K-23 (υποβρύχιο)

Το K-23 ήταν ένα από τα δώδεκα υποβρύχια («υποβρύχια καταδρομικά») κλάσης Κ που ναυπηγήθηκαν για το Σοβιετικό Πολεμικό Ναυτικό στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου της Βαλτικής το 1940. Έπειτα από την την εισβολή των Δυνάμεων του Άξονα στην ΕΣΣΔ (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα) δεν πραγματοποίησε πολεμικές περιπολίες στη Βαλτική ενώ τον Σεπτέμβριο του 1941 μεταφέρθηκε στον Βόρειο Στόλο. Πραγματοποίησε πέντε πολεμικές περιπολίες, συμπεριλαμβανομένων τριών αποστολών ναρκοθέτησης. Στην πέμπτη και τελευταία αποστολή του το βύθισαν γερμανικά ανθυποβρυχιακά πλοία το 1942.

 Περιγραφή 

Παρόλο που τα σκάφη της κλάσης Πράβντα δεν ήταν επιτυχημένα, η ηγεσία του Σοβιετικού Ναυτικού επέμεινε στην απόκτηση «καταδρομικών υποβρυχίων» που θα ήταν ικανά να επιχειρούν μακριά από την ΕΣΣΔ. Το 1936 εγκρίθηκε η ναυπήγηση τέτοιων σκαφών που θα είχαν επιπλέον δυνατότητα πόντισης ναρκών. Το εκτόπισμά τους ήταν 1490 t (1470 LT) στην επιφάνεια και 2104 t (2071 LT) σε κατάδυση. Είχαν ολικό μήκος 97,7 m, πλάτος 7,4 m και βύθισμα 4,5 m όταν ήταν πλήρως έμφορτα. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 80 m. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 66 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.Budzbon, Radziemski & Twardowski, p. 142

Στην επιφάνεια προωθούνταν χάρη σε δύο ντιζελοκινητήρες 9DKR οι οποίοι μπορούσαν να αποδώσουν έως και 8400 hp και η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης ήταν 21 kn. Εν καταδύσει προωθούνταν από δύο ηλεκτροκινητήρες PG11 μέγιστης ισχύος 1200 hp χάρη στους οποίους μπορούσαν να φθάσουν τους 10,3 kn. Η ακτίνα δράσης στην επιφάνεια έφθανε τα  με ταχύτητα πλεύσης 10,3 kn και εν καταδύσει τα  με ταχύτητα 3,1 kn.

Τα υποβρύχια της κλάσης Κ διέθεταν έξι τορπιλοσωλήνες των 533 mm στην πλώρη και τέσσερις, ίδιου διαμετρήματος, στην πρύμνη. Μπορούσαν να μεταφέρουν έως και δώδεκα τορπίλες. Στο κατάστρωμα υπήρχαν δύο πυροβόλα των 100 mm ενώ αντιαεροπορική κάλυψη παρείχαν δύο όπλα των 45 mm.Polmar & Noot, p. 265

 Επιχειρησιακή ιστορία 
Η ναυπήγηση του K-23 ξεκίνησε στις 5 Φεβρουαρίου 1938 στο Ναυπηγείο Νο. 196 στο Λένινγκραντ. Καθελκύστηκε στις 28 Απριλίου 1939 και ολοκληρώθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1940. Εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου της Βαλτικής στις 25 Οκτωβρίου. Στις 13 Ιουνίου 1941 απέπλευσε από το Λένινγκραντ με προορισμό το Σεβεροντβίνσκ. Στις 22 Ιουνίου 1941, εναρκτήρια ημέρα της γερμανικής επίθεσης, διέπλεε το κανάλι που συνδέει τη Λευκή Θάλασσα με τη Βαλτική. Έφθασε στις 12 Ιουλίου και εντάχθηκε στη δύναμη του Βόρειου Στόλου στις 17 Σεπτεμβρίου.Budzbon, Radziemski & Twardowski, pp. 142, 144

Κατά την πρώτη του περιπολία πόντισε στις 29 Οκτωβρίου νάρκες στα ανοικτά της νορβηγικής πόλης Κίρκενες εξαιτίας των οποίων υπέστη ζημιές ένα ναρκαλιευτικό και βυθίστηκε ένα ακόμη πλοίο. Στη δεύτερη αποστολή, μεταξύ 19 και 20 Νοεμβρίου πόντισε νάρκες στο φιορδ Πόρσανγερφιορδεν (Porsangerfjorden). Στην ίδια περιοχή πόντισε ξανά νάρκες μεταξύ 6ης και 7ης Ιανουαρίου 1942 και σε μία από αυτές προσέκρουσε και βυθίστηκε ένα μικρό πλοίο. Το K-23 ήταν επίσης ένα από τα έξι υποβρύχια που ανέλαβαν την κάλυψη της νότιας πλευράς των συμμαχικών νηοπομπών PQ 12 και QP 8 τον Μάρτιο του 1942, χωρίς να συμβούν αξιοσημείωτα περιστατικά. Μεταξύ Απριλίου και Μαΐου ανέλαβε ανάλογα καθήκοντα για τη νηοπομπή QP 11. Έπειτα από την αποχώρηση της QP 11 από την περιοχή, τα σοβιετικά υποβρύχια έπλευσαν προς τις νορβηγικές ακτές και το K-23 επιτέθηκε, χωρίς να σημειώσει κάποια επιτυχία, σε μικρή γερμανική νηοπομπή στις 12 Μαΐου. Προσπάθησε να αποφύγει τα πλοία συνοδείας εκμεταλλευόμενο την ανώτερη ταχύτητα του στην επιφάνεια, όμως εξαναγκάστηκε σε κατάδυση εξαιτίας γερμανικού αεροσκάφους στην περιοχή και εν τέλει βυθίστηκε από τις βόμβες βυθού των ανθυποβρυχιακών πλοίων UJ-1101, UJ-1108 και UJ-1110.Rohwer, pp. 110, 117, 133, 150, 162 Στον κυβερνήτη του υποβρυχίου, Μαχομέτ Γκαντζίεφ (Магомет Гаджиев) απονεμήθηκε μετά θάνατον η ύψιστη τιμητική διάκριση του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης για το σύνολο της δράσης του.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 



Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης K (ΕΣΣΔ)
Κατηγορία:Σοβιετικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου