Θεμιστοκλής Καρφάκης

Ο Θεμιστοκλής Καρφάκης (1924–2014) ήταν Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος, γνωστός για το εκτενές έργο του στη βυζαντινή αγιογραφία και τη συμμετοχή του σε δεκάδες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το ύφος του συνδυάζει στοιχεία του ιμπρεσιονισμού και της βυζαντινής τέχνης, δημιουργώντας έναν ιδιαίτερο συνδυασμό παράδοσης και προσωπικής έκφρασης.

 Βιογραφία 
μικρογραφία|"Αποκαθήλωση", λάδι σε καμβά, Θεμιστοκλής Καρφάκης
Ο Καρφάκης γεννήθηκε στα Ασπρογερακάτα της Λευκάδας το 1924 από αγρότες γονείς. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, προσπαθώντας να εκφραστεί με ότι μέσο διέθετε. Το 1950 πέρασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ως αριστούχος, αλλά λόγω οικονομικών δυσκολιών αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και να συνεχίσει αυτοδίδακτος. Το 1951 πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση στην Πλάκα.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής και του Εμφυλίου, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσω του ΕΑΜ, εκτελώντας απαιτητικές αποστολές και υπομένοντας διώξεις. Μετά τον πόλεμο, εργάστηκε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη ζωγραφική.

Ταξίδεψε και εργάστηκε στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αγγλία και το Βέλγιο, ενώ το 1967 βρέθηκε στη Μέση Ανατολή, όπου δούλευψε στην Ιορδανία και στη Βηρυτό.  Με πρόσκληση του αρχιεπισκόπου Μακαρίου ταξίδεψε στην Κύπρο, όπου φιλοτέχνησε πορτρέτα πολιτικών και ηρώων, όπως του στρατηγού Γρίβα, Αρχιεπισκόπου Μακάριου και του Βάσου Λυσσαρίδη, τα οποία δωρήθηκαν στο Μουσείο Αγώνος Λευκωσίας. 

Στην Ελλάδα φιλοτέχνησε εξ ολοκλήρου τρεις εκκλησίες (στην Αθήνα, στη Χαλκιδική και στη Λευκάδα) και συμμετείχε σε περισσότερες από 50 εκθέσεις. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία, όπως το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης, φιλανθρωπικούς οργανισμούς όπως η «Κοινωνική Μέριμνα Μοσχάτου» και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές. Ανάμεσα σε αυτές, αξίζει να σημειωθεί και το πορτρέτο του Άνδρεα Παπανδρεου το οποίο για χρόνια βρισκόταν στην οικεία του πρώην πρωθυπουργού. 

Πολλές φορές, παρομοίαζε τη ζωή του σαν μια Οδύσσεια χωρίς αρχή και τέλος, καθώς από μικρή ηλικία κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής. Συμμετείχε στη Εθνική Αντίσταση, αγωνίστηκε για την ιδανικά της πατρίδας αλλά και του εαυτού του, ταξίδεψε σε Ευρώπη, Ασία, Αμερική και Αφρική, αφιερώνοντας εξ ολοκλήρου τη ζωή του στη τέχνη. Στη καλλιτεχνική του πορεία έπεσε θύμα απάτης με αποτέλεσμα να χάσει μεγάλο αριθμό διαπιστευτηρίων της καριέρας του στο εξωτερικό, αλλά και μεγάλων χρηματικών ποσών. 

Παντρεύτηκε και απέκτησε 2 παιδιά και 2 εγγόνια. Τιμήθηκε με καλλιτεχνική σύνταξη και τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στη Λευκάδα, ζωγραφίζοντας πάνω από 15 ώρες καθημερινά.

Πέθανε το 2014, σε ηλικία 91 ετών.

 Καλλιτεχνικό έργο 
Ο Καρφάκης θεωρείται μαέστρος της αγιογραφίας, έχοντας δημιουργήσει και παλαιώσει περισσότερες από 80 εικόνες. Η βαθιά γνώση του στη βυζαντινή τέχνη, που απέκτησε στα ταξίδια του στην Ανατολή, τον οδήγησε στην ανάπτυξη μιας προσωπικής τεχνικής παλαίωσης, η οποία προκάλεσε θαυμασμό αλλά και παρεξηγήσεις, καθως δύο φορές κατηγορήθηκε για αρχαιοκαπηλία. Τα έργα του εξετάστηκαν σε εργαστήρια στη Γαλλία και στην Ελλάδα, ώστε να παρθεί η απόφαση αθώωσης του. Στη καριέρα του, είχε κληθεί να δουλέψει στο Άγιο Όρος αλλά και στα Ιεροσόλυμα ως συντηρητής αγιογραφιών.
μικρογραφία|"Σταύρωση" Πολυπρόσωπη Παλαιωμένη Αγιογραφία του Θεμιστοκλή Καρφάκη.
Τα κοσμικά έργα του, είναι επηρεασμένα από την μυθολογία , την ιστορία και τους αγώνες της Ελλάδος, μέσα από το πρίσμα των προσωπικών βιωμάτων του καλλιτέχνη .Οι πίνακές του χαρακτηρίζονται από έντονα χρώματα, ρομαντική διάθεση και δυναμική κίνηση. Επηρεάστηκε από τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο και τον ιμπρεσιονισμό, ενώ παρέμεινε πιστός στην ελληνική πνευματική παράδοση.

 Εκθέσεις και αναγνωρίσεις 
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συμμετείχε σε περισσότερες από 300 εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, εκπροσωπώντας τη χώρα σε διεθνή φεστιβάλ, όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Τεχνών στο Πλεβέν της Βουλγαρίας, όπου και διακρίθηκε. Παρουσίασε έργα του στη Βαλέντσα της Ιταλίας, στο Μονάχο αλλά και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης. 

Μερικές από τις σημαντικότερες εγχώριες εκθέσεις του είναι:

 1975 - GRAND HOTEL RODOS (ατομική)
 1977 - Πινακοθήκη "ΕΡΕΒΝΑ" (ομαδική)
 1980 - "PARNASSOS"
 1980 - Φεστιβάλ Λογοτεχνίας & Τέχνης, Λευκάδα (ομαδική)
 1982 - Αίθουσα Κ. Παλαμά, Πειραιάς (ατομική έκθεση)
 1982 - Ιωάννινα - Αναδρομική
 1983 - Φεστιβάλ Ζωγραφικής - Πλέβεν, Βουλγαρία
 1983 - Κορυσχάδες (ατομική)
 1983 - Ελληνικό Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού (ατομική)
 1983 - Φ.O.Y. (Φιλοπρόοδος Σύλλογος Υμηττού) (ατομική)
 1984 - Νέα Σμύρνη (ομαδική)
 1984 - Σφακιώτες - Πολιτιστικός Σύλλογος "Φωτεινός" (ατομική)
 1984 - Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας (ατομική)
 1984 - Πνευματικό Κέντρο Αθηνών - Σύλλογος Εικονογράφων
 1985 - DELFOI BEACH, Γαλαξίδι (ατομική)
 1985 - Πολιτιστικό Κέντρο Ιτέας
 1985 - Πολιτιστικό Κέντρο Γαλαξιδίου
 1985 - Πολιτιστικό Κέντρο Καλλιθέας (ατομική)

 Μέλος συλλόγων 
Ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και του Πανελλήνιου Συλλόγου Αγιογράφων.

 Παραπομπές 
Άντζελα Παπαγεωργίου, "Νέοι Ορίζοντες", 1990.
"Ηχώ της Λευκάδας", 1989.
Άρης Παπαδόπουλος, "Εθνικός Κήρυξ", 1992.
Elaine Priovolou, "The Athenian", 1984.
"Σαμιακή", 1990.
Α.Ω., "Λευκαδίτικος Παλμός".
"Ηχώ της Λευκάδας", 1980.
Βαγ. Λαμ., "Μια ολόκληρη ζωή δοσμένη στην τέχνη".

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι