Ιστορία της Πορτογαλίας

Η ιστορία της Πορτογαλίας ξεκινάει πριν περίπου 400.000 χρόνια, όταν η περιοχή της σημερινής Πορτογαλίας κατοικήθηκε από τον Homo heidelbergensis.

Η ρωμαϊκή κατάκτηση της Ιβηρικής Χερσονήσου, η οποία διήρκεσε σχεδόν δύο αιώνες, οδήγησε στην ίδρυση των επαρχιών της Λουζιτανίας στο νότο και της Γαλαικίας στο βορρά της σημερινής Πορτογαλίας. Μετά την πτώση της Ρώμης, γερμανικές φυλές έλεγχαν την περιοχή από τον 5ο έως τον 8ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένου του Βασιλείου των Σουήβων με κέντρο τη Βρακαραυγούστα (σημερινή Μπράγκα) και του Βασιλείου των Βησιγότθων στο νότο.

Η εισβολή του 711-716 από το Ισλαμικό Χαλιφάτο των Ομεϋαδών κατέκτησε το Βασίλειο των Βησιγότθων και ίδρυσε το Ισλαμικό Κράτος της Αλ-Ανδαλούς, προχωρώντας σταδιακά μέσω της Ιβηρίας. Το 1095, η Πορτογαλία αποσχίστηκε από το Βασίλειο της Γαλικίας. Ο Αφόνσο Ερρίκεθ, γιος του κόμη Ερρίκου της Βουργουνδίας, ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά της Πορτογαλίας το 1139. Το Αλγκάρβε (η νοτιότερη επαρχία της Πορτογαλίας) κατακτήθηκε από τους Μαυριτανούς το 1249, και το 1255 η Λισαβόνα έγινε η πρωτεύουσα. Τα χερσαία σύνορα της Πορτογαλίας έχουν παραμείνει σχεδόν αμετάβλητα από τότε. Κατά τη βασιλεία του Βασιλιά Ιωάννη Α', οι Πορτογάλοι νίκησαν τους Καστιλιανούς σε έναν πόλεμο για τον θρόνο (1385) και εγκαθιδρύθηκε μια πολιτική συμμαχία με την Αγγλία (με τη Συνθήκη του Ουίνδσορ το 1386).

Από το τέλος του Μεσαίωνα, στους 15ο και 16ο αιώνες, η Πορτογαλία ανέβηκε στο καθεστώς μιας παγκόσμιας δύναμης κατά τη διάρκεια της "Εποχής των Ανακαλύψεων" της Ευρώπης, καθώς έχτισε μια τεράστια αυτοκρατορία. Τα σημάδια παρακμής ξεκίνησαν με τη Μάχη του Αλκάσερ Κιμπίρ στο Μαρόκο το 1578· αυτή η ήττα οδήγησε στον θάνατο του Βασιλιά Σεβαστιανού και στη φυλάκιση μεγάλου μέρους της υψηλής αριστοκρατίας, η οποία έπρεπε να εξαγοραστεί με μεγάλο κόστος. Αυτό οδήγησε τελικά σε μια μικρή διακοπή της ανεξαρτησίας της Πορτογαλίας 800 ετών μέσω μιας δυναστικής ένωσης 60 ετών με την Ισπανία μεταξύ 1580 και της έναρξης του Πολέμου της Πορτογαλικής Αποκατάστασης με επικεφαλής τον Ιωάννη Δ' το 1640. Η καταστροφική ήττα της Ισπανίας στην προσπάθειά της να κατακτήσει την Αγγλία το 1588 με την Ακαταμάχητη Αρμάδα ήταν επίσης ένας παράγοντας, καθώς η Πορτογαλία έπρεπε να συνεισφέρει πλοία για την εισβολή. Άλλες δυσκολίες περιλάμβαναν την καταστροφή μεγάλου μέρους της πρωτεύουσάς της σε έναν σεισμό το 1755, την κατοχή κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων και την απώλεια της μεγαλύτερης αποικίας της, της Βραζιλίας, το 1822. Από τα μέσα του 19ου αιώνα έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950, σχεδόν δύο εκατομμύρια Πορτογάλοι εγκατέλειψαν την Πορτογαλία για να ζήσουν στη Βραζιλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 1910, μια επανάσταση ανέτρεψε τη μοναρχία. Ένα στρατιωτικό πραξικόπημα το 1926 εγκαθίδρυσε μια δικτατορία που παρέμεινε μέχρι ένα άλλο πραξικόπημα, γνωστό και ως η Επανάσταση των Γαριφάλων, το 1974. Η νέα κυβέρνηση εισήγαγε εκτεταμένες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και παραχώρησε ανεξαρτησία σε όλες τις αφρικανικές αποικίες της Πορτογαλίας το 1975. Η Πορτογαλία είναι ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ελευθέρου Εμπορίου (ΕΕΕ) και της Κοινότητας των Χωρών Πορτογαλόφωνων. Εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (τώρα Ευρωπαϊκή Ένωση) το 1986.

 Προϊστορία 
μικρογραφία|Κρανίο που βρέθηκε στην σπηλιά της Αποέιρα και χρονολογείται 400.000 χρόνια πριν
Η περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η Πορτογαλία κατοικείται εδώ και 400.000 χρόνια. 40.000 μετά από αυτή τη περίοδο, μέλη του Homo neanderthalis και Homo sapiens ήταν εγκατεστημένα στην περιοχή, με περιόδους πολέμου και ειρήνης μεταξύ τους .

Μεταξύ του 2.500 και 1.900 π.Κ.Χ. αναπτύχθηκε ο πολιτισμός του Λάγυνου, ευρήματα του οποίου έχουν βρεθεί γύρω από τον ποταμό Τάγος. Το εμπόριο αυτού του πολιτισμού περιλάμβανε την Βρετάνη και τις Βρεταννικές νήσους

Την πρώτη χιλιετία π.Κ.Χ. οι Κέλτες ήταν παρόντες στο βόρειο και κεντρικό μέρος ενώ στο νότιο υπήρχαν μικροί Φοινικικοί οικισμοί. 
μικρογραφία|Χάρτης που απεικονίζει τις επαρχίες Λουσιτανία και Γαλεσία
Το 218 π.Κ.Χ. οι Ρωμαίοι εισέβαλλαν στην Ιβηρία κατά την διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Ένα κέλτικο φύλο, οι Λουσιτάνοι, αντιστάθηκε στην κατάληψη μέχρι το 150 π.Κ.Χ. οπότε και ηττήθηκε από τον Servius Galba. Οι Ρωμαίοι ίδρυσαν τις επαρχίες Γαλικία στον βορρά και Λουσιτανία στον νότο και εκμεταλεύτηκαν τον ορυκό πλούτο της περιοχής δημιουργώντας πολλά ορυχεία. Ορισμένες από τις πόλεις που ίδρυσαν οι Ρωμαίοι είναι ο Ὀλισσιπών (Λισαβόνα) και η Μπράγκα Αυγούστα (Μπράγκα).

Μετά την πτώση της Ρώμης, το βασίλειο των Σουηβών και το βασίλειο των Βησιγότθων επικράτησαν στην περιοχή. 

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι