Λεύκιος Ρόσκιος Αιλιανός Μαίκιος Κέλερ

Ο Λεύκιος Ρόσκιος Αιλιανός Μαίκιος Κέλερ, λατιν.: Lucius Roscius Aelianus Maecius Celer ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, του 2ου αι. Υπήρξε ύπατος στο διάστημα (nundinium) του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 100 μ.Χ., με συνάδελφο τον Τιβέριο Κλαύδιο Σακέρδο Ιουλιανό.  Ο Λεύκιος Μαίκιος Κέλερ είναι γνωστός κυρίως από επιγραφές.

Η προέλευση του Mαίκιου Κέλερ έχει προκαλέσει κάποια συζήτηση. Το γεγονός ότι τα τελευταία στοιχεία τού ονόματός του είναι κοινά με τον ύπατο του 101, Μάρκο Μαίκιο Κέλερ, έχει οδηγήσει ορισμένους ειδικούς  να υποθέσουν, ότι οι δύο άνδρες είναι αδέλφια, και ότι ο Λεύκιος Μαίκιος Κέλερ μας είχε υιοθετηθεί από έναν Ρόσκιο. Ωστόσο η Όλλι Σαλόμιες υποστηρίζει την υπόθεση του Ρόναλντ Σάυμ, ότι η αναφορά ως Μάρκου υιός αναφέρεται σε έναν Μάρκο Ρόσκιο, δηλαδή τον Μάρκο Ρόσκιο Κοίλιο ύπατο το 81, ο οποίος νυμφεύτηκε μία θεία τού υπάτου τού 101, και αυτό ήταν η πηγή των δύο τελευταίων στοιχείων του ονόματος. Αντί για αδέλφια, οι δύο Μαίκιοι Κέλερ είναι εξαδέλφια. 

Ο Λεύκιος Ρόσκιος, Λεύκιου [υιός, Κόιντος Πάκουλος Μαί]κιος Κέλερ Μ[...] Πόστουμος Μαμ[ιλιανός..] Βεργίλιος Σταβερια[νός..], ταμίας (quaestor) του Αυτοκράτορα Αδριανού, είναι πιθανότατα γιος ή εγγονός αυτού του Mαίκιου Κέλερ. 

 Σταδιοδορμία 
Η σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) του Κέλερ είναι εν μέρει γνωστή από μία επιγραφή, που ανάρτησε στο Τίβουρ ο φίλος του, Γάιος Βεκίλιος Πρόβος.  Ο Άντονι Μπίρλεϊ σημειώνει ότι «ο Βεκίλιος Πρόβος ανέφερε μόνο μία επιλογή θέσεων στην επιγραφή τού Τίβουρ. Διαφορετικά θα ήταν σίγουρα περίεργο το γεγονός, ότι κατείχε μία σχετικά πρώιμα θέση υπάτου, χωρίς διορισμούς στην αυτοκρατορική υπηρεσία προς τιμήν του».  Σύμφωνα με τον Πρόβο, η σταδιοδορμία του Κέλερ ξεκίνησε ως ένας από τους δέκα άνδρες δικαστικούς (decemviri stlitibus iudicandis), ένα από τα τέσσερα συμβούλια των είκοσι ανδρών (vigintiviri), ένα προκαταρκτικό και απαιτούμενο πρώτο βήμα για την είσοδο στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο. Ο Κέλερ ήταν τότε στρατιωτικός τριβούνος στη Λεγεώνα IX Ισπανική, η οποία βρισκόταν στη Ρωμαϊκή Βρετανία. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου εναντίον των Χάτων του Δομιτιανού το 83, δύο ταραχές κατεστάλησαν από τη Λεγεώνα IX στη Γερμανία, η μία υπό τον Κέλερ και η άλλη υπό τον Βέλιο Ρούφο. Για τις προσπάθειες του Κέλερ στη σύγκρουση, του απονεμήθηκε μία διάκριση (dona militaria), που αντιστοιχούσε στον βαθμό του.  Έγινε δεκτός στη Σύγκλητο, όταν έγινε ταμίας (quaestor) ενός Αυτοκράτορα, πιθανώς του Δομιτιανού. Ακολούθησαν τα παραδοσιακά δημοκρατικά αξιώματα του τριβούνου των πληβείων και του πραίτορα. Ο Σάυμ υποστηρίζει ότι η ημερομηνία της πραιτορίας του εμπίπτει στα έτη 90 έως 94, γεγονός που τον καθιστά σύγχρονο του ιστορικού Τάκιτου.  Ακολούθησε η υπατεία του Κέλερ.

Το μόνο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ο Κέλερ μετά την υπατεία του είναι το ότι έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής, το οποίο ο Βέρνερ Εκκ χρονολογεί στο 117/118.  Η ζωή του μετά από αυτή τη θητεία ως κυβερνήτη, καθώς και η ημερομηνία τέλους του, είναι άγνωστες.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας