Εγιαλέτι της Σιλίστρας

Το Εγιαλέτι της Σιλίστρας (οθωμανικά τουρκικά: Eyālet-i Silistra) αργότερα γνωστό ως Εγιαλέτι του Οζού, ήταν διοικητική εδαφική οντότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία περιελάμβανε την περιοχή κατά μήκος της ακτής της Μαύρης Θάλασσας και της νότιας όχθης του ποταμού Δούναβη στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Το φρούριο του Άκκερμαν ήταν υπό τη δικαιοδοσία του εγιαλέτι. Η αναφερόμενη έκτασή του τον 19ο αιώνα ήταν 71.140 τετραγωνικά χιλιόμετρα (27.469 τετραγωνικά μίλια).

Το εγιαλέτι της Σιλίστρας σχηματίστηκε το 1593 ως μπεηλερμπεηλίκι του Οζί από την επικράτεια του πρώην Πριγκιπάτου της Καρβούνας, αργότερα Δοβρουτσά, η Σιλίστρα ήταν αρχικά το Σαντζάκι της Σιλίστρας του Εγιαλέτι της Ρούμελης.

Πήρε το όνομά του από τη Σιλίστρα, καθώς ο κυβερνήτης της έμενε συχνά σε αυτό το παραδουνάβιο φρούριο. Γύρω στο 1599, επεκτάθηκε και ανυψώθηκε στο επίπεδο του εγιαλέτι πιθανότατα ως όφελος για τον πρώτο του γενικό κυβερνήτη (μπεηλερμπέη), τον Χάνο της Κριμαίας. Είχε επίκεντρο τις περιοχές Δοβρουτσά, Μπουντζάκ (Οθωμανική Βεσσαραβία) και Γιεντισάν και περιλάμβανε τις πόλεις Βάρνα, Κωνστάντζα, Άκκερμαν και Χατζιμπέη (Οδησσό) με πρωτεύουσα τα φρούρια της Σιλίστρας (τώρα στη Βουλγαρία).

Τον 17ο αιώνα, το εγιαλέτι της Σιλίστρας επεκτάθηκε προς τα νότια και δυτικά για να συμπεριλάβει το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης Βουλγαρίας και της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων της Αδριανούπολης, την Φιλιππούπολη και το Βίντιν. Στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, μια σειρά Ρωσοτουρκικών Πολέμων περιόρισαν το εγιαλέτι στα ανατολικά με τη Ρωσία να προσαρτά τελικά όλο το Γιεντισάν και το Μπουντζάκ στον Δούναβη μέχρι το 1812.

Το εγιαλέτι της Αδριανούπολης ιδρύθηκε νότια του εγιαλέτι της Σιλίστρας το 1830. Με τις οθωμανικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1864 το εγιαλέτι της Σιλίστρας ανασυστάθηκε ως Βιλαέτι του Δούναβη.

 Παραπομπές 

Σιλιστρας
Κατηγορία:Ιστορία της Τουρκίας