Πράσινη επανάσταση στην Ινδία

Ως Πράσινη επανάσταση στην Ινδία () αναφέρεται η περίοδος που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 κατά την οποία η γεωργία στην Ινδία μετατράπηκε σε ένα σύγχρονο βιομηχανικό σύστημα με την υιοθέτηση τεχνολογίας, όπως η χρήση σπόρων υψηλής απόδοσης ποικιλίας, μηχανοποιημένων αγροτικών εργαλείων, αρδευτικών εγκαταστάσεων, φυτοφαρμάκων και χρήση λιπασμάτων. Με επικεφαλής κυρίως τον γεωπονικό επιστήμονα ΜΣ Σουαμινάθαν στην Ινδία, αυτή η περίοδος ήταν μέρος της μεγαλύτερης προσπάθειας της Πράσινης επανάστασης που ξεκίνησε από τον Νόρμαν Μπόρλαγκ, η οποία αξιοποίησε τη γεωργική έρευνα και την τεχνολογία για να αυξήσει την αγροτική παραγωγικότητα στον αναπτυσσόμενο κόσμο.Hardin, Lowell S. 2008. "Meetings That Changed the World: Bellagio 1969: The Green Revolution." Nature (25 Sep 2008):470-71. Cited in Sebby 2010.  Οι ποικιλίες ή οι σπόροι των καλλιεργειών μπορούν να επιλεγούν με αναπαραγωγή για διάφορα χρήσιμα χαρακτηριστικά όπως αντοχή σε ασθένειες, απόκριση στα λιπάσματα, ποιότητα προϊόντος και υψηλές αποδόσεις.

Κάτω από την εποπτεία των ηγετών του Κογκρέσου Λαλ Μπαναντάρ Σάστρι και Ίντιρα Γκάντι,  η Πράσινη επανάσταση στην Ινδία ξεκίνησε το 1968, οδηγώντας σε αύξηση της παραγωγής σιτηρών τροφίμων, ειδικά στο Παντζάμπ, τη Χαριάνα και το Δυτικό Ουτάρ Πράντες. Σημαντικά ορόσημα σε αυτό το εγχείρημα ήταν η ανάπτυξη ποικιλιών σίτου υψηλής απόδοσης,   και ανθεκτικών στη διάβρωση σπόρων σίτου.Newman, Bryan. 2007. "A Bitter Harvest: Farmer Suicide and the Unforeseen Social, Environmental and Economic Impacts of the Green Revolution in Punjab, India." Development Report 15. Food First. Cited in Sebby 2010.

 Πρακτικές 
Η εισαγωγή ποικιλιών υψηλής απόδοσης σπόρων και η βελτιωμένη ποιότητα των λιπασμάτων και των τεχνικών άρδευσης οδήγησαν στην αύξηση της παραγωγής για να γίνει η χώρα αυτάρκης σε σιτηρά, βελτιώνοντας έτσι τη γεωργία στην Ινδία. Επίσης, εισήχθησαν και άλλες ποικιλίες με διασταύρωση σιταριού με άλλες καλλιέργειες.  Οι μέθοδοι που υιοθετήθηκαν περιελάμβαναν τη χρήση ποικιλιών υψηλής απόδοσης σπόρων με σύγχρονες μεθόδους καλλιέργειας.

Η παραγωγή σιταριού έχει δώσει τα καλύτερα αποτελέσματα στην τροφοδοσία της αυτάρκειας της Ινδίας. Μαζί με τους σπόρους υψηλής απόδοσης και τις εγκαταστάσεις άρδευσης, ο ενθουσιασμός των αγροτών κινητοποίησε την ιδέα μιας αγροτικής επανάστασης. Λόγω της αύξησης της χρήσης χημικών φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, υπήρξε αρνητική επίδραση στο έδαφος και τη γη (π.χ. υποβάθμιση της γης ).

Κριτική
Η Πράσινη επανάσταση έφερε μεγάλη οικονομική ευημερία κατά τα πρώτα της χρόνια. Στο Παντζάμπ, όπου πρωτοεμφανίστηκε, η Πράσινη επανάσταση οδήγησε σε σημαντικές αυξήσεις στη γεωργική παραγωγή του κράτους, υποστηρίζοντας τη συνολική οικονομία της Ινδίας. Μέχρι το 1970, το Παντζάμπ παρήγαγε το 70% των συνολικών σιτηρών τροφίμων της χώρας,  και τα εισοδήματα των αγροτών αυξάνονταν πάνω από 70%.  Η ευημερία του Παντζάμπ μετά την Πράσινη επανάσταση έγινε πρότυπο στο οποίο άλλες πολιτείες φιλοδοξούσαν να φτάσουν.Ωστόσο, παρά την αρχική ευημερία που βιώθηκε στο Παντζάμπ, η Πράσινη επανάσταση αντιμετωπίστηκε με πολλές διαμάχες σε όλη την Ινδία.

Αρνητικός αντίκτυπος
Η κριτική των επιπτώσεων της πράσινης επανάστασης περιλαμβάνει το κόστος για πολλούς μικρούς αγρότες που χρησιμοποιούν σπόρους HYV, με τις σχετικές απαιτήσεις τους για αυξημένα συστήματα άρδευσης και φυτοφάρμακα. Μια μελέτη περίπτωσης βρέθηκε στην Ινδία, όπου οι αγρότες αγοράζουν σπόρους βαμβακιού Monsanto BT—που πωλήθηκαν με την ιδέα ότι αυτοί οι σπόροι παρήγαγαν «μη φυσικά εντομοκτόνα». Στην πραγματικότητα, έπρεπε ακόμα να πληρώσουν για ακριβά φυτοφάρμακα και συστήματα άρδευσης, γεγονός που οδήγησε σε αυξημένο δανεισμό για τη χρηματοδότηση της αλλαγής από τις παραδοσιακές ποικιλίες σπόρων. Πολλοί αγρότες δυσκολεύτηκαν να πληρώσουν για τις ακριβές τεχνολογίες, ειδικά αν είχαν κακή σοδειά. Αυτό το υψηλό κόστος της καλλιέργειας ώθησε τους αγρότες της υπαίθρου να λάβουν δάνεια —συνήθως με υψηλά επιτόκια. Ο υπερδανεισμός παγίδευσε τους αγρότες σε έναν κύκλο χρέους.

Ζημιά στο περιβάλλον
Η υπερβολική και ακατάλληλη χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων μόλυνε τις υδάτινες οδούς και σκότωσε ωφέλιμα έντομα και άγρια ζωή. Προκάλεσε υπερβολική χρήση του εδάφους και εξάντλησε γρήγορα τα θρεπτικά συστατικά του. Οι ανεξέλεγκτες πρακτικές άρδευσης οδήγησαν σε τελική υποβάθμιση του εδάφους . Οι πρακτικές των υπόγειων υδάτων έχουν μειωθεί δραματικά. Επιπλέον, η μεγάλη εξάρτηση από λίγες μεγάλες καλλιέργειες οδήγησε στην απώλεια της βιοποικιλότητας των αγροτών και στην αύξηση των κρουσμάτων καύσης καλαμιών από το 1980. Αυτά τα προβλήματα επιδεινώθηκαν λόγω της απουσίας εκπαίδευσης για τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας και του τεράστιου αναλφαβητισμού που οδήγησε σε υπερβολική χρήση χημικών. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αγροτικές μεταρρυθμίσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας