Συντριβή στο όρος Έρεβος

Η Συντριβή στο Όρος Έρεβος συνέβη στις 28 Νοεμβρίου 1979 όταν η πτήση 901 της Air New Zealand πέταξε στο όρος Έρεβος στο νησί Ρος, στην Ανταρκτική, σκοτώνοντας και τους 237 επιβάτες και 20 μέλη του πληρώματος. [Η Air New Zealand εκτελούσε προγραμματισμένες πτήσεις για τα αξιοθέατα της Ανταρκτικής από το 1977. Η πτήση αναχωρούσε από το αεροδρόμιο του Ώκλαντ το πρωί και υποτίθεται ότι θα περνούσε μερικές ώρες πετώντας πάνω από την ήπειρο της Ανταρκτικής, πριν επιστρέψει στο Ώκλαντ το βράδυ μέσω του Κράιστσερτς.

Η αρχική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ατύχημα προκλήθηκε κυρίως από λάθος του πιλότου , αλλά η δημόσια κατακραυγή οδήγησε στη σύσταση μιας Βασιλικής Εξεταστικής Επιτροπής για τη συντριβή. Η επιτροπή, υπό την προεδρία του δικαστή Πίτερ Μάχον, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ατύχημα προκλήθηκε κυρίως από μια διόρθωση που έγινε στις συντεταγμένες της διαδρομής πτήσης το βράδυ πριν από την συντριβή, σε συνδυασμό με την αποτυχία ενημέρωσης του πληρώματος πτήσης για την αλλαγή, με αποτέλεσμα το αεροσκάφος, αντί να κατευθύνεται προς τα κάτω του πορθμού ΜακΜούρντο (όπως είχε οδηγηθεί να πιστέψει το πλήρωμα), αντ' αυτού δρομολογήθηκε εκ νέου σε μια διαδρομή προς το όρος Έρεβος. Η έκθεση του δικαστή Μάχον κατηγόρησε την Air New Zealand ότι παρουσίασε μια «ενορχηστρωμένη λιτανεία ψεμάτων» και αυτό οδήγησε σε αλλαγές στα ανώτερα στελέχη της αεροπορικής εταιρείας. Η δικαστική επιτροπή του Privy Council έκρινε αργότερα ότι η διαπίστωση μιας συνωμοσίας ήταν παραβίαση της φυσικής δικαιοσύνης και δεν υποστηρίζεται από τα στοιχεία.

Το ατύχημα είναι το πιο θανατηφόρο στην ιστορία της Air New Zealand, το πιο θανατηφόρο αεροπορικό ατύχημα στην Ανταρκτική και μια από τις πιο θανατηφόρες καταστροφές στη Νέα Ζηλανδία εν καιρώ ειρήνης .

 Πτήση και αεροσκάφος 

Η πτήση σχεδιάστηκε και ανακοινώθηκε ως μια μοναδική εμπειρία περιήγησης στα αξιοθέατα, μεταφέροντας έναν έμπειρο οδηγό της Ανταρκτικής, ο οποίος επεσήμανε γραφικά χαρακτηριστικά και ορόσημα χρησιμοποιώντας το σύστημα δημόσιας διεύθυνσης του αεροσκάφους, ενώ οι επιβάτες απολάμβαναν την θέα του  πορθμού ΜακΜούρντο σε χαμηλή πτήση. Οι πτήσεις έφυγαν και επέστρεψαν στη Νέα Ζηλανδία την ίδια μέρα.

Η πτήση 901 αναχώρησε από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ώκλαντ στις 8:00 π.μ. για την Ανταρκτική και ήταν προγραμματισμένο να επιστρέψει στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Κράιστσερτς στις 7:00 μ.μ. αφού πέταξε 5.360 μίλια (8.630 χλμ.). Το αεροσκάφος θα έκανε μια στάση 45 λεπτών στο Κράιστσερτς για ανεφοδιασμό και αλλαγή πληρώματος, πριν πετάξει τα υπόλοιπα 464 μίλια (747 χλμ.) στο Ώκλαντ, φτάνοντας στις 9:00 μ.μ. Τα εισιτήρια για τις πτήσεις του Νοεμβρίου 1979 κοστίζαν 359 NZ$ ανά άτομο  

Αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του σερ Έντμουντ Χίλαρι, είχαν υπηρετήσει ως οδηγοί σε προηγούμενες πτήσεις. Ο Χίλαρι επρόκειτο να είναι ο οδηγός για τη μοιραία πτήση της 28ης Νοεμβρίου 1979, αλλά έπρεπε να ακυρώσει λόγω άλλων δεσμεύσεων. Ο επί χρόνια φίλος και σύντροφός του στην αναρρίχηση, Πίτερ Μάλγκρο, πήρε την θέση του.

Τα αεροσκάφη που χρησιμοποιήθηκαν στις πτήσεις της Ανταρκτικής ήταν τα οκτώ McDonnell Douglas DC-10-30 της Air New Zealand. Το αεροσκάφος νηολογήθηκε ως ZK-NZP στις 28 Νοεμβρίου. Παραδόθηκε στην αεροπορική εταιρεία στις 12 Δεκεμβρίου 1974 από το εργοστάσιο της McDonnell Douglas στο Λονγκ Μπιτς των ΗΠΑ. Είχε καταγράψει περισσότερες από 20.700 ώρες πτήσης πριν από τη συντριβή του.

Ο κυβερνήτης Τόμας Τζέιμς "Τζιμ" Κόλινς (45) ήταν ένας έμπειρος πιλότος που είχε συγκεντρώσει 11.151 ώρες πτήσης, συμπεριλαμβανομένων 2.872 ωρών στο DC-10. Ο συγκυβερνήτης Γκρέγκορι Μαρκ Κάσσιν (37) είχε συγκεντρώσει 7.934 ώρες πτήσης, συμπεριλαμβανομένων 1.361 ωρών στο DC-10. Ο μηχανικός πτήσης Γκόρντον Μπάρετ Μπρουκς (43) είχε 10.886 ώρες πτήσης, συμπεριλαμβανομένων 3.000 στο DC-10 (ο Μπρουκς ήταν επίσης μηχανικός πτήσης στην πτήση της Air New Zealand που συμμετείχε στη διάσωση του Τσέσνα 188 το 1978).  Επίσης στο αεροπλάνο ήταν ο συγκυβερνήτης Γκράχαμ Νέβιλ Λούκας  (39) και ο μηχανικός πτήσης Νίκολας Τζον "Νικ" Μαλόνι (44). Ο μηχανικός πτήσης Μαλόνι είχε συνολικά 6.468 ώρες πτήσης, συμπεριλαμβανομένων 1.700 ωρών στο DC-10. 

 Ατύχημα 
 Οι συνθήκες γύρω από το ατύχημα 
Ο κυβερνήτης Κόλινς και ο συγκυβερνήτης Κάσσιν δεν είχαν πετάξει ποτέ πριν στην Ανταρκτική (ενώ ο μηχανικός πτήσης Μπρουκς είχε πετάξει στην Ανταρκτική μόνο μία φορά στο παρελθόν), αλλά ήταν έμπειροι πιλότοι και θεωρούνταν ότι είχαν τα προσόντα για την πτήση. Στις 9 Νοεμβρίου 1979, 19 ημέρες πριν από την αναχώρηση, οι δύο πιλότοι παρακολούθησαν μια ενημέρωση στην οποία τους δόθηκε ένα αντίγραφο του σχεδίου πτήσης της προηγούμενης πτήσης.

Παραπομπές

Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα
Κατηγορία:Ιστορία της Νέας Ζηλανδίας