Υποβρύχιο κλάσης Bragadin

Τα δύο υποβρύχια της κλάσης Bragadin ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Και τα δύο έλαβαν μέρος σε επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και διαλύθηκαν τελικά για σκραπ το 1948.

 Περιγραφή 
Το σχέδιο της κλάσης Bragadin ήταν επί της ουσίας παραλλαγή της κλάσης Pisani εξειδικευμένη στην πόντιση ναρκών. Όπως και τα σκάφη της κλάσης Pisani, αντιμετώπιζαν προβλήματα ευστάθειας τα οποία επιλύθηκαν εκ των υστέρων αφού έγιναν οι αναγκαίες τροποποιήσεις. Το εκτόπισμά τους ήταν 981 t (966 LT) στην επιφάνεια και 1167 t (1149 LT) σε κατάδυση. Είχαν μήκος 71,5 m, πλάτος 6,15 m, βύθισμα 4,3 m και μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος μέχρι 90 m. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 56 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο ντιζελοκινητήρες των 750 bhp ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 500 bhp. Μπορούσαν να φτάσουν τους 11,5 kn στην επιφάνεια και τους 7 kn σε κατάδυση. Η ακτίνα δράσης τους ήταν  στην επιφάνεια, με ταχύτητα πλεύσης 6,5 kn.Bagnasco, p. 144 Σε κατάδυση η ακτίνα δράσης ήταν  με ταχύτητα πλεύσης 2,2 kn.

Διέθεταν τέσσερις τορπιλοσωλήνες και μπορούσαν να μεταφέρουν έως και έξι τορπίλες. Στην πρύμνη υπήρχαν δύο σωλήνες στους οποίους μπορούσαν να μεταφερθούν 16-24 νάρκες συνολικά, αναλόγως του τύπου τους. Προκειμένου να πλήττονται στόχοι όταν το υποβρύχιο ήταν στην επιφάνεια, διέθετε επίσης ένα πυροβόλο των 102 mm. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πολυβόλα των 13,2 mm.Chesneau, p. 308

Πλοία
 Πλοίο Ναυπηγείο Έναρξη ναυπήγησηςFraccaroli, p. 131 Καθέλκυση Ολοκλήρωση Κατάληξη Marcantonio Bragadin Cantieri navali Tosi di Taranto, Τάραντας 3 Φεβρουαρίου 1927 21 Ιουλίου 1929 16 Νοεμβρίου 1931 Διαλύθηκε για σκραπ Filippo Corridoni 4 Ιουλίου 1927 30 Μαρτίου 1930 17 Νοεμβρίου 1931

Παραπομπές

Βιβλιογραφία



Bragadin