Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Σκιπίων

Ο Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Σκιπίων, λατιν.: Publius Cornelius Lentulus Scipio (π. 15 π.Χ - 52 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άσκησε δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Υπήρξε ύπατος στο υπατικό διάστημα (nundinium) του Ιουλίου-Δεκεμβρίου 24 μ.Χ., ως συνάδελφος του Γάιου Καλπούρνιου Αβιόλα.Alison E. Cooley, The Cambridge Manual of Latin Epigraphy (Cambridge: University Press, 2012), p. 459 Το όνομά του συνδυάζει τους δύο πιο διάσημους κλάδους του γένους των Κορνηλίων, τους Κ. Λέντουλους και τους Κ. Σκιπίωνες.

 Ο βίος του 
Ο Σκιπίωνας ήταν γιος του αντικαταστάτη υπάτου του μ.Χ. 2, Πόπλιου Κορνήλιου Λέντουλου Σκιπίωνα, Γναίου υιό, Γναίου εγγονό.Ronald Syme, The Augustan Aristocracy (Oxford: Clarendon Press, 1986), pp. 297f Μία αφιέρωση που ανεγέρθηκε στη Βριξία παρέχει λεπτομέρειες για τη σταδιοδορμία του μέχρι την υπατική του θητεία. = ILS 940 Το πρώτο του αξίωμα που καταγράφεται ήταν του πραίτορα, το οποίο ακολούθησε γενόμενος ένας από τους δύο επάρχους (που ονομάζονταν πραίτορες πριν από το 44 μ.Χ.) του θησαυροφυλακίου στον ναό του Κρόνου (aerarium Saturni) το έτος 15.Mireille Corbier, L'aerarium saturni et l'aerarium militare; Administration et prosopographie sénatoriale, Publications de l'École française de Rome, 24 (Rome: École Française de Rome, 1974), pp. 39-43 Ήταν λεγάτος λεγεώνας (legatus legionis, διοικητής) της Λεγεώνας IX Ισπάνα, όσο αυτή βρισκόταν στην Αφρική. Ο Τάκιτος αναφέρει τη συμμετοχή του Λέντουλου Σκιπίωνα στην επιτυχημένη εκστρατεία του Κόιντου Ιουνίου Βλαίσου, ανθυπάτου (κυβερνήτη) της Αφρικής, εναντίον του Τακφαρίνα, και παρέχει το έτος διορισμού τού Λ. Σκιπίωνα το 22 μ.Χ.Tacius, Annales, III.74 Ο Σάυμ γράφει ότι η ανάθεσή του τον καθιστά «αξιοσημείωτο, και φαίνεται ασυνήθιστο, καθώς είναι ο πρώτος ευγενής (nobilis), που καταγράφηκε ως διοικητής λεγεώνας, όταν κατείχε τον βαθμό του πραίτορα».Syme, Augustan Aristocracy, p. 298 Η αφιέρωση στη Βριξία βεβαιώνει επίσης ότι έγινε δεκτός στο σύλλογο των αρχιερέων, τους υψηλόβαθμους ιερείς της Ρώμης.

Το επόμενο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ο Σκιπίωνας ήταν μετά την υπατεία του, ως ανθύπατου (κυβερνήτη) της Ασίας. Υπάρχει μία διχογνωμία ως προς το πότε κατείχε αυτό το αξίωμα. Μία τυπική πηγή, η Prosopographia Imperii Roman, χρονολογεί τη θητεία του Σκιπίωνα στο 36/37, με βάση την αρχαιότητα: ο προκάτοχός του, Μάρκος Αυρήλιος Κόττα Μεσσαλίνος, ήταν ύπατος το 20, ενώ ο Γάιος Καλπούρνιος Αβιόλα, ο βεβαιωμένος διάδοχός του, ήταν ύπατος την ίδια χρονιά με τον Σκιπίωνα. Ωστόσο, ο Σάυμ επισημαίνει μία επιγραφή που ανακαλύφθηκε στη Λυδία, και η οποία υποδεικνύει την ημερομηνία 41/2. Έτσι, τρεις άνδρες απέκτησαν τον τίτλο του υπάτου, αφότου ο Σκιπίωνας έγινε κυβερνήτης της Ασίας. «Οι μεγάλες διακυμάνσεις στην υπατική σειρά κατ' αρχαιότητα θα σημειωθούν δεόντως», γράφει ο Σάυμ, «ως ένδειξη της ιδιοτροπίας των Καισάρων ή της επιρροής των υπουργών τους».Syme, "Problems about Proconsuls of Asia", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 53 (1983), pp. 195f 

 Οικογένεια 
Ο Λέντουλος Σκιπίων είναι γνωστό ότι νυμφεύτηκε δύο φορές. Δεν έχουν ακόμη ανακτηθεί στοιχεία για το όνομα της πρώτης συζύγου του, αλλά ήταν η μητέρα του μεγαλύτερου γιου του, Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα, ο οποίος ήταν ύπατος το 56. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η όμορφη Ποππαία Σαβίνα η Πρεσβύτερη. Είχαν έναν γιο, τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Ασιατικό, ύπατο το 68. Το παρωνύμιό του (agnomen) του αντανακλά τη θητεία του Σκιπίωνα ως κυβερνήτη της Ασίας.Syme, Augustan Aristocracy, p. 299 

Η Ποππαία Σαβίνα είχε τη φήμη της ακόλαστης. Η Βαλ. Μεσσαλίνα, αυτοκράτειρα και σύζυγος του Κλαύδιου, υποπτευόταν ότι η Ποππαία ήταν η ερωμένη του Δέκιμου Βαλέριου Ασιατικού: έβαλε τον Πόπλιο Σουίλιο Ρούφο να διώξει αυτήν και τον Βαλέριο Ασιατικό. Η Μεσσαλίνα έφτασε στο σημείο να προσλάβει πράκτορες, για να αναγκάσει την Ποππαία να αυτοκτονήσει. Η Ποππαία απεβίωσε το έτος 47. Λίγες ημέρες μετά το τέλος της, ενώ δειπνούσε με τον Σκιπίωνα, ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος ρώτησε αφηρημένα τον Λέντουλο Σκιπίωνα, πού ήταν η σύζυγός του. Ο χήρος απάντησε απλώς ότι η Ποππαία «είχε ξεπληρώσει το χρέος της φύσης».Tacitus, Annales, XI.1-2 Μία άλλη ανέκδοτη ιστορία του Τάκιτου αναφέρει, ότι ο Σκιπίωνας και η δεύτερη σύζυγός του έλαβαν χώρα επίσης μετά το τέλος της. Όταν κλήθηκε στη Σύγκλητο να πει τη γνώμη του για την Ποππαία, απάντησε: «Καθώς πιστεύω ό,τι πιστεύουν όλοι οι άνθρωποι για τις πράξεις της Ποππαίας, ας υποθέσουμε ότι λέω ό,τι λένε όλοι οι άνθρωποι».Tacitus, Annales, XI.4

 Παραπομπές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας