Μάνιος Ακίλιος Γλαβρίων (ύπατος το 91)

Ο Μάνιος Ακίλιος Γλαβρίων, λατιν.: Manius Acilius Glabrio ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που υπηρέτησε ως κανονικός ύπατος το 91 μ.Χ. ως συνάδελφος του Τραϊανού, μετέπειτα Αυτοκράτορα. Αν και ήταν ένας από τους πολλούς συγκλητικούς που εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού με την κατηγορία της συνωμοσίας εναντίον του Αυτοκράτορα,  οι σύγχρονοί του τον θυμούνται περισσότερο για τη δύναμή του. Ο Δομιτιανός κάλεσε τον Γλαβρίο κατά τη διάρκεια της υπατικής θητείας τού τελευταίου στο κτήμα του στο Άλβαν κατά τη διάρκεια της εορτής των Ιουβεναλίων, για να σκοτώσει ένα μεγάλο λιοντάρι. Ο Γλαβρίων όχι μόνο απέλυσε το θηρίο, αλλά και αυτός γλίτωσε κάθε τραυματισμό. Μετά την ήττα του επί του λιονταριού, ο Γλαβρίων εξορίστηκε από τον Δομιτιανό και στη συνέχεια εκτελέστηκε, ενώ βρισκόταν στην εξορία. 

 Οικογένεια 
Ο Γλαβρίος ανήκε στο γένος των Ακιλίων, μία πληβειακή οικογένεια που πρωτοεμφανίστηκε τον 3ο αι. π.Χ. και θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είχε αρκετούς υπάτους ως προγόνους, ξεκινώντας με τον Μάνιο Ακίλιο Γλαβρίωνα το 191 π.Χ. Ο πατέρας του Γλαβρίωνα, του οποίου η ύπαρξη αναφέρεται από τον Ιουβενάλη ως ηλικιωμένου άνδρα, που ήταν ακόμη ζωντανός κατά το τέλος τού γιου του,  υποτίθεται ότι ήταν αντικαταστάτης ύπατος κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του Νέρωνα. 

Η σύζυγός του έχει ταυτοποιηθεί ως Aρρία Πλαρία Βέρα Πρισκίλα, Λεύκιος κόρη, γνωστή από μία σωζόμενη επιγραφή CIL VI, 6333.  Είχαν έναν γνωστό γιο, τον Mάνιο Ακίλιο Γλαβρίωνα, κανονικό ύπατο το 124.

 Πιθανώς Χριστιανός 
Σύμφωνα με τον Σουητόνιο, ο Δομιτιανός διέταξε την εκτέλεση αρκετών συγκλητικών και πρώην υπάτων, συμπεριλαμβανομένου του Γλαβρίωνα, ως «επινοώντες καινούργια πράγματα».  Ο Ευσέβιος αναφέρεται σε αυτή την απαγόρευση των «ευγενών και επιφανών ανδρών», αλλά δεν αναφέρει γιατί το έκανε αυτό ο Δομιτιανός, ούτε παρέχει ονόματα.  Ο Ιωάννης Ξιφιλίνος, μιλώντας για τις εκτελέσεις του 95 μ.Χ., λέει ότι ορισμένα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας και άλλα σημαντικά πρόσωπα καταδικάστηκαν για ασέβεια. Μερικοί συγγραφείς ερμήνευσαν αργότερα την κατηγορία της ασέβειας εναντίον του Ακίλιου Γλαβρίωνα ως απόδειξη ότι ανήκε στη χριστιανική θρησκεία, αν και άλλοι πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να είχε ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό, ή απλώς να μην ήταν αρκετά πιστός στον Αυτοκράτορα Δομιτιανό. 

Ο θρύλος ότι ο Γλαβρίων ήταν ένας από τους πρώτους που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό θεωρήθηκε αληθινός, όταν το 1888 ανακαλύφθηκε ένας τάφος των Ακιλίων Γλαβριόνων δίπλα στην Κατακόμβη της Πρισκίλλας. Αν και οι επιγραφές από τον τάφο που αναφέρουν την οικογένεια ήταν χαραγμένες σε μία γραφή που χρησιμοποιήθηκε γενιές αργότερα από αυτόν τον Μάνιο Ακίλιο Γλαβρίωνα και τη σύζυγό του Πρισκίλλα, εκείνη την εποχή πολλοί ειδικοί ανέφεραν με ενθουσιασμό αυτό το αρχαιολογικό εύρημα ως βέβαιη απόδειξη της ιστορίας.  Ήταν το 1931 όταν ο Π. Στέιγκερ μπόρεσε να αποδείξει ότι οι λίθινες επιγραφές, δεν ανήκαν σωστά στον θάλαμο, αλλά ήταν μέρος ενός τάφου που κατεδαφίστηκε κατά την κατασκευή της Βασιλικής του Αγίου Σιλβέστρου μετά τον 4ο αι. Μισόν αιώνα αργότερα, ο Φ. Toλόττι μπόρεσε να επιβεβαιώσει την ερμηνεία του Στέιγκερ, όταν προσδιόρισε την ταφική περιοχή, από την οποία προέρχονταν οι επιγραφές. 

 Δείτε επίσης 
 Κατακόμβη της Πρισκίλλας

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Barnes, Arthur Stapylton (1909). "Manius Acilius Glabrio" . Catholic Encyclopedia. Vol. 6.

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα