Νήσος Λάταντυ

Η Νήσος Λάταντυ (αγγλ. Latady Island) είναι χαμηλό ακατοίκητο νησί με μήκος περίπου 65 χιλιόμετρα, πλάτος 20 χιλιόμετρα και έκταση 1.433 τετράγωνικά χιλιόμετρα. Το καλυμμένο με αιώνια χιόνια αυτό νησί βρίσκεται στην Ανταρκτική (Νότιος Ωκεανός), πιο συγκεκριμένα 85 χιλιόμετρα (45 ναυτικά μίλια) νοτίως από τη Νήσο Σαρκό και δυτικά από τη Γη Αλεξάνδρου Α΄, τη μεγαλύτερη νήσο όλης της Ανταρκτικής. Το 1929 είχε παρατηρηθεί από αέρος και περιγραφεί ένα τοπογραφικό χαρακτηριστικό καλυμμένο με πάγο στη θέση της Λάταντυ από τον Αυστραλό εξερευνητή σερ Χιούμπερτ Γουίλκινς, αλλά δεν αναγνωρίσθηκε ως νησί, ούτε χαρτογραφήθηκε ξεχωριστά. Η νήσος φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά με αεροφωτογράφηση από την Εξερευνητική Αποστολή Ρον στην Ανταρκτική (RARE, 1947-1948) και χαρτογραφήθηκε με βάση τις φωτογραφίες αυτές από τον Ντ. Σηρλ (D. Searle) το 1960. Η Βρετανική Επιτροπή Τοπωνυμίων της Ανταρκτικής έδωσε στο νησί τη σημερινή ονομασία του, από το επώνυμο του Γουίλιαμ Ρ. Λάταντυ (William R. Latady), αεροφωτογράφου και αεροναυτίλου σε εκείνη την πτήση της αποστολής RARE.

Παραπομπές

Λαταντ