Γάιος Κλαύδιος Νέρων

Ο Γάιος Κλαύδιος Νέρων, λατιν.: Gaius Claudius Nero (π. 237 π.Χ - π. 189 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του B΄ Καρχηδονιακού Πολέμου ενάντια στην εισβολή της Καρχηδονιακής δύναμης, με επικεφαλής τον Αννίβα Βάρκα. Κατά τη διάρκεια μίας στρατιωτικής σταδιοδρομίας που ξεκίνησε ως λεγάτος το 214 π.Χ., ήταν πραίτωρ το 212 π.Χ., αντιπραίτωρ το 211 π.Χ. κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Καπύης, πριν σταλεί στην Ισπανία την ίδια χρονιά. Έγινε ύπατος το 207 π.Χ. 

Είναι πιο διάσημος για το ρόλο του στη Μάχη του Μεταύρου, πολέμησε μαζί με τον συνύπατό του (και μεγάλο ανταγωνιστή του) Μάρκο Λίβιο Σαλινάτορα εναντίον τού αδελφού τού Αννίβα, Ασδρούβαλ, για το οποίο του απονεμήθηκε πανηγυρική υποδοχή (ovation). Η ρωμαϊκή νίκη στον ποταμό Μέταυρο το 207 π.Χ. θεωρείται ευρέως ως ένα τολμηρό στρατηγικό αριστούργημα από τον Κλαύδιο Nέρωνα, ο οποίος άφησε κρυφά την κύρια δύναμη τού στρατού του, που κρατούσε τον Αννίβα στον κόλπο στη νότια Ιταλία, για να οδηγήσει μία μικρή ομάδα στρατευμάτων βόρεια για να ενισχύσει τις δυνάμεις του Λίβιου Σαλινάτορα, αιφνιδιάζοντας τον Ασδρούβαλ. Θεωρούμενη από τον Ρωμαίο ιστορικό Τ. Λίβιο ως το σημείο καμπής στον πόλεμο, η Μάχη του Μεταύρου περιλαμβάνεται στο βιβλίο του σερ Έντουαρντ Σέπερντ Κρήζυ, το οποίο εκτιμά τη μάχη ως μία από τις Δεκαπέντε Αποφασιστικές Μάχες του Κόσμου.  Ο Θήοντορ Αϋρώλ Ντόντζ την περιγράφει ως «το καλύτερο στρατηγικό κατόρθωμα των Ρωμαίων κατά τη διάρκεια ολόκληρου του πολέμου, καθώς και μία από τις εξαιρετικές πορείες στην ιστορία». 

Ο Κλαύδιος Νέρων υπηρέτησε ξανά στο πλευρό του Λίβιου ως τιμητής το 204 π.Χ., πριν σταλεί ως μέρος μίας τριμελούς πρεσβείας στην Ελλάδα και την Αίγυπτο το 201 π.Χ. 

αριστερά|μικρογραφία| Η Τρίτη Μάχη της Νόλα, 214 π.Χ., που δείχνει τη διαδρομή που πήρε ο Κλαύδιος Νέρων για να προσπαθήσει να αιφνιδιάσει τον Αννίβα από πίσω.

 Αναφορές 

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 

 Πρωτογενείς πηγές 
 Appian, Spanish Wars, via Perseus. 
 Livy, Ab Urbe Condita, via Perseus.
 Polybius, Histories, via Perseus.
 Suetonius, Life Of Tiberius, trans, J. C. Rolfe (1913). Loeb Classical Library via LacusCurtius.

 Δευτερεύουσες πηγές 
 Bradley, P. (1990). Ancient Rome: Using Evidence, Cambridge University Press
 Broughton, T. R. S. (1951). The Magistrates of the Roman Republic, Vol. I & II. Chico, Cal.: Scholars Press.
 Creasy, E. (1851: uploaded 2003). The Fifteen Decisive Battles of the World From Marathon To Waterloo. Project Gutenburg.
 Dodge, T. A. (1896). Hannibal. Cambridge, Massachusetts: The Riverside Press.
 Feig Vishnia, R. (1996) State, Society and Popular Leaders in Mid-Republican Rome 241-167 BC . London and New York.
 Grainger, John D. (2002) The Roman War of Antiochos the Great, Brill.
 Haywood, R.M. (1933). Studies on Scipio Africanus. Baltimore: Johns Hopkins Press.
 Hin, S. (2008) 'Census Figures and Population: Counting Romans' in Ligt, L. and Northwood, S. (eds) People, Land and Politics: demographic development and the transformation of Roman Italy, 300 BC- AD 14. Leiden, Boston, 185- 270.
 Hornblower, S., Spawforth, A. and Eidinow, E. (eds) (2012) The Oxford Classical Dictionary. Oxford.
 Hoyos, D. (ed) (2006) Livy, The War with Hannibal. trans. Yardley, J. Oxford.
 Lazenby, J. F. (1978). Hannibal's war : a military history of the Second Punic War. Warminster, Eng.: Aris and Phillips.
 Levin, L. (2002). “The day the world trembled: The course of civilisation was determined on the banks of the Metaurus River in 207 BC, when brilliant Roman and Carthaginian generals fought the perfect battle (Rome vs. Carthage)”, Military History, vol. 19 no. 2
 Phang, SE. Spence, I. Kelly, D. Londey, P. (2016). Conflict in Ancient Greece and Rome: The Definitive Political, Social and Military Encyclopaedia, ABC-CLIO, LLC, Santa Barbara
 Rosenstein, N. (2012) Rome and the Mediterranean 290 to 146 BC. Croydon.
 Scullard, H.H. (1951) Roman Politics 220-150 B.C., Oxford: Clarendon Press.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί