Ποσάντ

Το Ποσάντ (, ) (επίσης , ) στις περιοχές των ανατολικών σλαβικών λαών ήταν μια κατοικημένη περιοχή εκτός των ορίων ενός οικισμού Κνιαζ, βογιάρων ή κληρικών (π.χ. κρεμλίνο, ντετίνιετς (, ) ή μοναστήρι).

Το ποσάντ ήταν εκείνο το τμήμα στο οποίο αναπτυσσόταν μια μελλοντική πόλη, όπου συνήθως βρίσκονταν η αγορά και οι οικισμοί τεχνιτών.
Στη ρωσόφωνη βιβλιογραφία απαντώνται και άλλοι όροι για το ποσάντ όπως ποσάντα (ρωσ. , ),
πρεγκράντγιε (, ),
και πρεμέστγιε (, ). 

Τα ποσάντ των οποίων οι κάτοικοι εργάζονταν για το κράτος ονομάζονταν οικισμοί (, ). 
Αργότερα, έτσι αποκαλούνταν οι πόλεις που δεν ήταν τα κέντρα ενός όμπλαστ—γνωστά και ως μπεζουγιέστνι γκόρατ (, ). 

Σε επιδρομές ή πολέμους, οι οχυρώσεις των μοναστηριών και των φρουρίων χρησίμευαν ως καταφύγιο για τον πληθυσμό των ποσάντ.
Καθώς τα εδάφη των ποσάντ αυξανόταν περιβάλλονταν από οχυρώσεις—τάφρους, επάλξεις ή τείχη (ξύλινα, πέτρινα κ.λπ.—σχηματίζοντας εμφολευμένους οχυρωματικούς κύκλους και οδηγώντας στο σχηματισμό κυκλικών πόλεων-φρουρίων γνωστών ως ακόλνι (, ).
Για παράδειγμα γύρω από το κρεμλίνο της Μόσχας εμφανίστηκαν ποσάντ τα οποία μετατράπηκαν σε πόλεις "ακόλνι": τέτοια είναι το Κιτάι-γκόρατ () γνωστό και ως μεγάλο ποσάντ, το Μπέλι-γκόρατ (, ), και το Ζιμλινόι-γκόρατ (, ).
Οι κάτοικοι των ποσάντ εντάχτηκαν αργότερα στις κοινωνικές τάξεις των πόλεων - τεχνίτες, έμποροι, μικροαστοί (, ), ή εργάτες συντεχνιών.

Με βάση το Καθεδρικό Διάταγμα του 1649 () του τσάρου Αλέξιου της Ρωσίας οι κάτοικοι του ποσάντ (, ) ήταν υποχρεωμένοι να διαμένουν σε συγκεκριμένο ποσάντ, όπως και οι αγρότες ήταν "δεμένοι" στη γη που καλλιεργούσαν αν και αρχικά στη Ρωσία οι κάτοικοι του ποσάντ, παρόμοια με τους αγρότες, είχαν τη δυνατότητα ταξικής κινητικότητας.

 Ιστορία 
Το κομμάτι του ποσάντ όπου δραστηριοποιούνταν έμποροι και τεχνίτες βρισκόταν εκτός των προστατευτικών τειχών 
κατά τη διάρκεια εχθρικών επιθέσεων συνήθως καταστρεφόταν πλήρως—αν όχι από τον εχθρό, σίγουρα από πυρκαγιά. Οι κάτοικοι του οικισμού συχνά έκαιγαν μόνοι τους όλα τα κτίρια, για να μην αφήσουν υλικό στον εχθρό για την κατασκευή πολιορκητικού εξοπλισμού.
Ο πληθυσμός του ποσάντ είτε έβρισκε καταφύγιο στο κρεμλίνο ή αφηνόταν στο έλεος των επιτιθέμενων
(αν το κρεμλίνο ήταν μικρό ή ο εχθρός πλησίαζε απροσδόκητα, οπότε οι πύλες του φρουρίου έπρεπε να κλείσουν βιαστικά). 
Μερικές φορές, ανάλογα με την πόλη, το ποσάντ χωριζόταν σε οικισμούς και "εκατοντάδες"«Энциклопедия „Отечество“». 
Από τη λέξη "ποσάντ" οι κάτοικοι που ήταν τεχνίτες ή έμποροι άρχισαν να αποκαλούνται "άνθρωποι του ποσάντ" (, ).
Την εποχή των Ρώσων του Κιέβου οι οικισμοί εμπόρων και τεχνιτών μικρότερου μεγέθους ονομάζονταν ριαντόκ (, ).

Στο κράτος του Κιέβου τα ποσάντ αποκαλούνταν αρχικά ποντόλ ενώ περίπου από τον 13ο αιώνα άρχισε να χρησιμοποιείται ο όρος ποσάντ.

Ο όρος ποσάντ καθιερώθηκε στη βορειοανατολική Ρωσία τον 12ο-13ο αιώνα. Οι κάτοικοι των ποσάντ πραγματοποιούσαν συνελεύσεις για διάφορα ζητήματα όπου εξέλεγαν ανάμεσά τους "καλούς ανθρώπους" όπως πρεσβύτερους (, ), τσελοβάλνικ (, ), και άλλα μέλη της τοπικής αυτοδικοίκησης των ποσάντ, και αντιμετώπιζαν ζητήματα της καθημερινότητας. 
Παράλληλα, βασικός ρόλος των πρεσβύτερων ήταν η συλλογή φόρων και η διασύνδεση με τις αρχές του κράτους.
Μια περιγραφή ενός ποσάντ δίνεται στο παρακάτω απόσπασμα:
«...στο ποσάντ οι δρόμοι πιάνουν από την οπρίτσνινα στον Μόσκοβα: την οδό Τσερτόλσκαγια κι απ' το Σεμτσίνσκι ως το ακροχώραφο, κι απ' την οδό Αρμπάτ κι απ' τις δυο μεριές, κι απ' την οδό Σίβτσεφ Βράζεκ και μέχρι το Ντορογκομιλόβσκοβο και μέχρι την οδό Νικίτσκαγια…».

Αργότερα τα ποσάντ άρχισαν να ονομάζονται κατοικημένες περιοχές με πληθυσμό από τεχνίτες και εμπόρους. Τα ποσάντ δεν είχαν θέση πόλης και κατά τη διοικητική-εδαφική μεταρρύθμιση του 1923-1929 ονομάστηκαν οικισμοί αστικού τύπου.

Η λέξη "ποσάντ" έχει διατηρηθεί στα ονόματα ορισμένων οικισμών και κεντρικών γειτονιών πόλεων (, , δηλ. μικροπεριοχών), όπως για παράδειγμα:
 Γκαβρίλοφ Ποσάντ
 Μαρίνσκι Ποσάντ
 Πάβλοφσκι Ποσάντ
 Σέργκιεφ Ποσάντ
 Οπέτσενσκι Ποσάντ
 Καζάνσκι Ποσάντ
και άλλα.

 Λίστα των ποσάντ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας 
Το 1910 στην Ρωσική Αυτοκρατορία υπήρχαν τα εξής ποσάντ:
 Κυβερνείο Αρχάγγελσκ: [Λουντά (), Νιόνοξα (), Σούμσκι Ποσάντ (), Ούνα ()
 Κυβερνείο Βεσσαραβίας: Βίλκοβο (), Παπούσοι (), Τούζλι (), Τουρλάκι (), Σάμπο ()
 Κυβερνείο Βλαντίμιρ: Γκαβρίλοφ ()
 Όμπλαστ των στρατευμάτων του Ντον: Αζόφ ()
 Κυβερνείο Βόλογκντα: Βερχοβάζγιε ()
 Κυβερνείο Καζάν: Μαριάνσκι Ποσάντ (), Τρόιτσκι Ποσάντ ()
 Κυβερνείο Κοστρομά: Μπαλσόε Σόλι (), Παρφέντγιεφ (), Πούτσεζ
 Κυβερνείο Μόσχας: Πάβλοφσκι Ποσάντ (), Σέργκιεφ Ποσάντ ()
 Κυβερνείο Νόβγκοροντ: Κροχινό (), Μάλαγια Βίσερα (), Οπέτσενσκι Ποσάντ ()
 Κυβερνείο Αρινμπούρκ: Σέιτοφσκι Ποσάντ ()
 Κυβερνείο Πσκοφ: Αλεξάντροφσκι Ποσάντ (), Ιζμπόρσκ (), Σολτσί ()
 Κυβερνείο Σαμάρας: Μελεκές ()
 Κυβερνείο Σαράτοφ: Ντουμπόβκα ()
 Κυβερνείο Σιμμπίρσκ: Αλατίρσκι-Γιάμσκοι Ποσάντ ()
 Κυβερνείο Τβερ: Πογκορέλεο γκοροντίσε (), Σελιζάροβο ()
 Κυβερνείο Χερσώνας: Μπερεζνιεγκοβάτι Ποσάντ (), Μπογκογιάβλιενσκ (), Βισουνσκ (), Βοσκρεσενσκ (), Καλινοβκα (), Νόβαγια Πράγκα (), Νοβο-Ουκραΐνκα (), Ποκροβσκ ()
 Κυβερνείο Τσερνικόφσκι: Αρντόν (), Βορονόκ (), Ντομπριάνκα (), Ελιόνκα (), Κλίμοβο (), Κλιντσί (), Λούζκι (), Μιτκόβκα (), Μλίνκα (), Σβιάτσκ (), Τσουρόβιτσι (), Σελομι ()
 Κυβερνείο Γιαροσλάβλ: Νόρσκοε ()

 Παραπομπές 

 Υποσημειώσεις 

Κατηγορία:Οικισμοί
Κατηγορία:Οικισμοί στη Ρωσία
Κατηγορία:Αστική γεωγραφία
Κατηγορία:Ανθρωπογεωγραφία