Άουγκουστ Στραμ

Ο Άουγκουστ Στραμ () (29 Ιουλίου 1874 - 1 Σεπτεμβρίου 1915) ήταν Γερμανός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας του πρώιμου γερμανικού λογοτεχνικού εξπρεσιονισμού. Με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, κατατάχθηκε ως έφεδρος αξιωματικός και σκοτώθηκε σε μάχη στο Ανατολικό Μέτωπο.

 Βιογραφικά στοιχεία 
 1874–1912 
Ο Άουγκουστ Στραμ γεννήθηκε το 1874 στο Μύνστερ και μεγάλωσε στο Ντύρεν, το Έουπεν και το Άαχεν, όπου αποφοίτησε από το Βασιλικό γυμνάσιο το 1893. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στην Ταχυδρομική υπηρεσία ως μαθητευόμενος ταχυδρομικός υπάλληλος, σύντομα έγινε γραμματέας ταχυδρομείου και από το 1897 εργάστηκε στην ναυτιλιακή ταχυδρομική υπηρεσία μεταξύ Γερμανίας και ΗΠΑ. Συνεχίζοντας την εκπαίδευσή του, σπούδασε διοικητικό δίκαιο, οικονομικά, χρηματοοικονομικά και τεχνολογία επικοινωνιών στη Σχολή Ταχυδρομείων και Τηλεγραφίας στο Βερολίνο και το 1902 πέρασε τις διοικητικές εξετάσεις αποκτώντας τα προσόντα για μια ανώτερη θέση. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Έλζε Κραφτ και έγραψε το πρώτο του λογοτεχνικό έργο, το θεατρικό Οι χωρικοί. Το 1903 και το 1904 γεννήθηκαν τα παιδιά τους, η Ίνγκεμποργκ και ο Χέλμουτ. Από το 1905 η οικογένεια έζησε σε προάστιο του Βερολίνου. Παράλληλα με την εργασία του, ο Στραμ σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου μέχρι το 1908 και έλαβε το διδακτορικό του το 1909 από το Πανεπιστήμιο του Χάλε. Το θέμα της διατριβής του ήταν τα ταχυδρομικά τέλη. Την ίδια χρονιά, προήχθη σε ταχυδρομικό επιθεωρητή.

 1912–1915 
Γύρω στο 1912, μετά από αρκετά χρόνια λογοτεχνικής ενασχόλησης, ο Στραμ βρήκε τελικά το ύφος του. Σε έργα αυτής της περιόδου όπως τα Υποτυπώδες και Η νύφη του Χάιντε, συνδύασε νατουραλιστικά μοτίβα με γλωσσικούς πειραματισμούς που απέρριπταν τα συμβατικά γλωσσικά πρότυπα. Πιθανώς επηρεασμένος από τον ιταλικό φουτουρισμό, έγραψε πρωτοποριακά ποιήματα που έγιναν εμβληματικά του γερμανικού λογοτεχνικού εξπρεσιονισμού που αναδυόταν εκείνη την εποχή.

Με τα έργα του, ο Στραμ σύντομα γνώρισε τον συγγραφέα Χέρβαρτ Βάλντεν, ηγέτη της εξπρεσιονιστικής πρωτοπορίας, ο οποίος εκείνη την εποχή εξέδιδε το εξπρεσιονιστικό περιοδικό Der Sturm (Η Θύελλα). Η γνωριμία τους εξελίχθηκε σε στενή φιλία. Η ευκαιρία να δημοσιεύσει στο περιοδικό και να κερδίσει αναγνώριση για το έργο του τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί ακόμη πιο ενεργά με τη λογοτεχνία και πυροδότησε την τελική και πιο παραγωγική δημιουργική φάση του, η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από πολεμικά ποιήματα που εκδόθηκαν με τον τίτλο Στάζει αίμα μεταθανάτια το 1919. Την ίδια χρονιά, 13 από τα ποιήματά του συμπεριλήφθηκαν στην εξπρεσιονιστική ανθολογία Το Λυκόφως της Ανθρωπότητας, η οποία αργότερα έγινε κλασική.

Ενώ εργαζόταν ακόμη στο ταχυδρομείο, ο Στραμ ολοκλήρωσε την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία, έτσι με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου κλήθηκε ως έφεδρος αξιωματικός στο μέτωπο με τον βαθμό του λοχαγού. Πολέμησε στην Αλσατία, όπου συνέχιζε να γράφει ποιήματα που περιέγραφαν τη φρίκη και τον παραλογισμό του πολέμου, το 1915 του απονεμήθηκε ο Σιδηρούς Σταυρός 2ου βαθμού και σύντομα, με το σύνταγμά του, στάλθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο. Συμμετείχε σε μάχες στην Πολωνία και την Ουκρανία και για την ανδρεία του τιμήθηκε με τον Αυστριακό Σταυρό Στρατιωτικής Αξίας. Την 1η Σεπτεμβρίου 1915, σκοτώθηκε σε μάχη σώμα με σώμα κατά τη διάρκεια επίθεσης σε ρωσικές θέσεις ανατολικά του Κόμπριν, κοντά στους βάλτους Πινσκ στη σημερινή Λευκορωσία. 

Ο τάφος του Άουγκουστ Στραμ βρίσκεται στα νότια προάστια του Βερολίνου.  

 Λογοτεχνικό ύφος 
Με λιτό και ελλειπτικό ύφος, παράβλεψη της σύνταξης και των γραμματικών κανόνων, απουσία στίξης, στίχους με μια λέξη και πλήθος νεολογισμών, ο Στραμ δημιούργησε μια εξαιρετικά καινοτόμο και πρωτοποριακή γραφή. Χρησιμοποιώντας «τηλεγραφικό ύφος» - με αποσπασματικό λόγο και υπερβολική συμπύκνωση του αφηγηματικού χρόνου - απέδωσε με αμεσότητα και ένταση τα θέματά του, στα οποία περιλαμβάνονται ο πόλεμος, ο έρωτας, ο θάνατος και τα ανθρώπινα συναισθήματα, με τρόπο που ήταν ταυτόχρονα ωμός και υποβλητικός.

Από τις πρώτες δημοσιεύσεις, νέοι συγγραφείς υιοθέτησαν το ύφος του. Η ριζοσπαστική πειραματική του ποίηση και η σημαντική επιρροή του σε μεταγενέστερα έργα της γερμανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα τον κατατάσσουν δίπλα στους μοντερνιστές Έζρα Πάουντ, Γκιγιώμ Απολλιναίρ, Τζέιμς Τζόυς και Τ.Σ. Έλιοτ. 

 Έργα (επιλογή) 
μικρογραφία|Ο Άουγκουστ Στραμ το 1915

 1902/05: Die Bauern - Οι χωρικοί (θεατρικό έργο)

 1903: Auswanderer! - Μετανάστες! (δοκίμιο)
 1909: Das Opfer - Το θύμα (θεατρικό έργο)
 1909/11: Der Gatte - Ο σύζυγος (θεατρικό έργο)
 1910: Die Unfruchtbaren - Οι άγονοι (θεατρικό έργο)
 1910: Rudimentär - Υποτυπώδες (θεατρικό έργο)
 1912: Sancta Susanna - Αγία Σουζάνα (θεατρικό έργο)
 1914: Die Haidebraut - Η νύφη του Χάιντε (θεατρικό έργο)
 1914: Der Letzte - Ο τελευταίος (πεζογραφία)
 1914: Warten - Αναμονή (πεζογραφία)
 1914: Traumwiese - Λιβάδι ονείρων (ποίηση)
 1914: Erwachen - Αφύπνιση (θεατρικό έργο)
 1914/17: Die Menschheit - Η ανθρωπότητα (ποίηση)
 1914: Kräfte -Δυνάμεις (θεατρικό έργο)
 1914: Krieg - Πόλεμος (ημιτελές θεατρικό έργο)
 1915: Du -Εσύ (ποίηση)
 1915: Vorfrühling - Πρώιμη άνοιξη (ποίηση)
 1915: Weltwehe - Παγκόσμια θλίψη (ποίηση)
 1915: Geschehen - Συμβάντα (θεατρικό έργο)
 1919: Tropfblut - Στάζει αίμα (ποίηση)

 Μεταφράσεις στα ελληνικά 

 Ποιήματα Άουγκουστ Στραμ, μετάφραση: Νίκος Βουτυρόπουλος, εκδόσεις S@MIZDΑT 
 Το αίμα στάζει, μετάφραση: Νίκος Βουτυρόπουλος 
 Ο Στραμ περιλαμβάνεται σε τεύχος ελληνικής βιβλιογραφίας Γερμανών συγγραφέων, εκδόσεις Διαγώνιος, 1992

 Παραπομπές 


Κατηγορία : Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία : Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία : Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία : Εξπρεσιονιστές συγγραφείς