Μπουρέκι Χανίων

Το μπουρέκι Χανίων είναι μια παραδοσιακή πίτα που προέρχεται από τα Χανιά. Εμφανίστηκε στην Κρήτη την εποχή της Τουρκοκρατίας γύρω στο 1674. Αποτελείται από γέμιση που περιέχει πατάτες, κολοκυθάκια, δυόσμο και ντόπιο μαλακό τυρί (γαλομυζήθρα ή ξινομυζήθρα ή πηχτόγαλο). Παραδοσιακά σερβίρεται τον Δεκαπενταύγουστο.

Γενικά το χανιώτικο μπουρέκι έχει πολλές παραλλαγές. Μπορεί να ταυτίζεται με τα Χανιά, αλλά μαγειρεύεται σε όλη την Κρήτη. Μπορεί να φτιαχτεί με φύλλο ζυμωμένο στο χέρι, να μην έχει φύλλο, ή να φτιαχτεί με χυλό. Όταν χρησιμοποιείται έτοιμο φύλλο, συνήθως είναι χωριάτικο. Επίσης μπορεί να περιέχει ντομάτα ή αλεύρι στη γέμιση, όπως επίσης γάλα και αυγά, ή στάκα, ή άλλα τυριά, όπως το ανθότυρο.

 Ιστορικά στοιχεία 
Η προέλευση του μπουρεκιού δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς. Υπάρχουν πολλές θεωρίες με την πιο πιθανή να είναι ότι προέρχεται από τον βυζαντινό πλακούντα (placus), ο οποίος με τη σειρά του κατάγεται από τον ρωμαϊκό πλακούντα (placenta). Ωστόσο, πρόσφατη εθνογραφική έρευνα υποδηλώνει ότι είναι πιο πιθανό να έχει εφευρεθεί από τους νομάδες Τούρκους της Κεντρικής Ασίας κάποια στιγμή πριν από τον 7ο αιώνα.

Το μπουρέκι αντανακλούσε τη σκληρή ζωή των βοσκών. Μαγειρεμένο σε σάι - ένα επίπεδο σιδερένιο τηγάνι, τοποθετημένο πάνω από την φωτιά ή σε καυτές πέτρες - απαιτούσε μόνο τα περιορισμένα τρόφιμα που ήταν διαθέσιμα στη στέπα: το βούτυρο και το τυρί που έφτιαχναν οι ίδιοι από το γάλα των προβάτων και των κατσικιών, τον μαϊντανό, ο οποίος φύτρωνε άγριος στις πεδιάδες και τα σιτηρά που μπορούσαν να αγοραστούν - ή να ανταλλαγούν - στις αγορές. Στους νομάδες Τούρκους άρεσε ένα πιο αφράτο αποτέλεσμα στο ψωμί τους, αλλά επειδή δεν είχαν δικούς τους φούρνους, έπρεπε να μιμηθούν την αφράτη υφή του στρώνοντας τη ζύμη τους όσες περισσότερες φορές μπορούσαν πριν τη γεμίσουν με μια αλμυρή γέμιση και την τηγανίσουν.

Από τον 7ο αιώνα και μετά το μπουρέκι άρχισε να εξαπλώνεται, καθώς οι διάφορες τουρκικές φυλές άρχισαν να μεταναστεύουν δυτικά, προς την Κεντρική Ασία. Το μπουρέκι άρχισε να εξελίσσεται, όπου στη γεμίση άρχισαν να προστίθενται ντόπια υλικά. Για παράδειγμα, στην Τραπεζούντα γινόταν η χρήση του γαύρου. Όταν οι Οθωμανοί Τούρκοι κατέκτησαν τον ελλαδικό χώρο, το μπουρέκι υιοθετήθηκε από τον ντόπιο πληθυσμό. Στην Κρήτη, το μπουρέκι άρχισε να βασίζεται σε κολοκυθάκια και ντόπιο μαλακό τυρί.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πίτες