Γάιος Φαβρίκιος Λουσκίνος

Ο Γάιος Φαβρίκιος Λουσκίνος, λατιν.: Gaius Fabricius Luscinus, γιος του Γάιου, λέγεται ότι ήταν ο πρώτος από τους Φαbρίkιους που μετακόμισε στην αρχαία Ρώμη, με την οικογένειά του με καταγωγή από το Αλέτριον. 
μικρογραφία| Ο Φαβρίκιος διαπραγματεύεται με τον Πύρρο μετά τη μάχη της Ηράκλειας (Φέρντιναντ Μπολ, πίνακας 1656)
Το 284 π.Χ. ήταν ένας από τους πρεσβευτές στον Τάραντα (Tarentum), διατηρώντας με επιτυχία την ειρήνη, και εξελέγηύπατος το 282 π.Χ. όπου έσωσε την ελληνική πόλη των Θουρίων από τους Λουκάνιους. Μετά την ήττα των Ρωμαίων από τον Πύρρο στην Ηράκλεια, ο Φαβρίκιος διαπραγματεύτηκε όρους ειρήνης με τον Πύρρο, και ίσως τα λύτρα και την ανταλλαγή αιχμαλώτων. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Πύρρος εντυπωσιάστηκε από την αδυναμία του να δωροδοκήσει τον Φαβρίκιο, και απελευθέρωσε τους αιχμαλώτους, ακόμη και χωρίς λύτρα.   Ο Φαβρίκιος ήταν ύπατος για δεύτερη φορά το 278 π.Χ., και για άλλη μία φορά επέτυχε εναντίον των Σαμνιτών, των Λουκανών και των Βρουτίων.  Νίκησε επίσης τον στρατό του Tάραντα μετά την αναχώρηση του Πύρρου από την Ιταλία στη Σικελία.

Ο Φαβρίκιος εξελέγη τιμητής (censor) το 275 π.Χ.

Οι ιστορίες του Φαβρίκιου είναι οι τυπικές ιστορίες λιτότητας και αγνών ηθών, παρόμοιες με αυτές που λέγονται για τον Κούριο Δεντάτο, και ο Μ. Τ. Κικέρων συχνά τις παραθέτει μαζί: είναι δύσκολο να διακρίνεις μία αληθινή προσωπικότητα πίσω από τις αρετές. Από την άλλη πλευρά, ο Βαλέριος Μάξιμος λέει ότι ο Φαβρίκιος και ο συνάδελφος του στην υπατεία/τιμητεία του Κόιντος Αιμίλιος Πάπος κρατούσαν "άργυρο στα σπίτια τους... Καθένας από αυτούς είχε ένα πιάτο για τους θεούς και μία αποθήκη με αλάτι, αλλά ο Φαβρίκιος ήταν πιο κομψός, επειδή είχε επιλέξει να βάλει μία μικρή βάση από κέρατο κάτω από το πιάτο του." [Βαλέριος Μάξιμος, Κεφ. 4ο «Φτώχεια» 4.3]

Στο Καθαρτήριο της Θείας Κωμωδίας του Δάντη, το Άσμα 20 (Canto XX) απεικονίζει τον Φαβρίκιο ως παράδειγμα αρετής που εναντιώνεται στη Φιλαργυρία, καθώς ο Προσκυνητής και ο Βιργίλιος ταξιδεύουν στο βασίλειο του Καθαρτηρίου, ενισχύοντας επίσης τη σύνδεση μεταξύ πενίας και ασκητισμού. Λένε ότι οι αρχές του ήταν τόσο βαθιά ενσωματωμένες στον χαρακτήρα του, που υπέστη έντονη φτωχοποίηση: απεβίωσε ενδεής, και έπρεπε να ταφεί από το κράτος. Ένα απόσπασμα που θρηνεί μία μυστηριώδης φωνή στο Canto XX, 24-27 αποκαλύπτει αυτό: «Ω Καλέ Φαβρίκιε, εσύ που διάλεξες να ζεις με την αρετή στη φτώχεια σου, παρά να ζεις στην πολυτέλεια με την κακία». 

 Παραπομπές 

Πηγές
 Smith, William. «FABRICIUS» Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας (1870).
 Maximus, Valerius Memorable Deeds and Sayings: One Thousand Tales From Ancient Rome Indianapolis: Hackett, 2004. 361 σελ.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.