Παραμελακονίτης

Ο παραμελακονίτης είναι σπάνιο, μαύρο ορυκτό του χαλκού, που χημικώς αποτελεί οξείδιο τόσο του μονοσθενούς όσο και του δισθενούς χαλκού, έχοντας τον μοριακό χημικό τύπο CuCuO3 ή απλούστερα Cu4O3. Ανακαλύφθηκε στο ορυχείο «Copper Queen» κοντά στο Μπίσμπη της Αριζόνας (ΗΠΑ) περί το 1890. Περιγράφηκε το 1892 και πληρέστερα το 1941. Η ονομασία του ετυμολογείται από την αρχαία ελληνική πρόθεση παρά, που σημαίνει «δίπλα» και από το παρόμοιο ορυκτό μελακονίτη, γνωστό σήμερα ως τενορίτη.

 Περιγραφή και τόποι ευρέσεως 
Το χρώμα του παραμελακονίτη είναι είτε τελείως μαύρο, είτε μαύρο με μια ελαφρά μοβ απόχρωση, αλλά ανακλά το φως ως λευκό με μια απόχρωση ροζ-καφετιά. Μεμονωμένοι κρύσταλλοι του έχουν βρεθεί με μέγεθος μέχρι και 7,5 εκατοστόμετρα. Διαλυόμενο σε υδροχλωρικό οξύ το ορυκτό δημιουργεί κίτρινο χρώμα και όταν διαλύεται σε νιτρικό οξύ δίνει βαθυγάλαζο χρώμα, ενώ με διάλυση σε υδροξείδιο του αμμωνίου καθιζάνει ως καφετί ίζημα. Κατά τη θέρμανσή του ο παραμελακονίτης διασπάται σε ένα μείγμα τενορίτη και κυπρίτη.

Ο παραμελακονίτης είναι πολύ σπάνιο ορυκτό: πολλά υποτιθέμενα δείγματά του είναι στην πραγματικότητα μείγματα κυπρίτη και τενορίτη. Ο παραμελακονίτης σχηματίζεται ως ένα δευτερογενές ορυκτό σε υδροθερμικές εναποθέσεις χαλκού. Συναντάται συχνά μαζί με ατακαμίτη, χρυσόκολλα, κονελίτη, κυπρίτη, διοπτάσιο, γκαιτίτη, μαλαχίτη, πλανσεΐτη και τενορίτη. Παραμελακονίτης έχει βρεθεί στην Κύπρο, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Δομή
Ο παραμελακονίτης κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό σύστημα. Η ομάδα συμμετρίας του στον χώρο προσδιορίσθηκε επιτυχώς από τον Frondel ως I41/amd.

Παραπομπές

Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά οξείδια