Νίκολα Κόλιεβιτς

Ο Νίκολα Κόλιεβιτς (σερβικά κυριλλικά: Никола Кољевић, 9 Ιουνίου 1936 – 25 Ιανουαρίου 1997) ήταν Σερβοβόσνιος πολιτικός, καθηγητής πανεπιστημίου, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, ένας από τους κορυφαίους Γιουγκοσλάβους μελετητές του Σαίξπηρ. Το 2016, κηρύχθηκε μετά θάνατον από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία ότι ήταν μέρος εγκληματικής επιχείρησης με στόχο την απέλαση Βόσνιων και Κροατών της Βοσνίας από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας. 

Ο Κόλιεβιτς υπηρέτησε ως Σέρβος μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης μαζί με την Μπιλιάνα Πλάβσιτς και ήταν ο Αντιπρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας κατά τους Γιουγκοσλαβικούς Πολέμους .

 Βιογραφία 
Ο Κόλιεβιτς γεννήθηκε σε μια διακεκριμένη εμπορική οικογένεια στη Μπάνια Λούκα, τότε μέρος του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας (τώρα Βοσνία-Ερζεγοβίνη). Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Σβέτοζαρ (1930–2016), ήταν διάσημος λόγιος, ο οποίος έχει γράψει εκτενώς για τη σερβική επική ποίηση. Στις πρώτες πολυκομματικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1990, εξελέγη Σέρβος μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Τον Απρίλιο του 1992 εγκατέλειψε την Προεδρία και κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας κατέλαβε τη θέση του Αντιπροέδρου της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έλαβε το υψηλόβαθμο παράσημο της Σερβικής Δημοκρατίας. Ο Κόλιεβιτς ήταν το μοναδικό πρόσωπο που υπέγραψε τη δήλωση εκ μέρους της Σερβικής Δημοκρατίας για την έγκριση του Συντάγματος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, όπως ορίζεται στο Παράρτημα 4 της Γενικής Συμφωνίας Πλαισίου.

Η κόρη του, Μπογκντάνα Κόλιεβιτς Γκρίφιθ, είναι πολιτικός και πολιτική φιλόσοφος στη Σερβία.

 Αυτοκτονία 
Στις 16 Ιανουαρίου 1997, προσπάθησε να αυτοκτονήσει πυροβολώντας τον εαυτό του δύο φορές στο κεφάλι και πέθανε μια εβδομάδα αργότερα σε νοσοκομείο του Βελιγραδίου.  

 Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία 
Στην ετυμηγορία του 2016 κατά του Ράντοβαν Κάρατζιτς, το υποστηριζόμενο από τον ΟΗΕ Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) προσδιόρισε τον Κόλιεβιτς ως μέρος μιας κοινής εγκληματικής επιχείρησης, στην οποία περιλαμβανόταν και ο Κάρατζιτς. Περιέγραψε ότι ο Κόλιεβιτς ήταν «ιδιαίτερα ακραίος κατά την άποψή του» και υποστήριζε την απέλαση των Βόσνιων Μουσουλμάνων, προκειμένου να δημιουργηθεί ομοιογένεια των εδαφών, και είπε ότι ήταν «αδύνατο για τους Σέρβους να ζήσουν με οποιονδήποτε άλλον»: 

Έχοντας διδάξει Σαίξπηρ για πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο, η μετέπειτα ενασχόλησή του με τη σερβική εθνικιστική πολιτική είχε αιφνιδιάσει πρώην μουσουλμάνους φοιτητές του, με πολλούς από τους οποίους είχε διατηρήσει φιλικές σχέσεις μετά την αποφοίτησή τους, επειδή ποτέ πριν δεν είχε δείξει το παραμικρό ίχνος προκατάληψης.

 Έργα 

 Teorijski osnovi nove kritike, 1967
 O uporednom i sporednom, 1977
 Ikonoborci και ikonobranitelji, 1978
 Šekspir, tragičar, 1981
 Pesnik iza pesme, 1984
 "Tajna" poznog Dučića: interpretacija, 1985
 "Lamnet nad Beogradom" Miloša Crnjanskog, 1986
 Klasici srpskog pesništva, 1987
 Otadžbinske teme, 1995
 Andrićevo remek-delo, 1995
 Od Platona do Dejtona: (zapisi o državi našim povodom), 1996

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 




 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Σέρβοι εθνικιστές
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αυτόχειρες