Λου Κρίστι

Ο Λούτζι Αλφρέντο Τζοβάνι Σάκο [Lugee Alfredo Giovanni Sacco] (19 Φεβρουαρίου 1943 – 18 Ιουνίου 2025), γνωστός επαγγελματικά με το καλλιτεχνικό του όνομα Lou Christie, ήταν Αμερικανός τραγουδιστής-τραγουδοποιός της ποπ και της σοφτ ροκ. Ήταν γνωστός για αρκετές επιτυχίες του στη δεκαετία του 1960, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού του νούμερο ένα "Lightnin' Strikes" του 1966 και της βρετανικής του επιτυχίας που έφτασε στο νούμερο δύο το 1969, "I'm Gonna Make You Mine".

 Βιογραφία 
 Πρώτα χρόνια και καριέρα 
Ο Κρίστι γεννήθηκε ως Lugee Alfredo Giovanni SaccoLeszczak, Bob. (2014). Encyclopedia of Pop Music Aliases, 1950–2000, Rowman & Littlefield. pp. 62–63. Προσπελάστηκε στις 20 Απριλίου, 2025. στις 19 Φεβρουαρίου 1943, στο Γκλενγουίλαρντ, στην Πενσυλβάνια, και μεγάλωσε στα προάστια του Πίτσμπεργκ. Ενώ φοιτούσε στο Moon Area High School, σπούδασε μουσική και φωνητική, υπηρέτησε ως μαθητής-μαέστρος της χορωδίας και τραγούδησε σόλο σε συναυλίες διακοπών. Ο δάσκαλός του, Φρανκ Κάμινγκς, ήθελε να ακολουθήσει καριέρα στην κλασική μουσική, αλλά ο Σάκο ήθελε να κάνει ένα δίσκο για να εμφανιστεί στην εκπομπή American Bandstand. Στην ηλικία των 15 ετών γνώρισε και έγινε φίλος με την Τουίλα Χέρμπερτ, μια κλασικά εκπαιδευμένη μουσικό 20 χρόνια μεγαλύτερή του, η οποία έγινε η τακτική του συνεργάτιδα στη στιχουργία και έγραψε εκατοντάδες τραγούδια μαζί του τα επόμενα 30 χρόνια μέχρι τον θάνατό της το 2009. Ο Σάκο εμφανίστηκε με πολλά φωνητικά συγκροτήματα και μεταξύ 1959 και 1962 κυκλοφόρησε αρκετούς δίσκους σε μικρές δισκογραφικές εταιρείες του Πίτσμπεργκ, σημειώνοντας μια τοπική επιτυχία με το "The Jury" των Lugee & The Lions (ένα συγκρότημα που αποτελούνταν από τον Σάκο, την κόρη της Τουίλα Χέρμπερτ, Σίρλεϊ, και δύο άλλους) που κυκλοφόρησε από την εταιρεία Robbee.Leszczak, Bob. (2014). Encyclopedia of Pop Music Aliases, 1950–2000, Rowman & Littlefield. pp. 62–63. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2016."Reviews and Ratings of New Records", Billboard, 17 Απριλίου 1961. p. 32. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2016. Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο το 1961, ο Σάκο ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και εργάστηκε ως session τραγουδιστής.

Το 1962 ο Σάκο προσέγγισε τον Νικ Τσέντσι με μερικές demo κασέτες. Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε ο Τσέντσι ήταν να αλλάξει το όνομα Lugee Alfredo Giovanni Sacco σε Lou Christie. 

Στον Τσέντσι άρεσε η φαλτσέτο φωνή του Σάκο και πρότεινε να ακούσει την πρόσφατη επιτυχία των Four Seasons "Sherry". Ο Σάκο και η Χέρμπερτ χρησιμοποίησαν το τραγούδι ως μοντέλο για να γράψουν ένα πρωτότυπο τραγούδι με τίτλο "The Gypsy Cried". Ο Τσέντσι παρήγαγε μια ηχογράφηση του Σάκο να ερμηνεύει το τραγούδι στο Gateway Studio του Πίτσμπεργκ και αρχικά το κυκλοφόρησε στην δική του εταιρεία C & C ως single το 1962, με το όνομα "Lou Christie", το όνομα που χρησιμοποίησε ο Σάκο έκτοτε.Bronson, Fred. (2003). The Billboard Book of Number One Hits, Billboard Books. p. 193. Accessed July 24, 2016. Το όνομα "Lou Christie" επιλέχθηκε από την C & C Records, και το "The Gypsy Cried" πιστώθηκε στον "Lou Christie" πριν συμβουλευτούν τον Σάκο για το όνομα.

Το "The Gypsy Cried" έγινε τοπική επιτυχία, πουλώντας 30.000 αντίτυπα στο Πίτσμπεργκ. Ο Τσέντσι επικοινώνησε με τον Μόρις Λεβάι της Roulette Records, λέγοντας ότι είχε μια επιτυχία που χρειαζόταν εθνική διανομή. Ο Λεβάι κυκλοφόρησε το single στη Roulette, αλλά αρχικά τίποτα δεν συνέβη. Η μετάδοση σταδιακά εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα, και το "The Gypsy Cried" έφτασε στο νούμερο 24 στο τσαρτ Hot 100 του Billboard, πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Ο Τσέντσι παρήγαγε επιπλέον ηχογραφήσεις για τον Κρίστι το 1963 που δημιούργησαν δύο ακόμη επιτυχίες. Το "Two Faces Have I", το δεύτερο του που έφτασε το 1 εκατομμύριο, έφτασε στο νούμερο 6 στο τσαρτ τον Ιούνιο του 1963.Lou Christie – τσαρτ History – The Hot 100, Billboard.com. Accessed July 24, 2016. Η Roulette κυκλοφόρησε επίσης το ομότιτλο LP του Κρίστι (όπου περιλαμβάνονται τα "The Gypsy Cried" και "Two Faces Have I"), το οποίο έφτασε στο νούμερο 124 στο Billboard 200. Με αυτές τις επιτυχίες, Ο Κρίστι συμμετείχε στην περιοδεία Caravan of Stars του Ντικ Κλαρκ, μαζί με τους Νταϊάνα Ρος, Μπράιαν Χάιλαντ και άλλους.Μπομπ Στάνλεϊ, "Prince of Wails", Record Collector, No.534, August 2022, pp.72-77

Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης της προστρατιωτικής του καριέρας, οι γυναικείες φωνητικές εμφανίσεις στα δισκογραφικά έργα του Κρίστι ήταν οι The Tammys, ένα τρίο από το Πλέζαντβιλ της Πενσιλβάνια. Ο Κρίστι και η Χέρμπερτ έγραψαν το single "Egyptian Shumba" για το συγκρότημα, και παρόλο που δεν έγινε επιτυχία, έγινε αγαπημένο στο Northern Soul τη δεκαετία του 1970.

Ο Κρίστι έκανε πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις στο Where the Action Is (1965–1967), και εμφανίστηκε επίσης στο American Bandstand και στο The Buddy Deane Show (1962–1964) στη Βαλτιμόρη. Επίσης, τραγούδησε με τον Ντελ Σάνον.

Η τρίτη κυκλοφορία του Κρίστι από την Roulette, "How Many Teardrops" (γραμμένο από τον Milan), έμεινε στο νούμερο 46, καθώς η καριέρα του Κρίστι ανατράπηκε προσωρινά από την ένταξή του στον αμερικανικό στρατό. Ο Κρίστι δεν είχε άλλο single στα τσαρτs για δυόμισι χρόνια. Παρά τις απειλές από τον ιδιοκτήτη της Roulette, Μόρις Λεβάι, Ο Κρίστι κατάφερε να αποδεσμευτεί από το συμβόλαιό του με την εταιρεία.

 "Lightnin' Strikes" και "Rhapsody In The Rain": 1965–1966 
Η καριέρα του Κρίστι αποκαταστάθηκε γρήγορα μετά την απόλυσή του από τον στρατό, όταν υπέγραψε με την MGM. Η MGM φέρεται να μην ενέκρινε το πρώτο single του Κρίστι για την εταιρεία, το τραγούδι των Κρίστι-Χέρμπερτ "Lightnin' Strikes". Όμως η νέα διοίκηση του Κρίστι προώθησε το δίσκο στην Καλιφόρνια, και όταν απέκτησε κάποια δυναμική (φτάνοντας τελικά στο νούμερο 2 στο KHJ τις δύο τελευταίες εβδομάδες του 1965), η MGM τον κυκλοφόρησε. Το "Lightnin' Strikes" έφτασε στο #1 στις ΗΠΑ στα 23α γενέθλια του Κρίστι, στις 19 Φεβρουαρίου 1966, μπήκε στο UK Top 20, και έγινε η πρώτη του επιτυχία σε αυτή τη χώρα, και έφτασε στο #1 στον Καναδά. Το τραγούδι περιείχε την χαρακτηριστική του φαλτσέτο και περιλάμβανε ένα γυναικείο χορωδικό (Bernadette Carroll, Denise Ferri, και Πέγκι Σαντίλια) να φωνάζει "Stop!" σε αντίθεση με τα κύρια φωνητικά:
When I see lips begging to be kissed (Stop!)
I can't stop, (Stop!) no I can't stop myself! (Stop! Stop!)

Η επόμενη κυκλοφορία του Κρίστι την άνοιξη του 1966, "Rhapsody in the Rain", περιλάμβανε μια μελωδία εμπνευσμένη από το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" του Τσαϊκόφσκι, αφηγούμενη την ανάμνηση ενός εφήβου για τη σεξουαλική του εμπειρία στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου κατά τη διάρκεια μιας βροχής, καθώς οι υαλοκαθαριστήρες έκαναν έναν ρυθμικό ήχο "μαζί, μαζί". Αργότερα, μετά το τέλος του ειδυλλίου, οι υαλοκαθαριστήρες φαίνεται να λένε "ποτέ, ποτέ". Πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί απαγόρευσαν το τραγούδι αφού άκουσαν τους αρχικούς στίχους:

Baby, the raindrops play for me
Our lovely rhapsody, 'cause on our first date
We were makin' out in the rain.
And in this car, our love went much too far
It was exciting as thunder
Tonight I wonder, where you are?

Η MGM επέμεινε σε μια επανεκτελεσμένη εκδοχή που μετρίαζε το περιεχόμενο των στίχων. Η τρίτη και τέταρτη γραμμή άλλαξαν σε:

We fell in love in the rain
And in this car, love came like a falling star

Παρά την επεξεργασμένη έκδοση, πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί αντίθετα έπαιξαν δύο παλαιότερα τραγούδια που επανεκδόθηκαν από άλλες εταιρείες για τις οποίες ο Κρίστι είχε ηχογραφήσει κάποτε: το "Outside the Gates of Heaven" (στην Co & Ce Records) έφτασε στο #45, ενώ το "Big Time" (στην Colpix Records) έφτασε στο #95. Και τα τρία singles έφτασαν σε εθνικό επίπεδο μέσα σε τρεις εβδομάδες το ένα από το άλλο, τον Μάρτιο του 1966, ενώ το "Lightnin' Strikes" έπεφτε από το τσαρτ. Ωστόσο, οι μεταγενέστερες ηχογραφήσεις του Κρίστι για την MGM, συμπεριλαμβανομένου του "If My Car Could Only Talk" που ενορχηστρώθηκε και παρήχθη από τον Τζακ Νίτσε, δεν κατάφεραν να μπουν στα τσαρτ.

 Αναβίωση: 1967–1970 
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, αφού η MGM τον απέλυσε, ο Κρίστι είχε μια άκαρπη θητεία στην Columbia Records. Ο Κρίστι θυμάται ότι η Columbia ενδιαφερόταν κυρίως να τον ετοιμάσει για να γίνει άλλος ένας ηθοποιός "beach party" σαν τον Φράνκι Άβαλον, αλλά Ο Κρίστι πίστευε ότι το είδος έβγαινε από τη μόδα και αρνήθηκε. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην Buddah Records το 1968, μια κίνηση που προέκυψε από τον μάνατζερ του, Σταν Πόλι, και τον παραγωγό bubblegum μουσικής, Τόνι Ρομέο. Είχε μια απρόσμενη επιτυχία Wall of Sound με γρήγορο ρυθμό, το "I'm Gonna Make You Mine", το οποίο έγραψε ο Ρομέο, στις αρχές του φθινοπώρου του 1969. Με τη βοήθεια των τραγουδιστών για φωνητικά Λίντα Σκοτ, Λέσλι Γκορ και Βάλερι Σίμσον, και δύο διαφημιστικών βίντεο που ήταν εμφανώς διαφορετικά μεταξύ τους, το τραγούδι έφτασε στο νούμερο 10 στις ΗΠΑ, αλλά ανέβηκε στο νούμερο 2 στο UK Singles Chart και έτσι έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία του εκεί.

Ένα τραγούδι που ακολούθησε, το "She Sold Me Magic", που δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως single στις Ηνωμένες Πολιτείες, μπήκε στα τσαρτς του Ηνωμένου Βασιλείου όπου έφτασε στο νούμερο 25,Lou Christie – Full Official Chart History, Official Charts Company. Accessed July 24, 2016. και στην Ιαπωνία όπου έφτασε στο νούμερο 1. Αργότερα έγινε διασκευή από τον Elton John. Αντίθετα, το "Are You Getting Any Sunshine?" μπήκε στα τσαρτ μόνο στην Αμερική, όπου έφτασε στο νούμερο 73.

 Μετέπειτα καριέρα: 1971–2025 
Ο Κρίστι πέρασε τις αρχές της δεκαετίας του 1970 μεταξύ Λονδίνου και Νέας Υόρκης. Το 1971 κυκλοφόρησε ένα concept album με τίτλο Paint America Love, το οποίο θεωρείται από κάποιους (συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Κρίστι) ως το καλύτερό του LP, και παντρεύτηκε την πρώην Βρετανίδα βασίλισσα ομορφιάς Φραντσέσκα Γουίνφιλντ στο Λονδίνο. Στις ΗΠΑ, ηχογράφησε το "The Lion Sleeps Tonight", αλλά μετά από μια διαμάχη μεταξύ του μάνατζέρ του Σταν Πόλεϊ και του Νιλ Μπόγκαρτ της Buddah, τα φωνητικά του Κρίστι αφαιρέθηκαν και αντικαταστάθηκαν από αυτά του παρόμοιου σε φωνή Ρόμπερτ Τζον, του οποίου η εκδοχή έγινε μεγάλη επιτυχία. Ο Κρίστι εμπλέχθηκε επίσης περιφερειακά στα νομικά ζητήματα γύρω από την Five Arts Management, μια εταιρεία που ιδρύθηκε από τον Πόλεϊ, η οποία συνέβαλε στις αυτοκτονίες των μελών των Badfinger Πιτ Χαμ και Τομ Έβανς. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, Ο Κρίστι είχε κουραστεί από την ανάμιξη της βιομηχανίας στην καριέρα του και από το να τραγουδάει φαλτσέτο.

Ο Κρίστι επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και έζησε για ένα διάστημα στο Λέικ Τσαρλς της Λουιζιάνα. Το 1974 δοκίμασε ένα νέο μουσικό στυλ, στρεφόμενος στην κάντρι με το άλμπουμ του Lou Christie. Αυτό το άλμπουμ είναι επίσης γνωστό ανεπίσημα ως Beyond the Blue Horizon λόγω του πιο γνωστού του κομματιού, μια διασκευή ενός επιτυχημένου τραγουδιού από το 1930 που γράφτηκε για την ταινία Monte Carlo. Το τραγούδι δεν μπήκε στα τσαρτ της κάντρι και έφτασε μόνο στο νούμερο 80 του pop τσαρτ, αλλά κατάφερε να φτάσει στο νούμερο 12 του Adult Contemporary τσαρτ. Το τραγούδι έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά soundtrack ταινιών, συμπεριλαμβανομένου του Rain Man του 1988.

Την άνοιξη του 1978 Ο Κρίστι επέστρεψε στο Πίτσμπεργκ για να αναλάβει την αναδυόμενη δισκογραφική εταιρεία 2001 records, ένα παρακλάδι των νυχτερινών κέντρων 2001 και VIP σε όλη τη χώρα. Ενώ επισκεπτόταν φίλους του στο Staircase Lounge, Ο Κρίστι άκουσε ένα τοπικό συγκρότημα, τους Sweet Breeze, και του άρεσαν οι αρμονίες και η μουσική τους. Ο Κρίστι υπέγραψε στο συγκρότημα Sweet Breeze το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο και το συγκρότημα ηχογράφησε ένα τραγούδι που έγραψαν οι Κρίστι και Χέρμπερτ με τίτλο "Summer in Malibu" που ήταν μια τοπική επιτυχία για το συγκρότημα. Συμπλήρωσε το εισόδημά του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αναλαμβάνοντας δουλειά ως οδηγός φορτηγού.

Ο Κρίστι δραστηριοποιήθηκε στο κύκλωμα των παλιών επιτυχιών από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, σημειώνοντας μια τελευταία επιτυχία στα τσαρτ των ΗΠΑ, με τίτλο "Summer '81 Medley" από τους The Cantina Band (με τον Λου Κρίστι), το 1981, ερμηνεύοντας ένα ποτ πουρί κλασικών επιτυχιών των Beach Boys.

Το 1986 ηχογράφησε ένα ντουέτο με την Λεσλι Γκορ ένα medley των "Since I Don't Have You"/"It's Only Make Believe" για τη Manhattan Records, ένα τμήμα της EMI-America. Οι δύο τραγουδιστές περιόδευαν μαζί εκείνη την εποχή, και το τραγούδι κυκλοφόρησε μόνο ως ένα μοναδικό single.

Ο Κρίστι αναφέρεται ως ειδικός μουσικός συνεργάτης στην ταινία Barcelona , που κυκλοφόρησε το 1994. Αυτός και ο Μαρκ Σουόζο έγραψαν ένα τραγούδι, το "Breakin' Up", το οποίο ερμήνευσε Ο Κρίστι και το οποίο συμπεριλήφθηκε στο soundtrack της ταινίας.

Το 1997 Ο Κρίστι ηχογράφησε το πρώτο του ολοκαίνουργιο άλμπουμ από τη δεκαετία του 1970, με τίτλο Pledging My Love και παραγωγή από τους Alan Grossman & Jimm Mosher των Hit Music Studio στο Σπένσερ της Βόρειας Καρολίνας. Το Billboard χαρακτήρισε αυτό το νέο άλμπουμ ως "Πιο εντυπωσιακό άλμπουμ επιστροφής"."The Year in Music", Billboard, December 27, 1997. p. YE-83. Accessed July 24, 2016. Το μεγαλύτερο μέρος του γράφτηκε από τον Κρίστι, παρουσιάστηκε με σύγχρονο τρόπο, και περιλάμβανε τα τραγούδια "What Happened to the Nights", "Techno Pop" (μια διατριβή για την απώλεια επικοινωνίας στις ζωές μας), και "I Sure Fell in Love" και διασκευές του "Mr. Dieingly Sad" των Critters και του ομότιτλου τραγουδιού του Τζόνι Έις. Ο Cub Koda είπε ότι ήταν "φορτωμένο με επιτυχίες AOR".

Το 2004 Ο Κρίστι κυκλοφόρησε το πρώτο του ζωντανό άλμπουμ, Greatest Hits Live From The Bottom Line, το οποίο περιλάμβανε το studio recording "Christmas In New York" ως bonus κομμάτι. Εκτός από τις περιστασιακές νέες κυκλοφορίες, Ο Κρίστι παρέμεινε ένα συναυλιακό act στο κύκλωμα των oldies στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, φιλοξένησε μια σειρά προγραμμάτων στο ραδιόφωνο SiriusXM για το κανάλι της δεκαετίας του 1960. Το 2015 Ο Κρίστι κυκλοφόρησε την πρώτη του νέα ηχογράφηση μετά από αρκετά χρόνια, με τίτλο "Drive In Dreams", γραμμένο από τον Γκρέγκορι Σαρπφ, ο οποίος είναι πρώην μέλος των Sweet Breeze, του συγκροτήματος από το Πίτσμπεργκ που Ο Κρίστι υπέγραψε το πρώτο τους συμβόλαιο ηχογράφησης. Η επόμενη κυκλοφορία του ήταν το "When You Were Young" του 2016, επίσης γραμμένο από τον Scharpf. Τον Δεκέμβριο του 2021 ο Λου Κρίστι κυκλοφόρησε το "Love Goes On Forever" γραμμένο με τον Τζίμι Κάνινγκαμ. Τον Μάρτιο του 2022 ακολούθησε το "Luv Attack", επίσης γραμμένο με τον Κάνινγκαμ. Το Groove N Jams δημοσίευσε μια ευνοϊκή κριτική για το "Luv Attack" γράφοντας, "Ο τρόπος που Ο Κρίστι εισάγει εξωγήινη επεξεργασία στο μίγμα είναι τόσο κοφτερός και παράξενος και συναρπαστικός όσο οτιδήποτε έκανε τη δεκαετία του '60."

Ο Κρίστι διαδέχθηκε τον Μπόμπι Ρίντελ ως μέλος του supergroup Dick Fox's Golden Boys (στο οποίο συμμετείχαν επίσης οι έφηβοι ίνδαλμα της δεκαετίας του 1950 Φράνκι Άβαλον και Φάμπιαν) μετά τον θάνατο του Ρίντελ το 2022. Ο Κρίστι διατήρησε την ικανότητα να τραγουδάει φαλτσέτο μέχρι και τα 70 του, γεγονός που τον καθιστούσε δημοφιλή στις συναυλίες παλιών επιτυχιών.Dick Fox's Golden Boys: Frankie Avalon, Fabian & Lou Christie

Ο Κρίστι πέθανε στο Πίτσμπεργκ στις 18 Ιουνίου 2025 από καρκίνο σε ηλικία 82 ετών.

 Δισκογραφία 

 Singles 
{| class="wikitable" style=text-align:center;
!rowspan="2"|Έτος
!rowspan="2"|Τίτλος
!colspan="6"|Θέσεις στα τσαρτ
!rowspan="2"|Δισκογραφική εταιρεία
!rowspan="2"|B-πλευράΑπό το ίδιο άλμπουμ με την Α-πλευρά εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά
!rowspan="2"|Άλμπουμ
|- style="font-size:smaller;"
!align=centre| ΗΠΑ
!align=centre| AC
!align=centre| R&B
!align=centre| Η.Β.
!align=centre| ΚΑΝ(CHUM)(RPM)
!align=centre| ΑΥΣ
|-
|rowspan="1"| 1962
|align=left| "The Gypsy Cried"
| 24
| —
| —
| —
| 3
| —
|rowspan="5"| Roulette Records
| "Red Sails in the Sunset" (Non-LP track)
|rowspan="3"| Lou Christie
|-
|rowspan="3"| 1963
|align=left| "Two Faces Have I"
| 6
| —
| 11
| —
| 3
| 20
| "All That Glitters Isn't Gold"
|-
|align=left| "How Many Teardrops"
| 46
| —
| —
| —
| 23
| 79
| "You and I (Have a Right to Cry)"
|-
|align=left| "Shy Boy"
| 119
| —
| —
| —
| —
| —
| "It Can Happen"
||Non-LP tracks
|-
|rowspan="3"| 1964
|align=left| "Stay"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "There They Go" (Non-LP track)
|| Lou Christie
|-
|align=left| "Guitars and Bongos"
| 123
| —
| —
| —
| 44
| —
|rowspan="4"| Colpix Records
| "Merry-Go-Round" (Non-LP track)
|rowspan="4"| Lou Christie Strikes Again
|-
|align=left| "Have I Sinned"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Pot of Gold"
|-
|rowspan="3"| 1965
|align=left| "A Teenager in Love"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Why Did You Do It Baby"
|-
|align=left| "Back Track"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Make Summer Last Forever"
|-
|align=left| "Lightnin' Strikes"
| 1
| —
| —
| 11
| 1
| 9
|| MGM Records
| "Cryin' in the Streets"
|| Lightnin' Strikes
|-
|rowspan="6"| 1966
|align=left| "Outside the Gates of Heaven"
| 45
| —
| —
| —
| 32
| —
|| Co & Ce Records
| "All That Glitters Isn't Gold"
||Non-LP tracks
|-
|align=left| "Big Time"
| 95
| —
| —
| —
| —
| —
|| Colpix Records
| "Cryin' on My Knees"
|| Lou Christie Strikes Again
|-
|align=left| "Rhapsody in the Rain"
| 16
| —
| —
| 37
| 10
| 40
|rowspan="4"| MGM Records
| "Trapeze" <small>(from Lightnin' Strikes)</small>
|rowspan="2"| Painter of Hits|-
|align=left| "Painter"
| 81
| —
| —
| —
| 60
| —
| "Du Ronda"
|-
|align=left| "If My Car Could Only Talk"
| 118
| —
| —
| —
| —
| —
| "Song of Lita"
||Non-LP tracks
|-
|align=left| "Since I Don't Have You"
| 118
| —
| —
| —
| 71
| —
| "Wild Life's in Season"
|| Painter of Hits|-
|rowspan="4"| 1967
|align=left| "Shake Hands and Walk Away Cryin'"
| 95
| —
| —
| —
| —
| —
|rowspan="4"| Columbia Records
| "Escape"
|rowspan="6"|Non-LP tracks
|-
|align=left| "Self Expression (The Kids on the Street Will Never Give In)"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Back to the Days of the Romans"
|-
|align=left| "Gina"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Escape"
|-
|align=left| "Don't Stop Me (Jump Off the Edge of Love)"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Back to the Days of the Romans"
|-
|rowspan="2"| 1968
|align=left| "Genesis and the Third Verse"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
|rowspan="8"| Buddah Records
| "Rake Up the Leaves"
|-
|align=left| "Canterbury Road"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Saints of Aquarius"
|-
|rowspan="2"| 1969
|align=left| "I'm Gonna Make You Mine"
| 10
| —
| —
| 2
| 5
| 28
| "I'm Gonna Get Married"
|rowspan="2"| I'm Gonna Make You Mine|-
|align=left| "Are You Getting Any Sunshine?"
| 73
| —
| —
| —
| 56
| —
| "It'll Take Time"
|-
|rowspan="2"| 1970
|align=left| "Love Is Over"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "She Sold Me Magic" (from I'm Gonna Make You Mine) (#25 UK) (#7 JP)
|rowspan="2"|Non-LP tracks
|-
|align=left| "Indian Lady"
| 106
| 39
| —
| —
| —
| 89
| "Glory River"
|-
|| 1971
|align=left| "Lighthouse"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Waco"
|| Paint America Love|-
|| 1972
|align=left| "Sing Me, Sing Me"
|—
|—
|—
|—
|—
|—
|"Paper Song"
| Non-LP tracks
|-
|rowspan="1"|1973
|align=left| "Beyond the Blue Horizon "
| 80
| 12
| —
| —
| 57
| —
|rowspan="2"| Three Brothers Records
| "Saddle the Wind"
|rowspan="2"| Lou Christie|-
|| 1974
|align=left| "Good Mornin'/Zip-a-Dee-Doo-Dah"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "You Were the One"
|-
|| 1975
|align=left| "Summer Days"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
|| Slipped Disc Records
| "The One and Only Original Sunshine Kid"
|rowspan="6"|Non-LP tracks
|-
|rowspan="2"| 1976
|align=left| "Riding in My Van"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
|| Epic Records
| "Summer in Malibu"
|-
|align=left| "You're Gonna Make Love to Me"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
|rowspan="2"| Midland International Records
| "Fantasies"
|-
|| 1977
|align=left| "Spanish Wine"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
| "Dancing in the Sand"
|-
|| 1986
|align=left| Lou Christie/Lesley Gore
"Since I Don't Have You"/"It's Only Make Believe"
| —
| —
| —
| —
| —
| —
|rowspan="1"| Manhattan Records
| "Our Love Was Meant To Be"
|-
|| 1990
|align=left| Lou Christie/Pia Zadora
"Don't Knock My Love" (shortVersion)
| —
| —
| —
| —
| —
| —
|rowspan="1"| Midsong Records
| "Don't Knock My Love" (LongVersion)
|}

 Άλμπουμ Lou Christie (Roulette, 1963)Lou Christie Strikes Again (Colpix, 1964)Lightning Strikes (MGM, 1965)Painter Of Hits (MGM, 1966)I'm Gonna Make You Mine (Buddah, 1969)Paint America Love (Buddah, 1971)Lou Christie (Three Brothers, 1974)Lou Christie Does Detroit (51 West, 1982)Pledging My Love (Varèse Sarabande, 1997)Greatest Hits Live From The Bottom Line (Varèse Sarabande, 2004)The Turquoise Trail (Lightning Strikes, 2012)Summer In Malibu (Lightning Strikes, 2015)Microsoft Music Database fai.music.metaservices.microsoft.com

 Συλλογές Rhapsody In The Grooves: His Finest Recordings 1962–1969 (Raven LP, 1984)EnLightnin'ment — The Best of Lou Christie (Rhino, 1988)Greatest Hits Vol. 1 (Lightning Strikes, 1993)Glory River — The Buddah Years 1968–1972 (Sequel, 1992)Beyond The Blue Horizon: More of the Best (Varèse Sarabande, 1994)Greatest Hits Vol. 2 (Lightning Strikes, 1997)Egyptian Shumba: Singles & Rare Recordings 1962–64 (w/ The Tammys) (RPM, 2001)Original Sinner: The Very Best Of The MGM Recordings (RPM, 2004)Studio 102 Essentials (Studio 102, 2008)Gypsy Bells — Columbia Recordings 1967'' (Ace, 2024)

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημος ιστότοπος 
The Lou Christie Fan Club *
Αρχική Σελίδα Lou Christie & The Tammys Egyptian Shumba
Lou Christie Twitter / X
Βιογραφία στο Yahoo! Music
Βιογραφία στο ClassicBands.com
Lou Christie: Lightning is Still Striking, συγγραφέας – Linda Alexander

Κριστι Λου