Εργάτης

Ο εργάτης (laborer) -ιδιαίτερα με την έννοια του χειρώνακτα- βρίσκεται στον πυρήνα της οικονομικής ιστορίας και της κοινωνιολογικής ανάλυσης. Από τη γέννηση των πρώτων οργανωμένων κοινωνιών μέχρι τη σύγχρονη ψηφιακή οικονομία, ο εργάτης υπήρξε και παραμένει καθοριστικός για την παραγωγή υλικών και άυλων αγαθών. Η συστηματική μελέτη του ρόλου του εργάτη προσφέρει όχι μόνο μια κατανόηση της παραγωγικής διαδικασίας, αλλά και μια βαθύτερη ματιά στις κοινωνικές σχέσεις, την εξουσία και την εξέλιξη των δημοκρατικών θεσμώνHobsbawm, 1999..

Ιστορική διάσταση και βιομηχανική επανάσταση
Κατά την προβιομηχανική εποχή, ο εργάτης ήταν συνδεδεμένος κυρίως με τη γεωργική παραγωγή και τις τοπικές βιοτεχνίες. Η βιομηχανική επανάσταση του 18ου και 19ου αιώνα αποτέλεσε σημείο καμπής, καθώς η μετάβαση από τη χειρωνακτική παραγωγή στις μηχανοποιημένες μεθόδους άλλαξε ριζικά τη φύση της εργασίας. Οι εργάτες συγκεντρώθηκαν σε αστικά κέντρα, δημιουργώντας μια νέα κοινωνική τάξη –το προλεταριάτο– που αποτέλεσε τη βάση για κοινωνικές θεωρίες, όπως εκείνες του Καρλ Μαρξ και του Φρήντριχ Ένγκελς, οι οποίοι αναγνώρισαν τη δυναμική της εργατικής τάξης ως κινητήρια δύναμη κοινωνικών αλλαγώνΚορδάτος, 1972..

Η συγκέντρωση των εργατών στα εργοστάσια επέφερε σημαντικές κοινωνικές εντάσεις: οι εξαντλητικές ώρες εργασίας, οι χαμηλοί μισθοί και οι επισφαλείς συνθήκες αποτέλεσαν το υπόβαθρο για την εμφάνιση οργανωμένων εργατικών κινημάτων και συνδικάτων. Αυτές οι εξελίξεις οδήγησαν σταδιακά σε θεσμικές κατακτήσεις όπως το οκτάωρο και η κοινωνική ασφάλισηThompson, 1963..

Ο εργάτης στον 20ό αιώνα
Ο 20ός αιώνας χαρακτηρίστηκε από τη μερική εδραίωση των εργατικών δικαιωμάτων και τη διαμόρφωση ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους στις βιομηχανικές χώρες. Τα εργατικά κινήματα συνδέθηκαν με δημοκρατικούς αγώνες, αντιδικτατορικούς αγώνες και την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Στην Ελλάδα, το εργατικό κίνημα είχε καθοριστικό ρόλο σε πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις, ιδίως κατά τη μεταπολεμική περίοδο και τη μεταπολίτευση.

Η περίοδος της μεταπολεμικής ανάπτυξης συνέβαλε στη σταθεροποίηση του ρόλου του εργάτη ως θεμελιώδους κοινωνικού παράγοντα. Παράλληλα, η ανάδυση της επιστημονικής οργάνωσης της εργασίας (Taylorism, Fordism) και αργότερα η εισαγωγή πιο ευέλικτων μοντέλων παραγωγής (Post-Fordism) άλλαξαν τις σχέσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένωνHarvey, 1990..

Ο εργάτης στην ψηφιακή εποχή
Στη σύγχρονη εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ψηφιακής τεχνολογίας, ο ρόλος του εργάτη μετασχηματίζεται. Η αυτοματοποίηση, η τεχνητή νοημοσύνη και οι πλατφόρμες της gig economy επαναπροσδιορίζουν την έννοια της μισθωτής εργασίας. Ο Standing εισάγει τον όρο «πρεκαριάτο» (precariat) για να περιγράψει μια νέα κοινωνική ομάδα εργαζομένων σε επισφαλείς θέσεις χωρίς σταθερά δικαιώματα και προοπτικέςStanding, 2011.. Αυτή η εξέλιξη θέτει ερωτήματα για τη βιωσιμότητα των παραδοσιακών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και την ανάγκη νέων ρυθμίσεων, όπως το καθολικό βασικό εισόδημα.

Επιπλέον, η ψηφιοποίηση της παραγωγής και η χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων δεν εξαλείφουν την ανάγκη για ανθρώπινη εργασία, αλλά απαιτούν νέες δεξιότητες και συνεχή επιμόρφωση. Η τεχνολογία μπορεί να απελευθερώσει τον εργάτη από επαναλαμβανόμενα καθήκοντα, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί πιέσεις για μεγαλύτερη ευελιξία και προσαρμοστικότηταBrynjolfsson & McAfee, 2014.

Κοινωνικές και ηθικές διαστάσεις
Η εργασία δεν αποτελεί μόνο οικονομική δραστηριότητα αλλά και πεδίο ταυτότητας, κοινωνικής συμμετοχής και αξιοπρέπειας. Η έννοια του «κοινωνικού συμβολαίου» προϋποθέτει ότι οι εργάτες πρέπει να αμείβονται δίκαια και να απολαμβάνουν ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Οι αδικίες ή η εκμετάλλευση μπορούν να οδηγήσουν σε κοινωνική αστάθεια και πολιτικές συγκρούσεις. Η αλληλεγγύη μεταξύ εργατών και η συλλογική δράση αποτελούν ιστορικά βασικούς μηχανισμούς για τη διεκδίκηση δικαιωμάτων και την εξισορρόπηση των ανισοτήτωνPolanyi, 1944.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Brynjolfsson, E., & McAfee, A. (2014). The Second Machine Age: Work, Progress, and Prosperity in a Time of Brilliant Technologies. New York: W. W. Norton.
Harvey, D. (1990). The Condition of Postmodernity. Oxford: Blackwell.
Hobsbawm, E. J. (1999). Industry and Empire: From 1750 to the Present Day. London: Penguin.
Κορδάτος, Γ. (1972). Ιστορία του Εργατικού Κινήματος στην Ελλάδα. Αθήνα: Εκδόσεις 20ός Αιώνας.
Polanyi, K. (1944). The Great Transformation: The Political and Economic Origins of Our Time. Boston: Beacon Press.
Standing, G. (2011). The Precariat: The New Dangerous Class. London: Bloomsbury Academic.
Thompson, E. P. (1963). The Making of the English Working Class. London: Victor Gollancz.

Κατηγορία:Εργατικό κίνημα