Ιάκωβος Παπαγεωργίου

Ο Ιάκωβος Παπαγεωργίου (ή Μητρόπουλος) ήταν Έλληνας επίσκοπος του 19ου αιώνα, πρώτος επίσκοπος Φθιώτιδος.

Γεννήθηκε στην Λέσβο. Μετά τις σπουδές του χειροτονήθηκε ιερέας και πολύ γρήγορα ανήλθε στο αρχιερατικό αξίωμα, καθώς τον Ιούνιο του 1824 εξελέγη και χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Χαριουπόλεως, Βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτου Πελαγωνείας Ιωσήφ. Τον Ιούνιο του 1827 εξελέγη Μητροπολίτης Ευρίπου.

Μετά τη μονομερή ανακήρυξη του αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1833, εξελέγη από την Αντιβασιλεία στις 21 Νοεμβρίου 1833 Μητροπολίτης Φθιώτιδος, όπου και αφοσιώθηκε στην διοργάνωσή της.

Το 1847 δώρισε στο ελληνικό κράτος την Μητροπολιτική κατοικία με σκοπό την δημιουργία νοσοκομείου, πράξη για την οποία τιμήθηκε από τον Βασιλιά Όθωνα. Πραγματοποιούσε περιοδείες στην επαρχία για την πνευματική ενίσχυση της ποιμνίου. Εκείνη την εποχή η επαρχία Φθιώτιδος είχε 120 χωριά και το πνευματικό επίπεδο του κλήρου ήταν πολύ χαμηλό. Με την προαγωγή του Φωκίδος Νεοφύτου στην Επισκοπή Ευβοίας, η Ιερά Σύνοδος του ανέθεσε και την διαχείριση της Φωκίδος με αποτέλεσμα η νέα Επισκοπή να ονομαστεί «Επισκοπή Φθιωτοδοφωκίδος». Μετά την αναγνώριση του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1850, κλήθηκε ως Συνοδικός Μητροπολίτης της χρονικής περιόδου 1850-1851. 

Όντας συνοδικός, απεβίωσε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 1851.

Παραπομπές

Πηγές


Κατηγορία:Μητροπολίτες Φθιώτιδος