Νεφρώνας

Ο νεφρώνας είναι η λειτουργική μονάδα του νεφρού, υπεύθυνη για το φιλτράρισμα του αίματος και την παραγωγή ούρων. Κάθε νεφρός περιέχει περίπου ένα εκατομμύριο νεφρώνες, οι οποίοι συνεργάζονται για να ρυθμίζουν τον όγκο και την πίεση του αίματος, να ελέγχουν την ισορροπία των ηλεκτρολυτών και να απομακρύνουν τα απόβλητα από το σώμα.

Τα βασικά ανατομικά στοιχεία ενός νεφρώνα είναι:

 Το σπείραμα, ένα δίκτυο τριχοειδών αγγείων όπου φιλτράρεται το αίμα.
 Το έλυτρο του Bowman, ένας σάκος που περιβάλλει το σπειράμα και συλλέγει το φιλτραρισμένο υγρό.
 Το νεφρικό σωληνάριο (ή μαλπιγιανό σωμάτιο), ένας μακρύς, σπειροειδής σωλήνας όπου γίνεται η επεξεργασία του διηθήματος, συμπεριλαμβανομένης της επαναρρόφησης χρήσιμων ουσιών και της έκκρισης αποβλήτων. Το νεφρικό σωληνάριο υποδιαιρείται περαιτέρω σε διαδοχικά σωληναριακά τμήματα:
Εγγύς εσπειραμένο σωληνάριο: Επαναρροφά το μεγαλύτερο μέρος του φιλτραρισμένου νερού, των ηλεκτρολυτών και της γλυκόζης.
Βρόχος του νεφρώνα (θηλιά του Henle): Συμπυκνώνει περαιτέρω το διήθημα επαναπορροφώντας νερό και ηλεκτρολύτες.
Άπω εσπειραμένο σωληνάριο: Ρυθμίζει την ισορροπία αλατιού και νερού, επηρεαζόμενο από ορμόνες.
Αθροιστικό σωληνάριο: Λαμβάνει διήθημα από πολλαπλούς νεφρώνες και το συμπυκνώνει περαιτέρω στα ούρα.
Αθροιστικός πόρος: Κατά μέσο όρο έξι νεφρώνες παροχετεύονται σε έναν αθροιστικό πόρο.

κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|450x450εσ|Διήθηση, επαναρρόφηση, έκκριση νεφρώνα.
μικρογραφία|Φυσιολογία του νεφρώνα.
Οι νεφρώνες χωρίζεται γενικά σε δύο ομάδες: φλοιώδεις νεφρώνες και παραμυελικοί νεφρώνες. Η διαφορά βρίσκεται στη δομή τους. Στους φλοιώδεις νεφρώνες, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% όλων των νεφρώνων, το σπείραμα βρίσκεται πολύ κοντά στο νεφρικό μυελό, έχουν μακρύτερο βρόχο νεφρώνα και το απαγωγό αρτηρίδιο διακλαδίζεται σε συγκεκριμένα περισωληναριακά τριχοειδή, τα ευθέα αγγεία, των οποίων η πορεία ακολουθεί εκείνη των σωληναρίων του βρόχου του νεφρώνα.

 Παθολογία 
Η παθολογία του νεφρώνα αναφέρεται στις ασθενειες και ανωμαλίες που επηρεάζουν τους νεφρώνες, οι οποίοι είναι οι λειτουργικές μονάδες του νεφρού. Αυτές οι ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν τα διάφορα μέρη του νεφρώνα, συμπεριλαμβανομένων των σπειραμάτων, των σωληναρίων, του διάμεσου ιστού και της παροχής αίματος, οδηγώντας σε μια σειρά νεφρικών διαταραχών.

 Ασθένειες του σπειράματος 
Οι ασθένειες αυτές επηρεάζουν τα σπειράματα, τις μονάδες φιλτραρίσματος του νεφρώνα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:

 Διαβητική νεφροπάθεια: Βλάβη στα σπειράματα λόγω διαβήτη.
 Σπειραματονεφρίτιδα: Φλεγμονή των σπειραμάτων, που συχνά προκαλείται από προβλήματα του ανοσοποιητικού συστήματος.
 IgA νεφροπάθεια (ή νόσος του Berger): Ένας τύπος σπειραματονεφρίτιδας όπου αντισώματα IgA εναποτίθενται στο σπειραμα.

 Ασθένειες των νεφρικών σωληναρίων 
Οι ασθένειες αυτές επηρεάζουν τα νεφρικά σωληνάρια, τα οποία είναι υπεύθυνα για την επαναπορρόφηση βασικών ουσιών και την αποβολή των αποβλήτων. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:

 Οξεία σωληναριακή νέκρωση: Βλάβη στα σωληνάρια λόγω μειωμένης ροής αίματος ή τοξινών.
 Νεφρική σωληναριακή οξέωση: Μια ομάδα διαταραχών όπου τα νεφρικά σωληνάρια δυσκολεύονται να διατηρήσουν την κατάλληλη οξεοβασική ισορροπία.
 Πολυκυστική νόσος των νεφρών: Μια γενετική διαταραχή που προκαλεί σχηματισμό κύστεων στο σωληνάριο.

 Ασθένειες διάμεσου χώρου 
Οι ασθένειες αυτές επηρεάζουν τον χώρο μεταξύ των σωλήνων. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:

 Χρόνια διάμεση νεφρίτιδα: Φλεγμονή και ουλοποίηση του διάμεσου νεφρικού ιστού.

 Αγγειακές παθήσεις 
Οι ασθένειες αυτές επηρεάζουν τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους νεφρώνες. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:

 Υπερτασική νεφροπάθεια (ή υπερτασική νεφροσκλήρωση): Βλάβη στα νεφρά λόγω υψηλής αρτηριακής πίεσης.
 Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια: Μια πάθηση όπου τα μικρά αιμοφόρα αγγεία φράζουν.

 Άλλες παθήσεις 

 Νεφρωσικό σύνδρομο: Μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υπερβολική απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα, συχνά λόγω βλάβης στο σπείραμα.
 Οξεία πυελονεφρίτιδα: Μια βακτηριακή λοίμωξη του νεφρού, που συνήθως επηρεάζει τα νεφρά και το διάμεσο ιστό.

 Διάγνωση και αξιολόγηση 
Η διάγνωση περιλαμβάνει την κλινική αξιολόγηση, δλδ. την αξιολόγηση των συμπτωμάτων, της αρτηριακής πίεσης και της παραγωγής των ούρων. Παράλληλα, πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις, όπου γίνεται η ανάλυση δειγμάτων αίματος και ούρων για την αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας και την ανίχνευση ανωμαλιών (π.χ. πρωτεϊνουρία, αιματουρία). Σε ορισμένες περιπτώσεις πραγματοποιείται η βιοψία νεφρού για την εξέταση δειγμάτων ιστών υπό μικροσκόπιο και τον προσδιορισμό μιας συγκεκριμένης παθολογίας.

Η κλινική αξιολόγηση της νεφρικής παθολογίας βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε δείκτες αίματος και ούρων για την αξιολόγηση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR) και την ανίχνευση πρωτεϊνουρίας. Μόνο επιλεγμένοι ασθενείς με σοβαρή νεφρική νόσο υποβάλλονται σε βιοψία νεφρού για τον χαρακτηρισμό της υποκείμενης παθολογίας.

Η κατανόηση της παθολογίας των νεφρών είναι ζωτικής σημασίας για τη διάγνωση, τη διαχείριση και την πρόληψη των νεφρικών παθήσεων. Οι περισσότερες νεφρικές παθήσεις προσβάλλουν τους νεφρώνες, με αποτέλεσμα να χάσουν την ικανότητα φιλτραρίσματος. Η βλάβη στους νεφρώνες μπορεί να συμβεί γρήγορα, συχνά ως αποτέλεσμα τραυματισμού ή δηλητηρίασης. Αλλά οι περισσότερες νεφρικές παθήσεις καταστρέφουν τους νεφρώνες αργά και σιωπηλά. Μόνο μετά από χρόνια ή ακόμα και δεκαετίες θα γίνει εμφανής η βλάβη. Οι περισσότερες νεφρικές παθήσεις προσβάλλουν και τους δύο νεφρούς ταυτόχρονα. Οι δύο πιο συχνές αιτίες νεφρικής νόσου είναι ο διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση.

Η ακριβής διάγνωση βοηθά στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας και στη βελτίωση της έκβασης των ασθενών. Η έρευνα για την παθολογία των νεφρών είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη νέων θεραπειών και προληπτικών στρατηγικών για τις νεφρικές παθήσεις.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Νεφρός