Χαντάρο Ναγκαόκα

Ο Χαντάρο Ναγκαόκα (ιαπωνικά:長岡 半太郎), 19 Αυγούστου 1865 - 11 Δεκεμβρίου 1950) ήταν Ιάπωνας φυσικός και πρωτοπόρος της ιαπωνικής φυσικής κατά την περίοδο Μεϊτζί.

 Ζωή του Ναγκαόκα

Ο Ναγκάοκα γεννήθηκε στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας στις 19 Αυγούστου 1865 και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο[1]: 633. Μετά την αποφοίτησή του στη φυσική το 1887, ο Ναγκάοκα συνεργάστηκε με έναν επισκέπτη Σκωτσέζο φυσικό, τον Κάργκιλ Γκίλστον Νοτ, πάνω στα πρώτα προβλήματα του μαγνητισμού, δηλαδή τη μαγνητοσυστολή σε υγρό νικέλιο. Το 1893, ο Ναγκαόκα ταξίδεψε στην Ευρώπη, όπου συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια του Βερολίνου, του Μονάχου και της Βιέννης. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα σχετικά με τους δακτυλίους του Κρόνου και ένα μάθημα με τον Λούντβιχ Μπόλτζμαν σχετικά με την κινητική θεωρία των αερίων, δύο επιρροές που θα αντικατοπτρίζονταν στο μετέπειτα έργο του Ναγκαόκα. Το 1900, ο Ναγκαόκα παρακολούθησε επίσης το πρώτο διεθνές συνέδριο φυσικών στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε τη διάλεξη της Μαρί Κιουρί για τη ραδιενέργεια, γεγονός που πυροδότησε το ενδιαφέρον του Ναγκαόκα για την ατομική φυσική. Ο Ναγκαόκα επέστρεψε στην Ιαπωνία το 1901 και διετέλεσε καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο μέχρι το 1925. Μετά τη συνταξιοδότησή του από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο, ο Ναγκαόκα διορίστηκε επιστημονικός διευθυντής στο RIKEN και έγινε επίσης ο πρώτος πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Οσάκα, από το 1931 έως το 1934.

Η εγγονή του είναι η πιανίστρια Ναγκαόκα Νομπούκο.

Κρόνιο μοντέλο του ατόμου

Το 1900, οι φυσικοί άρχισαν να εξετάζουν νέα πρότυπα για τη δομή του ατόμου. Η πρόσφατη ανακάλυψη του αρνητικά φορτισμένου ηλεκτρονίου από τον Τζόζεφ Τζον Τόμσον  συνεπαγόταν ότι ένα ουδέτερο άτομο πρέπει να περιέχει και ένα αντίθετο θετικό φορτίο. Το 1904, ο Τόμσον  πρότεινε ότι το άτομο ήταν μια σφαίρα ομοιόμορφου θετικού ηλεκτρισμού, στην οποία τα ηλεκτρόνια ήταν διασκορπισμένα όπως τα δαμάσκηνα σε μια πουτίγκα, δίνοντας το έναυσμα για τον όρο μοντέλο της πουτίγκας δαμάσκηνου».

Ο Ναγκαόκα απέρριψε το μοντέλο του Τόμσον με την αιτιολογία ότι τα αντίθετα φορτία είναι αδιαπέραστα. Το 1904, ο Ναγκαόκα προτείνει ένα άλλο πλανητικό μοντέλο του ατόμου στο οποίο ένα θετικά φορτισμένο κέντρο περιβάλλεται από έναν αριθμό περιστρεφόμενων ηλεκτρονίων, κατά τον τρόπο του Κρόνου και των δακτυλίων του .

Το πρότυπο του Ναγκαόκα περιελάμβανε
 ένα πολύ ογκώδες ατομικό κέντρο (κατ' αναλογία με έναν πολύ ογκώδη πλανήτη)
 χιλιάδες ηλεκτρόνια που περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα και συνδέονται με ηλεκτροστατικές δυνάμεις (κατ' αναλογία με τους δακτυλίους που περιστρέφονται γύρω από τον Κρόνο και συνδέονται με βαρυτικές δυνάμεις).
Για να είναι σταθερό το μοντέλο του, ο Ναγκαόκα έδειξε ότι το κεντρικό φορτίο έπρεπε να είναι 10.000 φορές μεγαλύτερο από το φορτίο του Helge Kragh (Oct. 2010). Before Bohr: Theories of atomic structure 1850-1913. RePoSS: Research Publications on Science Studies 10. Aarhus: Centre for Science Studies, University of Aarhus. ηλεκτρονίου.

Με βάση το πρότυπό του, ο Ναγκαόκα πρότεινε ότι η ραδιενεργός βήτα διάσπαση οφείλεται στην αστάθεια των τροχιών των ηλεκτρονίων. Ωστόσο, αυτή η εξήγηση δεν λαμβάνει υπόψιν σημαντικές πτυχές της ραδιενέργειας, όπως η τυχαία φύση της και η υψηλή ενέργεια της εκπομπής των σωματιδίων άλφα : 343 Πρότεινε επίσης ότι το μοντέλο του θα μπορούσε να εξηγήσει τα ατομικά φάσματα και τις χημικές ιδιότητες   

Ο Έρνεστ Ράδερφορντ ανέφερε το πρότυπο του Ναγκαόκα στην εργασία του το 1911 στην οποία πρότεινε τον ατομικό πυρήνα. Ωστόσο, το έργο του Ναγκαόκα πιθανότατα δεν επηρέασε την πρόταση του Ράδερφορντ .

Το πρότυπο του Ναγκαόκα συζητήθηκε ευρέως από διακεκριμένους επιστήμονες της εποχής, αλλά μια λεπτομερής μελέτη του Τζορτζ Σοτ έδειξε ότι το μοντέλο δεν μπορούσε να προβλέψει σωστά τα ατομικά φάσματα. Ο ίδιος ο Ναγκαόκα εγκατέλειψε το προτεινόμενο μοντέλο του το 1908. Ο Ράδερφορντ και ο Νιλς Μπορ θα παρουσιάσουν το πιο βιώσιμο μοντέλο Μπορ το 1913.

Άλλες εργασίες

Ο Ναγκαόκα συνέχισε να ασχολείται με την έρευνα στη φασματοσκοπία και σε άλλους τομείς. Το 1909 δημοσίευσε ένα άρθρο σχετικά με την επαγωγή των σωληνοειδών. Το 1924, πέτυχε την πρώτη επιτυχή σύνθεση χρυσού, που παράχθηκε από υδράργυρο με βομβαρδισμό νετρονίων. Το 1929, ο Ναγκαόκα ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τις επικοινωνίες θραυσμάτων μετεωριτών  Cited in .

Ο Ναγκόκα διεξήγαγε επίσης πρώιμη έρευνα για τους σεισμούς, μεταξύ των δεκαετιών του 1900 και του 1920, βασιζόμενος σε εργασίες που είχαν δημοσιευτεί στην Ευρώπη: «Η μία χρησιμοποίησε την αρχή της μελέτης της ελαστικότητας με φόντο το ρεύμα που είχε επικρατήσει στη Γαλλία στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Η άλλη όριζε τις δυναμικές συναρτήσεις και εξηγούσε τα φαινόμενα με βάση τις συνεχείς εξισώσεις της φύσης των κυμάτων στο πλαίσιο των νέων ρευμάτων που εμφανίστηκαν στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία από τα μέσα του 19ου αιώνα".

Βραβεία και αναγνώριση

  60px Ο Ναγκαόκα τιμήθηκε με το Τάγμα Πολιτισμού από την ιαπωνική κυβέρνηση το 1937 για το δια βίου επιστημονικού έργου που προσέφερε. 
 Ο κρατήρας Ναγκαόκα στη Σελήνη πήρε το όνομά του.

 Δείτε επίσης 
 Ατομική φυσική
 Μεϊτζί (περίοδος)
 Πανεπιστήμιο του Τόκιο
 Μαρία Κιουρί
 Έρνεστ Ράδερφορντ

 Βιβλιογραφία





 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 H. Nagaoka
 Historical Figures of RIKEN

Κατηγορία:Ιάπωνες επιστήμονες
Κατηγορία:Ιάπωνες φυσικοί
Κατηγορία:Ασιάτες επιστήμονες