Ούγος του Τουρ

Ο Ούγος (ή Ουγκό) ( – 837) ήταν ο κόμης του Τουρ και του Σεν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρλομάγνου και του Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς, μέχρι την απώλεια της εύνοιας προς αυτόν τον Φεβρουάριο του 828.

Ο Ούγος είχε πολλές κτήσεις στην Αλσατία, καθώς και στην κομητεία του Σενς. Κατείχε επίσης το μοναστήρι του Αγίου Ιουλιέν ντ'Ωσέρ . Εμφανίστηκε το 811 ως απεσταλμένος ή πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Χάιντο, επίσκοπο της Βασιλείας, και τον Άιο, δούκα του Φρίουλι, για την ανανέωση της Ειρήνης του Νικηφόρου Α΄.  Το 821 συμμάχησε μέσω γάμου με τη βασιλική οικογένεια· η κόρη του Έρμενγάρδη παντρεύτηκε τον γιο του Λουδοβίκου Α΄, Λοθάριο Α΄. Το 824 συμμετείχε σε μία εκστρατεία στη Βρετάνη, και το 826 συνόδευσε τη βασίλισσα Ιουδήθ στη βάπτιση του Χάραλντ Κλακ στο Ίνγκελχαϊμ. Η άλλη κόρη του, η Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ κόμη του Ωσέρ (απεβ. το 862).   Πήρε ως δεύτερο σύζυγό της τον Ροβέρτο τον Ισχυρό. Είχε αποβιώσει το 886, όταν ο Βάλαφριντ Στράβο συμπεριέλαβε το επιτάφιο επίγραμμά της σε ένα ποίημά του.

Το 827 ο Ούγος, μαζί με τον Μάτφιντ κόμη της Ορλεάνης, ανέλαβαν από τον Λουδοβίκο Α΄ να στρατολογήσουν στρατό με τον γιο του Πεπίνου Α΄ βασιλιά της Ακουιτανίας και να αποκρούσουν την εισβολή στην Ισπανική Μαρκιωνία από τον Μουσουλμάνο στρατηγό Αμπού Μαρουάν. Ο Ούγος και η Μάτφριντ καθυστέρησαν μέχρι να περάσει η απειλή. Γι' αυτό του δόθηκε το παρωνύμιο Δειλός (Timidus. Καθώς η Βαρκελώνη ήταν το μεγαλύτερο στρατιωτικό επίτευγμα της σταδιοδρομίας του Λουδοβίκου Α΄, η Ισπανική Μαρκιωνία σήμαινε πολλά γι' αυτόν, και ο Ούγος και ο Μάτφριντ βρέθηκαν σε μεγάλη δυσμένεια στην Αυλή. Καθαιρέθηκαν τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους.

Παρέμεινε πολύ ισχυρός ως πεθερός του Λοθάριου Α΄. Συντάχθηκε με τον Μάτφριντ στην υποκίνηση του Λοθάριου Α΄ σε εξέγερση, και δήμευσε όλες τις γαίες του στη Γαλατία. Παρέμεινε ισχυρός στην Ιταλία, όπου ο Λοθάριος Α΄ τον έχρισε «δούκα του Λοκάτε» (dux de Locate). Έγινε ευεργέτης του καθεδρικού ναού της Μόντσα. Σύμφωνα με τα Annales Bertiniani, αυτός και ο Λαμβέρτος της Νάντης απεβίωσαν κατά τη διάρκεια μίας επιδημίας στην Ιταλία το 837. Τα νέα για το τέλος τους -και αυτό του Βάλα του Κορμπί σε μία προηγούμενη ιταλική επιδημία το φθινόπωρο του προηγούμενου έτους- στενοχώρησαν πολύ τον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή, αλλά οι αντίπαλοι του Λοθάριου Α΄ το ερμήνευσαν ως θεϊκή κρίση.  

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Πηγές 





Κατηγορία:Κόμητες της Τουρ