Ανχίνγκα

Το ανχίνγκα (λατινική-επιστημονική ονομασία Anhinga) είναι γένος παρυδάτιων πτηνών που ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια ανχινγκίδες (Anhingidae), της οποίας αποτελεί το μοναδικό γένος («μονοτυπική οικογένεια»). Είναι ιθαγενές των τροπικών και ημιτροπικών περιοχών της αμερικανικής ηπείρου, και η ονομασία του προέρχεται από τη φράση a'ñinga της βραζιλιανικής τουπί-γκουαρανί και σημαίνει «διαβολοπούλι» ή «φιδοπούλι» (βλ. περιγραφή).Ferreira, A.B.H.: Novo Dicionário da Língua Portuguesa, β΄ έκδοση, Nova Fronteira, Rio de Janeiro 1986, σελ. 123

Περιγραφή
Τα ανχίνγκα έχουν λαιμό μακρύ, λεπτό και ευλύγιστο. Το ράμφος είναι λεπτό, μυτερό στην άκρη και οδοντωτό, και χρησιμεύει στο να καρφώνει τα μικρά ψάρια με τα οποία τρέφεται. Τα πόδια του ανχίνγκα φέρουν ανθεκτική μεμβράνη, που περιβάλλει τόσο τα πρόσθια όσο και τα οπίσθια δάκτυλα. Τα φτερά της ουράς είναι σκληρά, που στις άκρες τους λεπταίνουν και γίνονται τόσο σκληρά, ώστε το πτηνό να στηρίζεται σε αυτά όταν βρίσκεται στη στεριά. Το πτέρωμα αλλάζει χρώμα ανάλογα με την εποχή του έτους και την ηλικία του ανχίνγκα: τα εντελώς ανεπτυγμένα πτηνά έχουν κατά κανόνα ξανθωπό ή καστανό ή μαυροπράσινο χρώμα, ενώ την εποχή της αναπαραγωγής το πτέρωμα γίνεται γυαλιστερό. Υπάρχει επίσης η διαφορά στο χρώμα ανάλογα με το είδος.

Τα ανχίνγκα ζουν κατά προτίμηση κοντά στις όχθες λιμνών και ποταμών, τρεφόμενα με διάφορα είδη μικρών ψαριών, τα οποία συλλαμβάνουν εύκολα και με μεγάλη επιδεξιότητα χάρη στη διαμόρφωση του λαιμού και του ράμφους τους. Αντιθέτως, όταν βρίσκονται στην ξηρά βαδίζουν και κινούνται αδέξια, και για να πετάξουν από το ένα κλαδί στο άλλο κοπιάζουν αρκετά. Επειδή λοιπόν στο νερό κολυμβούν περίφημα, όταν αισθανθούν κίνδυνο βυθίζονται στο νερό και αφήνουν έξω από αυτό μόνο την κεφαλή και ένα μέρος του μακριού και λεπτού λαιμού τους. Στη στάση αυτή τα ανχίνγκα μοιάζουν πολύ με φίδια, από όπου προήλθε και η ονομασία τους (δείτε την εισαγωγή). Από την άλλη, όταν αναπαύονται με απλωμένες τις φτερούγες τους θυμίζουν νυχτερίδες. Κατασκευάζουν τη φωλιά τους κοντά στις όχθες και τη στρώνουν με διάφορα χόρτα.

Κάποιες φορές το ανχίνγκα αποκαλείται στις νότιες ΗΠΑ "water turkey", δηλαδή «νερογαλοπούλα», καθώς παρά το ότι δεν συγγενεύει ταξινομικά με την άγρια γαλοπούλα (ανήκουν σε διαφορετικές τάξεις), είναι αμφότερα μεγάλα σκουρόχρωμα πουλιά με μακρές ουρές - και αμφότερα κάποτε κυνηγούνται από τον άνθρωπο για τροφή.Answers.com [2009], BLI (2009), Myers κ.ά. [2009]

Είδη
Υπάρχουν σήμερα τέσσερα είδη ανχίνγκα, δημιουργημένα με τον μηχανισμό της αλλοπατρικής ειδογενέσεως. Τα τρία από αυτά είναι πολύ συνηθισμένα και ευρείας κατανομής ενώ το τέταρτο είναι σπάνιο σχετικώς και κατατάσσεται από τ as near-threatened by the IUCN.

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σελ. 172

Ανχινγκα