Μέλος του Μπάρι

Ο Μέλος, επίσης Μίλους ή Μέλες, Μelo στα ιταλικά (απεβ. το 1020) ήταν Λομβαρδός ευγενής από την πόλη Μπάρι της Απουλίας, του οποίου η φιλοδοξία να αποσπάσει για τον εαυτό του μία αυτόνομη περιοχή από το ρωμαϊκό (βυζαντινό) κατεπανάτο της Ιταλίας στις αρχές του 11ου αι. πυροδότησε ακούσια την Νορμανδική παρουσία στη Νότια Ιταλία. Ήταν ο πρώτος δούκας της Απουλίας.

 Βιογραφία 
Ο Μέλος και ο κουνιάδος του, Ντάτος, εξεγέρθηκαν το 1009 και γρήγορα κατέλαβαν το Μπάρι. Το 1010 κατέλαβαν το Άσκολι και την Τρόια, αλλά ο νέος κατεπάνω, Βασίλειος Μεσαρδονίτης, συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό, και στις 11 Ιουνίου 1011 το Μπάρι έπεσε. Τότε ο Μέλος κατέφυγε στην προστασία του πρίγκιπα Γουαϊμάρ Γ΄ του Σαλέρνο και του Ντάττου στο αβαείο των Βενεδικτίνων του Μοντεκασίνο, όπου οι ανθελληνικοί μοναχοί, με την επιμονή του πάπα Βενέδικτου Η΄, του παραχώρησαν έναν οχυρωμένο πύργο στον Γκαριλιάνο. Η οικογένεια του Μέλου, ωστόσο, αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Το 1016, σύμφωνα με τον Νορμανδό χρονικογράφο Γουλιέλμο της Απουλίας, ο Μέλος πήγε στο Προσκύνημα του Μιχαήλ στο Μόντε Γκαργκάνο, για να αναχαιτίσει μερικούς Νορμανδούς προσκυνητές. Εκεί ζήτησε από τον Ραϊνούλφος Ντρενγκώ και μία ομάδα Νορμανδών εξόριστων να τον βοηθήσουν στην εξέγερσή του, διαβεβαιώνοντάς τους για την ευκολία τής νίκης και την αφθονία των λαφύρων. Μέχρι το 1017, οι Νορμανδοί τυχοδιώκτες κατευθύνονταν ήδη νότια. Ενώθηκαν με τις Λομβαρδικές δυνάμεις υπό τον Μέλο στην Κάπουα και βάδισαν αμέσως στην Απουλία, προσπαθώντας να αιφνιδιάσουν τους Ρωμαίους (Βυζαντινούς). Έχοντας επιτύχει σε μία σύγκρουση τον Μάιο στις όχθες του Φορτόρε εναντίον δυνάμεων που έστειλε ο κατεπάνω Κοντολέων Τορνίκιος, είχαν καταλάβει όλη την περιοχή μεταξύ του Φορτόρε και του Τράνι μέχρι τον Σεπτέμβριο, και λεηλατούσαν την Απουλία. Τον Οκτώβριο, ωστόσο, υπέστησαν μία εκπληκτική ήττα.

Ο νέος κατεπάνω, Βασίλειος Βοϊωάννης, είχε συγκεντρώσει μία τεράστια δύναμη εφεδρειών και ένα απόσπασμα της περίφημης Φρουράς των Βαράγγων από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄. Συνάντησε τις Νορμανδικές και Λομβαρδικές στρατιές στον Οφάντο, στον τόπο της περίφημης ήττας που υπέστησαν οι Ρωμαίοι από τον Αννίβα το 216 π.Χ. στη μάχη των Καννών. Αυτή η δεύτερη μάχη των Καννών ήταν μία καταστροφή τόσο για τους Νορμανδούς, οι οποίοι έχασαν τον αρχηγό τους Γιλβέρτο, όσο και για τους Λομβαρδούς, των οποίων οι ηγέτες διέφυγαν: ο Μέλος στις "Σαμνιτικές χώρες" (Αμάτος) των Παπικών Κρατών και ο Ντάτος στο Μοντεκασίνο και ξανά στον πύργο.

Ο Μέλος συνέχισε να περιπλανιέται στη νότια και κεντρική Ιταλία και τελικά βόρεια προς τη Γερμανία. Κατέληξε στη βασιλική αυλή του Ερρίκου Β΄ στο Μπάμπεργκ. Αν και τιμήθηκε ιδιαίτερα (του δόθηκε ο ψιλός (κενός) τίτλος "δούκας της Απουλίας" από τον βασιλιά), απεβίωσε συντετριμμένος μόλις δύο χρόνια αργότερα, αμέσως μετά την άφιξη τού πάπα Βενέδικτου στο Μπάμπεργκ το Πάσχα, για να συζητήσει μία νέα βασιλική αντίθεση στις ρωμαϊκές (βυζαντινές) νίκες. Τού έγινε μία πλούσια κηδεία και ένας περίτεχνος τάφος στον νέο καθεδρικό ναό του Μπάμπεργκ, από τον παλαιό του σύμμαχο, τον βασιλιά. Ο γιος του Αργυρός θα συνέχιζε τον αγώνα για την επέκταση των Λομβαρδών στην Απουλία, μετά την επιστροφή του από τη φυλάκισή του στην Κωνσταντινούπολη.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Οι Νορμανδοί στο Νότο 1016–1130 . Longmans: Λονδίνο, 1967.
 Αμάτους του Μοντεκασίνο . Ιστορία των Νορμανδών Βιβλίο Ι . Μετάφραση από τον Πρέσκοτ Ν. Ντάνμπαρ. Μπόιντελ, 2004. 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστορία του Νορμανδικού Κόσμου.

Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας