Πέτερ Μπίχσελ

Ο Πέτερ Μπίχσελ () (24 Μαρτίου 1935 - 15 Μαρτίου 2025) ήταν Ελβετός γερμανόφωνος συγγραφέας και δημοσιογράφος. Ήταν μέλος της Ομάδας 47. Έγινε γνωστός το 1964 με τη συλλογή διηγημάτων Πραγματικά, η κυρία Μπλουμ θα ήθελε πολύ να γνωρίσει τον γαλατά.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Πέτερ Μπίχσελ γεννήθηκε στη Λουκέρνη το 1935 και ήταν γιος σιδηροδρομικού υπαλλήλου. Λίγο μετά τη γέννησή του, οι Μπίχσελ μετακόμισαν στο Όλτεν. Αφού τελείωσε το σχολείο, σπούδασε στην Ακαδημία και έγινε δάσκαλος δημοτικού, εργασία που διατήρησε μέχρι το 1968. Από το 1974 έως το 1981, ήταν προσωπικός σύμβουλος και συγγραφέας ομιλιών του Βίλι Ρίτσαρντ, μέλους του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, με τον οποίο ήταν φίλοι. Από το 1972 έως το 1989 ασχολήθηκε ενεργά με λογοτεχνικές δραστηριότητες και περιστασιακά έδινε διαλέξεις σε αμερικανικά πανεπιστήμια ως επισκέπτης καθηγητής. 

Από το 1957 έως το 1995, ο Μπίχσελ ήταν μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ελβετίας. Ήταν ιδρυτικό μέλος της ελβετικής λογοτεχνικής Ομάδας Όλτεν και της γερμανικής Ομάδας 47. Το 1981, ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 31ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. 

Ήταν μέλος της Ακαδημίας Τεχνών στο Βερολίνο και της Γερμανικής Ακαδημίας Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Ντάρμστατ. Τα αρχεία του φυλάσσεται στα Ελβετικά Λογοτεχνικά Αρχεία στη Βέρνη.

Το 1956, παντρεύτηκε την ηθοποιό Τερέζα Σπέρρι με την οποία απέκτησαν μια κόρη και έναν γιο. Με την οικογένειά του έζησε στα περίχωρα του Σόλοτουρν για αρκετές δεκαετίες. Πέθανε στο Τσούχβιλ το 2025, σε ηλικία 89 ετών. 

 Συγγραφικό έργο 
Μετά από μικρότερες δημοσιεύσεις - κυρίως ποίηση - σε εφημερίδες, η πρώτη του απόπειρα πεζογραφίας δημοσιεύτηκε ιδιωτικά το 1960. Τον χειμώνα του 1963/1964, συμμετείχε σε ένα μάθημα συγγραφής στο Λογοτεχνικό Συνέδριο του Βερολίνου, με επικεφαλής τον Βάλτερ Χέλερε.

Έγινε γνωστός με τα διηγήματά του στη συλλογή Πραγματικά, η κυρία Μπλουμ θα ήθελε να γνωρίσει τον γαλατά, στα οποία αναδείκνυε με πρωτότυπο τρόπο τις κοινοτοπίες της μικροαστικής καθημερινότητας. Εκδόθηκε το 1964 και χάρη στην ενθουσιώδη κριτική του Μαρσέλ Ράιχ-Ρανίτσκι το βιβλίο εξαντλήθηκε γρήγορα. Η Ομάδα 47 τον προσκάλεσε στις συναντήσεις της και του απένειμε το λογοτεχνικό της βραβείο το 1965. Η επιτυχία του συνεχίστηκε με το μυθιστόρημα Οι εποχές (1967) που αναφέρεται στις απογοητεύσεις ενός συγγραφέα. Εξίσου επιτυχημένη, η συλλογή Η Αμερική δεν υπάρχει ή Παιδικές Ιστορίες, που απευθύνεται σε ενήλικες, με 7 διηγήματα γραμμένα με τη μορφή αστείων ιστοριών για παιδιά. Και τα δύο βιβλία μεταφράστηκαν από τα γερμανικά σε πολλές γλώσσες. 

Από το 1968 στράφηκε κυρίως στη δημοσιογραφία που αποτέλεσε πλέον την κύρια εργασία του. Τα άρθρα του, σχόλια για πολιτικά θέματα συχνά αυστηρά επικριτικά για την ελβετική κυβέρνηση, συγκέντρωσε στα βιβλία Ιστορίες σε λάθος στιγμή (1979), Κάπου αλλού (1986) και Αντίθετα (1990).

Το 1970, αποχώρησε από την Ελβετική Ένωση Συγγραφέων μαζί με 21 άλλους γνωστούς συγγραφείς, μεταξύ των οποίων ο Μαξ Φρις, ο Φρίντριχ Ντύρενματ και ο Άντολφ Μουσγκ, και συμμετείχε στην ίδρυση του Ομίλου Όλτεν, μια λέσχη αριστερών Ελβετών συγγραφέων. Το 1978, ήταν συνιδρυτής των Ημερών Λογοτεχνίας του Σόλοτουρν. 

 Επιλογή έργων 

 Versuche über Gino (1960) - Δοκίμια για τον Τζίνο
 Eigentlich möchte Frau Blum den Milchmann kennenlernen (1964) - Πραγματικά, η κυρία Μπλουμ θα ήθελε να γνωρίσει τον γαλατά
 Die Jahreszeiten (1967) - Οι εποχές (μυθιστόρημα) 
 Kindergeschichten (1969) - Παιδικές Ιστορίες ή Η Αμερική δεν υπάρχει 
 Des Schweizers Schweiz (1969) - Η Ελβετία των Ελβετών (δοκίμια)
 Inhaltsangabe der Langeweile (1971)
 Geschichten zur falschen Zeit (1979) - Ιστορίες σε λάθος στιγμή (δημοσιογραφικά άρθρα)
 Der Leser (1982)
 Schulmeistereien (1985)
 Der Busant (1985)
 Irgendwo anderswo (1986) - Κάπου αλλού (δημοσιογραφικά άρθρα)
 Möchten Sie Mozart gewesen sein? (1990)
 Im Gegenteil (1990) - Αντίθετα (δημοσιογραφικά άρθρα)
 Zur Stadt Paris (1993) 
 Gegen unseren Briefträger konnte man nichts machen. (1995)
 Die Totaldemokraten (1998)
 Cherubin Hammer und Cherubin Hammer (1999)
 Alles von mir gelernt (2000)
 Eisenbahnfahren (2002)
 Doktor Schleyers isabellenfarbige Winterschule (2003)
 Das süsse Gift der Buchstaben (2004)
 Wo wir wohnen (2004)
 Kolumnen, Kolumnen (2005) 

 Μεταφράσεις στα ελληνικά 

 Η Αμερική δεν υπάρχει, μτφ. Γιώργος Βάμβαλης, εκδ. Επίκουρος, 1990 
 Κατά βάθος η κυρία Μπλουμ θα ήθελε πολύ να γνωρίσει τον γαλατά, μτφ. Αθηνά Οικονομίδου, εκδ. Γράμματα, 1986 
 Ένα τραπέζι είναι ένα τραπέζι - Διήγημα του Πέτερ Μπίχσελ [audio-book] Ανοιχτή Βιβλιοθήκη, 2016 

 Τιμητικές διακρίσεις 

 1964, 1999: Βραβεία Ατομικού Έργου του Ελβετικού Ιδρύματος Σίλερ
 1965: Βραβείο Ομάδας 47
 1965: Βραβείο Λέσινγκ της Ελεύθερης και Χανσεατικής πόλης του Αμβούργου
 1966: Βραβείο Προώθησης της πόλης Όλτεν
 1970: Βραβείο στο Γερμανικό Βραβείο Νεανικού Βιβλίου για παιδικά διηγήματα
 1978: Βραβείο Τέχνης του καντονίου του Σόλοτουρν
 1978: Βραβείο Λογοτεχνίας του καντονίου της Βέρνης
 1981/82: Δημοτικός Γραμματέας του Μπέργκεν
 1986: Βραβείο της Πολιτείας της Βάδης-Βυρτεμβέργης
 1987: Βραβείο Πλήρων Έργων του Ελβετικού Ιδρύματος Σίλερ
 1996: Γραμματέας της πόλης Μάιντς
 1999: Βραβείο Γκότφριντ Κέλερ
 2000: Βραβείο Λογοτεχνίας Κάσελ για Γκροτέσκο Χιούμορ
 2000: Ευρωπαϊκό Βραβείο Δοκιμίου Σαρλ Βεγιόν
 2004: Επίτιμος διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βασιλείας
 2005: Επιχορήγηση από το Ίδρυμα Pro Helvetia
 2011: Βραβείο Λογοτεχνίας Σόλοτουρν
 2012: Μεγάλο Βραβείο Σίλερ
 2014: Βραβείο Liref.
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ελβετοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελβετοί δοκιμιογράφοι