Ντικ Κλαρκ

Ο Ντικ Κλαρκ (αγγλικά: Richard Wagstaff Clark, 30 Νοεμβρίου 1929 - 18 Απριλίου 2012) ήταν Αμερικανός ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής, περισσότερο γνωστός ως ο επί δεκαετίες οικοδεσπότης του μουσικού σόου American Bandstand με το οποίο επηρέασε ιδιαίτερα τη ροκ εν ρολ σκηνή στα τέλη της δεκαετίας του 1950. 

Ως οικοδεσπότης δημοφιλούς μουσικού τηλεοπτικού προγράμματος από το 1956 έως το 1989, ο Κλαρκ διαμόρφωσε την αμερικανική μουσική βιομηχανία. Οι εκπομπές του έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς νέους μουσικούς καλλιτέχνες να παρουσιαστούν στο ευρύ κοινό. Είναι αξιοσημείωτο ότι προώθησε την άρση των φυλετικών διαχωρισμών στη μουσική και την ψυχαγωγία με εμφανή παρουσία μαύρων μουσικών και χορευτών, που παλαιότερα ήταν αποκλεισμένοι σε μεγάλο βαθμό. Λόγω της αιώνια νεανικής εμφάνισής του και του κυρίως εφηβικού κοινού στις εκπομπές του, ο Κλαρκ συχνά αναφέρεται ως «ο γηραιότερος έφηβος της Αμερικής».  

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Κλαρκ γεννήθηκε το 1929 στο Μπρόνξβιλ και μεγάλωσε στο γειτονικό προάστιο της Νέας Υόρκης Μάουντ Βέρνον. Φοίτησε στο γυμνάσιο, όπου ήταν μέτριος μαθητής, και σε ηλικία 10 ετών αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα στο ραδιόφωνο. Ως έφηβος εργάστηκε ως παρουσιαστής ειδήσεων σε ραδιοφωνικό σταθμό που ανήκε στον θείο του και διαχειριζόταν ο πατέρας του. Αργότερα, σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Σύρακιουζ, αποφοιτώντας το 1951 με πτυχίο στη διαφήμιση και στο ραδιόφωνο. Στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τελικά έγινε παρουσιαστής ειδήσεων και οικοδεσπότης ενός προγράμματος μουσικής κάντρι σε έναν τηλεοπτικό σταθμό στην Ούτικα.  

Το 1952, μετακόμισε στο Ντρέξελ Χιλ της Πενσυλβάνια, ένα προάστιο της Φιλαδέλφειας, όπου έπιασε δουλειά στον ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σταθμό WFIL. Στην αρχή εργάστηκε μόνο ως ντιτζέι για τον ραδιοφωνικό σταθμό, υιοθετώντας το όνομα Ντικ Κλαρκ, αλλά στη συνέχεια το 1956 αντικατέστησε τον Μπομπ Χορν ως παρουσιαστής ενός απογευματινού χορευτικού προγράμματος που ονομαζόταν Bandstand και μεταδίδονταν τακτικά από το 1952. Το 1957, η Ραδιοφωνική Εταιρεία Αμερικής ABC άλλαξε το όνομα της εκπομπής σε American Bandstand και από τότε το πρόγραμμα μεταδίδονταν σε εθνικό επίπεδο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι το τέλος του 1958, η τηλεθέαση ξεπέρασε τα 20 εκατομμύρια, και οι επιλεγμένοι καλλιτέχνες είχαν «σχεδόν εγγυημένη» μεγάλη αύξηση πωλήσεων μετά την εμφάνιση τους. Το 1959, ο Κλαρκ κατηγορήθηκε ότι δωροδοκούνταν αλλά αθωώθηκε.   

Οι εκπομπές του έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς νέους μουσικούς καλλιτέχνες να παρουσιαστούν στο ευρύ κοινό, μεταξύ των οποίων The Supremes, Τζέρι Λι Λιούις, Άικ και Τίνα Τάρνερ, Στίβι Γουόντερ, Σάιμον και Γκάρφανκελ, Τσακ Μπέρι, Ίγκι Ποπ, Πρινς, Talking Heads και Μαντόνα. Τα επεισόδια που φιλοξένησε ήταν από τα πρώτα στα οποία μαύροι και λευκοί εμφανίστηκαν στην ίδια σκηνή και ήταν από τα πρώτα στα οποία το ζωντανό κοινό του στούντιο κάθονταν μαζί χωρίς φυλετικούς διαχωρισμούς. Η επίδραση του Κλαρκ στη λαϊκή κουλτούρα έχει εξηγηθεί εν μέρει από τον τραγουδιστή Πωλ Άνκα, ο οποίος επίσης εμφανίστηκε στο σόου νωρίς στην καριέρα του: «Ήταν μια εποχή που δεν υπήρχε νεανική κουλτούρα - ο Κλαρκ τη δημιούργησε». 
μικρογραφία|Ο Ντικ Κλαρκ σε ραδιοφωνική εκπομπή το 1963|αριστερά
Το 1964 μετέφερε την εκπομπή από τη Φιλαδέλφεια στο Λος Άντζελες. Η κίνηση σχετιζόταν με τη δημοτικότητα νέων συγκροτημάτων με έδρα τη νότια Καλιφόρνια, μεταξύ των οποίων οι Μπιτς Μπόις. Αφού μετακόμισε στο Λος Άντζελες, η εκπομπή του διαφοροποιήθηκε  και παρουσίασε περισσότερες μειονότητες. Η εκπομπή μεταδιδόταν καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή μέχρι το 1963, στη συνέχεια εβδομαδιαία τα Σάββατα μέχρι το 1988. Καταγράφηκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως «το μακροβιότερο βαριετέ σόου στην ιστορία της τηλεόρασης». 

Από το 1972 παρουσίαζε το ετήσιο σόου της παραμονής της Πρωτοχρονιάς Dick Clark's New Year's Rockin' Eve και το 1973 προστέθηκε το τηλεπαιχνίδι  The $100.000 Pyramid και συνέχισε ως παρουσιαστής άλλων εκπομπών παιχνιδιών. Το 1987, το ABC μείωσε τη διάρκεια της εκπομπής του American Bandstand από 60 σε 30 λεπτά και το 1989 τελικά βγήκε εντελώς από το πρόγραμμα.

Πέντε δεκαετίες αφότου άρχισε να διαμορφώνει τις συνήθειες τηλεθέασης και ακρόασης των οπαδών της μουσικής με το American Bandstand, ο Κλαρκ, ο οποίος συχνά αποκαλούνταν «ο γηραιότερος έφηβος του κόσμου» λόγω της γοητευτικής προσωπικότητάς του και της νεανικής εμφάνισής του, συνέχισε ως παραγωγός της εκπομπής American Dreams (2002–05), μια νοσταλγική δραματική σειρά που διαδραματίζεται στις αρχές της δεκαετίας του 1960. 

Στις εκτός σκηνής δραστηριότητές του, ο Ντικ Κλαρκ εργάστηκε επιτυχημένα ως διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας τηλεοπτικής παραγωγής Dick Clark Productions. Ίδρυσε επίσης το American Bandstand Diner, μια αλυσίδα εστιατορίων με θέμα το ομώνυμο τηλεοπτικό πρόγραμμα. Το 1973, δημιούργησε και παρήγαγε την ετήσια εκπομπή αμερικανικών μουσικών βραβείων American Music Awards, παρόμοιο με τα Βραβεία Grammy.

 Προσωπική ζωή 
μικρογραφία|Ο Ντικ Κλαρκ με την πρώτη σύζυγο και τον γιο του το 1960
Ο Κλαρκ ήταν γιος του Ρίτσαρντ Κλαρκ, ο οποίος διαχειριζόταν το ραδιόφωνο WRUN στην Ούτικα της Νέας Υόρκης. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Μπράντλεϊ, ήταν πιλότος κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και σκοτώθηκε στη μάχη των Αρδεννών.

Παντρεύτηκε τρεις φορές. Ο πρώτος του γάμος ήταν με τη Μπάρμπαρα Λέλερι το 1952. Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Ρίτσαρντ Κλαρκ, και χώρισε το 1961. Το 1962. παντρεύτηκε τη Λορέτα Μάρτιν με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Ντουέιν και τη Σίντυ, και χώρισε το 1971. Ο τρίτος γάμος του, με την Κάρι Γουίτον, την οποία παντρεύτηκε το 1977, κράτησε μέχρι το θάνατό του. Είχε και τρία εγγόνια.

Πέθανε στις 18 Απριλίου 2012 σε ηλικία 82 ετών στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης των ΗΠΑ
Κατηγορία:Ραδιόφωνο στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Τηλεόραση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεοπτικοί παραγωγοί