Ανίκιος Φαύστος

Ο Ανίκιος Φαύστος (λατ. Anicius Faustus, περ. 240 - μετά το 300 μ.Χ.)Martindale & Jones, σσ. 329, 676, με πιθανό πλήρες όνομα «Σέξτος Ανίκιος Φαύστος Παυλινιανός» (Sextus Anicius Faustus Paulinianus) ή «Μάρκος Ιούνιος Καισόνιος Νικόμαχος Ανίκιος Φαύστος Παυλίνος» (Marcus Junius Caesonius Nicomachus Anicius Faustus Paulinus)Torres, Milton Luiz: Christian Burial Practices at Ostia Antica: Backgrounds and Contexts with a Case Study of the Pianabella Basilica, 2007, σελ. 118, σημ. 419, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός που διορίσθηκε ύπατος το έτος 298 μ.Χ..

Ως μέλος της Ανικίας Γενεάς, ήταν πιθανώς γιος του  Σέξτου Κοκκήιου Ανίκιου Φαύστου Παυλίνου, που ήταν έπαρχος (κυβερνήτης) της Αφρικής ως ανθύπατος, κατά τη δεκαετία 260-269. Σε αυτή την περίπτωση, ήταν εγγονός του Κουίντου Ανίκιου Φαύστου Παυλίνου.Martindale & Jones, σσ. 680-681 Υπήρξε πάτρων της πόλεως Ουζάππης (πιθανότατα το Κσουρ-Αμπντ-ελ-Μελέκ στη βόρεια Τυνησία).Martindale & Jones, σελ. 676

Εάν ταυτίζεται με τον Φαύστο που αναγράφεται στον Μέγα Βωμό του Ηρακλέους στη Ρώμη, τότε υπηρέτησε ως πραίτωρ κατά την πόλιν (Praetor urbanus, ελλην. «αστυδίκης») στις αρχές της σταδιοδρομίας του.Chastagnol, σελ. 32 Αργότερα διορίσθηκε ύπατος suffect, ίσως κατά τη δεκαετία 270-279 και τέλος ύπατος μαζί με τον Βίριο Γάλλο το 298. Μετά τη θητεία του ως υπάτου, ο Ανίκιος Φαύστος διορίσθηκε Πολίαρχος της Ρώμης, θέση στην οποία υπηρέτησε από το 299 μέχρι την 1η Μαρτίου του 300 μ.Χ..Chastagnol, σελ. 33

Εικάζεται ότι ο Ανίκιος Φαύστος νυμφεύθηκε την αρχόντισσα Αμνία Δημητριάδα (Amnia Demetrias)Settipani, Christian: Continuité gentilice et continuité familiale dans les familles sénatoriales romaines à l’époque impériale: mythe et réalité, Linacre, UK: Prosopographica et Genealogica, 2000, σελ. 105. ILL. NYPL ASY (Ρώμη) 03-983., θυγατέρα του Τίτου Φλάβιου Στασικλέους Μητροφάνους και της Κλαυδίας Καπιτωλίνας σύμφωνα με τον Κριστιάν ΣετιπανίSettipani, Christian (26 Οκτωβ. 2021): «Adam et Eve ou la généalogie impossible, Les liens généalogiques avec l'Antiquité: mythe ou réalité» (διάλεξη), La Fédération Française de Généalogie, Pantin, Γαλλία. Μαζί της απέκτησε πιθανώς τουλάχιστον δύο γιους: τον Άμνιο Ανίκιο Ιουλιανό, ύπατο το 322, και τον Σέξτο Ανίκιο Παυλίνο, ύπατο το 325 μ.Χ..Martindale & Jones, σελ. 329, και Chastagnol, σελ. 31

Πηγές
 Chastagnol, André: Les Fastes de la Prefecture de Rome au Bas-Empire, 1962
 Martindale, J.R. και Jones, A. H.M.: The Prosopography of the Later Roman Empire'', τόμ. I: 260-395 μ.Χ., Cambridge University Press, 1971
 O Πάπυρος της Οξυρρύγχου P.Mich 9 547, μια απόδειξη για την ενοικίαση ενός μαστιγιοφόρου, αναφέρει τον Ανίκιο Φαύστο (και τον Βίριο Γάλλο) ως υπάτους και φέρει ημερομηνία που ανάγεται στο σημερινό ημερολόγιο στην 6η Σεπτεμβρίου 298.

Παραπομπές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα
Κατηγορία:Ύστεροι Ρωμαϊκοί Αυτοκρατορικοί πολιτικοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης