Μάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ (ύπατος το 189 π.Χ.)

Ο Μάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ, λατινικά: Marcus Fulbius Nobilior (2ος αι. π.Χ.) ήταν ύπατος για το έτος 189 π.Χ.

 Βιογραφία 
Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδορμία ως αγορανόμος καθέδρας (curule aedile) το 195 π.Χ. Όταν ήταν πραίτωρ (193 π.Χ.) υπηρέτησε με διάκριση στην Ισπανία, και ως ύπατος το 189 π.Χ. κατέβαλλε εντελώς την εξουσία της Αιτωλικής Συμμαχίας. Κατά την επιστροφή του στη Ρώμη, ο Noβίλιορ εόρτασε έναν θρίαμβο (για τον οποίο όλες οι λεπτομέρειες δίνονται από τον Τ. Λίβιο), αξιοσημείωτο για τη μεγαλοπρέπεια των λαφύρων που εκτέθηκαν. Στην Αιτωλική εκστρατεία του τον συνόδευε ο ποιητής Κ. Έννιος, ο οποίος έκανε την κατάληψη της Αμβρακίας, στην οποία ήταν παρών, θέμα ενός από τα έργα του. Για αυτό ο Nοβίλιορ αντιτάχθηκε σθεναρά από τον τιμητή Κάτωνα τον Πρεσβύτερο, με το σκεπτικό ότι είχε θέσει σε κίνδυνο την αξιοπρέπειά του ως Ρωμαίου στρατηγού. Το 179 π.Χ. διορίστηκε τιμητής (censor) μαζί με τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο.

Αποκατέστησε το ναό του Ηρακλή και των Μουσών στοn Ιππόδρομο του Φλαμίνιου (Circus Flaminius), τοποθέτησε σε αυτόν έναν Πίνακα Εορτών (Fasti), που είχε συντάξει ο ίδιος,  και προσπάθησε να κάνει το ρωμαϊκό ημερολόγιο γενικότερα γνωστό.  

Ήταν μεγάλος λάτρης της ελληνικής τέχνης και του πολιτισμού, και εισήγαγε πολλά από τα αριστουργήματα στη Ρώμη, ανάμεσά τους την εικόνα των Μουσών του Ζεύξη από την Αμβρακία.

Ο Φούλβιος ήταν εγγονός του Σέρβιου Φούλβιου Παιτίνου Νοβίλιορ (υπάτου το 255 π.Χ.). Πήρε το όνομά του από τον πατέρα του. Είχε δύο γιους, και οι δύο απέκτησαν την υπατεία: τον Μάρκο φούλβιο Νοβίλιορ (το 159 π.Χ.) και τον Κόιντο Φούλβιο Νοβίλιορ (το 153 π.Χ.).

 Αναφορές 

Βιβλιογραφία

Πηγές
 Smith, William, ed. (1870). "Nobilior (2)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 1206.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.