Ο Αδόλφος Χίτλερ στη λαϊκή κουλτούρα

μικρογραφία|Το τρίτο Ράιχ, πίνακας του 1934 του αντιναζί εξόριστου Γερμανού ζωγράφου Χάινριχ Φόγκελερ
Ο Αδόλφος Χίτλερ, δικτάτορας της Γερμανίας από το 1933 έως το 1945, απεικονίζεται στη λαϊκή κουλτούρα από τότε που έγινε γνωστός πολιτικός στη χώρα του. Η χαρακτηριστική του φιγούρα διακωμωδούνταν συχνά από τους αντιπάλους του. Οι παρωδίες έγιναν πολύ πιο διαδεδομένες εκτός Γερμανίας την περίοδο που ήταν στην εξουσία. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι απεικονίσεις του Χίτλερ, τόσο οι σοβαρές όσο και οι σατιρικές, συνέχισαν να είναι παροούσες στη λαϊκή κουλτούρα, προκαλώντας ενίοτε διαμάχη. Σε πολλά περιοδικά, βιβλία και ταινίες, τόσο ο Χίτλερ και όσο και ο ναζισμός διαδραματίζουν τον ρόλο του αρχετυπικού κακού. Αυτή η προσέγγιση δεν περιορίζεται στη μυθοπλασία.

 Απεικονίσεις του Χίτλερ στη διάρκεια της ζωής του 
Πολυάριθμα έργα λαϊκής μουσικής και λογοτεχνίας αναφέρονται στον Αδόλφο Χίτλερ.

Στη Γερμανία, πριν αναλάβει την εξουσία, ο Χίτλερ συχνά απεικονιζόταν σατιρικά σε γελοιογραφίες εφημερίδων και σε προπαγανδιστικό υλικό πολιτικών του αντιπάλων. Ο Τζον Χάρτφιλντ απεικόνιζε τακτικά τον Χίτλερ με παράλογους τρόπους στις αντιναζιστικές αφίσες του. Μετά την άνοδο των ναζί στην εξουσία τον Ιανουάριο του 1933, ο Χίτλερ απεικονιζόταν κυρίως ως θεϊκή φιγούρα, αγαπημένη και σεβαστή από τον γερμανικό λαό, όπως για παράδειγμα στην προπαγανδιστική ταινία Ο θρίαμβος της θέλησης (1935) της Λένι Ρίφενσταλ, της οποίας ο Χίτλερ ήταν συμπαραγωγός.

Εξαίρεση αποτέλεσε η γερμανική ταινία του Φριτς Λανγκ Η διαθήκη του δρος Μαμπούζε (1933), η οποία απαγορεύτηκε από το ναζιστικό υπουργείο προπαγάνδας. Πολλοί κριτικοί θεωρούν την απεικόνιση από τον Φριτς Λανγκ ενός μανιακού δολοφόνου που ηγείται μιας εγκληματικής αυτοκρατορίας μέσα από τα τείχη ενός ασύλου αλληγορία για την άνοδο των ναζί στην εξουσία στη Γερμανία.

Εκτός Γερμανίας, η περσόνα του Χίτλερ διακωμωδούνταν συχνά. Το θεατρικό έργο «Γενεύη» (1936) του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο περιλαμβάνει μια καρικατούρα του Χίτλερ, ο οποίος εμφανίζεται σε ένα διεθνές δικαστήριο με τους φίλους του, Μπενίτο Μουσολίνι και Φρανθίσκο Φράνκο, επίσης καρικατούρες. Πολλά σκίτσα σατιρίζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, όπως αυτά του Ντέιβιντ Λόου.

 Μετά το ξέσπασμα του πολέμου 
Άλλο ένα πρώιμο παράδειγμα καλυμμένης απεικόνισης υπάρχει στο θεατρικό έργο «Η μετ' εμποδίων άνοδος του Αρτούρο Ούι» (1941) του Μπέρτολτ Μπρεχτ, στο οποίο ο Χίτλερ, στο πρόσωπο του πρωταγωνιστή Αρτούρο Ούι, ενός απατεώνα από το Σικάγο που δραστηριοποιείται στο εμπόριο κουνουπιδιού, σατιρίζεται ανελέητα. Ο Μπρεχτ, ο οποίος ήταν Γερμανός, αλλά έφυγε όταν πήραν την εξουσία οι ναζί, εξέφρασε την αντίθεσή του στα εθνικοσοσιαλιστικά και φασιστικά κινήματα και σε άλλα έργα όπως «Μάνα Κουράγιο» και «Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ».

Εκτός Γερμανίας, ο Χίτλερ χλευάστηκε ή απεικονίστηκε ως μανιακός. Υπάρχουν πολλά αξιοσημείωτα παραδείγματα στις σύγχρονες ταινίες του Χόλιγουντ. Αρκετές ταινίες μικρού μήκους του Τρίο Στούτζες, η πρώτη από τις οποίες είναι το You Nazty Spy! (1940), το πρώτο έργο του Χόλιγουντ που σατιρίζει τον Χίτλερ και τους ναζί, στο οποίο οι Στούτζες, με τον Μο Χάουαρντ να υποδύεται τον «Μο Χέιλστοουν», τον χαρακτήρα του Χίτλερ, γίνονται δικτάτορες της φανταστικής χώρας Μορόνικα. Αυτή η ταινία υπονοεί ότι πίσω από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία κρύβονταν επιχειρηματικά συμφέροντα. Μια συνέχειά της κυκλοφόρησε έναν χρόνο αργότερα με τίτλο I’ll Never Heil Again. Αυτή η ταινία αναδύκνυε την προστριβή μεταξύ του Χίτλερ και της Κοινωνίας των Εθνών. Σε άλλες μικρού μήκους ταινίες του Τρίο Στούτζες, ο Χίτλερ αναφέρεται ως «Schicklgruber» παρωδώντας το όνομα γέννησης του πατέρα του, Αλοΐσιου Χίτλερ. Εννέα περίπου μήνες μετά την πρώτη ταινία μικρού μήκους των Στούτζες με θέμα τους ναζί, ο Τσάρλι Τσάπλιν χλεύαζε τον Χίτλερ ως τον «Αδενοειδή Χίνκελ», γελοίο δικτάτορα της Τομαΐνια, στην ταινία του Ο μεγάλος δικτάτωρ (1940). Αυτή είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες παρωδίες του Χίτλερ.

Ειδικά στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χίτλερ απεικονίστηκε σε πολυάριθμες ταινίες μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων, όπως το Der Fuehrer's Face (1942), ένα προπαγανδιστικό καρτούν της Disney για τον πόλεμο με πρωταγωνιστή τον Ντόναλντ Ντακ και το καρτούν της Warner Bros. Herr Meets Hare με πρωταγωνιστή τον Μπαγκς Μπάνι. Ωστόσο, η πρώτη εμφάνιση του Χίτλερ σε καρτούν της Warner Bros. ήταν στο Bosko's Picture Show το 1933 σε μια σύντομη σκηνή όπου ο Χίτλερ φαίνεται να κυνηγάει τον Τζίμι Ντουράντε με τσεκούρι. Ο Γερμανός ζωγράφος Τζορτζ Γκρος ζωγράφισε τον πίνακα Κάιν ή Χίτλερ στην Κόλαση (1944) που δείχνει τους νεκρούς στην Κόλαση να επιτίθενται στον Χίτλερ. Ο καλλιτέχνης του φωτομοντάζ Τζον Χάρτφιλντ χρησιμοποιούσε συχνά την εικόνα του Χίτλερ ως στόχο καυστικής σάτιρας όσο ζούσε ο Χίτλερ. Στην ταινία του Φριτς Λανγκ Γιατί δεν σκότωσα τον Χίτλερ (1941), η οποία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους πριν από την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, ο Χίτλερ εμφανίζεται μέσα από το σκόπευτρο ενός βρετανικού κυνηγετικού τουφεκιού. Στην ταινία Να ζει κανείς ή να μη ζει (1942) του Ερνστ Λούμπιτς (καθώς και στο ριμέικ του Μελ Μπρουκς το 1983), ένας ηθοποιός ενός πολωνικού θιάσου υποδύεται τον Χίτλερ έτσι ώστε να μπορέσει ο θίασος να διαφύγει στην Αγγλία.
Μια παρωδία του Χίτλερ εμφανίστηκε σε μια προπαγανδιστική ταινία μικρού μήκους του 1942 από τον Τσαρλς Α. Ρίντλεϊ του Βρετανικού Υπουργείου Πληροφοριών με τον τίτλο Hoch der Lambeth Valk. Η ταινία παρουσιάζει τον Χίτλερ και άλλους ναζί σε στιγμιότυπα από τον Θρίαμβο της θέλησης, επεξεργασμένα με τέτοιον τρόπο ώστε να φαίνεται ότι χορεύουν παρευλάνοντας στον ρυθμό του "The Lambeth Walk", ενός δημοφιλούς χορού της εποχής που περιφρονούνταν από τους ναζί. Η ταινία είχε σκοπό να διασκεδάσει το κοινό τη Βρετανία και άλλες συμμαχικές χώρες και να εξοργίσει τους ναζί. Η ταινία διανεμήθηκε σε διάφορα ειδησεογραφικά πρακτορεία που της έδωσαν διάφορους άλλους κινηματογραφικούς τίτλους  και προσέθεσαν τη δική τους αφήγηση. Όταν είδε αυτή την ταινία ο επικεφαλής της ναζιστικής προπαγάνδας Γιόζεφ Γκέμπελς, θύμωσε τόσο πολύ,  που βγήκε από την αίθουσα προβολής κλοτσώντας καρέκλες και βρίζοντας.

Εκτός από τις ταινίες, ο Χίτλερ εμφανίστηκε επίσης ως εχθρός αρκετών υπερηρώων οι οποίοι πολέμησαν τον Χίτλερ άμεσα ή έμμεσα σε κόμικς που δημοσιεύθηκαν στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μεταξύ των υπερηρώων που πολέμησαν τον Χίτλερ είναι ο Σούπερμαν, ο Κάπτεν Αμέρικα και η Ασπίδα. Το εξώφυλλο του Captain America Comics #1, του πρώτου περιοδικού του Κάπτεν Αμέρικα, έδειχνε τον υπερήρωα να χτυπάει τον Χίτλερ στο σαγόνι. Στο Superman #15 εμφανίστηκε ο δικτάτορας Ραζάν, ο οποίος επιχείρησε να εισβάλει σε ένα κοντινό δημοκρατικό κράτος. Ο Σούπερμαν νίκησε τον στρατό του και ο Ραζάν σκοτώθηκε από πυροβολισμό προσπαθώντας να δραπετεύσει.

Μια ιστορία για τον Σούπερμαν, όπου ο Σούπερμαν νικά τον Χίτλερ, είναι αξιοσημείωτη επειδή πυροδότησε αντιδράσεις σε ένα επίσημο ναζιστικό μέσο ενημέρωσης. Η ιστορία ονομαζόταν «Πώς ο Σούπερμαν θα τελείωνε τον πόλεμο» και δημοσιεύτηκε όχι σε κόμικς αλλά και στο περιοδικό Look το 1940. Η ιστορία δημοσιεύτηκε με την πλήρη συνεργασία των Τζέρι Σίγκελ και Τζο Σούστερ, των δημιουργών του χαρακτήρα του Σούπερμαν. Τόσο ο Σίγκελ όσο και ο Σούστερ ήταν Εβραίοι και ως εκ τούτου θεωρούνταν εχθροί από τη ναζιστική Γερμανία, επομένως, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ακόμη επίσημα ουδέτερες, ο Σίγκελ και ο Σούστερ δεν ήταν. Η ιστορία περιγράφει ένα υποθετικό σενάριο στο οποίο ο Σούπερμαν παρεμβαίνει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ιστορία ξεκινά στη Γραμμή Ζίγκφριντ, όπου Γερμανοί στρατιώτες βλέπουν τον Σούπερμαν να πετάει προς το μέρος τους. Ο Σούπερμαν προσγειώνεται και ενώ οι στρατιώτες τον πυροβολούν, οι σφαίρες δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα πάνω του. Ο Σούπερμαν θέτει εκτός λειτουργίας ένα πυροβόλο χρησιμοποιώντας την υπερδύναμή του για να δέσει κόμπο στην κάννη του όπλου και μετά φεύγει πετώντας και προσγειώνεται στο Βερολίνο όπου απάγει τον Χίτλερ. Ο Σούπερμαν, κρατώντας τον Χίτλερ, πετάει για τη Μόσχα στη Σοβιετική Ένωση, όπου απάγει και τον Ιωσήφ Στάλιν (που, σε αυτό το σημείο, δεν συμμετείχε ακόμη στον πόλεμο) και μεταφέρει και τους δυο τους αεροπορικώς στο Μέγαρο των Εθνών, έδρα της Κοινωνίας των Εθνών, στη Γενεύη της Ελβετίας. Ο Χίτλερ και ο Στάλιν δικάζονται στη συνέχεια για εγκλήματα πολέμου, όπως, μεταξύ άλλων, την κοινή κατοχή της Πολωνίας. Αυτή η δίκη τερματίζει τον πόλεμο.

Ένας ναζί στις Ηνωμένες Πολιτείες είχε διαβάσει το τεύχος του Look και το κόμικς του Σούπερμαν που περιείχε την ιστορία όταν δημοσιεύτηκε και ενημέρωσε την εφημερίδα των SS Das Schwarze Korps. Τον Απρίλιο του 1940, το Das Schwarze Korps δημοσίευσε ένα άρθρο που καταδίκαζε προσωπικά τα κόμικς, τον Σούπερμαν και τον συνδημιουργό του, Τζέρι Σίγκελ. Το άρθρο, με τίτλο «Ο Τζέρι Σίγκελ επιτίθεται!», επικρίνει τον Σούπερμαν ως κάποιον «με υπεραναπτυγμένο σώμα και υπανάπτυκτο μυαλό» και χρησιμοποιεί επανειλημμένα αντισημιτική γλώσσα κατά του Σίγκελ, που περιγράφεται ως «άνθρωπος με πνευματική και σωματική περιτομή». Αναφέρεται επίσης ότι η στολή του υπερήρωα πιθανώς παραβιάζει τον ενδυματολογικό κώδικα του κτηρίου της Κοινωνίας των Εθνω΄ν, αλλά ότι ο Σούπερμαν αγνοεί αυτούς τους κανόνες «καθώς και τους άλλους νόμους της φυσικής, της λογικής και της ζωής γενικότερα».

Ο Χίτλερ χλευάστηκε σε σατιρικά λαϊκά τραγούδια όπως το "Stalin Wasn't Stallin" ή με την προσαρμογή νέων στίχων σε παλιά τραγούδια όπως το «Hitler Has Only Got One Ball» (με τη μελωδία του «Εμβατηρίου του συνταγματάρχη Μπόγκεϊ».

 Απεικονίσεις του Χίτλερ μετά τον θάνατό του 
μικρογραφία| Κέρινο ομοίωμα του Χίτλερ στον «Θάλαμο του τρόμου» στο μουσείο Μαντάμ Τισό του Λονδίνου (φωτογραφία Ιούνιος 2011)
Η τηλεταινία Χίτλερ: Η αρχή του κακού (2003) με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Καρλάιλ στον ρόλο του τίτλου κάνει μια ημιφανταστική αφήγηση της ζωής του Χίτλερ.

Η ταινία Μολώχ (1999), σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Σοκούροφ, με πρωταγωνιστή τον Λεονίντ Μοζγκοβόι, πραγματεύεται τη ζωή του Χίτλερ στο ορεινό του καταφύγιο του στο Μπέρχοφ, κοντά στο Μπερχτεσγκάντεν.

Οι τελευταίες μέρες του Χίτλερ έχουν απεικονιστεί σε αρκετές ταινίες, αρχικά στην ταινία Οι τελευταίες στιγμές του Χίτλερ (Der letzte Akt, 1955), σε σκηνοθεσία Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ, με πρωταγωνιστή τον Άλμπιν Σκόντα ως δικτάτορα, και στη συνέχεια στην πέμπτη και τελευταία ταινία της σοβιετικής σειράς ταινιών Απελευθέρωσις (Osvobozhdenie: Napravlenie glavnogo udara, 1969–72), σε σκηνοθεσία Γιούρι Οζέροφ, με πρωταγωνιστή τον Φριτς Ντίεζ (που υποδυόταν συνήθως τον Χίτλερ σε αρκετές ανατολικογερμανικές ταινίες από το 1955 και μετά). Οι πρώτες δυτικές συνεισφορές ήταν το The Death of Adolf Hitler (1973) μια βρετανική τηλεοπτική παραγωγή, με πρωταγωνιστή τον Φρανκ Φίνλεϊ, και Οι τελευταίες 10 μέρες του Χίτλερ (1973), σε σκηνοθεσία Ένιο Ντε Κοντσίνι, με πρωταγωνιστή τον Άλεκ Γκίνες. Η πέμπτη εμφάνισή του έγινε στην αμερικανική τηλεταινία Χίτλερ: Το κρησφύγετο (1981), σε σκηνοθεσία Τζορτζ Σέφερ, με πρωταγωνιστή τον Άντονι Χόπκινς. Τέλος, υπήρξε η υποψήφια για Όσκαρ ταινία Η πτώση (2004), σε σκηνοθεσία Όλιβερ Χίρσμπιγκελ και με πρωταγωνιστή τον Μπρούνο Γκανζ ως Χίτλερ. Σκηνές της ταινίας αυτής έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς από την ελληνική σατιρική εκοπομπή του ΑΝΤ1 Ράδιο Αρβύλα  με υπότιτλους που δεν σχετίζονται με την ταινία, αλλά σχολιάζουν θέματα της επικαιρότητας. Επίσης, τις τελευταίες στιγμές του Χίτλερ στο καταφύγιο απεικονίζει η μικρού μήκους ταινία Hundert Jahre Adolf Hitler - Die letzte Stunde im Führerbunker (1989), με πρωταγωνιστή του Ούντο Κιρ.

Στην τηλεοπτική μίνι σειρά Inside the Third Reich (1982), τον Χίτλερ υποδύθηκε ο Ντέρεκ Τζάκομπι, ο οποίος ήταν υποψήφιος για βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία του. Ο Χίτλερ απεικονίζεται επίσης από τον Ντέιβιντ Μπάμπερ στην ταινία Επιχείρηση Βαλκυρία, η οποία αφηγείται την ιστορία της βομβιστικής επίθεσης κατά της ζωής του τον Ιούλιο του 1944.

Ένα ακόμη παράδειγμα απεικονίσεων του Χίτλερ είναι κωμωδίς όπως η ταινία Αυτοί οι τρελοί τρελοί παραγωγοί (1967) του Μελ Μπρουκς, που περιελάμβανε ένα σατιρικό θεατρικό έργο με τίτλο «Άνοιξη για τον Χίτλερ», με ναζί  που χορεύουν και τραγούδια για την κατάκτηση της Ευρώπης. Η μεταγενέστερη κωμωδία του Μπρουκς, Η τρελή ιστορία του κόσμου (1981) περιελάμβανε ένα τμήμα με τίτλο «Ο Χίτλερ στον Πάγο».

Ο Χίτλερ έχει επίσης απεικονιστεί σε πειραματικές ταινίες, όπως το Χίτλερ, μια ταινία από τη Γερμανία (Hitler, ein Film aus Deutschland, 1978), μια ταινία τεσσάρων επεισοδίων, διάρκειας 442 λεπτών, σε σκηνοθεσία Χανς-Γιούργκεν Ζίμπερμπεργκ, με πρωταγωνιστή τον Χάιντς Σούμπερτ. Η ταινία The Empty Mirror (1996), σε σκηνοθεσία Μπάρι Χέρσεϊ, με πρωταγωνιστή τον Νόρμαν Ρόντγουεϊ, εικάζει ότι ο Χίτλερ επέζησε από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο σε ένα μυστικό υπόγειο καταφύγιο και σήμερα υποβάλλεται σε ψυχανάλυση από τον Ζίγκμουντ Φρόιντ.

Ο Κοσοβάρος Εμίν Ξινόβτσι έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης για την εντυπωσιακή του ομοιότητα με τον Χίτλερ και τις αντίστοιχες μιμήσεις του.
μικρογραφία| «Αυτός» του Μαουρίτσιο Κατελάν (2001), μια απεικόνιση του Χίτλερ που γονατίζει σε στάση προσευχής, εκτίθεται σε μια αυλή στο πρώην Γκέτο της Βαρσοβίας
Το γλυπτό «Αυτός» (2001), που μοιάζει να δείχνει έναν μαθητή που γονατίζει και προσεύχεται, αλλά που το κεφάλι του έχει αντικατασταθεί με μια ρεαλιστική απεικόνιση του Αδόλφου Χίτλερ. Το γλυπτό εκτίθετο συχνά στο τέλος ενός μεγάλου διαδρόμου ή στην άκρη ενός λευκού δωματίου, γυρισμένο με την πλάτη στον θεατή, ώστε να μην αναγνωρίζεται το άτομο μέχρι ο θεατής να πλησιάσει το έργο.

 Λογοτεχνία 
Το WorldCat περιέχει 553 βιβλία που έχουν εκδοθεί σε αυτήν την κατηγορία.

 Μυθιστορήματα 

 Το διήγημα του 1962 με τίτλο «Genesis and Catastrophe: A True Story» του Ρόαλντ Νταλ απεικονίζει έναν δυστυχισμένο σύζυγο στην Αυστρία το 1889, του οποίου η γυναίκα πρόκειται να γεννήσει. Ο πατέρας είναι απαισιόδοξος για την επιβίωση του παιδιού, καθώς τα τρία προηγούμενα παιδιά τους έχουν πεθάνει σε βρεφική ηλικία. Όταν ο γιατρός τον επιπλήττει για την απαισιοδοξία του, η αυτοπεποίθησή του ενισχύεται από την πεποίθηση της γυναίκας του ότι το νέο τους μωρό, που είναι αγόρι, θα επιβιώσει. Ο πατέρας ονομάζει τον νεογέννητο γιο του Αδόλφο Χίτλερ.
 Το βιβλίο Adolf Hitler's Mein Kampf - Gezeichnete Erinnerungen an eine Große Zeit (1968) του Κουρτ Χάλμπριτερ είναι μια σάτιρα του βιβλίου του Χίτλερ Ο αγών μου. 
 Στο μυθιστόρημα Young Adolf (1978) της Αγγλίδας Μπέριλ Μπέινμπριτζ, ο 23χρονος Χίτλερ ταξιδεύει στο Λίβερπουλ για να επισκεφτεί τους Άγγλους συγγενείς του.
 Το ιστορικό μυθιστόρημα του Ρον Χάνσεν Hitler's Niece (1999) παραλληλίζει την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία τις δεκαετίες 1920-1930 με τη σχέση του με την ανιψιά (και μυστική ερωμένη) του Γκέλι Ράουμπαλ.
 Στο μυθιστόρημα Hunters in the Snow (2014) του Άγγλου Ντι Εμ Τόμας, ο νεαρός Χίτλερ (με το πολεμικό ψευδώνυμο «Λύκος») συνδέεται με την Άννα Φρόιντ και τον πατέρα της Ζίγκμουντ, ενώ διαμένει στη Βιέννη.

Ο Χίτλερ εμφανίζεται σε πολλά μυθιστορήματα εναλλακτικής ιστορίας.

 Στο μυθιστόρημα Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο (1962) του Αμερικανού Φίλιπ Κ. Ντικ, όπου οι Δυνάμεις του Άξονα κερδίζουν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αμερική έχει κατακτηθεί και μοιραστεί μεταξύ του Μείζονος Γερμανικού Ράιχ και της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας, ο Χίτλερ, που βρίσκεται στα τελευταία στάδια της σύφιλης, περιορίζεται σε ένα φρενοκομείο, για να αντικατασταθεί από τον Μάρτιν Μπόρμαν και, αργότερα, τον Γιόζεφ Γκέμπελς και πιθανώς τον Ράινχαρντ Χάιντριχ. Η ακρίδα κείτεται βαριά, του Χόθορν Άμπεντσεν, είναι ένα μυθιστόρημα μέσα στο μυθιστόρημα, όπου οι Σύμμαχοι κερδίζουν τον πόλεμο, οι βρετανικές και ρωσικές δυνάμεις να καταλάβουν το Βερολίνο, ο Χίτλερ παρίσταται στη δίκη της Νυρεμβέργης, όπου καταδικάζεται και εκτελείται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
 Αντίστοιχα, στο The Ultimate Solution (1973) του Έρικ Νόρντεν Η ναζιστική Γερμανία κερδίζει τον πόλεμο και κυβερνά τον κόσμο, αλλά ο Χίτλερ προσωπικά δεν ωφελείται από αυτό. Έχοντας τρελαθεί τελείως, κρατείται στενά περιορισμένος, φωνάζοντας στους αδιάφορους φρουρούς ότι είχε προδοθεί - ενώ ένας σωσίας του παίρνει τη θέση του στις δημόσιες τελετές.
 Στο And Wild for to Hold της Νάνσι Κρες  παρεμβαίνουν κάποιοι ταξιδιώτες στο χρόνο για να αλλάξουν το παρελθόν. Αντί να δολοφονήσουν τον Χίτλερ, οι απεσταλμένοι από το μέλλον τον απάγουν ζωντανό από το έτος 1932 και τον κρατούν αιχμάλωτο σε άνετες συνθήκες. Ο Χίτλερ περνά τον χρόνο του κυρίως διαβάζοντας μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας. Με την απουσία του, το 1933 έρχεται και περνά χωρίς δικτατορία στη Γερμανία και χωρίς διώξεις κατά των Εβραίων.
 Στην αμφιλεγόμενη νουβέλα Η μεταφορά του Α. Χ. στο Σαν Κριστομπάλ (1976)  του Τζορτζ Στάινερ, ο Χίτλερ επιζεί μετά το τέλος του πολέμου και δραπετεύει στη ζούγκλα του Αμαζονίου, όπου εντοπίζεται και δικάζεται 30 χρόνια αργότερα. Η υπεράσπιση του Χίτλερ ισχυρίζεται ότι, αφού το Ισραήλ οφείλει την ύπαρξή του στο Ολοκαύτωμα, είναι στην πραγματικότητα ευεργέτης των Εβραίων.
 Στο The Seventh Secret (1985) του Ίρβινγκ Γουάλας, ο Χίτλερ και η Εύα Μπράουν επιβιώνουν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βάζοντας σωσίες τους να δολοφονούνται στη θέση τους (από τον Μάρτιν Μπόρμαν και άλλους) και κάνοντας τη δολοφονία να μοιάζει με αυτοκτονία.
 Στα Παιδιά από τη Βραζιλία (1976) του Άιρα Λέβιν, ο Χίτλερ συνωμοτεί με τον Γιόζεφ Μένγκελε για να κλωνοποιηθεί πριν από το θάνατό του. Χρησιμοποιώντας το αίμα του Χίτλερ, ο Μένγκελε ξεκινά τη δεκαετία του 1960 να δημιουργεί αρκετούς κλώνους του Χίτλερ και να μοιράζει τα βρέφη σε οικογένειες παρόμοιες με αυτή του αρχικού. Ο Μένγκελε επιχειρεί αργότερα να αναδημιουργήσει το κοινωνιολογικό περιβάλλον της χιτλερικής νεολαίας, ξεκινώντας με τη δολοφονία των πατεράδων όλων των κλώνων. Το σχέδιο του Μένγκελε είναι να δημιουργήσει τελικά έναν δεύτερο Χίτλερ που θα ενηλικιωθεί τον 21ο αιώνα και θα ιδρύσει το Τέταρτο Ράιχ.
 Το 1983, εκδόθηκαν πλαστά ημερολόγια του Χίτλερ στη Δυτική Γερμανία από το περιοδικό Stern.
 Το μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Λάντλαμ The Apocalypse Watch (1995) διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1990, την καταστροφή του Τέταρτου Ράιχ και την ανακάλυψη ενός αρχαίου Αδόλφου Χίτλερ που ελέγχει μια τεράστια πολυεθνική εταιρεία.
 Το Fatherland (1992) του Ρόμπερτ Χάρις βασίζεται στη φανταστική νίκη της Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με τον Χίτλερ να συναντά τον Αμερικανό πρόεδρο Τζόζεφ Πάτρικ Κένεντι τη δεκαετία του 1960. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1996 σε ελληνική μετάφραση της Ξένης Τσομπανάκη από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
 Στη Συνωμοσία εναντίον της Αμερικής (2004), ο Φίλιπ Ροθ οραματίζεται πώς θα ήταν η ζωή στις Ηνωμένες Πολιτείες αν ο Τσαρλς Λίντμπεργκ είχε νικήσει τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ και γινόταν πρόεδρος τη δεκαετία του 1940, συμμαχώντας με τη ναζιστική Γερμανία. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις Πόλις σε ελληνική μετάφραση του Ηλία Μαγκλίνη.
 Στο μυθιστόρημα 1945 (1995) των Νιουτ Γκίνγκριτς και Γουίλιαμ Φόρστσεν, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπήκαν στον πόλεμο και κέρδισαν την Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας, επιτρέποντας στη ναζιστική Γερμανία σε αναγκαστική συνθήκη ειρήνης με τη Σοβιετική Ένωση. Όταν μια συνάντηση μεταξύ του Χίτλερ και του προέδρου των ΗΠΑ Άντριου Χάρισον δεν πάει καλά, ο Χίτλερ καταστρώνει σχέδιο καταστροφής των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου. Με βάση το σχέδιο αυτό, μια όμορφη Γερμανίδα κατάσκοπος αποπλανεί τον Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου και τον μετατρέπει σε βασικό κατάσκοπο των Γερμανών, ενώ ο Έρβιν Ρόμελ εισβάλλει στη Σκωτία.
 Το Making History (1996) του Στίβεν Φράι παρουσιάζει δύο άντρες, τον Μάικλ Γιανγκ και τον καθηγητή Λίο Τζούκερμαν, οι οποίοι φτιάχνουν μια χρονομηχανή, ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο και βάζουν ένα μόνιμο ανδρικό αντισυλληπτικό χάπι στο ποτό του πατέρα του Χίτλερ, καθιστώντας τον στείρο. Γκλόντερ. Ως εκ τούτου, ο Χίτλερ δεν γεννιέται ποτέ αλλά, γυρνώντας στο παρόν, οι δύο ανδρες ανακαλύπτουν ότι έχει γεννηθεί ο αντικαταστάτης του, Ρούντολφ Γκλόντερ.
 Στο Attentatet i Pålsjö skog (1996) του Χανς Άλφρεντσον, Σουηδοί κομμουνιστές ανατινάζουν ένα γερμανικό τρένο που περνούσε από τη Σουηδία το 1941, σκοτώνοντας την Εύα Μπράουν, οδηγώντας τον Χίτλερ σε μια επιτυχή εισβολή στη Σουηδία, εξαιτίας της οποίας καθυστερεί κατά τρεις εβδομάδες η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, επιτρέποντας στον Στάλιν να προετοιμαστεί καλύτερα. Η απόβαση στη Νορμανδία λαμβάνει χώρα την άνοιξη του 1944, αντί για τον Ιούνιο, ο Χίτλερ αυτοκτονεί τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους, η Σουηδία απελευθερώνεται από βρετανικές και σοβιετικές δυνάμεις και ο πόλεμος τελειώνει ένα χρόνο νωρίτερα.
 Στο The Leader 2003) του Γκάι Γουόλτερς, ο βασιλιάς Εδουάρδος Η΄ του Ηνωμένου Βασιλείου δεν παραιτείται ποτέ, παντρεύεται τη Γουάλις Σίμσον, οδηγώντας τον Όσβαλντ Μόσλι να κερδίσει τις εκλογές του 1935, να συμμαχήσει με τις δυνάμεις του Άξονα και να συνωμοτήσει με τον Χίτλερ για να συνεργαστεί μαζί του στην Τελική Λύση.
 Ο Χάρι Τέρτλντοβ χρησιμοποιεί συχνά εναλλακτική ιστορία στα μυθιστορήματά του, όπως και στην περίπτωση του Αδόλφου Χίτλερ. Το "Uncle Alf" παρουσιάζει τον Χίτλερ ως λοχία της Feldgendarmerie, ενώ το In the Presence of Mine Enemies περιέχει τη νίκη του Άξονα και ο φίρερ είναι ο πιο ισχυρός άνδρας στον κόσμο. Στο The War That Came Early, ο Χίτλερ δολοφονείται και η ναζιστική κυβέρνηση ανατρέπεται με πραξικόπημα. Η σειρά World War (1993–2004) παρουσιάζει μια εισβολή εξωγήινων στη Γη στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Χίτλερ στέλνει τον Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ για να πετύχει ανακωχή μεταξύ του Άξονα και των συμμαχικών δυνάμεων, και παραμένει φίρερ μέχρι το θάνατό του, οπότε τον διαδέχεται ο Χάινριχ Χίμλερ.
 Στην εναλλακτική ιστορία του Farthing από τον Τζο Γουόλτον, τον Μάιο του 1941 στη Σκωτία, ο Ρούντολφ Ες καταφέρνει να διαπραγματευτεί επιτυχώς όρους ειρήνης με το Ηνωμένο Βασίλειο, κυρίως επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εμπλέκονται ποτέ στον πόλεμο επειδή η Ιαπωνκή Αυτοκρατορία δεν επιτίθεται ποτέ στο Περλ Χάρμπορ, με αποτέλεσμα η Βρετανική Αυτοκρατορία να αποσυρθεί από τον πόλεμο. Ως εκ τούτου, μέχρι το τέλος του 1949, η Βρετανία έχει γίνει φασιστική δικτατορία.
 Στο Hitler's Peace (2005) του Φίλιπ Κερ, ο Χίτλερ, συνειδητοποιώντας ότι πρόκειται να χάσει τον πόλεμο, προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ειρήνη με τους Φραγκλίνο Ρούζβελτ, Ιωσήφ Στάλιν και Ουίνστον Τσόρτσιλ.
 Στο The Afrika Reich του Γκάι Σαβίλ (2011) το Ηνωμένο Βασίλειο ηττάται από τη ναζιστική Γερμανία στη μάχη της Δουνκέρκης, ο λόρδος Χάλιφαξ γίνεται πρωθυπουργός και υπογράφει σύμφωνο μη επιθέσεως με τη Γερμανία τερματίζοντας τον πόλεμο. Το 1952, οι δύο αυτοκρατορίες έχουν μοιραστεί την Αφρική μεταξύ τους. Στο The Madagaskar Plan, ο Χίτλερ εκτοπίζει Εβραίους ως μέρος του Σχεδίου Μαδαγασκάρη.

 Ποίηση 
Στην ποιητική συλλογή «Στην κοιλάδα με τους ροδώνες» (1978) του Νίκου Εγγονόπουλου, περιλαμβάνεται το ποίημα «Essai sur l’inégalité des races humaines» (από το Δοκίμιο περί της ανισότητος των ανθρωπίνων φυλών του Αρτίρ ντε Γκομπινό), που έχει τον αντιρατσιστικό υπότιτλο «Ξεχνιέται ο Αδόλφος Χίτλερ;».

 Θέατρο 
δεξιά|μικρογραφία| Ο χαρακτήρας του Χίτλερ εμφανίζεται σε παράσταση με τις μαριονέτες Punch and Judy στην Αγγλία
Ο Χίτλερ ανέβηκε στη σκηνή χάρη στον Ιάπωνα μυθιστοριογράφο Γιούκιο Μισίμα, ο οποίος έγραψε ένα θεατρικό έργο με τίτλο «Ο φίλος μου ο Χίτλερ» (Wagatomo Hitora), με θέμα τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Επιπλέον, ο Ούγγρος συγγραφέας Γκέοργκ Ταμπόρι έγραψε μια κωμωδία με τίτλο «Ο Αγών μου», η οποία απεικόνιζε τον Χίτλερ ως έναν φτωχό νεαρό που πηγαίνει στη Βιέννη για να γίνει καλλιτέχνης. Ο Χίτλερ εμφανίζεται ως δευτερεύων χαρακτήρας στο έργο του Στάνλεϊ Έβελινγκ «The Dead of Night», το οποίο διαδραματίζεται πάνω από το καταφύγιο του Χίτλερ καθώς οι Σοβιετικοί εισέρχονται στο Βερολίνο. Το Dr Freud Will See You Now Mr Hitler (2008) ήταν ένα ραδιοφωνικό δράμα των Λόρενς Μαρκς και Μορίς Γκραν, το οποίο παρουσίαζε ένα φανταστικό σενάριο όπου ο Ζίγκμουντ Φρόιντ κάνει ψυχοθεραπεία στον νεαρό Χίτλερ.

 Ταινίες και σίριαλ 

 Ηθοποιοί που ερμήνευαν συχνά τον Χίτλερ 

 Ο Μπόμπι Γουότσον ενσαρκώνει τον Χίτλερ στις ταινίες:
 The Devil with Hitler (1942)
 Hitler – Dead or Alive (1942)
 Nazty Nuisance (1943)
 Το θαύμα του Μόργκανς Κρικ (The Miracle of Morgan's Creek, 1944) του Πρέστον Στέρτζες
 Ο Χίτλερ και η συμμορία του (The Hitler Gang, 1944)
 Φλόγα και πάθος (A Foreign Affair, 1948) του Μπίλι Γουάιλντερ με τις Μαρλέν Ντίτριχ και Τζιν Άρθουρ
 Ο κυρίαρχος της γης (The Story of Mankind, 1957) με τους Χέντι Λαμάρ και Γκράουτσο Μαρξ
 Εγώ είμαι ο στρατηγός (On the Double, 1961) με τον Ντάνι Κέι
 Οι 4 ιππόται της Αποκαλύψεως (The 4 Horsemen of the Apocalypse, 1962) του Βινσέντε Μινέλι, με τους Γκλεν Φορντ και Σαρλ Μπουαγιέ
 Ο Καρλ Έκμπεργκ ενσαρκώνει τον Χίτλερ στις ταινίες:
 Πολίτης Κέιν (Citizen Kane, 1941) του Όρσον Γουέλς
 Γιατί δεν σκότωσα τον Χίτλερ (Man Hunt, 1941) του Φριτς Λανγκ
 The Wife Takes a Flyer (Γαμπρός απ' τον ουρανό, 1942) με την Τζόαν Μπένετ
 Οι συνωμόται της 5ης φάλαγγος (Once Upon a Honeymoon, 1942) με τους Τζίντζερ Ρότζερς και Κάρι Γκραντ
 Τι έκανες στον πόλεμο, μπαμπά; (What Did You Do in the War, Daddy?, 1966) του Μπλέικ Έντουαρντς με τον Τζέιμς Κόμπερν
 Ο Μάικλ Σίαρντ ενσαρκώνει τον Χίτλερ στα:
 The Tomorrow People (1973)
 Rogue Male (1976) με τον Πίτερ Ο'Τουλ
 Και οι δώδεκα ήταν καθάρματα: Επόμενη αποστολή (The Dirty Dozen: Next Mission, 1985) με τον Λι Μάρβιν
 Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η τελευταία σταυροφορία (Indiana Jones and the Last Crusade, 1989) του Στίβεν Σπίλμπεργκ

 Κινηματογράφος 
 Bosko's Picture Show (1933): όπου ο Χίτλερ κυνηγά τον Τζίμι Ντουράντε με τσεκούρι
 Ο μεγάλος δικτάτωρ (The Great Dictator, 1940): με τον Τσάρλι Τσάπλιν
 Νυκτερινό τρένο (Night Train to Munich, 1940) του Κάρολ Ριντ, με τον Μπίλι Ράσελ ως Χίτλερ
 Ο Μο Χάουαρντ από το Τρίο Στούτζες παρώδησε τον Χίτλερ στα You Nazty Spy! (1940)  και I'll Never Heil Again (1941)
 Daffy – The Commando (1943): Ο Ντάφι Ντακ χτυπάει τον Χίτλερ στο κεφάλι
 20 Ιούλη 1944: Εξέγερση ενάντια στον Χίτλερ (Es geschah am 20. Juli, 1955), σε σκηνοθεσία Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ
 20 Ιουλίου - Απόπειρα κατά του Χίτλερ (Der 20. Juli, 1955), σε σκηνοθεσία Φαλκ Χάρνακ
 Ψηλά τα χέρια Χίτλερ (1962) του Ροβήρου Μανθούλη, όπου ο Παναγής (Θανάσης Βέγγος) προσποιείται ότι εκτελεί τον Χίτλερ με έναν οικιακό τρίφτη 
 Κάψτε το Παρίσι (Paris brûle-t-il?, 1966) του Ρενέ Κλεμάν, με τον Μπίλι Φρικ ως Χίτλερ
 Αυτοί οι τρελοί τρελοί παραγωγοί (1968), του Μελ Μπρουκς, δύο άνδρες (Ζίρο Μόστελ, Τζιν Χάκμαν) συμφωνούν ανεβάζουν ένα θεατρικό για τον Χίτλερ στο Μπρόντγουεϊ, ελπίζοντας σε εμπορικό φιάσκο
 Από πού πάνε στο μέτωπο; (Which Way to the Front?, 1970), κωμωδία του Τζέρι Λιούις με θέμα τη συνωμοσία της 20ής Ιουλίου με τον Σίντνεϊ Μίλερ ως Χίτλερ
 Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ (1970) του Κώστα Καραγιάννη με τους Κώστα Βουτσά και Αιμιλία Υψηλάντη 
 Η Αλίκη δικτάτωρ (1972) του Τάκη Βουγιουκλάκη με την Αλίκη Βουγιουκλάκη να παριστάνει τον Σαρλό – Χίτλερ σε μια αναφορά στον Μεγάλο δικτάτορα του Τσάπλιν 
 Οι τελευταίες 10 μέρες του Χίτλερ (Hitler: The Last Ten Days, 1973), με τον Άλεκ Γκίνες ως Χίτλερ
 Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες (Blazing Saddles, 1974): του Μελ Μπρουκς, όπου ένας ηθοποιός παίζει τον Χίτλερ σε μια ταινία
 Χίτλερ, μια ταινία για τη Γερμανία (1977) ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Χανς-Γιούργκεν Ζίμπερμπεργκ 
 Ανθρωποκυνηγητό σε δυο ηπείρους (The Boys from Brazil, 1978): του Φράνκλιν Σάφνερ, με τους Γκρέγκορι Πεκ και Λόρενς Ολίβιε, όπου ένας τρελός κλωνοποιεί τον Χίτλερ
 Το μεγάλο κανόνι (1981) του Πάνου Γλυκοφρύδη όπου ένας αγανακτισμένος πατέρας (Θανάσης Βέγγος) ενός νεοναζί αποφασίζει να φτιάξει ένα μεγάλο κανόνι για να εξοντώσει τον Χίτλερ 
 Χίτλερ: Το κρησφύγετο (The Bunker, 1981), με τον Άντονι Χόπκινς ως Χίτλερ
 Ο άσος των άσων (L'as des as, 1982), με τον Ζαν Πολ Μπελμοντό, όπου ο Γκούντερ Μάισνερ ενσαρκώνει τον Χίτλερ και την ετεροθαλή του αδελφή, Άγχελα
 Οι άνεμοι του πολέμου (The Winds of War, 1983), με τους Ρόμπερτ Μίτσαμ και Άλι Μακ Γκρο, ενώ ο Γκούντερ Μάισνερ ενσαρκώνει τον Χίτλερ
 Τα SS του Χίτλερ (Hitler's SS: Portrait in Evil, 1985), με τον Κόλιν Τζέβονς ως Χίτλερ
 Πόλεμος και αναμνήσεις (War and Remembrance, 1988), με τον Ρόμπερτ Μίτσαμ, ενώ ο Στίβεν Μπέρκοφ ενσαρκώνει τον Χίτλερ
 Κομαντάτ Μαρία (1988), βιντεοταινία με την Ελένη Φιλίνη ως Μαρία, Ελληνίδα Μάτα Χάρι που αποπλανεί τον Αδόλφο Χίτλερ  
 Countdown to War (1989), με τον Ίαν Μακ Κέλεν στον ομώνυμο ρόλο  
 Europa, Europa (1990), της Αγκνιέσκα Χόλαντ, με τον Ρίσαρντ Πιετρούσκι ως Χίτλερ
 Στη φωλιά του λύκου (The Plot to Kill Hitler, 1990) με τον Μπραντ Ντέιβις και τον Μάικ Γκουίλιμ ως Χίτλερ
 Τσάρλι (Chaplin, 1992), του Ρίτσαρντ Ατένμπορο, όπου ο Τσάρλι Τσάπλιν (Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ) αρνείται να σφίξει το χέρι ενός άνδρα που μιλά για τον Χίτλερ σε μια δεξίωση
 Η γη των πατέρων μας (Fatherland, 1994), με τη Μιράντα Ρίτσαρντσον και τον Ρούντολφ Φλάισερ ως Χίτλερ
 Μολώχ (Moloch, 1999), σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Σοκούροφ 
 Εισβολή στο παρελθόν: Κωδικός Βερολίνο (Timecop 2: The Berlin Decision, 2003): ένας άνδρας ταξιδεύει πίσω στο παρελθόν για να δολοφονήσει τον Χίτλερ
 Η πτώση (Der Untergang, 2004) του Όλιβερ Χιρσμπίγκελ, με τον Μπρούνο Γκαντς ως Χίτλερ
 Ο καθοδηγητής (The Good Shepherd, 2006), του Ρόμπερτ Ντε Νίρο, στην οποία ο Έντουαρντ Γουίλσον (Ματ Ντέιμον) βρίσκεται σε μια συνάντηση όπου μιλούν για τον Χίτλερ
 Ein Kitten für Hitler (2007) σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κεν Ράσελ, με τον ίδιο ως Χίτλερ
 Επιχείρηση Βαλκυρία (Valkyrie, 2008) του Μπράιαν Σίνγκερ, με τον Ντέιβιντ Μπάμπερ ως Χίτλερ  
 Άδωξοι Μπάσταρδη (2009) του Κουέντιν Ταραντίνο, με τον Μάρτιν Βούτκε ως Χίτλερ
 Ο πρώτος εκδικητής: Captain America (2011): Ο Στιβ Ρότζερς (Κρις Έβανς) παίζει σε μια τουρνέ για την προώθηση πολεμικών ομολόγων κατά την οποία "σκοτώνει" τον Χίτλερ
 Τζότζο (Jojo Rabbit, 2019), με τον Τάικα Γουαϊτίτι
 Ο λόγος του βασιλιά (The King's Speech, 2010), ο Γεώργιος ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου βλέπει στα επίκαιρα τον Χίτλερ να βγάζει λόγο
 Είναι πάλι εδώ (Er ist wieder da, 2015), με τον Όλιβερ Μαζούκι ως Χίτλερ
 Τα 13 λεπτά που δεν άλλαξαν την ιστορία (Elser, 2015), σε σκηνοθεσία Όλιβερ Χιρσμπίγκελ με θέμα την απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ 
 Iron Sky: The Coming Race (2019): με τον Ούντο Κιρ ως Χίτλερ
 Ο άνθρωπος του βασιλιά: Το ξεκίνημα (The King's Man, 2021), με τον Ντάβιντ Κρος ως Χίτλερ

 Τηλεόραση 

 Doctor Who (1963-): Τον Χίτλερ υποδύεται ο Άλμπερτ Γουέλινγκ στο όγδοο επεισόδιο του 6ου κύκλου με τίτλο "Let's Kill Hitler".
 The Simpsons (1989-): Ο Μπαρτ Σίμπσον καλεί έναν ηλικιωμένο στην Αργεντινή που υπονοείται ότι είναι ο Αδόλφος Χίτλερ στο επεισόδιο "Bart vs Australia".
 Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο (The Man in the High Castle, 2015): Ο ηλικιωμένος Χίτλερ κάνει την εμφάνισή του σε έναν εναλλακτικό κόσμο όπου οι Δυνάμεις του Άξονα έχουν κερφίσε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ντοκιμαντέρ 
 The World at War (1974): τηλεοπτική σειρά της Thames Television με πολλές πληροφορίες για τον Χίτλερ και τη ναζιστική Γερμανία, μεταξύ των οποίων και μια συνέντευξης με τη γραμματέα του, Τράουντλ Γιούνγκε.
 Ναζί: Η προειδοποίηση της Ιστορίας (The Nazis: A Warning from History, 1997): τηλεοπτική σειρά έξι επεισοδίων του BBC για το πώς οι καλλιεργημένοι και μορφωμένοι Γερμανοί αποδέχτηκαν τον Χίτλερ και τους ναζί. Ιστορικός σύμβουλος ήταν ο Ίαν Κέρσοου.
 Σκοτεινό σημείο: Η γραμματέας του Χίτλερ (Im toten Winkel - Hitlers Sekretärin, 2002): συνέντευξη 90 λεπτών με τον Τράουντλ Γιούνγκε. Αποσπάσματα της συνέντευξης χρησιμοποιήθηκαν στην Πτώση.
 Χίτλερ: Η αρχή του κακού (Hitler: The Rise of Evil, 2003): τηλεοπτική σειρά δύο επεισοδίων για τα πρώτα χρόνια του Αδόλφου Χίτλερ και την άνοδό του στην εξουσία μέχρι το 1933, με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Καρλάιλ.

 Κόμικς και κινούμενα σχέδια 
μικρογραφία|Ο Χίτλερ σε εξώφυλλο του Captain Marvel των DC Comics
Τα DC Comics παρουσιάζουν τον Χίτλερ σε αρκετές περιπτώσεις. Στο Strange Adventures #3 (Δεκέμβριος 1950-Ιανουάριος 1951), υπάρχει μια ιστορία στην οποία ο Χίτλερ αιχμαλωτίζεται από εξωγήινους λίγο πριν από την απόπειρα αυτοκτονίας του. Αφήνεται ένα ψεύτικο πτώμα για να το βρουν τα SS. Ως τιμωρία για τα εγκλήματα του Χίτλερ, φυλακίζεται ισόβια σε έναν πύραυλο που θα ταξιδεύει στο διάστημα μέχρι να πεθάνει. Όσο είναι ξύπνιος, αναγκάζεται να ακούει μια ατελείωτη ηχογράφηση όλων των ομιλιών που έχει εκφωνήσει.

Στην έκδοση The Golden Age της DC Comics, ο εγκέφαλος του Χίτλερ μεταμοσχεύεται με επιτυχία στον εγκέφαλο του Dyna-Mite. Προσποιούμενος πλέον ότι είναι ένας υπερήρωας που ονομάζεται Ντάιναμαν, σχεδιάζει να αναστήσει τα ναζιστικά ιδανικά.

Στα κόμικς Pre-Crisis της Fawcett, είναι μέλος της Monster Society of Evil μαζί με τον Μπενίτο Μουσολίνι και τον Τότζο Χιντέκι και βοηθά στη δημιουργία του υπερδύναμου Άριου υπερκακού Κάπτεν Ναζί.

Στο κόμικ The Savage Dragon του Έρικ Λάρσεν (Image Comics), ο Χίτλερ δεν πεθαίνει το 1945, αλλά μετά από μια μάχη εναντίον του Hellboy στη Ρουμανία το 1952. Ο εγκέφαλός του μεταμοσχεύεται στο σώμα ενός μεγάλου γορίλα. Κάποια στιγμή, το σώμα του καταστρέφεται και αποκαλύπτεται ότι ο εγκέφαλος του Χίτλερ είχε μεταλλαχθεί και μπορεί να ζήσει χωρίς βοήθεια από οποιαδήποτε τεχνολογία ή σώμα ξενιστή, περπατώντας με μικροσκοπικά πόδια.

Στη διάρκεια του πολέμου, η Warner Bros. δημιούργησε κινούμενα σχέδια που διακωμωδούσαν συνεχώς τον Χίτλερ, τα χαρακτηριστικά του και τις ιδιορρυθμίες της προσωπικότητάς του. Τα περισσότερα (αν όχι όλα) κινούμενα σχέδια με τον Χίτλερ και τους ναζί κατέληγαν με τον Αμερικανό ήρωα (όπως ο Μπαγκς Μπάνι ή ο Ντάφι Ντακ) να χλευάζει τον Χίτλερ.

Στη σειρά κόμικς The League of Extraordinary Gentlemen του Άλαν Μουρ, η οποία διαδραματίζεται σε ένα εναλλακτικό σύμπαν όπου πολλά άλλα έργα μυθοπλασίας είναι πραγματικά, ο Αδενοειδής Χίνκελ, η παρωδία του Χίτλερ που υποδύεται ο Τσάρλι Τσάπλιν στην ταινία Ο μεγάλος δικτάτωρ, είναι πραγματικό πρόσωπο και έχει τον ίδιο ρόλο που είχε ο Χίτλερ στην πραγματική ζωή.

 Μουσική 
Πολλά τραγούδια αφηγούνται μια ιστορία για τον Χίτλερ με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, για παράδειγμα το "Götterdämmerung" των Stratovarius αναφέρει άμεσα την ιστορία του Χίτλερ και του ναζιστικού καθεστώτος. Ο Ντέιβιντ Μπόουι έχει επίσης δηλώσει ότι «ο Χίτλερ ήταν ένας από τους πρώτους ροκ σταρ». Το «Heads We’re Dancing» της Κέιτ Μπους αφηγείται την ιστορία μιας γυναίκας που χορεύει όλη νύχτα με έναν γοητευτικό άγνωστο, ανακαλύπτοντας το επόμενο πρωί ότι αυτός είναι ο Αδόλφος Χίτλερ.

Το τραγούδι "Hitler as Kalki" από το αποκαλυπτικό φολκ συγκρότημα Current 93 χρησιμοποιεί την ιδέα της Σαβίτρι Ντέβι ότι ο Χίτλερ ήταν ένα άβαταρ του ινδουιστικού θεού Κάλκι.

Ο Αμερικανός ράπερ Westside Gunn κυκλοφόρησε μια σειρά mixtapes με τίτλο "Hitler Wears Hermes", αντλώντας έμπνευση από την ταινία Ο διάβολος φοράει Prada.

Άλλα τραγούδια υιοθετούν μια πιο σοβαρή προσέγγιση και ασχολούνται με την επίδραση του Χίτλερ στον κόσμο. Το thrash metal συγκρότημα Flotsam and Jetsam ηχογράφησαν το "Der Fuhrer" για το άλμπουμ τους Doomsday for the Deceiver, με θέμα την καταστροφή που προκάλεσε ο Χίτλερ στην Ευρώπη. Το μέταλ συγκρότημα Anthrax από τη Νέα Υόρκη ηχογράφησε το τραγούδι "The Enemy" για το άλμπουμ Spreading the Disease, που αναφέρεται στον ρόλο του Χίτλερ στο Ολοκαύτωμα.

Υπάρχουν παραδείγματα παρωδιών που αφορούν τον Χίτλερ. Ο Μπινγκ Κρόσμπι και οι Andrews Sisters αναφέρονται στον Χίτλερ στο τραγούδι "Hot Time in the Town of Berlin". Ένα πρωτοποριακό ραπ τραγούδι με τίτλο "To Be or Not to Be (The Hitler Rap)" που ερμηνεύει ο Μελ Μπρουκς περιλαμβάνεται στο σάουντρακ της ταινίας Να ζει κανείς ή να μη ζει (To Be or Not to Be, 1983), αλλά δεν περιλαμβανόταν στην ίδια την ταινία. Ο Μελ Μπρουκς ντυμένος Χίτλερ τραγουδάει πίσω από ένα γραφείο, ενώ χορευτές με στολές SS χορεύουν ξέφρενα γύρω από τον Χίτλερ.

Στο τραγούδι "Σχήμα λόγου" των αδελφών Κατσιμίχα σε στίχους Κώστα Τριπολίτη από τον δίσκο Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα (1986), περιγράφονται διάφορες σκηνές της ανθρώπινης ιστορίας, ανάμεσα στις οποίες αναφέρται και ο Αδόλφος, που "σηκώνει τη σβάστικα". Την προηγούμενη δεκαετία, ο Διονύσης Σαββόπουλος έγραψε και ερμήνευσε το σουρεαλιστικό "Ολαρία ολαρά" στο Βρόμικο ψωμί (1972), που περιγράφει τον Χίτλερ να χαϊδεύει τα μαλλιά του Όλιβερ Τουίστ.

Ακολουθούν κάποια τραγούδια για τον Αδόλφο Χίτλερ:

 «Mr. Hitler» του Lead Belly
 «Hot Time in the Town of Berlin» των Μπινγκ Κρόσμπι και Andrews Sisters
 «Heads We're Dancing» της Κέιτ Μπους
 «Springtime for Hitler» από την ταινία και το θεατρικό έργο Αυτοί οι τρελοί τρελοί παραγωγοί του Μελ Μπρουκς

 Βιντεοπαιχνίδια 
μικρογραφία|400x400εσ| Ο Σατανάς σέρνει τον χορό του Άρθουρ Σικ
Το πρώτο μέρος του Wolfenstein 3D κορυφώνεται με μια μάχη με τον που φορά ρομποτική στολή.

Το Wolfenstein II: The New Colossus παρουσιάζει τον Αδόλφο Χίτλερ τη δεκαετία του 1960, μετά από νίκη των ναζί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποκαλύπτεται ότι ο Γιοχάνες Μπλάσκοβιτς δολοφόνησε τον Χίτλερ στη διάρκεια της Δεύτερης Αμερικανικής Επανάστασης.

 Εικαστικά 
Ο Σαλβαδόρ Νταλί ζωγράφισε αρκετούς πίνακες που αφορούσαν τον Χίτλερ. Το σουρεαλιστικό Αίνιγμα του Χίτλερ (1939) απεικονίζει μια σκισμένη φωτογραφία του μέσα σε πιάτο πάνω από το οποίο κρέμονται ένα σπασμένο τηλέφωνο και μια ομπρέλα. Ζωγράφισε επίσης τη Μεταμόρφωση του προσώπου του Χίτλερ σε φεγγαρόλουστο τοπίο (1958).

 Καταστήματα 
Στην Ινδία, άνοιξε στα μέσα Αυγούστου 2012 το κατάστημα ρούχων «Χίτλερ» στην Αχμενταμπάντ της Γκουτζαράτ. Το κατάστημα ξεσήκωσε αμέσως αντιδράσεις λόγω του ονόματός του. Το λογότυπο του καταστήματος είχε μια σβάστικα αντί για τελεία πάνω από το γράμμα «i» στο όνομα του Χίτλερ. Ο ιδιοκτήτης, Ρατζές Σαχ, δήλωσε στα μέσα ενημέρωσης ότι δεν περίμενε τόση αντίδραση. Είχε επιλέξει το όνομα επειδή ο παππούς του συνεταίρου του είχε το παρατσούκλι «Χίτλερ» λόγω της αυστηρής του συμπεριφοράς. Δήλωσε ότι δεν σκόπευε να αλλάξει το όνομα χωρίς αποζημίωση. Μεταξύ των ομάδων που διαφώνησαν με το όνομα του καταστήματος ήταν η μικρή εβραϊκή κοινότητα της Αχμενταμπάντ. Ένας διπλωμάτης στην ισραηλινή πρεσβεία στο Νέο Δελχί δήλωσε ότι η πρεσβεία θα διαμαρτυρηθεί στην ινδική κυβέρνηση. Η ισραηλινή γενική πρόξενος στο Μουμπάι ζήτησε από τους κρατικούς αξιωματούχους να εγγυηθούν για τη μετονομασία του καταστήματος, προσθέτοντας ωστόσο ότι πιστεύει πως η χρήση του ονόματος πιθανότατα είναι προϊόν άγνοιας και όχι αντισημιτισμού. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ιδιοκτήτης είχε συμφωνήσει να μετονομάσει το κατάστημα μετά από προσφορά εβραϊκής οργάνωσης να πληρώσει τα έξοδα. Τον Οκτώβριο του 2012, οι δημοτικές αρχές της Αχμενταμπάντ αφαίρεσαν την πινακίδα του καταστήματος χωρίς να έχει προηγηθεί η κατάλληλη διαδικασία.  Αργότερα, το κατάστημα μετονομάστηκε σε "Gladiator".

Το "Cross Cafe" στο Μουμπάι ονομάζόταν κάποτε "Hitler's Cross Cafe". Η επιχείρηση επιδίωκε να προσελκύσει την προσοχή χρησιμοποιώντας το θέμα του Χίτλερ και το κατάστημα ήταν διακοσμημένο με ναζιστικές εικόνες.

Το "Hitler Fried Chicken" ήταν ένα ταχυφαγείο στην Ταϊλάνδη που βασιζόταν στην αλυσίδα εστιατορίων Yum! Brands της Kentucky Fried Chicken.

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Faschismus in der populären Kultur [Fascism in popular culture] by Georg Seesslen Berlin : Edition Tiamat, 1994–1996. ISBN 3-923118-24-4, OCLC: 80476144
 The world Hitler never made : alternate history and the memory of Nazism by Gavriel David Rosenfeld. Cambridge; New York: Cambridge University Press, 2005. ISBN 0-521-84706-0 OCLC: 58052431
 Hitler's imagery and German youth by Erik H Erikson; Berkeley, Calif. : Institute of Child Welfare, University of California, 1940-1950? OCLC: 26533155
 Butter, Michael. The Epitome of Evil: Hitler in American Fiction, 1939-2002. Palgrave Macmillan, April 28, 2009. ISBN 0230620809, 9780230620803.

Κουλτουρα
Κατηγορία:Ναζισμός
Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια