Κονσταντίν Ζασλόνοφ

Ο Κονσταντίν Σεργκέγεβιτς Ζασλόνοφ (ρωσικά: Константи́н Серге́евич Засло́нов, λευκορωσικά: Канстанцін Сяргеевіч Заслонаў, 1910 - 14 Νοεμβρίου 1942) ήταν Σοβιετικός παρτιζάνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος αναδείχθηκε σε σημαντική μορφή της Αντίστασης στα εδάφη της κατεχόμενης Λευκορωσίας. Για τη δράση του, τιμήθηκε μετά θάνατον με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.

 Βιογραφία 
Ο Ζασλόνοφ γεννήθηκε το 1910 στο Οστάσκοφ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (στη σύγχρονη εποχή υπάγεται στο Σμολένσκ της Ρωσίας) και προερχόταν από τοπική οικογένεια. Αναφέρεται ως γιος εργάτη. Φοίτησε σε σχολή σιδηροδρομικών του Βελίκι Λούκι και κατόπιν εργάστηκε στους σοβιετικούς σιδηρόδρομους, όπου διετέλεσε, μεταξύ άλλων, προϊστάμενος αποθηκών στο Ρόσλαβλ και την Όρσα. Το 1942 έγινε μέλος του ΚΚΣΕ.
αριστερά|μικρογραφία|266x266εσ|Ανδριάντας του Ζασλόνοφ στην Όρσα.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αναδείχθηκε σε έναν από τους επικεφαλής του παρτιζάνικου κινήματος στην κατεχόμενη Λευκορωσία. Αρχικά ηγήθηκε από τον Οκτώβριο του 1941, ομάδας σαμποτέρ που έδρασε στα μετόπισθεν των γερμανικών δυνάμεων με επίκεντρο την πόλη της Όρσα. Η ομάδα του πραγματοποίησε μια σειρά από επιτυχημένα πλήγματα κατά υποδομών, προξενώντας αρκετά προβλήματα στις γερμανικές στρατιωτικές αρχές της περιοχής. Για αυτό το διάστημα, οι σοβιετικές πηγές αποδίδουν στην ομάδα του Ζασλόνοφ τριψήφιο αριθμό ανατινάξεων τρένων, αποθηκών και άλλων στόχων μέσα σε μια περίοδο τριών μηνών.

Τον Μάρτιο του 1942, ο Ζασλόνοφ και οι άνδρες του αναγκάστηκαν, υπό τη γερμανική πίεση, να καταφύγουν στην ύπαιθρο. Στη συνέχεια συγκρότησαν αντάρτικη δύναμη, η οποία τον Ιούλιο του ίδιου έτους αναδιοργανώθηκε και μετατράπηκε σε ταξιαρχία. Τους επόμενους μήνες, η συγκεκριμένη παρτιζάνικη ταξιαρχία με επικεφαλής τον Ζασλόνοφ πραγματοποίησε διάφορες επιθέσεις κατά εχθρικών στόχων, έχοντας ως τομέα δράσης την ευρύτερη περιοχή μεταξύ των Βίτσεμπσκ, Όρσα και Σμολένσκ.

Ο Ζασλόνοφ σκοτώθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1942, κατά τη διάρκεια γερμανικής εκκαθαριστικής επιχείρησης στο Κούποβατ της περιοχής του Βιτσέμπσκ.

 Αποτίμηση 
Για τη συμβολή του στο πεδίο των μαχών, έλαβε δύο παράσημα του Τάγματος του Λένιν και μετάλλιο, ενώ τον Μάρτιο του 1943 ανακηρύχθηκε μετά θάνατον Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης. Μνημεία προς τιμήν του έχουν ανεγερθεί στη γενέτειρά του (Οστάσκοφ) και την Όρσα. Επιπλέον, το 1949 γυρίστηκε σοβιετική ταινία δράσης αφιερωμένη στον ίδιο, σε σκηνοθεσία των Αλεξάντρ Φέιντσεμερ και Βλαντίμιρ Κορς.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. 12ος. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1979.
 Grenkevich, Leonid (2005) [1999]. Glantz, David M., επιμ. The Soviet Partisan Movement. 1941-1944 (PDF). London • Portland, OR: FRANK CASS. 
 Lewis, Simon (2019). Belarus – Alternative Visions. Nation, Memory and Cosmopolitanism. New York and London: Routledge. 
 Marples, David R. (2014). 'Our Glorious Past'. Lukashenka´s Belarus and the Great Patriotic War. Stuttgart: ibidem Press.

Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αντιστασιακοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Παρτιζάνοι
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης