Η νεαρή αναγνώστρια

Η νεαρή αναγνώστρια (γαλλ.:La Liseuse) είναι μια ελαιογραφία του 18ου αιώνα του Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ. Απεικονίζει ένα άγνωστο κορίτσι, καθισμένο προφίλ, που φοράει ένα κίτρινο λεμονί φόρεμα με λευκό γιακά και μανσέτες, μωβ κορδέλα στα μαλλιά, το οποίο διαβάζει ένα μικρό βιβλίο που κρατάει στο δεξί του χέρι. Ο πίνακας βρίσκεται στην Εθνική Γκαλερί Τέχνης στην Ουάσινγκτον.

 Ιστορία 
Ο Ζαν-Ονόρε Φραγκονάρ είχε εκτενή καριέρα. Αφού κέρδισε το πρώτο βραβείο το 1753 στη Ρώμη για το έργο του με τίτλο «Η θυσία του Ιεροβαμ στον Χρυσό Μόσχο»,   έγινε ένας από τους κορυφαίους Γάλλους ζωγράφους του ρυθμού Ροκόκο, ο οποίος χαρακτηριζόταν από φωτεινά χρώματα, ασύμμετρα σχέδια, και καμπύλες, φυσικές μορφές. Το Ροκοκό εμφανίστηκε στο Παρίσι κατά τον 18ο  αιώνα, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΕ΄ όταν η γαλλική ανώτερη τάξη βίωσε μια νέα κοινωνική και πνευματική ελευθερία. Όπως δήλωσε η Petra ten-Doesschate Chu «Οι αριστοκράτες και οι πλούσιοι αστοί επικεντρώνονταν στο παιχνίδι και την ευχαρίστηση. Η χάρη και η ευφυΐα εκτιμώνταν στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Μια νέα πνευματική περιέργεια προκάλεσε έναν υγιή σκεπτικισμό απέναντι στις αποδεκτές αλήθειες". Ο Φραγκονάρ έλκονταν περισσότερο από τις παιχνιδιάρικες ζωές και τους έρωτες της αριστοκρατικής νεολαίας της εποχής του.

Ο πίνακας αγοράστηκε από την Εθνική Γκαλερί Τέχνης στην Ουάσιγκτον το 1961 με δωρεά της Αΐλσα Μέλλον Μπρους      (Ailsa Mellon Bruce), κόρη του Άντριου Μέλλον (Andrew Mellon), μετά το θάνατο του πατέρα της. Η Αϊλσα Μέλλον Μπρους ήταν γνωστή προσωπικότητα στο Μανχάταν και κέρδισε αναγνώριση στον κόσμο της τέχνης από τις πολυάριθμες γενναιόδωρες δωρεές που έδωσε σε διάφορα μουσεία και προγράμματα τέχνης.

Στον πίνακα «Νεαρή Αναγνώστρια», το χρώμα συμβάλει στη μετάδοση  συναισθημάτων και διάθεσης. Ο Φραγκονάρ χρησιμοποίησε ένα τυπικό ροκοκό χρωματικό μοτίβο από απαλά παστέλ χρώματα και χρυσαφένιες αποχρώσεις. Το ιώδες χρώμα του μαξιλαριού, οι σκούροι τόνοι των τοίχων και του υποβραχιόνιου, καθώς και η ρόδινη επιδερμίδα και το φωτεινό κίτρινο φόρεμα της κοπέλας δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ζεστασιάς, της χαράς και του αισθησιασμού. Τα φωτεινά χρώματα έρχονται σε αντίθεση με το σκούρο φόντο και βοηθούν τον θεατή να εντοπίσει τις καμπύλες και τα περιγράμματα της γυναικείας μορφής.Η υφή δημιουργείται μέσα από χαλαρές, αλλά δυναμικές πινελιές, όπως και στις διακοσμητικές λεπτομέρειες στο φόρεμα του κοριτσιού. Οι διαφορετικές πινελιές βοηθούν στη δημιουργία βάθους και αντίθεσης μεταξύ των διαφόρων στοιχείων του πίνακα - για παράδειγμα, οι τοίχοι, το φόρεμα και το υποβραχιόνιο έχουν διαφορετική υφή η οποία αποδίδεται από τη διαφορετικότητα της πινελιάς του καλλιτέχνη.

Το έργο είναι περισσότερο ρωπογραφία, δηλαδή η αποτύπωση μιας καθημερινής σκηνής, παρά ένα πορτρέτο, και το όνομα της κοπέλας δεν είναι γνωστό.  Η φωτογράφιση με ακτίνες Χ αποκάλυψε ότι αρχικά το κεφάλι της κοπέλας ήταν στραμμένο προς τον θεατή, το οποίο ο Φραγκόναρντ διόρθωσε. Αποτελεί μέρος μιας σειράς από πίνακες του Φραγκονάρ με νεαρά κορίτσια, που τους ολοκλήρωνε πολύ γρήγορα και έμειναν γνωστοί ως γνωστοί ως φιγούρες φαντασίας. 

Ο πίνακας δεν ήταν ολοκληρωμένο ακαδημαϊκό έργο, και πιθανότατα πέρασε από τα χέρια πολλών συλλεκτών και εμπόρων στη Γαλλία. Ήταν ιδιοκτησία του χειρουργού Θεοντόρ Ταφιέρ (Theodore Taffier) και ήρθε στις ΗΠΑ πριν από το 1930, όταν ήταν στη συλλογή του Άλφρεντ Έρικσον στη Νέα Υόρκη, ιδρυτή της διαφημιστικής εταιρείας Μακ Κάν Έρικσον (McCann Erickson). Κληρονομήθηκε από τη σύζυγό του Άννα Έντιθ ΜακΚάν Έρικσον το 1936, και μετά τον θάνατό της, το 1961, αγοράστηκε από την Εθνική Γκαλερί Τέχνης.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Πίνακες με παιδιά