Νε Γουίν

Ο Νε Γουίν (βιρμ. နေဝင်း, 24 Μαΐου 1911 – 5 Δεκεμβρίου 2002), γεννημένος ως Σου Μάουνγκ (ရှူမောင်, Shu Maung), ήταν Βιρμανός στρατηγός και πολιτικός, που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Βιρμανίας (της σημερινής Μιανμάρ) από το 1958 έως το 1960 και από το 1962 έως το 1974, και επίσης Πρόεδρος της Βιρμανίας από το 1962 μέχρι το 1981. Ο Νε Γουίν υπήρξε στρατιωτικός δικτάτορας από το 1962 μέχρι το 1988.

Ο Νε Γουίν ίδρυσε το Κόμμα Σοσιαλιστικού Προγράμματος της Βιρμανίας (BSPP) και ανέτρεψε το κοινοβουλευτικό καθεστώς του Ου Νου με το Βιρμανικό πραξικόπημα του 1962, μετατρέποντας τη Βιρμανία σε μονοκομματικό σοσιαλιστικό καθεστώς, σύμφωνα με την ιδεολογία του «Βιρμανικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό». Ο Νε Γουίν ήταν ο de facto ηγέτης της Βιρμανίας ως πρόεδρος του BSPP, υπό διάφορους τίτλους ως μέρος της στρατιωτικής του κυβερνήσεως, και ήταν γνωστός στους οπαδούς του ως Ου Νε Γουίν (το «ου» είναι τιμητική προσαγόρευση στη βιρμανική, με κυριολεκτικό νόημα κάτι σαν «Κύριος» ή «θείος»). Η διακυβέρνησή του χαρακτηριζόταν από εξωτερική πολιτική ευνοϊκή προς το Κίνημα των Αδεσμεύτων, απομονωτισμό, οικονομική στασιμότητα και κυριαρχία τοπικών δεισιδαιμονιών και προλήψεων (γιαντάγια). Ο Νε Γουίν παραιτήθηκε τον Ιούλιο του 1988, μετά την αποκαλούμενη «Εξέγερση 8888» που ανέτρεψε την εξουσία του κόμματός του, και αντικαταστάθηκε από τη στρατιωτική δικτατορία του «Κρατικού Συμβουλίου Ειρήνης και Ανάπτυξης» (SLORC). Ο Νε Γουίν διετήρησε κάποια επιρροή κατά τη δεκαετία του 1990, αλλά τελικώς τέθηκε σε περιορισμό στο σπίτι του, μέχρι τον θάνατό του σε ηλικία 92 ετών.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ο Νε Γουίν, ακολούθησε μια αυστηρώς ουδέτερη εξωτερική πολιτική, κρατώντας αποστασεις τόσο από τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και από τη Σοβιετική Ένωση. Από την άλλη πλευρά, οι σχέσεις του με τον Μάο Τσετούνγκ και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ήταν αρχικώς εξαιρετικά καλές, αλλά διαταράχθηκαν μεταξύ του 1967 και του 1971, εξαιτίας της κρυφής υποστηρίξεως του Μάο για το κομμουνιστικό αντάρτικο στο εσωτερικό της Βιρμανίας, και την έναρξη αντικινεζικών διαδηλώσεων από υποστηρικτές του καθεστώτος του ΝεΓουίν. Ωστόσο τον Μάρτιο του 1971 οι σχέσεις των δύο χωρών αποκαταστάθηκαν πλήρως και η Κίνα συνέχισε την οικονομική βοήθειά της προς τη Βιρμανία.Ne Win Military Rule – Neutralism and Seclusion  Globalsecurity.org

Παραπομπές

Βιβλιογραφία







Κατηγορία:Πρόεδροι της Μιανμάρ