Λούβαρος

Ο λούβαρος (λατινική-επιστημονική ονομασία Luvarus) είναι γένος ψαριών που ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια λουβαρίδες, της οποίας αποτελεί το μόνο μη εξαφανισμένο γένος. Με τη σειρά του το γένος περιλαμβάνει ένα μοναδικό είδος, τον Λούβαρο τον αυτοκρατορικό (Luvarus imperialis). Είναι το μόνο ψάρι ανοικτού πελάγους σε όλη την τάξη του, τα ακανθουρόμορφα.

Ταξινομική
Ο λούβαρος περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικά το 1810 από τον Γάλλο Κονσταντέν Σαμυέλ Ραφινέσκ από δείγμα που συλλέχθηκε κοντά στη Σικελία.Eschmeyer, William N., Fricke, Ron & van der Laan, Richard (επιμ.): «Species in the genus Luvarus», Catalog of Fishes, Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνια Από τότε ήδη, ο Ραφινέσκ το περιέγραψε ως το μόνο είδος του Luvarus («μονοτυπικό γένος»). Η οικογένεια λουβαρίδες (Luvaridae) προτάθηκε το 1885 από τον Θίοντορ Τζιλ. Η οικογένεια υπάγεται σήμερα στην υπόταξη ακανθουροειδή (Acanthuroidei) της τάξεως ακανθουρόμορφα (Acanthuriformes).

Ετυμολογία
Η διωνυμική ονομασία του ως είδος βασίζεται στη σικελική τοπική ονομασία του Luvari imperiali, που οφείλεται στο ότι μοιάζει στο luvari, τη σικελική ονομασία για το γνωστό ψάρι λιθρίνι (επιστ. Pagellus erythrinus). Το imperiali, ταυτόσημο με το λατινικό imperialis, σημαίνει «αυτοκρατορικό» ή «μεγαλόπρεπο» και, εκτός του προφανούς ότι είναι πολύ μεγαλύτερο σε μέγεθος από το λιθρίνι, πιθανώς οφείλεται στην «ευγενή» γεύση του κρέατός του.

Περιγραφή
Το σώμα του λούβαρου είναι ρωμαλέο και υδροδυναμικό ταυτόχρονα, με μικρό στόμα και μάτια που βρίσκονται χαμηλά και πίσω στην κεφαλή, κάτω από ένα μεγάλο μέτωπο. Το ραχιαίο πτερύγιο δεν φέρει άκανθες, αλλά 20 ακτίνες, ενώ το πρωκτικό φέρει 18 μαλακές ακτίνες. Το ουραίο πτερύγιο είναι μεγάλο και κοίλο, ενώ τα λεκανιαία πτερύγια είναι πολύ μικρά. Τα νεαρά άτομα όμως έχουν πολύ μεγαλύτερα ραχιαία και πρωκτικά πτερύγια, που αρχίζουν από πιο μπροστά στο σώμα (το ραχιαίο σχεδόν από την κεφαλή). Το δέρμα είναι τραχύ και καλύπτεται από πολύ μικρά «αγκάθια». Το χρώμα είναι μεταλλικό ανοικτό γκρίζο με κάποια κυανή απόχρωση (ή και ρόδινη), ενώ το ουραίο πτερύγιο είναι ερυθρό-πορτοκαλί. Τα νεαρά άτομα έχουν επίσης μακρά δόντια που χάνονται κατά την ενηλικίωση. Το μεγαλύτερο μήκος που έχει καταγραφεί για λούβαρο είναι τα 200 εκατοστά του μέτρου και το μέγιστο βάρος τα 150 κιλά, ενώ το ενάμισυ μέτρο είναι το πιο συνηθισμένο μήκος.

 Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα 
Ο λούβαρος βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα θαλάσσια τροπικά και εύκρατα νερά της Γης. Είναι ευρύτατα διαδεδομένος στον Ινδοειρηνικό βιογεωγραφικό χώρο, ενώ στον Ατλανικό Ωκεανό η κατανομή του είναι πιο εντοπισμένη, με κάποια υπεροχή στον ανατολικό Ατλαντικό έναντι του  δυτικού. Στη Μεσόγειο Θάλασσα υπάρχει μεγάλη διασπορά των καταγεγραμμένων δειγμάτων. Είναι ωκεάνιο ή επιπελαγικό είδος, απαντώμενο από την επιφάνεια μέχρι βάθη 200 μέτρων.

Βιολογία
Οι λούβαροι είναι μοναχικάFishbase σαρκοβόρα ψάρια, που τρέφονται με ζωοπλαγκτόν και μαλακά ζώα, όπως μέδουσες και κτενοφόρα. Γεννούν τα αβγά τους από τα τέλη της ανοίξεως μέχρι και το τέλος του καλοκαιριού, με το κάθε θηλυκό να απελευθερώνει στο νερό εκατομμύρια μικρά αβγά.

Ανατομικές μελέτες αποκαλύπτουν ότι οι λούβαροι έχουν αναπτύξει ένα πολύπλοκο σύστημα από ερυθρούς μύες, παρόμοιους με εκείνους των θερμόαιμων ζώων και σπάνια ευρισκόμενους σε ψάρια. Είναι ένα ανοικτό θέμα εάν το είδος μπορεί τελικώς να εξελιχθεί σε θερμόαιμο ή αν θα παραμείνει ποικιλόθερμο.

Αλιεία
Οι λούβαροι είναι σπάνια ψάρια και έτσι δεν αποτελούν ιδιαίτερους στόχους των ψαράδων, αλιευόμενα συνήθως ως παράπλευρα αλιεύματα. Παρά το γεγονός αυτό, εκτιμώνται για το νόστιμο κρέας τους από όσους γνωρίζουν.

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Luvarus imperialis στο ITIS

Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Κατηγορία:Ακανθουρόμορφα