Αγριππίνος (μάγιστρος του στρατού)

Ο Αγριππίνος, λατιν.: Agrippinus (άκμασε το 451–462) ήταν στρατηγός της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Magister militum per Gallias (μάγιστρος του στρατού στις Γαλατίες) υπό τους Aυτοκράτορες Βαλεντινιανό Γ΄, Πετρόνιο Μάξιμο, Άβιτο και Λίβιο Σεβήρο.

 Βιογραφία 
Ο Αγριππίνος καταγόταν από τη Γαλατία. Ο Ραλφ Μάτιζεν επισημαίνει ότι οι μαρτυρημένοι δεσμοί του συγκεντρώνονται στο ανατολικό τμήμα της Λουγδουνικής Γαλατίας. «Συγγραφείς από καμία άλλη περιοχή δεν έχουν τίποτε καλό να πουν γι' αυτόν», προσθέτει ο Μάτιζεν σε παρένθεση.  Διορίστηκε κόμης και αργότερα μάγιστρος του στρατού στις Γαλατίες. Ο Υδάτιος καταγράφει ότι ως κόμης, έλαβε μία επιστολή από τον Ευφρόνιο επίσκοπο του Ωτύν, που περιέγραφε έναν κομήτη που εθεάθη το Πάσχα του 451.  Το Vita Aniani αναφέρει ότι όταν τραυματίστηκε, ο Ανιανός επίσκοπος του <i id="mwJw">Αυρελιάνουμ (Oρλεάνης)</i>, τον θεράπευσε θαυματουργικά. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, ο Αγριππίνος απελευθέρωσε όλους τους κρατούμενούς του.

Όταν ο Άβιτος καθαιρέθηκε από τον Μαϊοριανό το 456, ο Μαϊοριανός αντικατέστησε τον Αγριππίνο με τον Αιγίδιο ως αρχηγό . Ο Αιγίδιος κατηγόρησε στη συνέχεια τον προκάτοχό του για διάφορα είδη προδοσίας. Συνοδευόμενος από τον Λουπικίνο, ηγούμενο της μονής του Αγίου Κλαύδου, ο Αγριππίνος στάλθηκε στη Ρώμη, όπου δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, χωρίς τη δυνατότητα να ασκήσει έφεση στον Αυτοκράτορα ή στη Σύγκλητο. Σύμφωνα με το Vita Lupicini, ο Αγριππίνος δραπέτευσε, και κατέφυγε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Αργότερα έλαβε χάρη από τον Αυτοκράτορα, με τη βοήθεια του ηγουμένου Λουπικίνου, και στάλθηκε πίσω στη Γαλατία «εξυψωμένος με τιμές».  Είναι πιθανό ο Αγριππίνος, ο οποίος θεωρούνταν εχθρός από τον Μαϊοριανό, να αποκαταστάθηκε στην εξουσία από έναν από τους διαδόχους του, είτε τον Λίβιο Σεβήρο, είτε τον άνθρωπο πίσω από τον θρόνο, τον Ρικίμερος, ο οποίος είχε σκοτώσει τον Μαϊοριανό, και είχε τοποθετήσει τον Λίβιο Σεβήρο στον θρόνο.

Καθώς ο Αιγίδιος δεν είχε αναγνωρίσει την εξουσία του Σεβήρου, ο νέος Αυτοκράτορας αποκατέστησε τον Αγριππίνο ως κόμη (461 ή 462). Μόλις του δόθηκε το έμβλημα του αξιώματος, ο Αγριππίνος έδωσε την πόλη Ναρβόνα στους Βησιγότθους.  Ο Χιου Έλτον υποστηρίζει ότι αυτή η παραχώρηση ήταν δωροδοκία από τον Αυτοκράτορα Λίβιο Σεβήρο, για να ενθαρρύνει τους Βησιγότθους να πολεμήσουν εναντίον τού παλαιού αντιπάλου τού Αγριπίνου, τού Αιγιδίου. 

 Δείτε επίσης 
 Ρωμαϊκός εμφύλιος πόλεμος του 456
 Ρωμαϊκός εμφύλιος πόλεμος του 461

 Σημειώσεις 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Agrippinus", Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τόμος 2, Cambridge University Press, σελ. 37–38.

Κατηγορία:Ύστερη Αρχαιότητα
Κατηγορία:Γαλατία