Κόιντος Φούλβιος Γίλων Βίτιος Πρόκουλος

Ο Κόιντος Φούλβιος Γίλων Βίτιος Πρόκουλος, λατιν.: Quintus Fulvius Gillo Bittius Proculus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που κατείχε τουλάχιστον ένα αξίωμα στην αυτοκρατορική υπηρεσία. Διετέλεσε ύπατος το φθινόπωρο του 99 μ.Χ., με συνάδελφό του τον M. Oστόριο Σκαπούλα.  Είναι επίσης γνωστός με τη συντομότερη μορφή του ονόματός του, Κόιντος Βίτιος Πρόκουλος. 

Οι οικογενειακές διασυνδέσεις του Πρόκουλου έχουν αποτελέσει αντικείμενο διαμάχης. Αρκετοί μελετητές έχουν προσπαθήσει να τον συνδέσουν με τον ύπατο του έτους 76, Μάρκο Φούλβιο Γίλωνα. Κάποιοι έχουν υποστηρίξει ότι ήταν γιος του μεγαλύτερου Γίλωνα, ενώ άλλοι ότι υιοθετήθηκε από τον μεγαλύτερο άνδρα. Στη μονογραφία της για τις ρωμαϊκές πρακτικές ονοματοδοσίας, η Όλλι Σαλόμιες θεωρεί απίθανο οποιοδήποτε από τα δύο ενδεχόμενα, και επισημαίνει ότι τα πιο πιθανά είναι ότι «θα μπορούσε να είναι ένας Βίτιος που υιοθετήθηκε από έναν Κ. Φούλβιο, ή θα μπορούσε να είναι ένας Βίτιος του οποίου η μητέρα ήταν αδελφή του κύριου Φούλβιου Γίλλωνα ή συγγενής με αυτόν».  Ο Πλίνιος ο Νεότερος αναφέρεται σε αυτόν παρεμπιπτόντως ως τον πατριό τής δεύτερης συζύγου του, γεγονός που τον καθιστά σύζυγο της Πομπηίας Κελερίνας. 

Η σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) του Πρόκουλου είναι γνωστό μόνο αποσπασματικά. Το παλαιότερο αξίωμα που μαρτυρείται γι' αυτόν είναι αυτό του επάρχου του θησαυροφυλακίου στον ναό του Κρόνου (aerarii Saturnii) ως συναδέλφου του Πόπλιου Κέρτου, το οποίο θα κατείχε και αφού έγινε πραίτωρ. Η Μιρέιγ Κορμπιέ χρονολόγησε τη θητεία του σε αυτό το αξίωμα στα έτη 96 και 97.  Αυτό το οικονομικό αξίωμα συνήθως οδηγούσε άμεσα στην απόκτηση της υπατείας από τον κάτοχό του, αλλά η δίωξη του Πλίνιου του Νεότερου, αν και δεν κατάφερε να καταδικάσει τον Κέρτο, τον εμπόδισε να φθάσει σε αυτό το αξίωμα. 

Το άλλο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ο Πρόκουλος, ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας. Μία επιγραφή στην Κύζικο επιτρέπει τη χρονολόγηση της θητείας του στο 115/116. 

Ο Πρόκουλος βεβαιώνεται ότι έγινε δεκτός στους αδελφούς των αγρών (fratres arvales) μέχρι το έτος 101. Οι επιγραφές αυτού του ιερατείου μαρτυρούν, ότι παρακολούθησε τις τελετουργίες τους κατά τα έτη 105, 117 και 118. Από τα αρχεία αυτού του ιερατείου μαθαίνουμε, ότι είχε αποβιώσει στις 7 Φεβρουαρίου 120, όταν ο Πόπλιος Μάλιος Γάρβων επιλέχθηκε για να καλύψει το κενό, που δημιουργήθηκε από το τέλος του. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας