Κόιντος Φάβιος Μάξιμος Γούργες (ύπατος το 265 π.Χ.)

Ο Κόιντος Φάβιος Μάξιμος Γούργες, λατιν.: Quintus Fabius Maximus Gurges ήταν Ρωμαίος ύπατος το 265 π.Χ. και απεβίωσε από τραύματα που έλαβε στη μάχη στους Βολσίνιους, όπου είχε σταλεί για να βοηθήσει στην καταστολή μίας εξέγερσης. Υπάρχει κάποια αβεβαιότητα ως προς την ταυτότητά του. 

 Αμφισβήτηση 
Παραδοσιακά, ο ύπατος του 265 έχει ταυτιστεί ως ο ίδιος Κόιντος Φάβιος Μάξιμος Γούργες που ήταν προηγουμένως ύπατος το 292 και το 276 π.Χ. Αυτός ο Γούργες ήταν γιος του Κόιντου Φάβιου Μάξιμου Ρουλιανού και συνήθως θεωρείται ο πατέρας του Κόιντου Φάβιου Μάξιμου Βερουκόσου. Ο Λίβιος περιγράφει τον Βερρουκόσο ως τον εγγονό του Ρουλιανού, και επομένως τον γιο του Γούργες, αλλά χωρία στον Πλούταρχο και τον Πλίνιο που αναφέρονται στον Βερουκόσο ως δισεγγονό του Ρουλιανού, υποδηλώνουν την ύπαρξη μίας γενιάς που μεσολάβησε.    Μολονότι ο Βερουκόσος λέγεται ότι υπηρέτησε ως οιωνοσκόπος (augur) και ήταν 62 ετών τη στιγμή του τέλους του το 203 π.Χ., και επομένως θα ήταν τουλάχιστον νεαρός άνδρας το 265, το μεσοδιάστημα μεταξύ της πρώτης του υπατείας, το 233 π.Χ., και εκείνου του Γούργες, το 292, υποστηρίζει την υπόθεση ότι ήταν ο εγγονός του, παρά ο Γούργες. 

Εάν ο Βερουκόσος ήταν εγγονός του υπάτου του 292 και του 276 π.Χ., τότε μία υπόθεση υποστηρίζει ότι ο Κόιντος Φάβιος Μάξιμος Γούργες που ήταν ύπατος το 265 ήταν ο γιος των Γούργες που ήταν ύπατος το 292 και το 276. Θα ήταν επίσης ο πατέρας του Βερουκόσου και θα έκανε τον τελευταίο δισεγγονό του Ρουλιανού, όπως περιγράφεται από τον Πλούταρχο και τον Πλίνιο. Αυτή η άποψη προτάθηκε από τον Kαρλ Γιούλιους Μπέλοχ και τον Aτίλιο Ντεγκράσι.   Μία εναλλακτική υπόθεση, ωστόσο, υποστηρίζει ότι υπήρχε μόνο ένας Γούργες, ο οποίος ήταν ύπατος το 292, 276 και 265, και ότι ο Βερουκόσος ήταν γιος ενός άλλου Φάβιου Μάξιμου, ίσως του Κόιντου Φάβιου, που ως αγορανόμος καθέδρας (curule aedile) το 266 π.Χ., προσέβαλε τους απεσταλμένους της Απολλωνίας, τιμωρήθηκε με το να δοθεί στους ανθρώπους της Απολλωνίας, αλλά επέστρεψε από αυτπύς αλώβητος.   Αυτός ο Φάβιους θα ήταν ο γιος του Γούργκες, και η δημόσια σταδιοδορμία του είχε διακοπεί από τη δική του αδιακρισία. Αυτή η άποψη προτάθηκε από το Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, και αργότερα ακολούθησε ο ύντσερ.  

 Δείτε επίσης 
 γένος Φαβίων

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 
 Τίτος Λίβιος ( Λίβιος ), Ιστορία της Ρώμης .
 Gaius Plinius Secundus ( Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ), Naturalis Historia (Φυσική Ιστορία).
 Πλούταρχος, Βίοι ευγενών Ελλήνων και Ρωμαίων .
 Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, William Smith, ed. , Little, Brown and Company, Βοστώνη (1849).
 August Pauly, Georg Wissowa, κ.ά., Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft, JB Metzler, Στουτγάρδη (1894–1980).
 Karl Julius Beloch, Römische Geschichte bis zum Beginn der punischen Kriege (Ρωμαϊκή ιστορία μέχρι την αρχή των Punic Wars), De Gruyter, Βερολίνο (1926).
 T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, American Philological Association (1952).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.