Λεύκιος Κανίνιος Γάλλος (ύπατος το 2 π.Χ.)

Ο Λεύκιος Κανίνιος Γάλλος, λατινικά: Lucius Caninius Gallus (π. τέλη 1ου αι. π.Χ. – αρχές 1ου αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 2 π.Χ.

 Βιογραφία 
Ο Λ. Κ. Γάλλος ήταν μέλος του πληβείου γένους των Κανινίων. Με καταγωγή από το Tούσκουλον, ήταν είτε γιος είτε εγγονός του Λεύκιου Κανίνιου Γάλλου, του υπάτου του 37 π.Χ.  Η γενεαλογία, που παρέχεται από μια επιγραφή στη μνήμη (pace) της κόρης του Κανινίας Γάλλας, υποδηλώνει έντονα ότι είναι γιος -παρά εγγονός- του υπάτου του 37, αναφέρει ο Σάυμ. 

Ο Γάλλος ήταν ένας των τριών ανδρών της νομισματοκοπείας (triumvir monetalis) το 12 π.Χ.  Η πραιτωριανή του σταδιοδρομία είναι άγνωστη, αν και εικάζεται ότι κάποια στιγμή ήταν αγορανόμος (aedile) στο Tούσκουλον. 

Στις αρχές του 2 π.Χ. ο Γάλλος διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus), αντικαθιστώντας τον Mάρκο Πλαύτιο Σιλβανό, και είχε τον Αυτοκράτορα Αύγουστο ως υπατικό συνάδελφό του για ένα χρονικό διάστημα, προτού ο Αύγουστος παραιτηθεί από την υπατεία εκείνο το έτος. Αυτό δείχνει ότι ο Γάλλος είχε κάποια εκτίμηση από το κυβερνών καθεστώς. Ήταν από κοινού ο συγγραφέας της Lex Fufia Caninia (μαζί με τον νέο συνύπατό του Γάιο Φούφιο Γεμίνο), νομοθεσία που περιόριζε την απελευθέρωση των σκλάβων (manumission). 

Πιθανώς γύρω στο 9/10 μ.Χ. ο Γάλλος διορίστηκε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής .  Υπό τον ακόλουθο Αυτοκράτορα, τον Τιβέριο, ήταν ο πρόεδρος των αξιωματούχων υπεύθυνων για τη συντήρηση των όχθεων του ποταμού Τίβερη και των υπονόμων της πόλης της Ρώμης (curatores alvei Tiberis et riparum et cloacarum urbis). 

Ο Γάλλος ήταν μέλος του συλλόγου των δεκαπέντε ανδρών των ιερών τελετών (quindecimviri sacris faciundis).  Το 32 μ.Χ. ζήτησε από τη Σύγκλητο να ψηφίσει ένα ψήφισμα σχετικά με το να συμπεριληφθεί μίας νέα συλλογή Σιβυλλικών χρησμών στην επίσημη συλλογή Σιβυλλικών Βιβλίων της πολιτείας. Αν και η Σύγκλητος συμφώνησε, ο Αυτοκράτορας Τιβέριος επέπληξε τον Κανίνιο Γάλλο ότι ήταν βιαστικός και δεν ακολουθούσε τις σωστές θρησκευτικές διαδικασίες, και το θέμα παραπέμφθηκε στον πλήρη σύλλογο των δεκαπέντε ανδρών των ιερών τελετών. 

Ο Γάλλος ήταν επίσης μέλος του συλλόγοου των αδελφών των αγρών (fratres arvales), και έγινε διευθυντής (magister) του συλλόγου το 36 μ.Χ.

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Corpus Inscriptionum Latinarum, Τόμος VI
 Roman Imperial Coinage, Τόμος I, edd. CHV Sutherland και RAG Carson, αναθ. 1984.


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί