Μαλ ντι Βέντρε

Το Μαλ ντι Βέντρε ή Μάλου Έντου (ιταλ. Mal di Ventre, σαρδην. Malu Entu) είναι ένα μικρό νησί σε μικρή απόσταση από τη δυτική ακτή της Σαρδηνίας, στη Μεσόγειο Θάλασσα, με έκταση 0,81 τετραγωνικό χιλιόμετρο, δηλαδή 810 στρέμματα. Το Μαλ ντι Βέντρε έχει αξιοσημείωτα ρωμαϊκά ερείπια, αλλά είναι γνωστότερο από το εγχείρημα ενός Σαρδηνού εθνικιστή για τη δημιουργία ενός μικροέθνους το 2008.

 Θέση και γεωγραφία 
Το Μαλ ντι Βέντρε βρίσκεται στην κεντρική Μεσόγειο και απέχει 28 χιλιόμετρα (15 ναυτικά μίλια) θαλάσσια απόσταση από το λιμάνι του Οριστάνο, στο μέσο της δυτικής ακτής της Σαρδηνίας (ελάχιστη απόσταση από την ακτή 7 χιλιόμετρα). Το νησάκι περιβάλλεται από μια θαλάσσια προστατευμένη περιοχή και η δυτική του ακτή είναι εκτεθειμένη στον άνεμο μαΐστρο (βορειοδυτικό), έχοντας τραχύ τοπίο. Υπάρχει ένας φάρος στο υψηλότερο σημείο του νησιού, 18 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το Μαλ ντι Βέντρε έχει μήκος 2,1 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 800 μέτρα περίπου. Από διοικητικής απόψεως υπάγεται στον Δήμο Κάμπρας της Επαρχίας του Οριστάνο, στην Περιφέρεια της Σαρδηνίας, που ανήκει στην Ιταλία.

Ιστορία
Η ονομασία του νησιού προέρχεται από χαρτογράφους του Οίκου της Σαβοΐας, που απέδωσαν λανθασμένα στην ιταλική τη σαρδηνιακή ονομασία «Malu 'Entu» (= «κακοί άνεμοι») ως Mal di Ventre (= «πόνος στην κοιλιά»). Άνθρωποι από αρχαίους πολιτισμούς ζούσαν κάποτε πάνω στο νησάκι, με τελευταίους τους Ρωμαίους. Υπάρχουν ερείπια της Ρωμαϊκής εποχής και τα υπολείμματα ενός αρχαίου πηγαδιού. Το 1898 το νησί έγινε μέρος του Πάρκου Sinis-Montiferru.

Το Μαλ ντι Βέντρε είναι ιδιωτικό νησί που κατείχε ο Βρετανός επιχειρηματίας Τζων Μίλερ από το 1972.

 Η «Δημοκρατία του Μάλου Έντου» 
Τον Σεπτέμβριο του 2008 ένας πρώην οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου, ο Σαλβατόρε Μελόνι (Salvatore Meloni), γνωστός και με το παρατσούκλο «Ντοντόρε» (Doddore), κατέλαβε μαζί με τους οπαδούς του το νησί και το ανακήρυξε ανεξάρτητο κράτος, στα πλαίσια μιας ευρύτερης αμφιλεγόμενης κινήσεως για την ανεξαρτησία ολόκληρης της Σαρδηνίας από την Ιταλία. Τα προηγούμενα χρόνια το νησάκι ήταν τόπος συναντήσεων για το Κόμμα Σαρδηνιακής Ανεξαρτησίας (Partidu Indipendentista Sardu, ParIS). Ο Μελόνι (που δεν είχε συγγένεια με τη μετέπειτα πρωθυπουργό της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι) δήλωσε εμπνευσμένος από τα κινήματα ανεξαρτησίας του Κοσόβου, της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσσετίας, αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της «Δημοκρατίας του Μάλου Έντου» και έστησε την προεδρική κατοικία του στο νησί, μια πλαστική τέντα. Διεκήρυξε ότι το κρατίδιο ήταν ελεύθερο φορολογίας και ισχυρίσθηκε ότι περισσότεροι από 300 άνθρωποι είχαν εκφράσει ενδιαφέρον να εγκατασταθούν σε αυτό.«Sardinian island declares 'independence'», telegraph.co.uk, 22 Σεπτεμβρίου 2008 Λίγο μετά την κατάληψη του νησιού, ο Μελόνι απέστειλε αντίγραφα της διακηρύξεώς του στον  Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και στον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Καθώς το κρατίδιό του δεν αναγνωρίσθηκε από κανένα άλλο κράτος, το 2011 ο Μελόνι κατηγορήθηκε για φοροαποφυγή ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ, και το καλοκαίρι του 2012 καταδικάσθηκε για συνέργεια σε κατάληψη ξένης περιουσίας σε 20 μήνες φυλάκιση. Τον Απρίλιο του 2017 ο Μελόνι συνελήφθη, οπότε ξεκίνησε απεργία πείνας στη φυλακή, με αίτημα να θεωρηθεί ως πολιτικός κρατούμενος. Πέθανε μετά από δύο μήνες απεργία πείνας, στις 5 Ιουλίου 2017.

Τον Ιούλιο του 2014 ο νόμιμος ιδιοκτήτης του νησιού Τζων Μίλερ το έθεσε προς πώληση, σε όποιον προσέφερε 100 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας.

Παραπομπές

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαρδηνίας
Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας
Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά
Κατηγορία:Μικροέθνη