Λικινία

Η Λικινία, λατιν.: Licinia είναι το όνομα που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίες Ρωμαίες γυναίκες του γένους των Λικινίων.

 Γνωστά άτομα 

 Κόρη του Γάιου Λικίνιου Βάρου 
Η Λικίνια I (άκμασε 188 π.Χ.–180 π.Χ.) ήταν κόρη του Γάιου Λικίνιου Βάρου και αδελφή του Πόπλιου Λικίνιου Κράσσου υπάτου το 171 π.Χ. και του Γάιου Λικίνιου Κράσσου υπάτου το 168 π.Χ. Παντρεύτηκε τον Πόπλιο Μούκιο Σκαιβόλα ύπατο το 175 π.Χ. και του γέννησε τουλάχιστον δύο γιους, τον Πόπλιο Μούκιο Σκαιβόλα μέγιστο αρχιερέα και τον Πόπλιο Λικίνιο Κράσσο Δίβη Μουκιανό. Ο μικρότερος γιος υιοθετήθηκε από τον μεγαλύτερο αδελφό της ως κληρονόμος του. Και οι δύο γιοι ήταν μορφωμένοι, και έγιναν διαδοχικά μεγάλοι αρχιερείς.

 Σύζυγος του Κλαύδιου Ασελλού 
H Λικινία II (απεβ. το 153 π.Χ.), ήταν μία γυναίκα που δολοφονήθηκε από συγγενείς της το 153 π.Χ. για την υποτιθέμενη δολοφονία του συζύγου της Κλαύδιου Ασελλού· μία άλλη γυναίκα που κατηγορήθηκε παρόμοια ήταν η Ποπλικία, σύζυγος του υπάτου Λεύκιου Ποστούμιου Αλβίνου (υπάτου το 154 π.Χ.). Και οι δύο γυναίκες όρισαν ακίνητη περιουσία ως εγγύηση στον πραίτορα της πόλης, αλλά δολοφονήθηκαν (στραγγαλίστηκαν) από τους συγγενείς τους, πριν δικαστούν.  

 Οι κόρες του Πόπλιου Λικίνιου Κράσσου Δίβη Μουκιανού 
Δύο κόρες του Πόπλιου Λικίνιου Κράσσου Δίβη Μουκιανού (υπάτου και μεγίστου αρχιερέα) από τη σύζυγό του Κλαυδία, αδελφή του Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ:

 Λικινία ΙΙΙ η Πρεσβύτερη (άκμασε τον 2ο αι. π.Χ.), παντρεύτηκε τον Γάιο Σουλπίκιο Γάλβα, Αυτοκράτορα. 
 Λικινία ΙΙΙ η Νεότερη (άκμασε τον 2ο αι. π.Χ.), επίσης γνωστή ως Λικινία Κράσσα. Νεότερη κόρη, ήταν σύζυγος του Γάιου Γράκχου. Η προίκα της κατασχέθηκε προσωρινά από τη Σύγκλητο, όταν η περιουσία τού συζύγου της κατασχέθηκε, αλλά τελικά επιστράφηκε μετά από έκκληση προς τον θείο της Πόπλιο Μούκιο Σκαιβόλα τον μεγάλο αρχιερέα.  

 Οι κόρες του Λεύκιου Λικίνιου Κράσσου 
Δύο κόρες του Λεύκιου Λικίνιου Κράσσου και της συζύγου του Λαιλίας της Νεότερης, η οποία ήταν και η ίδια κόρη του Γάιου Λαίλιου Σάπιενς (υπάτου το 140 π.Χ.). Και οι δύο αδελφές και η μητέρα τους ήταν γνωστές για τα καθαρά λατινικά τους.

 Λικινία IV η Πρεσβύτερη, η μεγαλύτερη κόρη του Λεύκιου Λικίνιου Κράσσου και της συζύγου του Λαιλίας, ήταν παντρεμένη με τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Νασίκα, γιο του ομώνυμου υπάτου του 111 π.Χ. και εγγονό του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Νασίκα Σεραπίωνα, υπάτου το 138 π.Χ. και μεγίστου αρχιερέως. Είχε τουλάχιστον δύο επιζώντες γιους, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος υιοθετήθηκε από τον πατέρα της ως κληρονόμος του Λεύκιου Λικίνιου Κράσσου Σκιπίωνα, και ο νεότερος υιοθετήθηκε από τον εξάδελφο τού συζύγου της, τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο, στενό φίλο του δικτάτορα Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα. Αυτός ο γιος είναι γνωστός στην ιστορία ως Mέτελλος Σκιπίων (βλ. Κ. Καικίλιος Μέτελλος Σκιπίων): ο αναποτελεσματικός στρατιωτικός και πολιτικός αντίπαλος του Καίσαρα, και ο τελευταίος πεθερός του Πομπήιου. Κόρη του ήταν η Κορνηλία Μετέλλα. 
 Λικινία IV η Νεότερη, η άλλη κόρη του Λεύκιου Λικίνιου Κράσσου και της συζύγου του Λαιλίας. Ήταν παντρεμένη με τον Γάιο Μάριο τον Νεότερο, σύμφωνα με τον Πλούταρχο και τον Κικέρωνα.

 Σύζυγος του Κόιντου Μούκιου Σκαιβόλα Ποντίφικα 
Η Λικινία Κράσσα (άκμασε τον 2ο αι. π.Χ. και τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν γνωστή για την ομορφιά της. Ως σύζυγος του Κόιντου Μούκιου Σκαιβόλα, μελλοντικού υπάτου και μεγίστου αρχιερέως, έγινε διαβόητη για τη μοιχεία της με τον ύπατο Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Νέπωτα. Ο Κ. Και. Μέτελλος Νέπως χώρισε τη σύζυγό του για να παντρευτεί τη Λικινία Κράσσα μία εβδομάδα αργότερα, αφού εκείνη είχε χωρίσει από τον σύζυγό της και έτσι είχε ατιμαστεί στη ρωμαϊκή κοινωνία. Το ζευγάρι αργότερα απέκτησε δύο γιους, που και οι δύο έγιναν ύπατοι. Από τον πρώτο της σύζυγο έγινε μητέρα τής Μουκίας Τέρτιας, τής τρίτης συζύγου του Πομπήιου της Τριανδρίας.

 Κόρη του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου 
Η Λικινία V (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ. και τον 1ο αι.) ήταν κόρη του υπάτου του 14 π.Χ. και κυβερνήτη Μάρκου Λικίνιου Κράσσου, και αδελφή του Ρωμαίου συγκλητικού Μάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι. Παντρεύτηκε τον Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα ύπατο του 27, και ήταν η μητέρα του Γάιου Καλπούρνιου Πίσωνα, του αρχηγού της "Συνωμοσίας του Πίσωνα" το 65.

 Κόρη του Mάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι 
Η Λικινία Μάγνα, κόρη του υπάτου Mάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι και της Σκριβωνίας Μάγνας (απογόνου του Πομπήιου Μάγνου).  Παντρεύτηκε τον Ρωμαίο συγκλητικό Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα,  ο οποίος διετέλεσε ένας από τους υπάτους το 57.  Ο Λ. Κ. Πίσων σκοτώθηκε αργότερα από τον Αυτοκράτορα Βεσπασιανό ως εχθρός του Αυτοκράτορα. Η Λικινία και ο Πίσων είχαν μία κόρη, που την έλεγαν Καλπουρνία, η οποία παντρεύτηκε τον Καλπούρνιο Πίσωνα Γαλεριανό, γιο του Γάιου Καλπούρνιου Πίσωνα (συνυπάτου το 41 με τον Αυτοκράτορα Κλαύδιο).  Ο Καλπούρνιος Πίσων Γαλεριανός εκτελέστηκε το 70, επειδή εναντιώθηκε στον Βεσπασιανό.   Η Λικινία απεβίωσε κάποια στιγμή μεταξύ του 70 και του 80, καθώς ο τάφος της χρονολογείται από αυτήν την περίοδο, ο οποίος βρέθηκε στο έδαφος της βίλας Βοναπάρτη κοντά στην Πόρτα Σαλάρια. Η γη μπορεί να ανήκε στα προαστιακά κτήματα της οικογένειας, και ο τάφος της εκτίθεται στα Μουσεία του Βατικανού.  Η Λικινία μπορεί να είχε και μία άλλη αδελφή, που ονομαζόταν Λικινία.Syme, The Roman Revolution, p.578

 Κόρη του Θεοδοσίου Β΄ 
Η Λικινία Ευδοξία (422–462), Ρωμαία αυτοκράτειρα, μοναχοκόρη του Αυτοκράτορα της Ανατολής Θεοδοσίου Β΄ και σύζυγος των Αυτοκρατόρων της Δύσης Βαλεντινιανού Γ΄ και Πετρώνιου Μάξιμου.

 Εστιάδες Παρθένες 

 Λικίνια, μία Εστιάδα, καταδικάστηκε το 114 π.Χ. ή το 113 π.Χ. από τον διάσημο νομικό Λεύκιο Κάσσιο Λογγίνο Ραβίλα ύπατο το 127 π.Χ., μαζί με τη Μαρκία και την Αιμιλία, για πορνεία.
 Λικινία (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.), μία Εστιάδα Παρθένα που την ερωτεύθηκε ο συγγενής της, Μάρκος Λικίνιος Κράσσος της Τριανδρίας ο οποίος ήθελε την περιουσία της. Αυτή η σχέση έδωσε αφορμή για φήμες. Ο Πλούταρχος λέει: «και όμως, όταν ήταν μεγαλύτερος σε ηλικία, κατηγορήθηκε για εγκληματική σχέση με τη Λικινία, μία από τις Εστιάδες Παρθένες, και η Λικινία διώχθηκε επίσημα από κάποιον Πλώτιο. Η Λικινία ήταν ιδιοκτήτρια μίας ωραίας βίλας στα προάστια, την οποία ο Κράσσος επιθυμούσε να αποκτήσει σε χαμηλή τιμή, και γι' αυτόν τον λόγο περιπλανιόταν συνεχώς γύρω από τη γυναίκα, και της έδειχνε τον έρωτά του, μέχρι που έπεσε στην αποτρόπαια υποψία. Και κατά κάποιο τρόπο, η πλεονεξία του ήταν αυτή, που τον απάλλαξε από την κατηγορία της διαφθοράς της Εστιάδας, και αθωώθηκε από τους δικαστές. Αλλά δεν άφησε τη Λικινία να φύγει, μέχρι που απέκτησε την περιουσία της».  Η Λικινία έγινε Εστιάδα το 85 π.Χ. και παρέμεινε Εστιάδα μέχρι το 61 π.Χ. 
 Λικινία Πραιτεξτάτα, αρχηγός των Εστιάδων Παρθένων, ήταν πιθανώς κόρη του υπάτου Mάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι,  γιου του υπάτου Mάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι και της Σκριβωνίας (απόγονου του Πομπήιου). 

 Υποσημειώσεις 

 Αναφορές 

 Πηγές 
 Κικέρωνας - RhetHer_4'47; Κικέρων: Brut_159;L Ascon_45'c-46'a;L
 Πλούταρχος - Μοραλία, ή Ρωμαϊκά Ερωτήματα, 284'π.Χ
 Άτταλος - 113 π.Χ.

Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες