Ανατολική Γαλικία

Ανατολική Γαλικία (ουκρανικά: Східна Галичина / Skhidna Halychyna, πολωνικά: Galicja Wschodnia,  γερμανικά: Ostgalizien) είναι μια γεωγραφική περιοχή στη Δυτική Ουκρανία, η οποία έχει επίσης ουσιαστική ιστορική σημασία στην Πολωνία.

Η Γαλικία σχηματίστηκε εντός της Αυστριακής Αυτοκρατορίας κατά τα έτη 1772-1918. Η Ανατολική Γαλικία περιλαμβάνει πλέον όλα τα εδάφη από τις περιφέρειες Λβιβ και Ιβάνο-Φρανκίβσκ της Ουκρανίας, καθώς και την περιφέρεια Τερνόπιλ, με τη βόρεια λωρίδα της να συνορεύει με τις πρώην περιφέρειες Κρεμενέτς, Σούμσκ και Λανίβτσι και το βόρειο τμήμα της περιφέρειας Ζμπάραζ. Από την άλλη πλευρά, το δυτικό τμήμα της Ανατολικής Γαλικίας βρίσκεται στην Πολωνία (το ανατολικό τμήμα του Βοεβοδάτου των Κάτω Καρπαθίων, που περιλαμβάνει το Πζέμισλ, το Σάνοκ, το Γιάροσουαβ, το Λουμπατσόφ, το Λέσκο και το Μπιεστσάντι, καθώς και τις περιοχές γύρω από αυτές τις πόλεις και τα μέρη). Ένα μικροσκοπικό κομμάτι της Ανατολικής Γαλικίας, η πόλη Λουμπίτσα Κρόλεφσκα και η γύρω περιοχή, βρίσκεται επίσης στο Βοεβοδάτο του Λούμπλιν. Ωστόσο, το Τομασόφ Λουμπέλσκι, 15 χιλιόμετρα μακριά, δεν αποτελεί πλέον μέρος της Γαλικίας ούτε ανήκε στο αυστριακό κράτος κατά τη διαίρεση της Πολωνίας: έγινε μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας και, επομένως, της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, μετά την κατάργηση του Δουκάτου της Βαρσοβίας. Η έκταση της Ανατολικής Γαλικίας είναι περίπου 46.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Ιστορία
Το 1918, η Δυτική Γαλικία έγινε μέρος της αναστηλωμένης Δημοκρατίας της Πολωνίας, η οποία απορρόφησε μέρος της περιοχής Λέμκο. Ο τοπικός ουκρανικός πληθυσμός κήρυξε την ανεξαρτησία της Ανατολικής Γαλικίας ως Λαϊκή Δημοκρατία της Δυτικής Ουκρανίας. Ο κυρίως πολωνικός πληθυσμός του Λβιβ (Λβόβ, Λέμπεργκ) αντιστάθηκε, γεγονός που οδήγησε στον Πολωνο-ουκρανικό πόλεμο, κατά τον οποίο οι Πολωνοί πήραν τον έλεγχο ολόκληρης της Γαλικίας. Σε μια συμφωνία με την Πολωνία, ο Σίμον Πετλιούρα, ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας, παραχώρησε την Ανατολική Γαλικία σε αντάλλαγμα για βοήθεια εναντίον των Σοβιετικών. Κατά τη διάρκεια του Πολωνο-σοβιετικού πολέμου, οι Σοβιετικοί ίδρυσαν τον Ιούλιο του 1920 στην Ανατολική Γαλικία τη βραχύβια Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γαλικίας.

Η Ειρήνη της Ρίγας της 18ης Μαρτίου 1921 παραχώρησε την αμφισβητούμενη Ανατολική Γαλικία στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία. Οι δυνάμεις της Αντάντ αναγνώρισαν την πολωνική κατοχή της περιοχής στις 14 Μαρτίου 1923"Language legislation", Encyclopedia of Ukraine (University of Toronto Press, 1993)"Chronicle: A Political Chronicle of Poland", in The Slavonic Review, 2ος τόμος (University of London, 1923–24) σελ. 169.

Οι Ουκρανοί της πρώην Ανατολικής Γαλικίας και της γειτονικής επαρχίας Βολυνίας αποτελούσαν περίπου το 12% του πληθυσμού της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας και αποτελούσαν τη μεγαλύτερη μειονότητά της. Καθώς οι πολιτικές της πολωνικής κυβέρνησης ήταν εχθρικές προς τις μειονότητες, οι εντάσεις μεταξύ της πολωνικής κυβέρνησης και του ουκρανικού πληθυσμού αυξήθηκαν, γεγονός που τελικά οδήγησε στην άνοδο της μαχητικής υπόγειας Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών.

 Ανατολική Μικρή Πολωνία 
μικρογραφία|300x300εσ| Χάρτης της Γαλικίας με ιστορικά σύνορα. Η Ανατολική Μικρή Πολωνία είναι ένας συνδυασμός όλων των αποχρώσεων του πράσινου, η Ανατολική Γαλικία χαρακτηρίζεται από δύο πιο ανοιχτές αποχρώσεις του πράσινου.
Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, η πρώην αυστριακή επαρχία της Γαλικίας, τότε μέρος της Πολωνίας, ονομαζόταν Μικρή Πολωνία. Η Δυτική Γαλικία, μέχρι τον ποταμό Σαν, ονομαζόταν Δυτική Μικρή Πολωνία, ενώ η Ανατολική Γαλικία, ανατολικά του Σαν, με την πόλη Λβόβ (Λβιβ), ονομαζόταν Ανατολική Μικρή Πολωνία (πολωνικά: Małopolska Wschodnia) και περιελάμβανε τα βοεβοδάτα της Ταρνόπολης, του Στανισλαβόφ και του Λβοφ). Σύμφωνα με τον Πολωνό ιστορικό Γιαν Πισουλίνσκι, η χρήση του όρου Ανατολική Μικρή Πολωνία για την ονομασία της Ανατολικής Γαλικίας είναι λανθασμένη, καθώς δεν έχει καμία ιστορική δικαιολόγηση, καθώς αποτελεί μόνο έναν χαρακτηρισμό εθνικιστικής και προπαγανδιστικής σημασίας (παρόμοια με τον ανάλογο όρο Δυτική Ουκρανία που χρησιμοποιήθηκε ταυτόχρονα από την ουκρανική πλευρά), ο οποίος χρησίμευσε στις δεκαετίες του '20 και του '30 για να δημιουργήσει μια ισχυρότερη σύνδεση της περιοχής μεταξύ των ποταμών Σαν και Ζμπρουτς με το πολωνικό κράτος και να τονίσει την φερόμενη ως αυτόχθονη πολωνική φύση αυτής της περιοχής. 

Από εδαφικής άποψης, η Ανατολική Μικρά Πολωνία δεν ήταν πλήρως πανομοιότυπη με την Ανατολική Γαλικία κατά τη διάρκεια του Αυστριακού Διαμελισμού. Ως αποτέλεσμα της διοικητικής διαίρεσης των πρώην εδαφών του Αυστριακού Διαμελισμού, που συμπεριλήφθηκαν στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, όπως ορίστηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1920Dziennik Ustaw 1920 iss. 117 σελ. 768, τα σύνορα της Ανατολικής Μικράς Πολωνίας σε σχέση με την Ανατολική Γαλικία μετακινήθηκαν σημαντικά προς τα δυτικάTadeusz A. Olszański, Historia Ukrainy XX wieku, Warszawa 1993.. Οι ακόλουθες επαρχίες ενσωματώθηκαν στο Βοϊβοδάτο του Λβιβ: Τάρνομπζεγκ, Ρζεζόφ, Ουάνκουτ, Νίσκο, Κολμπούσοβα, Πρζεβόρσκ, Στρζιζόφ και Κρόσνο, προηγουμένως τμήματα της περιφέρειας του Λβιβ, τα δυτικά σύνορα της οποίας ήταν τα συμβατικά σύνορα της Ανατολικής Γαλικίας εντός της Αυστροουγγαρίας„Wobec trudności w precyzyjnym określeniu obszaru Galicji Wschodniej najczęściej przyjmuje się, że obejmował on powiaty podległe od 1850 r. jurysdykcji sądu III instancji (Oberlandesgericht) we Lwowie.” Grzegorz Hryciuk, Przemiany narodowościowe i ludnościowe w Galicji Wschodniej i na Wołyniu w latach 1931–1948, Toruń 2005, Wydawnictwo Adam Marszałek, ; s. 25.. Τα βορειοδυτικά σύνορα της Ανατολικής Μικράς Πολωνίας σηματοδοτούνταν από τον Βιστούλα κοντά στο Σαντόμιες.

 Ετυμολογία 
Το όνομα Γαλικία ή Χαλιχίνα στα ουκρανικά, προέρχεται από την πόλη Γάλιτς/Χάλιτς, που ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του πριγκιπάτου της Γαλικίας. Το όνομα με τη σειρά του προέρχεται από την ουκρανική λέξη halka που σημαίνει «θηλυκό κοράκι», κάτι που αντικατοπτρίζεται στο κοράκι στο κέντρο του πρώιμου σύγχρονου οικόσημου της πόλης"History of Galicia". www.torugg.org. Retrieved 2015-09-29..

Πολλοί πιστεύουν επίσης ότι το όνομα Χάλιτς/Γάλιτς προέρχεται από την ελληνική λέξη ἅλς, που σημαίνει «αλάτι». Οι Βυζαντινοί και οι Έλληνες είχαν ισχυρή επιρροή σε αυτά τα εδάφη και από τους Έλληνες ασπάστηκε τον Χριστιανισμό η Γαλικία, η οποία ήταν μέρος της Ρωσίας του Κιέβου. Στην πραγματικότητα, η ελληνική λέξη αλυκή αποτελεί ισχυρό επιχείρημα ότι το Χάλιτς θα μπορούσε να είναι μια παραλλαγή αυτής. Η πόλη ήταν πλούσια σε αλάτι, το οποίο εξορυσσόταν στην περιοχή. Κατά την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, το αλάτι ήταν το κύριο εξαγώγιμο προϊόν. Σήμερα, ωστόσο, δεν υπάρχει πλέον εξόρυξη αλατιού στο Χάλιτς.

Βιβλιογραφία
 Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας

 Δείτε επίσης 
 Γαλικία (Ανατολική Ευρώπη)
 Δυτική Γαλικία
 Σφαγές Πολωνών στη Βολυνία και την Ανατολική Γαλικία
 Κόκκινη Ρουθηνία
 Βοϊβοδάτο Λβοφ
 Βοϊβοδάτο Ρουθηνίας

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ανατολική Γαλικία
Κατηγορία:Γαλικία (Ανατολική Ευρώπη)