Βάιλος του Τζέρσεϊ

Ο Βάιλος του Τζέρσεϊ (αγγλικά: Bailiff of Jersey, (γαλλικά: Le Bailli de Jersey) έχει αρκετούς ρόλους:
Αρχιδικαστής
Πρόεδρος της Βουλής του Τζέρσεϊ, εκτελών καθήκοντα προεδρεύοντος
Πολιτικός ηγέτης του Βαϊλάτου (Bailiwick) του Τζέρσεϊ
Φύλακας του Συντάγματος
Πρόεδρος της Επιτροπής Αδειοδότησης, που ρυθμίζει τις πωλήσεις αλκοόλ
Πρέπει να δίνει άδεια για ορισμένα είδη δημόσιας ψυχαγωγίας να πραγματοποιούνται
Η θέση του βάιλου δημιουργήθηκε λίγο μετά τη Συνθήκη των Παρισίων 1259, κατά την οποία ο βασιλιάς της Αγγλίας, Ερρίκος Γ΄, εγκατέλειψε κάθε αξίωση για το Δουκάτο της Νορμανδίας εκτός από τα Νησιά της Μάγχης. Το 1290 διορίστηκαν ξεχωριστοί βάιλοι για το Τζέρσεϊ και το Γκέρνζι.

Ιστορία
Η θέση του βάιλου στο Νορμανδικό δίκαιο υπάρχει πριν από το διαχωρισμό της Νορμανδίας το 1204.

 Προέλευση 
Όταν τα Νησιά της Μάγχης απέκτησαν αυτοδιοίκηση από τον βασιλιά Ιωάννη μετά το 1204, η νομοθετική εξουσία ανατέθηκε σε 12 δικαστές (jurats), τους δώδεκα «προύχοντες» του νησιού. Μαζί με τον βάιλο, σχημάτιζαν το Βασιλικό Δικαστήριο, το οποίο αποφάσιζε για όλες τις αστικές και ποινικές υποθέσεις (εκτός από την εσχάτη προδοσία).
Στα τέλη της δεκαετίας του 1270 το Τζέρσεϊ απέκτησε δικό του βάιλο (ο πρώτος καταγεγραμμένος κάτοχος της θέσης ήταν το 1277) και από τη δεκαετία του 1290 οι αρμοδιότητες του Βάιλου και του Φρουράρχου (Warden) διαχωρίστηκαν. Ο (Υπο-)Φρούραρχος ανέλαβε την ευθύνη για τη φορολογία και την άμυνα, ενώ ο Βάιλος έγινε υπεύθυνος για τη δικαιοσύνη. Παρότι αρχικά πιθανόν ήταν προσωρινή ρύθμιση από τον Otto de Grandson, αυτή έγινε μόνιμη και αποτέλεσε τη βάση για τον σύγχρονο διαχωρισμό του Στέμματος από τη δικαιοσύνη στο Τζέρσεϊ. Παράλληλα, μείωσε την εξουσία του Φρουράρχου σε σχέση με τον Βάιλο, ο οποίος είχε πολύ περισσότερη επαφή με την τοπική κοινότητα.
Το 1462 ο κατοχικός Γάλλος Κυβερνήτης Πιερ ντε Μπρεζέ εξέδωσε διατάγματα που περιγράφουν το ρόλο του Βάιλου και των Jurats. Είναι πιθανό ότι κατά τη διάρκεια αυτής της κατοχής ιδρύθηκε το σώμα των States στο νησί. Ο Κόμης Μολεβριέ, που είχε ηγηθεί της εισβολής στο νησί, διέταξε τη σύγκληση μιας Assize στο νησί. Ο Μολεβριέ επιβεβαίωσε τη θέση των υπαρχουσών θεσμών, αλλά δημιούργησε την απαίτηση τα μέλη των Jurats να επιλέγονται από βάιλους, Jurats, Rectors και κοντέμπλ. Ο παλαιότερος διατηρητέος νόμος των States χρονολογείται από το 1524.Balleine's History of Jersey, Marguerite Syvret and Joan Stevens (1998) 

 17ος αιώνας 
Ο Σερ Τζον Πέιτον (Κυβερνήτης 1603-1620) ήταν επίσης αντίθετος με τη δημοκρατία με τη μορφή των States και τις ελευθερίες των Δικαστηρίων στο Τζέρσεϊ. Το 1615, ο Ζαν Ερό διορίστηκε Βάιλος από τον Βασιλιά, αφού είχε υποσχεθεί τον ρόλο με το 1611. Ο Πέιτον αμφισβήτησε αυτόν τον διορισμό, υποστηρίζοντας ότι ήταν στη δικαιοδοσία του Κυβερνήτη να διορίσει τον Βάιλο. Ο Hérault υποστήριξε ότι ήταν δικαιοδοσία του Βασιλιά να διορίσει απευθείας τον Βάιλο. Μια Απόφαση του Συμβουλίου (Order in Council) (ημερομηνίας 9 Αυγούστου 1615) τάχθηκε υπέρ του Hérault. Ο Hérault το χρησιμοποίησε για να ισχυριστεί ότι ο Βάιλος ήταν ο πραγματικός επικεφαλής της κυβέρνησης και πήρε μέτρα για να επιβεβαιώσει την προτεραιότητα του Βάιλου έναντι του Κυβερνήτη: διέταξε το όνομά του να τοποθετηθεί πριν από αυτό του Κυβερνήτη στις εκκλησιαστικές προσευχές και ήταν ο πρώτος Βάιλος που φορούσε κόκκινες ρόμπες (στο στυλ των αγγλικών δικαστών). Για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του, ανέφερε ότι στην νορμανδική διοικητική παράδοση, οι βάιλοι "δεν είχαν κανέναν πάνω τους εκτός από τον Δούκα".Bailhache, Philip (n.d.). The Cry for Constitutional Reform – A perspective from the Office of Bailiff. Jersey Law (jerseylaw.je). Retrieved 3 June 2022. Παρότι το Βασιλικό Ιδιωτικό Συμβούλιο δεν συμφώνησε με την ακραία θέση του Hérault για την προτεραιότητα του Βάιλου, στις 18 Φεβρουαρίου 1617 δήλωσε ότι η "ευθύνη των στρατιωτικών δυνάμεων ανήκει ολοκληρωτικά στον Κυβερνήτη, και η φροντίδα της δικαιοσύνης και των πολιτικών υποθέσεων στον Βάιλο." Αυτό εξασφάλισε στον Βάιλο προτεραιότητα έναντι του Κυβερνήτη σε θέματα δικαιοσύνης και πολιτικών υποθέσεων.

 18ος αιώνας 
Μετά την Επανάσταση του Τζέρσεϊ ή τα Επεισόδια του Καλαμποκιού το 1769, ο Κώδικας Νόμων του 1771 επιβεβαίωσε ότι νέοι νόμοι του Τζέρσεϊ δεν μπορούσαν να υιοθετηθούν χωρίς την έγκριση της συνέλευσης των States και απαιτούσαν την έγκριση του Ιδιωτικού Βασιλικού Συμβουλίου (Privy Council). Από τότε και μετά, ο Βάιλος ήταν η κύρια εξουσία στο Τζέρσεϊ ως πρόεδρος των States, παρά ως πρόεδρος του Βασιλικού Δικαστηρίου.

Το κόμμα των Charlots (συντηρητικοί υποστηρικτές του Λεμπριέρ που ισχυρίζονταν ότι τα States δεν μπορούσαν να περάσουν νομοθεσία χωρίς τη συμφωνία του Βασιλικού Δικαστηρίου) αντιμετωπίστηκε στις εκλογές από τους Magots, και μέχρι το 1790 οι προοδευτικοί Magots είχαν πλειοψηφίες τόσο στο Βασιλικό Δικαστήριο όσο και στα States.

Έως το 1750 η θέση του Βάιλου είχε ουσιαστικά γίνει κληρονομική στην Οικογένεια Ντε Κάρτερετ για 166 χρόνια. Οι απουσίες των ντε Κάρτερετ  και όλων των άλλων υψηλών αξιωματούχων άφησαν τον Σαρλ Λεμπιέρ, τον αναπληρωτή βάιλο, να έχει ουσιαστικό πλήρη έλεγχο του νησιού. Ο Λεμπιέρ ήταν παρλαμενταριστής (κοινοβουλευτικός), αλλά από χαρακτήρα ήταν αυταρχικός. Η οικογένειά του είχε σημαντική δύναμη με αρκετές υψηλές θέσεις στο νησί και εξέδιδε διατάγματα και κατέπνιγε τις διαμαρτυρίες μέσω του δικαστηρίου του.:195

Το 1786 ο Βάιλος απέκτησε την εξουσία να συγκαλεί τα States (εκτός από τον Κυβερνήτη και τους Jurats).

 19ος αιώνας 
Το 1826 η μακρά διαδοχή απόντων βαΐλων έλαβε τέλος με τον διορισμό του Τόμας Λε Μπρετόν του πρεσβύτερου (Βάιλος το 1826–1831). Ήταν ο πρώτος βάιλος εδώ και 120 χρόνια που ζούσε στο Τζέρσεϊ και κατηγορήθηκε για οκνηρία.

Όταν ήταν βάιλος ο Τζον Χάμοντ (1858–1880) ο ρόλος καθιερώθηκε ως πολιτικά αμερόληπτος, αν και πατερναλιστικός. Η εισαγωγή των αντιπροσώπων (deputies) στα States το 1857 πρόσθεσε στο δημοκρατικό βάρος της νομοθετικής συνέλευσης, αλλά ο Βάιλος εξακολουθούσε να καθοδηγεί την κυβέρνηση του βαϊλάτου.

Τα States συνέχισαν να χρησιμοποιούν το Βασιλικό Δικαστήριο ως αίθουσα συνεδριάσεων μέχρι την κατασκευή ειδικής αίθουσας των States σε γειτονικό χώρο το 1887.

Το 1899 ο Βάιλος άρχισε να λαμβάνει ετήσιο μισθό 1.200 £, αντικαθιστώντας το προηγούμενο σύστημα χρηματοδότησης μέσω τελών δικαστηρίου. Το κόστος αυτού του μισθού καλύφθηκε από κοινού από τα States και το Στέμμα.

 20ός αιώνας 
Παρότι η ανάγκη για συγκεντρωμένη διοίκηση κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής 1940-1945 έκανε τον βάιλο καθοριστική μορφή στις συνθήκες προσπάθειας διατήρησης της ζωής του βαϊλάτου, οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις του 1948 που απέσυραν τους Jurats από τα States, αντικαθιστώντας τους με γερουσιαστές, διαχώρισαν πιο σαφώς τη νομοθετική και δικαστική εξουσία. Η πολιτική ηγεσία πλέον ανήκε πιο καθαρά στους γερουσιαστές ως καθαρά πολιτικά ανώτερα εκλεγμένα στελέχη. Οι μεταρρυθμίσεις όρισαν ότι ο Βάιλος θα είναι ο κριτής του νόμου, ενώ οι Jurats οι "κριτές των γεγονότων".

Ο Νόμος των States of Jersey του 2005 αφαίρεσε το δικαίωμα ψήφου του Βάιλου σε περίπτωση ισοψηφίας στη συνέλευση των States, καθώς και την εξουσία της αντίθετης ψήφου. Ο νόμος του 2005 εισήγαγε επίσης ένα υπουργικό σύστημα κυβέρνησης υπό έναν επικεφαλής υπουργό, το οποίο απομάκρυνε περαιτέρω τον Βάιλο από την εμπλοκή στη λήψη εκτελεστικών αποφάσεων.

Κατάλογος βάιλων του Τζέρσεϊ
Η λίστα των βάιλων μπορεί να ανιχνευτεί με αξιοπιστία μόνο από τον διορισμό του Φιλίπ Λ' Εβέκ το 1277, αν και αναφέρονται και παλαιότεροι βάιλοι και το αξίωμα ίσως χρονολογείται πριν από το 1204.

 14ος αιώνας 
 Ζαν ντε Κάρτερετ 1302
 Φιλίπ Λεβέσκ 1309
 Κόλιν Χαστέιν 1315
 Ενρίκ ντε Σεντ Μαρτέν 1318
 Γκιγιώμ Λονγινιούρ (περίπου) 1324
 Ενρίκ ντε Σεντ Μαρτέν (περίπου) 1324
 Πιερ Υγκούν (Ύγκο) (περίπου) 1324
 Λούκας ντε Εσπιάρντ (περίπου) 1324
 Πιερ ντε λα Αγιέ (περίπου) 1324
 Φιλίπ ντε Βινσελέις (περίπου) 1324
 Νικολά (ή Κόλιν) Χαστέιν (περίπου) 1332
 Φιλίπ ντε Βινσελέις (περίπου) 1332
 Μάθιου Λε Λορέουρ (περίπου) 1332
 Πιερ ντε λα Αγιέ (περίπου) 1332
 Γκιγιώμ Μπρασντεφέρ (περίπου) 1332
 Γκιγιέ Χαστέιν (ή Χέιστινγκς) 1348
 Ρότζερ ντε Πάουντερχαμ 1351
 Γκιγιέ Χαστέιν (ή Χέιστινγκς) 1352
 Τζον Κόκερελς 1356
 Ραούλ Λεμπριέρ 1362–1364
 Ρίτσαρντ ντε Σεντ Μαρτέν 1367–1368
 Ρίτσαρντ λε Πετί 1368–1369
 Ρίτσαρντ ντε Σεντ Μαρτέν 1370
 Ρίτσαρντ λε Πετί 1371
 Ρίτσαρντ ντε Σεντ Μαρτέν 1372–1374
 Τόμας Μπρασντεφέρ 1378–1391
 Τζέφρι Μπρασντεφέρ 1396–1401

 15ος αιώνας 
 Κόλιν λε Πετί 1402–1403
 Γκιγιώμ ντε Λέις 1405–1406
 Τόμας Ντάνιελ 1406–1425
 Ζαν Μπερνάρ 1432, 1436–1444
 Ζαν Λεμπριέρ 1434–1438
 Τόμας ντε λα Κουρ 1435
 Ζαν Παιν 1444, 1446
 Ρεγκνόλντ ντε Κάρτερετ 1446–1451
 Ζαν Πουαντνέτρ 1452–1453
 Νικολά Μορέν 1459–1468
 Ζαν Πουαντνέτρ 1468–1477
 Γκιγιώμ Χάρμπι 1479–1481, 1484–1485
 Κλεμέν Λε Αρντί 1486–1493
 Ζαν Νικόλ 1494
 Τόμας Λεμπριέρ 1495–1513, 1415?

 16ος αιώνας 
 Ελιέ ντε Κάρτερετ 1513–1515
 Ελιέ ντε Κάρτερετ 1516–1523
 Ελιέ ντε Κάρτερετ 1529–1560
 Όστες Νικόλ 1561–1564
 Τζον Ντιουμαρέκ 1566–1583
 Τζορτζ Πωλέ 1583–1586
 Τζον Ντιουμαρέκ 1586–1587
 Τζορτζ Πωλέ 1587–1591
 Τζον Ντιουμαρέκ 1591–1594
 Τζορτζ Πωλέ 1594–1614

17ος αιώνας
 Ζαν Ερό 1614–1621
 Ουίλιαμ Πάρκχαρστ 1622–1624
 Ζαν Ερό 1624–1626
 Φιλίπ ντε Κάρτερετ 1627–1643
 Μισέλ Λεμπριέρ 1643
 Σερ Τζορτζ ντε Κάρτερετ, 1ος βαρώνος 1643–1651
 Μισέλ Λεμπριέρ 1651–1660
 Σερ Τζορτζ ντε Κάρτερετ, 1ος βαρώνος 1660–1661
 Σερ Φιλίπ ντε Κάρτερετ, 1ος βαρώνος 1661–1662
 Φιλίπ ντε Κάρτερετ 1662–1665
 Εδουάρδος ντε Κάρτερετ 1665–1682
 Σερ Φιλίπ ντε Κάρτερετ, 2ος βαρώνος 1682–1693
 Εδουάρδος ντε Κάρτερετ 1694–1703

 18ος αιώνας 
 Σερ Τσαρλς ντε Κάρτερετ, 3ος Βαρονέτος, 1703–1715
 Τζον Κάρτερετ, 2ος Κόμης του Γκράνβιλ  1715–1763
 Ρόμπερτ Κάρτερετ, 3ος Κόμης του Γκράνβιλ 1763–1776
 Χένρι Φρέντρικ, Λόρδος Κάρτερετ 1776–1826

 19ος αιώνας 
 Τόμας Λε Μπρετόν 1826–1831
 Ζαν Ντε Βεγ 1831–1848
 Τόμας Λε Μπρετόν 1848–1857
 Τζιν Χάμοντ 1858–1880
 Σερ Ρόμπερτ Πίπον Μάρετ 1880–1884
 Τζορτζ Κλέμεντ Μπέρτραμ 1884–1898
 Έντουαρντ Τσαρλς Μάλετ ντε Κάρτερετ 1898
 Ουίλιαμ Βενάμπλς Βέρνον 1899–1931

 20ος αιώνας 
ΌνομαΔιάρκεια θητείαςΣημειώσειςΤσαρλς Μαλέτ ντε Κάρτερετ 1931–1935 Σερ Αλεξάντερ Κουτάντς 1935–1962Έγινε Λόρδος Κουτάντς το 1961.  Σέσιλ Στάνλεϊ Χάρισον 1961–1962 Σερ Ρόμπερτ Λε Μασουριέρ  1962–1975 Σερ Φρανκ Ερό 1975–1985Σερ Πίτερ Κριλ 1986–1994Σερ Φίλιπ Μπέιλχας 2 Φεβρουαρίου 1995–2009

 21ος αιώνας
ΌνομαΔιάρκεια θητείαςΣημειώσειςΣερ Μάικλ Μπιρτ  9 Ιουλίου 20092015 Σερ Ουίλιαμ Μπέιλχας  29 Ιανουαρίου 20152019Σερ Τίμοθι Λε Κοκ  17 Οκτωβρίου 2019σήμερα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Τζέρσεϊ