Κιμ Μιν-σέοκ

O Κιμ Μιν-σέοκ (Kim Min-seok (κορεάτικα: 김민석, γεννήθηκε το 1964) είναι Νοτιοκορεάτης ακτιβιστής, παιδαγωγός και πολιτικός που είναι πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας  από τον Ιούλιο του 2025. Υπηρετεί ως μέλος της Εθνοσυνέλευση (Νότια Κορέα)Εθνοσυνέλευσης για το Γιονγκντενγκπό B από το 2020, μια έδρα την οποία είχε και νωρίτερα, από το 1996 έως το 2002.

Γεννημένος στη Σεούλ, ο Κιμ έχει πτυχία από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Σεούλ, το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, το Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά και το Πανεπιστήμιο Ράτγκερς. Συνελήφθη για την κατάληψη του Αμερικανικού Πολιτιστικού Κέντρου στη Σεούλ. Εκλέχθηκε στη Βουλή στο πλαίσιο των εκλογών του 1996, και θεωρήθηκε ως ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του Δημοκρατικού Κόμματος εκείνη την περίοδο. Ωστόσο, η ήττα του στις δημαρχιακές εκλογές της Σεούλ στις εκλογές του 2002 από τον Λι Μιουνγκ-μπακ συνέβαλε σε πτώση της δημοτικότητάς του. Ο Κιμ κατάφερε να επανέλθει στην πολιτική σκηνή όταν επανεκλέχθηκε ως βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η στις εκλογές του 2020, σηματοδοτώντας την επιστροφή του στη Βουλή έπειτα από 18 χρόνια. Είναι σύμβουλος του προέδρου Λι Τζάε-μιουνγκ.

 Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση 
Ο Κιμ γεννήθηκε στη Σεούλ το 1964, ο νεότερος από τρία παιδιά που γεννήθηκαν από τους Κιμ Τζου-ουάν και Κιμ Τσουν-οκ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Κιμ Μιν-ουνγκ, είναι πάστορας της Εκκλησίας Γκίλμποτ στο Ρίβερ Ετζ του Νιού Τζέρσεϊ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο δεύτερος μεγαλύτερος αδελφός του, ο Κιμ Μιν-χουά, πέθανε το 1987 λόγω τροχαίου δυστυχήματος.

Φοίτησε στο Λύκειο Σουνγκσίλ και σπούδασε κοινωνιολογία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Σεούλ. Το 1982 ο αδελφός του Κιμ Μιν-ουνγκ πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει πολιτική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, αλλά σύντομα άλλαξε γνώμη και έγινε πάστορας. Ωστόσο, ηγήθηκε ενός κινήματος για την επανένωση ενώ βρισκόταν εκεί, και για αυτό δεν μπόρεσε να επιστρέψει στη Νότια Κορέα έως το 2002 λόγω παραβίασης του Νόμου Εθνικής Ασφάλειας. Τρία χρόνια αργότερα, ο Κιμ Μιν-σοκ εξελέγη πρόεδρος του Φοιτητικού Συμβουλίου στο πανεπιστήμιό του αλλά καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 5 ετών και 6 μηνών για την κατάληψη του Αμερικανικού Πολιτιστικού Κέντρου] στην οποία πρωταγωνίστησε. Απελευθερώθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1988, αφού του δόθηκε χάρη από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Ρο Τε-γου. Μετά την κράτησή του, η μητέρα του Κιμ Τσουν-οκ ίδρυσε το Συμβούλιο για το Κίνημα Οικογενειών υπέρ της Δημοκρατίας, μια φιλοδημοκρατική οργάνωση. Η Κιμ επισκέφθηκε τον μεγαλύτερο γιο της το 1999, καθώς μέχρι τότε δεν μπορούσε να ταξιδέψει λόγω της απόρριψης της αίτησής της για βίζα από την πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στη Σεούλ, εξαιτίας της ακτιβιστικής δράσης του νεότερου γιου της.

Το 1987, η Κιμ έχασε τον δεύτερο γιο της, τον Κιμ Μιν-χουά. Στο νεκροτομείο του νοσοκομείου, την επισκέφθηκε ο Κιμ Ντε-τζουνγκ, που αργότερα έγινε πρόεδρος της χώρας. Εκείνη την περίοδο, ο ίδιος ο Κιμ Μιν-σοκ ήρθε πιο κοντά με τον μελλοντικό Πρόεδρο.

Ο Κιμ έλαβε πτυχίο Juris Master από το Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά στην Κίνα το 2010.

Πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία (1990–92)
Ο Κιμ ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 1990, όταν προσχώρησε στο Δημοκρατικό Κόμμα, γνωστό και ως «Μικροί Δημοκράτες», υπό την ηγεσία του Λι Κι-τεκ. Συνεπώς, δεν ανήκε στο ίδιο κόμμα με τον Κιμ Ντε-τζουνγκ, ο οποίος τότε ηγείτο του Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (PDP), μέχρις ότου το PDP και οι Μικροί Δημοκράτες συγχωνεύθηκαν και επανιδρύθηκαν ως το Δημοκρατικό Κόμμα το 1991.

Πριν διεξαχθούν οι εκλογές του 1992, ο Κιμ προτάθηκε ως υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η από τους συμπροέδρους Κιμ Ντε-τζουνγκ και Λι Κι-τεκ. Αντιμετώπισε τον πρώην αναπληρωτή πρωθυπουργό της Νότιας Κορέας και υποψήφιο του κυβερνώντος Δημοκρατικού Φιλελεύθερου Κόμματος (DLP), Ρα Ουνγκ-μπε, αλλά ηττήθηκε από τον υποψήφιο του DLP με διαφορά 260 ψήφων. Ζήτησε επανακαταμέτρηση, αλλά η διαφορά αυξήθηκε ελαφρώς κατά 25 ψήφους.

Μετά την ήττα, ο Κιμ μετέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες για να σπουδάσει Δημόσια Διοίκηση στο John F. Kennedy School of Government του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Επέστρεψε στη Νότια Κορέα πριν από τις τοπικές εκλογές του 1995, όπου βοήθησε τον υποψήφιο του κόμματός του για δήμαρχο της Σεούλ, τον Τσο Σουν. Προσέλκυσε τις ψήφους της νεολαίας και ο Τσο εξελέγη στο αξίωμα.

Κοινοβουλευτική σταδιοδρομία (1996–2002)

Στις εκλογές του 1996 ο Κιμ προτάθηκε ως υποψήφιος του NCNP για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η και αντιμετώπισε τον Τσόι Γιονγκ-χαν, ηθοποιό, παρουσιαστή και υποψήφιο του κυβερνώντος Κόμματος Νέεας Κορέας (NKP). Επέλεξε το σύνθημα: «Τον Κιμ στο Κοινοβούλιο, τον Τσόι στη Σκηνή» (김민석을 국회로, 최불암은 무대로). Κατάφερε να νικήσει τον διάσημο ηθοποιό· όντας μόλις 32 ετών, ήταν ο νεότερος βουλευτής και ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης με τις περισσότερες ψήφους στη Σεούλ.

Τράβηξε την προσοχή του κοινού κατά τη διάρκεια των ακροάσεων για το σκάνδαλο Hanbo το 1997, που προέκυψε λόγω του CEO Γιονγκ Τε-σού, ο οποίος εμπλεκόταν σε διάφορες υποθέσεις διαφθοράς. Παρότι δεν έλαβε απαντήσεις από τον Τζονγκ, απέδειξε ότι οι μαρτυρίες του ήταν σε μεγάλο βαθμό κατασκευασμένες. Από αυτό το γεγονός, πολλοί τον αποκάλεσαν «Σταρ των Ακροάσεων» (청문회 스타).

Στα τέλη του 1999, όταν το NCNP επρόκειτο να επανιδρυθεί ως το Δημοκρατικό Κόμμα της Χιλιετίας (MDP), υπηρέτησε ως εκπρόσωπος της Προπαρασκευαστικής Επιτροπής. Ίδρυσε επίσης τη δική του οργάνωση με το όνομα Youth Korea για να ενισχύσει τη βάση στήριξής του. Στις 29 Οκτωβρίου επιλέχθηκε ως ένας από τους «20 Νεανικούς Ηγέτες της Ασίας για τη Χιλιετία» από το Asiaweek, ένα περιοδικό ειδήσεων στα αγγλικά με έδρα το Χονγκ Κονγκ, μαζί με την Τσου Μι-ε. Τον Ιανουάριο του 2000 επιλέχθηκε ξανά ως ένας από τους «100 Παγκόσμιους Ηγέτες του 2000» από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF).

Ο Κιμ επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2000, αλλά το MDP και ο εταίρος του συνασπισμού, η Συμμαχία Φιλελεύθερων Δημοκρατών (ALDE), δεν πέτυχαν την πλειοψηφία. Ωστόσο, στις 17 Μαΐου 2000, ο ίδιος και κάποιοι άλλοι βουλευτές προκάλεσαν αντιδράσεις όταν επισκέφθηκαν ένα καραόκε μπαρ με την ονομασία Millennial NHK μετά την τελετή μνήμης της παραμονής για την Εξέγερση της Γκουανγκτζού. Επικρίθηκε επίσης στο τέλος του έτους όταν τάχθηκε εναντίον της μειοψηφικής πτέρυγας του κόμματος και υποστήριξε την πλειοψηφική πτέρυγα για την κομματική αναμόρφωση.

 Παρακμή στην πολιτική καριέρα 
Έκτοτε, η πολιτική του καριέρα παρήκμασε και δεν κατάφερε να επιστρέψει. Στις εκλογές του 2004 ο Κιμ έθεσε υποψηφιότητα για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 1η με στόχο την επιστροφή του στο Κοινοβούλιο, όμως εν μέσω της παραπομπής του προέδρου Ρο Μου-χιούν, η υποστήριξη προς το MDP κατακρημνίστηκε. Ο Κιμ ήρθε επίσης πίσω από τους Γκο Τζιν-χουά και Κιμ Μιουνγκ-σεοπ. Μόλις ένα μήνα αργότερα, συνελήφθη για κατηγορίες διαφθοράς που σχετίζονταν με τη δράση του στις τοπικές εκλογές του 2002. Καταδικάστηκε σε οκτώ μήνες φυλάκιση με αναστολή εκτέλεσης τεσσάρων ετών. Εξαιτίας αυτού, η υποψηφιότητά του για τις εκλογές του 2008 απορρίφθηκε από το Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα (UDP). Παρά την εκλογή του ως αντιπροέδρου κατά τις εσωκομματικές εκλογές της 6ης Ιουλίου, συνελήφθη ξανά στο τέλος του έτους για κατηγορίες διαφθοράς. Τον Μάιο του 2010, έθεσε υποψηφιότητα για το χρίσμα του δημάρχου της Μπουσάν με το Δημοκρατικό Κόμμα ενώ βρισκόταν εν μέσω δίκης, αλλά ηττήθηκε από τον Κιμ Τζονγκ-κιλ. Τρεις μήνες αργότερα, καταδικάστηκε σε πρόστιμο έξι εκατομμυρίων γουόν (~6.000 δολάρια ΗΠΑ) και του απαγορεύτηκε η ενασχόληση με την πολιτική για πέντε χρόνια.

Το 2014 ο Κιμ εντάχθηκε ως σύμβουλος στο νεοσύστατο Δημοκρατικό Κόμμα, γνωστό και ως Εξωκοινοβουλευτικοί Δημοκρατικοί ή Δημοκρατικό (Κ). Στις 30 Ιανουαρίου 2016 εκλέχθηκε συμπρόεδρος του κόμματος, μαζί με τον πρώην κυβερνήτη της Νότιας Τζεόλα Παρκ Τζουν-γιουνγκ. Στις εκλογές του 2016 συμμετείχε ως 2ος στη λίστα του κόμματος αλλά δεν εξελέγη, καθώς το κόμμα δεν πέρασε το όριο του 3%. Τον Σεπτέμβριο το κόμμα ανακοίνωσε τη συγχώνευσή του με το Δημοκρατικό Κόμμα της Κορέας (DPK).

Επιστροφή στον κοινοβουλευτικό βίο (2020–2025)
Στις 16 Ιανουαρίου 2020 ο Κιμ ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την περιφέρεια Γεονγκντεούνγκπο 2η στις εκλογές του 2020. Κατά την ανακοίνωσή του, δήλωσε ότι έπρεπε να ξεκινήσει εκ νέου από την ιδιαίτερη εκλογική του περιφέρεια, αν και είχε ευκαιρίες να κατέβει σε άλλες περιοχές. Συμμετείχε στις εσωκομματικές εκλογές του DPK και νίκησε τον εν ενεργεία Σιν Κιονγκ-μιν. Κατά ειρωνεία της τύχης, ο Σιν έγινε ο πρώτος εν ενεργεία βουλευτής που ηττήθηκε σε προκριματικές εκλογές του DPK.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Κιμ αγωνίστηκε υπό το σύνθημα «Να κάνουμε την Γεονγκντεούνγκπο, Ιλντεούνγκπο» (κορεατικά: 영등포를 일등포로 만들겠습니다); η λέξη ιλντεούνγκ σημαίνει "1η θέση" στα κορεατικά. Δεσμεύτηκε να αποκαταστήσει το Νταεμπάνγκτσεον, εμπνευσμένος από το μανιφέστο του Λι Μιουνγκ-μπακ (για την αποκατάσταση του Τσουνγκγιετσέον), με τον οποίο είχε αναμετρηθεί πριν από 18 χρόνια.

Στο exit poll της 15ης Απριλίου, ο Κιμ ήρθε πίσω από τον υποψήφιο του Ενωμένου Μέλλοντος Παρκ Γιονγκ-τσαν (Κιμ: 46,9%, Παρκ: 48,3%). Παρ' όλα αυτά, το επίσημο αποτέλεσμα έδειξε ότι ο Κιμ έλαβε 50,2% και νίκησε τον Παρκ με διαφορά 5,9%.

Ο Κιμ υποστήριξε ότι ο νόμος κατά των διακρίσεων με προστασία των ΛΟΑΤΚ ατόμων παραβιάζει την ελευθερία της θρησκείας και της έκφρασης της χριστιανικής κοινότητας. Είπε: «Εάν η ομοφυλοφιλία επιλεγεί από όλους τους ανθρώπους, η ανθρωπότητα δεν μπορεί να διατηρηθεί» και «Επομένως, δεν μπορεί να είναι καθολική αξία ή σχετικιστική περιοχή που μπορεί να υποστηριχθεί ακόμη κι αν αλλάξει η θέση.» Επίσης υποστήριξε ότι «Μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με την ομοφυλοφιλία λόγω υπαρξιακών ανησυχιών, αλλά κοιτάζοντας την πρόσφατη πραγματικότητα, είναι σαφές ότι υπάρχουν περιπτώσεις επαφής ή διάδοσής της λόγω της κοινωνικής ατμόσφαιρας.» Υποστήριξε επίσης: «Το λιγότερο που μπορεί να γίνει είναι να προληφθούν οι σεξουαλικές τάσεις που παρασύρονται από την κοινωνική ατμόσφαιρα και να διασφαλιστεί η θρησκευτική ελευθερία να τις επισημάνει και να τις επικρίνει.» 
 Πρωθυπουργία (2025–σήμερα) 
Μετά την εκλογή του Λι Τζάε-μιουνγκ ως προέδρου της Νότιας Κορέας στις προεδρικές εκλογές του 2025, ο Κιμ διορίστηκε πρωθυπουργός της Νότιας Κορέας. Η υποψηφιότητά του ανέμενε την έγκριση από την Εθνοσυνέλευση της Νότιας Κορέας. Η διήμερη κοινοβουλευτική ακρόαση επιβεβαίωσης ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου 2025. Η δεύτερη και τελική ακρόαση επιβεβαίωσης του Κιμ στην Εθνοσυνέλευση πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουνίου 2025. Η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε την υποψηφιότητα του Κιμ στις 3 Ιουλίου 2025 με ψήφους 173 υπέρ και 3 κατά, ενώ το Λαϊκό Κόμμα Εξουσίας της αντιπολίτευσης απείχε από την ψηφοφορία.

 Προσωπική ζωή 
Ο Κιμ Μιν-σόκ παντρεύτηκε για πρώτη φορά την Κιμ Τζα-γιόνγκ, παρουσιάστρια ειδήσεων γνωστή από την εκπομπή World Trend Music, την οποία γνώρισε σε μια καφετέρια στη νέα πτέρυγα της Κορεατικής Ραδιοτηλεοπτικής Υπηρεσίας (KBS) τον Ιούνιο του 1992. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 6 Μαρτίου 1993 και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη. Τον Μάρτιο του 2015 αναφέρθηκε ότι είχαν ήδη χωρίσει τον Δεκέμβριο του 2014.

Στις 24 Νοεμβρίου 2019 ο Κιμ ανακοίνωσε μέσω Facebook ότι θα ξαναπαντρευτεί στις 12 Δεκεμβρίου. Παντρεύτηκε τη Λι Τε-ριν στην εκκλησία Σινγκίλ.

 Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία