Σαντακάν

Το Σαντακάν (, τζάουι: سنداکن), γνωστό παλαιότερα ως Ελοπούρα (), είναι πόλη και λιμάνι της Μαλαισίας στη νήσο Βόρνεο, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο ομόσπονδο κρατίδιο (πολιτεία) Σαμπάχ μετά την πρωτεύουσα Κότα Κιναμπάλου. Η πόλη είναι κτισμένη στην ομώνυμη χερσόνησο και είναι πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Το 2010 ο πληθυσμός της πόλεως εκτιμήθηκε σε 157.330 κατοίκους, ενώ του δήμου της σε 396.290 κατοίκους., που αυξήθηκε κατά την απογραφή του 2020 σε 439.050 κατοίκους.

Πριν από την ίδρυση του Σαντακάν, το Αρχιπέλαγος Σούλου ήταν πηγή διενέξεων μεταξύ της Ισπανίας και του Σουλτανάτου του Σούλου για την οικονομική κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή. Το 1864 η Ισπανία είχε δεσμεύσει τις κτήσεις του Σουλτανάτου στο αρχιπέλαγος. Τότε ο σουλτάνος έδωσε σε ένα πρώην υπάλληλο του προξενείου της Γερμανίας ένα τμήμα γης εντός του όρμου του Σαντακάν, προκειμένου να εξασφαλίσει την προστασία της Γερμανίας. Επιπλέον, το 1878 το Σουλτανάτο πώλησε το βορειοανατολικό Βόρνεο σε έναν πρόξενο της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, ο οποίος αργότερα το κληροδότησε σε έναν Βρετανό έμπορο των αποικιών. Η γερμανική παρουσία στην περιοχή ανησύχησε τους Βρετανούς. Υπογράφηκε έτσι ένα σύμφωνο, το Πρωτόκολλο της Μαδρίτης του 1885, από τους Βρετανούς, τους Γερμανούς και τους Ισπανούς, το οποίο ανεγνώριζε την ισπανική κυριαρχία στο Αρχιπέλαγος του Σούλου, υπό τον όρο να μην επεμβαίνουν οι Ισπανοί στις βρετανικές υποθέσεις στο βόρειο Βόρνεο.

Η πόλη του Σαντακάν ουσιαστικώς δημιουργήθηκε και άρχισε να ευημερεί ότον η Βρετανική Εταιρεία του Βορείου Βόρνεο (BNBC) άρχισε να εποικίζει την περιοχή το 1879, αναπτύσσοντάς την σε ένα δραστήριο εμπορικό διαμετακομιστικό κέντρο, αλλά και καθιστώντας την το βασικό διοικητικό κέντρο για το Βρετανικό Βόρειο Βόρνεο. Επιπλέον, οι Βρετανοί ενεθάρρυναν τη μετανάστευση Κινέζων από το Βρετανικό Χονγκ Κονγκ, ώστε να αναπτύξουν την οικονομία του Σαντακάν. Ωστόσο, η περίοδος της ακμής διακόπηκε όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους Ιάπωνες κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Καθώς ο πόλεμος συνεχιζόταν και οι Σύμμαχοι άρχισαν να βομβαρδίζουν την περιοχή το 1944, η πόλη του Σαντακάν καταστράφηκε εντελώς από τους βομβαρδισμούς αυτούς. Ανήμπορη να χρηματοδοτήσει το κόστος της ανοικοδομήσεως, η βρετανική αποικία του Βορείου Βόρνεο μετακίνησε τη διοικητική της πρωτεύουσα στο Τζέσελτον, τη σημερινή Κότα Κιναμπάλου. Σε συμφωνία με το επταετές σχέδιο 1948-1955 του Γραφείου Αποικιών, η αποικιακή διοίκηση άρχισε να αναπτύσσει την αλιευτική βιομηχανία στο Σαντακάν.

Σήμερα το Σαντακάν είναι ένας από τους κυριότερους λιμένες της Μαλαισίας για εξαγωγές πετρελαίου, καπνού, καφέ, σάγκο και ξυλείας. Ο πληθυσμός της πόλεως ασχολείται επίσης με την αλιεία, τη ναυπηγική, τον οικολογικό τουρισμό και τη μεταποίηση. Μεταξύ των τουριστικών αξιοθέατων στην πόλη και τα περίχωρα συγκαταλέγονται το Μουσείο Κληρονομιάς του Σαντακάν, το Πολιτιστικό Φεστιβάλ του Σαντακάν, το Μνημείο πολέμου, το Κέντρο για την επανένταξη ουρακοτάγκων του Σεπιλόκ, τα Σπήλαια Γκομαντόνγκ και  το Εθνικό Πάρκο των Νήσων των Χελωνών (στα ομώνυμα πολύ κοντινά νησιά).

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο επίσημος ιστότοπος του δήμου
 Το Σαντακάν στα «Βικιταξίδια»

Σαντακαν