Εντερική απορρόφηση νερού

Η εντερική απορρόφηση νερού είναι η διαδικασία μέσω της οποίας το νερό και οι ηλεκτρολύτες απορροφώνται από την χωνεμένη τροφή και μεταφέρονται στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ισορροπίας υγρών στο σώμα και την αποφυγή της αφυδάτωσης. Το λεπτό έντερο απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του νερού, ενώ το παχύ έντερο συμπυκνώνει περαιτέρω το υπολειμματικό υλικό απορροφώντας το υπόλοιπο νερό και τους ηλεκτρολύτες. Περίπου 9 λίτρα νερού εισέρχονται στο λεπτό έντερο καθημερινά (αυτό το υγρό είναι ένα μείγμα νερού που έχει καταναλωθεί και των γαστρεντερικών εκκρίσεων), όπου περίπου 8 - 8,5 λίτρα απορροφώνται. Το υπόλοιπο νερό απορροφάται από το παχύ έντερο, με μόνο περίπου 100 ml να χάνονται στα κόπρανα.

Ο κύριος μηχανισμός για την εντερική απορρόφηση νερού είναι η όσμωση, όπου το νερό ρέει από μια περιοχή με χαμηλότερη συγκέντρωση διαλυμένης ουσίας (και επομένως υψηλότερη συγκέντρωση νερού) σε μια περιοχή με υψηλότερη συγκέντρωση διαλυμένης ουσίας. Το νάτριο εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία. Μέσω της ενεργητικής μεταφοράς, εισέρχεται σε κανάλια νατρίου και αντλίες νατρίου-καλίου κατά μήκος του εντερικού βλενογόννου, δημιουργώντας μια οσμωτική κλίση. Άλλοι ηλεκτρολύτες εμπλέκονται επίσης, όπως το κάλιο, το χλωρίδιο και το όξινο ανθρακικό ιόν, τα οποία επηρεάζουν επίσης την οσμωτική κλίση. Το νερό μπορεί επίσης να κινηθεί μέσω παθητικής μεταφοράς διαμέσου των κυτταρικών μεμβρανών, ακολουθώντας την κλίση συγκέντρωσης χωρίς να απαιτείται ενέργεια.

Οι ακουαπορίνες, όπως η AQP3 στο κόλον, είναι εξειδικευμένες πρωτεΐνες καναλιών νερού που αυξάνουν σημαντικά τη διαπερατότητα του νερού στις κυτταρικές μεμβράνες για να διευκολύνουν την απορρόφηση του νερού. Οι συμμεταφορείς, όπως ο NKCC1 (συμμεταφορέας Na+-K+-2Cl-) και ο NHE3 (αντιμεταφορέας Na+/H+), συμβάλλουν έμμεσα στην απορρόφηση νερού, μεταφέροντας νάτριο και άλλους ηλεκτρολύτες στα κύτταρα και δημιουργώντας την οσμωτική κλίση για να ακολουθήσει το νερό. Τέλος, η γλυκόζη μπορεί να ενισχύσει την απορρόφηση νατρίου και νερού στο λεπτό έντερο, βοηθώντας στην ενυδάτωση.

Η ανισορροπία της εντερικής απορρόφησης νερού, η οποία επηρεάζει τη φυσιολογική διαδικασία απορρόφησης νερού και ηλεκτρολυτών, έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική απώλεια υγρών (διάρροια), την ανεπαρκή απομάκρυνση υγρών (δυσκοιλιότητα), καθώς και πιο σοβαρές επιπλοκές όπως αφυδάτωση και ηλεκτρολυτικές ανισορροπίες. Άλλες επιπλοκές περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, στεατόρροια (λιπαρά κόπρανα) και ελλείψεις σε βασικές βιταμίνες και μέταλλα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η ανισορροπία μπορεί να συμβάλει στην εμφάνιση λίθων στα νεφρά (νεφρολιθίαση) ή χολόλιθων. 

Αυτή η ανισορροπία μπορεί να οφείλεται σε ποικίλους παράγοντες, όπως λοιμώξεις, φλεγμονώδεις καταστάσεις (νόσος του Crohn ή κοιλιοκάκη), παθολογίες του παγκρέατος, ορισμένα φάρμακα και διατροφικές συνήθειες. Η θεραπεία της ανισορροπίας της εντερικής απορρόφησης νερού μπορεί να γίνει με την αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας (δυσαπορρόφηση, διάρροια ή άλλες αιτίες), την ενυδάτωση με εκ του στόματος διαλύματα ενυδάτωσης (ORS) σε ήπια έως μέτρια αφυδάτωση, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών σε σοβαρή αφυδάτωση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τη χρήση φαρμάκων για τη διαχείριση των συμπτωμάτων. Σε περιπτώσεις δυσαπορρόφησης, οι αλλαγές στη διατροφή, η διατροφή με συμπληρώματα και η χορήγηση πεπτικών ενζύμων μπορεί να είναι χρήσιμες.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα