Άππιος Άννιος Γάλλος

Ο Άππιος Άννιος Γάλλος, λατιν.: Appius Annius Gallus, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, που άκμασε κατά τον 1ο αι. Κατείχε το αξίωμα του υπάτου το 67, με συνεργάτη τον Λεύκιο Βερουλάνο Σεβήρο.  Ο αντικαταστάτης ύπατος του 67 αναγνωρίζεται συνήθως ως ο στρατηγός, που υποστήριξε τον Όθωνα κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων.

 Βιογραφία 

 Στρατιωτική σταδιοδρομία υπό τον Όθωνα 
Εκτός από τη θητεία του ως αντικαταστάτη υπάτου, η ζωή του Γάλλου πριν από το έτος 69 είναι μία κενή περίοδος. Εκείνο το έτος, ο ενιαύσιος Αυτοκράτορας Όθων τον επέλεξε ως έναν από τους στρατηγούς του. Ο Γάλλος, μαζί με τον Γάιο Σουητόνιο Παυλίνο και τον Αύλο Μάριο Κέλσο, οδήγησαν τα συγκεντρωμένα στρατεύματα βόρεια από τη Ρώμη, για να αντιμετωπίσουν τις λεγεώνες, που υποστήριζαν τον Βιτέλλιο κοντά στον ποταμό Πάδο.  Ο Τάκιτος σημειώνει, ότι ο Γάλλος ανέλαβε τη διοίκηση των ηγετικών στοιχείων μαζί με τον Τίτο Βεστρίκιο Σπουρίνα.  Μόλις έφτασαν στον Πάδο, ο Όθων έστειλε τον Σπουρίνα να καταλάβει την Πλακεντία, ενώ αυτός βάδιζε προς τη Βερόνα. Μόλις άκουσε ότι οι άνδρες τού Σπουρίνα είχαν περικυκλωθεί από στρατιώτες πιστούς στον Βιτέλλιο, ο Γάλλος κινήθηκε για να βοηθήσει τον συνεργό του, αλλά σταμάτησε στο Βεδριάκον, όταν έφτασε η είδηση ότι ο εχθρός είχε εκδιωχθεί, μετά από μία ανεπιτυχή επίθεση. 

Ο Γάλλος δεν ήταν παρών στη μάχη του Βεδριάκον που ακολούθησε, επειδή είχε τραυματιστεί από πτώση από το άλογό του.  Μαζί με τον Σουητόνιο Παυλίνο και τον Μάριο Κέλσο αντιτάχθηκε στην άμεση εμπλοκή με τους άνδρες του Βιτέλλιου, συμφωνώντας με τη συμβουλή τους ότι ο Όθων θα ήταν καλύτερα να περιμένει, μέχρι να φθάσουν οι λεγεώνες από τα Βαλκάνια. Παρ' όλα αυτά, ο Αυτοκράτορας Όθων αγνόησε τη συμβουλή τους, και οι άνδρες του ηττήθηκαν στο Βεδριάκον. Tacitus, Histories, II.33 Όταν ο Βέδιος Ακουίλα, διοικητής μίας από τις λεγεώνες που υποστήριζαν τον Όθωνα, επέστρεψε στο στρατόπεδο, και βρέθηκε να είναι πιθανό θύμα μίας δολοφονικής ομάδας ηττημένων στρατιωτών, ο Άννιος Γάλλος παρενέβη, και του έσωσε τη ζωή. 

 Υπό τον Βεσπασιανό 
Παρά το γεγονός ότι υποστήριξε έναν από τους ανεπιτυχείς αντιπάλους για τα αυτοκρατορικά εμβλήματα, ο Γάλλος κατάφερε να αποφύγει να γίνει θύμα των επακόλουθων προγραφών. Στη συνέχεια, εμφανίζεται ως στρατηγός υπό τον Βεσπασιανό, με αποστολή να βοηθήσει στην καταστολή των Σεκουανών, οι οποίοι είχαν επαναστατήσει μαζί με τους Βαταβιανούς.  Ο Βέρνερ Εκ το θεωρεί αυτό ως απόδειξη, ότι ο Γάλλος είχε διοριστεί κυβερνήτης της Άνω Γερμανίας προς το τέλος του έτους 69, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 72, όταν αντικαταστάθηκε από τον Γναίο Πινάριο Κορνήλιο Κλήμην . 

Οι ενέργειές του, μετά την επιστροφή του στη Ρώμη από την Άνω Γερμανία, δεν είναι γνωστές.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα