Σούνε Φόλκεσον

Ο Σούνε Φόλκεσον (απεβ. το 1247), από τον Οίκο του Μπγιέλμπο, ήταν γιος τού γιάρλ Φόλκε Μπίργκερσον. Ήταν νυμφευμένος με την Έλενα Σβέρκερσντοτερ, κόρη του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας. Η δήλωση στο Västgötalagens regnale ότι ο Σβέρκερ Β΄ σκοτώθηκε από τον γαμπρό του, οδήγησε σε υποθέσεις, ότι ο Σούνε ήταν αυτός που τον σκότωσε, αλλά αυτό θα μπορούσε επίσης να αναφέρεται στον πατέρα του, τον Φόλκε. 

Σύμφωνα με το τραγούδι "Vreta klosterrov" ( SMB 59, TSB C 8), πιθανώς από τα μέσα του 14ου αι., αλλά καταγεγραμμένο στα τέλη του 16ου αι., λέγεται ότι ο Σούνε απήγαγε την Ελένη από το μοναστήρι τής Βρέτα. Αυτό πιθανότατα έχει αποδειχθεί ότι ήταν κατασκευασμένο: η κόρη τους Βενεδίκτη και η εγγονή τους Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ στην πραγματικότητα απήχθησαν από το μοναστήρι 

Ο Σούνε ανήκε στην ελίτ της χώρας, αλλά φαίνεται ότι δεν κατείχε ποτέ κάποιο αξίωμα, αν και υπάρχουν πληροφορίες στη σύγχρονη βιβλιογραφία, που τον καθιστούν τόσο νομοθέτη (lagman) στο Έστεργκετλαντ όσο και γιάρλ. Οι δικοί του γάμοι, καθώς και αυτοί που διαπραγματεύτηκε για τις κόρες του, τον τοποθέτησαν στο επίκεντρο τής εξουσίας, και ήταν πιθανώς ένας από τους πιο εξέχοντες άνδρες στο βασίλειο μετά το τέλος τού Κνούτου Β΄ της Σουηδίας. 

Σύμφωνα με τα Χρονικά του Σκένινγκε, το τέλος του Σούνε ήταν φυσικό. 

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε την Έλενα των Σβέρκερ, κόρη του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας
 Βενεδίκτη, εισήλθε στο μοναστήρι Βρέτα για να εκπαιδευτεί, αλλά σύμφωνα με τις λαϊκές παραδόσεις απήχθη από τον νομοθέτη (lagman) του Έστεργκετλαντ Λαρς Πέτερσον, και διέφυγε μαζί του στη Νορβηγία.
 Αικατερίνη, η οποία απεβίωσε πριν από τον Φεβρουάριο του 1253, έγινε βασίλισσα της Σουηδίας, όταν παντρεύτηκε τον βασιλιά Έρικ ΙΑ΄ Έρικσον (αργότερα ονομάστηκε «ο χωλός»).

 Πηγές 

Αναφορές
 Ντικ Χάρισον: Ο αιώνας του κόμη - Μια ιστορία για τη Σουηδία του 13ου αιώνα, Ordfront, Στοκχόλμη, 2002, 

Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο