Λοθάριος Ούδο Β΄ του Νόρντμαρκ

Ο Λοθάριος Ούδο Β΄, γερμ.: Lothair Udo II (π. 1025 – 1082) από τον Οίκο των Ουδονιδών ήταν μάργραβος του Nόρντμαρκ από το 1057 μέχρι το τέλος του και επίσης κόμης του Στάντε (ως Λοθάριος Ούδο Γ΄). Ήταν ο μοναχογιός του Λοθάριου Ούδο Α΄ μαργράβου του Νόρντμαρκ και της Αδελαΐδας του Ράινφελντεν.

Η βάση εξουσίας τής οικογένειάς του βρισκόταν γύρω από το Χάρσεφελντ και το Στάντε, αλλά μέσω ευνοϊκών γάμων, είχαν τον έλεγχο σχεδόν ολόκληρου του ανατολικού τρίτου του δουκάτου της Σαξονίας σε γαίες και δικαιώματα.

Το 1044 ο Γουλιέλμος έγινε μάργραβος του Νόρντμαρκ. Το 1056 οι Σάξονες ηττήθηκαν από τους Λιουτισίους στη μάχη της Πριτσλάβα (Χάβελμυντουνγκ) και ο Γουλιέλμος σκοτώθηκε. Ο Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας και ο Λοθάριος Ούντο Α΄ απεβίωσαν την ίδια χρονιά. Ο Λοθάριος Ούδο Β΄ ανέλαβε πολύ ισχυρή θέση, και έγινε μάργραβος τον επόμενο χρόνο.

Ο Λοθάριος Ούδο Β΄ αρχικά τάχθηκε σε αντίθεση με την οικογένεια Μπίλλουνγκ και τον Άδαλβέρτο επίσκοπο της Βρέμης. Ο Αδαλβέρτος είχε αποκτήσει μεγάλη επιρροή στον νεαρό βασιλιά Ερρίκο Δ΄, και σχεδίαζε να επεκτείνει την επιρροή τής αρχιεπισκοπής Αμβούργου-Βρέμης στις διάφορες μικρές κομητείες της Σαξονίας, ειδικά μεταξύ του Έλβα και του Βέζερ, προκειμένου να εκχριστιανίσει καλύτερα τους Σλάβους. Το 1063 ο Αδαλβέρτος προσάρτησε το Στάντε από τον Λοθάριο Ούδο Β΄. Αρχικά είχε υποστηρίξει τον Λοθάριο Ούγο Β΄ ως αντίβαρο στην επιρροή των Μπίλλουνγκ στη Σαξονία, αλλά σύντομα ξεκίνησε στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ των Ουδονιδών και των Μπίλλουνγκ.

Μετά την ενηλικίωση του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας το 1065, ο Λοθάριος Ούδο Β΄ ανέκτησε τα χαμένα εδάφη του από τους Μπίλλουνγκ και Αδαλβέρτο, οι οποίοι υπέστησαν σοβαρή ήττα (1066). Το 1068, στον Λοθάριο παραχωρήθηκε η μαρκιωνία του Τσάιτς. Εκείνη τη χρονιά, αυτός και ο Ερρίκος Δ΄ επιτέθηκαν στους Λιουτισίους κατά μήκος του Έλβα, αλλά το 1069 ματαίωσαν την εκστρατεία, αποτυγχάνοντας.

Το 1071 ο Λοθάριος Ούδο Β΄ συμμετείχε στη συνωμοσία του Μπάρντοβηκ. Το 1073 ήταν στο πλευρό του βασιλιά, αλλά η πολιτική του Αδελβέρτου και τού διαδόχου του Λήμαρ τον έφερε ξανά σε αντίθεση με τη βασιλική μερίδα. Το 1075 πολέμησε υπό τον Όθωνα του Νόρντχαϊμ στη μάχη του Χόμπουργκ εναντίον του βασιλιά. Ηττήθηκαν. Ο Λοθάριος Όύδο Β΄ έκλεισε αμέσως ειρήνη με τον βασιλιά, για να επιτρέψει στον όμηρο γιο του να ελευθερωθεί. Οι υπόλοιποι Σάξονες ευγενείς προχώρησαν σε μακρές διαπραγματεύσεις.

Τον Λοθάριο Ούδο Β΄ διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Α΄ το 1082. Χήρα του ήταν η Όντα (γενν. π. το 1050), κόρη της Ρίχεντσας (κόρης του Όθωνα Β΄ της Σουαβίας) και του Χέρμαν Γ΄ κόμη του Βερλ.

 Οικογένεια 
Ο Λοθάριος Ούδο Β΄ νυμφεύτηκε την Όντα του Βερλ, κόρη του Χέρμαν Γ΄ κόμη του Βερλ και της Ρίχεντσας. (επίσης Ούντα και Ιλαρία· γενν. π. 1050). Τα παιδιά τους ήταν:
 Ερρίκος Α΄ ο Μακρύς, μάργραβος του Νόρντμαρκ, και κόμης του Στάντε (ως Ερρίκος Γ΄) (π. 1065–27 Ιουνίου 1087), νυμφεύτηκε την Ευπραξία του Κιέβου.
 Λοθάριος Ούδο Γ΄ μάργραβος του Νόρντμαρκ και κόμης του Στάντε (ως Λοθάριος Ούδο Δ΄) (π. 1070–2 Ιουνίου 1106).
 Ροδόλφος Α΄, μάργραβος του Νόρντμαρκ και κόμης του Στάντε (απεβ. 7 Δεκεμβρίου 1124). Νυμφεύτηκε τη Ριχάρδις,  κόρη του Χέρμαν κόμη του Σπόνχαϊμ-Λάβανταλ (απεβ. 22 Ιουλίου 1118), από το 1080 βουργράβος του Μαγδεμβούργου, αδελφός του Χάρτβιχ αρχιεπισκόπου του Μαγδεμβούργου.
 Ζήγκφρηντ (απεβ. π. το 1111), πρύτανης στον σύλλογο του καθεδρικού του Μαγδεμβούργου.
 Αδελαΐδα (π. 1065–18 Οκτωβρίου 1110), παντρεύτηκε (1) τον Φρειδερίκο Γ΄, κόμη του Γκόζεκ (π. 1065–5 Φεβρουαρίου 1085), επίσης κόμη του Πούτελεντορφ, και ως Φρειδερίκος Γ΄ επίσης παλατινός κόμης της Σαξονίας, και (2) τον Λουδοβίκο τον Άλτη, κόμη του Σάουενμπουργκ (κοντά στη Φρήντριχροντα, Θουριγγία· 1042–1123) επίσης κόμη της Θουριγγίας.

Τον Λοθάριο Ούδο Β΄ διαδέχθηκε ως μάργραβος και κόμης, ο γιος του Ερρίκος Α΄, μετά το τέλος εκείνου.

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 Γενεαλογία Mittelalter

Κατηγορία:Οίκος των Ουδονιδών