Μάρκος Βετουλένος Κιβίκα Βάρβαρος

Ο Μάρκος Βετουλένος Κιβίκα Βάρβαρος, λατιν.: Marcus Vettulenus Civica Barbarus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός του 2ου αι. μ.Χ. Μέλος της τάξης των πατρικίων, κατείχε το αξίωμα του κανονικού υπάτου το 157 με έναν άλλο πατρίκιο, τον Μάρκο Μετίλιο Ακουίλιο Ρέγουλο, ως συνάδελφό του.  Ο Βάρβαρος ήταν επίσης μέλος των ιερέων του Αντωνίνου (sodales Antoniniani), μίας θρησκευτικής αδελφότητας που τελούσε τη λατρεία του Αυτοκράτορα Aντωνίνου Πίου. 

 Καταγωγή 
Οι Βετουλένοι ήταν μία ιταλική οικογένεια, πιθανώς από το Σαβίνον.  Ο ίδιος ο Βάρβαρος ήταν ετεροθαλής αδελφός του Λεύκιου Αίλιου, του βιολογικού πατέρα του Αυτοκράτορα Λεύκιου Βέρου· είχαν την ίδια μητέρα, την Πλαυτία. Ενώ η ταυτότητα του πατέρα του Λεύκιου Αίλιου είναι βέβαιη (Λεύκιος Κειόνιος Κόμμοδος, κανονικός ύπατος του 106), οι αρχές διίστανται ως προς την ταυτότητα του πατέρα του Βάρβαρου. Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει ότι μία ελληνική επιγραφή από το Άργος βεβαιώνει την καταγωγή του ως "Σέξτου. υιός." και τη φυλή του ως "Κουίρνα",  αλλά λίγα περισσότερα είναι γνωστά για τον πατέρα του. Ο Γκέζα Αλφέλντυ ισχυρίζεται ότι ήταν γιος του Σέξτου Βετουλένου Κιβίκα Πομπηιανού, του κανονικού υπάτου του 136,  ενώ ο Άντονυ Μπίρλεϋ δηλώνει ότι ο ΚΙβίκα Πομπήιος ήταν ένας άλλος ετεροθαλής αδελφός του Bαρβάρου, και ο κοινός πατέρας τους ήταν ο Σέξτος Βετουλένος Κιβίκα Κεριάλις, κανονικός ύπατος του 106 

 Σταδιοδρομία 
Η σειρά αξιωμάτων του ξεκίνησε στην εφηβεία του ως ένας από τους είκοσι άνδρες (vigintiviri), και ιδιαίτερα ως ένας από τους τρεις άνδρες του νομισματοκοπείου (tresviri monetalis)· οι θέσεις σε αυτό το συμβούλιο συνήθως ανατίθεντο σε πατρίκιους ή ευνοούμενα άτομα. Ακολούθησε στην ηλικία των 25 ετών ως ταμίας (quaestor) στην υπηρεσία υψηλού κύρους του Αυτοκράτορα.  Στο 32ο ή 33ο έτος της βασιλείας του, ο Βάρβαρος διορίστηκε ύπατος, η συνήθης ηλικία για τους πατρίκιους. 

Μετά την υπατεία του, ο Βάρβαρος ενδιαφέρθηκε για πνευματικά ζητήματα. Ο Γκ. Γου. Μπόουερσοκ αναφέρει ότι από το 162 έως το 165 ο Βάρβαρος παρακολουθούσε τακτικά τις επιδείξεις ανατομίας του Γαληνού στη Ρώμη. Άλλοι διακεκριμένοι Ρωμαίοι στο ακροατήριο ήταν ο Λεύκιος Σέργιος Παύλος, ύπατος για δεύτερη φορά το 168 και αστικός έπαρχος, και ο Γναίος Κλαύδιος Σεβήρος, ύπατος για δεύτερη φορά το 173.  Ο Βάρβαρος ήταν επίσης γνωστός του Ηρώδη του Αττικού, εξέχοντος μέλους της Δεύτερης Σοφιστικής: ο Φιλόστρατος μας λέει ότι ο Ηρώδης έγραψε στον Βάρβαρο έναν αριθμό επιστολών.  Γύρω στο έτος 164, έγινε ένας από τους ακολούθους του Αυγούστου (comes Augustalis), τον στενό κύκλο των συμβούλων που υπηρετούσαν τον Αυτοκράτορα. Τότε ήταν που ο Βάρβαρος και η αυτοκράτειρα Φαυστίνα η Νεότερη συνόδευσαν τη Λουκίλλα στην Έφεσο, όπου παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βέρο. 

 Δείτε επίσης 
 Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα