Οτταβιάνο Ριάριο

Ο Οτταβιάνο, ιταλ.: Ottaviano Riario (γεννημένος Σεπτέμβριος 1479 – 1523 ) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και κύριος της Ίμολα και του Φορλί. Παρά την ονομαστική του ηγεσία, η πραγματική εξουσία βρισκόταν στη μητέρα του, Αικατερίνα Σφόρτσα.

 Πρώιμη ζωή 
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Τζιρόλαμο Ριάριο, ανιψιού του πάπα Σίξτου Δ΄ ντελα Ρόβερε -ο οποίος Τζιρόλαμο είχε αποκτήσει κτήσεις στην Ιταλία χάρη στην προστασία του ποντίφικα- και της Αικατερίνης Σφόρτσα.  Μετά τη δολοφονία τού πατέρα του, χρίστηκε κύριος της Ίμολα και του Φορλί τον Ιούλιο του 1488 από τον πάπα Ιννοκέντιο Η΄, υπό την επιτροπεία τής μητέρας του.

Παρά την επίσημη ιδιότητά του, ο εννιάχρονος Οτταβιάνο, στην πραγματικότητα, ελεγχόταν από τη μητέρα του και τον εραστή της, Τζάκομο Φέο. Όταν ο Φέο ταπείνωσε τον Οτταβιάνο δημόσια χαστουκίζοντάς τον, και οι κατ' όνομα αυλικοί του δεν έκαναν τίποτε για να τον υποστηρίξουν. Μετά από αυτό το επεισόδιο, η κατάσταση στο Φορλί έγινε πολύ τεταμένη. Οι φίλοι του Οτταβιάνο σχεδίασαν να χρησιμοποιήσουν το επεισόδιο ως δικαιολογία, για να «απελευθερώσουν» την πόλη από την κυριαρχία του Τζάκομο Φέο δολοφονώντας τον. Η πρώτη απόπειρα το 1490 απέτυχε. Πέντε χρόνια αργότερα, στις 27 Αυγούστου 1495, ο Φέο έπεσε σε ενέδρα και σκοτώθηκε. Ο δεκαπεντάχρονος Οτταβιάνο δεν είχε καμία ανάμειξη.

 Μετέπειτα ηγεμονία 
Το τέλος του Φέο δεν μείωσε τη δύναμη τής μητέρας τού Οτταβιάνο, η οποία συνέχισε να παίρνει αποφάσεις για λογαριασμό του. Ο Οτταβιάνο προσλήφθηκε δύο φορές από τους Φλωρεντινούς ως κοντοτιέρος, για να υπερασπιστεί τα φλωρεντινικά συμφέροντα. Του προσφέρθηκαν 15.000 φιορίνια το 1497, και 10.000 το 1499. Ο Νικολό Μακιαβέλι ανέλαβε διαπραγματεύσεις τη δεύτερη φορά. Ο Οτταβιάνο ήταν ακόμη μόνο ο κατ' όνομα ηγέτης, καθώς οι πραγματικές διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν με την Αικατερίνη. 

Ωστόσο, ο Οτταβιάνο διοικούσε προσωπικά μικρές δυνάμεις σε αυτούς τους τοπικούς πολέμους. Το 1498 συμμετείχε στην πολιορκία της Πίζας με 100 ενόπλους και 100 ελαφρούς ιππείς. Το 1499 βοήθησε τον Λουδοβίκο Σφόρτσα, ο οποίος βρισκόταν σε πόλεμο με τους Γάλλους και τους Βενετούς. Σε αυτό το σημείο οι Βοργίες αποφάσισαν να παρέμβουν. Ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ έστειλε τον γιο του Καίσαρα Βοργία να καταλάβει την Ίμολα και το Φορλί, ισχυριζόμενος ότι δεν είχαν καταβληθεί οι εισφορές. Η Αικατερίνα και ο Οτταβιάνο καθαιρέθηκαν τον Ιανουάριο του 1500. 

Μετά το τέλος του Αλεξάνδρου ΣΤ΄, ο Οτταβιάνο έκανε αρκετές προσπάθειες να ανακαταλάβει τα εδάφη του, αλλά δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει επαρκείς δυνάμεις για να επιτύχει τον στόχο του. "OTTAVIANO RIARIO Di Roma". Condottieri di Ventura (in Italian). 27 November 2012. Retrieved 17 November 2017.

 Εκκλησιαστική σταδιοδρομία 
Ο Οτταβιάνο εισήλθε αργότερα στην Εκκλησία. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1506 εξελέγη επίσκοπος του Βιτέρμπο, και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το τέλος του το 1523. 

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 
de Vries, Joyce (2016). Caterina Sforza and the Art of Appearances: Gender, Art and Culture in Early Modern Italy. Routledge. p. 322. ISBN 9781351953207.

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 16ου αιώνα