Εγιαλέτι του Ντιγιάρμπακιρ

Το Εγιαλέτι του Ντιγιάρμπακιρ (οθωμανικά τουρκικά:  Eyālet-i Diyār-i Bekr) ήταν διοικητική εδαφική οντότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία περιελάμβανε έκτασή κατά τον 19ο αιώνα 20.332 τετραγωνικά μίλια (52.660 km2), ελαφρώς μεγαλύτερη από την αρχική επαρχία των Αββασιδών στην Άνω Μεσοποταμία. Το 1846 το διαδέχθηκε το Εγιαλέτι του Κουρδιστάν.II. Uluslar Arası Osmanlı'dan Cumhuriyet'e Diyarbakır Sempozyumu (Türkçe). Diyarbakır Valiliği ve TOBB ETÜ Fen-Edebiyat Fakültesi. II. International Symposium on the Ottoman Empire Republic of Diyarbakir TOBB ETU Diyarbakir Governor's Office and the Faculty of Arts and Sciences.

Ο περιηγητής του 17ου αιώνα Εβλιγιά Τσελεμπή ανέφερε για την οργάνωση της επαρχίας: «Σε αυτήν την επαρχία υπάρχουν δεκαεννέα σαντζάκια και πέντε χακουμέτ (ή κληρονομικές κυβερνήσεις), οκτώ [σαντζάκια] ήταν κατά την κατάκτηση που ανατέθηκε στους Κούρδους μπέηδες, με το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της οικογενειακής κληρονομιάς για πάντα σχέση, αλλά όχι με έναν ξένο.

Οι χακουμέτ δεν έχουν ούτε ζιάμετ ούτε τιμάρια. Οι κυβερνήτες τους ασκούν πλήρη εξουσία και λαμβάνουν όχι μόνο τα έσοδα της γης, αλλά και όλους τους άλλους φόρους που καταβάλλονται στα σαντζάκια στον κάτοχο του ζιαμέτ ή του τιμαριού, όπως οι φόροι για βοσκή, γάμους, άλογα, αμπέλια και περιβόλια.

Οι αξιωματικοί του ντιβανιού του Ντιγιάρμπακιρ είναι ο ταμίας του θησαυρού με έναν συγγραφέας περιοδικού. Ένας λογιστής της φεουδαρχίας αναγκάζει έναν επιθεωρητή και έναν υπολοχαγό Κεχαγιά του ληξιαρχείου και έναν άλλο για τον λοχία, ένας γραμματέας, ένας συνταγματάρχης και ένας αντισυνταγματάρχης της πολιτοφυλακής». By Evliya Çelebi, Joseph von Hammer-Purgstall

Μετά την ανάληψη του Κιουταχή ως Βαλής το 1834, ηγήθηκε στρατιωτικών εκστρατειών κατά των τοπικών κουρδικών φυλών των Γκαρζάν, Μπεντίρ Χαν και Μίλι, καθώς και των Γιαζίντι στο Σιντζάρ. Το 1835 υπέταξε επίσης την Εθνική φυλή στο Μαρντίν και το 1836 νίκησε τον ηγεμόνα από το Εμιράτο του Σοράν. Μετά το θάνατό του το 1836, διάδοχός του ήταν ο Χαφίζ Μεχμέτ Πασάς, ο οποίος συνέχισε να υποτάσσει τις κουρδικές φυλές και τους Γιαζίντι στο Σιντζάρ. Στη δεκαετία του 1840, το Εγιαλέτι παραχώρησε το σαντζάκι του Τζίζρε, το οποίο προηγουμένως ήταν μέρος του Εμιράτου του Μποχτάν, του Εγιαλέτι του Ντιγιάρμπακιρ και του Εγιαλέτι της Μοσούλης, η οποία οδήγησε σε μια κουρδική εξέγερση με επικεφαλής τον Μπεντίρ Χαν Μπεγκ.

 Παραπομπές 

Ντιγιάρμπακιρ
Κατηγορία:Ιστορία της Τουρκίας