Ουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ

Ο Ουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ (αγγλικά:William Randolph Hearst Sr.,  29 Απριλίου 1863 – 14 Αυγούστου 1951) ήταν Αμερικανός εκδότης εφημερίδων και πολιτικός που ανέπτυξε τον μεγαλύτερο όμιλο εφημερίδων και εταιρειών μέσων ενημέρωσης του έθνους, την Hearst Communications. Οι επιδεικτικές του μέθοδοι κίτρινης δημοσιογραφίας που παραβιάζουν την ηθική και τα πρότυπα επηρέασαν τα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης του έθνους δίνοντας έμφαση στον εντυπωσιασμό και τις ιστορίες ανθρώπινου ενδιαφέροντος . Ο Χιρστ μπήκε στην εκδοτική επιχείρηση το 1887 με τον Μίτσελ Τρούμπιτ αφού του δόθηκε ο έλεγχος της The San Francisco Examiner από τον πλούσιο πατέρα του, γερουσιαστή Τζορτζ Χιρστ. 

Αφού μετακόμισε στην πόλη της Νέας Υόρκης, ο Χιρστ απέκτησε την New York Journal και εξαπέλυσε έναν σκληρό πόλεμο κυκλοφορίας με την New York World του Τζόζεφ Πούλιτζερ . Ο Χιρστ πουλούσε φύλλα τυπώνοντας γιγάντια πρωτοσέλιδα πάνω από άθλιες ιστορίες με έγκλημα, διαφθορά, σεξ και υπονοούμενα. Απέκτησε περισσότερες εφημερίδες και δημιούργησε έναν όμιλο που αριθμούσε σχεδόν 30 εφημερίδες σε μεγάλες αμερικανικές πόλεις στο απόγειό της. Αργότερα επεκτάθηκε στα περιοδικά, δημιουργώντας τη μεγαλύτερη επιχείρηση εφημερίδων και περιοδικών στον κόσμο. Ο Χιρστ ήλεγχε τις συντακτικές θέσεις και την κάλυψη των πολιτικών ειδήσεων σε όλες τις εφημερίδες και τα περιοδικά του, και έτσι συχνά δημοσίευε τις προσωπικές του απόψεις. Επαίνεσε τις ισπανικές θηριωδίες στην Κούβα ενώ κάλεσε σε πόλεμο το 1898 κατά της Ισπανίας . Οι ιστορικοί, ωστόσο, απορρίπτουν τους μετέπειτα ισχυρισμούς του ότι ξεκίνησε τον πόλεμο με την Ισπανία ως υπερβολικούς.

Εξελέγη δύο φορές με τους Δημοκρατικούς στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Στη συνέχεια έθεσε ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών το 1904, Δήμαρχος της Νέας Υόρκης το 1905 και 1909, και για Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης το 1906 . Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, υποστήριξε απόψεις που γενικά συνδέονται με την αριστερή πτέρυγα του Προοδευτικού Κινήματος, ισχυριζόμενος ότι μιλάει εκ μέρους της εργατικής τάξης.

Μετά το 1918 και το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χιρστ άρχισε σταδιακά να υιοθετεί πιο συντηρητικές απόψεις και άρχισε να προωθεί μια απομονωτική εξωτερική πολιτική για να αποφύγει οποιαδήποτε περαιτέρω εμπλοκή σε αυτό που θεωρούσε διεφθαρμένες ευρωπαϊκές υποθέσεις. Ήταν ταυτόχρονα ένθερμος εθνικιστής, αντικομμουνιστής μετά τη Ρωσική Επανάσταση και βαθιά καχύποπτος για την Κοινωνία των Εθνών και τους Βρετανούς, Γάλλους, Ιάπωνες και Ρώσους. Rodney Carlisle, "The Foreign Policy Views of an Isolationist Press Lord: W. R. Hearst & the International Crisis, 1936–41" Journal of Contemporary History (1974) 9#3 pp. 217–27. Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ο Χιρστ έγινε υποστηρικτής του Ναζιστικού Κόμματος, διέταξε τους δημοσιογράφους του να δημοσιεύουν ευνοϊκή κάλυψη της Ναζιστικής Γερμανίας και επιτρέποντας σε κορυφαίους Ναζί να δημοσιεύουν άρθρα στις εφημερίδες του.  Ήταν κορυφαίος υποστηρικτής του Ρούζβελτ το 1932-1934, αλλά στη συνέχεια τα έσπασε με το FDR και έγινε ο πιο εξέχων εχθρός του στα δεξιά. Η κυκλοφορία των εντύπων του Χιρστ έφτασε τα 20 εκατομμύρια αναγνώστες την ημέρα στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Είχε κακή διαχείριση των οικονομικών του και ήταν τόσο βαθιά χρεωμένος κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης που τα περισσότερα από τα περιουσιακά του στοιχεία έπρεπε να ρευστοποιηθούν στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Ωστόσο ο Χιρστ κατάφερε να κρατήσει τις εφημερίδες και τα περιοδικά του.

Η ιστορία της ζωής του αποτέλεσε την κύρια έμπνευση για τον Τσαρλς Φόστερ Κέιν, τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα στην ταινία του Όρσον Γουέλς, Πολίτης Κέιν (1941).  Το Hearst Castle του, χτισμένο σε έναν λόφο με θέα στον Ειρηνικό Ωκεανό κοντά στο San Simeon, έχει διατηρηθεί ως Κρατικό Ιστορικό Μνημείο και έχει χαρακτηριστεί ως Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο.
Παραπομπές

Κατηγορία:Αμερικανοί συλλέκτες έργων τέχνης
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί εκδότες
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί