Οικολογική αποκατάσταση

μικρογραφία|300x300εσ|Αποκατάσταση τμήματος του Johnson Creek με σκοπό την επαναλειτουργία  βιοαπολύσεων και ελέγχου των πλημμυρών της γης που είχε μετατραπεί εδώ και καιρό σε βοσκοτόπια. Οιι οριζόντιοι κορμοί μπορούν να επιπλέουν, αλλά είναι αγκυροβολημένα από τα στήλη. Τα πρόσφατα τοποθετημένα δέντρα τελικά θα σταθεροποιήσουν το έδαφος. Τα πτώτα δέντρα με ρίζες που βγαίνουν στη ροή του ποταμού προορίζονται να βελτιώσουν το περιβάλλον της άγριας ζωής.
Η Οικολογική αποκατάσταση, ή αποκατάσταση οικοσυστημάτων, είναι η διαδικασία που βοηθά στην αποκατάσταση ενός οικοσυστήματος που έχει υποβαθμιστεί ή καταστραφεί.  Διαφέρει από τη διατήρηση, επειδή προσπαθεί να επισκευάσει αναδρομικά ήδη υποβαθμισμένα οικοσυστήματα αντί να λαμβάνει προληπτικά μέτρα. Η οικολογική αποκατάσταση μπορεί να αντιστρέψει την απώλεια βιοποικιλότητας, να καταπολεμήσει την κλιματική αλλαγή και να υποστηρίξει τις τοπικές οικονομίες.  Η αποκατάσταση ενός οικοτόπου περιλαμβάνει την σκόπιμη αποκατάσταση μιας συγκεκριμένης περιοχής για την αποκατάσταση ενός λειτουργικού οικοσυστήματος. Για να επιτευχθεί η επιτυχής αποκατάσταση του οικοτόπου, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τους κύκλους ζωής και τις αλληλεπιδράσεις των ειδών, καθώς και τα βασικά στοιχεία όπως το φαγητό, το νερό, τα θρεπτικά συστατικά, το χώρο και το καταφύγιο που απαιτούνται για την υποστήριξη των πληθυσμών των ειδών. Όταν δεν είναι εφικτό να αποκατασταθούν τα οικοτόπια στο αρχικό τους μέγεθος ή κατάσταση, μπορούν να δημιουργηθούν ορισμένες περιοχές που είναι γνωστές ως διαδρόμοι άγριας ζωής. Οι διάδρομοι αυτοί συνδέουν διαφορετικούς οικοτόπους και ανοιχτούς χώρους, διευκολύνοντας την επιβίωση των ειδών σε περιοχές που επικρατεί το ανθρώπινο είδος. Για παράδειγμα, τα έλη χρησιμεύουν ως κρίσιμες στάσεις για τα μεταναστευτικά πουλιά, οι άνοιγματες ζώνες άγριας ζωής επιτρέπουν στα ζώα να διασχίζουν με ασφάλεια αυτοκινητόδρομους και οι προστατευόμενες ακτογραμμές εντός αστικών τοποθεσιών παρέχουν απαραίτητα καταφύγια για τη χλωρίδα και τη πανίδα.  Τα Ηνωμένα Έθνη ονόμασαν την χρονική περίοδο 2021-2030 την Δεκαετία για την Ανακατάσταση των Οικοσυστημάτων. 

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το τρέχον ποσοστό εξαφάνισης ειδών, ή το ποσοστό της εξαφάνιση του Ολοκένου, είναι 1.000 έως 10.000 φορές υψηλότερο από το κανονικό ποσοστό υπόβαθρου.    Η απώλεια οικοτόπων είναι η κύρια αιτία εξαφάνισης ειδών και υποβάθμισης των διαδικασιών εντός ενός οικοσυστήματος.

Δύο μέθοδοι έχουν αναγνωριστεί για να επιβραδυνθεί ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών και της παρακμή της υπηρεσίας των οικοσυστημάτων: η διατήρηση ποιοτικού οικοτόπου και η αποκατάσταση υποβαθμισμένου οικοτόπου. Ο αριθμός και το μέγεθος των έργων οικολογικής αποκατάστασης έχουν αυξηθεί εκθετικά τα τελευταία χρόνια.  

Οι στόχοι αποκατάστασης αντανακλούν πολιτικές επιλογές, και οι στόχοι της αποκατάστασης διαφέρουν ανάλογα με το μέρος και τον πολιτισμό.    

 Ορισμός 
Η Εταιρεία για την Οικολογική Αποκατάσταση ορίζει την οικολογική αποκατάσταση ως "η διαδικασία που συνιστά την υποβοήθηση στην αποκατάσταση ενός οικοσυστήματος που έχει υποβαθμιστεί ή καταστραφεί". Η οικολογική αποκατάσταση περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία μεθόδων, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της διάβρωσης, της επαναδάσωσης, της αφαίρεσης μη ιθαγενών ειδών και χόρτου, της αναζωογόνησης των διαταραγμένων περιοχών, των ρεύματος ημερήσιας φώτισης, της επαναφοράς ιθαγενικών ειδών και της βελτίωσης του περιβάλλοντος για συγκεκριμένα είδη.  Πολλοί μελετητές και επαγγελματίες υποστηρίζουν ότι η οικολογική αποκατάσταση πρέπει να περιλαμβάνει τοπικές κοινότητες και ενδιαφερόμενους φορείς: αποκαλούν αυτή τη διαδικασία "κοινωνική-οικολογική αποκαταστασία". 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Υποπεδία της οικολογίας
Κατηγορία:Ενδιαιτήματα
Κατηγορία:Ενδιαίτημα
Κατηγορία:Βιολογία της διατήρησης