Ράινχαρντ Γκέρινγκ

Ο Ράινχαρντ Γκέρινγκ () (23 Ιουνίου 1887 – 14 Οκτωβρίου 1936) ήταν Γερμανός γιατρός και εξπρεσιονιστής θεατρικός συγγραφέας.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Γκέρινγκ γεννήθηκε το 1887 στο κάστρο Μπίμπερσταϊν στο Χόφμπιμπερ της Έσσης και ήταν γιος επιθεωρητή κυβερνητικών κτιρίων. Σε ηλικία δέκα ετών, μετά την αυτοκτονία του πατέρα του και την ψυχική κατάρρευση της μητέρας του, στάλθηκε σε οικοτροφείο. 

Άρχισε να σπουδάζει νομική, αλλά λίγο αργότερα στράφηκε στην ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ιένας. Σπούδασε επίσης στο Βερολίνο και στο Μόναχο. Το 1911, σπούδασε στο Παρίσι, όπου γνώρισε την Ελένη Γκούροβιτς, φοιτήτρια Καλών τεχνών και Ρωσίδα Εβραία. Παντρεύτηκαν το 1912, μετά τη γέννηση της κόρης τους. Την ίδια χρονιά, τα ποιήματα του Γκέρινγκ δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά σε ανθολογία.

Ο Γκέρινγκ ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Βόννη το 1914. Ως στρατιωτικός γιατρός, στάλθηκε στην περιοχή του Σάαρ, αλλά μετά από λίγες εβδομάδες προσβλήθηκε από φυματίωση, την οποία προσπάθησε να θεραπεύσει στο Νταβός, όπου παρέμεινε μέχρι το 1918. Εδώ έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο, τη Ναυμαχία, στο οποίο περιγράφει τη μεταμόρφωση των ναυτών που συμμετείχαν στη Ναυμαχία της Γιουτλάνδης σε αιμοδιψείς δήμιους. Η πρεμιέρα το 1918 στη Δρέσδη προκάλεσε σκάνδαλο, αλλά μια άλλη παράσταση την ίδια χρονιά σε σκηνοθεσία Μαξ Ράινχαρντ στο Βερολίνο σημείωσε επιτυχία. 

Η ζωή του χαρακτηριζόταν από την επιθυμία να προσεγγίσει διάφορες θρησκευτικές λατρείες και να ασπαστεί διάφορες ιδεολογίες, οι οποίες ωστόσο δεν ήταν αποτελεσματικές στην ένταξή του στην κοινωνία. Σε μια προσπάθεια να αποσυνδεθεί από όλους τους κοινωνικούς δεσμούς, ο Γκέρινγκ έζησε για λίγο τη ζωή ενός περιπλανώμενου ζητιάνου. Αφού επέστρεψε στην οικογένειά του, έγραψε τέσσερα ακόμη θεατρικά έργα σε σύντομο χρονικό διάστημα πριν σχεδόν σωπάσει εντελώς. Το 1923 χώρισε από τη γυναίκα του. Το 1926 έλαβε το διδακτορικό του στην ιατρική στη Λειψία.

Μεταξύ 1920 και 1928, μερικά από τα αφηρημένα σχέδια και τις ακουαρέλες του, καθώς και κείμενα, δημοσιεύθηκαν στο εξπρεσιονιστικό περιοδικό Der Sturm.  

Τον Φεβρουάριο του 1930, Η αποστολή του λοχαγού Σκοτ ​​στο Νότιο Πόλο, που αναφέρονταν στην αποστολή εξερεύνησης της Ανταρκτικής από τον Άγγλο αξιωματικό Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ, έκανε πρεμιέρα με επιτυχία στο Βερολίνο και τον Οκτώβριο του απονεμήθηκε το βραβείο Κλάιστ.  

Το 1931, μετά το τέλος της σχέσης του με την σύζυγο του φίλου του εκδότη Καρλ-Μαρία Χόλτσαπφελ με τον οποίο συνέγραψαν την ποιητική συλλογή Πρώτο Γερμανικό Αεροπορικό Ημερολόγιο, έστρεψε την προσοχή του στην 16χρονη κόρη της, Μαρλέν Χόλτσαπφελ. Για άλλη μια φορά, άρχισε μια ασταθή ζωή. Το ζευγάρι μετακόμιζε από τόπο σε τόπο και ο Γκέρινγκ άνοιγε διάφορα ιατρεία. Το 1933, διαγνώστηκε με μια εντερική πάθηση που απαιτούσε θεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις τα επόμενα χρόνια. Το 1932 γεννήθηκε ο γιος τους Ράινχαρντ, το 1934 ο δεύτερος γιος του και παντρεύτηκαν την άνοιξη του 1935. 

Στις αρχές του 1936, ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στο λιμπρέτο για την όπερα Η θυσία του Βίνφριντ Ζίλιγκ, μια διασκευή της Αποστολής στον Νότιο Πόλο . Ταξίδεψε πάλι, αλλά τον Οκτώβριο εξαφανίστηκε ξαφνικά από το Βερολίνο. Στις 5 Νοεμβρίου, η οικογένειά του έμαθε ότι ο Γκέρινγκ είχε αυτοκτονήσει στη Μπούχα (κοντά στην Ιένα) πιθανώς στις 14 Οκτωβρίου 1936. Λίγο πριν, είχε κάψει ολόκληρες δέσμες χειρογράφων. 

Τον Νοέμβριο του 1937, ένα χρόνο μετά τον θάνατό του, Το θύμα έκανε πρεμιέρα, αλλά η δωδεκάφθογγη ατονική μουσική του Ζίλιγκ και το φιλοαγγλικό λιμπρέτο του Γκέρινγκ απέτρεψαν περαιτέρω παραστάσεις.

 Περιπλανώμενος 
Ζώντας μια περιπλανώμενη και αλήτικη ζωή, ο Γκέρινγκ περιπλανήθηκε άστεγος ασταμάτητα από τόπο σε τόπο, ζώντας με φίλους και για ένα διάστημα ακόμη και σε ψυχιατρικό ίδρυμα, όπου ισχυριζόταν ότι ήθελε να μελετήσει τους ψυχικά ασθενείς. Καθώς άλλαζαν οι τόποι διαμονής του, άλλαζαν και τα σχέδιά του, άνοιγε ιατρεία μόνο και μόνο για να τα κλείσει λόγω της αστάθειάς του και μετά άρχιζε πάλι την περιπλάνηση. Η συμπεριφορά του ήταν παράξενη. Για παράδειγμα, πετούσε τα βιβλία του στον δρόμο για να δείξει την απάρνηση της περιουσίας. Τον χειμώνα, ήταν μόνο ελαφρά ντυμένος, με σκισμένα παντελόνια και χωρίς καπέλο. 

 Έργα 

 1913: Jung Schuk (μυθιστόρημα) 
 1917: Seeschlacht - Ναυμαχία (θεατρικό έργο)
 1918: Der Erste - Το πρώτο (θεατρικό έργο)
 1919: Die Retter - Οι Διασώστες (θεατρικό έργο)
 1919: Scapa Flow (θεατρικό έργο)
 1919: Der Zweite - Το δεύτερο (θεατρικό έργο)
 1930: Die Südpolexpedition des Kapitäns Scott - Η αποστολή του λοχαγού Σκοτ ​​στο Νότιο Πόλο (θεατρικό έργο)
 1937: Das Opfer - Η θυσία (Λιμπρέτο για όπερα του Βίνφριντ Ζίλιγκ)

 Παραπομπές 

Κατηγορία : Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία : Εξπρεσιονιστές συγγραφείς
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες