Σέρο δε λα Μουέρτε

Το Σέρο δε λα Μουέρτε (ισπ. Cerro de la Muerte) είναι βουνό στην Κόστα Ρίκα με υψόμετρο της υψηλότερης κορυφής του (Cerro Buenavista) 3.491 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στην Επαρχία του Σαν Χοσέ, μέσα στο Εθνικό Πάρκο Ταπαντί, και είναι το υψηλότερο βουνό σε όλο το μήκος του Παναμερικανικού Αυτοκινητοδρόμου.

 Ονομασία και ιστορία 
Η ονομασία του βουνού σημαίνει «Βουνό/κορυφή του θανάτου» και οφείλεται στο ότι μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα η διάσχιση του ορεινού όγκου από την Κεντρική Κοιλάδα σήμαινε ένα ταξίδι τριών ή τεσσάρων ημερών με άλογο, ή πέντε ημερών με τα πόδια, οπότε αρκετοί απροετοίμαστοι ταξιδιώτες πέθαιναν από το κρύο και τις κακουχίες όταν ο καιρός ήταν τραχύς. Για τον λόγο αυτόν εξάλλου, δημιουργήθηκαν τρία καταφύγια-σταθμοί κατά μήκος της διαδρομής με απόφαση του κοινοβουλίου της χώρας (Νο. 45 της 5ης Αυγούστου 1908), που ανεγέρθηκαν από το 1910 μέχρι το 1912: το «División», το «La Muerte» και το «Ojo de Agua», ανά διαστήματα περίπου 10 έως 12 ωρών πεζοπορίας. Σε αυτά υπήρχαν αρκετά καυσόξυλα για να ανάβει ο κάθε επισκέπτης τη θερμάστρα. 

Το 1990 το Υπουργείο Πολιτισμού της Κόστα Ρίκα ανεγνώρισε την ιστορική σημασία των καταφυγίων, που είχαν περιπέσει σε αχρησία, και στις 20 Νοεμβρίου 2016 το «Casa Refugio Ojo de Agua» αποκαταστάθηκε και είναι σήμερα ένα μικρό μουσείο.¡A remozar el Monumento de Ojo de Agua!

Περιγραφή
Αμαξιτή οδός που αρχίζει από τον Παναμερικανικό Αυτοκινητόδρομο (το τμήμα του οποίου στην Κόστα Ρίκα ονομάζεται «Εθνική Οδός 2»), στο 89ο χιλιόμετρό του, οδηγεί στην κορυφή του βουνού όπου βρίσκονται οι κεραίες των τηλεπικοινωνιών. Με μια σύντομη οδοιπορία μπορεί κάποιος να φθάσει σε μία ακομα κορυφή χωρίς να χρειάζεται ορειβατικός ή αναρριχητικός εξοπλισμός. Σε αυτά τα υψόμετρα, η θερμοκρασία μπορεί να πέσει κάτω από το μηδέν προς το τέλος της νύκτας, αλλά ανέρχεται γρήγορα το πρωί. Οι χαμηλότερες θερμοκρασίες που έχουν σημειωθεί είναι κάτω από τους −6° C.

Το Σέρο δε λα Μουέρτε ανήκει στην Οροσειρά της Ταλαμάνκα, η οποία εκτείνεται από την ανατολική Κόστα Ρίκα μέχρι και τον δυτικό Παναμά. Η οροσειρά αποτελούσε μια ηφαιστειακή νησίδα στο απώτατο γεωλογικό παρελθόν, αλλά υψώθηκε εξαιτίας κυρίως της τεκτονικής δραστηριότητας. Ο διαχωρισμός της από άλλους ορεινούς όγκους είχε ως αποτέλεσμα να αναπτύξει πολλά ενδημικά είδη ζώων και φυτών, που συχνά παρουσιάζουν ομοιότητες με αντίστοιχα είδη των Άνδεων.

Οι υψηλότερες περιοχές του βουνού αποτελούν ενδιαίτημα τύπου πάραμο, με μειωμένης αναπτύξεως θάμνους, μπαμπού-νάνους, δενδρόμορφες φτέρες και μικρότερα φυτά όπως βατομουριές και ορχιδέες της υποοικογένειας Cypripedioideae. Κάτω από τη ζώνη αυτή, η φυσική βλάστηση είναι δάσος βελανιδιάς με κατώτερο «όροφο» από μπαμπού και είναι πολύ καλό μέρος για να δει κάποιος το περίλαμπρο κετζάλ.Stiles και Skutch: A guide to the birds of Costa Rica, ISBN 0-8014-9600-4

Σχεδόν τα μισά από τα είδη πτηνών που καταγράφηκαν στο Σέρο δε λα Μουέρτε είναι ενδημικά της Οροσειράς της Ταλαμάνκα.

 Στη νοτιοανατολική πλαγιά της Cerro Buenavista υπάρχει σε υψόμετρο 3.200 μέτρων ο «Βιολογικός Σταθμός του Σέρο δε λα Μουέρτε».

Παραπομπές

Μουερτε, Σερο δε λα