Ρίτσαρντ ΜακΓκιλιβρέι Ντόκινς

Ο Ρίτσαρντ ΜακΓκιλιβρέι Ντόκινς (FBA-Εταίρος της Βρετανικής Ακαδημίας) (24 Οκτωβρίου 1871 - 4 Μαΐου 1955) ήταν Βρετανός αρχαιολόγος. Συνδεόταν με την Βρετανική Σχολή Αθηνών (BSA), της οποίας διετέλεσε Διευθυντής μεταξύ 1906 και 1913.

 Πρώτα χρόνια 
Ο Ρίτσαρντ ΜακΓκιλιβρέι Ντόκινς ήταν γιος του αξιωματικού του Βασιλικού Ναυτικού Υποναύαρχου Ρίτσαρντ Ντόκινς του Στόουκ Γκάμπριελ και της συζύγου του Μαίρη Λούιζα ΜακΓκιλιβρέι, της μοναδικής επιζώσας κόρης του Σάιμον ΜακΓκιλιβρέι. Εκπαιδεύτηκε στο Κολέγιο Μαρλμπορό και στο King's College του Λονδίνου, όπου σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός.

 Ακαδημαϊκή καριέρα 
Συμμετείχε στις ανασκαφές της Βρετανικής Σχολής Αθηνών στο Παλαίκαστρο Λασιθίου, στη Λακωνία (βλ. Ορθία Άρτεμις και Μενελάειον Σπάρτης) καθώς και στη Ριτσώνα. Πραγματοποίησε γλωσσολογική έρευνα πεδίου στην Καππαδοκία από το 1909 έως το 1911, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μια βασική εργασία για την Καπαδοκική Ελληνική διάλεκτο. Στη συνέχεια, διήυθυνε μια ανασκαφή στη Φυλακωπή από το 1911.

Ο Ντόκινς ήταν εταίρος του Emmanuel College του Κέιμπριτζ. Διετέλεσε διευθυντής της Βρετανικής Σχολής Αθηνών από το 1906 έως το 1913. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε ως αξιωματικός πληροφοριών δουλεύοντας για το Βασιλικό Ναυτικό στην Κρήτη. Τον Δεκέμβριο του 1919, εκλέχθηκε ως ο πρώτος καθηγητής Bywater της Βυζαντινής και Νεολληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1922, έγινε εταίρος του Exeter College της Οξφόρδης. Μεταξύ 1928 και 1930, ο Ντόκινς διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Λαογραφίας, και στα μετέπειτα χρόνια της ζωής του δημοσίευσε τρεις σημαντικές συλλογές ελληνικών λαϊκών παραμύθων. 

Το 1907, ο Ντόκινς κληρονόμησε την έπαυλη του Plas Dulas στο Llandulas, Conwy, της βόρειας Ουαλίας από έναν πρώτο ξάδελφό του. Εκεί, πειραματίστηκε με την εισαγωγή και καλλιέργεια φυτών. Επίσης, εξέθετε αρχαιολογικά ευρήματα μέσα στον κήπο αυτού. Μεταξύ των επισκεπτών ήταν ο Νόελ Κάουαρντ και η Ίβλιν Γουό.

 Εργασίες 

 Νεολληνική γλώσσα στην Μικρά Ασία (1916) 
 Το Ιερό της Αρτέμιδας Ορθίας στη Σπάρτη (1929) 
 Τα Κυπριακά Χρονικά της Μαχαιρά (1932) 
 Οι Μοναχοί του Άθω (1936) 
 Σαράντα πέντε Ιστορίες από την Δωδεκάνησο (1950) 
 Αραβικές νύχτες
 Νόρμαν Ντάγκλας (Γ. Οριόλι, 1933 [σειρά Λουνγκάρνο], αναθεωρημένη το 1952) 
 Νεοελληνικά Λαϊκά Παραμύθια (1953) 
 Περισσότερα Νεοελληνικά Λαϊκά Παραμύθια (1955) 
 Περισσότερες Ιστορίες από τις Αραβικές Νύχτες (1957) 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Βρετανοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Αρχαιολογία στην Κρήτη