Δυναστεία Ζαγιανιδών

Η Δυναστεία των Ζαγιανιδών (, Ziyānyūn) ή οικογένεια Abd al-Wadids (αραβικά: بنو عبد الواد, Bānu ʿabd āl-Wād) ήταν μια δυναστεία των Βερβέρων Ζενάτα, που κυβέρνησε το βασίλειο του Τλεμσέν , κυρίως στη σύγχρονη Αλγεοία, επικεντρωμένη στην πόλη του Τλεμσέν στη βορειοδυτική Αλγερία. Η κυριαρχία της δυναστείας των Ζαγιανιδών διήρκεσε από το 1235 έως το 1557.Phillip Chiviges Naylor, North Africa: a history from antiquity to the present, (University of Texas Press, 2009), 98.

 Ιστορία 
Με την κατάρρευση της κυριαρχίας του Χαλιφάτου των Αλμοαδών γύρω στο 1236, το βασίλειο του Τλεμσέν έγινε ανεξάρτητο υπό την κυριαρχία των Ζαγιανιδών, και του Γιαγκμουρασέν ιμπν Ζυάν.  Delfina S. Ruano (2006), Hafsids, in Josef W Meri (ed.), Medieval Islamic Civilization: an Encyclopedia. Routledge., p. 309. Ο ιμπν Ζυάν ήταν σε θέση να διατηρήσει τον έλεγχο των εξεγερμένων Βερβερικών ομάδων, και όταν αντιμετώπισε την εξωτερική απειλή των Μαρινιδών, σχημάτισε συμμαχία με τον σουλτάνο της Γρανάδας και με τον βασιλιά Αλφόνσο Ι΄ της Καστίλλης. the Kingdom of Tlemcen became independent under the rule of the Zayyanids, and Yaghmurasen Ibn Zyan.

Μετά από μια οκτάχρονη πολιορκία του Τλεμσέν από τους Μαρινίδες, που έληξε το 1307, οι βασιλείες του Αμπού Χαμού Α΄ (βασ. 1308-1318) και του Αμπού Τασουφίν Α΄ (βασ . 1318-1337) σηματοδότησαν ένα δεύτερο πολιτικό αποκορύφωμα των Ζαγιανιδών με ενοποιημένη κατοχή στο κεντρικό Μαγκρέμπ. Αυτή την περίοδο δύναμης ακολούθησε μια Μαρινιδική κατοχή του Τλεμσέν μεταξύ 1337 και 1359 (με διακοπή από το 1348 έως το 1352). Υπήρχαν περιστασιακές προσπάθειες των Μαρινιδών να ανακτήσουν το Τλεμσέν μέχρι το 1370, αλλά διαπίστωσαν ότι δεν ήταν σε θέση να κρατήσουν την περιοχή ενάντια στην τοπική αντίσταση.I. Hrbek (1997), The disintegration of political unity in the Maghrib, in Joseph Ki-Zerbo & Djibril T Niane (eds.) (1997), General History of Africa, vol. IV: Africa from the Twelfth to the Sixteenth Century (abridged ed.) UNESCO, James Curry Ltd., and Univ. Calif. Press., pp. 34–43. Κατά τη διάρκεια της μακράς βασιλείας του Αμπού Χαμού Β΄ (βασ. 1359-1389), το κράτος των Ζαγιανιδών απολάμβανε μια τρίτη περίοδο πολιτικής δύναμης.

Τον 15ο αι. επιχειρήθηκε η επέκταση των Ζαγιανιδών ανατολικά, αλλά αποδείχθηκε καταστροφική, καθώς οι συνέπειες αυτών των εισβολών τους εξασθένησαν, και κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο αιώνων το βασίλειο των Ζαγιανιδών ήταν διαρκώς υποτελές των Χαφσιδών της Ιφρικίγια, των Μαρινιδών τού Μαρόκου ή της Αραγονίας.I. Hrbek (1997), The disintegration of political unity in the Maghrib, in Joseph Ki-Zerbo & Djibril T Niane (eds.) (1997), General History of Africa, vol. IV: Africa from the Twelfth to the Sixteenth Century (abridged ed.) UNESCO, James Curry Ltd., and Univ. Calif. Press., pp. 34–43. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 16ου αι. η Ισπανία και η Οθωμανική αντιβασιλεία του Αλγερίου πολέμησαν για τον έλεγχο του Τλεμσέν, με τους σουλτάνους Ζαγιανίδες να εγκαθίστανται συχνά ως ανδρίκελα της μιας ή της άλλης πλευράς.  Μέχρι το 1551, οι Οθωμανοί είχαν καταλάβει το Τλεμσέν και ο τελευταίος κυβερνήτης των Ζαγιανιδών, ο Χασάν αλ-Αμπνταλάχ, διέφυγε στο Οράν που ήταν υπό ισπανική προστασία, και απεβίωσε λίγα χρόνια αργότερα, τερματίζοντας έτσι την κυριαρχία των Ζαγιανιδών.

 Κατάλογος των κυβερνήσεων 
Ημερομηνίες και τα περισσότερα εναλλακτικά ονόματα που λαμβάνονται από το βιβλίο του Τζον Στιούαρτ "Αφρικανικά Κράτη και Κυβερνήτες" (1989).

 Δείτε επίσης 
 Δυναστεία Αφτασιδών
 Δυναστεία Βατασιδών
 Κατάλογος των σουνιτικών μουσουλμανικών δυναστειών
 Ιστορία της Αλγερίας

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Britannica.com: Η δυναστεία Αμπντ αλ-Βαντίντ
 Qantara-med.org: Οι Αμπντελβαντίδες (1236-1554) - από τον Γιασίρ Μπενιμά.

Κατηγορία:Σουνιτικές δυναστείες
Κατηγορία:Κράτη της Μεσαιωνικής Αφρικής
Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες