Σαντζάκι της Κορυτσάς

Το Σαντζάκι της Κορυτσάς (οθωμανικά τουρκικά: Sancak-i/Liva-i Görice ήταν διοικητική μονάδα δεύτερου επιπέδου (σαντζάκι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με βάση στην Κορυτσά. Ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα μετά τις οθωμανικές κατακτήσεις και διαλύθηκε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913). Ήταν ένα από τα πολυάριθμα σαντζάκια που αποτελούσαν μέρος του Βιλαέτι του Μοναστηρίου (1874-1912). Το έδαφός της αντιστοιχούσε περίπου με τη σημερινή νοτιοανατολική Αλβανία και τη βορειοδυτική Ελλάδα.

Οι υποπεριφέρειες (καζά) του σαντζακιού ήταν:

Γκορίτσε (Κορυτσά)
Ιστάροβα (Πόγραδετς)
Κολόνγια (Ερσέκα)
Κεσριγιέ (Καστοριά)

Σύμφωνα με τη γαλλική έρευνα πεδίου που διεξήχθη το 1913-1914, οι Έλληνες αποτελούσαν τα 2/3 του πληθυσμού του σαντζακιού ενώ οι Αλβανοί το 1/3. Πιο συγκεκριμένα, οι Έλληνες ήταν 58.250 και οι Αλβανοί 31.500, με επιπλέον 4.000 Βλάχοι. Στον καζά της Κορυτσάς οι Έλληνες ήταν 31.750, οι Αλβανοί 14.300 και οι Βλάχοι 3.250."Le Conflit Greco-Albanais - L'Epire". Ligue International pour le défense du Droit des Peuples 1913-1914. p. 179

 Παραπομπές 

Πηγές

Κατηγορία:Οθωμανική Αλβανία
Κορυτσας
Κατηγορία:Βιλαέτι του Μοναστηρίου
Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας
Κατηγορία:Κορυτσά