Χερσόνησος του Χελ

Η Χερσόνησος του Χελ (, κασουβικά: Hélskô Sztremlëzna, ) είναι χερσόνησος μήκους 35 χιλιομέτρων στη βόρεια Πολωνία, που σχηματίζεται από το θαλάσσιο ρεύμα που ρέει ανατολικά κατά μήκος της πολωνικής ακτογραμμής, με μεγάλη δασώδης έκταση (ειδικά στο τελικό μέρος). Στο στενότερο σημείο της (μεταξύ Γιαστάρνια και Κουζνίτσα) έχει πλάτος περίπου 175 μ. Ολόκληρη η χερσόνησος αποτελεί μια ξεχωριστή μεσοπεριοχή.

Ο κύριος κλάδος της οικονομίας είναι ο τουρισμός και σημαντικό ρόλο παίζει και η αλιεία. Οι κύριες συγκοινωνιακές διαδρομές είναι: η επαρχιακή οδός Νο. 216 και η σιδηροδρομική γραμμή Νο. 213.

Λόγω της στρατηγικής της σημασίας, η περιοχή της χερσονήσου, ιδιαίτερα η πόλη Χελ, οχυρώθηκε τις δεκαετίες 1920 έως 1950.

 Όρια 
μικρογραφία| Η Χερσόνησος του Χελ ορατή από την Κασουβική Ακτή.
Η μεσοπεριοχή της Χερσονήσου του Χελ καταλαμβάνει την περιοχή της γλώσσας ξηράς. Συνορεύει με τη μεσοπεριοχή της Κασουβικής Ακτής κοντά στο Βουαντισουαβόβο και με τη Βαλτική Θάλασσα.

Η μεσοπεριοχή βρίσκεται εξ ολοκλήρου στο Πόβιατ Πουτσκ.

 Γεωλογική δομή 
Η χερσόνησος αποτελείται κυρίως από ιζήματα της Ολόκαινου εποχής, τα οποία έχουν πάχος έως και 100 μέτρα. Αυτά τα ιζήματα βρίσκονται απευθείας σε βράχους που χρονολογούνται από την Κρητιδική περίοδο. Τα ιζήματα της Ολόκαινου σχετίζονται με τη θαλάσσια συσσώρευση. Πρόκειται κυρίως για άμμο και ιλύς, σπανιότερα γαρμπίλι. Οι λάσπες ποταμών που εναποτέθηκαν στα σύνορα της Βόρειας και της Ατλαντικής περιόδου βρέθηκαν κοντά στον οικισμό Γιουράτα. 

Η γεωλογική δομή της χερσονήσου κάνει τις ακτές της να έχουν δυσμενείς συνθήκες για την κατασκευή θαλάσσιων κατασκευών.
μικρογραφία| Η ακτογραμμή της χερσονήσου.

 Κλίμα 
Η χερσόνησος βρίσκεται στην περιοχή μεγάλης επιρροής της Βαλτικής Θάλασσας. Το κλίμα χαρακτηρίζεται από ήπιους χειμώνες και όχι πολύ ζεστά καλοκαίρια. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του ωκεάνιου κλίματος στη χερσόνησο είναι ότι το Φθινόπωρο είναι πιο ζεστά από την Άνοιξη. Η καλλιεργητική περίοδος διαρκεί περίπου. 200–210 ημέρες.

Οι μεγαλύτερες βροχοπτώσεις σημειώνονται τους καλοκαιρινούς μήνες. Παρόλο που είναι λίγες (περίπου 600 mm ετησίως), η εξάτμιση της θάλασσας και του κόλπου καθιστά την υγρασία του αέρα και του εδάφους σχετικά υψηλή. Η σημαντική εξάτμιση προκαλεί συχνά τη δημιουργία ομίχλης στο έδαφος σε καιρό χωρίς αέρα. Η περιοχή αυτή βρίσκεται στη ζώνη περιοδικής λειψυδρίας για τη γεωργία.

Στα σημαντικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνονται επίσης οι ισχυροί θυελλώδεις άνεμοι, των οποίων η ταχύτητα φτάνει τα 27 μ/δευτ, κυρίως δυτικοί και η μεταβλητότητα του καιρού που προκαλείται από την έλλειψη ορογραφικών φραγμών.

 Φύση 
μικρογραφία| Βλάστηση της χερσονήσου.
μικρογραφία| Honckenya peploide.
μικρογραφία| Παραθαλάσσιο Πάρκο Τοπίου.

 Χλωρίδα 
Οι κλιματικές και εδαφικές συνθήκες προκαλούν την ανάπτυξη χαρακτηριστικής βλάστησης ακτής στη χερσόνησπ. Στη γεωβοτανική διαίρεση, αυτή η βλάστηση εντάσσεται στην «Παράκτια Περιοχή».

Η βλάστηση της Χερσονήσου του Χελ εμφανίζεται σε χαρακτηριστικές λωρίδες. Η βασική βλάστηση της παραλίας είναι η Honckenya peploides και η κακίλη, που μεταξύ άλλων εμποδίζει την κίνηση των αμμόλοφων. Επιπλέον, υπάρχουν και άλλα αλλόφυτα που σχετίζονται με παραθαλάσσια ενδιαιτήματα, όπως η Salsola kali.

Τυπικά χόρτα της πολωνικής ακτής είναι η Ammophila arenaria και ο λέιμος ο αμμόφιλος. Εκτός από τα χόρτα, σπάνια συναντιούνται ο πετασίτης και ο λάθυρος ο ιαπωνικός, καθώς και η Artemisia campestris, η οποία φύεται και εκτός της παράκτιας ζώνης.

Στους γκρίζους αμμόλοφους, εκτός από τα φυτά που βρίσκονται στους λευκούς αμμόλοφους, υπάρχουν πολλά χλωρόφυτα, κυανοβακτήρια, κυπερίδες της άμμου, γκρίζοι θάμνοι και αμμόφυτα.

Η φυσική βλάστηση του κεντρικού τμήματος της χερσονήσου είναι ένα πευκοδάσος. Η πεύκη αντιμετωπίζει πολύ καλά τις δύσκολες συνθήκες. Η πεύκη είναι ένα πρωτοποριακό φυτό στον γκρίζο αμμόλοφο. Ως αποτέλεσμα της δραστηριότητας του ανέμου, τα πεύκα που αναπτύσσονται στους αμμόλοφους παραμορφώνονται σοβαρά και οι κορυφές και οι κορμοί τους είναι ασύμμετροι. Η άρκευθος η κοινή και η ιτιά η έρπουσα φύονται επίσης σε πευκοδάση.

 Πανίδα 
Υπάρχουν πολλά αποδημητικά πουλιά στη χερσόνησο την Άνοιξη και το Φθινόπωρο. Ως εκ τούτου, μεταξύ των πόλεων Χαουούπι και Κουζνίτσα βρίσκεται ο Σταθμός Πτηνών του Χελ, που λειτουργεί ως μέρος της Akcja Bałtycka.

 Διατήρηση της φύσης 
Η χερσόνησος ταξινομείται ως περιοχή οικολογικής απειλής.

Από το 1978, ολόκληρη η χερσόνησος βρίσκεται στο Παράκτιο Πάρκο Τοπίου. Στις 5 Δεκεμβρίου 2006, ιδρύθηκε το φυσικό καταφύγιο Αμμόλοφων του Χελ. 

 Πολιτισμός 
μικρογραφία| Δίγλωσσο όνομα οδού στην Γιαστάρνια.
μικρογραφία| Ψαροκάικα κατά τη διάρκεια θαλάσσιου προσκυνήματος.
Η περιοχή της Χερσονήσου του Χελ κατοικείται σε μεγάλο βαθμό από Κασούβιους. Αυτή η περιοχή καλλιεργεί έντονα τις κασουβικές παραδόσεις.

 Θαλάσσιο προσκύνημα 
Κάθε χρόνο στις 29 Ιουνίου, με αφορμή τον εορτασμό του προστάτη των ψαράδων - του Αγίου Πέτρου, πραγματοποιείται θαλάσσιο προσκύνημα με ψαροκάικα από τη Χερσόνησο του Χελ μέχρι την ενοριακή εκκλησία του Πουτσκ. Κατά τη διάρκεια του προσκυνήματος τα καΐκια στολίζονται γιορτινά. Τα πληρώματα και οι οικογένειές τους πλέουν πάνω τους. Εκτός από ναυτικούς, το προσκύνημα προσελκύει τουρίστες.

 Λογοτεχνία 
Δεν ήταν πολλοί Κασουβιανοί συγγραφείς ενεργοί στη Χερσόνησο του Χελ, αλλά πολλά κασουβικά έργα διαδραματίζονται σε αυτήν την περιοχή.

 Σταυροί 
Οι σταυροί και τα ιερά στην άκρη του δρόμου είναι ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του πολιτιστικού τοπίου στην Κασουβία. Στη χερσόνησο, σε αντίθεση με την υπόλοιπη περιοχή, υπάρχουν -με δύο εξαιρέσεις- μόνο μεταλλικοί σταυροί. Αυτά τα αντικείμενα είναι συνήθως αφιερωμένα σε ψαράδες που χάθηκαν στη θάλασσα ή σε ανθρώπους που έβγαζαν τα προς το ζην από τη θάλασσα.

 Ιστορία της περιοχής 
μικρογραφία| Συνθηκολόγηση της φρουράς του Χελ.
Η χερσόνησος κατοικούνταν ήδη στη Μεσολιθική περίοδο. Από αυτή την περίοδο βρέθηκαν ίχνη πρωτόγονης βιομηχανίας.

Τον 17ο αιώνα στην περιοχή αυτή υπήρχαν 5 χωριά. Εκείνη την εποχή, αυτές οι περιοχές βρίσκονταν στην Πολωνία. Το 1772, ως αποτέλεσμα του πρώτου διαμελισμού, μέρος της χερσονήσου (από το σημερινό Βουαντισαβόβο έως την Γιαστάρνια) έγινε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας. Τα υπόλοιπα, το Χελ και το Μπουρ (τμήμα της Γιαστάρνια), παρέμειναν εντός των πολωνικών συνόρων μέχρι το δεύτερο διαμελισμό και κατά τα έτη 1807–1815 ήταν μέρος της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ του Ναπολέοντα.

Το 1904 άρχισε η ανάπτυξη του τουρισμού στο χωριό Χελ. Το 1920, η Χερσόνησος του Χελ περιήλθε και πάλι στην Πολωνία. Η μικρή ακτογραμμή και η ανάπτυξη των σιδηροδρόμων είχαν ως αποτέλεσμα την ταχεία ανάπτυξη του τουρισμού. Το 1930, λόγω της στρατηγικής σημασίας της χερσονήσου, χτίστηκαν οχυρώσεις στο Χελ. Ταυτόχρονα, ξεκίνησε η κατασκευή του λιμανιού του Χελ, το οποίο έγινε η κύρια βάση του Πολωνικού Ναυτικού.

Από την 1η Σεπτεμβρίου 1939 έως τις 2 Οκτωβρίου 1939 έλαβε χώρα η Μάχη του Χελ. Τα έτη 1944–1945, η χερσόνησος οχυρώθηκε εντατικά από τον γερμανικό στρατό. Το 1945, η χερσόνησος επανήλθε ήταν ξανά στην Πολωνία, αυτή τη φορά στο Βοεβοδάτο Γκντανσκ. Κατά τα έτη 1949–1951, εισήχθησαν πολύ περιοριστικοί κανονισμοί σχετικά με τις αστικές δραστηριότητες στο Χελ.

Στις 30 Ιουνίου 1963, το Χελ έλαβε προνόμια πόλης και την 1 Ιανουαρίου 1973 τα έλαβε η Γιαστάρνια.

Στις 5 Ιανουαρίου 1978, δημιουργήθηκε το Παραθαλάσσιο Πάρκο Τοπίου, το οποίο περιελάμβανε την ακτή του Κόλπου του Πουτσκ και ολόκληρη τη χερσόνησο.

Την 1η Ιανουαρίου 1999, η χερσόνησος έγινε μέρος του Βοεβοδάτου Πομερανίας, με πρωτεύουσα το Γκντανσκ και του Πόβιατ Πουτσκ.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2006 ιδρύθηκε το φυσικό καταφύγιο Αμμόλοφων του Χελ.

 Εικόνες 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 




Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ευρώπης
Κατηγορία:Βαλτική Θάλασσα
Κατηγορία:Πόβιατ Πουτσκ