Λάντο Μπουζάνκα

Ο Τζερλάντο (Λάντο) Μπουζάνκα (ιταλ.: Gerlando "Lando" Buzzanca, Παλέρμο, 25 Αυγούστου 1935 – Ρώμη, 18 Δεκεμβρίου 2022 ), ήταν Ιταλός ηθοποιός και τραγουδιστής του οποίου η καριέρα διήρκεσε 65 χρόνια.

Πρώτα χρόνια και καριέρα
Γεννημένος στο Παλέρμο, γιος μηχανικού προβολής κινηματογράφου, σε ηλικία 16 ετών ο Μπουζάνκα παράτησε το γυμνάσιο και μετακόμισε στη Ρώμη για να κυνηγήσει το όνειρό του να γίνει ηθοποιός. Για να επιβιώσει, ανέλαβε πολλές δουλειές όπως σερβιτόρος, μεταφορέας επίπλων και μια σύντομη εμφάνιση ως σκλάβος στην ταινία Μπεν Χουρ. Ωστόσο το επίσημο ντεμπούτο του στον κινηματογράφο έγινε με το Διαζύγιο αλά Ιταλικά του Πιέτρο Τζέρμι και σύντομα ειδικεύτηκε στο ρόλο του μέσου μετανάστη από τη νότια Ιταλία.

Δεκαετίες 1970–1980 

Η συμμετοχή του στην ταινία "Ο ερωτιάρης και το βιολοντσέλο του" (1971) του Πασκουάλε Φέστα Καμπανίλε δίπλα στην Λάουρα Αντονέλι, γνώρισε τεράστια επιτυχία και τον έκανε σημαντικό σταρ στο είδος της Κομέντια σέξι αλ'ιταλιάνα. Τα επόμενα χρόνια έπαιξε δίπλα σε διάσημες ηθοποιούς της εποχής, όπως η Κλαούντια Καρντινάλε, η Κάτριν Σπάακ, η Μπάρμπαρα Μπουσέ, η Γκλόρια Γκουίντα, η Ζέντα Μπέργκερ και η Τζόαν Κόλινς. Οι 17 ταινίες του από το "Ο παπάς παντρεύεται" (The Swinging Confessors) και μετά συγκέντρωσαν 20 δισεκατομμύρια λιρέτες (32 εκατομμύρια δολάρια). 

Δεκαετίες 1990–2000 
Με την παρακμή του είδους, επιβράδυνε τις κινηματογραφικές δραστηριότητές του, εστιάζοντας στο θέατρο και την τηλεόραση, όπου γνώρισε μια αναζωπύρωση της δημοτικότητάς του τη δεκαετία του 2000 χάρη σε μια σειρά από τηλεοπτικές σειρές με καλή αποδοχή από το κοινό.

Το 2007 πρωταγωνίστησε στην ταινία μεγάλου μήκους I Viceré του Ρομπέρτο Φαέζα, για την οποία ήταν υποψήφιος για το βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Ά Ανδρικού Ρόλου και κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Ά Ανδρικού Ρόλου.

 Μετέπειτα χρόνια 
Το 2013, μετά τον θάνατο της συζύγου του Λουτσία και μια βαριά κατάθλιψη, ο Μπουζάνκα αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει κόβοντας τις φλέβες του.

Το 2016 συμμετείχε ως χορευτής στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Ballando con le Stelle και ξεκίνησε ένα ειδύλλιο με την νεότερη ηθοποιό και δημοσιογράφο Φρανσέσκα Ντέλα Βάλλε.

 Δεκαετία 2020 
Στις 21 Απριλίου 2021, έπεσε στο σπίτι και υπέστη τραυματισμό στο κεφάλι. Τον έσωσε η οικονόμος του, η οποία τον βρήκε την επόμενη μέρα του ατυχήματος ακόμα αναίσθητο στο έδαφος. Εισήχθη στο νοσοκομείο Santo Spirito στη Ρώμη.  Στις 15 Αυγούστου 2021, ο Μπουζάνκα, μετά τη θεραπεία που έλαβε στο νοσοκομείο, φαινόταν να έχει αναρρώσει πλήρως, όπως επιβεβαίωσε και ο γιος του Μασιμιλιάνο. Στις 27 Δεκεμβρίου 2021, ο Μπουζάνκα νοσηλεύτηκε σε υγειονομική μονάδα της Ρώμης, λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του. Στα τελευταία του χρόνια υπέφερε από γεροντική άνοια.

 Θάνατος 
Στις 18 Δεκεμβρίου 2022, ο Μπουζάνκα απεβίωσε στην Πολυκλινική του Πανεπιστημίου Agostino Gemelli στη Ρώμη, όπου ανάρρωνε λίγες μέρες πριν λόγω πτώσης, σε ηλικία 87 ετών. 

Στις 21 Δεκεμβρίου 2022, η τελετή της κηδείας πραγματοποιήθηκε στη βασιλική της Σάντα Μαρία στο Μοντεσάντο γνωστή ως Εκκλησία των Καλλιτεχνών στη Ρώμη, στην οποία η σύντροφός του Φρανσέσκα Ντέλα Βάλλε απροσδόκητα δεν πήρε μέρος. Μετά την αποτέφρωση οι στάχτες του σκορπίστηκαν στη θάλασσα του Μοντέλο.

 Πολιτικές θέσεις 
Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Πρώτης Δημοκρατίας, ο Μπουζάνκα ήταν υποστηρικτής του Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος (ήταν επίσης προσωπικός φίλος του Τζόρτζιο Αλμιράντε). Σε συνέντευξή του δήλωσε «δεξιός σοσιαλιστής». Αργότερα προσχώρησε στην Εθνική Συμμαχία (το κόμμα του κληρονόμου του MSI), ως πολιτιστικός σύμβουλος του γραμματέα Τζιανφράνκο Φίνι. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 υποστήριξε, έστω και ενεργά, το έργο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, αλλά αργότερα απομακρύνθηκε από αυτόν.Anche Lando lasciò la destra «E voterei Veltroni premier», Corriere della Sera, 29 marzo 2006, p.15

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι