Γκαμπριέλ Φιγκερόα

Ο Γκαμπριέλ Φιγκερόα Ματέος (, 24 Απριλίου 1907–27 Απριλίου 1997) ήταν Μεξικανός κινηματογραφιστής, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους κινηματογραφιστές της Χρυσής Εποχής του μεξικανικού κινηματογράφου. Έχει εργαστεί σε πάνω από 200 ταινίες, οι οποίες καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ειδών, και είναι περισσότερο γνωστός για την τεχνική του κυριαρχία, τον προσεκτικό χειρισμό του καδραρίσματος και του φωτοσκιάσματος, και την αγάπη του για την αισθητική των καλλιτεχνών.

 Πρώτα χρόνια και καριέρα 
Γεννημένος το 1907, ο Φιγκερόα μεγάλωσε στην Πόλη του Μεξικού, όπου σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία του Σαν Κάρλος και βιολί στο Εθνικό Ωδείο. Ήταν εγγονός του διάσημου δικηγόρου, δημοσιογράφου και φιλελεύθερου συγγραφέα Χουάν Α. Ματέος και πρώτος ξάδερφος του Μεξικανού προέδρου Αδόλφο Λόπες Ματέος.  Η μητέρα του πέθανε μετά τη γέννησή του και ο πατέρας του, ανίκανος να αντιμετωπίσει την απώλεια της συζύγου του, άφησε τον Γκαμπριέλ και τον αδελφό του Ρομπέρτο να τους φροντίσουν οι θείες τους. Στη συνέχεια, κατέφυγε στο Παρίσι, όπου τελικά υπέκυψε στο αλκοόλ και την απελπισία. Όταν η οικογενειακή περιουσία τέλειωσε, ο Φιγκερόα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ακαδημία και να πάει στο σκοτεινό θάλαμο για να βγάλει τα προς το ζην. Αρχικά άρχισε να μαθαίνει φωτογραφία, η οποία έγινε η πηγή εισοδήματός του, με τον Λάλο Γκερέρο. Εργάστηκε σε ένα στούντιο στην Κολόνια Γκερέρο, όπου οι άνθρωποι φωτογραφίζονταν με βαμμένες κουρτίνες στο φόντο και υπό φυσικό φως.  Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο Φιγκερόα συνέχισε να συνεργάζεται με τους φωτογράφους Χουάν ντε λα Πένια και Χοσέ Γουαδελούπε Βελάσκο,  προτού ιδρύσει το δικό του στούντιο με τον φίλο του Ζιλμπέρτο Μαρτίνες Σολάρες . 

Το 1932, χάρη στον φίλο του Ζιλμπέρτο, ο Φιγκερόα γνώρισε τον κινηματογραφιστή Άλεξ Φίλιπς. Πεισμένος από το ταλέντο του, ο Φίλιπς κατάφερε να ξεκινήσει την καριέρα του Φιγκερόα στη βιομηχανία του κινηματογράφου ως φωτογράφος για την ταινία Revolución (1933), σε σκηνοθεσία Μιγκέλ Κοντρέρας Τόρες.  Ο Φιγκερόα και ο Φίλιπς συνέχισαν να συνεργάζονται σε αρκετές άλλες ταινίες.  Ως αποτέλεσμα της αξιοσημείωτης ανάπτυξης στον τομέα της μεξικανικής κινηματογραφικής παραγωγής, το 1933 ο Φιγκερόα μπόρεσε να συνεχίσει και να αναπτύξει το έργο του ως φωτογράφος σε τουλάχιστον 9 ταινίες, μερικές από τις οποίες είχαν τεράστια σημασία στην ιστορία του εθνικού κινηματογράφου.  Προς τα τέλη Ιουνίου 1933, ο Φιγκερόα έκανε το ντεμπούτο του ως κινηματογραφιστής σε αρκετά πλάνα του μεσαίου μήκους ντοκιμαντέρ El vuelo glorioso de Barberán y Collar (1933), σε σκηνοθεσία Ρενέ Καρντόνα. Και, μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου, ήταν ένας από τους χειριστές κάμερας των πολλαπλών σεκάνς που γυρίστηκαν για την ταινία Viva Villa! (1934), σε σκηνοθεσία Τζακ Κόνγουεϊ.  Στις 13 Νοεμβρίου 1934, ο Φιγκερόα θα ξεκινούσε να εργάζεται στην ταινία Tribu (La Raza indómita) (1935) με τον συνάδελφό του Μιγκέλ Κοντρέρας Τόρες, ο οποίος είχε την πρώτη του δουλειά ως φωτογράφος το 1932.  Το Tribu σηματοδότησε ένα ακόμη ορόσημο στην καριέρα του Φιγκερόα, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μοιράστηκε τα εύσημα με τον δάσκαλό του  Άλεξ Φίλιπς, εκτός από το έργο του ως φωτογράφου. 

Το 1935, ο Ρίκο Πάνι, γιος του εξέχοντος πολιτικού Αλμπέρτο Τζ. Πάνι, προσέγγισε τον Φιγκερόα με συμβόλαιο για να εργαστεί ως διευθυντής φωτογραφίας για μια νεοσύστατη εταιρεία παραγωγής.  Για να εδραιώσει τις γνώσεις του, έλαβε από τον μεγιστάνα μια υποτροφία για να σπουδάσει στο Χόλυγουντ, βλέποντας από κοντά το έργο του Γκρεγκ Τόλαντ, ο οποίος τότε θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους διευθυντής φωτογραφίας στον κόσμο.  Ως φοιτητής, είδε τον Τόλαντ να εργάζεται στην ταινία Splendor (1935) και έμαθε πώς να δημιουργεί δυσοίωνες σκιές και να αποδίδει μια μελαγχολική ατμόσφαιρα. Κατά την άφιξή του, ο Φιγκερόα έκανε check-in στο διάσημο ξενοδοχείο Ρούζβελτ, από όπου τηλεφώνησε στο μόνο άτομο που γνώριζε στην πόλη, τον Τσάρλι Κίμπολ, μοντέρ της ταινίας Maria Elena (1936), στην οποία ο Φιγκερόα είχε εργαστεί ως φωτιστής και φωτογραφικός μηχανικός τον Φεβρουάριο του 1935.  Το τηλεφώνημα απάντησε ο Τζεράρντο Χάνσον, παραγωγός της Maria Elena.  Ο Φιγκερόα πάντα θεωρούσε τον Τόλαντ δάσκαλό του. Την επόμενη χρονιά, το 1936, ο Φιγκερόα επέστρεψε στο Μεξικό και εκεί άρχισε να παράγει τις ξεχωριστές ταινίες του. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, Allá en el Rancho Grande (1936), η οποία θα γινόταν μια από τις πιο δημοφιλείς ταινίες στο Μεξικό και τη Λατινική Αμερική και θεωρείται αυτή που ξεκίνησε τη χρυσή εποχή του μεξικανικού κινηματογράφου, κέρδισε διεθνή αναγνώριση όταν κέρδισε βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και έσπασε ρεκόρ εισπράξεων.

Γύρισε 235 ταινίες σε διάστημα 50 ετών, συμπεριλαμβανομένων των Ξεχασμένοι από την Κοινωνία του Λουίς Μπουνιουέλ, Ο Φυγάς του Τζον Φορντ, Río Escondido του Εμίλιο Φερνάντες και Οι νύχτες της Ιγκουάνα του Τζον Χιούστον, για την οποία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας το 1964.

Ένας από τους κύριους συνεργάτες του ήταν ο Φερνάντεζ, με τον οποίο γύρισε είκοσι ταινίες, μερικές από τις οποίες κέρδισαν βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Αφού συνεργάστηκε με τον Φερνάντεζ και τον Μπουνιουέλ στις ταινίες τους με ηθοποιούς όπως η Ντολόρες ντελ Ρίο, ο Πέδρο Αρμεντάρις, η Μαρία Φέλιξ, ο Χόρχε Νεγκρέτε, ο Κολούμπα Ντομίνγκεζ και η Σίλβια Πινάλ, ο Γκαμπριέλ Φιγκερόα θεωρείται ένας από τους πιο επιδραστικούς κινηματογραφιστές του Μεξικού.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Κατηγορία:Μεξικανοί φωτογράφοι