Ιζιούμ

Το Ιζιούμ  (ουκρανικά: Ізюм, ρωσικά: Изюм) είναι μια πόλη στον ποταμό Ντονέτς στην περιφέρεια Χαρκόβου στην ανατολική Ουκρανία, που λειτουργεί ως το διοικητικό κέντρο του ραγιόν Ιζιούμ και της αστικής γρομάδας Ιζιούμ. Είναι περίπου 120 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης του Χάρκοβο, διοικητικού κέντρου της περιφέρειας.

Το Ίζιουμ έχει πληθυσμό 44.979 κατοίκους (το 2022)Чисельність наявного населення України на 1 січня 2022 (PDF) καθιστώντας το τη δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην περιφέρεια του Χάρκοβου μετά το κυρίως Χάρκοβο. Έχει οικονομική σημασία εδώ και αιώνες λόγω της θέσης του ως μεταφορική σύνδεση μεταξύ του Χάρκοβου και της περιοχής Ντονμπάς στα νοτιοανατολικά.

Η περιοχή γύρω από το Ιζιούμ κατοικείται περιοδικά από την αρχαιότητα, αλλά η σύγχρονη πόλη έχει τις ρίζες της σε ένα φρούριο του 17ου αιώνα, που αμυνόταν ενάντια στις επιδρομές των Τατάρων. Το Ίζιουμ ήταν το πεδίο αρκετών μαχών κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά αναπτύχθηκε ραγδαία κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα λόγω της σημασίας του ως συγκοινωνιακού κόμβου. Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν την πόλη τον Απρίλιο του 2022 μετά από μια μάχη, που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης. Ωστόσο, η πόλη ανακαταλήφθηκε από τις ουκρανικές δυνάμεις στην αντεπίθεση του Χάρκοβου το 2022.

 Ιστορία 

 Προ ίδρυσης 

Η περιοχή που βρίσκεται τώρα στο Ίζιουμ κατοικείται από την αρχαιότητα. Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει υπολείμματα μεσολιθικών οικισμών από τον 13ο έως τον 6ο αιώνα π.Χ. και νεολιθικών οικισμών από τον 5ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. Αυτά τα ευρήματα περιλαμβάνουν κεραμικά εργαλεία και εργαλεία από πυριτόλιθο. Η αρχαιολογική περιοχή «Μπονταρίσι» κοντά στο Ίζιουμ δίνει το όνομά της στον πολιτισμό Μπονταρίχα.

Η περιοχή αργότερα αποτέλεσε μέρος του αρχαίου ανατολικού σλαβικού κράτους των Ρως του Κιέβου. Τον 12ο αιώνα μ.Χ. οι Ρως του Κιέβου άρχισαν να διαλύονται οδηγώντας σε αυξημένες εισβολές Κουμάνων νομάδων. Το έτος 1111, η περιοχή που είναι τώρα το σύγχρονο Ίζιουμ ήταν το σημείο της Μάχης του Ποταμού Σαλνίτσια, κατά την οποία οι Ανατολικοί Σλάβοι, με επικεφαλής τον Βλαδίμηρο Β΄ Μονομάχο και τον Σβιατοπόλκ Β΄ του Κιέβου, νίκησαν έναν κουμανικό στρατό στον ποταμό Σαλνίτσια. Οι ευρύτεροι κουμανορωσικοί πόλεμοι συνεχίστηκαν μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα. Η περιοχή γύρω από το Ίζιουμ καταστράφηκε τη δεκαετία του 1240 από τη Μογγολική Αυτοκρατορία και την εισβολή της στους ήδη καταρρέοντες Ρως του Κιέβου.

 Ίδρυση και πρώιμη ιστορία 
Ο εποικισμός της περιοχής από Σλάβους δεν συνεχίστηκε παρά μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, μετά τη δημιουργία ενός νέου κεντρικού ανατολικού σλαβικού κράτους με τη μορφή του Πριγκιπάτου της Μόσχας, ενώ πιο εντατικός εποικισμός έλαβε χώρα στις όχθες του ποταμού Ντόνετς. Καθώς το Πριγκιπάτο της Μόσχας εξελίχθηκε στο Βασίλειο της Ρωσίας, καταβλήθηκε προσπάθεια για την εξασφάλιση των νότιων συνόρων των ανατολικών σλαβικών εδαφών για να σταματήσουν οι «καταστροφικές» επιθέσεις των Τατάρων της Κριμαίας. Το Μονοπάτι Ιζιούμ, ένα από τα παρακλάδια του Μονοπατιού Μουράβσκι, ήταν ένα πολεμικό μονοπάτι των Κριμαίων στην περιοχή τον 16ο και 17ο αιώνα πριν από την επίσημη ίδρυση της πόλης, που περνούσε κοντά από τη μελλοντική τοποθεσία του Ιζιούμ.

Σε απάντηση, η Μοσχοβία έχτισε οχυρώσεις στην περιοχή της της, με αποτέλεσμα την αχρήστευση του μονοπατιού Ιζιούμ και την ελάφρυνση της πίεσης των εισβολέων στα σύνορα της Μοσχοβίας. Το 1681, ένα φρούριο με το όνομα Ίζιουμ χτίστηκε από το Σύνταγμα Κοζάκων Ελεύθερης Ουκρανίας του Χάρκοβο μέσα σε έναν μικρό οικισμό στην τοποθεσία Ίζιουμ. Αυτή θεωρείται γενικά ως η ημερομηνία ίδρυσης του Ιζιούμ.

Η προέλευση του ονόματος είναι αβέβαιη. Μπορεί να προέρχεται από μια τουρκική λέξη «huzun», που σημαίνει «διάβαση», ή από τον ποταμό Ιζιουμέτς, στις όχθες του οποίου χτίστηκε η πόλη, ή από την ταταρική λέξη "izzun", που σημαίνει "μακρύς" ή "επιμήκης". Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, είναι πιθανό να υπήρχε ένας ταταρικός οικισμός στο κοντινό Όρος Κρεμενέτς ήδη από τον 14ο αιώνα, γεγονός που καθιστά πιθανό το όνομα της πόλης να έχει κάποιο είδος ταταρικής προέλευσης.  Στα ουκρανικά και τα ρωσικά, το όνομα της πόλης γράφεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως η λέξη «σταφίδα», αλλά ο ιστορικός Β.Β. Μάρκιν υποστηρίζει ότι πρόκειται για σύμπτωση και οποιαδήποτε σύνδεση με μια υποτιθέμενη τουρκική λέξη που σημαίνει «σταφίδα» είναι παρετυμολογία. Ο Μάρκιν σημειώνει ότι πιθανότατα θα ήταν αδύνατο να καλλιεργηθούν σταφύλια στην περιοχή, γεγονός που καθιστά ένα τέτοιο όνομα παράλογο, και υποστηρίζει ότι η λέξη «huzun», που σημαίνει «σταφίδα», δεν υπάρχει σε καμία τουρκική γλώσσα.

Το Ίζιουμ εξελίχθηκε σε σημαντική άμυνα ενάντια στις εισβολές των Τατάρων στην περιοχή. Το 1684 χτίστηκε ο Καθεδρικός Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Ίζιουμ.

Οι κάτοικοι του Ίζιουμ συμμετείχαν στην Εξέγερση του Μπουλάβιν το 1707-1708. Στις 7 Οκτωβρίου 1707, όχι μακριά από το Ίζιουμ, ένα απόσπασμα αλατουργών από το Μπαχμούτ και Κοζάκων με επικεφαλής τον Κοντράτι Μπουλάβιν νίκησε μια τσαρική εκστρατεία, που κατευθυνόταν προς το Μπαχμούτ. Το καλοκαίρι του 1708, ο Μπουλάβιν έστειλε μια ομάδα στο Ίζιουμ, αλλά ηττήθηκε από τις τσαρικές Αρχές και η εξέγερση κατέληξε σε ήττα. Το 1708, λόγω της ρωσικής διοικητικής μεταρρύθμισης του 1708, το Ίζιουμ υπήχθη στο Κυβερνείο Αζόφ. Το 1718, ανατέθηκε στην επαρχία Μπέλγκοροντ εντός του Κυβερνείου του Κιέβου.

 Ρωσική Αυτοκρατορία 
αριστερά|μικρογραφία| Η Εκκλησία της Μεταμορφώσεως, φωτογραφημένη το 1897
Το 1765, μετά τη μετατροπή του Συντάγματος Ίζιουμ σε τακτικό ρωσικό σύνταγμα χουσάρων στο πλαίσιο της κατάργησης του συστήματος των Κοζάκων στην Ελεύθερη Ουκρανία, το Ίζιουμ έλαβε καθεστώς πόλης και ανατέθηκε στο Κυβερνείο Ελεύθερης Ουκρανίας της πρόσφατα ανακηρυχθείσας Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Από το 1780, το Ίζιουμ ήταν το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ιζιούμσκι. Το Ιζιούμσκι Ουγιέζντ ήταν αρχικά υποδιαίρεση της Αντιβασιλείας του Χάρκοβου το 1780, αλλά μεταφέρθηκε στο μεταρρυθμισμένο Κυβερνείο Ελεύθερης Ουκρανίας το 1796. 

Το 1809 ξεκίνησε η κατασκευή της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου στο Ίζιουμ. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1823 και σήμερα η εκκλησία είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά της πόλης. Το 1835, η περιοχή Ιζιούμσκι μεταφέρθηκε ξανά, αυτή τη φορά στο Κυβερνείο του Χάρκοβου.

Τον 18ο και 19ο αιώνα, το Ίζιουμ θεωρούνταν ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά κέντρα στην περιοχή της Ελεύθερης Ουκρανίας. Μέχρι τη δεκαετία του 1880, στο Ίζιουμ λειτουργούσαν εργοστάσια που παρήγαγαν τούβλα, βότκα, βούτυρο, λαρδί και κερί. Μέχρι το 1884, οι κύριες εξαγωγές της πόλης ήταν το μαλλί, που πωλούνταν στο Χάρκοβο και την Πολτάβα, και τα οικοδομικά υλικά που πωλούνταν στο Ταγκανρόγκ. Είχε πληθυσμό 14.761 κατοίκων.

Το 1910, κατασκευάστηκε η σιδηροδρομική γραμμή Χάρκοβο-Ντονμπάς που περνούσε από την πόλη. Το 1916, σύμφωνα με διάταγμα του Τσάρου Νικολάου Β', ξεκίνησε η κατασκευή ενός εργοστασίου οπτικού γυαλιού στο Ίζιουμ. Αυτό ήταν το πρώτο εργοστάσιο οπτικού γυαλιού που κατασκευάστηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. 

 20ός αιώνας και αρχές 21ου αιώνα 
μικρογραφία| Το μνημείο του Πιότρ Βόλοχ στο Ίζιουμ
Το Ίζιουμ άλλαξε χέρια αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου μεταξύ 1918 και 1920, πριν τελικά καταληφθεί από τους νικηφόρους Μπολσεβίκους, οι οποίοι ίδρυσαν τη Σοβιετική Ένωση στο έδαφος της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το 1923, το Ίζιουμ έγινε το διοικητικό κέντρο της νεοσύστατης οκρούχα Ιζιούμ εντός της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Το 1930, σύμφωνα με την κατάργηση του συστήματος οκρούχα στην Ουκρανική ΣΣΔ σε ολόκληρη τη δημοκρατία, η Οκρούχα Ιζιούμ καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από την Ραγιόν Ιζιούμ, η οποία υπαγόταν άμεσα στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Σοβιετικής Ουκρανίας. Το 1932, το Ίζιουμ και η επαρχία υπήχθησαν στη νεοσύστατη Περιφέρεια Χάρκοβου της Ουκρανικής ΣΣΔ. Το Ίζιουμ ενσωματώθηκε ως πόλη με περιφερειακή σημασία. Ενώ χρησίμευε ως διοικητικό κέντρο της επαρχίας, δεν ανήκε σε αυτήν, καθώς υπαγόταν απευθείας στην Περιφέρεια του Χάρκοβου.

Το Ίζιουμ υπέφερε από την καταστολή του σοβιετικού δικτάτορα Ιωσήφ Στάλιν. Ως αποτέλεσμα του Χολοντόμορ, ενός ανθρωπογενούς λιμού στη Σοβιετική Ουκρανία μεταξύ 1932 και 1933, έχει καταγραφεί ότι πέθαναν 2.761 άνθρωποι από το Ίζιουμ.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ίζιουμ ήταν το πεδίο πολλών σημαντικών μαχών. Ένα προεξέχον σημείο του Κόκκινου Στρατού αποκόπηκε από την αντεπίθεση των γερμανικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Μάχης του Χάρκοβου και εξουδετερώθηκε σε ένα από τα πιο δαπανηρά λάθη για τον Κόκκινο Στρατό. Το Ίζιουμ καταλήφθηκε από τον Γερμανικό Στρατό από τις 24 Ιουνίου 1942. Οι Γερμανοί λειτουργούσαν μια ναζιστική φυλακή στην πόλη. 

Το Ίζιουμ απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 5 Φεβρουαρίου 1943. Στα μέσα Μαρτίου του 1943, γερμανικά στρατεύματα επιτέθηκαν ξανά στο Ίζιουμ, αλλά δεν τα κατάφεραν, σύμφωνα με σοβιετικές πηγές. Υπήρξαν περισσότερες συγκρούσεις κοντά στην πόλη το καλοκαίρι του 1943, κατά τη διάρκεια της επίθεσης Ιζιούμ-Μπαρβένκοβο. Ο Σοβιετικός Αντιστράτηγος Πιότρ Βόλοχ πέθανε σε μάχη στα νότια περίχωρα της πόλης. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1950, μετά το τέλος του πολέμου, αποκαλύφθηκε στο Ίζιουμ ένα μνημείο για τον Βόλοχ. Μέχρι το 2022, υπήρχε επίσης ένας δρόμος που έφερε το όνομα του Βόλοχ.

Ο πληθυσμός του Ιζιούμ αυξήθηκε ραγδαία τον 20ό αιώνα λόγω της σημασίας του ως κόμβου μεταξύ του Χάρκοβου και του Ντονμπάς. Τον Ιανουάριο του 1989 ο πληθυσμός ήταν 64.334 άτομα, από 12.000 το 1926.

Κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών της Ουκρανίας το 2010, περισσότερο από το 85% των κατοίκων του Ιζιούμ ψήφισαν τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς.  Τον Ιανουάριο του 2013, ο πληθυσμός του ήταν 51.511 άτομα. 

 Ρωσοουκρανικός πόλεμος 

 Πόλεμος στο Ντονμπάς και αποκομουνιστικοποίηση 
μικρογραφία| Ουκρανικά τανκς στο Ίζιουμ, Οκτώβριος 2014
Η Deutsche Welle (DW) ανέφερε τον Απρίλιο του 2014 ότι κατά τη διάρκεια των φιλορωσικών αναταραχών στην Ουκρανία το 2014, υπήρξε μόνο μία προσπάθεια να υψωθεί η ρωσική σημαία σε κυβερνητικά κτίρια στο Ίζιουμ. Πολλοί από τους ανθρώπους που είχαν ψηφίσει τον Γιανουκόβιτς το 2010 εξακολουθούσαν να τον υποστηρίζουν εν μέσω των διαδηλώσεων Ευρωμαϊντάν που τον απομάκρυναν. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους, από τους οποίους πήρε συνέντευξη η DW, υποστήριξαν κάποιο είδος ομοσπονδιοποίησης της Ουκρανίας ή ενωμένης Ουκρανίας και δεν υποστήριξαν την ιδέα της ένταξης στη Ρωσική Ομοσπονδία. Ένας τοπικός κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε ότι από τους περίπου 50.000 κατοίκους, το Ίζιουμ είχε «το πολύ 200 ενεργούς φιλορώσους».

Το Ίζιουμ ήταν το πεδίο σποραδικών μαχών κατά την έναρξη του πολέμου στο Ντονμπάς το 2014. Ο αυτοκινητόδρομος Σλαβιάνσκ-Ιζίουμ αναφέρθηκε ως η «λεωφόρος του θανάτου» από τους ντόπιους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2014 λόγω των συνεχών βομβαρδισμών από φιλορώσους αυτονομιστές. Το Ίζιουμ θεωρούνταν σημαντικός σύνδεσμος μεταξύ του Σλαβιάνσκ, που βρισκόταν υπό αυτονομιστική κατοχή, και του Χάρκοβου, το οποίο είχε επίσης ενεργά φιλορωσικά κινήματα, και υπήρχαν φόβοι ότι οι αυτονομιστές θα κινούνταν προς αυτή την κατεύθυνση. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Σλαβιάνσκ από την Ουκρανία για την ανακατάληψή του από τους αυτονομιστές, το Ίζιουμ χρησιμοποιήθηκε ως βάση για επιχειρήσεις από τον ουκρανικό στρατό. Οι μεγάλης κλίμακας μάχες κοντά στο Ίζιουμ σταμάτησαν, μόλις οι ουκρανικές δυνάμεις απελευθέρωσαν το Σλαβιάνσκ τον Ιούλιο του 2014. 

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2014, ένα μνημείο του Βλαντιμίρ Λένιν στο Ίζιουμ καταστράφηκε από άγνωστα άτομα. Αυτό εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση κατεδάφισης μνημείων του Βλαντιμίρ Λένιν στην Ουκρανία. Για να συμμορφωθεί με τους εθνικούς νόμους αποκομμουνιστικοποίησης που θεσπίστηκαν το 2016, η τοπική «Πλατεία Λένιν» μετονομάστηκε σε «Πλατεία Τζον Λένον» τον Φεβρουάριο του 2016. 

Στις 18 Ιουλίου 2020, η πόλη εντάχθηκε στην ραγιόν Ιζιούμ, στο πλαίσιο της διοικητικής μεταρρύθμισης της Ουκρανίας. Η περιοχή επεκτάθηκε επίσης σημαντικά για να συμπεριλάβει την περιοχή πολλών άλλων ραγιόν, γεγονός που μείωσε τον αριθμό των ραγιόν του Όμπλαστ του Χαρκόβου σε επτά.

 Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία 
μικρογραφία| Ένα κτίριο στο Ίζιουμ κατεστραμμένο τον Μάρτιο του 2022, φωτογραφημένο τον Αύγουστο του 2023 κατά τη διάρκεια προσπαθειών ανακατασκευής
Κατά τη διάρκεια της πλήρους ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η Ρωσία άρχισε να προσπαθεί να καταλάβει το Ίζιουμ τον Μάρτιο του 2022, ξεκινώντας τη μάχη του Ιζιούμ. Η σημασία του ως σιδηροδρομικού κόμβου το κατέστησε σημαντικό στόχο για τον εισβολέα ρωσικό στρατό. Στις 9 Μαρτίου, οι ρωσικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν ένα μεγάλο αερομεταφερόμενο πυρομαχικό σε μια πολυκατοικία πολιτών στο Ίζιουμ, σκοτώνοντας τουλάχιστον 44 πολίτες στη χαρακτηριζόμενη από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «από τις πιο θανατηφόρες επιθέσεις εναντίον πολιτών κατά τη διάρκεια του πολέμου».

Η Ρωσία απέκτησε τον έλεγχο του Ιζιούμ την 1η Απριλίου 2022. Οι Ρώσοι στρατιώτες χρησιμοποίησαν το «Β' Λύκειο» ως βάση. Ο διευθυντής του σχολείου ήταν ένας από τους κατοίκους του Ιζιούμ, που κατηγορήθηκαν για συνεργασία με τη Ρωσία, και αργότερα δικάστηκε στο Χάρκοβο από την Ουκρανία μετά το τέλος της κατοχής. Στις 3 Απριλίου 2022, η ουκρανική κυβέρνηση δήλωσε ότι δύο Ρώσοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και 28 άλλοι νοσηλεύτηκαν, αφού Ουκρανοί πολίτες μοίρασαν δηλητηριασμένα κέικ σε Ρώσους στρατιώτες της 3ης Ρωσικής Μεραρχίας Μηχανοκίνητων Τυφεκίων στο Ίζιουμ. Τον Μάιο του 2022, οι ρωσικές δυνάμεις επιχείρησαν να διασχίσουν τον ποταμό Σιβέρσκι Ντονέτς και να προελάσουν νότια. Σύμφωνα με το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας, οι ουκρανικές δυνάμεις απέκρουσαν την απόπειρα διάβασης του ποταμού με σημαντικές ρωσικές απώλειες. Κάτοικοι του Ιζιούμ είπαν ότι φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν από Ρώσους στρατιώτες κατά τη διάρκεια της κατοχής. 

Η Ουκρανία ξεκίνησε αντεπίθεση στην περιοχή του Χάρκοβο στις αρχές Σεπτεμβρίου 2022, κατά την οποία απελευθερώθηκε το Ίζιουμ. Κατά τη διάρκεια της ξέφρενης ρωσικής υποχώρησης, οι Ρώσοι στρατιώτες «κατέστρεψαν εντελώς» το σχολείο που χρησίμευε ως βάση τους, λεηλατώντας «οτιδήποτε πιθανής αξίας», συμπεριλαμβανομένων θερμοσιφώνων και μικρών νεροχυτών από κάθε τάξη. Αφού τα ουκρανικά στρατεύματα κατέλαβαν την απελευθερωμένη πόλη, οι τοπικοί αστυνομικοί βρήκαν ομαδικούς τάφους με 440 πτώματα στο Ίζιουμ. Σύμφωνα με αξιωματούχους της πόλης, μέχρι το τέλος της κατοχής, περισσότερο από το 80% των υποδομών της πόλης είχε καταστραφεί. Περίπου το 70% των πολυώροφων κτιρίων έχει καταστραφεί. Η διοίκηση της πόλης εκτιμά ότι συνολικά περίπου 1.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους υπό ρωσική κατοχή. 

Τον Δεκέμβριο του 2022, η πόλη αποφάσισε να μετονομάσει 22 ονόματα οδών, που προηγουμένως είχαν ονόματα που συνδέονταν με τον κομουνισμό και τη Ρωσία. Μεταξύ άλλων, ο δρόμος που πήρε το όνομά του από τον Πιότρ Βόλοχ μετονομάστηκε προς τιμήν του Αταμάνου Παύλου Πολουμπότοκ.

Τα μη εκραγέντα πυρομαχικά έχουν αποτελέσει σημαντική απειλή για τον πληθυσμό του Ιζιούμ, ακόμη και μήνες μετά τη μάχη. Τον Μάρτιο του 2023, ένας τοπικός γιατρός δήλωσε ότι κατά μέσο όρο, το νοσοκομείο δεχόταν ένα άτομο με τραύματα από νάρκες ξηράς κάθε εβδομάδα. Τον Σεπτέμβριο του 2023, ένα χρόνο μετά το τέλος της ρωσικής κατοχής, το Ίζιουμ ήταν ακόμα σημαδεμένο και οι κάτοικοί του τραυματισμένοι από τον πόλεμο. Τα περισσότερα σχολεία της πόλης καταστράφηκαν στις μάχες και είχε προγραμματιστεί να ανοίξουν μέχρι τις αρχές του 2024, επομένως οι περισσότεροι μαθητές έπρεπε να φοιτούν μέσω της τεχνολογίας του διαδικτυακού σχολείου. Το νοσοκομείο υπέστη ακόμη σοβαρές ζημιές από την πυραυλική επίθεση και τα επείγοντα χειρουργεία πραγματοποιούνταν σε ένα «μικρό, υγρό δωμάτιο στο υπόγειο» λόγω φόβου για επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Ένας κάτοικος είπε: «Οι άνθρωποι δεν έχουν ακόμη συνέλθει από αυτό το ψυχολογικό τραύμα. Αυτό το αίσθημα του απόλυτου φόβου που ήρθε με την κατοχή δεν έχει εξαφανιστεί».

 Γεωγραφία 

 Ορόσημα και τοποθεσία 
μικρογραφία| Τα αγάλματα Πολοβέτσια στο Κρεμενέτς, μετά από ζημιές από τον πόλεμο
Το Ίζιουμ βρίσκεται στους πρόποδες του Κρεμενέτς, στη δεξιά όχθη του ποταμού Ντονέτς. Στην κορυφή του βουνού, υπάρχουν πολλά αρχαία πολοβτσιανά (κουμανικά) πέτρινα αγάλματα, που χρονολογούνται από τον 9ο έως τον 13ο αιώνα. Τα αγάλματα υπέστησαν σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια της μάχης του Ιζιούμ το 2022 και ένα από αυτά καταστράφηκε ολοσχερώς .

 Κλίμα 
Ο υποτύπος ταξινόμησης κλίματος Κέππεν για αυτό το κλίμα είναι θερμό θερινό ηπειρωτικό κλίμα.

 Οικονομία 
Τα εργοστάσια του Ιζιούμ παράγουν οπτικό εξοπλισμό, μηχανικά εξαρτήματα, προϊόντα από σκυρόδεμα, δομικά υλικά και τρόφιμα. Άλλες βιομηχανίες περιλαμβάνουν την επισκευή σιδηροδρόμων και την ζυθοποιία. 

 Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με την ουκρανική απογραφή του 2001, οι μητρικές γλώσσες των κατοίκων του Ιζιούμ ήταν 74,22% ουκρανικά, 23,77% ρωσικά και 2,01% άλλες/αναποφάσιστοι.  Τα ίδια στοιχεία απογραφής κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πάνω από το 80% του πληθυσμού της πόλης ήταν Ουκρανοί και περίπου το 13% ήταν Ρώσοι. Άλλες σημαντικές μειονότητες ήταν οι Λευκορώσοι και οι Αρμένιοι. Η ακριβής εθνοτική σύνθεση ήταν η εξής: Η Deutsche Welle, σε ρεπορτάζ του 2014, ανέφερε ότι οι περισσότεροι κάτοικοι του Ιζιούμ ήταν Ουκρανοί, αλλά η ρωσική γλώσσα ήταν η πιο κοινή γλώσσα επικοινωνίας στους δρόμους.

Είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην περιφέρεια του Χάρκοβου μετά το κέντρο της περιφέρειας, το Χάρκοβο.

 Αδελφοποιημένες πόλεις 
Στις 17 Απριλίου 2023, το Ιζιούμ αδελφοποιήθηκε με το Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ των ΗΠΑ. 

 Φωτογραφική συλλογή 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 History of the city 

Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Ντονέτς
Κατηγορία:Πόλεις της Ελεύθερης Ουκρανίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις