Αχμέτ Ντερβίς

Ο Αχμέτ Ντερβίς, γνωστός και ως Ντερβίς Μπέη ή Ντερβίς Πασά (τουρκικά: Ahmet Derviş· Γιαννιτσά,1881 - Κωνσταντινούπολη, 17 Ιανουαρίου 1932) ήταν Τούρκος στρατιωτικός, αξιωματικός του Οθωμανικού στρατού και στρατηγός του Τουρκικού στρατού. Συμμετείχε σε πολυάριθμες μάχες και πολέμους, και βραβεύτηκε με διάφορα μετάλλια και παράσημα από το Οθωμανικό και το Αφγανικό κράτος για το έργο του.

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά το 1881. Γονείς του ήταν ο Χατζή Τεβφίκ Μπέης και η Σιντικά Χανούμ και είχε άλλα τρία αδέρφια: τον Μ. Σεχίτ Αλή Μπέη, τη Νουσρέτ Χανούμ και τον Μεχμέτ Σουκρού Μπέη. Η οικογένεια του είχε μεταναστεύσει από πολύ παλιά στην περιοχή, προερχόμενη από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Εισήλθε στην Στρατιωτική Ακαδημία στις 14 Σεπτεμβρίου 1903 και αποφοίτησε στις 26 Σεπτεμβρίου 1906, ως Υπολοχαγός. Από την Ακαδημία Πολέμου αποφοίτησε στις 26 Αυγούστου 1909, ως διακεκριμένος Λοχαγός. Εκτός από την μητρική του γλώσσα, γνώριζε γερμανικά και γαλλικά. Υπηρέτησε υπό τη διοίκηση της Μεραρχίας των Ιωαννίνων κατά την Αλβανική Εξέγερση (1910-13). Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13), όπου, κατά τη διάρκεια της μάχης των Ιωαννίνων, αιχμαλωτίστηκε από τους Έλληνες. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1914-18) βρισκόταν στην Χετζάζη για να υπηρετήσει ως Αρχηγός του τοπικού Επιτελείου Μεραρχίας, όπου αιχμαλωτίστηκε από τους Βρετανούς, και αφέθηκε ελεύθερος το 1920.

Αφού υπηρέτησε στην Μέκκα, το Σεϊντιμπεσίρ, την Αίγυπτο και την Μάλτα, επέστρεψε στην πατρίδα του στις 9 Ιανουαρίου 1920. Μετέβη στην Ανατολία στις 26 Ιανουαρίου 1920 για να συμμετάσχει στον Τουρκικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και διορίστηκε Αρχηγός του Επιτελείου της 61ης Μεραρχίας. Παρ' όλο τις συνθήκες της εποχής, εντάχθηκε στην πρώτη γραμμή με αστραπιαία ταχύτητα σε μόλις 15 ημέρες. Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων του με τις Εθνικές Δυνάμεις, τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι, σχεδόν με γάγγραινα, και μεταφέρθηκε βίαια σε γιατρό για θεραπεία.

Συμμετείχε στις μάχες της Κιουτάχειας-Εσκίσεχιρ ως Διοικητής της 7ης Μεραρχίας, ανέλαβε την καταστολή της εξέγερσης του Ικονίου και τραυματίστηκε στο στήθος κατά τη διάρκεια της μάχης του Σαγγαρίου. Το 1922 διορίστηκε Διοικητής της 11ης Μεραρχίας. Το 1923 διορίστηκε Κεντρικός Διοικητής της Κωνσταντινούπολης με την εξουσία του διοικητή τμήματος και το 1925 διορίστηκε Στρατιωτικός Ακόλουθος στο Βερολίνο. 

Προήχθη στο βαθμό του Αντιστράτηγου το 1930 και διορίστηκε μέλος του Ανώτατου Στρατιωτικού Δικαστηρίου το 1932, αλλά απεβίωσε πριν προλάβει να ξεκινήσει τα νέα του καθήκοντα, λόγω της μακροχρόνιας ασθένειας του. Ο συμπολεμιστής και φίλος του, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, έγραψε ένα ποίημα προς τιμήν του. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Τούρκοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αρχιστράτηγοι
Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία
Κατηγορία:Τούρκοι Μακεδόνες

Κατηγορία:Οθωμανοί του 19ου αιώνα