Όρτνιτ

Όρτνιτ  (γερμανικά: Ortnit) είναι ηρωικό έπος της Μέσης άνω γερμανικής. Γράφτηκε σε στίχους γύρω στο 1230 από ανώνυμο συγγραφέα και κυκλοφόρησε σε διάφορες παραλλαγές.

Στην παλαιότερη εκδοχή, ο βασιλιάς Όρτνιτ ξεκινά μια αποστολή για να κάνει σύζυγό του την κόρη του ειδωλολάτρη βασιλιά Μάσορελ. Με τη βοήθεια του αόρατου νάνου Άλμπεριχ και την πολεμική ικανότητα του θείου του Ρώσου βασιλιά Ιλία που τον συνοδεύουν στο ταξίδι, καταφέρνει να απαγάγει την πριγκίπισσα. Στο δεύτερο μέρος, ο Μάσορελ, εξαγριωμένος από την απαγωγή της κόρης του, στέλνει στον Όρτνιτ, σε μια προσποιητή χειρονομία συμφιλίωσης, δύο αυγά δράκου. Όταν αυτά εκκολάπτονται, οι δράκοι τρομοκρατούν τον τόπο. Ο Όρτνιτ ξεκινά να σκοτώσει τους δράκους, αλλά αποκοιμιέται και βρίσκει τον θάνατο.

Στις περισσότερες από τις σωζόμενες εκδοχές, ακολουθεί το ηρωικό έπος Βόλφντιτριχ, στο οποίο ο ήρωας εκδικείται τον θάνατο του Όρτνιτ και παντρεύεται τη χήρα του. Αν και οι δύο ιστορίες έχουν ξεχωριστή προέλευση, πιθανότατα συνδυάστηκαν και ενοποιήθηκαν σε πρώιμο στάδιο. Οι παλαιότερες σωζόμενες εκδόσεις πιθανόν να είναι έργο ενός μόνο συγγραφέα.

Τα μοτίβα αναζήτησης νύφης και δράκων προέρχονται από παλαιότερες προφορικές παραδόσεις των  γερμανικών ηρωικών θρύλων, αλλά το ταξίδι στο Λεβάντε, στοιχεία από επιθέσεις των Σταυροφόρων στα φρούρια του Λιβάνου και στο όρος Θαβώρ κατά την Ε'  Σταυροφορία (1217–1221) και η ήττα του ειδωλολατρικού στρατού αντανακλά τις ανησυχίες του 13ου αιώνα. Δεν υπάρχει συναίνεση σχετικά με την προέλευση του ίδιου του ήρωα Όρτνιτ ή την ταύτισή του με κάποια ιστορική προσωπικότητα. Η πλοκή πιθανόν έχει τις ρίζες της στην ύστερη ιστορία της δυναστείας των Μεροβίγγειων αν δεν είναι επινόηση του 13ου αιώνα. Kofler, Walter, (2001). Ortnit und Wolfdietrich D. Kritischer Text nach Ms. Carm. 2 der Stadt- und Universitätsbibliothek Frankfurt am Main 

Με δώδεκα χειρόγραφα, έξι έντυπες εκδόσεις και μια θεατρική και μια μουσική διασκευή, η ιστορία παρέμεινε δημοφιλής μέχρι τις αρχές του 17ου αιώνα.

 Υπόθεση 
Το ποίημα αφηγείται τον θρύλο του βασιλιά Όρτνιτ, ηγεμόνα της Λομβαρδίας, ο οποίος ζούσε στο κάστρο του στη Γκάρντα στη λίμνη Γκάρντα. Ο νεαρός Όρτνιτ αναζητά σύζυγο και ένας από τους υποτελείς του, ο θείος του Ιλία, βασιλιάς της Ρωσίας, αναφέρει την όμορφη κόρη του ειδωλολάτρη βασιλιά Μάσορελ που ζει στο κάστρο Μονταμπούρ στο όρος Θαβώρ. Παρά το γεγονός ότι ο Μάσορελ σκοτώνει τους μνηστήρες της κόρης του, σκοπεύοντας να την παντρευτεί ο ίδιος μόλις πεθάνει η γυναίκα του, ο Όρτνιτ ξεκινά το επικίνδυνο ταξίδι. Πριν φύγει, η μητέρα του του δίνει ένα δαχτυλίδι και τον συμβουλεύει να αναζητήσει βοήθεια στα βουνά. Τη βρίσκει εκεί με τη μορφή του ξωτικού νάνου Άλμπεριχ, ο οποίος είναι ορατός μόνο σε όποιον φοράει το μαγικό δαχτυλίδι. Ο Άλμπεριχ του ομολογεί ότι είναι ο πραγματικός πατέρας του και τον εξοπλίζει με χρυσή πανοπλία και το σπαθί Ρόουζ, που διαπερνά ακόμη και πέτρες και δέρμα δράκου.μικρογραφία|Ο Άλμπεριχ πείθει την πριγκίπισσα. Ξυλογραφία από έντυπη έκδοση, γ. 1480Ο  Όρτνιτ και ο στρατός του αποπλέουν από τη Μεσσήνη και, μετά από 10 ημέρες στη θάλασσα, φτάνουν στα ανοιχτά της Τύρου, πρωτεύουσας του Μάσορελ. Ο Άλμπεριχ δίνει στον Όρτνιτ μια μαγική πέτρα που του επιτρέπει να μιλά και να κατανοεί οποιαδήποτε γλώσσα και παρουσιάζεται ως έμπορος. Ο  Όρτνιτ θέλει να καταλάβει την πόλη αμέσως,  αλλά ο Άλμπεριχ επιμένει ότι αυτό είναι άτιμο και στέλνει επίσημη πρόταση στον βασιλιά: να δώσει την κόρη του σύζυγο στον  Όρτνιτ ή θα του επιτεθούν. Ο Μάσορελ αρνείται. Στήνουν τις σκηνές τους έξω από το κάστρο και ακολουθούν σφοδρές μάχες. Οι ειδωλολάτρες πιέζουν τον βασιλιά να δώσει την πριγκίπισσα στον Όρτνιτ, αλλά αυτός απορρίπτει την πρόταση με θυμό. Την επόμενη μέρα, η μάχη ξαναρχίζει. Τρομοκρατημένη από τον κίνδυνο, η πριγκίπισσα προσεύχεται στον Απόλλωνα και τον Μωάμεθ. Ο Άλμπεριχ προσποιείται ότι είναι αγγελιοφόρος του (χριστιανικού) Θεού, αλλά ακόμη κι έτσι δεν μπορεί να την πείσει να παντρευτεί τον Όρτνιτ, μέχρι που εκείνη τον προκαλεί να αποδείξει ότι είναι ισχυρότερος από τους θεούς της, οπότε εκείνος συντρίβει το ιερό της και το ρίχνει στην τάφρο. Η πριγκίπισσα υποχωρεί και στέλνει το δαχτυλίδι της στον  Όρτνιτ. Η μάχη σταματά και οι ειδωλολάτρες αποσύρονται στο κάστρο. Ο Άλμπεριχ μπαίνει κρυφά και φέρνει έξω την πριγκίπισσα, η οποία φεύγει με τον Όρτνιτ. Μόλις ο πατέρας της το ανακαλύπτει, τους κυνηγά με τον στρατό του. Στη μάχη που ακολουθεί, ο ειδωλολατρικός στρατός καταστρέφεται ολοσχερώς, αν και ο Μάσορελ δραπετεύει στην ασφάλεια του κάστρου. Ο Όρτνιτ σαλπάρει και, αφού βαφτιστεί η πριγκίπισσα, παντρεύονται.

Πίσω στη Λομβαρδία, το παντρεμένο πλέον βασιλικό ζευγάρι δέχεται έναν αγγελιοφόρο του Μάσορελ, ο οποίος τους χαρίζει ένα ιδιαίτερο δώρο συμφιλίωσης: αυγά από τα οποία θα εκκολαφθούν σαύρες, οι οποίες θα φέρουν ιδιαίτερα μεγάλους πολύτιμους λίθους. Ο Όρτνιτ στέλνει τα αυγά σε μια σπηλιά στα βουνά με κάποιον που θα μεγαλώσει τα νεογνά. Στην πραγματικότητα είναι αυγά δράκου. Όταν τα αυγά εκκολάπτονται και γίνονται δράκοι, αρχίζουν να τρομοκρατούν το βασίλειο, έτσι ο Όρτνιτ ξεκινά να τους πολεμήσει. Κατά τη διάρκεια του αποχωρισμού από τη σύζυγό του, η οποία προσπαθεί να τον αποτρέψει, ο Όρτνιτ της λέει ότι αν δεν επιστρέψει, ο ιππότης που θα φέρει την πανοπλία του, το δαχτυλίδι του και τη γλώσσα του δράκου, θα έχει εκδικηθεί τον θάνατό του. Μετά από μια μέρα και μια νύχτα περιπλάνησης χωρίς να βρει τον δράκο, κάθεται να ξεκουραστεί αλλά, παρά την προειδοποίηση του Άλμπεριχ, τον κυριεύει ο ύπνος. Όταν ο δράκος πλησιάζει, το κυνηγόσκυλο του Όρτνιτ προσπαθεί να τον ξυπνήσει, αλλά μάταια. Ο δράκος τον σκοτώνει και, επιστρέφοντας στη σπηλιά του, τον δίνει τροφή στα μικρά του, τα οποία τον ρουφούν μέσα από την πανοπλία του. 

Για δύο χρόνια η βασίλισσα τον θρηνεί και, παρά τις παροτρύνσεις της αυλής, αρνείται να ξαναπαντρευτεί, εκτός κι αν είναι ο ιππότης που θα έχει εκδικηθεί τον Όρτνιτ. Για την άρνησή της στερείται τα πλούτη της και φυλακίζεται σε έναν πύργο. Αργότερα, ο Βόλφντιτριχ, θεωρούμενος παππούς του θρυλικού ήρωα Ντίτριχ φον Μπερν, θα σκοτώσει τους δράκους και θα κερδίσει τη χήρα βασίλισσα.
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανικά ποιήματα
Κατηγορία:Μεσαιωνική γερμανική λογοτεχνία
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας