Ραϋμόνδος Γ΄ του Ρουέργκ

Ο Ραϋμόνδος Γ΄, γαλλ.: Raymond III, μερικές φορές αριθμείται ως Ραϋμόνδος Β΄ (απεβ. το 1008 ή περίπου τότε), ήταν ο κόμης του Ρουέργκ και του Κερσύ (Quercy) από το 961 έως το τέλος του. Ο Ραϋμόνδος επέτυχε επικυριαρχία σε πολλές γειτονικές κομητείες, και ονομάστηκε επιτυχώς μαργράβος (λατιν. marchio, ή ακόμα και dux, δούκας) της Σεπτιμανίας. Ήταν γιος και διάδοχος του Ραϋμόνδου Β΄.

 Βιογραφία 
Σύμφωνα με το Liber miraculorum Sancte Fidis (Βιβλίο των Θαυμάτων της Αγίας Πίστεως), ο Ραϊμόνδος απεβίωσε ενώ βρισκόταν σε προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ. Πριν από την αναχώρησή του, έδωσε στην εκκλησία του Αβαείου του Σαιν Φουά 21 επίχρυσα αργυρά αγγεία, μία ακριβή επίχρυση σέλα και ένα κτήμα στην ακτή της Μεσογείου με τις αλυκές του. Σύμφωνα με το Liber, απέκτησε τη σέλα ως λάφυρο σε έναν πόλεμο κατά των Σαρακηνών.  Αυτό πιθανότατα αναφέρεται στη συμμετοχή του σε μια αμυντική εκστρατεία εναντίον του στρατηγού της Κόρδοβας αλ-Μανσούρ πριν από το 987. 

 Οικογένεια 
Προς το τέλος του, ο Ραϋμόνδος Γ΄ ήταν επικυρίαρχος του Αλμπί (Albi) και του Νιμ (Nîmes) και ο γιος του έλαβε 50.000 σόλιδους ή το μισό της συνολικής πληρωμής για την αρχιεπισκοπή της Nαρμπόν το 1016. Με το τέλος του, ο γιος του Ούγος έλαβε τον Ρουέργκ, αλλά το μαργραβάτο πέρασε στον Γουλιέλμο Γ' κόμη της Τουλούζης.

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 Lewis, Archibald R. The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 .  

Κατηγορία:Οίκος της Τουλούζης