Ριχάρδος ντε λα Πολ

Ο Ριχάρδος ντε λα Πολ, αγγλ.: Richard de la Pole (π. 1480 - 24 Φεβρουαρίου 1525) ήταν διεκδικητής του αγγλικού στέμματος. Με το παρωνύμιο "Λευκό Ρόδο", ήταν ο τελευταίος Υορκιστής που διεκδικούσε ενεργά και ανοιχτά το στέμμα της Αγγλίας. Έζησε εξόριστος μετά την εκτέλεση πολλών συγγενών του, ενώ έγινε σύμμαχος με τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ της Γαλλίας στον πόλεμο της Συμμαχίας του Καμπρέ. Ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ τον είδε ως έναν ευνοϊκό σύμμαχο με την προοπτική να γίνει ένας Άγγλο βασιλιάς, αντί τού Ερρίκου Η'.

Κατά τη διάρκεια του 1514, τέθηκε η διεκδίκηση να ανακτηθεί την Αγγλία από τον Ρίτσαρντ, που η μητέρα του ήταν από τον κλάδο της Υόρκης. Ο λα Πολ μετέβη στη Βρετάνη με 12.000 μισθοφόρους για την εισβολή, και οδήγησε τον στρατό του στο Σεντ Μαλό. Ωστόσο, η Γαλλία και η Αγγλία έκαναν ειρήνη, ακριβώς τη στιγμή που επρόκειτο να επιβιβαστούν, και έτσι η επιχείρηση ακυρώθηκε. Αργότερα, με βασιλιά τον Φραγκίσκο Α', ο Ρίτσαρντ έκλεισε μία συμμαχία το 1523 και σχεδίασε μια εισβολή των Υορκιστών στην Αγγλία για άλλη μία φορά. Ωστόσο αυτό δεν πραγματοποιήθηκε, καθώς ο Ρίτσαρντ πέθανε πολεμώντας δίπλα στον Φραγκίσκο Α΄ στη μάχη της Παβίας δύο χρόνια αργότερα.

Καταγωγή
Ήταν ο έβδομος και νεότερος γιος του Ιωάννη ντε λα Πολ 2ου δούκα του Σάφολκ και της συζύγου του δούκισσας Ελισάβετ της Υόρκης. Η μητέρα του ήταν η δεύτερη από τις τρεις επιζήσασες κόρες του Ριχάρδου 3ου δούκα της Υόρκης και της Σεσίλ Νέβιλ. Ήταν μικρότερη αδελφή του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας, καθώς και του Εδμόνδου κόμη του Ράτλαντ και της Άννας της Υόρκης δούκισσας του Έξετερ, και μεγαλύτερη αδελφή της Μαργαρίτας της Υόρκης, του Γεωργίου δούκα του Κλάρενς και του Ριχάρδου Γ' της Αγγλίας.

 Υορκιστής διάδοχος 
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης ντε λα Πολ, κόμης του Λίνκολν (περ. 14641487), μπορεί να ονομάστηκε διάδοχος τού θρόνου από τον εκ μητρός θείο του Ριχάρδο Γ' της Αγγλίας, ο οποίος τού έδωσε εισόδημα και την επαναφορά των κτημάτων της λαίδης Μαργαρίτας Μπωφόρ. Ωστόσο, με την άνοδο του Ερρίκου Ζ΄ Τυδώρ μετά τη μάχη του Μπόσγουορθ το 1485, ο κόμης του Λίνκολν ορκίστηκε πίστη, αντί να διεκδικήσει τον θρόνο για τον εαυτό του. 

 Οικογένεια 
Ο Ρίτσαρντ ντε λα Πολ δεν ήταν ποτέ γνωστό ότι νυμφεύτηκε, αλλά είναι γνωστό ότι είχε μια ερωμένη.  Έχει προταθεί ότι μπορεί να ήταν η Μαρία της Σικελίας. 
 Mαργαρίτα, που ήταν κυρία της τιμής της Mαργαρίτας του Ανγκουλέμ, βασίλισσας της Ναβάρρας.  Στις 21 Μαΐου 1539 η Μαργαρίτα ντε λα Πολ υπέγραψε συμβόλαιο γάμου με τον Σιμπέντ ντε Τιβολέ, κύριο του Μπρενιέ, παρουσία της βασίλισσας και τού συγγενή της Ιωάννη Γαβριήλ του Σαλούτσο.  Ο ντε Τιβολέ ήταν ευγενής της βασίλισσας Ελεονόρας της Αυστρίας.  Ο ντε Tιβολέ ζούσε ακόμη το 1547, αλλά απεβίωσε πριν από το 1568.  Η Mαργαρίτα και ο σύζυγός της είχαν τρεις γιους και πέντε κόρες: 
 Ιωάννης, κύριος του Μπρενιέu στο Βιβαραί. 
 Πέτρος, έγινε ιερέας και μέλος του συλλόγου του καθεδρικού του Σαιντ Ντενί. 
 Κλαύδιος, ο οποίος έγινε επίσης ιερέας και μέλος του συλλόγου του καθεδρικού του Εβρύ. 
 Αιτερίνη, σύζυγος του Ζιλμπέρ ντε Κολόμπ. 
 Eλεονόρα, σύζυγος του Ζαν ντε Σεκοντάτ ντε Μοντεσκιέ, κυρίου του Ροκέ.  Ο πολιτικός φιλόσοφος Σαρλ-Λουί ντε Σεκοντά, βαρόνος ντε Λα Μπρέντ ε ντε Μοντεσκιέ ήταν ένας από τους απογόνους της.
 Mαργαρίτα, σύζυγος του Κλωντ ντ'Ορζουάζ, κύριος του Moνφεριέ. 
 Λουίζα, σύζυγος του Ζαν ντε Μονσενύ. 
 Σεβαστιανή, σύζυγος του Aντρέ Μπεργκέρ ντυ Γκουά. 

Η διαθήκη της Mαργαρίτας ντε λα Πολ είχε ημερομηνία 1599. 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Επιστολές και Έγγραφα Εικονογραφικά της Βασιλείας του Ριχάρδου Γ'. και Ερρίκος Ζ'. , επιμέλεια J. Gairdner (2 τόμοι, Rolls Series, 24, 1861)
 Ημερολόγιο Γραμμάτων και Εγγράφων, Ξένων και Εγχώριων, της Βασιλείας του Ερρίκου VIII. ; και Sir William Dugdale, The Baronage of England (Λονδίνο, 1675)

 Αναφορές 

 Πηγές 

 Cunningham, Sean. "Pole, Richard de la (d. 1525)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press.

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς