Νυσταγμός

Ο νυσταγμός είναι κατάσταση ακούσιας (ή εκούσιας, σε ορισμένες περιπτώσεις) οφθαλμικής κίνησης. Οι άνθρωποι μπορεί να γεννηθούν με αυτό, αλλά πιο συχνά το αποκτούν στη βρεφική ηλικία ή αργότερα στη ζωή. Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ή περιορισμένη όραση.

Φυσιολογικά, ενώ το κεφάλι περιστρέφεται γύρω από έναν άξονα, οι οπτικές εικόνες διατηρούνται περιστρέφοντας τα μάτια προς την αντίθετη κατεύθυνση του αντίστοιχου άξονα. Οι ημικυκλικοί σωλήνες στην αίθουσα του αυτιού αντιλαμβάνονται τη γωνιακή επιτάχυνση και στέλνουν σήματα στους πυρήνες για κίνηση των ματιών στον εγκέφαλο. Από εδώ, ένα σήμα μεταδίδεται στους εξωφθάλμιους μύες για να επιτρέψει στο βλέμμα κάποιου να προσηλωθεί σε ένα αντικείμενο καθώς το κεφάλι κινείται. Ο νυσταγμός εμφανίζεται όταν οι ημικυκλικοί σωλήνες διεγείρονται (π.χ. από ασθένεια) ενώ το κεφάλι είναι ακίνητο. Η κατεύθυνση της οφθαλμικής κίνησης σχετίζεται με τον ημικυκλικό σωλήνα που διεγείρεται.

Υπάρχουν δύο βασικές μορφές νυσταγμού: παθολογικός και φυσιολογικός, με παραλλαγές σε κάθε τύπο. Ο φυσιολογικός νυσταγμός εμφανίζεται υπό φυσιολογικές συνθήκες σε υγιή άτομα. Ο νυσταγμός μπορεί να προκληθεί από συγγενή διαταραχή ή στέρηση ύπνου, επίκτητες ή διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος, τοξικότητα, φάρμακα, αλκοόλ ή περιστροφική κίνηση. Παλαιότερα θεωρούνταν μη θεραπεύσιμος, όμως τα τελευταία χρόνια έχουν εντοπιστεί αρκετά φάρμακα για τη θεραπεία του νυσταγμού. Ο νυσταγμός σχετίζεται επίσης περιστασιακά με ίλιγγο.

 Αιτίες 
μικρογραφία|Νυσταγμός όπως φαίνεται σε περίπτωση οφθαλμικού αλμπινισμού
Η αιτία του παθολογικού νυσταγμού μπορεί να είναι συγγενής, ιδιοπαθής ή δευτερογενής σε προϋπάρχουσα νευρολογική διαταραχή. Μπορεί επίσης να προκληθεί προσωρινά από αποπροσανατολισμό (όπως στις βόλτες με τρενάκι του λούνα παρκ ή όταν ένα άτομο περιστρέφεται) ή από ορισμένα φάρμακα (οινόπνευμα, λιδοκαΐνη και άλλα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος, εισπνεόμενα φάρμακα, διεγερτικά, ψυχεδελικά και διασπαστικά ναρκωτικά).

 Νυσταγμός πρώιμης έναρξης 
Ο πρώιμος νυσταγμός εμφανίζεται πιο συχνά από τον επίκτητο νυσταγμό. Μπορεί να είναι μεμονωμένος ή να συνοδεύει άλλες διαταραχές (όπως μικροοφθαλμικές ανωμαλίες ή σύνδρομο Ντάουν). Ο ίδιος ο πρώιμος νυσταγμός είναι συνήθως ήπιος και μη προοδευτικός. Τα προσβεβλημένα άτομα συνήθως δεν γνωρίζουν τις αυθόρμητες κινήσεις των ματιών τους, αλλά η όραση μπορεί να επηρεαστεί ανάλογα με τη σοβαρότητα των κινήσεων των ματιών.

Οι τύποι πρώιμου νυσταγμού περιλαμβάνουν τους ακόλουθους, μαζί με μερικές από τις αιτίες τους:

 Νηπιακός:
 Αλμπινισμός
 Ανιριδία
 Αμφοτερόπλευρος συγγενής καταρράκτης
 Αμφοτερόπλευρη υποπλασία οπτικού νεύρου
 Ιδιοπαθής
 Συγγενής αμαύρωση Λεμπέρ
 Νόσος του οπτικού νεύρου ή της ωχράς κηλίδας
 Επίμονος αγγειακός χιτώνας του φακού
 Μονοχρωματισμός ραβδίων
 Οπτικοκινητικό σύνδρομο λειτουργικού μονοφθάλμου
 Λανθάνων νυσταγμός
 Σύνδρομο Νούναν
 Νυσταγμός συνδρόμου απόφραξης

Ο φυλοσύνδετος βρεφικός νυσταγμός σχετίζεται με μεταλλάξεις του γονιδίου FRMD7, το οποίο βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ.

Ο βρεφικός νυσταγμός σχετίζεται επίσης με δύο οφθαλμικές φυλοσύνδετες ασθένειες, γνωστές ως πλήρης συγγενής στατική νυχτερινή τύφλωση (CSNB) και ατελής CSNB (iCSNB ή CSNB-2), οι οποίες προκαλούνται από μεταλλάξεις ενός από τα δύο γονίδια που βρίσκονται στο χρωμόσωμα Χ. Στην CSNB, ανευρίσκονται μεταλλάξεις στο NYX (νυκταλοπίνη). Η CSNB-2 περιλαμβάνει μεταλλάξεις του CACNA1F, ενός τασοεξαρτώμενου διαύλου ασβεστίου που, όταν μεταλλάσσεται, δεν μεταφέρει ιόντα.

 Επίκτητος νυσταγμός 
Ο νυσταγμός που εμφανίζεται αργότερα στην παιδική ηλικία ή στην ενήλικη ζωή ονομάζεται επίκτητος νυσταγμός. Η αιτία είναι συχνά άγνωστη, ή ιδιοπαθής, και ως εκ τούτου αναφέρεται ως ιδιοπαθής νυσταγμός. Άλλες κοινές αιτίες περιλαμβάνουν ασθένειες και διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος, μεταβολικές διαταραχές και τοξικότητα αλκοόλ και φαρμάκων. Στους ηλικιωμένους, το εγκεφαλικό είναι η πιο κοινή αιτία.

 Γενικές ασθένειες και καταστάσεις 
Μερικές από τις ασθένειες που παρουσιάζουν τον νυσταγμό ως παθολογικό σημείο ή σύμπτωμα είναι οι εξής:

 Ανιριδία
 Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης 
 Όγκοι εγκεφάλου (μυελοβλάστωμα, αστροκύτωμα, ή άλλοι όγκοι στον οπίσθιο κρανιακό βόθρο.)
 Νόσος Καναβάν
 COVID-19
 Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
 Πλάγιο μυελικό σύνδρομο
 Νόσος Μενιέρ και άλλες διαταραχές ισορροπίας
 Πολλαπλή σκλήρυνση
 Υποπλασία οπτικού νεύρου
 Νόσος Πελιτσέους-Μέρτσμπαχερ
 Σύνδρομο διάνοιξης ανώτερου σωλήνα
 Φαινόμενο Τούλιο
 Νόσος Γουίπλ

 Τοξικότητα ή μέθη, μεταβολικές διαταραχές και συνδυασμός 
Πηγές τοξικότητας που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νυσταγμό:

 Μέθη
 Αμφεταμίνες
 Βαρβιτουρικά
 Βενζοδιαζεπίνες
 Δεξτρομεθορφάνη
 Κεταμίνη
 Πρεγκαμπαλίνη
 Λίθιο
 MDMA
 Υποξείδιο του αζώτου 
 Φαινκυκλιδίνη (PCP)
 Φαινυτοΐνη 
 Σαλικιλικά
 Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)
 Άλλα αντισπασμωδικά και ηρεμιστικά

 Ανεπάρκεια θειαμίνης 
Οι παράγοντες κινδύνου για ανεπάρκεια θειαμίνης, ή μπεριμπέρι, περιλαμβάνουν με τη σειρά τους διατροφή με κυρίως λευκό ρύζι, καθώς και αλκοολισμό, αιμοκάθαρση, χρόνια διάρροια και λήψη υψηλών δόσεων διουρητικών. Σπάνια μπορεί να οφείλεται σε γενετική πάθηση που οδηγεί σε δυσκολίες απορρόφησης της θειαμίνης που βρίσκεται στα τρόφιμα. Η εγκεφαλοπάθεια Βέρνικε και το σύνδρομο Κορσάκοφ είναι μορφές μπεριμπέρι.

 Ασθένειες και διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) 
Διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως πρόβλημα παρεγκεφαλίδας, ο νυσταγμός μπορεί να είναι προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένης της οριζόντιας. Ο καθαρά κατακόρυφος νυσταγμός συνήθως προέρχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα, αλλά είναι επίσης μια ανεπιθύμητη ενέργεια που παρατηρείται συνήθως σε υψηλή τοξικότητα φαινυτοΐνης. Άλλες αιτίες τοξικότητας που μπορεί να οδηγήσουν σε νυσταγμό περιλαμβάνουν:

Απόστημα εγκεφάλου
Παρεγκεφαλιδική αταξία
Δυσπλασία Κιάρι
Πολλαπλή σκλήρυνση
Εγκεφαλικός
Αιμορραγία θαλάμου
Τραύμα
Όγκος
Νεογνικός παρεγκεφαλιδικός αμφιβληστροειδικός εκφυλισμός

 Άλλες αιτίες 

 Μη φυσιολογικός
 Δυσλειτουργία του τροχιλιακού νεύρου 
 Αιθουσαία παθολογία, πχ. νόσος Μενιέρ, SCDS ( σύνδρομο διάσπασης ανώτερου καναλιού ), BPPV, αιθουσαία νευρίτιδα
 Έκθεση σε ισχυρά μαγνητικά πεδία (όπως στις μηχανές μαγνητικής τομογραφίας) 
 Η μακροχρόνια έκθεση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού ή στο σκοτάδι, που ονομάζεται νυσταγμός του ανθρακωρύχου από τους ανθρακωρύχους του 19ου αιώνα που ανέπτυξαν νυσταγμό από την εργασία στο σκοτάδι.
 Μια ελαφρώς διαφορετική μορφή νυσταγμού μπορεί να παραχθεί εκούσια από μερικούς (8% των) ατόμων. Μερικοί μπορούν να το διατηρήσουν έως και 35 δευτερόλεπτα, αλλά οι περισσότεροι κατά μέσο όρο περίπου 5 δευτερόλεπτα.

Διάγνωση
δεξιά|μικρογραφία| Όραση σε ταχεία οριζόντια κίνηση των ματιών
δεξιά|μικρογραφία| Όραση σε ταχεία κάθετη κίνηση των ματιών
Ο νυσταγμός είναι ιδιαίτερα αισθητός αλλά σπάνια αναγνωρίζεται. Ο νυσταγμός μπορεί να διερευνηθεί κλινικά χρησιμοποιώντας έναν αριθμό μη επεμβατικών τυπικών εξετάσεων. Το απλούστερο είναι το θερμιδικό αντανακλαστικό τεστ, στο οποίο ο ένας πόρος του αυτιού βρέχεται με ζεστό ή κρύο νερό ή αέρα. Η διαβάθμιση θερμοκρασίας προκαλεί τη διέγερση του οριζόντιου ημικυκλικού σωλήνα και τον επακόλουθο νυσταγμό.

Η προκύπτουσα κίνηση των ματιών μπορεί να καταγραφεί και να ποσοτικοποιηθεί από μια ειδική συσκευή που ονομάζεται ηλεκτρονυσταγμογράφος (ENG), μια μορφή ηλεκτροοφθαλμογραφίας (μια ηλεκτρική μέθοδος μέτρησης των κινήσεων των ματιών χρησιμοποιώντας εξωτερικά ηλεκτρόδια), ή μια ακόμη λιγότερο επεμβατική συσκευή που ονομάζεται βιντεονυσταγμογράφος (VNG), μια μορφή βιντεοοφθαλμογραφίας (VOG) (μια μέθοδος μέτρησης των κινήσεων των ματιών που βασίζεται σε βίντεο χρησιμοποιώντας εξωτερικές μικρές κάμερες ενσωματωμένες σε μάσκες κεφαλής), που χορηγούνται από ακουολόγο. Ειδικές αιωρούμενες καρέκλες με ηλεκτρικά χειριστήρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόκληση περιστροφικού νυσταγμού.

Οι ορθοπτικοί μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν ένα οπτοκινητικό τύμπανο ή ηλεκτροοφθαλμογραφία ή γυαλιά Φρέντσελ για να αξιολογήσουν τις κινήσεις των ματιών του ασθενούς.

Ο νυσταγμός μπορεί να προκληθεί από την προσήλωση σε διαδοχικά κινούμενα αντικείμενα, παθήσεις, παρατεταμένη περιστροφή ή χρήση ουσιών . Ο νυσταγμός δεν πρέπει να συγχέεται με άλλες επιφανειακά παρόμοιας εμφάνισης διαταραχές των οφθαλμικών κινήσεων (σακαδικές ταλαντώσεις) όπως ο οψόκλωνος ή ο οφθαλμικός πτερυγισμός που αποτελούνται αποκλειστικά από ταχείας φάσης (σακαδικές) κινήσεις των ματιών, ενώ ο νυσταγμός χαρακτηρίζεται από το συνδυασμό ομαλής κίνησης, η οποία συνήθως απομακρύνει το μάτι από το σημείο εστίασης, η οποία διακόπτεται από σακκαδική κίνηση που επαναφέρει το μάτι στον στόχο. Χωρίς τη χρήση αντικειμενικών τεχνικών καταγραφής, μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ αυτών των συνθηκών.

 Παθολογικός νυσταγμός 
Ο παθολογικός νυσταγμός χαρακτηρίζεται από «υπερβολικές μετατοπίσεις στατικών εικόνων του αμφιβληστροειδούς που υποβαθμίζουν την όραση και μπορεί να προκαλέσουν απατηλή κίνηση του ορατού κόσμου».

Το φαινόμενο Μπεχτέρεφ ανακαλύφθηκε από τον Βλαντίμιρ Μπεχτέρεβ το 1883 σε πειράματα σε ζώα. Συγκεκριμένα, εάν η μία πλευρά του αιθουσαίου συστήματος είναι κατεστραμμένη, τότε λόγω έλλειψης αιθουσαίου σήματος από εκείνη την πλευρά, το ζώο εμφανίζει νυσταγμό και ίλιγγο. Μετά από λίγο, λόγω αιθουσαίας αντιστάθμισης, ο νυσταγμός και ο ίλιγγος σταματά. Ωστόσο, εάν τότε υποστεί βλάβη το άλλο αιθουσαίο σύστημα, τότε εμφανίζεται νυσταγμός και ίλιγγος προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτή είναι μια πρώιμη ένδειξη αισθητικοκινητικής προσαρμογής στον εγκέφαλο. Σπάνια αναφέρεται σε ανθρώπους.

Όταν ο νυσταγμός εμφανίζεται χωρίς να εκπληρώνει τη φυσιολογική του λειτουργία, είναι παθολογικός (απόκλιση από την υγιή ή φυσιολογική κατάσταση). Ο παθολογικός νυσταγμός είναι το αποτέλεσμα βλάβης σε ένα ή περισσότερα στοιχεία του αιθουσαίου συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των ημικυκλικών σωλήνων, των οργάνων του ωτόλιθου και της αιθουσαίας παρεγκεφαλίδας.

Ο παθολογικός νυσταγμός προκαλεί γενικά έναν βαθμό διαταραχής της όρασης, αν και η σοβαρότητα αυτής της βλάβης ποικίλλει ευρέως. Επίσης, πολλοί τυφλοί έχουν νυσταγμό, που είναι ένας λόγος που κάποιοι φορούν σκούρα γυαλιά.

 Παραλλαγές 

 Ο κεντρικός νυσταγμός εμφανίζεται ως αποτέλεσμα είτε φυσιολογικών είτε μη φυσιολογικών διεργασιών που δεν σχετίζονται με το αιθουσαίο όργανο. Για παράδειγμα, οι βλάβες του μεσεγκεφάλου ή της παρεγκεφαλίδας μπορεί να οδηγήσουν σε κατακόρυφο νυσταγμό.
 Ο νυσταγμός που προκαλείται από το βλέμμα εμφανίζεται ή επιδεινώνεται ως αποτέλεσμα της αλλαγής του βλέμματος προς ή μακριά από μια συγκεκριμένη πλευρά που έχει προσβεβλημένη κεντρική συσκευή.
 Ο περιφερικός νυσταγμός εμφανίζεται ως αποτέλεσμα είτε φυσιολογικών είτε νοσηρών λειτουργικών καταστάσεων του αιθουσαίου συστήματος και μπορεί να συνδυάζει μια περιστροφική συνιστώσα με κάθετες ή οριζόντιες κινήσεις των ματιών και μπορεί να είναι αυθόρμητη, θέσης ή προκλητή .
 Ο νυσταγμός θέσης εμφανίζεται όταν το κεφάλι ενός ατόμου βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη θέση. Ένα παράδειγμα κατάστασης ασθένειας στην οποία συμβαίνει αυτό είναι ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης (BPPV).
 Ο μετα-περιστροφικός νυσταγμός εμφανίζεται μετά τη δημιουργία ανισορροπίας μεταξύ μιας φυσιολογικής πλευράς και μιας άρρωστης πλευράς με διέγερση του αιθουσαίου συστήματος με γρήγορο κούνημα ή περιστροφή της κεφαλής.
 Ο αυθόρμητος νυσταγμός είναι ο νυσταγμός που εμφανίζεται τυχαία, ανεξάρτητα από τη θέση του κεφαλιού του ασθενούς.

 Φυσιολογικός νυσταγμός 
δεξιά|μικρογραφία| Ένα διάγραμμα της δοκιμής θερμιδικού αντανακλαστικού, το οποίο ελέγχει το αιθουσαίο-οφθαλμικό αντανακλαστικό (VOR) με πλήρωση του ακουστικού πόρου με ζεστό ή κρύο νερό για την πρόκληση φυσιολογικού νυσταγμού.
Ο φυσιολογικός νυσταγμός είναι μια μορφή ακούσιας οφθαλμικής κίνησης που αποτελεί μέρος του αιθουσαίου-οφθαλμικού αντανακλαστικού (VOR), που χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενη ομαλή κίνηση προς τη μία κατεύθυνση και σακαδική κίνηση προς την άλλη κατεύθυνση.

Παραλλαγές
Η κατεύθυνση του νυσταγμού ορίζεται από την κατεύθυνση της γρήγορης φάσης του. Οι ταλαντώσεις μπορεί να συμβούν στο κατακόρυφο, οριζόντιο ή στροφικό επίπεδο ή σε οποιονδήποτε συνδυασμό. Ο προκύπτων νυσταγμός ονομάζεται συχνά ως μια χονδροειδής περιγραφή της κίνησης.

 Οπτοκινητικός ( συν. οπτικοκινητικός) νυσταγμός: ένας νυσταγμός που προκαλείται κοιτώντας κινούμενα οπτικά ερεθίσματα, όπως κινούμενες οριζόντιες ή κάθετες γραμμές και/ή λωρίδες. Για παράδειγμα, αν κάποιος προσηλώσει σε μια λωρίδα ενός περιστρεφόμενου τυμπάνου με εναλλασσόμενο μαύρο και άσπρο, το βλέμμα υποχωρεί για να καρφωθεί σε μια νέα λωρίδα καθώς το τύμπανο κινείται. Αυτή είναι πρώτα μια περιστροφή με την ίδια γωνιακή ταχύτητα, στη συνέχεια επιστρέφει με μια σακκαδική προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η διαδικασία συνεχίζεται επ' αόριστον. Αυτός είναι ο οπτοκινητικός νυσταγμός και είναι μια πηγή για την κατανόηση του αντανακλαστικού στερέωσης. in 
 Μεταστροφικός νυσταγμός : εάν κάποιος περιστρέφεται σε μια καρέκλα συνεχώς και σταματά ξαφνικά, η γρήγορη φάση του νυσταγμού είναι στην αντίθετη φορά της περιστροφής, γνωστή ως «μετα-περιστροφικός νυσταγμός», ενώ η αργή φάση είναι στην κατεύθυνση της περιστροφής.

Θεραπεία
Ο συγγενής νυσταγμός θεωρείται από καιρό ως μη θεραπεύσιμος, αλλά έχουν ανακαλυφθεί φάρμακα που δείχνουν πολλά υποσχόμενα σε ορισμένους ασθενείς. Το 1980, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ένα φάρμακο που ονομάζεται βακλοφαίνη θα μπορούσε να σταματήσει τον περιοδικό εναλλασσόμενο νυσταγμό. Στη συνέχεια, η γκαμπαπεντίνη, ένα αντισπασμωδικό, οδήγησε σε βελτίωση περίπου στους μισούς ασθενείς που το έλαβαν. Άλλα φάρμακα που βρέθηκαν αποτελεσματικά κατά του νυσταγμού σε ορισμένους ασθενείς περιλαμβάνουν τα μεμαντίνη, λεβετιρακετάμη, 3,4-διαμινοπυριδίνη (διαθέσιμα στις Η.Π.Α. σε επιλέξιμους ασθενείς με δυσάρεστο νυσταγμό χωρίς κόστος στο πλαίσιο ενός προγράμματος διευρυμένης πρόσβασης), 4-αμινοπυριδίνη και ακεταζολαμίδη. Έχουν επίσης προταθεί αρκετές θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως φακοί επαφής, φάρμακα, χειρουργική επέμβαση και αποκατάσταση χαμηλής όρασης. Για παράδειγμα, έχει προταθεί ότι τα μίνι τηλεσκοπικά γυαλιά καταστέλλουν τον νυσταγμό.

Η χειρουργική θεραπεία του συγγενούς νυσταγμού στοχεύει στη βελτίωση της στάσης του κεφαλιού, στην προσομοίωση της τεχνητής απόκλισης ή στην αποδυνάμωση των οριζόντιων μυών του ορθού. Οι κλινικές δοκιμές μιας χειρουργικής επέμβασης για τη θεραπεία του νυσταγμού (γνωστή ως τενοτομή) ολοκληρώθηκαν το 2001. Η τενοτομή εκτελείται πλέον τακτικά σε πολλά κέντρα σε όλο τον κόσμο. Η χειρουργική επέμβαση στοχεύει στη μείωση των οφθαλμικών ταλαντώσεων, οι οποίες με τη σειρά τους τείνουν να βελτιώσουν την οπτική οξύτητα.

Οι δοκιμές βελονισμού έχουν παράγει αντικρουόμενα στοιχεία σχετικά με τις ευεργετικές επιδράσεις του στα συμπτώματα του νυσταγμού. Οφέλη έχουν παρατηρηθεί σε θεραπείες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν σημεία βελονισμού του λαιμού, συγκεκριμένα σημεία στον στερνοκλειδομαστοειδή μυ. Τα οφέλη του βελονισμού για τη θεραπεία του νυσταγμού περιλαμβάνουν τη μείωση της συχνότητας και τις μειωμένες ταχύτητες αργής φάσης, γεγονός που οδήγησε σε αύξηση των περιόδων διάρκειας τροφοδοσίας τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά τη θεραπεία. Σύμφωνα με τα πρότυπα της τεκμηριωμένης ιατρικής, η ποιότητα αυτών των μελετών είναι κακή (για παράδειγμα, η μελέτη του Ισικάβα είχε μέγεθος δείγματος έξι ατόμων, δεν ήταν τυφλή και δεν είχε κατάλληλους ελέγχους) και δεδομένων των υψηλής ποιότητας μελετών που δείχνουν ότι ο βελονισμός δεν έχει καμία επίδραση πέρα από εικονικό φάρμακο τα αποτελέσματα αυτών των μελετών πρέπει να θεωρούνται κλινικά άσχετα έως ότου πραγματοποιηθούν μελέτες υψηλότερης ποιότητας.

Φυσικοθεραπεία ή εργοθεραπεία χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία του νυσταγμού. Η θεραπεία αποτελείται από στρατηγικές μάθησης για την αντιστάθμιση του συστήματος που έχει υποστεί βλάβη.

Μια ανασκόπηση Cochrane σχετικά με παρεμβάσεις για διαταραχές οφθαλμικής κίνησης λόγω επίκτητης εγκεφαλικής βλάβης, που ενημερώθηκε τον Ιούνιο του 2017, εντόπισε τρεις μελέτες φαρμακολογικών παρεμβάσεων για επίκτητο νυσταγμό, αλλά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές οι μελέτες δεν παρείχαν επαρκή στοιχεία για να καθοδηγήσουν τις θεραπευτικές επιλογές.

 Επιδημιολογία 
Ο νυσταγμός είναι μια σχετικά συχνή κλινική πάθηση, που επηρεάζει έναν στους πολλούς χιλιάδες ανθρώπους. Οι πρώτες περιγραφές χρονολογούνται από την αρχαιότητα. Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Όξφορντσιρ του Ηνωμένου Βασιλείου, διαπίστωσε ότι μέχρι την ηλικία των δύο ετών, ένα στα 670 παιδιά είχε εκδηλώσει νυσταγμό. Οι συγγραφείς μιας άλλης μελέτης στο Ηνωμένο Βασίλειο υπολόγισαν μια συχνότητα εμφάνισης 24 στους 10.000 (περίπου 0,240%), σημειώνοντας ένα φαινομενικά υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των λευκών Ευρωπαίων από ό,τι σε άτομα ασιατικής καταγωγής.

 Επιβολή του νόμου 
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο έλεγχος για νυσταγμού είναι ένα από μια δοκιμασία νηφαλιότητας που χρησιμοποιούνται από αστυνομικούς για να προσδιορίσουν εάν ένας ύποπτος οδηγεί υπό την επήρεια αλκοόλ. Ο νυσταγμός οριζόντιου βλέμματος θα δείξει εάν ένα άτομο βρίσκεται υπό την επίδραση ενός κατασταλτικού του κεντρικού νευρικού συστήματος, ενός εισπνεόμενου ή ενός διασπαστικού αναισθητικού. Το τεστ περιλαμβάνει παρατήρηση της κόρης του ύποπτου καθώς ακολουθεί ένα κινούμενο αντικείμενο, σημειώνοντας:

 έλλειψη ομαλής κίνησης,
 διακριτός και παρατεταμένος νυσταγμός στη μέγιστη απόκλιση, και
 την έναρξη του νυσταγμού πριν από τους 45 βαθμούς.

Το τεστ νυσταγμού οριζόντιας ματιάς έχει δεχθεί έντονη κριτική και εντοπίστηκαν μεγάλα σφάλματα στη μεθοδολογία και την ανάλυση των δοκιμών. Ωστόσο, η εγκυρότητα της δοκιμασίας νυσταγμού οριζόντιας ματιάς για χρήση ως τεστ νηφαλιότητας πεδίου για άτομα με επίπεδο αλκοόλ στο αίμα μεταξύ 0,04 και 0,08  υποστηρίζεται από μελέτες που έχουν αξιολογηθεί από ομοτίμους και έχει βρεθεί ότι είναι πιο ακριβής ένδειξη της περιεκτικότητας σε αλκοόλ στο αίμα από άλλες τυπικές δοκιμές νηφαλιότητας πεδίου.

Παραπομπές

Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις
Κατηγορία:Ιατρικά σημάδια
Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις