και 825 hp. Κατασκευάστηκαν 602 μονάδες αυτής της έκδοσης.

Miles M.31 Master IV
Έκδοση που θα παρείχε καλύτερη ορατότητα στον εκπαιδευτή, δεν κατασκευάστηκε.Amos 2012, pp. 95-112

Χρήστες
 Αίγυπτος
 Το 1944 η Αιγυπτιακή Βασιλική Αεροπορία παρέλαβε 26 αεροσκάφη προερχόμενα από αποθέματα της RAF.Amos 2012, pp. A226-A227Amos 2012, pp. A146 – A181

 Βέλγιο
 Βελγική Πολεμική Αεροπορία

 Γαλλία
 Γαλλική Πολεμική Αεροπορία

 Ιρλανδία
 Το Ιρλανδικό Αεροπορικό Σώμα αγόρασε δώδεκα αεροσκάφη προερχόμενα από αποθέματα της RAF.Amos 2012, p. A228

 Πορτογαλία
 Η Πορτογαλική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε δεκατέσσερα αεροσκάφη.Amos 2012, pp. A224-A226

 Νότια Αφρική
 Η Νοτιοαφρικανική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε 453 Master IIs (συμπεριλαμβανομένων 25 που χάθηκαν στην θάλασσα και δεν έφθασαν ποτέ στον προορισμό τους).Amos 2012, pp. A212-A223

 Τουρκία
 Τουρκική Πολεμική Αεροπορία

 Ηνωμένο Βασίλειο
 RAF
 Fleet Air ArmAmos 2012, pp. A28-A69

 Ηνωμένες Πολιτείες
 Η Αεροπορία του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Forces, USAAF) παρέλαβε 44 αεροσκάφη υπό μορφή δανεισμού για χρήση ως αεροσκάφη συνδέσμου και ως ελκυστήρες στόχων.Amos 2012, p. A231-A233

 Δείτε επίσης 
 Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Master
 Miles Kestrel
 Miles M.20
 Miles Martinet

 Συγκρίσιμα αεροσκάφη
 North American Harvard
 Nardi FN.305
 Ikarus MM-2
 Arado Ar 96
 VL Pyry

 Κατάλογοι
 Κατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Amos, Peter. "RAF Piston Trainer No. 10: Miles M.9A Master I". Aeroplane Monthly, August 1980, Vol. 8, No. 8. pp. 412–418.
 Amos, Peter. "RAF Piston Trainer No. 10: Miles M.19 and M.27 Master II and III". Aeroplane Monthly, September 1980, Vol. 8, No. 9. pp. 460–464.
 Amos, Peter and Don Lambert Brown. Miles Aircraft Since 1925, Volume 1. London: Putnam Aeronautical, 2000. .

 Brown, Don Lambert. Miles Aircraft Since 1925. London: Putnam & Company Ltd., 1970. .

 Jefford, C.G. RAF Squadrons, a Comprehensive Record of the Movement and Equipment of all RAF Squadrons and their Antecedents since 1912. Shrewsbury, Shropshire, UK: Airlife Publishing, 2001. .

 Lukins, A.H. and D.A. Russell. The Book of Miles Aircraft. Leicester, UK: The Harborough Publishing Company Ltd., 1946.
 March, Daniel M. British Warplanes of World War II. London: Aerospace Publishing, 1998. .
 Mondey, David. The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II. London: Chancellor Press, 1994. .
 Temple, Julian C. Wings Over Woodley – The Story of Miles Aircraft and the Adwest Group. Bourne End, Bucks, UK: Aston Publications, 1987. .



 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Master
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου