Σαντζάκι των Ιωαννίνων

Το Σαντζάκι των Ιωαννίνων (οθωμανικά τουρκικά: Sancak-i/Liva-i Yanya) ήταν δευτέρας τάξεως οθωμανική επαρχία (σαντζάκι ή λιβάς), η οποία περιελάμβανε τα Ιωάννινα της Ηπείρου.

Το σαντζάκι των Ιωαννίνων αποτελούνταν από τους εξής καζάδες: τον κεντρικό καζά των Ιωαννίνων, Αϊντονάτ (σημερινή Παραμυθιά), Φιλάτ (σημερινοί Φιλιάτες), Μεγκβά (σημερινό Μέτσοβο), Λεσοβίκ (σημερινό Λεσκοβίκ). στην Αλβανία), Κονίτσε (σημερινή Κόνιτσα), Πογκόν (σημερινό Πωγώνι, ελληνοαλβανικά σύνορα) και Περμεντί (σημερινή Πρεμετή).

Από το 1430 έως το 1670 το σαντζάκι της Τζανίνας ήταν τμήμα του Εγιαλέτι της Ρούμελης. Από το 1670 έως το 1787 το Σαντζάκι των Ιωαννίνων ήταν μέρος του Εγιαλέτι των Ιωαννίνων. Το 1788 ο Αλή Πασάς απέκτησε τον έλεγχο των Ιωαννίνων και τα συγχώνευσε με το Σαντζάκι των Τρικάλων στο Πασαλίκι των Ιωαννίνων. Ο Αλή Πασάς σκοτώθηκε το 1822. 

Το 1834 ο Μαχμούντ Χαμντί Πασάς διορίστηκε να κυβερνήσει το σαντζάκι Δέλβινου, Ιωαννίνων και Αυλώνα. Το 1867 το Σαντζάκι των Ιωαννίνων συγχωνεύτηκε με το Μπεράτ, το Αργυρόκαστρο, την Πρέβεζα και την Καστοριά στο Βιλαέτι των Ιωαννίνων. Η Καστοριά υποβιβάστηκε αργότερα στον καζά και οριοθετήθηκε στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βαγιαζήτ Β΄ (1481–1512) σαντζακμπέη των Ιωαννίνων ήταν ο Νταβούντ Πασά-ζάντε Μουσταφά Μπέης.

Στις εκλογές του 1908 η περιοχή εξέλεξε δύο αντιπροσώπους για το οθωμανικό κοινοβούλιο, και οι δύο Έλληνες: τον Δημητράκη Κίνγκο Εφέντη και τον Κωνσταντίνο Σούρλα Εφέντη. Η περιοχή καταλήφθηκε από τα ελληνικά στρατεύματα κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο και παραχωρήθηκε στην Ελλάδα στη διάσκεψη ειρήνης του Λονδίνου το 1913.

Από το 1520 έως το 1538, σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή, το σαντζάκι των Ιωαννίνων κατοικήθηκε από 32.097 χριστιανικές οικογένειες και 613 μουσουλμανικές οικογένειες.

 Παραπομπές 

 Πηγές 



Κατηγορία:Οθωμανική Ήπειρος
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας
Ιωαννινων
Ιωαννίνων
Κατηγορία:Ιστορία των Ιωαννίνων