Μάρκος Πεδουκαίος Πλαύτιος Κουιντίλος

Ο Μάρκος Πεδουκαίος Πλαύτιος Κουιντίλος, λατιν.: Marcus Peducaeus Plautius Quintillus (απεβ. το 205) ήταν Ρωμαίος ευγενής, στενά συνδεδεμένος μέσω γέννησης, υιοθεσίας και γάμου με τους Αυτοκράτορες της δυναστείας των Αντωνίνων. Μέσω του γάμου του με τη Φαδίλλα, κόρη του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου και της αυτοκράτειρας Φαυστίνας της Νεότερης, έγινε κουνιάδος του μελλοντικού Αυτοκράτορα Κόμμοδου.  Παρά τη θέση του, ο ίδιος δεν έγινε ποτέ αυτοκράτορας. Μετά τη δολοφονία του Κόμμοδου το 192, έπεσε στη δυσμένεια του Σεπτίμιου Σεβήρου κατά τη διάρκεια του έτους των Πέντε Αυτοκρατόρων. Το 205 αυτοκτόνησε, όταν ο Σεπτίμιος εξέδωσε εντολή για την εκτέλεσή του.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Πλαύτιος ήταν γιος της Κειονίας Φαβίας, κόρης του Λεύκιου Αίλιου, του πρώτου θετού κληρονόμου του Αδριανού, ο οποίος όμως απεβίωσε πριν τον διαδεχθεί. Ο βιολογικός του πατέρας πιστεύεται ότι ήταν ο Πλαύτιος Κουιντίλος, ύπατος το 159. Κάποια στιγμή, υιοθετήθηκε ως κληρονόμος του Μάρκου Πεδουκαίου Στλόγα Πρισκίνου, υπάτου το 141.  Μέσω του θετού πατέρα του, καθώς και των φυσικών γονιών του, μπορούσε να ισχυριστεί ότι κατάγεται από οικογένειες της υψηλότερης αριστοκρατίας.

 Η εποχή των Αντωνίνων 
Όταν ο Πλαύτιος νυμφεύτηκε την Αννία Αυρηλία Φαδίλλα, έγινε γαμπρός του Μάρκου Αυρηλίου και γαμπρός του Κόμμοδου. Απέκτησαν δύο παιδιά: έναν γιο, τον (Πλαύτιο) Κουιντίλο, και μία κόρη, την Πλαυτία Σερβίλα. Το 177 ο Πλαύτιος υπηρέτησε ως κανονικός ύπατος μαζί με τον Κόμμοδο, και στη συνέχεια ξανά με τον Κόμμοδο σε άγνωστη ημερομηνία της βασιλείας εκείνου (180-192). Ο Πλαύτιος ήταν επίσης οιωνοσκόπος (augur). Όταν ο Μάρκος Αυρήλιος απεβίωσε το 180, ο Κόμμοδος τον διαδέχθηκε, και ο Πλαύτιος ήταν ένας από τους κύριους συμβούλους του.

 Έτος των Πέντε Αυτοκρατόρων 
Μετά τη δολοφονία του Κόμμοδου, τον Δεκέμβριο του 192, ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε είδε πέντε διαφορετικούς άνδρες να αναλαμβάνουν τον θρόνο. Ο Πλαύτιος δεν ήταν ένας από αυτούς. Όταν ο Σεπτίμιος Σεβήρος, ο νικητής του εμφυλίου πολέμου, προέλασε στη Ρώμη, ο Δίδιος Ιουλιανός πρότεινε η Σύγκλητος και οι Εστιάδες Παρθένες να συναντήσουν τον προελαύνοντα στρατό του Σεβήρου ως ικέτες, μία πρόταση κατά της οποίας ο Πλαύτιος παρενέβη σθεναρά. 

Ο Πλαύτιος στη συνέχεια αποσύρθηκε στην εξοχική του έπαυλη. Το 205 έγινε στόχος ενός κατηγόρου (delator, πληροφοριοδότη) και ο Σεπτίμος διέταξε την εκτέλεσή του. Όταν άκουσε για την εντολή, ο Πλαύτιος ζήτησε το σάβανο της κηδείας του. «Τι είναι αυτό;» ρώτησε ο Πλαύτιος, παρατηρώντας πόσο είχε κουρελιαστεί με την ηλικία, «αργήσαμε!» Έπειτα, ετοιμαζόμενος να αυτοκτονήσει, έκαψε θυμίαμα πριν εκστομίσει τα τελευταία του λόγια: «kάνω την ίδια προσευχή που έκανε ο Σερβιανός για τον Αδριανό», δηλαδή, ότι ο Σεβήρος θα ήθελε μία ημέρα να πεθάνει, αλλά δεν θα μπορούσε.  Είναι άγνωστο αν η Φαδίλλα ήταν ακόμη ζωντανή τότε.

 Αναφορές 

 Πηγές 
 Αλμπίνο Γκαρζέτι, Από τον Τιβέριο στους Αντωνίνους: Ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας 14-192 μ.Χ. (1974)
 Άλαν Κ. Μπόουμαν, Πίτερ Γκάρνσεϊ, Ντόμινικ Ράθμπον, Η αρχαία ιστορία του Κέιμπριτζ, Τόμος 11, δεύτερη έκδοση (2000)
 Άρθρο του Λίβιους για τον Φαντίγια

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας