Σεισμός στη Μιανμάρ (2025)

Στις 28 Μαρτίου του 2025, και 12:50 το μεσημέρι, σε ώρα Μιανμάρ (8:20 το πρωί σε ώρα Ελλάδος), ένας σεισμός μεγέθους 7,7 της κλίμακος Ρίχτερ, με επίκεντρο το Μανταλέι, έπληξε την Περιφέρεια Σαγκάινγκ της Μιανμάρ. Το ρήγμα κρούσης ολίσθησης έφθασε το επίπεδο 9 (Πολύ Καταστροφικό) της κλίμακος Μερκάλι.https://earthquake.usgs.gov/earthquakes/eventpage/us7000pn9s Ήταν ο ισχυρότερος σεισμός που έπληξε τη Μιανμάρ από το 1912, οπότε και συνέβη ο σεισμός στην Πιν Όου Λιν, μεγέθους 7,9 Ρίχτερ. Ο σεισμός προκάλεσε σημαντικές ζημιές στη Μιανμάρ και στη γειτονική Ταϊλάνδη, ενώ εκατοντάδες οικίες κατέρρευσαν στην Επαρχία Γιουνάν της Κίνας.

Ο σεισμός είχε ως αποτέλεσμα περισσότερους από 2.000 θανάτους στη Μιανμάρ και 17 στην Ταϊλάνδη, με πολλούς περισσότερους αγνοούμενους. Περισσότεροι από 3.400 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Εκατοντάδες άλλοι αναφέρθηκαν ως αγνοούμενοι, συμπεριλαμβανομένου ενός εργοταξίου που κατέρρευσε στην περιοχή της Μπανγκόκ, η οποία, λόγω της γεωλογικής της συνθέσεως, είναι πιο ευάλωτη σε σεισμικά κύματα από μακριά, αυξάνοντας την ευαισθησία της πόλεως σε επιπτώσεις που σχετίζονται με σεισμικά συμβάντα. Στις 28 Μαρτίου, οι αρχές κήρυξαν κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και αναμένουν αύξηση του αριθμού των νεκρών. Ο τρέχων εμφύλιος πόλεμος στη Μιανμάρ επιδείνωσε τη δυσκολία αντιμετώπισης καταστροφών. Ήταν ο φονικότερος σεισμός που έπληξε τη Μιανμάρ, από τον σεισμό στην Μπανγκόκ το 1930, και ο δεύτερος φονικότερος συνολικά.

 Γεωφυσικό υπόβαθρο 
Η Μιανμάρ βρίσκεται ανάμεσα σε τέσσερις τεκτονικές πλάκες (την Ινδική, την Ευρασιατική, τη Σουντανική και τη Βιρμανική), που αλληλεπιδρούν, λόγω ενεργών γεωλογικών διεργασιών. Κατά μήκος της δυτικής ακτής των Νήσων Κόκος, στα ανοικτά της ακτής Ραχίν, και στο Μπαγκλαντές, υπάρχει ένα εξαιρετικά λοξό συγκλίνον σύνορο γνωστό ως Μεγαθραία Σούντα. Αυτή η μεγάλη ρωγμή σηματοδοτεί το όριο μεταξύ της Ινδικής και της Βιρμανικής πλάκας. Η ρωγμή αναδύεται από τον πυθμένα της θάλασσας στο Μπαγκλαντές, όπου εκταίνεται παράλληλα κι ανατολικά από τους λόφους Τσιν. Αυτό το όριο συνεχίζει βόρεια της Μιανμάρ, όπου καταλήγει στα ανατολικά Ιμαλάια.

Ένα ρήγμα μήκους 1.400 χιλιομέτρων διασχίζει τη Μιανμάρ και συνδέει το κέντρο εξάπλωσης του Άνταμαν με μια ζώνη σύγκρουσης στα βόρεια. Ονομάζεται Ρήγμα του Σαγκάινγκ κι αποτελεί όριο μεταξύ της Βιρμανικής και της Σουντανικής πλάκας, καθώς γλιστρούν το ένα πάνω στο άλλο σε 18-49 χιλιοστά ανά έτος. Είναι η μεγαλύτερη και πιο ενεργή πηγή σεισμών στη Μιανμάρ, που διατρέχει εντός ή κοντά πλησίον μεγαλουπόλεων, όπως η Γιανγκόνγκ, το Νέπιντο και το Μανταλέι. Μεγάλοι και καταστροφικοί σεισμοί συνέβησαν κατά μήκος του ρήγματος τον Μάιο και τον Δεκέμβριο του 1930 (7,3 και 7,5 Ρίχτερ, αντιστοίχως), καθώς και τα επόμενα έτη (7,5 Ρίχτερ στη Μιτγκίνα τον Δεκέμβριο του 1931, 7,3 και 7,7 στο Σαγκάινγκ το 1946, 7 Ρίχτερ στο Σαγκάινγκ το 1956 και 6,9 Ρίχτερ στο Σέμπο το 2012). Το μέγεθος των σεισμών στο ρήγμα του Σαγκάινγκ ποικίλλει σε όλη τη ζώνη ρήγματος, από 7,0 έως 8,0 της κλίμακος Ρίχτερ. Το διάστημα υποτροπής ποικίλλει, επίσης, ανάλογα με τη θέση κατά μήκος του ρήγματος, ενώ τα νότια τμήματά του, που διασπάστηκαν το 1930, έχουν «ξυπνούν» ανά 100 ή 150 έτη, βάσει παλαιοσεισμολογικών μελετών.

Οι καταστροφικοί σεισμοί έχουν επηρεάσει την περιοχή για αιώνες, αλλά η ακαδημαϊκή έρευνα είναι περιορισμένη. Οι περισσότεροι σεισμοί στη Μιανμάρ, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων επιφανειακών ρηγμάτων, δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς. Ένας μεγάλος σεισμός της τάξεως των 8,5-8,8 Ρίχτερ το 1762 έσπασε ένα τμήμα της Σουντανικής Μεγαθραύσεως, στα ανοικτά της ακτής Ραχίν. Αυτός ο σεισμός, πιθανώς, επροκλήθη από την Ινδική πλάκα που βυθίστηκε κάτω από τη Βιρμανική πλάκα κατά μήκος της μεγαθραύσεως. Τα απομεινάρια της Ινδικής πλάκας κάτω από την κεντρική Μιανμάρ προκαλούν, επίσης, ενδοπλακικούς σεισμούς. Ο σεισμός στο Μπαγκάν το 1975 επροκλήθη από μια αντίστροφη ρωγμή εντός της Ινδικής πλάκας, σε ένα ενδιάμεσο βάθος 120 χιλιομέτρων.

Αυτός ο σεισμός έπληξε, επίσης, την Ταϊλάνδη, με τις περισσότερες ζημιές να συγκεντρώνονται στην περιοχή της Μπανγκόκ, περίπου 1.000 χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο του σεισμού. Η γεωλογία της Μπανγκόκ, που χαρακτηρίζεται από ένα κορυφαίο στρώμα μαλακού θαλάσσιου πηλού, καθιστά τα αναδυόμενα υψίπεδα ευάλωτα σε μακρινούς, ισχυρούς σεισμούς, καθώς το πανταχού παρόν στρώμα πηλού ενισχύει την κίνηση του εδάφους για μεγάλο χρονικό διάστημα, η οποία, με τη σειρά της μπορεί να ταιριάζει με τη συχνότητα που αντηχεί όταν ταλαντεύονται ψηλά κτίρια. Οι κάτοικοι της Μπανγκόκ αισθάνονται συχνά τις επιπτώσεις από σεισμούς, με επίκεντρο πολλές εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Η έρευνα, με επικεφαλής τον Πέννουνγκ Γουορνικάι, του Ασιατικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας, είχε προηγουμένως εντοπίσει το ρήγμα του Σαγκάινγκ ως πιθανό κίνδυνο, εάν ένας σεισμός της τάξεως των 8 βαθμών της κλίμακος Ρίχτερ συμβεί στη Θάλασσα Άνταμαν, 400 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη, με αποτέλεσμα μια μελλοντική καταστροφή. Για την πρόληψη καταστροφικών επιπτώσεων στους ουρανοξύστες, οι στοιχειώδεις σεισμικές εκτιμήσεις προστέθηκαν μόνο στον κώδικα του κτιρίου το 2007, με τις παλαιότερες κατασκευές να κρίνονται ως ιδιαιτέρως επικίνδυνες.

 Ο σεισμός 
αριστερά|μικρογραφία|Χάρτης επιφανείας πεπερασμένου ρήγματος
Ο σεισμός σημειώθηκε στις 12:50 μετά μεσημβρίαν (8:50 προ μεσημβρίας, σε ώρα Ελλάδος), με επίκεντρο κοντά στο Μανταλέι και, συγκεκριμένα, στη συνοριακή περιοχή Σαγκάινγκ-Μανταλέι. Είχε μέγεθος 7,7 σύμφωνα με το Γεωλογικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ το Μετεωρολογικό Τμήμα της Ταϊλάνδης υπολόγισε το μέγεθος σε 8,2 της κλίμακος Ρίχτερ. Το Ινστιτούτο Φυσικής του Παρισίου εκτίμησε το μέγεθος του σεισμού σε 7,9 της κλίμακος Ρίχτερ.

Είναι ο μεγαλύτερος σεισμός με επίκεντρο τη Μιανμάρ, από τον σεισμό του 1912 (ο οποίος είχε μέγεθος 7,9 της κλίμακος Ρίχτερ). Ο εστιακός μηχανισμός έδειξε ότι συνέβη λόγω θραύσεως σε βάθος 10 χιλιομέτρων. Ο τύπος θραύσεως είναι συνεπής με τη θραύση στο ρήγμα του Σαγκάινγκ. Σύμφωνα με ένα πεπερασμένο μοντέλο θραύσεως που κυκλοφόρησε από το Γεωλογικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών, η θραύση του σεισμού επεκτάθηκε γύρω στα 350 με 10 χιλιόμετρα από το ρήγμα του Ταμπεκίν στο Μανταλέι και κατόπιν στο Νέπιντο, 100 χιλιόμετρα του ρήγματος έσπασαν στα βόρεια του ρήγματος, ενώ 250 χιλιόμετρα της έσπασαν στο νότιο τμήμα. Το μεγαλύτερο μέρος της ολισθήσεως που ξεπέρασε το 1 μέτρο ήταν συγκεντρωμένο μεταξύ Θαϊκίν και Γιαμεθίν, βορείως του Νέπιντο. Μια μέγιστη ολίσθηση 6,48 μέτρων κατεγράφη βορείως του υποκέντρου, μεταξύ Σινγκού και Μαντάγια. Ωστόσο, οι παράμετροι του ShakeMap (του τμήματος του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ) δείχνουν ότι η ρωγμή μπορεί να επεκτάθηκε μέχρι την πόλη Ζιν Τσανγκ στα βόρεια και την πόλη Χτανταμπίν στα νότια, καθιστώντας τη σχεδόν 500 χιλιόμετρα μακρύτερη. Τον σεισμό ακολούθησαν περισσότεροι από 70 μετασεισμοί, ο μεγαλύτερος από τους οποίους μετρήθηκε 6,7 σε κλίμακα Ρίχτερ και συνέβη 12 λεπτά μετά τον κύριο σεισμό.

Μια μελέτη των Νομπούο Χουρουκάουα και Φάιο Μονγκ στο επιστημονικό περιοδικό Επιστολές Γεωφυσικής Ερεύνης εντόπισε δύο σεισμικά ρήγματα κατά μήκος του ρήγματος του Σαγκάινγκ. Ένα εξ αυτών ευρίσκεται στην κεντρική Μιανμάρ μεταξύ 19,2 μοιρών βορείως και 21,5 μοίρες βορείως που αντιστοιχούν στο τμήμα Μεϊκτίλα. Το δίδυμο συμπέρανε ότι αυτό το ρήγμα των 260 χιλιομέτρων θα μπορούσε να προκαλέσει σεισμό μεγέθους της τάξεως των 7,9 βαθμών, εάν σπάσει εντελώς. Το τμήμα Μεϊκτίλα και Σαγκάινγκ (προς τα βόρεια) μπορεί να ήταν η πηγή του σεισμού του 1839. Πιστεύεται ότι έσπασε 285 με 325 χιλιόμετρα ρήγματος και στα δύο τμήματα. Μια μελέτη της κατανομής της σεισμικής εντάσεως υποδηλώνει ότι το εκτιμώμενο μέγεθος του συμβάντος του 1839 ήταν 7,9 της κλίμακος Ρίχτερ.

Αρκετοί σεισμοί μικρότερου μεγέθους έπληξαν τη χώρα κατά τη διάρκεια του Μαρτίου. Μόνο την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου, οκτώ σεισμοί έπληξαν τη Γιανγκόν, την Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι και την Πολιτεία Σαν, γεγονός που προξένησε δημόσια ανησυχία.

 Ένταση 
μικρογραφία|Χάρτης του Γεωλογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ
Σύμφωνα με το Γεωλογικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών, η μέγιστη ένταση της κλίμακος Μερκάλι του κυρίου σεισμού εκτιμήθηκε ότι έφτασε στο επίπεδο 9 (Πολύ Καταστροφικός) στις περιοχές Μανταλέι, Σαγκάινγκ, Μπάγκο και Νέπιντο κοντά στην περιοχή του ρήγματος. Το τυπικό μέγιστον της κλίμακος Μερκάλι έφθασε επίσης το επίπεδο 8 (Καταστροφικός) στις Πολιτείες Καγίν και Σαν, το επίπεδο 7 (Πολύ ισχυρός) στην περιοχή Μαγκουέι και το επίπεδο 6 (Ισχυρός) στις Περιφέρειες της Γιανγκό, του Καγίν, του Μον, του Καγιά και του Αγιεγιάργουαντι. Σχετικά ισχυρός καταγράφηκε στην Μπανγκόκ και στο Τσιάνγκ Μάι στην Ταϊλάνδη, στο Ντίον Ντάι και στο Τζίνγκπο στην Κίνα και στο Ιμφάλ στην Ινδία. Συνολικώς, η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της Μιανμάρ εκτέθηκε σε επίπεδα δόνησης τουλάχιστον Μετρίου, εντάσεως Μερκάλι, και σχεδόν 22,4 εκατομμύρια άνθρωποι, ή πάνω από το 40% του πληθυσμού της Μιανμάρ, εκτέθηκαν σε επίπεδα δόνησης που υπερβαίνουν το Ισχυρό σε 12 εκ των 15 περιφερειών της Μιανμάρ. Στην Ταϊλάνδη, η δόνηση έγινε αισθητή σε 57 επαρχίες.

 Επιπτώσεις 

 Μιανμάρ 
Σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε η Δημοκρατική Φωνή της Βιρμανίας, τουλάχιστον 2.020 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 1.250 στο Μανταλέι, 370 στο Νέπιντο, 290 στο Σαγκάινγκ, 79 στο Σαν και 21 στην Μπαγκό. Η χούντα της Μιανμάρ υπολόγισε τον αριθμό των νεκρών σε περισσότερους από 1.640, ενώ 130 αγνοούμενοι και περισσότεροι από 3.400 τραυματίστηκαν. Ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ανέφερε ότι εξακολουθούσαν να λαμβάνονται στατιστικά στοιχεία για τις απώλειες. Αναφέρθηκαν θάνατοι στην Μπαγκό, στο Μανταλέι, στο Σαν, στο Νέπιντο και στο Σαγκάινγκ. Οι θάνατοι αναφέρθηκαν στην Μπαγκό, στο Μανταλέι, στο Σαν, στο Νέπιντο και στο Σαγκάινγκ. Οι υποδομές τηλεφωνίας και διαδικτύου επηρεάσθηκαν σε εθνικό επίπεδο. Ο σεισμός έπληξε πόλεις και κωμοπόλεις, όπως η Γιανγκόν, το Μανταλέι, το Νέπιντο, το Σαγκάινγκ, η Άουγκμπαν, η Μπαγκό, η Καλάι, το Μους, η Κιάουκς και η Γιμαμπίν. Οι εκτιμήσεις για τις απώλειες στις αγροτικές περιοχές παραμένουν ελάχιστες. Η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Μιανμάρ ανέφερε ότι τουλάχιστον 2.970 κτίρια, 150 θρησκευτικά κτίρια, 30 δρόμοι και επτά γέφυρες υπέστησαν σοβαρές ζημιές ή καταστράφηκαν ολοκληρωτικά σε όλη τη χώρα. Η Ισλαμική Θρησκευτική Οργάνωση της Μιανμάρ εκτίμησε ότι τουλάχιστον 250 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, καθώς περισσότερα από 50 τζαμιά κατέρρευσαν κατά τη διάρκεια της προσευχής. Το καθεστώς ανέφερε ότι 670 βουδιστικά μοναστήρια και 290 παγόδες καταστράφηκαν.

Στο Μανταλέι, περισσότεροι από 1.200 απεβίωσαν, 1.670 τραυματίστηκαν, πάνω από 1.000 αγνοούνται και τα μισά από τα κτίρια πιστεύεται ότι έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές ή έχουν καταστραφεί. Στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Μανταλέι κατέρρευσαν οι οροφές και σημειώθηκαν κάποιες ζημιές στο υπόγειο. Κτίρια στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Μανταλέι καταστράφηκαν ή κάηκαν, με πολλούς να παγιδεύονται εντός αυτών. Μια άλλη τεράστια πυρκαγιά στη συνοικία Σεν Παν παραλίγο να ισοπεδώσει ολόκληρη την περιοχή. Η γέφυρα Ντοκταβάουντι που διασχίζει τον ποταμό Μάιτνγκε στον αυτοκινητόδρομο Γιανγκόν-Μανταλέι κοντά στην Ίνβα κατέρρευσε επίσης, με τους πυλώνες στήριξης να πέφτουν. Σύμφωνα με πληροφορίες, κάποια οχήματα βρίσκονταν στη γέφυρα την ώρα του σεισμού και έπεσαν στο ποτάμι, αν και δεν έχουν επιβεβαιωθεί ακόμα θύματα. Μία κατάρρευση τζαμιού σκότωσε πάνω από 20 άτομα, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, και αρκετοί μοναχοί σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν όταν κατέρρευσε ένα μοναστήρι στην πόλη. Συνολικά, πάνω από 30 τζαμιά καταστράφηκαν στο Μανταλέι, μερικά από τα οποία ήταν ηλικίας άνω του ενός αιώνος, με αποτέλεσμα πολλούς θανάτους. Μερικά από τα κατεστραμμένα τζαμιά είχαν είχαν να επισκευασθούν από το 1962 ή και πιο πριν. Πάνω από 600 μοναχοί παγιδεύτηκαν κάτω από τον καταρρέοντα Ναό Ου Λα Τέιν, κατά τη διάρκεια των εξετάσεων, 80 από τους οποίους πέθαναν. Η δωδεκαόροφη πολυκατοικία «Ουράνια Βίλλα» στην πόλη Αουγκμεθαζάν κατέρρευσε βαθμιαίως, σκοτώνοντας εννέα ανθρώπους και παγιδεύοντας άλλους 90.

Στην Κομητεία Μάχα Άουγκ, ένα διώροφο κατάστημα τσαγιού κατέρρευσε, παγιδεύοντας περίπου 70 άτομα. Επιπλέον, ένα τριώροφο κατάστημα ανταλλακτικών αυτοκινήτων κατέρρευσε επίσης στον Δήμο Πιγκαουντούν, παγιδεύοντας περισσότερους από 10 υπαλλήλους, και στην ίδια πόλη, ένα υπό κατασκευή κτίριο κατέρρευσε, σκοτώνοντας οκτώ και παγιδεύοντας πολλούς άλλους. Περισσότερα από 160 άτομα σκοτώθηκαν στην Κομητεία του Πιγκαουντόν. Η Μονή Μάχα Αουγκούν καταστράφηκε επίσης. Το παλάτι του Μανταλέι και η Παγόδα Μαχαμούνι υπέστησαν επίσης σημαντικές δομικές ζημιές. Ένα φράγμα αναφέρθηκε επίσης ότι κατέρρευσε στο Μανταλέι, προκαλώντας πλημμύρες, ενώ τμήματα του αυτοκινητόδρομου Μανταλέι-Γιανγκόν υπέστησαν ζημιές. Στο Γιαμεντίν, αναφέρθηκαν περισσότεροι από 100 θάνατοι και πολλοί αγνοούμενοι, ενώ 30 θάνατοι και 732 τραυματισμοί επιβεβαιώθηκαν στο Κιόκσε, ενώ άλλοι έξι πέθαναν στο Πιαουμπού. Στη Μεϊκτίλα, οικίες και θρησκευτικά κτίρια υπέστησαν δομική κατάρρευση. Ομάδες έρευνας και διασώσεως ανέφεραν 100 θανάτους στο χωριό Μπον Όε. Στην πόλη Γούντγουιν, αναφέρθηκαν 36 θάνατοι. Οικίες και παγόδες καταστράφηκαν επίσης στην πόλη Μαντάϊα.

Στην πόλη Σαγκάινγκ, εκατοντάδες τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν και το 80% των κτιρίων καταστράφηκε. Μεγάλο μέρος της γέφυρας Άβα κατέρρευσε.[4] Από τα πέντε τζαμιά στην πόλη Σαγκαίνγκ, τέσσερα κατέρρευσαν λόγω του σεισμού. Το Τζαμί Μιν Στριτ πιστεύεται ότι κατέρρευσε με αριθμό άνω των 100 ανθρώπων εντός αυτού. Ο σεισμός έπληξε, δε, πολλά μοναστικά σχολεία και μία γυναικεία μονή στην πόλη, πιθανώς σκοτώνοντας ανθρώπους σε εκατοντάδες και παγιδεύοντας πάνω από 900 μοναχούς σε τέσσερα σχολεία. Ιστορικοί ναοί στην αντιστασιακή πόλη Τσαάνγκ-Ου, νοτιοδυτικά της περιοχής Σαγκάινγκ καταστράφηκαν από τον σεισμό. Στη Μινγκούν, 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν από ένα στρατιωτικό καταφύγιο που κατέρρευσε και η κοντινή Παγόδα Χινσμπιούμε καταστράφηκε επίσης.

Στην κωμόπολη Ζαμπουτιρί, που αποτελεί τμήμα του εδάφους της Ένωσης Νέπιντο, αναφέρθηκαν 204 θάνατοι, εκ των οποίων αρκετοί ήταν δημόσιοι υπάλληλοι που έχασαν τη ζωή τους όταν κατέρρευσαν τα διαμερίσματά τους. Τουλάχιστον 80 θάνατοι επιβεβαιώθηκαν στην πόλη Νέπιντο. Ο πύργος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας του Διεθνούς Αερολιμένα Νέπιντο κατέρρευσε, σκοτώνοντας έξι ανθρώπους και, βάσει πληροφοριών, δεν άφησε επιζώντες.  Οι δρόμοι γκρεμίστηκαν, ενώ οι οροφές κατέρρευσαν, εν μέρει, στην πόλη. Πολλές οικίες και θρησκευτικά κειμήλια καταστράφηκαν. Εκατοντάδες τραυματίες έφτασαν σε νοσοκομείο με χωρητικότητα 1.000 κλινών, συμπεριλαμβανομένων 20 που πέθαναν. Το στρατιωτικό αρχηγείο, τα κοινοβουλευτικά κτίρια και οι επίσημες κατοικίες υπέστησαν σοβαρές ζημιές, με αρκετά κυβερνητικά κτίρια να καταρρέουν, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας και αρκετοί άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι του εξωτερικού. Το Μουσείο Αμυντικών Υπηρεσιών και το Εθνικό Μουσείο στο Νέπιντο υπέστησαν επίσης ζημιές. 86 πτώματα ανακαλύφθηκαν κάτω από τα ερείπια αρκετών κατεστραμμένων κτιρίων και μοναστηριών στην Πιινμάνα.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Σεισμοί
Κατηγορία:2025
Κατηγορία:Ιστορία της Μιανμάρ
Κατηγορία:Ιστορία της Ταϊλάνδης