Βαλαρσάκης

Ο Βαλαρσάκης ή Βαγκαρσάκ (παλαιοαρμ. Վաղարշակ, 2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν βασιλιάς της Αρμενίας από το 150 μέχρι το 127 π.Χ., αδελφός του Μιθριδάτου Α΄ του Μέγα, δηλαδή παρθικής καταγωγής, ιδρυτής του αρμενικού κλάδου της δυναστείας των Αρσακιδών σύμφωνα με τον Μωυσή Χωρηνό («Χορενάτσι»).

Σήμερα οι μελετητές θεωρούν τα αποδιδόμενα σε αυτόν σύνθεση βιογραφικών στοιχείων διάφορων βασιλέων. Το πρώτο που έπραξε ως βασιλιάς ο Βαλαρσάκης λέγεται ότι ήταν η εξάλειψη των ληστών της υπαίθρου. Οργάνωσε την εξουσία στην Αρμενία ως τμήματος της Παρθικής Αυτοκρατορίας και επεφύλαξε τις υπέρτατες εύνοιες στον Μπαγκαράτ, έναν από τους απώτερους προγόνους της μεσαιωνικής Δυναστείας των Μπαγκρατουνί.Ellott, Mabel Evelyn: Beginning Again at Ararat, σελ. 276 Ο Βαλαρσάκης κατέκτησε και προσάρτησε στην Αρμενία την Καππαδοκία, μέρος του Καυκάσου και τη Λαζική (περιοχή). Μετά από τις κατακτήσεις του αυτές, ασχολήθηκε με την εσωτερική αναδιοργάνωση του κράτους του: Θέσπισε νόμους και φρόντισε για την καταγραφή όλων των ιστορικών μνημείων της χώρας. Στον θρόνο της Αρμενίας τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρσάκης.

 Δείτε επίσης 
  Αρταβάσδης Α΄ της Αρμενίας

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 662

Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας