Γαλατόπιτα

μικρογραφία|Νηστίσιμη γαλατόπιτα Μάνης, χωρίς φύλλο. Αποτελείται από γάλα βρώμης, ψιλό σιμιγδάλι, θυμαρίσιο μέλι και ηλιέλαιο. Για το πασπάλισμα χρησιμοποιήθηκε κανέλα. 
Γαλατόπιτα είναι ένα επιδόρπιο το οποίο φτιάχνεται κυρίως από γάλα. Η κάθε μία χώρα έχει τις δικές της εκδοχές. Για παράδειγμα, υπάρχει η ιταλική γαλατόπιτα (μπουντίνο, lattacciolo, latteruolo κ.α.), η ελληνική γαλατόπιτα (γαλατόπιτα Μάνης, ανοιχτή γαλατόπιτα Αρκαδίας κ.α.), η τουρκική γαλατόπιτα (καζάν ντιπί), η γαλατόπιτα Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής (tres leches), η γαλατόπιτα Νότιας Αφρικής (melktert) κ.α.  

 Ελλάδα 
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το έθιμο, η γαλατόπιτα συνήθως φτιαχνόταν τη βδομάδα πριν τη σαρακοστή, που λεγόταν Τυρινή. Γενικά, η άνοιξη είναι η εποχή κατά την οποία τα ζώα έχουν πολύ γάλα, γιατί είναι η εποχή που γεννούν. Η Τυρινή καθιερώθηκε για πρακτικούς λόγους, γιατί είναι η βδομάδα πριν τη νηστεία κι έτσι δινόταν η δυνατότητα να αξιοποιηθούν τα αποθέματα του γάλακτος για να μην πάνε χαμένα. Η γαλατόπιτα, όμως, φτιαχνόταν και το Πάσχα.  

Η κάθε περιοχή της Ελλάδας έχει τη δική της γαλατόπιτα και προφανώς υπάρχουν και τοπικές παραλλαγές. Έτσι, για παράδειγμα, υπάρχει η γαλατόπιτα της Μάνης με ή χωρίς φύλλο, η ανοιχτή γαλατόπιτα της Αρκαδίας, η παριανή, η μικρασιάτικη, αρβανίτικη κ.α. Η γαλατόπιτα μπορεί να φτιαχτεί με ή χωρίς φύλλο, το φύλλο μπορεί να είναι έτοιμο (π.χ. φύλλο κρούστας) ή ζυμωμένο στο χέρι. Σήμερα, το γάλα που χρησιμοποιείται είναι συνήθως του εμπορίου αγελαδινό, στο παρελθόν ωστόσο χρησιμοποιούταν κατσικίσιο, βουβαλίσιο κ.α. Για να δέσει η γαλατόπιτα συνήθως προστίθεται σιμιγδάλι, μπορεί όμως εναλλακτικά να προστεθεί αλεύρι, ρύζι, τραχανάς ή κορν φλάουρ. Τέλος, πιο πρόσφατες εκδοχές της γαλατόπιτας περιλαμβάνουν και νηστίσιμες (ή βίγκαν) εκδοχές.  

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Πίτες