Ερβέρτος Α΄ του Μαιν

Ο Ερβέρτος Α΄ , ονομαζόμενος Άγρυπνο Σκυλί, από το γαλλικό Eveille-chien, λατινικά Evigilans Canis (απεβ. στις 13 Απριλίου 1035) από τον Οίκο των Ουγονιδών, ήταν κόμης του Μαιν από το 1017 μέχρι το τέλος του. Είχε μία ταραχώδη σταδιοδρομία με μία πρώιμη νίκη, που μπορεί να συνέβαλε στη μετέπειτα παρακμή του.

 Βιογραφία 
Ήταν γιος του Ούγου Γ΄ και διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Μαιν.  Ο Ερβέρτος Α΄ ήταν, κατά καιρούς, κατ' όνομα υποτελής του γείτονά του Φούλκωνα Γ΄ Νέρα κόμη του Ανζού, αλλά κατά τα άλλα θεωρούσε τον εαυτό του ανεξάρτητο , και απέκτησε το παρωνύμιο "Άγρυπνος Σκύλος", επειδή έπρεπε να αντιστέκεται συνεχώς στις εισβολές των γειτόνων του από το Ανζού στα νότια.  Από την εποχή που ο Ερβέρτος Α΄ έγινε κόμης το 1017, βρισκόταν σχεδόν συνεχώς σε πόλεμο με τον Αβεσγκώ ντε Μπελέμ, επίσκοπο του Λε Μαν. 

Το 1016 ο νεαρός Ερβέρτος Α΄ συμμάχησε με τον Φούλκωνα Γ΄ σε πόλεμο εναντίον του Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά. Στις 6 Ιουλίου ο Όντο Β΄ βρισκόταν καθ' οδόν, για να επιτεθεί στο φρούριο του Μοντρισάρ. Μόλις το ανακάλυψαν αυτό, ο Φούλκων Γ΄ και ο Ερβέρτος Α΄ χώρισαν τις δυνάμεις τους, για να εμποδίσουν οποιαδήποτε από τις δύο προσεγγίσεις.  Ο Όντο Β΄ όρμησε με τα πόδια επάνω στη δύναμη των Ανδεγαυών υπό τον Φούλκωνα Γ΄, γνωστή ως μάχη του Πονλεβουά.  Η μεγαλύτερη δύναμη του Όντο Β΄ υπερίσχυε, και ο ίδιος ο Φούλκων Γ΄ ρίχτηκε από το άλογό του, και κινδύνευε να σκοτωθεί ή να συλληφθεί, αλλά ένας αγγελιοφόρος είχε σταλεί στον Ερβέρτο Α΄ για να έρθει αμέσως.

Ο Ερβέρτος Α΄ επιτέθηκε στην αριστερή πλευρά των δυνάμεων του Όντο Β΄, προκαλώντας πλήρη σύγχυση. Η ιππική δύναμη του Όντο Β΄ τράπηκε σε φυγή, αφήνοντας τους πεζούς του να σφαγιαστούν.  Ο Όντο Β΄ ηττήθηκε , και δεν μπόρεσε να αμφισβητήσει ξανά τον Φούλκωνα Γ΄ για σχεδόν μία δεκαετία.  Ενώ αυτή η μάχη εδραίωσε τη φήμη τού Ερβέρτου Α΄ ως πολεμιστή, άρχισε επίσης να επιδεινώνει τη σχέση μεταξύ Φούλκωνα Γ΄ και Ερβέρτου Α¨. 
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Χάρτης της κομητείας του Μαιν.
Οι μάχες του με τον Αβεσγκώ, επίσκοπο του Λε Μαν, εντάθηκαν ξανά και το 1025 ο Ερβέρτος Α΄ έκανε νυχτερινή επιδρομή στο κάστρο τού επισκόπου στο Ντυνώ, αναγκάζοντας τον Αβεσγκώ να φύγει για την προστασία τού αδελφού του Γουλιέλμου κυρίου του Μπελέμ. Μόλις ήταν ασφαλής, ο επίσκοπος αφόρισε τον Ερβέρτο Α΄, και στη συνέχεια συνέχισε τον πόλεμο εναντίον του.  Λίγο μετά την άρση του αφορισμού και την αποκατάσταση της ειρήνης μεταξύ τους, ο Ερβέρτος Α΄ άρχισε ξανά τις λεηλασίες στα κτήματα του επισκόπου. Αυτή τη φορά, ο Ερβέρτος Α΄, με τη βοήθεια του Αλαίν Γ΄ των Ρεν, επιτέθηκε στον επίσκοπο στο κάστρο του στο Λε Φερτ, και κατέλαβε και αυτό το κάστρο. 

Στις 7 Μαρτίου 1025 ο Φούλκων Γ΄ δελέασε τον Ερβέρτο Α΄ να πάει στο Σαιντ, με την υπόσχεση να του δώσει το Σαιντ ως ευεργέτημα.  Ο Ερβέρτος Α΄ συνελήφθη και φυλακίστηκε για δύο χρόνια, μέχρι που ένας συνασπισμός επέβαλε στην απελευθέρωσή του.  Κατά τη διάρκεια τής αιχμαλωσίας του, ο Φούλκων Γ΄ είχε αναλάβει την κυβέρνηση του Μαιν και πριν επιστρέψει τον Ερβέρτο Α΄ στην κομητεία του, κατέλαβε τα νοτιοδυτικά εδάφη του Μαιν, συμπεριλαμβανομένων αρκετών φρουρίων, τα οποία προσάρτησε στο Ανζού.  Αφού υπέστη πλήρη ταπείνωση, ο Ερβέρτος Α΄ αφέθηκε ελεύθερος. 

Εν μέρει λόγω των πολέμων του με τον επίσκοπο Αβεσγκώ (σύμμαχο του Φούλκωνα Γ΄) και εν μέρει λόγω της φυλάκισής του, η κομητεία του Μαιν παρήκμασε υπό τον Ερβέρτο Α΄.  Έκτισε το κάστρο του Σαμπλέ, αλλά μέχρι το 1015 -για κάποιον λόγο- είχε επιτρέψει να γίνει ανεξάρτητη κυριότητα, υποτελής του Μαιν. Ομοίως, το Σατώ-ντυ-Λουάρ, που κτίστηκε στις αρχές του 11ου αι., επίσης γρήγορα τέθηκε υπό τον έλεγχο ανεξάρτητων καστελάνων. 

Ενώ απλά νομίσματα με μόνο το λατινικό σύνθημα Gratia dei rex είχαν κοπεί υπό την αιγίδα του κόμητα καθ' όλη τη διάρκεια του 10ου αι. στο Λε Μαν, κάποια στιγμή μεταξύ 1020 και 1030 κόπηκαν νομίσματα με το μονόγραμμα του κόμη Ερβέρτου Α΄ και το σύνθημα signum Dei vivi και συνεχίστηκαν με αυτό το σχέδιο μέχρι τον 12ο αι. Τα νομίσματα στο Λε Μαν ήταν τόσο βαριά και εξαιρετικής ποιότητας, που ήταν από τα πιο ευρέως αποδεκτά στη δυτική Γαλλία.  Ο Ερβέρτος Α¨ απεβίωσε στις 13 Απριλίου 1035. 

 Οικογένεια 
Ο Ερβέρτος Α΄ άφησε πίσω του τέσσερα παιδιά:

 Ούγος Δ΄, διάδοχος, νυμφεύτηκε τη Μπέρτα του Μπλουά, κόρη τού αντιπάλου τού Ερβέρτου, Όντο Β΄ του Μπλουά. 
 Γκερσέντα, παντρεύτηκε πρώτα τον Θεοβάλδο Γ΄ κόμη του Μπλου (γιο τού αντιπάλου τού Ερβέρτου Α΄, Όντο Β΄ του Μπλουά). Διαζεύχθηκε το 1048 και παντρεύτηκε για 2η φορά, με τον Αλβέρτο Άτσο Β΄ μάργραβο του Μιλάνου .  Ο γιος της από τον τελευταίο γάμο ανέκτησε το Μαιν από τον Νορμανδικό έλεγχο το 1069, ως κόμης Ούγος Ε΄.
 Πώλα (Paula ή Paule)  σύζυγος του Ζαν ντε λα Φλες. Ο γιος τους Ηλίας διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Ούγο Ε΄ ως κόμης του Μαιν. 
 Μπιότα, παντρεύτηκε τον Βαλτέρ Γ΄ του Βεξέν,  και ο Βαλτέρ κράτησε για λίγο το Μαιν, μετά το τέλος τού ανιψιού της, Ερβέρτου Β΄, γιου του Ούγου Δ΄, πριν αποβιώσουν τόσο ο Βαλτέρ όσο και η Μπιότα από πιθανή δηλητηρίαση και ο Γουλιέλμος Α΄ ο Κατακτητής καταλάβει την κομητεία. 

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Πηγές 











Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν
Κατηγορία:Οίκος των Ουγονιδών