Sandinista!

Το Sandinista! είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του αγγλικού rock συγκροτήματος the Clash. Κυκλοφόρησε στις 12 Δεκεμβρίου 1980 ως τριπλό άλμπουμ το οποίο περιείχε 36 κομμάτια, με 6 τραγούδια σε κάθε πλευρά.   Διαπερνά διάφορα είδη, όπως funk, reggae, jazz, gospel, rockabilly, folk, dub, rhythm and blues, calypso, disco και rap.    Για πρώτη φορά, τα τραγούδια του συγκροτήματος πιστώθηκαν στους Clash ως συγκρότημα, αντί για τους Τζο Στράμερ και Μικ Τζόουνς.  Το συγκρότημα συμφώνησε σε μείωση των δικαιωμάτων του άλμπουμ προκειμένου να κυκλοφορήσει το 3-LP σε χαμηλή τιμή. 

Ο τίτλος αναφέρεται στους Sandinistas στη Νικαράγουα και ο αριθμός καταλόγου του, "FSLN1", αναφέρεται στη συντομογραφία της ισπανικής ονομασίας του κόμματος, Frente Sandinista de Liberación Nacional (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Σαντινίστας).  Τζάφι, Λάρι. 

Το Sandinista! έτυχε ως επί το πλείστον θετικής υποδοχής, αν και υπήρξε κριτική για το μέγεθος του άλμπουμ. Το Sandinista! είναι το άλμπουμ με τις χαμηλότερες θέσεις στα charts για τους Clash στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, το άλμπουμ άσκησε επιρροή στο κίνημα της punk rock με τον πειραματικό του ήχο και ψηφίστηκε ως το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς στην ψηφοφορία των κριτικών του Pazz & Jop στο The Village Voice. Το 2020 κατατάχθηκε στο νούμερο 323 στη λίστα του Rolling Stone με τα «500 Σπουδαιότερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών» και το Slant Magazine το κατέταξε στο νούμερο 85 στη λίστα του με τα «Καλύτερα Άλμπουμ της Δεκαετίας του 1980». 

 Παρασκήνιο και ηχογράφηση 
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος του 1980, στο Λονδίνο, το Μάντσεστερ, την Τζαμάικα και τη Νέα Υόρκη. Η παραγωγή έγινε από το συγκρότημα (κυρίως τους Μικ Τζόουνς και Τζο Στράμερ), η ηχογράφηση και η μίξη έγιναν από τον Μπιλ Πράις και η ηχοληψία έγινε από τους Τζέρεμι «Τζέρι» Γκριν (Ηχητικά Στούντιο Wessex), Τζ. Π. Νίκολς (Στούντιο Electric Lady), Λάνσελοτ «Μάξι» ΜακΚένζι (Στούντιο Channel One) και Μπιλ Πράις (Στούντιο Pluto και Power Station). Οι dub εκδόσεις ορισμένων τραγουδιών και το toasting έγιναν από τον Μάικι Ντρεντ, που είχε συνεργαστεί για πρώτη φορά με το συγκρότημα για το single τους του 1980 "Bankrobber". Με το Sandinista! το συγκρότημα ξεπέρασε το punk και τη reggae και έφτασε σε dub, rhythm and blues, calypso, gospel και άλλα είδη.  Το άλμπουμ δείχνει ξεκάθαρα την επιρροή του μουσικού της reggae και παραγωγού Λι «Σκρατς» Πέρι (που είχε συνεργαστεί με το συγκρότημα στο single του 1977 "Complete Control" και ο οποίος είχε ανοίξει μερικές από τις συναυλίες του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο Bond's στη Νέα Υόρκη το 1980), με έναν πυκνό, γεμάτο ηχώ ήχο ακόμη και στα αποκλειστικά rock τραγούδια.  

Όταν ξεκίνησαν οι ηχογραφήσεις στη Νέα Υόρκη, ο μπασίστας Πολ Σίμονον ήταν απασχολημένος με τα γυρίσματα μιας ταινίας με τίτλο Ladies and Gentlemen, The Fabulous Stains, και αντικαταστάθηκε για λίγο από τον μπασίστα των Ian Dury and the Blockheads, Νόρμαν Γουάτ-Ρόι. Αυτό αργότερα προκάλεσε κάποια άσχημα συναισθήματα όταν ο Γουάτ-Ρόι και ο πληκτράς Μίκι Γκάλαγκερ, ένα άλλο μέλος των Blockhead, ισχυρίστηκαν ότι ήταν υπεύθυνοι για τη συν-σύνθεση του τραγουδιού "The Magnificent Seven", καθώς το τραγούδι βασιζόταν σε μια μελωδία τους. Ο Γουάτ-Ρόι και ο Γκάλαγκερ στη συνέχεια θα αναλάμβαναν τη συν-σύνθεση. Ο Ντρεντ, επίσης, ήταν αναστατωμένος που δεν αναφέρθηκε ως παραγωγός του άλμπουμ, αν και του αναγνωρίστηκε το "Version Mix". Άλλοι καλεσμένοι στο άλμπουμ είναι η τραγουδίστρια Έλεν Φόλεϊ (συνεργάτης του Τζόουνς εκείνη την εποχή), ο κιθαρίστας Ιβάν Τζούλιαν πρώην των Voidoids, ο φυσαρμόνικας Λιου Λιούις (πρώην των Eddie and the Hot Rods) και ο παλιός φίλος και μουσικός συνεργάτης του Στράμερ, Τάιμον Ντογκ, ο οποίος παίζει βιολί, τραγουδάει και έγραψε το κομμάτι "Lose This Skin". Αργότερα εντάχθηκε στο συγκρότημα του Στράμερ, τους Mescaleros. Τα παιδιά του Γκάλαγκερ έκαναν επίσης εμφανίσεις: οι δύο γιοι του, Λουκ και Μπεν, τραγουδώντας μια εκδοχή του "Career Opportunities" από το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, και η κόρη του Μαρία τραγουδώντας ένα απόσπασμα του "The Guns of Brixton", από το London Calling, στο τέλος του κομματιού "Broadway".   

Αυτό είναι επίσης το μόνο άλμπουμ των Clash στο οποίο και τα τέσσερα μέλη έχουν κύρια φωνητικά. Ο ντράμερ Τόπερ Χέντον έκανε μια μοναδική κύρια φωνητική συνεισφορά στο "Ivan Meets GI Joe", ενώ ο Σίμονον κάνει τα κύρια φωνητικά στο "The Crooked Beat". 

Το τραγούδι "Up in Heaven (Not Only Here)" δανείστηκε μερικούς στίχους από το τραγούδι "United Fruit" του Φιλ Οχς που περιλαμβάνεται στο άλμπουμ Sings for Broadside (που κυκλοφόρησε το 1976). Κοέν, Ντέιβιντ (1999). 

 Κυκλοφορία 
Σύμφωνα με τον Τζο Στράμερ, η απόφαση για την κυκλοφορία ενός τριπλού LP ήταν ο τρόπος τους να χλευάσουν το CBS καθώς αντιστάθηκε στην επιθυμία του συγκροτήματος να κυκλοφορήσουν το London Calling ως διπλό άλμπουμ, και έπειτα να κυκλοφορήσουν το διπλό άλμπουμ του Μπρους Σπρίνγκστιν, The River, λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα. Χολ, Πίτερ.  Ο Στράμερ χάρηκε με την αφθονία, λέγοντας «Ήταν διπλά εξωφρενικό. Στην πραγματικότητα, ήταν τριπλά εξωφρενικό». Mojo Magazine, Σεπτέμβριος 2020, Πατ Γκίλμπερτ, σελ.53-54 Ο Μικ Τζόουνς είπε: «Πάντα το έβλεπα ως έναν δίσκο για ανθρώπους που βρίσκονταν, για παράδειγμα, σε πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου. Ή σε σταθμούς της Αρκτικής. Άνθρωποι που δεν μπορούσαν να πηγαίνουν τακτικά στα δισκοπωλεία».

Το συγκρότημα ήθελε να κυκλοφορήσει το άλμπουμ σε χαμηλή τιμή, κάτι που δεν έγινε, και αναγκάστηκαν να παραιτηθούν από οποιαδήποτε δικαιώματα για τα πρώτα 200.000 αντίτυπα που πωλήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και από μείωση 50% των δικαιωμάτων αλλού. Χιούιτ, Πάολο.  Φρικ, Ντέιβιντ. 

Τέσσερα singles κυκλοφόρησαν από τις ηχογραφήσεις του Sandinista! στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα: "Bankrobber" (το οποίο δεν συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ), "The Call Up", "Hitsville UK" και "The Magnificent Seven". Ένα διαφημιστικό δείγμα σε single δίσκο με τίτλο "Sandinista Now! " στάλθηκε στον τύπο και στο ραδιόφωνο. Η λίστα κομματιών στην πρώτη πλευρά ήταν τα: "Police on My Back", "Somebody Got Murdered", "The Call Up", "Washington Bullets", "Ivan Meets GI Joe" και "Hitsville UK". Η λίστα κομματιών στην δεύτερη πλευρά ήταν τα: "Up in Heaven (Not Only Here)", "The Magnificent Seven", "The Leader", "Junco Partner", "One More Time" και "The Sound of Sinners".  

Το τραγούδι "Washington Bullets" ήταν η πιο εκτενής —και πιο συγκεκριμένη— πολιτική δήλωση του στιχουργού Τζο Στράμερ μέχρι σήμερα. Σε αυτό, ο Στράμερ αναφέρεται ονομαστικά σε συγκρούσεις ή αντιπαραθέσεις από όλο τον κόσμο, συγκεκριμένα στη Χιλή, τη Νικαράγουα, την Κούβα, το Αφγανιστάν και το Θιβέτ. (Αναφερόμενος στις τρεις πρώτες, ο Στράμερ φαίνεται να τάσσεται υπέρ αυτών που θεωρεί ως δημοφιλή αριστερά κινήματα ή κυβερνήσεις, ενώ στα δύο τελευταία, επικρίνει έντονα την πολιτική των κομμουνιστικών κυβερνήσεων της Μόσχας και του Πεκίνου για αυτό που θεωρεί ως ιμπεριαλιστικές ενέργειές τους). Η κριτική του Rolling Stone για το Sandinista! αποκαλεί το "Washington Bullets", μαζί με το "The Equaliser" και το "The Call Up", «την καρδιά του άλμπουμ».  

Η αρχική κυκλοφορία 3 δίσκων βινυλίου του Sandinista! περιελάμβανε ένα τρίπτυχο φύλλο στίχων με τίτλο The Armagideon Times, no. 3 (ένα λογοπαίγνιο στο "Armagideon Time", την B-side από το single London Calling). Τα Armagideon Times, αρ. 1 και 2, ήταν περιοδικά για τους θαυμαστές των Clash. Το φύλλο των στίχων περιείχε κινούμενα σχέδια που αποδίδονταν στον Στιβ Μπελ, καθώς και χειρόγραφους στίχους όλων των πρωτότυπων τραγουδιών. Η κυκλοφορία των 2 CD περιέχει ένα αντίγραφο του φύλλου στίχων σε σημαντικά μειωμένο μέγεθος.  

 Υποδοχή 
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι αρχικές κριτικές ήταν ως επί το πλείστον κακές. Στο NME, ο Νικ Κεντ έγραψε ότι «ο δίσκος απλώς μπερδεύει και τελικά καταθλίβει». Αναστατωμένοι, οι Clash προσέγγισαν τον εκδότη Νιλ Σπένσερ για να επανεξεταστεί ο δίσκος. Το αίτημα απορρίφθηκε. «Καμία από τις άλλες κριτικές στον μουσικό τύπο, εκτός από αυτήν του Ρόμπι Μίλαρ στο Sounds, δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στον δίσκο. Το περιοδικό Face το κορόιδεψε ανελέητα.» 

Στις ΗΠΑ, η ιστορία ήταν λίγο διαφορετική. Ο Τζον Πικαρέλα, σε μια κριτική για το Rolling Stone με τίτλο "The Clash Drop the Big One" («Οι Clash Ρίχνουν το Μεγάλο»), υποστήριξε ότι στην πραγματικότητα, το συγκρότημα είπε «στο διάολο το στυλ των Clash, υπάρχει ένας κόσμος εκεί έξω».   Μερικοί κριτικοί υποστήριξαν ότι το άλμπουμ θα είχε λειτουργήσει καλύτερα ως ένα λιγότερο φιλόδοξο, μικρότερο έργο, ενώ ο Πικαρέλα (στην κριτική του για το Rolling Stone) και άλλοι θεωρούν το άλμπουμ ως μια σημαντική ανακάλυψη που αξίζει σύγκρισης με το "White Album" των Beatles.  Ο Ρόμπερτ Κριστγκό έγραψε στο The Village Voice: «Αν αυτό είναι το χειρότερό τους - που είναι, νομίζω - πρέπει να είναι, εεε, το μεγαλύτερο rock and roll συγκρότημα στον κόσμο". 

Το άλμπουμ συμπεριλήφθηκε σε αρκετές δημοσκοπήσεις κριτικών ως το «καλύτερο της χρονιάς» το 1981. Ψηφίστηκε στην πρώτη θέση στην δημοσκόπηση κριτικών Pazz & Jop του The Village Voice το 1981.  Σύμφωνα με το CMJ, το Sandinista! ήταν το δεύτερο πιο πολυπαιγμένο άλμπουμ του 1981 στο αμερικανικό κολεγιακό ραδιόφωνο.  Ο Ντέιβ Μαρς σημείωσε ότι ήταν ένας δίσκος του οποίου το θέμα ήταν τόσο χρόνια μπροστά από την εποχή του όσο και ο ήχος του.  Το Alternative Press συμπεριέλαβε το Sandinista! στη λίστα του 2000 με τα «10 Βασικά Άλμπουμ Πολιτικής Επανάστασης».  Το 2018, το άλμπουμ κατατάχθηκε στο νούμερο 144 στη λίστα του Pitchfork με τα 200 καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του 1980.  Το 2020, κατατάχθηκε στην 323η θέση της λίστας του Rolling Stone με τα 500 σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών. 

Το The Sandinista! Project, ένας φόρος τιμής στο άλμπουμ με τους Smithereens, Κάμπερ Βαν Μπετόβεν, Τζον Λάνγκφορντ και Σάλι Τιμς (Mekons), Έιμι Ρίγκμπι, Κατρίνα Λέσκανιτς (των Katrina and the Waves), Ρέκλες Έρικ, Γουίλι Νάιλ, Μάθιου Ράιαν, Στιου, Μαρκ Κάτλερ, Sex Clark Five, Sid Griffin & Coal Porters, Χάαλε, τους Blizzard of 78 με τους Μάικι Ντρεντ, Ruby on the Vine και πολλούς άλλους, κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου 2007, από την 00:02:59 Records (μια δισκογραφική εταιρεία που πήρε το όνομά της από έναν στίχο από το τραγούδι του Sandinista! "Hitsville UK"). Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης μια συνεργασία των Soul Food και του Μίκι Γκάλαγκερ στο "Midnight Log".   

Το Sandinista! έχει μείνει στην ιστορία ως μια σημαντική επιρροή για το χιλιανό ροκ συγκρότημα Los Prisioneros. Τα μέλη του συγκροτήματος ανακάλυψαν το άλμπουμ το νότιο καλοκαίρι του 1981 μέσω ενός ειδικού ρεπορτάζ στο Radio Concierto.  Ο Χόρχε Γκονζάλεζ ανακαλεί ότι το βρήκε «προηγμένο» και «αρειανό» και πως «με δίδαξε να κάνω μουσική». 

Ο Κερτ Κομπέιν των Nirvana αναφέρθηκε αρνητικά στο άλμπουμ ως την πρώτη του γνωριμία με το punk rock, δηλώνοντας ότι: «Πήγα να δανειστώ το Sandinista! των Clash από τη βιβλιοθήκη [...] 'αν αυτό είναι punk rock, δεν είμαι σίγουρος ότι μου αρέσει'» 

 Λίστα κομματιών 
Η έκδοση του compact disc που κυκλοφόρησε έχει τις τρεις πρώτες πλευρές στο πρώτο CD και τις υπόλοιπες τρεις πλευρές στο δεύτερο CD.

Όλα τα κύρια φωνητικά από τον Τζο Στράμερ, εκτός από εκεί που σημειώνεται.


 Προσωπικό 

 The Clash 

 Τζο Στράμερ – κύρια και δεύτερα φωνητικά, κιθάρα, πλήκτρα
 Μικ Τζόουνς – κιθάρα, πλήκτρα, κύρια και δεύτερα φωνητικά
 Πολ Σίμονον – μπάσο, δεύτερα φωνητικά, κύρια φωνητικά στο "The Crooked Beat"
 Τόπερ Χέντον – ντραμς, κύρια φωνητικά στο "Ivan Meets GI Joe" και δεύτερα φωνητικά στο "The Sound of Sinners"

 Επιπλέον μουσικοί 

 Τάιμον Ντογκ (αναφέρεται ως «Τίμον Ντογκ») – φωνητικά και βιολί στο "Lose This Skin", βιολί στα "Lightning Strikes (Not Once but Twice)", "Something About England", "Mensforth Hill", "Junco Partner" και "The Equaliser", πλήκτρα στο "The Sound of Sinners"
 Μίκι Γκάλαγκερ (Blockheads) – πλήκτρα
 Νόρμαν Γουάτ-Ρόι (Blockheads) – μπάσο στα "The Magnificent Seven", "Hitsville UK", "One More Time", "Look Here", "Something About England", "The Call Up", "Lose This Skin", "Charlie Don't Surf" και "Lightning Strikes (Not Once but Twice)"
 Τζ. Π. Νίκολσον – μπάσο
 Έλεν Φόλεϊ – επίσης κυρία φωνητικά στο "Hitsville UK", δεύτερα φωνητικά στα "Corner Soul" και "Washington Bullets"
 Ντέιβι Πέιν (Blockheads) – σαξόφωνο στα "Ivan Meets GI Joe", "Something About England", "The Crooked Beat", "If Music Could Talk", "Lose This Skin" και "Mensforth Hill"
 Ρικ Γκασκόιν – τρομπόνι στα "Ivan Meets GI Joe", "Something About England", "Lose This Skin", "Mensforth Hill" και "The Street Parade"
 Λοχίας του Συγκροτήματος Ντέιβ Γέιτς – λοχίας στο "The Call Up"
 Ντεν Χέγκαρτι (Darts) – φωνητικά στο "The Sound of Sinners"
 Λουκ και Μπεν Γκάλαγκερ – φωνητικά στο "Career Opportunities"
 Μαρία Γκάλαγκερ – κόντα φωνητικά στο "Broadway" (τραγουδώντας το "The Guns of Brixton")
 Γκάρι Μπάρνακλ – σαξόφωνο στα "Ivan Meets GI Joe", "Something About England", "The Crooked Beat", "Lose This Skin", "Mensforth Hill" και "The Street Parade"
 Άρθουρ Έντουαρντ «Μπιλ» Μπάρνακλ (ο πατέρας του Γκάρι) – τρομπέτα στα "Ivan Meets GI Joe", "Something About England", "Lose This Skin" και "The Street Parade"
 Τζόντι Λίνσκοτ – κρουστά
 Ιβάν Τζούλιαν (Voidoids) – κιθάρα στο "The Call Up"
 Νοέλ «Τέμπο» Μπέιλι (γνωστός και ως Σόουελ, καλλιτέχνης της reggae/μουσικός συνοδείας) – κιθάρα
 Άντονι Νέλσον Στίλι (Γουάικλιφ Τζόνσον των Steely and Clevie) – πλήκτρα
 Λιου Λιούις (Eddie and the Hot Rods) – φυσαρμόνικα στα "Junco Partner", "Look Here", "Corner Soul", "Midnight Log", "The Equaliser", "Version City" και "Version Pardner"
 Τζέραλντ Μπάξτερ-Γουόρμαν
 Τέρι ΜακΚουέιντ (είχε έναν μικρό ρόλο στο Rude Boy)
 Ρούντολφ Αντόλφους Τζόρνταν
 Μπάτερσι (ο σκύλος του Τόπερ Χέντον) – γαβγίζει στο "Somebody Got Murdered"
 Μάικι Ντρεντ – φωνητικά στα "The Crooked Beat", "One More Time", "Living in Fame" και "Look Here"
 Στάιλ Σκοτ – ντραμς στα "Junco Partner" και "Version Pardner"

Μια ηχογράφηση από την Χάμπτε Σελασιέ, η οποία παρουσίαζε την ραδιοφωνική εκπομπή Labbrish του WBAI, ακούγεται στην αρχή του "Lightning Strikes (Not Once But Twice)".

 Παραγωγή 


 The Clash – παραγωγοί
 Μπιλ Πράις – υπεύθυνος ηχολήπτης
 Τζέρι Γκριν – ηχολήπτης
 Τζ. Π. Νίκολσον – ηχολήπτης
 Λάνσελοτ «Μάξι» ΜακΚένζι – μηχανικός
 Μαρκ Φρίγκανρτ – βοηθός μηχανικού
 Μάικι Ντρεντ – mix έκδοση
 Πένι Σμιθ – φωτογραφία
 Στιβ Μπελ – σκιτσογράφος

 Charts 
+Απόδοση στα charts για το Sandinista!Chart (1980-1981)Κορυφαία θέση Αυστραλιανά Άλμπουμ (Έκθεση Μουσικής Kent)  36  Φινλανδικά Άλμπουμ (Τα Επίσημα Φινλανδικά Charts)  18 Ιταλικά άλμπουμ (Musica e Dichi)  11 

 Πιστοποιήσεις 

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Sandinista! στην επίσημη ιστοσελιδα των Clash.
 Song Histories: Junco Partner στο Everyday Companion Online

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980
Κατηγορία:Άλμπουμ των Clash
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)