Chinatown (άλμπουμ, Thin Lizzy)

Το Chinatown είναι το δέκατο στούντιο άλμπουμ του ιρλανδικού συγκροτήματος Thin Lizzy, που κυκλοφόρησε το 1980. Σε αυτό παρουσιάστηκε ο κιθαρίστας Σνόουι Γουάιτ, που θα εμφανιζόταν και στο επόμενο άλμπουμ, καθώς και σε περιοδεία με τους Thin Lizzy μεταξύ 1980 του και του 1982. Αντικατέστησε τον Γκάρι Μουρ ως μόνιμο κιθαρίστα. Ο Γουάιτ είχε συνεργαστεί προηγουμένως με τον Κλιφ Ρίτσαρντ, τον Πίτερ Γκριν και τους Pink Floyd. Στο Chinatown συμμετείχε επίσης ο δεκαοκτάχρονος Ντάρεν Γουάρτον στα πλήκτρα, ο οποίος εντάχθηκε στους Thin Lizzy ως μόνιμο μέλος αργότερα την ίδια χρονιά.

 Ηχογράφηση 
Έχοντας προσλάβει τον νέο κιθαρίστα Σνόουι Γουάιτ λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1979, οι Thin Lizzy ξεκίνησαν ηχογραφήσεις στα Στούντιο Good Earth για το Chinatown τον Ιανουάριο του 1980 και ολοκλήρωσαν την ηχογράφηση του "Dear Miss Lonely Hearts" (το οποίο συνέγραψαν με τον Τζίμι Μπέιν) στις αρχές του Φεβρουαρίου. Αυτό το τραγούδι δεν εξετάστηκε για το άλμπουμ και αντ' αυτού χρησιμοποιήθηκε για το πρώτο σόλο άλμπουμ του Φιλ Λάινοτ, Solo in Soho, παρά το γεγονός ότι όλοι οι μουσικοί οι οποίοι έπαιξαν στο τραγούδι (και τελικά εμφανίστηκαν στο βίντεο) ήταν μέλη των Thin Lizzy. Μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου, το συγκρότημα δούλεψε σε περισσότερα τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων των "Lady Killer on the Loose", "The Sacred Sweetheart" και του "Chinatown", τα δύο τελευταία ερμηνεύτηκαν επίσης ζωντανά εκείνη την εποχή, σε συναυλίες στην Ιρλανδία και τη Σκανδιναβία.  Ένα άλλο τραγούδι που είχε ήδη παιχτεί ζωντανά ήταν το "Didn't I", στην πρόσφατη ιαπωνική περιοδεία με τον προσωρινό κιθαρίστα του συγκροτήματος, Ντέιβ Φλετ.

Ο συμπαραγωγός του άλμπουμ ήταν ο Κιτ Γούλβεν, που είχε προσληφθεί από τον προηγούμενο παραγωγό των Thin Lizzy, Τόνι Βισκόντι. Ο νέος κιμπορντίστας Ντάρεν Γουάρτον αργότερα περιέγραψε τον Γούλβεν ως «πολύ καλό τύπο, άνετο, διπλωματικό κάπως τύπο» και «πολύ καλό μηχανικό ήχου». Ο Γουάρτον περιέγραψε επίσης πώς ο Γούλβεν λειτούργησε ως οδηγός για τον Λάινοτ όσον αφορά την παραγωγή, αντί να κάνει ο καθένας την παραγωγή του άλμπουμ μόνος του.  Ο Γούλβεν περιέγραψε την ηχογράφηση ως «δύσκολη» λόγω της τάσης του Λάινοτ να επινοεί ιδέες επί τόπου αντί να αναλαμβάνει οποιαδήποτε προπαραγωγή. Δήλωσε επίσης ότι αυτό έκανε πιο δύσκολο για τον νέο κιθαρίστα Γουάιτ, που ήταν συνηθισμένος σε ένα πιο αυστηρό στυλ εργασίας. Ο μπασίστας Τζερόμ Ρίμσον, ο οποίος εργάστηκε στα σόλο άλμπουμ του Λάινοτ, περιέγραψε τη σκηνή στο στούντιο ως εξής: «Τον παρακολούθησα [τον Λάινοτ] να ηχογραφεί το μεγαλύτερο μέρος του Chinatown στεκόμενος στο μικρόφωνο και επινοώντας τους στίχους καθώς στεκόταν εκεί. Υπήρχε ένα ολόκληρο πάρτι στην αίθουσα ελέγχου». 

Ο Μιντζ Ούρε συμμετείχε στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος μέχρι τότε, αλλά έφυγε μετά τις συναυλίες στις Σκανδιναβικές χώρες τον Απρίλιο. Το συγκρότημα επανενώθηκε στα Στούντιο Good Earth για να συνεχίσει την δουλειά του πάνω στο άλμπουμ, αλλά σύντομα αναγκάστηκε να μετακομίσει στα Στούντιο RAK όταν περισσότερος χρόνος στα Good Earth δεν ήταν διαθέσιμος. Εκεί το συγκρότημα γνώρισε τον έφηβο κιμπορντίστα Γουάρτον, τον οποίο είχε συστήσει στον Λάινοτ ένας φίλος του στο Μάντσεστερ. Ο Γουάρτον ταξίδεψε στο Λονδίνο για μια οντισιόν με τη μορφή ενός χαλαρού τζαμάρισμα, αλλά το συγκρότημα ήταν πολύ απασχολημένο με την ολοκλήρωση του "Chinatown", που επρόκειτο να κυκλοφορήσει ως single τον Μάιο. Επέστρεψε την επόμενη εβδομάδα, έχοντας μάθει όλο το υλικό του συγκροτήματος, και προσλήφθηκε προσωρινά. Διαφημιστικά βίντεο ηχογραφήθηκαν για το "Chinatown" και το ολοκληρωμένο "Killer on the Loose" περίπου την ίδια εποχή, χωρίς τον Γουάρτον. Αυτά σκηνοθετήθηκαν από τον Ντέιβιντ Μάλετ, με τον οποίο το συγκρότημα είχε συνεργαστεί σε βίντεο για το προηγούμενο άλμπουμ Black Rose: A Rock Legend, στα Στούντιο Hewitt στο Λονδίνο.

Η ηχογράφηση καθυστέρησε περαιτέρω λόγω περισσότερων περιοδειών, και ηχογραφήθηκαν κάποιες συναυλίες για να παρέχουν υλικό για ένα πιθανό ζωντανό άλμπουμ, αν και το μεγαλύτερο μέρος του χρησιμοποιήθηκε για B-sides και ένα EP, το Killers Live. Μέχρι την μέση του Ιουνίου, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για να ολοκληρώσει το Chinatown, αν και δεν ήταν ακόμη σαφές ποια τραγούδια θα περιλαμβάνονταν σε αυτό. Μέχρι τον Ιούλιο, είχε καθοριστεί μια προκαταρκτική σειρά εμφάνισης. Η πλευρά ένα περιελάμβανε τα: "Chinatown", "We Will Be Strong", "Didn't I", "Turn Around" και "Killer on the Loose". Η πλευρά δύο περιελάμβανε τα: "Hey You, You Got It Made", "Having a Good Time", "Sweetheart", "The Act", "The Story of My Life" και "Sugar Blues".

Δύο από τα τραγούδια τα οποία είχαν δουλευθεί θεωρήθηκαν τελικά ακατάλληλα για το άλμπουμ τα: "The Act" (γνωστό και ως "It's Going Wrong") και "The Story of My Life". Το πρώτο τελικά ηχογραφήθηκε ξανά και ολοκληρώθηκε για το δεύτερο σόλο άλμπουμ του Λάινοτ, The Philip Lynott Album, με τον τίτλο "Don't Talk About Me Baby", ενώ το "The Story of My Life" με κιθάρα από τον Γουάιτ παρέμεινε ημιτελές.Ένα άλλο τραγούδι, το "Turn Around", που είχε παιχτεί κατά τη διάρκεια των ελέγχων ήχου για τις ζωντανές εμφανίσεις, ολοκληρώθηκε ως "Don't Play Around" και χρησιμοποιήθηκε ως η B-side του single "Killer on the Loose" αντί να συμπεριληφθεί στο άλμπουμ. Μια ηχογράφηση στην οποία γίνεται έλεγχος ήχου του τραγουδιού εμφανίστηκε στην εκτεταμένη έκδοση του άλμπουμ, η οποία κυκλοφόρησε το 2011. Τον Αύγουστο, αφού αποφάσισαν ότι αυτά τα τρία τραγούδια δεν θα συμπεριλαμβάνονταν, το συγκρότημα αποφάσισε να μειώσει τον αριθμό των κομματιών στο άλμπουμ αντί να γράψει και να ηχογραφήσει νέο υλικό. Το μόνο νέο τραγούδι το οποίο εισήγαγε εκείνη την εποχή ήταν το "Genocide (The Killing of the Buffalo)".

Το ολοκληρωμένο άλμπουμ ξεκινούσε με το "We Will Be Strong", το οποίο κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ως single, αν και δεν είχε διαφημιστικό βίντεο. Ακολούθησε το "Chinatown", το οποίο βασίστηκε σε ιδέες του νέου μέλους, Γουάιτ  και ολοκληρώθηκε από ολόκληρο το συγκρότημα, με τον ντράμερ Μπράιαν Ντάουνι να προσθέτει γεμίσματα τυμπάνων για κοντραμπάσο. Το "Sweetheart" (μετονομασμένο από "The Sacred Sweetheart") περιείχε πλήκτρα από τον Γουάρτον, ενώ το "Sugar Blues" ήταν μια άλλη συνεργασία του συγκροτήματος που περιελάμβανε έντονα ο Γουάιτ. Η πρώτη πλευρά έκλεισε με το "Killer on the Loose", που προσέλκυσε την προσοχή του Τύπου εν μέσω των συνεχιζόμενων δολοφονιών και επιθέσεων σε γυναίκες από τον Yorkshire Ripper, ιδιαίτερα όταν το τραγούδι κυκλοφόρησε ως single τον Σεπτέμβριο. Το τραγούδι σημείωσε επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 10 στα βρετανικά charts, παρόλο που η δισκογραφική εταιρεία δεν κατάφερε να τυπώσει αρκετούς δίσκους για να καλύψει τη ζήτηση.

Η δεύτερη πλευρά άνοιξε με το "Having a Good Time", ακολουθήθηκε από το "Genocide (The Killing of the Buffalo)", που έγραψε ο Λάινοτ με τη βοήθεια του καλλιτέχνη των Thin Lizzy, Τζιμ Φίτζπατρικ, που σχεδίασε επίσης το εξώφυλλο του άλμπουμ. Ο Φίτζπατρικ δεν συνέβαλε στους στίχους, αλλά βοήθησε στην ιστορική ακρίβεια του θέματος του Λάινοτ για τη σφαγή των αμερικανικών βίσωνων τον 19ο αιώνα και τις επιπτώσεις της στους Ινδιάνους των Πεδιάδων. Ο Φίτζπατρικ ήταν δυσαρεστημένος από τους στίχους και τους στίχους του Λάινοτ γενικά λέγοντας: «Ένιωσα ότι [είχαν] επιδεινωθεί τρομερά. Το μυαλό του δεν έκανε τις συνδέσεις που έκανε παλιά.»  Το "Didn't I" ολοκληρώθηκε με τη βοήθεια του Τιμ Χίνκλεϊ, που πρόσθεσε μέρη με πιάνο, και του Φιάχρα Τρεντς, ο οποίος έκανε τις ενορχηστρώσεις των εγχόρδων. Ο Χίνκλεϊ είχε προσθέσει προηγουμένως πλήκτρα στο "Running Back" στο άλμπουμ Jailbreak το 1976, και ο Τρεντς είχε δουλέψει στο Johnny the Fox, επίσης το 1976, καθώς και στο Vagabonds of the Western World το 1973. Ο Τρεντς δούλεψε επίσης στα σόλο άλμπουμ του Λάινοτ και είπε ότι το "Didn't I" τελικά «θα μπορούσε να είχε πάει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, Lizzy ή σόλο». Το Chinatown έκλεισε με το "Hey You", μια συνεργασία μεταξύ του Λάινοτ και του Ντάουνι, με τον τίτλο του τραγουδιού να έχει συντομευτεί.

 Εξώφυλλο 
Το εξώφυλλο του άλμπουμ σχεδιάστηκε από τον μόνιμο καλλιτέχνη του συγκροτήματος Τζιμ Φίτζπατρικ, που σχεδίασε πολλά σκίτσα για να εγκριθούν από τον Λάινοτ. Ένα απεικόνιζε έναν δράκο να φτύνει φλόγες, σε ένα «κινεζικό στυλ παγόδας», κάτι το οποίο άρεσε στον Λάινοτ. Ο Φίτζπατρικ ανέπτυξε το θέμα και ολοκλήρωσε το εξώφυλλο. Υπήρχε ένα άλλο κομμάτι σε παρόμοιο στυλ στο πίσω μέρος, που ο Φίτζπατρικ ολοκλήρωσε και έστειλε απευθείας στην δισκογραφική εταιρεία. «Το λάτρεψαν...» είπε αργότερα. «Ένα από τα καλύτερα έργα μου. Γι' αυτό το θέλω πίσω, σωστά; Αν ποτέ βρεθεί κάπου.»

 Υποδοχή 
Ο Γκρεγκ Πράτο του AllMusic περιέγραψε το Chinatown ως μία «απογοήτευση» συγκριτικά με το προηγούμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, Black Rose: A Rock Legend, κατηγορώντας την απουσία του Γκάρι Μουρ και του παραγωγού Τόνι Βισκόντι, και τα προβλήματα ναρκωτικών τα οποία αντιμετώπιζαν οι Φιλ Λάινοτ και Σκοτ Γκόρχαμ. Ο Πράτο επαίνεσε την πρώτη πλευρά πως έχει το καλύτερο υλικό, συμπεριλαμβανομένου του «ύμνου» "We Will Be Strong" και της «pop τελειότητας» του "Sweetheart". Ωστόσο, περιέγραψε τη δεύτερη πλευρά ως «αποτελούμενη από σχεδόν εξ ολοκλήρου ήπια στοιχεία», αν και πίστευε πως το Chinatown «δεν ήταν το χειρότερο άλμπουμ τους». Ο Καναδός δημοσιογράφος Μάρτιν Ποπόφ έγραψε ότι «αν και περιλαμβάνει μερικές ζωηρές μελωδίες, (...) στιχουργικά και θεματικά τα τραγούδια φαίνονται βεβιασμένα και πολύ επίκαιρα» και «το συνολικό επίπεδο ποιότητας είναι κάτω από τα ψυχωφελή πρότυπα των Lizzy», με τον Σνόουι Γουάιτ «περισσότερο έναν μελετημένο τύπο ηχογραφήσεων» από ένα νέο μέλος του συγκροτήματος. 

Ο κιθαρίστας Γουάιτ αργότερα περιέγραψε το άλμπουμ ως «αρκετά δυνατό», αν και είχε ανάγκη από περισσότερη δουλειά. Έμεινε απογοητευμένος με αυτό το οποίο θεωρούσε χαμένο χρόνο στο στούντιο και δήλωσε επίσης ότι κάποιες ιδέες για κιθάρα τις οποίες ηχογράφησε ενώ περίμενε το συγκρότημα στη συνέχεια ακυρώθηκαν κατόπιν οδηγιών του Λάινοτ χωρίς να τις ακούσει. Ο συμπαραγωγός Κιτ Γούλβεν ένιωσε ότι το άλμπουμ θα μπορούσε να ήταν πιο "rock 'n' roll": «Χρειαζόταν έναν Ρόμπο ή κάποιον σαν και αυτόν εκεί μέσα», είπε. Ο Γούλβεν περιέγραψε επίσης την αυξανόμενη κατάχρηση ουσιών εντός του συγκροτήματος ως πρόβλημα.

Ο ίδιος ο Γκόρχαμ περιέγραψε το Chinatown ως «ένα κάπως παράξενο άλμπουμ» και ανέφερε την αυξανόμενη χρήση ναρκωτικών ως την αιτία που έκανε το άλμπουμ «ένα δύσκολο άλμπουμ για να ολοκληρωθεί», προσθέτοντας ότι δεν θυμάται να ηχογράφησε μέρος του υλικού. Ο ντράμερ Μπράιαν Ντάουνι ανακαλεί: «Υπάρχουν μερικά εξαιρετικά κομμάτια και στα δύο [Chinatown και στο επόμενο, Renegade], αλλά η σύνθεση των τραγουδιών του Φιλ φαινόταν να φθίνει λίγο. Όλη αυτή η πίεση τον βασάνιζε και τα ναρκωτικά άρχιζαν να έχουν αποτέλεσμα... Για κάποιο λόγο γινόμασταν και λίγο εκτός μόδας».  Ο Γκόρχαμ πρόσθεσε: «Συνειδητοποιήσαμε ότι σε αυτό το σημείο δεν γινόμασταν στην πραγματικότητα μεγαλύτεροι».

 Λίστα κομματιών 

 Deluxe έκδοση 
Μια νέα remastered και εκτεταμένη έκδοση του Chinatown κυκλοφόρησε στις 27 Ιουνίου του 2011. Αυτή η νέα έκδοση είναι ένα σετ 2 CD, με το αρχικό άλμπουμ να περιλαμβάνεται στον πρώτο δίσκο και επιπλέον υλικό να βρίσκεται στον δεύτερο δίσκο.

 Το κομμάτι 3 κυκλοφόρησε αρχικά ως B-side στο single "Chinatown".
 Το κομμάτι 4 κυκλοφόρησε αρχικά ως B-side στο single "Nineteen" του Phil Lynott.
 Τα κομμάτια 5 και 8 κυκλοφόρησαν αρχικά στο EP Killers Live.
 Τα κομμάτια 6–7 κυκλοφόρησαν αρχικά ως B-sides στο single "Killer on the Loose".
 Το κομμάτι 9 αρχικά συμπεριλήφθηκε ως επιπλέον κομμάτι σε διπλές εκδόσεις LP και κασέτας του άλμπουμ Thunder and Lightning.
 Τα κομμάτια 11–15 δεν έχουν κυκλοφορήσει προηγουμένως.

 Singles 

 "Chinatown" / "Sugar Blues" (ζωντανά) – 16 Μαΐου 1980
 "Killer on the Loose" / "Don't Play Around" (Γκόρχαμ, Λάινοτ) – 9 Σεπτεμβρίου 1980

 Κυκλοφόρησε επίσης ένα διπλό single πακέτο, με τον άλλο δίσκο να περιλαμβάνει τα "Got to Give It Up" (ζωντανά) / "Chinatown" (ζωντανά).
 Στις ΗΠΑ, η Β-side ήταν το "Sugar Blues".

 "We Will Be Strong" / "Sweetheart" (μόνο ΗΠΑ)
 "Hey You" / Killer on the Loose" – 6 Ιανουαρίου 1981 (μόνο Γερμανία)

 Προσωπικό 

 Thin Lizzy 

 Φιλ Λάινοτ – μπάσο, πλήκτρα, κύρια φωνητικά
 Σκοτ Γκόρχαμ – κύρια και ρυθμική κιθάρα, δεύτερα φωνητικά
 Σνόουι Γουάιτ – κύρια και ρυθμική κιθάρα
 Μπράιαν Ντάουνι – ντραμς, κρουστά

 Επιπλέον μουσικοί 

 Ντάρεν Γουάρτον – πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά
 Μιτζ Ούρε – δεύτερα φωνητικά στο "Chinatown"
 Τιμ Χίνκλεϊ – ηλεκτρικό πιάνο στο "Didn't I"
 Φιάχρα Τρεντς – ενορχήστρωση εγχόρδων στο "Didn't I"

 Παραγωγή 

 Κιτ Γούλβεν – παραγωγός, μηχανικός ήχου
 Γκόρντον Φόρντις – βοηθός μηχανικός
 Ίαν Κούπερ – mastering

 Charts 
Chart (1980)Κορυφαία θέση Αυστραλιανά Άλμπουμ (Έκθεση Μουσικής Kent)  16 

 Πιστοποιήσεις 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Άλμπουμ των Thin Lizzy
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980