Γεωγραφία της Αυστραλίας

* Το λήμμα αυτό επικεντρώνεται στο κράτος Αυστραλία. Για την ομώνυμη ήπειρο, δείτε το λήμμα Αυστραλία (ήπειρος).

Η γεωγραφία της Αυστραλίας περιλαμβάνει μια ευρεία ποικιλία βιογεωγραφικών περιοχών. Η χώρα συμπίπτει σχεδόν με τη μικρότερη ήπειρο της Γης, και είναι η έκτη μεγαλύτερη (σε έκταση) χώρα της Γης. Ο πληθυσμός της όμως είναι κυρίως συγκεντρωμένος κατά μήκος των παραλιακών περιοχών στην ανατολική, τη νοτιοανατολική και τη νοτιοδυτική ακτή, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού καλύπτεται από ερημικές εκτάσεις, το λεγόμενο «Άουτμπακ» (Outback, περίπου το 70% όλης της ηπείρου). Η γεωγραφία της ηπείρου περιλαμβάνει επίσης τα βουνά των Αυστραλιανών Άλπεων και της Τασμανίας, τροπικά και εύκρατα δάση, λιβάδια και θαμνώδεις εκτάσεις.

Οι γειτονικές στην Αυστραλία χώρες περιλαμβάνουν την Ινδονησία, το Ανατολικό Τιμόρ και την Παπούα Νέα Γουινέα στα βόρεια, τις Νήσους του Σολομώντα, το Βανουάτου και το γαλλικό υπερπόντιο έδαφος της Νέας Καληδονίας στα ανατολικά, και τη Νέα Ζηλανδία στα νοτιοανατολικά.

 Φυσική γεωγραφία 
Η Αυστραλία μπορεί να θεωρηθεί είτε ήπειρος, είτε μια «μεγάνησος» της ηπείρου «Ωκεανίας», ανάμεσα στον Ινδικό Ωκεανό και τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Το κράτος ονομάζεται επισήμως «Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας» (Commonwealth of Australia) και περιλαμβάνει ολόκληρη την αυστραλιανή ήπειρο και μικρότερες γειτονικές νήσους, έχοντας συνολική έκταση 7.686.850 τετραγωνικά χιλιόμετρα (μαζί με τις Νήσους του Λόρδου Χάου και Μακουάρι), είναι δηλαδή 54,4 φορές μεγαλύτερη από όσο η Ελλάδα και η Κύπρος μαζί.

Η αυστραλιανή ήπειρος έχει μήκος ακτών 35.821 χιλιόμετρα, ενώ τα νησιά που ανήκουν στην Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας έχουν άλλα 23.860 χιλιόμετρα ακτογραμμών. Υπάρχουν συνολικώς 758 εκβολές ποταμών στη χώρα, με τις περισσότερες στην τροπική και υποτροπική της ζώνη. Μια πρόσφατη παγκόσμια ανάλυση με τηλεπισκόπηση έδειξε ότι οι επίπεδες εκτάσεις της Αυστραλίας που καλύπτονται από τη θάλασσα μόνο κατά την πλημμυρίδα της παλίρροιας ανέρχονται συνολικώς σε 8.866 τετρ. χιλιόμετρα, και είναι η τρίτη μεγαλύτερη τέτοια έκταση ανά χώρα της Γης. Επίσης η Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας έχει την τρίτη μεγαλύτερη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη από όλες τις χώρες της Γης, περίπου 8.148.250 τετρ. χιλιόμετρα, χωρίς να λάβουμε υπόψη εκείνη που θα αντιστοιχούσε στην Αυστραλιανή Ζώνη της Ανταρκτικής (και είναι άλλα 5.896.500 τετρ. χιλιόμετρα επιπλέον). Εκτός αυτών, η Αυστραλία έχει τη μεγαλύτερη έκταση θαλάσσιας περιοχής έρευνας και διάσωσης από όλες τις χώρες του κόσμου.Non-Fisheries Uses in Australia's Marine Jurisdiction, National Marine Atlas, Department of the Environment, Water, Heritage and the Arts Από την άλλη, δεν έχει καθόλου χερσαία σύνορα.

Το δυτικό ήμισυ της Αυστραλίας αποτελείται από το Δυτικό Υψίπεδο, το οποίο υψώνεται περισσότερο κοντά στη δυτική ακτή, ενώ έχει χαμηλότερα υψόμετρα κοντά στο κέντρο της ηπείρου. Η περιοχή του είναι γενικώς ομαλή, διακοπτόμενη από λίγες χαμηλές οροσειρές, η Οροσειρά Χάμερσλυ, τα όρη Μακντόνελ και η Οροσειρά Μάσγκρεϊβ. Τα επιφανειακά νερά γενικώς σπανίζουν στο Δυτικό Υψίπεδο, αν και υπάρχουν αρκετοί αξιόλογοι ποταμοί στα δυτικά και τα βόρεια, όπως οι Μέρτσισον, Άσμπερτον και Βικτόρια.

Τα Ανατολικά Υψίπεδα ή Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ (δηλαδή η «Μεγάλη διαχωριστική» οροσειρά), υψώνονται κοντά στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας, χωρίζοντας τη σχετικώς στενή ανατολική παραλιακή πεδιάδα από την υπόλοιπη ήπειρο. Αυτή η περιοχή έχει το πλουσιότερο ανάγλυφο, τις περισσότερες βροχοπτώσεις, τη μεγαλύτερη ποικιλία και όγκο χλωρίδας και πανίδας, και τη μεγαλύτερη πυκνότητα ανθρώπινου πληθυσμού.

Ανάμεσα στα Ανατολικά Υψίπεδα και το Δυτικό Υψίπεδο υπάρχουν οι Κεντρικές λεκάνες, που αποτελούνται από τη Μεγάλη Αρτεσιανή Λεκάνη, τη Λεκάνη Μάρρεϋ-Ντάρλινγκ με το μεγαλύτερο ποτάμιο σύστημα της Αυστραλίας, και τη Λεκάνη της Λίμνης Έυρ.

Πέρα από τη βορειοανατολική ακτή της ηπείρου εκτείνεται το μεγαλύτερο κοραλλιογενές συγκρότημα υφάλων της Γης, ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος ή Μέγα Κοραλλιογενές Φράγμα. Η μεγάλη και ορεινή νήσος Τασμανία, που αποτελεί μία από τις Πολιτείες της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας, βρίσκεται νότια από το νοτιοανατολικό άκρο της αυστραλιανής ηπείρου. Δέχεται άφθονες βροχές και έχει πολύ γόνιμο έδαφος, ιδίως σε σύγκριση με την ηπειρωτική χώρα.

Γεωλογία
Η Αυστραλία είναι η χαμηλότερη, πλέον επίπεδη και αρχαιότερη ηπειρωτική χερσαία μάζα της ΓηςPain, C.F., Villans, B.J., Roach, I.C., Worrall, L. και Wilford, J.R.: «Old, flat and red – Australia's distinctive landscape» στο Shaping a Nation: A Geology of Australia, επιμέλεια Blewitt, R.S., Geoscience Australia and ANU E Press, Canberra 2012, σσ. 227-275, ISBN 978-1-922103-43-7, και είχε μια σχετικώς σταθερή γεωλογική ιστορία. Γεωλογικοί παράγοντες όπως η τεκτονική ανύψωση οροσειρών και οι συγκρούσεις μεταξύ τεκτονικών πλακών έλαβαν χώρα στην πρώτη φάση μετά τη δημιουργία της ηπείρου, όταν αποτελούσε ακόμη μέρος της Γκοντβάνα. Το υψηλότερο βουνό της Αυστραλίας, το Όρος Κοσιούσκο, δεν υπερβαίνει τα 2.228 μέτρα ύψος, είναι δηλαδη χαμηλότερο από τα υψηλότερα βουνά της Κρήτης.

Ο Αυστραλός γεωμορφολόγος Τσαρλς Ρόουλαντ Τουίντεϊλ εκτιμά ότι μεταξύ του 10% και του 20% του σημερινού τοπίου της Αυστραλίας δημιουργήθηκε κατά τον Μεσοζωικό Αιώνα, όταν ακόμα η ήπειρος ήταν μέρος της Γκοντβάνα.

Η Αυστραλία βρίσκεται στο μέσο μιας τεκτονικής πλάκας και για τον λόγο αυτόν δεν έχει ενεργά ηφαίστεια. Μικροσεισμοί που δεν προκαλούν ζημιές συμβαίνουν συχνά, αλλά μεγάλος σεισμός, μεγαλύτερος του έκτου μεγέθους, συμβαίνει κατά μέσο όρο κάθε πενταετία. Η μόνη πραγματικά εύφορη πεδινή περιοχή βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της χώρας. Ούτε η Τασμανία, ούτε οι Αυστραλιανές Άλπεις περιέχουν μόνιμα παγωμένες εκτάσεις ή παγετώνες, μπορεί ωστόσο να φιλοξενούσαν κατά το παρελθόν.

 Γεωμορφολογικές περιοχές 
Η αυστραλιανή ήπειρος αποτελείται από μια εξάδα διάκριτων γεωμορφολογικών ενοτήτων. Αυτές είναι:

 Τα Ανατολικά Υψίπεδα, με την Οροσειρά Γκρέιτ Ντιβάιντινγκ και την εύφορη Ζώνη Μπρίγκαλοου (Brigalow Belt) πίσω από την ανατολική ακτή.
 Οι Ανατολικές προσχωσιγενείς πεδιάδες, με τη Λεκάνη Μάρρεϋ-Ντάρλινγκ στο νότιο μέρος τους. Αυτές οι πεδιάδες περιλαμβάνουν και μέρη της Λεκάνης της Λίμνης Έυρ, ενώ εκτείνονται μέχρι τον Κόλπο της Καρπεντάρια.
 Τα Νότια αυστραλιανά υψίπεδα, που περιλαμβάνουν την Οροσειρά Φλίντερς, τη Χερσόνησο Έυρ και τη Χερσόνησο Γιορκ.
 Το Δυτικό Υψίπεδο με την Πεδιάδα Νούλαρμπορ.
 Οι κεντρικές έρημοι.
 Οι Βόρειες πεδινές εκτάσεις και λεκάνες, συμπεριλαμβανόμενου του Τοπ Εντ.

Υδρολογία
Μεγάλο μέρος του εσωτερικού της Αυστραλίας είναι ξηρό. Η μικρή μέση ετήσια βροχόπτωση και οι υψηλές θερμοκρασίες σημαίνουν ότι τα ποτάμια του εσωτερικού είναι συχνά ξηρά, το ίδιο και οι λίμνες. Οι πηγές μερικών ποταμών βρίσκονται στην τροπική ζώνη, όπου οι θερινές βροχές δίνουν αρκετά εποχικά ύδατα. Οι περιστασιακές πλημμύρες μεταβάλλουν δραστικά το ξηρό περιβάλλον. Για τον λόγο αυτόν, τα ζώα και τα φυτά της κεντρικής Αυστραλίας υποχρεώθηκαν να προσαρμοσθούν στον κύκλο υπερπροσφοράς και ελλείψεως νερού.

Η Μεγάλη Αρτεσιανή Λεκάνη αποτελεί μια σημαντική πηγή νερού, καθώς είναι η μεγαλύτερη και βαθύτερη λεκάνη απορροής γλυκού νερού. Η πρόσβαση στις ποσότητες νερού της λεκάνης αυτής επέτρεψε την επέκταση της βοσκής σε εκτάσεις που διαφορετικά θα ήταν υπερβολικά ξηρές ακόμα και για την κτηνοτροφία. Οι οικισμοί σε όλη τη χώρα κάποιες φορές αντιμετωπίζουν μείζονα έλλειψη νερού, οπότε περιορισμοί και άλλα μέτρα επιβάλλονται για τον περιορισμό της καταναλώσεώς του. Οι περιορισμοί επιβάλλονται με βάση μια κλίμακα δραστηριοτήτων, που απαγορεύονται με τη σειρά καθώς η κατάσταση χειροτερεύει.

Σε μια παγκόσμια σύγκριση ύψους, οι καταρράκτες της Αυστραλίας είναι μάλλον ασήμαντοι, με την υψηλότερη υδατόπτωση να κατατάσσεται 135η στον κόσμο σύμφωνα με την Παγκόσμια Βάση δεδομένων Καταρρακτών.

 Μπίλαμπονγκ είναι η αυστραλιανή ονομασία που δίνεται σε μικρές λίμνες σε σχήμα πετάλου, που μπορούν να σχηματισθούν κατά μήκος ενός ποταμού με μαιάνδρους, από παλαιούς μαιάνδρους τους οποίους «εγκαταλείπει» ο ποταμός.

 Πολιτική γεωγραφία 

Η Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας αποτελείται από 6 πολιτείες, δύο μείζονες «ηπειρωτικές επικράτειες» (αγγλ. territories, «εδάφη») και 6 ή 7 «εξωτερικές επικράτειες» (υπερπόντια εδάφη). Οι πολιτείες είναι οι:

 Βικτώρια
 Δυτική Αυστραλία
 Κουίνσλαντ (εξελληνισμένα Κουηνσλάνδη)
 Νέα Νότια Ουαλία
 Νότια Αυστραλία
 Τασμανία

Οι δύο ηπειρωτικές επικράτειες είναι η Βόρεια Επικράτεια και  Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας.

Η Δυτική Αυστραλία είναι η μεγαλύτερη σε έκταση πολιτεία, περιλαμβάνοντας σχεδόν το ένα τρίτο της αυστραλιανής ηπείρου, και ακολουθούν η Κουίνσλαντ, η  Νότια Αυστραλία και η Νέα Νότια Ουαλία.

Οι εξωτερικές επικράτειες της Αυστραλιανής Κοινοπολιτείας είναι οι:

 Νησιά Κόκος (ή Κήλινγκ, στον Ινδικό Ωκεανό)
 Νήσος Νόρφολκ (Ειρηνικός Ωκεανός)
 Νήσος των Χριστουγέννων (Ινδικός Ωκεανός)
 Νησιά Άσμορ και Καρτιέ (βορείως της Αυστραλίας, ακατοίκητα)
 Νήσοι Θάλασσας των Κοραλλίων (Ειρηνικός Ωκεανός)
 Νήσοι Χερντ και Μακντόναλντ (νότιος Ινδικός Ωκεανός, ακατοίκητες)
 Η Αυστραλία διεκδικεί επίσης μέγα τμήμα της Ανταρκτικής (5,9 εκατομμύρια τετρ. χιλιόμετρα) ως «Αυστραλιανά εδάφη της Ανταρκτικής», μια διεκδίκηση που δεν αναγνωρίζεται ευρύτερα.

Ανθρωπογεωγραφία
Οι Αυστραλοί κατοικούν σε αρκετές μεγάλες πόλεις και τα πολεοδομικά τους συγκροτήματα, κυρίως κατά μήκος της απέραντης ακτογραμμής. Σημαντικός αριθμός πρόσφατων μεταναστών κατάλαβε θέσεις σε αυτές με σχετικώς μικρές προστριβές και ελάχιστα γκέτο στα κέντρα των πόλεων. Η μέση πυκνότητα πληθυσμού στο σύνολο της χώρας είναι μόλις 3,3 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, μία από τις μικρότερες παγκοσμίως.

Ο αθλητισμός διαδραματίζει σημαντικό κοινωνικό και πολιτιστικό ρόλο στην Αυστραλία, καθώς πάνω από το 90% των ενήλικων Αυστραλών έχουν δηλώσει ότι ενδιαφέρονται για τον αθλητισμό. Η αγγλική είναι η συνηθέστερα ομιλούμενη γλώσσα στην Αυστραλία. Οι Αυστραλοί έχουν πολύ μεγάλο ποσοστό ιδιοκτησίας ακινήτων.

Κλίμα
Το κατά πολύ μεγαλύτερο μέρος της αυστραλιανής ηπείρου είναι ξηρό ή ημίξηρο. Το 18% της εκτάσεώς της αποτελείται από καθαυτό ερήμους, που φέρουν ονόματα, αλλά και μεγάλες επιπλέον εκτάσεις θεωρείται ότι έχουν κλίμα θερμής ερήμου με βάση τη μικρή ετήσια βροχόπτωση και τις υψηλές θερμοκρασίες. Μόνο στο νοτιοανατολικό και το νοτιοδυτικό άκρο το κλίμα είναι εύκρατο και το έδαφος μετρίως εύφορο. Στο βόρειο τμήμα της ηπείρου το κλίμα είναι τροπικό: ένα μέρος του καλύπτεται από τροπικά δάση, ένα μέρος από λιβάδια, αλλά και εδώ υπάρχει ένα τμήμα που είναι έρημος.

Οι βροχοπτώσεις παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις, με συχνές ξηρασίες που διαρκούν αρκετά έτη και πιστεύεται ότι οφείλονται εν μέρει στο φαινόμενο Ελ Νίνιο ή Νότια ταλάντωση. Κάποιες φορές μια αμμοθύελλα καλύπτει ακόμα και δύο ή τρεις πολιτείες της Αυστραλίας, ενώ σημειώνονται και μεγάλοι σίφουνες. Η αυξανόμενη αλατότητα και ερημοποίηση σε μερικές περιοχές καταστρέφουν το τοπίο.

Η θέση της Αυστραλίας σε μικρά γεωγραφικά πλάτη και τα σχετικώς ψυχρά ύδατα στα ανοικτά των δυτικών ακτών της είναι το αίτιο του ερημικού χαρακτήρα της Δυτικής Αυστραλίας. Η ψυχρότητα των υδάτων μειώνει την εξάτμισή τους και δίνει μικρότερες ποσότητες υδρατμών πάνω από την ήπειρο. Μια μελέτη του 2005 από Αυστραλούς και Αμερικανούς ερευνητές που ανέλυσαν την ερημοποίηση του εσωτερικού της χώρας αναφέρει ότι μία εξήγηση σχετίζεται με την πρώτη ανθρώπινη κατοίκηση της ηπείρου, πριν από 50 χιλιάδες χρόνια περίπου: το τακτικό κάψιμο εκτάσεων από αυτούς τους ανθρώπους ίσως να εμπόδιζε τους μουσώνες να φθάσουν στο εσωτερικό.

 Ακραία σημεία 
Η προτεραιότητα στα παρακάτω δίνεται στο κράτος Αυστραλία (Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας).

 Βορειότερο σημείο 
 Μπραμπλ Κη στις Νήσους του Πορθμού Τόρες, Κουίνσλαντ (9°8'23" Νότιο, 143°52'30" Ανατολικό)
 Στην ηπειρωτική Αυστραλία: Ακρωτήριο Γιορκ στην ομώνυμη χερσόνησο, Κουίνσλαντ (10°41'19" Ν, 142°31'54" Α)

 Νοτιότερο σημείο 
 Νησίδες Μπίσοπ και Κλερκ στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό (55°07' Ν, 158°41' Α)
 Στη Νήσο Τασμανία: Νοτιοανατολικό Ακρωτήριο, (43°38'37" Ν, 146°49'39" Α) 
 Στην ηπειρωτική Αυστραλία: Νότιο Ακρωτήριο, Βικτώρια (39°08'11" Ν, 146°22'29" Α)
 Στα «Αυστραλιανά εδάφη» της Ανταρκτικής: μέχρι τον Νότιο Πόλο (90° Ν)

 Ανατολικότερο σημείο 
 Ακρωτήριο Στηλς, Νήσος Νόρφολκ (167°57' Α)
 Πλην Εξωτερικών επικρατειών: Νησίδα Πυραμίδα του Μπολ, Νέα Νότια Ουαλία (31°45'21" Ν, 159°15'02" Α)
 Στην ηπειρωτική Αυστραλία: Ακρωτήριο Μπάυρον, Νέα Νότια Ουαλία (28°37'58" Ν, 153°38'20" Α)"Cape Byron Headland Reserve", byronbay.com.

 Δυτικότερο σημείο 
 Βράχος Μέγιερ, Νήσοι Μακντόναλντ (72°34' Α)
 Πλην Εξωτερικών επικρατειών: Νήσος Ντερκ Χάρτογκ, Δυτική Αυστραλία (25°35' Ν, 112°55'16" Α)
 Στην ηπειρωτική Αυστραλία: Ακρωτήριο Στηπ, Δυτική Αυστραλία (26°09'08" Ν, 113°09'22" Α)

 Υψηλότερο σημείο 
 Κορυφή Μώσον, Νήσος Χερντ (υψόμετρο 2.745 μέτρα)
 Στην ηπειρωτική Αυστραλία: Όρος Κοσιούσκο, Νέα Νότια Ουαλία (2.228 μέτρα)
 Στα Αυστραλιανά εδάφη της Ανταρκτικής:
 Μαζί με ύψος πάγου: Θόλος A ή «Θόλος Άργος» (Dome Argus, 4.093 μ.)
 Πραγματικό έδαφος (βράχος): Όρος Μακκλίντοκ (3.490 μ.)"Antarctica Ultra-Prominences", Peaklist.org, Retrieved 2012-09-04

 Χαμηλότερο φυσικό σημείο 
 Λίμνη Έυρ, Νότια Αυστραλία (–15 μέτρα)
 Στα «Αυστραλιανά εδάφη» της Ανταρκτικής: «Βαθιά Λίμνη» (Deep Lake), Λόφοι Βέστφολντ (–50 μ.)

 Ηπειρωτικότερο σημείο 
Το πιο απομακρυσμένο σημείο από τη θάλασσα βρίσκεται ανάμεσα στην Παπούνγια και τη Λίμνη Λιούις, στη Βόρεια Επικράτεια (γεωγρ. συντεταγμένες 23°02' Ν, 132°10' Α)«Centre of Australia States and Territories», Κυβέρνηση της Αυστραλίας

 Φυσικοί κίνδυνοι και περιβάλλον 
Φυσικοί κίνδυνοι με αξιοσημείωτες επιπτώσεις για την Αυστραλία είναι οι τροπικοί κυκλώνες κατά μήκος των βόρειων ακτών, οι βίαιες καταιγίδες, οι ξηρασίες, οι περιπτωσιακές πλημμύρες, τα κύματα καύσωνα και οι συχνές πυρκαγιές.

Σημερινά περιβαλλοντικά προβλήματα είναι μεταξύ άλλων η διάβρωση του εδάφους από την υπερβόσκηση, η εκβιομηχάνιση, η αστικοποίηση και οι κακές γεωργικές μέθοδοι. Αυξάνονται η αλατότητα του εδάφους, εξαιτίας και της χρήσεως κακής ποιότητας νερών, και η ερημοποίηση (που άρχισε εν μέρει και εξαιτίας της εισαγωγής και απελευθερώσεως στη φύση κουνελιών από Ευρωπαίους εποίκους). Υπάρχουν επίσης προβλήματα απώλειας ενδιαιτήματος για πολλά μοναδικά είδη ζώων και φυτών από την αποψίλωση εκτάσεων για αγροτική χρήση. Ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος στα ανοικτά της βορειοανατολιικής ακτής της Αυστραλίας, ο μεγαλύτερος του κόσμου, απειλείται από την αυξανόμενη θαλάσσια κυκλοφορία, τον τουρισμό και την κλιματική αλλαγή.

 Διεθνείς περιβαλλοντικές συμφωνίες 
Η Αυστραλία έχει υπογράψει και επικυρώσει τις εξής διεθνείς συμφωνίες: Συνθήκη της Ανταρκτικής, Πρωτόκολλο του Κιότο, Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα, Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, Σινοαυστραλιανή Συμφωνία περί Αποδημητικών πτηνών, Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, CITES (εμπόριο κινδυνευόντων ειδών), Σύμβαση για την περιβαλλοντική τροποποίηση, Σύμβαση της Βασιλείας (για τα επικίνδυνα απόβλητα), Ιαπωνο-αυστραλιανή Συμφωνία περί Αποδημητικών πτηνών, Σύμβαση για τα θαλάσσια απόβλητα, Σύμβαση για την Αλιεία και τη Διατήρηση της θαλάσσιας ζωής των ανοικτών θαλασσών, Συνθήκη μερικής απαγόρευσης πυρηνικών δοκιμών, Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων, Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ (προστασία του στρώματος του όζοντος), MARPOL 73/78 (ρύπανση από πλοία), Διεθνής Συμφωνία περί Τροπικής Ξυλείας, Σύμβαση Ραμσάρ, Διεθνής σύμβαση για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας.

 Επιπλέον έχει υπογράψει, αλλά δεν έχει επικυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης.

alt=|center|thumb|585x585px|Οι κορυφές του Όρους Κοσιούσκο, του υψηλότερου βουνού της Αυστραλίας, χιονισμένες

 Δείτε επίσης 
 Αυστραλία (ήπειρος)

Παραπομπές

Βιβλιογραφία



 Σπύρου Δ. Δημητράκου: Γεωγραφία - Άτλας Παγκόσμιος, τόμος 3, σσ. 434 κ.ε.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η χρήση του νερού στην Αυστραλία