Λεύκιος Μαίκιος Πόστουμος

Ο Λεύκιος Μαίκιος Πόστουμος, λατιν.: Lucius Maecius Postumus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος κατείχε διάφορα αξιώματα στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο διάστημα (nundinium) Ιουλίου-Αυγούστου 98 ως συνάδελφος του Aύλου Βικίριου Μαρτιάλι.  Ο Πόστουμος είναι γνωστός εξ ολοκλήρου από επιγραφές.

Ο Πόστουμος αναφέρεται επίσης ως μέλος των αδελφών των αγρών (fratres arvales), και οι ημερομηνίες που καταγράφεται ως μέλος των τελετών τους στα σωζόμενα αρχεία τους, τα Acta Arvalia, παρέχουν κάποιες ενδείξεις για την ηλικία του. Οι Acta Arvalia αναφέρουν για πρώτη φορά την παρουσία του τον Ιανουάριο του 69,  και έτσι έγινε δεκτός σε αυτό τον σύλλογο (collegium) πριν από τότε. Είναι παρών τα επόμενα χρόνια μέχρι τον Μάιο του 105.  Ακολουθεί ένα κενό στις Acta Arvalia, και όταν τα αρχεία τους ανακάμπτουν το έτος 117, το όνομά του δεν εμφανίζεται πλέον. Μπορεί να υποτεθεί ότι ο Μαίκιος Πόστουμος απεβίωσε μεταξύ αυτών των ημερομηνιών.

 Βιογραφία 
Η προέλευση του Ποστούμου αμφισβητείται. Στη διδακτορική της διατριβή, η Σάρα Χίλεμπραντ υποστηρίζει, ότι αυτός καταγόταν από τη Ναρβωνική Γαλατία.  Ωστόσο ο Τζον Ντ. Γκρέιντζερ υποστηρίζει, ότι ο Πόστουμος ήταν Ιταλός. 

Η σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) του είναι εν μέρει γνωστό από μία επιγραφή, που ανακαλύφθηκε στην Αντιόχεια.  Το πρώτο αξίωμα που κατείχε ο Πόστουμος ήταν στους δέκα άνδρες δικαστικούς (decemviri stlitibus judicandis), μία από τις τέσσερις επιτροπές που αποτελούσαν τους είκοσι άνδρες (vigintiviri)· η συμμετοχή σε μία από αυτές τις τέσσερις επιτροπές ήταν ένα προκαταρκτικό και απαιτούμενο πρώτο βήμα για την είσοδο στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο. Ακολούθησε η υπηρεσία ως στρατιωτικός τριβούνος στη Λεγεώνα XIII Gemina. Μετά από αυτό, ο Πόστουμος υπηρέτησε ως ταμίας στην υπηρεσία των Αυτοκρατόρων Βεσπασιανού και Τίτου. Στη διδακτορική της διατριβή, η Σάρα Χίλεμπραντ χρονολόγησε τη θητεία του στο έτος 79, αν και ο Πόστουμος θα μπορούσε να κατέχει τη θέση του ταμία οποιαδήποτε χρονιά που Αυτοκράτορας ήταν ο Βεσπασιανός, αφού ο γιος του Τίτος θεωρούνταν συναυτοκράτοράς του.  Μετά την ολοκλήρωση αυτής της παραδοσιακής δημοκρατικής θητείας, ο Πόστουμος θα εγγράφονταν στη Σύγκλητο.  Η επιγραφή διακόπτεται, αφού μας λέει ότι ήταν πληβείος τριβούνος.

Η θητεία του Ποστούμου ως πραίτορα μπορεί να συναχθεί. Αυτό το αξίωμα κατείχε συνήθως όταν ο συγκλητικός έφθανε στην ηλικία των 30 ετών, δηλ. για τον Ποστούμο στο έτος 84.  Είναι ασυνήθιστο ότι 14 χρόνια χωρίζουν αυτή τη θητεία από την ανάληψη των καθηκόντων του στην υπατεία· ο πιο φυσιολογικός χρόνος μεταξύ των δύο αξιωμάτων ήταν πέντε έως δέκα χρόνια. Ο λόγος γι' αυτό μπορεί να ήταν ότι ο Πόστουμος ήταν σε δυσμένεια του Αυτοκράτορα εκείνης της εποχής, του Δομιτιανού. Μία άλλη εκδοχή είναι ότι ο Πόστουμος μπορεί να αρνήθηκε να συμμετάσχει στην υπηρεσία του Δομιτιανού,καθώς και αρκετοί άλλοι συγκλητικοί, όπως ο Κόιντος Κορέλιος Ρούφος. Ένα ακόμη αξίωμα μπορεί να συναχθεί για τον Πόστουμο: λεγάτος λεγεώνας (legatus legionis) ή διοικητής μίας από τις λεγεώνες που στάθμευαν στη Συρία, γεγονός που θα εξηγούσε την παρουσία της επιγραφής του σε αυτήν την επαρχία.

Ο Γκρέιντζερ σημειώνει, ότι η σύνθεση των υπάτων που επιλέχθηκαν για το έτος 98 είναι σημαντική, καθώς ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία ο Αυτοκράτορας Νέρβα μπορούσε να επιλέξει όλους τους άνδρες, που θα προσχωρούσαν στην υπατεία. Δεν μπορούσε να αλλάξει τη σύνθεση του προηγούμενου έτους, η οποία είχε συνταχθεί από τον αποβιώσαντα Δομιτιανό, χωρίς να προσβάλει άσκοπα τους ανθρώπους. Αν και επρόκειτο για ένα -σε μεγάλο βαθμό- εθιμοτυπικό αξίωμα, η ιδιότητα του υπάτου -ακόμη και για ένα μέρος του έτους- προσέδιδε μεγάλο κύρος στον άνδρα, σε μία κοινωνία που ασχολούνταν με την κοινωνική θέση. Ωστόσο η σύνθεση εκείνου του έτους είναι ασυνήθιστη, τόσο ως προς τα δώδεκα ονόματα --πολύ περισσότερα από ό,τι ήταν συνηθισμένο για εκείνη τη δεκαετία -- όσο και ως προς την παρουσία του Τραϊανού ως απλού ύπατου για έξι μήνες. Έτσι, πέντε άνδρες συνδέονταν με τον κληρονόμο του Νέρβα για το πρώτο εξάμηνο του έτους, ενώ το δεύτερο εξάμηνο μοιράζονταν τρία ζεύγη υπάτων. Ο Γκρέιντζερ υποστηρίζει, ότι η συμφωνία του Νέρβα περιελάμβανε αρχικά τους υπάτους του δεύτερου μισού του χρόνου, με τον Σέξτο Ιούλιο Φροντίνο πιθανώς να είναι η αρχική επιλογή του Νέρβα για συνάδελφο. Ο Γκρέιντζερ σημειώνει, ότι ο Φροντίνος απόλαυσε μία τρίτη υπατεία μόνο δύο χρόνια αργότερα και ως απλός ύπατος, πιθανώς για να ξεπληρώσει τον Φροντίνο, που επέτρεψε στον Τραϊανό να πάρει τη θέση του στην αρχική συμφωνία. 

Ενώ οι ύπατοι του πρώτου μισού του 98 είναι όλοι αξιόλογοι συγκλητικοί, που απολάμβαναν τις δεύτερες υπατικές τους θητείες, ο Γκρέινγκερ σημειώνει ότι οι έξι που καταλαμβάνουν το τελευταίο μισό, όπως ο Πόστουμος, είναι «γενικά ιταλικές ασημαντότητες, οι επαγγελματίες συγκλητικοί που απέκτησαν τις θέσεις τους χάρη στον πλούτο τους, και έζησαν αρκετά για να γίνουν κυβερνήτες της Ασίας ή της Αφρικής όταν ερχόταν η σειρά τους». 

Η ζωή του Πόστουμου μετά την υπατεία του μέχρι το τέλος του μετά το έτος 105, είναι προς το παρόν ένα κενό.

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας