Τίτος Κουρτίλιος Μανκία

Ο Τίτος Κουρτίλιος Μανκίας, λατιν.: Titus Curtilius Mancia ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος κατείχε διάφορα αξιώματα στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα στα μέσα του 1ου αι. Υπήρξε ύπατος στο διάστημα υπατείας του (nundinium) Νοεμβρίου έως Δεκεμβρίου του έτους 55, ως συνάδελφος του Γναίου Κορνήλιου Λέντουλου Γαιτουλικού.  Δεν είναι γνωστός κανένας άλλος συγκλητικός με το επώνυμο (gentilicium) αυτό, επομένως ο Mανκία φαίνεται να ήταν νέος άνθρωπος (homo novus). 

Η προέλευσή του δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, ωστόσο υπάρχουν αρκετές ενδείξεις, ότι προερχόταν από τη Ναρβωνική Γαλατία. Εκείνη την εποχή αρκετοί συγκλητικοί προέρχονταν από αυτήν την επαρχία, πιθανώς λόγω της επιρροής του συμβούλου του Νέρωνα, Σέξτου Αφρανίου Βούρου. Επιπλέον, η κόρη του παντρεύτηκε τον Γναίο Δομίτιο Λουκανό, μέλος της Nαρβωνικής αριστοκρατίας.  Η εγγονή του, Δομίτια Λουκίλλα η Πρεσβύτερη, ήταν, μέσω της κόρης της Δομιτίας Καλβίλας της, γιαγιά του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.  

 Ο βίος του 
Λεπτομέρειες για τη ζωή του Μανκία γίνονται γνωστές μόνο μετά την υπατική του θητεία. Σύμφωνα με τον αρχαίο συγγραφέα Φλέγοντα από τις Τράλλεις, ήταν κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Άνω Γερμανίας μέχρι το έτος 56, ως διάδοχος του Λεύκιου Αντίστιου Βήτου.  Εξακολουθούσε να κατέχει αυτό το αξίωμα το έτος 58, καθώς ο Τάκιτος βεβαιώνει, ότι ο συνάδελφός του στην Κάτω Γερμανία, Λεύκιος Δούβιος Άβιτος, του ζήτησε για το έτος αυτό στρατιωτική υποστήριξη για την εκστρατεία εναντίον των Αμψιβαρίων. Ο Μανκία φαίνεται ότι συμφώνησε με το αίτημα του Δούβιου, και εκστράτευσε με στρατό πέρα από τον Ρήνο.  Δεν είναι γνωστό πότε ο Μανκία παραιτήθηκε από τη θέση του κυβερνήτη. Πιθανότατα παρέμεινε στην Άνω Γερμανία μέχρι τον διορισμό του Πόπλιου Σουλπίκιου Σκριβόνιου Πρόκουλου, το έτος 63. 

Αρκετές αρχαίες επιγραφές μαρτυρούν τη Lex Manciana, νομοθεσία για τη διαχείριση της κρατικής και αυτοκρατορικής γαιοκτησίας στην επαρχία της Αφρικής. Διάφοροι μελετητές έχουν υποθέσει από το όνομά της, ότι τη θέσπισε ο Τίτος Κουρτίλιος Μανκίας. Με τη σειρά τους, έχουν υποστηρίξει ότι ήταν είτε κυβερνήτης, είτε έκτακτος απεσταλμένος του Αυτοκράτορα σε αυτήν την επαρχία, είτε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα, είτε της δυναστείας των Φλαβίων.  Τελικά, ωστόσο, δεν είναι βέβαιο εάν ο Μανκία συνδέεται με τη νομοθεσία, ούτε εάν αυτός δημιουργήθηκε καν κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Ο Πλίνιος ο Νεότερος αναφέρει σε μία από τις επιστολές του ότι ο Μανκία αντιπαθούσε τον γαμπρό του, Δομίτιο Λουκανό. Για τον λόγο αυτό, άφησε την κληρονομιά του στην εγγονή του, με τον όρο ότι ο Λουκανός θα την απελευθέρωνε από την εξουσία του ως αρχηγός της οικογένειας (pater familias)· αυτό θα εμπόδιζε τον Λουκανό να επωφεληθεί από την κληρονομιά. Αυτό έκανε ο Λουκανός, μόνο και μόνο για να την υιοθετήσει ο αδελφός του Γναίος Δομίτιος Τούλλος, κάτι που επέτρεψε και στους δύο αδελφούς να επωφεληθούν από την κληρονομιά της. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής περιόδου