Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος (ύπατος το 87)

Ο Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος, λατιν.: Lucius Neratius Priscus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που κατείχε πολλές θέσεις στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Διετέλεσε ύπατος για το διάστημα (nundinium) Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 87 μ.Χ., ως συνάδελφος του Γάιου Κλίνιου Πρόκουλου.   Ο Πρίσκος είναι γνωστός σχεδόν αποκλειστικά από επιγραφές, που ανακτήθηκαν από το Σαιπίνον . 

Με βάση την αποκατάσταση μίας επιγραφής από τον Γκ. Καμοντέκα, η σταδιοδορμία του μπορεί σε κάποιο βαθμό να ανακτηθεί.  Ο Πρίσκος διορίστηκε μεταξύ πραιτοριανών (inter praetorios) στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο από τον Βεσπασιανό και τον Τίτο είτε το 73 είτε το 74, πιθανότατα για την αφοσίωσή του κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού υπηρέτησε ως έπαρχος του θησαυροφυλακίου στον ναό του Κρόνου (prefectus aerarium Saturni) από το έτος 84 έως το 86. Μετά την θητεία του ως υπάτου, ο Πρίσκος ήταν λεγάτος αντί του πραίτορα (legatus pro praetor, ή κυβερνήτης) της αυτοκρατορικής επαρχίας της Παννονίας, την οποία θητεία ο Βέρνερ Εκκ χρονολογεί από το 91 έως το 94. 

Αν και το όνομα τής συζύγου του δεν είναι γνωστό, γνωρίζουμε ότι ο Πρίσκος είχε δύο γιους, τον Μάρκελλο και τον Πρίσκο. Ο Mάρκελλος υιοθετήθηκε από τον άτεκνο μεγαλύτερο αδερφό τού Πρίσκου, Mάρκο Ίριο Φρόντωνα Νεράτιο Πάνσα, και έγινε διάδοχός του.  Η σύντομη περίοδος μεταξύ τής θητείας του ως υπάτου και τής θητείας τού γιου του (97 μ.Χ.) υποδηλώνει ότι ο μεγαλύτερος σε ηλικία Πρίσκος, ήταν αρκετά μεγάλος, όταν απέκτησε αυτόν τον σημαντικό βαθμό. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας