Πίερς Γκάβεστον, 1ος Κόμης της Κορνουάλης

Ο Πίερς Γκάβεστον, αγγλ.: Piers Gaveston, 1st earl of Cornwall (π. 1284 – 19 Ιουνίου 1312) ήταν Άγγλος ευγενής, που έγινε 1ος κόμης της Κορνουάλης, με καταγωγή από τη Γασκώνη, και ο ευνοούμενος του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας.

Σε νεαρή ηλικία, ο Γκάβεστον έκανε καλή εντύπωση στον βασιλιά Εδουάρδο Α', ο οποίος τον διόρισε στο νοικοκυριό τού γιου του, πρίγκιπα Εδουάρδου (Β΄) του Καίρναρφον. Η εύνοια, που έγινε μεροληψία, τού πρίγκιπα για τον Γκάβεστον ήταν τόσο υπερβολική, που ο Εδουάρδος Α' έστειλε τον Γκάβεστον στην εξορία, αλλά ανακλήθηκε λίγους μήνες αργότερα, αφού ο θάνατος του βασιλιά οδήγησε στην ανάληψη τού πρίγκιπα ως βασιλιά Εδουάρδου Β'. Ο Εδουάρδος Β΄ χάρισε στον Γκάβεστον την κομητεία της Κορνουάλης, και κανόνισε να νυμφευτεί την ανιψιά του, Μάργκαρετ ντε Κλερ, αδελφή του ισχυρού κόμη του Γκλόστερ.

Η αποκλειστική πρόσβαση του Γκάβεστον στον βασιλιά προκάλεσε αρκετά μέλη των ευγενών, και το 1308 ο βασιλιάς αποφάσισε και πάλι να τον στείλει εξορία. Κατά τη διάρκεια αυτής της απουσίας, υπηρέτησε ως λόρδος υποδιοικητής της Ιρλανδίας για τον βασιλιά. Ωστόσο, ο Eδουάρδος Β΄ κατάφερε να διαπραγματευτεί μια συμφωνία με την αντιπολίτευση, και ο Γάβεστον επέστρεψε τον επόμενο χρόνο. Μετά την επιστροφή του, η συμπεριφορά του έγινε ακόμη πιο προσβλητική και, με τα Διατάγματα του 1311, αποφασίστηκε ότι ο Γκάβεστον έπρεπε να εξοριστεί για τρίτη φορά, και να θεωρηθεί παράνομος αν επέστρεφε. Ωστόσο επέστρεψε στα τέλη του 1311, αλλά το 1312 κυνηγήθηκε και εκτελέστηκε από μια ομάδα μεγιστάνων με επικεφαλής τον Tόμας, 2ο κόμη του Λάνκαστερ και τον Γκυ ντε Μπωκάμπ, 10ο κόμη του Γουόργουικ.

Λέγεται ότι, κατά τους μεσαιωνικούς χρονικογράφους (όπως συζητείται παρακάτω στην ενότητα "Ερωτήσεις για τον ερωτισμό") ο Εδουάρδος Β' και ο Πίερς Γκάβεστον ήταν εραστές, μια φήμη που ενισχύθηκε από μεταγενέστερες απεικονίσεις στη μυθοπλασία, όπως το θεατρικό έργο του Κρίστοφερ Μάρλοου στα τέλη του 16ου αι., Εδουάρδος Β΄. Αυτός ο ισχυρισμός έχει λάβει την υποστήριξη ορισμένων σύγχρονων ιστορικών, ενώ άλλοι τον έχουν αμφισβητήσει. Σύμφωνα με τον Πιέρ Σαπλαί, η σχέση μεταξύ των δύο ήταν μια αδελφική φιλία, και ο Γκάβεστον υπηρέτησε ως ανεπίσημος αναπληρωτής ενός απρόθυμου βασιλιά. Άλλοι ιστορικοί, όπως ο Τζ. Σ. Χάμιλτον, έχουν επισημάνει ότι το θέμα για τον ερωτισμό των δύο ανδρών δεν ήταν η ουσία των παραπόνων των ευγενών, που μάλλον επικεντρωνόταν στην αποκλειστική πρόσβαση του Γκάβεστον στη βασιλική προστασία.

αριστερά|μικρογραφία|150εσ|Αρχικό γράμμα από το καταστατικό που παραχωρεί στον Γκάβεστον την κομητεία της Κορνουάλης, που δείχνει τον θυρεό της Αγγλίας στην κορυφή, και το οικόσημο του Γκάβεστον στον μισό θυρεό μαζί με αυτό του de Clare στο άλλο μισό.

αριστερά|μικρογραφία|200εσ|Άποψη του κάστρου Γουόργουικ από την εκκλησία της Αγίας Μαρίας.

μικρογραφία|150εσ|Το κεφάλι του Γκάβεστον παρουσιάζεται στον κόμη του Λάνκαστερ, από ένα δημοφιλές βιβλίο ιστορίας του 1868.

μικρογραφία|150εσ|Το μνημείο Γκάβεστον του 1823 στον λόφο Μπλάκλοου.

αριστερά|μικρογραφία|200εσ| Ένας πίνακας του 1872 από τον Άγγλο καλλιτέχνη Μάρκους Στόουν δείχνει τον Εδουάρδο Β' να σκάβει με τον Γκάβεστον στα αριστερά, ενώ οι ευγενείς και οι αυλικοί κοιτάζουν με ανησυχία.

 Αναφορές 

 Πηγές 

Πρωταρχικές:




Δευτερεύουσες:




















Κατηγορία:Κόμητες της Κορνουάλης