Τίτος Πομπόνιος Πρόκουλος Βιτράσιος Πολίων

Ο Τίτος Πομπόνιος Πρόκουλος Βιτράσιος Πολίων, λατιν.: Titus Pomponius Proculus Vitrasius Pollio (απεβ. πριν από το 180) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος κατείχε αρκετές αυτοκρατορικές θέσεις κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μάρκου Αυρηλίου. Διετέλεσε ύπατος σε ένα απροσδιόριστο διάστημα (nundinium) γύρω στο 151.  Διετέλεσε κανονικός ύπατος το έτος 176, με συνάδελφό του τον Μάρκο Φλάβιο Άπερ. 

 Βιογραφία 
Ο Βιτράσιος Πολίων γεννήθηκε σε οικογένεια πατρικίων. Αν και το όνομα τής μητέρας του είναι άγνωστο, ο πατέρας του είναι ο Τίτος Βιτράσιος Πολίων, ύπατος γύρω στο 137, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αδριανού.  Ο εκ πατρός παππούς τού Βιτράσιου Πολίωνα, ήταν ο Γάιος Βιτράσιος Πολίων, ο οποίος διετέλεσε επίτροπος της Αιγύπτου υπό τον Κλαύδιο (41-54), και του οποίου ο ομώνυμος πατέρας ήταν επίσης επίτροπος της Αιγύπτου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου.

Δύο επιγραφές, η μία από τη Ρώμη,  η άλλη από τη Λεόν,  μας παρέχουν λεπτομέρειες για τη σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) του. Η σταδιοδρομία του Βιτράσιου Πολίωνα ξεκίνησε στην εφηβεία του, ως ένας από τους τρείς άνδρες του νομισματοκοπείου (tresviri monetalis), το πιο έγκριτο από τα τέσσερα συμβούλια που αποτελούν τους είκοσι άνδρες (vigintiviri). Η ανάθεση σε αυτό το συμβούλιο συνήθως ανατίθετο σε πατρίκιους ή σε ευνοημένα άτομα.  Το επόμενο αξίωμά του ήταν ταμίας (quaestor), και μετά την ολοκλήρωση αυτής της παραδοσιακής δημοκρατικής θητείας, ο Πολίων θα εγγράφονταν στη Σύγκλητο. Ως πατρίκιος, ο Βιτράσιος Πολίωνα δεν ήταν επιλέξιμος να κατέχει το αξίωμα του τριβούνου των πληβείων, και είχε απαλλαγεί από το να υπηρετήσει ως αγορανόμος (aedile), επομένως το επόμενο αξίωμά του ήταν το παραδοσιακό δημοκρατικό αξίωμα του πραίτορα. Σε αυτό το σημείο, ανέλαβε τη θέση του υπάτου σχεδόν αυτόματα μετά το 32ο ή 33ο έτος της ηλικίας του. Σε αυτό το σημείο της ζωής του, ο Πολίων είχε γίνει δεκτός στους ιερείς του Αντωνίνου Πίου (sodales Antoniniani).

Μετά την παραίτησή του από την υπατεία, ο Βιτράσιος Πολίων έλαβε μία σειρά από αυτοκρατορικούς διορισμούς. Ο πρώτος ήταν ο επιμελητής της ύδρευσης (curator aquarum, ή επόπτης των υδραγωγείων) της Ρώμης. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως λεγάτος (κυβερνήτης) της Κάτω Μοισίας. Ο Γκέζα Αλφέλδυ χρονολογεί τη θητεία του περίπου από το 156 έως το 159.  Μετά από λίγα χρόνια, διορίστηκε κυβερνήτης της Ταρρακονικής Ισπανίας. Ο Αλφέλδυ χρονολογεί τη θητεία του εκεί από το 164 έως το 167 περίπου.  Στη συνέχεια, η κλήρωση τον ανέδειξε ως ανθύπατο (κυβερνήτη) της Ασίας για την περίοδο 167/168.  Περίπου εκείνη την εποχή, ο Πολίων έγινε ακόλουθος του Αυγούστου (comes Augustorum) και συνόδευσε τον Αυτοκράτορα Λεύκιο Βέρο στις στρατιωτικές εκστρατείες εναντίον των Γερμανών και των Σαρματών, συνεχίζοντας μετά το τέλος του Αυτοκράτορα το 169, και κερδίζοντας στρατιωτικές διακρίσεις (dona militaria). Επέστρεψε από τους πολέμους, για να ξεκινήσει το έτος 176 στη Ρώμη με τη δεύτερη υπατεία του.

Λόγω της εξαιρετικής στρατιωτικής του υπηρεσίας, ο Βιτράσιος Πολίων τιμήθηκε με δύο αγάλματα προς τιμήν του. Ένα άγαλμά του τον απεικονίζει με στρατιωτική ενδυμασία, και ανεγέρθηκε στην Αγορά του Τραϊανού. Το δεύτερο άγαλμα τον απεικονίζει με πολιτική ενδυμασία, και ανεγέρθηκε στον ναό του Αντωνίνου και της Φαυστίνας. Ο Βιτράσιος Πολίων ήταν αναπληρωτής τού Mάρκου Αυρηλίου (συναυτοκράτορα τού Λεύκιου Βέρου) στους Μαρκομανικούς Πολέμους.

 Οικογένεια 
Ο Πολίων νυμφεύτηκε μία ευγενή γυναίκα ονόματι Αννία Φουνδανία Φαυστίνα, μέλος της κυρίαρχης δυναστείας των Αντωνίνων, της οποίας εξαδέλφια ήταν ο Μάρκος Αυρήλιος και η Φαυστίνα η Νεότερη (που παντρεύτηκαν οι δύο τους). Η Αννία Φουνδανία Φαυστίνα τού γέννησε δύο παιδιά: τον Τίτο Φουνδάνιο Βιτράσιο Πολίωνα, τον οποίο ο Κόμμοδος είχε εκτελέσει το 182 λόγω της εμπλοκής του σε συνωμοσία εναντίον του Αυτοκράτορα, και τη Βιτρασία Φαυστίνα.

 Αναφορές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Αλμπίνο Γκαρζέτι, Από τον Τιβέριο στους Αντωνίνους: Ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας 14-192 μ.Χ., 1974
 Eric R. Varner, Ακρωτηριασμός και μεταμόρφωση: damnatio memoriae και ρωμαϊκά αυτοκρατορικά πορτρέτα, 2004

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα