Καφέ Άρκο

Το Καφέ Άρκο () ήταν ένα καφέ στη Νέα Πόλη της Πράγας, στο ιστορικό κέντρο της τσεχικής πρωτεύουσας, στη γωνία των οδών Ντράσντενα και Χιμπέρνσκα, απέναντι από τον σιδηροδρομικό σταθμό Μάζαρικ. Εγκαινιάστηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1907 και ήταν λογοτεχνικό καφέ και τόπος συνάντησης του Κύκλου της Πράγας στις αρχές του 20ού αιώνα.

 Ιστορικό 
μικρογραφία|250x250px|Το καφέ Άρκο σήμερα|αριστερά
Το 1907, ο ιδιοκτήτης καφέ Γιόζεφ Σουτσάνεκ άνοιξε ένα καφενείο βασισμένο στα πρότυπα των μεγάλων καφενείων της Βιέννης, απέναντι από τον Κρατικό Σιδηροδρομικό Σταθμό (σημερινός Σταθμός Μάζαρικ), σε ένα κτίριο σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Γιαν Κότερα. Το εσωτερικό σε στιλ Αρ νουβώ, με αίθουσα μπιλιάρδου και αίθουσα ανάγνωσης με μεγάλη ποικιλία γερμανικής και τσεχικής λογοτεχνίας, καθώς και ένα κεντρικό στρογγυλό τραπέζι που προσκαλούσε συζητήσεις και αναγνώσεις συγγραφέων, το έκανε ένα δημοφιλές σημείο συνάντησης. Το κατάστημε δεν σερβίριζε μόνο καφέ, τσάι και άλλα ποτά, αλλά και λουκάνικα, αλλαντικά, αρτοσκευάσματα και γλυκά επιδόρπια. Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe ", New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.

Το καφέ ανάγνωσης έφτασε στο αποκορύφωμα της ακμής του την εποχή που γερμανόφωνοι συγγραφείς του Κύκλου της Πράγας το έκαναν στέκι τους. Στους επισκέπτες περιλαμβάνονταν οι Φραντς Κάφκα, Φέλιξ Βελτς, Όσκαρ Μπάουμ, Βίλι Χάας, Έγκον Έρβιν Κις, Φραντς Βέρφελ, Ερνστ Πόλακ, Πάουλ Κόρνφελντ, Λούντβιχ Βίντερ και Φράντισεκ Λάνγκερ, τους οποίους ο Καρλ Κράους αναφέρει ως Αρκοναύτες (αναφερόμενος στο πλήρωμα του θρυλικού πλοίου Αργώ). Ο Γιοχάνες Ουρζίντιλ απαθανάτισε τους θαμώνες στο διήγημά του Νύχτα του Τρόμου. Σύχναζαν επίσης οι συγγραφείς Μαξ Μπροντ, Άντον Κουχ, Έλσε Λάσκερ-Ζούλερ, Κουρτ Τουχόλσκι και Ερνστ Βάις. Ενώ οι τσεχόφωνοι λογοτέχνες και διανοούμενοι συγκεντρώνονταν στο καφέ Γιούνιον, στο Άρκο συγκεντρώνονταν η γερμανική και εβραϊκή διανόηση, η οποία ενδιαφερόταν για οτιδήποτε τσεχικό και πολύ συχνά ήταν δίγλωσση.
μικρογραφία|Το καφέ Άρκο σήμερα
Οι θαμώνες δεν ήταν αποκλειστικά συγγραφείς. Ο ζωγράφος Έγκον Άντλερ, ο εικονογράφος Άλφρεντ Κούμπιν και ο ψυχαναλυτής Όττο Γκρος σύχναζαν επίσης στο καφέ, όπως και έμποροι και εργαζόμενοι στο κοντινό Χρηματηστήριο. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν επισκεπτόταν επίσης συχνά το καφέ κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Πράγα. Οι επισκέψεις του Φραντς Κάφκα καταγράφονται από το 1908 και μετά, αλλά δεν ήταν τακτικός θαμώνας. Εκεί, ένα βράδυ συνάντησε τη δημοσιογράφο Μιλένα Γέσενσκα, παντρεμένη με τον Ερνστ Πόλακ από το 1918, η οποία προσφέρθηκε να μεταφράσει τα γραπτά του Κάφκα στα τσεχικά.

Κάποτε γνωστό ως το κύριο κέντρο της γερμανικής λογοτεχνίας της Πράγας, ιδίως της εβραϊκής λογοτεχνίας, το καφέ έχασε την ατμόσφαιρά του μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος με την εξόντωση του εβραϊκού πληθυσμού της Πράγας, μετά την εκδίωξη των Γερμανών και τα χρόνια του κομμουνισμού, το Άρκο έχασε οριστικά την παλιά του αίγλη. Ο λογοτεχνικός μελετητής Πίτερ Ντέμετς έγραψε κατά την επιστροφή του στην Πράγα: «Το νέο καφέ ​​ήταν μάλλον μικροαστικό και τα καθίσματα ήταν τα τυπικά έπιπλα των καφενείων της Πράγας. Πελάτες ήταν συνταξιούχοι και ζευγάρια που περίμεναν το τρένο για την επαρχία πίνοντας τοπικά βοημικά ποτά». Το Άρκο ήταν κλειστό για μεγάλο χρονικό διάστημα, προσωρινά έγινε καντίνα αξιωματικών και τώρα είναι εστιατόριο-ταχυφαγείο.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Αρκο
Κατηγορία:Χώροι εστίασης στην Τσεχία
Κατηγορία:Πράγα