Τιβέριος Κάτιος Καίσιος Φρόντων

Ο Τιβέριος Κάτιος Καίσιος Φρόντων, λατιν.: Tiberius Catius Caesius Fronto ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που ήταν αντικαταστάτης ύπατος στο διάστημα (nundinium) από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 96 μ.Χ. με συνάδελφο τον Μάρκο Καλπούρνιο [...]ικο.  Αυτοί οι δύο ύπατοι προέδρευαν της Ρωμαϊκής Συγκλήτου, όταν δολοφονήθηκε ο Αυτοκράτορας Δομιτιανός (18 Σεπτεμβρίου 96) και ο Νέρβας ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας. Ο Φρόντων ήταν γνωστός του Πλίνιου του Νεότερου και αναφέρεται έως και τέσσερις φορές στις συγκεντρωμένες επιστολές.

Από τα στοιχεία του ονόματός του, η Όλλι Σαλόμιες πιστεύει ότι είναι πιθανό ο Φρόντων να είχε υιοθετηθεί από τον συγκλητικό και ποιητή Σίλιο Ιταλικό, και το όνομά του κατά τη γέννησή του ήταν Τιβέριος Καίσιος Φρόντων, ή μπορεί να ήταν ανιψιός του. Αν ο Φρόντων δεν υιοθετήθηκε από τον Ιταλικό, τότε τα κοινά στοιχεία στα ονόματά τους οφείλονταν στο ότι ήταν ανιψιός του Ιταλικού. 

 Βιογραφία 
Ο Πλίνιος περιγράφει τον Φρόντωνα ως «άνθρωπο με τη μεγαλύτερη εξειδίκευση στην εξαγωγή δακρύων» , και τον αναφέρει να συμμετέχει σε τρεις διαφορετικές δίκες: στην ποινική φάση της υπόθεσης του Μάριου Πρίσκου, ο οποίος ήταν ανθύπατος της Αφρικής και κατηγορήθηκε από τον λαό που είχε κυβερνήσει·  στη δίωξη του Ιουλίου Βάσσου, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για κακοδιαχείριση ενώ ήταν ανθύπατος της Βιθυνίας και του Πόντου·  και στην υπόθεση του Βαρένου Ρούφου, ο οποίος κατηγορήθηκε επίσης από τον λαό της Βιθυνίας και του Πόντου για κακοδιαχείριση.  Αυτά αποδεικνύουν ότι ήταν ενεργός στη Σύγκλητο κατά τα πρώτα χρόνια του 2ου αι. Ο Πλίνιος μπορεί να αναφέρεται σε αυτόν, όταν γράφει στον φίλο του Κανίνο Ρούφο για το τέλος τού ποιητή Σίλιου Ιταλικού: σε αυτή την επιστολή, αναφέρει ότι ο μεγαλύτερος γιος τα πήγαινε καλά, και είχε επιτύχει τον τίτλο του υπάτου. 

Αν και η σύζυγός του δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί, είναι γνωστό ότι ο Φρόντων είχε μία κόρη, την Καισία Φροντίνα. 

 Συγκλητική σταδιοδρομία 
Δεν είναι γνωστό αν ο Φρόντων κατείχε κάποιο αξίωμα, είτε στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα είτε ως ανθύπατος, στον δημόσιο τομέα της Αυτοκρατορίας. Είναι γνωστό ότι ήταν μέλος των αδελφών των αγρών (fratres arvales) και καταγράφεται ότι παρακολούθησε τις συναντήσεις τους το 98 και το 105. 

Ωστόσο, ο Τζον Ντ. Γκρέιντζερ πιστεύει ότι, καθώς ο Φρόντων ήταν ένας από τους δύο υπάτους κατά τη στιγμή της δολοφονίας του Αυτοκράτορα Δομιτιανού, συμμετείχε στη συνωμοσία. Ο Γκρέιντζερ υποστηρίζει ότι η οικογένεια του Φρόντωνα ανήκε σταθερά στην ομάδα, που ήταν εχθρική προς τον Δομιτιανό, αν όχι προς τη δυναστεία των Φλαβίων γενικότερα. Παρόλο που ο Δομιτιανός τον είχε διορίσει στο εξαιρετικά ισχυρό και έγκριτο αξίωμα του υπάτου, ο Δομιτιανός είχε εφαρμόσει μία πολιτική διορισμού μελών διαφορετικών ομάδων ή παρατάξεων στη Σύγκλητο, προκειμένου να κερδίσει την υποστήριξή τους. Τέλος, ο Γκρέιντζερ σημειώνει ότι μόλις έμαθαν για το τέλος του Δομιτιανού, οι ύπατοι, οι οποίοι προήδρευαν της Συγκλήτου και είχαν την εξουσία να τη συγκαλέσουν, κάλεσαν τους Συγκλητικούς σε σύνοδο την επόμενη ημέρα. «Αν δεν είχε αρχικά εμπλακεί στην πλεκτάνη», σημειώνει ο Γκρέιντζερ, «θα του χρειαζόταν λίγος χρόνος για να τον πείσει για τη δολοφονία και θα απαιτούσε απόδειξη --αναμφίβολα μία θέαση του πτώματος-- κάτι που θα καθυστερούσε ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Οι συσσωρευτικές καθυστερήσεις θα έφταναν τις αρκετές ώρες, ωστόσο η Σύγκλητος συνεδρίασε το επόμενο πρωί». 

 Δείτε επίσης 
 Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας