Δυτική Ανταρκτική

Η Δυτική Ανταρκτική, ή Μικρή Ανταρκτική, είναι μία από τις δύο μεγάλες περιοχές της Ανταρκτικής, και το τμήμα αυτής της ηπείρου που βρίσκεται στο Δυτικό ημισφαίριο και περιλαμβάνει την Ανταρκτική Χερσόνησο. Χωρίζεται από την Ανατολική Ανταρκτική από τα Υπερανταρκτικά Όρη και καλύπτεται από το Πάγο της Δυτικής Ανταρκτικής. Βρίσκεται μεταξύ της  Θάλασσα Ρος (που καλύπτεται εν μέρει από το φύλλο πάγου Ρος) και της Θάλασσας Γουέντελ (που καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από το φύλλο πάγου Φίλχνερ Ρον). Μπορεί να θεωρηθεί μια γιγάντια χερσόνησος, που εκτείνεται από τον Νότιο Πόλο προς την άκρη της Νότιας Αμερικής.

Η Δυτική Ανταρκτική καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από το στρώμα πάγου της Ανταρκτικής, αλλά υπήρξαν ενδείξεις ότι η κλιματική αλλαγή έχει κάποια επίδραση και ότι αυτό το στρώμα πάγου μπορεί να έχει αρχίσει να συρρικνώνεται ελαφρά. Τα τελευταία 50 χρόνια, η δυτική ακτή της χερσονήσου της Ανταρκτικής ήταν – και εξακολουθεί να είναι – ένα από τα πιο γρήγορα θερμαινόμενα μέρη του πλανήτη,   και οι ακτές της χερσονήσου είναι τα μόνα μέρη της Δυτικής Ανταρκτικής που βρίσκονται (το καλοκαίρι) χωρίς πάγο. Αυτά αποτελούν την τούνδρα της Ανταρκτικής Marielandia και έχουν το θερμότερο κλίμα στην Ανταρκτική. Τα βράχια είναι ντυμένα με βρύα και λειχήνες που μπορούν να αντεπεξέλθουν στο έντονο κρύο του χειμώνα και στη σύντομη καλλιεργητική περίοδο.

 Τοποθεσία και περιγραφή 
Βρίσκεται στην πλευρά του Ειρηνικού Ωκεανού των Υπερανταρκτικών Βουνών, η Δυτική Ανταρκτική περιλαμβάνει την Ανταρκτική Χερσόνησο (με τη Γη του Γκράχαμ και τη Γη του Πάλμερ) τη Γη του Έλσγουορθ, τη Γη της Μαρί Μπερντ και τη Γη του Βασιλιά Εδουάρδου Ζ΄, καθώς και υπεράκτια νησιά όπως το νησί της Αδελαΐδας και σε στρώματα πάγου, ιδίως το φύλλο πάγου Φίλχνερ Ρον στη Θάλασσα Γουέντελ και το φύλλο πάγου Ρος στη Θάλασσα Ρος. Η Δυτική Ανταρκτική ονομάστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Balch, 1902; Nordenskiöld, 1905) Αυτή η χρήση έγινε τυπική μετά το Διεθνές Γεωφυσικό Έτος (1957-1958) και τις εξερευνήσεις που αποκάλυψαν ότι τα Υπερανταρκτικά Όρη παρέχουν ένα χρήσιμο περιφερειακό σύνορο μεταξύ της Δυτικής Ανταρκτικής και της Ανατολικής Ανταρκτικής . Η Συμβουλευτική Επιτροπή για τα Ονόματα της Ανταρκτικής ενέκρινε το όνομα το 1962.

Η Δυτική Ανταρκτική καλύπτεται ως επί το πλείστον από ένα τεράστιο στρώμα πάγου που αναφέρεται ως το φύλλο πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής. Τις τελευταίες δεκαετίες, αυτό το στρώμα πάγου έχει δείξει σημάδια μείωσης της μάζας.

Η γεωλογική ιστορία της Δυτικής Ανταρκτικής συνοψίστηκε σε μια δημοσίευση του 2020.

 Ανταρκτική τούνδρα Marielandia  
Τα μέρη της Δυτικής Ανταρκτικής που δεν καλύπτονται από πάγο (ανταρκτική όαση), που είναι οι ακτές της χερσονήσου της Ανταρκτικής , αποτελούν μια περιοχή βιοποικιλότητας γνωστή ως Ανταρκτική τούνδρα Marielandia  (μετά τη Γη της Μαρί Μπερντ). Αυτή η περιοχή έχει το θερμότερο κλίμα στην Ανταρκτική και οι βρύες και οι λειχήνες που καλύπτονται από βρύα είναι απαλλαγμένα από χιόνι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αν και ο καιρός είναι ακόμα πολύ κρύος και η καλλιεργητική περίοδος πολύ σύντομη.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ανταρκτική