Πραλιδοξίμη

Η Πραλιδοξίμη ή 2-PAM, συνήθως με τη μορφή χλωριούχων ή ιωδιούχων αλάτων, ανήκει στην κατηγορία ενώσεων γνωστή ως οξίμες, οι οποίες συνδέονται στην αδρανοποιημένη από οργανοφωσφορικά, ακετυλοχολινεστεράση, επανενεργοποιώντας την. Χρησιμοποιείται ως αντίδοτο στη δηλητηρίαση από οργανοφωσφορικά, σε συνδυασμό με την ατροπίνη και είτε τη διαζεπάμη, είτε τη μιδαζολάμη.

 Χημική σύνθεση 
Η πραλιδοξίμη, μεθυλο-χλώρο 2-πυριδιναλδοξίμη, παρασκευάζεται με επεξεργασία πυριδινο-2-καρβοξαλδεΰδης με υδροξυλαμίνη . Η προκύπτουσα πυριδινο-2-αλδοξίμη αλκυλιώνεται με μεθυλοϊωδίδιο δίνοντας την πραλιδοξίμη ως ιωδιούχο άλας.    
κέντρο|500x500εσ

 Μηχανισμός Δράσης 
Η πραλιδοξίμη χρησιμοποιείται συνήθως σε περιπτώσεις δηλητηρίασης από οργανοφωσφορικά. Τα οργανοφωσφορικά, όπως το σαρίν, συνδέονται ομοιοπολικά με την υδροξυλομάδα της σερίνης του ενεργού κέντρου του ενζύμου ακετυλοχολινεστεράση, εμποδίζοντας έτσι τη δραστηριότητά του. Η πραλιδοξίμη δεσμεύεται στο άλλο μισό (την μη αποκλεισμένη, ανιονική θέση) του ενεργού κέντρου και στη συνέχεια εκτοπίζει το φωσφορικό άλας από το υπόλειμμα σερίνης. Το συνδεδεμένο δηλητήριο / αντίδοτο στη συνέχεια αποδεσμεύεται από το σημείο και έτσι επανέρχεται το πλήρως λειτουργικό ένζυμο.

Η πραλιδοξίμη χρησιμοποιείται συχνά με ατροπίνη (ένας μουσκαρινικός ανταγωνιστής) για να βοηθήσει στη μείωση των παρασυμπαθητικών επιδράσεων της δηλητηρίασης από οργανοφωσφορικά. Η πραλιδοξίμη είναι αποτελεσματική μόνο σε οργανοφωσφορική τοξικότητα. Μπορεί να έχει περιορισμένα ευεργετικά αποτελέσματα εάν το ένζυμο ακετυλοχολινεστεράση είναι καρβαμυλιωμένο, όπως συμβαίνει με τη νεοστιγμίνη, την πυριδοστιγμίνη ή τα εντομοκτόνα όπως το καρβαρύλιο .

Η πραλιδοξίμη έχει σημαντικό ρόλο στην αναστροφή της παράλυσης των αναπνευστικών μυών, αλλά λόγω της κακής διείσδυσής της στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, έχει μικρή επίδραση στην μεσολαβούμενη από το κεντρικό νευρικό σύστημα αναπνευστική καταστολή. Η ατροπίνη, η οποία είναι το φάρμακο εκλογής για τον ανταγωνισμό των μουσκαρινικών επιδράσεων των οργανοφωσφορικών, χορηγείται ακόμη και πριν από την πραλιδοξίμη κατά τη θεραπεία της δηλητηρίασης από οργανοφωσφορικά. Ενώ η αποτελεσματικότητα της ατροπίνης έχει τεκμηριωθεί καλά, η κλινική εμπειρία με την πραλιδοξίμη έχει οδηγήσει σε εκτεταμένες αμφιβολίες σχετικά με την αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία της δηλητηρίασης από οργανοφωσφόρο. 

 Δοσολογία 

 Ενήλικες: 30 mg/kg (συνήθως 1–2g), χορηγείται με ενδοφλεβίως για 15–30 λεπτά, επαναλαμβάνεται 60 λεπτά αργότερα. Μπορεί να δοθεί και ως 500 mg/h συνεχής ενδοφλέβια έγχυση.
 Παιδιά: 20–50 mg/kg ακολουθούμενη από έγχυση συντήρησης στα 5–10 mg/kg/h.

Οι ενδοφλέβιες εγχύσεις μπορεί να οδηγήσουν σε αναπνευστική ή καρδιακή ανακοπή εάν χορηγηθούν πολύ γρήγορα. 

 Αλληλεπιδράσεις 
Όταν η ατροπίνη και η πραλιδοξίμη χρησιμοποιούνται μαζί, οι αντιχολινεργικές επιδράσεις (εξάψεις, μυδρίαση, ταχυκαρδία, ξηρότητα στόματος και μύτης) μπορεί να εμφανιστούν νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν όταν η ατροπίνη χρησιμοποιείται μόνη της. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν η συνολική δόση της ατροπίνης ήταν μεγάλη και η χορήγηση της πραλιδοξίμης έχει καθυστερήσει.

Οι ακόλουθες προφυλάξεις θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στη θεραπεία της δηλητηρίασης από αντιχολινεστερασικά, αν και δεν έχουν άμεση σχέση με τη χρήση της πραλιδοξίμης: δεδομένου ότι τα βαρβιτουρικά ενισχύονται από τα αντιχολινεστερασικά, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή στη θεραπεία των σπασμών. Η μορφίνη, η θεοφυλλίνη, η αμινοφυλλίνη, η ηλεκτρυλοχολίνη, η ρεζερπίνη και ηρεμιστικά τύπου φαινοθειαζίνης θα πρέπει να αποφεύγονται σε ασθενείς με δηλητηρίαση από οργανοφωσφορικά.

 Αντενδείξεις 
Δεν υπάρχουν γνωστές απόλυτες αντενδείξεις για τη χρήση της πραλιδοξίμης. Οι σχετικές αντενδείξεις περιλαμβάνουν αλλεργία ή υπερευαισθησία στο φάρμακο και άλλες καταστάσεις στις οποίες ο κίνδυνος χρήσης του υπερτερεί σαφώς του πιθανού οφέλους.

 Δείτε επίσης 

 Νεοστιγμίνη
 Εχοθειοφάτη

 Αναφορές 

Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο νευρικό σύστημα
Κατηγορία:Αντίδοτα
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο