Λιβίνειος Ρέγουλος

Ο Λεύκιος Λιβίνειος Ρέγουλος, λατιν.: Lucius Livineius Regulus,  ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου. Διετέλεσε ύπατος από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο του έτους 18, διαδεχόμενος τον Γερμανικό ως συνάδελφος του Λεύκιου Σέιου Τουβήρωνα. 

 Βιογραφία 
Με οικογενειακή καταγωγή από την Καμπανία, ο Ρέγουλος περιγράφεται από τον Ρόναλντ Σάυμ ως «ο πρώτος ύπατος και ο τελευταίος μίας δυσδιάκριτης οικογένειας». Ο Σάυμ υποδηλώνει ότι μπορεί να είναι ο «Ρέγουλος», που μαρτυρείται ως πραίτωρ των ξένων (praetor peregrinus) το 2 π.Χ., σημειώνοντας ότι «τίποτε δεν θα υποδήλωνε έναν νεαρό ύπατο».  Σε μία άλλη εργασία, ο Σάυμ σημειώνει ότι ο Ρέγουλος ήταν ένας των τριών ανδρών του νομισματοκοπείου (tresviri monetalis) το αργότερο το 9 π.Χ. και προσθέτει: «Επομένως, περίπου 50 όταν έγινε ύπατος». 

Ο Ρέγουλος εμφανίζεται μία φορά στις σωζόμενες σελίδες των Χρονικών (Annales) του Τάκιτου, ως ένας από τους τρεις άνδρες, που το έτος 20 υπερασπίστηκαν τον Γναίο Καλπούρνιο Πίσωνα με κατηγορίες σχετικά με το θάνατο από δηλητήριο του Γερμανικού, μετά από τρεις άλλους συγκλητικούς (Λεύκιος Αρούντιος, Mάρκος Βινίκιος και Aσίνιος) για διάφορους λόγους. Οι άλλοι δύο που υπερασπίστηκαν τον Πίσωνα ήταν ο Mάρκος ΑΙμίλιος Λέπιδος και ο Λεύκιος Καλπούρνιος Πίσων.  Παρά τις προσπάθειές τους και την υποστήριξη του Αυτοκράτορα Τιβέριου, η υπόθεση πήγε εναντίον του Πίσωνα, και αυτός αυτοκτόνησε πριν η Σύγκλητος προλάβει να διεξαγάγει ψηφοφορία για την ετυμηγορία. 

Ο Τάκιτος αναφέρει έναν άλλο Λιβίνειο Ρέγκουλο, του οποίου την αποβολή από τη Σύγκλητο είχε αφηγηθεί σε ένα από τα χαμένα τμήματα των Χρονικών του. Αυτός ο Λιβίνειος Ρέγουλος είχε οργανώσει μία παράσταση μονομάχων στην Πομπηία το έτος 59, όπου οι κάτοικοι της πόλης της Πομπηίας επιτέθηκαν σε έναν αριθμό κατοίκων της γειτονικής πόλης Νουκερίας. Ο Αυτοκράτορας Νέρωνας παρέπεμψε το θέμα στη Σύγκλητο, η οποία αρχικά προσπάθησε να το παραδώσει στους υπάτους, αλλά τελικά τιμώρησε την Πομπηία με 10ετή απαγόρευση παρόμοιων δημόσιων συγκεντρώσεων, και με τη διάλυση όλων των ενώσεων των συντεχνιών τους. Επιπλέον, αυτός ο Ρέγουλος τιμωρήθηκε με εξορία, προφανώς από την Ιταλία.  Ενώ είναι αμφίβολο ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, το πώς ο Λιβίνειος Ρέγουλος, ο ύπατος, σχετίζεται με τον Λιβίνειο Ρέγουλο, τον πρώην Συγκλητικό, είναι αβέβαιο.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα