Πόπλιος Φούριος Φίλος

Ο Πόπλιος Φούριος Φίλος, λατιν.: Publius Furius Philus ήταν ύπατος το 223 π.Χ., πραίτωρ το 216 και τιμητής το 214. Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο, πριν παραιτηθεί από το αξίωμά του.

 Οικογένεια και υπόβαθρο 
Ο Φούριος Φίλος ήταν μέλος του πατρικίου γένους των Φουρίων, ενός αρχαίου και ευγενούς γένους (gens) στη Ρώμη. Πολλά μέλη του γένους του κατείχαν προηγουμένως ανώτατα αξιώματα του κράτους, με πιο διάσημο τον Mάρκο Φούριο Κάμιλλο. Ωστόσο ο κλάδος (strip) του γένους του, οι Φούριοι Φίλοι, δεν είχαν προηγουμένως πραγματοποιήσει κανένα αξίωμα καθέδρας (curule). Από την καταγωγή του, γνωρίζουμε ότι ο πατέρας του Πόπλιου ονομαζόταν Σπούριος, και ο παππούς του Μάρκος, αλλά τίποτε δεν είναι γνωστό γι' αυτούς. Ο Πόπλιος είχε έναν γιο, που ονομαζόταν επίσης Πόπλιος, ο οποίος ήταν νέος την εποχή του τέλους τού πατέρα του. Δεν είναι γνωστό πώς σχετιζόταν με τους μετέπειτα Φούριους Φίλους. 

 Αξίωμα υπάτου 
Ο Φούριος ήταν ύπατος με τον Γάιο Φλαμίνιο Νέπωτα το 223 π.Χ., το τρίτο έτος του Γαλατικού Πολέμου. Και οι δύο ύπατοι βάδισαν στη Βόρεια Ιταλία. Ωστόσο μόλις ξεκίνησαν, το αριστοκρατικό κόμμα της Ρώμης επινόησε ένα μέσο, για να στερήσει το αξίωμα του Φλαμίνιου, ο οποίος τους είχε εξοργίσει με την ψήφιση ενός αγροτικού νόμου όταν ήταν τριβούνος των πληβείων το 232.

Οι αριστοκράτες δήλωσαν ότι η υπατική εκλογή δεν ήταν έγκυρη, λόγω κάποιου κακού οιωνού (auspice), και εστάλη αμέσως επιστολή στο στρατόπεδο των υπάτων, με εντολή να επιστρέψουν στη Ρώμη. Όμως, καθώς είχαν γίνει όλες οι προετοιμασίες για μία μεγάλη μάχη εναντίον των Iνσούβρων στην Άδουα, η επιστολή έμεινε κλειστή, μέχρι να κερδηθεί η μάχη. Μετά ο Φούριος υπάκουσε στην εντολή της Συγκλήτου, και κατέθεσε το αξίωμά του. Ο συνάδελφός του συνέχισε την εκστρατεία, και πανηγύρισε έναν θρίαμβο επί των Γαλατών, προτού παραδώσει το αξίωμά του. 

 Πραιτωρία 
Ο Φούριος εξελέγη πραίτωρ της πόλης το 3ο έτος του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου, 216 π.Χ. και μετά τη μοιραία μάχη των Καννών σε αυτό το έτος, μαζί με τον συνάδελφό του Mάνιο Πομπόνιο Μάθωνα, κάλεσε τη Σύγκλητο για να λάβει μέτρα για την άμυνα της πόλης. Λίγο αργότερα έλαβε τον στόλο από τον Μάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο, με τον οποίο προχώρησε στην Αφρική, αλλά έχοντας τραυματιστεί βαριά σε συμπλοκή στα ανοιχτά της ακτής, επέστρεψε στο Λιλύβαιον.  

 Τιμητής 
Το 214 π.Χ. ο Φούριος εκλέχθηκε τιμητής (censor) με τον Mάρκο Ατίλιο Ρέγουλο, αλλά απεβίωσε στις αρχές του επόμενου έτους, πριν τελεστεί ο πανηγυρικός εξαγνισμός (lustrum) του λαού. Και ο Ρέγουλος αναλόγως, όπως συνηθιζόταν σε τέτοιες περιπτώσεις, παραιτήθηκε από το αξίωμά του.

Αυτοί οι τιμητές επισκέφτηκαν με αυστηρότητα όλα τα άτομα, που είχαν αποτύχει στο καθήκον τους απέναντι στη χώρα τους, κατά τη διάρκεια των μεγάλων συμφορών που είχε βιώσει πρόσφατα η Ρώμη. Υποβίβασαν στην τάξη των απλών φορολογουμένων (aerarii) όλους τους νεαρούς ευγενείς, που σχεδίαζαν να εγκαταλείψουν την Ιταλία μετά τη μάχη των Καννών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος, ο οποίος ήταν ταμίας (quaestor) τη χρονιά της τιμητείας τους. Καθώς, ωστόσο, ο Μέτελλος εξελέγη τριβούνος των πληβείων για το επόμενο έτος, παρά τον υποβιβασμό του, προσπάθησε να φέρει τους τιμητές σε δίκη ενώπιον του λαού, αμέσως μετά την είσοδό του στο αξίωμά του, αλλά τον εμπόδισαν οι άλλοι τριβούνοι να διώξουν μία τέτοια πρωτοφανή πορεία.

Ο Φούριος ήταν επίσης ένας από τους οιωνοσκόπους (augurs) τη στιγμή του τέλους του.   

 Υποσημειώσεις 

Πηγές
 Smith, William, ed. (1870). "Philus (1)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 3. p. 335.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.