Μάρκος Βινίκιος (ύπατος το 19 π.Χ.)

Ο Μάρκος Βινίκιος, λατιν.: Marcus Vinicius (επίσης γράφεται Βινούκιος) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, ο οποίος κατείχε διάφορες θέσεις στην υπηρεσία του πρώτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα, Αυγούστου. Ο Βινίκιος ήταν ύπατος στο δεύτερο μέρος του 19 π.Χ., με συνάδελφο τον Κόιντο Λουκρήτιο Βεσπίλωνα. 

 Σταδιοδορμία 
Γεννημένος ως γιος Ρωμαίου ιππέα στο Κάλες στην Regio I (Λάτιο και Καμπανία) της Ιταλίας, ο Βινίκιος διακρίθηκε ως legatus Augusti pro praetore (ή κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας) Βελγική Γαλατία το 25 π.Χ., όταν ηγήθηκε μίας επιτυχημένης εκστρατείας στη Γερμανία.  

Σε κάποιο σημείο, ο Βινίκιος μπορεί επίσης να υπηρετούσε ως κυβερνήτης της συγκλητικής επαρχίας της Αχαΐας. Μία επιγραφή από την Κόρινθο, που χρονολογείται από το 18–12 π.Χ. και τιμά τη στρατηγεία του και του -δεξιού χεριού τού Αυτοκράτορα- Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα, αποκαλύπτει ότι μία διοικητική διαίρεση της πόλης είχε ονομαστεί Βινικία φυλή (tribus Vinicia), προφανώς προς τιμή του Βινίκιου.  Σε αναγνώριση των υπηρεσιών του, ο Βινίκιος, ο αρχέτυπος νέος άνθρωπος (homo novus), διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 19 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Γάιο Σέντιο Σατουρνίνο.

Μετά την υπατεία του, στον Βινίκιο συνεχίστηκε να του ανατίθενται σημαντικές στρατιωτικές εντολές. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του Ιλλυρικού στην αρχή μίας σειράς εξεγέρσεων, που ονομάστηκαν από τις ρωμαϊκές πηγές Παννονικός Πόλεμος (bellum Pannonicum, 14–10 π.Χ.) μέχρι τα τέλη του 13 π.Χ., όταν ο Αύγουστος ανέθεσε την ανώτατη διοίκηση στον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.     Μία επιγραφή που βρέθηκε στο Tούσκουλον γράφει "... αντιπραίτωρ του Καίσαρα Αυγούστου στο [Ιλλυρικό· ήταν ο πρώτος που προχώρησε] πέρα από τον ποταμό Δούναβη· [οδήγησε] τον στρατό των [Δακών] και των Βασταρνών στη μάχη. έφερε τους Κοτίνους, [Oσι], . . . και Aνάρτιους [υπό την κυριαρχία του Αυτοκράτορα Καίσαρα] Aυγούστου [και του ρωμαϊκού λαού]. 

Μεταξύ 1 και 4 μ.Χ., ο Βινίκιος διοικούσε τις πέντε λεγεώνες, που στάθμευαν στη Γερμανία. Ο στρατός του πολέμησε τόσο επιτυχώς, που του απονεμήθηκε μία τιμητική διάκριση (ornamenta triumphalia).  

Σε όλη του τη ζωή, ο Βινίκιος φαίνεται να απολάμβανε μία στενή φιλία με τον Αυτοκράτορα: ο ιστορικός Σουητώνιος παραθέτει μία επιστολή του Aυγούστου, στην οποία μιλάει για το παιχνίδι με ζάρια με τον Βινίκιο και τον συνάδελφό του νέο άνθρωπου (homo novus), Πόπλιο Σίλιο Νέρβα.  

 Οικογένεια 
Ο γιος του Βινικίου, Πόπλιος, ήταν ύπατος το 2 μ.Χ. Ο εγγονός και ομώνυμός του Μάρκος Βινίκιους ήταν ύπατος το 30 και σύζυγος της Ιουλίας Λιβίλλας, αδελφής του Αυτοκράτορα Καλιγούλα.

 Υστεροφημία 
Προς τιμήν του πιθανώς ονομάστηκε η ρωμαϊκή φυλή Βινικία. 

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 
 Ronald Syme (1939). Η Ρωμαϊκή Επανάσταση. Οξφόρδη: Clarendon Press.
 Ursula Vogel-Weidemann (1982). Die Statthalter von Africa und Asia in den Jahren 14-68 n. Ο Χρ. : Eine Untersuchung zum Verhältnis Princeps und Senat. Βόννη: Habelt.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί