Λεύκιος Σεμπρώνιος Ατρατινός (ύπατος το 34 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Σεμπρώνιος Ατρατινός, λατινικά: Lucius Sempronius Atratinus (απεβ. το 7 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που εξελέγη αντικαταστάτης ύπατος το 34 π.Χ. Αναφέρεται στην Pro Caelio, μία περίφημη ομιλία για την υπεράσπιση του Mάρκου Καίλιου Ρούφου από τον M. Τ. Κικέρωνα.

 Βιογραφία 
Πιθανώς γεννημένος ως μέλος του κλάδου των πατρικίων του αρχαίου γένους των Σεμπρωνίων, ο Ατρατινός υιοθετήθηκε πιθανώς από τον Λεύσκο Καλπούρνιο Βέστια, αλλά δεν έλαβε το όνομα του γένους (nomen gentile) του υιοθετημένου πατέρα του.  Το 56 π.Χ. σε ηλικία 17 ετών Austin, R. G. (1960).  (3rd edition), Oxford, p. 154. άσκησε δίωξη εναντίον του Μάρκου Καίλιου Ρούφου, ο οποίος προηγουμένως είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς να διώξει τον υιοθετημένο πατέρα του Ατρατινού με κατηγορίες δωροδοκίας. Ο Καίλιος είχε διαπληκτιστεί με την ερωμένη του, Κλοδία, και αυτή τον κατηγόρησε για απόπειρα δηλητηρίασης. Άλλες κατηγορίες περιελάμβαναν τη δολοφονία ενός πρέσβη. Ζήτησε από τον Ατρατινό να διώξει τον Καίλιο, κάτι που το έκανε με πολλή χαρά.  Τον Καίλιο υπερασπίστηκε επιτυχώς ο Mάρκος Τύλλιος Κικέρων, και στη δημοσιευμένη ομιλία του Υπέρ Καίλιου (Pro Caelio), ο Κικέρων ισχυρίστηκε, ότι ο Aτρατινός χειραγωγήθηκε από την Κλοδία, για να εκδικηθεί τον Καίλιο, για μία υπόθεση που πήγε στραβά.

Το 40 π.Χ. ο Ατρατινός εξελέγη αντικαταστάτης πραίτωρ (consul suffectus), καθώς όλοι οι προηγουμένως εκλεγμένοι πραίτορες είχαν αποσυρθεί από το αξίωμα μετά τη συνθήκη του Βρηνδισίου μεταξύ του Οκταβιανού, του Μάρκου Αντώνιου και του Μ. Αι. Λέπιδου. Στα τέλη του 40 π.Χ. αυτός και ο συνάδελφός του Μάρκος Βαλέριος Μεσάλλα Κορβίνος συγκάλεσε τη Σύγκλητο για να παρουσιάσει τον Ηρώδη τον Μεγάλο, ο οποίος έλαβε τον τίτλο του βασιλιά της Ιουδαίας .  Την ίδια χρονιά εξελέγη στο ρόλο του ιοωνοσκόπου (augur), ενός από τους ιερείς της αρχαίας Ρώμης, θέση που κράτησε μέχρι το τέλος του το 7 μ.Χ.

Υποστηρικτής του Μάρκου Αντώνιου, ο Ατρατινός ήταν ένας από τους λεγάτους του, που υπηρέτησε ως αντιπραίτωρ (propraetor) στην Ελλάδα το 39 π.Χ.  Το 36 π.Χ. του δόθηκε η διοίκηση ενός τμήματος του στόλου που είχε στείλει ο Αντώνιος, για να βοηθήσει τον Οκταβιανό να αντιμετωπίσει τον Σέξτο Πομπήιο.  Το 34 π.Χ. εξελέγη ύπατος την 1η Ιανουαρίου, καθώς ο Αντώνιος παραιτήθηκε από τη θέση του ως υπάτου μέσα σε 24 ώρες. Ο ίδιος ο Ατρατινός κράτησε την υπατεία μέχρι την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.  Κάποια στιγμή πριν από τη μάχη του Ακτίου, ο Ατρατινός εγκατέλειψε τον Μ. Αντώνιο, και άλλαξε: υποστήριξε τον Οκταβιανό.  Έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής γύρω στο 23 π.Χ., και του απονεμήθηκε θρίαμβος για τις εκεί πράξεις του το 21 π.Χ.

Η αδελφή του Aτρατινού, Σεμπρωνία, ήταν παντρεμένη με τον Λεύκιο Γέλλιο Ποπλικόλα.  Το κακοδιατηρημένο ταφικό μαυσωλείο του Aτρατινού βρίσκεται στη Γαίτα της Ιταλίας.

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, Vol II (1952).
 Syme, Ronald, The Roman Revolution (1939)
 Holmes, T. Rice, The Roman Republic and the Founder of the Empire, Vol. II (1923)
 Anthon, Charles & Smith, William, A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography (1860).

Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.