Τέοντορ Μουντ

Ο Τέοντορ Μουντ (, 19 Σεπτεμβρίου 1808 - 30 Νοεμβρίου 1861) ήταν Γερμανός κριτικός λογοτεχνίας και μυθιστοριογράφος. Ήταν μέλος της ομάδας Γερμανών συγγραφέων Νέα Γερμανία.  
 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Τέοντορ Μουντ γεννήθηκε το 1808 στο Πότσνταμ. Ο πατέρας του ήταν γραμματέας που πέθανε πριν γεννηθεί το παιδί του. Η μητέρα του μετακόμισε με τον μικρό Τέοντορ στο Βερολίνο. Από το 1825 σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου. 1830 έλαβε το διδακτορικό του στο Έρλανγκεν με διατριβή στον τομέα της κλασικής φιλολογίας και ρητορικής. 

Το 1832 εγκαταστάθηκε στη Λειψία και εργάσθηκε ως δημοσιογράφος, όπου λόγω των δημοσιεύσεών του τέθηκε σε αυστηρή αστυνομική επιτήρηση. Το 1835, τα γραπτά του – όπως και των Χάινριχ Χάινε, Καρλ Γκούτσκοβ, Χάινριχ Λάουμπε, και Λούντολφ Βίνμπαργκ –  τέθηκαν υπό απαγόρευση από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση στην Πρωσία και αμέσως μετά σε όλα τα άλλα κράτη της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και ο συγγραφέας καταγράφηκε ως ένας από τους κύριους εκπροσώπους του λογοτεχνικού κινήματος Νέα Γερμανία, η οποία θεωρήθηκε εχθρική προς τα ήθη, τη θρησκεία και το κράτος. Το 1840, ο Μουντ δημοσίευσε ένα σημαντικό δοκίμιο για την ιστορία αυτού του διωκόμενου από την αστυνομία κινήματος με τίτλο Χάινε, Μπέρνε και η λεγόμενη Νέα Γερμανία.

Το 1839 παντρεύτηκε την Κλάρα Μύλλερ - με το όνομα Λουίζ Μύλμπαχ έγινε δημοφιλής μυθιστοριογράφος - με την οποία απέκτησαν δύο κόρες. Την ίδια χρονιά μετακόμισαν στο Βερολίνο. Εδώ η πρόθεσή του να ξεκινήσει μια ακαδημαϊκή καριέρα ματαιώθηκε για ένα διάστημα από τη σύγκρουσή του με τους πρωσικούς νόμους περί λογοκρισίας τον Τύπο. Το 1842, που έληξε η απαγόρευση που του είχε επιβληθεί, του επετράπη να εργασθεί. Το 1848, μετά την επανάσταση, διορίστηκε καθηγητής Λογοτεχνίας και Ιστορίας στο Μπρεσλάου και από το 1850 τακτικός καθηγητής και βιβλιοθηκάριος στο Βερολίνο, όπου και πέθανε το 1861.

 Λογοτεχνικό έργο 
Ο Τέοντορ Μουντ έγραψε εκτενώς για αισθητικά θέματα και ως κριτικός είχε σημαντική επιρροή στην εποχή του. Ως κριτικός και δημοσιογράφος, ήταν ένας από τους εκπροσώπους του κινήματος της Νέας Γερμανίας στα μέσα της δεκαετίας του 1830. Εξέχουσα θέση μεταξύ των έργων του έχουν Η τέχνη της γερμανικής πεζογραφίας (1837), η Ιστορία της Σύγχρονης Λογοτεχνίας (1840), Η αισθητική, η ιδέα της ομορφιάς και το έργο τέχνης στην εποχή μας(1845), Ο κόσμος των θεών των αρχαίων λαών (1846). Έγραψε επίσης πολλά ιστορικά μυθιστορήματα όπως Τόμας Μύντσερ (1841) που αναφέρεται στον Γερμανό θεολόγο του 16ου αιώνα Τόμας Μύντσερ, Μεντόζα (1847) και Οι ταυρομάχοι (1850). Επίσης πραγματείες: Ο Νικολό Μακιαβέλι και η πορεία της ευρωπαϊκής πολιτικής (1851), Ιστορία των γερμανικών πόλεων ανάλογα με την κοινωνική τους εξέλιξη και την πολιτική τους εκπροσώπηση (1854). Ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για τη χειραφέτηση των γυναικών, ένα θέμα που επεξεργάστηκε στο μυθιστόρημα Μαντόνα. Συζητήσεις με μια Αγία (1835).

 Επιλογή έργων 

 Η ενότητα της Γερμανίας στην πολιτική και ιδεολογική ανάπτυξη, 1832. (Die Einheit Deutschlands in politischer und ideeller Entwickelung)
 Ο αγώνας ενός Χεγκελιανού με τις χάρες. Ένα χιουμοριστικό φιλοσοφικό έργο, 1833 (Kampf eines Hegelianers mit den Grazien. Eine philosophische Humoreske)
 Σύγχυση της σύγχρονης ζωής. Γράμματα και σύγχρονες περιπέτειες ενός υπαλλήλου αλατιού, 1834 (Moderne Lebenswirren. Briefe und Zeitabenteuer eines Salzschreibers)
 Μαντόνα. Συζητήσεις με μια Αγία, 1835 (Madonna, Unterhaltungen mit einer Heiligen)
 Χαρακτήρες και καταστάσεις. Τέσσερα βιβλία, νουβέλες, σκίτσα, περιπλανήσεις σε ταξίδια μέσα από την τελευταία λογοτεχνία . 2 τόμοι,1837.
 Η τέχνη της γερμανικής πεζογραφίας. Αισθητικά, λογοτεχνικά-ιστορικά, κοινωνικά, 1837 (Die Kunst der deutschen Prosa)
 Βόλτες και ταξίδια στον κόσμο. 3 τόμοι, 1838–1839 (Spaziergänge und Weltfahrten)
 Χάινε, Μπέρνε και η λεγόμενη Νέα Γερμανία.1840 (Heine, Börne und das sogenannte Junge Deutschland)
 Ιστορία της Σύγχρονης Λογοτεχνίας, 1840 (Geschichte der Literatur der Gegenwart)
 Τόμας Μύντσερ. Ένα γερμανικό μυθιστόρημα, 1841 (Thomas Müntzer. Ein deutscher Roman) 
 Καρμέλα ή Η Επαναβάπτιση. Ένα μυθιστόρημα, 1844 (Carmela oder die Wiedertaufe. Ein Roman)
 Αισθητική. Η ιδέα της ομορφιάς και το έργο τέχνης υπό το φως της εποχής μας, 1846 (Aesthetik, die Idee der Schönheit und des Kunstwerks im Lichte unserer Zeit )
 Ο κόσμος των θεών των αρχαίων λαών, 1846 (Die Götterwelt der alten Völker)
 Δραματουργία ή Θεωρία και Ιστορία της Δραματικής Τέχνης. 2 τόμοι, 1848 (Dramaturgie oder Theorie und Geschichte der dramatischen Kunst)
 Οι ταυρομάχοι. Ένα σύγχρονο μυθιστόρημα. 2 τόμοι, 1850 (Die Matadore. Ein Roman aus der Gegenwart )
 Ο Νικολό Μακιαβέλι και η πορεία της ευρωπαϊκής πολιτικής, 1851 (Niccolò Machiavelli und der Gang der europäischen Politik )
 Ιστορία της Σύγχρονης Λογοτεχνίας. διαλέξεις. Από το έτος 1789 έως σήμερα, 1853. (Geschichte der Literatur der Gegenwart.)
 Ιστορία των γερμανικών πόλεων ανάλογα με την κοινωνική τους εξέλιξη και την πολιτική τους εκπροσώπηση, 1854 (Geschichte der deutschen Stände nach ihrer gesellschaftlichen Entwickelung und politischen Vertretung )
 Παριζιάνικα αυτοκρατορικά σκίτσα. 2 τόμοι, 1857 (Pariser Kaiser-Skizzen)
 Ιταλικές συνθήκες. Δεύτερο μέρος: Ρώμη και Πίος IX, 1859 (Italienische Zustände. Zweiter Theil: Rom und Pius IX)
 Κόμης Μιραμπό, 1858 - 1860, 3 τόμοι. (Graf Mirabeau)

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι