Οίκος της Βαϊμάρης

Ο Οίκος της Βαϊμάρης, επίσης Βαϊμάρης-Ορλαμύντε, ήταν μία σημαντική οικογένεια ευγενών, που κυβέρνησε από τον 10ο έως τον 12ο αι. στη σημερινή Θουριγγία. Τα μέλη της κυβέρνησαν την κομητεία της Βαϊμάρης και την κομητεία της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε που προέκυψε από αυτήν, με τα εδαφικά ασύνδετα μέρη της Βαϊμάρης στο Ιλμ, και του Ορλαμύντε στο Ζάαλε. Η ευγενής οικογένεια απέκτησε επίσης μάργραβους του Μάισεν, την Καρνιόλη και την Ίστρια.

 Ιστορία 

 Κόμητες της Βαϊμάρης και του Ορλαμύντε 
Η προέλευση των κομήτων της Βαϊμάρης είναι άγνωστη, αλλά υπάρχουν υποψίες για σχέση με τους Μπάμπενμπεργκ. Ο πρώτος κόμης της Βαϊμάρης είναι γνωστό ότι ήταν ο Γουλιέλμος Α΄, ο οποίος αναφέρεται για πρώτη φορά το 949, όταν έλαβε το γκάου Χουζίτιν (Ορλαμύντε), την οποία ο βασιλιάς Όθων Γ΄ είχε δώσει στον γιο του Γουλιέλμο Β΄ για να τη διοικήσει.

Το 1002 ο κόμης Γουλιέλμος Β΄ έδωσε όρκο υποτέλειας στον βασιλιά Ερρίκο Β΄, και έτσι επέτυχε την κατάργηση του φόρου των χοίρων, τον οποίο οι Θουριγγοί έπρεπε να πληρώνουν στην κεντρική εξουσία του βασιλιά κάθε χρόνο, με τη μορφή 500 χοίρων μετά την πτώση του βασιλείου της Θουριγγίας το 531. Υπό τον Γουλιέλμο Β΄ τον Μεγάλο (εξουσίασε 963–1003), οι κόμητες της Βαϊμάρης έγιναν μία από τις πιο ισχυρές ευγενείς οικογένειες στη Θουριγγία.

Ο Γουλιέλμος Δ΄ (εξουσίασε 1039–1062) κατάφερε να αποκτήσει την παλατινή κομητεία της Σαξονίας και το μαργραβάτο του Μάισεν. Ο Γουλιέλμος Δ΄, ο οποίος απεβίωσε άτεκνος, διαδέχθηκε τον αδελφό του Όθων Α΄ (εξουσίασε 1062–1067). Ακόμη και πριν κληρονομήσει την κομητεία της Βαϊμάρης το 1062, απέκτησε την κομητεία του Ορλαμύντε. Ένωσε τις δύο περιοχές. Από τότε, οι άνθρωποι μιλούσαν για την κομητεία της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε, η οποία υπήρχε, τουλάχιστον στο τμήμα της Βαϊμάρης, μέχρι το 1365.

Στις 13 Μαΐου 1112 απεβίωσε ο Ούλριχ Β΄ της Βαϊμάρης και του Ορλαμύντε, ο τελευταίος κόμης της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε από τη γραμμή της Βαϊμάρης. Ο βασιλιάς Ερρίκος Ε΄ της Γερμανίας προσπάθησε στη συνέχεια, αλλά τελικά μάταια, να κατάσχει όλες τις προσωπικές ιδιοκτησίες (allodial) του. Ο παλατινός κόμης του Ρήνου, Ζίγκφριντ Α΄, διεκδίκησε την κομητεία ως γιος της διαδόχου Αδελαΐδας της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε. Μετά από χρόνια πολέμου για τη διαδοχή, οι συγγενείς του από τον Οίκο των Ασκάνια τελικά επικράτησαν, και έτσι ίδρυσαν τον δικό τους κλάδο της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε, ο οποίος κυβέρνησε την κομητεία για περίπου δυόμισι αιώνες.

 Μάργραβοι της Ίστριας και της Καρνιόλης 
Ένας κλάδος των κομήτων της Βαϊμάρης ήταν επίσης πολύ δραστήριος στα νοτιοανατολικά της Γερμανίας: από τον Πόππο Α΄, μέχρι την εξαφάνιση της παλαιότερης γραμμής της Βαϊμάρης με τον Ούλριχ Β΄ το 1112, τα μέλη του Οίκου της Βαϊμάρης κατείχαν προσωρινά τα αξιώματα του μαργράβου της Ίστριας και της Καρνιόλης. Με αυτή την περιουσία, την οποία είχε αποκτήσει μέσω γάμου με την κληρονόμο της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε Σοφία της Ιστρίας, ο κόμης Μπέρτολντ Β΄ του Άντεχς και του Πλάσενμπουργκ έθεσε τα θεμέλια για το δουκάτο της Μερανίας, το οποίο είχε μεγάλη σημασία για τη Γερμανική πολιτική, και το οποίο τελικά απέκτησε ο εγγονός του, Μπέρτολντ Δ΄.

Γενεαλογία του Οίκου της Βαϊμάρης

 Πηγές 
 C. Chl. Freiherr von Reitzenstein: Regesten der Grafen von Orlamuende aus Babenberger und Ascanischem Stamm mit Stammtafeln, Siegelbildern, Monumenten und Wappen. Historischer Verein für Oberfranken. Verlag Th. Burger, Bayreuth 1871–1896.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Κόμητες της Βαϊμάρης GenMA
 GenMA Krain, Ebersberger, (Βαϊμάρη)