Ετσελίνο Β΄ ντα Ρομάνο

Ο Ετσελίνο Β΄ ο Μοναχός, ιταλ.: Ezzelino II da Romano, γνωστός και ως Ezzelino il Monaco (απεβ. το 1235) από τον Οίκο των Ετσελίνι, ήταν Ιταλός ευγενής, ο οποίος ήταν κύριος των Oνάρα (μέχρι το 1199), Ρομάνo, Μπασάνo και Γκοντέγκo.

 Βιογραφία 
Γιος του Ετσελίνο Α΄, το 1182 πολέμησε για γαίες που ανήκαν στους μοναχούς ενός μοναστηριού στο Σέστο αλ Ρεγένα. Στις 24 Απριλίου 1198, ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ ζήτησε από τον Πελεγρίνο Β΄, πατριάρχη της Ακυληίας, να επιλύσει το ζήτημα και να άρει τον αφορισμό, που είχε λάβει ο Ετσελίνο από τον πατριάρχη του Γκράντο.

Το 1191-1193 ο Eτσελίνο Β΄ ήταν ποντεστά (podestà, κυβερνήτης) του Τρεβίζο και αργότερα της Βερόνας (1200). Ο Eτσελίνο Β΄ συγκέντρωσε στρατό, για να εκδιώξει τον Άτσο ΣΤ΄ των Έστε, αφού ο τελευταίος έγινε ποντεστά της Βερόνας το 1207. 

Το 1199 το κάστρο του στην Ονάρα καταστράφηκε από τους Παντοβιανούς, αφού ο Ετσελίνο Β΄ είχε υπογράψει ξεχωριστή ειρήνη με τη Βιτσέντζα. Ως εκ τούτου, μετέφερε την οικογενειακή κατοικία στο Ρομάνο, όνομα με το οποίο η οικογένειά του θα ήταν γνωστή τις επόμενες δεκαετίες. Το 1209-1210 ήταν μεταξύ των οπαδών του βασιλιά Όθωνα Δ΄ της Γερμανίας, ο οποίος του έδωσε την κατοχή του Μπασάνο (1211). Ο Ετσελίνο Β΄ έγινε ποντεστά της Βιτσέντζα το 1211.

Το 1212 ο Ετσελίνο Β΄ συγκρούστηκε κοντά στη Βερόνα με τα στρατεύματα της Λομβαρδικής Ένωσης. Η τελευταία ηττήθηκε, και ο διοικητής της, Άτσο ΣΤ΄ των Έστε, σκοτώθηκε. Το 1213 πολέμησε με την Πάντοβα εναντίον των Έστε, και τον επόμενο χρόνο εναντίον των Βενετών.

Το 1221 ο Ετσελίνο κατέφυγε σε ένα μοναστήρι στο Ολιέρο στη Βαλστάνια και στη συνέχεια στο Καμπέζε, εξ ου και το επώνυμό του Μonaco («μοναχός»), αφήνοντας τη διοίκηση των φεούδων στους γιους του Ετσελίνο και Αλμπέρικο ντα Ρομάνο. Η κόρη του Κουνίτσα ντα Ρομάνο παντρεύτηκε τον Ρικάρντο ντι Σαν Μπονιφάτσιο, κύριο της Βερόνας.

Απεβίωσε στο μοναστήρι του Καμπέζε το 1235.

 Αναφορές 

 Πηγές 



Κατηγορία:Πόλεμοι των Γουέλφων και Γιβελλίνων
Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία