Μουσείο Μηχανών και Μηχανισμών

Το Μουσείο Μηχανών και Μηχανισμών είναι ένα πανεπιστημιακό μουσείο που βρίσκεται στην Παλέρμο, Ιταλία. Αποτελεί μέρος του Μουσειακού Συστήματος του Πανεπιστημίου Σπουδών Παλέρμο.Οι θεματικά μουσεία του SiMuA είναι έξι, καθιερωμένα εδώ και πολλά χρόνια, πλέον αναγνωρισμένα και εκτιμώμενα τόσο επιστημονικά όσο και πολιτιστικά.Aldo Gerbino (a cura di), Plumelia. Almanacco di cultura/e: Organismi – Il sistema Museale dell’Università di Palermo, Plumelia Edizioni, Bagheria, 2012, ISBN 978-88-89876-20-6

Ανοίχτηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2011 και παρουσιάζει μια ποικιλόμορφη συλλογή από κινητήρες και βιομηχανικό, επιστημονικό και παιδαγωγικό εξοπλισμό, που χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορους τομείς της έρευνας και της διδασκαλίας από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.

Το μουσείο αφιερώνεται στην έρευνα, αποκατάσταση και διάδοση της πολιτιστικής του κληρονομιάς, σύμφωνα με τις συστάσεις του ICOM (Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων). Οργανώνει εκθέσεις, σεμινάρια, εργαστήρια και εκπαιδευτικές δραστηριότητες, και συνεργάζεται με άλλα μουσεία, ιδρύματα και συλλόγους στο πλαίσιο των πολιτιστικών πρωτοβουλιών που προωθεί το Πανεπιστήμιο Σπουδών Παλέρμο.

Στις 31 Μαΐου 2017Al Museo dei motori un Premio dagli States, in Giornale di Sicilia, 4 giugno 2017. το μουσείο αναγνωρίστηκε από την Αμερικανική Εταιρεία Μηχανολόγων Μηχανικών (ASME) με την διάκριση "Μηχανολογική Κληρονομιά Μηχανικών" για τη σημασία του ιστορικά, τεχνικά και ως συλλογή.

 Η ιστορία της συλλογής 
alt=|left|thumb|300x300px|Ένας από τους χώρους του μουσείου το 2008, με κάποια αντικείμενα, πριν από την αποκατάσταση και μουσειακή παρουσίαση της συλλογής.

Το μουσείο φιλοξενεί μια ποικιλόμορφη συλλογή από κινητήρες και βιομηχανικό, επιστημονικό και παιδαγωγικό εξοπλισμό, που αποκτήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορους τομείς της έρευνας και της διδασκαλίας από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, με την ίδρυση το 1866 της Βασιλικής Σχολής Εφαρμογής για Μηχανικούς και Αρχιτέκτονες του Πανεπιστημίου της Παλέρμο.Francesco Paolo La Mantia, Contributi per una storia della Facoltà di Ingegneria di Palermo, τόμ. 2, Παλέρμο, Fotograf, 2006.Orazio Cancila, Storia dell’Università di Palermo dalle origini al 1860, Ρώμη-Μπάρι, Laterza, 2006, ISBN 978-8842080886Marco Ceccarelli, Francesco Sorge e Giuseppe Genchi, Elia Ovazza, Professor of TMM in Palermo around the end of the 19th century, a cura di Francesco Sorge e Giuseppe Genchi, Essays on the History of Mechanical Engineering, Springer, 2016, pp. 47-63, DOI:10.1007/978-3-319-22680-4_19.Vito Cardone, Francesco Paolo La Mantia (a cura di), La storia dell'ingegneria e degli studi di ingegneria a Palermo e in Italia, collana Quaderni della conferenza dei Presidi delle Facoltà di Ingegneria, CUES, 2006. Η συλλογή επιτρέπει την παρουσίαση της εξέλιξης των μηχανών ρευστών και των σχετικών μελετών, καλύπτοντας μια ποικιλία πρακτικών εφαρμογών, από τους κινητήρες ατμού έως τους κινητήρες τζετ και τα σύγχρονα υβριδικά συστήματα.

 Σταθεροί κινητήρες 
Οι ατμομηχανές αντιπροσωπεύουν τις πρώτες σύγχρονες μηχανές που χρησιμοποιήθηκαν για τη μετατροπή της ενέργειας. Από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, διαδραμάτισαν έναν κρίσιμο ρόλο στην Πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση και στις επιστημονικές και τεχνολογικές προόδους που χαρακτήρισαν τον 19ο αιώνα. Η χρήση τους στην παραγωγή πρώτων υλών, καταναλωτικών αγαθών, καθώς και στις μεταφορές και στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, συνέβαλε σημαντικά στη μετάβαση από μια αγροτική, τεχνουργική και εμπορική κοινωνία σε ένα σύγχρονο βιομηχανικό σύστημα.

Στη Βασιλική Σχολή Εφαρμογής για Μηχανικούς και Αρχιτέκτονες της Παλέρμο, οι πρώτες μελέτες για τις ατμομηχανές χρονολογούνται από τα μέσα του 19ου αιώνα, όπως αποδεικνύεται από μερικές από τις πιο παλιές σταθερές μηχανές και επιστημονικά όργανα που διατηρούνται στο μουσείο. Η ενότητα αφιερωμένη στους σταθερούς κινητήρες περιλαμβάνει επίσης υδραυλικές μηχανέςFilippo Grammauta e Luigi Caleca, La centrale elettrica A. Volta di Palermo: vicende storiche, analisi tecnico-funzionale ed ipotesi di una riutilizzazione nell'ambito del contesto urbanistico del molo trapezoidale, Tesi di Laurea (A.A. 1985-86), Facoltà di Ingegneria (Università di Palermo), 1986., όπως οι τουρμπίνες Francis, Kaplan και Pelton, αντανακλώντας τη σημασία τους στην εξέλιξη της τεχνολογίας των μηχανών ρευστών με την πάροδο του χρόνου.Alberto Beccari, Macchine - Turbine a vapore, compressori a gas, macchine idrauliche, CLUT, 1993, ISBN 9788879920339

 Αυτοκινητηριακοί κινητήρες 
Το μουσείο παρουσιάζει μια ποικιλόμορφη συλλογή από αυτοκινητηριακούς κινητήρες, σχεδιασμένους για διάφορες εφαρμογές.  Η πλειονότητα αυτών των κινητήρων αποκτήθηκε για δραστηριότητες έρευνας και διδασκαλίας. Με την πάροδο του χρόνου, έχουν αντικατασταθεί σταδιακά από πιο σύγχρονα μοντέλα, τα οποία χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή στο εργαστήριο κινητήρων του Πανεπιστημίου Σπουδών Παλέρμο.Giovanni Lanzara, Mario Rubino e Camillo De Gregorio, Motore a pistone rotanti [brevetto dell'autore]: progetto e realizzazione sperimentale, Tesi di Laurea (A.A. 1961-62), Palermo, 1962. Για παράδειγμα, η αντίθεση μεταξύ του κινητήρα Isotta Fraschini 8A  του 1929 — ενός κινητήρα 7,4 λίτρων και 8 κυλίνδρων που παράγει 115 ίππους — και του κινητήρα Ford EcoBoost του 2009, ενός κινητήρα 1,0 λίτρου και 3 κυλίνδρων που προσφέρει την ίδια ισχύ, αναδεικνύει τις προόδους στο σχεδιασμό, στην αποδοτικότητα και στα υλικά που χρησιμοποιούνται στους κινητήρες.  Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης κινητήρες ιστορικής σημασίας, όπως εκείνος της FIAT 8V,  των FIAT-Ferrari Dino,  του σύγχρονου Ferrari 430, καθώς και του Lamborghini Aventador. Περιλαμβάνει επίσης κινητήρες μοτοσικλετών και φορτηγών, με παραδείγματα όπως το Lancia-Junkers Tipo 89 και διάφορους πειραματικούς πρωτότυπους κινητήρες.

 Κινητήρες αεροπλάνου 

Το μουσείο φιλοξενεί μια συλλογή από κινητήρες αεροπλάνων μεγάλης ιστορικής σημασίας.Kyrill von Gersdorff, Helmut Schubert e Kurt Grasmann, Flugmotoren und Strahltriebwerke, Bonn, Bernard und Graefe, 2007.Federico Filippi, Dall'elica al getto, Torino, EDA, 1983. Ορισμένοι από αυτούς τους κινητήρες χρονολογούνται από τις πρώτες ημέρες της αεροπορίας, ιδιαίτερα οι περιστροφικοί κινητήρες με ακτινικούς κυλίνδρους. Ορισμένα από τα πιο παλιά εκθέματα προέρχονται από τη Γερμανία και αποτελούσαν μέρος ενός υλικού τεχνικής που μεταφέρθηκε στην Ιταλία για ερευνητικούς σκοπούς μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταξύ αυτών των κινητήρων περιλαμβάνεται ο γαλλικός περιστροφικός κινητήρας "Le Rhône" 9Jby και ένας σπάνιος αντίθετος περιστροφικός κινητήρας Siemens-Halske Sh.IIIa, που αποτελεί πρόοδο στην εξέλιξη των περιστροφικών κινητήρων με ακτινικούς κυλίνδρους. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης κινητήρες από τις δεκαετίες του 1920 και 1930, κατασκευασμένους στην Ιταλία για αεροσκάφη εκπαίδευσης και γενικής αεροπορίας, καθώς και μεγάλους κινητήρες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως ο FIAT A.74, ο FIAT A.80 και ο Daimler-Benz DB 605,  που χρησιμοποιήθηκαν σε γερμανικά και ιταλικά αεροσκάφη μάχης, όπως το Messerschmitt Bf 109, το FIAT G.55, το Reggiane Re.2005 και το Macchi C.205V. Μια ενότητα της συλλογής είναι αφιερωμένη επίσης σε κινητήρες τουρμπο-jet, που καλύπτουν την περίοδο από τη δεκαετία του 1940 έως τη δεκαετία του 1980, κατασκευασμένους σε συνεργασία με την Ιταλική Αεροπορία.

 Ναυτικοί κινητήρες 
Η ενότητα ναυτικών κινητήρων του μουσείου προσφέρει μια γενική εικόνα για την εξέλιξη των ναυτικών κινητήρων, από τους ατμοκινητήρες μέχρι τους σύγχρονους κινητήρες ντίζελ δύο χρόνων που χρησιμοποιούνται σε μεγάλα σκάφη. Το παλαιότερο αντικείμενο της συλλογής είναι ένας ατμοκινητήρας με συμπιεστή που χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης μερικούς από τους πιο παλιούς κινητήρες της μονάδας Grandi Motori της FIAT που υπάρχουν ακόμα, όπως ο κινητήρας FIAT S6185 με 6 κυλίνδρους σε σειρά (1908) και ο κινητήρας 2C.116, ο πρώτος κινητήρας ντίζελ δύο χρόνων της FIAT, κατασκευασμένος το 1909. Το εκθεμα που εκτίθεται χρησιμοποιήθηκε ως κινητήρας αριστερού πλευρού στο υποβρύχιο Medusa της Regia Marina, το οποίο βυθίστηκε το 1915 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης μοντέλα κλίμακας, μεταξύ των οποίων το μοντέλο του ναυτικού κινητήρα FIAT 1060S (1968), που αναπαριστά τον μεγαλύτερο ναυτικό κινητήρα που κατασκευάστηκε από τη FIAT.

 Ιστορικό αεροσκάφος FIAT G.59 4B 
Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει δύο αεροσκάφη: το Lockheed F-104S ASA-M, που εκτίθεται στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Σπουδών της Παλέρμο, και ένα από τα πέντε μοναδικά FIAT G.59 που έχουν επιβιώσει, το οποίο παρουσιάζεται σε μια αφιερωμένη περιοχή του μουσείου. Το FIAT G.59Malizia Nicola. "FIAT G59, IBN, 2005, ISBN 8875650187, OCLC 946970784".Oscar Marchi e Vittorio Zardo, Aeronautica militare. Museo storico. Catalogo velivoli, Pàtron, 1990, ISBN 978-8855516693, που σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αεροναυπηγό Giuseppe Gabrielli, ήταν ένα από τα τελευταία αεροσκάφη υψηλών επιδόσεων που εξοπλίστηκαν με κινητήρα εμβόλου και θεωρείται σύμβολο της αναγέννησης της ιταλικής αεροναυπηγικής βιομηχανίας μετά τον πόλεμο. Αναπτύχθηκε από το FIAT G.55 Centauro, ένα ιταλικό μαχητικό αεροσκάφος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το FIAT G.59 παράχθηκε από τη FIAT στις αρχές της δεκαετίας του 1950, με περισσότερες από 180 μονάδες να κατασκευάζονται, προορισμένες κυρίως για την Ιταλική Πολεμική Αεροπορία ως αεροσκάφος προχωρημένης εκπαίδευσης. Κινητοποιούμενο από έναν κινητήρα Rolls-Royce Merlin V-12 1.660 ίππων (μοντέλο 500-20), το αεροσκάφος έφτανε μέγιστη ταχύτητα 609 km/h στα 6.400 μέτρα ύψος και μέγιστο υψόμετρο 12.100 μέτρα. Το FIAT G.59 4B που διατηρείται στο μουσείο είναι ένα διθέσιο μοντέλο που παρέμεινε σε υπηρεσία στην Ιταλική Πολεμική Αεροπορία μέχρι το 1964. Στη συνέχεια, αποκτήθηκε για εκπαιδευτικούς σκοπούς από το Ινστιτούτο Αεροναυτικής του Πανεπιστημίου Σπουδών της Παλέρμο. Το 2013, το αεροσκάφος αποκαταστάθηκε πλήρως στο εργαστήριο του μουσείου.

 Διδακτικοί μηχανισμοί και τεχνικός εξοπλισμός 
Το μουσείο φιλοξενεί μια συλλογή εκπαιδευτικών μηχανικών μοντέλων που χρονολογούνται από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Αυτή η συλλογή περιλαμβάνει πάνω από εκατό μοντέλα από μέταλλο και ξύλο που αναπαριστούν βασικές μηχανές, μηχανισμούς και συσκευές που εικονογραφούν τα προφίλ σύνδεσης μεταξύ μηχανικών στοιχείων. Αυτά τα μοντέλα αποτελούσαν μέρος του Γραφείου Εφαρμοσμένης Μηχανικής της Βασιλικής Σχολής Μηχανικών του Παλέρμο, η οποία ιδρύθηκε το 1866. Ορισμένα από αυτά τα μοντέλα χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα ως διδακτικά εργαλεία για την εξήγηση των βασικών αρχών της μηχανικής. Επιπλέον, το μουσείο διαθέτει μια συλλογή ιστορικών επιστημονικών οργάνων που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη των κινητήρων, περιλαμβάνοντας συσκευές μέτρησης και διάφορους τύπους πάγκων δοκιμών για κινητήρες.

 Σημείο Σημαντικότητας ASME 

Στις 31 Μαΐου 2017, σε αναγνώριση της ιστορικής, τεχνικής και συλλεκτικής του σημασίας, το μουσείο έγινε η πρώτη ιταλική συλλογή που έλαβε τη διάκριση "Mechanical Engineering Heritage Collection", που απονεμήθηκε από την Αμερικανική Εταιρεία Μηχανικών Μηχανολογίας (ASME). Αυτή η διάκριση αποτελεί μέρος του προγράμματος History and Heritage Landmarks, το οποίο ξεκίνησε η ASME το 1971.

 Πινακοθήκη 

 Βιβλιογραφία 
 Genchi, Giuseppe (2016). Il Museo Storico dei Motori e dei Meccanismi dell’Università di Palermo. “Scuola Officina”, N.1. pp. 16–21 (PDF)
 Sorge, Francesco; Genchi, Giuseppe (2016). Essays on the History of Mechanical Engineering. Springer, Dordrecht, 2016, Essays on the History of Mechanical Engineering
 ASME. (2017) The Collection of Engines at the Museum of Engines and Mechanisms University of Palermo. (PDF).
 Lawler, Andrew (2011). Genchi's Obsession - A grad student in Italy salvage Germany's rarest World War I airplane engines. AIR&SPACE Smithsonian.
 Chifari, Roberto (2017). Palermo, Il museo ingrana la quarta, in "Corriere del Mezzogiorno".(PDF)
 Giaramidaro, Nino (2011). I vecchi motori? Hanno un'anima, in "Giornale di Sicilia". (PDF)
 Monastero, Riccardo;  Genchi, Giuseppe (2010). Macchine. Energia e Storia in Aldo Gerbino (a cura di). "Plumelia. Almanacco di cultura/e: Organismi – Il sistema Museale dell’Università di Palermo". Plumelia Edizioni, Bagheria. pp. 146–152.
 (a cura di) Gerbino, Aldo, "Plumelia. Almanacco di cultura/e: Organismi – Il sistema Museale dell’Università di Palermo", Plumelia Edizioni, Bagheria, 2012
 De Montis, Marco; Genchi, Giuseppe (2012).  Cilindri nel vento - La strana e breve storia dei motori rotativi. "Autotecnica", N.377. pp. 80–90 (PDF)
 Genchi, Giuseppe; Sorge, Francesco (2012). The Rotary Aero Engine from 1908 to 1918 in Teun Koetsier. Marco Ceccarelli (Editors). "Explorations in the history of machines and mechanisms. Proceedings of HMM2012". Springer, Dordrecht. pp. 349–362
 von Gersdorff, Kyrill;  Schubert, Helmut; Grasmann,Kurt (2007). Flugmotoren und Strahltriebwerke. Bernard und Graefe. Bonn. 
 (a cura di) La Mantia, Francesco (2006).Contributi per una storia della Facoltà di Ingegneria di Palermo. Vol. 1 e 2. Edizioni Fotograf. Palermo.
 Filippi, Federico (1983). Dall’elica al getto. EDA. Torino.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Μουσεία στην Ιταλία
Κατηγορία:Παλέρμο
Κατηγορία:Μουσεία τεχνολογίας