Παλαγία Αλεξανδρούπολης

H Παλαγία είναι χωριό του Νομού Έβρου.

 Τοποθεσία 
Η Παλαγία απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη.

Το χωριό εξυπηρετείται από την αστική λεωφορειακή γραμμή 4 (Παλαγία-ΟΑΕΔ). 

 Ονομασία 
Το χωριό ονομαζόταν ΔάμνιαΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΟΙΚΙΣΜΩΝ, μετέπειτα Δάμια (Ντάμια) το 1940 και μετονομάστηκε σε Παλαγία το 1954.

Ντάμια είναι ο πρόχειρος αγροτικός οικίσκος στα χωράφια, από το τουρκικό dam (καλύβα, στάβλος).

 Ιστορία 
Το χωριό ιδρύθηκε το 1924 από πρόσφυγες, που κατέφυγαν από την Παλαγία στον Πόντο (σημερινό Αριλί). Οι πρόσφυγες έφεραν μαζί τους εικόνα του Αγίου Παντελεήμονα από το μοναστήρι της Αίνου και έκτισαν εκκλησία στο όνομά του στην πλατεία του χωριού. Ο ναός θεμελιώθηκε το 1936, όμως λόγω ελλείψεως χρημάτων και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και του εμφυλίου που ακολούθησε, καθυστέρησε η αποπεράτωσή του έως το 1966.

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, αρκετοί από τους Έλληνες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης εγκαταστάθηκαν στην Αλεξανδρούπολη και ειδικότερα στην Παλαγία, όπου δημιουργήθηκε ο οικισμός «Νέος Πόντος».

Επίσης, η Παλαγία έχει και την εκκλησία του Προφήτη Ηλία, η οποία βρίσκεται πάνω σε έναν λόφο. Ένα ακόμη εκκλησάκι στην Παλαγία είναι το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας λίγο πιο έξω από το χωριό. 

Το δάσος της Παλαγίας το 2000 κάηκε πρώτη φορά αλλά μετα έγινε καταπράσινο μέχρι τον Αύγουστο του 2023, καθώς ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά, ωστόσο έχει αρχίσει να αναγεννιέται. 

Έχει δύο παιδικές χαρές. 

 Αθλητισμός 
Στην Παλαγία εδρεύει η ομάδα Ποντιακός Αλεξανδρούπολης, που στην γυναικεία ομάδα προβιβάστηκε στην Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών Ελλάδας.

Η ανδρική ομάδα ασγωνίζεται στην Β' ΕΠΣ Έβρου την σεζόν 2025-26.

 Εκπαίδευση 
Η Παλαγία έχει εξαθέσιο δημοτικό σχολείο, που ιδρύθηκε το 2000. Ανακαινίστηκε τον Απρίλιο του 2024 με τη βοήθεια του Μαζί για το Παιδί, καθώς κάηκε ένα μέρος του στις 23 Αυγούστου 2023. Έχει και ένα ολοήμερο νηπιαγωγείο, το οποίο άνοιξε το 2015. 

 Πληθυσμός 
+Πληθυσμός1961197119811991?393?232
Στην απογραφή του 1920 τα Δάμνια είχαν 320 κατοίκους.

Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών της συνθήκης της Λωζάνης, κατά την επίσημη απογραφή του 1928, ο οικισμός είχε 189 κατοίκους, τους οποίους είχε εγκαταστήσει εκεί η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων.

Ο πληθυσμός του χωριού το 1940 ήταν 336 κάτοικοι.

Σύμφωνα με την απογραφή του 1991,το χωριό είχε 232 κατοίκους ενώ τα τελευταία χρόνια έχει ξεπεράσει τους 2.000 κατοίκους. 

Αποτελούσε κοινότητα έως το 1971.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου