Παρντάχ

Παρντάχ ή πουρντάχ (από τα χίντι-ουρντού , , που σημαίνει "κουρτίνα", μπερντές) είναι μια θρησκευτική και κοινωνική πρακτική διαχωρισμού των φύλων, που επικρατεί σε ορισμένες μουσουλμανικές και ινδουιστικές κοινότητες    . 

Παίρνει δύο μορφές: την κοινωνική διαίρεση των φύλων και την απαίτηση να καλύπτουν οι γυναίκες το σώμα τους, ώστε να καλύπτουν το δέρμα τους και να κρύβουν τη μορφή τους. Μια γυναίκα, που ασκεί παρντάχ, μπορεί να αναφέρεται ως  ή . Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει σχετικές πρακτικές, όπως η προεκλογική περίοδος ευαισθησίας, που εμφανίζεται τις εβδομάδες πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές ή ένα δημοψήφισμα.

Πρακτικές, που περιόριζαν την κινητικότητα και τη συμπεριφορά των γυναικών, υπήρχαν μεταξύ των θρησκευτικών ομάδων στην Ινδία από την αρχαιότητα και εντάθηκαν με την άφιξη του Ισλάμ. Μέχρι τον 19ο αιώνα, το παρντάχ έγινε συνηθισμένο μεταξύ της ινδουιστικής ελίτ. Δεν τηρούνταν παραδοσιακά από γυναίκες κατώτερης τάξης.

Ο φυσικός διαχωρισμός εντός των κτιρίων επιτυγχάνεται με τη συνετή χρήση τοίχων, κουρτινών και παραβάν. Η απόσυρση μιας γυναίκας στο παρντάχ συνήθως περιορίζει τις προσωπικές, κοινωνικές και οικονομικές της δραστηριότητες εκτός κατοικίας της. Συνηθισμένο ένδυμα παρντάχ είναι μια μπούρκα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ή όχι ένα γιασμάκ, ένα πέπλο για να κρύψει το πρόσωπο. Τα μάτια μπορεί να είναι εκτεθειμένα ή όχι.

Οι παντρεμένες ινδουίστριες σε μέρη της Βόρειας Ινδίας τηρούν το παρντάχ, με μερικές γυναίκες να φορούν γκουνγκάτ παρουσία μεγαλύτερων αρσενικών συγγενών από την πλευρά των συζύγων τους. Οι Μουσουλμάνες τηρούν παρντάχ φορώντας μπούρκα. 

Το παρντάχ τηρείται αυστηρά από τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, όπου οι γυναίκες αναγκάζονται να τηρούν πλήρη παρντάχ ανά πάσα στιγμή, ενώ βρίσκονται σε δημόσιους χώρους. Μόνο τα στενά αρσενικά μέλη της οικογένειας και άλλες γυναίκες επιτρέπεται να τις βλέπουν εκτός παρντάχ. Σε άλλες κοινωνίες, ασκείται συχνά μόνο σε ορισμένες περιόδους θρησκευτικής σημασίας.

 Ετυμολογία 
Η λέξη purdah προέρχεται από τη λέξη χίντι-ουρντού pardā Raheja, Gloria Goodwin; Gold, Ann Grodzins (29 April 1994). Listen to the Heron's Words: Reimagining Gender and Kinship in North India. University of California Press. p. 168. ISBN 978-0-520-08371-4.    , η οποία προέρχεται από την περσική pardeh (پرده), από τη μέση περσική pltk''' (pardag), τελικά από το πρωτο-ινδοευρωπαϊκό *pel- («καλύπτω, τυλίγω· κρύβω, πανί»).  

 Ιστορία 

 Προϊσλαμικές ρίζες 
Στην αρχαία ινδική κοινωνία, υπήρχαν «πρακτικές που περιόριζαν την κοινωνική κινητικότητα και τη συμπεριφορά των γυναικών», αλλά η άφιξη του Ισλάμ στην Ινδία «ενίσχυσε αυτές τις ινδουιστικές πρακτικές και τον 19ο αιώνα το παρντάχ ήταν η συνήθης πρακτική των ινδουιστών και ελίτ κοινοτήτων υψηλής κάστας σε όλη την Ινδία».

Αν και συνδέεται συνήθως με το Ισλάμ, πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι η χρήση πέπλου και η απομόνωση των γυναικών προηγείται του Ισλάμ. Αυτές οι πρακτικές εντοπίζονταν συνήθως σε διάφορες ομάδες στη Μέση Ανατολή, όπως στους Δρούζους, σε χριστιανικές και εβραϊκές κοινότητες. Για παράδειγμα, η μπούρκα υπήρχε στην Αραβία πριν από το Ισλάμ και η κινητικότητα των γυναικών της ανώτερης τάξης ήταν περιορισμένη στη Βαβυλωνία, την Περσική και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία πριν από την έλευση του ΙσλάμAhmed, Leila. 'Women and the Advent of Islam.' Women Living under Muslim Laws June 1989 – Μάρτιος 1990, 7/8 : 5–15. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι το παρντάχ υιοθετήθηκε από τους μουσουλμάνους κατά τη διάρκεια της επέκτασης της Αραβικής Αυτοκρατορίας στο σημερινό Ιράκ τον 7ο αιώνα ΜΚΕ και ότι το Ισλάμ απλώς προσέθεσε θρησκευτική σημασία στις ήδη υπάρχουσες τοπικές πρακτικές της εποχής. 

 Μεταγενέστερη ιστορία 
Η μουσουλμανική κυριαρχία της βόρειας Ινδίας κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας των Μογγόλων επηρέασε την πρακτική του Ινδουισμού και το παρντάχ εξαπλώθηκε στις ανώτερες ινδουιστικές τάξεις της βόρειας Ινδίας. Η εξάπλωσή του εκτός της μουσουλμανικής κοινότητας μπορεί να αποδοθεί στην τάση των εύπορων τάξεων να αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές πρακτικές των ευγενών: οι φτωχές γυναίκες δεν τηρούσαν την πρακτική αυτή. Οι γυναίκες της κατώτερης τάξης σε μικρά χωριά δούλευαν συχνά στα χωράφια και ως εκ τούτου δεν είχαν την πολυτέλεια να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους για να απομονωθούν. Κατά τη διάρκεια της βρετανικής αποικιακής περιόδου στην Ινδία, η τήρηση του παρντάχ ήταν ευρέως διαδεδομένη και τηρούνταν αυστηρά μεταξύ της μουσουλμανικής μειονότητας. 

Στη σύγχρονη εποχή, η πρακτική της χρήσης πέπλου και της απομόνωσης των γυναικών εξακολουθεί να είναι παρούσα σε κυρίως ισλαμικές χώρες, κοινότητες και χώρες της Νότιας Ασίας.  Ωστόσο, η πρακτική δεν είναι μονολιθική. Παίρνει διαφορετικές μορφές και σημασία ανάλογα με την περιοχή, την εποχή, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και την τοπική κουλτούρα. Συνδέεται συχνότερα με ορισμένες μουσουλμανικές κοινότητες στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν, μαζί με τη Σαουδική Αραβία. Υιοθετήθηκε πιο πρόσφατα στη βόρεια Νιγηρία, ειδικά σε περιοχές που επλήγησαν από την εξέγερση της Μπόκο Χαράμ. Παρατηρείται επίσης από τις φυλές Rajput της Ινδίας και του Πακιστάν ως κοινωνική πρακτική ανεξαρτήτως θρησκείας. 

 Λογική 

 Προστασία και υποταγή 
Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι το παρντάχ σχεδιάστηκε αρχικά για να προστατεύει τις γυναίκες από παρενόχληση, αλλά αργότερα αυτές οι πρακτικές έγιναν ένας τρόπος για να δικαιολογηθούν οι προσπάθειες υποταγής των γυναικών και να περιοριστεί η κινητικότητα και η ελευθερία τους. Ωστόσο, άλλοι υποστηρίζουν ότι αυτές οι πρακτικές ήταν πάντα σε ισχύ ως τοπικό έθιμο, αλλά αργότερα υιοθετήθηκαν από τη θρησκευτική ρητορική για τον έλεγχο της γυναικείας συμπεριφοράς. 

 Σεβασμός 
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Φωτογραφία μιας βασιλικής ασημένιας άμαξας ζενάνα Ραζπούτ στην πριγκιπική πολιτεία Μπαρόντα, Ινδία. 1895, Βρετανική Βιβλιοθήκη
Οι υποστηρικτές της πρακτικής βλέπουν το παρντάχ ως σύμβολο τιμής, σεβασμού και αξιοπρέπειας. Θεωρείται ως μια πρακτική, που επιτρέπει στις γυναίκες να κρίνονται από την εσωτερική τους ομορφιά και όχι από τη φυσική τους ομορφιά. 

 Οικονομικά 
Σε πολλές κοινωνίες, η απομόνωση των γυναικών στην οικιακή σφαίρα αποτελεί απόδειξη υψηλότερης κοινωνικοοικονομικής θέσης και κύρους, επειδή οι γυναίκες δεν χρειάζονται για χειρωνακτική εργασία έξω από το σπίτι. 

Στο παρελθόν, γύρω στη δεκαετία του '70, οι γυναίκες της ανώτερης και μεσαίας τάξης σε πόλεις στο Πακιστάν φορούσαν μπούρκα πάνω από τα κανονικά τους ρούχα δημόσια . Είναι συνήθως ένα σκηνοειδές ένδυμα, που φοριέται πάνω από τα συνηθισμένα ρούχα και είναι κατασκευασμένο από λευκό βαμβάκι. Πολλές γυναίκες της ανώτερης τάξης φορούν μπούρκα δύο τεμαχίων, που είναι συνήθως μαύρου χρώματος, αλλά μερικές φορές σκούρο μπλε ή κόκκινο. Αποτελείται από έναν μακρύ μανδύα και ξεχωριστό κάλυμμα κεφαλής με πτυσσόμενο πέπλο προσώπου. Μερικές μορφωμένες αστές δεν φορούν πλέον μπούρκα. Η μπούρκα επίσης δεν φοριέται από αγρότισσες, που εργάζονται στα χωράφια. Στις αγροτικές περιοχές μόνο οι ελίτ γυναίκες φορούν μπούρκα .

Το παρντάχ εξακολουθεί να είναι σύνηθες στην ελίτ της υπαίθρου και στην αστική μεσαία τάξη, αλλά όχι στους αγρότες της υπαίθρου. 

 Ατομικά κίνητρα 
Η λογική της κάθε γυναίκας για το αν θα τηρεί παρντάχ είναι πολύπλοκη και μπορεί να είναι ένας συνδυασμός κινήτρων, ελεύθερα επιλεγμένων ή ως απάντηση σε κοινωνική πίεση ή καταναγκασμό. Τα κίνητρα αυτά μπορεί να είναι θρησκευτικά, πολιτιστικά (επιθυμία για αυθεντική πολιτιστική ενδυμασία), πολιτικά (ισλαμοποίηση της κοινωνίας), οικονομικά (σύμβολο κοινωνικής θέσης, προστασία από το βλέμμα του κοινού), ψυχολογικά (απόσπαση από τη δημόσια σφαίρα για απόκτηση σεβασμού), για μόδα και διακοσμητικούς σκοπούς και «ενδυνάμωση» (χρήση πέπλου για κίνηση σε δημόσιους χώρους ελεγχόμενους από άνδρες). 

 Παραδείγματα παρντάχ 
μικρογραφία| Εικόνα μιας συνάντησης της Παν-Ινδικής Μουσουλμανικής Ένωσης στη Λαχόρη το 1940, που δείχνει μια γυναίκα με πλήρημπούρκα.

Μια διαφορετική μορφή πέπλου, το γκουνγκάτ, εντοπίζεται σε μερικές παντρεμένες Ινδουίστριες στην επαρχία της Βόρειας Ινδίας. Μια πτυχή του σάρι τραβιέται πάνω στο πρόσωπο, όταν η γυναίκα είναι παρουσία μεγαλύτερων ηλικιακά αρσενικών συγγενών από το σόι του συζύγου ή σε μέρος, όπου υπάρχει πιθανότητα να τους συναντήσει, π.χ. στο χωριό των πεθερικών. Δεν φοριέται διαφορετικά, για παράδειγμα, όταν επισκέπτεται το σπίτι της μητέρας της ή σε τοποθεσία μακριά από το χωριό των πεθερικών. Οι Ινδουίστριες σε άλλα μέρη της Ινδίας - νότια, ανατολικά, δυτικά (κάτω από το Γκουτζαράτ) - δεν καλύπτονται.

Τόσο για τις ινδουίστριες όσο και για τις μουσουλμάνες στο ανατολικό τμήμα της ινδικής πολιτείας Ούταρ Πραντές, η ύπαρξη «ξεχωριστών γυναικείων δωματίων μέσα στο σπίτι» είναι συνηθισμένη μεταξύ των οικογενειών, που μπορούν να το αντέξουν οικονομικά. 

 Συμπεριφορά και απομόνωση 
Μια άλλη σημαντική πτυχή του παρντάχ είναι η σεμνότητα για τις γυναίκες, η οποία περιλαμβάνει την ελαχιστοποίηση της κίνησης των γυναικών σε δημόσιους χώρους και τις αλληλεπιδράσεις των γυναικών με άλλους άνδρες. Η συγκεκριμένη μορφή ποικίλλει ευρέως ανάλογα με τη θρησκεία, την περιοχή, την τάξη και τον πολιτισμό. Για παράδειγμα, παρντάχ μπορεί να σημαίνει για κάποιες γυναίκες να μη φεύγουν ποτέ από το σπίτι, εκτός εάν συνοδεύονται από άνδρα συγγενή, ή να περιορίζουν τις αλληλεπιδράσεις μόνο με άλλες γυναίκες και άνδρες συγγενείς (για ορισμένες μουσουλμάνες) ή να αποφεύγουν όλα τα αρσενικά εκτός της άμεσης οικογένειας (για ορισμένες ινδουίστριες). Για τις μουσουλμάνες, η απομόνωση αρχίζει στην εφηβεία, ενώ για τις ινδουίστριες, η απομόνωση αρχίζει μετά το γάμο. 

 Συνέπειες 

 Ψυχολογία και υγεία 
Περιορίζοντας την κινητικότητα των γυναικών, το παρντάχ έχει ως αποτέλεσμα την κοινωνική και σωματική απομόνωση των γυναικών. Η έλλειψη ισχυρού κοινωνικού δικτύου τοποθετεί τις γυναίκες σε μια θέση ευαλωτότητας με τον σύζυγό της και την οικογένεια του συζύγου της. Μελέτες έχουν δείξει ότι στις συντηρητικές αγροτικές κοινότητες του Μπαγκλαντές, η προσκόλληση στο παρντάχ συσχετίζεται θετικά με τον κίνδυνο ενδοοικογενειακής βίας. Ο περιορισμός στην κινητικότητα των γυναικών περιορίζει την ικανότητά τους να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και οικογενειακού προγραμματισμού, ειδικά για τα άγαμα κορίτσια. Στο αγροτικό Πακιστάν, οι ανύπαντρες γυναίκες και τα κορίτσια είχαν πρόβλημα πρόσβασης σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης ακόμη και στα χωριά τους λόγω παρντάχ. Όλοι οι τύποι γυναικών είχαν δυσκολία πρόσβασης σε εγκαταστάσεις εκτός των χωριών τους, επειδή έπρεπε να συνοδεύονται. Στο ίδιο μήκος κύματος, μελέτες για τη χρήση γυναικείων αντισυλληπτικών στο Μπαγκλαντές δείχνουν ότι οι γυναίκες με μειωμένη τήρηση του παρντάχ και αυξημένη κινητικότητα είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά. 

 Οικονομική συμμετοχή 
Περιορίζοντας την κινητικότητα των γυναικών, το παρντάχ θέτει σοβαρούς περιορισμούς στην ικανότητα των γυναικών να συμμετέχουν σε επικερδή απασχόληση και να επιτύχουν οικονομική ανεξαρτησία. Η ιδεολογία του παρντάχ περιορίζει τις γυναίκες στην οικιακή σφαίρα για αναπαραγωγικό ρόλο και τοποθετεί τους άνδρες σε παραγωγικό ρόλο ως τροφοδότες, που κινούνται στον δημόσιο χώρο. Ωστόσο, λόγω των οικονομικών αναγκών και των αλλαγών στις σχέσεις των φύλων, ορισμένες γυναίκες αναγκάζονται να σπάσουν το παρντάχ για να αποκτήσουν εισόδημα.

Σε όλες τις χώρες, οι γυναίκες από χαμηλότερο κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο τείνουν να τηρούν λιγότερο το παρντάχ, επειδή αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες οικονομικές πιέσεις για να εργαστούν και να αποκτήσουν εισόδημα.  Μελέτες δείχνουν ότι «οι φτωχότερες, οι πιο απελπισμένες οικογένειες είναι αυτές που, δεδομένης της ευκαιρίας, είναι πιο πρόθυμες να παρακάμψουν τους κανόνες παρντάχ και να αναλάβουν τους κοινωνικούς κινδύνους, όταν οι γυναίκες ασχολούνται με μισθούς ή αυτοαπασχόληση.  Για παράδειγμα, οι γυναίκες της υπαίθρου στο Μπαγκλαντές έχει βρεθεί ότι ενδιαφέρονται λιγότερο για την ευπρέπεια και το παρντάχ και αναλαμβάνουν εργασία όπου είναι διαθέσιμη, μεταναστεύοντας εάν χρειάζεται.Kabeer, N. "Poverty, purdah and women's survival strategies in rural Bangladesh." (1990): σελ. 134–148. Αναλαμβάνουν εργασία σε διάφορους τομείς, από τη γεωργία έως τη μεταποίηση και το σεξεμπόριο. Ωστόσο, άλλες μελέτες διαπίστωσαν ότι το παρντάχ εξακολουθεί να παίζει σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις των γυναικών να συμμετάσχουν στο εργατικό δυναμικό συχνά απαγορεύοντάς τους να εκμεταλλευτούν ευκαιρίες που διαφορετικά θα είχαν. Ο βαθμός, στον οποίο οι γυναίκες τηρούν το παρντάχ, και οι πιέσεις που αντιμετωπίζουν για να συμμορφωθούν ή να αποκτήσουν εισόδημα ποικίλλουν ανάλογα με την κοινωνικοοικονομική τους τάξη.

 Πολιτική συμμετοχή 
Οι κοινωνικοί περιορισμοί και οι περιορισμοί κινητικότητας βάσει του παρντάχ περιορίζουν σοβαρά τη συμμετοχή των γυναικών στη λήψη πολιτικών αποφάσεων στους κυβερνητικούς θεσμούς και στο δικαστικό σώμα. Η έλλειψη κινητικότητας και η αποθάρρυνση από τη συμμετοχή στην πολιτική ζωή σημαίνει ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να ασκήσουν εύκολα το δικαίωμα του εκλέγειν, να υποβάλουν υποψηφιότητα για πολιτικά αξιώματα, να συμμετέχουν σε συνδικάτα ή να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων σε επίπεδο κοινότητας. Ως εκ τούτου, η περιορισμένη συμμετοχή των γυναικών στη λήψη πολιτικών αποφάσεων οδηγεί σε πολιτικές, που δεν καλύπτουν επαρκώς τις ανάγκες και τα δικαιώματα των γυναικών σε τομείς όπως η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, η εκπαίδευση και οι ευκαιρίες απασχόλησης, η ιδιοκτησία ιδιοκτησίας, η δικαιοσύνη και άλλοι. Η ανισορροπία των φύλων στη χάραξη πολιτικής ενισχύει επίσης τη θεσμοθέτηση των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων. 

 Επιρροές στο παρντάχ 

 Κυβερνητικές πολιτικές για το παρντάχ 
Στην Τυνησία και παλαιότερα στην Τουρκία, το θρησκευτικό κάλυμμα απαγορεύεται σε δημόσια σχολεία, πανεπιστήμια και κυβερνητικά κτίρια ως μέτρο αποθάρρυνσης των εκδηλώσεων πολιτικού Ισλάμ ή φονταμενταλισμού. Η Τουρκία αντέστρεψε τη μακροχρόνια απαγόρευση το 2013. Στη δυτική Ευρώπη, το πέπλο θεωρείται σύμβολο της ισλαμικής παρουσίας και οι κινήσεις για την απαγόρευση του πέπλου έχουν προκαλέσει μεγάλη διαμάχη. Για παράδειγμα, από το 2004 η Γαλλία έχει απαγορεύσει όλα τα φανερά θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία, συμπεριλαμβανομένης της μουσουλμανικής μαντίλας. Στο Πακιστάν, την Ινδία και το Μπαγκλαντές όπου χρησιμοποιείται κυρίως η λέξη παρντάχ, η κυβέρνηση δεν έχει πολιτικές ούτε υπέρ ούτε κατά της κάλυψης.

 Ισλαμοποίηση 
Έθνη όπως το Πακιστάν στρέφονται προς πιο συντηρητικούς νόμους και πολιτικές, που χρησιμοποιούν ρητορική ακολουθώντας τον ισλαμικό νόμο, που μερικές φορές ορίζεται ως ισλαμοποίηση. Η ιδεολογία ενισχύει την παραδοσιακή κουλτούρα, τους παραδοσιακούς ρόλους των γυναικών στην οικιακή σφαίρα και την ανάγκη προστασίας της τιμής των γυναικών. Το αποτέλεσμα είναι πολιτικές, που ενισχύουν τους πολιτισμικούς κανόνες, που περιορίζουν τη γυναικεία κινητικότητα στη δημόσια σφαίρα, την προώθηση του διαχωρισμού των φύλων και τη θεσμοθέτηση των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων. 

 Γυναικεία κινήματα 
μικρογραφία| Διαμαρτυρία ενάντια στη μη εκπροσώπηση των γυναικών
Οι γυναίκες έχουν καταβάλει προσπάθειες να αμφισβητήσουν την ανισότητα των φύλων, που προκύπτει από το παρντάχ. Για παράδειγμα, οι γυναίκες στο Πακιστάν έχουν οργανώσει συνδικάτα και προσπαθούν να ασκήσουν το δικαίωμα ψήφου τους και να επηρεάσουν τη λήψη αποφάσεων. Ωστόσο, οι αντίπαλοί τους κατηγορούν αυτές τις γυναίκες ότι πέφτουν στην καταστροφική επιρροή του εκδυτικισμού και ότι γυρίζουν την πλάτη τους στην παράδοση.  

Στη Βεγγάλη, ο φεμινιστικός ακτιβισμός χρονολογείται από τον 19ο αιώνα. Για παράδειγμα, η Μπέγκουμ Ροκέγια και η Φαϊζουνέσα Τσουντχουράνι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη χειραφέτηση των μουσουλμάνων γυναικών της Βεγγάλης από το παρντάχ.

 Παγκοσμιοποίηση και μετανάστευση 
Η παγκοσμιοποίηση και η επιστροφή των μουσουλμάνων γυναικών από τη διασπορά έχει επηρεάσει την πρακτική πουρντάχ των γυναικών του Πακιστάν σε τομείς εκτός θρησκευτικής σημασίας.  Μια σημαντική επιρροή είναι η επιθυμία να είσαι μοντέρνα και να συμβαδίζεις με την τελευταία λέξη της μόδας ή η άρνηση να το κάνεις ως πηγή αυτονομίας και δύναμης.  Ταυτόχρονα, λόγω του εκσυγχρονισμού σε πολλές αστικές περιοχές, το πουρντάχ και το κάλυμμα προσώπου θεωρούνται απλοϊκά και οπισθοδρομικά, δημιουργώντας μια τάση για λιγότερο αυστηρή τήρησή τους.

Για τη μουσουλμανική διασπορά της Νότιας Ασίας που ζει σε κοσμικές μη μουσουλμανικές κοινότητες, όπως οι Πακιστανοαμερικανοί, οι στάσεις για το πουρντάχ έχουν αλλάξει και είναι λιγότερο αυστηρές. Όσον αφορά την εκπαίδευση και τις οικονομικές ευκαιρίες, αυτές οι οικογένειες μεταναστών έχουν λιγότερο συντηρητικές απόψεις μετά τη μετακόμισή τους στην Αμερική. Για τις κόρες που επιλέγουν να φορούν πέπλο, συνήθως το κάνουν με δική τους βούληση ως σύνδεση με τις ισλαμικές ρίζες και τον πολιτισμό τους.

 Διαμάχη γύρω από τη γυναικεία οπτική 

 Παρντάχ ως προστασία 
Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι το παρντάχ σχεδιάστηκε αρχικά για να προστατεύει τις γυναίκες από την παρενόχληση και την αντιμετώπισή τους ως σεξουαλικά αντικείμενα. Στη σύγχρονη εποχή, ορισμένοι άνδρες και γυναίκες εξακολουθούν να ερμηνεύουν το παρντάχ ως έναν τρόπο προστασίας της ασφάλειας των γυναικών, ενώ κινούνται σε δημόσια σφαίρα. Η τήρησή του θεωρείται επίσης ως ένας τρόπος για να προασπιστεί η τιμή και η ενάρετη συμπεριφορά των γυναικών. Ωστόσο, οι επικριτές επισημαίνουν ότι αυτή η άποψη εμπλέκει την ενοχοποίηση των θυμάτων και θέτει το βάρος της πρόληψης της σεξουαλικής επίθεσης στις γυναίκες και όχι στους ίδιους τους δράστες.Brooks, Geraldine. Nine Parts of Desire: The Hidden World of Islamic Women. Νέα Υόρκη: Doubleday, 1995.

 Παρντάχ ως καταπίεση 
Το παρντάχ έχει επανειλημμένα επικριθεί ως καταπίεση των γυναικών, που περιορίζει τη γυναικεία αυτονομία, την ελευθερία κινήσεων και την πρόσβαση σε πόρους όπως η εκπαίδευση, η απασχόληση και η πολιτική συμμετοχή. Ορισμένοι μελετητές το ερμηνεύουν ως μια μορφή ανδρικής κυριαρχίας στη δημόσια σφαίρα και μια «έκλειψη της ταυτότητας και της ατομικότητας της μουσουλμάνας γυναίκας».Singh, Prahlad (2004). "Purdah: the seclusion of body and mind". Abstracts of Sikh Studies, 5ος τόμος, 1ο τεύχος Σύμφωνα με μελετητές όπως η Ελίζαμπεθ Γουάιτ, «είναι μια προσαρμογή και ένα μέσο για τη διαιώνιση των αντιληπτών διαφορών μεταξύ των φύλων: το αρσενικό είναι αυτοδύναμο και επιθετικό, το θηλυκό αδύναμο, ανεύθυνο και χρειάζεται προστασία. Η Τζεραλντίν Μπουκς γράφει: «Και στις δύο περιπτώσεις [χωρικού διαχωρισμού και κάλυψης], οι γυναίκες αναμένεται να θυσιάσουν την άνεση και την ελευθερία τους για να εξυπηρετήσουν τις απαιτήσεις της ανδρικής σεξουαλικότητας: είτε για να καταστείλουν είτε για να τονώσουν την παρόρμηση του ανδρικού φύλου». 

Όταν το παρντάχ θεσμοθετείται σε νόμους, περιορίζει τις ευκαιρίες, την αυτονομία και την εξουσία τόσο στην ιδιωτική όσο και στη δημόσια ζωή.  Το αποτέλεσμα είναι πολιτικές, που ενισχύουν τους πολιτισμικούς κανόνες, που περιορίζουν τη γυναικεία κινητικότητα στη δημόσια σφαίρα, την προώθηση του διαχωρισμού των φύλων και τη θεσμοθέτηση των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων. 

Μερικές φορές οι αντιδράσεις στην τήρηση του παρντάχ μπορεί να γίνουν βίαιες. Για παράδειγμα, το 2001 στο Σριναγκάρ της Ινδίας, τέσσερις νεαρές μουσουλμάνες πέφτουν θύματα επιθέσεων με οξύ, επειδή δεν καλύπτονταν δημόσια. Παρόμοιες απειλές και επιθέσεις έχουν σημειωθεί στο Πακιστάν και το Κασμίρ. 

 Το παρντάχ ως ενδυνάμωση 
Η αναβίωση του παρντάχ στη σύγχρονη εποχή γίνεται αντιληπτή μερικές φορές ως δήλωση για προοδευτικές σχέσεις μεταξύ των φύλων. Μερικές γυναίκες φορούν πέπλα και καλύμματα κεφαλιού ως σύμβολο προστασίας και ελευθερίας κινητικότητας. Το αντιλαμβάνονται ως ένα εργαλείο ενδυνάμωσης για να ασκήσουν τα δικαιώματά πρόσβασής τους στο δημόσιο χώρο για εκπαίδευση και οικονομική ανεξαρτησία. Για παράδειγμα, σε αγροτικά χωριά του Μπαγκλαντές, οι γυναίκες, που φορούν μπούρκα, διαπιστώθηκε ότι έχουν υψηλότερη κοινωνική συμμετοχή και ορατότητα, γεγονός που συνολικά συμβάλλει στην αύξηση της θέσης των γυναικών. 

 Βιβλιογραφία 

 Alibhai-Brown, Yasmin. Refusing the Veil: (Provocations). United Kingdom, Biteback Publishing, 2014.

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 


 Dr. Anuj. The Neo Purdah System Culture. The Neo - Purdah System Cult
 Chowdhry, Prem. The veiled women: Shifting gender equations in rural Haryana, 1880–1990 (Delhi: Oxford University Press, 1994)
 Lamb, Sarah. White saris and sweet mangoes: Aging, gender, and body in North India (Univ of California Press, 2000)
 Minturn, Leigh. Sita's daughters: Coming out of purdah: The Rajput women of Khalapur revisited (Oxford University Press, 1993)
 Nanda, Bal Ram, ed. Indian Women: From Purdah to Modernity (Stosius Incorporated/Advent Books Division, 1990.)
 Vyas, Sugandha Rawat, and Pradeep Kumar. "From Sultanate Period Till Date: An Estimate Of Role and Status of Muslim Women in India." Journal of Indian Research (2014) 2#3 pp: 9–14.

 Ιστοριογραφία 

 Johnson, Helen. "Purdah" in Eleanor B. Amico, ed., Readers Guide to Women's Studies'' (1998) pp 484–5

Κατηγορία:Ισλαμικός πολιτισμός
Κατηγορία:Ινδουισμός και Ισλάμ
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις