Γάιος Σέντιος Σατουρνίνος (ύπατος το 19 π.Χ.)

Ο Γάιος Σέντιος Σατουρνίνος, λατιν.:Gaius Sentius Saturninus (άκμασε από τα τέλη του 1ου αι. π.Χ. ως τον 1ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός, που διορίστηκε Ρωμαίος ύπατος το 19 π.Χ. Υπηρέτησε ως ανθύπατος κυβερνήτης της Αφρικής, και αργότερα ως αυτοκρατορικός κυβερνήτης της Συρίας. Στη συνέχεια υπηρέτησε πολλές φορές ως ανώτερος αξιωματικός του στρατού, συνεργαζόμενος με τον μελλοντικό Αυτοκράτορα Τιβέριο σε εκστρατείες κατά των Μαρκομάννων, κερδίζοντας τη διάκριση ότι του απονεμήθηκαν τιμητικά διακριτικά. Αργότερα εκστράτευσε στη Γερμανία και την Ιλλυρία.

 Βιογραφία 
Ο Γ. Σέντιος Σατουρνίνος ήταν ένας νέος άνθρωπος (novus homo), ο όρος που χρησιμοποιείτο στην αρχαία Ρώμη για έναν άνδρα, που ήταν ο πρώτος στην οικογένειά του που υπηρέτησε στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο ή, πιο συγκεκριμένα, εξελέγη ως ύπατος. Θα μπορούσε να έχει την καταγωγή του από μία συγκλητική οικογένεια από την Aτίνα.  Ο πατέρας του ήταν συγκλητικός που υποστήριξε τον Σέξτο Πομπήιο, υπηρετώντας ως απεσταλμένος για λογαριασμό του στον Μάρκο Αντώνιο στην Ελλάδα το 40 π.Χ., αλλά κάποια στιγμή άλλαξε πίστη και πήγε στον Οκταβιανό, ο οποίος αργότερα θα γινόταν Αυτοκράτορας ως Αύγουστος. 

Υπηρέτησε ως ανώτερος στρατιωτικός, αλλά λεπτομέρειες για τη σταδιοδρομία του δεν είναι γνωστές.  Το 19 π.Χ. εξελέγη ύπατος, η ύψιστη τιμή του ρωμαϊκού κράτους.  Αυτή την περίοδο η υπατεία ήταν το δώρο του Αυτοκράτορα Αυγούστου, και οι υποψήφιοι επιλέγονταν προσεκτικά από αυτόν.  Προφανώς ο Αύγουστος σκόπευε να γίνει ο άλλος ύπατος, αλλά δεν ανέλαβε ποτέ τα καθήκοντά του, και κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Σατουρνίνος προστέθηκε και ν Κόιντος Λουκρήτιος Βεσπίλλων. Η περίοδος του Σατουρνίνου ως υπάτου έληξε κάποια στιγμή μεταξύ 1ης Αυγούστου και 12 Οκτωβρίου, και ο Mάρκος Βινίκιος υπηρέτησε τον υπόλοιπο χρόνο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Σατουρνίνος παρενέβη, για να αποτρέψει την υποψηφιότητα του δημαγωγού Μάρκου Εγνάτιου Ρούφου, τον οποίο φυλάκισε, και στη συνέχεια εκτέλεσε. 

Ως μέλος των δεκαπέντε ανδρών των ιεροπραξιών (quindecimviri sacris faciundis), ενός από τους πιο διάσημους συλλόγους (collegia) κρατικών ιερέων, ο Σατουρνίνος έπαιξε σημαντικό ρόλο στους επετειακούς αγώνες του 17 π.Χ. 

Το 14 ή 13 π.Χ. ο Σατουρνίνος διορίστηκε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής. Αυτό αντιστοιχούσε κατά προσέγγιση με τη σύγχρονη Τυνησία, και ήταν μία σημαντική θέση, καθώς η επαρχία ήταν μία σημαντική πηγή εισαγόμενων τροφίμων για την πόλη της Ρώμης. 

 Συρία 
μικρογραφία| Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπό τον Αύγουστο.
Από το 9 π.Χ. έως το 7 π.Χ. ο Σατουρνίνος υπηρέτησε ως legatus Augusti pro praetore (αυτοκρατορικός κυβερνήτης) της ρωμαϊκής επαρχίας της Συρίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως κυβερνήτη της Συρίας, ήταν παγιδευμένος στις δολοπλοκίες της δυναστείας του Ηρώδη. Ακολουθώντας τις οδηγίες του Αυγούστου, συγκάλεσε ένα συμβούλιο στο Βέρυτο, για να αποφανθεί σχετικά με τις κατηγορίες για προδοσία, που έκανε ο Ηρώδης Α΄ ο Μέγας εναντίον των γιων του Αριστόβουλου Δ΄ και Αλέξανδρου. Ο Σατουρνίνος πρότεινε μία απόφαση ελέους, υποστηριζόμενη από το επιτελείο του, που περιλάμβανε τους τρεις γιους του Σατουρνίνου, που ήταν οι λεγάτοι του. Ωστόσο ο εισαγγελέας (procurator), ο οικονομικός διευθυντής της επαρχίας, μαζί με την πλειοψηφία του συμβουλίου, καταψήφισαν τους γιους του Ηρώδη Α΄, με αποτέλεσμα να καταδικαστούν και να εκτελεστούν. 

Ο Τερτυλλιανός (  160 – 225 μ.Χ.), ο Χριστιανός νομοθέτης από την Καρχηδόνα της Βόρειας Αφρικής, έγραψε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε ενώ ο Γάιος Σέντιος Σατουρνίνος ήταν λεγάτοος της Συρίας. Σε συνδυασμό με άλλες πηγές, αυτό υποδηλώνει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε το 8 ή 7 π.Χ.  Δεν υπήρχε Ρωμαίος κυβερνήτης στην Ιουδαία εκείνη την εποχή. Η άμεση ρωμαϊκή κυριαρχία τέθηκε σε ισχύ με την εξορία του γιου του Ηρώδη, Ηρώδη Αρχέλαου το 6 μ.Χ. Οι περισσότερες αρχές, όπως ο Σάυμ, διαφωνούν με αυτή την ημερομηνία, και προτιμούν μία μεταγενέστερη ημερομηνία γέννησης του Χριστού το 4 π.Χ. Αυτό θεωρείται απίθανο από τους περισσότερους ειδικούς, λαμβάνοντας υπόψη την ημερομηνία θανάτου του βασιλιά Ηρώδη (πιθανόν 4 π.Χ.) και τα γεγονότα που προηγήθηκαν. 

 Γερμανία 
Το 4 μ.Χ. ο Σατουρνίνος αντικατέστησε τον Μάρκο Βινίκιο στη Γερμανία, και για τα επόμενα δύο χρόνια υπηρέτησε υπό τη διοίκηση του Τιβέριου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τού απονεμήθηκε μία τιμητική διάκριση (ornamenta triumphalia, τα "θριαμβικά στολίδια") ή μία πανηγυρική υποδοχή (ovation). Ο Αύγουστος είχε περιορίσει τους πλήρεις θριάμβους στα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας. Η τελευταία του εκστρατεία στη Γερμανία ήταν το 6 μ.Χ., όταν βάδισε από το Moγουντιάκον, και επρόκειτο να ενωθεί με τον Τιβέριο, που βάδιζε από το Καρνούντον, με σκοπό να συντρίψει τον βασιλιά Mαροβόδουο και τους Mαρκομάνους. Ωστόσο, η Μεγάλη Ιλλυρική Εξέγερση τους ανάγκασε να επιστρέψουν, και ο Σατουρνίνος αντικαταστάθηκε στη Γερμανία από τον Πόπλιο Κουινκτίλιο Βάρο. 

 Προσωπική ζωή 
Ο Σατουρνίνος περιγράφεται ως ενεργητικός και γενναίος από τον M. Β. Πατέρκουλο. Είχε τρεις γιους, δύο από τους οποίους έφτασαν στην υπατεία: τον Γάιο Σέντιο Σατουρνίνο, ύπατο το 4 μ.Χ. και τον Γναίο Σέντιο Σατουρνίνο, ύπατο για ένα μέρος του ίδιου έτους. Ο τρίτος γιος του ήταν ο Λεύκιος Σέντιος Σατουρνίνος, ο οποίος εξαφανίζεται από τα ιστορικά αρχεία μετά την εξουσία τού πατέρα του στη Συρία.

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Γκράχαμ, Ντάριν. "Luke's Census and Dating the Birth of Christ" στο Archaeological Diggings Τόμος 20, #6-2013, Τεύχος 119, Δεκέμβριος 2013–Ιανουάριος 2014.
 Mennen, Inge, Power and Status in the Roman Empire, AD 193–284 (2011) Leiden: Brill. ISBN 9789004203594
 Τερτυλλιανός, Κατά Μαρκίωνα, 4, 19
 Broughton, T. Robert S., The Magistrates of the Roman Republic, Vol III (1986)


Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί