Γάιος Αντίστιος Βέτος (ύπατος το 30 π.Χ.)

Ο Γάιος Αντίστιος Βέτος, λατιν.: Gaius Antistius Vetus, ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, που ήταν αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 30 π.Χ. ως συνάδελφος του Αυγούστου, διαδεχόμενος τον Μάρκο Λικίνιο Κράσσο. 

 Βιογραφία 
Ο Αντίστιος Βέτος ήταν απόγονος του πληβείου Ρωμαϊκού γένους των Aντιστίων Βετέρων. Ήταν πιθανότατα γιος του Γάιου Αντίστιου Βέτου, πραίτορα το 70, και κυβερνήτη το 69 π.Χ. στην Πέραν Ισπανία , υπό τον οποίο υπηρέτησε ως ταμίας (quaestor) ο Ιούλιος Καίσαρας. 

Αρχικά υποστηρικτής του Ι. Καίσαρα, ο Βέτος διορίστηκε ταμίας αντί του πραίτορα (quaestor pro praetore) της Συρίας από τον Καίσαρα, θέση την οποία κατείχε το 45 π.Χ.   Αναγκάστηκε να πολεμήσει ενάντια στον Κόιντο Καικίλιο Βάσσο, τον πρώην κυβερνήτη και αντίπαλο του Καίσαρα, ο οποίος αρνήθηκε να παραιτηθεί από τη θέση του. Ο Βέτος τον πολιόρκησε, μέχρι που ήρθαν οι Πάρθοι να ανακουφίσουν τον Bάσσο: κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Βέτος χαιρετίστηκε ως αυτοκράτωρ (imperator). 

Κατά την επιστροφή του στη Ρώμη το 44 π.Χ., αναχαιτίστηκε από τον Μ. Ι. Βρούτο, έναν από τους κορυφαίους δολοφόνους του Καίσαρα, ο οποίος τον έπεισε, όχι μόνο να παραδώσει τα έσοδα της επαρχίας που έπαιρνε στη Ρώμη,  αλλά και να συμμετάσχει στην υπόθεση των Ελευθερωτών (Liberatores). Τον Ιούνιο του 43 π.Χ. ήταν πίσω στη Ρώμη, αλλά σύντομα επέστρεψε στο Βρούτο, όπου υπηρέτησε ως ένας από τους λεγάτους του.  Φεύγοντας μετά την ήττα του Βρούτου στους Φιλίππους, ο Βέτος τελικά συμφιλιώθηκε με τον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό. 

Το 35 π.Χ. στον Βέτο δόθηκε η διοίκηση του συνεχιζόμενου πολέμου κατά των Σαλασσών, ίσως ως κυβερνήτης της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας (Ναρβωνικής) , τον οποίο καταδίωξε με σθένος, αλλά χωρίς επιτυχία.  Στη συνέχεια το 30 π.Χ., του απονεμήθηκε η θέση του υπάτου, υπηρετώντας δίπλα στον Οκταβιανό για ένα μέρος του έτους.  Έπειτα ο Βέτος έγινε λεγάτος της Εγγύς Ισπανία το 26 π.Χ., ένας από τους λίγους υπατικούς άνδρες, στους οποίους δόθηκε στρατιωτική επαρχία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου.  Ανέλαβε την εξουσία από τον Αύγουστο μετά την ασθένεια των πριγκίπων κατά την εκστρατεία στην Ισπανία, ηγούμενος μίας εκστρατείας μαζί με τον Π. Καρούσιο κατά των Αστούρων, την οποία ολοκλήρωσαν επιτυχώς το 25 π.Χ. 

Ο γιος του, Γάιος Αντίστιος Βέτος, υπηρέτησε ως ύπατος το 6 π.Χ. Δύο από τα εγγόνια του έγιναν επίσης ύπατοι.

 Δείτε επίσης 
 γένος Αντιστίων

 Πηγές 
 T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, Vol II (1952).
 Syme, Ronald, The Roman Revolution, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939.
 Anthon, Charles & Smith, William, A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography (1860).

 Σημειώσεις 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί