Ροβέρτος Ζ΄ του Μπετύν

Ο Ροβέρτος Ζ΄, (γαλλ.: Robert VII seigneur de Béthune ,  – 12 Νοεμβρίου 1248 στη Σαρδηνία) ήταν ευγενής από τον Οίκο τoυ Μπετύν από το Αρτουά. Υπηρέτησε ως ιππότης και στρατιωτικός ηγέτης στη Φλάνδρα και την Αγγλία, προτού κληρονομήσει τα εδάφη της οικογένειάς του στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες. Εντάχθηκε στην Ζ΄ Σταυροφορία, αλλά απεβίωσε καθ' οδόν (en route) προς την ανατολική Μεσόγειο.

 Βιογραφία 
Ήταν νεότερος γιος του Γουλιέλμου Β΄ κυρίου του Μπετύν (απεβ. το 1214) και της Ματθίλδης του Ντεντερμόντ.

Ο Ροβέρτος δεν είχε κάποια ελπίδα για μεγάλη κληρονομία, καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του Δανιήλ (απεβ. το 1226) θα κληρονομούσε την κυριότητα του Μπετύν. Έτσι αποφάσισε να γίνει ιππότης στην Αυλή του Φερδινάνδου κόμη της Φλάνδρας. Ο Οίκος του Μπετύν ήταν μία από τις πιο ισχυρές οικογένειες στο Αρτουά, το οποίο ήταν φλαμανδικό φέουδο, μέχρι που η Φλάνδρα αναγκάστηκε να το παραχωρήσει στον Γάλλο κληρονόμο Λουδοβίκο (Η΄), γιο της Ισαβέλλας του Αινώ. Ο Βαλδουίνος Θ΄ κόμης της Φλάνδρας είχε παραχωρήσει το Αρτουά στο Αινώ με τη συνθήκη του Περόν. Ωστόσο ο γαμπρός του, Φερδινάνδος, ακολούθησε μία πολιτική που στόχευε στην ανάκτηση του Αρτουά. Αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τη γαλλική βασιλική οικογένεια. Ο Οίκος των Μπετύν διχάστηκε εξαιτίας αυτής της διαμάχης για την εξουσία: ο πατέρας και ο αδελφός του Ροβέρτου ήταν πιστοί στον Γάλλο επικυρίαρχο, ενώ ο Ροβέρτος τάχθηκε με το μέρος της Φλάνδρας.

Το 1213 ο Ροβέρτος συνόδευσε τον κόμη Φερδινάνδο στην εξορία στην Αγγλία, μετά την εισβολή του βασιλιά Φίλιππου Β΄ της Γαλλίας στη Φλάνδρα. Αργότερα εκείνο το έτος, αυτός και ο Γουλιέλμος κόμης του Σόλσμπερυ ηγήθηκαν μίας επιτυχημένης επίθεσης στον γαλλικό στόλο στο λιμάνι του Νταμμ, ματαιώνοντας έτσι μία επικείμενη εισβολή στην Αγγλία. Το επόμενο έτος συμμετείχε στην αποφασιστική μάχη του Μπουβέν (27 Ιουλίου 1214). Ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ κέρδισε τη μάχη και συνέλαβε τον κόμη Φερδινάνδο. Ο Ροβέρτος συνελήφθη αιχμάλωτος από έναν Γάλλο ιππότη, ο οποίος τον απελευθέρωσε, αφού ο Ροβέρτος υποσχέθηκε να πληρώσει λύτρα.  Αυτή η ιστορία καταγράφηκε από έναν ανώνυμο χρονικογράφο, ο οποίος εργαζόταν από τον Ροβέρτο, και ο οποίος έγραψε μεταξύ 1220 και 1223 ένα χρονικό για τους Γάλλους βασιλείς με τίτλο Χρονικό των βασιλέων της Γαλλίας και των δουκών της Νορμανδίας .

Ο Δανιήλ του Μπευύν απεβίωσε άτεκνος το 1226, και ο Ροβέρτος κληρονόμησε τις οικογενειακές περιοχές γύρω από το Μπετύν, το Ρισεμπούρ, το Βαρνετόν και το Ντεντερμόντ, καθώς και την κληρονομική θέση του επόπτη (advocatus) της μονής του Αγίου Βάαστ κοντά στο Αράς. Το 1227 ο κόμης Φερδινάνδος αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή. Απέτισε φόρο τιμής στον Γάλλο βασιλιά, και υποσχέθηκε να ανακαταλάβει το Αρτουά.

Ο Ροβέρτος προφανώς πλησίασε περισσότερο το γαλλικό στέμμα τα επόμενα χρόνια. Το 1236 ονομάζεται εγγυητής της συνθήκης του Περόν, κάτι που πρέπει να υπονοεί ότι πλέον αναγνώριζε αυτή τη συνθήκη.

Το 1248 ο Ροβέρτος αποφάσισε να συμμετάσχει στη σταυροφορία του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας στην Αίγυπτο (Ζ΄ Σταυροφορία ). Κατά τη διάρκεια μίας στάσης στη Σαρδηνία, καθ' οδόν προς την Κύπρο, αρρώστησε και απεβίωσε. Τάφηκε στο Αράς.

 Οικογένεια 
Ο Ροβέρτος ήταν νυμφευμένος με την Ελισάβετ του Μοριαλμέζ. Απέκτησε μία κόρη, τη Ματθίλδη (απεβ. το 1264). Αυτή το 1246 παντρεύτηκε τον Γκυ των Νταμπιέρ, ο οποίος ήταν συγγενής των κομήτων της Φλάνδρας, και κληρονόμησε την κομητεία της Φλάνδρας το 1251. Δεδομένου ότι ο Ροβέρτος δεν είχε γιους, η Ματθίλδη και ο Γκυ κληρονόμησαν επίσης το Μπετύν. Ο γιος τους Ροβέρτος Γ΄, παραχώρησε το Μπετύν στη Γαλλία το 1312.

Μία νεότερη γραμμή του Οίκου του Μπετύν, που κατάγεται από τον νεότερο αδελφό του Ροβέρτου, Γουλιέλμο Γ΄ (απεβ. το 1243), επιβιώνει μέχρι σήμερα ως κύριοι του Μελεμπέκ.

 Αναφορές 
 Charles Emmanuel Joseph Poplimont: La Belgique héraldique: recueil historique, chronologique, généalogique et biographique complet de toutes les maisons nobles, reconnues de la Belgique, τόμ. 1, 1863
 E. Warlop: Η Φλαμανδική αριστοκρατία πριν από το 1300, Kortrijk, 1975-1976
 Pierre Bruyelle, Alain Derville: Histoire de Béthune et de Beuvry, 1985

 Υποσημειώσεις 

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς