Chant du départ

Το ''Le Chant du depart'' (Στα Ελληνικά: Τό τραγούδι του αποχαιρετισμού) ήταν ο Εθνικός Ύμνος τής Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Γράφτηκε από τόν Μαρί-Ζοζέφ Σενιέ το 1794 και μελοποιήθηκε από τόν Ετιέν Νικολά Μεχούλ. Το ''Le chant du depart'' έγινε αρχικά γνωστό ως επαναστατικό τραγούδι και απέκτησε το παρατσούκλι <<Ο Αδερφός της Μασσαλιώτιδας>> από τους Γάλλους επαναστάτες. Η πρώτη εκτέλεση τους έργου έγινε στον Κήπο του Κεραμεικού στις 14 Ιουλίου του 1794 σε ανάμνηση για την κατάληψη τής Βαστίλης.

Έπειτα εκδόθηκαν 18.000 μουσικά αντίγραφα τα οποία παραχωρήθηκαν στους επαναστάτες στρατιώτες. Το αρχικό του όνομα ήταν ''Ύμνος εις την Ελευθερία'' αλλά το άλλαξε ο Ροβεσπιέρος στην ονομασία που έχει παραμέινει εως τώρα...

 Στίχοι 
+Στα ΓαλλικάΣτα Ελληνικά Μετάφραση(Un député du Peuple)
La victoire en chantant

Nous ouvre la barrière;

La Liberté guide nos pas.

Et du Nord au Midi

La trompette guerrière

A sonné l'heure des combats.

Tremblez ennemis de la France,

Rois ivres de sang et d'orgueil;

Le Peuple souverain s'avance:

Tyrans descendez au cercueilΗ νίκη, τραγουδώντας,
μας ανοίγει το πέρασμα·

η Ελευθερία οδηγεί τα βήματά μας.

Και από τον Βορρά ως τον Νότο,

η σάλπιγγα του πολέμου

σήμανε την ώρα της μάχης.

Τρέμετε, εχθροί της Γαλλίας,

βασιλιάδες μεθυσμένοι από αίμα και υπερηφάνεια·

ο κυρίαρχος λαός προχωρά:

τύραννοι, κατεβείτε στον τάφο!Refrain (Chant des guerriers):
La République nous appelle

Sachons vaincre ou sachons périr

𝄆 Un Français doit vivre pour elle

Pour elle un Français doit mourir.Η Δημοκρατία μάς καλεί·
ας μάθουμε να νικάμε ή να πεθαίνουμε.

𝄆 Ένας Γάλλος πρέπει να ζει για εκείνη,

για εκείνη ένας Γάλλος πρέπει να πεθάνει.De nos yeux maternels ne craignez pas les larmes:
Loin de nous de lâches douleurs !

Nous devons triompher quand vous prenez les armes:

C'est aux rois à verser des pleurs.

Nous vous avons donné la vie,

Guerriers, elle n'est plus à vous;

Tous vos jours sont à la patrie:

Elle est votre mère avant nous.Μη φοβάσαι τα δάκρυα των μητρικών μας ματιών:
Μακριά από εμάς δειλές θλίψεις!

Πρέπει να θριαμβεύσουμε όταν παίρνετε τα όπλα:

Είναι για τους βασιλιάδες να χύνουν δάκρυα.

​​Σας δώσαμε ζωή,

πολεμιστές, δεν είναι πια δική σας·

Όλες οι μέρες σας ανήκουν στην πατρίδα:

Είναι η μητέρα σας πριν από εμάς.Que le fer paternel arme la main des braves;
Songez à nous au champ de Mars;

Consacrez dans le sang des rois et des esclaves

Le fer béni par vos vieillards;

Et, rapportant sous la chaumière

Des blessures et des vertus,

Venez fermer notre paupière

Quand les tyrans ne seront plus.Ας οπλίσουν με πατρικό σίδερο το χέρι των γενναίων·
Σκεφτείτε μας στο Πεδίο του Άρη:

Αφιερώστε στο αίμα βασιλιάδων και σκλάβων

Το σίδερο που ευλόγησαν οι γέροντές σας·

Και, φέρνοντας πίσω κάτω από το εξοχικό

Πληγές και αρετές,

Ελάτε να κλείσουμε τα βλέφαρά μας

Όταν οι τύραννοι δεν θα υπάρχουν πια.De Barra, de Viala le sort nous fait envie;
Ils sont morts, mais ils ont vaincu.

Le lâche accablé d'ans n'a point connu la vie:

Qui meurt pour le peuple a vécu.

Vous êtes vaillants, nous le sommes:

Guidez-nous contre les tyrans;

Les républicains sont des hommes,

Les esclaves sont des enfants.Οι τύχες του Μπάρα, του Βιάλα, μας κάνουν να ζηλεύουμε
Είναι νεκροί, αλλά έχουν νικήσει.

Ο δειλός, φορτωμένος με χρόνια, δεν έχει γνωρίσει τη ζωή!

Αυτός που πεθαίνει για τον λαό έχει ζήσει.

Είστε γενναίοι, εμείς είμαστε:

Καθοδηγήστε μας ενάντια στους τυράννους.

Οι Ρεπουμπλικάνοι είναι άντρες,

οι σκλάβοι είναι παιδιά.Partez, vaillants époux; les combats sont vos fêtes;
Partez, modèles des guerriers;

Nous cueillerons des fleurs pour en ceindre vos têtes:

Nos mains tresserons vos lauriers.

Et, si le temple de mémoire

S'ouvrait à vos mânes vainqueurs,

Nos voix chanterons votre gloire,

Nos flancs porteront vos vengeurs.Φύγετε, γενναίοι σύζυγοι· οι μάχες είναι οι γιορτές σας.
Φύγετε, πρότυπα των πολεμιστών·

εμείς θα μαζέψουμε λουλούδια να στολίσουμε τα κεφάλια σας,

τα χέρια μας θα πλέξουν τα δάφνινα στεφάνια σας.

Κι αν ανοίξει ο ναός της μνήμης

για τις νικηφόρες ψυχές σας,

οι φωνές μας θα υμνήσουν τη δόξα σας,

κι οι κοιλιές μας θα φέρουν τους εκδικητές σας.Et nous, sœurs des héros, nous qui de l'hyménée
Ignorons les aimables nœuds;

Si, pour s'unir un jour à notre destinée,

Les citoyens forment des vœux,

Qu'ils reviennent dans nos murailles

Beaux de gloire et de liberté,

Et que leur sang, dans les batailles,

Ait coulé pour l'égalité.Κι εμείς, οι αδελφές των ηρώων,
που του γάμου τους ευγενικούς δεσμούς

δεν τους γνωρίσαμε ακόμα·

αν κάποτε οι πολίτες επιθυμήσουν

να ενωθούν με τη μοίρα μας,

ας επιστρέψουν τότε στα τείχη μας

ωραίοι με δόξα και ελευθερία,

κι ας έχει το αίμα τους στις μάχες

χυθεί για την Ισότητα.Sur le fer devant Dieu, nous jurons à nos pères,
À nos épouses, à nos sœurs,

À nos représentants, à nos fils, à nos mères,

D'anéantir les oppresseurs:

En tous lieux, dans la nuit profonde,

Plongeant l'infâme royauté,

Les Français donneront au monde

Et la paix et la liberté.Επάνω στο σπαθί, ενώπιον του Θεού, ορκιζόμαστε στους πατέρες μας,
στις συζύγους μας, στις αδελφές μας,

στους αντιπροσώπους μας, στους γιους και στις μητέρες μας,

να εξοντώσουμε τους δυνάστες.

Παντού, ακόμη και μες στο πιο βαθύ σκοτάδι,

ρίχνοντας τη βρωμερή βασιλεία στο χάος,

οι Γάλλοι θα προσφέρουν στον κόσμο

και την ειρήνη και την ελευθερία.

 Πηγές 
https://www.napoleon.org/magazine/plaisirs-napoleoniens/le-chant-du-depart/

https://chantsdefrance.fr/repertoire/chants/le-chant-du-depart

https://www.larousse.fr/encyclopedie/oeuvre/le_Chant_du_d%C3%A9part/112704

https://www.parislenezenlair.fr/histoire-de-paris/l-histoire-de-paris/l-histoire-en-chansons/519-le-chant-du-depart.html

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι