Πολιορκία της Βάρνας (1201)

Η πολιορκία της Βάρνας (βουλγαρ.: Обсада на Варна) έλαβε χώρα μεταξύ 21 και 24 Μαρτίου 1201 στη Βάρνα, στις βουλγαρικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας, μεταξύ Βουλγάρων και Ρωμαίων. Οι Βούλγαροι νίκησαν, και κατέλαβαν την πόλη.

 Προανάκρουσμα 
Αφού ο νεότερος από τους τρεις αδελφούς Ασέν, ο Καλογιάν, στέφθηκε τσάρος στις αρχές του 1197, έδειξε αμέσως την αποφασιστικότητά του να συνεχίσει τον πόλεμο με τους Ρωμαίους με κάθε μέσο, και να ξανακαταλάβει όλα τα εδάφη, που είχαν καταλάβει παλαιότερα. Τον επόμενο χρόνο, ο Καλογιάν συμμάχησε ακόμη και με τον Ιβάνκο, τον δολοφόνο του μεγαλύτερου αδελφού του, Ιβάν Ασέν Α΄ .

 Η πολιορκία 
Στις αρχές του νέου αιώνα κατέλαβε το ισχυρό κάστρο της Κωνστάντσια (κοντά στο σύγχρονο Σιμεόνοβγκραντ) και στη συνέχεια χτύπησε προς την αντίθετη κατεύθυνση, και πολιόρκησε το τελευταίο Ρωμαϊκό οχυρό βόρεια των Ορέων του Αίμου, τη Βάρνα. Τη Βάρνα υπερασπιζόταν μία μεγάλη φρουρά που περιλάμβανε δυτικούς μισθοφόρους, οι οποίοι ήταν γνωστοί ως οι πιο γενναίοι στρατιώτες του Ρωμαϊκού στρατού. Andreev, J. The Bulgarian Khans and Tsars (Balgarskite hanove i tsare, Българските ханове и царе), Veliko Tarnovo, 1996, p. 161  Για να καταλάβουν το φρούριο, οι Βούλγαροι μηχανικοί κατασκεύασαν έναν τεράστιο πολιορκητικό πύργο, που ήταν πλατύτερος από την εξωτερική τάφρο. Με τη βοήθεια του πολιορκητικού εξοπλισμού, ο βουλγαρικός στρατός κατάφερε να διασχίσει την τάφρο και να φθάσει στα τείχη τής πόλης και την τρίτη ημέρα της πολιορκίας, στις 24 Μαρτίου 1201, οι Βούλγαροι έκαναν μία αναχαίτιση. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη, ο Καλογιάν δεν δίστασε να σκοτώσει όλους τους υπερασπιστές, παρά το γεγονός ότι ήταν Πάσχα . Οι Ρωμαίοι υπερασπιστές ρίχτηκαν στην τάφρο, και θάφτηκαν ζωντανοί. Αυτή η ενέργεια, που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τον Γεώργιο Ακροπολίτη ως εκδίκηση για τους 14 χιλιάδες τυφλωμένους Βούλγαρους αιχμαλώτους πολέμου από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ «Βουλγαροκτόνο» μετά τη Μάχη του Κλειδίου το 1014, όταν ο Βούλγαρος τσάρος Σαμουήλ ηττήθηκε, χάρισε στον Καλογιάν το προσωνύμιο «Ρωμαιοκτόνος».  Μετά από αυτό, κατέστρεψε τα τείχη τής πόλης, και επέστρεψε στην πρωτεύουσα Τάρνοβο.

 Συνέπεια 
Μέχρι το τέλος τού έτους, η Βουλγαρία και η Αυτοκρατορία των Ρωμαίων ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις, οι οποίες κατέληξαν σε συνθήκη ειρήνης στις αρχές του 1202. Οι Βούλγαροι εξασφάλισαν τα νέα τους κέρδη, και τώρα ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν την Ουγγρική απειλή στα βορειοδυτικά. Μετά από αρκετές μάχες στην κοιλάδα του ποταμού Μοράβα, οι Ούγγροι ηττήθηκαν.

 Αναφορές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Атанас Пейчев и колектив, 1300 χρόνια σε стража, Военно издателство, София 1984.
 Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996.
 Alexandru MADGEARU, Τεχνικές πολιορκίας που εφαρμόστηκαν από τον στρατό της Johannitsa, τον αυτοκράτορα των Ρουμάνων και των Βουλγάρων, μεταξύ 1201 και 1207 στο Relații Interetnice în Transilvania Militaria Mediaevalia în Europa centrală și de sud-est, Editura20ASTRA

Κατηγορία:13ος αιώνας στη Βουλγαρία
Κατηγορία:Βάρνα
Βαρνας
Βαρνας