Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας (ύπατος το 6)

Ο Λεύκιος Νόνιος Ασπρένας, λατιν.: Lucius Nonius Asprenas (1ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος sυγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου και του Τιβέριου. Ο Ασπρ'ενας διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατοος για να αντικαταστήσει τον Λεύκιο Αρούντιο την 1η Ιουλίου 6 μ.Χ.

 Βιογραφία 
Μέλος του γένους των Νονίων, ο Aσπρένας ήταν γιος του Λεύκιου Νόνιου Ασπρένα, στενού φίλου του αυτοκράτορα Αυγούστου, και της Κουινκτιλίας, αδελφής του Πόπλιου Κουινκτίλιου Βάρου.  Αδελφός του ήταν ο Σέξτος Νόνιος Κουινκτιλιανός, τακτικός ύπατος του έτους 8. 

Το 4 π.Χ. ο Νόνιος Ασπρένας υπηρέτησε ως στρατιωτικός τριβούνος στη Συρία υπό τον θείο του Βάρο.  Το 9 μ.Χ. ο Νόνιος Ασπρένας υπηρετούσε ως ύπατος απεσταλμένος στη Γερμανία και πάλι υπό τον Βάρο. Όταν ο Βάρος και οι λεγεώνες του χάθηκαν στη μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού, ο Ασπρένας διοικούσε δύο λεγεώνες στο Μογουντιάκον.  Ακούγοντας τα νέα της καταστροφής, οδήγησε τις δύο λεγεώνες του κάτω από τον ποταμό Ρήνο για να προστατεύσει τα χειμερινά στρατόπεδα, και να σώσει τους επιζώντες της μάχης. Ωστόσο, κατηγορήθηκε στη συνέχεια ότι υπεξαίρεσε την περιουσία των νεκρών αξιωματικών. 

Η κατηγορία δεν έβλαψε τη σταδιοδρομία του, καθώς το 14/15 μ.Χ., ο Νόνιος Ασπρένας κέρδισε στην κλήρωση και έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής.  Ο ιστορικός Τάκιτος αναφέρει ότι όσο ήταν κυβερνήτης, στρατιώτες σκότωσαν τον Σεμπρώνιο Γράκχο, ο οποίος ζούσε τότε εξόριστος στα νησιά Κερκένα, τα οποία ήταν μέρος της επαρχίας του Ασπρένα. Ενώ ο Τάκιτος υπονοεί ότι οι στρατιώτες ενήργησαν κατόπιν εντολών του Τιβέριου, σημειώνει ότι μία εναλλακτική εκδοχή της ιστορίας αναφέρει, ότι στάλθηκαν από τον Ασπρένα «με την εξουσία του Τιβέριου, ο οποίος είχε μάταια ελπίσει ότι η ατιμία της δολοφονίας θα μπορούσε να μετατοπιστεί στον Ασπρένα». 

Μετά τη δίκη και την εκτέλεση του Γναίου Καλπούρνιου Πίσωνα το 20 μ.Χ., ο Ασπρένας ρώτησε στη Σύγκλητο γιατί ο Κλαύδιος δεν συμπεριλήφθηκε σε μία επίσημη ψήφο ευχαριστίας προς όσους επεδίωξαν τη δικαιοσύνη για το τέλος του Γερμανικού.  «Ήταν ένα διερευνητικό ερώτημα», γράφει η Μπάρμπαρα Λέβικ . Καταλήγει ότι «ο Ασπρένας δεν τόλμησε να προτείνει στην πραγματικότητα την τροποποίηση της ψήφου ευχαριστίας, επειδή δεν μπορούσε να είναι σίγουρος πόση υποστήριξη θα λάμβανε μία τέτοια αλλαγή, αλλά η ερώτησή του έδειξε μία σημαία».

 Οικογένεια 
Ο Nόνιος Ασπρένας νυμφεύτηκε μία κόρη του Λεύκιου Καλπούρνιου Πίσωνα, την Καλπουρνία Πισωνίδα, και απέκτησαν τρεις γιους: τον Λεύκιο Νόνιο Ασπρένα, ύπατο το 29 μ.Χ., τον Πόπλιο Νόνιο Ασπρένα Καλπούρνιο Σεράνο, τακτικό ύπατο το 38, και τον Nόνιο Ασπρένα Καλπούρνιο Τορκουάτο. 

 Παραπομπές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα