Πετσέλ

Το πετσέλ (Ιαβαϊκά: ꦥꦼꦕꦼꦭ꧀) είναι μια παραδοσιακή ιαβανική σαλάτα με σάλτσα φιστικιού,  η οποία συνήθως τρώγεται με ρύζι στον ατμό ή με ρυζογκοφρέτα.  

Η ευκολία της παρασκευής του πετσέλ και η χαμηλή του τιμή έχουν συμβάλει στη δημοτικότητά του σε όλη την Ιάβα. Έχει γίνει ένα φαγητό που αντιπροσωπεύει την πρακτικότητα, την απλότητα και το ταξίδι, καθώς το πιάτο καταναλώνεται συχνά κατά τη διάρκεια ταξιδιών με τρένο στην Ιάβα. 

Το πετσέλ εισήχθη στη Μαλαισία, όπου είναι γνωστό ως πετσάλ,  από μετανάστες από την Ιάβα. Το πετσέλ είναι επίσης πολύ δημοφιλές στο Σουρινάμ, στο οποίο εισήχθη από τους Σουριναμέζους της Ιάβας.

 Ιστορία 
Το πετσέλ είναι ένα αρχαίο φαγητό που υπάρχει από τον 9ο αιώνα μ.Χ., την εποχή του αρχαίου βασιλείου Ματαράμ υπό την ηγεμονία  του βασιλιά Ρακάι Γουατοκούρα Ντιά Μπαλιτούνγκ (898–930 μ.Χ.). Το φαγητό καταγράφεται στο Kakawin Ramayana. Το πετσέλ έχει επίσης καταγραφεί στην επιγραφή Taji Ponorogo (901 μ.Χ.), την επιγραφή Siman από το Κεντίρι (865 S/943 μ.Χ.), το Babad Tanah Jawi (1647 μ.Χ.) και το Serat Centhini (1742 S/1814 μ.Χ.). 

Το πετσέλ είναι μία από τις πολλές σαλάτες με βάση τα λαχανικά οι οποίες συνηθίζονται στην Ιάβα. Είναι παρόμοιο με το λοθέκ, αν και συνήθως το λοθέκ σερβίρεται τηγανητό με κουρκούτι ή τόφου και περιέχει τόσο ωμά όσο και μαγειρεμένα λαχανικά. 

 Συστατικά 
δεξιά|μικρογραφία| Η τοποθέτηση των λαχανικών και των άλλων συστατικών σε φύλλα μπανάνας είναι ένας παραδοσιακός τρόπος πώλησης πετσέλ κοντά στο Μπορομπουντούρ, στην κεντρική Ιάβα.
Τα κύρια συστατικά του πετσέλ συνήθως είναι φυλλώδη λαχανικά, φύτρες φασολιών (ή οποιεσδήποτε άλλες φύτρες), φασολάκια και λάχανο. Μπορεί ενίοτε να προστεθούν και κάποια άλλα είδη λαχανικών, όπως φύλλα αμάραντου, φύλλα μανιόκας ή οποιουδήποτε άλλου τοπικού φυτού το οποίο της εποχής. Ορισμένες σύγχρονες συνταγές προσθέτουν καρότα στο μείγμα (κομμένα σε φέτες) ή αντικαθιστούν το λευκό λάχανο με κόκκινο για να δώσουν ένα πιο πικάντικο χρώμα.

Η σάλτσα παρασκευάζεται από ψημένα (ή τηγανητά) φιστίκια, ταμάρινδο, ζάχαρη καρύδας και άλλα μπαχαρικά. Μπορεί να σερβιριστεί πηχτή ή νερουλή, γλυκιά ή πικάντικη, ανάλογα με την τοπική ποικιλία.  

Το πετσέλ τρώγεται συνήθως με ρύζι ή ρυζογκοφρέτα. Μπορεί επίσης να καταναλωθεί μόνο του ή με τηγανητά συνοδευτικά πιάτα, όπως τηγανητό τέμπε, τόφου κ.λπ. και παξιμάδια Ιάβας. 

 Παραλλαγές 
δεξιά|μικρογραφία| Τοπική παραλλαγή του πετσέλ, όπως σερβίρεται σε εστιατόριο του Σόλο, στην κεντρική Ιάβα
Η διαφορά στις παραλλαγές του πετσέλ συνήθως έγκειται στο πόσο πηχτή είναι η σάλτσα καθώς και στο γευστικό της προφίλ (πικάντικη, γλυκιά ή αλμυρή). Στην κεντρική Ιάβα, η σάλτσα του πετσέλ είναι γλυκόξινη με μέτρια υφή, εκτός από τις βόρειες ακτές και τις βορειοανατολικές περιοχές όπου η σάλτσα είναι συνήθως πιο πικάντικη και λίγο πιο αραιή από το συνηθισμένο. Στην ανατολική Ιάβα, ειδικά στο Μαντιούν, η σάλτσα φιστικιού είναι πολύ αραιή και πικάντικη. Συχνά, προστίθενται σπόροι ποταμίσιου ταμάρινδου ως επικάλυψη.

Στο Τεγκάλ, στην κεντρική Ιάβα, η σάλτσα του πετσέλ φτιάχνεται από φιστίκια και ρίζα μανιόκας. Στο πετσέλ ντέσο της Σουρακάρτα, προστίθεται σάλτσα μαύρου σουσαμιού πάνω από τη σάλτσα φιστικιού. 

Στη Γιογκιακάρτα, το πετσέλ σερβίρεται με γλυκοβρασμένο τέμπε ή τόφου. Στη Σουρακάρτα, μια παραλλαγή του πετσέλ που ονομάζεται «λοθέκ» περιέχει ορισμένα ωμά λαχανικά. Το όνομα «λοθέκ» προέρχεται από τη λέξη «λουθίκ», που είναι  μια ξύλινη σπάτουλα η οποία χρησιμοποιείται για να αφαιρεθεί η σάλτσα φιστικιού από το σκεύος παρασκευής. 

Το πετσέλ τουμπάνγκ είναι ένα πετσέλ βουτηγμένο σε σάλτσα τέμπε. Πρόκειται για μια λιχουδιά της περιοχής Κερτοζόνο. 

Στην κεντρική Ιάβα καθώς και στο Μεντάν, σερβίρεται συχνά πετσέλ με νουντλς. Ένα από αυτά τα πιάτα, που προέρχεται από το Μπατάνγκ, περιέχει νουντλς με μαλακή υφή φτιαγμένα από κασάβα. 

 Φωτογραφίες 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Σαλάτες
Κατηγορία:Σάλτσες
Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα