Γουόλτερ Γουίντερμποτομ

Ο Σερ Γουόλτερ Γουίντερμποτομ (31 Μαρτίου 1913) – 16 Φεβρουαρίου 2002) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ήταν ο πρώτος προπονητής της εθνικής ομάδας της Αγγλίας (1946–1962) και Διευθυντής Προπονητικής της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας (FA). Παραιτήθηκε από την FA το 1962 για να γίνει Γενικός Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου Φυσικής Αναψυχής (CCPR) και διορίστηκε πρώτος διευθυντής του Αθλητικού Συμβουλίου το 1965. Χρίστηκε ιππότης για τις υπηρεσίες του στον αθλητισμό το 1978, όταν συνταξιοδοτήθηκε. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία τίμησε την επέτειο των 100 χρόνων από την γέννηση του Γουίντερμποτομ καταθέτοντας μια προτομή, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν από τον Ρόι Χόντσον στο St George's Park στις 23 Απριλίου του 2013, ως προς αναγνώριση της εξαιρετικής συμβολής του στην ανάπτυξη του αγγλικού ποδοσφαίρου.

 Πρώτα χρόνια 
μικρογραφία|Προτομή του Γουόλτερ Γουίντερμποτομ στο St George's Park
Γεννημένος στο Όλνταμ του Λάνκασαϊρ, ο Γουόλτερ Γουίντερμποτομ ήταν ο μοναχογιός του Τζέιμς Γουίντερμποτομ, ενός συναρμολογητή πλαισίων δακτυλίων σε ένα εργοστάσιο υφαντουργικών μηχανημάτων. Στην ηλικία των 12 ετών, έλαβε υποτροφία για το Λύκειο του Όλνταμ, όπου και διέπρεψε. Κέρδισε υποτροφία για το Επισκοπικό Κολλέγιο Εκπαίδευσης Δασκάλων του Τσέστερ, αποφοιτώντας ως ο κορυφαίος μαθητής το 1933 και ανέλαβε θέση δασκάλου στο Alexandra Road School, στο Όλνταμ. Ενώ δίδασκε, έπαιζε ποδόσφαιρο για τους Royton Amateurs και στη συνέχεια για την Μόσλεϊ , όπου τον εντόπισε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Υπέγραψε για τη Γιουνάιτεντ ως επαγγελματίας μερικής απασχόλησης το 1936, όμως συνέχισε να διδάσκει. Στην πρώτη του σεζόν (1936/37) στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έδειξε υψηλές προοπτικές, παίζοντας 21 παιχνίδια στο πρωτάθλημα και δύο παιχνίδια στο κύπελλο Αγγλίας, αγωνιζόμενος ως πλάγιος και κεντρικός αμυντικός. Αλλά στις επόμενες δύο σεζόν έκανε μόνο τέσσερις εμφανίσεις στην πρώτη ομάδα  και 41 συμμετοχές στο Central League, η καριέρα του ως παίκτης ουσιαστικά έληξε από μια ασθένεια στην σπονδυλική στήλη, η οποία αργότερα διαγνώστηκε ως αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα. Ενώ εξακολουθούσε να παίζει για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, άφησε τη θέση του ως καθηγητής για να σπουδάσει στο Κολλέγιο Φυσικής Αγωγής του Κάρνεγκι στο Λιντς. Μετά την αποφοίτησή του διορίστηκε λέκτορας.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γουίντερμποτομ υπηρέτησε ως αξιωματικός στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του διοικητή πτέρυγας και εργάζονταν στο Υπουργείο Αεροπορίας με συνολική ευθύνη η οποία αφορούσε την εκπαίδευση δασκάλων Φυσικής Αγωγής στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ήταν επίσης φιλοξενούμενος παίκτης της Τσέλσι  και διηύθυνε μαθήματα προπονητικής για λογαριασμό της FA σε γυμνάσια στο Λονδίνο. Το 1946, ο Στάνλεϊ Ρους, ο οποίος τελούσε τον ρόλο του γραμματέα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, έπεισε το συμβούλιό της να διορίσει τον Γουίντερμποτομ ως τον πρώτο Διευθυντή Προπονητικής της FA και του πρότεινε να αναλάβει την πρόσθετη ευθύνη να είναι ο πρώτος προπονητής της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.

 Προπονητής της Αγγλίας 
Ο Γουόλτερ Γουίντερμποτομ κατέχει τη διάκριση του να είναι ο πρώτος, ο νεότερος και ο μακροβιότερος προπονητής της Αγγλίας στην ιστορία της. Είναι επίσης ο μόνος προπονητής της Αγγλίας που πριν αναλάβει την ομάδα δεν είχε προηγούμενη επαγγελματική εμπειρία ως προπονητής. Συνολικά στους αγώνες που ήταν προπονητής, η Αγγλία έπαιξε 139 φορές, κέρδισε τις 78, έφερε 33 ισοπαλίες και έχασε 28, σκοράροντας 383 γκολ και δεχόμενη 196. Εντός έδρας η Αγγλία έχασε έξι αγώνες σε δεκαέξι χρόνια. Η Αγγλία κέρδισε το Βρετανικό Εσωτερικό Πρωτάθλημα σε δεκατρείς από τις δεκαέξι σεζόν του (επτά φορές νικώντας και έξι φορές μοιραζόμενη την πρώτη θέση). Στο Παγκόσμιο Κύπελλο, η Αγγλία προκρίθηκε και στις τέσσερις περιπτώσεις, φτάνοντας δύο φορές στα προημιτελικά, παίζοντας 28 αγώνες, κερδίζοντας 15, φέρνοντας 7 ισοπαλίες και χάνοντας 6. Σκόραρε 75 γκολ και δέχθηκε 35 (συμπεριλαμβανομένων των αγώνων των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου).

Παρόλο που είχε προπονητικές και διοικητικές ευθύνες, ο Γουίντερμποτομ δεν είχε ποτέ την εξουσία να επιλέξει τη δική του ομάδα και αντ' αυτού επιλεγόταν από μια επιτροπή. Όσο περνούσε ο χρόνος, οι τεχνικές του γνώσεις επηρέαζαν ολοένα και περισσότερο την επιτροπή. Τέλος, πριν από την άφιξη του Αλφ Ράμσεϊ το 1962, έπεισε την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ότι ο προπονητής της ομάδας έπρεπε να έχει τον αποκλειστικό έλεγχο της επιλογής των παιχτών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Γουίντερμποτομ προειδοποιούσε επανειλημμένα το αγγλικό ποδοσφαιρικό κατεστημένο ότι οι χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής ξεπερνούσαν την Αγγλία και ότι το αγγλικό ποδόσφαιρο έπρεπε να αλλάξει. Τα δεκαέξι χρόνια τα οποία υπηρέτησε ως προπονητής της εθνικής ομάδας βοήθησαν σημαντικά στη δημιουργία μιας σύγχρονης και ανταγωνιστικής εθνικής ομάδας και τέσσερα χρόνια μετά την αποχώρησή του το 1966, η Αγγλία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Οι καινοτομίες του περιελάμβαναν την εισαγωγή ομάδων όπως η Αγγλία Β, η κάτω των 23 ετών, νέων και μαθητών  παρέχοντας στους παίκτες συνέχεια και εμπειρία στο διεθνές ποδόσφαιρο πρώτου αυτοί επιλεγούν για την εθνική ομάδα.

Αξιοσημείωτες νίκες κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν το 10-0 εκτός έδρας επί της Πορτογαλίας το 1947, το 4-0 εκτός έδρας επί της Ιταλίας το 1948, το 3-1 εντός έδρας επί της τότε Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Δυτικής Γερμανίας το 1954, το 4-2 εντός έδρας επί της Βραζιλίας το 1956 και το 9-3 εντός έδρας επί της Σκωτίας το 1961. Αξιοσημείωτες ήττες ήταν η ήττα με 2-0 από τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας στο Γκούντισον Παρκ, η ήττα με 1-0 από τις ΗΠΑ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 και η ήττα με 6-3 εντός έδρας από την Ουγγαρία το 1953, αγώνας με τον οποίο η Αγγλία έχασε το αήττητο σερί εντός έδρας αγώνων της από ξένη ομάδα στο Γουέμπλεϊ, ακολουθούμενη από μια ήττα με 7-1 εκτός έδρας από την ίδια ομάδα το 1954.

Επίσης, κατά την διάρκεια της προπονητικής του θητείας, η Αγγλία επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Αργεντινή, τη Βραζιλία, τη Χιλή, τη Δανία, το Μεξικό, το Περού, την Πορτογαλία, τη Σοβιετική Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ουρουγουάη.

 Στατιστικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο 
Ο Γουίντερμποτομ οδήγησε την Αγγλία σε τέσσερις συνεχόμενες τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου, ένα ρεκόρ που στη συνέχεια ισοφάρισε μόνο ο Χέλμουτ Σον με την Δυτική Γερμανία. Η Αγγλία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο για πρώτη φορά το 1950, όταν προκρίθηκε στο τουρνουά της Βραζιλίας κερδίζοντας το Βρετανικό Εσωτερικό Πρωτάθλημα. Η Αγγλία δεν είχε παίξει ποτέ πριν στη Νότια Αμερική. Νίκησε τη Χιλή με 2-0, αλλά έχασε με 1-0 από τις ΗΠΑ και 1-0 από την Ισπανία, αποτελέσματα που οδήγησαν στον αποκλεισμό της από τον πρώτο γύρο. Ο Γουίντερμποτομ οδήγησε ξανά την Αγγλία στην πρόκριση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1954 κερδίζοντας το Βρετανικό Εσωτερικό Πρωτάθλημα. Μια ισοπαλία με 4-4 εναντίον του Βελγίου και μια νίκη με 2-0 εναντίον της Ελβετίας την οδήγησαν στα προημιτελικά, όπου ηττήθηκε με 4-2 από την πρωταθλήτρια Ουρουγουάη.

Η Αγγλία προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 με νίκες επί της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και της Δανίας, με μια ομάδα η οποία είχε ηττηθεί μία φορά σε 17 αγώνες. Τρεις μήνες πριν από την έναρξη του τουρνουά, η αεροπορική τραγωδία του Μονάχου στέρησε από την ομάδα βασικούς παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: οι Ρότζερ Μπερν, Τόμι Τέιλορ και Ντάνκαν Έντουαρντς πέθαναν. Οι αγώνες της Αγγλίας με τις: ΕΣΣΔ, Βραζιλία και Αυστρία, έληξαν ισόπαλοι, αλλά έχασε από τη Σοβιετική Ένωση σε έναν αγώνα πλέι οφ για μια θέση στα προημιτελικά.

Ο Γουίντερμποτομ οδήγησε ξανά την ομάδα του στην πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962 στη Χιλή με νίκες κόντρα στην Πορτογαλία και το Λουξεμβούργο. Αφού προκρίθηκε από τον όμιλό της χάρη στην διαφορά τερμάτων, η Αγγλία έφτασε στα προημιτελικά, αλλά ηττήθηκε με 3-1 από την μετέπειτα πρωταθλήτρια, Βραζιλία.

 Διευθυντής Προπονητικής της FA 
Αν και ο Γουίντερμποτομ είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως ο προπονητής της εθνικής της Αγγλίας, συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη του αγγλικού ποδοσφαίρου στον τομέα της προπονητικής. Δεν έκρυψε την πεποίθησή του ότι η θέση του ως Διευθυντής Προπονητικής ήταν η πιο σημαντική από τις δύο θέσεις του στην FA.

Όταν εντάχθηκε στην FA το 1946, οι διευθυντές των ομάδων, οι προπονητές και οι παίκτες ήταν κυνικοί σχετικά με την ανάγκη για προπονητική  αλλά ο Γουίντερμποτομ είχε πάθος για την προπονητική και ένα όραμα για το πώς έπρεπε να αναπτυχθεί. Σύντομα δημιούργησε ένα εθνικό πρόγραμμα προπονητικής με θερινά μαθήματα με μόνιμη διαμονή στο Λίλσαλ του Σρόπσαϊρ και έπεισε μερικούς από τους διεθνείς παίκτες του να παρακολουθήσουν τα μαθήματα τα οποία οδηγούσαν σε εξετάσεις για τα προκαταρκτικά και πλήρη προπονητικά σήματα της FA. Αυτό έδωσε στο πρόγραμμα αξιοπιστία. Ανέπτυξαν τις διδακτικές τους δεξιότητες προπονώντας σε σχολεία και στη συνέχεια μετακινήθηκαν σε θέσεις μερικής απασχόλησης προπονητών σε νεαρούς συλλόγους. Συγκέντρωσε γύρω του μια ομάδα νέων προπονητών της FA: άνδρες όπως οι Μπιλ Νίκολσον, Ντον Χάου, Άλαν Μπράουν, Ρον Γκρίνγουντ, Ντέιβ Σέξτον, Μάλκομ Άλισον, Τζο Μέρσερ, Βικ Μπάκιγχαμ, Τζίμι Χιλ και Μπόμπι Ρόμπσον. Με την πάροδο του χρόνου, μια νέα γενιά προπονητών εμφανίστηκε στους συλλόγους της Λίγκας και άρχισε να αλλάζει τις αντιλήψεις για την προπονητική.

Τα μαθήματα του Γουίντερμποτομ επεκτάθηκαν ώστε να συμπεριλαμβάνουν επαγγελματίες παίκτες, διαιτητές, διευθυντές σχολίων, προπονητές συλλόγων, μαθητές και ηγέτες νέων. Εκτός από το Lilleshall, τα μαθήματα πραγματοποιήθηκαν στο Κολέγιο Λόφμπορο, στο Κολλέγιο Κάρνεγκι, στο Bisham Abbey και στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. Το 1947, τριακόσιοι είχαν λάβει το πλήρες πτυχείο προπονητή και ο αριθμός των καταρτισμένων προπονητών αυξανόταν κάθε χρόνο.

