Κόλιν Κάμπελ Ρος

Ο Κόλιν Κάμπελ Έντι Ρος (Στα Αγγλικά: Colin Campbell Eadie Ross / Γέννηση 11 Οκτωβρίου του 1892 - Θάνατος 24 Απριλίου του 1922) ήταν Αυστραλός ιδιοκτήτης μπαρ, ο οποίος καταδικάστηκε αδικαιολόγητα και εκτελέστηκε άδικα για τον βιασμό και την δολοφονία της Νελ Άλμα Τίρτσκε (Στα Αγγλικά: Nell Alma Tirtsehke). Η υπόθεση έγινε γνωστή ως η Ανθρωποκτονία της οδού Γκαν Άλεϊ (Gun Alley Murder).

 Γενικές πληροφορίες 
Ο Κόλιν Ρος γεννήθηκε στο Φιτζρόι Νόρθ στην Βικτώρια της Μελβούρνης από τον Τόμας και την Ελίζαμπεθ Ρος. Ήταν ο τρίτος από τα πέντε παιδιά που γεννήθηκαν στην οικογένεια. Δυστυχώς, ο Τόμας Ρος πέθανε το 1900 αφήνοντας τη γυναίκα του να φροντίζει τα πέντε μικρά παιδιά τους, συμπεριλαμβανομένου ενός ακόμα που ήταν τότε νεογέννητο. Ως εκ τούτου, κανένας από τα παιδιά δεν έλαβε σωστή μόρφωση, εφόσον όλα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν νωρίς το σχολείο και να βρουν δουλειά για να βοηθήσουν τα οικονομικά της οικογένειας. Ο Κόλιν άρχισε να εργάζεται σε ένα τοπικό λατομείο σε ηλικία 11 ετών, στα μετέπειτα χρόνια έγινε εργάτης και αργότερα φύλακας στο στρατιωτικό νοσοκομείο Μπράντμεντους. Το 1920, η Ελίζαμπεθ Ρος έγινε διευθύντρια του ξενοδοχείου Ντόνιμπρουκ, τριάντα χιλιόμετρα βόρεια της Μελβούρνης, και μαζί της εργάστηκαν δύο γιοί της, ο Κόλιν και ο Ρόναλντ. 

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Κόλιν άρχισε μια σχέση με την Λίλι Μέι Μπράουν, η οποία εργαζόταν σε ένα άλλο ξενοδοχείο της Μελβούρνης. Στις 5 Μαρτίου του 1920, ο Ρος ζήτησε από την σύντροφο του να τον παντρευτεί. Ωστόσο εκείνη του το αρνήθηκε και ο Ρος έβγαλε από την τσέπη του ένα περίστροφο. Εκείνη έτρεξε να σωθεί και μπήκε μέσα σε ένα τραμ. Ο Κόλιν την ακολούθησε και συνέχισε να την απειλεί μέχρι που η κοπέλα συμφώνησε να τον συναντήσει αργότερα την ίδια ημέρα για να το ξανασυζητήσουν. Εντούτοις προτού η Λίλι πάει στο ραντεβού τους, τηλεφώνησε στην αστυνομία και τους ενημέρωσε για το τι ακριβώς συνέβη. Έτσι ένας ντετέκτιβ συμφώνησε να εμφανιστεί με πολιτικά ρούχα και να βρίσκεται στο σημείο που θα γινόταν η συνάντηση της με τον Ρος. Λίγο αργότερα τον συνέλαβε και τον οδήγησε στο αστυνομικό τμήμα. Οι αρχές του άσκησαν κατηγορίες για εκφοβισμό με χρήση περίστροφου και λεκτικές απειλές προς την Μπράουν, καθώς και για παράνομη οπλοκατοχή. Για τις πρώτες κατηγορίες καταδικάστηκε σε δεκατέσσερις ημέρες φυλάκισης, οι οποίες όμως αναστάλθηκαν μετά την δέσμευση του Κόλιν ότι θα έδειχνε καλή συμπεριφορά. Για την δεύτερη κατηγορία καταδικάστηκε σε δώδεκα μήνες φυλάκισης και πλήρωσε επίσης και πρόστιμο για την παράνομη μεταφορά του περίστροφου.

Τον Απρίλιο του 1921 η οικογένεια Ρος μετακόμισε στο κέντρο της Μελβούρνης, όπου ο Κόλιν, μαζί με τους αδελφούς του Στάνλεϊ και Ρονάλντ, αγόρασαν ένα μπαρ κρασιού στο κτήριο Ίστερν Αρκέιντ. Το κτήριο είχε κατασκευαστεί το 1872 και λειτουργούσε κυρίως ως ξενοδοχείο, αν και υπήρχαν κάποιες επιχειρήσεις σε αυτό. Μετά την αγορά του καταστήματος το μετονόμασαν σε "Αυστραλιανό Μπαρ Κρασιού". Παρόλα αυτά η προηγούμενη ιδιοκτήτριας, η Άιβι Μάθιους συνέχισε να εργάζεται στην επιχείρηση ως μπαργούμαν. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι όσο η επιχείρηση ήταν στα χέρια της Μάθιους, το μπαρ προσέλκυε μόνο ήσυχη και αξιοσέβαστη πελατεία. Ωστόσο όταν το αγόρασαν οι αδελφοί Ρος τα πράγματα άλλαξαν. Εκείνοι ήταν της άποψης ότι η επιχείρηση τους έπρεπε να είναι ανοιχτή για τον καθένα. Αυτό το  γεγονός οδήγησε στο να γίνει το μπαρ στέκι για πόρνες, αλκοολικούς και εγκληματίες. Οι υπόλοιποι ένοικοι του κτηρίου συχνά αγανακτούσαν από τα όσα έβλεπαν και άκουγαν, καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που οι μέθυσοι πελάτες του μπαρ ούρλιαζαν, έμπλεκαν σε καβγάδες και έκαναν χυδαία σχόλια σε κάθε γυναίκα που περνούσε έξω από το μπαρ. 

Στις 13 Οκτωβρίου του 1921, ένας από τους πελάτες του μπαρ έπεσε θύμα κλοπής στην υπαίθρια τουαλέτα του χώρου και αργότερα πυροβολήθηκε κατά τη διάρκεια της διαμάχης που είχε με εκείνον που τον είχε ληστέψει. Ο τραυματισμός του δεν ήταν σοβαρός. Παρόλα αυτά δεν μπορούσε να δώσει αξιόλογη κατάθεση στην αστυνομία λόγω της μεγάλης ποσότητας αλκοόλ που είχε καταναλώσει. Μια έρευνα αποκάλυψε ότι ο δράστης ήταν ένας νεαρός Άγγλος ταξιδιώτης ονόματι Φρανκ Γουόλς, ο οποίος είχε μείνει σχεδόν άφραγκος εξαιτίας της κακής διαχείρισης που έκανε στα οικονομικά του. Όπως υποστήριξε αργότερα στην αστυνομία ο Γουόλς, πλησίασε τον Κόλιν Ρος και του ζήτησε να τον βοηθήσει να ληστέψουν τον συγκεκριμένο πελάτη με την υπόσχεση ότι τα κλοπιμαία θα τα μοιράζονταν μεταξύ τους. Ο Κόλιν και ο Φρανκ συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για ένοπλη ληστεία. Εντούτοις ο Ρος αρνήθηκε την κατηγορία και άφησε να εννοηθεί ότι στο περιστατικό εμπλεκόταν η Άιβι Μάθιους, η οποία μέχρι τότε δεν συνεργαζόταν με την αστυνομία καθώς αρνούνταν να μιλήσει γι' αυτό το ζήτημα. Μετά όμως από την επίσκεψη της μητέρας του Ρος στο κρατητήριο, η Μάθιους άρχισε να μιλάει στην αστυνομία. Σε όλη την διάρκεια της κατάθεση της παρουσιαζόταν ως η διευθύντρια του μπαρ. Τελικά αφέθηκε ελεύθερη καθώς δεν μπόρεσε να διευκρινιστεί αν είχε κάποια εμπλοκή στην κλοπή. Έπειτα από αυτό άρχισε να φέρεται σαν ιδιοκτήτρια του μπαρ και να σηκώνει χρήματα από τον λογαριασμό της επιχείρησης. Ο Κόλιν δεν αντέδρασε γι' αυτό το γεγονός, αλλά ούτε έκανε καμία περαιτέρω προσπάθεια να στρέψει την προσοχή της αστυνομίας πάνω στην Άιβι καθώς δεν είχε τρόπο να αποδείξει τα λεγόμενα του. Έμεινε λίγες ημέρες στην φυλακή και στις αρχές του Νοέμβρη, εκείνος τελικά απαλλάχτηκε από την κατηγορία της ένοπλης ληστείας. Αντίθετα ο Γουόλς καταδικάστηκε σε έξι μήνες καταναγκαστικής εργασίας. Μετά την αθώωση του Κόλιν, ο αδελφός του Στάνλεϊ διαπληκτίστηκε με την Μάθιους και την απέλυσε.Morgan, p. 121

 Η δολοφονία 
Το απόγευμα της 30ης Δεκεμβρίου του 1921, η γιαγιά της 12χρονη Άλμα Τίρτσκε, έστειλε την εγγονή της να της κάνει ένα θέλημα. Συγκεκριμένα να παραλάβει ένα πακέτο κρέατος από ένα χασάπη στην κεντρική οδό Σβάνστον, και να το παραδώσει στην θεία της Άλμα, η οποία κατοικούσε σε μικρή απόσταση από το κρεοπωλείο. Η λογική έλεγε ότι η Άλμα η οποία ήταν ήσυχο και υπάκουο παιδί, θα έκανε το πολύ δεκαπέντε λεπτά για όλη αυτή την διαδικασία και έπειτα θα επέστρεφε στην γιαγιά της. Ωστόσο αυτό δεν συνέβη, καθώς οι ώρες περνούσαν και το κοριτσάκι ήταν άφαντο. Σύντομα η οικογένεια της την δήλωσε ως αγνοούμενη και μαζί με την αστυνομία άρχισε να την ψάχνει. Η έρευνα διήρκησε όλη την νύχτα χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Εντούτοις το πρωί της επόμενης μέρας, το άψυχο και γυμνό σώμα της Άλμα βρέθηκε στην οδό Γκαν Άλεϊ, διπλά σε μια λεωφόρο από την οδό Λιτλ Κόλινς και πολύ κοντά στην διεύθυνση στην οποία την είχε αποσταλεί η γιαγιά της. Το παιδί είχε βιαστεί και στραγγαλιστεί.

Η υπόθεση απέκτησε αμέσως μεγάλη δημοσιότητα, με τον τύπο της Μελβούρνης να προσπαθεί να προειδοποιήσει τους αναγνώστες του ότι ένας μανιακός δολοφόνος ήταν ελεύθερος και ήταν έτοιμος να χτυπήσει ξανά. Μια ανταμοιβή ύψους 1.250 λιρών (91.500 δολάρια με βάση τις αξίες του 2013) προσφέρθηκε για την σύλληψη του δολοφόνου. Αυτή ήταν μια από τις υψηλότερες ανταμοιβές που προσφέρθηκαν στην Αυστραλία εκείνη την εποχή. Καθώς κυλούσε ο χρόνος χωρίς καμία πραγματική πρόοδο, η αστυνομία επικρίθηκε και υποβλήθηκε σε δημόσια πίεση για να κάνει μια σύλληψη.

Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι η Άλμα είχε θεαθεί ζωντανή για τελευταία φορά γύρω στις 14:30 και 15:00 το απόγευμα της εξαφάνισης της, στην γωνία των οδών Άλφρεντ Πλέις και Λιτλ Κόλινς, δηλαδή κοντά στο σημείο που στην συνέχεια ανακαλύφθηκε το πτώμα της. Επίσης ο ιατροδικαστής επισήμανε ότι δολοφονήθηκε γύρω στις 18:00. Μεταξύ των πολλών ανδρών που οι αρχές πήραν κατάθεση ήταν και ο Κόλιν Ρος. Εκείνος υποστήριξε ότι είχε δει ένα κοριτσάκι που ταίριαζε στην περιγραφή της Άλμα να περνά έξω από το μπαρ του, αλλά δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα ότι ήταν εκείνη. Παρόλα αυτά, η αφήγηση των γεγονότων που έκανε ο Κόλιν, συνέκλινε με εκείνη που έδωσαν πολλοί άλλοι μάρτυρες που υποστήριξαν ότι είχαν δει την Άλμα. Πολλοί μάλιστα ανέφεραν πώς το κορίτσι φαινόταν ανήσυχο, καθώς ένας άντρας την ακολουθούσε. Ωστόσο κανένας δεν αναγνώρισε τον Κόλιν ως τον άντρα που ακολουθούσε την Άλμα.

Παρόλα αυτά, ο Ρος ήταν ήδη γνωστός στην τοπική αστυνομία, λόγω του λερωμένου ποινικού του μητρώου. Παρά την προθυμία του να συνεργαστεί, οι αρχές άρχισαν να τον ανακρίνουν σκληρά. Εκείνος κατάφερε να υποδείξει αρκετούς μάρτυρες που τον είδαν να βρίσκεται στο μπαρ του το απόγευμα της δολοφονίας της Άλμα και που επιβεβαίωσαν ότι δεν είχε φύγει από το χώρο. Εντούτοις η αστυνομία παρέμεινε πεπεισμένη ότι είχε σκοτώσει το παιδί, και στις 12 Ιανουαρίου του 1922 τον συνέλαβαν ως τον βασικό ύποπτο της δολοφονίας της Άλμα Τίρτσκε και τον προφυλάκισαν.

 Η δίκη 
Τα νέα της υπόθεσης εξαπλώθηκαν αμέσως καθώς οι εφημερίδες δημοσιεύαν άρθρα για τη σύλληψη του Ρος. Παρόλα αυτά ο Κόλιν είπε με βεβαιότητα στους δικηγόρους, στην οικογένεια και στους φίλους του ότι δεν είχε τίποτα να φοβηθεί. Ως αθώος πίστευε ότι ήταν μόνο θέμα χρόνου το να απελευθερωθεί.

Η δίκη του άρχισε στις 20 Φεβρουαρίου του 1922 και υπήρχαν μάρτυρες για να πιστοποιήσουν την ενοχή του Ρος. Ο Τζον Χάρντινγκ, ο οποίος είχε καταδικαστεί προηγουμένως για ψευδορκία και ήταν φυλακισμένος εκείνη την εποχή, κατέθεσε ότι συνάντησε τον Κόλιν στην αυλή της φυλακή, όσο εκείνος βρισκόταν εκεί και περίμενε να δικαστεί. Σύμφωνα με τον Χάρντινγκ, ο Ρος του εμπιστεύτηκε ότι ήταν ένοχος. Η πρώην υπάλληλος του Ρος, η Άιβι Μάθιους, μια πόρνη που ονομαζόταν Όλιβ Μάντοξ και ένα μέντιουμ ονόματι Τζούλια Γκίμπσον, η οποία εργαζόταν με το ψευδώνυμο "Μαντάμ Γκούρκα", κατέθεσαν επίσης στο δικαστήριο ότι ο Κόλιν είχε ομολογήσει ενώπιον τους το έγκλημα. Επίσης, η κατάθεση κάποιου μάρτυρα, την οποία υιοθέτησε και ο εισαγγελέας, ήταν ότι κατά το διάστημα των ωρών 15:00 έως τις 18:00 έγιναν τα εξής γεγονότα: Η 12χρονη Άλμα πέρασε έξω από το μπαρ του Ρος και εκείνος την κάλεσε μέσα. Τότε το κοριτσάκι αποφάσισε να πιει ένα ποτό στο μπαρ του Κόλιν, αντί να πάει το πακέτο στην θεία της. Αυτό συνέβη όταν ο Ρος την πήγε σε δωμάτιο που υπήρχε στο πίσω μέρος του μπαρ, της πρόσφερε κρασί και εκείνος έφυγε. Το κοριτσάκι το ήπιε, ζαλίστηκε και κοιμήθηκε. Όταν εκείνος επέστρεψε και την είδε να κοιμάται την πόθησε. Έτσι την άρπαξε και την βίασε, και για να μην τον καταδώσει την στραγγάλισε. Στην συνέχεια ξεφορτώθηκε τα ρούχα της και το πτώμα της. Εντούτοις, αυτό το σενάριο ερχόταν σε αντίθεση με τον χαρακτήρα του κοριτσιού. Όσοι την γνώριζαν καλά την είχαν περιγράψει ως ένα παιδί συνεσταλμένο και πολύ ντροπαλό, το οποίο δεν παρέκκλινε ποτέ από το πρόγραμμα του και δεν δεχόταν προσκλήσεις και δώρα από ξένους. 

Η εισαγγελία πρόσφερε επίσης ιατρικά στοιχεία καθώς είχαν συλλέξει δείγματα τριχών από την Αλμά λίγο πριν από την κηδεία της. Ένας ντετέκτιβ κατέθεσε ότι την ημέρα της σύλληψης του Ρος είχε παρατηρήσει αρκετές ξανθές τρίχες σε μια κουβέρτα και σε ένα μαξιλάρι που βρίσκονταν σε ένα δωμάτιο στο πίσω μέρος μπαρ του, οι οποίες αργότερα αφαιρέθηκαν και εξετάστηκαν στο μικροσκόπιο από τον χημικό Τσαρλς Πράις. Όταν έφτασε η ώρα του Πράις να καταθέσει, εκείνος υποστήριξε ότι οι τρίχες που βρέθηκαν στο σπίτι του Κόλιν ήταν ανοιχτόχρωμες και χρυσαφί απόχρωση, ενώ τα μαλλιά της Άλμα ήταν κόκκινα. Επίσης μέτρησε την πυκνότητα των τρίχων και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν διαφορετικού πάχους. Σε ένα σημείο της μαρτυρίας του, ο χημικός σχολίασε ότι τα μαλλιά στην κουβέρτα του Ρος πιθανότατα άνηκαν σε κάποιο άτομο που τον επισκεπτόταν συχνά, όπως για παράδειγμα στην σύντροφο του. Ωστόσο η εισαγγελία συνέχισε να τον πιέζει για το θέμα μέχρι που κατάφεραν να τον πείσουν να αντικρούσει τον εαυτό του και να πει ότι οι τρίχες προέρχονταν από το ίδιο άτομο και προφανώς ανήκαν στην Άλμα. Αυτές οι αντιφατικές αποδείξεις δεν φάνηκαν να προβληματίζουν καθόλου την δικαστική επιτροπή. Αντίθετα έγιναν δεκτές από τον δικαστή χωρίς να γίνουν περαιτέρω σχόλια.

Ο δικηγόρος του Ρος, ο Τόμας Μπρέναν, διαμαρτυρήθηκε ζητώντας να διεξαχθεί μια περαιτέρω εξέταση από ένα πιο ειδικευμένο πρόσωπο, αλλά ο δικαστής του το αρνήθηκε. Το δικαστήριο έκρινε τον Κόλιν ένοχο ανθρωποκτονίας και τον καταδίκασε σε θάνατο μέσω απαγχονισμού. Οι νομικοί εκπρόσωποι του Ρος ήταν πεπεισμένοι για την αθωότητα του, αλλά διαπίστωσαν ότι η κοινή γνώμη παρέμεινε έντονα εναντίον του, και η είδηση της θανατικής του ποινής προκάλεσε χαρά στο κοινό και έγινε γνωστή με δημόσια γιορτή. Οι νομικοί εκπρόσωποι του Ρος προσπάθησαν να αποκτήσουν το δικαίωμα έφεσης της απόφασης, αλλά αυτό απορρίφθηκε από τον δικαστή, ο οποίος δήλωσε ότι η ενοχή του Ρος είχε αποδειχθεί περίτρανα. Ο Τόμας Μπρέναν ζήτησε να του επιτραπεί να ασκήσει έφεση στο Μυστικό Συμβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά και αυτή του η αίτηση επίσης απορρίφθηκε.

Ο Μπρέναν παρέμεινε υποστηρικτής του Ρος και βέβαιος για την αθωότητα του, αλλά είχε εξαντλήσει όλες τις οδούς στην προσπάθεια του να σώσει τον Ρος από την εκτέλεση. Την παραμονή της εκτέλεσης του, ο Κόλιν έλαβε ένα γράμμα από έναν άντρα που δεν αποκάλυψε το όνομα του αλλά παραδέχτηκε ότι είχε σκοτώσει την Άλμα, και, αν και πνιγμένος από ενοχές, δεν ήταν πρόθυμος να παραδοθεί, καθώς αυτό θα προκαλούσε θλίψη στην οικογένεια του. Ο Μπρέναν πίστευε ακράδαντα ότι το γράμμα ήταν αυθεντικό και ήταν όντως γραμμένο από τον αληθινό δολοφόνο.

 Εκτέλεση 
Πριν εκτελεστεί, στο γράμμα αποχαιρετισμού του προς την οικογένεια του, ο Κόλιν έγραψε: "Έρχεται η μέρα που θα αποδειχθεί η αθωότητα μου".

Ο Ρος έντυσε τον εαυτό του με θάρρος και αξιοπρέπεια και καθώς βρισκόταν στο κατώφλι της εκτέλεσης του δήλωσε με αποφασιστικότητα τα εξής:

  "Τώρα είμαι πρόσωπο με πρόσωπο με τον Δημιουργό μου και ορκίζομαι στον Παντοδύναμο Θεό ότι είμαι αθώος. Δεν έχω δει ποτέ το παιδί. Δεν έχω διαπράξει το έγκλημα και δεν ξέρω ποιος το έκανε. Ποτέ δεν το ομολόγησα σε κανέναν.

Ο Κόλιν Ρος εκτελέστηκε στις 24 Απριλίου του 1922 στον χώρο εκτέλεσης της φυλακής Μέλμπουρν Γκάολ με ιδιαίτερα φρικτό τρόπο. Οι αρχές είχαν αποφασίσει να πειραματιστούν με ένα σχοινί τεσσάρων κόμπων αντί για το συνηθισμένο ευρωπαϊκό των τριών κόμπων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο Ρος να μην πεθάνει ακαριαία και ο εκτελεστής του να συνεχίζει να του σφίγγει αργά και βασανιστικά τον λαιμό του. Τρεις φορές ο Κόλιν, προσπαθώντας να αναπνεύσει, λύγισε τα γόνατα του και έσφιξε τα χέρια του πριν χάσει την ζωή του με αυτόν τον φρικτό τρόπο. Μετά τον θάνατο του, μια έκθεση της φυλακής τόνιζε ότι ένα τέτοιο είδους σχοινί δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ποτέ ξανά σε κανένα μελλοθάνατο. 

 Προσπάθειες να καθαρίσει το όνομα του Ρος 
Ο Τόμας Μπρέναν πνιγμένος από τις ενοχές επειδή απέτυχε να σώσει τη ζωή του Ρος, έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο: "Η Τραγωδία της οδού Γκαν Άλεϊ", στο οποίο προσπάθησε να αποδείξει ότι ο Κόλιν εκτελέστηκε για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Αν και ο Μπρέναν προσέλκυσε άτομα που ασπάστηκαν την θεωρία του, αυτό δεν ήταν αρκετό για να πειστεί η κυβέρνηση της Βικτώρια και να επανεξετάσει την υπόθεση. Μάλιστα τα επόμενα χρόνια το ενδιαφέρον για την υπόθεση άρχισε να ξεφτίζει ακόμα και ανάμεσα στους πιο ένθερμους υποστηρικτές της αθωότητας του Ρος. Ο Μπρέναν αργότερα έγινε πολιτικός και το 1931 εκλέχθηκε στην Αυστραλιανή Γερουσία .

Τα χρόνια περνούσαν και η υπόθεση κόντευε σχεδόν να ξεχαστεί. Μολαταύτα, το 1993, ο Κέβιν Μόργκαν, ένας πρώην δάσκαλος, ενδιαφέρθηκε για την υπόθεση του Κόλιν Ρος και άρχισε να ερευνά τα γεγονότα που περιλάμβαναν τη δολοφονία της Άλμα Τίρτσκε και την εκτέλεση του Ρος. Διάβασε χειρόγραφες σημειώσεις του Κόλιν που είχε γράψει μέσα σε ένα αντίτυπο της Αγίας Γραφής που είχε μαζί του στη φυλακή, και που είχε διατηρηθεί από την οικογένεια του μετά το θάνατο του. Ο Μόργκαν συγκινήθηκε από τις αφηγήσεις του Ρος, στις οποίες έγραφε για την αδικία που υπέστη καθώς πολλοί έγιναν ψευδομάρτυρες και κατέθεσαν χωρίς τύψεις εναντίον του. Μάλιστα όλα αυτά τα έγραφε χωρίς να περιμένει ότι κάποιος άλλος θα διάβαζε κάποτε τις σκέψεις του.

Ο Μόργκαν εξέτασε τα αρχεία των καταθέσεων στην αστυνομία και εκείνα του δικαστηρίου, και ανακάλυψε πληροφορίες που είχαν αποκρύψει εκείνη την εποχή, συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων έξι αξιόπιστων μαρτύρων που υποστήριξαν ότι το απόγευμα της δολοφονίας της Άλμα, ο Κόλιν ήταν στο μπαρ και δεν έφυγε καθόλου από εκεί. Επιπλέον, ένας οδηγός ταξί, ο Τζόζεφ Γκράχαμ, είχε ακούσει τις κραυγές ενός κοριτσιού από ένα κτίριο της οδού Κόλινς στις 15:00, κατά τη διάρκεια της περιόδου που ο Ρος επαληθεύτηκε ότι ήταν στην επιχείρηση του. Τα λεγόμενα του Γκράχαμ είχαν αγνοηθεί από την αστυνομία και έπειτα δεν κλήθηκε να δώσει κατάθεση στο δικαστήριο. Μετά την σύλληψη του Ρος, ο Γκράχαμ προσπάθησε να πει την ιστορία του μέσω δικηγόρου, αλλά δεν του δόθηκε άδεια να παρουσιάσει την δική του εκδοχή των γεγονότων στο δικαστήριο. Ο Μόργκαν σημείωσε επίσης ότι οι μάρτυρες εναντίον του Ρος ήταν αμφιλεγόμενου χαρακτήρα και θα μπορούσαν να έχουν χρηματιστεί για να παρουσιάσουν ψευδείς μαρτυρίες. Λόγου χάρη, η ποινή του Χάρντινγκ μειώθηκε αφού δηλώθηκε ότι ο Ρος του είχε ομολογήσει την ενοχή του. Επιπρόσθετα, η Όλιβ Μάντοξ, η Τζούλια Γκίμπσον και η δυσαρεστημένη πρώην υπάλληλος του Ρος, η Άιβι Μάθιους, είχαν μοιραστεί τα χρήματα της αμοιβής, επειδή τον κατέδωσαν ως τον δολοφόνο στις αρχές. Τέλος, η μακροσκελής κατάθεση του χημικού Τσαρλς Πράις σχετικά με τα δείγματα μαλλιών, αποδείκνυε περισσότερο την αθωότητα του Ρος παρά την ενοχή του.

Δύο χρόνια μετά την έρευνα της υπόθεσης, ο Μόργκαν βρήκε ένα αρχείο στο Γραφείο της Εισαγγελίας που περιείχε τα αρχικά δείγματα μαλλιών, τα οποία θεωρούνταν χαμένα. Ξεκίνησε μια μακρά διοικητική πάλη για το δικαίωμα να υποβάλει τα δείγματα μαλλιών για δοκιμές DNA, επιτυγχάνοντας τελικά το στόχο του το 1998. Δύο ανεξάρτητες επιστημονικές αρχές - το Βικτωριανό Ινστιτούτο Δικαστικής Ιατρικής και το Δικαστικό Τμήμα της Αυστραλιανής Ομοσπονδιακής Αστυνομίας - διαπίστωσαν ότι τα δείγματα των τριχών δεν προέρχονται από το ίδιο πρόσωπο, καταρρίπτοντας έτσι με βεβαιότητα το βασικό στοιχείο κατηγορίας που παρουσιάστηκε στη δίκη του Ρος.

Στις 4 Οκτωβρίου του 2005, οι οικογένειες του Κόλιν Ρος και της Άλμα Τίρτσκε, εκπροσωπούμενες από την Ελίζαμπεθ Έβερετ εκ μέρους της οικογένειας Ρος και της Μπέτυ Τζεωρτζίνα Άρθουρ εκ μέρους της οικογενείας Τίρτσκε, υπέβαλαν αίτηση χάριτος προς το όνομα του Κόλιν Ρος. Στις 23 Οκτωβρίου του 2006, ο Γενικός εισαγγελέας της Βικτώρια, Ρομπ Χελς, χρησιμοποιώντας τις εξουσίες του σύμφωνα με το άρθρο 584(β) του 1958 περί εγκλημάτων, διαβίβασε την αίτηση χάριτος 31 σελίδων στην αρχηγό της Δικαστικής Επιτροπής, την Μέριλιν Γουόρεν, ζητώντας από εκείνη να εξετάσει το αίτημα που έκαναν οι δυο οικογένειες. R v Colin Campbell Ross Supreme Court of Victoria 20 December 2007 Στις 20 Δεκεμβρίου του 2007, οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου Τιγκ, Κουμίνς και Κόλντρεϊ εξέδωσαν ομόφωνη ετυμηγορία ότι υπήρξε μια λανθασμένη δικαιοσύνη στην υπόθεση του Ρος.  Η επακόλουθη αμνηστία που χορηγήθηκε στις 27 Μαΐου του 2008, είναι το πρώτο παράδειγμα μεταθανάτιας χάριτος στην νομική ιστορία της Βικτώρια και είναι μέχρι σήμερα η μόνη περίπτωση απαλλαγής της κατηγορίας για ένα πρόσωπο που εκτελέστηκε άδικα στην Αυστραλία. 

Η οικογένεια της Άλμα Τίρτσκε ανακουφίστηκε που το όνομα του Κόλιν Ρος καθαρίστηκε μετά από τόσες δεκαετίες. Σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη της Fairfax που αναφερόταν στην υπόθεση, ο δεύτερος ξάδελφος της Άλμα ανέφερε πώς η γιαγιά της ήταν προσκολλημένη στο να αποδοθεί δικαιοσύνη και δήλωσε ότι: "Εκείνη δεν γνώριζε ποιος ήταν ο ένοχος αλλά ήταν πεπεισμένη ότι κρεμάστηκε ο λάθος άνθρωπος". Σε μια μεταγενέστερη συνέντευξη στο κανάλι Nine Network και στην εκπομπή "A Current Affair", η οικογένεια της Άλμα δήλωσε ότι πιστεύουν ότι ο αληθινός δολοφόνος ήταν μέλος της οικογένειας τους.  Μάλιστα χρόνια πριν, το 1996, ο Κέβιν Μόργκαν πήρε συνέντευξη από την Βιόλα Τίρτσκε, την αδελφή της Άλμα και αργότερα μετέφερε μέρος της στο βιβλίο που έγραψε. Εκεί αποκαλύφθηκε η πεποίθηση της οικογένειας Τίρτσκε ότι ο δολοφόνος ήταν πιθανόν ένας άνδρας που δεν εμπιστεύονταν καθόλου η Άλμα και η Βιόλα. Συγκεκριμένα πιστεύουν ότι ήταν ο Τζώρτζ Μέρφι, ένας στρατιώτης με παιδοφιλικές τάσεις που ήταν παντρεμένος με μια ξαδέλφη τους.

 Αποτελέσματα 
Η δίκη του Κόλιν Ρος ήταν η πρώτη στην Αυστραλία που καταδίκασε κάποιον σε θάνατο με βασικό τεκμήριο ενοχής την επιστημονική σύγκριση τριχών. Η υπόθεση οδήγησε επίσης στην πρακτική της ανωνυμίας για τους ένορκους μετά από τα άρθρα του Κιθ Μέρντοκ, στην εφημερίδα "The Herald", που ακολουθούσε από κοντά την υπόθεση. Εκείνος φρόντισε να δημοσιευτεί από την πρώτη στιγμή η φωτογραφία του Κόλιν και να τον θεωρήσει ένοχο πριν την ετυμηγορία. Με αυτό τον τρόπο επηρεάστηκε η κρίση της κοινής γνώμης. Επίσης έβγαλε στην δημοσιότητα τα ονόματα και τις διευθύνσεις των ενόρκων. Η εφημερίδα Herald κατακρίθηκε από όλες τις άλλες εφημερίδες και στην συνέχεια κατονόμασαν ειρωνικά την έδρα της στην οδό Φλίντερς ως το "Μνημείο του Κόλιν". 

Τέλος, τον Οκτώβριο του 2010, τα λείψανα του Κόλιν Ρος που είχαν ταφεί σε ένα τάφο χωρίς όνομα, αναγνωρίστηκαν μέσω εξέτασης DNA και παραδόθηκαν στην οικογένεια του για να του αποδώσουν μια αξιοπρεπής ταφή.

 Κληρονομιά 
Η υπόθεση του φόνου της οδού Γκαν Άλεϊ απεικονίστηκε σε μια ταινία του 1982 με τίτλο "Squizzy Taylor", που το σενάριο της αναφερόταν κυρίως στον Σκουίζι Τέιλορ δηλαδή σε ένα γκάνγκστερ της Μελβούρνης. Η ταινία δείχνει τον Τέιλορ να συνεργάζεται με τις αρχές προκειμένου να εκφοβίσουν κάποιους μάρτυρες, με σκοπό να μην αποκαλύψουν ότι γνωρίζουν για τον Κόλιν Ρος.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
Morgan, Kevin (2005): Gun Alley: Murder, Lies and Failure of Justice, Simon & Schuster. 
Morgan, Kevin (2012): Gun Alley: Murder. Lies and Failure of Justice (2nd ed., updated), Hardie Grant Books.   
Pinkney, John (2003): Great Australian Mysteries, The Five Mile Press. 
Australian Dictionary of Biography, retrieved 4 May 2007.
The Age - "Push For Colin Ross Pardon", by John Silvester, 26 October 2006, retrieved 4 May 2007.
The Supreme Court of Victoria - Petition for mercy on behalf of Colin Campbell Ross, dated 26 October 2006, retrieved 4 May 2007.