Peugeot 505

Το Peugeot 505 ήταν μια σειρά επιβατικών αυτοκινήτων της μεσαίας κατηγορίας D, που παρήχθησαν από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot. Το 505 παρουσιάστηκε επίσημα στις 16 Μαΐου 1979Bellu, René (2006). «Automobilia». Toutes les Voitures Françaises 1979 (Salon [Paris, Oct] 1978) (84). Paris: Histoire & collections: 41. ως ο διάδοχος του Peugeot 504. Όπως και ο προκάτοχός του, το 505 συναρμολογήθηκε και σε διάφορες χώρες εκτός της μητρικής του χώρας, όπου και σημείωσε επίσης αρκετά μεγάλη επιτυχία, όπως στην Αργεντινή (από την τοπική εταιρεία Sevel Argentina, από το 1981 έως το 1995), στη Χιλή, στην Κίνα, στην Ινδονησία και στη Νιγηρία.

Οι κινητήρες και το πλαίσιο του 505 είχαν σε μεγάλο βαθμό προέλθει από τον προκάτοχό του, όμως το αμάξωμα ήταν εντελώς νέο και πιο μοντέρνο. Ο κινητήρας τοποθετήθηκε κατά μήκος μπροστά (διαμήκης τοποθέτηση) και μετέδιδε την κίνηση στους πίσω τροχούς. Οι μπροστινοί τροχοί ήταν αναρτημένοι μεμονωμένα σε ανάρτηση MacPherson και ψαλίδια, ενώ στο πίσω μέρος υπήρχε ένας άκαμπτος άξονας με ράβδο έλξης στα στέισον βάγκον και στα σεντάν που κατασκευάστηκαν στην Αργεντινή και μια ράβδος Panhard ή ημι-συρόμενος βραχίονας σε όλες τις άλλες εκδοχές του αυτοκινήτου. Το 505 ήταν το τελευταίο πισωκίνητο αυτοκίνητο της Peugeot.

Για το αμάξωμα, η σχεδίαση της Pininfarina επικράτησε έναντι αυτής του σχεδιαστικού τμήματος της Peugeot. Η Pininfarina σχεδίασε το 505 ώστε να είναι συντηρητικό και με γωνιακή εξωτερική αισθητική, όπως ακριβώς είχε σχεδιάσει και το 504. Μετά τη διακοπή της παραγωγής στην Ευρώπη, το 505 πωλήθηκε για την τοπική αγορά από τη Sevel Argentina μέχρι το 1995 και από την κινεζική εταιρεία Guangzhou Peugeot Automobile Company μέχρι το 1997, όπου κατασκευάστηκε και προσφέρθηκε με την κινεζική επωνυμία Guangzhou-Peugeot GP 7202.

Το 505 είναι ακόμα και σήμερα γνωστό για την αξιοπιστία και τη στιβαρότητά του, με μερικά παραδείγματα να ξεπερνούν τα 500.000 χιλιόμετρα ή ακόμα και το 1.000.000 χιλιόμετρα σε κάποιες χώρες της Αφρικής. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, 1.351.254 αντίτυπα σειράς 505 παρήχθησαν μεταξύ του 1978 και του 1992, με 1.116.868 από αυτά να είναι σεντάν.Musée de l'Aventure Peugeot. The exhibit label (2012) states: «Le 505 fut produit de 1978 a 1999 en 1,351,254 exemplaires, dont 1,116,868 berlines.»

 Ιστορικό μοντέλου 

 Γενικά στοιχεία 
αριστερά|μικρογραφία| Peugeot 505 GR

Το όχημα αρχικά προσφερόταν μόνο ως τετράθυρο notchback sedan. Τον Απρίλιο του 1982 εμφανίστηκε η έκδοση Station wagon Break, η οποία προσέφερε έως και οκτώ θέσεις (Familiale). Όπως το Citroën CX Familiale, έτσι και το Peugeot 505 Familiale είχε μια τρίτη σειρά θέσεων που βλέπει προς την κατεύθυνση του ταξιδιού - εκείνη την εποχή το μοναδικό ευρωπαϊκό στέισον βάγκον με οκτώ θέσεις. Δύο παραλλαγές αμαξώματος (κουπέ και κάμπριο) που παράχθηκαν μόνο ως πρωτότυπα ανήκουν στο Musée de l'Aventure Peugeot στο Sochaux (Γαλλία). Δύο σειρές 505 κατασκευάστηκαν η μία μετά την άλλη: Αυτές διέφεραν ελαφρώς εξωτερικά ως προς τα τροποποιημένα πίσω φώτα, τους προφυλακτήρες και τις μπροστινές ποδιές.

Εκτός από το μικρότερο Peugeot 405, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1987, το μοντέλο ήταν το τελευταίο Peugeot που πουλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μόνο με μέτρια επιτυχία εκεί. Στην αγορά της Βόρειας Αμερικής, το 505 αρχικά γνώρισε κάποια εξειδικευμένη επιτυχία, φτάνοντας σε μέγιστες πωλήσεις 20.000 μονάδων το 1984. Ωστόσο, οι αριθμοί σημείωσαν ραγδαία πτώση στη συνέχεια, καταστρέφοντας τις ελπίδες για μια πραγματική εμπορική επανάσταση. Το μοντέλο δεν βοηθήθηκε από την τελευταία του θέση σε μια σειρά δοκιμών σύγκρουσης το 1989. Η Peugeot αποσύρθηκε τελικά από τη Βόρεια Αμερική το 1991.

Ήταν επίσης το πρώτο μοντέλο της Peugeot στη Γερμανία που προσφέρθηκε με καταλύτη. Αρκετά Peugeot 505 εξάχθηκαν επίσης και στην Ελλάδα, όπου αν και απευθυνόταν κυρίως στην εισοδηματικά ανώτερη κοινωνική τάξη, αγαπήθηκε έντονα ως αυτοκίνητο, τόσο ως καινούριο, όσο και μεταγενέστερα (στη δεκαετία του 1990) ως μεταχειρισμένο. Η συντριπτική πλειοψηφία των καινούριων αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης στη χώρα παραγγέλθηκε με τον βασικό βενζινοκινητήρα των 1.796 κυβικών εκατοστών, καθώς ο κυβισμός των 1.8 λίτρων ήταν σαφώς πιο ευνοϊκός, για φορολογικούς λόγους, έναντι του κινητήρα των 2.0 λίτρων. Αντιθέτως, οι κυβισμοί άνω των 2.0 λίτρων τότε ήταν, λόγω της τότε (κατά τα έτη παραγωγής του Peugeot 505) υψηλής φορολογίας εισαγωγής, εκτός ελληνικής πραγματικότητας, με εξαίρεση τις εκδόσεις ταξί, οι οποίες κυκλοφόρησαν και με τέτοιους κυβισμούς στη χώρα, λόγω ευνοϊκότερης φορολογικής αντιμετώπισης.

Το Peugeot 505 ήταν επίσης το τελευταίο πισωκίνητο Peugeot και το τελευταίο με το χαρακτηριστικό μπροστινό μέρος στα μοντέλα της Peugeot της δεκαετίας του 1970 (με κλίση του ρύγχους μπροστά, προβολείς με «μάτια», όπως π.χ. στα μοντέλα 504 και 304). Ως αποτέλεσμα, η τιμή συντελεστή της οπισθέλκουσας ήταν αρχικά κάκιστη, στο 0,44 (σε σύγκριση με το Audi 100 C3 του 1982 με συντελεστή οπισθέλκουσας 0,30). Ένα νέο μπροστινό μέρος, σε συνδυασμό με καλύτερη αεροδυναμική, παρουσιάστηκε παράλληλα με το 505, με το επόμενο μικρότερο, αλλά πιο σύγχρονο 405 το καλοκαίρι του 1987. Το μικρό 205, η μεγαλύτερη επιτυχία της μάρκας, που κατασκευάστηκε από το 1983, έμοιαζε ήδη με το 405 μπροστά.

 Παραγωγή μοντέλου 
Κατά τη διάρκεια της αναθεώρησης τον Αύγουστο του 1985, η οποία περιελάμβανε ένα τροποποιημένο εμπρός και πίσω τμήμα και μια προσαρτημένη άκρη αεροτομής, ο συντελεστής οπισθέλκουσας του 505 βελτιώθηκε στο 0,37. Αυτό βελτίωσε το c w *A στο 0,76, μια τιμή που στοχεύει επίσης στα τρέχοντα μοντέλα υψηλής οροφής.MOT 20/84 Test 505 Turbo Injection Το 505 έλαβε επίσης αναθεωρημένο εσωτερικό και διαφορετικές ονομασίες εξοπλισμού.

Με την ταυτόχρονη λήξη της παραγωγής του μεγαλύτερου 604, το 505 υποτίθεται ότι θα έπαιρνε και το ρόλο του μοντέλου της ανώτερης μεσαίας κατηγορίας (E) της Peugeot. Ως εκ τούτου, οι μικρότερες εκδόσεις κινητήρα και εξοπλισμού σταμάτησαν να παράγονται και αντικαταστάθηκαν με την εισαγωγή του Peugeot 405 τον Οκτώβριο του 1987. Από εδώ και μετά, παράγονταν μόνο οι πιο πολυτελές εκδόσεις του αυτοκινήτου, επρόκειτο να θεωρείται μόνο μοντέλο της ανώτερης μεσαίας κατηγορίας (E), ενώ το 405 προοριζόταν πλέον για τη μεσαία τάξη (D). Ο έμμεσος διάδοχος του 505 ήταν το Peugeot 605 από το καλοκαίρι του 1989, αν και αυτό το αυτοκίνητο θεωρήθηκε πιο πολύ ως διάδοχος του προηγούμενου 604.

 Κινητήρες 
Κατά τη διάρκεια της κατασκευής προσφέρθηκαν διάφοροι κινητήρες. Υπήρχαν τετρακύλινδροι σε σειρά κινητήρες όπως βενζινοκινητήρες και πετρελαιοκινητήρες, με και χωρίς υπερσυμπιεστές, οι οποίοι αρχικά λήφθηκαν αμετάβλητοι από τα προηγούμενα μοντέλα 504 και 604 (turbo diesel). Ο τετρακύλινδρος turbo κινητήρας που προσφέρθηκε από το 1983 βασίστηκε στον κινητήρα 2,2 λίτρων από το Talbot Tagora που αναπτύχθηκε από τη Simca.

Οι βενζινοκινητήρες ήταν διαθέσιμοι ως εκδόσεις καρμπυρατέρ και με ηλεκτρονικό ψεκασμό. Επιπλέον, μετά τη διακοπή της παραγωγής και της κυκλοφορίας του Peugeot 604, το Peugeot 505 εισήχθη με εξακύλινδρο κινητήρα με 2.849 εκτόπισμα cm³ και ισχύ 150 HP χωρίς καταλύτη και 143 HP με προσφερόμενο καταλύτη (V6). Οι πιο επιτυχημένες εκδόσεις ήταν οι STi από το μοντέλο 1983, GTi από το μοντέλο 1985 και GR Injection ή GT Injection των τελευταίων μοντέλων, καθεμία εξοπλισμένη με τον ίδιο, ισχυρό κινητήρα ψεκασμού 2,2 L με 115 έως 123 ίππους και με την 5η από την έναρξη στο κιβώτιο ταχυτήτων.

Η προσφερόμενη ισχύς του κινητήρα κυμαινόταν μεταξύ 51 kW (69 HP) για το diesel 505 GL με 2.498 εκτόπισμα cm³ και μέγιστο 128 kW (174 HP) για το 505 Turbo Injection με 2.128 εκτόπισμα cm³. Ο κινητήρας με τον μικρότερο κυβισμό ήταν ο 1.783 cm³ μεγάλος βενζινοκινητήρας του 505 GL με αρχικά 60 kW (82 hp). Το πιο ισχυρό turbodiesel με intercooling κινητοποιήθηκε 77 kW (105 PS) και καθώς το μοντέλο GTD ήταν για άλλη μια φορά μια ξεχωριστή, καθυστερημένη επιτυχία πωλήσεων για το 505.

 Αντικατάσταση του 505 
Η παραγωγή στην Ευρώπη έληξε με το station wagon στα μέσα του 1992, ενώ το sedan δεν ήταν πλέον διαθέσιμο στη Γερμανία από τα μέσα του 1989. Στη συνέχεια, το 505 παρήχθη σε διάφορες χώρες για μερικά ακόμη χρόνια. Για την ευρωπαϊκή αγορά κατασκευάστηκε στο κύριο εργοστάσιο της Peugeot στο Σοσώ (Sochaux).

Οι προσδοκίες της Peugeot για το 505 εκπληρώθηκαν μόνο εν μέρει. Το αυτοκίνητο ήταν πολύ συντηρητικό για ορισμένους πιθανούς αγοραστές, γι' αυτό δεν ταίριαζε με τα εξαιρετικά υψηλές πωλήσεις του 504 πάνω από 3,7 εκατομμύρια αντίτυπα. Ωστόσο, στο 13 έτη παραγωγής του 1.351.254 οχήματα (συμπεριλαμβανομένων 234.386 station wagon) παρήχθησαν όλα αυτά τα χρόνια.

Δεν υπήρξε άμεσος διάδοχος του 505 από την Peugeot, ούτε υπήρχε στέισον βάγκον με τρία καθίσματα πάγκου προς την κατεύθυνση του ταξιδιού. Με το Peugeot 307 SW, που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2002, η αρχική φιλοσοφία καταλήφθηκε σε δύο κατηγορίες οχημάτων χαμηλότερα, όπως συνέβη με το Peugeot 806 van που παρουσιάστηκε στα μέσα του 1994. Ο διάδοχος ήταν το Peugeot 605, το οποίο ήταν ελαφρώς μεγαλύτερο και βγήκε στην παραγωγή όταν το 505 σταμάτησε το καλοκαίρι του 1989. Αυτό κατέδειξε τη γενική ιδέα της παλέτας των μοντέλων Peugeot εκείνης της εποχής. Το μοντέλο 305 έλαβε έναν διάδοχο, το μοντέλο μεσαίας κατηγορίας 405, το οποίο βαθμολογήθηκε λίγο υψηλότερα.

Στις αρχές του 2011, η Peugeot έκανε μια παρόμοια εξέλιξη με τη διακοπή των μοντέλων 407 και 607, τα οποία αντικαταστάθηκαν και τα δύο από το 508.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φουσκωμένο λιοντάρι : άρθρο του SPIEGEL για την κυκλοφορία του Peugeot 505 το 1979.

Κατηγορία:Μοντέλα Peugeot
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα