Μαρία Κορίνα Ματσάδο

Η Μαρία Κορίνα Ματσάδο (· Καράκας, 7 Οκτωβρίου 1967) είναι Βενεζουελανή μηχανικός και πολιτικός, που σήμερα αποτελεί ηγετική μορφή της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα. Διετέλεσε μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας από το 2011 έως το 2014.  

Από πολιτικής άποψης, είναι αντισοσιαλίστρια και υποστηρίκτρια ενός νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου με πλήρη ιδιωτικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας της. Τον Ιανουάριο 2026 υποστήριξε τη στρατιωτική εισβολή των ΗΠΑ στη χώρα της και τη απαγωγή-σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, αναφέροντας ότι η αμερικανική κυβέρνηση «επιβάλει τον νόμο». 

Η Ματσάδο είναι βιομηχανική μηχανικός και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στα οικονομικά. Το 2024 έλαβε τιμητικά το βραβείο Βάτσλαβ Χάβελ από το Συμβούλιο της Ευρώπης για τον αγώνα της για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και το βραβείο Ζαχάρωφ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την αφοσίωσή της στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες. 

Τον Οκτώβριο 2025 της απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης για το «άοκνο έργο της στην προώθηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού της Βενεζουέλας» και σε «αγώνα της για μια δίκαιη και ειρηνική μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία», σύμφωνα με την επιτροπή. Η απονομή αυτή θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη.A Controversial Nobel Peace Prize, The New York Times, 12/10/2025

 Βιογραφικά στοιχεία 
Η Ματσάδο γεννήθηκε στο Καράκας στις 7 Οκτωβρίου 1967. Είναι η μεγαλύτερη από τέσσερις κόρες. Η μητέρα της, Κορίνα Παρίσκα Πέρες, ήταν ψυχολόγος, ενώ ο πατέρας της, Ενρίκε Ματσάδο Θουλοάγα, ήταν επιχειρηματίας στη βιομηχανία χάλυβα. Μεγάλωσε σε μια συντηρητική και καθολική οικογένεια. Ο προπάππους της ήταν ο Εδουάρδο Μπλάνκο, ο οποίος δημοσίευσε το έργο Venezuela Heroica το 1881, ενώ ο προπάππους της από την πλευρά της μητέρας της, Αρμάνδο Θουλοάγα Μπλάνκο, θεωρείται μάρτυρας της δημοκρατίας, καθώς σκοτώθηκε στην αποτυχημένη εξέγερση του 1929 εναντίον της δικτατορίας του Χουάν Βιθέντε Γκόμες.

Με πτυχίο στη βιομηχανική μηχανική από το Καθολικό Πανεπιστήμιο Ανδρέας Μπέγιο και μεταπτυχιακό στη χρηματοοικονομική από το Instituto de Estudios Superiores de Administración (IESA) στο Καράκας, η Ματσάδο εργάστηκε στη βιομηχανία αυτοκινήτων στη Βαλένθια.

Το 1992, ενώ ήδη είχε τρία παιδιά, το Ίδρυμα Αθηνά (Fundación Atenea), ένα ίδρυμα που με ιδιωτικές δωρεές παρείχε φροντίδα σε ορφανά και παραβατικά παιδιά του δρόμου στο Καράκας· υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος του Ιδρύματος Oportunitas. Το 1993 μετακόμισε στο Καράκας.

 Πολιτική καριέρα 
Η Ματσάδο εισήλθε στην πολιτική το 2002 ως ιδρύτρια και επικεφαλής της ομάδας παρακολούθησης των ψήφων Súmate,. μαζί με τον Αλεχάντρο Πλαζ. Είναι η Εθνική Συντονίστρια του πολιτικού κόμματος Βέντε Βενεζουέλα.  Θεωρείται ηγετική φυσιογνωμία της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας. Η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα έχει απαγορεύσει στην Ματσάδο να εγκαταλείψει τη Βενεζουέλα.

Η Ματσάδο ήταν υποψήφια στις προεδρικές εκλογές της Βενεζουέλας το 2012, αλλά έχασε τις προκριματικές εκλογές της αντιπολίτευσης από τον Ενρίκε Καπρίλες. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στη Βενεζουέλα το 2014, ήταν μια από τις ηγετικές προσωπικότητες στην οργάνωση διαδηλώσεων κατά της κυβέρνησης του Νικολάς Μαδούρο. Το 2019, εν μέσω της προεδρικής κρίσης στη Βενεζουέλα, ανακοίνωσε ότι θα ξεκινούσε μια δεύτερη προεδρική υποψηφιότητα εάν ο αμφισβητούμενος προσωρινός πρόεδρος Χουάν Γκουαϊδό προκαλούσε με επιτυχία εκλογές. Οι προσπάθειές του Γκουαϊδό τελικά δεν ήταν επιτυχείς.

Ήταν υποψήφια για το Βέντε Βενεζουέλα στις προκριματικές εκλογές της Ενωτικής Πλατφόρμας του 2023, αν και στις 30 Ιουνίου 2023 αποκλείστηκε για 15 χρόνια από τον Γενικό Ελεγκτή της Βενεζουέλας. Ο αποκλεισμός της επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας τον Ιανουάριο του 2024. Μετά τη νίκη της στις προκριματικές εκλογές, η Ματσάδο ανακηρύχθηκε υποψήφια της αντιπολίτευσης για τις προεδρικές εκλογές του 2024, αν και αντικαταστάθηκε από την Κορίνα Γιόρις στις 22 Μαρτίου 2024. Η Γιόρις εμποδίστηκε να εγγραφεί ως υποψήφια και αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Εντμούντο Γκοζάλεζ Ουρουτία.

Την 1η Αυγούστου 2024, η Ματσάδο δημοσίευσε επιστολή στην εφημερίδα The Wall Street Journal, στην οποία ανέφερε ότι είχε αρχίσει να κρύβεται «φοβούμενη για τη ζωή της, την ελευθερία τη δική της και των συμπατριωτών της από τη δικτατορία του Νικολάς Μαδούρο».

 Βραβεία και αναγνώριση 
Το 2025, η Ματσάδο τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης «για το ακούραστο έργο της στην προώθηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων για τον λαό της Βενεζουέλας και για τον αγώνα της για την επίτευξη μιας δίκαιης και ειρηνικής μετάβασης από τη δικτατορία στη δημοκρατία». Η βράβευση προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς η Ματσάδο έχει δεχθεί κριτική και για το αντισοσιαλιστικό της προφίλ ως πολιτικός, αλλά και για τις δηλώσεις της ότι «βασίζεται στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ» και την υποστήριξη της χρήσης βίας για την εκδίωξη του Νικολάς Μαδούρο, με ορισμένους να την κατηγορούν ως μία εκ των «υποκινητών του πολέμου».

Το 2018 συμπεριλήφθηκε στη λίστα των 100 Γυναικών του BBC, και συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με τα 100 πιο σημαντικά πρόσωπα το 2025. Το 2024, η Ματσάδο έλαβε το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βάτσλαβ Χάβελ  και το Βραβείο Σάχαροφ (που μοιράζεται με τον Γκονζάλες) «για την εκπροσώπηση των Βενεζουελάνων που αγωνίζονται για τη δημοκρατία».

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 



 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Σουμάτε
 Η φωτογραφία της Maria Corina Machado στο Flickr


Κατηγορία:Πολιτικοί της Βενεζουέλας
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