Φαρν-Σασάν της Ινδίας

Ο Φαρν-Σασάν, Farn-Sasan, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς τού Iνδο-Παρθικού βασιλείου, κυβερνώντας την περιοχή τού Σακαστάν π. από το 210 ως το 226. Οι λογοτεχνικές πηγές δεν κάνουν μνεία του, και είναι γνωστός μόνο από τα νομίσματα που έκοψε. Ηττήθηκε το 226 από τον ηγεμόνα των Σασανιδώνr Aρδασίρ Α΄ (βασ. 224–242), το οποίο σήμανε το τέλος της Ινδο-Παρθικής ηγεμονίας.

 Το όνομά του 
Το κύριο μέρος τού ονόματος «Σασάν» ήταν δημοφιλές στο Ινδο-Παρθικό βασίλειο. Η ετυμολογία τού ονόματος είναι αβέβαιη. Σύμφωνα με τους μελετητές David Neil MacKenzie και V.A. Livshits, το όνομα προέρχεται από το παλαιό ιρανικό *Sāsāna («νικώντας τον εχθρό»).  Ήταν το όνομα μίας τοπικής Ζωροαστρικής θεότητας, που λατρευόταν στην Ινδο-Παρθία και τη Χορασμία.  Το όνομα Φαρν-Σασάν αναφέρεται σε ορισμένες ισλαμικές πηγές με τις μορφές «Ssan-Ĥorrah» (سْسَن‌خُرَه) και «Sis-Ĥorrah» (سیس‌خُرَه). 

 Βιογραφία 
Ο Φαρν-Σασάν απέκτησε τον έλεγχο τού Ινδο-Παρθικού θρόνου κάποια στιγμή το 210. Η ταυτότητα τού προκατόχου του είναι άγνωστη. Μπορεί να ήταν ο Πακόρης.  Ο Φαρν-Σασάν δεν αναφέρεται σε καμία λογοτεχνική πηγή, και είναι γνωστός μόνο μέσω των νομισμάτων του, τα οποία έχουν την επιγραφή: «Φαρν-Σασάν, γιος τού Αδούρ-Σασάν, εγγονός τού Τιρδάτ, γιος τού εγγονού τού Σαναβάρη, του βασιλιά των βασιλέων».   Με αυτήν την επιγραφή, ο Φαρν-Σασάν προσπάθησε να νομιμοποιήσει την κυριαρχία του συνδέοντας τον εαυτό του με τον προπάππο του Σαναβάρη, ο οποίος ήταν ο τελευταίος εξέχων Ινδο-Πάρθος βασιλιάς.  Αν και ο τίτλος τού βασιλιά των βασιλέων τίθεται μετά το όνομα τού Σαναβάρη, ο Φαρν-Σασάν στην πραγματικότητα αποκαλεί τον εαυτό του βασιλιά των βασιλέων, που ήταν ο παραδοσιακός τίτλος των Αχαιμενιδών και Πάρθων ηγεμόνων.  

μικρογραφία|300εσ|Αργυρή δραχμή τού Σασανίδη μονάρχη Aρδασίρ Α΄ (βασ. 224–242), που κόπηκε στο Χαμαντάν μεταξύ των ετών 226–230. Εμπρός όψη: κεφαλή με διάδημα (ταινία) και Παρθική τιάρα με άστρο. Πίσω όψη: βωμός πυρός με φλόγες επάνω και διαδήματα εκατέρωθεν. 3,79 γραμ., 23 χλστ.

Ούτε ο Αδούρ-Σασάν ούτε ο Τιρδάτ είναι γνωστό ότι κυβέρνησαν, πράγμα που υποδηλώνει ότι ο Φαρν-Σασάν προφανώς προερχόταν από έναν πλάγιο κλάδο τής δυναστείας.  Στην εμπρόσθια όψη των νομισμάτων του, απεικονίζεται με πίλο. Στην πίσω όψη, απεικονίζεται ένας βωμός φωτιάς, με μία επιγραφή γύρω του.  Ο Φαρν-Σασάν είναι ο μόνος βασιλιάς, που είναι γνωστό ότι απεικονίζει έναν βωμό φωτιάς, σε νομίσματα που προέρχονται από το Σακαστάν. Την ίδια περίπου εποχή, ένας άλλος βασιλιάς εξέδωσε νομίσματα με παρόμοιο βωμό φωτιάς που απεικονίζεται σε αυτό, ο οποίος ήταν ο Σασανίδης ηγεμόνας Αρδασίρ Α΄ (βασ. 224–242 ), ο οποίος περίπου την ίδια εποχή επέκτεινε την επικράτειά του προς τα ανατολικά.  Δεν είναι βέβαιο αν ο Φαρν-Σασάν αντέγραψε την εικονογραφία των οπισθότυπων νομισμάτων του Αρδασίρ Α΄ ή αντίστροφα.  Η ομοιότητα των νομισμάτων τού Φαρν-Σασάν και τού Σασανίδη Αρδασίρ Α΄, συμπεριλαμβανομένου τού κοινού ονόματος Σασάν -ένα όνομα δημοφιλές στο Ινδο-Παρθικό βασίλειο- υποδηλώνει ότι οι Σασανίδες και οι Ινδο-Πάρθοι πιθανώς μοιράζονταν κοινή καταγωγή.   Οι σύγχρονοι ιστορικοί τούς θεωρούν αντιπάλους και διεκδικητές τού τίτλου τού βασιλιά των βασιλέων.  Ο ιρανολόγος Χονταντάντ Ρεζαχανί υποστηρίζει ότι ο Φαρν-Σασάν ήταν ανώτερος τού Αρδασίρ Α΄, και ότι ο τελευταίος μπόρεσε να αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς των βασιλέων μόνο αφού νίκησε τον Φαρν-Σασάν το 226, γεγονός που σηματοδότησε το τέλος τής Ινδο-Παρθικής κυριαρχίας.  

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Πηγές 

 Kalani, Reza. 2017. Multiple Identification Alternatives for Two Sassanid Equestrians on Fīrūzābād I Relief: A Heraldic Approach. Tarikh Negar Monthly.



Κατηγορία:Ινδο-Πάρθοι βασιλείς