Γεννάδιος Αβιηνός

Ο Γεννάδιος Αβιηνός, λατιν.: Gennadius Avienus (άκμασε το 450–460) ήταν ένας ισχυρός πολιτικός της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Διετέλεσε ύπατος το 450, μαζί με τον Βαλεντινιανό Γ΄. Το 452 ήταν απεσταλμένος του Αττίλα. Μαζί με τον πάπα Λέοντα Α΄ και τον Τριγέτιο διαπραγματεύτηκε με επιτυχία μία εκεχειρία. Απέκτησε έναν γιο και μία κόρη. Ο γιος του θα γινόταν ύπατος το 490.

 Βιογραφία 
Ο Αβιηνός ήταν μέλος μίας αρχαίας και ευγενούς ρωμαϊκής οικογένειας, η οποία ανάγεται στον ύπατο του έτους 59, Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλα Κορβίνο.  Ο Αβιηνός ήταν πατέρας του Ανίκιου Πρόβου Φαύστου, υπάτου το 490, και μίας κόρης που ονομαζόταν Στεφανία, της οποίας ο γιος Ρούφιος Μάγνος Φαύστος Αβιηνός, έλαβε το όνομα τού παππού του και έγινε ύπατος το 502.

Ο Αβιηνός εξελέγη ύπατος για το έτος 450, μαζί με τον Αυτοκράτορα Βαλεντινιανό Γ΄. Δύο χρόνια αργότερα, το 452, στάλθηκε από τον Βαλεντινιανό Γ΄ και τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο ως απεσταλμένος στον βασιλιά των Ούννων, Αττίλα, μαζί με τον Τριγέτιο και τον επίσκοπο Ρώμης Λέοντα Α΄. Κατάφεραν να διαπραγματευτούν ανακωχή με τον Αττίλα, παρά το γεγονός ότι ο ιστορικός Πρόσπερος ο Ακουιτανός υποβάθμισε τον ρόλο του Αβιηνού, αποδίδοντας όλη την επιτυχία στον Λέοντα Α΄, αγνοώντας τόσο τον Τριγέτιο, όσο και τον Αβιηνό.

Ο Αβιηνός κατείχε επίσης διάφορα άλλα αξιώματα, εκ των οποίων τουλάχιστον ένα ήταν πολιτικό, αλλά δεν έχουν διασωθεί λεπτομέρειες σχετικά με αυτό το θέμα.

Το 467 ο Γαλατο-Ρωμαίος ποιητής Σιδώνιος Απολλινάριος στάλθηκε στη Ρώμη, για να φέρει στον Αυτοκράτορα ένα αίτημα του λαού του. Λέει ότι ο Αβιηνός ήταν ένας από τους δύο πιο σημαίνοντες πολιτικούς αξιωματούχους στη Ρώμη τη δεκαετία του 460, μαζί με τον Καικίνα Δέκιο Βασίλειο.  Ωστόσο ο Αβιηνός διαφοροποιήθηκε από τον Βασίλειο, καθώς χρησιμοποίησε την επιρροή του για να προωθήσει τη σταδιοδρομία των δικών του συνεργατών, μη έχοντας χρόνο να φροντίσει όσους δεν βρίσκονταν στον κύκλο του. Ακόμη και αν ήταν πιο φιλόξενος από τον Βασίλειο, ο Αβιηνός ήταν λιγότερο αξιόπιστος.

 Σημειώσεις 

Γενεαλογία

 Βιβλιογραφία 
 Άμορι, Πάτρικ, Άνθρωποι και Ταυτότητα στην Οστρογοτθική Ιταλία, 489-554, Cambridge University Press, 1997, , σελ. 98.
 Gillett, Andrew, Απεσταλμένοι και Πολιτική Επικοινωνία στη Δύση της Ύστερης Αρχαιότητας, 411-533, Cambridge University Press, 2003, , σελ. 114–115, 200.
 Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, «Γεννάδιος Αβιηνός 4», Η Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Τόμος 2, Cambridge University Press, σελ. 193–194.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι