Μάρκος Οστόριος Σκαπούλα (ύπατος το 59)

Ο Μάρκος Οστόριος Σκαπούλα, λατιν.: Marcus Ostorius Scapula (απεβ το 65 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος το δεύτερο μισό του έτους 59, ως συνεργάτης του Τίτου Σέξτιου Αφρικανού.  Ήταν γιος του Πόπλιου Οστόριου Σκαπούλα, κυβερνήτη της Ρωμαϊκής Βρετανίας (47-52). 

Ο Σκαπούλα εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία ως στρατιωτικός, σε μία από τις μονάδες που στάθμευαν στην επαρχία τού πατέρα του, τη Ρωμαϊκή Βρετανία. Κατά τη διάρκεια μίας μάχης εναντίον των Ικενών, ο νεότερος Οστόριος Σκαπούλα έσωσε τη ζωή ενός συναδέλφου στρατιωτικού, και στη συνέχεια του απονεμήθηκε το στέμμα της πόλης .  Είναι πιθανό να είχε διοριστεί τριβούνος του στρατού· σε κάθε περίπτωση, η σταδιοδρομία του μετά από αυτό το σημείο μέχρι την ανάληψη της θέσης του υπάτου είναι άγνωστη. Το 62 ο Σκαπούλα ενεπλάκη σε μία νομική δίκη, όπου ο πραίτωρ Αντίστιος Σωσιανός κατηγορήθηκε για παραβίαση της νομοθεσίας περί προδοσίαςς (lex maiestas) συνθέτοντας στίχους που χλεύαζαν τον Νέρωνα, τους οποίους ο Σωσιανός απήγγειλε σε μία μεγάλη συγκέντρωση στο σπίτι του Σκαπούλα. Αν και ο Σκαπούλα ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ακούσει τίποτε, προσήχθησαν αρκετοί μάρτυρες που ήταν παρόντες εκείνη την εποχή, οι οποίοι βεβαίωσαν ότι ο Σωσιανός είχε απαγγείλει τους στίχους, και ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος και τιμωρήθηκε με εξορία. 

Όταν ο Σωσιανός ανακλήθηκε από την εξορία τρία χρόνια αργότερα, σύμφωνα με τον Τάκιτο, έμαθε ότι το επάγγελμα του κατηγόρου (delator), ή πληροφοριοδότη, ευνοούνταν από τον Αυτοκράτορα Νέρωνα, και ο Σωσιανός κατηγόρησε τον Σκαπούλα ότι επιδίωκε να αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας. Ο Νέρων τον πίστεψε αμέσως. Εκείνη την εποχή, ο Σκαπούλα ζούσε σε ένα απομακρυσμένο κτήμα στα σύνορα με τη Λιγουρία, από όπου στάλθηκε ένας εκατόνταρχος για να εξασφαλίσει τον θάνατο του Σκαπούλα. Έτσι πιεσμένος, ο Οστόριος Σκαπούλα αυτοκτόνησε. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας