Οίκος των Ουδονιδών

Οι Ουδονίδες, γερμ.:Udonen, ήταν γερμανική οικογένεια ευγενών, που κυβέρνησαν ως κόμητες του Στάντε και ως μάργραβοι του Νόρντμαρκ ή Βόρειας Μαρκιωνίας, από τον 9ο έως τον 12ο αι. Το πρώτο επίσημο μέλος αυτής της οικογένειας ήταν ο Ερρίκος Α΄ ο Φαλακρός, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Χάρσεφελντ, μέρος του δουκάτου της Φραγκονίας, όπου έκτισε ένα κάστρο το 965. Ήταν εγγονός του πρώτου κόμη του Στάντε, Λοθάριου Α΄, ο οποίος σκοτώθηκε από τον Μεγάλο Ειδωλολατρικό Στρατό στη μάχη του Έμπστορφ, και αναγνωρίστηκε ως ένας από τους μάρτυρες του Έμπσντορφ από την Καθολική Εκκλησία.

Ο εγγονός τού Ερρίκου, Λοθάριος Ούδο Α΄, έγινε μάργραβος του Νόρντμαρκ το 1056. Λόγω της σλαβικής εξέγερσης τού 983, το Νόρντμαρκ το 1056 περιορίστηκε στο σημερινό Άλτμαρκ, δυτικά του Μέσου Έλβα. Λόγω της θέσης τού Λοθάριου Ούδο Α΄ ως μαργράβου, η κομητεία του Στάντε στον Κάτω Έλβα αναφερόταν σε έγγραφα ως κομητεία του μαργράβου Ούντο ().

Τη δεκαετία του 1060 ο Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας επεδίωξε να διευρύνει τα όρια του βασιλείου, και αυτό περιελάμβανε την κομητεία του Στάντε. Οι Ουδονίδες διευθέτησαν το ζήτημα υπέρ του βασιλιά, συμφωνώντας να αγοράσουν την κομητεία από την αρχιεπισκοπή της Βρέμης, και κυβέρνησαν ως υποτελείς του βασιλιά, ως πρίγκιπες. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το τέλος ή την εκθρόνιση των αδελφών Ούντο Δ΄, Ροδόλφου Β΄ και Χάρτβιχ, γεγονός που έθεσε τέλος στην ανδρική γραμμή των Ουδονιδών. Ο Αλβέρτος η Άρκτος δούκας της Σαξονίας, ανέλαβε την εξουσία στη μαρκιωνία του Νόρντμαρκ, ενώ ο διάδοχός του, Ερρίκος ο Λέων, κυβέρνησε την κομητεία του Στάντε από το 1145 μέχρι που εκδιώχθηκε από τον Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσα της Γερμανίας. Η κομητεία του Στάντε τέθηκε στη συνέχεια υπό τον άμεσο έλεγχο των αρχιεπισκόπων της Βρέμης, ενώ το Νόρντμαρκ πέρασε στη μαρκιωνία του Βρανδεμβούργου.

Η πιο αξιόπιστη ιστορία της οικογένειας παρέχεται από τον Τήτμαρ του Μέρσεμπουργκ, γιο της Κουνιγούνδης του Στάντε, (κόρης του Ερρίκου) και του συζύγου της Ζήγκφρηντ Α΄ του Πρεσβύτερου κόμη του Βάλμπεκ. Ο Τήτμαρ είχε δύο προπάππους, τον Λοθάριο Α΄ του Βάλμπεκ και τον Λοθάριο Β΄ του Στάντε, οι οποίοι απεβίωσαν στη μάχη του Λέντσεν το 929.

Η παλαιότερη αναφορά των Ουδονιδών γίνεται στις σημειώσεις μίας αναμνηστικής έκδοσης του Κώδικα Ραγινδρούδις, που σχετίζεται με τον Άγιο Βονιφάτιο. Οι τελευταίες σημειώσεις του κώδικα αφηγούνται έναν κόμη Ερρίκο του Κάχλε και τον γιο του Ερρίκο Β΄ τον Καλό. Το κείμενο αναφέρει τη 2η σύζυγο του Ερρίκου, την Χιλδεγάρδη, και την κόρη τους, η οποία παντρεύτηκε μέλος της οικογένειας των Μπίλλουνγκ, και συγκεκριμένα τον Βερνάρδο Α΄ δούκα της Σαξονίας.

Ο Τέτμαρ ισχυρίζεται ότι ο παππούς του Ερρίκος ήταν συγγενής του βασιλιά Όθωνα Α΄, αν και αυτή η σχέση δεν έχει αποδειχθεί.

Η ιστορία της οικογένειας γίνεται ασαφής στα χρόνια μετά το τέλος του Λοθάριου στη μάχη του Λέντσεν το 929, με την παρουσία του Βίχμαν του Πρεσβύτερου και των γιων του, αλλά η εγκληματική τους συμπεριφορά σύντομα οδήγησε στην επιστροφή των Ουδονιδών. Με εξαίρεση τον μη δυναστικό Φρειδερίκο, η οικογένεια κυβέρνησε την κομητεία και τη μαρκιωνία μέχρι τα μέσα του 12ου αι.

Γενεαλογία των Ουδονιδών, κομήτων του Στάντε, μαργράβων του Νόρντμαρκ

 Πηγές 
 Krause, Karl Ernst Hermann, Lothar Udo II. και το Stader Grafenhaus . Στο: Allgemeine Deutsche Biographie. Band 19, Duncker & Humblot, Λειψία, 1884
 Dehio, Georg, Hartwig I, Erzbischof von Bremen . Στο: Allgemeine Deutsche Biographie, Duncker & Humblot, Λειψία, 1879
 Glaeske, Günter, Hartwig I . Στο: Neue Deutsche Biographie, Duncker & Humblot, Βερολίνο, 1969
 Schwarzwälder, Herbert, D ie Bischöfe und Erzbischöfe von Bremen, Ihre Herkunft und Amtszeit - ihr Tod und ihre Gräber, στο: Die Gräber im Bremer St.

Κατηγορία:Γερμανικές ευγενείς οικογένειες