Βίλχελμ Ράαμπε

Ο Βίλχελμ Ράαμπε (, 8 Σεπτεμβρίου 1831 – 15 Νοεμβρίου 1910) ήταν Γερμανός συγγραφέας,  εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεαλισμού. Είναι γνωστός για τα διηγήματα, νουβέλες και μυθιστορήματά του που παρουσιάζουν μια εικόνα της γερμανικής κοινωνίας του 19ου αιώνα με εστίαση στη μεσαία τάξη και τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής. 

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Βίλχελμ Ράαμπε γεννήθηκε το 1831 στη μικρή πόλη Έσερσχαουζεν (τότε στο Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ, τώρα στην Κάτω Σαξονία) και ήταν γιος αυλικού αξιωματούχου, ο οποίος ήταν γνωστός  συγγραφέας ταξιδιωτικών ημερολογίων και ιστορικών μελετών και του παρείχε λογοτεχνική μόρφωση. Πριν τελειώσει τη βασική του εκπαίδευση σε σχολείο στο Βολφενμπύτελ, το 1849 μπήκε σε ένα βιβλιοπωλείο στο Μαγδεμβούργο ως μαθητευόμενος. Χρησιμοποίησε αυτή την ευκαιρία για ευρεία ανάγνωση, μελετούσε κυρίως την ιστορία και τη λαογραφία της δικής του και άλλων χωρών. Παρέμεινε μαθητευόμενος μέχρι το 1854. 

Από το 1855 έως το 1857 σπούδασε φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Ενώ ήταν φοιτητής, με το ψευδώνυμο Γιάκομπ Κορνίβους δημοσίευσε το πρώτο του έργο, Το χρονικό της οδού Σπέρλινγκ (1857) που απεικονίζει επεισόδια από τη ζωή ανθρώπων που ζούσαν σε έναν μικρό δρόμο του Βερολίνου και έγινε γρήγορα γνωστό.

Με αυτή την ενθάρρυνση, εγκατέλειψε τις σπουδές του και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στο λογοτεχνικό έργο αποφασισμένος να ζήσει ως συγγραφέας. Το 1857 επέστρεψε στο Βολφενμπύτελ και δημοσίευσε μια σειρά από μυθιστορήματα και συλλογές διηγημάτων, κανένα από τα οποία δεν τράβηξε ιδιαίτερη προσοχή, και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αυστρία και τη Γερμανία. Το 1862 παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στη Στουτγκάρδη όπου έζησε μέχρι το 1870. Αποθαρρυνμένος από την έλλειψη δημόσιας αναγνώρισης στη Στουτγάρδη, εγκαταστάθηκε στο Μπράουνσβαϊγκ και συνέχισε να γράφει μέχρι τα τέλη του αιώνα. Από τον γάμο του απέκτησε τέσσερις κόρες. Πέθανε το 1910 και ενταφιάστηκε στο Μπράουνσβαϊγκ.

Ο Ράαμπε ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική.  Δημιούργησε περισσότερες από 550 ακουαρέλες και σκίτσα, τα περισσότερα από τα οποία ανήκουν τώρα στην πόλη του Μπράουνσβαϊγκ και φυλάσσονται στα αρχεία της πόλης. 

 Λογοτεχνικό έργο 
μικρογραφία|250x250εσ|Αγροτικό σπίτι σε τοπίο με ρείκια, Βίλχελμ Ράαμπε
Ο Ράαμπε δημοσίευσε περισσότερα από 20 μυθιστορήματα και μια σειρά από διηγήματα και νουβέλες, τα περισσότερα από τα οποία απεικονίζουν τη μοίρα του αγροτικού πληθυσμού σε σύγκρουση με την πρόοδο και την εκβιομηχάνιση και συχνά εξερευνούν θέματα ανθρώπινης ψυχολογίας και των κοινωνικών αλλαγών που σάρωναν την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η ρεαλιστική ζωντανή αφήγηση, το χιούμορ και η προσέγγιση των θεμάτων του καθιστούν τη συμβολή του στη γερμανική λογοτεχνία  καθοριστική.

Το λογοτεχνικό έργο του Ράαμπε χωρίζεται σε τρεις περιόδους. 

Κατά τη διάρκεια της πρώτης, έγραψε με ελαφρό τόνο, παρουσιάζοντας μια σειρά από εικόνες της γερμανικής ζωής, μεταξύ των οποίων είναι: 

 Το χρονικό της οδού Σπέρλινγκ (1856)
 Τα παιδιά από το Φίνκεροντ (1859)
 Το γραφείο του κυρίου μας (1862)

Η επίδραση της απαισιοδοξίας του Σοπενχάουερ είναι εμφανής κατά τη δεύτερη περίοδο. Αντιπροσωπευτικά έργα αυτής της περιόδου είναι: 

 Ο πάστορας των πεινασμένων (1864)
 Αμπού Τελφάν ή Η επιστροφή από τα βουνά του φεγγαριού (1867), το οποίο περιλαμβάνεται στη Βιβλιοθήκη των 100 σημαντικότερων βιβλίων.μικρογραφία|Ο Βίλχελμ Ράαμπε σε γερμανικό γραμματόσημο του 1981
 Το κάρο της δυστυχίας (1870)

Αυτά τα τρία έργα αναφέρονται ως τριλογία. Ενώ είναι ανεξάρτητες ιστορίες, αντιπροσωπεύουν μια ξεχωριστή εποχή στη ζωή του συγγραφέα και περιγράφουν τον αγώνα επιβίωσης τυραννισμένων ανθρώπων. 

Κατά την τρίτη περίοδο, τα έργα του δεν εμφανίζουν πλέον αυτή την απαισιόδοξη θεώρηση. Τα διαπερνά ένα τρυφερό χιούμορ, που θυμίζει τον Ντίκενς και τον Θάκερυ, αν και συχνά περιστρέφονται γύρω από σοβαρά θέματα και κοινωνική κριτική. Ο νεαρός Χόρακερ (1876) αντιπροσωπεύει αυτή την τάση, Ο ονειροπόλος (1872) και το Γερμανικό σεληνόφως (1873) είναι επίσης αυτής της εποχής. 

 Επιλογή έργων 

 1856: Die Chronik der Sperlingsgasse (Το χρονικό της οδού Σπέρλινγκ)

 1857: Ein Frühling, Der Weg zum Lachen (Μια Άνοιξη, Ο δρόμος προς το γέλιο)
 1858: Die alte Universität, Der Student von Wittenberg, Weihnachtsgeister, Lorenz Scheibenhart, Einer aus der Menge (Το παλιό πανεπιστήμιο, Ο φοιτητής από τη Βιτεμβέργη, Χριστουγεννιάτικα πνεύματα, Λόρεντς Σάιμπενχαρτ, Ένας από το πλήθος)
 1859: Die Kinder von Finkenrode, Der Junker von Denow, Wer kann es wenden? (Τα παιδιά από το Φίνκεροντ, Ο Γιούνκερ από το Ντενάου, Ποιος μπορεί να το γυρίσει;)
 1860: Aus dem Lebensbuch des Schulmeisterleins Michel Haas, Ein Geheimnis (Από τη βιογραφία του δασκάλου Μίχελ Χάας, Ένα μυστικό) 
 1862: Unseres Herrgotts Kanzlei, Das letzte Recht (Το γραφείο του κυρίου μας, Ο τελευταίος νόμος)
 1863: Eine Grabrede aus dem Jahre 1609, Die Leute aus dem Walde, Die Hämelschen Kinder (Ένας επικήδειος λόγος από το 1609, Οι άνθρωποι από το δάσος, Τα παιδιά από το Χάμελν)
 1864: Der Hungerpastor, Keltische Knochen (Ο πάστορας των πεινασμένων, Κελτικά οστά)
 1865: Else von der Tanne, Drei Federn (Έλζε φον ντερ Τάννε, Τρία φτερά)
 1867: Abu Telfan, 1867 (Αμπού Τελφάν ή Η επιστροφή από τα βουνά του φεγγαριού )
 1868: Theklas Erbschaft (Η κληρονομιά της Θέκλας )
 1869: Im Siegeskranze (Στο Στεφάνι της Νίκης)
 1870: Der Schüdderump, Der Marsch nach Hause, Des Reiches Krone (Το κάρο της δυστυχίας, Η πορεία προς το σπίτι, Το στέμμα της Αυτοκρατορίας)
 1872: Der Dräumling (Ο ονειροπόλος)
 1873: Deutscher Mondschein, Christoph Pechlin, 1873 (Γερμανικό σεληνόφως, Κριστόφ Πέχλιν)
 1875: Frau Salome, Vom alten Proteus, Eulenpfingsten (Κυρία Σαλώμη, Από τον Παλαιό Πρωτέα, Κουκουβάγια Πεντηκοστή)
 1876: Die Innerste, Der gute Tag, Horacker (Ο Εσώτερος, Η καλή μέρα, Ο νεαρός Χόρακερ)
 1878: Auf dem Altenteil (Στο παλιό μέρος)
 1880: Deutscher Adel (Γερμανική αριστοκρατία)
 1882: Fabian und Sebastian (Φάμπιαν και Σεμπάστιαν)
 1885: Unruhige Gäste (Ανήσυχοι επισκέπτες)
 1888: Das Odfeld (Ο Όντφελντ)
 1891: Stopfkuchen (Το παραγεμισμένο γλυκό)
 1892: Gutmanns Reisen (Τα ταξίδια του Γκούντμαν)

 Μεταφράσεις στα ελληνικά 

 Έλζε φον ντερ Τάννε. Περιλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων Παλιές γερμανικές ιστορίες, εκδ. Οδός Πανός, 2023 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι