Ροσάριο Μουρίγιο

Η Ροσάριο Μουρίγιο (Rosario María Murillo Zambrana, ισπανική προφορά: [roˈsaɾjo muˈɾiʝo], γεννημένη στις 22 Ιουνίου 1951) είναι πολιτικός, ποιήτρια και δικτάτορας της Νικαράγουας, η οποία εκτελεί χρέη συμπροέδρου της Νικαράγουας μαζί με τον σύζυγό της, τον πρόεδρο Ντανιέλ Ορτέγκα, από τον Ιανουάριο του 2025.
Πριν από αυτό, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Νικαράγουας, το δεύτερο υψηλότερο αξίωμα της χώρας, από το 2017 έως το 2025 και ως Πρώτη Κυρία της Νικαράγουας από το 2007 έως το 2025 και από το 1985 έως το 1990 ως σύζυγος του προέδρου Ορτέγκα. Η Μουρίγιο έχει διατελέσει επικεφαλής εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Νικαράγουας, υπουργός της κυβέρνησης, επικεφαλής της Ένωσης Σαντινίστας των Εργαζομένων στον Πολιτισμό και συντονίστρια επικοινωνίας του Συμβουλίου Επικοινωνίας και Πολιτών. Ορκίστηκε αντιπρόεδρος της Νικαράγουας στις 10 Ιανουαρίου 2017.  Τον Αύγουστο του 2021 της επιβλήθηκαν προσωπικά κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για φερόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ζωή και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Μανάγκουα και σπούδασε στο Κολέγιο της Αγίας Τερέζας της πρωτεύουσας, ένα Καθολικό Σχολείο Θηλέων, επίσης γνωστό ως Ακαδημία της Αγίας Τερέζας. Συνέχισε τις γυμνασιακές σπουδές της στο κολέγιο του Τίβερτον στο Ηνωμένο Βασίλειο και σπούδασε Καλές Τέχνες στο Αγγλο-Ελβετικό Ινστιτούτο Λε Μανουάρ  στη Λα Νεβεβίλ της Ελβετίας. Φοίτησε επίσης στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Νικαράγουας.

Στους Σαντινίστας
Η Μουρίγιο έγινε μέλος του Απελευθερωτικού Κινήματος των Σαντινίστας το 1969. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 εργάστηκε στη La Prensa ως γραμματέας για δύο από τις κορυφαίες πολιτικές και λογοτεχνικές προσωπικότητες της Νικαράγουας, του Πέδρο Χοακίν Τσαμόρο και του Πάμπλο Αντόνιο Κουάδρα. Η Μουρίγιο συνελήφθη στο Εστελί το 1976 για τις δραστηριότητές της στην πολιτική. Αμέσως μετά, διέφυγε και έζησε για αρκετούς μήνες στον Παναμά και τη Βενεζουέλα. Αργότερα μετακόμισε στην Κόστα Ρίκα, όπου αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο πολιτικό της έργο με το FSLN, βοήθησε στην ίδρυση του Radio Sandino και γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο, Ντανιέλ Ορτέγκα. Όταν οι Σαντινίστας ανέτραψαν τον δικτάτορα υπό αμερικανική υποστήριξη   Αναστάσιο Σομοζα Ντεμπάιλε το 1979, εκείνη επέστρεψε στη Νικαράγουα. Ο γάμος της με τον Ορτέγκα έγινε το 2005.

 Πολιτική 
Ο Ορτέγκα εξελέγη πρόεδρος στις εκλογές του 2006 και επανεξελέγη στις 2011. Στις γενικές εκλογές του 2016 η Μουρίγιο κατέβηκε ως υποψήφια αντιπρόεδροςτου Ορτέγκα. Θεωρείται «ευρέως ως η δύναμη πίσω από την προεδρία», σύμφωνα με την Λουσία Νιούμαν του Al Jazeera.

Κατά τη διάρκεια της θητείας της, ξέσπασε σειρά διαδηλώσεων, με αποτέλεσμα 309 νεκρούς μέχρι τον Ιούλιο του 2018, εκ των οποίων περίπου 25 ήταν κάτω των 17 ετών. Η Μουρίγιο και ο βοηθός του Νέστορ Μονκάδα Λάου βρέθηκαν ιδιαίτερα στο στόχαστρο εκτελεστικού διατάγματος που εξέδωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στις 27 Νοεμβρίου 2018. Το εκτελεστικό αυτό διάταγμα είναι μία από τις πολλές κυρώσεις που έχουν επιβληθεί εναντίον της ίδιας και της κυβέρνησης του συζύγου της από τις Ηνωμένες Πολιτείες από τότε που ξεκίνησαν οι αναταραχές.

Συμπρόεδρος της Νικαράγουας (2025–)
Στις 20 Νοεμβρίου 2024 ο Ορτέγκα παρουσίασε προτάσεις για την τροποποίηση του Συντάγματος της Νικαράγουας προκειμένου να παρατείνει τη θητεία του από πέντε σε έξι χρόνια και να ανακηρύξει την Μουρίγιο συμπρόεδρο. Τα μέτρα ψηφίστηκαν σε πρώτη ανάγνωση στην Εθνοσυνέλευση στις 22 Νοεμβρίου και επισημοποιήθηκαν έπειτα από δεύτερη ανάγνωση στις 30 Ιανουαρίου 2025.

 Προσωπική ζωή 
Ομιλεί ισπανικά, αγγλικά, ιταλικά και γαλλικά και διαβάζει γερμανικά. 

Η Μουρίγιο υπερασπίστηκε τον Ορτέγκα όταν η κόρη της Σοϊλαμέρικα κατήγγειλε το θετό πατέρα της για σεξουαλική κακοποίηση τη δεκαετία του '90, κάτι που επιδρά ακόμα στη φήμη της. Παρότι η κόρη της επεδίωξε να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος του Ορτέγκα, ο τελευταίος απολαμβάνει ασυλίας ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης.

Εκδόσεις
Gualtayán (1975)
Sube a nacer conmigo (1977)
Un deber de cantar (1981)
Amar es combatir (antología) (1982)
En espléndidas ciudades (1985)
Las esperanzas misteriosas (1990)
Angel in the deluge (1992) μετάφραση από τα ισπανικά από τον Αλεχάντρο Μουργκία  

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Murillo, Rosario. "Intellectuals and the Sovereignty of the People." Contemporary Marxism, no. 6 (1983): 183–92.
 Manupelli, George. "Aid to the Arts of Nicaragua." Leonardo 16, no. 2 (1983): 159–159. doi:10.2307/1574841.

 Παραπομπές

Κατηγορία:Πρόεδροι της Νικαράγουας
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία