Μάχη της Θεσσαλονίκης (2η του 1040)

Η μάχη της Θεσσαλονίκης έλαβε χώρα το φθινόπωρο του 1040 κοντά στην πόλη της Θεσσαλονίκης, μεταξύ των Βουλγάρων και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η μάχη έληξε με νίκη των Ρωμαίων.

 Οι απαρχές της σύγκρουσης 
Τα νέα για τις επιτυχίες τής εξέγερσης του Δελεάνου, η οποία ξεκίνησε στις αρχές του 1040 στο Βελιγράδι, σύντομα έφθασαν στην Αρμενία, όπου πολλοί Βούλγαροι ευγενείς είχαν εγκατασταθεί μετά την πτώση τού Α΄ Βουλγαρικού κράτους το 1018. Ο πιο με επιρροή από αυτούς ήταν ο Αλουσιάνος, ο δεύτερος γιος του τελευταίου Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Βλαντισλάβ (1015–1018). Ντυμένος ως μισθοφόρος στρατιώτης, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, από όπου έφτασε στη Βουλγαρία, παρά τον αυστηρό έλεγχο.

 Η μάχη 
Η άφιξή του θα σήμαινε περισσότερες εντάσεις στο στρατόπεδο των επαναστατών, επειδή ο Αλουσιάνος μπορούσε επίσης να διεκδικήσει τον θρόνο, και κράτησε μυστική την καταγωγή του, μέχρι να βρει υποστηρικτές. Ο Πέτρος Δελεάνος καλωσόρισε τον εξάδελφό του, αν και γνώριζε ότι ο Αλουσιάνος θα μπορούσε να είναι πιθανός υποψήφιος για το στέμμα του. Ο Πέτρος Δελεάνος έδωσε στον Αλουσιάνο στρατό 40.000 ανδρών για να επιτεθεί στη Θεσσαλονίκη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο Αλουσιάνος αποδείχθηκε ανίκανος στρατηγός: όταν έφθασε στην πόλη επιτέθηκε στον Ρωμαϊκό στρατό με τα κουρασμένα στρατεύματά του. Οι Βούλγαροι δεν μπόρεσαν να πολεμήσουν αποτελεσματικά, και ηττήθηκαν. Υπέστησαν βαριές απώλειες: 15.000 χάθηκαν στη μάχη. Ο Αλουσιάνος τράπηκε σε φυγή, αφήνοντας πίσω τον στρατό του.

 Συνέπεια 
Η καταστροφή στη Θεσσαλονίκη επιδείνωσε τις σχέσεις μεταξύ του Πέτρου Δελεάνου και του Αλουσιάνου. Ο τελευταίος ντράπηκε από την ήττα, και ο Δελεάνος υποψιάστηκε προδοσία. Ο Αλουσιανός αποφάσισε να δράσει πρώτος, και μετά από ένα συμπόσιο, στις αρχές του 1041, τύφλωσε τον τσάρο. Μετά από αυτό, ο Αλουσιάνος προσπάθησε να συνεχίσει την επανάσταση, αλλά ηττημένος για άλλη μία φορά, αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο, και εγκατέλειψε ξανά τον στρατό του, μία πράξη που ανταμείφθηκε πλουσιοπάροχα στην Κωνσταντινούπολη.

Αν και τυφλός, ο Πέτρος Δελεάνος αντιμετώπισε τους Ρωμαίους με τον υπόλοιπο βουλγαρικό στρατό, αλλά ηττήθηκε στη μάχη του Οστρόβο αργότερα εκείνο το έτος, και η εξέγερση συντρίφθηκε.

 Αναφορές 
 Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996.

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας