Νικκόλα Άντρια

Ο Νικκόλα Άντρια (ιταλ. Niccola Andria, 10 Σεπτεμβρίου 1748 – 9 Δεκεμβρίου 1814) ήταν Ιταλός ιατρός και συγγραφέας που έζησε στη Νάπολη.

Γεννήθηκε κοντά στην πόλη Μασάφρα της Απουλίας και ήταν τέκνο εύπορης οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν ο τοπικός γιατρός, αλλά ο Νικκόλα σπούδασε αρχικώς νομικά στη Νάπολη, όπου άσκησε και τη νομική γράφοντας και το σχετικό βιβλίο Discorso politicu su le servitú. Αργότερα σπούδασε και ιατρική, έχοντας καθηγητή της ανατομίας τον Ντομένικο Κοτούνιο και της χημείας τον Τζουζέππε Βάιρο. Εργάσθηκε στο Νοσοκομείο των Ανιάτων στο κέντρο της Νάπολης. Το 1777 διορίσθηκε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, όπου έγινε καθηγητής της Φυσιολογίας και της Θεωρητικής ιατρικής το 1801. Το 1811 έγινε κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής.

Ανάμεσα στις αρκετές επιστημονικές πραγματείες που συνέγραψε ο Άντρια ήταν μία με θέμα τα τοπικά ιαματικά νερά (1783), μία άλλη με τίτλο Περί πρακτικής ιατρικής και το έργο Instituzione Chimico-filosofico, το οποίο αναθεωρήθηκε από τον συγγραφέα σε μεταγενέστερες εκδόσεις: στην 3η έκδοση το 1803 εγκατέλειψε τη λανθασμένη θεωρία του φλογιστού, αντικαθιστώντας τη με τις νεότερες μελέτες του Λαβουαζιέ.Dizionario biografico universale, τόμος 1, συνταχθέν υπό Gioacchino Maria Olivier-Poli, Νάπολη 1824, σσ. 65-67Elogio storico del cavalier Niccola Andria, professore decano nella Regia University degli studi di Napoli, εκδ. Benedetto Vulpes, 1815

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Άντρια Νικόλαος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 142

Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Νεαπόλεως