Ντιμίτρι Ατανασέσκου

Ο Ντιμίτρι Ατανασέσκου Χατζηστεργίου (ρουμανικά: Dimitrie Atanasescu Hagi Steriu, 16 Μαΐου 1836 – 1907) ήταν Αρουμάνος ράφτης και αργότερα δάσκαλος, γνωστός ως δάσκαλος του πρώτου ρουμανικού σχολείου στα Βαλκάνια για τους Αρουμάνους, που βρισκόταν στο Τάρνοβο, στην γενέτειρά του, που ήταν τότε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Βιογραφία 
Το 1859, τα πριγκιπάτα της Μολδαβίας και της Βλαχίας ενώθηκαν και σχημάτισαν τη σύγχρονη Ρουμανία. Το γεγονός αυτό αντιπροσώπευε ένα από τα πρώτα βήματα της ολοκλήρωσης της ρουμανικής εθνικής ιδέας, η οποία επέτρεψε στους Ρουμάνους διανοούμενους να μετατοπίσουν την εστίασή τους σε άλλα αντιληπτά ζητήματα. Ένα από αυτά ήταν οι Αρουμάνοι (Βλάχοι), οι οποίοι τότε στη Ρουμανία θεωρούνταν «Ρουμάνοι των Βαλκανίων». Κλήθηκε κινητοποίηση στους Αρουμάνους, οι οποίοι τότε διέμεναν στη νέα χώρα και μια αρουμάνικη επιτροπή ιδρύθηκε στο Βουκουρέστι χάρη στις προσπάθειες του Ντιμίτριε Κοζακόβιτσι, μιας σημαντικής φυσιογνωμίας του πρώιμου εθνικού κινήματος των Αρμάνων. 

Αυτή η επιτροπή εξέδωσε πολλά μανιφέστα σε όλα τα Βαλκάνια, τα οποία τότε ήταν κυρίως μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Ατανασέσκου, τότε 25 ετών, ήταν ένας Αρμάνος ράφτης από το χωριό Τρνόβο (Τάρνουβα ή Τάρνοβα) και βρισκόταν σε ένα καφενείο στην Κωνσταντινούπολη, όταν έτυχε να δει ένα από τα μανιφέστα της επιτροπής. Πήγε στο Βουκουρέστι στις 20 Ιουλίου 1861 και ξεκίνησε εκεί τις σπουδές του, με στόχο να επιστρέψει στο χωριό του και να ιδρύσει ένα ρουμανικό σχολείο στο Τάρνοβο, καθώς ένας από τους κύριους στόχους της επιτροπής ήταν η δημιουργία ρουμανικών σχολείων στα Βαλκάνια για τους Αρουμάνους.

Περίπου τρία χρόνια αργότερα, ο Ατανασέσκου, ο οποίος δεν είχε καν τελειώσει ακόμη τις σπουδές του, ζήτησε οικονομική υποστήριξη από τις ρουμανικές Αρχές και έλαβε θετική απάντηση από τον Υπουργό Εξωτερικών, Λατρειών και Δημοσίων Οδηγιών Ντιμίτριε Μπολιντινεάνου. Έτσι, στις 2 Ιουλίου 1864, ιδρύθηκε από τον Ατανασέσκου το πρώτο ρουμανικό σχολείο στα Βαλκάνια για τους Αρουμάνους. Ωστόσο, κάποιες ελληνικές εθνικιστικές και εκκλησιαστικές προσωπικότητες δεν είδαν θετικά αυτή την κίνηση και άρχισαν να διώκουν τον Ατανασέσκου. 

Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο Αρχιεπίσκοπος Πελαγονίας Βενέδικτος τον συνέλαβε και του κατέσχεσε 1.000 ρουμανικά εκπαιδευτικά εγχειρίδια. Ο Ατανασέσκου αφέθηκε ελεύθερος λίγο αργότερα και επέστρεψε στο Βουκουρέστι το 1865. Σε αυτό το γεγονός, οι ρουμανικές Αρχές απάντησαν εντείνοντας την υποστήριξή τους στα ρουμανικά σχολεία για τους Αρουμάνους.

Ως συνέπεια αυτών των μέτρων, στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν έως και 106 ρουμανικά σχολεία στην γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας με 300 δασκάλους και 4.000 μαθητές. Αυτά τα σχολεία δίδασκαν τις πρώτες τους τάξεις στην βλάχικη γλώσσα, αλλά αργότερα χρησιμοποιούσαν τη ρουμανική γλώσσα για τις πιο προχωρημένες τάξεις. Πολλοί από τους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτό το κίνημα της ίδρυσης ρουμανικών σχολείων για τους Αρουμάνους ήταν οι ίδιοι Αρουμάνοι, και όχι μόνο Ρουμάνοι. 

 Δείτε επίσης 
 Βλάχοι στη Ρουμανία

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αρμάνοι από την Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Αρμάνοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι