Φιλόλαος Τλούπας

Ο Φιλόλαος Τλούπας
(4 Μαρτίου 1923 - 18 Σεπτεμβρίου 2010), γνωστός ως Φιλόλαος, ήταν Έλληνας γλύπτης. Εζησε το μεγαλύτερο μερος της ζωής του στην Γαλλία όπου και πέθανε.

Είναι γνωστός ως «γλύπτης των αρχιτεκτόνων» έχοντας κατασκευάσει, σε συνεργασία με αρχιτέκτονες και τοπογράφους, γλυπτά έργα αρχιτεκτονικής και τοπίου. Δημιούργησε γλυπτά δουλεύοντας μεγάλη ποικιλία υλικών (ανοξείδωτο χάλυβα, τερακότα, μάρμαρο, ξύλο, σκυρόδεμα...). Κατασκεύασε επίσης ανάγλυφους πίνακες, έπιπλα, καθώς και πάμπολλα χρηστικά αντικείμενα που σχεδίαζε και κατασκεύαζε μόνος του.


 Βιογραφία 

Γεννήθηκε στην Λάρισα το 1923 και ήταν γιός του Γεωργίου Τλούπα και της Βασιλικής Μπάτζου. Ο ξυλουργός πατέρας του υπήρξε κι ο πρώτος του δάσκαλος. Θεωρούσε δε ότι κληρονόμησε την αγάπη για την επεξεργασία των μετάλλων από τον χαλκουργό παπού του, κι ας μην τον γνώρισε.  Αδερφός του ήταν ο Τάκης Τλούπας, ένας από τους πιο σημαντικούς φωτογράφους της Θεσσαλίας.

Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1944 έως το 1947, δουλεύοντας με τον Μιχάλη Τόμπρο και τον Αθανάσιο Απάρτη.Source Art Public  Το 1950 πήρε το πτυχείο του και έφυγε για το Παρίσι όπου γράφτηκε στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts. Εκεί μαθήτευσε κοντά στον γλύπτη Marcel Gimond.

Σχεδίασε και κατασκεύασε μόνος του ένα σπίτι στον Πλαταμώνα (1957-58), καθώς και το σπίτι και το ατελιέ του στην Vallée de Chevreuse, 30 χιλιόμετρα νότια του Παρισιού (δεκαετία του 1960)philolaos.fr . Το 1974 απέκτησε ένα άλλο σπίτι στον Άγιο Δημήτριο Πηλίου.

 Προσωπική ζωή 
Το 1956 παντρεύτηκε την Σιμόν Βάλτερ και ένα χρόνο αργότερα γεννήθηκε η κόρη του Ισαβέλλα. Το 1974 γεννήθηκε ο γιός του Γιώργος, από την δεύτερη γυναίκα του, Μαρίνα Ασαέλ. 

Πέθανε στις18 Σεπτεμβρίου 2010.

 Αντιπροσωπευτικά έργα δημοσίων χώρων 


1963: Υδατόπυργοι της πόλης Valence (νομος: Drôme). Υλοποιήθηκε σε συνεργασία με  τον αρχιτέκτονα André Gomis. Υψους 57 μέτρων, αποτελούν σήμερα το έμβλημα της πόλης και έχει ανακηρυχθεί κληρονομιά του 20ου αιώνα από το γαλλικό υπουργείο πολιτισμού.https://www.valence.fr/patrimoine-remarquable/chateaux-deau-parc-jean-perdrix

1967: Γλυπτική στους κήπους του κτιρίου Les Érables de la Duchère στην Λυών.

1967: Γλυπτό συντριβάνι στο οικογενειακό χωριό διακοπών Balaruc-les-Bains, στο (νομός: Hérault). Αρχιτέκτονας είναι ο André Gomis.

1969: Γλυπτική διαμόρφωση πλατείας στο Épernay, (νομός: Marne). Αρχιτέκτονeς είναι ο Jacques Gautier και ο J. Sgard.

1971: To Μηχανικό πουλί στην La Défense (νομός: Hauts-de-Seine).Les Nymphéas, sur insecula.com (archive consultée le 3 octobre 2021)

1979: Γλυπτό από ανοξείδωτο χάλυβα για το κολέγιο Henry Bordeaux της πόλης Cognin (νομός: Savoie).ite du collège sur ac-grenoble.fr

1980: Γλυπτό τοίχoυ από σκυρόδεμα και ανοξείδωτο χάλυβα για το κολέγιο του Remalard (νομός: Orne). Οι αρχιτέκτονες του είναι οι Michel Andrault και Pierre Parat.

1982: Γλυπτικό σύνολο «Φρουτιέρα και φρούτα» από σκυρόδεμα για την σχολική ομάδα Pépinières, στο Voisins-le-Bretonneux (νομός: Yvelines).

1986: Γλυπτά στην προκυμαία του Βόλου.

1989: « Νυμφαίες», μνημειώδες γλυπτό σε σχήμα λουλουδιού μέσα σε μια λίμνη της La Défense (νομός: Hauts-de-Seine).

1991: Μνημείο Εθνικης Αντιστασης στην Λαρισα.

1996: «Γκογκότες», γλυπτά από ανοξείδωτο χάλυβα και σκυρόδεμα σε κήπο  που σχεδιάστηκε από τον πολεοδόμο Jean-Noël Capart και τον τοπογράφο Jacques Simon στην Guyancourt (νομός: Yvelines). 

1998: Γλυπτό στην είσοδο του Μουσείου Συγχρονης Τεχνης στην Θεσσαλονίκη.

2000: Μεταλλικό δέντρο από ανοξείδωτο χάλυβα στην πλατεία Don Helder Camara της Guyancourt (νομός : Yvelines).

 Εκθέσεις σε μουσεία

 2005: Jardin du Palais-Royal à Paris.culture.fr.
 2019-2020: Moυσείο Valence (Drôme)|Valence.nowiki/>https://www.museedevalence.fr/sites/default/files/medias/livretjeu-philolaos-bat.pdf
 2024-2025: Εθνική Πινακοθήκη Λάρισας.https://www.katsigrasmuseum.gr/%ce%bd%ce%ad%ce%b1/%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%bf%ce%bb%ce%b1%ce%bf%cf%83-1923-2023/
 2025: Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Anne Bony, Philolaos, Marc Gaillard, Gisèle Prassinos, Michel Ragon, Philolaos sculptures, πρόλογος του Jacques Lacarrière, Itanos, Athènes, 2005, 224 σελ.
 Athéna Schina, Marios Prassinos, Philolaos, Marc Gaillard, Mater Natura : Prassinos - Philolaos, Aνδρος 2001, 180 σελ.
 Συλλογικό, Une sculpture de Philolaos : les châteaux d’eau - Valence, musée de Valence, dossier exposition 3, 1991, 22 σελ.
 Bernard-Marie Despesse, Le château d’eau de Valence-le-haut, Revue Drômoise Numéro 459, mars 1991, σελ. 317-355.
 Philippe Dagen, Philolaos, sculpteur grec, journal Le Monde, 29 Σεπτεμβρίου 2010.
 Bernard-Marie Despesse, La Sculpture-château d’eau de Philolaos à Valence, Mémoire de la Drôme, 2013, 152 p.


Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες