Σέξτος Πομπήιος (ύπατος το 14)

Ο Σέξτος Πομπέιος, λατιν.: sextus Pompeius, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. και τον 1ο αι. μ.Χ. Φαινόταν να έχει έναν πνευματώδη χαρακτήρα, και να είναι πολύ έξυπνος. Ο Σέξτος ήταν προστάτης της λογοτεχνίας, και ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος τού απηύθυνε τέσσερα ποιήματα, όταν ζούσε στην εξορία. Αυτά τα ποιήματα συγκεντρώθηκαν στο τέταρτο βιβλίο των Επιστολών εκ Πόντου (Epistulae ex Ponto)..Ronald Syme, History in Ovid (Oxford: Clarendon Press, 1978), p. 156

Βιογραφία
Η σχέση του με τον ομώνυμο ύπατο του 35 π.Χ. είναι προβληματική. Μερικοί συγγραφείς συμπεραίνουν ότι ήταν γιος του. Ωστόσο ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει ότι «θα πρέπει να επιτραπεί μια ενδιάμεση γενιά, όπως συμβαίνει στις γενεαλογίες άλλων ευγενών οικογενειών».Syme, History in Ovid, p. 158 Με βάση τον ισχυρισμό του Δίωνα Κάσσιου ότι αυτός ο Σέξτος Πομπήιος είχε σχέση με την αυτοκρατορική οικογένεια,Dio 56.29.5 ο Σάυμ καταγράφει ορισμένες πιθανές γυναίκες, που θα μπορούσαν να ήταν η μητέρα του. Ορισμένοι ερευνητές ακολουθούν τον Μπαρτολομέο Μποργκέζι, και ισχυρίζονται ότι αυτή ήταν κόρη του Λεύκιου Μάρκιου Φιλίππου, αντικαταστάτη υπάτου (suffect consil) το 38 π.Χ. O Σάυμ προτείνει ότι μπορεί να είναι κόρη του Σέξτου Απουλήιου, υπάτου το 29 π.Χ. ή κόρη τού αδελφού αυτού του υπάτου, του Mάρκου Απουλήιου υπάτου το 20 π.Χ.Syme, History in Ovid, pp. 158f

Ο Σέξτος υπηρέτησε ως ύπατος το 14 μ.Χ. μαζί με τον Σέξτο Απουλήιο. Οι δύο άνδρες κατείχαν το αξίωμα, όταν απεβίωσε ο πρώτος Ρωμαίος Αυτοκράτορας, ο Αύγουστος, και ήταν οι πρώτοι που ορκίστηκαν πίστη στον νέο Αυτοκράτορα Τιβέριο, τον υιοθετημένο γιο και διάδοχο του Αυγούστου. Στην κηδεία του Αυγούστου, ο Σέξτος έσπασε το πόδι του.Dio 56.45.2

Στη βασιλεία του Τιβέριου, ήταν ένας από τους επτά μάρτυρες της Απόφασης της Συγκλήτου για τον πατέρα του Γν. Πίσωνα (Senatus consultum de Cn. Pisone patre), επίσημη πράξη της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία του Γναίου Καλπούρνιου Πίσωνα. Η πράξη δημοσιεύτηκε στις 10 Δεκεμβρίου 20 μ.Χ. Αργότερα, ο Σέξτος υπηρέτησε ως ανθύπατος (proconsul) της Ασίας από το 24 έως το 26.Ronald Syme, "The Early Tiberian Consuls", Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, 30 (1981), p. 196

Ο Σενέκας ο Νεότερος παραπέμπει στον πλούτο ενός Πομπήιου, του οποίου οι περιοχές περιλάμβαναν τις πηγές και τις εκβολές ποταμών, στη συνέχεια το αντιπαραθέτει με τον Καλιγούλα να τον παίρνει στο παλάτι του και να πεθάνει από την πείνα τον Πομπηία και στη συνέχεια να κανονίζει μια δημόσια κηδεία για το θύμα του.Seneca, De Tranquillitate Animi 11.10 Αν και οι ειδικοί συχνά ταυτίζουν την αναφορά του Σενέκα στον Πομπήιο με αυτόν τον Σέξτο Πομπήιο, ο Σάυμ επισημαίνει ότι αυτό θα οδηγούσε σε «ενδιαφέρουσες (ή μάλλον μη δυνατά) συμπεράσματα για τη χρονολόγηση του Βαλέριου Μάξιμου» και υποστηρίζει ότι ο Πομπήιος, για τον οποίο ο Καλιγούλας ήταν τόσο αφιλόξενος, ήταν ένας κατά τα άλλα μη επιβεβαιωμένο γιος.Syme, History in Ovid, pp. 162 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα