Λεύκιος Κάσσιος Λογγίνος (ύπατος το 107 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Κάσσιος Λογγίνος, λατιν.: Lucius Cassius Longinus (περ. 151 – 107 π.Χ.) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 107 π.Χ. Ο συνάδελφός του ήταν ο Γάιος Μάριος, ο οποίος τότε υπηρετούσε την πρώτη από τις επτά υπατείες του. 

 Βιογραφία 
Ήταν πιθανώς ο μεγαλύτερος γιος του Λεύκιου Κάσσιου Λογγίνου Ραβίλα, υπάτου το 127 π.Χ., ο οποίος είχε προεδρεύσει στη δίκη αρκετών Εστιάδων Παρθένων, που είχαν κατηγορηθεί για ασέβεια.

Ως πραίτωρ το 111 π.Χ., στάλθηκε στη Νουμιδία για να φέρει τον Ιουγούρθα στη Ρώμη για να καταθέσει σε δίκες διαφθοράς, υποσχόμενος σε αυτόν ασφαλή διέλευση.  Ο Ιουγούρθας εκτίμησε αυτή την υπόσχεση, όσο και τη δημόσια δέσμευση για την ασφάλειά του. Το 108 ήρθε πρώτος στις ψήφους, και εξελέγη ανώτερος ύπατος για το έτος 107, μαζί με τον Γάιο Μάριο (που ήρθε δεύτερος) ως κατώτερος συνάδελφός του. Του ανατέθηκε η Γαλατία, για να αντιταχθεί στη μετανάστευση μίας συνομοσπονδίας γερμανικών φυλών (κυρίως Κίμβρων και Tευτόνων).  Σκοτώθηκε σε ενέδρα στη μάχη των Βουρδιγάλων (το σύγχρονο Μπορντώ), μαζί με 10.000 λεγεωνάριουύς του.  Μετά το τέλος του, τα λείψανα του στρατού του υπό τον Γάιο Ποπίλιο Λαίνα πέρασαν κάτω από τον ζυγό, παρέδωσαν τα μισά υπάρχοντά τους και επέστρεψαν στη Ρώμη. 

Η σφαγή του Κάσσιου Λογγίνου και του στρατού του ήταν ένας από τους λόγους, που είχε ο Ιούλιος Καίσαρας στο De Bello Gallico για τους οποίους αρνήθηκε στους Ελβέτιους την ελευθερία να μεταναστεύσουν μέσω της ρωμαϊκής επικράτειας το 58 π.Χ. 

 Αναφορές 

Βιβλιογραφία
 Smith, William, ed. (1870). "Longinus, Cassius (5)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 799.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.