Λεύκιος Φουνισουλάνος Βετονιανός

Ο Λεύκιος Φουνισουλάνος Βετονιανός, λατιν.: Lucius Funisulanus Vettonianus ήταν Ρωμαίος στρατηγός και συγκλητικός κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Φλαβίων Αυτοκρατόρων. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο διάστημα (nundinium) από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 78, με συνάδελφο τον Κόιντο Κορέλιο Ρούφο. 

 Βιογραφία 
Ο Βετονιανός είχε ένα δυσοίωνο ξεκίνημα στη σταδιοδρομία του, ως ένας των τριών ανδρών αστυνόμων-πυροσβεστών (tresviri capitales), μίας ομάδας από αυτές που αποτελούσαν τους είκοσι άνδρες (vigintviri).  Αυτό ήταν το λιγότερο επιθυμητό αξίωμα από τα τέσσερα, καθώς οι άνδρες που κατείχαν αυτό το αξίωμα σπάνια είχαν μία επιτυχημένη σταδιοδορμία: ο Άντονι Μπίρλεϋ μπόρεσε να βρει μόνο πέντε άνδρες από τους τρεις αστυνόμους-πυροσβέστες, που στη συνέχεια έγιναν κυβερνήτες υπατικών αυτοκρατορικών επαρχιών.  Κατόπιν αυτού ανέλαβε τριβούνος του στρατού της Λεγεώνας VI Victrix, στη συνέχεια τοποθετήθηκε στην πόλη Λέγιο (σημερινό Λεόν) στην Ταρρακωνική Ισπανία. Αφού υπηρέτησε ως ταμίας (questor) στη Σικελία, αποδέχτηκε μία άλλη θέση ως λεγάτος λεγεώνας (legatus legionis) ή διοικητής της Λεγεώνας IV Σκυθικής το 62 μ.Χ., η οποία είχε σταθμεύσει στο Ζεύγμα της Συρίας. Κάποια στιγμή ο Βετονιανός βρέθηκε να διοικεί τη λεγεώνα υπό την ηγεσία του Λεύκιου Καισένιου Παίτου στον Ρωμαιο-Παρθικό πόλεμο του 58-63.  Η λεγεώνα, ωστόσο, ηττήθηκε στη μάχη της Ρανδείας και υπέστη ατιμία.

Οι επόμενες θέσεις που κατείχε ο Βετονιανός ήταν πολιτικές: έπαρχος του θησαυροφυλακίου στον ναό του Κρόνου (aerarium Saturni), επιμελητής της Αιμιλίας Οδού (curator Via Aemilia) και επιμελητής της ύδρευσης (curator aquarum, ή διευθυντής των υδραγωγείων). Αυτά προφανώς όλα τα κατείχε μετά το τέλος τού Νέρωνα, αποδεικνύοντας ότι αποκαταστάθηκε από τον Βεσπασιανό από την ατίμωση της Ράνδρειας. Η χρονολόγηση του αξιώματος του επάρχου του θησαυροφυλακίου του Κρόνου θα μπορούσε να χρονολογηθεί με ακρίβεια μεταξύ περίπου 74 και 76 , αλλά η χρονολόγηση των υπόλοιπων αποτελεί πρόβλημα. Ενώ η θέση του επάρχου μπορούσε να καταλαμβάνεται από έναν πρώην πραίτορα, και επομένως πριν ο Βετονιανός γίνει ύπατος, η θέση του επιμελητή των δρόμων λαμβανόταν συχνότερα μετά την υπατεία, και η θέση του επιμελητή της ύδρευσης ήταν οποτεδήποτε· αλλά η επιγραφή ομαδοποιεί τις θέσεις, σαν να τα ασκούσε ο Βετονιανός πριν προσχωρήσει στην υπατεία. Ίσως, ως παρόμοιες θέσεις, να είχε νόημα να ομαδοποιηθούν στην επιγραφή, ή ίσως ο Βεττονιανός να ήταν βοηθός επιμελητής της ύδρευσης εκείνου, που συνήθως θεωρείται προκάτοχός του: του Μάνιου Ακίλιου Αβιόλα. 

Μετά το διάστημα (nundinium) αυτού ως υπάτου, ο Βετονιανός διορίστηκε κυβερνήτης της Δαλματίας το 79, και διατήρησε τη θέση μέχρι το 84, την πρώτη από τις πολλές αυτοκρατορικές επαρχίες που κατείχε χωρίς διακοπή. Στη συνέχεια διετέλεσε κυβερνήτης της Παννονίας το 85/86, και από ένα σημείο πριν από τις 5 Σεπτεμβρίου 85 κυβέρνησε την Άνω Μοισία μέχρι το 88.  Ενώ ήταν κυβερνήτης της Άνω Μοισίας, ο Βετονιανός συμμετείχε στους Δακικούς Πολέμους με τέτοια ανδρεία, που τού απονεμήθηκε η στρατιωτική διάκριση (dona militaria) που αρμόζει σε έναν πρώην ύπατο. 

Ο Βετονιανός ολοκλήρωσε τη σταδιοδορμία του ως ανθύπατου της Αφρικής το 91–92.  Διορίστηκε επίσης σε ιερατικό αξίωμα στους ιερείς του Αυγου΄στου (sodales Augustales), αλλά αργότερα προήχθη σε έναν των επτά ανδρών για τις εορτές (septemviri epulonum) πριν από το τέλος του.

Ο τάφος του Βετονιανού ανεγέρθηκε στην οδό Λατίνα (via Latina).  Οι πιθανοί απόγονοί του περιλαμβάνουν τον Tίτο Πομπόνιο Αντιστιανό Φουνισουλάνο Βετονιανό, αντικαταστάτη ύπατο το έτος 121, και τη Φουνισουλάνα Βετούλλα, σύζυγο του Γάιου Τέτιου Αφρικανού Κασσιανού Πρίσκου, επάρχου της Αιγύπτου. 

 Αναφορές 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας