Κουινκουάτρια

Στην αρχαία ρωμαϊκή θρησκεία, Κουινκουάτρια ή Κουινκουάτρους ήταν μια γιορτή αφιερωμένη στη θεά Μινέρβα, το ρωμαϊκό αντίστοιχο της αρχαιοελληνικής θεάς Αθηνάς.

Εορταζόταν από τις 19 έως τις 23 Μαρτίου. 

 Σύνοψη 
Σύμφωνα με τον ΒάρρωναΠερί Λατινικής Γλώσσας, 14, ονομαζόταν έτσι, επειδή τελούνταν την πέμπτη ( quinqu- ) ημέρα μετά τις Ειδές, με τον ίδιο τρόπο που οι Τουσκουλανοί ονόμαζαν μια γιορτή Σέξατρους, επειδή γινόταν την έκτη ημέρα μετά τις Ειδές, ή Σεπτίματρους την εορτή την έβδομη ημέρα μετά τις Ειδές. 

Τόσο ο Βάρρωνας όσο και ο Φήστος αναφέρουν ότι τα Κουινκουάτρια εορτάζονταν μόνο για μία ημέρα, αλλά ο ΟβίδιοςΟβίδιος, Fasti iii. 809 λέει ότι εορτάζονταν για πέντε ημέρες, εξ ου και το όνομα: την πρώτη ημέρα δεν χυνόταν αίμα, αλλά τις τελευταίες τέσσερις υπήρχαν αγώνες μονομάχων. Η πρώτη ημέρα ήταν η καθεαυτή γιορτή και οι επόμενες τέσσερις ήταν μια επέκταση, που έγινε ίσως την εποχή του Καίσαρα για να ικανοποιήσει τον λαό. Τα αρχαία ρωμαϊκά ημερολόγια αποδίδουν μόνο μία ημέρα στη γιορτή.

Ο Οβίδιος αναφέρει ότι αυτή η γιορτή γιορταζόταν σε ανάμνηση των γενεθλίων της Μινέρβας, αλλά σύμφωνα με τον Φήστο ήταν ιερή ημέρα για τη Μινέρβα, επειδή ο ναός της στον Αβεντίνο λόφο καθαγιαζόταν. Την πέμπτη ημέρα της γιορτής, σύμφωνα με τον ΟβίδιοΟβίδιος, Fasti iii. 849, καθαρίζονταν οι σάλπιγγες, που χρησιμοποιούνταν στις ιερές τελετές. 

Φαίνεται όμως ότι αρχικά ήταν μια ξεχωριστή γιορτή, που ονομαζόταν Τουμπιλούστριουμ, την οποία τα αρχαία ημερολόγια τοποθετούν στις 23 Μαρτίου. Όταν ο εορτασμός του Κουινκουάτρους επεκτάθηκε σε πέντε ημέρες, το Τουμπιλούστριουμ έπεφτε την τελευταία ημέρα αυτής της γιορτής.

Ο Δομιτιανός διέταξε να γιορτάζεται κάθε χρόνο στην έπαυλή του, που βρισκόταν στους πρόποδες των Αλβανών Λόφων, και καθιέρωσε ένα κολέγιο για να επιβλέπει τον εορτασμό, ο οποίος περιελάμβανε επιδείξεις άγριων ζώων, έκθεση θεατρικών έργων και διαγωνισμούς ρητόρων και ποιητών. 

Υπήρχε επίσης μια άλλη γιορτή με αυτό το όνομα, που ονομαζόταν μικρό Κουινκουάτρους, και γιορταζόταν στις Ειδές του Ιουνίου, κατά την οποία αυλητές διέσχιζαν την πόλη σε πομπή προς τον ναό της Μινέρβας.

 Ιστορική σημασία 
Στα Κουινκουάτρια το 59, ο Νέρωνας κάλεσε τη μητέρα του, Αγριππίνα τη Νεότερη, στην έπαυλή του κοντά στις Βαϊές, σε μια προσπάθεια να τη δολοφονήσει. Ο παλιός του δάσκαλός, Ανίκητος, τον οποίο είχε κάνει καπετάνιο του στόλου του Μισήνου, είχε αναλάβει να κατασκευάσει ένα πλοίο, που θα μπορούσε να βυθιστεί, χωρίς να κινήσει υποψίες. Η Αγριππίνα αποβιβάστηκε μεταξύ των Βαϊών και του Ακρωτηρίου Μισήνου, και ολοκλήρωσε το ταξίδι της με μια άμαξα. Μετά το συμπόσιο, όταν έπεσε η νύχτα, την παρότρυναν να επιστρέψει με το πλοίο που είχε προετοιμαστεί για την καταστροφή της. Ο μηχανισμός όμως δεν λειτούργησε όπως είχε προγραμματιστεί και η Αγριππίνα κατάφερε να κολυμπήσει μέχρι την ακτή, από την οποία έφτασε στην έπαυλή της στη λίμνη Λουκρίνο. 

Ο Νέρωνας λίγο αργότερα πέτυχε τον στόχο του, ωστόσο, με περαιτέρω βοήθεια από τον ΑνίκητοBury, σελ. 279..

 Παρρπομπέςαπομπές 

 Πηγές 

  Bury, John Bagnell. The Student's Roman Empire. Harper. 1893.
Κατηγορία:Έθιμα Μαρτίου
Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές