Έθνος και νοημοσύνη

Η σχέση μεταξύ «φυλής και νοημοσύνης» έχει αποτελέσει αντικείμενο μεγάλης και περίπλοκης επιστημονικής και δημόσιας συζήτησης, συχνά επηρεασμένη από πολιτική ορθότητα. Οι ανθρώπινες φυλές/εθνικότητες διαφέρουν κατά μέσο όρο που μετρήθηκε πηλίκο νοημοσύνης σύμφωνα με δοκιμές μεγάλης κλίμακας. Ο ρόλος της γενετικής ως αιτίας για αυτές τις μετρημένες διαφορές έχει εξεταστεί σε πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες. Οι διαφορές υποστηρίζεται ότι είναι υπεύθυνες για πολυάριθμες σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις.

Γίνεται γενικά κατανοητό ότι, σύμφωνα με τα καλύτερα τεστ, οι Εβραίοι της εθνικής φυλής είναι πιο έξυπνοι από τους Ανατολικοασιάτες, οι Ανατολικοασιάτεςς είναι πιο έξυπνοι από τους Λευκούς, οι λευκοί είναι πιο έξυπνοι από τους Ισπανόφωνους και οι Ισπανόφωνοι είναι πιο έξυπνοι από τους μαύρους.Μαρκ Σνάιντερμαν; Στάνλεϊ Ρόθμαν. Survey of Expert Opinion on Intelligence and Aptitude Testing. February 1987. Vol 42. No 2. 137-144. American Psychologist. (στα αγγλικά) Οι αιτιολογικές αιτίες για αυτό το χάσμα δεν είναι πλήρως κατανοητές, αλλά η γενετική πιστεύεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο.

 Ιστορία 
Οι φυλετικές διαφορές στη νοημοσύνη ήταν ιστορικά μια κοινή άποψη. Για παράδειγμα, μουσουλμάνοι συγγραφείς δήλωσαν χαμηλή νοημοσύνη μεταξύ των Μαύρων.Βίνσεντ Σάριχ; Φρανκ Μιέλε: Race: The Reality of Human Differences. 2004. Westview Press. (στα αγγλικά)Φιλίπ Ράστον. Race, Evolution, and Behavior: A Life History Perspective. 1997. Transaction Publishers. (στα αγγλικά)

Η πρώιμη επιστημονική έρευνα ξεκίνησε τον δέκατο ένατο αιώνα και περιελάμβανε μεθόδους όπως μετρήσεις κρανίου και εγκεφάλου.Ρίτσαρντ Λιν. Race differences in Intelligence. 2006. Washington Summit Publishers. (στα αγγλικά)

Ο Φράνσις Γκάλτον ευγονιστής και διαφορικός ψυχολόγος, ήταν επίσης σημαντικός πρώιμος πρωτοπόρος στην έρευνα της νοημοσύνης καθώς και στην έρευνα για τη φυλή και τη νοημοσύνη.

Το πρώτο τεστ IQ δημιουργήθηκε το 1905. Μέχρι το τέλος του εικοστού αιώνα, είχαν δημοσιευτεί πολλές εκατοντάδες μελέτες που μετρούσαν το IQ φυλετικών/εθνοτικών ομάδων. Ο αριθμός των μελετών που συζητούν αυτά τα αποτελέσματα είναι πολύ μεγαλύτερος.

Η φυλετική έρευνα γενικά, συμπεριλαμβανομένης και της έρευνας για τη φυλή και τη νοημοσύνη, έγινε όλο και περισσότερο θέμα ταμπού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ισχυρή δήλωση του 1950 «The Race Question» συνέβαλε σε αυτό.

Το Ταμείο Pioneer είχε επιρροή κατά τη διάρκεια αυτής της μεταπολεμικής περιόδου για να κρατήσει ζωντανή κάποια έρευνα και συζήτηση

Το 1969, ο Άρθουρ Τζένσεν προκάλεσε μεγάλη δημόσια διαμάχη με το άρθρο "How Much We Boost IQ and School Achievement?" στην οποία υποστήριξε ότι η γενετική είναι μια σημαντική εξήγηση για τις μετρούμενες διαφορές.Άρθουρ Τζένσεν (1969). "How Much Can We Boost IQ and Scholastic Achievement?". Harvard Educational Review 39: 1–123. http://hepgjournals.org/doi/abs/10.17763/haer.39.1.l3u15956627424k7 (στα αγγλικά)

Το 1987 δημοσιεύτηκε μια έρευνα για τη γνώμη των ειδικών του IQ. Μια ερώτηση αφορούσε τι προκάλεσε το χάσμα Μαύρου-Λευκού IQ των ΗΠΑ. Η έρευνα βρήκε μια μεγάλη υποστήριξη για μια μερική γενετική, μερική περιβαλλοντική εξήγηση. Η έρευνα χρησιμοποιήθηκε αργότερα στο βιβλίο The IQ Controversy, the Media and Public Policy (1988), το οποίο υποστήριξε ότι το ευρύ κοινό παραπλανήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης σχετικά με τη γνώμη των ειδικών.Μαρκ Σνάιντερμαν; Στάνλεϊ Ρόθμαν. The IQ Controversy, the Media and Public Policy. 1988. Transaction Books. (στα αγγλικά)

 Δημόσια συζήτηση 
Περαιτέρω δημόσιος διάλογος ακολούθησε μετά τη δημοσίευση το 1994 του The Bell Curve, ενός βιβλίου που εστιάζει κυρίως στο IQ και όχι στη φυλή, αλλά ανέφερε την ύπαρξη φυλετικών διαφορών όσον αφορά τον μετρημένο μέσο όρο IQ και υποστήριξε ότι αυτές ήταν μια σημαντική εξήγηση για πολλές κοινωνικές διαφορές μεταξύ των φυλών, όπως η ανεργία, η επιστημονική λογοτεχνία, η εκπαίδευση, κλπ. Το The Bell Curve έκανε τέτοια επιχειρήματα πιο γνωστά στο ευρύ κοινό. Μια συχνή παρερμηνεία είναι ότι το βιβλίο έκανε πολλούς νέους και αμφιλεγόμενους ισχυρισμούς, που δεν είχαν γίνει ποτέ πριν, υπονοώντας ότι ήταν νέες και περιθωριακές απόψεις με μικρή υποστήριξη, αγνοώντας ότι το βιβλίο ανέφερε μια εκτενή υπάρχουσα ακαδημαϊκή βιβλιογραφία.

Ως απάντηση στη συζήτηση για την καμπύλη Bell και τις αντιληπτές ψευδείς και άκρως παραπλανητικές απόψεις στη δημόσια συζήτηση, η δήλωση "Mainstream Science on Intelligence" υπογράφηκε από 52 καθηγητές.

Η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία απάντησε επίσης στη συζήτηση δημιουργώντας μια επιτροπή που το 1995 δημοσίευσε την έκθεση "Intelligence: Knowns and Unknowns". Αναγνώρισε το χάσμα μεταξύ των μέσων μετρούμενων βαθμολογιών IQ λευκών και μαύρων, τη σημασία του IQ και δήλωσε ότι τόσο οι γενετικές όσο και οι περιβαλλοντικές εξηγήσεις δεν είχαν επαρκή υποστήριξη. Κατέληξε στο συμπέρασμα "Εν ολίγοις, δεν υπάρχει προς το παρόν διαθέσιμη επαρκής εξήγηση της διαφοράς μεταξύ των μέσων IQ των Μαύρων και των Λευκών.

Ο Άρθουρ Τζένσεν σχολίασε ότι "Καθώς διάβασα τη δήλωση της APA, [...] δεν ένιωσα ότι έρχεται σε αντίθεση με τη θέση μου, αλλά απλώς την παρακάμπτει. Φαίνεται περισσότερο υπεκφυγή της θέσης μου παρά αντιφατική. Η επιτροπή αναγνώρισε την πραγματική κατάσταση αυτού που ονόμασα Spearman Effect, την πραγματικότητα του g, την ανεπάρκεια και την ανεπάρκεια της κοινωνικής κατάστασης, την ανεπάρκεια και την εξήγηση της δοκιμασίας. Συμπεράσματα που δεν διαφέρουν καθόλου από τη δική μου θέση [...] Λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκθεση ανατέθηκε από την APA, εξεπλάγην που έφτασε στο σημείο αυτό, δεν είμαι ιδιαίτερα δυσαρεστημένος.Miele, Frank (2002). Intelligence, Race, and Genetics: Conversations with Arthur R. Jensen. Οξφόρδη: Westview Press. (στα αγγλικά) Το πλήρες αγγλικό απόσπασμα ήταν περίφημο: «As I read the APA statement, [...] I didn't feel it was contradicting my position, but rather merely sidestepping it. It seems more evasive of my position than contradictory. The committee did acknowledge the factual status of what I have termed the Spearman Effect, the reality of g, the inadequacy of test bias and socioeconomic status as causal explanations, and many other conclusions that don't differ at all from my own position. [...] Considering that the report was commissioned by the APA, I was surprised it went as far as it did. Viewed in that light, I am not especially displeased by it.»

Ο αριστερός και άκρως πολιτικός Αμερικανική Ανθρωπολογική Ένωση το 1994 εξέδωσε μια «Δήλωση για τη «Φυλή» και την Ευφυΐα» και το 1998 εξέδωσε μια «Δήλωση για τη «Φυλή»». Καμία από αυτές τις σύντομες, πολιτικά ορθές δηλώσεις δεν ανέφερε πηγές για τους ισχυρισμούς που έγιναν, σε αντίθεση με τις πολλές πηγές που αναφέρονται στη μακροσκελή έκθεση της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας.

 Δείτε επίσης 

 Δυνατότητα
 Τζέιμς Γουάτσον

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://lesacreduprintemps19.wordpress.com/wp-content/uploads/2012/11/lynn-race-differences-in-intelligence.pdf
 https://gwern.net/doc/genetics/heritable/1978-osborne-humanvariation.pdf
 https://arthurjensen.net/wp-content/uploads/2020/10/Intelligence-Race-And-Genetics-Conversations-With-Arthur-R.-Jensen-Frank-Miele-256p_081334008X.pdf
 https://enallaktikidrasi.com/2016/09/noimosini-exartatai-iq-fyli/