Μπέλα Κις

Ο Μπέλα Κις (Αγγλικά: Béla Kiss/Γέννηση πιθανόν στις 28 Ιουλίου του 1877 - Θάνατος μετά την 4η Οκτωβρίου του 1916) ήταν Ούγγρος κατά συρροήν δολοφόνος. Δεν συνελήφθη ποτέ και δεν λογοδότησε στην δικαιοσύνη για τα εγκλήματα του. Πιστεύεται ότι σκότωσε τουλάχιστον 23 νεαρές γυναίκες και έναν άντρα. Στα ουγγρικά, η λέξη "Kiss" σημαίνει "Μικρός".
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Η οικία του Μπέλα Κις στα αριστερά.

Γενικές Πληροφορίες 
Ο Μπέλα Κις γεννήθηκε στο Άιζακ της Αυστροουγγαρίας πιθανόν στις 28 Ιουλίου του 1877 από τον Γιάνος Κις και την Βερόνα Βάργκα. Ως ενήλικας περιγράφτηκε ως ένας γοητευτικός άντρας με ξανθά μαλλιά και αξιοσημείωτα έντονα μπλε μάτια. Από το 1900 και μετά, ο Μπέλα Κις νοίκιαζε ένα σπίτι στην οδό Κόσουτ 9, στην πόλη Σινκότα πολυ κοντά στην Βουδαπέστη (από το 1950 η Σινκότα έγινε προάστιο της Βουδαπέστης, και βρίσκεται στο 16ο δημοτικό διαμέρισμα της Ουγγρικής πρωτεύουσας). Ήταν αυτοδίδακτος λευκοσιδηρουργός και είχε μία επικερδή επιχείρηση με μεταλλικά δοχεία. Σύμφωνα με τον Μάγϊαρ Νεμζέτ το 1907: "Ο Μπέλα Κις, ένας τεχνίτης από την Σινκότα, ανύπαντρος, ζει σε επιπλωμένα διαμερίσματα, έχει τη δική του επιχείρηση και απασχολείται τακτικά με τους συνεργάτες του".

Ήταν ερασιτέχνης αστρολόγος και φέρεται να λάτρευε τις μυστικιστικές πρακτικές. Στα τέλη του 1911 ο Κις παντρεύτηκε με μια έφηβη κοπέλα που ονομαζόταν Μαρί. Ωστόσο φαίνεται ότι εκείνη άρχισε να πλήττει σύντομα με τον γάμο της και τον Φεβρουάριο του 1912 έκανε εραστή της ένα ντόπιο καλλιτέχνη ονόματι Πολ Μπικάρι. Το παράνομο ζευγάρι συναντιόταν όταν ο Κις έλειπε στην δουλειά. Εντούτοις φαίνεται πως δεν κρατούσαν καν τα προσχήματα και σύντομα ο Μπέλα ανακάλυψε την κρυφή σχέση της γυναίκας του. Γύρω στον Δεκέμβριο του 1912, ο Κις διέδωσε με θλίψη στους γείτονες του ότι η γυναίκα του το είχε σκάσει με τον εραστή της στην Αμερική. Λίγες εβδομάδες αργότερα ο Κις προσέλαβε μια ηλικιωμένη κυρία ονόματι Τζόαν Γιακόμπεκ ως οικονόμο για να φροντίζει εκείνον και το σπίτι του. Ο Μπέλα δεν είχε ποτέ συχνές επαφές με τους γείτονες του, παρόλο που ήταν πολύ συμπαθής. Ο Κις ήταν επίσης φανατικός αναγνώστης και είχε πολλές γνώσεις για την τέχνη, την λογοτεχνία και την ιστορία. Αν και δεν είναι γνωστές οι γραμματικές του γνώσεις, μπορούσε να συζητήσει σχεδόν οποιοδήποτε θέμα με τους πιο έξυπνους και μορφωμένους κατοίκους της πόλης. Κάποια στιγμή, οι γείτονες του πρόσεξαν ότι ο Μπέλα είχε συλλέξει στην αυλή του μια σειρά από μεταλλικά βαρέλια. Κάποιοι είχαν υποθέσει ότι ίσως σε αυτά να αποθήκευε παράνομο αλκοόλ. Από στόμα σε στόμα η φήμη έφτασε μέχρι τα "αφτιά" της τοπική αστυνομία. Όταν λοιπόν οι αρχές έφτασαν στην πόρτα του και τον ρώτησαν για τα βαρέλια, ο Κις τους ανέφερε ότι τα γέμισε με βενζίνη για να προετοιμαστεί για τον επικείμενο πόλεμο. Ήταν πράγματι μια λογική εξήγηση και δεν είχε κανείς λόγο να μην τον πιστέψει. Όταν ξεκίνησε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος το 1914, ο Μπέλα Κις στρατολογήθηκε και άφησε την φροντίδα του σπιτιού του στην οικονόμο του.

Επίσης, περίπου εκείνη την εποχή, μερικές γυναίκες είχαν δηλωθεί αγνοούμενες στη Βουδαπέστη. Τα μόνα στοιχεία που είχε η αστυνομία ήταν ότι επρόκειτο να συναντήσουν έναν άνδρα ονόματι Χόφμαν. Η αστυνομία δεν μπόρεσε να εντοπίσει αυτόν τον άντρα καθώς φαινόταν ότι και εκείνος είχε εξαφανιστεί. δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Τα μεταλλικά βαρέλια του Μπέλα Κις.

 Εγκληματική δραστηριότητα 
Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Népszava στις 10 Μαΐου του 1916, δήλωνε ότι ο Μάρτον Κρεσίνσκι, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού που νοίκιαζε ο Μπέλα Κις, ήθελε να κάνει εργασίες συντήρησης στο κτίριο καθώς είχε λήξει και η μίσθωση του νοικάρη του. Έτσι πήγε στην Σινκότα, για να ενημερώσει τον Κις για τις προθέσεις του, αλλά δεν τον βρήκε εκεί. Ένας γείτονας του Κις, ο Μπέλα Τακάτς που ήταν φαρμακοποιός, του είπε ότι ο νοικάρης του είχε πάει στον πόλεμο από το 1914. Αναζητώντας ξύλα που θα ήταν χρήσιμα για την ανακαίνιση, οι δύο άνδρες πήγαν στην αυλή δίπλα από το εργαστήριο του Μπέλα, όπου ο Τακάτς γνώριζε ότι υπήρχαν μεγάλες ποσότητες ξυλείας. Εκεί όμως βρήκαν επτά γεμάτα μεταλλικά βαρέλια. Τα βαρέλια ήταν σφραγισμένα με μόλυβδο. Περίεργοι για το περιεχόμενο, εκείνοι τρύπησαν ελαφρώς ένα από αυτά για να μπορέσουν να το ανοίξουν πιο εύκολα και μια αηδιαστική μυρωδιά κατέκλισε την ατμόσφαιρα. Ο Τακάτς είπε στον Κρεσίνσκι ότι χωρίς αμφιβολία αυτή η μυρωδιά θύμιζε ανθρώπινη σάρκα σε αποσύνθεση. Οι δύο άντρες έφυγαν αμέσως από το σημείο και ο Κρεσίνσκι τηλεφώνησε αμέσως στην αστυνομία. Ήθελε να διερευνήσει επειγόντως το θέμα, καθώς δεν μπορούσε να νοικιάσει ξανά το σπίτι μέχρι να επιλυθεί το ζήτημα. Ο Τσαρλς Νάγκι, ο αρχηγός της αστυνομίας της Βουδαπέστης, θυμήθηκε ότι ο Κις τους είχε αναφέρει πριν δύο χρόνια για το απόθεμα βενζίνης που μάζευε. Όμως προβληματίστηκε από όσα του περιέγραψε ο Μάρτον Κρεσίνσκι στο τηλέφωνο. Έτσι μαζί με δύο από τους καλύτερους ντετέκτιβ, πήγαν γρήγορα στο σπίτι της οδό Κόσουτ. Ο σπιτονοικοκύρης έσπευσε να τους υποδεχτεί. Ωστόσο, η ηλικιωμένη οικονόμος, η οποία είχε υποσχεθεί να προστατεύσει τα υπάρχοντα του εργοδότη της, έγινε έξαλλη και φώναξε στους αστυνομικούς να αφήσουν την περιουσία του αφεντικού της ήσυχη.

Ο Νάγκι αγνοώντας τις προειδοποιήσεις της γυναίκας, άνοιξε ένα από τα μεταλλικά βαρέλια και επιβεβαίωσε τις χειρότερες υποψίες του Κρεσίνσκι. Μέσα υπήρχε ένας σάκος και το διατηρημένο γυμνό σώμα μιας νεαρής γυναίκας με μακριά σκούρα καστανά μαλλιά. Επίσης, μέσα στο μεταλλικό βαρέλι βρισκόταν το σχοινί με το οποίο την είχαν στραγγαλίσει. Όταν οι ντετέκτιβ εξέτασαν και τα υπόλοιπα μεταλλικά βαρέλια, διαπίστωσαν και εκείνα περιείχαν παρόμοιο φρικιαστικό περιεχόμενο. Οι αρχές αργότερα αναγνώρισαν το ένα πτώμα ως την Μαρί Κις, δηλαδή την σύζυγο του Μπέλα Κις. Όλα τα θύματα είχαν στραγγαλιστεί. Η αστυνομία διαπίστωσε επίσης ότι τα πτώματα είχαν σημάδια από δαγκώματα στο λαιμό τους και ότι τα σώματα τους είχαν αποστραγγιστεί από το αίμα. Αυτό το γεγονός οδήγησε αργότερα τον Τύπο να αποκαλεί τον Μπέλα Κις ως τον "Βρικόλακα της Σινκότα".

Οι ντετέκτιβ κανόνισαν στην συνέχεια να έρθει έναν νεκροθάφτης και να παραλάβει τα θύματα που βρέθηκαν στα μεταλλικά βαρέλια. Εν τω μεταξύ ξεκίνησαν έρευνα στο σπίτι του Κις και στον περιβάλλοντα χώρο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ανακαλύψουν μια ολόκληρη κρύπτη από βαρέλια θαμμένα γύρω από το ακίνητο. Μέσα σε αυτά βρεθηκαν ακόμα 18 πτώματα. Ένας από αυτά άνηκε σε άντρα. Η αστυνομία τον αναγνώρισε ως τον Πολ Μπικάρι, δηλαδή τον εραστή της Μαρί Κις. Οι ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών διατύπωσαν τη θεωρία ότι ο Μπέλα Κις είχε δολοφονήσει τη σύζυγο του και τον παράνομο εραστή της για λόγους εκδίκησης, ξεφορτώνοντας τα σώματα τους με τρόπο που νόμιζε ότι θα απέκλειε κάθε πιθανότητα μεταγενέστερης αποκάλυψης.

Κάθε θύμα, είχε διατηρηθεί σε μεθανόλη πιθανόν για να τα κρατήσει ο Κις σαν τρόπαια. Τα πτώματα ήταν ακόμα αναγνωρίσιμα και έμενε να βρουν τα στοιχεία της ταυτοποίησης τους. Ο Τσαρλς Νάγκι ενημέρωσε τον στρατό ότι θα έπρεπε να συλλάβουν αμέσως τον Μπέλα Κις, αν ήταν ακόμα ζωντανός. Υπήρχε επίσης η πιθανότητα ότι ήταν αιχμάλωτος πολέμου. Δυστυχώς, το ονοματεπώνυμο του ήταν πολύ κοινό στην Αυστροουγγαρία. Ο Νάγκι ειδοποίησε τις ταχυδρομικές υπηρεσίες και τις τηλεγραφικές αρχές του στρατού στη γύρω περιοχή ότι έπρεπε να κρατήσουν κρυφά τυχόν μηνύματα που προορίζονταν για τον Μπέλα Κις. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι τα νέα της φρικιαστικής ανακάλυψης θα διαδίδονταν ραγδαία σε όλη την Σινκότα από τις εφημερίδες της Βουδαπέστης. Γι' αυτό ο Νάγκι ήθελε να κερδίσει χρόνο και να είναι σίγουρος ότι οποιοσδήποτε συνεργός δεν θα προλάβαινε να προειδοποιήσει τον Κις ότι τον ψάχνει η αστυνομία.

Ο Τσαρλς υποψιάστηκε ότι η Τζόαν Γιακόμπεκ μπορεί να γνώριζε κάτι για τις δολοφονίες. Την βρήκε να κάθεται στην κουζίνα σχεδόν παραλυμένη από φόβο. Όταν την πλησίασε εκείνη του αποκρίθηκε: "Σας παρακαλώ κύριε. Εγώ δεν ξέρω τίποτα γι' αυτά τα τρομερά πράγματα. Γνώριζα τον Μπέλα Κις μόνο ως έναν άνθρωπο που ήταν ευγενικός μαζί μου και με πλήρωνε καλά". Κατόπιν, η οικονόμος έδειξε στον Νάγκι και τους άλλους ντετέκτιβ, την κρεβατοκάμαρα του Μπέλα, την οποία έψαξαν διεξοδικά, αλλά δεν βρήκαν τίποτα σχετικό με την έρευνα. Όμως, ο Τσαρλς Νάγκι παρατήρησε μια άλλη πόρτα που ήταν κλειδωμένη και ρώτησε την Τζόαν Γιακόμπεκ σχετικά με αυτή. Εκείνη του απάντησε: "Αυτό είναι το μυστικό δωμάτιο του Μπέλα Κις. Μου ζήτησε να μην μπω ποτέ σε αυτό και να μην αφήσω ποτέ κανέναν να το κάνει".

Κατόπιν η ηλικιωμένη γυναίκα τους εξήγησε ότι δεν είχε το κλειδί. Έτσι η αστυνομία έσπασε την πόρτα. Ο Νάγκι μπαίνοντας στο δωμάτιο παρατήρησε ότι είχε πολλές βιβλιοθήκες γεμάτες με τόμους βιβλίων. Τα μόνα έπιπλα που υπήρχαν στον χώρο ήταν ένα μεγάλο γραφείο και μια καρέκλα γραφείου. Μέσα στο γραφείο, ο Τσαρλς Νάγκι βρήκε έναν τεράστιο όγκο αλληλογραφίας μεταξύ του Κις και διαφόρων γυναικών. Βρήκε επίσης ένα άλμπουμ με φωτογραφίες που άνηκαν σε περισσότερες από εκατό γυναίκες. Μετά από αυτήν την ανακάλυψη, ο Νάγκι άρχισε να ανησυχεί ότι τα θύματα μπορεί να ήταν περισσότερα από αυτά που είχαν ήδη ανακαλύψει. Στη συνέχεια, ο Τσαρλς μαζί με τους άλλους αστυνομικούς παρατήρησαν ότι κάποιες επιστολές ήταν χωρισμένες σε περίπου 74 πακέτα, ώστε η αλληλογραφία από την ίδια γυναίκα να φυλάσσεται μαζί.

Από τα γράμματα, ο Τσαρλς Νάγκι έμαθε πολλά πράγματα. Τα παλαιότερα από αυτά ήταν από το 1903, και έγινε σαφές ότι ο Κις κατάκλεβε τις γυναίκες (συνήθως χήρες)  ενώ τους είχε τάξει γάμο. Είχε βάλει αγγελίες στις στήλες γάμου αρκετών εφημερίδων και είχε επιλέξει κυρίως γυναίκες που δεν είχαν συγγενείς, ζούσαν σε κοντινές περιοχές και ήταν μοναχικές ώστε να μην γίνει γρήγορα αισθητή η εξαφάνιση τους. Συχνά συστηνόταν στις υποψήφιες νύφες ως μοναχικός χήρος με το επώνυμο Χόφμαν. Σε αυτό το σημείο άρχισε λίγο να ξεκαθαρίζει το τοπίο για τον μυστήριο άντρα που ήδη αναζητούσε η αστυνομία εδώ και δύο χρόνια για τις εξαφανίσεις κάποιων γυναικών, αλλά δεν είχαν πιο πριν κανένα στοιχείο γι' αυτόν. Ο Νάγκι έκανε ένα διάλειμμα από την ανάγνωση των επιστολών για να εξετάσει τα διάφορα βιβλία στο δωμάτιο. Έμεινε έκπληκτος βλέποντας πόσα από αυτά σχετίζονταν με τα δηλητήρια και με μεθόδους στραγγαλισμού. Ο Τσαρλς αναρωτήθηκε τότε πώς ήταν δυνατόν ο Μπέλα Κις να αλληλογραφούσε με τόσες γυναίκες και να φέρνει πολλές από αυτές στο σπίτι του χωρίς κανείς να υποψιάζεται τις προθέσεις του. Σίγουρα κάποιος είχε ιδέα τι συνέβαινε.

Η Ανάκριση της Οικονόμου

Τα μάτια του Τσαρλς έπεσαν ξανά πάνω στην κυρία Τζόαν. Την κοίταζε επίμονα και ξαφνικά εκείνη του είπε: "Είμαι απλώς μια ηλικιωμένη γυναίκα! Μην με στείλετε στη φυλακή!". Όταν ο Νάγκι την ηρέμησε, η οικονόμος του είπε ότι γνώριζε τον Μπέλα Κις από το 1900, σχεδόν από τότε που ήρθε στην Σινκότα. Επίσης συμπλήρωσε: "Ήταν ένας όμορφος νεαρός που τότε ήταν 23 ετών. Όλοι τον αγαπούσαμε πολύ. Ήταν πάντα ευγενικός και ποτέ δεν έβλαπτε κανένα ζωντανό πλάσμα. Μάλιστα, μόλις ένα σκυλί έσπαγε το πόδι του, έφτιαχνε νάρθηκες και το φρόντιζε μέχρι να αναρρώσει. Γι' αυτό είμαι σίγουρη ότι έχει γίνει κάποιο λάθος. Δεν μπορεί να σκότωσε εκείνος όλες αυτές τις γυναίκες. Σίγουρα κάποιος άλλος το έχει κάνει".

Στην συνέχεια η οικονόμος παραδέχτηκε ότι είχε δει πολλές γυναίκες να επισκέπτονται τον Μπέλα Κις από την εποχή που άρχισε να τον υπηρετεί, αλλά ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε τα ονόματα τους. Έπειτα ανέφερε: "Σκέφτηκα μερικές φορές να πιάσω κουβέντα με κάποιες από αυτές. Εντούτοις ήμουν απλά μια υπηρέτρια και περνούσα τις νύχτες στο σπίτι μου. Αυτό που έκανε ο εργοδότης μου με αυτές τις κυρίες δεν με αφορούσε. Ήταν όλες κυρίες της πόλης, όχι χωρικές σαν εμένα. Ερχόντουσαν για μία ή δύο μέρες και μετά έφευγαν". Όσο περισσότερο ο Νάγκι την πίεζε για λεπτομέρειες, τόσο πιο νευρική γινόταν η ηλικιωμένη γυναίκα και συνέχισε να του λέει επίμονα ότι ήταν αθώα. Ο Τσαρλς έβγαλε από την τσέπη του ένα έγγραφο που είχε βρει στο γραφείο του Μπέλα Κις και της είπε: "Το βλέπεις αυτό; Είναι η διαθήκη του Μπέλα Κις. Σου αφήνει ένα πολύ σημαντικό χρηματικό ποσό". Εκείνη απάντησε: "Δεν ήξερα τίποτα γι' αυτό" και άρχισε να κλαίει. Ο Νάγκι δεν την πίεσε περισσότερο. Πήρε τους συνάδελφους του και άρχισαν να χτυπούν τις πόρτες σε όλη την πόλη και να ρωτούν για τον Μπέλα Κις. Όσοι τον γνώριζαν είχαν μόνο καλά λόγια να πουν για εκείνον. Τον θεωρούσαν όμορφο, έξυπνο και έναν αξιαγάπητο ζωντοχήρο που του άρεσε να διασκεδάζει με πολλές γυναίκες. Μάλιστα τόνισαν ότι οι παντρεμένοι άντρες της πόλης τον ζήλευαν πολύ. Αφού δεν έβγαλαν κάποια σημαντική πληροφορία από τους κατοίκους της Σινκότα, οι αστυνομικοί πήρα τις επιστολές από το σπίτι του Κις και γύρισαν στο τμήμα. Με βάση τα στοιχεία που είχαν μαζέψει για κάθε θύμα του Μπέλα, ο Τσαρλς Νάγκι επικοινώνησε με τα όλα τα αστυνομικά τμήματα στις περιοχές που κατοικούσαν οι γυναίκες, αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες για τα θύματα.  
Τα Θύματα

Οι περισσότερες από τις επιστολές που λάμβανε ο Μπέλα Κις αφότου είχε ξεκινήσει μια σχέση με προοπτική τον γάμο, έδειχναν ότι η κάθε γυναίκα του είχε στείλει χρήματα, μερικές φορές και όλες τις οικονομίες της. Αν η υποψήφια νύφη όμως στην πορεία αντιδρούσε και ενημέρωνε τον Κις ότι θα τον καταγγείλει στην αστυνομία για κλοπή και ψεύτικη υπόσχεση γάμου, εκείνος κανόνιζε αμέσως να την εξαφανίσει. Τις επόμενες ημέρες, ο Νάγκι εντόπισε ένα σημαντικό στοιχείο. Τα αρχικά K.Β. που είχε βρει στα ρούχα ενός θύματος ανήκαν σε μια γυναικά ονόματι Κάθριν Βάργκα. Ήταν μια όμορφη νεαρή χήρα από τη Βουδαπέστη με σημαντικά οικονομικά μέσα. Είχε μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση ραπτικής, την οποία πούλησε όταν πήγε να ζήσει στην Σινκότα με τον μέλλοντα σύζυγο της Μπέλα Κις. Όταν η Κάθριν Βάργκα εξαφανίστηκε, δεν είχε κοντινούς συγγενείς για να αντιληφθούν έγκαιρα την απουσία της.

Έπειτα, υπήρξε μια ακόμη σημαντική ανακάλυψη. Ο Τσαρλς Νάγκι είχε βρει στο σπίτι του Κις κάποια ρούχα με το ονοματεπώνυμο Τζουλιάν Πάσχακ να είναι κεντημένο πάνω τους. Ένας από τους ντετέκτιβ είχε ψάξει παλιά δικαστικά αρχεία και διαπίστωσε ότι δύο γυναίκες, η Τζουλιάν Πάσχακ και η Ελίζαμπεθ Κομερόμι, είχαν μηνύσει τον Μπέλα Κις επειδή τους είχε αποσπάσει τα χρήματα τους με την υπόσχεση του γάμου. Και οι δύο γυναίκες είχαν εξαφανιστεί και δεν εμφανίστηκαν ποτέ στο δικαστήριο. Έτσι οι αγωγές τους ακυρώθηκαν. Μέχρι τότε, ο Νάγκι είχε αρκετά στοιχεία για να αποδείξει ότι ο Κις είχε δολοφονήσει 22 γυναίκες, αλλά υπήρχε ακόμα μια γυναίκα από τα θύματα στα μεταλλικά δοχεία που δεν είχε ταυτοποιηθεί. Το μυστήριο λύθηκε λίγες ημέρες αργότερα, όταν δύο γυναίκες πηγαν να επισκεφτούν τον αρχηγό της αστυνομίας αφότου διάβασαν στις εφημερίδες τα νέα για το "Τέρας της Σινκότα". Ήταν η κυρία Στίβεν Τοθ και η νύφη της. Η κυρία Τοθ μίλησε στον Τσαρλς για την κόρη της Μάργκαρετ, η οποία είχε πάει στη Βουδαπέστη για να εργαστεί. Εκεί γνώρισε μέσω αγγελίας κάποιον άντρα ονόματι Χόφμαν. Τις επόμενες ημέρες η Μάργκαρετ σύστησε στην μητέρα της τον "μέλλοντα σύζυγο" της, ο οποίος έπεισε την Στίβεν Τοθ να του δώσει κάποια χρήματα για τις προετοιμασίες του γάμου, με την υπόσχεση ότι θα παντρευόταν σύντομα την κόρη της. Όμως αργότερα, η Μάργκαρετ κατηγόρησε τον αρραβωνιαστικό της ότι αθέτησε την υπόσχεση του. Όταν η κυρία Τοθ πήγε στην Σινκότα για να αντιμετωπίσει τον συγκεκριμένο άντρα, εκείνος ισχυρίστηκε ότι επειδή είχε καθυστερήσει λίγο τον γάμο λόγω κάποιων επαγγελματικών του υποχρεώσεων, η Μάργκαρετ θύμωσε και έφυγε για την Αμερική. Μάλιστα της έδειξε και ένα γράμμα που του είχε αφήσει η κόρης της, προτού τον εγκαταλείψει. Ενώνοντας τα κομμάτια του παζλ, ο Νάγκι έφτασε τελικά στην αλήθεια. Το 1906, η Μάργκαρετ Τοθ επισκέφτηκε τον Μπέλα Κις στο σπίτι του για να του δηλώσει ότι θα τον κατέδιδε στην αστυνομία αν δεν την παντρευόταν. Τότε εκείνος την ανάγκασε να γράψει μια επιστολή, ισχυριζόμενη ότι δεν μπορούσε να αντέξει την ντροπή της απόρριψης και ότι επρόκειτο να αναζητήσει έναν νέο υποψήφιο σύζυγο στην Αμερική. Αφού έγραψε την επιστολή, ο Κις την στραγγάλισε, έκρυψε το σώμα της σε ένα μεταλλικό βαρέλι και κατόπιν έδειξε το γράμμα στην μητέρα της. Μέσα από τις επιστολές, βρέθηκαν πολλά ακόμα ονόματα γυναικών που είχαν εξαφανιστεί μετά από την συνάντηση τους με τον Μπέλα Κις. Εντούτοις τα πτώματα τους δεν ανακαλύφθηκαν ποτέ.

 Η Φυγή 
Στις 4 Οκτωβρίου του 1916, ο Τσαρλς Νάγκι έλαβε ένα μήνυμα από ένα σέρβικο νοσοκομείο που ισχυριζόταν ότι ένας στρατιώτης ονόματι Μπέλα Κις πέθανε από τυφοειδή πυρετό το 1915. Ακολούθησε ένα δεύτερο μήνυμα που ανέφερε ότι είχε γίνει λάθος και ότι ο Κις ήταν τελικά ακόμα ζωντανός και ανέρρωνε στο νοσοκομείο. Ο Νάγκι μαζί με άλλους αστυνομικούς ταξίδεψαν αμέσως με το τρένο μέχρι το Βελιγράδι. Ωστόσο, όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο νοσοκομείο και μπήκαν στον θάλαμο τους περίμενε ένα ακόμα μεγάλο σοκ. Ο άντρας στο κρεβάτι ήταν νεκρός και δεν ήταν ο Μπέλα Κις. Ο Κις είχε κάπως προειδοποιηθεί για τον ερχομό της αστυνομίας και είχε τοποθετήσει στο κρεβάτι του το σώμα ενός άλλου νεκρού στρατιώτη. Από πληροφορίες που ήρθαν αργότερα, προέκυψε η εικασία ότι ο Κις πιθανότατα είχε σκηνοθετήσει τον θάνατο του κλέβοντας την ταυτότητα ενός νεκρού στρατιώτη που ονομαζόταν Μάκαρι. Ο Τσαρλς απογοητευόμενος ειδοποίησε όλη την ουγγρική αστυνομία, ότι το "Τέρας της Σινκότα" ήταν ακόμα ζωντανό.

 Θεάσεις του Κις 
Σύντομα πληροφορίες έφταναν από κάθε γωνιά της χώρας για το που μπορει να βρίσκεται ο Κις. Στη συνέχεια ακολούθησαν πολλές θεάσεις του Μπέλα Κις σε διάφορα μέρη του κόσμου. Για παράδειγμα, την άνοιξη του 1919 κάποιος ισχυρίστηκε ότι είδε τον κατά συρροή δολοφόνο, να περπατά στην γέφυρα της Μαργαρίτας στη Βουδαπέστη. Αναφέρθηκε ότι τον είδαν στην Αυστοουγγαρία πολλές φορές τα επόμενα χρόνια. Επίσης κυκλοφόρησαν διάφορες φήμες σχετικά με την πραγματική του τύχη, μεταξύ των οποίων ότι είχε φυλακιστεί για διάρρηξη στη Ρουμανία ή ότι είχε πεθάνει από κίτρινο πυρετό στην Τουρκία. Το 1920, ένας στρατιώτης της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων κατήγγειλε έναν συστρατιώτη του που ταίριαζε στην περιγραφή του Κις. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του μάρτυρα, ο ύποπτος ισχυριζόταν ότι ονομαζόταν Χόφμαν (το επώνυμο που είχε χρησιμοποιήσει ο Μπέλα σε ορισμένα από τα θύματα του) και ένα βράδυ που ήταν μεθυσμένος καυχήθηκε για την ικανότητα του στον στραγγαλισμό. Εντούτοις, ο "Χόφμαν" λιποτάκτησε και εξαφανίστηκε πριν μπορέσει να φτάσει έγκαιρα η αστυνομία.

Μια άλλη γνωστή θέαση του Κις συνέβη στη Νέα Υόρκη το 1932. Εκείνο το έτος, ο ντετέκτιβ ανθρωποκτονιών Χένρι Όσβαλντ ήταν σίγουρος ότι είχε δει τον Μπέλα Κις να βγαίνει από το Μετρό της Νέας Υόρκης στην πλατεία Τάιμς Σκουάρ του Μανχάταν. Εντούτοις το τεράστιο πλήθος που υπήρχε στην πλατεία εκείνη την στιγμή, εμπόδισε τον Όσβαλντ να καταδιώξει τον ύποπτο. Ο Όσβαλντ είχε το παρατσούκλι "Camera Eye" ("Φωτογραφικό Μάτι") από τους άλλους ντετέκτιβ για την εξαιρετική μνήμη του στα πρόσωπα. Έτσι πολλοί άνθρωποι έθεσαν πίστη στην αναφορά του και πείστηκαν ότι ο Μπέλα Κις, ζούσε στη Νέα Υόρκη. Το 1936 υπήρχαν επίσης φήμες ότι ο Κις εργαζόταν ως θυρωρός σε μια πολυκατοικία. Η αστυνομία πήγε στο κτίριο για να ανακρίνει αυτόν τον θυρωρό, αλλά εκείνος είχε εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει πίσω του καμία πληροφορία.  

Και αυτή ήταν η τελευταία φορά που κάποιος υποστήριξε ότι είδε τον Μπελά Κις ζωντανό. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αυτός ο παραγωγικός κατά συρροή δολοφόνος με κάποιο τρόπο, είτε από πονηριά είτε από καθαρή τύχη, διέφυγε σε όλη του τη ζωή από την δικαιοσύνη. Εντούτοις, η τύχη του Μπέλα Κις, το πώς και πότε πέθανε και ο ακριβής αριθμός των θυμάτων του, παραμένουν μέχρι σήμερα άγνωστα δεδομένα και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τα μάθουμε ποτέ.

 Στον λαϊκό πολιτισμό 
Πολλά από τα γεγονότα για τον Μπέλα Κις δεν θα γίνουν ποτέ γνωστά. Έχει σε μεγάλο βαθμό περάσει στον μύθο και σε ορισμένες φαντασίες, έχει εξελιχθεί σε μια προσωπικότητα μεγαλύτερη από την πραγματικότητα. Η υπόθεση του ενέπνευσε πολλές μορφές τις τέχνης, όπως για παράδειγμα:
 Μια σουηδική μέταλ μπάντα ονομάζεται Bela Kiss.
 Μια μέταλ μπάντα που ονομάζεται PUS ηχογράφησε τραγούδια για τον Μπέλα Κις.
 Ο διάσημος Γάλλος σουρεαλιστής ποιητής, ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας Αντονέν Αρτώ έγραψε ένα θεατρικό σενάριο εμπνευσμένο από την υπόθεση του Μπέλα Κις. Λίγο αργότερα μεταφέρθηκε επίσης στον βωβό κινηματογράφο. Η ταινία ονομάζεται "Thirty-Two" ("Τριάντα δύο") και εμφανίζεται στον 3ο τόμο των Άπαντων Έργων του Αρτώ. Στην ταινία η φιγούρα του Μπέλα Κις είναι ένας καθηγητής ιατρικής. Μια νεαρή γυναίκα σε αγωνία τον πλησιάζει αφού έχει παρακολουθήσει μια από τις διαλέξεις του. Του εξομολογείται ότι έχει κάνει δεσμό με έναν άντρα, ο οποίος τελικά την εγκατέλειψε. Ο καθηγητής φαίνεται να συμπάσχει και την προσκαλεί στο σπίτι του. Εκείνη παρατηρεί ότι ο καθηγητής έχει 32 μεγάλα μεταλλικά δοχεία. Νιώθει μπερδεμένη και πολύ φοβισμένη γι' αυτό που βλέπει και τρέπεται σε φυγή. Αργότερα, ξεσπά ο πόλεμος και ο καθηγητής ιατρικής καλείται να κάνει το πατριωτικό του καθήκον. Τελικά κυκλοφορεί η φήμη ότι καθηγητής έχασε τη ζωή του σε κάποια αιματηρή σύγκρουση. Οι γείτονες του τότε θυμούνται ότι ο νεκρός είχε συσσωρεύσει παραφίνη σε μεταλλικά δοχεία στο σπίτι του. Οι αρχές πηγαίνουν στο σπίτι του για να ανοίξουν τα βαρέλια. Βγάζουν το καπάκι ενός από τα δοχεία και ανακαλύπτουν το πτώμα μιας νεκρής γυναίκας στραγγαλισμένη με ένα μεταξωτό κορδόνι.
 Μια παλιά ραδιοφωνική εκπομπή "Unsolved Mysteries" ("Άλυτα Μυστήρια") (που δεν πρέπει να συγχέεται με την σύγχρονη τηλεοπτική εκπομπή με τον ίδιο τίτλο) έκανε μια δραματοποίηση της ιστορίας του Κις. ​​Είχε τον τίτλο: "Bela Kiss: Mystery Man of Europe". ("Μπέλα Κις: Ο Μυστηριώδης Άνθρωπος της Ευρώπης"). Όλες οι εκπομπές ξεκινούσαν με ένα μήνυμα αποποίησης ευθύνης: "Από σεβασμό προς τα άτομα που μπορεί να είναι ακόμα εν ζωή, τα ονόματα των χαρακτήρων σε ορισμένα από αυτά τα αληθινά Άλυτα Μυστήρια έχουν αλλαχτεί". Ωστόσο, στην συγκεκριμένη παραγωγή άλλαξαν και μέρος της υπόθεσης.
 Ο Τζέι Στίβενς έγραψε ένα ζωντανό κόμικ με τίτλο: "The Land of Nod: Rockabye Book" ("Η Γη του Νοντ: Το Βιβλίο του Ρόκαμπαϊ"), το οποίο περιλαμβάνει έναν κακό χαρακτήρα ονόματι Μπέλα Κις. ​​Η ιστορία του κόμικ αφορά μια ομάδα εναντίων του κακού που στρατολογούν νέα μέλη στην Εταιρεία Μίσους της Τζέτκατ. Η Τζέτκατ στο βιβλίο είναι μια υπερηρωίδα που στην πραγματικότητα είναι μια έφηβη ονόματι Μέλανι ΜακΚέι. Όπως ο Κλαρκ Κεντ γίνεται Σούπερμαν, έτσι και αυτή μεταμορφώνεται σε Τζέτκατ για να πολεμήσει το κακό. Ένας από τους νεοσύλλεκτους στην εταιρεία είναι ένας τύπος που αυτοαποκαλείται Μπέλα Κις. ​​Το κινούμενο σχέδιο που απεικονίζει αυτόν τον χαρακτήρα δεν μοιάζει καθόλου με τον πραγματικό Κις.  Είναι ένα μικροσκοπικό τέρας με μια πλατιά κεφαλή σαν του Φρανκενστάιν που φοράει έναν μανδύα σαν του Δράκουλα.
 Το δεύτερο μισό του βιβλίου του Ντέιβιντ Κούνλαϊν Μπλάντλετερ  εμπνεύστηκε από την ιστορία του Μπέλα Κις και κυκλοφόρησε στον λογαριασμό της εκδότριας Amphetamine Sulphate τον Μάρτιο του 2024. Οι ιστορίες με τους τίτλους: "Béla Kiss Goes to the Theatre" ("Ο Μπέλα Κις Πηγαίνει στο θέατρο")  και "Béla kiss Goes to War" ("Ο Μπέλα Κις Πηγαίνει στον Πόλεμο")  είναι αποσπάσματα από το μυθιστόρημα του.
 Η γερμανική ταινία τρόμου του 2013 με τίτλο: "Bela Kiss: Prologue" (a.k.a. "The Kiss of a Killer or Natural Born Killer") ("Μπέλα Κις: Πρόλογος"/η επίσης γνωστό με τους τίτλους: "Το φιλί ενός Δολοφόνου ή Γεννημένος Δολοφόνος") του σκηνοθέτη Λούσιεν Φέρστνερ, βασίζεται στην βιογραφία του Μπέλα Κις.
 Το μυθιστόρημα με τίτλο: "Hill House" ("Το Σπίτι στον Λόφο") του Γκόπι Κότορ εμπνεύστηκε από τα αληθινά γεγονότα στη ζωή του Μπέλα Κις.
 Το τραγούδι "The Alphabet Serial Song" ("Tο Σειριακό Τραγούδι της Αλφαβήτου") του Άμορι Λόβελ αναφέρει τον Μπέλα Κις στο γράμμα Β της αγγλικής αλφαβήτου.
 Το τραγούδι "Bella Kiss" ("Μπέλα Κις") του μουσικού συγκροτήματος Bloodsucking Zombies από το Outer Space βασίζεται στις δολοφονίες του Μπέλα Κις.
 Το τραγούδι "Bela Kiss" του Gazpacho βασίζεται στις δολοφονίες του Μπέλα Κις.
 Το τραγούδι "Bella Kiss" του John 5 βασίζεται επίσης στις δολοφονίες του Μπέλα Κις.
 Το τραγούδι "Bella's Kiss" από τον Funke and the Two Tone Baby βασίζεται στους φόνους του Μπέλα Κις.
 Η υπόθεση του Κις περιγράφεται στην σειρά "Mystery Files" ("Φάκελοι Μυστηρίου") στην 3ης σεζόν και στο επεισόδιο με τίτλο: "The Grisly Barrel Murders of Bela Kiss" ("Οι Αποτρόπαιες Δολοφονίες του Μπέλα Κις μέσα στο Βαρέλι").

Παραπομπές 

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Κατά συρροή δολοφόνοι