Λεόντιος Νεαπόλεως

Ο Λεόντιος ήταν επίσκοπος Νεαπόλεως (Λεμεσού) στην Κύπρο τον 7ο αιώνα. Έγραψε τον Βίο του Ιωάννη του Ελεήμονος, έργο που του ανατέθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίας Αρκάδιο, καθώς και τον Βίο του Συμεών του Σαλού, έναν χαμένο Βίο του Σπυρίδωνα, μία απολογία κατά Ιουδαίων και μια άλλη απολογία υπέρ των εικόνων. Η απολογία του υπέρ των εικόνων διαβάστηκε από τον επίσκοπο Κωνσταντίας, Κωνσταντίνο Β', στη Δεύτερη Σύνοδο της Νίκαιας, η οποία επικεντρώθηκε στην Εικονομαχία του Βυζαντίου. 

Τα έργα του θεωρούνται από τα λίγα που προσφέρουν πληροφορίες για τη λαϊκή ελληνική γλώσσα της Πρώιμης και Μέσης Βυζαντινής περιόδου. Πιθανόν να ήταν παρών στην Σύνοδο του Λατερανού στη Ρώμη το 649. Το έργο του μεταφράστηκε στα λατινικά και δημοσιεύθηκε στην Patrologia Graeca. Του αποδίδεται επίσης και ο Διάλογος με έναν Ιουδαίο, που περιέχει μια υπεράσπιση της λατρευτικής τιμής προς τις εικόνες, αποσπάσματα του οποίου παρατίθενται στην πραγματεία Περί των Αγίων Εικόνων του Ιωάννη Δαμασκηνού και στις Πράξεις της Συνόδου της Νίκαιας του 787.