Απολλινάρις (έπαρχος)

Ο Απολλινάρις, λατιν.: Apollinarius (αρχές 5ου αι.) ήταν πραιτωριανός έπαρχος της Γαλατίας από τον Μάιο του 408 ή νωρίτερα μέχρι το 409 μ.Χ.,Christian Settipani, Continuite Gentilice et Continuite Familiale Dans Les Familles Senatoriales Romaines A L'epoque Imperiale, Mythe et Realite, Addenda I - III (juillet 2000- octobre 2002) (n.p.: Prosopographica et Genealogica, 2002) όταν τον διαδέχθηκε ο φίλος του Δέκιμος Ρούστικος. Ήταν παππούς του Σιδώνιου Απολλινάρι και γιος ή εγγονός ενός άλλου Απολλινάρι, που ήταν έπαρχος της Γαλατίας υπό τον Κωνσταντίνο Β΄ μεταξύ 337 και 340.

 Βιογραφία 
Λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια της ζωής του Απολλινάρι. Υποστηρίζεται ότι γεννήθηκε περίπου το 380 μ.Χ. στο Λούγδουνον (σημερινή Λυών).

Το 407 ο Φλ. Κλ. Κωνσταντίνος ανακηρύχθηκε "αυτοκράτορας" στη Ρωμαϊκή Βρετανία, και διέσχισε τη Μάγχη στη Γαλατία (σύγχρονη Γαλλία), παίρνοντας όλα τα κινητά στρατεύματα από τη Βρετανία υπό τον Γερόντιο. Με ένα μείγμα μάχης και διπλωματίας, ο Κωνσταντίνος σταθεροποίησε την κατάσταση, και απέκτησε τον έλεγχο της Γαλατίας και της Ισπανίας (σύγχρονη Ισπανία και Πορτογαλία) τον Μάιο του 408. Είχε κάνει την Αρελάτη πρωτεύουσά του, όπου διόρισε τον Απολλινάρι ως πρωθυπουργό (με τον τίτλο του πραιτωριανού επάρχου). Ο εν ενεργεία Αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Ονώριος, έστειλε στρατό υπό τον Σάρο τον Γότθο για να εκδιώξει τις δυνάμεις του Κωνσταντίνου. Μετά τις αρχικές νίκες, ωστόσο, ο Σάρος απωθήθηκε.

Ο Απολλινάρις ήταν ο πατέρας δύο παιδιών: του Απολλινάρι, ο οποίος ήταν έπαρχος της Γαλατίας υπό τον Βαλεντιανό Γ' (ο Σιδώνιος θυμάται ότι ήταν παρών με τον πατέρα του στην εγκατάσταση του Αστυρίου ως υπάτου το 449Epistulae, VIII.6.5; translated by W.B. Anderson, Sidonius: Poems and Letters (Harvard: Loeb Classical Library, 1965), vol. 2 p. 423), και του Θαυμάστου, άλλος έπαρχος της Γαλατίας υπό τον Βαλεντιανό Γ' και πατέρας της Ευλαλίας, που γεννήθηκε το 425.Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (France: Éditions Christian, 1989)

Η θητεία του διήρκεσε μέχρι το 409, όταν εκδιώχθηκε (πιθανώς από τον Κωνσταντίνο Γ΄) υπέρ του Δέκιμου Ρούστικου, ο οποίος ήταν επίσης magister officiorum. Όταν ο Ονώριος διόρισε έναν νέο στρατηγό, τον Κωνστάντιο (Γ΄), σε μία άλλη προσπάθεια να καταστείλει τον Κωνσταντίνο, νίκησε τον Κωνσταντίνο και πολιόρκησε την Αρελάτη. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Κωνστάντιου (Γ΄) ότι ο Κωνσταντίνος θα μπορούσε να αποσυρθεί με ασφάλεια σε ένα κληρικό αξίωμα, ο Κωνστάντιος (Γ΄) τον φυλάκισε, και επιπλέον τον αποκεφάλισε κατά την επιστροφή του στη Ραβέννα, τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του 411.Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, The Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2, Cambridge University Press, 1992, , p. 113 Ο Δέκιμος Ρούστικος συνελήφθη επίσης και θανατώθηκε.

 Απόγονοι 
Ο εγγονός του Απολλινάρι, Σιδώνιος Απολλινάρις, ήταν γαμπρός του Αυτοκράτορα Άβιτου και ήταν επίσκοπος του Κλερμόν το 469, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το τέλος του τη δεκαετία του 480.

 Διαχείριση 
Ο Απολλινάρις διετέλεσε πραιτωριανός έπαρχος της Γαλατίας, μία θέση σημαντικής εξουσίας και ευθύνης στην Ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η πραιτωριανή επαρχία της Γαλατίας ήταν μία από τις τέσσερις μεγάλες επαρχίες, στις οποίες διαιρέθηκε η Ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Περιλάμβανε όχι μόνο τη Γαλατία, αλλά και τη Ρωμαϊκή Βρετανία, την Ισπανία και τη Μαυριτανία Τιγγιτανή στην Ανθυπατική Αφρική.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 5ου αιώνα