Τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2025

Ο τελικός του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2025 ήταν ο τελικός αγώνας της διοργάνωσης ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25, της 70ης σεζόν της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης συλλόγων που διοργανώνει η ΟΥΕΦΑ και της 33ης σεζόν από τότε που μετονομάστηκε από το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης σε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Ο τελικός διεξήχθη στην Allianz Arena στο Μόναχο της Γερμανίας, στις 31 Μαΐου 2025, μεταξύ της γαλλικής ομάδας Παρί Σεν Ζερμέν και της ιταλικής ομάδας Ίντερ Μιλάν. Ήταν ο πρώτος τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς συμμετοχή ομάδας από την Αγγλία, την Ισπανία ή τη Γερμανία από το 2004, όταν η Πόρτο είχε νικήσει τη Μονακό στον τελικό της διοργάνωσης. Επίσης, ήταν ο πρώτος τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ που διεξήχθη με το σύστημα της Ελβετικής μορφής.

Η Παρί Σεν Ζερμέν κέρδισε τον αγώνα με 5–0, κατακτώντας το πρώτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, σημειώνοντας τη δεύτερη νίκη γαλλικού συλλόγου σε τελικό μετά τη Μαρσέιγ το 1993. Η διαφορά τερμάτων ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία τελικού της διοργάνωσης, ενώ τα πέντε γκολ τους υπολείπονται μόνο από τα επτά της Ρεάλ Μαδρίτης το 1960. Με αυτή τη νίκη, η Παρί Σεν Ζερμέν ολοκλήρωσε το ηπειρωτικό τρεμπλ — το πρώτο στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου — ενώ ο Λουίς Ενρίκε έγινε ο δεύτερος προπονητής μετά τον Πεπ Γκουαρδιόλα που κατακτά τρεμπλ δύο φορές στην καριέρα του. Ως νικήτρια, η Παρί Σεν Ζερμέν εξασφάλισε το δικαίωμα να αντιμετωπίσει την Τότεναμ Χότσπερμ νικήτρια του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2024–25, στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2025, ενώ προκρίθηκε αυτόματα για το Διηπειρωτικό Κύπελλο ΦΙΦΑ 2025 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2029.

 Ιστορικό 
Η Παρί Σεν Ζερμέν έφτασε στον δεύτερο τελικό Τσάμπιονς Λιγκ στην ιστορία της και στον πρώτο από το 2020, όταν ηττήθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Επρόκειτο για τον πέμπτο ευρωπαϊκό τελικό της ομάδας, καθώς είχε συμμετάσχει επίσης σε δύο διαδοχικούς τελικούς του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο το 1996 με 1–0 απέναντι στη Ραπίντ Βιέννης, προτού χάσει με 1–0 από την Μπαρτσελόνα στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τον τίτλο του το 1997. Η Παρί Σεν Ζερμέν αγωνίστηκε επίσης στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 1996, όπου ηττήθηκε με συνολικό σκορ 9–2 από τη Γιουβέντους. Η Παρί έγινε μόλις η δεύτερη γαλλική ομάδα που κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ, μετά την επιτυχία της Μαρσέιγ το 1993 — με τον τελικό να διεξάγεται επίσης στο Μόναχο — και η πρώτη γαλλική ομάδα που ολοκληρώνει το τρεμπλ σε ευρωπαϊκό επίπεδο, έχοντας ήδη κατακτήσει τη Λιγκ 1 και το Κύπελλο Γαλλίας. Ο σύλλογος είχε επίσης κατακτήσει το Σούπερ Καπ Γαλλίας νωρίτερα στη σεζόν, οπότε σάρωσε όλους τους διαθέσιμους τίτλους. Ο προπονητής τους, Λουίς Ενρίκε, είχε ως στόχο το δεύτερο ηπειρωτικό τρεμπλ στην καριέρα του, έχοντας καταφέρει το ίδιο με την Μπαρτσελόνα τη σεζόν 2014–15. Μετά τη φετινή επιτυχία του, έγινε ο δεύτερος προπονητής που πετυχαίνει αυτό το κατόρθωμα, μετά τον πρώην συμπαίκτη και προπονητή της Μπαρτσελόνα, Πεπ Γκουαρδιόλα, ο οποίος είχε πετύχει τρεμπλ το 2008–09 με την Μπαρτσελόνα και το 2022–23 με τη Μάντσεστερ Σίτι. Ο Λουίς Ενρίκε έγινε επίσης ο έβδομος προπονητής στην ιστορία που κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης/ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ με διαφορετικές ομάδες.

Αυτός ήταν ο 13ος ευρωπαϊκός τελικός για την Ίντερ και η έβδομη συμμετοχή της σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας κερδίσει με 3–1 το 1964 τη Ρεάλ Μαδρίτης, με 1–0 την Μπενφίκα το 1965 και με 2–0 την Μπάγερν Μονάχου το 2010, κατακτώντας το ευρωπαϊκό τρεμπλ. Επίσης, έχει ηττηθεί με 2–1 από τη Σέλτικ το 1967, με 2–0 από τον Άγιαξ το 1972 και με 1–0 από τη Μάντσεστερ Σίτι το 2023 — αγώνες που επέτρεψαν σε αυτές τις ομάδες να ολοκληρώσουν το δικό τους ευρωπαϊκό τρεμπλ. Η Ίντερ έχει επίσης συμμετάσχει σε πέντε τελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ, κατακτώντας τον τίτλο το 1991, 1994 και 1998 και χάνοντας το 1997 και το 2020. Επίσης, αγωνίστηκε στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2010, όπου ηττήθηκε με 2–0 από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Η Ίντερ παραμένει η τελευταία ιταλική ομάδα που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ από το 2010, μόνο μία άλλη ιταλική ομάδα — η Γιουβέντους — έφτασε σε τελικό, χάνοντας το 2015 και το 2017. Ο Σιμόνε Ιντσάγκι στόχευε στον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο ως προπονητής και στον δεύτερο συνολικά στην καριέρα του, έχοντας κατακτήσει το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 1999 ως παίκτης της Λάτσιο απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο μέσος Χενρίχ Μεχιταριάν φιλοδοξούσε να γίνει ο ενδέκατος παίκτης που έχει κατακτήσει και τα τρία μεγάλα ευρωπαϊκά τρόπαια και ο πρώτος που θα το έχει πετύχει με τρεις διαφορετικούς συλλόγους, έχοντας ήδη κατακτήσει το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016–17 με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2021–22 με τη Ρόμα.

Οι δύο ομάδες δεν είχαν συναντηθεί ποτέ σε επίσημο αγώνα, αλλά είχαν αναμετρηθεί πέντε φορές σε φιλικά παιχνίδια.

 Προηγούμενοι τελικοί 
Στον παρακάτω πίνακα, οι τελικοί μέχρι το 1992 ήταν στην εποχή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, ενώ από το 1993 και μετά ανήκουν στην εποχή του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
ΟμάδαΠροηγούμενες παρουσίες σε τελικούς (τα έντονα γράμματα δείχνουν τους νικητές) Παρί Σεν Ζερμέν1 (2020) Ιντέρ Μιλάν6 (1964, 1965, 1967, 1972, 2010, 2023)

 Τοποθεσία 
Αυτή θα είναι η δεύτερη φορά που ο τελικός του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ φιλοξενείται στην Allianz Arena η πρώτη ήταν το 2012. Συνολικά, θα είναι ο πέμπτος τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που διεξάγεται στο Μόναχο, με τους τελικούς του 1979, 1993 και 1997 να έχουν γίνει στο Ολυμπιακό Στάδιο της πόλης.

Κάθε ένας από τους προηγούμενους τέσσερις τελικούς που παίχτηκαν στο Μόναχο είχε νικητή μια ομάδα που κατέκτησε για πρώτη φορά το τρόπαιο (Νότιγχαμ Φόρεστ το 1979, Μαρσέιγ το 1993, Μπορούσια Ντόρτμουντ το 1997 και Τσέλσι το 2012).

Ο φετινός τελικός θα είναι και ο ένατος που διεξάγεται στη Γερμανία, μετά από εκείνους σε Στουτγάρδη (1959, 1988), Γκελζενκίρχεν (2004) και Βερολίνο (2015), ισοφαρίζοντας το ρεκόρ των 9 τελικών που έχουν φιλοξενηθεί στην Ιταλία και την Αγγλία. Η Allianz Arena έχει φιλοξενήσει αγώνες στο Παγκόσμιο Κύππελο Ποδοσφαίρου 2006 και επιλέχθηκε και για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020 και 2024.

 Επιλογή διοργανώτριας πόλης 
Στις 16 Ιουλίου 2021, η Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΥΕΦΑ ανακοίνωσε ότι το Ολυμπιακό Στάδιο Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη θα φιλοξενούσε τον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023 αντί του Μονάχου. Αυτό συνέβη επειδή η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει δύο φορές τη διοργάνωση του τελικού λόγω της πανδημίας COVID-19.

Αρχικά, είχε επιλεγεί για τον τελικό του 2020, ο οποίος όμως μεταφέρθηκε στη Λισαβόνα και το πρόγραμμα των διοργανωτριών μετατέθηκε κατά ένα έτος, με την Κωνσταντινούπολη να παίρνει τον τελικό του 2021. Όμως, λίγες εβδομάδες πριν από τον τελικό, η διοργάνωση του 2021 μεταφέρθηκε στο Πόρτο λόγω ταξιδιωτικών περιορισμών.

Το Μόναχο είχε αρχικά επιλεγεί να φιλοξενήσει τον τελικό του 2022 από την Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΥΕΦΑ στη συνεδρίασή της στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας στις 24 Σεπτεμβρίου 2019. Μετά τις αλλαγές, μεταφέρθηκε για τον τελικό του 2023, αλλά τελικά παραχωρήθηκε ο τελικός του 2025, αφού η Κωνσταντινούπολη πήρε το 2023.

 Πορεία ως τον τελικό 
Σημείωση: Σε όλα τα παρακάτω αποτελέσματα, το σκορ του φιναλίστ αναγράφεται πρώτο (ΕΝ: εντός έδρας, ΕΚ: εκτός έδρας).
 Παρί Σεν ΖερμένΓύρος Ιντέρ ΜιλάνΑντίπαλοςΑποτέλεσμαΦάση πρωταθλήματοςΑντίπαλοςΑποτέλεσμα Χιρόνα1–0 (EN)1η αγωνιστική Μάντσεστερ Σίτι0–0 (EK) Άρσεναλ0–2 (EK)2η αγωνιστική Ερυθρός Αστέρας4–0 (EN) ΠΣΦ Αϊντχόφεν1–1 (EN)3η αγωνιστική Γιανκ Μπόις1–0 (EK) Ατλέτικο Μαδρίτης1–2 (EN)4η αγωνιστική Άρσεναλ1–0 (EN) Μπάγερν Μονάχου0–1 (EK)5η αγωνιστική ΡΜ Λειψία1–0 (EN) Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ3–0 (EK)6η αγωνιστική Μπάγερ Λεβερκούζεν0–1 (EK) Μάντσεστερ Σίτι4–2 (EN)7η αγωνιστική Σπάρτα Πράγας1–0 (EK) ΦφΜ Στουγκάρδη4–1 (EK)8η αγωνιστική Μονακό3–0 (EN)15η θέσηΠρόκριση στα πλέι οφ της φάσης νοκ άουτΤελική θέση4η θέσηΠρόκριση στον γύρο των 16ΑντίπαλοςΣυνολικό σκορ1ος αγώνας2ος αγώναςΦάση νοκ άουτΑντίπαλοςΣυνολικό σκορ1ος αγώνας2ος αγώνας Μπρεστ10–03–0 (EK)7–0 (EN)Πλέι οφ– Λίβερπουλ1–1 0–1 (EN)1–0  (EK)Γύρος των 16 Φέγενορντ4–12–0 (EK)2–1 (EN) Άστον Βίλα5–43–1 (EN)2–3 (EK)Προημητελικοί Μπάγερν Μονάχου4–32–1 (EK)2–2 (EN) Άρσεναλ3–11–0 (EK)2–1 (EN)Ημητελικοί Μπαρτσελόνα7–63–3 (EK)4–3  (EN)

 Πριν τον αγώνα 
μικρογραφία|Linkin Park, το κεντρικό όνομα της τελετής έναρξηςΗ οπτική ταυτότητα του τελικού του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2025 αποκαλύφθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2025. Στις 16 Απριλίου, το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Linkin Park ανακοινώθηκε ως το κεντρικό όνομα της τελετής έναρξης. Στις 26 Μαΐου, έγινε γνωστό ότι ο Γερμανός βιολονίστας Ντέιβιντ Γκάρετ θα ερμηνεύσει μια ενορχηστρωμένη εκδοχή του Seven Nation Army των The White Stripes κατά την παρουσίαση του τροπαίου, πριν από την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο.

 Αγώνας 

 Λεπτομέρειες 
Η ομάδα που θεωρήθηκε “γηπεδούχος” (για διοικητικούς λόγους) είχε προκαθοριστεί ως η νικήτρια του ημιτελικού 1 (Παρί Σεν Ζερμέν).
T1 Τζανλουίτζι ΝτοναρούμαA2 Ασράφ ΧακίμιA5 Μαρκίνιος (c)A51 Γουίλιαμ ΠάτσοA25 Νούνο ΜέντεςM87 Ζοάο ΝέβεςM17 ΒιτίνιαM8 Φαμπιάν ΡουίθE14 Ντεζιρέ ΝτουέE10 Ουσμάν Ντεμπελέ E7 Χβιτσά ΚβαρατσχέλιαΑναπληρωματικοί:T39 Ματβέι ΣαφόνοφT80 Αρνάου ΤέναςA3 Πρεσνέλ ΚιμπεμπέA21 Λυκά ΕρναντέςA35 Λούκας ΜπεράλντοM19 Λι Κανγκ ΙνM24 Σενί ΜαγιούλουM33 Ουαρέν Ζαΐρ-ΕμερίE9 Γκονσάλο ΡάμοςE29 Μπράντλεϊ ΜπαρκολάE49 Ιμπραΐμ ΜμπαγιέΠροπονητής: Λουίς Ενρίκε415x415εσT1 Γιαν ΣόμερA28 Μπενζαμέν ΠαβάρA15 Φραντσέσκο ΑτσέρμπιA95 Αλεσσάντρο ΜπαστόνιA2 Ντένζελ ΝτάμφριςM23 Νικολό ΜπαρέλαM20 Χακάν ΤσαλχάνογλουM22 Χενρίχ ΜεχιταριάνM32 Φεντερίκο ΝτιμάρκοE9 Μάρκους ΤουράμE10 Λαουτάρο Μαρτίνες (c)Αναπληρωματικοί:T12 Ραφαέλε Ντι ΤζενάροT13 Τζοσέπ ΜαρτίνεθA6 Στέφαν ντε ΦράιA30 Κάρλος ΟγκούστοA31 Γιαν Όρελ Μπίσεκ A36 Ματέο ΝταρμιάνM7 Πιοτρ Ζιελίνσκι M16 Ντάβιντε ΦρατέζιM21 Κριστιάν ΑσλάνιM59 Νικόλα ΖαλέφσκιE8 Μάρκο ΑρναούτοβιτςE99 Μεχντί ΤαρεμίΠροπονητής: Σιμόνε Ιντζάγκι
Παίκτης του αγώνα:Ντεζιρέ Ντουέ (Παρί Σεν Ζερμέν)Βοηθοί διαιτητές: 
Μιχάι Μαρίκα (Ρουμανία)Φέρεντς Τουνγιόγκι (Ρουμανία)Τέταρτος διαιτητής: 
Ζοάο Πινιέιρο (Πορτογαλία) 
Αναπληρωματικός βοηθός διαιτητή: 
Μπρούνο Ζεζούς (Πορτογαλία) 
Διαιτητής VAR: 
Ντέννις Χίγκλερ (Ολλανδία) 
Βοηθός διαιτητή VAR: 
Καταλίν Πόπα (Ρουμανία) 
Υποστηρικτικός διαιτητής VAR: 
Πολ βαν Μπόκελ (Ολλανδία)Κανονισμοί αγώνα:
 90 λεπτά.
 30 λεπτά παράταση σε περίπτωση ισοπαλίας.
 Πέναλτι σε περίπτωση ισοπαλίας.
 Δώδεκα αναπληρωματικοί.
 Όριο πέντε αλλαγών, με δυνατότητα έκτης στην παράταση
 Όριο τριών διακοπων για αλλαγές, με τέταρτη ευκαιρία στην παράταση

 Δείτε επίσης 

 Τελικός ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ (2025)
 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25
 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2025

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης