Νικόλαος Αφανάσιεφ

Ο Νικολάι Νικολάγιεβτις Αφανάσιεφ (ρωσ. Николай Николаевич Афанасьев, 4 Σεπτεμβρίου 1893 — 4 Δεκεμβρίου 1966) ήταν Ορθόδοξος Χριστιανός θεολόγος και ιερέας ρωσικής καταγωγής, τακτικός καθηγητής στο Ορθόδοξο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι. 

Ο Αφανάσιεφ γεννήθηκε στην Οδησσό, στην τότε Ρωσική Αυτοκρατορία. Πολέμησε με τον Λευκό Στρατό εναντίον των Μπολσεβίκων και κατόπιν σπούδασε στην τότε Τσεχοσλοβακία και μετά στη Γιουγκοσλαβία, παίρνοντας διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου). Στη συνέχεια μετανάστευσε στη Γαλλία και δίδαξε στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου επί δέκα έτη προτού χειροτονηθεί ιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας το 1940. Με την ιδιότητα του ιερέα υπήρέτησε στην Τυνησία μέχρι το 1947 και μετά επέστρεψε στον Άγιο Σέργιο, όπου δίδαξε μέχρι τον θάνατό του στο Παρίσι, σε ηλικία 73 ετών.

Η σημαντική συνεισφορά του Αφανάσιεφ στην Ορθόδοξη θεολογία έγκειται στη σύλληψη της έννοιας της «ευχαριστιακής εκκλησιολογίας», με την οποία επεδίωξε να εκπηγάσει τη φύση και τη θεολογία της Εκκλησίας από την ευχαριστιακή σύναξη. Το έργο του άσκησε επίδραση στους Αλέξανδρο Σμέμαν, Ιωάννη Μάγεντορφ, Δημήτριο Στανιλοάε και Ιωάννη Ζηζιούλα. Αξιοσημείωτο βιβλίο του είναι το «Η Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος»

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Αφανάσιεφ στην Ορθόδοξη Εγκυκλοπαίδεια (στη ρωσική)

Κατηγορία:Ρώσοι θεολόγοι
Κατηγορία:Ρώσοι ιερείς