Μάχη του Πόρτο Μπέλο (1739)

Η Μάχη του Πόρτο Μπέλο, ή Μάχη του Πορτομπέλο, ήταν μια μάχη του 1739 μεταξύ μιας βρετανικής ναυτικής δύναμης που στόχευε στην κατάληψη του οικισμού Πορτομπέλο στον Παναμά, και των Ισπανών υπερασπιστών του. Πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής, στα πρώτα στάδια του πολέμου, που είναι μερικές φορές γνωστός ως ο Πόλεμος του Αυτιού του Τζένκινς. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια βρετανική νίκη που έλαβε μεγάλη αναγνώριση.

 Υπόβαθρο 
Ο οικισμός Πορτομπέλο ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στην ισπανική ακτή. Μετά την αποτυχία ενός προηγούμενου βρετανικού ναυτικού αποκλεισμού που είχε ως στόχο να εμποδίσει έναν πλήρως φορτωμένο στόλο θησαυρών να πλεύσει προς την Ισπανία από το Πόρτο Μπέλο το 1727, μια επιχείρηση στην οποία είχε συμμετάσχει, ο τότε αντιναύαρχος Έντουαρντ Βέρνον ισχυριζόταν επανειλημμένα ότι μπορούσε να την καταλάβει με μόλις έξι πλοία. Μετά τον διορισμό του στη διοίκηση του Σταθμού της Τζαμάικα, ο Βέρνον οργάνωσε μια αποστολή με έξι πλοία, παρά την κριτική ότι ήταν πολύ λίγα. Ο Βέρνον ήταν ένθερμος υποστηρικτής της χρήσης μικρών μοίρων ισχυρών πολεμικών πλοίων που χτυπούσαν δυνατά και κινούνταν γρήγορα αντί για μεγαλύτερες, πιο αργές αποστολές που ήταν επιρρεπείς σε μεγάλες απώλειες λόγω ασθενειών.

 Μάχη 
Η δύναμη του Βέρνον εμφανίστηκε στα ανοιχτά του Πορτο Μπέλο στις 20 Νοεμβρίου 1739. Τα βρετανικά πλοία εισήλθαν στον κόλπο προετοιμασμένα για γενική επίθεση, αλλά ένας άνεμος που ερχόταν από την ανατολή ανάγκασε τον Βέρνον να συγκεντρώσει τα πλοία του στο Καστίγιο ντελ Ιέρο ("Σιδερένιο Κάστρο"), ένα οχυρό του λιμανιού. Η ισπανική φρουρά βρέθηκε απροετοίμαστη. Όταν ορισμένοι Ισπανοί άρχισαν να εγκαταλείπουν διάφορα μέρη του φρουρίου, αρκετές ομάδες αποβίβασης στάλθηκαν στην ακτή.  Οι Βρετανοί ναύτες και πεζοναύτες σκαρφάλωσαν στα τείχη του φρουρίου, χτύπησαν τα ισπανικά χρώματα στην κάτω πυροβολαρχία και ύψωσαν μια αγγλική σημαία. Οι Ισπανοί παραδόθηκαν στη συνέχεια κατά την κρίση τους. Από την ισπανική φρουρά των 300 ανδρών, μόνο 40 στρατιώτες με επικεφαλής τον Υπολοχαγό Δον Χουάν Φρανσίσκο Γκαργκάντα είχαν παραμείνει στο φρούριο.

Μόλις κατέλαβε το Καστίγιο ντελ Ιέρο, ο Βέρνον έστρεψε τα πλοία του προς το Φρούριο του Σαντιάγο, βυθίζοντας ένα ισπανικό κότερο και προκαλώντας άλλες ζημιές. Την αυγή του επόμενου πρωινού, οι Ισπανοί ζήτησαν όρους.  Ο κυβερνήτης Francisco Javier Martínez de la Vega y Retes παραδόθηκε το απόγευμα. Το Πορτο Μπέλο καταλήφθηκε από τους Βρετανούς με κόστος τρεις νεκρούς και επτά τραυματίες. Οι Βρετανοί κατέλαβαν την πόλη για τρεις εβδομάδες, καταστρέφοντας το φρούριο και άλλα βασικά κτίρια και τερματίζοντας την κύρια λειτουργία του οικισμού ως σημαντικής ισπανικής ναυτικής βάσης, πριν αποσυρθούν.

 Κληροδότημα 
αριστερά|μικρογραφία|420x420εσ| Ερείπια του φρουρίου San Jeronimo, Portobelo.
Η κατάληψη του Πόρτο Μπέλο έγινε δεκτή ως θρίαμβος σε όλη τη Βρετανία και την Αμερική, και το όνομα Πόρτο Μπέλο άρχισε να χρησιμοποιείται σε εορτασμούς σε διάφορες τοποθεσίες, όπως η οδός Πόρτο Μπέλο στο Λονδίνο, η περιοχή Πόρτο Μπέλο του Εδιμβούργου, αλλά και στο Δουβλίνο, καθώς και το Πόρτο Μπέλο στη Βιρτζίνια και το Πόρτο Μπέλο στην κομητεία Σεντ Μέρις του Μέριλαντ. Η νίκη έγινε ιδιαίτερα δεκτή με ενθουσιασμό στις βρετανικές αποικίες της Βόρειας Αμερικής, όπου οι Ισπανοί εκμεταλλεύονταν τα βρετανικά πλοία.

Ο Βέρνον έγινε δημοφιλής ήρωας μετά τη νίκη και προήχθη στον βαθμό του ναυάρχου.  Ήταν ένας από τους υποστηρικτές μιας πιο πολεμικής προσέγγισης απέναντι στους εχθρούς της Βρετανίας ακόμη και πριν από αυτή την εκστρατεία, και μετά τη νίκη, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ρόμπερτ Γουόλπολ δέχθηκε μεγάλη πίεση από την Αντιπολίτευση να εξαπολύσει παρόμοιες επιδρομές κατά μήκος των ισπανικών ακτών. Η επόμενη μάχη του Βέρνον σε αυτή την εκστρατεία, μια μεγάλης κλίμακας εισβολή στην Καρθαγένη το 1741, κατέληξε σε ήττα.  

Ο Λόρενς Ουάσινγκτον, ο μεγαλύτερος αδελφός του Τζορτζ Ουάσινγκτον, υπηρέτησε υπό τον Βέρνον στη Μάχη της Καρθαγένης των Ινδιών. Αφού κληρονόμησε τη γη της οικογένειάς του στο Λιτλ Χάντινγκ Κρικ, τη μετονόμασε σε Μάουντ Βέρνον προς τιμήν του διοικητή του κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όταν ο Τζορτζ Ουάσινγκτον κληρονόμησε την φυτεία μετά τον θάνατο του Λόρενς, διατήρησε το όνομα.

 Βρετανική διάταξη μάχης 
ΠλοίοΌπλαΔιοικητής Αναφ. Χάμπτον Κορτ 70 Αρχιπλοίαρχος Τσαρλς Μπράουν Καπετάνιος Ντίγκμπι Ντεντ Νόριτς 50 Καπετάνιος Ρίτσαρντ Χέρμπερτ Γούστερ 60 Καπετάνιος Πέρι Μέιν Μπέρφορντ 70 Αντιναύαρχος Έντουαρντ Βέρνον Λοχαγός Τόμας Γουάτσον Στράφορντ 60 Καπετάνιος Τόμας Τρέβορ Πριγκίπισσα Λουίζα 60 Καπετάνιος Τόμας Γουότερχαους

Παραπομπές

 Πηγές 











 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γκόμεζ, Σαντιάγο: La Guerra de la Oreja de Jenkins. Combates en el Caribe. Antecedentes y primeros enfrentamientos. Revista de Historia Naval

Κατηγορία:Πολεμικές συγκρούσεις
Κατηγορία:Μάχες του Πολέμου της Αυστριακής Διαδοχής