Βερνάρδος Ε΄ του Πάντερμπορν

Ο Βερνάρδος Ε΄, γερμ.: Bernhard V. bischof von Paderborn (1277-1341) από τον Οίκο του Λίππε ήταν Γερμανός ευγενής. Ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος του Πάντερμπορν. Θεωρείται ο ιδρυτής τού μεσαιωνικού πριγκιπάτου-επισκοπής. Οι εδαφικές πολιτικές του χαρακτηρίζονται από το γεγονός, ότι ήταν ο πρώτος επίσκοπος, που χρησιμοποίησε το οικογενειακό του όνομα στη σφραγίδα του, αντί του επισκοπικού τίτλου.

 Βιογραφία 
Γονείς του ήταν ο Σίμων Α' κύριος του Λίππε και η Αδελαΐδα, κόρη του Ερρίκου Γ' του Βάλντεκ. Το 1305 διορίστηκε πρύτανης του Πάντερμπορν υπό τον επίσκοπο Όθωνα του Ρίτμπεργκ. Αργότερα διορίστηκε  και  της επικράτειας του επισκόπου, και ήταν ο  κυβερνήτης των επισκόπων Γκύντερ Α΄ (1307-1310) και Ντήτριχ Β΄ (1310-1321). Από το 1321 μέχρι τον τέλος του, κατείχε ο ίδιος το αξίωμα του επισκόπου.

Συχνά συμβουλευόταν τη Συνέλευση των Τάξεων για θέματα που αφορούσαν την εγκόσμια εξουσία της επισκοπής του, και αυτό του έδωσε ισχυρή θέση. Το 1309 δημιουργήθηκε ένα μόνιμο συμβούλιο, αποτελούμενο από τέσσερις κανόνες και υπουργούς και δύο πολίτες από το Πάντερμπορν και δύο από το Βάλμπουργκ. Ο Βερνάρδος δημοσίευσε ένα καταστατικό, που τον υποχρέωνε να λάβει υπόψη τη συμβουλή αυτού του συμβουλίου. Το έγγραφο αυτό καθόριζε την σχέση μεταξύ του επισκόπου, του κολλεγίου του καθεδρικού ναού, τη  Συνέλευση των Τάξεων και των πολιτών θα διαμόρφωνε την περιοχή για πολύ καιρό. Ενίσχυσε την κυριαρχία του πριγκιπάτου, προωθώντας τις πόλεις στην επισκοπή, αγοράζοντας το μεγαλύτερο μέρος της πόλης Μπράκελ και ιδρύοντας τις πόλεις Ντρίνγκενμπεργκ και Πέκελσχαϊμ. Το Πάντερμπορν έγινε μια από τις πλουσιότερες πόλεις της Βεστφαλίας. Ο Bερνάρδος Ε΄ ενίσχυσε το αβαείο Mαρίενμυνστερ και τις πόλεις Φέρντεν, Μπρέντενμπορν και την πόλη Μπεβερούνγκεν με οικονομικές δωρεές.

Για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές του, ο Βερνάρδος Ε΄ χρησιμοποίησε χρήματα από φόρους και δικά του χρήματα. Μετά την επισιτιστική κρίση του 1316/1317, ακολούθησε οικονομική κρίση. Αυτό τον ανάγκασε το 1326 να κλείσει μια συμφωνία με το κολλέγιο του καθεδρικού ναού και τη Συνέλευση των Τάξεων. Γνωστό ως , υποχρέωνε τον επίσκοπο να διαβουλεύεται με τη Συνέλευση των Τάξεων, πριν επιβάλει φόρους. Οι Τρεις Τάξεις υποσχέθηκαν να ικανοποιήσουν τέτοια αιτήματα, όταν ήταν απαραίτητο.

 Παραπομπές 

 Αναφορές 
 Hans J. Brandt, Karl Hengst: Die Bischöfe und Erzbischöfe von Paderborn, Paderborn, 1984, σελ. 141–146, .
 "Entry". Zedlers Universallexikon. Vol. 17. p. 788.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Οίκος του Λίππε