Καμίλα Μαρτέλλι

Η Καμίλα Μαρτέλλι, ιταλ.: Camilla Martelli (π. 1545 - 30 Μαΐου 1590) ήταν αρχικά ερωμένη, και στη συνέχεια δεύτερη σύζυγος, του Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.  Ήταν η μητέρα της Βιργινίας των Μεδίκων, μελλοντικής δούκισσας της Μόντενα.

 Βιογραφία 
Γεννημένη σε μία από τις σημαντικότερες οικογένειες των Φλωρεντινών πατρικίων, την οικογένεια Μαρτέλλι, η Καμίλα ήταν κόρη του Αντόνιο Μαρτέλλι και της Φιαμέτας Σοντερίνι. Μετά το τέλος τής πρώτης συζύγου τού Κόζιμο Α΄, Ελεονώρας του Τολέδο, και μετά το τέλος της σχέσης του με την Ελεονώρα ντελι Αλμπίτσι, η Καμίλα έγινε ερωμένη του Κόζιμο Α΄, παρά το γεγονός ότι ήταν 26 χρόνια νεότερή του. Η Καμίλα στάθηκε στο πλευρό του κατά τη μέση ηλικία του, όταν λόγω της κακής υγείας του αποσύρθηκε στην ιδιωτική ζωή στη βίλα ντι Καστέλλο, παραιτούμενος υπέρ του γιου του Φραγκίσκου Α΄ των Μεδίκων.

Η Καμίλα απέκτησε μία κόρη με τον Κόζιμο Α΄ το 1568 τη Βιργινία, αλλά πάντα ένιωθε μνησικακία για τα παιδιά από τον πρώτο γάμο του Κόζιμο Α΄. Παρά την αντίθεσή τους, ο Κόζιμο Α΄ νυμφεύτηκε την Καμίλα το 1570, με ρητή εντολή του πάπα Πίου Ε΄. Ωστόσο, ο γάμος ήταν μοργανατικός, και η Καμίλα δεν έλαβε τον τίτλο «μεγάλη δούκισσα». Απαντώντας στα παράπονα του Φραγκίσκου Α΄, ο Κόζιμο Α΄ έγραψε: «Είμαι ιδιώτης, και έχω πάρει ως σύζυγο μία Φλωρεντινή ευγενή, καλής οικογένειας», που σημαίνει ότι επειδή δεν ήταν πλέον μεγάλος δούκας, ήταν ελεύθερος να επιλέξει τη σύζυγό του από οποιαδήποτε κοινωνική τάξη. Η κόρη τους, Βιργινία, νομιμοποιήθηκε και ενσωματώθηκε στη σειρά διαδοχής της Τοσκάνης.

Η Καμίλα ήταν το επίκεντρο των πικρών διαφωνιών μεταξύ του Κόζιμο Α΄ και των παιδιών του στη μέση ηλικία του. Δεν συμφωνούσαν με την όρεξή της για επιδεικτική πολυτέλεια, η οποία φαινόταν χυδαία σε σύγκριση με την λεπτή κομψότητα της εκλιπούσας συζύγου του, Ελεονώρας του Τολέδο. Ο μέγας δούκας, για να μην προκαλέσει σκάνδαλο, απομονώθηκε και απαγόρευσε τα συμπόσια και τους επίσημους εορτασμούς.

Το 1574 ο Κόζιμο Α΄, ο οποίος είχε υποστεί τουλάχιστον ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, είχε περιορισμένη κινητικότητα, και δεν μπορούσε να μιλήσει λόγω κυκλοφορικών προβλημάτων· απεβίωσε στις 30 Απριλίου. Μετά το τέλος του, η Καμίλα αναγκάστηκε να αποσυρθεί στο φλωρεντινό μοναστήρι του Μουράτε. Αργότερα μεταφέρθηκε στο μοναστήρι της Σάντα Μόνικα. Της επετράπη να φύγει από το μοναστήρι μόνο για να παραστεί στον γάμο τής κόρης της Βιργινίας, στις 6 Φεβρουαρίου 1586, με τον Τσέζαρε των Έστε, ο οποίος ήταν ο ίδιος φυσικός γιος του Αλφόνσου Α' των Έστε, δούκα της Φερράρα. Επιθυμώντας να απολαύσει μεγαλύτερη ελευθερία μετά το τέλος του Φραγκίσκου Α΄, ζήτησε από τον μεγάλο δούκα Φερδινάνδο Α΄ να την αφήσει να φύγει από το μοναστήρι. Εκείνος έκανε δεκτή την επιθυμία της, αλλά μετά από μία σειρά πολιτικών κρίσεων, την ανάγκασε να επιστρέψει στη Σάντα Μόνικα, όπου και απεβίωσε το 1590.

 Οικογένεια 
 Βιργινία (29 Μαΐου 1568 – 15 Ιανουαρίου 1615), παντρεύτηκε τον Τσέζαρε ντ'Έστε δούκα της Μόντενα, και απέκτησε περαιτέρω απογόνους.

Πρόγονοι

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων