Αποπομπαίοι θεοί

Στην αρχαία ελληνική θρησκεία αποπομπαίοι θεοί (αρχ. ελλ. Ἀποπομπαῖοι θεοί) ήταν η ονομασία-χαρακτηρισμός που έδιναν οι άνθρωποι σε οποιουσδήποτε θεούς, όταν τους ικέτευαν να διώξουν από τον τόπο τους κάποια συμφορά. Για τον σκοπό αυτόν, σε καθορισμένες ημέρες τελούσαν ειδικές θυσίες, τις οποίες ονόμαζαν αποπομπές.Λεξικό του Ησυχίου στο λήμμα «αποπομπαί» Οι αποπομπαίοι θεοί αποκαλούνταν επίσης και αποτρόπαιοι ή σωτήρες ή αλεξίκακοι ή απωσίκακοι. Στις περισσότερες των περιπτώσεων ήταν ο Ζευς και ο Απόλλων, δηλαδή δύο ισχυρές θεότητες. Αργότερα ωστόσο λατρεύονταν ως αποπομπαίοι θεοί ακόμα και ημίθεοι ήρωες, όπως ο Ηρακλής και οι Διόσκουροι (ιδίως ο Πολυδεύκης).

Παραπομπές

Πηγές
 Γιάκος, Δημήτριος: Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελίδα 350
 Το ομώνυμο λήμμα στην Εγκυκλοπαίδεια Pauly-Wissowa

Αποπομπαιοι θεοι