Μαριάμ Τσιτσισβίλι

Η Μαριάμ ( , 9 Απριλίου 1768 – 30 Μαρτίου 1850), γνωστή και ως Μαρία στις ευρωπαϊκές πηγές, ήταν η βασίλισσα της Γεωργίας (Καρτλί-Καχέτι) ως δεύτερη σύζυγος του τελευταίου βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ της Γεωργίας (βασίλευσε από το 1798 έως το 1800).

 Βιογραφία 
Η πριγκίπισσα Μαριάμ Τσιτσισβίλι γεννήθηκε στην Τιφλίδα από τον πρίγκιπα Γκιόργκι Τσιτσισβίλι και την πριγκίπισσα Έλενα Γκουραμισβίλι. Εκ γενετής ήταν μέλος ενός από τους εξέχοντες ευγενείς οίκους της Γεωργίας. Ο Γεώργιος ΙΒ', ο τότε διάδοχος του γεωργιανού θρόνου, την παντρεύτηκε στις 13 Ιουλίου 1783 μετά το θάνατο της πρώτης του συζύγου, πριγκίπισσας Κετεβάν Ανδρονικασβίλι (1754–1782). 

Η Μαριάμ γέννησε οκτώ γιους και τρεις κόρες:

 Μιχαήλ (1783–1862)
 Γαβριήλ (1788–1812)
 Ηλίας (1790–1854)
 Ιωσήφ (πέθανε πριν από το 1798)
 Σπυρίδων (πέθανε πριν το 1798)
 Οκροπίρ (1795–1857)
 Σβυμεών (γεν. 1796 - πέθανε σε βρεφική ηλικία)
 Ηρακλής (1799–1859)
 Θάμαρ (1788-1850)
 Άννα (1789–1796)
 Άννα (1800–1850) 

αριστερά|μικρογραφία| Σύλληψη της βασίλισσας της Γεωργίας. Χαρακτικό, 1845.
Όταν ο βασιλιάς Γεώργιος πέθανε στις 18 Δεκεμβρίου 1800, ο Παύλος Α΄ της Ρωσίας, επίσημος προστάτης του Βασιλείου της Γεωργίας, δεν επέτρεψε στον κληρονόμο του, Δαβίδ, να στεφθεί βασιλιάς και κατήργησε τη γεωργιανή μοναρχία, προσαρτώντας το βασίλειο στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Το 1802, η νεοσύστατη ρωσική διοίκηση άρχισε να εκτοπίζει τα μέλη της γεωργιανής βασιλικής οικογένειας στη Ρωσία. Τον Απρίλιο του 1803, ο Ρώσος διοικητής στη Γεωργία, ο Πρίγκιπας Πάβελ Τσιτσιάνοφ, ο ίδιος ρωσοποιημένος Γεωργιανός και, κατά μεγάλη ειρωνεία, μακρινός συγγενής της Γεωργιανής βασίλισσας, άκουσε ότι η Μαριάμ σχεδίαζε να καταφύγει στα οχυρά του Χεβσουρέτι με τη βοήθεια πιστών ορεινών φυλών, οι οποίες ήταν αποφασιστικά αντίθετες στη ρωσική κυριαρχία.

Ο Τσιτσιάνοφ έδωσε εντολή στον υποστράτηγο Ιβάν Πέτροβιτς Λαζάρεφ να απομακρυνθούν αμέσως η βασίλισσα και τα παιδιά της από τη Γεωργία υπό φρουρά. Το επόμενο πρωί, 22 Απριλίου 1803, οι Ρώσοι στρατιώτες έφτασαν στην έπαυλη της Βασίλισσας και ο Λαζάρεφ διέταξε τη Μαριάμ να σηκωθεί και να είναι έτοιμη για αναχώρηση, αλλά η βασίλισσα αρνήθηκε να τον ακολουθήσει. Τότε ο στρατηγός έπιασε το πόδι της για να την κάνει να σηκωθεί από το μαξιλάρι, στο οποίο καθόταν, περιτριγυρισμένη από τα κοιμισμένα παιδιά της. Η Μαριάμ, αγανακτισμένη από την προσπάθεια να την πάρει με τη βία, τράβηξε ένα στιλέτο κάτω από το μαξιλάρι της και μαχαίρωσε τον Λαζάρεφ, σκοτώνοντάς τον επί τόπου. Ο διερμηνέας του Λαζάρεφ τράβηξε το σπαθί του και την πλήγωσε στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει χάνοντας τις αισθήσεις της. Οι στρατιώτες εισέβαλαν στην κρεβατοκάμαρα και συνέλαβαν τη βασίλισσα και τα παιδιά της.  has a different version. The queen feigned illness, and when Lazarev arrived at the palace she was in bed. When she refused to budge, he left, intending to arrange her removal by force. Just outside the door he heard a noise, returned and found her son and daughter fighting with a guard. He went to the queen to have her call off her children and she killed him with a dagger hidden in her bedclothes.

Συνοδευόμενοι από σημαντική ένοπλη δύναμη, μεταφέρθηκαν στη Ρωσία μέσω του περάσματος στο φαράγγι του Νταριάλ. Κατά το πέρασμά της από τη Γεωργία, οι κάτοικοι βγήκαν για να καταθέσουν την πίστη τους στη βασίλισσα και την αποχαιρέτησαν. Κρατήθηκε υπό περιορισμό στη μονή Μπελογκορόντσκι στο Βορόνεζ μέχρι το 1811 και στη συνέχεια της επέτρεψαν να διαμένει στη Μόσχα. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Μαριάμ στη Μόσχα, αλλά είναι γνωστό ότι την επισκέπτονταν τακτικά Γεωργιανοί φοιτητές, τους οποίους βοήθησε οικονομικά. Πέθανε εκεί στα 82 της έτη και ενταφιάστηκε στον καθεδρικό ναό του Σβετιτσχόβελι στη Μτσχέτα της Γεωργίας, με βασιλικές τιμές. 

Η τραγική ιστορία της βασίλισσας Μαριάμ περιγράφηκε σε πολλές σύγχρονες αφηγήσεις, βασισμένες σε αναφορές αυτοπτών μαρτύρων, και βρήκε τη θέση της στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία εκείνης της εποχής. 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 





Κατηγορία:Οικογένεια Τσιτσισβίλι
Τσιτσισβιλι, Μαριαμ
Κατηγορία:Βασιλεία της Γεωργίας