Πόπλιος Σουίλιος Ρούφος

Ο Πόπλιος Σουίλιος Ρούφος, λατιν.: Publius Suillius Rufus, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Ήταν διαβόητος για τις διώξεις του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου, και ήταν σύζυγος της θετής κόρης του Οβίδιου. Ο Ρούφος ήταν ύπατος στο διάστημα υπατείας του (nundinium) του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 41 ως συνάδελφος του Κόιντου Οστόριου Σκαπούλα. 

Ο Ρούφος ήταν γιος της Βιστίλιας· το όνομα τού πατέρα του δεν έχει καταγραφεί. Οι ετεροθαλείς αδελφοί του περιλαμβάνουν τον Γναίο Δομίτιο Κορβούλωνα, ύπατο του 39, και ετεροθαλής αδελφή του ήταν η Μιλωνία Καισονία. 

 Σταδιοδρομία 
Το πρώτο γνωστό αξίωμά του ήταν ταμίας (quaestor) και ανατέθηκε στην υπηρεσία του Γερμανικού.  Ωστόσο, για να έχει ο Γερμανικός ταμία, έπρεπε να κατέχει απεριόριστη εξουσία (imperium), την οποία θα κατείχε ως ύπατος (ο Γερμανικός ήταν ύπατος τα έτη 12 και 18) ή αν του είχε χορηγηθεί από τη Σύγκλητο (στην οποία ανήκε ως ανθύπατος από τις 17 Σεπτεμβρίου 14). Ο Ρόναλντ Σάυμ υποστήριξε ότι η ημερομηνία της θητείας του Ρούφου ήταν το 15 μ.Χ. Ο Σάυμ υποστήριξε περαιτέρω ότι ο Ρούφος έγινε πραίτωρ τέσσερα χρόνια αργότερα. 

Το έτος 24 ο Ρούφους διώχθηκε και καταδικάστηκε για δωροδοκία για δικαστικές αποφάσεις. Αν και αρχικά η προτεινόμενη τιμωρία ήταν η εξορία από την Ιταλία, αντ' αυτού στάλθηκε σε ένα νησί. Μετά τον θάνατο του Τιβέριου, ο Ρούφος επέστρεψε από την εξορία στη Ρώμη.  Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Κλαύδιου, ο Ρούφος δίωξε αρκετούς ανθρώπους εκ μέρους του Αυτοκράτορα. Στους στόχους του περιλαμβάνονταν αρκετοί από τους πελάτες του Γάιου Σίλιου. Σε μία προσπάθεια να ανατρέψει τον Σουίλιο Ρούφο, ο Γ. Σίλιος απαίτησε από τη Σύγκλητο να επιβάλει τη Lex Cincia, νομοθεσία που απαγόρευε στους δικηγόρους να αποζημιώνονται μετά την υπεράσπιση μίας υπόθεσης. Τελικά ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος παρενέβη, και επέτρεψε στον Ρούφο να εισπράξει το πολύ 10.000 σηστέρτιους ως αμοιβή του για την επιτυχή δίωξη.  Ένας άλλος στόχος του ήταν η Ιουλία Λιβία, η οποία είχε προκαλέσει την εχθρότητα της αυτοκράτειρας Βαλερίας Μεσσαλίνας. Ο Ρούφος την κατηγόρησε για ανήθικη συμπεριφορά, και η δίωξη είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατό της το 43 μ.Χ.  Ο Τάκιτος παρέχει έναν κατάλογο με τα άλλα θύματά του: Δέκιμος Βαλέριος Ασιατικός, Κόιντος Φούτιος Λούσιος Σατουρνίνος (ύπατος το 41), Κορνήλιος Λούπος (ύπατος το 42) καθώς και "μία σειρά Ρωμαίων ιππέων". 

Η κλήρωση έκανε τον Ρούφο ανθύπατο (κυβερνήτη) της Ασίας: αυτό ο Σάυμ το χρονολογεί στο διάστημα 53/54. 

Τελικά ο Σουίλιος Ρούφος συνάντησε τη μοίρα του: κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα, ο Σενέκας τον δίωξε με επιτυχία. Σύμφωνα με τον Τάκιτο, «με την απώλεια της μισής περιουσίας του -τον γιο και την εγγονή του να έχουν το άλλο μισό, καθώς ό,τι είχαν κληρονομήσει βάσει της διαθήκης της μητέρας ή της γιαγιάς τους εξαιρέθηκε από την δήμευση- ο Σουίλιος εξορίστηκε στις Βαλεαρίδες Νήσους. ... Φήμες έλεγαν ότι διατηρούσεσε  αυτή τη μοναχική εξορία μία ζωή άνεσης και αφθονίας».

 Οικογένεια 
Ο Οβίδιος προσδιορίζει τον Σουίλιο ως σύζυγο της θετής κόρης του στις Επιστολές εκ του Πόντου, αλλά δεν την κατονομάζει.  Ο Οβίδιος αφήνει να εννοηθεί ότι η σύζυγός του, την οποία επίσης δεν κατονομάζει ποτέ, ήταν μία από το γένος των Φαβίων,  αλλά προσφέρει ελάχιστες σαφείς πληροφορίες για οποιαδήποτε από τις δύο γυναίκες πέρα από αυτό.

Ο Σουίλιος απέκτησε δύο γιους από αυτόν τον γάμο. Ένας από αυτούς, ο Σουίλιος Καισονίνος, εξορίστηκε λόγω της συμμετοχής του σε ένα σκάνδαλο, που αφορούσε τη Βαλ. Μεσσαλίνα. Ο άλλος, ο Mάρκος Σουίλιος Νερουλίνος, ήταν κανονικός ύπατος το 50.

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι