Κόιντος Βαλέριος Φάλτων

Ο Κόιντος Βαλέριος Φάλτων, λατιν.: Quintus Valerius Falto ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός κατά τη μέση εποχή της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Πολέμησε στην τελική φάση του συνεχιζόμενου Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου: οδήγησε τον ρωμαϊκό στόλο στη νίκη κατά τη μάχη των Αιγάτων, για την οποία του απονεμήθηκε ένας μικρός θρίαμβος. Ο Κόιντος εξελέγη ύπατος το 239 π.Χ. στο πλευρό του Γάιου Μαμίλιου Τουρίνου. Ήταν αδελφός τού διαδόχου του, του υπάτου Πόπλιου Βαλέριου Φάλτωνα, που υπηρέτησε το 238 π.Χ.

Ο Φάλτων ήταν επίσης ο πρώτος πραίτωρ των ξένων (praetor peregrinus) στη Ρώμη το 242 π.Χ.: η δημιουργία του αξιώματος οφείλεται στον πόλεμο με την Καρχηδόνα, που απαιτούσε δεύτερο πραίτορα, αλλά ο ύπατος της χρονιάς Αύλος Ποστούμιος Αλβίνος, δεν επετράπη να φύγει από την πόλη, επειδή ήταν επίσης ιερέας του Άρεως (flamen Martialis). Αφού ο ανώτερός του, Γάιος Λουτάτιος Κάτουλος, είχε τραυματιστεί στην πολιορκία της Δρεπάνας, ο Φάλτων ανέλαβε τη διοίκηση των ρωμαϊκών δυνάμεων. Ήταν επικεφαλής του ρωμαϊκού στόλου, που κέρδισε τη μάχη των Αιγάτων. Συμπεριφέρθηκε με τέτοιο τρόπο, που κατά την επιστροφή του απαίτησε να συμμετάσχει στον θρίαμβο, που δικαιούταν ο Κάτουλος. Ο ισχυρισμός του απορρίφθηκε, με την αιτιολογία ότι δεν ήταν ο διοικητής. Ωστόσο μετά από διαιτησία υπό τον Aύλο Ατίλιο Καλατίνο, η οποία, πάλι, αποφάνθηκε εναντίον του, ο λαός επέμενε ότι ο Φάλτων άξιζε την τιμή, και έτσι ο θρίαμβός του πραγματοποιήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 241 π.Χ. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.