Outing

Το outing είναι η πράξη της αποκάλυψης του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου ενός ΛΟΑΤ+ ατόμου χωρίς τη συγκατάθεσή του. Συχνά γίνεται για πολιτικούς λόγους, είτε για να εργαλειοποιηθεί η ομοφοβία, η αμφιφοβία και/ή η τρανσφοβία προκειμένου να δυσφημιστούν οι πολιτικοί αντίπαλοι ή για να καταπολεμηθεί η ομοφοβία, ο ετεροσεξισμός αποκαλύπτοντας ότι ένα εξέχον ή σεβαστό άτομο είναι ομοφυλόφιλο ή/και τρανς. 

Η ηθική του outing αμφισβητείται ιδιαίτερα καθώς μπορεί συχνά να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην προσωπική ζωή ή την καριέρα του στόχου. Ορισμένοι ακτιβιστές ΛΟΑΤΚΙ υποστηρίζουν ότι τα ομοφυλόφιλα άτομα που αντιτίθενται στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ δεν απολαμβάνουν το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή λόγω της υποκρισίας τους. Σε μια προσπάθεια να προλάβει την εξώθηση, ένα ΛΟΑΤ δημόσιο πρόσωπο μπορεί να αποφασίσει να κάνει coming out δημόσια πρώτα, αν και ο έλεγχος των συνθηκών υπό τις οποίες αποκαλύπτεται η ΛΟΑΤ ταυτότητα κάποιου είναι μόνο ένα από τα πολυάριθμα κίνητρα για να αποκαλύψει την ΛΟΑΤΚΙ ταυτότητά του.

 Ορολογία 
Είναι δύσκολο να εντοπιστεί η πρώτη χρήση του outing με τη σύγχρονη έννοια. Σε ένα τεύχος του 1982 του Harper's, ο Taylor Branch προέβλεψε ότι το «outing» θα γινόταν μια πολιτική τακτική στην οποία τα άτομα που είναι "closeted" θα βρεθούν παγιδευμένοι. Το άρθρο «Forcing Gays Out of the Closet» του William A. Henry III στο Time (29 Ιανουαρίου 1990) εισήγαγε τον όρο «outing» στο ευρύ κοινό.

 Ιστορία 
Η υπόθεση Eulenburg του 1907-1909 ήταν το πρώτο σκάνδαλο δημόσιου outing του εικοστού αιώνα. Οι αριστεροί δημοσιογράφοι που αντιτίθεντο στις πολιτικές του Κάιζερ Γουλιέλμου Β' έκαναν outing σε μια σειρά από εξέχοντα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και του στενού κύκλου του - και υπονοούμενα τον Κάιζερ - ξεκινώντας με το κατηγορητήριο του Μαξιμίλιαν Χάρντεν κατά του αριστοκράτη διπλωμάτη Πρίγκιπα Eulenburg. Οι κατηγορίες του Χάρντεν υποκίνησαν άλλους δημοσιογράφους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, συμπεριλαμβανομένου του Adolf Brand, ιδρυτή του πρώτου ΛΟΑΤ+ περιοδικού Der Eigene. Πολλοί ακτιβιστές του πρώτου ΛΟΑΤ+ κινήματος κατήγγειλαν το outing ως «τον δρόμο πάνω από τα πτώματα». Το 1928, ο Kurt Hiller υποστήριξε ότι θα ήταν επιτρεπτό να απομακρυνθεί ένα μέλος ενός υπουργικού συμβουλίου που προετοιμάζει έναν νόμο κατά της ομοφυλοφιλίας, υποστηρίζοντας: «Η αλληλεγγύη μας με τους ομοφυλόφιλους όλων των τάξεων και πολιτικών απόψεων εκτείνεται πολύ μακριά, αλλά δεν περιλαμβάνει προδότες για τη δική τους υπόθεση».

Οι αριστεροί δημοσιογράφοι έκαναν outing τον στενότερο σύμμαχο του Αδόλφου Χίτλερ, Ερνστ Ρεμ, το 1931 και το 1932. Σε απάντηση, ο Brand έγραψε: «Όταν κάποιος —ως δάσκαλος, ιερέας, εκπρόσωπος ή πολιτικός— θα ήθελε να θέσει με τον πιο επιζήμιο τρόπο τις στενές ερωτικές επαφές των άλλων υπό εξευτελιστικό έλεγχο — εκείνη τη στιγμή είναι επίσης προσωπική του υπόθεση και η αγάπη του. Προστατεύονται λοιπόν από τον δημόσιο έλεγχο και την ύποπτη εποπτεία." Ο αριστερός δημοσιογράφος Κουρτ Τουχόλσκυ διαφώνησε, γράφοντας στην Die Weltbühne, «Πολεμάμε τη σκανδαλώδη §175, όπου μπορούμε, επομένως δεν πρέπει να συμμετάσχουμε στη χορωδία όσων ανάμεσά μας θέλουν να διώξουν έναν άνδρα από την κοινωνία επειδή είναι ομοφυλόφιλος».

 Παραπομπές 

Κατηγορία:ΛΟΑΤ ορολογία
Κατηγορία:Ομοφυλοφιλία
Κατηγορία:Ομοφοβία