Λοντοβίκο ντελα Τόρε

Ο Λοντοβίκο ντελα Τόρε (απεβ. στις 30 Ιουλίου 1365) από τον Οίκο ντελα Τόρε ήταν πατριάρχης της Ακυληίας από το 1359 έως το 1365.

 Βιογραφία 
Στην οικογένειά του υπήρχαν αρκετοί πατριάρχες της Ακυληίας: ο θείος του Ραϊμόντο ντελα Τόρε (1273–1299) και οι μακρινοί εξάδελφοί του Παγκάνο (1319–1332) και Κασσόνε (1316–1318).

Ο Λοντοβίκο ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κανονικός (canon) στην Ακυληία. Στη συνέχεια διετέλεσε επίσκοπος Τεργέστης, Ωλένης και Κορώνης στην Ελλάδα, όπου είχε μετατεθεί το 1357. Μεταξύ 1340 και 1350, παρέμεινε για λίγο στην παπική Αυλή στην Αβινιόν. Βρέθηκε ξανά στην Αβινιόν, όταν διορίστηκε πατριάρχης Ακυληίας στις 10 Μαΐου 1359. Ένας Μπενβενούτο από το Ούντινε προσπάθησε να αποτρέψει τον διορισμό, ισχυριζόμενος ότι η οικογένεια ντελα Τόρε είχε συμμετάσχει στη δολοφονία του πατριάρχη Μπέρτραμ του Αγίου Γενεσίου. Δεν τα κατάφερε, αλλά ο Λουδοβίκος φαινόταν να είχε πολλούς εχθρούς στον πατριάρχη πριν φτάσει εκεί.

Ένας από τους ανταγωνιστές του, ο Πιλέο ντι Πράτα, ήταν υποψήφιος του κυρίου της Πάντοβα, Φραγκίσκου Α΄ ντα Καρράρα, και ο δεύτερος ανταγωνιστής, Πάουλ Πράουνσπεκ φον Γέγκεντορφ, ήταν υποψήφιος του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ της Ουγγαρίας. Ενάντια σε όλες αυτές τις δυνάμεις, ο Λοντοβίκο έπρεπε να αγωνιστεί σκληρά για να διοριστεί, αλλά με την υποστήριξη του πάπα Ιννοκέντιου ΣΤ΄, τα κατάφερε.

Ο νέος πατριάρχης δημιούργησε διπλωματικές επαφές εντός και εκτός του πατριαρχείου. Μετά από μακρά περίοδο ειρήνης, ο Ροδόλφος Δ΄ των Αψβούργων δούκας της Αυστρίας σχεδίασε τον Ιούλιο του 1361 να επιτεθεί στην Ακυληία. Σύναψε συμμαχία με τον βασιλιά Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας, και κήρυξε τον πόλεμο. Η Ακυληία κατακτήθηκε πολύ γρήγορα, σχεδόν χωρίς μάχη, και υπογράφηκε ειρηνευτική σύμβαση στις 12 Σεπτεμβρίου 1361. Ο Λοντοβίκο αναγκάστηκε να ταξιδέψει στη Βιέννη μαζί με τον αδελφό τού Ροδόλφου, Φρειδερίκο. Δύο άλλοι όμηροι συνόδευσαν τον πατριάρχη: ο Φραγκίσκος ντι Σαβορνάνο και η Σιμόνε ντι Βαλβασόνε. Κατάφεραν να διαφύγουν στα τέλη Ιανουαρίου 1362. Ο κόμης Ροδόλφος έφθασε στη Βιέννη τον Φεβρουάριο του 1362. Οι εδαφικές του διεκδικήσεις ήταν τεράστιες, και σήμαιναν πλήρη απομόνωση για την Ακυληία. Οι πολιτικές αλλαγές έφεραν μία μικρή τροποποίηση των διεκδικήσεων του Ροδόλφου υπέρ της Ακυληίας. Μία συνθήκη υπογράφηκε στις 21 Απριλίου 1362, και ο Λοντοβίκο αφέθηκε ελεύθερος. Όταν επέστρεψε, συνειδητοποίησε ότι οι εχθροί του, όπως για παράδειγμα η οικογένεια ντι Σπιλιμπέργκο, είχαν ενισχυθεί. Τον Σεπτέμβριο του 1363, στρατεύματα των Αψβούργων εισέβαλαν ξανά στο πατριαρχείο. Λόγω μίας νέας συμμαχίας εναντίον της εξουσίας των Αψβούργων, ο Κάρολος Δ΄ ενδιαφερόταν να υποστηρίξει την Ακυληία. Υπήρχε ένας ακόμη λόγος -ο βασιλιάς της Γερμανίας σχεδίαζε μία διώρυγα μεταξύ του Δούναβη και του Μολδάβα, προκειμένου να απλοποιήσει το εμπόριο μεταξύ Βενετίας και Πράγας.

Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα δισταγμού, ο Ροδόλφος κήρυξε ξανά τον πόλεμο τον Ιούνιο του 1365. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής προετοιμασίας, ο Ροδόλφος απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 1365 στο Μιλάνο. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 30 Ιουλίου, ο Λοντοβίκο απεβίωσε στο κάστρο του Σοφουμπέργκο μετά από σύντομη ασθένεια. Η γενική σύγχυση ήταν τεράστια. Η Βενετική Δημοκρατία και ο πάπας τάχθηκαν υπέρ της ειρήνης. Υπήρξαν μόνο μερικές αψιμαχίες, και το πατριαρχείο πήρε το επάνω χέρι. Με τον διορισμό του επόμενου πατριάρχη, Μάρκαρντ του Ράντεκ, υποψηφίου του βασιλιά, η κατάσταση σταθεροποιήθηκε.

 Παραπομπές 

 Αναφορές 
 This article incorporates material from the Citizendium article "Lodovico della Torre", which is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License but not under the GFDL.




 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 https://web.archive.org/web/20130911130225/http://www.sangiorgioinsieme.it/chronicon.html - Original Text of "Chronicon Spilimberghense"

Κατηγορία:Οίκος ντελα Τόρε