Ινδουτιόμαρος

Ο Ινδουτιόμαρος, λατιν.: Indutiomarus (απεβ. το 53 π.Χ.) ήταν κορυφαίος αριστοκράτης των Tρεβηρανών (των ανθρώπων της περιοχής γύρω από την πόλη Τρεβήροι, τη σημερινή Tρηρ) την εποχή της κατάκτησης της Γαλατίας από τον Ιούλιο Καίσαρα. Ήταν ο επικεφαλής του αντιρωμαϊκού κόμματος, και ο πολιτικός αντίπαλος του φιλορωμαίου γαμπρού του Σινγετόριγος για την «ανώτατη εξουσία» στο κράτος. 

 Βιογραφία 
Το 54 π.Χ., ο Iνδουτιόμαρος έκανε προετοιμασίες για πόλεμο κατά των Ρωμαίων, και έστειλε τους μη πολεμιστές στις Αρδέννες. Ωστόσο, όταν ο Καίσαρας έφτασε στην επικράτεια των Τρεβήρων καθοδόν προς τη Βρετανία, ο Ινδουτιόμαρος εγκαταλείφθηκε από πολλούς από τους κορυφαίους υποστηρικτές του, και υποτάχθηκε στον Καίσαρα με την ελπίδα να διατηρήσει τη θέση του. Ο Καίσαρας αποδέχθηκε την υποταγή του, παίρνοντας 200 ομήρους, μεταξύ των οποίων αρκετά από τα στενά μέλη της οικογένειας του Iνδουτιόμαρου, αλλά βρήκε επίσης την ευκαιρία να προωθήσει τον Σινγετόριγα στην εξουσία μεταξύ των Tρεβηρών με έξοδα του Iνδουτιόμαρου. 

Στερούμενος μεγάλο μέρος της εξουσίας του, ο Ινδουτιόμαρος έγινε ακόμη πιο πικρός εχθρός των Ρωμαίων, και περίμενε μία ευνοϊκή ευκαιρία για να πάρει την εκδίκησή του. Μία τέτοια ευκαιρία ήρθε σύντομα. Για να εξασφαλίσει επαρκείς προμήθειες τροφίμων, ο Καίσαρας είχε χωρίσει τα στρατεύματά του σε χειμερινές διαμονές, διασκορπισμένες σε διάφορα μέρη της Γαλατίας. Ο Iνδουτιόμαρος ενθάρρυνε τον Aμβιότριγα και τον Κατίβολκο, αρχηγούς των Eβουρώνων, να επιτεθούν στη ρωμαϊκή λεγεώνα που στάθμευε στη χώρα τους. Ο ίδιος αμέσως μετά βάδισε εναντίον του Τίτου Λαβιηνού, ο οποίος ήταν στρατοπεδευμένος ανάμεσα στους Ρέμους, αμέσως δυτικά των Τρεβέρων. Προειδοποιημένος για τη νίκη του Καίσαρα επί των Nερβίων, ο Iνδουτιόμαρος απέσυρε τις δυνάμεις του στη χώρα των Tρεβηρανών, και συγκέντρωσε νέα στρατεύματα. Πέρασε επίσης τον χειμώνα στέλνοντας πρεσβευτές στους Γερμανούς, σε αναζήτηση συμμάχων. Άλλοι λαοί άρχισαν επίσης να στέλνουν πρεσβευτές στον Ινδουτιόμαρο με δική τους θέληση: σε αυτούς περιλαμβάνονται οι Σήνωνες, οι Καρνούτες, οι Nέρβιοι και οι Αδουάτουκοι. 

Ενθαρρυμένος πλέον, ο Iνδουτιόμαρος ανακήρυξε τον Σινγετόριγα εχθρό τού κράτους, και δήμευσε την περιουσία του. Βάδισε ξανά κατά του Λαβιηνού, και περικύκλωσε το ρωμαϊκό στρατόπεδο. Ο Iνδουτιόμαρος άρχισε να ιππεύει γύρω από το στρατόπεδο με τη δύναμη του ιππικού του σχεδόν καθημερινά, τόσο για να αναγνωρίσει τον χώρο, όσο και για να εκφοβίσει τους Ρωμαίους μέσα. Ο Λαβιηνός έβαλε κρυφά ένα μεγάλο απόσπασμα βοηθητικού ιππικού στο ρωμαϊκό στρατόπεδο, και κατά τη διάρκεια μίας από αυτές τις ασκήσεις, οι βοηθητικοί ιππείς αιφνιδίασαν τη δύναμη των Tρεβηρανών με μία ξαφνική επίθεση. Ο ίδιος ο Iνδουτιόμαρος σκοτώθηκε κατά τη διέλευση του ποταμού.  Το τέλος του ήταν ακόμη πηγή θυμού και εξέγερσης από το 51 π.Χ., όταν οι Tρεβηρανοί παρέμειναν στο πεδίο στο πλευρό του Αμβιότριγα. 

 Αναφορές 

 Πηγές 
 C. Julius Caesar (  52 π.Χ.), De Bello Gallico .
 Cassius Dio (  229 CE), Roman History.

Κατηγορία:Γαλάτες πολέμαρχοι