Ο στοιχειωμένος πύργος (ταινία, 1963)

Ο στοιχειωμένος πύργος (Πρωτότυπος τίτλος: The Haunting) είναι Βρετανική ασπρόμαυρη υπερφυσική ταινία τρόμου του 1963 σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Ρόμπερτ Γουάιζ και σενάριο του Νέλσον Γκίντινγκ, βασισμένο στο μυθιστόρημα The Haunting of Hill House της Σίρλεϊ Τζάκσον που κυκλοφόρησε το 1959. Πρωταγωνιστούν οι Τζούλι Χάρις, Κλερ Μπλουμ, Ρίτσαρντ Τζόνσον και Ρας Τάμπλιν. Η ταινία απεικονίζει τις εμπειρίες μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που προσκλήθηκαν από έναν ερευνητή παραφυσικών φαινομένων να ερευνήσουν ένα υποτιθέμενο στοιχειωμένο σπίτι.

Ο Γκίντινγκ, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Γουάιζ στην ταινία Θέλω να ζήσω! του 1958, ξεκίνησε μια εξάμηνη συγγραφή του σεναρίου αφού πρώτα διάβασε το βιβλίο, που του είχε δώσει ο Γουάιζ. Θεώρησε ότι το βιβλίο αφορούσε περισσότερο την ψυχική κατάρρευση παρά τα φαντάσματα, και παρόλο που ενημερώθηκε μετά τη συνάντησή του με τη συγγραφέα Σίρλεϊ Τζάκσον ότι ήταν ένα υπερφυσικό μυθιστόρημα, στοιχεία ψυχικής κατάρρευσης εισήχθησαν στην ταινία.

Η ταινία γυρίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και στα MGM-British Studios κοντά στο Λονδίνο με προϋπολογισμό 1,05 εκατομμυρίων δολαρίων, με εξωτερικούς χώρους και τους χώρους που γυρίστηκαν στο χωριό Έτινγκτον του Ουόρικσαϊρ. Η Τζούλι Χάρις πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο από τον Γουάιζ, ο οποίος τη βρήκε ιδανική για την ψυχολογικά εύθραυστη Ελεονόρα, αν και κατά τη διάρκεια της παραγωγής υπέφερε από κατάθλιψη και είχε μια άβολη σχέση με τους συμπρωταγωνιστές της. Τα εσωτερικά σκηνικά του Ελιοτ Σκοτ, που πιστώθηκε από τον Γουάιζ ως καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της ταινίας. Σχεδιάστηκαν με τρόπο για να φωτίζονται έντονα, χωρίς σκοτεινές γωνίες ή εσοχές. Όλα τα δωμάτια είχαν ταβάνια για να δημιουργήσουν ένα κλειστοφοβικό αποτέλεσμα. Στα γυρίσματα χρησιμοποιήθηκαν πολυάριθμες συσκευές και κόλπα. Ο Γουάιζ χρησιμοποίησε μια αναμορφική κάμερα Panavision με ευρυγώνιο φακό 30 χλστ. που δεν ήταν τεχνικά έτοιμη για χρήση και προκάλεσε παραμορφώσεις. Δόθηκε στον Γουάιζ μόνο με την προϋπόθεση ότι θα υπογράψει ένα υπόμνημα στο οποίο αναγνώριζε ότι ο φακός ήταν ατελής. Ο διευθυντής φωτογραφίας Ντέιβις Μπούλτον σχεδίασε σεκάνς που κράτησαν την κάμερα σε κίνηση, χρησιμοποιώντας λήψεις χαμηλής γωνίας και ενσωματώνοντας ασυνήθιστα πανοραμικά πλάνα και λήψεις παρακολούθησης.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 1963. Το 2010, η βρετανική εφημερίδα Guardian την κατέταξε ως την 13η καλύτερη ταινία τρόμου όλων των εποχών. Ο σκηνοθέτης Μάρτιν Σκορσέζε τοποθέτησε τον στοιχειωμένο πύργο πρώτο στη λίστα του με τις 11 πιο τρομακτικές ταινίες τρόμου όλων των εποχών.Κυκλοφόρησε σε DVD με σχόλια το 2003 και κυκλοφόρησε σε Blu-ray στις 15 Οκτωβρίου 2013.

Η ταινία έγινε ριμέικ το 1999 από τον σκηνοθέτη Γιαν ντε Μποντ, με πρωταγωνιστές τους Λίαμ Νίσον, Λίλι Τέιλορ, Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς και Όουεν Γουίλσον, αλλά έλαβε γενικά αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς.

 Πλοκή 
Ο Δρ. Τζον Μάργουεϊ αφηγείται την ιστορία του 90χρονου Χιλλ Χάουζ, το οποίο κατασκευάστηκε στη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Χιου Κρέιν για τη σύζυγό του, η οποία ωστόσο πέθανε όταν η άμαξα της προσέκρουσε σε ένα δέντρο καθώς πλησίαζε για πρώτη φορά στο σπίτι.

Ο Κρέιν ξαναπαντρεύτηκε, αλλά η δεύτερη γυναίκα του πέθανε μέσα στο σπίτι από πτώση από τις σκάλες. Η κόρη του Κρέιν, Αμπιγκέιλ έζησε στο σπίτι για το υπόλοιπο της ζωής της, χωρίς να βγει ποτέ να ενηλικιωθεί. Η Αμπιγκέιλ επίσης πέθανε καλώντας τη νοσοκόμα-σύντροφό της. Η νοσοκόμα κληρονόμησε το σπίτι, αλλά κρεμάστηκε από μια σπειροειδή σκάλα της βιβλιοθήκης. Το Χιλλ Χάουζ κληρονόμησε η κυρία Σάνερσον, μακρινή συγγενής της νοσοκόμας, αν και το σπίτι ήταν άδειο για αρκετό καιρό.

Ο Δρ. Μάργουεϊ επιθυμεί να μελετήσει την αναφερόμενη παραφυσική δραστηριότητα στο Χιλλ Χάουζ και στέλνει προσκλήσεις σε ανθρώπους να συμμετάσχουν στην έρευνά του. Η κυρία Σάνερσον απαιτεί από τον δρ. Μάργουεϊ να επιτρέψει στον κληρονόμο της Λουκ Σάνερσον να ενταχθεί. Μόνο δύο άλλα άτομα αποδέχονται - η Θεοδώρα, ένα μέντιουμ, και η Έλινορ Λανς, η οποία βίωσε δραστηριότητα παραφυσική δραστηριότητα ως παιδί. Η Έλινορ έχει περάσει την ενήλικη ζωή της φροντίζοντας την ανάπηρη μητέρα της, της οποίας ο πρόσφατος θάνατος άφησε την Έλινορ με σοβαρές ενοχές.

Διαφήμιση του 1963
Η ομάδα διαπίστωσε ότι οι τοίχοι του αρχοντικού κατασκευάστηκαν με λοξές γωνίες, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται παράκεντρες προοπτικές και πόρτες που ανοίγουν και κλείνουν μόνες τους. Κατά τη διάρκεια της πρώτης τους νύχτας στο σπίτι, η Έλινορ και η Θεοδώρα τρομοκρατούνται από τους ήχους του χτυπήματος στην πόρτα και ακούν απειλητικό γέλιο. Ο Λουκ και ο γιατρός, ωστόσο, ανέφεραν ότι το σπίτι ήταν σιωπηλό για αυτούς. Το πρωί, οι λέξεις βοήθησε την Έλινορ να έρθει σπίτι βρίσκονται χαραγμένες σε έναν τοίχο, στενοχωρώντας την Έλινορ. Η ομάδα εξερευνά το σπίτι, ανακαλύπτοντας ένα τεράστιο μαρμάρινο σύνθετο άγαλμα, υποτίθεται ότι είναι ο Άγιος Φραγκίσκος που θεραπεύει τους λεπρούς, και φαίνεται να απηχεί τη σειρά των χαρακτήρων που έχουν ζήσει στο  Χιλλ Χάουζ (Χιου Κρέιν, Αμπιγκέιλ και η νοσοκόμα), αλλά επίσης μοιάζει με τον δρ. Μάργουεϊ, τον Λουκ, την Θεοδώρα και την Έλινορ.

Ο δρ. Μάργουεϊ, ο Λουκ και η Θεοδώρα εξερευνούν τη βιβλιοθήκη με την ύπουλη σπειροειδή σκάλα, αλλά η Έλινορ έχει μια έντονη αντίδραση που την εμποδίζει να μπει. Σκύβοντας πάνω από τη βεράντα για να κοιτάξει τον πύργο της βιβλιοθήκης, ζαλίζεται και πιάνεται από τον δρ. Μάργουεϊ, ο οποίος εικάζει ότι πρέπει να τη στείλει σπίτι, αλλά η Έλινορ διαμαρτύρεται. Ο δρ. Μάργουεϊ ανακαλύπτει ένα κρύο σημείο έξω από το νηπιαγωγείο. Παρά αυτά τα περιστατικά, η Έλινορ αισθάνεται μια συγγένεια με το Χιλλ Χάουζ.

Εκείνο το βράδυ, με την επιμονή του δρ. Μάργουεϊ, η Θεοδώρα μετακομίζει στο δωμάτιο της Έλινορ και αποκοιμιούνται στα δύο μονά κρεβάτια στριμωγμένα. Η Έλινορ ξυπνά από τη φωνή ενός άνδρα που μιλάει και μιας γυναίκας που γελάει. Έντρομη ζητά από την Θεοδώρα να της κρατήσει το χέρι. Καθώς ακούει τον ήχο ενός κοριτσιού που κλαίει, φωνάζει. Η Θεοδώρα ξυπνά και διαπιστώνει ότι η Έλινορ έχει μετακινηθεί από το κρεβάτι στον καναπέ και η Έλινορ συνειδητοποιεί ότι δεν ήταν το χέρι της Θεοδώρα που κρατούσε.

Την επόμενη μέρα η Θεοδώρα έρχεται αντιμέτωπη με την Έλινορ για τα συναισθήματά της για τον δρ. Μάργουεϊ και η Έλινορ λέει στην Θεοδώρα ότι είναι «αφύσικη», υπονοώντας είτε την ψυχική ικανότητα της Θεοδώρας να ξέρει τι σκέφτεται η Έλινορ είτε την έλξη της για την Έλινορ. Η σκεπτικιστική σύζυγος του δρ. Μάρκουεϊ, Γκρέις, καταφθάνει με σχέδια να συμμετάσχει στην ομάδα κατά τη διάρκεια της έρευνας, προς έκπληξη της Έλινορ, η οποία είχε αρχίσει να αναπτύσσει αισθήματα για τον δρ. Μάρκουεϊ ενώ δεν γνώριζε ότι ήταν παντρεμένος. Η Γκρέις απαιτεί ένα δωμάτιο στο νηπιαγωγείο παρά την προειδοποίηση του συζύγου της ότι πιθανότατα είναι το επίκεντρο των αναταραχών. Εκείνο το βράδυ στο σαλόνι, η ομάδα βιώνει δυνατά χτυπήματα και έναν αόρατο εισβολέα που προσπαθεί να μπει με το ζόρι μέσα στο δωμάτιο, προκαλώντας τη διόγκωση της πόρτας προς τα μέσα. Το χτύπημα κινείται προς το νηπιαγωγείο και ο δρ. Μάρκουεϊ το επιδιώκει όπως και η Έλινορ χρησιμοποιώντας μια διαφορετική έξοδο από το σαλόνι. Η κυρία Μάρκουεϊ έχει εξαφανιστεί και μετά η Έλινορ αποχωρίζεται από την ομάδα. Η αστάθειά της επιδεινώνεται καθώς μπαίνει στη βιβλιοθήκη και ανεβαίνει τη σπειροειδή σκάλα, ακολουθούμενη από τον δρ. Μάρκουεϊ, ο οποίος προσπαθεί να την πείσει, παρά το ότι το κλιμακοστάσιο ξεκολλούσε από τον τοίχο. Στην κορυφή, η Έλινορ παραλίγο να πεθάνει ενώ βλέπει τη Γκρέις από πάνω της. Ο δρ. Μάρκουεϊ την αρπάζει και τη σώζει. Κανείς δεν πιστεύει ότι είδε την Γκρέις.

Ο Μάρκουεϊ επιμένει η Έλινορ να φύγει, αλλά εκείνη παρακαλεί να μείνει, πεπεισμένη ότι το  Χιλλ Χάουζ τη θέλει. Αν φύγει πιστεύει ότι η Γκρέις θα πάρει τη θέση της. Η Έλινορ οδηγεί προς τις μπροστινές πύλες. Το τιμόνι αρχίζει να γυρίζει μόνο του, και αυτή παραδίδεται στην αόρατη δύναμη. Μια γυναικεία φιγούρα εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά από το αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα η Έλινορ να τρακάρει σε ένα δέντρο και να πεθάνει. Ο Μάρκουεϊ και οι άλλοι φτάνουν για να ανακαλύψουν ότι η φιγούρα είναι η Γκρέις, η οποία λέει ότι ξύπνησε φοβισμένη και προσπάθησε να βρει τον άντρα της, αλλά το σπίτι την κράτησε χαμένη. Κατέληξε στη σοφίτα όταν προσπαθούσε να βρει τρόπο επιστροφής και η Έλινορ την είδε μέσα από μια καταπακτή. Δεν είναι σίγουρη για το πώς βρήκε το δρόμο της έξω. Ο Λουκ παρατηρεί ότι η Έλινορ έριξε η ίδια το αυτοκίνητο στο δέντρο, αλλά ο Μάρκουεϊ ισχυρίζεται ότι κάτι ήταν στο αυτοκίνητο μαζί της. Σημειώνει δε, ότι το δέντρο ήταν το ίδιο όπου πέθανε η κυρία Κρέιν. Η  Θεοδώρα παρατηρεί ότι η Έλινορ πήρε αυτό που ήθελε — να παραμείνει στο σπίτι. Πεπεισμένος για τις υπερφυσικές δυνάμεις που κάποτε κορόιδευε, ο Λουκ λέει για το Χιλλ Χάουζ: Θα έπρεπε να καεί και να σπαρθεί το έδαφος με αλάτι.

 Διανομή ρόλων 

Τζούλι Χάρις - Έλινορ Βανς
Κλερ Μπλουμ - Θεοδώρα
Ρίτσαρντ Τζόνσον - Δρ. Τζον Μάργουεϊ
Ρας Τάμπλιν - Λουκ Σάνερσον
Φέι Κόμπτον - κυρία Σάνερσον
Ρόζαλι Κράτσλι - κυρία Ντάντλεϊ
Λόις Μάξγουελ - Γκρέις Μάρκουεϊ
Βάλεντιν Νταΐαλ - κύριος Ντάντλι
Νταϊάν Κλερ - Κάρι Φρέντερικς
Ρόναλντ Άνταμς - Αλντριτζ Χάρπερ
Έιμι Ντάλμπι - Αμπίγκειλ Κρέιν
Πωλ Μάξγουελ - Μπαντ Φρέντερικς
Μάβις Βίλερς - σπιτονοικοκυρά

 Παραγωγή 
 Επιλογή ηθοποιών 
Αν και η Σούζαν Χέιγουορντ φέρεται να είναι ήταν υποψήφια για μία από τις δύο πρωταγωνίστριες, η Τζούλι Χάρις επιλέχθηκε για τον ρόλο της Έλινορ Βανς.Gidding and Weaver 2001, p. 66. Ο Γουάις είχε δει την Χάρις στο θέατρο και ένιωθε ότι ήταν κατάλληλη για το μέρος της ψυχολογικά εύθραυστης Έλινορ. Η Χάρις συμφώνησε να παίξει την ταινία εν μέρει επειδή ο ρόλος ήταν περίπλοκος και η ιδέα του οίκου να καταλάβει το μυαλό της Έλινορ ήταν ενδιαφέρουσα. Αλλά το επέλεξε επίσης επειδή είχε μακροχρόνιο ενδιαφέρον για την παραψυχολογία. Η Κλερ Μπλουμ επιλέχθηκε για τον ρόλο της Θεοδώρας. Η απόφαση να παίξει η Μπλουμ και ο Ρίτσαρντ Τζόνσον ήταν εν μέρει λόγω των απαιτήσεων του Έιντι Λέβι να είναι το καστ εν μέρει Βρετανικό. Για να κάνει ο χαρακτήρας της Θεοδώρας της Μπλουμ να φαίνεται πιο μποέμικη, η Μαίρη Κουάντ προσλήφθηκε για να σχεδιάσει ρούχα ειδικά για τον χαρακτήρα της Μπλουμ.

Ο Ρίτσαρντ Τζόνσον, που είχε συμβόλαιο με την MGM, επιλέχθηκε για τον ρόλο του Δρ. Μάρκουεϊ. Ο Γουάις είδε τον Τζόνσον σε μια παραγωγή της Royal Shakespeare Company. Εντυπωσιασμένος με την υποκριτική του, του πρότεινε τον ρόλο. Ο Τζόνσον είπε αργότερα ότι έλαβε ανεκτίμητες συμβουλές υποκριτικής κινηματογράφου από τον Γουάις. Ο Τζόνσον απέδωσε επίσης στον Γουάις ότι τον βοήθησε να δημιουργήσει μια πολύ πιο φυσική παράσταση ηθοποιού. Ο Ρας Τάμπλιν, επίσης με συμβόλαιο με την MGM, αρχικά απέρριψε τον ρόλο του Λουκ επειδή ένιωθε ότι ο χαρακτήρας ήταν «τράνταγμα», αν και πίστευε ότι το σενάριο ήταν πολύ καλό. Το στούντιο τον ανάγκασε να το ξανασκεφτεί, απειλώντας τον με αναστολή. Ο Τάμπλιν είπε στο κινηματογραφικό περιοδικό Film Review το 1995 ότι ενώ διάβαζε το σενάριο για δεύτερη φορά, συνειδητοποίησε ότι ο χαρακτήρας ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον. Αυτό είναι το ειρωνικό κομμάτι, είπε, αποδείχτηκε ότι ήταν μια από τις αγαπημένες ταινίες που έχω παίξει!.

Η κασκαντέρ Κόνι Τίλτον εμφανίζεται δύο φορές στην ταινία. Απεικονίζει τον θάνατο της «δεύτερης κυρίας Κρέιν» πετώντας προς τα πίσω μια σκάλα.Η άγνωστη ηθοποιός Φρίντα Νορ εμφανίζεται σε πλάνα πριν και μετά την πτώση. Είναι το πρόσωπό της που το κοινό συνδέεται με τη «δεύτερη κυρία Κρέιν». Η Τίλτον εμφανίζεται επίσης όταν η νοσοκόμα συνοδός της Κρέιν κρεμιέται στην κορυφή της σπειροειδούς σκάλας στη βιβλιοθήκη. Αν και η ηθοποιός Ρόζμαρι Ντόρκεν που δεν έχει αναγνωριστεί φαίνεται να ανεβαίνει τις σκάλες και να περνάει δίπλα από την κάμερα, είναι το σώμα της Τίλτον που εμφανίζεται ξαφνικά ξανά στο πλάνο καθώς η νοσοκόμα συνοδός κρεμιέται.

 Κυκλοφορία 
 Οικιακά μέσα 
Το 1990, ο μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης Τεντ Τέρνερ ανακοίνωσε ότι θα αρχίσει να χρωματίζει ασπρόμαυρες ταινίες για να τις κάνει πιο ευχάριστες στο κοινό που παρακολουθεί τα συνδρομητικά του δίκτυα. Η ανακοίνωση προκάλεσε εκτεταμένη αντιπαράθεση. Περιοδεύοντας τις εγκαταστάσεις χρωματισμού του Τέρνερ ως μέλος του Directors Guild, ο Γουάις έμαθε ότι ο Τέρνερ άρχισε να χρωματίζει την ταινία. Ο Τέρνερ κατάφερε να αποτρέψει τον χρωματισμό δείχνοντας το συμβόλαιό του, το οποίο ανέφερε ότι η ταινία θα μπορούσε να είναι μόνο ασπρόμαυρη.

Η Warner Home Video κυκλοφόρησε την ταινία σε μορφή VHS το 1998. Κυκλοφόρησε σε DVD στην αρχική της μορφή το 2003. Η κυκλοφορία του DVD περιλάμβανε ηχητικό σχολιασμό από τους Γουάις, Γκίντιγκ, Μπλουμ, Χάρις, Τζόνσον και Τάμπλιν.  Η ταινία κυκλοφόρησε σε Blu-ray με το ίδιο κομμάτι σχολιασμού στις 15 Οκτωβρίου 2013.

 Υποδοχή 
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ, στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες στις 18 Σεπτεμβρίου 1963.  Το κοινό τρόμαξε από αυτή. Η κριτικός κινηματογράφου Ντόρα Τζέιν Χάμπλιν αφηγήθηκε πώς τέσσερις από τις φίλες της πήγαν να δουν την ταινία, κάτι που αποδείχθηκε τόσο τρομακτικό που στη συνέχεια, η ομάδα πέρασε 15 λεπτά ψάχνοντας το περιεχόμενο των πορτοφολιών τους, που είχαν πέσει στο πάτωμα κατά τη διάρκεια της ταινίας καθώς οι γυναίκες πετάχτηκαν από τις θέσεις τους από φόβο.  Στο Χιούστον του Τέξας, ένας τοπικός κινηματογράφος προώθησε την ταινία ως τόσο ανατριχιαστική που διεξήγαγε έναν διαγωνισμό για να δει ποιος από τους τέσσερις θαμώνες θα μπορούσε να καθίσει σε όλη τη διάρκεια της σε μια μεταμεσονύκτια προβολή με το έπαθλο να ήταν $100 δολάρια. Παρόλα αυτά, ήταν μόνο μια μέση επιτυχία στο box office.

 Κριτικές 

Ο "στοιχειωμένος πύργος" είχε μικτή υποδοχή από τους κριτικούς, με την συναίνεση να ήταν γενικά ότι πρόκειται για μια κομψή ταινία αλλά είχε μεγάλα ελαττώματα στην πλοκή και δεν είχε ενθουσιασμό. Το περιοδικό Variety χαρακτήρισε την υποκριτική αποτελεσματική, την κινηματογράφηση του Ντέιβις Μπούλτον εξαιρετικά επιδέξια και οπτικά συναρπαστική, και το σχέδιο παραγωγής του «τερατώδη» οίκου από τον Ελιοτ Σκοτ ήταν αναμφισβήτητα το αστέρι της ταινίας. Ωστόσο, θεώρησε ότι το σενάριο του Γκίντινγκ είχε «σημαντικές ελλείψεις» καθώς η πλοκή ήταν ακατανόητη σε σημεία και τα κίνητρα για τους χαρακτήρες ήταν φτωχά.

Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times ανέφερε την ταινία ως «μία από τις πιο αξιόλογες στοιχειωμένες οικιακές ταινίες που παρήχθησαν ποτέ» αλλά υπέθεσε ότι «δεν υπάρχει πραγματικά κανένα νόημα σε αυτό».
Γράφοντας για το περιοδικό The Atlantic, η κριτικός Πωλίν Κάελ χαρακτήρισε την ταινία «μετρίως κομψή και ακριβή», αλλά επέκρινε τον Τάμπλιν ότι ήταν «αδύναμος [και] δειλός-κωμικός». Θεώρησε ότι η ταινία ήταν ανώτερη από τα Πουλιά του Άλφρεντ Χίτσκοκ, που κυκλοφόρησε επίσης το 1963, αλλά δεν το θεώρησε σπουδαία ταινία. Η Κάελ είπε γι 'αυτό, δεν ήταν μια υπέροχη ταινία, αλλά σίγουρα δεν θα πίστευα ότι θα μπορούσε να προσβάλει κανέναν. Ωστόσο, μέρος του κοινού δεν βαριόταν απλώς, ήταν εχθρικό - λες και η ταινία, τους έκανε να νιώθουν αγανακτισμένοι ή κατώτεροι.

Μια αναμφισβήτητα μικτή έως αρνητική κριτική προήλθε από τη Σίρλει Τζάκσον, τη συγγραφέα του μυθιστορήματος. Αφού είδε την ταινία σε μια προεπισκόπηση, είπε στους γονείς της  «πως είναι στην πραγματικότητα μια πολύ κακή ταινία, η πλοκή του βιβλίου άλλαξε ριζικά και πάρα πολύς λόγος», αν και παραδέχτηκε ότι η ταινία περιείχε μερικές τρομακτικές σκηνές και είχε επαίνους για την καλλιτεχνική διεύθυνση και την κινηματογράφηση.

Η φήμη και η συνέχεια της ταινίας αυξάνονται σταθερά από την αρχική της κυκλοφορία.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 














 Pfeiffer, Lee. The Complete Idiot's Guide to Classic Movies. New York: Alpha Books, 2006. 






 Wiater, Stan; Golden, Christopher; and Wagner, Hank. The Complete Stephen King Universe: A Guide to the Worlds of Stephen King. Rev. reprint ed. New York: Macmillan, 2006. 

 Wagner, Johanna M. "'But it's happening to you, Eleanor': The Haunting as a Buildingsroman." Gothic Heroines on Screen: Representation, Interpretation and Feminist Inquiry, edited by Tamar Jeffers McDonald and Frances A. Kamm, Routledge, 2019, pp. 83–95. (ISBN 1-138-71099-7)

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κατηγορία:Ταινίες του 1963
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουάις
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο
Κατηγορία:Βρετανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες