Βισέντε Λόπες ι Πλάνες

Ο Βισέντε Λόπες ι Πλάνες (, 3 Μαΐου 1785 – 10 Οκτωβρίου 1856) ήταν Αργεντινός συγγραφέας και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε προσωρινός πρόεδρος της Αργεντινής από τις 7 Ιουλίου έως τις 18 Αυγούστου 1827. Έγραψε επίσης τους στίχους του εθνικού ύμνου της Αργεντινής που υιοθετήθηκε στις 11 Μαΐου 1813.

 Πρώτα χρόνια 
Βαπτίστηκε Αλεχάντρο Βισέντε, αλλά δεν χρησιμοποίησε ποτέ το μικρό του όνομα. Ο Λόπες ξεκίνησε τις πρωτοβάθμιες σπουδές του στο σχολείο του Σαν Φρανσίσκο και αργότερα σπούδασε στο Βασιλικό Κολέγιο Σαν Κάρλος, το σημερινό Εθνικό Κολέγιο του Μπουένος Άιρες. Απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα νομικής στο Πανεπιστήμιο της Τσουκισάκα. Υπηρέτησε ως λοχαγός στο Πατριωτικό Σύνταγμα κατά τη διάρκεια των αγγλικών εισβολών. Μετά τη νίκη της Αργεντινής συνέθεσε ένα ποίημα με τίτλο El triunfo argentino (Ο θρίαμβος της Αργεντινής).

 Πολιτικός βίος 
Συμμετείχε στο Καμπίλντο Αμπιέρτο της 22ας Μαΐου 1810 και υποστήριξε τον σχηματισμό της Πριμέρα Χούντα. Είχε καλές σχέσεις με τον Μανουέλ Μπελγράνο. Όταν εκδιώχθηκαν τα βασιλικά μέλη της δημοτικής κυβέρνησης του Μπουένος Άιρες, εξελέγη δήμαρχος της πόλης- ήταν εχθρός του κόμματος του Κορνέλιο Σααβέδρα και ένας από τους δημιουργούς της Πρώτης Τριανδρίας, της οποίας ήταν ταμίας.

Όπως πολλοί άλλοι Αργεντινοί του δέκατου ένατου αιώνα, εξέχοντες στη δημόσια ζωή, ήταν τέκτονας.

Ο Λόπες ήταν μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης του έτους XIII, εκπροσωπώντας το Μπουένος Άιρες. Κατόπιν αιτήματος της Συνέλευσης, έγραψε τους στίχους ενός «πατριωτικού εμβατηρίου», το οποίο τελικά έγινε ο εθνικός ύμνος της Αργεντινής. Επρόκειτο για ένα στρατιωτικό εμβατήριο, τη μουσική του οποίου συνέθεσε ο Καταλανός Μπλας Παρέρα- η έγκρισή του έγινε στις 11 Μαρτίου 1813. Η πρώτη δημόσια ανάγνωση έγινε σε μια τερτούλια στις 7 Μαΐου στο σπίτι της Μαρικίτα Σάντσες ντε Τόμσον. Εκτόπισε ένα διαφορετικό εμβατήριο, γραμμένο από τον Εστέμπαν ντε Λούκα, το οποίο θα αποτελούσε τον ύμνο, αν δεν υπήρχε ο πιο μιλιταριστικός Λόπες.

Ο Λόπες συμμετείχε στην κυβέρνηση του Κάρλος Μαρία δε Αλβεάρ και με την πτώση του οδηγήθηκε στη φυλακή. Κατείχε μερικά ακόμη δημόσια αξιώματα και στη συνέχεια διορίστηκε γραμματέας του Συντακτικού Κογκρέσου του 1825 και, λίγο αργότερα, υπουργός του προέδρου Μπερναρδίνο Ριβαδάβια.

Μετά το σκάνδαλο των διαπραγματεύσεων με την Αυτοκρατορία της Βραζιλίας, ο Ριβαδαβία παραιτήθηκε από την προεδρία. Στη θέση του εξελέγη ο Λόπες ως υπηρεσιακός, ο οποίος υπέγραψε τη διάλυση του Κογκρέσου και προκήρυξε εκλογές στο Μπουένος Άιρες. Ο νέος κυβερνήτης Μανουέλ Δορέγο ανέλαβε το υπουργείο- αυτό ενοποίησε τους ομοσπονδιακούς. Όταν ο Δορέγο έπεσε σε δυσμένεια και εκτελέστηκε με εκτελεστικό απόσπασμα από τον Χουάν Λαβάλιε, ο Λόπες εξορίστηκε στην Ουρουγουάη.

 Ύστερα χρόνια 
Επέστρεψε το 1830 ως μέλος του δικαστηρίου του Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας. Διετέλεσε πρόεδρος του δικαστηρίου για πολλά χρόνια και, μεταξύ άλλων, προήδρευσε στην εκδίκαση της υπόθεσης των δολοφόνων του Χουάν Φακούνδο Κιρόγα.

Ήταν πρόεδρος του λογοτεχνικού σαλονιού με επικεφαλής τον Μάρκος Σάστρε, αλλά δεν ανήκε στην ομάδα που ήταν γνωστή ως Γενιά του '37, στην οποία ανήκαν οι δύο γιοι του, ο Βισέντε Φιδέλ Λόπες και ο Λούσιο Βισέντε Λόπες.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Κατηγορία:Αργεντινοί ελευθεροτέκτονες