Κόιντος Κορέλιος Ρούφος

Ο Κόιντος Κορέλιος Ρούφος, λατιν.: Quintus Corellius Rufus, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άκμασε κατά το δεύτερο μισό του 1ου αι. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος για το διάστημα (nundinium) του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου του 78, με συνεργάτη τον Λεύκιο Φουνισουλάνο Βετονιανό.  Ο Ρούφος είναι περισσότερο γνωστός ως μέντορας του Πλίνιου του Νεότερου. Σε αρκετές επιστολές, ο Πλίνιος γράφει με θερμά λόγια για τον Ρούφο, σημειώνοντας ότι συχνά ζητούσε τη συμβουλή του, και σε μία από αυτές αναφέρει ότι στην επιθανάτια κλίνη του, ο Ρούφος είπε στην κόρη του: «επειδή έζησα μακρό βίο, απέκτησα πολλούς φίλους για σένα, αλλά πάνω απ' όλα τον Σεκούνδο [Πλίνιο τον Νεότερο] και τον Κορνούτο». 

 Βιογραφία 
Επειδή ο Πλίνιος μας λέει ότι ο Κορέλιος Ρούφος απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών, μπορούμε να υπολογίσουμε το έτος γέννησής του ως 30/31 μ.Χ.  Γνωρίζουμε λίγα για τη ζωή του πριν γίνει ύπατος. Το μόνο καταγεγραμμένο περιστατικό είναι ότι προσβλήθηκε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) σε ηλικία 32 ετών, η οποία οδήγησε τον Πλίνιο να πιστέψει ότι ήταν κληρονομική πάθηση. Ο Ρούφος την αντιμετώπισε κάνοντας δίαιτα και «ενάρετη ζωή» στα νεανικά του χρόνια, αλλά προς τα τελευταία του χρόνια η ασθένεια επιδεινώθηκε, πλήττοντας όλο του το σώμα, και όχι μόνο τα πόδια του. 

Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως υπάτου, ο Ρούφος υπηρέτησε ως λεγάτος αντί του πραίτορα (legatus pro praetor, ήτοι κυβερνήτης), της Άνω Γερμανίας από το 79 έως το 84.  Έπειτα, είτε λόγω της ασθένειάς του, είτε λόγω αντιπάθειας προς τον Δομιτιανό, αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Ο Πλίνιος ξεκαθαρίζει, ότι ο Ρούφος μισούσε τον Αυτοκράτορα: κάποτε, όταν ο Πλίνιος επισκέφθηκε τον Ρούφο, καθηλωμένο στο κρεβάτι του και υποφέροντας, ο ηλικιωμένος άνδρας του εμπιστεύτηκε: «γιατί νομίζεις ότι υπομένω αυτόν τον τρομερό πόνο για τόσο καιρό; Θέλω να ζήσω περισσότερο από αυτόν τον ληστή».  Ο Πλίνιος ήταν πεπεισμένος, ότι αν ο Ρούφος ήταν σε καλύτερη υγεία, θα είχε συμμετάσχει στη δολοφονία του Δομιτιανού.

Μετά το τέλος του Δομιτιανού, ο Ρούφος επέστρεψε στη δημόσια ζωή. Ο Πλίνιος ζητούσε συνήθως τη συμβουλή του. Κατά τη διάρκεια μίας συζήτησης σχετικά με τους πολλά υποσχόμενους νέους άνδρες ενώπιον του Αυτοκράτορα Νέρβα, αρκετοί άνθρωποι επαίνεσαν τον Πλίνιο. Ο Ρούφος σχολίασε, ότι ο ίδιος έπρεπε να είναι φειδωλός στους επαίνους του για τον νεότερο Πλίνιο, «επειδή δεν κάνει τίποτε, χωρίς να λάβει τη συμβουλή μου».  Ο Πλίνιος αναφέρει επίσης, ότι παρόλο που δεν ζήτησε τη συμβουλή του Ρούφου πριν αναλάβει τη δίωξη του κατηγόρου (delator) ή πληροφοριοδότη Πόπλιου Κέρτου στη Σύγκλητο, του ενημέρωσε για τα σχέδιά του εκ των προτέρων. 

Ο Αυτοκράτορας Νέρβας διόρισε τον Κορέλιο Ρούφο σε μία επιτροπή, επιφορτισμένη με την αγορά και την κατανομή γης, για την ανακούφιση της κατάστασης των πτωχών. Ο Ρούφος χειρίστηκε το μερίδιό του στην εργασία με τη βοήθεια κάποιου Κλαύδιου Πολλίωνα. 

Ο Κορέλιος Ρούφος, καταπονημένος από πόνους λόγω της ουρικής αρθρίτιδας, αυτοκτόνησε λιμοκτονώντας, παρά τις παρακλήσεις τής οικογένειας και των φίλων του. Ο Πλίνιος έγραψε σε μία επιστολή προς τον Καλέστριο Τίρωνα, ότι ούτε ο ίδιος μπορούσε να αλλάξει τη γνώμη του ηλικιωμένου άνδρα για το θέμα, «διότι η απόφασή του να αποβιώσει σκλήραινε, γενόμενος όλο και πιο άκαμπτος».  Ο Πλίνιος τελειώνει την επιστολή του παρακαλώντας τον φίλο του να τού στείλει κάποια πρωτότυπη παρηγοριά, «για τις παρηγοριές σαν αυτές που έχω ακούσει και διαβάσει, που έρχονται σε μένα απρόσκλητες, αλλά δεν ανταποκρίνονται σε αυτή τη μεγάλη θλίψη». 

 Οικογένεια 
Ο Ρούφος ήταν νυμφευμένος με την Ισπούλα· το όνομά της υποδηλώνει μία σύνδεση με ένα ασυνήθιστο γένος, τους Ισπώνες. Ο Ρόναλντ Σάυμ παρέχει μία λίστα με τα λίγα γνωστά ονόματα με αυτό το στοιχείο, σημειώνοντας ότι η θεία της 2ης συζύγου του Πλίνιου του Νεότερου ονομαζόταν Καλπουρνία Ισπούλα.  Τόσο ο Ρούφος όσο και η Ισπούλα είχαν μία γνωστή κόρη, την Κορελία Ισπούλα, η οποία ήταν επίσης μέλος του κύκλου γνωριμιών του Πλίνιου. Ήταν η 1η σύζυγος του Λεύκιου Νεράτιου Μαρκέλλου, αντικαταστάτη υπάτου το 95 και κανονικού υπάτου το 129, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Λεύκιο Κορέλιο Νεράτιο Πάνσα, κανονικό ύπατο το 122. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας