Ερνστ Στάντλερ

Ο Έρνστ Στάντλερ () (11 Αυγούστου 1883 - 30 Οκτωβρίου 1914) ήταν Γερμανός ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής, ένας από τους εκπροσώπους του πρώιμου γερμανικού λογοτεχνικού εξπρεσιονισμού.  

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ερνστ Στάντλερ γεννήθηκε το 1883 στο Κολμάρ της Αλσατίας, η οποία από το 1872 ήταν μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας (τώρα τμήμα της γαλλικής περφέρειας Γκραντ Εστ). Η γενέτειρά του βρίσκονταν στα σύνορα των δύο χωρών, σε έδαφος που αποτελούσε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας για αιώνες. Αυτό προκαθόρισε σε μεγάλο βαθμό τη μελλοντική πορεία του ως συγγραφέα και το εύρος των καλλιτεχνικών και επιστημονικών του ενδιαφερόντων.
αριστερά|μικρογραφία|Ο Στάντλερ στην Οξφόρδη  γύρω στο 1906
Γεννήθηκε στην οικογένεια εισαγγελέα και φοίτησε στο λύκειο του Στρασβούργου. Εκεί γνώρισε τους μελλοντικούς του φίλους συγγραφείς Ρενέ Σίκελε και Ότο Φλέικ. Το 1902, εξέδωσαν από κοινού το λογοτεχνικό περιοδικό Der Stürmer. Στο Στρασβούργο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ο Στάντλερ σπούδασε γερμανική φιλολογία, ρομανικές γλώσσες και συγκριτική γλωσσολογία, με διδακτορικό το 1906 στη μεσαιωνική ιπποτική μυθιστορία Πάρσιφαλ του Βόλφραμ φον Έσενμπαχ.

Το 1906 - 1908 σπούδασε με υποτροφία στο Κολλέγιο Μώντλιν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και στη συνέχεια έλαβε θέση λέκτορα στο Στρασβούργο για την έρευνά του στις μεταφράσεις έργων του Σαίξπηρ από τον Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ. Από το 1910 έως το 1914 ο Στάντλερ ανέλαβε την έδρα γερμανικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο των Βρυξελλών.

Το 1914, αναγκάστηκε να απορρίψει την προσφορά από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο ως αναπληρωτής καθηγητής επειδή ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και ο Στάντλερ  επιστρατεύτηκε ως έφεδρος αξιωματικός. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, σε ηλικία 31 ετών, σκοτώθηκε κοντά στο χωριό Ζάντβουρντε κοντά στην Υπρ από χειροβομβίδα.

Η πρώιμη ποίησή του επηρεάστηκε από τον Στέφαν Γκεόργκε και τον Σαρλ Πεγκύ, αλλά από το 1911 άρχισε να αναπτύσσει ένα διαφορετικό ύφος, εμπνευσμένο ιδιαίτερα από τον Ουώλτ Ουίτμαν. 

 Δημιουργία 
Η ποιητική του συλλογή του 1914, Η Αναχώρηση, σηματοδότησε το αποκορύφωμα της σύντομης λογοτεχνικής καριέρας του Στάντλερ και τον καθιέρωσε ως κορυφαία φυσιογνωμία του πρώιμου λογοτεχνικού εξπρεσιονισμού. Σε αντίθεση με τον Γκέργκ Χάιμ και άλλους σύγχρονους ποιητές, δεν τρόμαξε τους αναγνώστες με προβλέψεις για μελλοντικές καταστροφές. Αναζήτησε μια τομή προς έναν καλύτερο κόσμο, προσπαθώντας να ξεπεράσει τις καταθλιπτικές τάσεις της σύγχρονης τέχνης. Αυτός και ο φίλος του Ρενέ Σίκελε, ως Αλσατοί, αγωνίστηκαν στα έργα τους για τη συμφιλίωση και την αμοιβαία κατανόηση μεταξύ του γερμανικού και του γαλλικού πολιτισμού. Τον ίδιο στόχο επιδίωξε και στο επιστημονικό και το μεταφραστικό του έργο, στο οποίο περιλαμβάνονται γερμανικές μεταφράσεις κειμένων των Ονορέ ντε Μπαλζάκ και Σαρλ Πεγκύ. Προσπάθησε να βρει σημεία αμοιβαίας επιρροής και ενότητας μεταξύ των δύο λαών. Δέκα από τα ποιήματά του συμπεριλήφθηκαν στην εξπρεσιονιστική ανθολογία Το λυκόφως της ανθρωπότητας (1919).

 Έργα 

 1904: Präludien - Πρελούδια. Ποίηση
 1910: Wielands Shakespeare - Ο Σαίξπηρ του Βίλαντ. Διατριβή
 1913: Fahrt über die Kölner Rheinbrücke bei Nacht - Οδήγηση στη γέφυρα του Ρήνου της Κολωνίας τη νύχτα. Ποίημα
 1914: Der Aufbruch - Η Αναχώρηση. Ποίηση

 Μεταφράσεις στα ελληνικά 

 Το ποίημα Λέξεις του Στάντλερ περιλαμβάνεται  στη συλλογή Μια παχιά κηλίδα από μέλι 
 Το ποίημα Μοναχικός 
 Ο Ερνστ Στάντλερ περιλαμβάνεται σε τεύχος ελληνικής βιβλιογραφίας Γερμανών συγγραφέων, εκδόσεις Διαγώνιος, 1992 

 Παραπομπές 

Κατηγορία : Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία : Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία : Γερμανοί μεταφραστές
Κατηγορία : Εξπρεσιονιστές συγγραφείς