Ιωδίδια

Ένα ιόν ιωδιδίου (iodide) ή ιωδιούχο είναι το I−.  Οι ενώσεις με ιώδιο σε τυπική κατάσταση οξείδωσης −1 ονομάζονται ιωδίδια. Στην καθημερινή ζωή, το ιώδιο συναντάται συχνότερα ως συστατικό του ιωδιούχου αλατιού, το οποίο πολλές κυβερνήσεις επιβάλλουν. Παγκοσμίως, η ανεπάρκεια ιωδίου επηρεάζει δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους και είναι η κύρια αποτρέψιμη αιτία νοητικής αναπηρίας 

 Δομή και χαρακτηριστικά ανόργανων ιωδιδίων 
Το ιωδίδιο είναι ένα από τα μεγαλύτερα μονοατομικά ανιόντα. Του αποδίδεται ακτίνα περίπου 206 πικόμετρα. Για λόγους σύγκρισης, τα ελαφρύτερα αλογονίδια είναι σημαντικά μικρότερα: το βρωμίδιο (196 pm), το χλωρίδιο (181 pm) και το φθορίδιο (133 pm). Εν μέρει λόγω του μεγέθους του, το ιωδίδιο σχηματίζει σχετικά ασθενείς δεσμούς με τα περισσότερα στοιχεία.

Τα περισσότερα ιωδιούχα άλατα είναι διαλυτά στο νερό, αλλά συχνά λιγότερο από τα αντίστοιχα χλωριούχα και βρωμιούχα. Το ιωδίδιο, όντας μεγάλο, είναι λιγότερο υδρόφιλο σε σύγκριση με τα μικρότερα ανιόντα. Μία συνέπεια αυτού είναι ότι το ιωδιούχο νάτριο είναι ιδιαίτερα διαλυτό στην ακετόνη, ενώ το χλωριούχο νάτριο δεν είναι. Η χαμηλή διαλυτότητα του ιωδιούχου αργύρου και του ιωδιούχου μολύβδου αντανακλά τον ομοιοπολικό χαρακτήρα αυτών των μεταλλικών ιωδιδίων. Μια δοκιμή για την παρουσία ιόντων ιωδιδίου είναι ο σχηματισμός κίτρινων ιζημάτων αυτών των ενώσεων κατά την επεξεργασία ενός διαλύματος νιτρικού αργύρου ή νιτρικού μολύβδου(II).

Τα υδατικά διαλύματα ιωδιούχων αλάτων διαλύουν το ιωδίδιο καλύτερα από το καθαρό νερό. Αυτό το φαινόμενο οφείλεται στον σχηματισμό του ιόντος τριιωδιδίου, το οποίο είναι καφέ:
I− + I2 ⇌ 

 Οξειδοαναγωγή, συμπεριλαμβανομένων των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων 
Τα ιωδιούχα άλατα είναι ήπια αναγωγικά μέσα και πολλά αντιδρούν με οξυγόνο για να δώσουν ιώδιο. Αναγωγικό μέσο είναι ένας χημικός όρος για ένα αντιοξειδωτικό. Οι αντιοξειδωτικές του ιδιότητες μπορούν να εκφραστούν ποσοτικά ως οξειδοαναγωγικό δυναμικό:

2I− ⇌  I2 + 2e−E° = 0.54 volts (ως προς πρότυπο ηλεκτρόδιο υδρογόνου)

Επειδή το ιωδίδιο οξειδώνεται εύκολα, ορισμένα ένζυμα το μετατρέπουν εύκολα σε ηλεκτρονιόφιλους παράγοντες ιωδίωσης, όπως απαιτείται για τη βιοσύνθεση μυριάδων φυσικών προϊόντων που περιέχουν ιωδίδιο. Το ιωδίδιο μπορεί να λειτουργήσει ως αντιοξειδωτικό είδος που μπορεί να καταστρέψει το όζον. και δραστικές μορφές οξυγόνου όπως υπεροξείδιο του υδρογόνου:
2 I− + υπεροξειδάση + H2O2 + τυροσίνη, ιστιδίνη, λιπίδιο, κλ.π. → ιωδοενώσεις + H2O + 2 e−

 Αντιπροσωπευτικά ιωδίδια 
ΈνωσηΤύποςΕμφάνισηΧρήση ή παρουσίαΙωδιούχο κάλιο KI λευκοί κρύσταλλοι ιωδιούχο συστατικό του ιωδιωμένου αλατιούΥδροϊώδιο HI άχρωμο αέριο ισχυρό ανόργανο οξύΙωδιούχος άργυρος AgI κίτρινη σκόνη που σκουραίνει στο φως φωτοενεργό συστατικό φωτογραφικού φιλμ με βάση το άργυροΘυροξίνη(3,5,3′,5′-τετραϊωδοθυρονίνη) C15H11I4NO4 ανοιχτό κίτρινο στερεό ορμόνη απαραίτητη για την ανθρώπινη υγεία

 Φυσική παρουσία 
Ο ιωδαργυρίτης—φυσικός, κρυσταλλικός ιωδιούχος άργυρος—είναι το πιο κοινό ιωδιούχο ορυκτό που είναι γνωστό σήμερα. Ιωδιούχα ανιόντα μπορεί μερικές φορές να βρεθούν και σε συνδυασμό με υδράργυρο, χαλκό και μόλυβδο, αλλά τα ορυκτά με τέτοιες συνθέσεις είναι ακόμη πιο σπάνια.

 Άλλα οξοανιόντα 
Το ιώδιο μπορεί να έχει κατάσταση οξείδωσης −1, +1, +3, +5 ή +7. Είναι επίσης γνωστός ένας αριθμός ουδέτερων οξειδίων του ιωδίου.

 Κατάσταση οξείδωσης ιωδίου −1 +1 +3 +5 +7 Όνομα ιωδίδιο υποϊωδιώδες ιωδιώδες ιωδικό υπεριωδικό Τύπος I− IO−    or 

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι




Κατηγορία:Ανιόντα
Κατηγορία:Διατροφικά αντιοξειδωτικά
Κατηγορία:Αποσπώμενες ομάδες