Σιγισμούνδος Ράκοτσι

Ο Σιγισμούνδος, ουγγρ.: Rákóczi Zsigmond (15445Δεκέμβριος 1608) από τον Οίκο των Ράκοτσι, ήταν Πρίγκιπας της Τρανσυλβανίας από το 1607 έως το 1608. Ήταν γιος του Γιάνος Ράκοτσι, ενός κατώτερου ευγενούς με ιδιοκτησίες στην Άνω Ουγγαρία. Ο Σιγισμούνδος ξεκίνησε μια στρατιωτική σταδιοδρομία ως ξιφομάχος του πλούσιου Γκάμπορ Περένυι στο Σάροσπατακ. Μετά το τέλος του Περένυι το 1567, ο Σιγισμούνδος υπηρέτησε στα βασιλικά φρούρια του Έγκερ και του Σέντρου. Το βασιλικό συμβούλιο υποθήκευσε σε αυτόν πολλές ιδιοκτησίες, για να τον αποζημιώσει για απλήρωτους μισθούς. Έλαβε το Σερέντς το 1580, κάτι που τού έδωσε τη δυνατότητα να ασχοληθεί με το επικερδές εμπόριο κρασιού Toκάι. Πήρε στην κατοχή του τις μεγάλες ιδιοκτησίες των ανήλικων γιων τού Aντράς Μαγκότσυ ως κηδεμόνας τους και ως δεύτερος σύζυγος τής μητέρας τους Γιούντιτ Αλάγκυ, το 1587.

Ο Σιγισμούνδος έγινε ο διοικητής του σημαντικού οχυρού του Έγκερ στις 29 Ιουνίου 1588. Ο Ροδόλφος Α' βασιλιάς της Ουγγαρίας, του απένειμε τον τίτλο του βαρόνου στις 28 Αυγούστου. Ο Σιγισμούνδος έγινε γνωστός, αφού κατέστρεψε τις ενωμένες δυνάμεις τριών Οθωμανών μπέηδων (διοικητών) κοντά στο Σοκσó στις 8 Οκτωβρίου. Βοήθησε επίσης τον Καλβινιστή πάστορα, Γκάσπαρ Κάρολι, να εκδώσει την ουγγρική μετάφραση της Βίβλου (τη λεγόμενη Βίβλο Βίζολυ). Αποκήρυξε τη διοίκηση το 1590 ή το 1591, επειδή το βασιλικό ταμείο δεν είχε παράσχει αρκετά κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει τη διαχείριση του φρουρίου. Ο Σιγισμούνδος ήταν ένας επιτυχημένος διοικητής του βασιλικού στρατού κατά την πρώτη δεκαετία του Μακρού Τουρκικού Πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε το 1593.

Συνέχισε να παρέχει δάνεια στο βασιλικό θησαυροφυλάκιο, που του επέτρεψε να καταλάβει νέες ιδιοκτησίες, αλλά αυτές λεηλατούνταν συχνά τόσο από Τατάρους επιδρομείς, όσο και από απλήρωτους μισθοφόρους, ειδικά μετά το 1599. Ο βασιλικό συμβούλιο έκανε προσπάθειες να καταλάβει τις ιδιοκτησίες του μετά το 1602. Ο Σιγισμούνδος, ο οποίος υπέφερε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα), αποσύρθηκε στις περιοχές του κατά μήκος των Πολωνο-Ουγγρικών συνόρων. Μετά την εξέγερση του Στέφεν Μπότσκαϊ εναντίον του Ροδόλφου Α΄ τον Οκτώβριο του 1604, ο Σιγισμούνδος προσπάθησε να μεσολαβήσει για μία συμφιλίωση, αλλά έξι μήνες αργότερα προσχώρησε στον Μπότσκαϊ, που τον έκανε κυβερνήτη της Τρανσυλβανίας με περιορισμένη εξουσία στις 14 Αυγούστου 1606.

Αν και ο Μπότσκαϊ ονόμασε τον Μπάλιντ Ντρούγκετ (πρώην γαμπρό του Σιγισμούνδου) διάδοχό του στην τελευταία του διαθήκη, η Συνέλευση (Dieta) της Τρανσυλβανίας εξέλεξε τον Σιγισμούνδo ως πρίγκιπα στις 12 Φεβρουαρίου 1607. Ο Ντρούγκετ εγκατέλειψε την αξίωσή του στην Τρανσυλβανία, αλλά ο Γαβριήλ Μπάτορυ (ο οποίος είχε σχέση με πρώην πρίγκιπες) εξασφάλισε για τον εαυτό του την υποστήριξη των Χάιντου (άτακτων στρατιωτών) εναντίον του Σιγισμούνδου. Για να αποφύγει έναν νέο εμφύλιο πόλεμο, ο Σιγισμούνδος παραιτήθηκε υπέρ του Μπάτορυ στις 5 Μαρτίου 1608. Ο Σιγισμούνδος επέστρεψε στην Άνω Ουγγαρία, και προσπάθησε να καταλάβει τη διοίκηση του βασιλικού στρατού στην περιοχή, αλλά απεβίωσε. Η απόκτηση μεγάλων ιδιοκτησιών έκανε τους απογόνους του τους πλουσιότερους μεγιστάνες της Βασιλικής Ουγγαρίας.

 Παιδική ηλικία 

 Σταδιοδρομία 

 Αρχές 
εναλλ.=A courtyard within a stone building|δεξιά|μικρογραφία| Αυλή του κάστρου του Ράκοτσι στο Σέρενς.
εναλλ.=A large stone building with two towers on the top of a hill|δεξιά|μικρογραφία| Κάστρο Mουνκάτς (τώρα στο Mουκάχεβε στην Ουκρανία): ο Σιγισμούνδος το κράτησε ως κηδεμόνας των θετών του γιων από την πρώτη του σύζυγο.

 Μεγιστάνας 
εναλλ.=An old printed book|αριστερά|μικρογραφία| Η Βίβλος Βιζόλυ, η ουγγρική μετάφραση της Βίβλου, που εκδόθηκε με την υποστήριξη του Σιγισμούνδου.

 Ο Μακρύς Τουρκικός Πόλεμος 
μικρογραφία| Θυρεός που δόθηκε στον Σιγισμούνδο το 1597.
εναλλ.=A ruined stone fortress with the remains of a large and a small bastion on the top of a hill|αριστερά|μικρογραφία| Ερείπια του Κάστρου Mακοβίτσα (στο σημερινό Zμπόροβ στη Σλοβακία).

 Υποστηρικτής του Μπότσκαϊ 

 Τρανσυλβανία 

 Κυβερνήτης 
εναλλ.=A golden coin depicting an armored middle-aged man on one side, and a coat-of-arms on the other side|δεξιά|μικρογραφία| Το χρυσό δουκάτο του Στέφεν Μπότσκαϊ.

 Πρίγκιπας 
εναλλ.=A stone depicting the coat-of-arms of the Rákóczi family|δεξιά|μικρογραφία| Η ταφόπλακα του Σιγισμούνδου Ράκοτσι στο Σέρενς.

 Τελευταίοι μήνες 
Η πρώτη σύζυγος του Σιγισμούνδου, Γιούντιτ Αλάγκυ, ήταν κόρη του Γιάνος Αλάγκυ, κυρίου του Ρεγκέτς.  Κληρονόμησε τμήματα της ιδιοκτησίας του πατέρα της, συμπεριλαμβανομένων των Tάλυα και Aμπαουισάντο.  Γέννησε το πρώτο παιδί του Σιγισμούνδου, την Eρσέμπετ το 1588.  Όταν η Γιούντιτ αρρώστησε βαριά την άνοιξη του 1591, ο Σιγισμούνδος την πήγε στο νοσοκομείο στο Σαντομίες στην Πολωνία, όπου αυτή απεβίωσε στις 12 Ιουλίου.   Η Ερσέμπετ παντρεύτηκε τον Μπάλιντ Ντρούγκετ το 1602.  Απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα. 

Η δεύτερη σύζυγος του Σιγισμούνδου, Άννα Γκερέντι, ήταν κόρη του Σαββατιανού ευγενή της Τρανσυλβανίας, Γιάνος Γκερέντι, και της Kάτα Ερντέλυι.   Ο Σιγισμούνδος νυμφεύτηκε τη θετή κόρη της αδερφής του, Mαγκντόλνα, επειδή ο Γιάνος Γκερέντι ήταν ο δεύτερος σύζυγος της Mαγκντόλνας.  Η Άννα γέννησε τρεις γιους.  Ο Γεώργιος, που γεννήθηκε το 1593, έγινε Πρίγκιπας της Τρανσυλβανίας χρόνια μετά το τέλος τού πατέρα του.   Ο Σιγισμούνδος, ο οποίος γεννήθηκε το 1594 και απεβίωσε το 1620, δεν έκανε σταδιοδρομία.   Ο Παύλος γεννήθηκε το 1595  Έγινε βασιλικός δικαστής της Ουγγαρίας  το 1631. Η Άννα απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση του τρίτου γιου της. 

Ο Σιγισμούνδος παραδέχτηκε ότι είχε «αγαπήσει τόσο πολύ τις γυναίκες, που δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς αυτές» σε μια επιστολή που απευθυνόταν στον ανιψιό του, Λάιος Ράκοτσι, λίγους μήνες μετά το τέλος τής Άννας.   Πρότεινε τον εαυτό του στην καθολική Μπορμπάλα Tελέγκντυ, η οποία ήταν χήρα του αείμνηστου φίλου του Kριστόφ Τσάπυ.  Παντρεύτηκαν τον Μάιο του 1596  Αυτή επέζησε του Σιγισμούνδου και μετέστρεψε τον τρίτο γιο του, Παύλο, στον καθολικισμό. 

 Αναφορές 

 Πηγές 







 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Πρίγκιπες της Τρανσυλβανίας