Άντριαν Μόριεν

Ο Άντριαν Μόριεν (ολλανδικά: Adriaan Morriën) (5 Ιουνίου 1912 - 7 Ιουνίου 2002) ήταν Ολλανδός ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Άντριαν Μόριεν γεννήθηκε το 1912 στο Ιτζμούιντεν στη βόρεια Ολλανδία και μεγάλωσε στο Άιμουιντεν. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης εργαστηρίου κατασκευής ιστίων. Λόγω φυματίωσης, πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα σε σανατόριο. Κατά τη γερμανική κατοχή της Ολλανδίας εργάστηκε ως σύμβουλος σε εκδοτικούς οίκους, επιμελητής και μεταφραστής. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν αρχισυντάκτης, εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών και κριτικός λογοτεχνίας. Ήταν επίσης μέλος δεκάδων κριτικών επιτροπών για λογοτεχνικά βραβεία. Σπούδασε γαλλικά και δίδαξε τη γλώσσα για αρκετά χρόνια στο Ινστιτούτο Μεταφραστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ για πολλά χρόνια. Από τον γάμο του απέκτησε δύο παιδιά. Έζησε στο Άμστερνταμ όπου πέθανε το 2002.

 Συγγραφικό έργο 
Ο Άντριαν Μόριεν εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως ποιητής το 1939 όταν δημοσίευσε την πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο Χτύπος καρδιάς. Το 1942 ακολούθησε η δεύτερη: Άνεμος. Σε πολλά ποιήματα περιέγραψε τα συναισθήματά του ως ασθενής: να μην είναι ευπρόσδεκτος πουθενά, καταδικασμένος να μην βρει την ευτυχία, να σκέφτεται συνεχώς τον θάνατο και μια αργή παρακμή.

Το έργο του περιλαμβάνει ποίηση, διηγήματα, αυτοβιογραφικά κείμενα, κριτική, δοκίμια, μεταφράσεις και ανθολογίες. Αναφέρθηκε στις σχέσεις μεταξύ των φύλων και των γονέων με τα παιδιά και αργότερα σε θέματα όπως ερωτισμός, γυναίκες και θάνατος. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από λεπτό χιούμορ και ήπια ειρωνεία. 

Το 1949, ο Μόριεν εντάχθηκε στη γερμανική λογοτεχνική Ομάδα 47, όπου έγινε ένας από τους πιο δημοφιλείς πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς. Ο Άλμπρεχτ Κνάους έκρινε ότι η ανάγνωση του Ένας ατημέλητος άνθρωπος ήταν «η κορύφωση του συνεδρίου» του 1950 στο Ιντσιγκόφεν και ότι ο Μόριεν ήταν «ένας χιουμορίστας τόσο υψηλής τέχνης που γοήτευσε απόλυτα το κοινό».  Το 1954, ο Μόριεν κέρδισε το βραβείο Ομάδας 47 για το χιουμοριστικό διήγημα Η υπερβολική φιλοξενία απομακρύνει τους επισκέπτες. Ο Μόριεν, ο οποίος ήταν ο μόνος μη γερμανόφωνος συγγραφέας που κέρδισε το βραβείο, σχολίασε σχετικά: «Με εξέπληξε ιδιαίτερα που έλαβα το βραβείο. Δεν ένιωθα ότι ήμουν καλύτερος από τους άλλους. Ήταν περισσότερο μια ένδειξη ευγνωμοσύνης. Με θεωρούσαν έναν από τους λίγους ξένους που δεν έβλεπαν τους Γερμανούς με καχυποψία». 

Παράλληλα με το δημοσιογραφικό του έργο, ο Μόριεν συνέχισε να δημοσιεύει ποίηση και πεζογραφία στα ολλανδικά καθώς και σενάρια τηλεοπτικών σειρών. 

Μετέφρασε στα ολλανδικά αρκετά έργα των Χάινριχ Μπελ, Έριχ Κέστνερ, Σίγκμουντ Φρόυντ, Αλμπέρ Καμύ και Γκι ντε Μοπασάν.

 Βραβεία και διακρίσεις 
 1954 - Βραβείο της Ομάδας 47
 1962 - Βραβείο Μαρτίνους Νάιχοφ για τις μεταφράσεις του από τα γαλλικά
 1988 - Βραβείο Χέρμαν Γκόρτερ 
 1999 - Ταξιάρχης του Τάγματος του Ολλανδικού Λέοντα

 Έργα (επιλογή) 
 1939: Hartslag - Χτύπος καρδιάς, ποίηση
 1955: Een zonder mens - Ένας ατημέλητος άνθρωπος, διηγήματα
 1957: Alissa en Adrienne - Αλίσα και Αντριέν ή Η εκπαίδευση των γονέων, πεζογραφία
 1957: Ένα ιδιαίτερα όμορφο πόδι και άλλες σημειώσεις για την ανατομία της καθημερινής ζωής, πεζογραφία
 1960: Verzen van een vader - Στίχοι ενός πατέρα, ποίηση
 1968: Cryptogram - Κρυπτόγραμμα, πεζογραφία και ποιήματα
 1969: Waarom ik geen Dante-specialist ben geworden. Een bijdrage tot het probleem van besluitvorming - Γιατί δεν έγινα ειδικός στον Δάντη: Μια συμβολή στο πρόβλημα της λήψης αποφάσεων
 1988: Plantage Muidergracht - Φυτεία Μούιντεργκραχτ
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ολλανδοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Κριτικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Ολλανδοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ολλανδοί ποιητές