Ανάθημα

Ανάθημα ή αναθηματική προσφορά είναι ένα ή περισσότερα αντικείμενα που εκτίθενται ή εναποτίθενται, χωρίς πρόθεση ανάκτησης ή χρήσης, σε ιερό χώρο για θρησκευτικούς σκοπούς. Η αφιέρωση αναθημάτων (votive offering) υπήρξε κεντρικό στοιχείο της αρχαίας θρησκείας, τόσο στην αρχαία Ελλάδα όσο και σε άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου. Το ανάθημα αποτελούσε μια πράξη που συνδύαζε το προσωπικό βίωμα του αφιερωτή με τη συλλογική θρησκευτική εμπειρία, ενώ ταυτόχρονα παρήγαγε υλικό πολιτισμό που συσσώρευε μνήμη και νοήματα στον χώρο του ιερούBurkert, 1985, σ. 85..

Λειτουργία και σημασία
Η προσφορά αναθημάτων μπορούσε να εκφράσει ευχαριστία για ήδη ληφθείσα εύνοια ή να λειτουργήσει ως δέηση για μελλοντική. Στη λογική της «συμβολικής ανταλλαγής» με τη θεότητα, το ανάθημα λειτουργούσε ως μέσο διαπραγμάτευσης. Ο πιστός προσέφερε κάτι πολύτιμο με αντάλλαγμα την ευμένεια του θείουOsborne, 2004, σ. 41.. Έτσι, κάθε ανάθημα ενσάρκωνε μια προσωπική ιστορία, αλλά και μια μορφή δημόσιας δήλωσης, αφού η παρουσία του στον χώρο του ιερού ήταν ορατή σε όλους.

Μορφές και υλικά
Η ποικιλία των αναθημάτων είναι εντυπωσιακή. Μικρά πήλινα ή χάλκινα ειδώλια ζώων και ανθρώπων αφιερώνονταν μαζικά σε ιερά, όπως π.χ. στο Ιδαίο Άντρο της Κρήτης, μαρτυρώντας την πίστη χιλιάδων πιστώνWhitley, 2001, σ. 142.. Πιο περίτεχνα αναθήματα, όπως κοσμήματα, όπλα ή πολύτιμα αγγεία, αντανακλούσαν κοινωνικό κύρος και οικονομική ισχύ. Υπήρχαν, επίσης, αναθήματα κατ’ εικόνα – δηλαδή αφιερώματα σε μορφή συγκεκριμένων μελών του σώματος (μάτια, χέρια, πόδια) – που μαρτυρούν πρακτικές δέησης για ίασηRenfrew, 1985, σ. 29..

Παραδείγματα από σημαντικά ιερά
Δελφοί – Στο ιερό του Απόλλωνα, οι ελληνικές πόλεις και ιδιώτες αφιέρωναν μνημειώδη αναθήματα, όπως οι περίφημοι θησαυροί (π.χ. των Αθηναίων και των Σιφνίων), αλλά και έργα γλυπτικής, όπως ο «Ηνίοχος»Vernant, 1991, σ. 195.. Τα αφιερώματα αυτά αποτελούσαν όχι μόνο πράξεις ευσέβειας αλλά και μέσα πολιτικής προβολής σε πανελλήνιο επίπεδο.

Ολυμπία – Στο ιερό του Διός, συναντάμε αφιερώματα που σχετίζονται με τον αθλητισμό και τη στρατιωτική ισχύ. Όπλα, τρίποδες και αναθήματα νικητών στους ολυμπιακούς αγώνες αποκαλύπτουν τη σύνδεση του θείου με την αρετή, την ανδρεία και τη νίκηScott, 2010, σ. 63..

Σάμος (Ηραίον) – Το ιερό της Ήρας προσέλκυσε πλήθος αναθημάτων, συμπεριλαμβανομένων πολυτελών τεχνέργων εισαγόμενων από την Ανατολή. Αυτό φανερώνει όχι μόνο το θρησκευτικό αλλά και το εμπορικό και διαπολιτισμικό δίκτυο των αρχαϊκών χρόνωνOsborne, 2004, σ. 57..

Ακρόπολη Αθηνών – Πλήθος μικρών και μεγάλων αναθημάτων προς την Αθηνά, όπως πήλινα ειδώλια, επιγραφές, αλλά και οι περίφημες «Αρχαϊκές Κόρες», δείχνουν πώς το ανάθημα λειτούργησε ως προσωπική πράξη ευσέβειας αλλά και ως προβολή ταυτότητας μέσα σε ένα από τα σημαντικότερα ιερά του ελληνικού κόσμουNeils, 2005, σ. 34..

Σχέση με την κοινωνία
Το ανάθημα είχε διπλή λειτουργία: προσωπική και κοινωνική. Για τον αφιερωτή, αποτελούσε μέσο επικοινωνίας με το θείο. Για την κοινότητα, λειτουργούσε ως συλλογική μνήμη, καθώς ο χώρος του ιερού γέμιζε με υλικές μαρτυρίες πίστης και αφηγήσεις επιτυχιών. Επιπλέον, τα αναθήματα αποτελούσαν μέσα κοινωνικής προβολής. Ο πλούτος και η αισθητική τους υπογράμμιζαν το κύρος του αφιερωτή σε ένα δημόσιο, ορατό πλαίσιοBurkert, 1985, σ. 90..

Ερμηνευτική σημασία
Η μελέτη των αναθημάτων είναι κρίσιμη για την αρχαιολογία της λατρείας. Επιτρέπει την ανασύσταση όχι μόνο των λατρευτικών πρακτικών αλλά και των κοινωνικών σχέσεων και οικονομικών ανταλλαγών που συνδέονταν με αυτές. Τα αναθήματα δεν είναι απλώς κατάλοιπα ευσέβειας, αλλά πολύτιμες πηγές για την κατανόηση των μηχανισμών ταυτότητας, εξουσίας και μνήμης στην αρχαιότηταWhitley, 2001, σ. 145..

Αναθήματα στη σύγχρονη εποχή
Η παράδοση της αφιέρωσης δεν περιορίστηκε στην αρχαιότητα. Στη σύγχρονη εποχή, ιδιαίτερα στη χριστιανική ορθόδοξη πρακτική, συναντούμε την επιβίωση των αναθημάτων με τη μορφή των «ταμάτων» ή «αναθημάτων» σε εκκλησίες και προσκυνήματα. Τα μεταλλικά ελάσματα που αναπαριστούν μέλη σώματος (π.χ. μάτια, πόδια, καρδιές) τοποθετούνται μπροστά σε εικόνες αγίων, ζητώντας ίαση ή προστασία. Αυτή η πρακτική αποτελεί άμεση συνέχεια της αρχαίας παράδοσης των αναθημάτων κατ’ εικόναDubisch, 1995, σ. 54..

Επιπλέον, σε προσκυνήματα όπως η Παναγία της Τήνου ή η Παναγία Σουμελά, το πλήθος των αφιερωμένων κοσμημάτων, πλοίων-μοντέλων, ακόμα και προσωπικών αντικειμένων, μαρτυρεί τη διαρκή επικαιρότητα της πράξης του αφιερώματος. Παρά τις αλλαγές στο θρησκευτικό πλαίσιο, το ανάθημα εξακολουθεί να αποτελεί έναν τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι υλικοποιούν τις ελπίδες, τις ευχαριστίες και τις αγωνίες τους.

Η διαχρονικότητα αυτής της πρακτικής δείχνει ότι το ανάθημα δεν είναι απλώς πολιτισμικό κατάλοιπο της αρχαιότητας, αλλά ένας ζωντανός θεσμός που προσαρμόζεται σε διαφορετικά θρησκευτικά συμφραζόμενα. Στη σύγχρονη ανθρωπολογία και θρησκειολογία, η μελέτη των αναθημάτων προσφέρει πολύτιμες ενδείξεις για τον τρόπο που οι κοινωνίες, παλιές και νέες, κατασκευάζουν τη σχέση τους με το θείο μέσα από την υλικότηταColeman, 2009, σ. 117.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Burkert, W. (1985). Greek Religion: Archaic and Classical. Harvard University Press. ISBN 9780674362819
Coleman, S. (2009). Pilgrimage and Political Economy: The Economy of the Sacred. Berghahn Books. ISBN 9781845455781
Dubisch, J. (1995). In a Different Place: Pilgrimage, Gender, and Politics at a Greek Island Shrine. Princeton University Press. ISBN 9780691028573
Neils, J. (2005). The Parthenon: From Antiquity to the Present. Cambridge University Press. ISBN 9780521820936
Osborne, R. (2004). Greek History. Routledge. ISBN 9780415301013
Renfrew, C. (1985). 'The Archaeology of Cult: The Sanctuary at Phylakopi. British School at Athens. ISBN 9780904887290
Scott, M. (2010). Delphi and Olympia: The Spatial Politics of Panhellenism in the Archaic and Classical Periods. Cambridge University Press. ISBN 9780521191265
Vernant, J.-P. (1991). Mortals and Immortals: Collected Essays''. Princeton University Press. ISBN 9780691002474
Whitley, J. (2001). The Archaeology of Ancient Greece. Cambridge University Press. ISBN 9780521627337

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Votive Offerings on the Catholic Encyclopedia (1917) 
 The Santa Heduwiges Retablo in my family (Nuevo Casas Grandes, Chihuahua, Mexico) 

Κατηγορία:Θρησκευτικά αντικείμενα