Κόιντος Φούτιος Λούσιος Σατουρνίνος

Ο Κόιντος Φούτιος Λούσιος Σατουρνίνος, λατιν.: Quintus Futius Lusius Saturninus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου. Διετέλεσε ύπατος στο διάστημα υπατείας του (nundinium) Σεπτεμβρίου έως Οκτωβρίου του έτους 41, με συνάδελφό του τον Μάρκο Σέιο Βαράνο.  Ο Τάκιτος αναφέρει τον Σατουρνίνο ως ένα από τα θύματα του διαβόητου Πόπλιου Σουίλιου Ρούφου, του οποίου η δίωξη εκ μέρους του Αυτοκράτορα Κλαύδιου ή των συζύγων του οδήγησε στον θάνατο αρκετών συγκλητικών και ιππέων.  Ο Σενέκας ο Νεότερος τον αναφέρει στο έργο του Aποκολοκύνθωσις του θείου Κλαύδιου ως έναν από τους υπάτους φίλους του, που αντιμετωπίζουν τον Κλαύδιο στον μετά θάνατον κόσμο, ως υπεύθυνο για τους θανάτους τους. 

Αυτές οι λογοτεχνικές πηγές από την εποχή τού Πριγκιπάτου τον αναφέρουν με τα δύο τελευταία του ονόματα, Λούσιος Σατουρνίνος. Το πλήρες όνομά του είναι γνωστό από μία επιγραφή που βρέθηκε στη Δαλματία, και χρονολογείται από την υπατεία του.  Με βάση αυτά τα στοιχεία, η Όλι Σαλόμιες υποστηρίζει στη μονογραφία της σχετικά με τις πρακτικές ονοματοδοσίας της Πρώιμης Αυτοκρατορίας, ότι το όνομά του υποδηλώνει ότι γεννήθηκε στο γένος των Λουσίων, αλλά αργότερα υιοθετήθηκε από έναν Κόιντο Φούτιο.  Μία επιγραφή βεβαιώνει την ύπαρξη ενός Κόιντου Φούτιου, υπάτου με έναν Πόπλιο Καλβίσιο με ένα διάστημα υπατείας (nundinium) σε ένα από τα έτη από το 49 έως το 54 μ.Χ. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας