Δημαρχείο της Βιέννης

Το Δημαρχείο (γερμανικά: Rathaus [ʁaːtˌhaʊs]) είναι το δημαρχείο της Βιέννης, Αυστρία, που βρίσκεται στην Ίνερ Σταντ στην Ρατχάουσπλατς, έξω από τη Ρίγκστρασσε. Το νεογοτθικό κτίριο σχεδίασε ο Φρίντριχ φον Σμιτ και κατασκευάστηκε μεταξύ 1872 και 1883. Στεγάζει τα γραφεία του Δημάρχου της Βιέννης, καθώς και τη διοίκηση της πόλης και του κρατιδίου.

 Ιστορία 
μικρογραφία| Ο χώρος παρέλασης στο Josefstädter Glacis το 1860, ο μελλοντικός χώρος του Δημαρχείου

 Υπόβαθρο 
Μέχρι το 1850, η ταχεία επέκταση της Βιέννης, λόγω της ενοποίησης των κοντινών προαστίων, κατέστησε το Παλαιό Δημαρχείο στη Βιπλινγκερστράσσε ανεπαρκές. Με την κατεδάφιση των τειχών της πόλης μεταξύ 1858 και 1865 για την κατασκευή της Ρίγκστρασσε, πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός για ένα νέο δημαρχείο το 1868. Ο Γερμανός αρχιτέκτονας Φρίντριχ φον Σμιτ κέρδισε την προμήθεια και το νέο κτίριο σχεδιάστηκε για την Ρίγκστρασε, μαζί με άλλες σημαντικές κατασκευές όπως η Κρατική Όπερα της Βιέννης (1869), το Κτήριο του Κοινοβουλίου (1883), το κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου της Βιέννης (1884) και το Μπούργκτεατερ (1888).

Αρχικά, εξετάστηκε μια τοποθεσία απέναντι από το Στάντπαρκ, το πρώτο δημοτικό πάρκο της Βιέννης. Ωστόσο, η πόλη επέλεξε τελικά μια τοποθεσία στο Josefstädter Glacis, μια πρώην απαγορευμένη περιοχή μπροστά από τα κατεδαφισμένα τείχη της πόλης, που χρησιμοποιούταν ως χώρος παρελάσεων. Αυτή η τοποθεσία ασφαλίστηκε το 1870 μετά από παρεμβάσεις του Δημάρχου Κάγιεταν Φέλντερ. Οι συζητήσεις μεταξύ της διοίκησης της πόλης και της αυτοκρατορικής κυβέρνησης σχετικά με τις οικονομικές συνεισφορές για τη Ρίγκστρασε έκαναν τη θέση του νέου δημαρχείου ένα σημαντικό ζήτημα, συμβολίζοντας την αυξανόμενη εμπιστοσύνη της αστικής τάξης σε σχέση με τον Αυτοκράτορα.

 Κατασκευή 
μικρογραφία| Το Δημαρχείο το 1885
Η κατασκευή του δημαρχείου ξεκίνησε τον Μάιο του 1872. Μέχρι το 1873, ο εσωτερικός και ο εξωτερικός περιμετρικός τοίχος είχαν ολοκληρωθεί μέχρι το επίπεδο του δρόμου, επιτρέποντας την τελετουργική τοποθέτηση του θεμελίου λίθου στις 14 Ιουνίου 1873. Η τελευταία πέτρα τοποθετήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1883, συμπίπτοντας με τον εορτασμό των 200 χρόνων της νίκης του 1683 επί των Οθωμανών εισβολέων, σηματοδοτώντας την εξωτερική ολοκλήρωση του κτηρίου. Το Δημοτικό Συμβούλιο μετακόμισε στο κτίριο στις 23 Ιουνίου 1885. Το κόστος κατασκευής ανήλθε συνολικά σε περίπου 14 εκατομμύρια φλορίνια, που επιβάρυναν τόσο τον Δήμο της Βιέννης όσο και την Αυτοκρατορική-Βασιλική (kk) κυβέρνηση. Το κτίριο εκτείνεται σε εμβαδόν 19.592 μ2, με συνολικό ωφέλιμο χώρο 113.000 μ2. Έχει μήκος 152 μέτρα και πλάτος 127 μέτρα, περιέχει 1.575 δωμάτια και 2.035 παράθυρα.
μικρογραφία| Η χριστουγεννιάτικη αγορά του 2017

 Σύγχρονη ιστορία 
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο υπέστη σημαντικές ζημιές από τους βομβαρδισμούς. Το κτίριο ξαναχτίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ενώ οι εσωτερικές ανακαινίσεις ολοκληρώθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ο πύργος υποβλήθηκε σε αποκατάσταση μεταξύ 1958 και 1959, κατά τη διάρκεια της οποίας εγκαταστάθηκε ένα καριγιόν και παίχτηκε για πρώτη φορά στις 31 Μαΐου 1958, αν και αργότερα παροπλίστηκε. Μεταξύ 1979 και 1984, οι τέσσερις μικρότεροι πύργοι αποκαταστάθηκαν και ακολούθησε ο καθαρισμός της πρόσοψης του κύριου πύργου από το 1984 έως το 1988.

Η αίθουσα τελετών ανακαινίστηκε πλήρως στις 14 Δεκεμβρίου 1999. Από το 2012 έως το 2023, η πρόσοψη υποβλήθηκε σε αποκατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της ανακαίνισης 40.000 τετραγωνικών μέτρων φυσικής πέτρας, καθώς και της αντικατάστασης θυρών, πυλών, γρίλιων παραθύρων και βιτρό. Στο πλαίσιο της αποκατάστασης, τέσσερα αγάλματα στη Felderstraße, που καταστράφηκαν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ανακατασκευάστηκαν για να απεικονίσουν τα αστικά επαγγέλματα του τυπογράφου, του εμπόρου, του γιατρού και του νομικού. Το σύστημα φωτισμού του κτιρίου αναβαθμίστηκε επίσης με ενεργειακά αποδοτικούς λαμπτήρες.

 Κτίριο 

 Εξωτερικό 
Το Δημαρχείο είναι ένα ανεξάρτητο νεογοτθικό κτίριο με αναγεννησιακά στοιχεία, που βρίσκεται στη Ρατχάουσπλατς με το Ρατχάουσπαρκ μπροστά, που αποτελείται από δύο πάρκα εκατέρωθεν της πλατείας. Πίσω από αυτό είναι το Φλοριάνιπαρκ και η Φρίντριχ-Σμιτ-Πλατς, όπου στέκεται ένα άγαλμα του αρχιτέκτονα του κτιρίου. Στη νότια πλευρά, το Lichtenfelsgasse περιέχει την κατοικία του Δημάρχου, που κάποτε χρησιμοποιήθηκε από δημάρχους όπως ο Καρλ Λούγκερ και ο Γιάκομπ Ρόιμαν. Το Δημαρχείο πρόκειται επίσης να είναι η τοποθεσία του μελλοντικού σταθμού U2 x U5 του U-Bahn.

Η κύρια πρόσοψη διαθέτει ένα κεντρικό μεγάλο πύργο και τέσσερις μικρότερους πλευρικούς πύργους, που συμπληρώνονται από ανοιχτές στοές στο ισόγειο. Πάνω από τις κεντρικές εισόδους του πύργου εκτίθενται τρεις έφιπποι ανδριάντες: ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ (από τον Κασπάρ φον Ζούμπους) στο κέντρο, ο Ροδόλφος των Αψβούργων (του Καρλ Κούντμαν) στα δεξιά και ο δούκας Ροδόλφος Δ΄ (του Γιόσεφ Γκάσερ) στα αριστερά. Την είσοδο πλαισιώνουν αγάλματα που αντιπροσωπεύουν τη Δύναμη και τη Δικαιοσύνη, ενώ ο θεμέλιος λίθος πάνω από την είσοδο διαθέτει ένα πορτρέτο του αρχιτέκτονα Φρίντριχ φον Σμιτ, με τους συναδέλφους του Φραντς φον Νόιμαν και Βίκτορ Λουντς. Ο πύργος ύψους 98 μέτρων στέφεται από τον Ράτχαουσμαν, μια συμβολική φιγούρα της Βιέννης.
μικρογραφία| Ιππότες που φέρουν οικόσημα
Ένα άγαλμα της «Βιντομπόνα» κοσμεί το μπροστινό κιγκλίδωμα, πλαισιωμένο από μορφές που κρατούν τα οικόσημα της Βιέννης και της μοναρχίας. Δεκαοκτώ αγάλματα πολιτών-στρατιωτών από διάφορες ιστορικές περιόδους (1529-1859) είναι τοποθετημένα εκατέρωθεν, με πρόσθετες μορφές που κρατούν ασπίδες που φέρουν οικόσημα από διάφορα προάστια και εδάφη του στέμματος.

Στην πίσω πρόσοψη, ένα κεντρικό άγαλμα της «Βιντομπόνα» πλαισιώνεται από αλληγορικές φιγούρες που αντιπροσωπεύουν τη Δικαιοσύνη, τη Δύναμη, την Τέχνη και την Επιστήμη στα δεξιά και τη Σοφία, την Πιστότητα, την Εκπαίδευση και την Φιλανθρωπία στα αριστερά. Οι πλαϊνές προσόψεις διαθέτουν αγάλματα διαφόρων επαγγελμάτων: κατά μήκος του Lichtenfelsgasse, απεικονίζουν έναν ξυλουργό, μηχανικό, χρυσοχόο, μουσικό, γλύπτη, αρχιτέκτονα, ζωγράφο, οπλουργό, σιδερά και υποδηματοποιό, ενώ κατά μήκος της Felderstraße, αντιπροσωπεύουν έναν ράφτη, κατασκευαστή υφασμάτων, έμπορο, τυπογράφο, νομικό, γιατρό, ξενοδόχο, ζυθοποιό, αρτοποιό και κρεοπώλη.

 Εσωτερικό 
Το ισόγειο του Δημαρχείο στεγάζει τη θολωτή αίθουσα (Volkshalle), με θολωτές οροφές, παράθυρα με τοιχογραφίες και ανάγλυφα πορτρέτα των μελών της επιτροπής του Δημαρχείου. Οι πλαϊνές είσοδοι οδηγούν σε προθαλάμους και μεγάλες σκάλες που έχουν πρόσβαση στα τελετουργικά δωμάτια στον πρώτο όροφο. Στο πίσω μέρος, η αίθουσα Σμιντ (Schmidthalle), αρχικά ένας προθάλαμος του συμβουλίου με είσοδο άμαξα, τώρα λειτουργεί ως κέντρο πληροφόρησης.

Πάνω από το Volkshalle, η εορταστική αίθουσα (Festsaal) είναι η μεγαλύτερη ιστορική αίθουσα της Αυστρίας, σχεδιασμένη με ημικυκλικό θόλο σε αναγεννησιακό ρυθμό για να αποφευχθεί η εμφάνιση που μοιάζει με εκκλησία. Περιλαμβάνει μια λότζια, τρεις γκαλερί, κόγχες ορχήστρας και ανάγλυφα πορτρέτα των Μότσαρτ, Χάιντν, Γκλουκ και Σούμπερτ. Η αίθουσα είναι επίσης διακοσμημένη με δέκα αγάλματα ιστορικών προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των Νικολάο του Σαλμ, Γιόχαν Πέτερ Φρανκ και Αλβέρτο-Καζιμήρο του Σάσεν-Τέσεν. Μπροστά από την αίθουσα υπάρχουν μαρμάρινες προτομές των Κάγιεταν φον Φέλντερ και Φρίντριχ Σμιτ, μαζί με τιμητικούς πίνακες με τους επίτιμους πολίτες της Βιέννης.
μικρογραφία| Η Festsaal
Οι πρώην αίθουσες μπουφέ που πλαισιώνουν τη Festsaal περιλαμβάνουν τον Νότιο Μπουφέ, που ανακαινίστηκε το 1971 και λειτουργεί ως γραφείο του δημάρχου από το 1973, ενώ ο Βόρειος Μπουφές χρησιμοποιείται για μικρότερες εκδηλώσεις.

Ο πρώτος όροφος του Δημαρχείου περιέχει την αίθουσα της Γερουσίας, τις Αίθουσες Εθνόσημων και την Αίθουσα του Συμβουλίου στο πίσω μέρος. Η αίθουσα της Γερουσίας διαθέτει μια πλούσια επιχρυσωμένη ξύλινη οροφή και ένα τζάκι από πλακάκια Μαγιόλικα, με μέρος της πινακοθήκης του δημάρχου να εκτίθεται στους τοίχους. Οι Αίθουσες Εθνόσημων, που αναστηλώθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 μετά τη μετεγκατάσταση της συλλογής του Μουσείου Όπλων από το Μουσείο της Βιέννης, είναι διακοσμημένες με σημαίες που αντιπροσωπεύουν τα ομοσπονδιακά κράτη της Αυστρίας στη μεγαλύτερη αίθουσα και τις πρωτεύουσες των πολιτειών στη μικρότερη. Η αίθουσα του Συμβουλίου, που ανακαινίστηκε το 1964, διαθέτει επιχρυσωμένη οροφή με ροζέτες, έναν μεγάλο πολυέλαιο (σχεδιασμένο από τον Φρίντριχ Σμιντ και εκτέθηκε στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού το 1878 ) και τοιχογραφίες που απεικονίζουν σημαντικές στιγμές της ιστορίας της Βιέννης. Αναμνηστικές πλάκες έξω μνημονεύουν γεγονότα από το 1805 και το 1945, καθώς και τους τοπικούς πολιτικούς που πέθαναν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Το Δημαρχείο διαθέτει επτά αυλές, με την κεντρική τοξωτή αυλή να είναι η πιο εξέχουσα. Φιλοξένησε εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια της Πρώτης Δημοκρατίας και της ναζιστικής εποχής, συμπεριλαμβανομένης της παράστασης του Danton's Death το 1929 από τον Μαξ Ράινχαρντ. Από τη Δεύτερη Δημοκρατία, είναι ένας χώρος για το Φεστιβάλ της Βιέννης. Το 1989, η αυλή έπαψε να είναι χώρος στάθμευσης, διαμορφώθηκε και στολίστηκε με γλυπτά. Ένα καφέ, το Arkaden-Cafe, άνοιξε το 1992. Από τη δεκαετία του 1990, το Δημαρχείο είναι ένας σημαντικός χώρος για χοροεσπερίδες, συμπεριλαμβανομένων των Refugee Balls, με πιο αξιοσημείωτο το Life Ball (1993–2019), τη μεγαλύτερη φιλανθρωπική εκδήλωση της Ευρώπης για την αντιμετώπιση του AIDS.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Δημαρχείου της Βιέννης
 Das Wiener Rathaus – Der Neubau 1868
 Bundesdenkmalamt – Rathaus Wien
 The Vienna Parks – Rathauspark
 Ιστοσελίδα της κυβέρνησης της πόλης της Βιέννης

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Βιεννη