Σπληνεκτομή

μικρογραφία|Η θέση του σπλήνα στο ανθρώπινο σώμα. Η μερική σπληνεκτομή επιλέγεται για τη διατήρηση μέρους της λειτουργίας του και παράλληλα για την αντιμετώπιση της υποκείμενης παθολογίας.
Η σπληνεκτομή είναι μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία αφαιρείται ο σπλήνας. Ο σπλήνας είναι ένα όργανο στην άνω αριστερή κοιλία που βοηθά στην καταπολέμηση λοιμώξεων και στο φιλτράρισμα του αίματος. Η σπληνεκτομή συνήθως εκτελείται για τη θεραπεία παθήσεων όπως η ρήξη του σπλήνα, η διόγκωση του σπλήνα (σπληνομεγαλία), οι αιματολογικές διαταραχές ή ορισμένοι καρκίνοι (όπως λεμφώματα ή καρκίνος του παγκρέατος).

Η σπληνεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί με ανοιχτή, λαπαροσκοπική ή ρομποτικά υποβοηθούμενη τεχνική. Είναι μια διαδικασία που ενέχει κινδύνους, όπως αιμορραγία, λοίμωξη και μακροπρόθεσμες επιπλοκές, όπως αυξημένη ευαισθησία σε ορισμένες λοιμώξεις. Ωστόσο, όταν εκτελείται σωστά, η σπληνεκτομή μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής και να ανακουφίσει τα συμπτώματα που σχετίζονται με υποκείμενες παθήσεις.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνο ένα μέρος του σπλήνα αφαιρείται σε μια μερική σπληνεκτομή. Η προσέγγιση αυτή επιλέγεται για την αποφυγή των επιπλοκών της ολικής σπληνεκτομής, όπως η σοβαρή λοίμωξη μετά από σπληνεκτομή (OPSI), με  παράλληλο στόχο τη διατήρηση μέρους της λειτουργίας του σπλήνα, και την αντιμετώπιση της υποκείμενης πάθησης. Προτιμάται σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ειδικά σε νεότερους ασθενείς, για τη θεραπεία αιματολογικών διαταραχών, τραυμάτων και καλοήθων, συμπαγών και κυστικών παθήσεων του σπλήνα.

 Αιτίες σπληνεκτομής 
Ο σπλήνας αφαιρείται για τους ακόλουθους λόγους:

 Τραύμα 

 Ρήξη του σπλήνα: Αυτή είναι μια συχνή αιτία σπληνεκτομής, που συχνά προκύπτει από κοιλιακούς τραυματισμούς.
 Απειλητική για τη ζωή αιμορραγία: Οι σοβαροί τραυματισμοί στον σπλήνα μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή και ανεξέλεγκτη αιμορραγία, απαιτώντας την αφαίρεσή του.

 Διαταραχές του αίματος 

 Υπερσπληνισμός: Ένας υπερδραστήριος σπλήνας που αφαιρεί πάρα πολλά αιμοσφαίρια μπορεί να οδηγήσει σε ανεπάρκειες. Ορισμένες ιατρικές πηγές αναφέρουν ότι αυτό μπορεί να απαιτήσει σπληνεκτομή.
 Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα (ITP): Μια πάθηση όπου ο σπλήνας καταστρέφει τα αιμοπετάλια.
 Αιμολυτική αναιμία: Μια ομάδα διαταραχών όπου τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται πρόωρα.
 Κληρονομική σφαιροκυττάρωση: Μια γενετική διαταραχή που κάνει τα ερυθρά αιμοσφαίρια σφαιρικά και εύθραυστα.
 Δρεπανοκυτταρική αναιμία: Μια γενετική διαταραχή που επηρεάζει την αιμοσφαιρίνη, μερικές φορές απαιτώντας σπληνεκτομή.
 Θαλασαιμία: Μια ομάδα κληρονομικών αιματολογικών διαταραχών που επηρεάζουν την παραγωγή αιμοσφαιρίνης.

 Καρκίνοι 

 Λευχαιμία: Οι καρκίνοι του αίματος, όπως η λευχαιμία, μπορούν να επηρεάσουν τον σπλήνα.
 Λέμφωμα: Ορισμένα λεμφώματα, όπως το λέμφωμα Hodgkin και το μη Hodgkin, μπορούν να προσβάλουν τον σπλήνα.
 Άλλοι όγκοι ή καρκίνοι: Οι κύστες ή οι όγκοι στον σπλήνα μπορεί επίσης να απαιτούν αφαίρεση.

 Λοιμώξεις 

 Απόστημα ή λοίμωξη: Σοβαρές λοιμώξεις ή αποστήματα στον σπλήνα μπορεί να απαιτούν αφαίρεση.

 Διευρυμένος σπλήνας (σπληνομεγαλία) 

 Δυσφορία και πόνος: Ένας διευρυμένος σπλήνας μπορεί να προκαλέσει πόνο και δυσφορία.
 Αυξημένος κίνδυνος ρήξης: Ένας σοβαρά διευρυμένος σπλήνας είναι πιο επιρρεπής σε ρήξη, ειδικά σε περίπτωση τραύματος.

 Άλλες Παθήσεις 

 Κίρρωση του ήπατος: Οι επιπλοκές από την κίρρωση του ήπατος μπορεί μερικές φορές να οδηγήσουν σε σπληνεκτομή.
 Ανεύρυσμα σπληνικής αρτηρίας: Μια σπάνια πάθηση που περιλαμβάνει διόγκωση της σπληνικής αρτηρίας.

 Μερική σπληνεκτομή 
Η μερική σπληνεκτομή είναι μια χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ενός τμήματος του σπλήνα, σε αντίθεση με την ολική σπληνεκτομή που αφαιρεί ολόκληρο τον σπλήνα. Είναι μια προσέγγιση διατήρησης του σπλήνα που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, όπως αιματολογικές διαταραχές, κύστεις σπλήνα ή τραύματα. Ο στόχος είναι να διατηρηθεί κάποια λειτουργία του σπλήνα, αντιμετωπίζοντας παράλληλα το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Η μερική σπληνεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί με ανοιχτή χειρουργική επέμβαση ή λαπαροσκοπικά. Οι λαπαροσκοπικές τεχνικές, όταν είναι εφικτές, προσφέρουν οφέλη όπως μικρότερες τομές και ταχύτερη ανάρρωση. Η μερική σπληνεκτομή μπορεί να οδηγήσει σε διαρκείς και κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στα αιματολογικά προφίλ και τα κλινικά συμπτώματα σε πολλούς ασθενείς. Ωστόσο, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν ολική σπληνεκτομή εάν η αρχική μερική αφαίρεση δεν είναι επαρκής.

Μετά από μερική σπληνεκτομή, ο εναπομείνας σπληνικός ιστός μπορεί να αναγεννηθεί, με μελέτες να δείχνουν αναγέννηση στο 15-30% του αρχικού μεγέθους στα δύο χρόνια και στο 40% στα τέσσερα χρόνια. Ενώ αυτή η αναγέννηση συμβαίνει, η ολική σπληνεκτομή σπάνια χρειάζεται. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την αναγέννηση είναι το μέγεθος του εναπομείναντος σπληνικού ιστού, καθώς όσο μεγαλύτερο είναι το μέρος που έχει απομείνει, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα αναγέννησης, η ατομική μεταβλητότητα - ο ρυθμός και η έκταση της αναγέννησης μπορεί να διαφέρουν μεταξύ των ατόμων, και η συνολική υγεία του ασθενούς - η γενική υγεία του ασθενούς και άλλες ιατρικές παθήσεις μπορούν επίσης να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Λεμφικό σύστημα
Κατηγορία:Χειρουργικές επεμβάσεις