Βεντάντα

Βεντάντα (Vedanta) είναι μία από τις έξι νταρσάνας  κοσμοθεωρίες ή φιλοσοφικά συστήματα τις οποίες αναγνώριζαν οι ινδουιστές ως ορθόδοξεςΘεόδωρος Παντουβάς, Ερμηνευτικό λεξικό της Ινδικής φιλοσοφίας και του Γιόγκα, εκδ. Καρδαμίτσας, Αθήνα, 1989, σελ.160. Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής Φιλοσοφίας, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα, [1975], σελ.172.

Ονομασία
Ο όρος Βεντάντα  κυριολεκτικά δηλώνει το τέλος των (anta) των Vedas. Πρόκειται για μια θρησκευτική φιλοσοφία η οποία προέκυψε εξελικτικά από τις Ουπανισάδες, αποτελώντας έτσι το κοινό υπόστρωμα όλων των θρησκειών της Ινδίας. Μια άλλη ονομασία είναι και Uttara Mimamsa δηλαδή Ύστερη Mimamsa (ύστερα έρευνα και ύστερη εξέταση). Η ονομασία αυτή προέκυψε επειδή ασχολείται με τις Ουπανισάδες, το τελευταίο μέρος των Βεδών. Εκεί γίνεται αναφορά σε θέματα ιεροτελεστιών.Θεόδωρος Παντουβάς, Ερμηνευτικό λεξικό της Ινδικής φιλοσοφίας και του Γιόγκα, εκδ. Καρδαμίτσας, Αθήνα, 1989, σελ.159.
Η έκφραση απέκτησε συνεπώς τη σημερινή της έννοια σταδιακά, από τα μέσα της πρώτης χιλιετίας μετά Χριστόν, χωρίς να αποτελεί κάποιο σαφώς ορισμένο ενιαίο σύστημα, αλλά περικλείει μια ποικιλία απόψεων, οι οποίες συγκλίνουν στην αποδοχή μιας ενιαίας ύψιστης κοσμικής αρχής που κατανοείται ως αυθεντία.Χέλμουτ Φον Γκλάζεναπ, Η φιλοσοφία των Ινδών, μτφρ. Ειρήνη Παπαγεωργίου, εκδ. Γνώση, Αθήνα, 1993, σελ.146, 147
Συντάκτης
Η παράδοση αποδίδει την Βεντάτα -Σούτρα, στον Badarayana, αν και είναι πολύ αμφίβολο. Άλλοι Ινδοί φιλόσοφοι την αποδίδουν στον Vyasa, τον συγγραφέα της Μαχαμπαράτα.Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής Φιλοσοφίας, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα, [1975],σελ.217

Μορφή
Τα Vedanta Sutras είναι διατυπωμένα σε 555 συντομότατους αφορισμούς, συγκροτημένους από δύο ή τρεις λέξεις, οι οποίοι χρήζουν ερμηνευτικών σχολίων. Είναι λακωνικοί και δυσνόητοιΘεόδωρος Παντουβάς, Ερμηνευτικό λεξικό της Ινδικής φιλοσοφίας και του Γιόγκα, εκδ. Καρδαμίτσας, Αθήνα, 1989, σελ.160.

Περιεχόμενο
Οι πιο σημαντικοί από τους αφορισμούς αυτούς προβάλλουν τον Θεό ως μία μορφή με κατηγορήματα, χωρίς μορφή αλλά με κατηγορήματα και πέρα από κάθε μορφή και πέρα από οποιαδήποτε κατηγορήματα. Το τελευταίο αυτό είναι το ανώτατο σημείο της φιλοσοφικής σκέψης και της πνευματικής εμπειρίας. Πρόκειται δηλαδή για τρεις τρόπους προσέγγισης της Αλήθειας..

Οι τρεις σχολές του Βεντάντα
Α. του Δυϊσμού (ντβαίτα)
Β. του Σχετικού Μη Δυισμού  (Vishishtadvaita) 
Γ. του απόλυτου Μη-Δυϊσμού (Advaita Vedanta). 
Οι τρεις αυτές ιδέες δεν είναι αλληλοσυγκρουόμενες μεταξύ τους, αλλά διαδοχικές κλιμακώσεις στην οδό που κατευθύνεται στη γνώση της Αλήθειας. Οι άνθρωποι τις ακολουθούν ανάλογα με το πνευματικό επίπεδο στο οποίο βρίσκονται αλλά και την ικανότητά τους να εννοήσουν και να δεχθούν το ποσό της Αλήθειας την οποία κάθε σχολή από αυτές τις τρεις αποκαλύπτει.

Παραπομπές

Πηγές
Θεόδωρος Παντουβάς, Ερμηνευτικό λεξικό της Ινδικής φιλοσοφίας και του Γιόγκα, εκδ. Καρδαμίτσας, Αθήνα, 1989, σελ. 158-163
Χέλμουτ Φον Γκλάζεναπ, Η φιλοσοφία των Ινδών, μτφρ. Ειρήνη Παπαγεωργίου, εκδ. Γνώση, Αθήνα, 1993
Δημήτρης Βελισσαρόπουλος, Ιστορία της Ινδικής Φιλοσοφίας, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα, [1975].

Κατηγορία:Συνείδηση
Κατηγορία:Μεταφιλοσοφία