Νέβιλ Χιθ

Ο Νέβιλ Χιθ ( αγγλικά: Neville George Clevely Heath; 6 Ιουνίου 1917 – 16 Οκτωβρίου 1946) ήταν ένας Άγγλος δολοφόνος που σκότωσε δύο νεαρές γυναίκες το καλοκαίρι του 1946. Εκτελέστηκε στη φυλακή Pentonville στο Λονδίνο, τον Οκτώβριο του 1946.

 Πρώτα χρόνια και καριέρα 
Ο Νέβιλ Χιθ γεννήθηκε στο Ίλφορντ του Έσσεξ . Αν και προερχόταν από κατώτερη μεσαία τάξη, ο πατέρας του, που ήταν κουρέας, έκανε σημαντικές οικονομικές θυσίες ώστε ο γιος του να μπορέσει να παρακολουθήσει το σχολείο Rutlish, ένα διάσημο γυμνάσιο στο Merton Park, στο Λονδίνο . 

Ο Χιθ εντάχθηκε στη Βασιλική Αεροπορία (RAF) το 1937, αλλά απολύθηκε επειδή απουσίαζε χωρίς άδεια. Xρησιμοποιούσε μια σειρά από ψευδώνυμα, όπως ο Λόρδος Ντάντλεϋ και ο Αντισυνταγματάρχης Άρμστρονγκ και κατηγορήθηκε για πλαστογραφία.

Στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου , ο Χιθ εντάχθηκε στο Σώμα Υπηρεσίας Βασιλικού Στρατού (RASC) και στάλθηκε να υπηρετήσει στη Μέση Ανατολή. Μετά από λιγότερο από ένα χρόνο στάλθηκε πίσω στην Αγγλία, αλλά κατάφερε να ξεφύγει από τη φρουρά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του και πήγε στο Γιοχάνεσμπουργκ. Εκεί εντάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία της Νότιας Αφρικής (SAAF), φτάνοντας τελικά στο βαθμό του λοχαγού. Ο Χιθ παντρεύτηκε και απέκτησε έναν γιο, αλλά στο τέλος του πολέμου η γυναίκα του τον χώρισε λόγω λιποταξίας. Καταδικάστηκε επίσης στο στρατοδικείο επειδή φορούσε μετάλλια τα οποία είχε στην κατοχή του παράνομα.

Ο Χιθ επέστρεψε στη Βρετανία τον Φεβρουάριο του 1946. Αρκετούς μήνες αργότερα είχε ένα ραντεβού με τη Νοτιοαφρικανή ηθοποιό Μόιρα Λίστερ . Η σκωτσέζα ηθοποιός Molly Weir ανέφερε αργότερα ότι ο Χιθ είχε προσπαθήσει να της μιλήσει σε ένα πολυκατάστημα στο Μπόρνμουθ τον Ιούλιο του 1946. 

 Δολοφονίες 
Την Κυριακή 16 Ιουνίου 1946, ο Χιθ έκλεισε ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο Pembridge Court στο Notting Hill Gate στο Λονδίνο. Χρησιμοποίησε το πραγματικό του όνομα αλλά πρόσθεσε τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Συνοδευόταν από μια γυναίκα, την Yvonne Symonds, που είπε ότι ήταν η γυναίκα του αλλά στην πραγματικότητα μόλις είχαν γνωριστεί. Ο Χιθ της είχε υποσχεθεί να την παντρευτεί και έτσι αυτή πέρασε τη νύχτα μαζί του και επέστρεψε στο σπίτι της την επόμενη μέρα.

 Μάρτζερυ Γκάρντνερ 
Στις 20 Ιουνίου 1946, ο Χιθ πέρασε το βράδυ με τη Μάρτζερυ Γκάρντνερ (32 ετών). Χωρισμένη από τον αλκοολικό σύζυγό της,  είχε μια μικρή κόρη αλλά ζούσε μόνη στο Earl's Court. Ο Χιθ και η Γκάρντνερ χόρευαν μαζί στο Panama Club στο Κένσινγκτον. Την επόμενη μέρα, ο βοηθός διευθυντή στο ξενοδοχείο Pembridge Court μπήκε στο δωμάτιο του Χιθ αφού η καμαριέρα δεν μπόρεσε να εισέλθει. Το σώμα της Γκάρντνερ βρέθηκε γυμνό στο κρεβάτι αλλά καλυμμένο μέχρι το λαιμό με σεντόνια. Οι αστράγαλοί της ήταν δεμένοι και τα σημάδια έδειχναν ότι ήταν και οι καρποί της ήταν προηγουμένως δεμένοι. Υπήρχαν δεκαεπτά σημάδια από μαστίγιο στο σώμα της, οι θηλές της είχαν δαγκωθεί άγρια ​​και ένα όργανο είχε μπει στον κόλπο της. Ο ιατροδικαστής Keith Simpson είπε στην αστυνομία: «Βρείτε αυτό το μαστίγιο και βρήκατε τον ένοχο».  Ο Simpson υπολόγισε τον χρόνο θανάτου της Gardner μεταξύ των μεσάνυχτων και των πρώτων πρωινών ωρών. Η αστυνομία έμαθε ότι ο Χιθ και η Γκάρντνερ είχαν φτάσει στο ξενοδοχείο γύρω στα μεσάνυχτα και ότι δεν είχε ακουστεί τίποτα μέχρι που μια πόρτα χτύπησε στη 1:30 π.μ..  Αιτία θανάτου ήταν η ασφυξία, αλλά μόνο αφού προκλήθηκαν τα άλλα τραύματα.

 Ντόριν Μάρσαλ 
Ο Χιθ πήγε στο Γουόρθινγκ και πέρασε μερικές μέρες με την Σίμοντς. Οι γονείς της εντυπωσιάστηκαν με τον υποτιθέμενο αντισυνταγματάρχη, αλλά αυτός εξαφανίστηκε όταν το όνομά του εμφανίστηκε στις εφημερίδες σε σχέση με τη δολοφονία της Γκάρντνερ. Στη συνέχεια πήγε στο Bournemouth και έκλεισε ένα δωμάτιο στο Tollard Royal Hotel με το όνομα "Group Captain Rupert Brook", ένα ψευδώνυμο εμπνευσμένο από τον πολεμικό ποιητή Rupert Brooke. Λίγες μέρες αφού διέμενε στο ξενοδοχείο, συνάντησε την Doreen Margaret Marshall, η οποία έμενε στο Norfolk Hotel .

Η Μάρσαλ γεννήθηκε στο Μπρέντφορντ το 1924 από τον διευθυντή της εταιρείας Τσαρλς Μάρσαλ και τη σύζυγό του Γκρέις Μέριτ. Είχε υπηρετήσει στη Βασιλική Ναυτική Υπηρεσία των Γυναικών (WRNS) κατά τη διάρκεια του πολέμου και είχε απολυθεί στις 27 Ιουνίου 1946. Υπέφερε από μια κρίση γρίπης και ιλαράς και παρέμενε στο Μπόρνμουθ για να αναρρώσει.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το Μπόρνμουθ είχε μετατραπεί σε πόλη φρουράς, με τα περισσότερα ξενοδοχεία να καταλαμβάνονται για τα βρετανικά στρατεύματα. Το Norfolk Hotel , που βρίσκεται στο Richmond Hill κοντά στο κέντρο της πόλης, παρέμεινε ανοιχτό για πολίτες.  Μόνο πέντε λεπτά από το ξενοδοχείο βρισκόταν η παραλία, όπου αμμώδεις βράχοι μήκους 30 μέτρων πλαισίωναν την παραλία. Ενώ περπατούσε κατά μήκος της παραλιακής λεωφόρου στις 3 Ιουλίου, η Μάρσαλ συνάντησε τον Χιθ, ο οποίος παρουσιάστηκε και πάλι ως στρατιωτικός με το ψευδές όνομα Ρούπερτ Μπρουκ. 

Αρχικά εντυπωσιασμένος με την εμφάνιση και τους τρόπους του Χιθ, η Μάρσαλ αποδέχθηκε την πρόσκλησή του να πιει μαζί του απογευματινό τσάι στο ξενοδοχείο Tollard Royal, όπου διέμενε. Η Μάρσαλ πέρασε το απόγευμα με τον Χιθ και, νιώθοντας μοναξιά στο Μπόρνμουθ, δέχτηκε την πρόσκλησή του να δειπνήσει μαζί του εκείνο το βράδυ. Μετά το δείπνο, ο Χιθ πήγε μαζί της στο σαλόνι του ξενοδοχείου για να ακούσουν μουσική. Μέχρι τώρα, η Μάρσαλ ένιωθε ξεκάθαρα άβολα με τον Χιθ και ζήτησε από έναν άλλον που διέμενε στο ξενοδοχείο να της καλέσει ταξί, ισχυριζόμενος ότι ήταν κουρασμένη. Ο Χιθ ακύρωσε το ταξί και προσφέρθηκε να την πάει σπίτι της με τα πόδια. Φεύγοντας από το ξενοδοχείο, ο Χιθ είπε στον αχθοφόρο ότι θα ήταν πίσω σε μισή ώρα. Η Μάρσαλ τον διόρθωσε: «Θα λείπει μόνο για ένα τέταρτο». Αυτή ήταν η τελευταία φορά που η Μάρσαλ εθεάθη ζωντανή.

Η εξαφάνιση της αναφέρθηκε στην αστυνομία από τον διευθυντή του ξενοδοχείου Norfolk στις 5 Ιουλίου. Επικοινώνησε επίσης με τον μάνατζερ του Tollard Royal, γνωρίζοντας ότι είχε δειπνήσει εκεί το βράδυ που εξαφανίστηκε. Ο διευθυντής του Tollard Royal συμβούλεψε τον Χιθ να επικοινωνήσει με την αστυνομία σε περίπτωση που είχε οποιαδήποτε πληροφορία που θα μπορούσε να τους βοηθήσει. Την επόμενη μέρα, ο Χιθ τηλεφώνησε δεόντως στον αστυνομικό Σούτερ στο αστυνομικό τμήμα του Μπόρνμουθ και προσφέρθηκε να βοηθήσει. Πήγε στο αστυνομικό τμήμα και από μια φωτογραφία αναγνώρισε τη Μάρσαλ ως τη γυναίκα με την οποία ήταν μαζί, αλλά ισχυρίστηκε ότι την είχε αφήσει στους κήπους στο κέντρο του Μπόρνμουθ.

Αργότερα εκείνη την ημέρα, ο πατέρας και η αδερφή της Μάρσαλ, ο Τσαρλς Μάρσαλ και η Joan Cruickshanks, έφτασαν στο αστυνομικό τμήμα του Μπόρνμουθ και κατά τύχη συνάντησαν τον Χιθ με το υποτιθέμενο όνομά του μέσω του αστυνομικού Σούτερ.  Ο «Μπρουκ» τους αστειεύτηκε για την ομοιότητα του με την καταζητούμενη αφίσα του δολοφόνου Νέβιλ Χιθ. Τότε ο Σούτερ τον ρώτησε «Δεν σε λένε Χιθ;» Ο Χιθ το αρνήθηκε και είπε ότι ήθελε να επιστρέψει στο ξενοδοχείο για να πάρει το παλτό του. Η αστυνομία του το άρπαξε και το έψαξε, βρίσκοντας ένα εισιτήριο γκαρνταρόμπας , το οποίο με τη σειρά του τους οδήγησε σε μια βαλίτσα που περιείχε ένα μαστίγιο ιππασίας. Υπό ανάκριση, ο Χιθ παραδέχτηκε την πραγματική του ταυτότητα. Την επόμενη μέρα μεταφέρθηκε στο Λονδίνο, όπου κατηγορήθηκε για τη δολοφονία της Margery Gardner.

Το πού βρισκόταν η Μάρσαλ παρέμενε μυστήριο μέχρι τις 7 Ιουλίου, όταν η σερβιτόρα Κάθλιν Έβανς, βγάζοντας βόλτα τον σκύλο της, παρατήρησε ένα σμήνος από μύγες δίπλα σε ένα αλσύλλιο ροδόδεντρου στο Branksome Dene Chine. Περαιτέρω έρευνα αποκάλυψε το γυμνό σώμα της Μάρσαλ που ήταν άσχημα ακρωτηριασμένο. Τα τραύματα που βρέθηκαν στα χέρια της υποδηλώνουν ότι είχε πιάσει αμυντικά ένα μαχαίρι. Είχε δεχτεί χτυπήματα στο κεφάλι της, οι καρποί και οι αστράγαλοί της είχαν δεθεί, η μια θηλή της είχε δαγκωθεί και ο λαιμός της είχε κοπεί. Όπως και με την Gardner, ένα όργανο, πιθανώς ένα κλαδί, είχε εισαχθεί στον κόλπο της. Είχε επίσης μια μεγάλη κοιλότητα που έτρεχε από το εσωτερικό του μηρού της μέχρι το ακρωτηριασμένο στήθος της. Μερικά από τα υπάρχοντά της βρέθηκαν στις καλύβες της παραλίας στο Alum Chine .

Αν και ο Χιθ κατηγορήθηκε για τη δολοφονία της Ντόριν, η μετέπειτα δίκη και η εκτέλεσή του αφορούσαν μόνο την προηγούμενη δολοφονία της Γκάρντνερ. Το σώμα της Μάρσαλ επεστράφη στους γονείς της και τάφηκε στο νεκροταφείο Pinner .

 Δίκη και εκτέλεση 
Η δίκη του Χιθ ξεκίνησε στις 24 Σεπτεμβρίου 1946. Ο Χιθ είπε αρχικά στον δικηγόρο του, JD Casswell KC, να παραδεχθεί την ενοχή του, αλλά ο Casswell αρνήθηκε.  Ο Casswell επέλεξε να μην καλέσει τον Χιθ για να δώσει στοιχεία και βασίστηκε στην υπεράσπιση της παραφροσύνης, καλώντας τον William Henry de Bargue Hubert, έναν έμπειρο ψυχίατρο, για να καταθέσει ως ειδικός μάρτυρας. Ο Hubert κατέθεσε ότι πίστευε ότι ο Χιθ ήξερε τι έκανε, αλλά όχι ότι θεωρούσε ότι ήταν ηθικά λάθος αυτό που έκανε. Η εισαγγελία κατάφερε να αμφισβητήσει τα λεγόμενα του αφού αποδείχτηκε ότι ο Hubert ήταν τοξικομανής και ήταν υπό την επήρεια μορφίνης καθώς κατέθετε.

Δύο γιατροί της φυλακής κατέθεσαν ότι ο Χιθ μπορεί να ήταν ψυχοπαθής και σεξουαλικός σαδιστής, αλλά σίγουρα δεν ήταν παράφρων. Κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό από τον κ. Justice Morris . Ο Χιθ εκτελέστηκε από τον  Άλμπερτ Πιερπόιντ στις 16 Οκτωβρίου 1946 στη φυλακή Pentonville. Λίγα λεπτά πριν την εκτέλεσή του, όπως συνηθιζόταν, του προσφέρθηκε ένα ποτήρι ουίσκι από τον διοικητή της φυλακής. Ο Χιθ απάντησε: " Μπορείτε να το κάνετε διπλό". 

Σε ένα τελευταίο γράμμα που έγραψε στους γονείς του πριν από την εκτέλεσή του, ο Χιθ ενημέρωσε τους γονείς του: «Η μόνη μου λύπη που φεύγω από τον κόσμο, είναι ότι καταδικάστηκα ανάξιος και των δύο σας». 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Βρετανοί δολοφόνοι

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για ποινικά εγκλήματα