Πακόρης της Ινδίας

Ο Πακόρης, Pacores, (Αρχ. Ελληνικά: ΠΑΚΟΡΗϹ, Kharosthi: 𐨤𐨐𐨂𐨪 Pa-ku-ra , Αραμαϊκά :  pkwry ) (100 μ.Χ.–135 μ.Χ.) ήταν βασιλιάς, που κυβέρνησε τα απομεινάρια του Ινδο-Παρθικού βασιλείου στην Αραχωσία από το 100–130 μ.Χ. μετά τον Ουμπουζάνη.  Είναι γνωστός από νομίσματα, που κόπηκαν στο Σειστάν και το Κανταχάρ, κυρίως αργυρές δραχμές και αργυρά τετράδραχμα. Η εποχή τής βασιλείας του μπορεί να προσδιοριστεί, καθώς πολλά από τα νομίσματά του είναι επισημάνσεις (κτυπημένα επάνω σε προγενέστερα) εκείνων του Βήμα Τάκτο.

Είναι ο τελευταίος ηγεμόνας με επαρκείς μαρτυρίες. Μετά από τα νομίσματα αυτού, υπάρχει ένα μόνο σωζόμενο νόμισμα με το όνομα Αβδαγάσης Β΄ και ένα σύνολο Ινδο-Παρθικών νομισμάτων κακής κατασκευής με ανώνυμους ηγεμόνες, πριν κατακτήσει το βασίλειο η αυτοκρατορία των Κουσάν.

 Αναφορές 

Βιβλιογραφία
 Κριστίν Φρέλιχ. « Ινδοπαρθική Δυναστεία ». Εγκυκλοπαίδεια Ιρανική.

Κατηγορία:Ζωροάστριοι μονάρχες
Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς