Φλάβιο Κίτζι (1631-1693)

Ο Φλάβιο Κίτζι, ιταλ.: Flavio Chigi (10 Μαΐου 1631 - 13 Σεπτεμβρίου 1693) ήταν Ιταλός Καθολικός καρδινάλιος και δούκας της Αρίτσια. Ήταν καρδινάλιος-ανιψιός του Πάπα Αλέξανδρου Ζ΄ Κίτζι και έγινε μία ισχυρή πολιτική δύναμη εντός της Καθολικής Εκκλησίας κατά το δεύτερο μισό του 17ου αι.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Φλάβιο Κίτζι γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1631 στη Σιένα, γιος του Μάριο Κίτζι και της Βερενίκης ντελα Τσιάγια, αδελφής του Καλάνιο ντελα Τσιάγια, επισκόπου του Νάρντο.  Ένας άλλος θείος του ήταν ο Φάμπιο Κίτζι, ο οποίος θα γινόταν ο πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ το 1655. Ένας από τους ανιψιούς του ήταν ο Τζιοβάνι Μπίτζι, τον οποίο διόρισε Ναύαρχο του Παπικού Ναυτικού. 

Σπούδασε φιλοσοφία και νομική και απέκτησε διδακτορικό στην νομική. Όταν ο θείος του, Φάμπιο Κίτζι, διορίστηκε λεγάτος στη Γερμανία, ο Κίτζι τον ακολούθησε εκεί, αλλά σύντομα στάλθηκε πίσω στην Ιταλία για να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Το 1656 διορίστηκε Κυβερνήτης του Φέρμο, και το 1658 διορίστηκε Κυβερνήτης του Τίβολι .  Εν τω μεταξύ, ο θείος του Φάμπιο είχε εκλεγεί πάπας το 1655 και είχε ανέβει στον παπικό θρόνο ως πάπας Αλέξανδρος Ζ΄. Το 1657 ο Φλάβιο διορίστηκε καρδινάλιος-ανιψιός του. 

 Καρδινάλιος 
Μετά την άνοδό του σε καρδινάλιο, ο Φλάβιο διορίστηκε καρδινάλιος-ιερέας της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο.

Το 1659, μετά το τέλος τού καρδιναλίου Λουίτζι Καπόνι, ο Φλάβιο διορίστηκε Βιβλιοθηκάριος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, και διατήρησε τη θέση αυτή για αρκετά χρόνια.

Το 1664 ο Φλάβιο έγινε δεκτός από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας.

Μετά το τέλος τού θείου του, επέβλεψε τη δημιουργία του τάφου για τον Αλέξανδρο Ζ΄, που σχεδιάστηκε από τον Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι . 

 Παπικό κονκλάβιο του 1667 
Ο πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ απεβίωσε στις 22 Μαΐου 1667, και 64 καρδινάλιοι συγκεντρώθηκαν για το παπικό κονκλάβιο του 1667.  

Το Κολλέγιο των Καρδιναλίων ήταν χωρισμένο σε διάφορες παρατάξεις. Η ισχυρότερη από αυτές ήταν το κόμμα που ήταν πιστό στον Κίτζι, το οποίο είχε 24 από τους καρδινάλιους που είχε δημιουργήσει ο θείος του. Ένα άλλο ισχυρό πρόσωπο ήταν ο Κοσμήτορας του Κολλεγίου, Φραντσέσκο Μπαρμπερίνι, ο οποίος ήταν επικεφαλής της ομάδας των παλαιών καρδιναλίων που δημιούργησε ο θείος εκείνου, πάπας Ουρβανός Η΄. Μικρές, αλλά σημαντικές -λόγω της δυνατότητας χρήσης του δικαιώματος αποκλεισμού- ήταν οι παρατάξεις των λεγόμενων «καρδιναλίων των Στεμμάτων», της Ισπανίας και της Γαλλίας. Εκπροσωπούσαν τα αντίστοιχα συμφέροντα του Καρόλου Β΄ της Ισπανίας και του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.

Το γαλλικό κόμμα έλαβε οδηγίες να εργαστεί για την εκλογή του καρδιναλίου Γραμματέα της Επικρατείας Τζούλιο Ροσπιλιόζι .  Σε αντίθεση με τη Γαλλία, η Ισπανία εναπόθεσε τα συμφέροντά της στον ανίκανο πρέσβη Μαρκήσιο Αστόργκα. Αυτός συμμάχησε με τον Κίτζι, αν και αρχικά ο Μπαρμπερίνι προσπάθησε να εξασφαλίσει ισπανική υποστήριξη για την υποψηφιότητά του.

Αρχικά, ο Κίτζι, υποστηριζόμενος από το ισπανικό κόμμα, πρότεινε να εκλεγεί καρδινάλιος ο Σκιπιόνε ντ' Έλτσι, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει γι' αυτόν την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων. Η συμμαχία μεταξύ των εκπροσώπων δύο μεγάλων καθολικών δυνάμεων αποδείχθηκε καθοριστική , και στις 20 Ιουνίου 1667 ο καρδινάλιος Τζούλιο Ροσπιλιόζι εξελέγη στον παπισμό ως Κλήμης Θ΄, λαμβάνοντας όλες τις ψήφους εκτός από του Φλάβιου και του Νέρι Κορσίνι, ο οποίος ψήφισε υπέρ του Κίτζι. 

 Δείτε επίσης 
 Βίλα Τσετινάλε
 Λέλιο Κολίστα

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι