Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης ο Λεπρός

Ο Όσιος Ευμένιος Σαριδάκης ο Λεπρός, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Σαριδάκης, (Εθιά Ηρακλείου, 1 Ιανουαρίου 1931 - Αθήνα, 23 Μαΐου 1999)  είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ήταν ιερομόναχος που διακρίθηκε για τη θυσιαστική του αγάπη για τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Προσβλήθηκε από τη νόσο του Χάνσεν. Θεραπεύτηκε τελείως στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων Αθηνών «Αγία Βαρβάρα». Εκεί παρέμεινε να διακονεί ως ιερέας, στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων του νοσοκομείου τους λεπρούς μέχρι τo τέλος της ζωής του. Η αγιοκατάταξή του έγινε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης στις 14 Απριλίου 2022 και η μνήμη του τιμάται στις 23 Μαίου.

 Κοσμικός βίος 
Ο Ευμένιος Σαριδάκης γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του έτους 1931 στην Εθιά Μονοφατσίου Ηρακλείου Κρήτης.

Ο πατέρας του Γεώργιος και η μητέρα του Σοφία απέκτησαν οκτώ παιδιά. Ο όσιος Ευμένιος ήταν το όγδοο και τελευταίο παιδί με το όνομα Κωνσταντίνος. Σε ηλικία μόλις δύο ετών ορφάνεψε από πατέρα. Η γερμανική κατοχή έκανε ακόμη πιο δύσκολα τα πράγματα.

Ο πατήρ Ευμένιος, όταν ήταν μικρός, είχε δει για πρώτη φορά τη χάρη της αρχιερωσύνης, στο πρόσωπο ενός αρχιεπισκόπου. «Έβλεπα, έλεγε, το φως του Αγίου Πνεύματος πάνω στο πρόσωπό του».
 Μοναχικός βίος 
Ο πατήρ Ευμένιος με θεία κλήση έγινε μοναχός. Ο ίδιος έλεγε: Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς του 1944,... πήγα, άναψα τα καντήλια στην εκκλησία και μετά πήγα στο σπίτι μας. Ήταν εκεί η αδελφή μου η Ευγενία...Εκεί που τρώγαμε, ήρθε μια λάμψη και με τύφλωσε και μπήκε μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Κι αμέσως, την ίδια στιγμή, φώναξα της Ευγενίας «Ευγενία θα γίνω καλόγερος». Εκείνη τη στιγμή με φώτισε ο Θεός. Την είδα με τα μάτια μου εκείνη τη λάμψη, που μπήκε μέσα μου. Μόλις είδα αυτή τη λάμψη, είπα κατευθείαν: «Θα γίνω καλόγερος».

«Όταν ο άνθρωπος έχει την κλήση από τον Θεό για να κάνει κάτι καλό, ο θεός ενεργεί και τον βοηθά». έλεγε. Ήταν τότε δεκατριών ετών. Από το 1944 η ψυχή του είχε μόνο ένα προσανατολισμό: την αφιέρωση στον Χριστό.

Το 1948, σε ηλικία δεκαεπτά ετών γίνεται δόκιμος μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Νικήτα, στα νότια του νομού, που απέχει τρεις ώρες με τα πόδια από το χωριό του. Μετά από τριετή δοκιμασία, το 1951, σε ηλικία είκοσι ετών κείρεται μοναχός με το όνομα Σωφρόνιος.

Στην ηλικία των είκοσι τριών ετών πηγαίνει στρατιώτης. Εκεί αρρωσταίνει βαριά. Νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης χωρίς αποτέλεσμα. Στην Αθήνα βρίσκει ότι πάσχει από τη νόσο του Χάνσεν, τη λέπρα, και μεταφέρεται στον αντιλεπρικό σταθμό Αθηνών. Αργότερα εκεί θεραπεύεται τελείως, χωρίς κανένα σημάδι.

 Επιστροφή στον μοναχικό βίο 
Μετά τη θεραπεία του παραμένει μέσα στον σταθμό, μέχρι τέλους της ζωής του από αγάπη για τους πάσχοντας αδελφούς του. Η διεύθυνση του Σταθμού, επειδή είναι μοναχός, του παραχωρεί ατομικό κελλάκι, δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων. Καθημερινά κάνει ακολουθίες, φροντίζει για την ευπρέπεια του ναού και περιποιείται τους ασθενείς, που είναι παράλυτοι και δεν έχουν κανένα να τους φροντίσει.

Εκεί δέχεται έντονες και συνεχείς πειρασμικές επιθέσεις, τις οποίες αντιμετωπίζει νικηφόρα. Όμως, αρχές του 1960, μια μικρή πτώση, η αποδοχή ενός και μόνο κρυφού περήφανου λογισμού ότι τα καταφέρνει, γίνεται αιτία να υποστεί τη φοβερή δοκιμασία του δαιμονισμού. Αφού βασανίζεται σκληρά, ελευθερώνεται στην Ιερά Μονή Κουδουμά στην Κρήτη με τη βοήθεια της Παναγίας και τις προσευχές αγίων γερόντων(1961).

Όταν κλείνει το Λεπροκομείο στη Χίο, του στέλνει ο Άγιος Άνθιμος τον Οσιώτατο μοναχό, τον Άγιο Νικηφόρο το Λεπρό, τυφλό και παράλυτο. Ο πατήρ Ευμένιος τον φροντίζει με όλη του την καρδιά και τον έχει πνευματικό πατέρα.

Ο Άγιος Ευμένιος έζησε πολλά θαυμαστά γεγονότα κοντά στον Άγιο Νικηφόρο και πριν και μετά την κοίμησή του. Ένα από αυτά συνέβη στις 4 Ιανουαρίου, εορτή του Αγίου Νικηφόρου: ήταν άρρωστος ο Άγιος Ευμένιος και πονούσε πολύ. Μια κυρία τον άκουσε να λέει «Κι εγώ σε αγαπάω πολύ». Όταν η κυρία τον ρώτησε με ποιον μιλούσε, απάντησε «Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος Νικηφόρος, και ήλθε να με δει. Και μου είπε ότι με αγαπά πολύ, και ήλθε να με παρηγορήσει στους πόνους μου.»

Το 1975, σε ηλικία σαράντα τεσσάρων ετών, χειροτονείται ιερέας και παίρνει το όνομα Ευμένιος.

 Κοίμηση 
Ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία της ζωής του σηκώνει τον σταυρό μεγάλων ασθενειών. Τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του τα περνάει στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός», που έχει μετατραπεί σε καλογερικό κελί. Αφήνει την τελευταία του πνοή, σε ηλικία εξήντα οχτώ ετών, στις 23 Μαίου 1999, (Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας). Αξίζει να παρατηρηθεί ότι ο πατήρ Ευμένιος ανήκε στη μητρόπολη Νίκαιας και σαν να ήρθαν οι Άγιοι Προστάτες της μητροπόλεώς του να παραλάβουν το άξιο παιδί τους. Η ταφή του έγινε στο χωριό του στην Κρήτη.

Η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την Πέμπτη 14 Απριλίου 2022, προχώρησε στην ένταξη στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Γέροντος Ευμενίου Σαριδάκη.

 Λειτουργικά κείμενα 

Στίχοι.
Λεπρών και νοσούντων λοιμικώς ακέστωρ
πιστών, Ευμένιε, ποδηγέτα, ώφθης.

Απολυτίκιον Οσίου Γέροντος Ευμενίου Σαριδάκη. Ήχος α΄, Της ερήμου πολίτης.
Νήσου Κρήτης τον γόνον, Αθηνών το αγλάισμα, και της Εκκλησίας απάσης το περίβλεπτον κόσμημα, Ευμένιον τιμήσωμεν πιστοί, ως θείον προς Χριστόν χειραγωγόν, νοσημάτων ιατήρα και δαιμονίων ολετήρα τάχιστον. Δόξα τω αναδείξαντί σε ιερόν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω δωρησαμένω σε ημίν πρέσβυν ακοίμητον.

Ιδιόμελον. Ήχος πλ. β΄
Τον κεκρυμμένον άγιον των ημερών των εσχάτων τον προορατικόν και σημειοφόρον Ευμένιον, αξίως καταστέψωμεν άσμασι, και ολοθύμως αυτώ βοήσωμεν· απλότητος αμάρυγμαλάμψη, φωτεινό πρόσωπο και χρηστότητος σκήνωμα, ως παρρησίαν έχων προς Κύριον, μη παύση Αυτού δεόμενος υπέρ ειρήνης του κόσμου, και σωτηρίας των τιμώντων την αεισέβαστον μνήμην σου.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις ο της Κρήτης γόνος λαμπρός, Αθηναίων πάντων ο ακοίμητος αρωγός και των εν ανάγκαις ο μέγας αντιλήπτωρ, Ευμένιε θεόφρων, οσίων καύχημα.

Θαύματα

Η αγάπη του προς τον Θεό και τον αδελφό, η ασκητική του ζωή και η υπομονή στις ασθένειές του, ελκύουν σε αυτόν τη Θεία Χάρη, και ο ταπεινός ιερέας φθάνει σε ύψος αγιότητας. Ήδη έχουν καταγραφεί αναρίθμητα θαύματα που έγιναν εν ζωή ή γίνονται μετά θάνατον.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος περιγράφει την εμπειρία που είχε με τον Μακαριστό Γέροντα Ευμένιο τον Σαριδάκη, όταν ταξίδεψαν μαζί στη Ρωσία και στην Ουκρανία. Όταν έφτασαν στο Κίεβο, ο Μακαριστός Γέροντας είπε στον Πανιερώτατο, ότι είχε ξαναέρθει μαζί με τον Άγιο Πορφύριο, τον Άγιο Παΐσιο και τον Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη, για να κάνουν προσευχή, όπως τους είχε πει η Παναγία. Χαρακτηριστικά τους είχε πει η Παναγία: Κάντε προσευχή για να μη γίνει τώρα ο μεγάλος ο πόλεμος, να δώσουμε χρόνο μετανοίας στους ανθρώπους».

Ο Σταμάτης Κόκοτας σε τηλεοπτική εκπομπή, είχε μιλήσει για το θαύμα που είχε βιώσει, και είχε δει να συντελείται. Φανερά συγκινημένος, είχε μιλήσει τότε για το θαύμα, που ο ίδιος έζησε μπροστά στα μάτια του εκείνη την εποχή.
«Είμαι ευτυχής που ο ιερέας αυτός αγιοποιήθηκε. Όσα είδα και έζησα στο νοσοκομείο πριν από αρκετά χρόνια, και όσα έχω πει για το θαύμα που συντελέστηκε, ισχύουν στο ακέραιο! Εγώ δεν λέω ποτέ πράγματα που δεν ισχύουν».
Με αυτά τα λόγια ο Σταμάτης Κόκοτας εξομολογήθηκε το θαύμα που έζησε ο ίδιος σε δημόσιο νοσοκομείο το 1996 με τον Άγιο Ευμένιο.
«Είμαι σε κάποιο νοσοκομείο, και υπάρχει ένα παιδάκι στο διπλανό δωμάτιο, το οποίο ψυχομαχεί. Είναι έτοιμο να πεθάνει· βγαίνουν έξω η μητέρα του, ο πατέρας του, οι φίλοι του και κλαίνε όλοι. Παραπέρα είναι ένας ιερωμένος, ένας καλόγερος, ένας γέροντας. Πηγαίνω και του λέω: “Πάτερ, δεν πας να διαβάσεις μια ευχή στο παιδάκι, μπας και κάνουμε τίποτα, να γίνει καλά;” Και πάει ... δεν μπορώ να το πω από την ταραχή μου ... και το παιδάκι έγινε καλά. Το πιστεύετε; Ξέρετε ποιος σας το λέει; Ένας άνθρωπος που δεν πείθεται με τίποτα, άμα δεν δει. Είναι μοναχός και είναι άγιος. Και λέγεται Ευμένιος» ήταν τα ανατριχιαστικά λόγια του Κόκοτα! Στην εκπομπή προκαλείται πανικός, και ο μεγάλος ερμηνευτής επαναλαμβάνει αρκετές φορές πως δεν είναι θρησκόληπτος, αλλά πολύ δύσπιστος.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ εκείνης της εποχής, ο πατήρ Ευμένιος ήταν εφημέριος στο Νοσοκομείο Λοιμωδών της Αγίας Βαρβάρας.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφικές πηγές 
 1. Σίμωνος Μοναχού, Πατήρ Ευμένιος- Ο κρυφός άγιος της εποχής μας, Επιμέλεια κειμένου Μαίρη Αποστολάρα, Πρώτη Έκδοση,Δεκέμβριος2009.Εκδόσεις ΑΓΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ (ΙSΒΝ13 9789609264259)
 2. Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος (2016). Ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός και ο Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης. Μήλεσι: Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος
 3. Μπούσιας, Χ. (2004). Ακολουθία, Παρακλητικός Κανών και Χαιρετιστήριοι Οίκοι του Οσίου πατρός ημών Ευμενίου του Νέου. Αθήνα
 4. Αντώνιος Χ. Σαριδάκης (2006). Ο Γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης - Ο πράος και ταπεινός τη καρδία. Ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 2006
 5. Σίμων Μοναχός (2022). Άγιος Ευμένιος, ο Ποιμήν ο Καλός και Θαυματουργός, εκδοτική παραγωγή Επτάλοφος (7η Έκδοση)
 6.Σίμωνος Μοναχού (2023).Άγιος Ευμένιος, ο Ποιμήν ο Καλός και Θαυματουργός, Ι. Καλύβη Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Ι Σκήτη Κουτλουμουσίου, Άγιον Όρος,,8η έκδοση, Σεπτέμβριος 2023,3000 αντίτυπα,ISBN 978-618-80329-9-6,εκδοτική παραγωγή ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ Α.Β.Ε.Ε.

 Δείτε επίσης 

 Σπιναλόγκα
 Λεπροκομείο
 Γκέρχαρντ Αρμάουερ Χάνσεν

Παραπομπές

Ευμενιος