Φάβιος Βάλης

Ο Φάβιος Βάλης, λατιν.: Fabius Valens από την Αναγνία  (απεβ. το 69) ήταν Ρωμαίος διοικητής, ευνοούμενος από τον Νέρωνα, και συμμετείχε στους εμφύλιους πολέμους του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων.

Ο Βάλης καταγόταν από γένος ιππέων στην πόλη Ανανία.  Το 69 ήταν αντικαταστάτης ύπατος,  και διοικητής της Λεγεώνας I <i id="mwGw">Germanica</i> με έδρα την Κάτω Γερμανία. Όταν τα στρατεύματα αρνήθηκαν να υποστηρίξουν τον νέο Αυτοκράτορα Γάλβα μετά τον θάνατο του Νέρωνα, αυτός τα ανάγκασε να ανακηρύξουν Αυτοκράτορα τον Βιτέλλιο, τον κυβερνήτη της Κάτω Γερμανίας. Οι δυνάμεις που υποστήριζαν τον Βιτέλλιο χωρίστηκαν σε δύο στρατούς για την πορεία τους προς τη Ρώμη: ο ένας υπό τη διοίκηση του Φλ. Βάλη και ο άλλος υπό τον Αύλο Καικίνα Αλιηνό. Τα στρατεύματα του Βάλη ακολούθησαν μία διαδρομή μέσα από τη Γαλατία, πιθανώς για να στρατολογήσουν επιπλέον στρατιώτες, και τελικά ενώθηκαν με τον στρατό που υποστήριζε τον Βιτέλλιο με επικεφαλής τον Καικίνα στην Κρεμόνα. Μέχρι τότε ο Γάλβας είχε σκοτωθεί, και ο Όθων είχε ανακηρυχθεί Αυτοκράτορας στη Ρώμη. Οι δυνάμεις του Όθωνα συνάντησαν τους συνδυασμένους στρατούς που ήταν υπέρ του Βιτέλλιου στην πρώτη μάχη του Βεδριάκου. Ο Βάλης και ο Καικίνα κέρδισαν μία αποφασιστική νίκη, και ο Όθων αυτοκτόνησε, όταν άκουσε τα νέα της ήττας τού στρατού του, επιτρέποντας στον Βιτέλλιο να κάνει μία θριαμβευτική είσοδο στη Ρώμη. 

Ωστόσο, οι δυνάμεις στην ανατολή είχαν ανακηρύξει τον Βεσπασιανό ως αυτοκράτορα, και δύο στρατοί που υποστήριζαν τον Βεσπασιανό βάδισαν προς τη Ρώμη. Ο πρώτος που έφθασε στην Ιταλία αποτελείτο από πέντε λεγεώνες από την Παννονία και τη Μοισία, υπό τη διοίκηση του Αντώνιου Πρίμου. Ο Βάλης ήταν άρρωστος εκείνη την εποχή, έτσι ώστε η δύναμη, που έστειλε ο Βιτέλλιος από τη Ρώμη για να αντιμετωπίσει αυτή την απειλή, διοικούνταν από τον Καικίνα. Ο Καικίνα προσπάθησε να προδώσει τον Βιτέλλιο, και να ανακηρύξει τον Βεσπασιανό ως αυτοκράτορα, αλλά ο στρατός του αρνήθηκε να ακολουθήσει το παράδειγμά του, και τον αλυσόδεσε. Μέχρι τότε ο Βάλης είχε αναρρώσει από την ασθένειά του και πήγαινε για να ενταχθεί στον στρατό, αλλά πριν προλάβει να φθάσει στους άνδρες του, οι δυνάμεις του Βιτελλίου είχαν ηττηθεί από τον Αντώνιο Πρίμο στη δεύτερη μάχη του Βεδριάκου.

Ο Βάλης προσπάθησε να συνεχίσει τον αγώνα, και αναχώρησε με πλοίο από την Πίζα για τη Γαλατία, για να προσπαθήσει να συγκεντρώσει νέα στρατεύματα. Κατευθύνθηκε στην πόλη Ηρακλής Μόνοικος (σύγχρονο Μονακό), αλλά του συνέστησαν να μην επιχειρήσει να βαδίσει προς την ενδοχώρα, καθώς ένας επίτροπος ονόματι Γάιος Βαλέριος Παυλίνος είχε συγκεντρώσει ισχυρή δύναμη από πρώην μέλη της Πραιτωριανής Φρουράς του Όθωνα. Αυτοί είχαν απολυθεί από την υπηρεσία μετά τη νίκη του Βιτέλλιου, αλλά ήταν πολύ πρόθυμοι να καταταγούν ξανά, για να υποστηρίξουν τον αντίπαλο του Βιτέλλιου. Ο Βάλης λοιπόν συνέχισε να ταξιδεύει, αλλά το πλοίο βυθίστηκε από μία καταιγίδα στις Στοιχάδες (σύγχρονα Νησιά Υέρ, κοντά στην Τουλόν). Εδώ αιφνιδιάστηκε από μερικές γαλέρες, που έστειλε πίσω του ο Βαλέριος Παυλίνος και συνελήφθη. Ο Παυλίνος τον έστειλε πίσω στην Ιταλία, όπου εκτελέστηκε στο Ουρβίνον (σημερινό Ουρμπίνο).  Το κεφάλι του μεταφέρθηκε στο Νάρνι για να το δείξουν στα στρατεύματα του Βιτελλίου, που εξακολουθούσαν να αντιστέκονται εκεί με την ελπίδα τους ότι ο Ουάλης θα επέστρεφε με ενισχύσεις. Η θέα του κεφαλιού του Βάλη ήταν αρκετή, για να τους πείσει να παραδοθούν. 

Ένα ανέκδοτο λέει ότι εμφανίστηκε στην αίθουσα της μουσικής σκηνής στους εορτασμούς ενηλικίωσης του Νέρωνα, όχι κατόπιν εντολής του Νέρωνα, αλλά οικειοθελώς. Εκείνη την εποχή αυτό ήταν αποδοκιμασμένο, και πολλοί πίστευαν ότι ήταν απλώς ένας άνθρωπος της μόδας. Ο Βάλης ήταν ένας απείθαρχος χαρακτήρας, αλλά όχι χωρίς ταλέντο. Προσπαθούσε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως πνευματώδη, συμπεριφερόμενος επιπόλαια. 

 Αναφορές 

Πηγές
 PAL Greenhalgh, Το Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, Weidenfeld και Nicolson, 1975.

Κατηγορία:Φάβιοι
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας