Νίνα Ανανιασβίλι

Η Νίνα Ανανιασβίλι ( , γενν. 19 Μαρτίου 1963) είναι Γεωργιανή μπαλαρίνα και καλλιτεχνική διευθύντρια του Κρατικού Μπαλέτου της Γεωργίας. Έχει χαρακτηριστεί από την Daily Telegraph ως μία από τις δώδεκα μεγαλύτερες μπαλαρίνες όλων των εποχών και το 2002 ονομάστηκε Καλύτερη Μπαλαρίνα της Χρονιάς από το αμερικανικό Dance Magazine. 

Γ Ανανιασβίλι υπήρξε εξέχουσα προσωπικότητα της σοβιετικής, ρωσικής και γεωργιανής σκηνής μπαλέτου για δεκαετίες. Λίγο πριν από την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, το 1987 ένας κριτικός του New York Magazine την επαίνεσε ως «το καλύτερο που μπορούσες να δεις στη Ζιζέλ του Θεάτρου Μπολσόι είτε εμφανιζόταν στον ομώνυμο ρόλο είτε ως η βασίλισσα των βίλι. Το 2014, κυκλοφόρησε μια ταινία της ερμηνείας της το 1991 στη Ζιζέλ με το μπαλέτο Μπολσόι.

 Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση 
Η Νίνα Ανανιασβίλι γεννήθηκε στην Τιφλίδα της Γεωργιανής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Ο πατέρας της, ο Γκεντεβάν, και τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια, ο Γκεόργκε και ο Λέβαν, ήταν όλοι γεωλόγοι. Η μητέρα της, Λία Γκογκολασβίλι, ήταν φιλόλογος. Ήταν φιλάσθενη ως παιδί και σε ηλικία τεσσάρων ετών οι γονείς της την έβαλαν να ξεκινήσει πατινάζ στον πάγο, σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η υγεία της. Στα δέκα της χρόνια, έγινε πρωταθλήτρια στην ηλικιακή της κατηγορία στη Γεωργία.

Μια δασκάλα χορού είδε πώς κινούνταν στον πάγο – ιδιαίτερα την ισορροπία της και πώς χρησιμοποιούσε τα χέρια της – και την έβαλε να ερμηνεύσει τον ετοιμοθάνατο Κύκνο από τη Λίμνη των Κύκνων πάνω σε πατίνια. Στη συνέχεια, η δασκάλα πήγε τη Νίνα σε ένα θέατρο και της έδειξε το φτερωτό κοστούμι, που μπορούσε να φορέσει, αν έπαιζε στη σκηνή, όπως ακριβώς η Μάγια Πλισέτσκαγια, η πρώτη μπαλαρίνα των Μπολσόι.

Το 1969, η Ανανιασβίλι εισήλθε στο Κρατικό Χορογραφικό Ινστιτούτο της Γεωργίας. Η Ταμάρα Βιχόντσεβα ήταν η πρώτη της δασκάλα εκεί. Ο μεγάλος Βαχτάνγκ Τσαμπουκιάνι πήρε και τη μικρή Νίνα υπό την προστασία του. Η πρόοδός της ήταν τόσο εντυπωσιακή, που τράβηξε την προσοχή των δασκάλων από το Χορογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας, οι οποίοι έπεισαν τους γονείς της να επιτρέψουν στη Νίνα να συνεχίσει τις σπουδές της εκεί. Το 1976, μπήκε στο Χορογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας, όπου η κύρια δασκάλα της ήταν η Ναταλία Ζολότοβα. Το 1980 έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή σε μια σχολική παραγωγή της Κοππέλια. Αποφοίτησε και μπήκε στο Θέατρο Μπολσόι το 1981.

 Σταδιοδρομία στο μπαλέτο 
Στο Θέατρο Μπολσόι, η Νίνα διδάχθηκε από δύο από τις μεγαλύτερες δασκάλες της Σοβιετικής Ένωσης, τη Ράισα Στρούτσκοβα και τη Μαρίνα Σεμένοβα. Το 1982, αν και ακόμη έλασσον μέλος, χόρεψε τον πρώτο της ρόλο με τον θίασο ως Οντέτ / Οντίλ στη Λίμνη των Κύκνων, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας στη Γερμανία. Εκείνη τη χρονιά, έκανε την πρώτη της εμφάνιση με μια ξένη ομάδα μπαλέτου, το Μπαλέτο της Αλμπέρτα του Καναδά. Το 1983 προήχθη στο βαθμό της σολίστ και εμφανίστηκε στην γενέτειρά της, Τιφλίδα, ως επαγγελματίας για πρώτη φορά. Τελικά έγινε πρίμα μπαλαρίνα. Μαζί με τον Άντρις Λιέπα, ήταν η πρώτη Σοβιετική χορεύτρια που εμφανίστηκε ως προσκεκλημένη ερμηνεύτρια με το Μπαλέτο της Νέας Υόρκης το 1988. Τα επόμενα χρόνια, η Νίνα Ανανιασβίλι έγινε διεθνής σούπερ σταρ του μπαλέτου. Η Ανανιασβίλι είχε επίσης την τιμή να είναι η πρώτη Σοβιετική μπαλαρίνα, που έπαιξε με το Βασιλικό Μπαλέτο της Δανίας.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η Ανανιασβίλι ως Οντίλ στη Λίμνη των Κύκνων.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της είχε παίξει σε πολλά θέατρα μπαλέτου σε διάφορες χώρες: Βουλγαρία, Δανία, Αργεντινή, Φινλανδία, Γεωργία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Ιαπωνία, Μονακό, Νορβηγία, Πορτογαλία, Ρωσία, Σερβία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το 1986, μετά από ένα μεγάλο διάστημα, που προκλήθηκε από μια πίεση στις διεθνείς σχέσεις, επετράπη στους χορευτές των Μπολσόι να περιοδεύσουν ξανά στη Δύση. Η ερμηνεία της στην Ραϊμόντα στο Λονδίνο χαιρετίστηκε τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς. Εκείνη η χρονιά ήταν ένα σημείο καμπής στην σταδιοδρομία της. Της επετράπη να κάνει παραστάσεις εκτός Σοβιετικής Ένωσης από το 1986 λόγω της πολιτικής του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ (βλ. Περεστρόικα και Γκλάσνοστ).
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η Ανανιασβίλι ως Οντέτ στη Λίμνη των Κύκνων.
Έπαιξε καλά σε αρκετούς διαγωνισμούς: το 1980 κέρδισε το Χρυσό Μετάλλιο στο γκρουπ νεανίδων του 10ου Διεθνούς Διαγωνισμού Μπαλέτου στη Βάρνα της Βουλγαρίας, το 1981 μαζί με τον Άντρις Λιέπα κέρδισαν το Grand Prix νέων του 4ου Διεθνούς Διαγωνισμού Μπαλέτου στη Μόσχα (ο Άντρις Λιέπα έλαβε το Χρυσό Μετάλλιο εκεί). Το 1985 κέρδισε το Χρυσό Μετάλλιο στον 5ο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαλέτου στη Μόσχα. Το 1986 αυτή και ο Άντρις Λιέπα τιμήθηκαν με το Grand Prix στον 3ο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαλέτου των ΗΠΑ στο Τζάκσον του Μισισιπή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Έγινε κύρια χορεύτρια για το American Ballet Theatre το 1993 και το 1999 εντάχθηκε στο Μπαλέτο του Χιούστον με την ίδια βαθμίδα. Έκανε το ντεμπούτο της με το Μπαλέτο της Βοστώνης στη ρωσοαμερικανική παραγωγή της Λίμνης των Κύκνων. Το καταξιωμένο στυλ και το σπάνιο δραματικό ταλέντο έχουν κάνει τη Νίνα Ανανιασβίλι μια από τις πιο γνωστές χορεύτριες της σύγχρονης εποχής. Υποσχόμενος κυβερνητική υποστήριξη, ο νεοδιορισθείς πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι ζήτησε από την Ανανιασβίλι να ανοικοδομήσει το κρατικό θέατρο, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει την εθνική υπερηφάνεια. Συμφώνησε και άφησε τη Ρωσία (και τελικά το Μπαλέτο Μπολσόι) για να επιστρέψει στην Τιφλίδα.

Από τον Σεπτέμβριο του 2004 είναι καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Μπαλέτου της Γεωργίας. Προσελκύοντας βοήθεια από πολλούς πρώην συναδέλφους και προσθέτοντας εκτενώς στο ρεπερτόριο, η Ανανιασβίλι έχει αναζωογονήσει πολύ το Κρατικό Μπαλέτο. Από το 2006, ενεργεί ως Εθνική Πρέσβειρα Καλής Θέλησης των Ηνωμένων Εθνών για τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας. 

 Προσωπική ζωή 
Η Ανανιασβίλι παντρεύτηκε, το 1988, τον Γκρίγκολ Βασάτζε, έναν Γεωργιανό διπλωμάτη. Έχουν μια κόρη, την Ελένη.

Στις 23 Νοεμβρίου 2006 έγινε νονά του Νικολόζ Σαακασβίλι, νεότερου γιου του Γεωργιανού Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι, μαζί με τον Ουκρανό Πρόεδρο Βίκτορ Γιούσενκο, που έγινε ο νονός του παιδιού.Rose Revolution 3rd Anniversary Promises.  The Georgian Times. 

 Βραβεία 

 Λαϊκός Καλλιτέχνης της Γεωργίας (1989)
 Ρωσικό Ανεξάρτητο Εθνικό Βραβείο "Triumph" (η πρώτη φορά που τιμήθηκε χορευτής), 1991.
 Εθνικό Βραβείο Σότα Ρουσταβελί, Γεωργία, 1993.
 Λαϊκός καλλιτέχνης της Ρωσίας (17 Μαρτίου 1995) - για τα μεγάλα επιτεύγματα στην τέχνη 

 2000: "Γυναίκα της Χρονιάς" (Διεθνές Βιογραφικό Ινστιτούτο)* Τάγμα Αξίας για την Πατρίδα, 4η τάξη (22 Μαρτίου 2001) - για εξαιρετική συμβολή στην ανάπτυξη της εθνικής μουσικής και θεάτρου Βραβείο "Περιοδικό Χορού", 2002.

 Βραβείο περιοδικού "Ballet" Soul of the Dance (κατηγορία Queen of the Dance), 2003. 
 Τάγμα Τιμής (Γεωργία) (22 Ιανουαρίου 2003)

 Προεδρικό Τάγμα του Φωτός (Γεωργία, 26 Μαΐου 2010)

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 Her long biography and repertoire
 Nina in Giselle 
 Nina in Don Quixote
 The Ballerina Gallery – Nina Ananiashvili

Κατηγορία:Σοβιετικοί χορευτές
Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες
Κατηγορία:Γεωργιανοί χορευτές
Κατηγορία:Μπαλαρίνες
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου