Λεύκιος Μάνλιος Ακιδινός Φουλβιανός

Ο Λεύκιος Μάνλιος Ακιδινός Φουλβιανός, λατιν.: Lucius Manlius Acidinus Fulvianus (άκμασε στις αρχές του 2ου αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Ρωμαίος ευγενής (nobilis), που αρχικά  γεννήθηκε από τον Κόιντο Φούλβιο Φλάκκο, ο οποίος είχε διατελέσει ύπατος τέσσερις φορές,  αλλά μετά υιοθετήθηκε στο γένος των Μανλίων, πιθανώς από τον Λεύκιο Μάνλιο Ακιδινό. 

Ο Φουλβιανός ήταν πραίτωρ το 188 π.Χ. και του παραχωρήθηκε η επαρχία Εγγύς Ισπανία, όπου παρέμεινε μέχρι το 186 π.Χ. Τον τελευταίο χρόνο νίκησε τους Κελτίβηρες, και αν δεν ήταν η άφιξη του διαδόχου του, θα είχε υποτάξει ολόκληρο τον λαό. Κατά συνέπεια, έκανε αίτηση για θρίαμβο, αλλά απέσπασε μόνο μία πανηγυρική υποδοχή (ovation).  Το 183 π.Χ. ήταν ένας από τους πρεσβευτές, που στάλθηκαν στην Πέραν των Άλπεων Γαλατία (Ναρβωνική), και διορίστηκε επίσης ως ένας από τους τρεις άνδρες (triumvirs) για την ίδρυση της λατινικής αποικίας της Aκυληίας, η οποία ωστόσο ιδρύθηκε μόλις το 181 π.Χ. 

Ήταν ύπατος το 179 π.Χ.,  με τον εκ γενετής αδελφό του, Κόιντο Φούλβιο Φλάκκο, που είναι η μοναδική περίπτωση δύο αδελφών, που κατείχαν την υπατεία ταυτόχρονα κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας.   Στην εκλογή του Aκιδινού, ο M. Σκιπίων τον ανακήρυξε ως virum bonum, egregiumque civem. 

 Δείτε επίσης 
 γένος Μανλίων, για άλλα άτομα αυτού του γένους
 Aκιδινός (επίθετο, cognomen), για άλλους Μανλίους με το επίθετο Ακιδινός

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.