Τα μαθήματα προσέλκυσαν διεθνή συμμετοχή και επαίνους. Ο Γουίντερμποτομ θεωρούνταν από πολλούς ένας από τους κορυφαίους τεχνικούς στοχαστές και εκπρόσωπους του ποδοσφαίρου με τον τρόπο τον οποίο παίζονταν στην γενιά του στον κόσμο και έδινε διαλέξεις σε διεθνές επίπεδο.

Υπήρξε πηγή έμπνευσης για μια νέα γενιά προπονητών, με πιο αξιοσημείωτους τους Ρον Γκρίνγουντ και Μπόμπι Ρόμπσον, που αποφοίτησαν από κάθε επίπεδο προπονητικής και τελικά έγιναν και οι δύο κατέληξαν να προπονήσουν την εθνική ομάδα της Αγγλίας.

 Κριτική 
Ως αξιολόγηση για τη θητεία του Γουίντερμποτομ ως προπονητής της Αγγλίας, ο Γκόλντμπλατ γράφει ότι «[ο Γουίντερμποτομ] εισήγαγε ένα μέτρο τακτικής σκέψης και συζήτησης στην ομάδα της Αγγλίας, αν και η αδυναμία του να περιμένει ή να μάθει σημαντικά από το φιάσκο της Ουγγαρίας υποδηλώνει ότι η αντίληψη της τακτικής και της επικοινωνίας του με τους παίκτες ήταν περιορισμένη». Ο Γουίλιαμ Μπέικερ γράφει ότι ο Γουίντερμποτομ, εξαιτίας της «ανώτερης κοινωνικής καταγωγής του [sic]», δεν μπορούσε «να διδάξει αποτελεσματικά, πόσο μάλλον να εμπνεύσει, ποδοσφαιριστές που άνηκαν στην εργατική τάξη». Ο ποδοσφαιρικός δημοσιογράφος Μπράιαν Γκλάνβιλ είπε σε μια συνέντευξη ότι: «Τα πήγαινα πολύ καλά με τον Γουόλτερ Γουίντερμποτομ, αλλά ήταν ένας άθλιος προπονητής».

 Εκδόσεις 
Ο Γουίντερμποτομ ήταν επίσης υπεύθυνος για τις εκδόσεις της FA. Το πρώτο προπονητικό δελτίο κυκλοφόρησε το 1946 και αυτό έγινε το FA Bulletin και μετέπειτα το FA News. Το FA Year Book κυκλοφόρησε το 1948, μαζί με το ετήσιο FA Book for Boys. Οι πρώτες προπονητικές ταινίες ακολούθησαν το 1950.

Ένα σημαντικό ορόσημο ήταν η έκδοση του βιβλίου του Γουίντερμποτομ, Soccer Coaching, του πρώτου σύγχρονου εγχειριδίου προπονητικής για το ποδοσφαίρο. Ακολούθησαν τρία ακόμη βιβλία, τα: Skilful Soccer, Modern Soccer και Training for Soccer.

 Αθλητικός διαχειριστής 
Το 1962, ο Γουίντερμποτομ παραιτήθηκε από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και ανέλαβε τα καθήκοντα Γενικού Γραμματέα του Κεντρικού Συμβουλίου Φυσικής Αναψυχής και δύο χρόνια αργότερα έγινε διευθυντής του νεοσύστατου Αθλητικού Συμβουλίου. Ανήλθε στο υψηλότερο επίπεδο του αθλητισμού και αποδείχθηκε ότι είχε βαθιά επίδραση στον αθλητισμό στη Βρετανία κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα.

 Κεντρικό Συμβούλιο Φυσικής Αναψυχής 
Στο Κεντρικό Συμβούλιο Φυσικής Αγωγής (CCPR), ο Γουίντερμποτομ εργάστηκε ώστε να παρέχει προπονητές και καλύτερες εγκαταστάσεις τα διοικητικά όργανα του αθλητισμού. Σύντομα ενεπλάκη στη συνεχιζόμενη πολιτική συζήτηση σχετικά με τις συστάσεις της Έκθεσης της Επιτροπής Αθλητισμού του Γουλφέντεν του 1960, που είχε συστήσει την ίδρυση ενός Αθλητικού Συμβουλίου υπεύθυνο για την κατανομή των κρατικών χρημάτων στον αθλητισμό. Εκείνος ήταν υπέρ, αλλά το CCPR ήταν διχασμένο ως προς το θέμα. Το 1965 η κυβέρνηση ίδρυσε ένα Αθλητικό Συμβούλιο και ο Γουίντερμποτομ διορίστηκε πρώτος διευθυντής του Αθλητικού Συμβουλίου με πρόεδρο τον Ντένις Χόουελ.

 Αθλητικό Συμβούλιο 
Ο Γουίντερμποτομ πίστευε ότι η συμμετοχή σε ένα άθλημα έπαιζε πολύ πιο σημαντικό ρόλο στην κοινωνία από ότι ήταν γενικώς αποδεκτό. Για 16 χρόνια αγωνίστηκε για να εξασφαλίσει σημαντικά περισσότερη επένδυση στον αθλητισμό από την εθνική και τοπική αυτοδιοίκηση, για να υποστηρίξουν την καμπάνια «Άθλημα για Όλους». Παρόλο που υπήρχε ένα σκληρό οικονομικό κλίμα, σημειώθηκε μεγάλη πρόοδος στην παροχή νέων εγκαταστάσεων. Σε διάκενα δέκα ετών, χτίστηκαν 499 αθλητικά κέντρα και 524 νέες πισίνες. Υπό την ηγεσία του, οι διοικητικοί φορείς του αθλητισμού έλαβαν βοήθεια για να αναπτύξουν περισσότερους επαγγελματικούς οργανισμούς και να παρέχουν περισσότερους προπονητές. Συνέλαβε την ιδέα του Ιδρύματος Αθλητικής Βοήθειας, συγκεντρώνοντας χρήματα από τη βιομηχανία για να υποστηρίξει νέους αθλητές υψηλού επιπέδου οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να κατακτήσουν Ολυμπιακά μετάλλια.

Διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και Πρόεδρος της Επιτροπής για την Ανάπτυξη του Αθλητισμού. Επιπλέον έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να αποδεχθεί την ιδέα «Αθλητισμός για Όλους» ο Καναδάς και την UNESCO.

 Μετέπειτα ζωή 
Το 1978, αφού συμπλήρωσε τα 65 χρόνια ηλικίας, ο Γουίντερμποτομ αποσύρθηκε από το Συμβούλιο Αθλητισμού και χρίστηκε ιππότης για τις υπηρεσίες του στον αθλητισμό. Στην συνέχεια, έγινε σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης σχετικά με το πως οι Βρετανοί κατασκευαστές αθλητικού εξοπλισμού θα μπορούσαν να συνεργαστούν με ξένες εταιρείες. Το 1979, επισκέφθηκε την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία με σκοπό να βοηθήσει τις κυβερνήσεις των δύο χωρών να υποστηρίξουν τον αθλητισμό στην κοινότητα.

Ήταν επικεφαλής της Ομάδας Τεχνικών Μελετών της FIFA για το Παγκόσμια Κύπελλα του 1966, 1970, 1974, 1978 και μέλος αυτής το 1982. Το 1985 δημοσιεύτηκε η Έκθεση Γουίντερμποτομ, μια έρευνα της FA η οποία αφορούσε τις τεχνητές επιφάνειες παιχνιδιού και την περίοδο 1987–89 ήταν μέλος της έρευνας της Football League για τα τεχνητά γήπεδα.

Πέθανε στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Σάρεϊ μετά από ένα χειρουργείο για καρκίνο στις 16 Φεβρουαρίου του 2002. Ήταν 88 ετών. Επιμνημόσυνη δέηση τελέστηκε στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στο Κράνλεϊ του Σάρεϊ την 1 Μαρτίου του 2002.

 Προπονητικά στατιστικά 
ΟμάδαΕθν. ΑπόΜέχριΣυνολικά στατιστικάΠΝΙΗΓΚ
ΥΠΕΡΓΚ ΚΑΤΑ +/–% νίκης Αγγλία Σεπτέμβριος 1946 Ιούλιος 1962139783328385195 +19056,12

 Δακρίσεις 

 Βρετανικό Εσωτερικό Πρωτάθλημα
 Πρωταθλητές: 1947, 1948, 1950, 1952 (μοιράστηκε), 1953 (μοιράστηκε), 1954, 1955, 1956 (μοιράστηκε), 1957, 1958 (μοιράστηκε), 1959 (μοιράστηκε), 1960 (μοιράστηκε), 1961
 Φιναλίστ: 1949, 1951

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Γκράχαμ Μορς: Sir Walter Winterbottom – The Father of Modern English Football, Kings Road Publishing, 2013.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ολυμπιακής ομάδας Μεγάλης Βρετανίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1958