Τζον Λάντις

Ο Τζον Ντέιβιντ Λάντις (Αγγλικά: John David Landis, 3 Αυγούστου 1950 - )  είναι Αμερικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστός για τη σκηνοθεσία κωμικών ταινιών όπως Η τρέλα δεν έχει όρια (1977), Ένα τρελό τρελό θηριοτροφείο (1978), Οι ατσίδες με τα μπλε (1980), Πολυθρόνα για δύο (1983), Οι 3 αμίγκος (1986), Ο πρίγκιπας της Ζαμούντα (1988) και Ο μπάτσος του Μπέβερλι Χιλς 3 (1994), καθώς και ταινιών τρόμου όπως Ένας Αμερικανός λυκάνθρωπος στο Λονδίνο (1981) και Αγνό αίμα (1992). Σκηνοθέτησε επίσης τα μουσικά βίντεο για τα τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον «Thriller» (1983) και «Black or White» (1991).

Αργότερα, ο Λάντις ασχολήθηκε και με την τηλεόραση, στις σειρές Dream On (1990), Weird Science (1994) και Sliders: Αιχμάλωτοι σε άλλη διάσταση (1995). Σκηνοθέτησε επίσης αρκετά επεισόδια των σειρών τρόμου της δεκαετίας του 2000 Masters of Horror and Ιστορίες τρόμου, καθώς και διαφημίσεις για τς εταιρείες DirecTV, Taco Bell, Coca-Cola, Pepsi, Kellogg's και Disney. Το 2008, ο Λάντις κέρδισε ένα Βραβείο Έμμυ για το ντοκιμαντέρ Mr. Warmth: The Don Rickles Project (2007).

Το 1982, ο Λάντις έγινε αντικείμενο διαμάχης όταν τρεις ηθοποιοί, ανάμεσά τους και δύο παιδιά, πέθαναν στο πλατό κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του τμήματος της ταινίας Επόμενος σταθμός: Η ζώνη του λυκόφωτος (1983). Ο Λάντις, καθώς και πολλά άλλα εμπλεκόμενα μέρη, δικάστηκαν στη συνέχεια και αθωώθηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, αλλά το περιστατικό είχε μακροχρόνιες επιπτώσεις στις πρακτικές της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Ο Λάντις είναι ο πατέρας του σκηνοθέτη Μαξ Λάντις.

 Τα πρώτα χρόνια 
Ο Λάντις ήταν μέλος εβραιοαμερικανικής οικογένειας.  Γεννήθηκε στο Σικάγο του Ιλινόι. Ήταν γιος της Σίρλεϊ Λιβάιν (το γένος Μαγκαζίνερ) και του Μάρσαλ Λάντις, σχεδιαστή εσωτερικών χώρων και διακοσμητή.  Ο Λάντις και οι γονείς του μετακόμισαν στο Λος Άντζελες όταν αυτός ήταν τεσσάρων μηνών. Αν και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Καλιφόρνια, ο Λάντις εξακολουθεί να αναφέρεται στο Σικάγο ως την πόλη καταγωγής του· είναι οπαδός της ομάδας μπέιζμπολ Σικάγο Γουάιτ Σοξ.

Όταν ο Λάντις ήταν μικρός, παρακολούθησε την ταινία Το έβδομο ταξίδι του Σεβάχ (1958) η οποία τον ενέπνευσε να γίνει σκηνοθέτης:Είχα μια αίσθηση απόλυτης δυσπιστίας — βλέπετε, ήμουν οκτώ χρονών και αυτό με συνεπήρε. Ήμουν σε εκείνη την παραλία τρέχοντας μακριά από εκείνον τον δράκο, πολεμώντας εκείνον τον Κύκλωπα... Με εντυπωσίασε πολύ και το πίστεψα ολοκληρωτικά. Έτσι, το είδα δύο φορές και όταν γύρισα σπίτι, ρώτησα τη μαμά μου: «Ποιος το κάνει αυτό; Ποιος γυρίζει την ταινία;» As told to Robert K. Elder for The Film That Changed My Life Landis, John. Interview by Robert K. Elder. The Film That Changed My Life. By Robert K. Elder. Chicago: Chicago Review Press, 2011. N. p. 223. Print.

 Καριέρα 

 Τα πρώτα βήματα 
Ο Λάντις ξεκίνησε την κινηματογραφική του καριέρα εργαζόμενος ως κλητήρας στην 20th Century-Fox. Εργάστηκε στη συνέχεια ως βοηθός σκηνοθέτη στη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας της Metro-Goldwyn-Mayer Ήρωες με βρόμικα χέρια (1970) στη Γιουγκοσλαβία. Αντικατέστησε τον αρχικό βοηθό σκηνοθέτη της ταινίας, ο οποίος αρρώστησε.  Εκείνη την περίοδο, ο Λάντις γνώρισε τους ηθοποιούς Ντον Ρικλς και Ντόναλντ Σάδερλαντ, οι οποίοι αργότερα θα δούλευαν στις ταινίες του. Μετά την ταινία Ήρωες με βρόμικα χέρια, ο Λάντις εργάστηκε σε αρκετές ταινίες που γυρίστηκαν στην Ευρώπη (ειδικά στην Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο), όπως Κάποτε στη Δύση, El Condor και Οι τρομοκράτες.  Ο Λάντις εργάστηκε και ως κασκαντέρ.

Σε ηλικία 21 ετών, ο Λάντις έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία Schlock. Η ταινία, της οποίας το σενάριο έγραψε και στην οποία συμμετείχε, είναι ένας φόρος τιμής στις ταινίες με τέρατα.  Η στολή γορίλα για την ταινία φτιάχτηκε από τον Ρικ Μπέικερ και αυτό ήταν η αρχή μιας μακροχρόνιας συνεργασίας μεταξύ του Λάντις και του Μπέικερ. Αν και ολοκληρώθηκε το 1971, το Schlock δεν κυκλοφόρησε μέχρι το 1973, όταν τράβηξε την προσοχή του Τζόνι Κάρσον. Ως θαυμαστής της ταινίας, ο Κάρσον κάλεσε τον Λάντις στο The Tonight Show και έδειξε αποσπάσματα για να βοηθήσει στην προώθησή της. Το Schlock έκτοτε έχει γίνει καλτ ταινία, αλλά ο Λάντις έχει χαρακτηρίσει την ταινία «απαίσια». 

Ο Λάντις προσελήφθη από την Eon Productions για να γράψει το σενάριο της ταινίας Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Η κατάσκοπος που με αγάπησε, αλλά το σενάριό του, που ήθελε τον Τζέιμς Μποντ να ματαιώνει μια απαγωγή του πάπα στη Λατινική Αμερική απορρίφθηκε από τον Άλμπερτ Μπρόκολι επειδή σατίριζε την Καθολική Εκκλησία.  Στη συνέχεια, ο Λάντις προσελήφθη για να σκηνοθετήσει την ταινία Η τρέλα δεν έχει όρια αφού ο Ντέιβιντ Ζάκερ τον είδε στο Tonight Show.  Η ταινία ήταν εμπνευσμένη από τα σατιρικά σκετς σειρών όπως Monty Python, Free the Army, The National Lampoon Radio Hour και Saturday Night Live.  Είναι η πρώτη ταινία που γράφτηκε από την ομάδα Ζάκερ, Άμπραχαμς και Ζάκερ, οι οποίοι αργότερα θα σημείωσαν επιτυχία με το Μια απίθανη... απίθανη πτήση και με την τριλογία ταινιών Τρελές σφαίρες.

 1978–1981 
Ο Σον Ντάνιελ, βοηθός του διευθύνοντος συμβούλου της Universal Τομ Μάουντ, είδε την ταινία Η τρέλα δεν έχει όρια και πρότεινα τον Λάντις για να σκηνοθετήσει το Ένα τρελό τρελό θηριοτροφείο. Ο Λάντις λέει για το σενάριο: «Ήταν κυριολεκτικά ένα από τα πιο αστεία πράγματα που έχω διαβάσει ποτέ».  Ενώ το Ένα τρελό τρελό θηριοτροφείο έλαβε ανάμεικτες κριτικές, σημείωσε τεράστια οικονομική επιτυχία, βγάζοντας πάνω από 120 εκατομμύρια δολάρια στην εγχώρια αγορά, γεγονός που το έκανε την κωμική ταινία με τα υψηλότερα έσοδα εκείνη την εποχή.   Η επιτυχία του ξεκίνησε ένα ιδιαίτερο είδος ταινιών, το οποίο έγινε ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Χόλιγουντ. Στην ταινία, έκαναν το ντεμπούτο τους στην οθόνη οι Τζον Μπελούσι, Κάρεν Άλεν και Κέβιν Μπέικον.

Το 1980, ο Λάντις έγραψε μέρος του σεναρίου και σκηνοθέτησε την ταινία Οι ατσίδες με τα μπλε, μια κωμωδία με πρωταγωνιστές τους Τζον Μπελούσι και Νταν Άκροϊντ, που περιλάμβανε μουσικά κομμάτια από τους θρύλους της R&B και της σόουλ: Τζέιμς Μπράουν, Καμπ Κάλογουεϊ, Αρίθα Φράνκλιν, Ρέι Τσαρλς και Τζον Λη Χούκερ. Ήταν, εκείνη την εποχή, μια από τις πιο ακριβές ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ, με κόστος σχεδόν 30 εκατομμύρια δολάρια (ενώ η σύγχρονή της ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ 1941 κόστισε 35 εκατομμύρια δολάρια). Εικάζεται ότι ο Σπίλμπεργκ και ο Λάντις είχαν ανταγωνισμό, με στόχο να γυρίσουν την πιο ακριβή ταινία.  Ο ανταγωνισμός όμως αυτός μπορεί να ήταν φιλικός, καθώς ο Σπίλμπεργκ κάνει μια σύντομη εμφάνιση προς το τέλος του Οι αστίδες με τα μπλε (ως ανώνυμος υπάλληλος γραφείου) και ο Λάντις είχε κάνει μια σύντομη εμφάνιση το 1941 ως αγγελιαφόρος.

Το 1981, ο Λάντις έγραψε και σκηνοθέτησε ακόμη μία καλτ ταινία, την κωμωδία τρόμου Ένας Αμερικανός λυκάνθρωπος στο Λονδίνο. Ήταν ίσως το πιο προσωπικό έργο του Λάντις, το οποίο σχεδίαζε να γυρίσει από το 1969, ενώ βρισκόταν στη Γιουγκοσλαβία και εργαζόταν πάνω στο Ήρωες με βρόμικα χέρια. Ήταν μία ακόμη εμπορική επιτυχία για τον Λάντις και ενέπνευσε τα στούντιο να προσθέσουν κωμικά στοιχεία στις ταινίες τρόμου.

 Θάνατοι στη Ζώνη του λυκόφωτος και νομικές επιπτώσεις 
Στις 23 Ιουλίου 1982, στη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας του Λάντις Επόμενος σταθμός: Η ζώνη του λυκόφωτος, οι ηθοποιοί Βικ Μόροου, Μίκα Ντιν Λε (7 ετών) και Ρενέ Σιν-Γι Τσεν (6 ετών) σκοτώθηκαν σε ατύχημα με ελικόπτερο που βγήκε εκτός ελέγχου. Οι τρεις τους παγιδεύτηκαν κάτω από το αεροσκάφος όταν αυτό συνετρίβη, ενώ ο Μόροου και το ένα παιδί αποκεφαλίστηκαν. 

Τον Ιούνιο του 1983, ο Λάντις, ο βοηθός παραγωγής Τζορτζ Φόλσεϊ Τζούνιορ, ο διευθυντής παραγωγής Νταν Άλιγχαμ, ο επικεφαλής ειδικών εφέ Πολ Στιούαρτ και ο πιλότος ελικοπτέρου Ντόρσεϊ Γουίνγκο κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.  Τον Δεκέμβριο, οι κόρες του Μόροου, Τζένιφερ Τζέισον Λι και Κάρι Μόροου, μήνυσαν επίσης τους Λάντις, Γουίνγκο, Warner Bros. και άλλους για αμέλεια και άδικο θάνατο, με αποτέλεσμα η Warner Bros. να διευθετήσει την υπόθεση εξωδικαστικά, καταβάλλοντας 850.000,00 δολάρια σε κάθε μέρος.  Μετά το ατύχημα, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ τερμάτισε τη φιλία του με τον Λάντις.  

Η δίκη τελικά προχώρησε το 1985.  Ο Λάντις επέμεινε ότι οι θάνατοι των Μόροου, Λε και Τσεν ήταν αποτέλεσμα ατυχήματος.  Ωστόσο, οι οπερατέρ που κινηματογραφούσαν τη σκηνή κατέθεσαν ότι ο Λάντις ήταν πολύ αυστηρός σκηνοθέτης και «φώναζε και ούρλιαζε» στο πλατό.  Με εκρήξεις ειδικών εφέ γύρω τους, το ελικόπτερο έπεσε πάνω από τους Μόροου, Λε και Τσεν. Μάρτυρες κατέθεσαν ότι ο Λάντις εξακολουθούσε να φωνάζει στο ελικόπτερο να πετάξει «Χαμηλά! Χαμηλά!» λίγο πριν συντριβεί. 

Οι εισαγγελείς απέδειξαν ότι ο Λάντις ήταν απερίσκεπτος και δεν είχε προειδοποιήσει τους γονείς, τους ηθοποιούς και το συνεργείο για την εγγύτητα των παιδιών και του Μόροου με τα εκρηκτικά ούτε για τους περιορισμούς στο ωράριο εργασίας τους.  Παραδέχτηκε ότι είχε παραβιάσει τον νόμο της Καλιφόρνιας περί απασχόλησης παιδιών χρησιμοποιώντας τα παιδιά εκτός του ωραρίου εργασίας και παραδέχτηκε ότι αυτό ήταν λάθος, αλλά αρνήθηκε την ενοχή του.  Ο μεταλλουργός Γκάρι Φάουλερ κατέθεσε ότι η θερμότητα από δύο εκρήξεις προκάλεσε αποκόλληση της ουραίας έλικας του ελικοπτέρου προκαλώντας την πτώση του και ότι δεν υπήρχε «καμία ιστορική βάση» για το φαινόμενο αυτό. 

Η Αναπληρώτρια Εισαγγελέας Λία Πέργουιν Νταγκοστίνο δήλωσε ότι ο Λάντις ενέργησε «ψυχρά», «επιπόλαια» και «εύκολα» στη διάρκεια της δίκης και ότι η κατάθεσή του περιείχε ασυνέπειες.  Μετά από μια δεκάμηνη δίκη με ενόρκους που έλαβε χώρα το 1986 και το 1987, ο Λάντις και τα άλλα μέλη του συνεργείου αθωώθηκαν από τις κατηγορίες.   

Οι γονείς των Λε και Τζεν αργότερα υπέβαλαν αγωγές εναντίον του Λάντις και άλλων εναγομένων και τελικά κατέληξαν σε εξωδικαστικό συμβιβασμό με το στούντιο που απέφερε 2 εκατομμύρια δολάρια σε κάθε οικογένεια.  Το 1988, ο Λάντις επιπλήχθηκε από την Ένωση Σκηνοθετών Αμερικής για αντιεπαγγελματική συμπεριφορά στα γυρίσματα της ταινίας και η Επιτροπή Εργασίας της Καλιφόρνιας του επέβαλε πρόστιμο 5.000 δολαρίων για παραβίαση των νόμων περί παιδικής εργασίας.  Επιπλέον, η Cal/OSHA επέδωσε 36 κλήσεις και πρόστιμα ύψους 62.375 δολαρίων, αν και το ποσό αυτό μειώθηκε αργότερα στα 1.350 δολάρια.  Ο αντιπρόεδρος της Warner Bros., Τζον Σίλβια, ηγήθηκε μιας επιτροπής για τη δημιουργία νέων προτύπων ασφαλείας στην κινηματογραφική βιομηχανία. 

 Μετέπειτα κινηματογραφική καριέρα 
Η ταινία Πολυθρόνα για δύο, μια κωμωδία στο στιλ του μυθιστορήματος Ο πρίγκιπας και ο φτωχός με πρωταγωνιστές τους Νταν Άκροιντ και Έντι Μέρφι, γυρίστηκε αμέσως μετά το ατύχημα στη Ζώνη του λυκόφωτος. Μετά το τέλος των γυρισμάτων, ο Λάντις και η οικογένειά του πήγαν στο Λονδίνο. Η ταινία, η οποία σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία (η 4η πιο δημοφιλής ταινία του 1983), τα πήγε αρκετά καλά ώστε να βελτιωθεί η εικόνα και η καριέρα του Λάντις, μαζί με τη συμμετοχή του στο "Thriller" του Μάικλ Τζάκσον.

Στη συνέχεια, ο Λάντις σκηνοθέτησε την ταινία Κυνηγητό μέσα στην νύχτα, με πρωταγωνιστές τους Τζεφ Γκόλντμπλουμ, Μισέλ Φάιφερ και Ντέιβιντ Μπόουι, και εμφανίστηκε και ο ίδιος στην ταινία, όπως έκανε στις παραγωγές του ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ως Ιρανός εκτελεστής. Για την προώθηση της ταινίας, ο Λάντις συνεργάστηκε με τον Τζεφ Όκαν για τη σκηνοθεσία ενός ντοκιμαντέρ με τίτλο Into the Night για τον B.B. King.

Η επόμενη ταινία του, Οι κατάσκοποι που ήρθαν από τη ζέστη (με συνσεναριογράφους τους Νταν Άκροιντ και Τσέβι Τσέις), ήταν ένας φόρος τιμής στις ταινίες των Μπομπ Χόουπ και Μπινγκ Κρόσμπι και έγινε η 10η πιο δημοφιλής ταινία του 1985. Ο Χόουπ έκανε μια σύντομη εμφάνιση στην ταινία του Λάντις, υποδυόμενος τον εαυτό του. 

Το 1986, ο Λάντις σκηνοθέτησε την ταινία Οι 3 αμίγκος, στην οποία συμμετείχαν οι Τσέβι Τσέις, Μάρτιν Σορτ και Στιβ Μάρτιν. Στη συνέχεια, συνσκηνοθέτησε και έκανε την παραγωγή της σατιρικής κωμωδίας Οι Αμαζόνες της νύχτας (1987) με τις Ροζάνα Αρκέτ και Μισέλ Φάιφερ, η οποία παρωδεί την εμπειρία της παρακολούθησης ταινιών Β' κατηγορίας αργά το βράδυ στην τηλεόραση.

Στη συνέχεια, ο Λάντις σκηνοθέτησε την ταινία Ο πρίγκιπας της Ζαμούντα (1988) του Έντι Μέρφι, η οποία σημείωσε τεράστια επιτυχία και έγινε η τρίτη πιο δημοφιλής ταινία του 1988 στην αμερικανική αγορά. Ήταν επίσης το θέμα μιας αγωγής που κατέθεσε ο Αρτ Μπούχβαλντ το 1990 εναντίον των παραγωγών της ταινίας, ισχυριζόμενος ότι η ιδέα για την ταινία είχε κλαπεί από ένα σενάριο του 1982 που αγόρασε η Paramount από τον ίδιο και κέρδισε την αγωγή για παραβίαση συμβολαίου. 

Το 1991, ο Λάντις σκηνοθέτησε τον Σιλβέστερ Σταλόνε στην ταινία Δύο γυναίκες, τρεις βαλίτσες κι εγώ, που βασίστηκε σε ένα θεατρικό έργο του Κλοντ Μανιέ. Το Δύο γυναίκες, τρεις βαλίτσες κι εγώ αναδημιουργεί μια ταινία της δεκαετίας του 1930, συμπεριλαμβάνοντας τις χειρονομίες και το χονδροειδές χιούμορ, ως φόρο τιμής στις παλιές ταινίες του Χόλιγουντ.  Το 1992, ο Λάντις σκηνοθέτησε το Αγνό αίμα, μια αστυνομική ταινία τρόμου. Το 1994, ο Λάντις σκηνοθέτησε τον Έντι Μέρφι στην ταινία Ο μπάτσος του Μπέβερλι Χιλς 3, την τρίτη τους συνεργασία μετά τα Πολυθρόνα για δύο και Ο πρίγκιπας της Ζαμούντα. Το 1996, σκηνοθέτησε την ταινία Οι βλακέντιοι με τον Τομ Άρνολντ και στη συνέχεια επέστρεψε στην Universal για να σκηνοθετήσει το Blues Brothers 2000 το 1998 με τον Τζον Γκούντμαν και τον Νταν Άκροιντ, που έπαιζε για πέμπτη φορά σε ταινία του Λάντις, ο οποίος εμφανίστηκε και στην ταινία του Η εκδίκηση της Σούζαν με τη Ναστάζια Κίνσκι, που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά. Καμία από τις παραπάνω έξι ταινίες δεν είχε καλή απήχηση ούτε στους κριτικούς ούτε στο κοινό.

Το Κυνηγοί πτωμάτων κυκλοφόρησε το 2010, ως η πρώτη ταινία του Λάντις μετά από 12 χρόνια.

Τον Αύγουστο του 2011, ο Λάντις δήλωσε ότι θα επέστρεφε στις ταινίες τρόμου και ότι θα έγραφε το σενάριο μιας νέας ταινίας.  Ήταν εκτελεστικός παραγωγός στην κωμωδία τρόμου Ένας που ακοτώνει.

 Μουσικά βίντεο 
Ο Λάντις έχει σκηνοθετήσει αρκετά μουσικά βίντεο. Ο Μάικλ Τζάκσον τον προσέγγισε για να γυρίσει ένα βίντεο για το τραγούδι του "Thriller".  Το βίντεο που προέκυψε επηρέασε σημαντικά το MTV και την έννοια των μουσικών βίντεο. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, όπως το βραβείο Video Vanguard Καλύτερου Βίντεο στην Ιστορία του Κόσμου. Το 2009 (μήνες πριν πεθάνει ο Τζάκσον), ο Λάντις μήνυσε την εταιρεία του Τζάκσον σε μια διαμάχη για τα δικαιώματα του βίντεο. Ισχυρίστηκε ότι του οφείλονται δικαιώματα τουλάχιστον τεσσάρων ετών. Legal Thriller: Michael Jackson Sued by John Landis Yahoo News, January 27, 2009 

Το 1991, ο Λάντις συνεργάστηκε ξανά με τον Μάικλ Τζάκσον στο μουσικό βίντεο του τραγουδιού "Black or White".

 Τηλεόραση 
Ο Λάντις έχει δραστηριοποιηθεί στην τηλεόραση ως εκτελεστικός παραγωγός (και συχνά σκηνοθέτης) των σειρών Dream On (1990), Weird Science (1994), Sliders: Αιχμάλωτοι σε άλλη διάσταση (1995), Honey, I Shrunk the Kids: The TV Show (1997), Campus Cops (1995), The Lost World (1998), Masters of Horror, και σε διάφορα επεισόδια του Psych. Έκανε επίσης διαφημίσεις για τις εταιρείες DirecTV, Taco Bell, Coca-Cola, Pepsi, Kellogg's και Disney.

 Ντοκιμαντέρ 
Το 1982, ο Λάντις γύρισε το πρώτο του ντοκιμαντέρ με τίτλο Coming Soon, το οποίο κυκλοφόρησε μόνο σε VHS. Το 1983, δούλεψε πάνω στο 45λεπτο ντοκιμαντέρ Making Michael Jackson's Thriller, το οποίο προβλήθηκε στο MTV και το Showtime και κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε home video, το οποίο έγινε η πιο επιτυχημένη κυκλοφορία home video της εποχής.  Στη συνέχεια, συνσκηνοθέτησε το Into the Night (1985) για τον B.B. King και το 2002 σκηνοθέτησε το Where Are They Now?: A Delta Alumni Update, ποθ μπορεί να θεωρηθεί ως μέρος του επιπλέον περιεχομένου στο DVD του Ένα τρελό τρελό θηριοτροφείο. Αρχικά, τα ντοκιμαντέρ του γυρίζονταν μόνο για την προώθηση των μεγάλου μήκους ταινιών του. Αργότερα, ασχολήθηκε πιο σοβαρά με αυτά και γύρισε τις τηλεοπτικές σειρές Slasher (2004), Mr. Warmth: The Don Rickles Project (2007) και Starz Inside: Ladies or Gentlemen (2009). Ο Λάντις κέρδισε ένα Βραβείο Έμμυ το 2008 για την ταινία Mr. Warmth.  Το 2023, εμφανίστηκε στο ισπανικό ντοκιμαντέρ The Man Who Saw Frankenstein Cry, το οποίο αναφερόταν στην καριέρα του Ισπανού σκηνοθέτη Πολ Νάσι.  Ο Λάντις ήταν φίλος με τον Κρίστοφερ Λι και εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ The Life and Deaths of Christopher Lee (2024). 

 Αρχεία 
Η συλλογή ταινιών του Λάντις φυλάσσεται στο Αρχείο Κινηματογράφου της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών.  Το κινηματογραφικό υλικό του αρχείου συμπληρώνεται από φωτογραφίες, έργα τέχνης και αφίσες στη Βιβλιοθήκη Margaret Herrick της Ακαδημίας. 

 Προσωπική ζωή 
Ο Λάντις είναι παντρεμένος με τη σκηνογράφο Ντέμπορα Νάντουλμαν. Έχουν δύο παιδιά, ένα από τα οποία λέγεται Μαξ. Σε μια συνέντευξη στο ραδιόφωνο του BBC, δήλωσε ότι είναι άθεος.  Η οικογένεια ζει στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνιας.  Είχε αγοράσει το κτήμα του Ροκ Χάντσον στο Μπέβερλι Κρεστ. 

Το 2009, ο Λάντις υπέγραψε μια έκκληση υποστήριξης του σκηνοθέτη Ρόμαν Πολάνσκι, ο οποίος είχε συλληφθεί ενώ πήγαινε σε ένα φεστιβάλ κινηματογράφου σε σχέση με τις κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση που του απαγγέλθηκαν το 1977. Η έκκληση υποστήριζε ότι η κράτηση του Πολάνσκι υπονόμευε την παράδοση των κινηματογραφικών φεστιβάλ ως χώρων για «ελεύθερη και ασφαλή» προβολή έργων και ότι η σύλληψη κινηματογραφιστών που ταξιδεύουν σε ουδέτερες χώρες θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο «για πράξεις των οποίων κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τις επιπτώσεις».  

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Alberto Farina (1995). John Landis. Il Castoro. ISBN 978-88-8033-030-1
 Giulia D'Agnolo Vallan (2008). John Landis. M Press. ISBN 1-59582-041-8

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 80's Movie Rewind Profile about Director
 Daily Variety, May 24, 1994: Spotlight on John Landis — Billion Dollar Director  

 Συνέντευξη με τον Τζον Λάντις

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι