Λάμπρος Αντωνιάδης

Ο Λάμπρος Αντωνιάδης «ο εκ Μοισίας» ήταν Έλληνας λόγιος από τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, που έζησε στις αρχές του 19ου αιώνα και σταδιοδρόμησε στην Κωνσταντινούπολη. Το επάγγελμα που ασκούσε δεν έχει εξακριβωθεί με βεβαιότητα, αλλά φαίνεται ότι είχε δραστηριοποιηθεί στο εμπόριο ή/και δίδασκε. Το 1808 ο Αντωνιάδης εξέδωσε από το πατριαρχικό τυπογραφείο της Κωνσταντινουπόλεως το έργο Επιτομή χρονική της Γενικής Ιστορίας, «ἀδείᾳ καὶ προτροπῇ» του πατριάρχη Γρηγορίου Ε. Το έργο αυτό βασίζεται σε σύγγραμμα του Γάλλου ιστορικού και ανατολιστή Ματυρέν Βεϋσιέρ Λα Κροζ (1661-1739), με τον Αντωνιάδη να επεκτείνει την καταγραφή των γεγονότων μέχρι το 1806 (και για την Οθωμανική Αυτοκρατορία μέχρι την ενθρόνιση του Σουλτάνου Μουσταφά Δ΄ το 1807): Τα γεγονότα παρατίθενται χρονολογικά, κρίσεις δεν διατυπώνονται πάρα ελάχιστες, αλλά ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τολμηρά αρνητικός τρόπος με τον οποίο περιγράφεται το Ισλάμ, ειδικά για έκδοση του Πατριαρχικού ΤυπογραφείουΝικολαΐδης, Νίκος Κ.: Ο Διαφωτισμός στην Πατριαρχική Σχολή της Ξηροκρήνης, διδακτορική διατριβή, ΕΚΠΑ, Αθήνα 2022, σσ. 235-236: «[α]ὕτη ἡ θρησκεία εἶναι σύγκραμα συγκεχυμένον τινῶν ἀληθειῶν τοῦ ἰουδαϊσμοῦ καὶ τοῦ χριστιανισμοῦ, καὶ ἑνὸς πλήθους τερατολογιῶν» (σσ. 91-92).

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 149

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα