Θέλω να ζήσω! (ταινία)

Το Θέλω να ζήσω! () είναι Αμερικανική δραματική βιογραφική του 1958 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουάιζ. Πρωταγωνιστούν οι Σούζαν Χέιγουορντ, Σάιμον Όκλαντ, Βιρτζίνια Βίνσεντ και Θίοντορ Μπίκελ.

Η ταινία αφηγείται τη ζωή της Μπάρμπαρα Γκράχαμ, μιας πόρνης και σεσημασμένης εγκληματία, η οποία καταδικάζεται για φόνο και αντιμετωπίζει τη θανατική ποινή. Το σενάριο, που γράφτηκε από τους Νέλσον Γκίντινγκ και Ντον Μάνκιεβιτς, προσαρμόστηκε από προσωπικές επιστολές που έγραψε η Γκράχαμ, εκτός από άρθρα σε εφημερίδες που έγραψε ο βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος Εντ Μοντογκόμερι στην εφημερίδα San Francisco Examiner. Η ταινία παρουσιάζει μια εξαιρετικά μυθιστορηματική εκδοχή της υπόθεσης, υποδεικνύοντας την πιθανότητα ότι η Γκράχαμ μπορεί να ήταν αθώα.

Κυκλοφόρησε στα τέλη του 1958 και σημείωσε εμπορική και κριτική επιτυχία, αποσπώντας ευνοϊκές κριτικές από τους κριτικούς για την ερμηνεία της Χέιγουορντ, καθώς και για τη ρεαλιστική απεικόνιση της θανατικής ποινής από την ταινία. Η ταινία κέρδισε συνολικά έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, με την Χέιγουορντ να κέρδισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου στα 31α βραβεία Όσκαρ καθώς και το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας στην ίδια κατηγορία.

 Πλοκή 
Το 1950, στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο, η μικροκακοποιός και πόρνη Μπάρμπαρα Γκράχαμ αντιμετωπίζει μια κατηγορία σε βαθμό πλημμελήματος για υποκίνηση σεξ. Επιστρέφει στο πατρικό της σπίτι στο Σαν Ντιέγκο, αλλά σύντομα κατηγορείται για ψευδορκία αφού παρέχει σε δύο εγκληματίες φίλους της ένα ψεύτικο άλλοθι. Στη συνέχεια, επιστρέφει στην πορνεία και σε άλλες εγκληματικές δραστηριότητες για να βγάλει τα προς το ζην και αρχίζει να εργάζεται για τον κλέφτη Έμετ Πέρκινς, παρασύροντας άντρες στο σαλόνι του τζόγου. Η Μπάρμπαρα καταφέρνει να κερδίσει ένα σημαντικό χρηματικό ποσό και σταματά να εργάζεται για τον Έμετ για να παντρευτεί τον Χανκ, τον τρίτο σύζυγό της. Το ζευγάρι αποκτά έναν γιο, τον Μπόμπι, αλλά ο γάμος τους βρίσκεται σε αναταραχή λόγω του εθισμού του Χανκ στην ηρωίνη και της σωματικής κακοποίησης.

Η Μπάρμπαρα αναγκάζει τον Χανκ να φύγει, αλλά σύντομα την εκδιώκουν από το διαμέρισμά της. Απελπισμένη, αφήνει τον Μπόμπι στη φροντίδα της μητέρας της και επιστρέφει στη δουλειά για τον Έμετ, ο οποίος πλέον συνδέεται με τους κακοποιούς Τζον Σάντο και Μπρους Κινγκ. Η αστυνομία κάνει έφοδο στην επιχείρηση και η Μπάρμπαρα παραδίδεται. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, μένει έκπληκτη όταν οι αρχές την κατηγορούν ότι βοήθησε τον Πέρκινς και τον Σάντο να δολοφονήσουν τη Μέιμπελ Μόνοχαν, μια ηλικιωμένη γυναίκα από το Μπέρμπανκ. Η Μπάρμπαρα επιμένει ότι ήταν στο σπίτι με τον σύζυγο και τον γιο της τη νύχτα της δολοφονίας, αλλά κατηγορείται και προσάγεται σε δίκη. Η παιδική φίλη της Μπάρμπαρα, Πεγκ, την επισκέπτεται στη φυλακή και συμφωνεί να βοηθήσει στη φροντίδα του Μπόμπι.

Ο δικηγόρος Ρίτσαρντ Τίμπροου αναλαμβάνει την υπόθεση της Μπάρμπαρα και την ενημερώνει ότι το άλλοθι της δεν έχει νόημα, εκτός αν ο Χανκ μπορεί να το επιβεβαιώσει. Η Μπάρμπαρα επινοεί κρυφά ένα ψεύτικο άλλοθι με τον Μπεν Μιράντα, που υποτίθεται ότι είναι φίλος ενός συγκρατούμενου. Στη δίκη αποκαλύπτεται ότι ο Μπεν είναι ένας αστυνομικός που κατέγραψε την ομολογία της με κρυφό μικρόφωνο κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους. Η Μπάρμπαρα επιμένει ότι αναζήτησε το ψεύτικο άλλοθι μόνο για να αποφύγει τη θανατική ποινή και ότι η παραδοχή της είναι ψευδής. Καταδικάζεται τελικά, μαζί με τον Έμετ και τον Τζον, και οι τρεις σε θάνατο.

Ο Τίμπροου αποσύρεται από την υπόθεση της Μπάρμπαρα και αντικαθίσταται από τον Αλ Μάθιους. Στη φυλακή, η Μπάρμπαρα είναι ανελέητα προκλητική, αρνείται να φορέσει τη στολή της και απαιτεί να έχει ραδιόφωνο. Ο Μάθιους ζητά από τον ψυχολόγο Καρλ Πάλμπεργκ να αξιολογήσει τη Μπάρμπαρα, ελπίζοντας να κάνει τελικά ένα τεστ ανίχνευσης ψεύδους. Αφού την επισκέφτηκε, ο Καρλ δηλώνει ότι ενώ η Μπάρμπαρα φαίνεται να είναι ανήθικη, είναι απεχθής στη βία. Παρατηρεί επίσης ότι είναι αριστερόχειρας και ο φόνος έγινε από δεξιόχειρα. Ο δημοσιογράφος Έντουαρντ Μοντγκόμερι, ο οποίος κάλυπτε την υπόθεση της Μπάρμπαρα όλο αυτό το διάστημα, αμφισβητεί την πεποίθησή της και δημοσιεύει μια φιλική σειρά άρθρων που περιγράφουν την ταραγμένη ζωή της. Καθώς πλησιάζει η ημερομηνία εκτέλεσής της, η Μπάρμπαρα γίνεται όλο και πιο ανήσυχη. Μια παραπομπή στο Ανώτατο Δικαστήριο της δίνει ελπίδα ότι η ποινή της μπορεί να μετατραπεί, αλλά ανατρέπεται όταν ο Καρλ πεθαίνει απροσδόκητα από καρδιακή νόσο. Η αίτηση του Αλ για επανάληψη της δίκης απορρίπτεται και ορίζεται η ημερομηνία εκτέλεσης της Μπάρμπαρα.

Την ημέρα πριν από την εκτέλεσή της, μια απογοητευμένη Μπάρμπαρα μεταφέρεται στη φυλακή Σαν Κουεντίν, όπου συναντά έναν ιερέα. Εκείνο το βράδυ, θυμώνει όταν ακούει ότι πολλά ζευγάρια επιδιώκουν να υιοθετήσουν τον γιο της. Μένει ξύπνια όλη τη νύχτα, αφηγούμενη με θλίψη σε μια νοσοκόμα της φυλακής τον γάμο της με τον Χανκ. Το πρωί, 45 λεπτά πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση της Μπάρμπαρα, ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια Γκούντγουιν Τζ. Νάιτ δηλώνει την αναστολή της ποινής, αλλά το έντυπο του δικηγόρου της Αλ ακυρώνεται και η εκτέλεση διατάσσεται να προχωρήσει. Η Μπάρμπαρα οδηγείται στο θάλαμο αερίων, αλλά η εκτέλεση διακόπτεται ξανά όταν δηλώνεται το τροποποιημένο έντυπο του Αλ.

Η αβεβαιότητα και η απόγνωση γύρω από τη μοίρα της προκαλούν τη Μπάρμπαρα σε υστερία. Επιστρέφει στο κελί της, όπου αυτή και το προσωπικό της φυλακής περιμένουν αρκετά λεπτά για μια απάντηση στο υπόμνημα του Αλ. Ενημερώνονται ότι απορρίφθηκε και πάλι και ότι η εκτέλεση της Μπάρμπαρα πρόκειται να προχωρήσει άμεσα. Πριν μπει στον θάλαμο αερίων, η Μπάρμπαρα απαιτεί να φορέσει μάσκα, καθώς δεν θέλει να δει τα πρόσωπα των μαρτύρων αυτών που θεωρεί ως δολοφονία της. Δένεται σε καρέκλα και εκτελείται με αέριο κυανίου. Αφού η Μπάρμπαρα κηρύσσεται νεκρή, ένας απελπισμένος Έντουαρντ Μοντγκόμερι φεύγει από τη φυλακή. Στην έξοδό του, τον συναντά ο Αλ, ο οποίος του δίνει ένα σημείωμα από τη Μπάρμπαρα που τον ευχαριστεί για τις προσπάθειές του να τη βοηθήσει.

 Διανομή ρόλων 
Σούζαν Χέιγουορντ - Μπάρμπαρα Γκράχαμ
Σάιμον Όκλαντ - Έντουαρντ Μοντγκόμερι
Βιρτζίνια Βίνσεντ - Πεγκ 
Θίοντορ Μπίκελ - Καρλ Πάλμπεργκ 
Γουέσλι Λάου - Χένρι Γκράχαμ
Φίλιπ Κούλιτζ - Έμετ Πέρκινς
Λου Κρούγκμαν - Τζον Σάντο
Τζέιμς Φίλμπρουκ - Μπρους Κινγκ
Μπάρλετ Ρόμπινσον - εισαγγελέας Μίλτον
Μάριον Μάρσαλ - Ρίτα  (χωρίς πιστοποίηση)
Γκέιτζ Κλαρκ - δικηγόρος Ρίτσαρντ Τίμπροου
Τζο Ντε Σάντις - δικηγόρος Αλ Μάθιους
Τζον Μάρλεϊ - Ιερέας Ντίβερς
Νταμπς Γκριρ - διοικητής του Σαν Κουέντιν

 Ακρίβεια 
Σύμφωνα με την ιστορικό Κάθλιν Κέιρνς, στην ταινία υποδηλώθηκε ότι η ενοχή ή η αθωότητα της Γκράχαμ ήταν σε μεγάλο βαθμό άσχετη, ότι το πραγματικό έγκλημα διαπράχθηκε από ένα δικαστικό σύστημα που την πλαισίωσε και ένα μέσο ενημέρωσης που υποστήριξε την προσπάθεια.Στην πραγματικότητα, η ταινία απαλλάχθηκε από πολλά στοιχεία της υπόθεσης. Η ταινία υποδηλώνει επίσης ότι η Γκράχαμ, αν και πιστεύεται ότι έχει κοινωνιοπαθητικές τάσεις στην πραγματική ζωή, ήταν επικίνδυνη μόνο για τον εαυτό της ως αποτέλεσμα της παιδικής της ηλικίας που βίωσε χωρίς αγάπη και της καταχρηστικής μητέρας της.

Ένας πρόλογος και ένας επίλογος που συνέβαλε στην ταινία ο Έντουαρντ Μοντγκόμερι, ο δημοσιογράφος που κάλυψε την υπόθεση της Γκράχαμ για την εφημερίδα San Francisco Examiner, χαρακτηρίζει το περιεχόμενο της ταινίας, το οποίο σε μεγάλο βαθμό απεικονίζει την Γκράχαμ ως αθώα για τη δολοφονία, ως πραγματικό. Ωστόσο, μπορεί να υπήρχαν σημαντικές αποδείξεις για τη συνενοχή της Γκράχαμ στο έγκλημα, συμπεριλαμβανομένης της μαγνητοσκοπημένης ομολογίας της σε έναν μυστικό αξιωματικό.  Σε μια συνέντευξη με τον Ρόμπερτ Όσμπορν, η Σούζαν Χέιγουορντ παραδέχτηκε ότι η έρευνά της για τα στοιχεία και τις επιστολές στην υπόθεση την οδήγησαν να πιστέψει ότι η Γκράχαμ ήταν ένοχη.

Παρά τις ορισμένες αμφισβητήσεις που έλαβε η ιστορία της Γκράχαμ, η απεικόνιση του θαλάμου αερίων της Καλιφόρνια στην ταινία θεωρήθηκε ακριβής.

 Παραγωγή 

Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε αρχικά από τον Ντον Μάνκιεβιτς βασισμένο σε γράμματα της καταδικασμένης δολοφόνου Μπάρμπαρα Γκράχαμ, η οποία εκτελέστηκε το 1955, και σε μια σειρά άρθρων του δημοσιογράφου Έντουαρντ Μοντγκόμερι.Στις αρχές του 1958, αφού ολοκληρώθηκε ένα προσχέδιο του σεναρίου, ο Νέλσον Γκίντινγκ ανέλαβε να γράψει ένα νέο σενάριο και να αλλάξει την αφήγηση καθώς δεν είχε εστίαση και περιείχε πάρα πολλές σελίδες που επικεντρώνονταν στην ταραγμένη παιδική ηλικία της Γκράχαμ. Η αναδιατύπωση του Γκίντινγκ παρέλειψε οποιαδήποτε απεικόνιση της δολοφονίας της Μαμπλ Μόνοχαν καθώς και των μηνών που πέρασε η Γκράχαμ στην κρατική φυλακή Σαν Κουέντιν κατά τη διάρκεια των προσφυγών της.

Όταν ρωτήθηκε για την ανάληψη του αμφιλεγόμενου ρόλου, η Σούζαν Χέιγουορντ είπε: Απλώς έπρεπε να την υποδυθώ. Αν δεν πίστευα ότι έπρεπε να την κάνουν, δεν θα αναλάμβανα τον ρόλο.

Για να διασφαλίσει ότι η σκηνή εκτέλεσης απεικονιζόταν όσο το δυνατόν ακριβέστερα, ο Γουάιζ παρακολούθησε μια δημόσια εκτέλεση στο Σαν Κουέντιν.Η Χέιγουορντ  σχολίασε μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων ότι η προσομοιωμένη εμπειρία της εκτέλεσης την έπεισε ότι η πρακτική ήταν μεσαιωνική.
 Υποδοχή 
 Εισπράξεις 
Αν και ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι η ταινία είχε εισπράξεις $3,5 εκατομμυρίων,  η βιογραφία του Γουόλτερ Γουάγκνερ με τίτλο "Walter Wanger, Hollywood Independent" ανέφερε ότι η ταινία είχε εισπράξεις $5.641.711, με καθαρό κέρδος $2.455.570. Η Χέιγουορντ δικαιούταν το 37% του συνολικού κέρδους της ταινίας.

 Κριτικές 

Η ταινία απέσπασε ευνοϊκή κριτική ανταπόκριση, με πολλούς κριτικούς να προαναγγέλλουν την ταινία ως «κατηγορητήριο κατά της θανατικής ποινής», αναφέροντας την τρομακτική απεικόνιση της εκτέλεσης.Ο παραγωγός Γουόλτερ Γουάγκνερ έλαβε πολυάριθμες επιστολές συγχαρητηρίων που επαινούσαν την ταινία μετά την κυκλοφορία της, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από τους συγγραφείς Άρθουρ Μίλερ και Άλμπερτ Καμί, οι οποίοι ήταν όλοι ένθερμοι αντίπαλοι της θανατικής ποινής.

Ο Τζιν Μπλέικ, ο ρεπόρτερ που κάλυψε την πραγματική δίκη της δολοφονίας για την Daily Mirror του Los Angeles, χαρακτήρισε την ταινία ένα δραματικό και εύγλωττο κομμάτι προπαγάνδας για την κατάργηση της θανατικής ποινής. Σε μια επανεκτίμηση του 1993, ο κριτικός κινηματογράφου Ντάνι Πίρι έγραψε ότι η Χέιγουορντ είναι ...η ηθοποιός εκείνης της εποχής [δεκαετίες 1940 και 1950] που χρειάζεται περισσότερο να ανακαλυφθεί ξανά και η καλύτερη ταινία για να ξεκινήσεις είναι το «Θέλω να ζήσω!».

Ο ιστότοπος συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία θετικής έγκρισης 94% βασισμένες σε 16 κριτικές με μέσο όρο 7.90/10.

 Παραπομπές 

Βιβλογραφία 





 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Δράμα)