Γκούσταβ Κύνε

Ο Γκούσταβ Κύνε (, 27 Δεκεμβρίου 1806 - 22 Απριλίου 1888) ήταν Γερμανός συγγραφέας, δημοσιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας, μέλος του ευρύτερου κύκλου της λογοτεχνικής ομάδας Νέα Γερμανία. 

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Γκούσταβ Κύνε γεννήθηκε το 1806 στο Μαγδεμβούργο. Σε ηλικία 12 ετών, μετακόμισε με την οικογένειά του στο Βερολίνο, όπου αποφοίτησε από τοπικό Γυμνάσιο. Εκεί γνώρισε τον μετέπειτα Νεαρό Γερμανό συγγραφέα Τέοντορ Μουντ, με τον οποίο έγιναν δια βίου φίλοι. Από το 1826 έως το 1830 σπούδασε λογοτεχνική ιστορία και φιλοσοφία στο Βερολίνο με καθηγητές τους Φρήντριχ Σλάιερμάχερ και Φρίντριχ Σλέγκελ και έλαβε το διδακτορικό του στο Έρλαγκεν το 1830. Από το 1831 και μετά, εργάστηκε για διάφορα περιοδικά ως δημοσιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας. Το 1841 παντρεύτηκε την Ενριέτε Χάρκορτ, κόρη του μηχανικού ορυχείων και αξιωματικού. Το 1856 μετακόμισε με την οικογένειά του στη Δρέσδη.  Από το 1859 και μετά, αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στις δικές του λογοτεχνικές δραστηριότητες. Έζησε στη Δρέσδη έως τον θάνατό του το 1888.

 Λογοτεχνική δραστηριότητα 
Ήδη από το 1831, ο Κύνε δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή με νουβέλες. Το 1835 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, Καραντίνα σε τρελοκομείο. Από τότε θεωρήθηκε μέλος του ευρύτερου κύκλου της Νέας Γερμανίας. Ωστόσο, αν και είχε φιλικές σχέσεις με τους Τέοντορ Μουντ και Λούντολφ Βίνμπαργκ, η σχέση του με άλλους συγγραφείς αυτού του λογοτεχνικού κινήματος, ειδικά με τον Καρλ Γκούτσκοβ, παρέμεινε τεταμένη. Το 1835, αν και είχε καθιερωθεί ως κριτικός της Νέας Γερμανίας με την αρθρογραφία του σε λογοτεχνικές εφημερίδες, τις πολιτικές του απόψεις και τη φιλελεύθερη σκέψη του, δεν υπέστη την απαγόρευση δημοσίευσης που επιβλήθηκε στους περισσότερους συγγραφείς της ομάδας. Ο Λούντβιχ Μπέρνε τον κάλεσε δημόσια να δεσμευτεί για τη Νέα γερμανική λογοτεχνία, και ο Κύνε το έκανε. Ως αποτέλεσμα, η πρώτη από τις Μοναστηριακές νουβέλες απαγορεύτηκε από τη λογοκρισία το 1838. 

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1840, έγραψε θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων η Συνωμοσία του Δουβλίνου. Στη δημιουργία αυτού και άλλων έργων με φόντο την Ιρλανδική ιστορία, συνεργάστηκε με την Οτιλί φον Γκαίτε, νύφη του Γκαίτε, με την οποία είχε δια βίου φιλία. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1848, έγραψε αρκετά άρθρα για τα πολιτικά γεγονότα, τα οποία δημοσίευσε το 1863 με τον τίτλο Το ημερολόγιό μου σε ταραγμένους καιρούς. Το 1848 ήταν μέλος της συνέλευσης 574 ανδρών που επρόκειτο να προετοιμάσει την Εθνοσυνέλευση της Φρανκφούρτης. Από το 1862 και μετά συνέταξε μια συλλογή των γραπτών του σε 12 τόμους.

 Έργα (επιλογή) 

 Eine Quarantäne im Irrenhause - Καραντίνα σε τρελοκομείο, 1835
 Klosternovellen - Μοναστηριακές νουβέλες (2 τόμοι), 1838
 Weibliche und männliche Charaktere - Γυναικείοι και ανδρικοί χαρακτήρες (2 τόμοι), 1838 
 Die Rebellen von Irland - Οι αντάρτες της Ιρλανδίας, 1840 
 Sospiri. Blätter aus Venedig - Αναστεναγμοί. Σελίδες από τη Βενετία, 1841.
 Portraits und Silhouetten - Πορτρέτα και σιλουέτες, 1843 
 Die Freimaurer. Roman - Οι Ελευθεροτέκτονες. Μυθιστόρημα, 1855
 Die Verschwörung von Dublin - Η συνωμοσία του Δουβλίνου, 1856
 Aus mejicanischen Gefängnissen, Bruchstücke aus Eduard Harkorts hinterlassenen Papieren - Από τις φυλακές του Μεξικού, αποσπάσματα γραπτών που άφησε ο Έντουαρντ Χάρκορτ, 1858
 Schiller-Buch. Blochmann und Ernst - Βιβλίο Σίλερ. Blochmann and Ernst, 1860
 Gesammelte Schriften - Συλλεκτικά κείμενα (12 τόμοι), 1862–1867
 Mein Tagebuch in bewegter Zeit - Το ημερολόγιό μου σε ταραγμένους καιρούς, 1863
 Deutsche Charaktere - Γερμανικοί χαρακτήρες (4 τόμοι) 1864–65 
 Wittenberg und Rom (3 τόμοι), 1877

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί κριτικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Πολιτική λογοτεχνία