Φράνκο Αλμπίνι

Ο Φράνκο Αλμπίνι (17 Οκτωβρίου 1905 - 1 Νοεμβρίου 1977) ήταν Ιταλός νεο-ρασιοναλιστής αρχιτέκτονας, σχεδιαστής και πανεπιστημιακός εκπαιδευτής σχεδιασμού.

 Εκπαίδευση και σταδιοδρομία 
Με καταγωγή από το Ρομπιάτε, κοντά στο Μιλάνο, ο Αλμπίνι απέκτησε το πτυχίο του στην αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Μιλάνο το 1929 και ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία δουλεύοντας για τον Τζο Πόντι. Άρχισε να εκθέτει τα έργα του στην Τριενάλε του Μιλάνου και το 1930 άνοιξε τη δική του πρακτική.

 Σχεδιασμός αντικειμένων 
Μέσα από τις δημιουργίες του, ο μοντέρνος σχεδιασμός επίπλων συνδύασε την ιταλική παραδοσιακή δεξιοτεχνία με τις νέες μορφές μοντερνισμού. Στις δημιουργίες του χρησιμοποιούσε ακατέργαστα, φθηνά υλικά. Αυτό σήμαινε επίσης ένα κομψό σχέδιο βασισμένο σε μια μινιμαλιστική αισθητική.

Ένα από τα πρώτα επιτυχημένα έργα του το 1939 ήταν ένα ραδιόφωνο, κλειστό σε γυαλί, για να δείξει τα εσωτερικά του στοιχεία.

Το 1928 ο Αλβίνι σχεδίασε το εμβληματικό πλέον "Albini Desk", συνδυάζοντας ατσάλι, γυαλί και ξύλο με μια εντυπωσιακή μινιμαλιστική ισορροπία, και παρουσιάστηκε από την Knoll το 1949. Το 1950 σχεδίασε τα περίφημα και μοντέρνα "Margherita" και "Gala" καρέκλες, από υφαντό μπαστούνι. Το 1952 δημιούργησε την πολυθρόνα "Fiorenza" για την Arflex. το 1955 την καρέκλα "Luisa", για την οποία του απονεμήθηκε το Compasso d'Oro· το 1956 η "Rocking chase" για τον Poggi.

 Βιομηχανικά και αρχιτεκτονικά σχέδια 
Στη δεκαετία του 1960 εργάστηκε σε βιομηχανικό σχεδιασμό καθώς και σε σημαντικά αρχιτεκτονικά έργα. Το 1961 σχεδίασε το κτίριο Rome Rinascente. Τρία χρόνια αργότερα σχεδίασε μαζί με τους Franca Helg και Bob Noorda τους σταθμούς του μετρό του Μιλάνου γραμμή 1 και από το 1969 και τους σταθμούς του μετρό του Μιλάνου γραμμή 2. Το 1964 η τηλεόραση που δημιούργησε για την Brionvega παρουσιάστηκε στην Triennial XIII του Μιλάνου. Την ίδια χρονιά, δημιούργησε διάφορες λάμπες για την Arteluce.

Ο Albini εργάστηκε για εταιρείες όπως οι Brionvega, Cassina, Arflex, Arteluce και Poggi.

Ήταν επίσης αρχιτέκτονας και σχεδιαστής εσωτερικών χώρων. Μεταξύ άλλων, το 1945 δημιούργησε το Zanini Fur Shop που βρίσκεται στο Μιλάνο. Ως συγγραφέας και εκδότης, από το 1945 έως το 1946 εργάστηκε για το ιταλικό περιοδικό Casabella. Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 δίδαξε εσωτερική διακόσμηση στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Βενετίας (Università Iuav di Venezia). Από το 1963 έως το 1977 δίδαξε σχέδιο στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου (Politecnico di Milano).

 Βραβεία και αναγνώριση 
Το 1971 διορίστηκε Επίτιμος Βασιλικός Σχεδιαστής για τη Βιομηχανία (RDI) από τη Βασιλική Εταιρεία Τεχνών (RSA) στο Λονδίνο.

Ο Αλμπίνι κέρδισε τρία βραβεία Compasso d'Oro, το πιο διάσημο βραβείο ιταλικού σχεδιασμού.
μικρογραφία|Καρέκλα Margherita σχεδιασμένη με τον Gino Colombini (1951) 
μικρογραφία|Καρέκλα Margherita (επικεφαλίδα ανάπτυξης με σημειώσεις) 
μικρογραφία|Καρέκλα Λουίζας (1955) 

 Εκδόσεις 
 Πίβα, Αντόνιο; Βιτόριο Πρίνα (1998). Φράνκο Αλμπίνι 1905-1977. Μιλάνο: Electa.
 Σέρερ, Ντάνιελ. "Rationalism and Paradox in Franco Albini's and Franca Helg's Architecture and Design, 1934-1977," στο D. Sherer, Aldo Colonetti, eds. Franco Albini and Franca Helg Design (Μιλάνο, 2009), 9-38.
 Leet, Στέφανος. Franco Albini, Αρχιτεκτονική και Σχεδιασμός, 1934–1977 (Princeton Architectural Press, Νέα Υόρκη, 1990).
 Τζόουνς, Κέι Μπι. Suspending Modernity: The Architecture of Franco Albini, Surrey: Ashgate, 2014

 Συνεχείς αναγνώσεις 


 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παγκόσμια Τέχνη
 Ίδρυμα Franco Albini

Κατηγορία:Ιταλοί σχεδιαστές επίπλων
Κατηγορία:Ιταλοί βιομηχανικοί σχεδιαστές