Αντουανέτ Σαιν-Υμπερτύ

Η Ανν-Αντουανέτ-Σεσίλ Κλαβέλ (γαλλ. Anne-Antoinette-Cécile Clavel), πιο γνωστή με το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο Μαντάμ Σαιν-Υμπερτύ (Mme. Saint-Huberty ή Saint-Huberti) ήταν Γαλλίδα υψίφωνος της όπερας, που έχει χαρακτηρισθεί ως «η μεγαλύτερη Γαλλίδα τραγουδίστρια του 18ου αιώνα»Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χ. Πάτση», αναφ. στις «Πηγές». Γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1756 στο Στρασβούργο και δολοφονήθηκε μαζί με τον σύζυγό της Λουί-Αλεξάντρ ντε Λωναί, Κόμη του Αντραίγκ, στις 22 Ιουλίου 1812 στο Λονδίνο, ενώ η σταδιοδρομία της περιορίσθηκε από το 1774 (περίπου) μέχρι το 1790. Μετά την αποχώρησή της από τη σκηνή και τη δημοσιοποίηση του δεύτερου γάμου της, ήταν γνωστή και ως Κόμισσα του Αντραίγκ από το 1797.

Η Ανν-Αντουανέτ-Σεσίλ Κλαβέλ ήταν κόρη του Ζαν-Πιερ Κλαβέλ, ενός μουσικού του ιδιωτικού θιάσου όπερας του Καρόλου Δ΄ Θεοδώρου της Βαυαρίας. Μητέρα της Αντουανέτ-Σεσίλ ήταν η Κλωντ-Αντουανέτ Παριζέ (Pariset), κόρη ενός μανάβη από το Σελεστά.Dorlan (1932), σελ. 25 Η τραγουδίστρια είχε τουλάχιστον τρία αδέλφια: τον Ζαν-Πιερ, που έγινε επιχρυσωτήςDorlan (1932), σελ. 25, τον Πιερ-Ετιέν, που έγινε χασάπηςDorlan (1932), σελ. 25 και μία αδελφή.

Η Ανν-Αντουανέτ άρχισε τη μελέτη του τραγουδιού και του τσέμπαλου υπό την καθοδήγηση του πατέρα της από πολύ μικρή ηλικία και σύντομα επέδειξε ασυνήθιστο μουσικό ταλέντο. Ενώ η φωνή της ακόμα ωρίμαζε, γνώρισε τον συνθέτη Ζαν-Μπατίστ Λεμουάν (Jean-Baptiste Lemoyne) στη Βαρσοβία το 1770, ο οποίος επέβλεψε τη μουσική της εκπαίδευση την επόμενη τετραετία. Επιπλέον, έγινε η προστατευόμενη της Πριγκίπισσας Λουμπομίρσκα (της οποίας η ταυτοποίηση είναι δύσκολη, καθώς υπήρχαν περισσότερες από μία πριγκίπισσες με αυτό το όνομα στη Βαρσοβία εκείνη την εποχή) και τελικώς εξασφάλισε ένα συμβόλαιο στο Βερολίνο, όπου τραγούδησε με κάποια επιτυχία.

Παραπομπές

Πηγές
 Dorlan, Alexandre: «Visages d'autrefois: Madame Saint-Huberty», στο La Vie en Alsace, τόμος 10, νο. 2, Φεβρουάριος 1932, σσ. 25-30
 Το λήμμα «Αντραίγκ Αντουανέττα Καικιλία» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σελ. 139

Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Υψίφωνοι
Κατηγορία:Δολοφονημένοι