Σέρβιος Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβιδιηνός Ορφίτος (ύπατος το 51)

Ο Σέρβιος Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβιδιηνός Ορφίτος, λατιν.: Servius Cornelius Scipio Salvidienus Orfitus (απεβ. το 66 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και κανονικός ύπατος για το έτος 51, ως συνεργάτης του Αυτοκράτορα Κλαύδιου.  Ο πατέρας του, Ορφίτος, ήταν ένας από τους επτά γιους της Βιστιλίας, μίας ευγενούς γυναίκας που καταγόταν από οικογένεια, που κατείχε το αξίωμα του πραίτορα, αν και κάποιοι έχουν δηλώσει λανθασμένα ότι ο ίδιος ο Σέρβιος ήταν σύζυγος της Βιστιλίας.  Έγινε μέλος του γένους των Κορνηλίων μέσω υιοθεσίας από έναν, κατά τα άλλα άγνωστο, Σέρβιο Κορνήλιο Σκιπίωνα.

Η σταδιοδορμία του περιγράφεται σε μία επιγραφή, που βρέθηκε στη Λέπτις Μάγνα, η οποία χρονολογείται στο 61 ή 62 μ.Χ.  Σύμφωνα με την επιγραφή, ήταν πρώτα ταμίας (quaestor) του Αυτοκράτορα Κλαύδιου, και στη συνέχεια πραίτωρ της πόλης. Και τα δύο αυτά αξιώματα είναι έγκριτα, και πιθανότατα τα όφειλε στον ετεροθαλή αδελφό τού πατέρα του, Πόπλιο Σουίλλιο Ρούφο, ο οποίος ήταν στενός συνεργάτης του Κλαύδιου. Μετά την υπατεία του το 51, ο Σέρβιος εισήχθη στο σύλλογο των αρχιερέων (collegio pontificorum) και των ιερέων του Αυγούστου (sodales Augustales), δύο κοινωνικά ισχυρών ομάδων. Ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής για τo διάστημα Καλοκαίρι 62 / Καλοκαίρι 63. Ένας Πόπλιος Σίλιος Κέλερ αναφέρεται ως λεγάτος (βοηθός) του.

Η επόμενη αναφορά μας στον Ορφίτο γίνεται στον Τάκιτο, ο οποίος καταγράφει ότι το 65 μ.Χ. πρότεινε, οι μήνες Μάιος και Ιούνιος να μετονομαστούν σε Κλαύδιο και Γερμανικό, αντίστοιχα, προς τιμήν του Αυτοκράτορα Νέρωνα Κλαύδιου Γερμανικού, εξηγώντας ότι οι θάνατοι του Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού Τορκουάτου και του Λεύκιου Ιουνίου Σιλανού Τορκουάτου είχαν καταστήσει το όνομα «Ιούνιος» δυσοίωνο.  Ο Φρέντερικ Τζούλιααν Φέρφαετ υποστήριξε, ότι αντί για μία πράξη κολακείας, ο Νέρωνας και οι οπαδοί του μπορεί να ερμήνευσαν αυτήν την πρόταση ως μία διακριτική μορφή κριτικής. Αν ναι, αυτό θα εξηγούσε το πραγματικό κίνητρο για τον Μάρκο Ακύλιο Ρέγουλο να κατηγορήσει τον Ορφίτο στη Σύγκλητο ως προδότη του Νέρωνα τον επόμενο χρόνο.   Ανεξάρτητα από το κίνητρο, ο Ορφίτος κρίθηκε ένοχος, και εκτελέστηκε.  

Ο ομώνυμος γιος του Ορφίτου, Σέρβιος Κ. Σ. Σ. Ο. ήταν ύπατος κάποια στιγμή πριν από το 87 μ.Χ., υπό τη δυναστεία των Φλαβίων, αλλά το έτος δεν έχει προσδιοριστεί. Ένας εγγονός, ο οποίος ονομαζόταν επίσης Σέρβιος Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβιδιηνός Ορφίτος, ακολούθησε τα βήματά τους και έγινε ύπατος το 110 μ.Χ., υπό τον Αυτοκράτορα Τραϊανό.

 Αναφορές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 PIR 2, C 1444.

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Σκιπίωνες
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα