Ενρίκο Πάτσι

Ο Ενρίκο Πάτσι (ιταλ. Enrico Pazzi, 20 Ιουνίου 1818 – 27 Μαρτίου 1899) ήταν Ιταλός γλύπτης, που εργάσθηκε κυρίως στη Φλωρεντία. Είναι κυρίως γνωστός για το Μνημείο του Δάντη (1857-1865) στην πλατεία της Βασιλικής Σάντα Κρότσε της Φλωρεντίας και για το Μνημείο του Πρίγκιπα Μιχάηλο στο κέντρο του Βελιγραδίου.

Σε ηλικία 15 ετών ο Πάτσι άρχισε να σπουδάζει στο Ίδρυμα Καλών Τεχνών της γενέτειράς του Ραβέννας, όπου είχε δάσκαλο τον Ignazio Sarti.Enciclopedia Dantesca (1970), και το λήμμα στην εγκυκλοπαίδεια Treccani, του Camillo Semenzato Ωστόσο εκδιώχθηκε από εκεί μετά από ένα ξέσπασμα θυμού κατά το οποίο κατέστρεψε ένα από τα ημιτελή έργα του τη βραδιά της ετήσιας εκθέσεως. Με τη βοήθεια του λεγάτου του καρδινάλιου της πόλεως, του Λουίτζι Άματ, έγινε δεκτός στην Ακαδημία της Ραβέννας.Ricordi d'arte, αυτοβιογραφία του Ενρίκο Πάτσι, Tipografia Cooperativa, Via Monalda #1, Φλωρεντία 1887, σσ. 11-15 Με ένα επίδομα από την Ακαδημία, ο Πάτσι εγκαταστάθηκε στη Φλωρεντία, όπου εργάσθηκε με μέντορα τον Τζοβάννι Ντουπρέ. Αργότερα ο Πάτσι άνοιξε ένα ατελιέ στη Via dei Maccheroni μαζί με τον συνάδελφό του από τη Ραβέννα Λουίτζι Μαζόλι (Luigi Majoli).

Τα μνημεία που φιλοτέχνησε ο Πάτσι τόσο για τον Δάντη, όσο και για τον Σαβοναρόλα, συνάντησαν αντιδράσεις μέχρι να τοποθετηθούν σε δημόσιους χώρους στη Φλωρεντία.

Παραπομπές

Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Κατηγορία:Πρόσωπα των Παπικών Κρατών