Βολυνία

Η Βολυνία ή Βολύνια είναι μια ιστορική περιοχή στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, μεταξύ της νοτιοανατολικής Πολωνίας, της νοτιοδυτικής Λευκορωσίας και της βορειοδυτικής Ουκρανίας. Τα σύνορα της περιοχής δεν είναι σαφώς καθορισμένα, αλλά στην Ουκρανία είναι περίπου ισοδύναμα με τις περιφέρειες Βολύν και Ρίβνε. Η περιοχή που εξακολουθεί να φέρει το όνομα είναι η περιφέρεια Βολύν.

Η Βολυνία άλλαξε χέρια πολλές φορές σε όλη την ιστορία και χωρίστηκε μεταξύ ανταγωνιστικών δυνάμεων. Για αιώνες ήταν μέρος της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Μετά τη ρωσική προσάρτηση κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας, όλη η Βολυνία έγινε μέρος στα νοτιοδυτικά σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σημαντικές πόλεις περιλαμβάνουν το Ρίβνε, το Λουτσκ, το Ζβιάχελ και το Βολοντίμιρ.

 Ονόματα και ετυμολογία 

 ουκρανικά: Волинь / Volyn, 
 πολωνικά: Wołyń 
 ρωσικά: Волынь / Volynʹ, 
 λιθουανικά: Voluinė ή 
 σλοβακικά: Volyňa
 τσεχικά: Volyň 
 ρουμανικά: Volhînia
 ουγγρικά: Volhínia
 γερμανικά: Wolhynien ή  (), βολυνιακά γερμανικά: , ,  ή  ();
 γίντις: װאָהלין / Vohlin, ή װאָלין / Volin

Η εναλλακτική ονομασία για την περιοχή είναι Λοδομερία από την πόλη Βολοντίμιρ, η οποία κάποτε ήταν πολιτική πρωτεύουσα του μεσαιωνικού Πριγκιπάτου της Βολυνίας.

Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, η περιοχή πήρε το όνομά της από μια ημι-θρυλική πόλη Βόλιν ή Βέλιν, το όνομα της οποίας μπορεί να προέρχεται από την πρωτοσλαβική ρίζα  «υγρός». Σε άλλες εκδοχές, η πόλη βρισκόταν πάνω από 20 χιλιόμετρα στα δυτικά του Βολοντίμιρ κοντά στις εκβολές του ποταμού Χούτσβα, παραπόταμου του δυτικού Μπουκ.

 Γεωγραφία 
αριστερά|μικρογραφία| Το Αβαείο Μέζιριχ στο Όστροχ ήρθε ως προίκα από τους πρίγκιπες Οστρόγκσκι τον 15ο αιώνα.
αριστερά|μικρογραφία| Κάστρο Ολύκα
Γεωγραφικά καταλαμβάνει βόρειες περιοχές του Βολυνιανού-Ποδολιανού Υψίπεδου και δυτικές περιοχές της Πολεσιανής Πεδιάδας κατά μήκος της κοιλάδας Πρίπιατ ως μέρος της απέραντης Ανατολικής Ευρώπης, μεταξύ του δυτικού Μπουκ στα δυτικά και των άνω ρεμάτων των ποταμών Ουζ και Τέτεριβ. Πριν από τους διαμελισμούς της Πολωνίας, το ανατολικό άκρο εκτεινόταν λίγο δυτικά κατά μήκος των δεξιών όχθεων του ποταμού Σλουχ ή ακριβώς ανατολικά του. Εντός της επικράτειας της Βολυνίας βρίσκεται η μικρή Πολισία, μια πεδινή περιοχή που στην πραγματικότητα χωρίζει το Βολυνιανό-Ποδολιανό Υψίπεδο, τους λεγόμενους λόφους Κρέμενετς. Η Βολυνία βρίσκεται στις λεκάνες του δυτικού Μπουκ και του Πρίπιατ, επομένως τα περισσότερα ποτάμια της ρέουν είτε προς βόρεια είτε προς δυτική κατεύθυνση.

Σε σχέση με άλλες ιστορικές περιοχές, βρίσκεται βορειοανατολικά της Γαλικίας, ανατολικά της Μικράς Πολωνίας και βορειοδυτικά της Ποδολίας. Τα σύνορα της περιοχής δεν είναι σαφώς καθορισμένα και συχνά θεωρείται ότι επικαλύπτει μια σειρά από άλλες περιοχές, μεταξύ των οποίων είναι η Πολεσία και η Ποντλάχια.

Τα εδάφη της ιστορικής Βολυνίας αποτελούν πλέον τμήμα των Βολύν και Ρίβνε και τμήματα των περιφερειών Ζίτομιρ, Τέρνοπιλ και Χμελνίτσκι της Ουκρανίας, καθώς και τμήματα της Πολωνίας (βλ. Χέουμ). Οι μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν το Λούτσκ, το Ρίβνε, το Κόβελ, το Βολοντίμιρ, το Κρέμενετς (Περιφέρεια Τέρνοπιλ) και το Σταροκοστιάντινιβ (περιφέρεια Χμελνίτσκι). Πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά εβραϊκά στετλ (μικρές πόλεις), όπως το Τρόχενμπροντ και το Λόζιστ, αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της περιοχής.

 Ιστορία 
Οι πρώτες καταγραφές εντοπίζονται στα Ρουθηναϊκά χρονικά, όπως το Πρώτο Χρονικό, το οποίο αναφέρει φυλές των Δουλέμπων, των Βουζάνων και των Βολυνιανών. Η γη αναφέρθηκε στα έργα του Αλ Μασουντί και του Ιμπραχίμ ιμπν Γιακούμπ ότι στην αρχαιότητα οι Walitābā και ο βασιλιάς Mājik, τους οποίους κάποιοι διάβαζαν ως Walīnānā και ταύτιζαν με τους Βολυνιαβούς, ήταν «οι αυθεντικοί, καθαρόαιμοι Σακάλιμπα, οι πιο τιμημένοι» και κυριαρχούσαν στις υπόλοιπες σλαβικές φυλές, αλλά και στις υπόλοιπες οργανώσεις τους, αλλά λόγω "διαφωνιών" η "αρχική τους οργάνωση καταστράφηκε" και "ο λαός χωρίστηκε σε φατρίες, καθεμία από τις οποίες κυβερνιόταν από τον δικό της βασιλιά», υπονοώντας την ύπαρξη μιας σλαβικής ομοσπονδίας, που χάθηκε μετά την επίθεση των Παννόνιων Αβάρων .   

Η Βολυνία μπορεί να περιλαμβανόταν (ή να βρισκόταν στη σφαίρα επιρροής) του Μεγάλου Δουκάτου του Κιέβου (Ρουθηνία) ήδη από τον 10ο αιώνα. Εκείνη την εποχή, η Πριγκίπισσα Όλγα έστειλε μια τιμωρητική επιδρομή εναντίον των Δρεβλιανών για να εκδικηθεί το θάνατο του συζύγου της, Μεγάλου Πρίγκιπα Ιγκόρ (Ίνγκβαρ Ρόρικσον). Ίδρυσε αργότερα πογκόστ κατά μήκος του ποταμού Λούχα. Κατά τη γνώμη του Ουκρανού ιστορικού Γιούρι Ντίμπα, η φράση του χρονικού « » (και καθιέρωσε πογκόστ και αφιερώματα κατά μήκος του Λούχα), το μονοπάτι των πογκόστ και των αφιερωμάτων αντικατοπτρίζει την πραγματική διαδρομή της επιδρομής της Όλγας εναντίον των Δρεβλιανών πιο δυτικά, μέχρι τον δεξιό παραπόταμο του δυτικού Μπουκ, τον ποταμό Λούχα.

Ήδη από το 983, ο Βλαδίμηρος ο Μέγας διόρισε τον γιο του, Βσεβολόντ, ως κυβερνήτη του πριγκιπάτου της Βολυνίας. Το 988, ίδρυσε την πόλη Βολοντίμερ ().

Η πρώιμη ιστορία της Βολυνίας συμπίπτει με αυτή των δουκάτων ή των πριγκιπάτων της Γαλικίας και της Βολυνίας. Αυτά τα δύο διάδοχα κράτη της Ρωσίας του Κιέβου σχημάτισαν τη Γαλικία-Βολυνία μεταξύ του 12ου και του 14ου αιώνα.
μικρογραφία| Το Βοεβοδάτο της Βολυνίαςεντός της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
Μετά τη διάλυση της Γαλικίας-Βολυνίας περίπου το 1340, το Βασίλειο της Πολωνίας και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας χώρισαν την περιοχή: η Πολωνία πήρε τη δυτική Βολυνία και η Λιθουανία την ανατολική Βολυνία (1352-1366). Την περίοδο αυτή πολλοί Πολωνοί και Εβραίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Η Ρωμαιοκαθολική και η Ελληνική Καθολική Εκκλησία ιδρύθηκαν στην επαρχία. Το 1375 ιδρύθηκε Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή της Λοδομερίας, η οποία όμως κατεστάλη το 1425. Πολλές Ορθόδοξες εκκλησίες προσχώρησαν στην τελευταία οργάνωση, προκειμένου να επωφεληθούν από ένα πιο ελκυστικό νομικό καθεστώς. Τα αρχεία των πρώτων αγροτικών αποικιών Μεννονιτών, θρησκευόμενων προσφύγων ολλανδικής, φριζικής και γερμανικής καταγωγής, χρονολογούνται από το 1783. Μετά το 1569, η Βολυνία οργανώθηκε ως βοεβοδάτο εντός της ευρύτερης επαρχίας της Μικράς Πολωνίας της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ο μελλοντικός Πολωνός βασιλιάς Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι πέρασε ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας στη Βολυνία.

 Ύστερη νεότερη περίοδος 
Ένα μικρό νοτιοδυτικό τμήμα της Βολυνίας προσαρτήθηκε από την Αυστρία στο Πρώτο Διαμερισμό της Πολωνίας το 1772.

Το 1783, ένα εργοστάσιο πορσελάνης ιδρύθηκε στο Κόρζετς από τον Γιόζεφ Κλέμενς Τσαρτορίσκι.

Μετά την Τρίτο Διαμελισμό της Πολωνίας το 1795, η υπόλοιπη Βολυνία προσαρτήθηκε ως Βολυνικό Κυβερνείο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Κάλυπτε μια έκταση 71.852,7 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Μετά από αυτή την προσάρτηση, η ρωσική κυβέρνηση άλλαξε σε μεγάλο βαθμό τη θρησκευτική σύνθεση της περιοχής: εκκαθάρισε βίαια την Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία μεταβιβάζοντας όλα τα κτίριά της στην ιδιοκτησία και τον έλεγχο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πολλά ρωμαιοκαθολικά κτίρια εκκλησιών δόθηκαν επίσης στη Ρωσική Εκκλησία. Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Λουτσκ κατεστάλη με εντολή της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β' .

Πολλές μάχες της Πολωνικής Εξέγερσης του Ιανουαρίου του 1863 κατά της Ρωσίας διεξήχθησαν στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Μάχης της Σαλίτσα.

Το 1897 ο πληθυσμός ανερχόταν σε 2.989.482 άτομα (41,7 ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο). Αποτελούνταν από 73,7% Ανατολικούς Σλάβους (κυρίως Ουκρανούς ), 13,2%-400.000 Εβραίους, 6,2% Πολωνούς και 5,7% Γερμανούς. Οι περισσότεροι Γερμανοί έποικοι είχαν μεταναστεύσει από το Κογκρέσο της Πολωνίας. Ένας μικρός αριθμός Τσέχων αποίκων είχε επίσης μεταναστεύσει εδώ. Το κύριο περιφερειακό τους κέντρο ήταν το Κβασιλίβ. Αν και οικονομικά η περιοχή αναπτυσσόταν αρκετά γρήγορα, στις παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ακόμα η πιο αγροτική επαρχία της Δυτικής Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

 Α' Παγκόσμιος Πόλεμος 
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Βολυνία ήταν ο τόπος πολλών μαχών, που διεξήχθησαν από τους Αυστριακούς, τους Γερμανούς και τις Πολωνικές Λεγεώνες εναντίον της Ρωσίας.

Μετά την Επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917 και το σχηματισμό της Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης, οι Ουκρανοί εθνικιστές ανακήρυξαν την αυτόνομη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας. Το έδαφος της Βολυνίας χωρίστηκε στη μέση από μια πρώτη γραμμή ακριβώς δυτικά της πόλης Λουτσκ. Λόγω εισβολής των Μπολσεβίκων, η κυβέρνηση της Ουκρανίας αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Βολυνία μετά την λεηλασία του Κιέβου. Η στρατιωτική βοήθεια από τις Κεντρικές Δυνάμεις ως αποτέλεσμα της Συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ έφερε ειρήνη στην περιοχή και κάποιο βαθμό σταθερότητας. Μέχρι το τέλος του πολέμου, η περιοχή γνώρισε μια αναβίωση του ουκρανικού πολιτισμού μετά από χρόνια ρωσικής καταπίεσης και άρνησης των ουκρανικών παραδόσεων. Μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων, ολόκληρη η περιοχή κατακλύστηκε από ένα νέο κύμα στρατιωτικών ενεργειών από Πολωνούς και Ρώσους, που ανταγωνίζονταν για τον έλεγχο της επικράτειας. Ο Ουκρανικός Λαϊκός Στρατός αναγκάστηκε να πολεμήσει σε τρία μέτωπα: Μπολσεβίκους, Πολωνούς και έναν Εθελοντικό Στρατό της Αυτοκρατορικής Ρωσίας.

 Μεσοπόλεμος 
μικρογραφία| Χάρτης της χωρισμένης Βολυνίας (μπλε) μεταξύ ουκρανικού και πολωνικού τμήματος (Βολύν) και της Ανατολικής Γαλικίας (πορτοκαλί) το 1939
Το 1919, η Βολυνία έγινε μέρος της ελεγχόμενης από την Πολωνία Περιφέρειας Βολυνίας. Το 1921, μετά το τέλος του Πολωνοσοβιετικού Πολέμου, η συνθήκη γνωστή ως Ειρήνη της Ρίγας μοίρασε τη Βολυνία μεταξύ Πολωνίας και Σοβιετικής Ένωσης, με την Πολωνία να διατηρεί το μεγαλύτερο μέρος, στο οποίο ιδρύθηκε το Βοεβοδάτο της Βολυνίας με πρωτεύουσα το Λουτσκ και μεγαλύτερη πόλη τη Ρόβνε.

Το μεγαλύτερο μέρος του ανατολικού Κυβερνείου της Βολυνίας έγινε μέρος της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και τελικά χωρίστηκε σε μικρότερες συνοικίες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μια σειρά από τις πολωνικές εθνικές περιφέρειες σχηματίστηκαν στο ελεγχόμενο από τους Σοβιετικούς τμήμα της Βολυνίας. Το 1931, το Βατικανό της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ίδρυσε μια Ουκρανική Καθολική Αποστολική Εξαρχία της Βολυνίας, της Πολεσίας και της Πιδλιασίας, όπου η εκκλησία ασκούσε το Βυζαντινό Τελετουργικό στην ουκρανική γλώσσα.

Από το 1935 έως το 1938, η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης απέλασε πολλούς υπηκόους από τη Βολυνία σε μια μεταφορά πληθυσμού στη Σιβηρία και την Κεντρική Ασία, ως μέρος της αποκουλακοποίησης, μιας προσπάθειας καταστολής των αγροτών της περιοχής. Αυτοί οι άνθρωποι περιελάμβαναν Πολωνούς της Ανατολικής Βολυνίας.

 Β' Παγκόσμιος Πόλεμος 
μικρογραφία| Πολωνικά κέντρα αυτοάμυνας στην προπολεμική πολωνική Βολυνία κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής το 1943
Μετά την υπογραφή του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ το 1939, και την επακόλουθη εισβολή και διαίρεση πολωνικών εδαφών μεταξύ του Ράιχ και της ΕΣΣΔ, η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε και κατέλαβε το πολωνικό τμήμα της Βολυνίας. Κατά τη διάρκεια των μεταφορών πληθυσμών Ναζί-Σοβιετικών που ακολούθησαν αυτήν την (προσωρινή) γερμανοσοβιετική συμμαχία, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της εθνοτικής γερμανικής μειονότητας της Βολυνίας μεταφέρθηκε σε εκείνες τις πολωνικές περιοχές που προσαρτήθηκαν από τη Ναζιστική Γερμανία. Μετά τις μαζικές απελάσεις και συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν από το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων και τις κατασταλτικές ενέργειες κατά των Πολωνών που έγιναν από τη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένης της απέλασης στο Ράιχ σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, συλλήψεις, κρατήσεις σε στρατόπεδα και μαζικές εκτελέσεις, το 1943 οι Πολωνοί αποτελούσαν μόνο το 10-12% του συνολικού πληθυσμού της Βολυνίας.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής, ο εβραϊκός πληθυσμός στη Βολυνία ήταν περίπου 460.000. Περίπου 400.000–450.000 Εβραίοι και 100.000 Πολωνοί (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) στη Βολυνία σφαγιάστηκαν από τον Ουκρανικό Επαναστατικό Στρατό και τους συνεργάτες της Ουκρανίας. Οι Εβραίοι εκτελέστηκαν και χιλιάδες θάφτηκαν σε μεγάλους λάκκους. Η κύρια σφαγή έγινε μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου 1942. Υπολογίζεται ότι περίπου το 1,5% επέζησε του Ολοκαυτώματος. Ο αριθμός των Ουκρανών θυμάτων των πολωνικών επιθέσεων αντιποίνων μέχρι την άνοιξη του 1945 υπολογίζεται σε περίπου. 2.000−3.000 στη Βολυνία. 

Οι Γερμανοί διαχειρίζονταν τα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου Stalag 346, Stalag 357 και Stalag 360 στη Βολυνία. 

Το 1945, η Σοβιετική Ουκρανία έδιωξε εθνοτικούς Γερμανούς από τη Βολυνία μετά το τέλος του πολέμου, υποστηρίζοντας ότι η ναζιστική Γερμανία είχε χρησιμοποιήσει εθνοτικούς Γερμανούς στην Ανατολική Ευρώπη ως μέρος του Γενικού Σχεδίου Οστ. Η απέλαση των Γερμανών από την ανατολική Ευρώπη ήταν μέρος των ευρύτερων μαζικών μεταφορών πληθυσμού μετά τον πόλεμο.

Η Σοβιετική Ένωση προσάρτησε τη Βολυνία στην Ουκρανία μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1944, οι κομμουνιστές στη Βολυνία κατέστειλαν την Ουκρανική Καθολική Αποστολική Εξαρχία. Το μεγαλύτερο μέρος του εναπομείναντος πολωνικού πληθυσμού εκδιώχθηκε στην Πολωνία το 1945. Από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης τη δεκαετία του '90, η Βολυνία ήταν αναπόσπαστο μέρος της Ουκρανίας.

 Φωτογραφική συλλογή 

 Δείτε επίσης 

 Βολυνιανοί
 Πριγκιπάτο της Βολυνίας
 Βασίλειο της Γαλικίας – Βολυνίας
 Οικογένεια Οστρόγκσκι

 Παραπομπές 

 Λογοτεχνία 

 Andriyashev, Alexander (1887).  [ Δοκίμιο για την ιστορία της γης του Βολίν ]  στο Runivers.ru σε μορφές Djvu και PDF . Κίεβο: Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Αγίου Βλαντιμίρ .


 Merten, Ulrich (2015). Φωνές από τα Γκουλάγκ: Καταπίεση της Γερμανικής Μειονότητας στη Σοβιετική Ένωση . Lincoln, NE: American Historical Society of Germans from Russia. ISBN 9780692603376
 Potocki, Jan (1805).  

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αμερικανική Ιστορική Εταιρεία Γερμανών από τη Ρωσία στο Λίνκολν της Νεμπράσκα
 Η Εταιρεία για τη Γερμανική Γενεαλογία στην Ανατολική Ευρώπη 
 Η Ελβετική Πολιτιστική & Ιστορική Ένωση Μενονιτών
 Volhynia.com
 wolhynien.de 

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Λιθουανίας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ουκρανίας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Πολωνίας
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα πολωνικά
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ουκρανικά
Κατηγορία:Βολυνία
Κατηγορία:Βασίλειο της Γαλικίας-Βολυνίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις