Παύλος Φάβιος Περσικός

Ο Παύλος Φάβιος Περσικός, λατιν.: Paullus Fabius Persicus (2/1 π.Χ. - απεβ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαυδίου) ήταν ο μόνος γιος του Παύλου Φάβιου Μαξίμου και της Mαρκίας. Η Μαρκία ήταν εξαδέλφη τού Αυγούστου ως κόρη της θείας του Ατίας Σεκούνδας και του Λεύκιου Μάρκιου Φιλίππου υπάτου το 38 π.Χ.· επίσης η Μαρκία ήταν κόρη της Ατίας Τέρτιας, ανιψιάς του Ιουλίου Καίσαρα. Ως εκ τούτου, ο Περσικός ήταν γιος της εξαδέλφης του Αυγούστου, και εγγονός της ανιψιάς του Ιουλίου Καίσαρα.

 Καταγωγή 
Ο Παύλος Φάβιος Περσικός πιστεύεται ότι γεννήθηκε το 2 ή 1 π.Χ.Ronald Syme, Augustan Aristocracy (1989), p. 416 Το επώνυμό (cognomen) του -όπως το όνομα (praenomen) Παύλος που μοιραζόταν με τον πατέρα του- τού δόθηκε για να διαφημίσει τη φυσική του πατρική καταγωγή από τον Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο Μακεδονικό, ο οποίος είχε νικήσει τον τελευταίο βασιλιά της Μακεδονίας, τον Περσέα, το 146 π.Χ.

 Σταδιοδρομία 
Η πρώτη εμφάνιση του Περσικού είναι τον Ιούνιο του έτους 15, όταν συμμετείχε στους αδελφούς των αγρών (fratres arvales) και ήταν ηλικίας π. 15 ετών, για να αντικαταστήσει τον τότε πρόσφατα αποβιώσαντα πατέρα του. Την ίδια εποχή, έγινε επίσης μέλος του Σιλλόγου των Ποντιφικών και των ιερέων του Αυγούστου (sodales Augustales). Στη συνέχεια κατείχε τις θέσεις του ταμία (quaestor) υπό τον Τιβέριο και του πραίτορα, αν και οι λεπτομέρειες αυτών των θέσεων είναι άγνωστες.Braund, D., Augustus to Nero: A Sourcebook on Roman History, 31BC-AD68 (1985), pp. 213-5  Η επόμενη χρονολογημένη του θέση είναι το 34, όταν έγινε τακτικός ύπατος με συνάδελφο τον Λεύκιο Βιτέλιο, πατέρα του μετέπειτα Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αύλου Βιτέλιου.Alison E. Cooley, The Cambridge Manual of Latin Epigraphy (Cambridge: University Press, 2012), p. 460

Μετά την υπατεία του, η επόμενη θέση του ήταν ανθύπατος της Ασίας επί βασιλείας Κλαυδίου (π. 44).Stevenson, G., Power and Place: Temple and Identity in the Book of Revelation (2001), p. 75  Σώζεται διάταγμα, που γράφτηκε από τον Περσικό από την εποχή του ως ανθυπάτου της Ασίας, που απευθυνόταν στους Εφεσίους σχετικά με ζητήματα λατρείας της θεάς Άρτεμης.

Φαίνεται ότι απεβίωσε κάποια στιγμή στη βασιλεία του Κλαύδιου.Syme, Augustan Aristocracy, p. 417

 Χαρακτήρας 
Σύμφωνα με τον Σενέκα τον Νεότερο, ο Περσικός ήταν ένα ιδιαίτερα άθλιο άτομο,Seneca, De Beneficiis II.21.5 που όφειλε τη σταδιοδρομία του περισσότερο στην καταγωγή του, παρά στη δική του αξία.Seneca, De Beneficiis IV.30 Ο Ρόναλντ Σάυμ προσθέτει, ότι «επίσης τον απέφευγε ο ενάρετος και υποδειγματικός Ιούλιος Γραικινός, ο γονιός του Γ. Ιουλίου Αγρικόλα, που δεν ανταποκρίνεται στην Nαρβονική πελατεία (clientela) των Φαβίων». 

 Παραπομπές 

 Αναφορές 
 Braund, D.; Augustus to Nero: A Source Book on Roman History 31 π.Χ.-68 μ.Χ. (Taylor & Francis, 1985) ,
 L'Année Epigraphique (AE)
 Stevenson, G., Power and Place: Temple and Identity in the Book of Revelation (Walter de Gruyter, 2001)
 Syme, Ronald; Augustan Aristocracy (Oxford University Press, 1989).ISBN 0-19-814731-7 ,
 Σενέκας ο νεότερος, De Beneficiis (Περί των παροχών)

Κατηγορία:Φάβιοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα