Δυναστεία των Απρατσαράτζα

Οι Απρατσα-ράτζα (Γκανταρί: 𐨀𐨤𐨿𐨪𐨕𐨪𐨗),  επίσης γνωστοί ως Αβακαράτζα (Γκανταρί: 𐨀𐨬𐨕𐨪𐨗),  ήταν μία τοπική δυναστεία τής Γκαντάρα. Η πρωτεύουσα των Απρατσαράτζα, γνωστή ως Απρακαπούρα (επίσης Αβακαπούρα), βρισκόταν στο Μπατζάουρ,Richard Salomon, An Inscribed Silver Buddhist Reliquary of the Time of King Kharaosta and Prince Indravarman, Journal of the American Oriental Society, Vol. 116, No. 3 (Jul. - Sep., 1996), pp. 418–452 αν και από νομισματικά στοιχεία και επιγραφές σε λειψανοθήκες, υποστηρίζεται ότι η επικράτειά τους περιλάμβανε την ευρύτερη περιοχή τής Γκαντάρα, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Τάξιλα και Πουσκαλαβάτι. Υπό τη διοίκηση τού Σάση, η επικράτειά τους επεκτάθηκε, ώστε να συμπεριλάβει την πρώην επικράτεια τού βασιλείου τού Πώρου, η οποία εκτεινόταν μέχρι τον ποταμό Ράβι στο Παντζάμπ.

Με βάση την ανάλυση των επιγραφών και των νομισμάτων τους, πιστεύεται ευρέως ότι οι Απρατσαράτζα χρησίμευσαν ως σημαντικοί ευεργέτες του Βουδισμού. Μεταφρασμένες επιγραφές υποδεικνύουν τη δωρεά στουπών και λειψανοθηκών προς τιμήν τού Βούδα. Αξιοσημείωτα, ο Ιντραγκιβάρμα, ο δεύτερος γιος τού Βιτζαγιαμίτρα των Απρατσαράτζα, και η Ουτάρα, η σύζυγος τού Ιντραβάρμα, περιγράφουν λεπτομερώς την κατασκευή στουπών σε προηγουμένως άγνωστες τοποθεσίες. Αυτές οι επιγραφές και τα νομίσματα είναι συντεταγμένα με συνέπεια σε Γκανταρί Πράκριτ, χρησιμοποιώντας τη γραφή Χαρόσθι, υπογραμμίζοντας έτσι την προσκόλληση αυτών των ηγεμόνων στον πολιτισμό τής Γκαντάρα.

Η γένεση των Απρατσαράζα εντοπίζεται στους Απρατσαράζα Βισνουβάρμα και Βιτζαγιαμίτρα, ωστόσο η επιγραφή στο δοχείο Μπατζαούρ που σχετίζεται με αυτούς, υποδηλώνει έναν προκάτοχο ονόματι Βιτζαγιακαμίτρα, ο οποίος λέγεται ότι άκμασε κατά την εποχή τού Μενάνδρου Β' του Ινδο-Ελληνικού βασιλείου. Η έρευνα σε επιγραφές λειψανοθηκών περιγράφει επίσης περαιτέρω ότι ο άμεσος προκάτοχος τού Βιτζαγιαμίτρα ήταν ο Βισνουβάρμα, ωστόσο δεν έχει χρονολογηθεί με ακρίβεια. Αξίζει να σημειωθεί ότι η διοικητική δομή τής πολιτείας των Απράτσα χαρακτηρίζεται από μία ιεραρχική διάταξη, όπου η απόλυτη εξουσία κατέχεται από τον πατριάρχη (Απρατσαράζα), ακολουθούμενο από τούς υφισταμένους στρατηγούς, που συμβολίζονται με τον ελληνικό όρο "στρατεγά" στις επιγραφές. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση τού Σατρουλέκα, μίας προσωπικότητας των Απράτσα που έχει λάβει τον τίτλο σατράπης, αποκλίνοντας από τούς τυπικούς ιεραρχικούς χαρακτηρισμούς. Κάτω από αυτές τις βαθμίδες βρίσκονταν πρίγκιπες των Απράτσα, που ήταν πιθανοί διάδοχοι τού θρόνου.

 Η προέλευση 
Η ετυμολογική ερμηνεία της λέξης «Απρατσα-ράτζα» έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένου επιστημονικού διαλόγου. Ο N.G. Majumdar υποστήριξε ότι ορίζεται ως «βασιλείς χωρίς αντίπαλο», ωστόσο, ο H.W. Bailey αμφισβήτησε αυτόν τον ισχυρισμό, δηλώνοντας ότι η σημασία της είναι απλώς «βασιλείς των Aπράτσα».

Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Σόλομον, τα ονόματα Γκανταρί ηγεμόνων των Απράτσα, όπως ο Βισπαβάρμα, μπορεί να ήταν αρχικά μη ινδικά, γεγονός που υποδηλώνει ότι ήταν Ινδο-Σκυθικής καταγωγής.  Αρκετοί άλλοι μελετητές θεωρούν ότι η δυναστεία έχει τοπική καταγωγή Γκανταρί.

 Ιστορία 
Οι Απρατσα-ράτζα ήταν μία ιστορική δυναστεία που βρισκόταν στην περιοχή τής Γκαντάρα, η οποία εκτεινόταν από την διακυβέρνηση τού Μενάνδρου Β' εντός του Ινδο-Ελληνικού βασιλείου έως την εποχή των πρώιμων Κουσάν. Ήταν φημισμένοι για τη σημαντική υποστήριξή τους στον Βουδισμό: αυτός ο ισχυρισμός υποστηρίζεται από πλήθος ανακαλυφθέντων δωρεών εντός τής κύριας επικράτειάς τους, μεταξύ Τάξιλα και Μπατζαούρ. Αρχαιολογικά ευρήματα επίσης αποδεικνύουν δυναστικούς δεσμούς μεταξύ αυτών και των ηγεμόνων της Οντιγιάνα στη σύγχρονη Σουάτ 

Υποστηρίζεται ότι η δυναστεία ιδρύθηκε από τον Βιτζαγιακαμίτρα, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως υποτελής στον Μένανδρο Β', σύμφωνα με το δοχείο Σίνκοτ. Αυτή η επιγραφική πηγή αναφέρει περαιτέρω ότι ο βασιλιάς Βιτζαγιαμίτρα, απόγονος του Βιτζαγιακαμίτρα, περίπου μισό αιώνα μετά την αρχική επιγραφή, πιστώνεται με την αποκατάστασή του μετά τις ζημιές που προκλήθηκαν. Υποτίθεται ότι ανέλαβε τον θρόνο π. το 2 π.Χ., αφού διαδέχθηκε τον Βισνουβάρμα, με μία βασιλεία τριών δεκαετιών, που διήρκεσε μέχρι π. το 32 μ.Χ., πριν τον διαδεχθεί ο γιος του Ιντραβάσου, και στη συνέχεια ο εγγονός τού Ιντραβάσου, Ιντραβάρμα Β', π. το 50 μ.Χ.

 Σκυθική εποχή 
Μερικοί Απράτσα καταγράφονται στην αργυρή λειψανοθήκη που ανακαλύφθηκε στο Σιρκάπ, κοντά στα Ταξιλα, που προσδιορίζει τον τίτλο "stratega", που υποδηλώνει μία θέση ισοδύναμη με τούς σεναπάτι, όπως αυτή του Iντραβάρμα, ο οποίος ήταν στρατηγός κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Aπρατσαράτζα Βιτζαγιαμίτρα. Ο Iντραβάρμα είναι επίσης αξιοσημείωτος για την παραλαβή τής προαναφερθείσας αργυρής λειψανοθήκης από τον Ινδο-Σκύθη μονάρχη Χαραχόστη, την οποία στη συνέχεια αφιέρωσε ξανά ως βουδιστική λειψανοθήκη, υποδεικνύοντας ότι ήταν δώρο σε αντάλλαγμα για φόρο τιμής ή βοήθεια. Σύμφωνα με μία άλλη επιγραφή σε λειψανοθήκη, ο Iντραβάρμα αναφέρεται ως ο κύριος της Γκαντάρα και στρατηγός κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Βιτζαγιαμίτρα. Σύμφωνα με τη χρονολογία των Aπράτσα, ο Iντραβάρμα ήταν γιος του Βισνουβάρμα, τού Aπρατσαράτζα που προηγήθηκε τού Βιτζαγιαμίτρα.

Η χρονολόγηση τού γιου τού Ιντραβάρμα, Ασπαβάρμα, τοποθετείται μεταξύ 20 και 50 μ.Χ., κατά την οποία τα νομισματικά στοιχεία τον ταυτίζουν με τον Ινδο-Σκύθη ηγεμόνα Άζη Β' και τον Γονδοφάρη των Ινδο-Πάρθων, ενώ τον περιγράφουν επίσης ως «stratega» ή στρατηγό των Απράχα. Σύμφωνα με μία βουδιστική Αβαντάνα, ο Ασπαβάρμα και ένας ευγενής των Σακών, ο Τζανταμίτρα, συμμετείχαν σε συζητήσεις σχετικά με την εγκατάσταση καταλυμάτων για τους μοναχούς κατά τις βροχερές περιόδους, δείχνοντας ότι ήταν προστάτης τού Βουδισμού. Μία επιγραφή σε λειψανοθήκη αφιερωμένη στο 50 μ.Χ., από μία γυναίκα ονόματι Αριασράβα, περιγράφει ότι η δωρεά της έγινε κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού ανιψιού τού Γονδοφάρη, Αβδαγάση Α', και τού Ασπαβάρμα, περιγράφοντας την κοινή διακυβέρνηση των Απράχα και των Ινδο-Πάρθων.

μικρογραφία|300εσ|Αργυρό τετράδραχμο τού Γονδοφάρη Δ΄ Σάση, π. 19/20 - 46, που κόπηκε στη Γκαντάρα. Εμπρός όψη: ο Σάσης έφιππος, σηκώνει το δεξί του χέρι. Πίσω όψη: Δίας όρθιος κρατά μακρύ σκήπτρο. 9,64 γραμ., 21 χλστ.

 Παρθική εποχή 
Σε μια επιγραφή που χρονολογείται στο 30 μ.Χ., ο Σατρουλέκα, ο οποίος αναγνωρίζεται ως ανιψιός (από την πλευρά τής μητέρας) τού βασιλιά Βιτζαγιαμίτρα, ιδρυτή των Απραχαράτζα, αυτοαποκαλείται σατράπης. Αυτό το περιστατικό συμπίπτει με την εισβολή των Ινδο-Πάρθων, γεγονός που υποδηλώνει την πιθανότητα ο διορισμός του ως σατράπη να σχετίζεται με μία συμμαχία με τον Γονδοφάρη.

Κατά τη διάρκεια τής κυριαρχίας των Ινδο-Πάρθων, ο Απραχαράτζα Σάσης, όπως περιγράφεται σε νομισματικά στοιχεία που τον προσδιορίζουν ως ανιψιό τού Ασπαβάρμα, αναδείχθηκε σε σημαντική προσωπικότητα. Ο Ασπαβάρμα, προηγούμενος Απραχαράτζα και σύγχρονος τού Γονδοφάρη, διαδέχθηκε τον Σάση, αφού ανέβηκε από δευτερεύοντα ρόλο διακυβέρνησης, σε αναγνωρισμένη θέση ως ένας από τούς διαδόχους τού Γονδοφάρη. Ανέλαβε τη θέση μετά τον Αβδαγάση Α΄. Ο ηγεμόνας των Κουσάν, Βήμα Τάκτο, είναι γνωστό, βάσει νομισματικών στοιχείων, ότι έκοψε νομίσματα τού Σάση, ενώ ένας νομισματικός θησαυρός είχε νομίσματα τού Σάση μαζί με μικρότερα νομίσματα τού Κουτζούλα Καδφίση . Έχει επίσης ανακαλυφθεί ότι ο Σάσης έκοψε νομίσματα τού Ναχαπάνα των Δυτικών Σατραπών, με αυτή τη σειρά νομισμάτων να χρονολογείται μεταξύ 40 και 78 μ.Χ.

Υποστηρίζεται ότι ένας Γονδοφάρης μπορεί να ταυτίζεται με τον Φραώτη, έναν ελληνόφωνο βασιλιά τής πόλης των Ταξίλων, τον οποίο συνάντησε ο Έλληνας φιλόσοφος Απολλώνιος ο Τυανέας γύρω στο 46 μ.Χ. Ο Γονδοφάρης που ταιριάζει σε αυτήν την ημερομηνία, είναι ο Γονδοφάρης Δ΄ Σάσης, τού οποίου τα νομίσματα χρονολογούνται στο 40-78 μ.Χ. Ο Απολλώνιος περιγράφει τον βασιλιά ως Ινδό. Περιγράφουν την πρωτεύουσα τού Φραώτη, τα Τάξιλα, ως ίσου μεγέθους με τη Νινευή, τειχισμένη σαν ελληνική πόλη, ενώ παράλληλα είχε διαμορφωθεί με στενούς δρόμους, και περαιτέρω περιγράφουν το βασίλειο τού Φραώτη ως περιέχον την παλαιά επικράτεια του Πώρου. Μετά από μία ανταλλαγή με τον βασιλιά, αναφέρεται ότι ο Φραώτης επιδοτούσε τόσο βαρβάρους όσο και γειτονικά κράτη, με στόχο την αποτροπή εισβολών στο βασίλειό του. Ο Φραώτης αναφέρει επίσης ότι ο πατέρας του, όντας γιος ενός βασιλιά, είχε μείνει ορφανός από νεαρή ηλικία. Σύμφωνα με τα ινδικά έθιμα, δύο συγγενείς του ανέλαβαν την ευθύνη για την ανατροφή του, μέχρι που σκοτώθηκαν από επαναστάτες ευγενείς κατά τη διάρκεια μίας τελετουργικής τελετής κατά μήκος τού Ινδού ποταμού. Αυτό το γεγονός οδήγησε στον σφετερισμό τού θρόνου, αναγκάζοντας τον πατέρα τού Φραώτη να αναζητήσει καταφύγιο στον βασιλιά που βρισκόταν πέρα από τον ποταμό Υδάσπη, στο σημερινό Παντζάμπ, έναν ηγεμόνα που εκτιμάτο περισσότερο από τον πατέρα τού Φραώτη. Επιπλέον, ο Φραώτης αναφέρει ότι ο πατέρας του έλαβε εκπαίδευση, που διευκολύνθηκε από τους Βραχμάνους κατόπιν αιτήματος τού βασιλιά, και νυμφεύτηκε την κόρη τού Υδάσπιου βασιλιά, ενώ απέκτησε έναν γιο, που ήταν ο ίδιος ο Φραώτης. Ο Φραώτης συνεχίζει να αφηγείται την κατάλληλη στιγμή που άδραξε, για να ανακτήσει το προγονικό του βασίλειο, η οποία πυροδοτήθηκε από μία εξέγερση των πολιτών τής Τάξιλα εναντίον των σφετεριστών. Με την ένθερμη υποστήριξη τού λαού, ο Φραώτης ηγήθηκε μίας θριαμβευτικής εισόδου στην κατοικία των σφετεριστών, ενώ οι πολίτες κράδαιναν δάδες, σπαθιά και τόξα σε μία επίδειξη ενωμένης αντίστασης.

 Επιγραφές λειψανοθήκης Aπράτσα 
Στο 77ο έτος τού μεγάλου βασιλιά Άζη, που απεβίωσε, την 24η ημέρα τού μήνα Σραβάνα, από τον Σατρουλέκα, σατράπη, γιο τού Σουμπουτίκα, και ανιψιό (από την πλευρά τής μητέρας) τού Απρατααράζα, τα λείψανα τού Τυχερού Σακιαμούνι τοποθετήθηκαν σε μία προηγουμένως άγνωστη τοποθεσία στο χωριό Ατάγι, για την αποδοχή των μοναχών Κασιάπιγια. Λατρεύονται όλοι οι Βούδες, λατρεύονται όλοι οι Πρατγιεκαβούδες, οι Ευγενείς και οι Μαθητές, [και] λατρεύονται όλοι όσοι είναι άξιοι λατρείας. Αυτά τα λείψανα τοποθετήθηκαν μαζί με τη σύζυγό του Νταβίλι, τούς γιους τους Ιντρασένα και Μενάνδρα. Και λατρεύονται η μητέρα και ο πατέρας του, λατρεύονται ο αδελφός του Ιντρασένα, ο κύριος Βιτζαγιαμίτρα Απρατσαράτζα και ο Ιντραβάρμα ο στρατηγός, κυβερνήτης τής Γκαντάρα, λατρεύονται ο Ρουκουνάκα, αυτός που έχει έναν ζώντα γιο, και όλοι όσοι είναι άξιοι λατρείας λατρεύονται. Ο Πατρουλασισάρα λούζει τα λείψανα. — Σατρουλέκα, ανιψιός τού Βιτζαγιαμίτρα.

Στο 27ο έτος τού ηγεμόνα τού άρχοντα Βιτζαγιαμίτρα τού Απρατσαράζα, στο 73ο έτος αυτού που ονομάζεται [εποχή των] Αζών, στο 201ο έτος των Ελλήνων, την 8η ημέρα τού μήνα Σραβάνα. Αυτή την ημέρα ιδρύθηκε μία στούπα από τη Ρουκούνα, σύζυγο τού Απρακαράζα, μαζί με τον Βιτζαγιαμίτρα τον Απρατσαράζα, τον Ιντραβάρμα τον στρατηγό, και τις συζύγους και τούς πρίγκιπές τους. —  Επιγραφή σε λειψανοθήκη Μπατζάουρ, Ρουκάνα.

Το μπολ τοποθετήθηκε από τον Βιτζαγιαμίτρα. Αυτά τα λείψανα είχαν σπάσει, δεν τιμούνταν, και έτσι χάθηκαν με την πάροδο τού χρόνου. Ούτε σράντχα, ούτε φαγητό ή νερό φέρονταν για τους προγόνους, και έτσι το μπολ δεν εκαλύπτετο πλήρως. Στο 5ο έτος τού Βιγιακαμίτρα τού Απρατσαράτζα, στις 25 του μήνα Βαϊσάχα, αυτό το λείψανο τού Τυχερού Σακυαμούνι, του Τέλεια Αφυπνισμένου, αφιερώθηκε από τον Βιτζαγιαμίτρα τον Απρατσαράτζα. — Κιβώτιο Σίνκοτ, Βιτζαγιαμίτρα.

Στο 63ο έτος τού μεγάλου βασιλιά Άζη που απεβίωσε, την 16η ημέρα τού μήνα Καρτίκα, αυτή τη στιγμή τής σίτρα, ο πρίγκιπας Ιντραβάρμα, γιος του Απρατσαράτζα [Βισουβάρμα], τοποθετεί αυτό το λείψανο τού Τυχερού Σακυαμούνι σε μία μόνιμη, βαθιά, προηγουμένως άγνωστη τοποθεσία. Παράγει την αξία τού Βράχμα μαζί με τη μητέρα του Ρουκχούνακα, αυτή που έχει έναν ζώντα γιο και σύζυγο τού Απρατσαράτζα, μαζί με τον θείο του Ραμάκα, μαζί με τη σύζυγο τού θείου του Ντασάκα, μαζί με τις συζύγους του, που είναι αδελφές: Βασαβαδάτα, Μαχαβέντα και Νίκα, και τη σύζυγό του Ουτάρα. Για τη λατρεία τού πατέρα του, Βισαουβάρμα τού Απρατσαράτζα. Ο αδελφός του, Βάγκα ο στρατηγός, λατρεύεται, καθώς και ο Βιτζαγιαμίτρα ο νυν Απρατσαράτζα. Λατρεύεται η θεία του, η Μπαΐντατα, από την πλευρά της μητέρας του. Και αφού πήραν αυτά τα λείψανα από μία στούπα τής περιόδου Μαουρύα, τα εγκατέστησαν σε μία κεντρική τοποθεσία χωρίς κίνδυνο, χωρίς προβλήματα. βάσια πενήντα. — Ο πρίγκιπας Ιντραβάρμα, γιος τού Βισνουβάρμα.

Η Ουτάρα, σύζυγος τού στρατηγού, ιδρύει μία στούπα σε μία προηγουμένως μη καθιερωμένη τοποθεσία στην περιοχή Τραμάνα. Λατρεύονται όλοι οι Βούδες, λατρεύονται όλοι οι περασμένοι και μελλοντικοί Πρατγιεκαβούδα, [και] λατρεύονται όλοι οι Ευγενείς. —  Ουτάρα, σύζυγος τού Ιντραβάρμα.

Όλοι οι Βούδες λατρεύονται, όλοι οι παρελθοντικοί, μελλοντικοί και παρόντες Πρατγιεκαβούδα λατρεύονται, όλοι οι Ευγενείς λατρεύονται. Η Ουτάρα, η σύζυγος τού πρίγκιπα, εγκαθιστά λείψανα τού Τυχερού μαζί με τον πρίγκιπα Ιντραβάρμα. Ανεγέρθηκε μία πέτρινη στήλη... η Σαντάχα, ο Ουτζίντα... ο Ουταραούτα, ο Πουπιδρίο [και] ο Ουσαμβέο λατρεύονται, λατρεύεται η μητέρα τού περιφερειακού κυβερνήτη Σρέθα, λατρεύεται ο πεθερός της, ο Βισνουβάρμα ο Απρατσαράτζα, λατρεύεται αυτός που έχει ζώντα γιο, ο Ρουκουνάκα, λατρεύεται ο στρατηγός Βάγκα, λατρεύεται ο Απρατσαράτζα Βιτζαγιαμίτρα, λατρεύεται ο Ντραμασένα, ο μοναχός και επιστάτης των νέων κατασκευών. — Ουτάρα, σύζυγος τού Ιντραβάρμα.

Ο πρίγκιπας Ιντραγκιβάρμα, γιος τού Απρατσαράτζα Βιτζαγιαμίτρα, εγκαθιστά λείψανα στο Σπάντι, σε μία προηγουμένως μη καθιερωμένη τοποθεσία, για τη λατρεία όλων των Βούδων. — Ιντραγκιβάρμα, δεύτερος γιος του Βιτζαγιαμίτρα.

Τού γιου τού μεγάλου σατράπη, τού βασιλιά γιαγκού, Χαραχόστη, 28 στατήρες, 4 ντανάκα, 2 μάσα τού πρίγκιπα Ιντραβάρμα, 28 στατήρες, 1 δραχμή τού πρίγκιπα Ιντραβάρμα, 43 στατήρες ο γιος τού στρατηγού Βισπαβάρμα, ο πρίγκιπας Ιντραβάρμα, με τη σύζυγό του, εδώ αυτά τα λείψανα τοποθετούνται στην προσωπική του στούπα. Ο στρατηγός Βισπαβάρμα και η Σισιρένα, η σύζυγος τού στρατηγού, τιμούνται. Ο Ιντραβάσου, βασιλιάς των Απράτσα, και ο Βασουμίτρα, ο οποίος έχει έναν ζωντανό γιο, τιμούνται. Ο στρατηγός Ιντραβάρμα και η Ουτάρα, η σύζυγος τού στρατηγού, τιμούνται. Ο Βιτζαγιαμίτρα, ο βασιλιάς Αβάκα, μαζί με τη σύζυγό του, τιμώνται. Η κοινότητα όλων των συγγενών τιμάται. Όλα τα όντα τιμώνται. Όλα τα όντα οδηγούνται στη νιρβάνα. Ο γιος τού στρατηγού Βισπαβάρμα, ο πρίγκιπας Ιντραβάρμα, μαζί με τη σύζυγό του, τοποθετούν εδώ αυτά τα λείψανα στην προσωπική του στούπα. Ο στρατηγός Βισπαβάρμα και η Σισιρένα, η σύζυγος τού στρατηγού, τιμώνται. Ο Ιντραβάσου, ο βασιλιάς των Απάκα, και ο Βασουμίτρα, ο οποίος έχει έναν ζώντα γιο, τιμούνται. Ο στρατηγός Ιντραβάρμα τιμάται. Η Ουτάρα, η σύζυγος τού στρατηγού, τιμάται. Ο Βιτζαγιαμίτρα, βασιλιάς των Αβάκα, μαζί με τη σύζυγό του, τιμώνται. Η κοινότητα όλων των όντων τιμάται, και όλα τα όντα τιμώνται. Όλα τα όντα οδηγούνται στη νιρβάνα. — Αργυρή λειψανοθήκη, πρίγκιπας Ιντραβάρμα Β'.

[μέσα στο μπολ] Στο 98ο έτος τού μεγάλου βασιλιά, των μεγάλων Αζών, τη 15η ημέρα τού μήνα Καΐτρα. Κατά τη βασιλεία τού ανιψιού τού Γονδοφάρη, Αβακάσα. Κατά τη βασιλεία τού στρατηγού Ασπαβάρμα, γιου τού Ιντραβάρμα. — Αριασράβα.

 Προστασία του Βουδισμού 
Οι Απρατσαράτζα ασπάστηκαν τον Βουδισμό: είναι γνωστοί για τις πολυάριθμες βουδιστικές αφιερώσεις τους σε λειψανοθήκες. Στα νομίσματά τους ελληνικά σχέδια, προερχόμενα από τα νομίσματα των Ινδο-Ελλήνων, συνέχισαν να εμφανίζονται παράλληλα με τα βουδιστικά.

 Ο Βιτζαγιαμίτρα (βασ. 12 π.Χ. - 15 μ.Χ.) αφιέρωσε προσωπικά στο όνομά του μία βουδιστική λειψανοθήκη, το δοχείο Σινκότ.   Μερικά από τα νομίσματά του φέρουν το βουδιστικό σύμβολο τριράτνα.
 Ο Ιντραβαρμάν, ενόσω ήταν ακόμη πρίγκιπας, αφιέρωσε προσωπικά το 5-6 μ.Χ. μία βουδιστική λειψανοθήκη, το δοχείο Μπατζάουρ, που τώρα βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης.

Πολυάριθμες βουδιστικές αφιερώσεις έγιναν από τούς ηγεμόνες των Απράτσα:
μικρογραφία|Το δοχείο τού Μπατζάουρ ήταν μία βουδιστική αφιέρωση, που έγινε από τον βασιλιά των Απράτσα Ιντραβάρμα. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. 

 Τα μέλη τής δυναστείας 

 Σημαντικοί Απράτσα 
Κυβερνήτης Εικόνα Γέννηση Περίπου ημερομηνίες Αναφορές Βισνουβάρμα π. τέλη 1ου αι. μ.Χ. βασίλισσα: Ρουκάνα Βιτζαγιαμίτραεναλλ.=Apracharajas Vijayamitra|κέντρο|50x50εσ|Απρατσαράτζα Βιτζαγιαμίτρα 2 π.Χ. - 32 μ.Χ. βασίλισσα: Πραχόντι Ιντραβάσου Γιος τού Βιτζαγιαμίτρα π. 20 μ.Χ. βασίλισσα: Βασουμίτρα Ιντραγκιβάρμα  Γιος τού Βιτζαγιαμίτρα Σατρουλέκα  Ανιψιός (από την πλευρά τής μητέρας) τού Βιτζαγιαμίτρα και γιος τού Σουμπουτίκα π. 30 μ.Χ. βασίλισσα: Νταβίλι Βισπαβάρμακέντρο|37x37εσ Γιος τού Ιντραβάσου βασίλισσα: Σισιρένα Ιντραβάρμακέντρο|50x50εσ Γιος τού Βισνουβάρμα βασίλισσα: Ουτάρα Ασπαβάρμο  ή Άσποεναλλ.=Apracharajas. Aspavarama. Circa AD 20-46|κέντρο|50x50εσ|Απρατσαράγια. Ασπαβάραμα. Π. 20-46 μ.Χ Γιος τού Ιντραβάρμα 15 - 45 μ.Χ. Σάσης  σύγχρονος των Kουζούλα Καδφίση και Mουτζατρία. 

 Δείτε επίσης 
 Γκαντάρα
 Ινδο-Σκύθες
 Ινδο-Παρθικό βασίλειο

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας