Μάβρο Ορμπίνι

Ο Μάβρο Ορμπίνι (Mavro Orbini, 1563–1614) ήταν χρονικογράφος της Ραγούσας, αξιοσημείωτος για το έργο του Το Βασίλειο των Σλάβων (1601), που επηρέασε τη σλαβική ιδεολογία και ιστοριογραφία στους μεταγενέστερους αιώνες.

 Βιογραφία 
Ο Ορμπίνι γεννήθηκε στη Ραγκούσα (νυν Ντουμπρόβνικ), την πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Ραγούσας, μιας εμπορικής πόλης-κράτους με κατοίκους Σλάβους στην ανατολική ακτή της Αδριατικής Θάλασσας. Το όνομά του στα σλαβικά γραφόταν από τον ίδιο ως Μάβαρ Όρμπιν. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε πηγές, που χρονολογούνται στο 1592.

Σε ηλικία 15 ετών, εντάχθηκε στους Βενεδικτίνους. Αφού εκάρη μοναχός, έζησε για λίγο στα μοναστήρια του νησιού Μλιετ, όπου εξελέγη ηγούμενος, και αργότερα στο Στον. Στο Βασίλειο της Ουγγαρίας διετέλεσε ηγούμενος του μοναστηριού των Βενεδικτίνων στη Μπάτσκα (στη Σερβία) για μικρό χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Ραγούσα, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του.

Όπως οι περισσότεροι Δαλματοί διανοούμενοι της εποχής του, ήταν εξοικειωμένος με την πανσλαβική ιδεολογία του Βίνκο Πριμπόγεβιτς. Έκανε μια πολύ σημαντική συμβολή σε αυτή την ιδεολογία γράφοντας το Βασίλειο των Σλάβων στα ιταλικά, ένα ιστορικό ιδεολογικό βιβλίο που δημοσιεύτηκε στο Πέζαρο το 1601.  Αυτή η άκριτη ιστορία των Νότιων Σλάβων μεταφράστηκε στα ρωσικά από τον Σάβα Βλαντισλάβιτς το 1722, με πρόλογο του Φεοφάν Προκόποβιτς. Έκτοτε, το βιβλίο άσκησε σημαντική επιρροή στις ιδέες των σλαβικών λαών για τον εαυτό τους και στις ευρωπαϊκές ιδέες για τους Σλάβους.

Όπως ο Πριμπόγεβιτς, ο Ορμπίνι ενοποιεί την ιλλυρική και τη σλαβική μυθική ταυτότητα και ερμηνεύει την ιστορία από μια πανσλαβική μυθολογική θέση. Δεδομένου ότι ο Ορμπίνι ζούσε στην άκρη των σλαβικών ελεύθερων εδαφών, δόξασε το πλήθος των σλαβικών λαών (κυρίως Ρώσων και Πολωνών) για να αντιμετωπίσει την επιθετικότητα της Γερμανικής, της Ιταλικής (Βενετίας) και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μία από τις πιθανές πηγές του Ορμπίνι ήταν ο Λούντοβικ Κρίγεβιτς Τούμπερον.: "Special attention is paid to the Ragusan writer Mavro Orbini (1601) and one of his probable sources, Ludovik Crijevic (Ludovicus Cervarius Tubero). ..."

Ο Ορμπίνι δημοσίευσε επίσης ένα βιβλίο στα σερβο-κροατικά με τίτλο Πνευματικός Καθρέφτης (, 1595), που ήταν ουσιαστικά μετάφραση του ιταλικού έργου του Άντζελο Νέλι. Αυτό το κείμενο, μεταφρασμένο στη «ραγουσάνικη γλώσσα», όπως αποκάλεσε ο Όρμπιν την τοπική σλαβική δημοτική γλώσσα, έχει πολιτιστική και ιστορική σημασία ως παράδειγμα πεζογραφίας του 16ου αιώνα. Το έργο του ήταν μια από τις λίγες πρωτογενείς πηγές για τη Μάχη της Σάβρα το 1385, αν και περιέχει πολλά λανθασμένα και ανακριβή στοιχεία για αυτή τη μάχη.

 Κληρονομιά 
Εκτός από το ιδεολογικό του υπόβαθρο, το κύριο έργο του Όρμπιν χρησιμοποιήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα ως μία από τις λίγες πηγές για τμήματα της ύστερης μεσαιωνικής ιστορίας των Νότιων Σλάβων, από την Καρινθία και τα σλοβενικά εδάφη μέχρι τη Σερβία και τη Βουλγαρία . Ακόμη και η σημερινή ιστοριογραφία είναι συχνά αβέβαιη για το πόση αλήθεια υπάρχει σε μερικά από τα γραπτά και τους ισχυρισμούς του.

Το έργο του Όρμπιν Το Βασίλειο των Σλάβων ήταν επίσης η κύρια πηγή, που χρησιμοποιήθηκε από τον Παΐσιο του Χιλανδαρίου για να γράψει την Σλαβοβουλγαρική Ιστορία, το πιο σημαντικό έργο της πρώιμης βουλγαρικής ιστοριογραφίας, το 1762. Αναφέρεται στο βιβλίο ως «κάποιος Μαβρουμπίρ, Λατίνος» και γενικά είναι απαξιωμένος, παρά το γεγονός ότι αναφέρεται συχνά.

Τον αποκαλούν «Δαλματό Θουκυδίδη».

 Ανθρωπολογία 
Ο Όρμπιν πίστευε ότι οι Σλάβοι κατάγονταν από τους Γότθους της Σκανδιναβίας. Υποστήριξε επίσης ότι οι Ιλλυριοί μιλούσαν σλαβικά. Υποστήριξε την άποψη του Πριμπόγεβιτς ότι ο Μέγας Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες ήταν Σλάβοι.

 Έργα 

 De Ultimo Fine Humanæ Vitæ Vel Summo Bono, πριν από το 1590

 Zarcalo dvhovno... (Πνευματικός καθρέφτης...), 1606 (εκδόθηκε αργότερα το 1621 στη Βενετία και το 1703)

 Παραπομπές 

 Πηγές 



Κατηγορία:Πρόσωπα της Δημοκρατίας της Ραγούσας
Κατηγορία:Βενεδικτίνοι
Κατηγορία:Πανσλαβισμός