Γάιος Κέστιος Γάλλος (κυβερνήτης Συρίας)

Ο Γάιος Κέστιος Γάλλος, λατιν.: Gaius Cestius Gallus, (απεβ. το 67 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Διετέλεσε ύπατος για το δεύτερο υπατικό διάστημα (nundinium) του έτους 42, ως συνάδελφος του Γάιου Καικίνου Λάργου.  Ο Γάλλος ήταν γιος του Γάιου Κέστιου Γάλλου, κανονικού υπάτου το 35.

 Κυβερνήτης της Συρίας 
Ο Γάλλος ήταν ανθύπατος της Συρίας από το 63 έως το 65. Προέλασε στην Ιουδαία με δύναμη άνω των 30.000 ανδρών τον Σεπτέμβριο του 66, σε μία προσπάθεια να αποκαταστήσει την τάξη στην αρχή του Α΄ Εβραιο-Ρωμαϊκού Πολέμου. Όπως είχε συγκεντρωθεί στην Αντιόχεια, ο στρατός του Γάλλου αποτελούνταν από τη Λεγεώνα XII Φουλμινάτα, αποσπάσματα από τις τρεις άλλες λεγεώνες που εδρεύαν στη Συρία, έξι ομάδες βοηθητικού πεζικού, και τέσσερις ομάδες ιππικού. Αυτά τα τακτικά στρατεύματα υποστηρίζονταν από 14.000 συμμάχους, που παρείχε ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄ και άλλοι ηγεμόνες-πελάτες. 

 Η Εβραϊκή εξέγερση 
Με τη δύναμή του μειωμένη από αποσπάσματα που στάλθηκαν για να καταλάβουν τη Γαλιλαία και τις ακτές της Ιουδαίας, ο Γάλλος στράφηκε στην ενδοχώρα για να υποτάξει την Ιερουσαλήμ. Αφού υπέστη απώλειες στην ακολουθία των αποσκευών του και στην οπισθοφυλακή του, ο Γάλλος έφτασε στο Όρος Σκοπός και διείσδυσε στην εξωτερική πόλη, αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει το Όρος του Ναού. Μετά από πολιορκία εννέα ημερών, ο Γάλλος αποφάσισε να υποχωρήσει στην ακτή. Η απόφασή του φαίνεται να βασίστηκε στην απώλεια πολιορκητικού εξοπλισμού από ενέδρα, και στην απειλή διακοπής των γραμμών ανεφοδιασμού του, καθώς άρχισαν οι βροχές του Οκτωβρίου. 

Η πολεμοχαρής παράταξη στην Ιερουσαλήμ, υπό τον Σίμωνα μπαρ Γιόρα, εξεγέρθηκε εναντίον του ρωμαϊκού αποσπάσματος, καταδιώκοντάς τους μέχρι την Αντιπατρίδα, μέσω του Μπέιτ Χορόν. James J. Bloom, The Jewish Revolts Against Rome, A.D. 66–135, Jefferson, North Carolina 2010, pp. 84–85  

Ο Φλάβιο Ιώσηπος αρχικά εκτίμησε τον αριθμό των ρωμαϊκών απωλειών σε 515, αλλά στην επακόλουθη ήττα, οι νεκροί μεταξύ του αυτοκρατορικού ρωμαϊκού στρατού αριθμούσαν 5300 πεζούς και 380 ιππείς. Αυτό το περιστατικό συνέβη στον ρωμαϊκό στρατό τον σεληνιακό μήνα Χεσβάν, κατά το 12ο έτος της βασιλείας του Νέρωνα, και σηματοδότησε την έναρξη του πολέμου με τη Ρώμη.

 Το τέλος 
Λίγο μετά την επιστροφή του στη Συρία, και πριν από την άνοιξη του 67, ο Γάλλος απεβίωσε.  Σύμφωνα με τον Φλάβιο Ιώσηπο, ο λεγάτος κατέρρευσε από την ντροπή για μία μεγάλη και απροσδόκητη ρωμαϊκή ήττα. Τον Γάλλο διαδέχθηκε στο αξίωμα του κυβερνήτη της Συρίας ο Λικίνιος Μουκιανός. Ο Αυτοκράτορας Νέρων διόρισε τον Βεσπασιανό ( (μελλοντικό Αυτοκράτορα) διοικητή των ρωμαϊκών δυνάμεων, που είχαν συγκεντρωθεί στην επαρχία, για να συντρίψουν την εξέγερση στην Ιουδαία.

 Δείτε επίσης 
 γένος Κεστίων

 Παραπομπές 

Πηγές
 Τάκιτος, Ιστ. στίχοι 10, 13
 Σουητώνιος, Βεσπασιανός, 4
 Ιώσηπος, Μπελ. Ιουδ. ii. 14-20
 Emil Schürer, Ιστορία του Εβραϊκού Λαού, 1η έκδοση. διαίρεση θ. τόμ. ii. σ. 212 (Αγγλική μετάφραση, 1890)· τόμ. 1, σελ. 487f της επανέκδοσης των Vermes και Millar του 1973.
 SGF Brandon, «Η ήττα του Κέστιου Γάλλου», 66 μ.Χ., History Today τόμ. xx. σελ. 38–46 (1970)

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα