Ραμπόν της Βαρκελώνης

Ο Ραμπόν (Rampó) ήταν ο δεύτερος κόμης των καταλανικών κομητειών της Βαρκελώνης και της Οσόνα από το 820 μέχρι το τέλος του το 825.

Ο Ραμπόν έλαβε την κομητεία της Βαρκελώνης από τον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή, βασιλιά της Ακουιτανίας, μετά την κατηγορία του Μπέρα για προδοσία, τη δίκη του με μάχη και την επακόλουθη ήττα του.   Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως κόμης της Βαρκελώνης, ο Ραμπόν ίδρυσε μοναστήρια, όλα φραγκικής προέλευσης, εξαπλώνοντας έτσι την καρολίγγεια ηγεμονία σε όλη την Ισπανική Μαρκιωνία. 

Ο Ραμπόν ήταν ηγεμόνας της Βαρκελώνης, της Ζιρόνα και της Μπεσαλού με τον τίτλο του κόμη, αλλά πιθανώς και του μαργράβου. Ο τελευταίος τίτλος προοριζόταν μόνο για τους ηγεμόνες των παραμεθόριων κομητειών.

Το 821 η Αυλή στο Άαχεν διέταξε τον Ραμπόν να επιτεθεί σε μουσουλμανικά εδάφη, μία εντολή την οποία εκτέλεσε το 822,  λεηλατώντας γη μέχρι τον ποταμό Σέγρε. Την ίδια χρονιά, ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής, κατόπιν αιτήματος του Ραμπόν, παραχώρησε προνόμια στο μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου του Μπανυόλες. 

Ο Ράμπον απεβίωσε το 825.  Σε μία συνέλευση στο Άαχεν τον Φεβρουάριο του 826 ο Λουδοβίκος Α΄ όρισε διάδοχό του τον Βερνάρδο της Σεπτιμανίας, γιο του Γουλιέλμου του Ζελόν κόμη της Τουλούζης, και νεότερο (ετεροθαλή) αδελφό του Γκωσέλμ κόμη του Εμπούριες και του Ρουσιγιόν.

 Αναφορές 

 Πηγές 



Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης