Όσκαρ Μπάουμ

Ο Όσκαρ Μπάουμ (τσεχικά:Oskar Baum) (γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1883 στο Πίλζεν της Αυστροουγγαρίας - πέθανε την 1η Μαρτίου 1941 στην Πράγα) ήταν γερμανόφωνος Βοημός δημοσιογράφος, μουσικοπαιδαγωγός και συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής, εκπρόσωπος της γερμανικής λογοτεχνίας της Πράγας.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Μπάουμ γεννήθηκε το 1883 στο Πίλζεν και ήταν ο μικρότερος από τα έξι παιδιά ενός Εβραίου εμπόρου υφασμάτων. Σε αντίθεση με πολλούς συγγραφείς της Πράγας που έγραφαν στα γερμανικά, αυτός ανατράφηκε στην εβραϊκή πίστη. Είχε προβλήματα όρασης από τη γέννησή του. Στα οκτώ του χρόνια έχασε την όραση από το ένα μάτι και στα έντεκα, κατά τη διάρκεια μιας συμπλοκής μεταξύ Τσέχων και Γερμανών μαθητών, τυφλώθηκε εντελώς, περιέγραψε αργότερα το ατυχές περιστατικό στο διήγημά του Ένα χτύπημα της μοίρας. Δεδομένου ότι δεν μπορούσε πλέον να παρακολουθεί το σχολείο, οι γονείς του τον έστειλαν στη Βιέννη, στο λύκειο του Ισραηλιτικού Ινστιτούτου Τυφλών. Εκεί εκπαιδεύτηκε ως μουσικοπαιδαγωγός και έμαθε όργανο και πιάνο. Το 1902 πέρασε τις εξετάσεις διδασκαλίας και επέστρεψε στην Πράγα όπου κέρδιζε τα προς το ζην ως οργανίστας και ψάλτης σε μια συναγωγή. Αργότερα έγινε δάσκαλος πιάνου.

Το 1904, ο Μαξ Μπροντ σύστησε τον Μπάουμ στον Φραντς Κάφκα και τον Φέλιξ Βελτς και έγιναν στενοί φίλοι. Μετά τον γάμο του Μπάουμ με τη Μαργκαρίτε Σνάμπελ το 1907, το διαμέρισμα του ζευγαριού έγινε ο τόπος συνάντησης του Κύκλου της Πράγας. Εδώ, οι φίλοι ασχολούνταν με την ανάγνωση των δικών τους και άλλων λογοτεχνικών κειμένων και απολάμβαναν μουσική δωματίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ξεκίνησε μια εκτεταμένη αλληλογραφία μεταξύ του Κάφκα και του Μπάουμ.

Το 1908, ο Μπάουμ δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, το αυτοβιογραφικό Ζωή στις όχθες του ποταμού, το οποίο τον έκανε σχεδόν διάσημο. Από το 1922 και μετά, ο συγγραφέας και πολιτικός Τόμας Μάζαρικ τον κάλεσε να εργαστεί στην καθημερινή εφημερίδα του Prager Presse. Prager Presse (Εκδοτικός Οίκος της Πράγας) ήταν γερμανόφωνη εφημερίδα που εκδιδόταν στην Τσεχοσλοβακική Δημοκρατία από τον Μάρτιο του 1921 έως το 1939.Ένα από τα κύρια σημεία του δημοσιογραφικού έργου του Μπάουμ ήταν η μουσική και η θεατρική κριτική. Έγραψε επίσης δοκίμια και άρθρα για κοινωνικά θέματα που περιστρέφονταν γύρω από τη μοίρα των Εβραίων, την εμπειρία της τύφλωσης και ζητήματα ενοχής. Σταδιακά, και άλλες εφημερίδες και περιοδικά ενδιαφέρθηκαν για το έργο του. 

Το 1929, ο Μπάουμ δημοσίευσε το διήγημα Η νύχτα είναι τριγύρω, με επίλογο του Στέφαν Τσβάιχ. Το 1934, ανέλαβε την προεδρία του Συνδέσμου Προστασίας Γερμανών Συγγραφέων στην Τσεχοσλοβακία και κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1938. Το 1935, ο συγγραφέας συμμετείχε στην οργάνωση του συνεδρίου της Πράγας «Ενάντια στην Καταστροφή του Πολιτισμού και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Γερμανία». Μετά τη Συμφωνία του Μονάχου και την αυξημένη πίεση στην Τσεχοσλοβακία, έχασε το αξίωμά του και τις δημοσιογραφικές του δραστηριότητες. Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πράγα και την ίδρυση του Προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας τον Μάρτιο του 1939, τα γραπτά του απαγορεύτηκαν. Μια προσπάθεια να ταξιδέψει στην Παλαιστίνη, η οποία εκείνη την εποχή βρισκόταν ακόμη υπό βρετανική διοίκηση, απέτυχε λόγω γραφειοκρατίας.

Ο Μπάουμ πέθανε το 1941 στην Πράγα από επιπλοκές μετά από μια χειρουργική επέμβαση. Λίγο μετά τον θάνατό του, η σύζυγός του Μαργκαρίτε απελάθηκε στο γκέτο του Τερέζιενσταντ, όπου πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Ο μοναχογιός του Λέο (γεννημένος το 1909) σκοτώθηκε στις 22 Ιουλίου 1946 στην Ιερουσαλήμ, στη βομβιστική επίθεση του ξενοδοχείου King David, όπου στεγάζονταν τα βρετανικά διοικητικά κεντρικά γραφεία, από την παράνομη σιωνιστική οργάνωση Irgun που μάχονταν εναντίον της βρετανικής κυριαρχίας στην Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή από το 1944 έως το 1948. 

 Έργα 

 1908 : Ζωή στις όχθες του ποταμού. Περιπέτειες και καθημερινή ζωή των τυφλών σήμερα. (Uferdasein. Abenteuer und Tägliches aus dem Blindenleben von heute) μυθιστόρημα
 1909: Ζωή στο Σκοτάδι. (Das Leben im Dunkeln) αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, αναφέρεται στο αφόρητο σύστημα ανατροφής και διδασκαλίας  λύκειο του Ισραηλιτικού Ινστιτούτου Τυφλών στη Βιέννη
 1912: Η ζωή της κυρίας Μαριάν Ρόλμπεργκ (Das Leben der Frau Marianne Rollberg) 
 1912: Ένα χτύπημα της μοίρας (Ein Schicksal) αυτοβιογραφικό διήγημα 
 1913: Η κακιά αθωότητα. Ένα εβραϊκό μυθιστόρημα για μια μικρή πόλη (Die böse Unschuld. Ein jüdischer Kleinstadtroman)
 1918: Δύο ιστορίες (1. Ο Αγαπημένος 2. Απίθανη φήμη για το τέλος ενός ανθρώπου του λαού) (Zwei Erzählungen (1. Der Geliebte 2. Unwahrscheinliches Gerücht vom Ende eines Volksmannes)
 1919: Ο κίνδυνος. Μια νουβέλα. (Die Gefahr. Eine Novelle)
 1919: Ο μεταμορφωμένος κόσμος (Die verwandelte Welt)
 1919: Η πόρτα προς το αδύνατο (Die Tür ins Unmögliche) μυθιστόρημα
 1919: Οι Θυσιασμένοι (Die Geopferten)  
 1920: Το θαύμα. Δράμα σε τρεις πράξεις (Das Wunder. Drama in drei Aufzügen)
 1921: Η Νέα Πραγματικότητα (Die Neue Wirklichkeit) 
 1929: Η νύχτα είναι τριγύρω (Nacht ist umher) διήγημα
 1928: Το μονοπάτι του τυφλού Μπρούνο (Der Weg des blinden Bruno) 
 1928: Τρεις γυναίκες κι εγώ (Drei Frauen und ich)
 1931: Το κείμενο που δεν έλεγε ψέματα (Die Schrift, die nicht log)
 1934: Δύο Γερμανοί (Zwei Deutsche)
 1937: Οι άνθρωποι του δύσκολου ύπνου (Das Volk des harten Schlafs)

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Εβραίοι λογοτέχνες
Κατηγορία:Τσέχοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Τσέχοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Αυστριακοί βιογράφοι
Κατηγορία:Τυφλοί
Κατηγορία:Τυφλοί μουσικοί
Κατηγορία:Γερμανόφωνοι λογοτέχνες της Πράγας