Λεύκιος Μάρκιος Κενσορίνος (ύπατος το 39 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Μάρκιος Κενσορίνος, λατινικά: Lucius Marcius Censorinus ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 39 π.Χ., κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Τριανδρίας. Αυτός και ο συνάδελφός του Γάιος Καλβίσιος Σαβίνος ήταν οι μόνοι δύο συγκλητικοί, που προσπάθησαν να υπερασπιστούν τον Ιούλιο Καίσαρα όταν δολοφονήθηκε στις Ειδούς του Μαρτίου το 44 π.Χ. 

Ο Μάρκιος Κενσορίνος ήταν ανθύπατος της Μακεδονίας και της Αχαΐας από το 42 έως το 40 π.Χ. Αυτός και ένας Φάβιος Μάξιμος ήταν οι τελευταίοι ανθύπατοι, που τιμήθηκαν στο εξωτερικό με τον τίτλο «σωτήρας και ιδρυτής» και με μία εορτή, που έφερε τα ονόματά τους πριν από την εγκαθίδρυση της αυτοκρατορικής μοναρχίας υπό τον Αύγουστο.  Μετά τους Εμφύλιους Πολέμους της δεκαετίας του '40, ο Κενσορίνος κατέλαβε το αγαπημένο σπίτι του Κικέρωνα στον Παλατίνο λόφο. 

 Καταγωγή 
Οι Μάρκιοι Κενσορίνοι ήταν κλάδος του πληβείου γένους των Μαρκίων, αλλά ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει το «προγονικό τους κύρος, που μόλις και μετά βίας παραχωρεί το προβάδισμα στο πατρικιακό». Υπήρξαν υποστηρικτές του Γάιου Μάριου και ήταν σταθεροί Λαϊκοί (Populares) καθ' όλη τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων των δεκαετιών 80 και 40-30. Ο πατέρας του Λεύκιου, που είχε το ίδιο όνομα, ήταν ένας από τους εχθρούς του Σύλλα το 88 π.Χ. 

Η κόρη του Κενσορίνου (ή πιθανώς η αδελφή του) παντρεύτηκε τον Λεύκιο Σεμπρώνιο Ατρατινό, ύπατο το 34 π.Χ.  Ο γιος του Γάιος Μ. Κ. ήταν ύπατος το 8 π.Χ.

 Πολιτική και στρατιωτική σταδιοδρομία 
Ο Κενσορίνος ήταν πραίτωρ το 43 π.Χ., προφανώς πραίτωρ της πόλης (praetor urbanus) πριν πάει στη Mουτίνα για να υποστηρίξει τον Mάρκο Αντώνιο, εάν πρέπει να εμπιστευθούμε μία καυστική παρατήρηση του Κικέρωνα.  Μαζί με άλλους που προσχώρησαν στον Μ. Αντώνιο, κηρύχθηκε δημόσιος εχθρός από τη Σύγκλητο. 

Μετά τη μάχη των Φιλίππων το 42 π.Χ., ο Αντώνιος άφησε τον Κενσορίνο επικεφαλής της Μακεδονίας και της Αχαΐας, όπου παρέμεινε ως ανθύπατος, έως ότου αντικαταστάθηκε από τον Ασίνιο Πολλίωνα στα τέλη του 40 π.Χ. 

Ο Κενσορίνος πανηγύρισε έναν θρίαμβο επί της Μακεδονίας την πρώτη ημέρα της υπατείας του το 39 π.Χ.  Έχει υποστηριχθεί, ότι ο θρίαμβος είχε σκοπό να επιδείξει μία νέα ομόνοια (concordia), την πρόσφατα επιβεβαιωμένη ενότητα μεταξύ των ανδρών της Β΄ Τριανδρίας και τη δύναμή τους να τιμήσουν τους υποστηρικτές τους, έτσι ο θρίαμβος δήλωσε τα επιτεύγματα του Κενσορίνου μόνο δευτερευόντως.  Όπως ο υπατικός συνάδελφός του Καλβίσιος Σαβίνος, ο Κενσορίνος ξεκίνησε ως οπαδός του Μ. Αντώνιου, αλλά μετακινήθηκε με επιτυχία στις πολιτικές μερίδες, καθώς ο Οκταβιανός απέκτησε την αποκλειστική εξουσία.

Μεταξύ των άλλων ανταμοιβών του για την πίστη του, στον Κενσορίνο επιτράπηκε να αγοράσει το σπίτι του Κικέρωνα στον Παλατίνο λόφο, το οποίο ο ρήτορας είχε καταβάλει τόσο σκληρές προσπάθειες για να αποκαταστήσει, μετά την κατάσχεσή του σε σχέση με την εξορία του. Η αξία του υπολογίστηκε σε 3.500.000 σηστέρτιους. Αν και το σπίτι στον Παλατίνο λόφο, μαζί με την άλλη κατασχεθείσα περιουσία του Κικέρωνα μετά το τέλος του, πωλήθηκαν φαινομενικά σε δημόσιους πλειστηριασμούς, ο συμβολισμός της κατοχής του δύσκολα μπορεί να έχει αφεθεί στην τύχη.  Το σπίτι στη συνέχεια πέρασε στον T. Στατίλιο Ταύρο, τον οποίο ο Κικέρων συνέδεσε διαβόητα με τον Καλβίσιο.

Ως ύπατοι, ο Κενσορίνος και ο Καλβίσιος έφεραν στη Σύγκλητο πρόταση εκ μέρους εκπροσώπων της Αφροδισιάδας, οι οποίοι παραπονέθηκαν για καταχρήσεις κατά τη διάρκεια των Εμφυλίων Πολέμων. Ως εκ τούτου, η πόλη έλαβε καθεστώς ανεξάρτητου συμμάχου, και έλαβε πρόσθετα οφέλη και προνόμια. 

 Ιερέας 
Στην επιγραφή  που καταγράφει τους δεκαπέντε άνδρες των ιεροπραξιών (quindecimviri sacris faciundis), που διεξήγαγε τους επετηριακούς αγώνες του 17 π.Χ., ο Κενσορίνος κατέχει την υψηλότερη θέση, δεύτερος μόνο μετά τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.  Θα ήταν μέλος αυτού του ιερατικού συλλόγου (collegium) ήδη από το 31 π.Χ.,  και το 17 π.Χ. θα ήταν σε αρκετά προχωρημένη ηλικία.

Επειδή είναι γνωστό ότι ήταν ενεργός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μερικές φορές πιστεύεται ότι είναι ο Mάρκιος Κενσορίνος, στον οποίο ο Οράτιος απευθύνεται στην Ωδή (Carmen) 8, του 4ου βιβλίου ωδών του. Αυτός ο Κενσορίνος προσδιορίζεται συχνότερα ως ο γιος του Λεύκιου, Γάιος Κενσορίνος, ο λιγότερο γνωστός ύπατος του 8 π.Χ. 

 Δείτε επίσης 
 Mάρκιος Κενσορίνος

 Αναφορές 

 Επιλεγμένη βιβλιογραφία 
Εκτός εάν σημειώνεται διαφορετικά, ημερομηνίες, αξιώματα και παραπομπές αρχαίων πηγών από το TRS Broughton, The Magistrates of the Roman Republic (American Philological Association, 1952), τομ. 2, σελ. 338–339, 362, 374, 382, 386, 426–427; τόμ. 3 (1986), ρρ. 48–49.

 Σάιμ, Ρόναλντ . Η Ρωμαϊκή Επανάσταση . Oxford University Press, 1939, επανεκδόθηκε το 2002.
 Σάιμ, Ρόναλντ. Η Αυγουστιανή Αριστοκρατία . Οξφόρδη: Clarendon Press, 1986.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.