Νταϊάν Κάρολ

Η Νταϊάν Κάρολ (Αγγλικά: Diahann Carroll, πραγματικό όνομα Κάρολ Νταϊάν Τζόνσον, 17 Ιουλίου 1935 – 4 Οκτωβρίου 2019) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, μοντέλο και ακτιβίστρια. Η Κάρολ ήταν αποδέκτρια πολυάριθμων υποψηφιοτήτων και βραβείων για τις θεατρικές και κινηματογραφικές της ερμηνείες, ανάμεσα στα οποία ένα Βραβείο Τόνυ το 1962, μία Χρυσή Σφαίρας το 1968 και πέντε υποψηφιότητες για Βραβεία Έμμυ.

Ο Κάρολ έπαιξε σε μερικές από τις πρώτες ταινίες των μεγάλων στούντιο με μαύρους πρωταγωνιστές, όπως τα κλασικά μιούζικαλ Carmen Jones (1954) και Porgy and Bess (1959). Έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στο ρομαντικό κωμικό δράμα Claudine (1974). Άλλες αξιοσημείωτες ταινίες της Κάρολ είναι: Αγαπηθήκαμε στο Παρίσι (1961), Το έγκλημα είναι το επάγγελμα μου (1968), Eve's Bayou (1997) και η τηλεταινία Having Our Say: The Delany Sisters First 100 Years (1999).

Πρωταγωνίστησε στον ομώνυμο ρόλο στη σειρά Julia (1968-1971), για την οποία έλαβε Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου στην Τηλεόραση. Η σειρά ήταν η πρώτη στην αμερικανική τηλεόραση με πρωταγωνίστρια μαύρη γυναίκα της οποίας ο χαρακτήρας δεν ήταν υπηρέτρια ή σκλάβα. Στην παράσταση, η Κάρολ υποδυόταν μια νοσοκόμα και ανύπαντρη μητέρα.  Από το 1984 έως το 1987, έπαιζε τον ρόλο της Ντομινίκ Ντεβερό, μιας μιγάδας ντίβας, στη δημοφιλή σαπουνόπερα Δυναστεία. Είχε επίσης ρόλους στις σειρές Naked City, A Different World και Grey's Anatomy.

Η Κάρολ έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στο μιούζικαλ House of Flowers (1954). Έγινε η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κέρδισε Βραβείο Τόνυ Α' Γυναικείου Ρόλου σε Μιούζικαλ για τον ρόλο της Μπάρμπαρα Γούντραφ στο μιούζικαλ No Strings (1962).

 Τα πρώτα χρόνια 
αριστερά|μικρογραφία|269x269εσ| Η Κάρολ το 1955
Η Κάρολ Νταϊάν Τζόνσον γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης στις 17 Ιουλίου 1935,  από τον Τζον Τζόνσον, οδηγό μετρό, και τη Μέιμπελ (το γένος Φολκ),  νοσοκόμα.   Ενώ ήταν ακόμα βρέφος, η οικογένεια μετακόμισε στο Χάρλεμ, όπου μεγάλωσε εκτός από μια σύντομη περίοδο κατά την οποία οι γονείς της την είχαν αφήσει σε μια θεία της στη Βόρεια Καρολίνα.    Φοίτησε στο Λύκειο Μουσικής και Καλών Τεχνών.    Σε πολλές συνεντεύξεις για την παιδική της ηλικία, η Κάρολ θυμάται την υποστήριξη των γονιών της και το γεγονός ότι την έγραψαν σε μαθήματα χορού, τραγουδιού και μόντελινγκ. Μέχρι την ηλικία των 15 ετών, η Κάρολ έκανε μόντελινγκ για το περιοδικό Ebony.   Άρχισε επίσης να συμμετέχει σε τηλεοπτικούς διαγωνισμούς, όπως το Talent Scouts του Arthur Godfrey, με το όνομα Νταϊάν Κάρολ.    Αφού τελείωσε το λύκειο, σπούδασε κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης,   αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, για να ακολουθήσει καριέρα στη σόουμπιζ. 

 Καριέρα 
Η μεγάλη επιτυχία της Κάρολ ήρθε στην ηλικία των 18 ετών, όταν εμφανίστηκε ως διαγωνιζόμενη στην εκπομπή Chance of a Lifetime του τηλεοπτικού δικτύου DuMont, με παρουσιαστή τον Ντένις Τζέιμς.    Στην εκπομπή, η οποία προβλήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1954, κέρδισε το πρώτο βραβείο των 1.000 δολαρίων για την ερμηνεία του τραγουδιού των Τζερόμ Κερν / Όσκαρ Χάμερσταϊν, "Why Was I Born?". Συνέχισε να κερδίζει τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες. Σύντομα ακολούθησαν εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα του Μανχάταν. 
μικρογραφία| Η Κάρολ και ο Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ στο The Hollywood Palace, 1968
Το ντεμπούτο της Κάρολ στον κινηματογράφο ήταν ένας δεύτερος ρόλος στην ταινία Carmen Jones (1954),    ως φίλη της πρωταγωνίστριας που υποδυόταν η Ντόροθι Ντάντριτζ. Την ίδια χρονιά, πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ House of Flowers του Μπρόντγουεϊ.   Λίγα χρόνια αργότερα, υποδύθηκε την Κλάρα στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Τζορτζ Γκέρσουιν «Porgy and Bess» (1959), αλλά τα τραγουδιστικά μέρη του χαρακτήρα της ντουμπλαρίστηκαν από την τραγουδίστρια της όπερας Λούλι Τζιν Νόρμαν.    Την επόμενη χρονιά, η Κάρολ έκανε μια γκεστ εμφάνιση στη σειρά Peter Gunn του Μπλέικ Έντουαρντς στο επεισόδιο "Sing a Song of Murder" (1960). Τα επόμενα δύο χρόνια, πρωταγωνίστησε μαζί με τους Σίντνεϊ Πουατιέ, Πολ Νιούμαν και Τζοάν Γούντγουορντ στην ταινία Αγαπηθήκαμε στο Παρίσι (1961)  και το 1962 κέρδισε Βραβείο Τόνυ Α' Γυναικείου Ρόλου σε Μιούζικαλ (πρώτη φορά για μαύρη γυναίκα) για την ερμηνεία της στο μιούζικαλ No Strings των Σάμιουελ Α. Τέιλορ και Ρίτσαρντ Ρότζερς.     Δώδεκα χρόνια αργότερα, προτάθηκε για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της δίπλα στον Τζέιμς Ερλ Τζόουνς στην ταινία Claudine (1974),     ρόλος που είχε γραφτεί ειδικά για την ηθοποιό Νταϊάνα Σαντς, αλλά λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, η Σαντς έμαθε ότι ήταν βαριά άρρωστη από καρκίνο. Η Σαντς προσπάθησε να συνεχίσει τον ρόλο, αλλά όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα, αρρώστησε πολύ μην καταφέρνοντας να συνεχίσει και συνέστησε τη φίλη της Κάρολ για τον ρόλο.  Η Σαντς πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1973, πριν από την κυκλοφορία της ταινίας τον Απρίλιο του 1974. 
μικρογραφία| Από τα γυρίσματα του αφιερώματος του NBC Χριστούγενα στην Ουάσινγκτον. Από αριστερά προς δεξιά: Ο παρουσιαστής Ρότζερ Μαντ, ο δημοσιογράφος Έρικ Σεβαρέιντ, Ντάινα Σορ, η Νταϊάν Κάρολ, ο ηθοποιός και μουσικός Τζον Σνάιντερ, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν, η πρώτη κυρία Νάνσι Ρίγκαν, ο ηθοποιός Μπεν Βερίν και η σόου γούμαν Ντέμπι Μπουν.
Η Κάρολ είναι γνωστή για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην τηλεοπτική σειρά Julia (1968–71),    που την έκανε την πρώτη Αφροαμερικανίδα ηθοποιό σε τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστικό ρόλο που δεν ήταν οικιακή βοηθός.   Αυτός ο ρόλος της χάρισε μια Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου στην Τηλεόραση την πρώτη της χρονιά,   και μια υποψηφιότητα για Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης το 1969.  Μερικά από τα πρώτα έργα της Κάρολ ήταν εμφανίσεις σε εκπομπές με παρουσιαστές τους Τζόνι Κάρσον, Τζούντι Γκάρλαντ, Μερβ Γκρίφιν, Τζακ Πάαρ και Εντ Σάλιβαν, καθώς και στην εκπομπή ποικίλης ύλης The Hollywood Palace. Το 1984, η Κάρολ συμμετείχε στη δημοφιλή σαπουνόπερα Δυναστεία στο τέλος του τέταρτου κύκλου ως Ντομινίκ Ντεβερό, μιγάδα ντίβα του τζετ σετ  και ετεροθαλής αδερφή του Μπλέικ Κάρινγκτον.  Ο ρόλος της στη Δυναστεία την επανένωσε με τον συμμαθητή της Μπίλι Ντι Γουίλιαμς, ο οποίος υποδύθηκε για λίγο τον σύζυγό της επί οθόνης. Η Κάρολ παρέμεινε στη σειρά και έκανε αρκετές εμφανίσεις στο βραχύβιο spin-off της, The Colbys, μέχρι που αποχώρησε το 1987, στο τέλος του έβδομου κύκλου. Το 1989, ανέλαβε τον επαναλαμβανόμενο ρόλο της Μάριον Γκίλμπερτ στη σειρά A Different World, για τον οποίο έλαβε την τρίτη υποψηφιότητά της για βραβείο Έμμυ την ίδια χρονιά. 
αριστερά|μικρογραφία| Η Κάρολ το 1979
Το 1991, η Κάρολ υποδύθηκε την Έλινορ Πότερ στη μουσική δραματική ταινία The Five Heartbeats (1991).  Επανενώθηκε με τον Μπίλι Ντι Γουίλιαμς το 1995, υποδυόμενη τη σύζυγό του στο Lonesome Dove: The Series. Την επόμενη χρονιά, η Κάρολ πρωταγωνίστησε ως η εγωκεντρική και διεφθαρμένη σταρ του βωβού κινηματογράφου Νόρμα Ντέσμοντ στην καναδική μουσική εκδοχή του Sunset Boulevard, γραμμένο από τον Άντριου Λόυντ Βέμπερ. Το 2001, η Κάρολ έκανε το ντεμπούτο της σε animation ταινία με το Ταρζάν, ο θρύλος.  

Το 2006, η Κάρολ εμφανίστηκε σε πολλά επεισόδια του τηλεοπτικού ιατρικού δράματος Grey's Anatomy ως Τζέιν Μπερκ. Από το 2008 έως το 2014, εμφανίστηκε στη σειρά White Collar του USA Network.  Το 2010, η Κάρολ συμμετείχε στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ της UniGlobe Entertainment για τον καρκίνο του μαστού. 

Το 2013, η Κάρολ ήταν παρούσα στη σκηνή στα 65α Βραβεία Primetime Emmy για να μιλήσει για το ότι ήταν η πρώτη Αφροαμερικανίδα που προτάθηκε για βραβείο Primetime Emmy. 

 Προσωπική ζωή 
Η Κάρολ παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Ο πατέρας της μποϊκοτάρισε τον πρώτο της γάμο  το 1956, στον παραγωγό δίσκων Μόντε Κέι,   στο Χάρλεμ. Ο γάμος έληξε το 1962.  Η Κάρολ απέκτησε μια κόρη, τη Σούζαν Κέι (9 Σεπτεμβρίου 1960 - ), η οποία έγινε δημοσιογράφος και σεναριογράφος.   

Το 1959, η Κάρολ ξεκίνησε εννέαχρονη σχέση με τον παντρεμένο ηθοποιό Σίντνεϊ Πουατιέ.   Στην αυτοβιογραφία της, η Κάρολ αναφέρει ότι ο Πουατιέ την έπεισε να χωρίσει τον σύζυγό της και της είπε ότι θα άφηνε τη γυναίκα του για να μείνει μαζί της. Ενώ εκείνη προχωρούσε με το διαζύγιό της, ο Πουατιέ δεν τήρησε της συμφωνία τους.  Τελικά χώρισε με τη γυναίκα του. Σύμφωνα με τον Πουατιέ, η σχέση τους έληξε επειδή ήθελε να ζήσει με την Κάρολ έξι μήνες χωρίς την κόρη της, ώστε να μην πάει «από τον έναν γάμο κατευθείαν στον άλλον». Εκείνη αρνήθηκε. 
μικρογραφία| Από αριστερά προς τα δεξιά: Κας Έλιοτ, Κάρολ και Τζακ Λέμον το 1973
Η Κάρολ είχε σχέση και ήταν αρραβωνιασμένη με τον Βρετανό τηλεπαρουσιαστή και παραγωγό Ντέιβιντ Φροστ από το 1970 έως το 1973.   Τον Φεβρουάριο του 1973, η Κάρολ αιφνιδίασε τον Τύπο με τον γάμο της με τον εντ Γκλούσμανιδ, ιοκτήτη μπουτίκ στο Λας Βέγκας.   Μετά από τέσσερις μήνες γάγάμουο Γκλάσμαν υπέβαλε αίτηση διαζυγίου τον Ιούνιο του 1973. Ο Κάρολ απάντησε, αλλά δεν εναντιώθηκε στο διαζύγιο, το οποίο οριστικοποιήθηκε δύο μήνες αργότερα.   Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γκλάσμαν άσκησε σωματική κακοποίηση. 

Στις 25 Μαΐου 1975, η Κάρολ, 39 ετών τότε, παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Ντε Λέον (1950–1977),  τον 24χρονο αρχισυντάκτη του περιοδικού Jet στη Νέα Υόρκη.   Γνωρίστηκαν όταν ο Ντε Λέον έγραψε ένα πρωτοσέλιδο άρθρο για την Κάρολ σχετικά με την υποψηφιότητά της για Όσκαρ το 1975 για την ερμηνεία της στο Claudine.  Ο Ντε Λεόν είχε μια κόρη, τη Μόνικα, από προηγούμενο γάμο.  Ο Κάρολ μετακόμισε στο Σικάγο όπου είχε την έδρα του το Jet, αλλά ο Ντε Λέον σύντομα παραιτήθηκε από τη δουλειά του, οπότε το ζευγάρι μετακόμισε στο Όκλαντ.  Η Κάρολ έμεινε χήρα όταν ο Ντε Λέον σκοτώθηκε σε τροχαίο στο Μπέβερλι Χιλς στις 31 Μαρτίου 1977.     Ο τέταρτος και τελευταίος γάμος του Κάρολ ήταν με τον τραγουδιστή Βικ Ντέιμον το 1987.   Η σχέση, την οποία η Κάρολ παραδέχτηκε ότι ήταν ταραγμένη, είχε έληξε οριστικά το 1996.   

 Φιλανθρωπικό έργο 
Η Κάρολ ήταν ιδρυτικό μέλος του Συμβουλίου Δράσης Διασημοτήτων, μιας εθελοντικής ομάδας διάσημων γυναικών στη γυναικεία οργάνωση της Αποστολής του Λος Άντζελες, που βοηθούσαν γυναίκες σε απεξάρτηση από προβλήματα με το αλκοόλ, τα ναρκωτικά ή την πορνεία. Βοήθησε στη δημιουργία του φορέα μαζί με άλλες γυναικείες τηλεοπτικές προσωπικότητες, όπως η Μαίρη Φραν, η Λίντα Γκρέι, η Ντόνα Μιλς και η Τζόαν Βαν Αρκ. 

 Ασθένεια, θάνατος και μνήμη 
Η Κάρολ έμαθε ότι έχει καρκίνο του μαστού το 1997. Είπε ότι η διάγνωση την «εξέπληξε», επειδή δεν υπήρχε οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού και πάντα ακολουθούσε υγιεινό τρόπο ζωής. Υποβλήθηκε σε ακτινοθεραπεία επί εννέα εβδομάδες και έμεινε υγιής χρόνια μετά τη διάγνωση. Συχνά μιλούσε για την ανάγκη έγκαιρης ανίχνευσης και πρόληψης της νόσου.   Πέθανε από φυσικά αίτια στο σπίτι της στο Δυτικό Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας, στις 4 Οκτωβρίου 2019, σε ηλικία 84 ετών.   Η Κάρολ έπασχε επίσης από μια άλλη μορφή καρκίνου και άνοιας κατά τη στιγμή του θανάτου της, η οποία δεν σχετιζόταν με τον θάνατό της.  

 Φιλμογραφία 
ΈτοςΠρωτότυπος τίτλοςΤίτλος στα ΕλληνικάΡόλοςΠηγές1954Carmen JonesΜιρτ1959Porgy and BessΚλάρα1961Goodbye AgainΑντίο για πάντατραγουδίστρια στο κλαμπParis BluesΑγαπηθήκαμε στο ΠαρίσιΚόνι Λάμσον1967Hurry SundownΌταν ο νόμος προστάζειΒίβιαν Τέρλοου1968The SplitΤο έγκλημα είναι το επάγγελμα μουΈλεν Κένεντι (Έλι)1974ClaudineΚλοντίν1982Sister, SisterΚάρολιν Λάβτζοϊ1990Mo' Better BluesΠαραλλαγές σ' ένα μπλουζτραγουδίστρια στο κλαμπ1991The Five HeartbeatsΈλινορ Πότερ1992Color AdjustmentΝταϊάν Κάρολ1997Eve's BayouΕλζόρα2013Tyler Perry Presents PeeplesΝάνα Πιπλς2016The Masked Saintκυρία Έντνα

 Δισκογραφία 

 Diahann Carroll Sings Harold Arlen Songs (1957)
 Best Beat Forward (1958)
 The Persian Room Presents Diahann Carroll (1959)
 Porgy and Bess (1959) (with the André Previn Trio)
 The Magic of Diahann Carroll (with the André Previn Trio) (1960)
 Fun Life (1961)
 The Modern Jazz Quartet, The Comedy (1962)
 Showstopper! (1962)
 The Fabulous Diahann Carroll (1962)
 You're Adorable: Love Songs for Children (1967)
 Nobody Sees Me Cry (1967)
 Diahann Carroll (1974)
 A Tribute to Ethel Waters (1978)
 The Time of My Life (1997)

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 



 Ostrom, Hans A. and J. David Macey Jr. Forgotten African American Firsts: An Encyclopedia of Pioneering History. Santa Barbara: ABC-Clio (2023). ISBN 978- 1-4408-7535-9.


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 Official website (archived)
 Η 
 Η Νταϊάν Κάρολ στο The HistoryMakers
 Η 
 Η Diahann Carroll at the National Visionary Leadership Project
 Η Diahann Carroll at Makers: Women Who Make America (2013)

Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου