Λεοπόλδος Δ΄ του Λίππε

Ο Λεοπόλδος Δ΄ (γερμ.: Luitpold IV. fürst von Lippe, 30 Μαΐου 1871 - 30 Δεκεμβρίου 1949) του Οίκου του Λίππε ήταν ο τελευταίος κυβερνών πρίγκιπας του Λίππε στη βορειοδυτική Γερμανία από το 1905 έως την παραίτησή του το 1918. Πριν διαδεχτεί στο πριγκιπάτο, κυβερνούσε το κράτος από το 1904 ως επίτροπος. Ήταν ο πρώτος και μοναδικός ηγεμόνας του Λίππε του κλάδου Λίππε-Μπήστερφελντ.

 Βιογραφία 
O Λεοπόλδος Ιούλιος Βερνάρδος Αδαλβέρτος Όθων Κάρολος Γουσταύος γεννήθηκε ως κόμης του Λίππε-Μπήστερφελντ στο Όμπερκασσελ και ήταν το δεύτερο παιδί και ο πρώτος γιος του Eρνέστου, Κόμη του Λίππε-Μπήστερφελντ, και της Καρολίνας, Κόμισσας του Βάρτενσλεμπεν. Ο Λεοπόλδος ανήκε στον κλάδο Λίππε-Μπήστερφελντ, που ήταν ο πιο παλαιός κλάδος του Οίκου μετά την πρεσβύτερη γραμμή Λίππε-Ντέτμολντ.

Μετά την απόκτηση του πτυχίου (abitur) το 1891, υπηρέτησε ως αξιωματικός στο Γερμανικό Στρατό μέχρι το 1894, όταν έφυγε για να σπουδάσει πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Βόννης και του Βερολίνου.

 Κυβερνήτης του Λίππε 
μικρογραφία|upright|Ο Αλέξανδρος του Λίππε ήταν ψυχικά ασθενής και έτσι τέθηκε επιτροπεία.

Από το 1895 το Πριγκιπάτο του Λίππε διοικούνταν από επίτροπο λόγω της ανικανότητας του Αλεξάνδρου του Λίππε. Ο πατέρας του Λεοπόλδου είχε ενεργήσει ως επίτροπος από το 1897, και μετά το τέλος του στις 26 Σεπτεμβρίου 1904, ο Λεοπόλδος ανέλαβε την επιτροπεία. Αυτό δεν αναγνωρίστηκε από το Γουλιέλμο Β΄ της Γερμανιας, ο οποίος αρχικά αρνήθηκε να αναγνωρίσει νομικά τον Λεοπόλδο ως επίτροπο, καθώς υπήρχε ζήτημα για το αν ο Λεοπόλδος και τα αδέλφια του είχαν νόμιμη (και όχι μοργανατική) τάξη, και ως εκ τούτου ήταν επιλέξιμοι για τη διαδοχή. Ως αποτέλεσμα, η Συνέλευση (Dieta) όρισε μια υψηλή επιτροπή για να εξετάσει το θέμα.

μικρογραφία|upright|Νόμισμα 3 μάρκων του πριγκιπάτου του Λίππε, με το κεφάλι του Λεοπόλδου Δ΄.

Το ζήτημα της επιτροπείας ήταν ακόμη σε εξέλιξη, όταν ο πρίγκιπας Αλέξανδρος απεβίωσε στις 13 Ιανουαρίου 1905. Ο Λεοπόλδος Δ΄ επιβεβαιώθηκε ως πρίγκιπας του Λίππε και διάδοχος του Αλέξανδρου στις 25 Οκτωβρίου 1905, μετά από δικαστική απόφαση.

Στις 3 Ιουνίου 1911, ενώ βρίσκονταν έξω με το αυτοκίνητο, ο Λεοπόλδος και ο αδελφός του, Ιούλιος, δέχθηκαν επίθεση από μια συμμορία Ιταλών εργατών, που εκτόξευσαν πολλά βλήματα στους πρίγκιπες. Αν και ο Λεοπόλδος γλίτωσε αβλαβής, ο αδελφός του τραυματίστηκε στο κεφάλι.
μικρογραφία| Ο πρίγκιπας Λεοπόλδος Δ΄, πιθανότατα κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Λεοπόλδος αναβάθμισε τους τίτλους των διαφόρων κλάδων του Οίκου του Λίππε. Ένα από τα μέλη που επωφελήθηκαν από την απονομή των τίτλων, ήταν ο ανιψιός του Λεοπόλδου Δ΄, ο Bερνάρδος, Κόμης του Μπήστερφελντ (γιος του αδελφού του Λεοπόλδου, Bερνάρδου), ο οποίος έγινε ο σύζυγος της Ιουλιανής της Ολλανδίας. Στις 24 Φεβρουαρίου 1916 ο Bερνάρδος και ο αδελφός του αναβαθμίστηκαν στον τίτλο του "πρίγκιπα του Λίππε-Μπήστερφελντ" με την προσφώνηση Γαληνότατη Υψηλότητα. Οι κόμητες του Λίππε-Βάισσενφελντ επωφελήθηκαν επίσης με τη δημιουργία του τίτλου του "πρίγκιπα του Λίππε-Βάισσενφελντ", με την προσφώνηση Γαληνότατη Υψηλότητα, που έλαβε χώρα στις 24 Φεβρουαρίου 1916 για τον κόμη Κλήμη και τους απογόνους του, και ξανά στις 9 Νοεμβρίου 1918 για τα άλλα μέλη αυτού του κλάδου.
μικρογραφία|Ανακοίνωση παραίτησης του πρίγκιπα Λεοπόλδου Δ΄.
Μόλις τρεις ημέρες μετά την αναβάθμιση των τίτλων των μελών του κλάδου Λίππε-Βάισενφελντ και μετά την ήττα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την επακόλουθη επανάσταση, ο Λεοπόλδος Δ΄ αναγκάστηκε να αποκηρύξει τη θέση του στις 12 Νοεμβρίου 1918. Μετά το τέλος της διακυβέρνησής του, το Πριγκιπάτο του Λίππε μετατράπηκε σε ελεύθερο κράτος στη νέα Δημοκρατία της Βαϊμάρης.

 Μετά την παραίτηση 
Μετά την άνοδο του ναζισμού στη Γερμανία, οι τρεις γιοι του από την πρώτη του σύζυγο έγιναν μέλη του κόμματος. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο διάδοχος πρίγκιπας Ερνέστος, αναφέρεται ότι ήταν ο πρώτος Γερμανός πρίγκιπας που εντάχθηκε στο κόμμα, όταν εγγράφηκε τον Μάιο του 1928.

Εκτός από το ότι ήταν υπέρ των Ναζί, τόσο ο διάδοχος πρίγκιπας Eρνέστος όσο και ο πρίγκιπας Χλωδοβίκος είχαν συνάψει άνισους (μοργανατικούς) γάμους. Έτσι, το 1947, όταν ο Λεοπόλδος Δ΄ έγραψε τη διαθήκη του, ο Άρμιν, ο μικρότερος γιος του και το μοναχοπαίδι από τη δεύτερη σύζυγό του, θα τον διαδεχόταν ως επικεφαλής του Οίκου του Λίππε και θα γινόταν επίσης διαχειριστής των ακινήτων της πριγκιπικής οικογένειας, όπως του Κάστρου Ντέτμολντ. Έτσι, όταν ο Λεοπόλδος Δ΄ απεβίωσε στο Ντέτμολντ, οι τρεις μεγαλύτεροι γιοι του αποκληρώθηκαν όλοι, και ο μικρότερος γιος του, Άρμιν, έγινε επικεφαλής του πριγκιπικού Οίκου.

 Οικογένεια 
μικρογραφία|Ο Λεοπόλδος και η Μπέρθα με τα τρία μεγαλύτερα παιδιά τους το 1918.

Ο Λεοπόλδος νυμφεύτηκε τη Μπέρθα Λουίζα Οττιλία Αυγούστα Αδελαΐδα Μαρία της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (1874 - 1919) στις 16 Αυγούστου 1901 στο Ρότενμπουργκ. Είχαν πέντε παιδιά:
 Ερνέστος Λεοπόλδος Χλωδοβίκος Ιούλιος Αλέξιος Γουλιέλμος Ερρίκος (1902 - 1987), διάδοχος Πρίγκιπας του Λίππε, νυμφεύτηκε πρώτα (1924) τη Σαρλόττε Ρίκεν (1900-1974). Μετά το διαζύγιο το 1934, νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά (1937) τη Χέρτα-Ελίζε Βάιλαντ (1911-1970).
 Λεοπόλδος Βερνάρδος Γουλιέλμος Φρειδερίκος Αύγουστος Γεώργιος Ροδόλφος Χριστιανός Μαξιμιλιανός (1904 - 1965).
 Καρολίνα Αυγούστα Αδελαΐδα Ματθίλδη Μαρία Λουίζα Παυλίνα (1905 - 2001), νυμφεύτηκε (1932) το Χανς, Κόμη του Κάνιτς (1893-1968).
 Χλωδοβίκος Λεοπόλδος Φρειδερίκος Αύγουστος Γεώργιος Ροδόλφος Χριστιανός Μαξιμιλιανός (1909 - 2000), νυμφεύτηκε (1940) τη Βερόνικα Χολ (1915-2007).
 Ζηγκλίνδη Μπέρθα Ελισάβετ Αδελαΐδα Ιουλιανή Κάλμα Ματθίλδη Μαρία Άννα (1915 - 2008), παντρεύτηκε (1942) το Φρήντριχ-Καρλ Χέλντμαν (1904-1977).

Νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, με την Άννα του Ίζενμπουργκ και Μπύντινγκεν στις 26 Απριλίου 1922 στο Μπύντιγκεν. Από αυτόν τον γάμο απέκτησε έναν γιο:
 Άρμιν (1924 - 2015), Πρίγκιπας του Λίππε, νυμφεύτηκε την Tράουτε Μπέκερ το 1953. Ο μοναχογιός τους είναι ο:
 Στέφανος (γενν. 1959), νυμφεύτηκε τη Μαρία, Κόμισσα του Ζολμς-Λάουμπαχ το 1994.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Οίκος του Λίππε