Γάιος Άντιος Αύλος Ιούλιος Κουαδράτος

Ο Γάϊος Ἄντιος Αὖλος Ἰούλιος Κουαδρᾶτος,  Αὔλου υἱὸς, λατιν.: Gaius Antius Aulus Julius Quadratus (1ος και 2ος αι.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός από την Πέργαμο, ο οποίος διορίστηκε ύπατος δύο φορές, το 94 μ.Χ. και στη συνέχεια το 105 μ.Χ., ο πρώτος συγκλητικός από την Ανατολική Μεσόγειο, που επέτυχε το συνηθισμένο αξίωμα του υπάτου.

 Βιογραφία 
Κάποιοι υποστηρίζουν την άποψη ότι γεννήθηκε στην Πέργαμο, πιθανώς στις αρχές της δεκαετίας του '50, αλλά ο Άντονι Μπίρλεϊ δηλώνει ότι ήταν απλώς ένας έποικος, και ότι ο Αριστείδης ο Αθηναίος αναφέρεται σε αυτόν τον άνθρωπο ως ερχόμενος στην Πέργαμο «κατόπιν κλήσεως του θεού».  Ο Αύλος Ιούλιος Κουαδράτος ήταν γιος του Αύλου και πλούσιος προστάτης της πόλης·  η αδελφή του ονομαζόταν Ιουλία Πόλλα.  Ο Ρόναλντ Σάυμ πίστευε ότι ήταν συγγενής του στρατηγού Γάιου Ιουλίου Κουαδράτου Βάσσου, αν και ο Κουαδράτος ήταν μέλος της ρωμαϊκής φυλής Βολτίνα και ο Βάσσος ανήκε στη φυλή Φαβία.  Η Όλλι Σαλόμιες υποστήριξε ότι η οικογένειά του καταγόταν από τη Ναρβωνική Γαλατία,Olli Salomies, Adoptive and polyonymous nomenclature in the Roman Empire (Helsinki: Societas Scientiarum Fennica, 1992), p. 31 ενώ ο Βάισερ λέει ότι καταγόταν από τη δυναστεία των Ατταλιδών και τους βασιλείς της Γαλατίας. 

Έχοντας διοριστεί inter praetorios (ή με πραιτωριανό βαθμό) στη Σύγκλητο από τον Αυτοκράτορα Βεσπασιανό κάποια στιγμή κατά τη δεκαετία του '70,  ο Κουαδράτος ενσωματώθηκε επίσης στους αδελφούς των αγρών (fratres arvales) κάποια στιγμή πριν από τον Μάρτιο του 78, όταν αναφέρεται για πρώτη φορά στις Πράξεις των Αδελφών των Αγρών (Acta Arvalia). Από το 79 έως το 80 ήταν λεγάτος του ανθύπατου της Ασίας, Μάρκου Ούλπιου Τραϊανού (πατέρα του μελλοντικού υτοκράτορα Τραϊανού).  Στη συνέχεια έγινε στενός προσωπικός φίλος του Αυτοκράτορα Τραϊανού, ο οποίος τον τίμησε ως λαμπρότατο φίλο (amicus clarissimus). 

Ο Σάυμ συμπεραίνει ότι ο Κουαδράτος υπηρέτησε ως λεγάτος ανθυπάτου στη Βιθυνία και τον Πόντο από το 80-81.  Ο Κουαδράτος διορίστηκε κυβερνήτης της δημόσιας επαρχίας Κρήτης και Κυρηναϊκής το 84/85.  Αναφέρεται ξανά στις Πράξεις των αδελφών των αγρών από τον Ιανουάριο του 86 έως τον Μάιο του 89, υποδεικνύοντας ότι διέμενε στη Ρώμη εκείνη την περίοδο.  Στο κενό μετά τον Μάιο του 89, υπηρέτησε τον Αυτοκράτορα ως κυβερνήτης της Λυκίας και της Παμφυλίας από το έτος 89 έως το 93 .

Κάποια στιγμή μεταξύ 89 και 94, ο Κουαδράτος πρόσθεσε το πρόθεμα «Γάιος Άντιος» στο όνομά του, πιθανώς ως προϋπόθεση για την αποδοχή μίας κληρονομιάς από έναν γνωστό του.   Διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος για το διάστημα (nundinium) Μάιος–Αύγουστος 94 μ.Χ., με συνάδελφο τον Δέκιμο Βαλέριο Ασιατικό Σατουρνίνο. Σε αυτή τη θέση, ο Κουαδράτος υποστήριξε τον διορισμό του νεαρού Αδριανού ως praefectus ferriarum Latinarum, το πρώτο δημόσιο αξίωμα εκείνου.  Ο Κουαδράτος αργότερα διορίστηκε legatus Augusti pro praetore της επαρχίας της Συρίας, όπου στάθηκε από το 100 έως το 104 μ.Χ. 

Ως ανταμοιβή για τη μακρά υπηρεσία του, εξελέγη κανονικός ύπατος το 105 μ.Χ. Ήταν ο πρώτος συγκλητικός ανατολικής καταγωγής, που κατέλαβε αυτή τη θέση.  Την ίδια χρονιά διορίστηκε ιερέας του Διονύσου Καθηγεμόνος στην Πέργαμο.  Αργότερα, οι Περγαμηνοί τον διόρισαν επίσης ισόβιο γυμνασίαρχο, ρόλο στον οποίο πιθανόν να ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή ενός νέου υδραγωγείου, που έφερνε το νερό του ποταμού Κάικου στην πόλη.  Τελικά διορίστηκε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας το 109/110 μ.Χ. Το όνομά του εμφανίζεται σε τέσσερις εκδόσεις νομισμάτων στην Πέργαμο, που κόπηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του έτους.  Στη συνέχεια, έπεισε τον Τραϊανό να χορηγήσει στην πόλη καθεστώς νεοκόρου για δεύτερη φορά, πιθανώς το 114/5 μ.Χ. Η Πέργαμος ήταν η πρώτη πόλη στην Αυτοκρατορία, που επέτυχε αυτή την τιμή, η οποία έδωσε στην πόλη το δικαίωμα να ανεγείρει έναν δεύτερο ναό αφιερωμένο στην αυτοκρατορική λατρεία, το Τραϊάνειο, αφιερωμένο στον αυτοκράτορα Τραϊανό και τον Δία.  Το επίθετο με το οποίο λατρευόταν ο Δίας σε αυτόν τον ναό, Φίλιος (Philius), ίσως να ήταν αναφορά στη φιλία μεταξύ Τραϊανού και Κουαδράτου.  Επίσης το 114/5 ο Κουαδράτος καθιέρωσε τακτικούς αγώνες, τα Τραϊάνεια Δηιφίλια προς τιμήν του Τραϊανού και του Διός Φιλίου.  

Δεν είναι σαφές, εάν έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αδριανού, ή εάν είδε την ολοκλήρωση του Τραϊανείου το 129 μ.Χ. .

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Μπάουερσοκ, Γκλεν Γουόρεν, Μελέτες για την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία: Κοινωνική, Οικονομική και Διοικητική Ιστορία, Θρησκεία, Ιστοριογραφία, Keip Verlag (1994)
 Longenecker, Bruce W., Τα Χαμένα Γράμματα της Περγάμου, Baker Academic, (2003)
 Syme, Ronald, Μερικοί Αδελφοί Arval, Clarendon Press (1980)
 Syme, Ronald, Historia Augusta Papers, Clarendon Press (1983)
 Weisser, B. (2005). "Pergamum as Paradigm". In Howgego, C. J.; Heuchert, V.; Burnett, A. (eds.). Coinage and Identity in the Roman Provinces. Oxford: Oxford University Press. pp. 135–142.

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Abdurrahman Uzunaslan, "A New Inscription Honoring C. Antius A. Iulius Quadratus", Anadolu / Anatolia 43 (2017), pp. 37–63

Κατηγορία:Αρχαίοι Περγαμηνοί
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα