Λεύκιος Ιούλιος Ούρσος

Ο Λεύκιος Ιούλιος Ούρσος, λατιν.: Lucius Julius Ursus (1ος αι. μ.Χ.) ήταν συγγενής της δυναστείας των Φλαβίων, ο οποίος αρχικά ήταν ένας από τους ιππείς που κατείχαν διάφορα αυτοκρατορικά αξιώματα, αλλά στη συνέχεια προήχθη στη Σύγκλητο. Διετέλεσε ύπατος τρις: μία φορά υπό τον Δομιτιανό, και δύο φορές υπό τον Τραϊανό.

 Βιογραφία 
Ο Ούρσος ήταν ο νεότερος αδελφός του Τιβέριου Ιουλίου Λούπου· πατέρας τους ήταν ο Ιούλιος Λούπος, κουνιάδος του επάρχου του πραιτωρίου Μάρκου Αρρεκίινου Κλήμη, και θείος της Αρρηκίνας Τερτούλλας, συζύγου του Αυτοκράτορα Τίτου.

Αυτή η σύνδεση οδήγησε στον διορισμό του Ούρσου στις τρεις κορυφαίες ιππικές θέσεις: έπαρχος σιτηρών (praefectus annonae) για την προμήθειά τους για τη Ρώμη, στη συνέχεια έπαρχος του πραιτορίου (81-83 μ.Χ.), και κυβερνήτης της Ρωμαϊκής Αιγύπτου (83-84 μ.Χ.). Μετά την επιστροφή της στη Ρώμη από την Αίγυπτο, η Αρρεκίνα Τερτούλλα έπεισε τον κουνιάδο της Δομιτιανό να παραχωρήσει το αξίωμα τού υπάτου στον Ούρσο. Κράτησε τις φάσκεις για πρώτη φορά στο διάστημα (nundinium) τον Ιούλιο-Αύγουστο του 84 μ.Χ. Ο συνύπατός του δεν έχει ταυτοποιηθεί. 

Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, ο Ούρσος ήταν μέλος του στενού κύκλου του Δομιτιανού στην αρχή. Όταν ο Δομιτιανός, στις αρχές της βασιλείας του σχεδίαζε να εκτελέσει τη σύζυγό του Δομιτία για απιστία, ο Ούρσος ήταν αυτός που τον έπεισε να μην το κάνει.  Αργότερα, όταν ο Δομιτιανός επέστρεψε νικητής από τις εκστρατείες του στη Γερμανία, ο Ούρσος αναφέρεται ότι «δεν έδειξε ευχαρίστηση», και γλίτωσε οριακά την εκτέλεσή του γι' αυτό.  Μετά από αυτό, ο Ούρσος δεν κατείχε σημαντικές διοικητικές θέσεις κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού, αλλά ο Τζόουνς πιστεύει ότι παρέμεινε σημαντικό μέλος της αυτοκρατορικής αυλής. 

Ο Ούρσος δεν πρέπει να είχε στενή σχέση με τον Δομιτιανό, διότι μετά τη δολοφονία αυτού του Αυτοκράτορα και την άνοδο του Τραϊανού, ο Ούρσος ήταν δύο φορές ακόμη ύπατος: ως συνεργάτης του Τραϊανού στο διάστημα (nundinium) του Μαρτίου 98 μ.Χ., και αντικαθιστώντας τον Τραϊανό ως ύπατο για την περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 100 μ.Χ. με τον Σέξτο Ιούλιο Φροντίνο ως συνεργάτη του. 

 Υιοθετεί 
Ο Ρόναλντ Σάυμ υποστήριξε ότι ο Ούρσος υιοθέτησε τον Σέρβιο Ιούλιο Σερβιανό, ύπατο το 90 μ.Χ., και στη συνέχεια ο Σερβιανός χρησιμοποίησε το όνομα Λεύκιος Ιούλιος Ούρσος Σερβιανός, συνεχίζοντας έτσι το όνομα. Κανένας μελετητής δεν έχει εκφράσει την αντίθεσή του σε αυτή την ταύτιση, και έχει θεωρηθεί αποδεκτή από όλους.  Ο Σερβιανός παρέμεινε κοντά στο κέντρο της εξουσίας, αποτελώντας μέρος των αυτοκρατορικών αυλών του Τραϊανού και του Αδριανού, μέχρι το τέλος του.

 Αναφορές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Magioncalda Andreina, "La carriera di L. Iulius Ursus e le alte prefetture equestri nel I sec. DC", Cahiers du Centre Gustave Glotz, 23 (2012), σελ. 113-129

Κατηγορία:Ρωμαίοι κυβερνήτες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Έπαρχοι του πραιτωρίου
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα