Όντα του Στάντε

Η Όντα του Στάντε (επίσης Όντα του Έλσντορφ) (1040 - 1087) από τον Οίκο των Ουδονιδών ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη της Ίντα του Έλσντορφ. Μέσω του γάμου της με τον Σβιατοσλάβ Β΄ του Κιέβου, έγινε μεγάλη πριγκίπισσα, ως σύζυγος του ηγεμόνα των Ρως του Κιέβου. 

 Καταγωγή 
Η μητέρα της Όντα ήταν η Ίντα του Έλντσορφ (απεβ. το 1052), κόρη του Λιούντολφ μαργράβου της Φρισίας, και αδελφή τής Ματθίλδης της Φρισίας.  Η Ίδα ήταν επίσης ανιψιά του πάπα Λέοντα Θ΄, εγγονή της Γκίζελας της Σουαβίας, και ως εκ τούτου, ανιψιά του Ερρίκου Γ΄ της Γερμανίας.  Ο πατέρας τής Όντα ήταν ίσως ο πρώτος σύζυγος της Ίντα, ο Λίπολντ/Λιούντολφ του Ντέρλινγκαου (απεβ. 1038),  ή μπορεί να ήταν ο δεύτερος σύζυγος τής Ίντας, ο Ντέντι της Σαξονίας (απεβ. 1056). 

 Θρησκευτική ζωή 
Σύμφωνα με τον χρονικογράφο του 13ου αι. Αλβέρτο του Στάντε, πριν από τον γάμο της, η Όντα ήταν μοναχή στο μοναστήρι του Ρίντελεν.  Η τοποθεσία αυτού του μοναστηριού δεν είναι γνωστή, αλλά πιστεύεται ότι ήταν το Ρίνγκελχαϊμ.  Για να απελευθερωθεί η Όντα από το μοναστήρι, η μητέρα της, Ίντα, παραχώρησε τη Βίλα Στέντεντχορπ κοντά στο Χέσλινγκεν, στο Ρίντελεν. 

 Οικογένεια 
Γύρω στο 1065 ωστόσο η Όντα εγκατέλειψε το μοναστήρι, και παντρεύτηκε τον Σβιατοσλάβ Β΄ του Κιέβου, ως 2η σύζυγό του. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο του 11ου αι. Λάμπερτ του Χέρσφελντ, ο αδελφός της Όντας, Μπούρχαρντ, πρύτανης του καθεδρικού του Αγίου Συμεών στην Τρηρ (απεβ. το 1086), στάλθηκε στους Ρως για να κανονίσει τον γάμο. Σύμφωνα με τον Αλβέρτο του Στάντε, αυτό έγινε με την παρότρυνση τής μητέρας τής Όντας, της Ίδας. Γύρω στο 1070 η Όντα γέννησε τον πέμπτο γιο του Σβιατοσλάβ, τον:
 Γιαροσλάβ (γνωστό και ως Κωνσταντίνο), ο οποίος αργότερα έγινε πρίγκιπας του Μούρομ (εξουσίασε 1097-1123, 1127–1129) και του Τσερνίγκοφ (εξουσίασε 1123-1127).  

Μετά το τέλος του Σβιατοσλάβου (απεβ. το 1076), η Όντα επέστρεψε στη Γερμανία με τον γιο της, όπου τον μεγάλωσε. 

Πιστεύεται ότι η Όντα κανόνισε τον γάμο τής ανιψιάς της Ευπραξίας του Κιέβου με τον Ερρίκο Γ΄ τον Μακρό κόμη του Στάντε, Α΄ μάργραβο του Νόρντμαρκ. 

Με τον δεύτερο γάμο της, με έναν άγνωστο Σάξονα ευγενή, η Όντα απέκτησε μία κόρη, την:
 Ακαρίνα του Έλσντορφ (1079-1130) (την οποία ο Αλβέρτος του Στάντε αναφέρει ως Αλιαρίνα), η οποία ήταν η μητέρα του:
 Μπούρχαρντ του Λόκουμ.

 Αναφορές 

 Πρωτογενείς πηγές 
 Albert of Stade, Annales Stadenses, εκδ. J. Lappenberg, MGH SS 16 (Αννόβερο, 1859, σελ. 283-378
 Lampert of Hersfeld, Annales, ed. , O. Holder-Egger, MGH SS rer Germ 38 (Αννόβερο και Λειψία, 1894).

 Δευτερογενείς πηγές 
 Δεξιά. Bautier, «Anne de Kiev, reine de France, et la politique royale au XIe siècle: étude critique de la documentation», Revue des Études Slaves 57:4 (1985), 539–564.
 R. Bloch, «Verwandtschaftliche Beziehungen des sächsischen Adels zum russischen Fürstenhause im XI. Jahrhundert», στο L. Santifaller, ed. , Festschrift Albert Brackmann (Weimar, 1931), pp. 185–206.
 Μ. Ντίμνικ, Η Δυναστεία του Τσερνίγκοφ, 1054–1146 (Παπικό Ινστιτούτο Μεσαιωνικών Σπουδών, 1994).
 E. Hlawitschka, Untersuchungen zu den Thronwechseln der ersten Hälfte des 11. Jahrhunderts und zur Adelsgeschichte Süddeutschlands. Zugleich klärende Forschungen um "Kuno von Öhningen" (Sigmaringen, 1987).
 R. Hucke, Die Grafen von Stade 990-1144 (Stade, 1956).
 DC Jackman, Canes palatini: Δυναστική Μεταμόσχευση και η Λατρεία του Αγίου Συμεών (Εκδόσεις Enlaplage, 2010).
 C. Raffensperger, Επαναπροσδιορίζοντας την Ευρώπη: Οι Ρως του Κιέβου στον Μεσαιωνικό Κόσμο (Harvard University Press, 2012).
 T. Zajac, «Εμπόδια γάμου στο Κανονικό Δίκαιο και την Πρακτική: Κανονισμοί συγγένειας εξ αίματος και η περίπτωση του μικτού γάμου Ορθοδόξων-Καθολικών στις Ρως του Κιέβου, περίπου 1000 – 1250», στο Πρακτικά του Δέκατου Τέταρτου Διεθνούς Συνεδρίου Μεσαιωνικού Κανονικού Δικαίου, Τορόντο, 5–11 Αυγούστου 2012, επιμ. Γιόζεφ Γκέρινγκ, Στέφαν Ντούζιλ και Αντρέας Θίερ (Πόλη του Βατικανού, 2016), σελ. 711–29.

Κατηγορία:Οίκος των Ουδονιδών