Μια νύχτα οργίων

Το Μια νύχτα οργίων (Πρωτότυπος τίτλος: La notte brava) είναι Ιταλική δραματική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία του Μάουρο Μπολονίνι, βασισμένη σε μια ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι που περιλαμβάνεται στη συλλογή του με τίτλο Alì dagli occhi azzurri. Στη συγγραφή του σεναρίου συμμετείχε και ο Παζολίνι. Πρωταγωνιστούν οι Λοράν Τερζιέφ, Ζαν-Κλοντ Μπριαλί, Τόμας Μιλάν και Έλσα Μαρτινέλι.

Η ταινία σηματοδότησε το ντεμπούτο του Τόμας Μιλάν στην ιταλική κινηματογραφική βιομηχανία.

 Πλοκή 
Στον Καρακάλλα, δύο Ρωμαίοι κάτοικοι των προαστίων, ο Σκιντιγιόνε και ο Ρουτζέρο, μαζεύουν δύο νεαρές πόρνες, την Άννα και τη Σουπλίτσια, οι οποίες μαλώνουν για τη γειτονιά τους. Σχεδιάζουν να αποφύγουν να τους προσέξει η αστυνομία ενώ προσπαθούν να πουλήσουν μερικά κλεμμένα τουφέκια. Φτάνοντας στο σπίτι του Μοσκιαρέλα, τον βρίσκουν απασχολημένο με την κηδεία της αδερφής του. Μη ξέροντας τι να κάνουν, δέχονται την προσφορά του ανιψιού του, Τζίνο, γνωστού ως Ερ Μπέλα Μπέλα, ο οποίος υπόσχεται να τους παραδώσει τα αγαθά έναντι αμοιβής.

Ο φίλος του Τζίνο, ωστόσο, έχει μπλέξει αυτή τη στιγμή, και τα δύο κορίτσια, συνειδητοποιώντας γιατί τις μάζεψαν, προτείνουν στην τριάδα να κατευθυνθούν στο αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο, όπου βρίσκεται η Φρουστόνι, η κωφάλαλη. Μόλις φτάσουν εκεί, με τη βοήθεια της Νικολέτας, μιας άλλης πόρνης γνωστής στις άλλες δύο, καταφέρνουν να κανονίσουν τη συμφωνία. Επιστρέφοντας στη Ρώμη, τα τρία ζευγάρια σταματούν κατά μήκος του επαρχιακού δρόμου και υποχωρούν για να «γιορτάσουν», αλλά τότε οι άντρες, έχοντας τελειώσει τη διασκέδασή τους, το σκάνε, αφήνοντας τα κορίτσια αβοήθητα, και αρχίζουν να μαλώνουν για το μοίρασμα των χρημάτων. Τότε είναι που συνειδητοποιούν ότι η Άννα, εξίσου ύποπτη με τις συναδέλφους της, έχει κλέψει το πορτοφόλι του Σκιντιγιόνε.

Οι τρεις επιστρέφουν τρέχοντας, αλλά τα κορίτσια έχουν εξαφανιστεί. Απτόητες, κατευθύνονται προς τον Καρακάλλα για να αναζητήσουν πληροφορίες, αλλά οι άλλες πόρνες διστάζουν. Στη συνέχεια, εντοπίζοντας ένα όμορφο, αφύλακτο αυτοκίνητο, προσπαθούν να κλέψουν μια κάμερα που είχε αφεθεί στο κάθισμα, αλλά τις συλλαμβάνουν οι ιδιοκτήτες, που είναι τρεις πλούσιοι Ρωμαίοι: ο Ακίλε, γνωστός ως Μορέτο, ο Πεπίτο και ένας τρίτος σύντροφος. Ακολουθεί ένας καβγάς, που γρήγορα τερματίζεται με την άφιξη της αστυνομίας, και οι τρεις άνδρες παίρνουν τις τρεις γυναίκες της παραγκούπολης, δήθεν για να τους βγάλουν από τον μπελά, αλλά στην πραγματικότητα για να πάνε σε ένα απομονωμένο μέρος όπου μπορούν να βρουν ικανοποίηση.

Φτάνοντας στον προορισμό τους, ωστόσο, η παρέα αποφασίζει να μην συνεχίσει τον καβγά της και να περάσει το βράδυ μαζί. Αφού σταματήσουν σε ένα μπαρ, οι έξι περνούν ξανά από την περιοχή του Καρακάλλα, όπου συναντούν τη Νικολέτα. Αφού ανακαλύπτουν ότι δεν έχει χρήματα και ότι η Άννα και η Σουπλίτσια την έχουν εγκαταλείψει, ξεσπούν τον θυμό τους πετώντας της σκουπίδια και νερό από γλάστρες. Συνεχίζοντας το βράδυ τους, δίνουν αίμα σε ένα κινητό κέντρο αιμοδοσίας και στη συνέχεια πηγαίνουν όλοι στο σπίτι του Ακίλε για αναψυκτικά. Ο Ακίλε φαίνεται να επιδεικνύει μια κάποια σεξουαλική αμφισημία, ενώ ο Ρουτζέρο «συναντά» τη Λόρα, μια όμορφη ξανθιά που αρχικά παρουσιάζεται ως αδερφή του Ακίλε και αργότερα αποκαλύπτει ότι εργάζεται ως υπηρέτρια σε πλούσιο σπίτι.

Ο Τζίνο «καλεί τους άλλους δύο να έρθουν στην τάξη», όπου φεύγοντας κλέβει ένα πορτοφόλι. Ωστόσο, όταν έρθει η ώρα να μοιραστούν τα χρήματα, σκοπεύει να κρατήσει όλα τα χρήματα, περίπου 100.000 λιρέτες. Ο Ρουτζέρο, από την πλευρά του, θέλει να επιστρέψει τα κλεμμένα χρήματα για να μην θέσει σε κίνδυνο τις πιθανότητές του να ξαναδεί τη Λώρα. Ενώ ο Ρουτζέρο και ο Τζίνο μαλώνουν, ο Σκιντιλόνε φεύγει με ταξί αφού έκλεψε αυτός το πορτοφόλι. Φτάνοντας στην Τορπινιάταρα για να αναζητήσει τη Ροσάνα, μια κοπέλα που κάποτε φλέρταρε, μαθαίνει ότι τώρα κι αυτή ζει την ίδια ζωή, με την ενθάρρυνση του φίλου της, Ελισέο. Τη βρίσκει σε μια αίθουσα χορού. Ο Ελισέο είναι επίσης εκεί, αλλά η κοπέλα τον εγκαταλείπει για να βγει με τον Σκιντιλόνε. Πηγαίνουν σε ένα κομψό κλαμπ, όπου ο Σκιντιλόνε αρχικά διώχνεται, επικαλούμενος ορισμένα προηγούμενα, και στη συνέχεια παραδίδεται στην αστυνομία.

Η Ροσάνα μαζεύει τα χρήματα που άφησε πίσω της ο Σκιντιγιόνε, αλλά ο Ρουτζέρο φτάνει και την αναγκάζει να παραδώσει τα κλεμμένα, και στη συνέχεια την προσκαλεί να τον συνοδεύσει για το υπόλοιπο της βραδιάς. Οι δυο τους περιπλανιούνται από το ένα μέρος στο άλλο μέχρι που φτάνουν σε ένα εστιατόριο που έχει πλέον κλείσει, το οποίο ανοίγει ξανά χάρη σε ένα γενναιόδωρο φιλοδώρημα που δίνεται στον ιδιοκτήτη και την ορχήστρα του. Εκεί, ο Ρουτζέρο εμπιστεύεται στη Ροσάνα και της δηλώνει ξεκάθαρα την επιθυμία του να αλλάξει τη ζωή του, προσφέροντάς της ακόμη και την προοπτική του γάμου, αλλά έρχεται αντιμέτωπος με τον κυνισμό της. Η βραδιά τελειώνει ρομαντικά, ωστόσο, με μεγάλα φιλιά στο ταξί στο δρόμο για το σπίτι και ένα μπουκέτο από άγρια τριαντάφυλλα που μαζεύονται στην πορεία.

Μετά από ένα σύντομο αντίο, ο Ρουτζέρο μένει μόνος στο ταξί που τον μεταφέρει πίσω στο χωριό, ξοδεύοντας τα τελευταία του χρήματα για το εισιτήριο. Στο τέλος της «άγριας νύχτας», του έχουν απομείνει μόνο 1.000 λιρέτες στην τσέπη του σακακιού του: σαν να αφήνει πίσω του κάτι που δεν του ανήκει και που δεν θέλει πια, ο Ρουτζέρο χαμογελάει και το πετάει από μια μικρή γέφυρα.

 Διανομή ρόλων 
Λοράν Τερζιέφ  - Ρουτζέρο
Ζαν-Κλοντ Μπριαλί - Σκιντιλόνε
Φράνκο Ιντερλένγκι - Τζίνο
Τόμας Μιλάν - Ακίλε
Ροζάνα Σκιαφίνο - Ροσάνα
Έλσα Μαρτινέλι  - Άννα
Άννα Μαρία Φερέρο - Νικολέττα
Αντονέλλα Λουάλντι - Σουπλίτσια 
Μιλέν Ντεμονζό - Λόρα

 Κυκλοφορία 
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 12 Νοεμβρίου 1959 στην Ιταλία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 28 Νοεμβρίου 1960 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αβέρωφ», «Ράδιο Σίτυ» και «Όπερα» της Αθήνας.

 Λογοκρισία 
Όταν η παράσταση «La Notte Brava» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ιταλία το 1959, η Επιτροπή Θεατρικής Κριτικής του Ιταλικού Υπουργείου Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Δραστηριοτήτων την αξιολόγησε ως VM16: (ακατάλληλη για παιδιά κάτω των 16 ετών). Επιπλέον, η επιτροπή επέβαλε την αφαίρεση των ακόλουθων σκηνών: 1) της σκηνής στην οποία η Άννα, δίπλα στον Σκιντιγιόνε, απεικονίζεται ξαπλωμένη στο έδαφος με τα πόδια της ακάλυπτα και ανοιχτά· 2) της σκηνής στην οποία ο Ρουτζερέτο ξεσκεπάζει την υπηρέτρια που είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Κατά συνέπεια, δείχνει την γυμνή της πλάτη μέχρι σχεδόν τους γλουτούς της, οι οποίοι καλύπτονται μόνο από ελαφριά εσώρουχα· 3) της σκηνής στην οποία ο Ρουτζερέτο και η υπηρέτρια, που αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλον, κυλούν στο έδαφος· 4) της σκηνής στην οποία ο Ρουτζερέτο και η υπηρέτρια χορεύουν, σφιχτά αγκαλιασμένοι και δίνουν ένα μακρύ, ατελείωτο φιλί.Italia Taglia Database of the documents produced by the Committee for the Theatrical Review of The Italian Ministry of Cultural Heritage and Activities, from 1944 to 2000. Επιβλήθηκε περιορισμός ηλικίας λόγω της ενοχλητικής φύσης της αφήγησης και λόγω της παρουσίας αρκετών σκηνών που θεωρήθηκαν ακατάλληλες για την ευαισθησία των ανηλίκων.Document N° 30589 signed on 7 November 1959 by Minister Domenico Magrì.

 Υποδοχή 
 Εισπράξεις 
Η ταινία είχε επιβεβαιωμένα έσοδα στα ταμεία, στις 31 Μαρτίου 1964, ύψους 470.932.000 λιρών.Catalogo Bolaffi vol. II, Torino, 1967, pag. 154.

 Κριτικές 

Ο Μάριος Πλωρίτης έδωσε μια θετική κριτική το 1960, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως το σπουδαιότερο χαρισμα αυτού του έργου είναι η ωμή εικόνα του και η λακωνική του γλώσσα. Περιγράφει γυμνά απερίφραστα, βιαία αυτή την εκτροχιασμένη νεότητα και την περιγράφει λιγόλογα, κοφτά με σκηνές και εικόνες που χτυπάνε κάθε τόσο σα γροθιές στο στήθος του θεατή.

 Διακρίσεις 
Η ταινία κέρδισε το βραβείο Νάστρο ντ' Αρτζέντο το 1960, στην κατηγορία της Καλύτερης Πρωτότυπης Ιστορίας.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Ταινίες του 1959
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα