Επτάλοφος Θεσσαλονίκης

Ο Επτάλοφος είναι συνοικία στον Δήμο Αμπελοκήπων–Μενεμένης στα δυτικά της Θεσσαλονίκης, που ανεπτύχθη κυρίως ως προσφυγικός συνοικισμός κατά τα μέσα του 20ού αιώνα.

Η περιοχή άρχισε να κατοικείται γύρω στο στο πρώτο τέταρτο του 20αι, αλλά ιδιαίτερα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Το 1926 ανεγέρθηκε ο πρώτος ναός, αφιερωμένος στην Αγία Ευφημία. Αργότερα, το 1931–1932, χτίστηκε ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής, στον οποίο φυλάσσεται και βυζαντινή εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας, κειμήλιο των προσφύγων.

Το όνομα «Επτάλοφος» φαίνεται να αναφέρεται στην Κωνσταντινούπολη (η «πόλη των επτά λόφων).

Βρίσκεται στα δυτικά της Θεσσαλονίκης και θεωρείται ένα από τα όρια της δυτικής ζώνης της πόλης. Η κύρια αρτηρία της συνοικία είναι η Οδός Φιλιππουπόλεως, δίπλα στην Πλατεία Επταλόφου. Στην πλατεία επί της οδού Φιλιππουπόλεως δεσπόζει μεγάλο μνημείο αφιερωμένο στους Μικρασιάτες πρόσφυγες, με ανθρώπινες μορφές και επιβλητική παρουσία. Τα αποκαλυπτήριά του έγιναν το 1999 στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 25 χρόνια διακονίας του Μητροπολίτη Διονυσίου.

 Πολεοδομική και διοικητική εξέλιξη 
Το 1928 αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητος οικισμός, εντασσόμενος στην Κοινότητα Χαρμάνκιοϊ και στις απογραφές του 1928 αριθμεί 2.435 κατοίκους. Το 1930 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χαρμάνκιόι και εντάχθηκε στον δήμο Θεσσαλονίκης. Το 1934 αναγνωρίστηκε εντάσσεται στην Κοινότητα Αμπελοκήπων. Στις 16 Οκτωβρίου 1940, ο οικισμός καταργείται.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Δήμος Αμπελοκήπων - Μενεμένης
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης