Λεύκιος Αντίστιος Ρούστικος

Ο Λεύκιος Αντίστιος Ρούστικος, λατιν.: Lucius Antistius Rusticus (π. 48 93) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε στα τέλη του 1ου αι. μ.Χ. Διετέλεσε ύπατος από τον Μάρτιο έως τον Απρίλιο του 90, με συνεργάτη τον Λεύκιο Ιούλιο Ούρσο Σερβιανό. 

 Βιογραφία 
Ο Ρούστικος ήταν γέννημα θρέμμα της Κόρδουβα. Ο Ρόναλντ Σάύμ σημειώνει μία επιγραφή, που ανακαλύφθηκε εκεί, και μαρτυρά έναν αξιωματούχο με το ίδιο όνομα.  Πιθανώς καταγόταν από έναν Ιταλό άποικο του γένους των Αντιστίων. 

Το πρώτο του καταγεγραμμένο αξίωμα ήταν δευτερεύον: ένας των δέκα ανδρών δικαστικών (decemviri stlitibus iudicandis), ένας από τους είκοσι άνδρες (vigintiviri), το οποίο ο Σάυμ πιστεύει ότι υποδηλώνει ότι ο Ρούστικος ήταν είτε γιος συγκλητικού, είτε του είχε χορηγηθεί ως συγκλητική διάκριση (dignitas senatoria).  Το έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων (69 μ.Χ.) τον βρήκε να υπηρετεί ως στρατιωτικός τριβούνος της Λεγεώνας II Αυγούστας, όπου ο Άντονι Μπίρλεϊ πιστεύει ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συσπείρωση των λεγεώνων στη Βρετανία στο πλευρό του Βεσπασιανού, με βάση την προτίμησή του από τη Σύγκλητο με πραιτοριανό βαθμό και τις στρατιωτικές διακρίσεις (dona militaria) που έλαβε.  Ακολούθησε ο διορισμός του ως επιμελητή (curator) της Aυρηλίας Οδού και της Κορνηλίας Οδού, και στη συνέχεια στη διοίκηση της Λεγεώνας VIII Augusta, η οποία βρισκόταν στην Aργεντοράτη της Άνω Γερμανίας. 

Το 83/84 ο Ρούστικος διορίστηκε ανθύπατος κυβερνήτης της Bαιτικής.  Ο Σάυμ θεωρεί αυτήν την ανάρτηση ως «στάση εκτίμησης».  Ωστόσο, η σχέση μεταξύ αυτού του αξιώματος και της προαγωγής σε προαγωγές έχει αμφισβητηθεί: σε μία μελέτη αυτού του φαινομένου, ο Πάουλ Λόινισεν παρατήρησε ότι «ο αριθμός των διαπιστωμένων περιπτώσεων παραμένει συνολικά χαμηλός, και οι διαφορές μεταξύ των μεμονωμένων επαρχιών είναι πολύ μικρές, για να δικαιολογήσουν οποιοδήποτε συμπέρασμα προς την κατεύθυνση των διαφορών κατάταξης μεταξύ τους... μόνο λίγες μαρτυρίες θα μπορούσαν να επιφέρουν σημαντικές αλλαγές».  Μία καταγεγραμμένη πράξη κατά τη διάρκεια της θητείας του ως ανθύπατου ήταν η οριοθέτηση της επικράτειας σε μία διαμάχη για τα όρια της επικράτειας της πόλης Κισίμβριον (σύγχρονη Zάμβρα).  Αυτή η θητεία του ως κυβερνήτη ακολουθήθηκε από μία θητεία ως επάρχου του θησαυροφυλακίου στον ναό του Κρόνου (aerarium Saturni) από το 87 έως το 89. 

Μετά την υπατεία του, ο Ρούστικος ήταν κυβερνήτης της σημαντικής επαρχίας Καππαδοκίας-Γαλατίας το 92/93.  Ενώ ήταν κυβερνήτης της Καππαδοκίας, οι αρχές (decuriones) της Αντιόχειας τον παρακάλεσαν να αντιμετωπίσει έναν λιμό, που προκλήθηκε από έναν σκληρό χειμώνα. Η απάντησή του καταγράφηκε σε μία επιγραφή, που ανακτήθηκε από την πόλη.  Απεβίωσε ενώ ήταν ακόμη κυβερνήτης, πιθανώς περίπου το 93. Ο διάδοχός του, Τίτος Πομπόνιος Βάσσος, αναφέρεται στο αξίωμά του το 94, λαμβοντας την ιδιότητα του υπάτου την ίδια χρονιά εν απουσία (in absentia) αυτού. 

 Οικογένεια 
Ο Ρούστικος είναι γνωστό ότι νυμφεύτηκε τη Μουμμία Νιγρίνα, την οποία ο Μαρτιάλις αναφέρει ότι μοιράστηκε την κληρονομιά της μαζί του (IV.75), γεγονός που δείχνει ότι προερχόταν από πλούσια οικογένεια. Σύμφωνα με τον Μαρτιάλι, ήταν παρούσα στην Καππαδοκία όταν εκείνος απεβίωσε, καθώς αναφέρει ότι έφερε την τέφρα του πίσω στη Ρώμη από εκεί (IX.30). Η Μουμμία είχε κάποια σχέση με τους Βαλέριους Βεγέτι, αλλά δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί αρχεία, που να εξηγούν αυτή τη σχέση ή με άλλες Μουμμίες.  Δεν έχουν καταγραφεί ως άτομα, που είχαν παιδιά.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα