Πόπλιος Βεντίδιος

Ο Πόπλιος Βεντίδιος, λατιν.: Publius Ventidius  (άκμασε 89–38 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και ένας από τους προστατευόμενους του Ιουλίου Καίσαρα. Κέρδισε βασικές νίκες εναντίον των Πάρθων, που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο βασικών ηγετών: νίκες που ισοφάρισαν τις απώλειες του Μ. Λ. Κράσσου, και άνοιξαν τον δρόμο για τις επιδρομές του Μ. Αντώνιου. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο στον «Βίο του Αντωνίου», οι τρεις στρατιωτικές νίκες του Βεντίδιου επί των Πάρθων είχαν ως αποτέλεσμα τη μοναδική απονομή (μέχρι την εποχή της συγγραφής του Πλούταρχου) σε Ρωμαίο στρατηγό της τέλεσης θριάμβου για τη νίκη επί των Πάρθων.

 Ιστορία 
Ο Βεντίδιος ήταν από το Πικηνόν. Αυτός και η μητέρα του αιχμαλωτίστηκαν κατά τη διάρκεια του Συμμαχικού Πολέμου, και οι δύο παρέλασαν ως αιχμάλωτοι στον θρίαμβο του Πομπήιου Στράβωνα στους δρόμους της Ρώμης. Αναγκάστηκε να εργαστεί ως ημιονηγός, και γρήγορα είδε τον ρωμαϊκό στρατό ως την πορεία του προς την πρόοδό του. Ο Βεντίδιος προσέλκυσε την προσοχή του Καίσαρα κατά τη διάρκεια των Γαλατικών Πολέμων, και ενώ δεν αναφέρεται στα Απομνημονεύματα του Καίσαρα, εκτέλεσε με ικανότητα τις εντολές του Καίσαρα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα, και έγινε ένας από τους αγαπημένους του Καίσαρα.

Ο Βεντίδιος επέλεξε να σταθεί πίσω, στα πρώτα στάδια του αγώνα του Μάρκου Αντώνιου με τον Οκταβιανό, φέρνοντας τελικά την τύχη του με τον Αντώνιο. Μετά το σχηματισμό της Δεύτερης Τριανδρίας, ο Βεντίδιος διορίστηκε ύπατος. Κατά την απουσία του Αντώνιου στην Αίγυπτο το 41 π.Χ., ο Βεντίδιος δεν έκανε τίποτε για να υποστηρίξει τον αδελφό του Αντώνιου Λεύκιο Αντώνιο ή τη σύζυγο του Αντώνιου Φουλβία, κατά τη διάρκεια του αγώνα τους με τον Οκταβιανό.

Αφού ο Αντώνιος είχε έρθει σε συμφωνία με τον Οκταβιανό στα ανοιχτά του ακρωτηρίου Mισηνόν (πιθανότατα τον Αύγουστο του 39  ), έστειλε τον Βεντίδιο με πολλές λεγεώνες ως απάντηση σε μία εισβολή των Πάρθων, που ξεκίνησε το 40 π.Χ. Για να βοηθήσει τον Βεντίδιο στον αγώνα του κατά των Πάρθων, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος, επίσης μετά τη συνθήκη του Μισηνού, διόρισε τον Ηρώδη Α΄, τετράρχη της Ιουδαίας, ως de jure βασιλιά της Ιουδαίας, με την πρόθεση να συγκεντρώσει στρατό, για να βοηθήσει τον Βεντίδιο στις εκστρατείες του κατά των Πάρθων. Ο Ηρώδης Α΄ έφυγε εσπευσμένα από τη Ρώμη μετά τον διορισμό του από τη Σύγκλητο.  Όταν έφτασε στη Φοινίκη, ο Βεντίδιος ήταν ήδη εκεί, και αρχικά τον βοήθησε στην εκστρατεία του (τού Ηρώδη) εναντίον του Αντιγόνου Β΄ Ματαθία, χρονολογώντας έτσι τον διορισμό του Ηρώδη από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο στο φθινόπωρο του 39 π.Χ., επιβεβαιώνοντας τις χρονολογίες του Φίλμερ για τον Ηρώδη (βασιλεία 39 π.Χ. έως 1 π.Χ.).  Η πραγματική ήττα του Αντιγόνου Β΄, ωστόσο, καθυστέρησε τρία χρόνια, εν μέρει επειδή ο στρατηγός του Βεντιδίου, Σίλων, πήρε δωροδοκία από τον Αντίγονο Β΄, όπως αναφέρει ο Ιώσηπος. 

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Βεντίδιου ήρθε, όταν νίκησε τον Κόιντο Λαβηινό και τον Φρανιπάτη (τους καλύτερους στρατιωτικούς διοικητές του βασιλιά Oρόντη Β΄) στη μάχη των Κιλικίων Πυλών και στο πέρασμα του Αμανού Όρους. Αφού άκουσε για τις μάχες ενώ βρισκόταν στην Αθήνα, ο Αντώνιος έκανε μία δημόσια διασκέδαση στην πόλη, και μετά πήγε στην Εγγύς Ανατολή για να τον ακολουθήσει. 

Παρά αυτή την οπισθοδρόμηση, οι Πάρθοι εξαπέλυσαν άλλη μία εισβολή στη Συρία με επικεφαλής τον Πακώρο Α΄, τον γιο του βασιλιά Oρόντη Β΄. Ο Βεντίδιος συνάντησε τον τεράστιο στρατό του Πακώρου στη μάχη της Κυρεστικής, όπου προκάλεσε μία συντριπτική ήττα, που είχε ως αποτέλεσμα το τέλος του Πακώρου. Αυτή η νίκη ήταν το αποκορύφωμα των εκστρατειών του Βεντιδίου, οι οποίες περιόρισαν τους Πάρθους εντός της Μηδίας (των Μήδων) και της Μεσοποταμίας, και εκδικήθηκαν ψυχολογικά τις απώλειες του Κράσσου, ιδιαίτερα στις Κάρρες. Ο Βεντίδιος θα μπορούσε να είχε καταδιώξει τους Πάρθους ακόμη περισσότερο, αλλά, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Βεντίδιος είχε ανησυχίες σχετικά με την πιθανή ζήλια του Αντώνιου, και προτίμησε να υποτάξει όσους είχαν επαναστατήσει κατά της ρωμαϊκής εξουσίας, αντί να καταδιώξει τους Πάρθους με τις δυνάμεις του.

Ένας τέτοιος επαναστάτης ήταν ο Αντίοχος Α΄ της Κομμαγηνής, τον οποίο πολιόρκησε στα Σαμόσατα. Ο Αντίοχος Α΄ προσπάθησε να συνάψει ειρήνη με τον Βεντίδιο, αλλά ο Βεντίδιος του είπε να πλησιάσει απευθείας τον Αντώνιο. Θέλοντας λίγη από τη δόξα για τον εαυτό του, ο Αντώνιος δεν επέτρεψε μία συνθήκη, και προχώρησε στην ανάληψη της πολιορκίας. Η πολιορκία του Αντώνιου αποδείχθηκε λιγότερο αποτελεσματική από του Βεντιδίου, και ο Αντώνιος έκανε ειρήνη. Ενώ η συνθήκη που αρχικά προσέφερε ο Αντίοχος Α΄ στον Βεντίδιο περιείχε αποζημίωση 1.000 ταλάντων, η τελική συνθήκη με τον Αντώνιο είχε αποζημίωση μόνο 300 ταλάντων. Μετά τη σύναψη της ειρήνης, ο Αντώνιος έστειλε τον Βεντίδιο πίσω στη Ρώμη, όπου πανηγύρισε έναν θρίαμβο, τον πρώτο Ρωμαίο που θριάμβευσε επί των Πάρθων. Με αυτόν τον τρόπο, έγινε επίσης «ο μόνος άνθρωπος που ήταν γνωστό, ότι ήταν και στις δύο πλευρές μίας θριαμβευτικής πομπής, ένα θύμα που έγινε νικητής».  Αφού εόρτασε τον θρίαμβό του, ο Βεντίδιος δεν αναφέρεται ξανά.

 Στον Σαίξπηρ 
Ο Βεντίδιος εμφανίζεται για λίγο στο έργο του Σαίξπηρ Αντώνιος και Κλεοπάτρα, όπου παρουσιάζεται να οδηγεί τις ρωμαϊκές δυνάμεις εναντίον της Παρθίας. Σκέφτεται αν θα ρίσκαρε προκαλώντας τη ζήλια τού ανωτέρου του, πηγαίνοντας πιο μακριά από ό,τι είχαν πει, μετά το οποίο εξαφανίζεται από το έργο.

 Παραπομπές 

 Αναφορές 


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.