Ακρινό Δράμας

Το Ακρινό είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας. 

Το μόνο κτίριο που εξακολουθεί να στέκει στο χωριό σήμερα από το 1848 είναι ο μεταβυζαντινός Ναός των Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ, αποτελώντας το μοναδικό διατηρημένο μνημείο της περιοχής.

 Γεωγραφία 
Το Ακρινό βρίσκεται ακριβώς επάνω στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία. Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Όρβηλου σε υψόμετρο 880 μέτρων. Βρίσκεται περίπου 60 χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας και 20 χλμ. δυτικά από το Κάτω Νευροκόπι (έδρα του δήμου).

 Ιστορικά στοιχεία 
Το Ακρινό, ήταν παλαιότερα γνωστό ως Λόφτσα και υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα σιδηρουργικά κέντρα της περιοχής. Οι κάτοικοί του ειδικεύονταν στην κατασκευή πεταλοειδών σφηνών, προϊόντα που διακινούνταν τόσο τοπικά όσο και σε μεγαλύτερα αστικά κέντρα, όπως η Θεσσαλονίκη. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού έχουν εντοπιστεί ίχνη αρχαίων οικισμών καθώς και τμήματα ενός παλαιού ρωμαϊκού δρόμου.

Σύμφωνα με τον Βούλγαρο ιστορικό και εθνογράφο Γεώργιο Στρέζοφ (1891), το χωριό διέθετε ελληνική εκκλησία και σχολείο, το οποίο, παρά τις ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό και εκπαιδευτικά μέσα, βρισκόταν σε καλή κατάσταση. Την περίοδο εκείνη, την ευθύνη της ελληνικής εκπαίδευσης στην περιοχή είχε το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το 1889, τοποθετήθηκε στο χωριό Βούλγαρος δάσκαλος, ο οποίος δίδασκε σε 20 μαθητές. Ο Γάλλος καθηγητής και γεωγράφος Αλεξάντρ Συνβέ αναφέρει ότι το 1878, στην επισκοπή Λόφτσα του Μελένικου ζούσαν 1.250 Έλληνες.

Το 1913, το Ακρινό βρέθηκε πάνω στη συνοριακή γραμμή Ελλάδας-Βουλγαρίας. Πριν τη Συνθήκη του Νεϊγύ (1919), το χωριό είχε πληθυσμό που ξεπερνούσε τους χίλιους κατοίκους. Οι κάτοικοί του, οι οποίοι ήταν σλαβόφωνοι αγρότες και κτηνοτρόφοι, Ορθόδοξοι Χριστιανοί και υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αντιμετώπισαν πιέσεις από τους κομιτατζήδες μετά τη δημιουργία της Βουλγαρικής Εξαρχίας. Στο πλαίσιο της Εθελούσιας Ανταλλαγής Πληθυσμών Ελλάδας-Βουλγαρίας, μετεγκαταστάθηκαν στη Βουλγαρία. Μετά την αποχώρησή τους, εγκαταστάθηκαν στο χωριό περίπου 60 οικογένειες προσφύγων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928, το Ακρινό είχε 214 κατοίκους, ενώ το 1940 ο πληθυσμός είχε μειωθεί σε 80 άτομα. Το χωριό εγκαταλείφθηκε μετά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας