Ιωάννα του Ροζμιτάλ

Η Ιωάννα του Ροζμιτάλ, τσεχ.: Joanna of Rožmitál ( – 12 Νοεμβρίου 1475) ήταν βασίλισσα της Βοημίας ως δεύτερη σύζυγος του Γεωργίου του Ποντιέμπραντυ βασιλιά της Βοημίας.

 Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Ιωάννη του Ροζμιτάλ και της συζύγου του Λουντμίλας του Στρακονίτσε.

 Ο γάμος της 
Η Ιωάννα παντρεύτηκε τον Γεώργιο του Ποντιέμπραντυ το 1450 (ο γάμος πιθανότατα κανονίστηκε από τον αδελφό τής Ιωάννας, Γιαροσλάβ Λεβ, επειδή ο πατέρας της είχε αποβιώσει στην παιδική της ηλικία), έναν χρόνο μετά το τέλος τής πρώτης του συζύγου Κουνιγούνδης του Στέρνμπεργκ, με την οποία είχε αποκτήσει έξι παιδιά.

Λίγο μετά τον γάμο, το 1452, ο Γεώργιος έγινε ειδικός με τον επαρχιακό διοικητή για λογαριασμό του μελλοντικού βασιλιά Λαδίσλαου Ε΄ του Μεταθανάτιου της Ουγγαρίας. Όταν ο Λαδίσλαος Ε΄ απεβίωσε το 1457 από λευχαιμία, οι άνθρωποι αμφισβήτησαν ποιος θα διαδεχόταν τον άτεκνο βασιλιά στη Βοημία και την Ουγγαρία. Οι κύριοι υποψήφιοι για τη διαδοχή ήταν ο Ματθίας Κορβίνος της Ουγγαρίας και ο Γεώργιος. Ο Γεώργιος τελικά επιλέχθηκε και στέφθηκε βασιλιάς της Βοημίας στις 7 Μαΐου 1458. Η Ιωάννα στέφθηκε την επόμενη ημέρα.

Η Ιωάννα υποστήριζε ενεργά τον σύζυγό της στην πολιτική. Δεν ήταν μόνο μέντορας, αλλά ασχολούνταν προσωπικά με τις κρατικές υποθέσεις, αποτελώντας μέρος της πολιτικής ατζέντας του συζύγου της. Η Ιωάννα, ωστόσο, κέρδισε την αναγνώριση ως μία αξιοσέβαστη σύζυγος και μητέρα. Ο Γεώργος αργότερα έφερε τα παιδιά του με την Ιωάννα και τα θετά παιδιά της στην Αυλή. Η θετή κόρη της Ιωάννας, η Αικατερίνη Ποντιέμπραντυ, παντρεύτηκε μάλιστα τον παλαιό αντίπαλο του Γεωργίου, Ματθία Κορβίνο.

Ο αδελφός της Ιωάννας τής δάνεισε το διαβατήριο για να ταξιδέψει στη Δυτική Ευρώπη κατά τα έτη 1465–1467. Άφησε τον άνδρα της για να φτιάξει το "βιβλίο προσευχών του βασιλιά Γεωργίου". Όταν ο πάπας καταράστηκε τον Γεώργιο, αυτό ίσχυε ακόμη και για τη σύζυγό του και όλα τα παιδιά τους. Τον Αύγουστο του 1470 ηγήθηκε των τσεχικών στρατών, που πολέμησαν τον Ματθία Κορβίνο για τη Βοημία, όταν κάθε ειρήνη είχε διαταραχθεί μετά το πρόωρο τέλος τής Αικατερίνης.

 Η χηρεία της 
Ο Γεώργιος απεβίωσε το 1471. Η Ιωάννα ήθελε να εκπληρώσει την πολιτική του διαθήκη και βοήθησε να επιβληθεί η αποδοχή του Πολωνού πρίγκιπα Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλον στον θρόνο της Βοημίας. Το 1473 η χήρα βασίλισσα και ο νέος βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ ξεκίνησαν μία επαρχιακή συνέλευση (dieta) στο Μπενέσοβ, όπου προσπάθησαν να υπενθυμίσουν στους συγκεντρωμένους άρχοντες την πολιτική κληρονομιά τού συζύγου τής Ιωάννας, και τη συνεχή προσπάθειά του να επιτύχει θρησκευτική ανοχή και διαρκή εκεχειρία μεταξύ του Καθολικισμού και του Ουτρακουισμού στη χώρα.

Μετά το 1473 η Ιωάννα αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή, και μετακόμισε στον παραδοσιακό τόπο των χηρών βασιλισσών της Βοημίας, μία από τις λεγόμενες πόλεις προίκας, το Μέλνικ. Κληροδότησε 6.000 εξηντάδες γκρόσεν της Πράγας για την ανανέωση του τοπικού βασιλικού κτηρίου του Συλλόγου του καθεδρικού των Αγίων Πέτρου και Παύλου, το οποίο είχε καταργηθεί στις αρχές της Χουσιτικής Επανάστασης.

Η Ιωάννα απεβίωσε στις 12 Νοεμβρίου 1475 στο Mέλνικ. Σύμφωνα με τη διαθήκη της, επιθυμούσε να αναπαυθεί στην τοπική εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, αλλά άλλες πηγές αναφέρουν ότι τελικά τάφηκε στον βασιλικό τάφο κάτω από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Βίτου στην Πράγα, δίπλα στον σύζυγό της Γεώργιο. Στην κηδεία της παρευρέθηκε επίσης ο βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄.

Από τα τέσσερα παιδιά της, μόνο ο Ερρίκος και η Λουντμίλα έζησαν μέχρι την ενηλικίωση. Και τα δύο επιζώντα παιδιά της Ιωάννας απέκτησαν τα δικά τους παιδιά.

 Οικογένεια 
Η Ιωάννα και ο Γιώργος απέκτησαν τα ακόλουθα παιδιά, από τα οποία μόνο δύο έζησαν μέχρι την ενηλικίωση:
 Ερρίκος (1452–1492), νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Βέττιν, κόρη του Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας.
 Φρειδερίκος (1453–1458), απεβ. 5 ετών
 Αγνή; , πιστεύεται ότι απεβ. νέα.
 Λουντμίλα (16 Οκτωβρίου 1456 – 20 Ιανουαρίου 1503), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Πιάστ-Σιλεσίας δούκα του Λίγκνιτς/Λεγκνίτσας.

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Ουρμπάνεκ, Ρούντολφ. Βασιλιάς Χουσίτης . Πράγα, 1926.
 Ουρμπάνεκ, Ρούντολφ. Εποχή Ποντεμπράντσκι . 4 τόμοι. Πράγα, 1915–1962.
 Macek, Josef (1967). Jiří z Poděbrad [George of Poděbrady] (in Czech). Prague: Svobodné slovo. pp. 80, 180, 219.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Βοημοί ευγενείς