Βίχμαν ο Νεότερος

Ο Βίχμαν Β΄ ο Νεότερος (επίσης γράφεται Βίγκμαν ή Βίχμανν), γερμ.: Wichmann II. der Jüngere der Billunger, Graf in vielen Gauen in Engern (π. 930 - 22 Σεπτεμβρίου 967) ήταν μέλος του Σαξονικού Οίκου των Μπίλουνγκ. Ήταν γιος του κόμη Βίχμαν Α΄ του Πρεσβύτερου και της Φρεδερούνας,  ανιψιάς της Ματθίλδης του Ρίνγκελχαϊμ (συζύγου του βασιλιά Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα της Γερμανίας). Ο εξάδελφος του βασιλιά Όθωνα Α΄ έγινε γνωστός ως σφοδρός εχθρός της κυρίαρχης δυναστείας των Οθωνιδών.

Ο Βίχμαν γεννήθηκε στο σημερινό Βίχμανσμπουργκ, μέρος του Μπήνενμπυτελ, στην κατοικία τού πατέρα του. Ο Βίχμαν Α΄ ο Πρεσβύτερος, αν και ήταν ο πρωτότοκος από τρεις αδελφούς Μπίλουνγκ, και λόγω τού γάμου του συγγενής με τον βασιλιά Όθωνα Α΄, αγνοήθηκε κατά τον διορισμό μαργράβου στη Σαξονική μαρκιωνία του Μπίλουνγκ, η οποία το 936 δόθηκε στον νεότερο αδελφό του Χέρμαν. Ο Βίχμαν ο Πρεσβύτερος αρχικά επαναστάτησε εναντίον του βασιλιά, εντασσόμενος στην εξέγερση του Εβεράρδου δούκα της Φραγκονίας, αλλά σύντομα τα παράτησε. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 944, ο Βίχμαν ο Νεότερος παρέμεινε υπό την κηδεμονία τού θείου του Χέρμαν. Όταν ενηλικιώθηκε, μπόρεσε να διαδεχθεί μόνο τον τίτλο του κόμη στην Άνγκρια, αν και η κομητεία του είναι άγνωστη.

Μεγαλωμένος στην Αυλή του βασιλιά Όθωνα Α΄ μετά το πρόωρο τέλος τής μητέρας τους, ο Βίχμαν έγινε φίλος με τον γιο τού βασιλιά, Λιουδόλφο δούκα της Σουηβίας από το 950. Το 953 συμμετείχε στην εξέγερση του Λιουδόλφου εναντίον τού βασιλιά Όθωνα Α΄,  πολεμώντας τα σαξονικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μάιντς από τον βασιλιά, με αποτέλεσμα να αναζωπυρώσει τη διαμάχη τού πατέρα του με τον θείο του Χέρμαν, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε διοριστεί πρίγκιπας της Σαξονίας. Ο Βίχμαν συνελήφθη. Ο Όθων Α΄ απέτρεψε την αυστηρότερη τιμωρία του, αντίθετος με τις επιθυμίες του Χέρμαν.  Απελευθερώθηκε το 954, αν και δεν συμπεριλήφθηκε στον γενικό διακανονισμό που ακολούθησε την εξέγερση. 

Ο Βίχμαν και ο αδελφός του Έγκμπερτ ο Μονόφθαλμος, νιώθοντας ακόμη ότι είχαν στερηθεί την κληρονομιά τους, λεηλάτησαν τη Σαξονία, και το 955 έφτασαν στα εδάφη των Σλάβων Οβοτριτών στο Λιούμπιτσε (γερμ.: Λύμπεκ), όπου υποκίνησαν μία εξέγερση υπό τον πρίγκιπα Νάκο, η οποία κατεστάλη από τον βασιλιά Όθωνα Α΄ στη Μάχη του Ρέκνιτς. Οι νεαροί Μπίλλουνγκ κατέφυγαν στην Αυλή του δούκα Ούγου του Μεγάλου της Γαλλίας. Όταν ο Ούγος απεβίωσε τον επόμενο χρόνο, ο Βίχμαν αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Γερμανία· του δόθηκε χάρη, όταν ορκίστηκε πίστη στον βασιλιά Όθωνα Α΄. Παρέμεινε αδυσώπητος αντίπαλος, επιτιθέμενος αρκετές φορές στα εδάφη τού θείου του Χέρμαν, μέχρι που αναγκάστηκε να υποχωρήσει στα σλαβικά εδάφη των Λουτίκων, όπου τον ανέχτηκε ο μάργραβος Γκέρο.

Το 963 ο Βίχμαν ήταν παράνομα ηγέτης μίας ομάδας Δυτικών Σλάβων (πιθανώς Πομερανών) σε μάχη εναντίον του Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας, νικώντας τον δύο φορές, και μάλιστα απαιτώντας φόρο υποτέλειας.  Για ένα σύντομο διάλειμμα, του επετράπη να επιστρέψει στη Γερμανία και στα κτήματα τής συζύγου του, αλλά εξορίστηκε για άλλη μία φορά από τον θείο του Χέρμαν, κατά τη διάρκεια της δεύτερης ιταλικής εκστρατείας του Όθωνα. Reuter, 160. Το 967 αυτός και οι δυτικοί Πομερανοί ηττήθηκαν στο Βόλιν από μία συμμαχία του Μιέσκο και του  Μπολέσλαου Α΄ δούκα της Βοημίας, και ο Βίχμαν σκοτώθηκε στη μάχη. Οι εκτάσεις του Βίχμαν κατασχέθηκαν από τον Όθωνα, και χωρίστηκαν σε δύο, με τις μισές να πηγαίνουν στο μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ που ίδρυσε ο Χέρμαν Μπίλουνγκ στο Λύνεμπουργκ, και τις άλλες μισές να πηγαίνουν για την ίδρυση του μοναστηριού Κεμινάντα (κοντά στο Μπόντενβερντερ) στον Βέζερ. 

 Οικογένειαα 
Σύμφωνα με το Res gestae saxonicae, ο Βίχμαν ήταν νυμφευμένος. Ορισμένοι μελετητές έχουν ερμηνεύσει μία ρήτρα στο καταστατικό της Μονής Κόρβεϋ ως αναφερόμενη στον Βίχμαν, τη σύζυγό του Χάτβιχ και τον γιο του Άμελουνγκ, κόμη του Μπίκεθοπ. Οι κόρες του Βίχμαν, Ίμμα και Φρεδερούνα, είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν την κληρονομιά τους, στην οποία ιδρύθηκε η Κεμινάδα, καθ' όλη τη διάρκεια τής ζωής τους. 

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 Ρόιτερ, Τίμοθι . Η Γερμανία στις αρχές του Μεσαίωνα 800 – 1056 . Νέα Υόρκη: Longman, 1991.
 Bernhardt, John W. Περιοδεύουσα Βασιλεία και Βασιλικά Μοναστήρια στη Γερμανία του Πρώιμου Μεσαίωνα, περ. 936 – 1075 . Κέιμπριτζ: Εκδόσεις Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, 1993.

Κατηγορία:Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οίκος των Μπίλλουνγκ