Κανόνας του Άμπεγκ

Στο χημεία, ο κανόνας του Άμπεγκ (Abegg) δηλώνει ότι η διαφορά μεταξύ του μέγιστου θετικού και αρνητικού σθένους ενός στοιχείου είναι συχνά οκτώ. Ο κανόνας χρησιμοποιούσε μια ιστορική έννοια του σθένους που μοιάζει με τη σύγχρονη έννοια της κατάσταση οξείδωσης στην οποία ένα άτομο είναι δότης ή δέκτης ηλεκτρονίων. Ο κανόνας του Abegg αναφέρεται μερικές φορές ως νόμος του σθένους και του αντίθετου σθένους του Abegg.
Γενικά, για ένα δεδομένο χημικό στοιχείο (όπως το θείο) ο κανόνας του Abegg δηλώνει ότι το άθροισμα της απόλυτης τιμής του αρνητικού σθένους του (όπως −2 για το θείο στο H2S και το θετικό του σθένος της μέγιστης τιμής (ως +6 για το θείο στο H2SO4) ισούται συχνά με 8.
Ιστορικό
Η ιδέα διατυπώθηκε το 1904 από τον Γερμανό χημικό Richard Abegg.Ο Γκίλμπερτ Λιούις ήταν ένας από τους πρώτους που αναφέρθηκαν στην έννοια ως κανόνας του Abegg όταν τη χρησιμοποίησε ως βάση επιχειρημάτων σε ένα άρθρο του 1916 για να αναπτύξει τη θεωρία του κυβικού ατόμου, η οποία εξελίχθηκε στον κανόνα της οκτάδας.Αυτό το άρθρο βοήθησε να εμπνεύσει τον Λάινους Πόλινγκ να γράψει το εγχειρίδιο του 1938 Η φύση του χημικού δεσμού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Nuclear Atom - contains and excerpt of Abegg's contributions.
Κατηγορία:Θεωρίες χημείας
Κατηγορία:Θεωρητική χημεία