Πόπλιος Σαλούστιος Βλαίσος

Ο Πόπλιος Σαλούστιος Βλαίσος, λατιν.: Publius Sallustius Blaesus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ. Διετέλεσε ύπατος για το διάστημα (nundinium) Μαΐου έως τον Αύγουστο του 89 με συνάδελφο τον Mάρκο Πεδουκαίο Σαινιανό.  Παρά την κοινωνική του θέση, ο Βλαίσος είναι μια σκιώδης προσωπικότητα, για την οποία οι μελετητές έχουν κάνει πολυάριθμες υποθέσεις.

Το μόνο βέβαιο γεγονός για τη ζωή του Βλαίσου είναι ότι ήταν μέλος των αδελφών των αγρών (fratres arvales) τουλάχιστον από το έτος 78 έως το 91, όταν ξεκινά ένα κενό στα αρχεία. Όταν τα αρχεία των αδελφών των αγρών ξαναρχίζουν το έτος 101, δεν είναι πλέον παρών. Αυτό έχει οδηγήσει ορισμένους ειδικούς στο συμπέρασμα, ότι ο Βλαίσος απεβίωσε μεταξύ των ετών 91 και 101. 

Ο Ρόναλντ Σάυμ, σημειώνοντας τη δυσκολία των πολυωνύμων ονομάτων, πρότεινε την ταύτιση του Βλαίσου με έναν άλλον ύπατο συγκλητικό, τον Σαλούστιο Λούκουλο, η ημερομηνία της θητείας του οποίου δεν είναι γνωστή.  Σύμφωνα με τον Σουητόνιο, ο Λούκουλος εκτελέστηκε από τον Αυτοκράτορα Δομιτιανό, επειδή επέτρεψε να δοθεί το όνομά του σε ένα νέο είδος λόγχης.  Ο Σάυμ υποστηρίζει περαιτέρω, ότι ο Σαλούστιος Βλαίσος είχε ένα δεύτερο όνομα γένους (gentilicium), το "Βελήιος", επιτρέποντάς του να ταυτιστεί με κάποιον Βελλήιο Βλαίσο, το θέμα μίας επιστολής που έγραψε ο Πλίνιος ο Νεότερος στον φίλο του Καλβίσιο: Η επιστολή του Πλίνιου αναφέρει, πώς ο Βαίσος, ένας πλούσιος, αλλά ετοιμοθάνατος πρώην ύπατος, έγινε στόχος ενός κυνηγού κληρονομιάς, ενός άλλου συγκλητικού ονόματι Μάρκος Ακύλιος Ρέγουλος.  Τόσο ο Στάτιος όσο και ο Μαρτιάλις αναφέρονται επίσης σε έναν πρόσφατα αποβιώσαντα Βλαίσο, φίλο του πλούσιου προστάτη τους Ατέδιο Μέλιορ.  Ο Έντουαρντ Τσάπλιν υποστηρίζει την ταύτιση του Σάυμ, υποδεικνύοντας μία επιγραφή από την Έφεσο, που αναφέρει έναν "[.] Velleius P.; f. Tro.[...] L. Sertorius [... Ped]anius Fuscus Sa[linat]or Sallus[ti]us Bla[esus .] Julius Agricola [ ] Chaesonius, οδηγώντας τον Τσάπλιν να προτείνει ότι "μία νέα μορφή αναδύεται, η σύνθεση από τρεις σκιώδεις υπάτους, που απεβίωσαν στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Δομιτιανού, δηλ. ο Πόπλιος Βελήιος Τρο. Λούκουλος Σαλούστιος Βλαίσος, Πόπλιου υιός, αντικαταστάτη  ύπατος το 89 .

Ωστόσο, οι Π. Κόνολ και Μπράιαν Τζόουνς επισημαίνουν, ότι εφόσον τα αρχεία των αδελφών των αγρών «καταγράφουν την παρουσία του [Βλαίσου] στη Ρώμη κατά τη διάρκεια κάθε έτους του πρώτου μισού της βασιλείας του Δομιτιανού, για το οποίο έχουν διασωθεί πλήρη πρακτικά, είναι δύσκολο να καταλάβουμε, πώς μπόρεσε να αποκτήσει επαρκή επαρχιακή εμπειρία σε πραιτοριανές θέσεις, ώστε να αξίζει διορισμό στη Βρετανία, μία αυτοκρατορική υπατική επαρχία».  Έτσι, ενώ είναι ακόμα πιθανό ο Σαλούστιος Βλαίσος να ταυτίζεται με τον Βελλήιο Βλαίσο του ανεκδότου του Πλίνιου, η ταυτότητά του με τον ελάχιστα τεκμηριωμένο κυβερνήτη της Βρετανίας, είναι λιγότερο πιθανή.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας