Κόιντος Σώσιος Σενεκίων

Ο Κόιντος Σώσιος Σενεκίων, λατιν.: Quintus Sosius Senecio (άκμασε τον 1ο αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που ευνοήθηκε από τους Αυτοκράτορες Δομιτιανό και Τραϊανό. Ως αποτέλεσμα αυτής της σχέσης, ήταν δύο φορές κανονικός ύπατος, μία ασυνήθιστη και αναγνωρισμένη τιμή: πρώτα το 99, με τον Αύλο Κορνήλιο Πάλμα Φροντονιανό ως συνάδελφό του, και ξανά το 107 ως συνάδελφος του Λεύκιου Λικίνιου Σούρα, ο οποίος ήταν ο ίδιος ύπατος για τρίτη φορά.

 Σταδιοδρομία 
Η προέλευση του Σενεκίωνα είναι άγνωστη. Έχει ταυτοποιηθεί ως το θέμα μίας επιγραφής, όπου το θέμα έχει χαθεί,  η οποία μας παρέχει τη σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) αυτού.  Το παλαιότερο αξίωμα που καταγράφεται σε αυτήν την επιγραφή ήταν το ότι έγινε ένας από τους τέσσερις άνδρες για την επιμέλεια των οδών (quattuorviri viarum curandarum), ένα από τα τέσσερα συμβούλια που αποτελούσαν τους είκοσι άνδρες (vigintiviri)· η συμμετοχή σε ένα από αυτά ήταν το απαιτούμενο πρώτο βήμα για την είσοδο στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο. Το επόμενο καταγεγραμμένο αξίωμά του ήταν ως ταμίας της συγκλητικής επαρχίας της Αχαΐας. Μετά την ολοκλήρωση αυτής της παραδοσιακής δημοκρατικής θητείας, θα εγγραφόταν στη Σύγκλητο.  Η επιγραφή παραλείπει κάθε αναφορά σε θητεία ως στρατιωτικός τριβούνος. Ο John D. Grainger εικάζει, ότι ο Σενεκίων μπορεί να υπηρέτησε στη Λεγεώνα XXI Rapax, η οποία καταστράφηκε από τους Iάζυγες το 92.  Ήταν ο υποψήφιος του Αυτοκράτορα ως πληβείος τριβούνος και πραίτωρ, μία σαφής τιμή· το γεγονός ότι το όνομα του Αυτοκράτορα δεν αναφέρεται, υποδηλώνει ότι ήταν ο Δομιτιανός, ο οποίος υπέστη καταδίκη μνήμης (damnatio memoriae) μετά το τέλος του. Αφού έλαβε τον βαθμό του πραίτορα, ο Σενεκίων διορίστηκε λεγάτος λεγεώνας (legatus legionis) ή διοικητής της ΛΕγεώνας I Minervia. Στη συνέχεια διορίστηκε λεγάτος αντί του πραίτορα (legatus pro praetore ήτοι κυβερνήτης) της Βελγικής Γαλατίας για την περίοδο 96 έως 98.  Όταν ο Σενεκίων ήταν κυβερνήτης, παρείχε πρώιμη υποστήριξη στον Τραϊανό.Grainger, Nerva and the Roman Succession Crisis of AD 96-99 (London: Routledge, 2004), p. 121

Ο Σενεκίων έγινε κανονικός ύπατος το 99. κατά τους Δακικούς Πολέμους, κατείχε την κυβερνητική θέση της Κάτω Μοισίας.  Στη συνέχεια, κέρδισε μία δεύτερη υπατεία το 107, καθώς και ένα άγαλμα με κρατικά έξοδα.

 Προσωπικά στοιχεία 
Ο Σενεκίων ήταν μέλος λογοτεχνικών κύκλων. Ο Πλίνιος ο Νεότερος απηύθυνε δύο επιστολές σε έναν «Σενεκίωνα», που συνήθως ταυτίζεται με αυτόν. Η πρώτη, που ξεκινά με το «Αυτή η χρονιά έφερε μία υγιή σοδειά ποιητών», αφορά την υγεία της σύγχρονης ρωμαϊκής λογοτεχνίας.  Το δεύτερο είναι ένα αίτημα για διορισμό ως στρατιωτικού τριβούνου εκ μέρους ενός συγγενή τού φίλου του Πλίνιου, Γάιου Καλβίσιου Ρούφου.  Ο Πλούταρχος αφιέρωσε επίσης αρκετούς από τους Παράλληλους Βίους του (Θησέας 1, Δημοσθένης 1, Βρούτος 1), καθώς και μερικά από τα μεμονωμένα Ηθικά (Φιλικές ερωτήσεις, Qaestiones conviviales και Πώς μπορεί κανείς να νιώσει την πρόοδό του στην αρετή, Quomodo quis suos in virtute sentiat profectus) στον Σενεκίωνα. Αυτά περιλαμβάνουν αναμνήσεις από τις συνομιλίες του Πλούταρχου και του Σενεκίωνα στην Αθήνα, την Πάτρα και τη Ρώμη, καθώς και στο σπίτι του Πλούταρχου στη Βοιωτία, όπου ο Σενεκίων παρευρέθηκε στον γάμο τού γιου τού Πλουτάρχου. 

Ο Σενεκίων νυμφεύτηκε την κόρη του Σέξτου Ιουλίου Φροντίνου, τρεις φορές υπάτου (τα έτη 97, 98, 100).  Απέκτησαν μια κόρη, τη Σωσία Πόλλα, η οποία παντρεύτηκε τον Κόιντο Πομπήιο Φάλκωνα.

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Prosopographia Imperii Romani S² 777
 Πουέχ, Μπερναντέτ. "Prosopographie des amis de Plutarque" στο ANRW II.33.6 (1992), 4883.

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας