Υπολογιστές του Χάρβαρντ

Οι Υπολογιστές του Χάρβαρντ ήταν μια ομάδα γυναικών που εργάζονταν ως Ειδικευμένοι εργαζόμενοι για την επεξεργασία αστρονομική δεδομένων στο Αστεροσκοπείο του Κολεγίου του Χάρβάρντ στο Κέιμπριτζ της Μασσαχουσέτης, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την ομάδα διήυθυνε ο  Έντουαρντ Τσαρλς Πίκερινγκ (1877-1919) και, μετά το θάνατό του το 1919, η Άννι Τζάμπ Κανόν.
Οι γυναίκες κλήθηκαν να κατανοήσουν αυτά τα μοτίβα επινοώντας ένα σύστημα ταξινόμησης των αστεριών σε κατηγορίες. Η επιτυχία της Annie Jump Cannon σε αυτή τη δραστηριότητα την έκανε διάσημη όσο ζούσε και δημιούργησε ένα σύστημα ταξινόμησης των άστρων που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Η Antonia Maury διέκρινε στα φάσματα έναν τρόπο για την εκτίμηση του σχετικού μεγέθους των αστέρων και η Henrietta Leavitt έδειξε πώς οι κυκλικές μεταβολές ορισμένων μεταβλητών αστέρων θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως δείκτες απόστασης στο διάστημα
Άλλοι υπολογιστές στην ομάδα περιλαμβάνουν τη Γουίλιαμίνα Φλέμινγκ και τη Φλόρενς Κούσμαν. Αν και οι γυναίκες αυτές ξεκίνησαν κυρίως ως αριθμομηχανές, συνέβαλαν σημαντικά στην αστρονομία, μεγάλο μέρος της οποίας δημοσίευαν σε ερευνητικά άρθρα.

 Ιστορία 
Αν και ο Πίκερινγκ πίστευε ότι η συλλογή δεδομένων στα αστρονομική Παρατηρητήρια δεν ήταν η πιο κατάλληλη εργασία, φαίνεται ότι πολλοί παράγοντες συνέβαλαν στην απόφασή του να προσλάβει γυναίκες αντί για άνδρες. Μεταξύ αυτών ήταν ότι οι άνδρες αμείβονταν πολύ περισσότερο από τις γυναίκες, οπότε μπορούσε να απασχολήσει περισσότερο προσωπικό με τον ίδιο προϋπολογισμό. Αυτό είχε σημασία σε μια εποχή που ο όγκος των αστρονομικών δεδομένων ξεπερνούσε την ικανότητα των Αστεροσκοπίων να τα επεξεργάζονται.  Αν και ορισμένες από τις γυναίκες του προσωπικού του Πίκερινγκ ήταν απόφοιτοι αστρονομίας, οι μισθοί τους ήταν παρόμοιοι με εκείνους των μη ειδικευμένων εργαζομένων. Συνήθως κερδίζουν μεταξύ 25 και 50 σεντς την ώρα (μεταξύ 8 και 16 δολαρίων το ), περισσότερο από έναν εργάτη εργοστασίου αλλά λιγότερο από έναν γραμματέα. Περιγράφοντας την αφοσίωση και την αποτελεσματικότητα με την οποία οι υπολογιστές του Χάρβαρντ, συμπεριλαμβανομένης της Φλωρεντίας, αναλάμβαναν αυτή την προσπάθεια, ο Έντουαρντ Πίκερινγκ είπε, "μια απώλεια ενός λεπτού στην μείωση κάθε εκτιμήσεως θα καθυστερούσε την δημοσίευση ολόκληρου του έργου κατά το ισοδύναμο του χρόνου ενός βοηθού για δύο χρόνια". 

Οι γυναίκες στις οποίες ανατίθετο συχνά η μέτρηση της φωτεινότητας, της θέσης και του χρώματος των άστρων.είχαν ως εργασία την ταξινόμηση των άστρων με σύγκριση των φωτογραφιών με γνωστούς καταλόγους και τη μείωση των φωτογραφιών, λαμβάνοντας υπόψη πράγματα όπως η ατμοσφαιρική διάθλαση, προκειμένου να αποδώσουν την καθαρότερη δυνατή εικόνα. Η ίδια η Φλέμινγκ περιέγραψε τις εργασίες ως «τόσο σχεδόν όμοιες που θα πρέπει να περιγραφούν ελάχιστα πράγματα εκτός από τις συνηθισμένες εργασίες ρουτίνας των μετρήσεων, της εξέτασης των φωτογραφιών και των εργασιών που σχετίζονται με τη μείωση αυτών των παρατηρήσεων». Κατά καιρούς οι γυναίκες προσφέρονταν να εργαστούν στο αστεροσκοπείο δωρεάν προκειμένου να αποκτήσουν εμπειρία σε έναν τομέα που ήταν δύσκολο να εισέλθει κανείς.

 Σημαντικά μέλη 

 Μαίρη Άννα Πάλμερ Ντρέιπερ 
Η Μαίρη Αννα Ντρέιπερ ήταν η χήρα του Δρ. Χένρυ Ντρέιπερ, ενός αστρονόμου που πέθανε πριν ολοκληρώσει τη δουλειά του για την χημική σύνθεση των άστρων. Συμμετείχε πολύ στο έργο του συζύγου της και ήθελε να ολοκληρώσει την ταξινόμηση των αστεριών του μετά το θάνατό του. Η Μαίρη Ντρέιπερ συνειδητοποίησε γρήγορα ότι το έργο που είχε μπροστά της ήταν πολύ δύσκολο για ένα άτομο. Είχε λάβει αλληλογραφία από τον κ. Pickering, στενό φίλο της και του συζύγου της. Ο Πίκερινγκ προσφέρθηκε να βοηθήσει να τελειώσει το έργο του συζύγου της και την ενθάρρυνε να δημοσιεύσει τα ευρήματά του μέχρι τη στιγμή του θανάτου του. Μετά από σκέψη και πολλή σκέψη, η Ντρέιπερ αποφάσισε το 1886 να δωρίσει χρήματα και ένα τηλεσκόπιο του συζύγου της στο Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ,  Αστρεοσκοπίο του Χάρβαρντ, προκειμένου να φωτογραφίσει τα φάσματα των άστρων. Είχε αποφασίσει ότι αυτός θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να συνεχίσει το έργο του συζύγου της και να οικοδομήσει την κληρονομιά του στην αστρονομία. . Επέμενε πολύστη χρηματοδότησει του μνημειακού έργου από τη δική της κληρονομιά, καθώς θα συνέχιζε την κληρονομιά του συζύγου της. Ήταν αφοσιωμένη υποστηρίκτρια του αστεροσκοπείου και μεγάλη φίλη του Πίκερινγκ. Το 1900, χρηματοδότησε μια αποστολή για να δει την ολική έκλειψη ηλίου που συνέβη εκείνη τη χρονιά.
μικρογραφία|Υπολογιστές του Χάρβαρντ στη δουλειά, γύρω στο 1890, συμπεριλαμβανομένης της Henrietta Swan Leavitt καθισμένη, τρίτη από τα αριστερά, με φακό (1868-1921), Annie Jump Cannon (1863-1941), Williamina Fleming στέκεται, στο κέντρο (1857-1911), και Antonia Maury (1866-1952) 

 Γουιλιαμίνα Φλέμινγκ 
Η Williamina Fleming δεν είχε καμία προηγούμενη σχέση με το Harvard, καθώς ήταν Σκωτσέζα μετανάστρια που εργαζόταν ως υπηρέτρια του Pickering. Η πρώτη της αποστολή ήταν να βελτιώσει έναν υπάρχοντα κατάλογο των αστρικών φασμάτων, το οποίο αργότερα οδήγησε στο διορισμό της ως επικεφαλής του έργου "Καταλόγου του Henry Draper". Η Φλέμινγκ συνέχισε να συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας ταξινόμησης των αστέρων με βάση την περιεκτικότητά τους σε υδρογόνο, καθώς και να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη της παράξενης φύσης των αστέρων λευκών νάνων. Η Γουλιελίνα συνέχισε την καριέρα της στην αστρονομία όταν διορίστηκε το 1899 επιμελήτρια αστρονομικών φωτογραφιών του Χάρβαρντ, γνωστή και ως επιμελήτρια των φωτογραφικών πλακών. Παρέμεινε η μόνη γυναίκα επιμελήτρια μέχρι τη δεκαετία του 1950. Το έργο της την οδήγησε επίσης στο να γίνει η πρώτη Αμερικανίδα πολίτης που εξελέγη μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας το 1907.

 Αντόνια Μάυρι 
Η Αντόνια Μάυρι ήταν ανιψιά του Henry Draper, και μετά από σύσταση της κας Ντρέιπερ, προσλήφθηκε ως υπολογιστή Ήταν απόφοιτος του Κολλεγίου Vassar και της είχε ανατεθεί η επαναταξινόμηση ορισμένων αστέρων μετά την έκδοση Καταλόγου Henry Draper. Η Maury αποφάσισε να προχωρήσει περισσότερο και να βελτιώσει και να επανασχεδιάσει το σύστημα ταξινόμησης, αλλά είχε άλλες υποχρεώσεις και εγκατέλειψε το αστεροσκοπείο το 1892 και στη συνέχεια και πάλι το 1894. Το έργο της ολοκληρώθηκε με τη βοήθεια του Pickering και του υπολογιστικού προσωπικού και δημοσιεύτηκε το 1897. Το έργο της ολοκληρώθηκε με τη βοήθεια του Πίκερινγκ και του προσωπικού υπολογιστών και δημοσιεύθηκε το 1897. Επέστρεψε ξανά το 1908 ως συνεργάτης ερευνητής.

 Άννα Γουίνλοκ 
Ορισμένες από τις πρώτες γυναίκες που προσλήφθηκαν για να εργαστούν ως υπολογιστές είχαν οικογενειακές σχέσεις με το ανδρικό προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ. Για παράδειγμα, η Άννα Γουίνλοκ, μία από τις πρώτες Υπολογιστές του Χάρβαρντ, ήταν κόρη του Τζόζεφ Γουίνλοκ, του τρίτου διευθυντή του αστεροσκοπείου και άμεσου προκατόχου του Πίκερινγκ. Η Άννα Γουίνλοκ εντάχθηκε στο αστεροσκοπείο το 1875 για να βοηθήσει στη στήριξη της οικογένειάς της μετά τον απροσδόκητο θάνατο του πατέρα της. Ασχολήθηκε με την ημιτελή ανάλυση δεδομένων του πατέρα της, εκτελώντας το επίπονο έργο της μαθηματικής αναγωγής των παρατηρήσεων του μεσημβρινού κύκλου, το οποίο διέσωσε αριθμούς μιας δεκαετίας που είχαν μείνει σε άχρηστη κατάσταση. Η Γουίνλοκ εργάστηκε επίσης σε ένα τμήμα καταγραφής αστέρων που ονομάζεται «Ζώνη του Κέιμπριτζ». Δουλεύοντας πάνω από είκοσι χρόνια για το έργο, η εργασία που έκανε η ομάδα της στη Ζώνη του Κέιμπριτζ συνέβαλε σημαντικά στον Κατάλογο της Astronomische Gesellschaft, ο οποίος περιέχει πληροφορίες για περισσότερα από εκατό χιλιάδες αστέρια και χρησιμοποιείται παγκοσμίως από πολλά αστεροσκοπεία και τους ερευνητές τους. Μέσα σε ένα χρόνο από την πρόσληψη της Anna Winlock, τρεις άλλες γυναίκες εντάχθηκαν στο προσωπικό: Η Selina Bond, η Rhoda Sauders και μια τρίτη, η οποία ήταν πιθανότατα συγγενής μιας βοηθού αστρονόμου. 

 Άννι Τζαμπ Κάνον 
Ο Πίκερινγκ προσέλαβε την Άννι Τζαμπ Κάνον, απόφοιτη του Κολεγίου Γουέλσλεϊ, για να ταξινομήσει τα νότια αστέρια. Ενώ ήταν στο Wellesley, πήρε μαθήματα αστρονομίας από μια από τις κορυφαίες φοιτήτριες του Pickering, τη Sarah Frances Whiting. Έγινε η πρώτη γυναίκα βοηθός που μελετούσε μεταβλητούς αστέρες τη νύχτα. Μελέτησε την καμπύλη φωτός των μεταβλητών αστέρων, η οποία θα μπορούσε να βοηθήσει να υποδείξει τον τύπο και την αιτιώδη αιτία της παραλλαγής. Η Κάννον, προσθέτοντας στην εργασία που είχε κάνει η συνάδελφός της Αντονία Μάυρι, απλοποίησε σημαντικά το σύστημα [της ταξινόμησης των αστέρων των Pickering και Fleming με βάση τη θερμοκρασία] και το 1922, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση υιοθέτησε [το σύστημα της Cannon] ως το επίσημο σύστημα ταξινόμησης των αστέρων....Κατά τη διάρκεια της 42χρονης θητείας του Pickering στο Αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ, η οποία έληξε μόλις ένα χρόνο πριν πεθάνει, το 1919, έλαβε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του μεταλλίου Bruce, της ύψιστης τιμής της Αστρονομικής Εταιρείας του Ειρηνικού. Κρατήρες στο φεγγάρι και στον Άρη έχουν πάρει το όνομά του. Και το διαχρονικό επίτευγμα της Annie Jump Cannon ονομάστηκε σύστημα φασματικής ταξινόμησης του Χάρβαρντ -και όχι του Cannon-. Το Σύστημα Ταξινόμησης Harvard του Cannon αποτελεί τη βάση του σημερινού γνωστού συστήματος O B A F G K M. Κατηγοριοποίησε επίσης τους μεταβλητούς αστέρες σε πίνακες, ώστε να μπορούν να αναγνωρίζονται και να συγκρίνονται ευκολότερα  τα συστήματα αυτά συνδέουν το χρώμα των αστέρων με τη θερμοκρασία τους. Αυτά τα συστήματα συνδέουν το χρώμα των αστέρων με τη θερμοκρασία τους.

Η Annie Jump Cannon ήταν η πρώτη γυναίκα επιστήμονας που αναγνωρίστηκε για πολλά βραβεία και τίτλους στον τομέα των σπουδών της. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε τιμητικό διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το μετάλλιο Henry Draper από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών, καθώς και η πρώτη γυναίκα αξιωματούχος της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας. Η Cannon συνέχισε να ιδρύει το δικό της βραβείο Annie Jump Cannon Award για γυναίκες σε μεταδιδακτορικό έργο. [citation needed]

 Ενρίετα Λεάβιτ 
εξακολουθούν να αποτελούν βασικό σκαλοπάτι στην κλίμακα των κοσμικών αποστάσεων. Η Ανρίετα Σβάν Λεάβιτ έφτασε στο αστεροσκοπείο 1893. Είχε εμπειρία από τις σπουδές της στο κολέγιο, ταξίδια της στο εξωτερικό και τη διδασκαλία. Στην ακαδημαϊκή ζωή,η Λεάβιτ διακρίθηκε στα μαθήματα μαθηματικών στο Κέιμπριτζ. Όταν άρχισε να εργάζεται στο αστεροσκοπείο, της ανατέθηκε η μέτρηση της φωτεινότητας των άστρων μέσω της φωτομετρίας. Βρήκε εκατοντάδες νέους μεταβλητούς αστέρες αφού άρχισε να αναλύει Μεγάλο Νεφέλωμα του Ωρίωνα και η εργασία της επεκτάθηκε στη μελέτη των μεταβλητών ολόκληρου του ουρανού μαζί με την Άννι Τζάμπ Κάννον και την Έβελιν Λιλάντ. Με τις δεξιότητες που απέκτησε στη φωτομετρία, η Λεάβιτ συνέκρινε τα αστέρια σε διαφορετικές εκθέσεις. Μελετώντας τις μεταβλητές Κηφείδες στο Μικρό Νέφος του Μαγκελάνου, ανακάλυψε ότι η φαινόμενη φωτεινότητά τους εξαρτιόταν από την περίοδο τους. Δεδομένου ότι όλα αυτά τα άστρα ήταν περίπου στην ίδια απόσταση από τη Γη, αυτό σήμαινε ότι η απόλυτη φωτεινότητα τους θα έπρεπε να εξαρτάται επίσης από την περίοδο τους, επιτρέποντας τη χρήση μεταβλητών Κηφίδων ως πρότυπο κερί για τον προσδιορισμό των κοσμικών αποστάσεων. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε άμεσα στην σύγχρονη κατανόηση του πραγματικού μεγέθους του σύμπαντος, και οι μεταβλητές της Κηφείδες εξακολουθούν να αποτελούν βασικό σκαλοπάτι στην κλίμακα των κοσμικών αποστάσεων.

Ο Πίκερινγκ δημοσίευσε το έργο της με το όνομά του ως συν-συγγραφέα. Η κληρονομιά που άφησε επέτρεψε στους μελλοντικούς επιστήμονες να κάνουν περαιτέρω ανακαλύψεις στο διάστημα. Ο αστρονόμος Έντγουιν Χάμπλ χρησιμοποίησε τη μέθοδο της Leavitt για να υπολογίσει την απόσταση του κοντινότερου γαλαξία στη γη, του γαλαξία της Ανδρομέδας. Αυτό οδήγησε στη διαπίστωση ότι υπάρχουν ακόμη περισσότεροι γαλαξίες από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως.άνουν περαιτέρω ανακαλύψεις στο διάστημα. 

 Φλόρενς Κουσμαν 
Η Φλόρενς Κουςμαν (1860-1940) ήταν Αμερικανίδα αστρονόμος στο Αστεροσκοπείο του Κολέγίου του Χάρβαρντ που εργάστηκε στον Καταλόγιο Χένρι Ντρέιπερ.

Η Φλόρενς γεννήθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτη το 1860 και έλαβε την πρώτη της εκπαίδευση στο Τσάρλσταουν Λύκειο, όπου αποφοίτησε το 1877. Το 1888 άρχισε να εργάζεται στο Αστερισκοπείο του Κολεγίου του Χάρβαρντ ως υπάλληλος του Έντουαρντ Πίκερινγκ. Οι ταξινομήσεις των αστρικών  φασμάτων της συνέβαλαν στον Καταλόγο του Henry Draper μεταξύ 1918 και 1934. Παρέμεινε ως αστρονόμος στο Αστεροσκοπείο μέχρι το 1937 και πέθανε το 1940 σε ηλικία 80 ετών.

Η Φλόρενς Κούσμαν εργάστηκε στο Αστεροσκοπείο του Κολέγου του Χάρβαρντ από το 1918 έως το 1937. Κατά τη διάρκεια της σχεδόν πενήνταχρονης καριέρας της, χρησιμοποίησε τη μέθοδο του αντικειμενικού πρίσματος για να αναλύσει, να ταξινομήσει και να καταγράψει τα οπτικά φάσματα εκατοντάδων χιλιάδων αστέρων. Τον 19ο αιώνα, η φωτογραφική επανάσταση επέτρεψε μια πιο λεπτομερέστερη ανάλυση του νυχτερινού ουρανού από ό,τι ήταν δυνατή με παρατηρήσεις που βασίζονται αποκλειστικά στο μάτι. Προκειμένου να αποκτήσουν οπτικά φάσμα προς μέτρηση, οι άνδρες αστρονόμοι στο Αστεροσκοπίο του Κολεγίου του Χάρβαρντ εκθέτουν γυάλινες πλάκες στις οποίες αποτυπώνονται αστρονομικές εικόνες τη νύχτα. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, γυναίκες βοηθοί, όπως η Φλόρενς, ανέλυαν τα προκύπτοντα φάσματα μειώνοντας τις τιμές, υπολογίζοντας τα μεγέθη και καταγράφοντας τα ευρήματά τους. Της πιστώνεται ο προσδιορισμός των θέσεων και των μεγεθών των αστέρων που αναφέρονται στην έκδοση του 1918 του καταλόγου Henry Draper,ο οποίος περιείχε τα φάσματα περίπου 222.000 αστέρων.

 Δείτε επίσης 
 Η Έβελιν Λιλάντ
 Σέσιλια Πέινε-Γκαπόσκιν
 Μούριελ Μουσέλς Σέιφερτ

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 


 Εξωτερικές συνδέσεις 

 Γυναίκες Αστρονομικοί Υπολογιστές στο Παρατηρητήριο του Κολέγου του Χάρβαρντ
 Επίσημη ιστοσελίδα του Harvard Plate Stacks
 Αξιοσημείωτες Ιστορίες Γυναικών. Οι Αστρονομικοί Υπολογιστές του Χάρβαρντ: Οι Γιονοθετητές των Αστέρων που Έκαναν Ιστορία

Κατηγορία:Ιστορία της αστρονομίας
Κατηγορία:Ιστορία της φυσικής
Κατηγορία:Διαχωρισμός φύλων