Χοσεΐν Αμανάτ

Ο Χοσεΐν Αμανάτ (αγγλ. Hossein Amanat, περσ. حسین امانت, γενν. 1942)) είναι Ιρανός αρχιτέκτονας, που σταδιοδρόμησε κυρίως στον Καναδά και έλαβε την καναδική υπηκοότητα. Είναι γνωστός κυρίως ως ο σχεδιαστής του Πύργου Σαχιάντ (που μετονομάσθηκε σε Πύργο Αζαντί μετά την Ιρανική Επανάσταση του 1979) στην Τεχεράνη, των κτηρίων «Κιβωτού» στο Παγκόσμιο Κέντρο Μπαχάι στη Χάιφα και του ευκτήριου οίκου των Μπαχαϊστών στη Σαμόα. Ένα από τα τελευταία έργα του είναι το Ιερό του Αμπντούλ-Μπαχά.

Σταδιοδρομία
Ως νεαρός ακόμη απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης, όντας μαθητής του Ιρανού αρχιτέκτονα, γλύπτη, ζωγράφου και πανεπιστημιακού Χούσανγκ Σεϊχούν (1920-2014), ο Αμανάτ κέρδισε έναν πανεθνικό διαγωνισμό το 1966 για να σχεδιάσει τον Πύργο Σαχιάντ, τον μετέπειτα Πύργο Αζαντί, στην Τεχεράνη. Αυτό το σημαντικό έργο του έδωσε την ευκαιρία να δημιουργήσει κάποια από τα πλέον διακεκριμένα έργα του Ιράν με αναφορές στην παραδοσιακή περσική αριτεκτονική. Ανάμεσα σε αυτά είναι τα πρώτα κτήρια του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Σαρίφ στην Τεχεράνη, το Κέντρο Περσικής Κληρονομιάς, το κτήριο της Σχολής Διοικήσεως Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης και το κτήριο της Πρεσβείας του Ιράν στο Πεκίνο. Ως μέλος της διωκόμενης από το νέο καθεστώς Πίστεως Μπαχάι, ο Αμανάτ διέφυγε από τη χώρα αμέσως μετά την Ιρανική Επανάσταση το 1979. Ο νεότερος αδελφός του, ο Αμπάς Αμανάτ, ήταν καθηγητής Ιστορίας και Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Ο Χοσεΐν Αμανάτ εγκαταστάθηκε στον Καναδά το 1980. Από τότε σχεδίασε τα τρία διοικητικά κτήρια της «Κιβωτού» του Μπαχαϊσμού στη Χάιφα του Ισραήλ, κτήρια στην Κίνα και θρησκευτικά και πολιτιστικά κέντρα του Μπαχαϊσμού στις ΗΠΑ, όπως και αρκετά συγκροτήματα οικογενειακών κατοικιών στη Σάντα Μόνικα (Καλιφόρνια), αλλά και υψηλά κτήρια μικτής χρήσεως στο Σαν Ντιέγκο και στο Μπέρναμπι.

Στις 7 Μαΐου 2019 ο Παγκόσμιος Οίκος της Δικαιοσύνης ανεκοίνωσε ότι ο Αμανάτ θα ήταν ο αρχιτέκτονας του νέου Ιερού του Αμπντούλ-Μπαχά.

 Κατάλογος έργων 
Τα σημαντικότερα έργα του Αμανάτ είναι τα εξής:

 Μνημείο Σαχιάντ (Πύργος Αζαντί) στην Τεχεράνη, 1971
 Αρχαιολογικό Μουσείο των Πασαργάδων, 1973
 Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Σαρίφ (Πανεπιστήμιο Αριαμέχρ), 1975
 Κτήριο της Σχολής Διοικήσεως Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης, 1980   
 Πρεσβεία του Ιράν στο Πεκίνο, 1983 
 Κτήριο του Παγκόσμιου Οίκου της Δικαιοσύνης, 1983
 Ευκτήριος Οίκος του Μπαχαϊσμού στη Σαμόα, 1984
 Κέντρο για τη μελέτη των Ιερών Κειμένων, 2001
 Επέκταση των Διεθνών Αρχείων, 2001
 Παγκόσμιο Διοικητικό κέντρο της Πίστεως Μπαχάι, 2001
 Πύργοι Horizons (ουρανοξύστες κατοικίας) στο Σαν Ντιέγκο, 2001
 Διεθνές Κέντρο Διδασκαλίας, 2001+
 Κέντρο Κοινότητας Μπαχάι του Πλέινο (Τέξας), 2004
 Κεντρική Βιβλιοθήκη Τσιανγκ-αν του Πανεπιστημίου Σιτσουάν (Τσενγκτού Κίνας), 2005
 Κέντρο Κοινότητας Μπαχάι του Bellevue, 2006
 Κέντρο Κοινότητας Μπαχάι της Κομητείας Λάουντουν, 2007
 Legacy, 2008
 Ουρανοξύστης Bayside στο Σαν Ντιέγκο, 2009
 Beijing broadcasting institute library, 2011
 Διαγωνισμός Εθνικού Μνημείου του Ολοκαυτώματος, 2011
 Zonda, 2016
 Arris, 2017
 Savina, 2017
 One 88, 2018
 777 front, 2019

 Τιμητικές διακρίσεις 
 1971 Μετάλλιο Τέχνης - Υπουργείο Παιδείας του Ιράν
 1975 Βασιλικό Μετάλλιο Σχεδίου «Παχλαβί»
 1985 Βραβείο «Τάκερ» για την Αριστεία στην Αρχιτεκτονική
 1995 «Αριστεία στον σχεδιασμό κτηρίων», Διαγωνισμός «Marble from Greece»
 2001 Βραβείο Αμερικανικού Ινστιτούτου Σκυροδέματος
 2024 Αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστότοπος του αρχιτεκτονικού γραφείου του Αμανάτ
 BBC interview with Hossein Amanat, Οκτώβριος 2007 (στην περσική γλώσσα)

Κατηγορία:Ιρανοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Καναδοί αρχιτέκτονες