Έκαρντ Β΄ του Μάισεν

Ο Έκαρντ Β΄, γερμ.: Ekkehard I., Markgraf der Lausitz und ab 1038, als Ekkehard II., Markgraf von Meißen ( – 24 Ιανουαρίου 1046) από τον Οίκο των Εκεχαρντιδών ήταν μάργραβος της Λουσατίας (ως Έκαρντ Α΄) από το 1034 και μάργραβος του Μάισεν από το 1038 μέχρι το τέλος του. Ήταν ο τελευταίος της δυναστείας του: με το τέλος του, η γραμμή των μαργράβων Εκεχαρντιδών που κατάγονταν από τον Έκ(εχ)αρντ Α΄ του Μάισεν (απεβ. 1002) εξαφανίστηκε.

 Βιογραφία 
Ήταν νεότερος γιος του Έκαρντ Α΄ μαργράβου του Μάισεν και της συζύγου του Σβανεχίλδης των Μπίλουνγκ. Ο Έκαρντ Β΄ ήταν κόμης στο Γκάου Χουτίτσι ανατολικά του Μέρσεμπουργκ, καθώς και στην περιφέρεια του Τόιχερν (Teuchern). Μετά τη δολοφονία τού πατέρα του το 1002, ο Έκαρντ Β΄ και ο μεγαλύτερος αδελφός του Χέρμαν Α΄ κυβέρνησαν τις προσωπικές ιδιοκτησίες (allods) των Εκεχαρντιδών, ενώ ο τίτλος του μαργράβου του Μάισεν πέρασε αρχικά στον θείο τους Γκούντσελιν, ο οποίος ήρθε σε διαμάχη με τους ανιψιούς του μέχρι την εκθρόνισή του το 1009. Κατά τη διάρκεια του Γερμανο-Πολωνικού Πολέμου για με τα εδάφη της Λουσατίας και των Μιλτσενών, οι αδελφοί κατάφεραν να διατηρήσουν την κυριαρχία τους στα εδάφη του Μάισεν, μέχρι που οι μάχες έληξαν με την ειρήνη του Μπάουτσεν το 1018.

Γύρω στο 1026 ο Έκαρντ Β΄ νυμφεύτηκε την Ούτα του Μπάλενστετ, αδελφή του Σάξονα Έζικο κόμη του Μπάλενστετ, προγόνου του ευγενούς Οίκου των Ασκάνια. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Με τη συγκατάθεση του βασιλιά Κορράδου Β΄ της Γερμανίας, αυτός και ο αδελφός του Χέρμαν Α΄ μετέφεραν την έδρα της επισκοπής του Τσάιτς στον καθεδρικό ναό του Νάουμπουργκ το 1028-29.

Το 1034 ο Έκαρντ Β΄ έγινε μάργραβος της Λουαατίας (Κάτω Λουσατίας), αφού οι οπαδοί του σκότωσαν τον μάργραβο των Βέττιν, Θεοδώριχο Β΄, σύζυγο τής αδελφής τού Έκαρντ Β΄, Ματθίλδης. Τέσσερα χρόνια αργότερα διαδέχθηκε τον αδελφό του Χέρμαν Α΄ ως μάργραβος του Μάισεν.

Ως φύλακας των ανατολικών γερμανικών συνόρων εναντίον της Πολωνίας και της Βοημίας, υπηρετούσε συχνά τον βασιλιά Κορράδο Β΄ και τον διάδοχό του, Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας, εναντίον αυτών των απειλών, συμπεριλαμβανομένου του «Αχιλλέα των Βοημών», Βρετίσλαο Α΄ δούκα της Βοημίας. Το 1039 ο Βρετίσλαος Α΄, συμμαχώντας με τον βασιλιά Πέτρο της Ουγγαρίας, ο οποίος ταυτόχρονα έκανε λεηλασίες στη Βαυαρική μαρκιωνία των Αβάρων, σημείωσε μεγάλα κέρδη στην Πολωνία, λεηλατώντας την Κρακοβία και το Γκνιέζνο, όπου πήρε μαζί του τα λείψανα του Αγίου Αδαλβέρτου της Πράγας. Με τη σειρά του, ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του, μαζί με τους πιο πιστούς και έμπιστους συμμάχους του, τον Μπάρντο αρχιεπίσκοπο του Μάιντς και τον μάργραβο Έκαρντ Β΄. Οι Σαξονικές δυνάμεις με επικεφαλής τον μάργραβο του Μάισεν συμμετείχαν και στις δύο εκστρατείες του βασιλιά, το 1040 και το 1041: η πρώτη ήταν ανεπιτυχής, η δεύτερη ήταν μία νίκη, που ανάγκασε τον δούκα Βρετίσλαο να υποταχθεί και να συνάψει συνθήκη ειρήνης.

Ο μάργραβος Έκαρντ Β΄ παρέμεινε ένας από τους στενότερους συμβούλους του Ερρίκου μέχρι το τέλος του κατά τη διάρκεια μίας σαξονικής επιδημίας το 1046. Κληροδότησε τον εξαιρετικό πλούτο του, τους τίτλους και τις γαίες του ως μαργράβου στον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας, ο οποίος απένειμε το αξίωμα στον Γουλιέλμο Δ΄ της Βαϊμάρης, κόμη της Θουριγγίας.

Αυτός και η σύζυγός του Ούτα φον Μπάλενστεντ απαθανατίστηκαν με τα διάσημα πορτρέτα τους των δωρητών από τον διδάσκαλο του Νάουμπουργκ στον καθεδρικό ναό του Νάουμπουργκ.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
Gwatkin, H.M., Whitney, J. P. (ed) et al. The Cambridge Medieval History: Volume III. Cambridge University Press, 1926.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Οίκος των Εκεχαρντιδών