Μάνιος Βαλέριος Μάξιμος Μεσάλλα

Ο Mάνιος Βαλέριος Μάξιμος Μεσάλλα, λατινικά: Manius Valerius Maximus Messalla  ήταν ύπατος το 263 π.Χ. με συνάδελφο στην υπατεία τον Mάνιο Οτακίλιο Κράσσο.  Ο Μεσάλλα υπηρέτησε ως τιμητής (censor) το 252 π.Χ. 

 Βιογραφία 
Ήταν γιος του Mάρκου Βαλέριου Μάξιμου Κορβίνου, υπάτου το 289 π.Χ., και εγγονός του Mάρκου Βαλέριου Κόρβου. Με τον συνάδελφό του, Mάνιο Οτακίλιο Κράσσο, κέρδισε μία λαμπρή νίκη επί των Καρχηδονίων και των Συρακουσίων:  περισσότερες από εξήντα από τις πόλεις της Σικελίας αναγνώρισαν την κυριαρχία της Ρώμης, και οι ύπατοι συνήψαν μία συνθήκη ειρήνης με τον Ιέρωνα Β΄ των Συρακουσών.  Αυτή η αναγνώριση αποδείχθηκε εξίσου επωφελής τόσο για τις Συρακούσες, όσο και για τη Ρώμη. Του απονεμήθηκε να τελέσει θρίαμβος De Paeneis et Rege Siculorum Hierone. 

Η ανακούφισή του από τη Μεσσήνη (Messana) του έδωσε το παρωνύμιο Μεσάλλα, το οποίο παρέμεινε στην οικογένεια για σχεδόν 800 χρόνια. Για να τιμήσει τη νίκη του στη Σικελία, κανόνισε να ζωγραφιστεί εικονογραφικά στον τοίχο της Κουρίας του Οστίλιου (Curia Hostilia), του πρώτου δείγματος τοιχογραφίας στη Ρώμη (ακόμη κρεμόταν εκεί δύο αιώνες αργότερα).  Λέγεται επίσης ότι έφερε το πρώτο ηλιακό ρολόι από την Κατάνη (Catana) στη Ρώμη, όπου ήταν στημένο σε μ;iα στήλη στhn Aγορά (Forum). 

Ο Μεσάλλας έγινε τιμητής (censor) το 252 π.Χ., όπου υποβάθμισε 400 από την τάξη των ιππέων σε θησαυροφύλακες (aerarii) για παραμέληση καθήκοντος.

 Αναφορές 

 Πηγές 
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Messalla Corvinus: 2. Marcus Valerius Maximus". Encyclopædia Britannica. Vol. 18 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 189.
 Smith, William, ed. (1870). "Messalla (1)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. pp. 1049–50.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.