Βίπρεχτ του Γκρόιτς

Ο Βίπρεχτ (ή Βίγκμπερτ) του Γκρόιτσς, γερμ.: Wiprecht von Groitzsch, als Wiprecht II. Gaugraf im Balsamgau, Graf von Groitzsch, und als Wiprecht (I.) Markgraf von Meißen und der Lausitz. (απεβ. στις 22 Μαΐου 1124) από τον Οίκο του Γκρόιτς, ήταν μάργραβος του Μάισεν και του Σαξονικού Όστμαρκ από το 1123 μέχρι το τέλος του. Γεννήθηκε σε ευγενή οικογένεια του Άλτμαρκ, γιος του Βίπρεχτ του Μπάλσαμγκαου και της Ζίγκενα του Λάινουνγκεν. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1060, μεγάλωσε στην Αυλή του Λοθάριου Ούντο Β΄ μαργράβου του Νόρντμαρκ, στο Στάντε.

Ο Λοθάριος Ούντο Β΄ του παραχώρησε το κάστρο του Τάνγκερμυντε στο Μπάλσαμγκαου ως φέουδο, και αργότερα τον μετέφερε στο κάστρο του Γκρόιτς στο Όστερλαντ, ανάμεσα Πλάισε, Μούλντε και Έλστερ, από όπου πήρε το όνομά του. Κάποια στιγμή μεταξύ 1075 και 1080, εξορίστηκε βίαια από το Γκρόιτς από την περιφερειακή αριστοκρατία, η οποία αντιτάχθηκε στα αποικιακά του κινήματα. Κατέφυγε στην Αυλή του Βρατίσλαου Β΄ δούκα της Βοημίας, στην Πράγα. Υπό τον Βρατίσλαο Β΄ ανήλθε σε θέση επιρροής στην Αυλή, και ως ευνοούμενος του βασιλιά Ερρίκου Δ΄της Γερμανίας, υποστήριξε τον Βρατίσλαο Β΄ για το στέμμα το 1080. Το 1085 νυμφεύτηκε την κόρη του βασιλιά, Ιουδήθ, κόρη της 3ης συζύγου του, Σβιετοσλάβα (Σβατάνα), Πολωνέζας. Του έφερε ως προίκα το Μπουντίσιν, δηλαδή την Άνω Λουσατία γύρω από το Μπάουτσεν, και το Νιζάνι, την περιοχή γύρω από τη Δρέσδη. Η Ιουδήθ γέννησε τον πρώτο της γιο, τον Βίπρεχτ τον Νεότερο, το 1087.

Το 1080 πολέμησε με τον βασιλιά εναντίον του αντιβασιλιά Ροδόλφου του Ράινφελντεν. Το 1084 ήταν με τον Ερρίκο Δ΄ στη Ρώμη πολεμώντας εναντίον του πάπα Γρηγορίου Ζ΄. Επειδή είχε δολοφονήσει έναν εχθρό στην εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Τσάιτς το 1089, ο Βίπρεχτ πραγματοποίησε προσκύνημα στη Ρώμη και το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα το 1090.

Μετά την παραμονή του στη Βοημία, επέστρεψε στη μαρκιωνία του Μάισεν, και ανακατέλαβε το Γκρόιτς με τη βία των όπλων. Αμέσως άρχισε να εποικίζει την περιοχή με Γερμανούς από τη Φραγκονία σε χωριά μεταξύ των ποταμών Μούλντε και Βύρα. Σύμφωνα με τον Τζέιμς Βέστφαλ Τόμσον, «ο πραγματικός γερμανισμός του Μάισεν ξεκινά με τον Βίπρεχτ του Γκρόιτς».  Το 1091 ίδρυσε το μοναστήρι του Πέγκαου, του οποίου τα χρονικά, τα Annales Pegavienses, αποτελούν την κύρια πηγή για τη ζωή του. Ίδρυσε ένα άλλο μοναστήρι, το Λάουζιγκ, το 1104. Το 1106, εμφανίζεται για πρώτη φορά με τον τίτλο του κόμη, και εκστρατεύει με τον νέο βασιλιά Ερρίκο Ε΄.

Το 1108 η Ιουδήθ απεβίωσε. Το 1110 νυμφεύτηκε την Κουνιγούνδη, κληρονόμο του Μπάιχλινγκεν και κόρη του Όθωνα Α΄ μαργράβου του Μάισεν. Ήταν διπλός γάμος, καθώς ο γιος του, Βίπρεχτ ο Νεότερος, νυμφεύτηκε την ίδια εποχή την κόρη τής Κουνιγούνδης από έναν άλλο γάμο, επίσης Κουνιγκούντα. Ο γάμος του με την Κουνιγούνδη έμεινε άτεκνος.

Το 1109, μετά τη δολοφονία του δούκα Σβατόπλουκ δούκα της Βοημίας, ο Βίπτεχτ ο Νεότερος βοήθησε τον Μποριβόι Β΄ να ανακτήσει την Πράγα. Όταν τα νέα αυτά έφτασαν στον Βλαδίσλαο Α΄, αδελφό του Μποριβόι, που εόρταζε τα Χριστούγεννα στο Πίλσεν, ο Βλαδίσλαος Α΄ βάδισε προς την Πράγα και νίκησε τον Βίπρεχτ τον Νεότερο έξω από τα τείχη τής πόλης στις 24 Δεκεμβρίου 1109. Κάλεσε τον βασιλιά να έρθει να διευθετήσει τα ζητήματα και να τον αποζημιώσει με 500 αργυρά μάρκα, για τα έξοδα που κατέβαλε για να ασκήσει τα δουκικά του δικαιώματα με τη βία. Ο βασιλιάς έφτασε από το Μπάμπεργκ και συνέλαβε τον Βίπρεχτ τον Νεότερο. Ο Βίπρεχτ ο Πρεσβύτερος αναγκάστηκε να παραχωρήσει την προίκα της πρώτης συζύγου του και τα κάστρα του Λάισνιγκ και του Μόρουνγκεν στον βασιλιά, για να εξαγοράσει τον γιο του.

Μετά τη στέψη του Ερρίκου Ε΄ ως βασιλιά, ο Βίπρεχτ, ο Ζήγκφρηντ του Ορλαμύντε και ο Λουδοβίκος Α΄ λάντγκραβος της Θουριγγίας ενώθηκαν σε επανάσταση εναντίον του (1112). Ηττήθηκαν από τον Χόγιερ του Μάνσφελντ, και ο Βίπρεχτ συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Τρίφελς το 1113, γλιτώνοντας τον θάνατο μόνο με την προϋπόθεση ότι θα μεταβίβαζε όλες τις γαίες του στον βασιλιά. Απελευθερώθηκε μόλις το 1116 σε μία ανταλλαγή κρατουμένων με τον υπουργό (ministerialis) Χάινριχ Χάουπτ. Φαίνεται εκείνη τη στιγμή ότι είχε ανακτήσει τα χαμένα του δικαιώματα. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, ο γιος του Βίπρεχτ συμμετείχε στο πλευρό του Λοθάριου Γ΄ Σούπλινμπουργκ στη μάχη του Βέλφεσολτζς στις 11 Φεβρουαρίου 1115, όπου απεβίωσε ο Χάγιερ του Μάνσφελντ. Ο Βίπρεχτ ο Νεότερος απεβίωσε το 1117.

Το 1118 το Βίπρεχτ έγινε ο βουργράφος του Μαγδεμβούργου. Έγινε ο εκπρόσωπος του μοναστηριού του Νόιβερκ στο Χάλε . Το 1123 επανήλθε στη βασιλική εύνοια, όταν ο Ερρίκος Ε΄ τον διόρισε διάδοχο του Ερρίκου Β΄ στις μαρκιωνίες του Μάισεν και της Λουσατίας (το Όστμαρκ). Ο Λοθάριος Γ΄ δούκας της Σαξονίας, διόρισε τους δικούς του υποψηφίους: τον Αλβέρτο την Άρκτο στη Λουσατία και τον Κορράδο στο Μάισεν. Δεν μπόρεσε να κρατηθεί σε δύο μαρκιωνίες εναντίον δύο ισχυρών αντιπάλων. Απεβίωσε από εγκαύματα, που υπέστη κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς τον Μάιο του επόμενου έτους στο Πέγκαου, όπου τάφηκε στην εκκλησία, που είχε ιδρύσει ο ίδιος. Ο μεγαλύτερος γιος του, Βίπρεχτ, απεβίωσε πριν από αυτόν, έτσι τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος του, Ερρίκος. Άφησε μία κόρη, την Μπέρτα, η οποία παντρεύτηκε τον Ντέντο Δ΄ του Βέττιν, γιο του Τίμο του Βέττιν. 

Γενεαλογία

 Παραπομπές 

 Πηγές 






 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Οίκος του Γκρόιτς