Φριτς φον Ούνρου

Ο Φριτς φον Ούνρου () 10 Μαΐου 1885 – 28 Νοεμβρίου 1970) ήταν Γερμανός εξπρεσιονιστής θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και μυθιστοριογράφος. Τα έργα του ήταν αντιμιλιταριστικά και έκαναν έκκληση για παγκόσμια ειρήνη και αδελφοσύνη. 

 Βιογραφικά στοιχεία 

Ο Φριτς φον Ούνρου γεννήθηκε το 1885 στο Κόμπλεντς και καταγόταν από την παλιά πρωσική αριστοκρατία. Ήταν το δεύτερο από τα εννέα παιδιά του Πρώσου στρατηγού Καρλ φον Ούνρου. Ακολουθώντας τις παραδόσεις της οικογένειας, από το 1897 και μετά σπούδασε στη Σχολή Πρώσων Δοκίμων στο Πλεν του Χόλσταϊν μαζί με τους γιους του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄. Έγραψε τα πρώτα του λογοτεχνικά έργα ενώ ήταν ακόμη στη σχολή. Αφού ανέλαβε υπηρεσία ως αξιωματικός στο Σύνταγμα της Αυτοκρατορικής Φρουράς στο Βερολίνο, έγραψε το δεύτερο θεατρικό του έργο, Αξιωματικοί, το οποίο παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία από τον Μαξ Ράινχαρντ το 1911. Η ενόχληση του διοικητή του συντάγματός του τον ανάγκασε να παραιτηθεί από τον στρατό για να ακολουθήσει τη συγγραφική καριέρα. Η παράσταση του επόμενου έργου, Λουδοβίκος Φερδινάνδος, πρίγκιπας της Πρωσίας, απαγορεύτηκε από τον Γουλιέλμο Β΄ το 1913. 

 Στον πόλεμο 
Το 1914, ο φον Ούνρου κατατάχθηκε εθελοντής στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και συμμετείχε στην πρώτη γραμμή ως διοικητής τάγματος. Ήδη κατά την περίοδο των πρώτων γερμανικών νικών, κατέληξε να καταδικάσει τον πόλεμο και στη συνέχεια να απορρίψει σθεναρά το υπάρχον κοινωνικό σύστημα. Μέσα στις φρικαλεότητες του πολέμου, έγραψε το ποίημα Πριν από την απόφαση (1915). Τα έργα του φον Ούνρου ήταν αντιμιλιταριστικά και έκαναν έκκληση για παγκόσμια ειρήνη και αδελφοσύνη. Μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα έργα του περιλαμβάνουν τα Ο δρόμος της Θυσίας, ένα δυνατό αντιπολεμικό έργο που γράφτηκε κατά τη διάρκεια της μάχης του Βερντέν το 1916 και το Μια οικογένεια (1916). Ο αγώνας κατά του πολέμου και της βίας έγινε κεντρικό θέμα του καλλιτεχνικού του έργου. 

Το 1916, τραυματίστηκε σοβαρά. Οι εμπειρίες του στον πόλεμο εδραίωσαν τις αντιπολεμικές του πεποιθήσεις και την άποψή του ότι η κοινωνική τάξη πρέπει να βασίζεται όχι στην εξουσία, αλλά στην ακεραιότητα και την ευθύνη του ατόμου απέναντι στην ανθρωπότητα. Έγινε ειρηνιστής και δημοκρατικός αντίπαλος του στρατοκρατικού καθεστώτος και έκτοτε θεωρήθηκε προδότης στους συντηρητικούς και γερμανικούς εθνικιστικούς κύκλους.

 Περίοδος Δημοκρατίας της Βαϊμάρης 
μικρογραφία|237x237εσ|Βίλχελμ Λέμπρουκ: Πορτρέτο του Φριτς φον Ούνρου (1918)
Το 1919 έγινε φίλος με την Άλμα Μάλερ-Βέρφελ και τον εξπρεσιονιστή συγγραφέα Φραντς Βέρφελ. Στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν επιτυχημένος συγγραφέας και τα έργα του παίχτηκαν σε πολλές σκηνές συχνά σε σκηνοθεσία  Μαξ Ράινχαρντ. Το 1924 συνίδρυσε και υποστήριξε το βραχύβιο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Γερμανίας. Το ίδιο έτος, η πόλη της Φρανκφούρτης του παραχώρησε ισόβια διαμονή σε έναν μεσαιωνικό πύργο, προνόμιο για το οποίο οι Ναζί δημοτικοί σύμβουλοι υπέβαλαν αίτηση για ανάκληση το 1932. Το 1931 εντάχθηκε στην αντιφασιστική και αντιναζιστική οργάνωση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας Σιδερένιο Μέτωπο, που υπερασπίζονταν τη δημοκρατία, ενάντια στους Ναζί, τους μοναρχικούς και τους κομμουνιστές.

Ο Ούνρου ήταν ένθερμος αντίπαλος του Ναζιστικού Κόμματος και έγραψε αρκετά έργα που προειδοποιούσαν για τις συνέπειες της ναζιστικής δικτατορίας και για έναν επερχόμενο πόλεμο, όπως τα Βοναπάρτης (1927), Το Βερολίνο στο Μόντε Κάρλο (1931) και Μηδέν (1932).  Αυτά ανανέωσαν το μίσος των εθνικιστικών κύκλων και οδήγησαν στην απαγόρευση των έργων του.

 Μετανάστευση 
Ο φον Ούνρου έφυγε από τη Φρανκφούρτη το 1932 επειδή δεν ένιωθε πλέον ασφαλής στη Γερμανία μετά την αναταραχή γύρω από το θεατρικό έργο Μηδέν και μια διάρρηξη στο διαμέρισμά του. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί, τα βιβλία του κάηκαν και αποβλήθηκε από την Πρωσική Ακαδημία Τεχνών. Ο φον Ούνρου έζησε αρχικά στην Ιταλία και από το 1935 και μετά στη Νότια Γαλλία. Το 1939 διέφυγε μέσω Ισπανίας στις ΗΠΑ, όπου έζησε για ένα διάστημα στη Νέα Υόρκη. Το 1940 παντρεύτηκε την ηθοποιό Φρειδερίκε Έργκας (1889–1971). Επέστρεψε στη Γερμανία το 1962 και πέθανε στο οικογενειακό κτήμα του στην πόλη Ντιτς σε ηλικία 85 ετών.

 Τιμές και βραβεία 

 1914: Βραβείο Κλάιστ για το Λουδοβίκος Φερδινάνδος, Πρίγκιπας της Πρωσίας
 1923: Βραβείο Γκριλπάρτσερ του 1923
 1947: Βραβείο Βίλχελμ Ράαμπε
 1948: Βραβείο Γκαίτε της πόλης της Φρανκφούρτης
 1955: Πλακέτα Γκαίτε του 1955 της πόλης της Φρανκφούρτης
 1966: Μετάλλιο Καρλ φον Οσιέτσκι

 Έργα 

 Θεατρικά έργα 

 Jürgen Wullenweber, 1908
 Offiziere, 1911 - Αξιωματικοί
 Louis Ferdinand Prinz von Preußen, 1913 - Λουδοβίκος Φερδινάνδος, πρίγκιπας της Πρωσίας
 Ein Geschlecht, 1917
 Platz, 1920 (Fortsetzung von Ein Geschlecht)
 Stürme, 1922 - Καταιγίδες
 Rosengarten, 1923 - Κήπος με τριαντάφυλλα
 Bonaparte, 1927 - Βοναπάρτης
 Phaea, Komödie, 1930
 Zero, 1932 - Μηδέν
 Gandha, 1935 - Γκάντι
 Charlotte Corday, 1936 - Σαρλότ Κορντέ
 Miss Rollschuh, 1941
 Der Befreiungsminister, 1948 - Ο Υπουργός Απελευθέρωσης
 Wilhelmus, 1953
 Duell an der Havel, Schauspiel, 1954 - Μονομαχία στο Χάβελ
 Bismarck oder Warum steht der Soldat da?, 1955 - Μπίσμαρκ ή Γιατί στέκεται εκεί ο στρατιώτης;
 Odysseus auf Ogygia, 1968 - Οδυσσέας στην Ωγυγία

 Μυθιστορήματα 

 Opfergang, 1918 - Θυσία
 Der nie verlor, 1948 - Ποιος δεν έχασε ποτέ
 Die Heilige, 1952 - Ο Άγιος
 Fürchtet nichts, 1952 - Μη φοβάσαι τίποτε
 Der Sohn des Generals, 1957 - Ο γιος του Στρατηγού

 Άλλα 

 Vor der Entscheidung, 1914 - Πριν από την απόφαση
 Flügel der Nike. Buch einer Reise, 1925 - Φτερά της Νίκης. Το βιβλίο ενός ταξιδιού
 Meine Begegnungen mit Trotzki, 1963 - Οι συναντήσεις μου με τον Τρότσκι
 Friede in USA? Ein Traum. 1967 - Ειρήνη στις ΗΠΑ; Ένα όνειρο

 Διαλέξεις 

 Vaterland und Freiheit. Eine Ansprache an die deutsche Jugend, 1923 - Πατρίδα και Ελευθερία. Μια ομιλία προς τη γερμανική νεολαία
 Politeia, 1933 - Πολιτεία
 Europa erwache!, 1936 - Ευρώπη ξύπνα!, ομιλία κατά την Ημέρα της Ευρώπης στη Βασιλεία, 1936
 Friede auf Erden! Peace o Earth!, 1948 - Ειρήνη στη Γη! Ειρήνη ω Γη!
 Rede an die Deutschen, 1948 - Ομιλία προς τους Γερμανούς
 Seid wachsam, 1948 - Να είστε σε εγρήγορση
 Universitätsrede, 1952 - Ομιλία προς το Πανεπιστήμιο
 Schillerrede, 1955 - Ομιλία Σίλερ
 Mächtig seid ihr nicht in Waffen, 1957 - Δεν είσαι δυνατός στα όπλα, με πρόλογο του Άλμπερτ Αϊνστάιν
 Mahnruf zum Frieden, 1960 - Έκκληση για Ειρήνη
 Wir wollen Frieden, 1961 - Θέλουμε Ειρήνη
 Sport und Politik, 1961 - Αθλητισμός και Πολιτική, έκκληση προς τους νέους σε όλο τον κόσμο
 Die Lebendigen rufe ich, 1962 - Καλώ τους ζωντανούς, με συνεισφορά του Γιοχάνες Ουρζίντιλ
 Rede an die Frankfurter Jugend, 1964 - Ομιλία προς τους νέους της Φρανκφούρτης 

 Παραπομπές 

Κατηγορία : Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία : Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία : Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία : Εξπρεσιονιστές συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί ακτιβιστές