Ρούντολφ φον Εμς

Ο Ρούντολφ φον Εμς (γερμανικά: Rudolf von Ems) (περ.1200-1254) ήταν Γερμανός αυλικός επικός ποιητής του 13ου αιώνα, ένας από τους πιο σημαντικούς και παραγωγικούς συγγραφείς στην ανάπτυξη της γερμανικής λογοτεχνίας του Μεσαίωνα.

 Βιογραφικά στοιχεία 
αριστερά|μικρογραφία|157x157εσ|Οικόσημο του οίκου των φον Εμς
Ο Ρούντολφ φον Εμς κατάγονταν από τη σημαντική οικογένεια ευγενών φον Εμς στο Φόραρλμπεργκ της Αυστρίας και ήταν ιππότης στην υπηρεσία του κόμη του Μοντφόρ. Το λογοτεχνικό του έργο χρονολογείται μεταξύ 1220 και 1254. Πιστεύεται ότι πέθανε το 1254 ενώ συνόδευε τον βασιλιά Κορράδο Δ' κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στην Ιταλία.

Υπήρξε ένας από τους πιο μορφωμένους και πιο παραγωγικούς ποιητές της εποχής του, αν και δεν σώζονται όλα τα έργα του. Αυτά που σώζονται, διακρίνονται από χάρη και ειλικρίνεια στην αφήγηση, αυστηρό ήθος και τεχνική δεξιοτεχνία. Η επιρροή προηγούμενων ποιητών είναι εμφανής στο έργο του. Ο ίδιος αναφέρει τον Γκότφριντ φον Στράσμπουργκ ως πρότυπό του, υιοθέτησε την τεχνική του και μερικές φορές παραθέτει αποσπάσματα σχεδόν κατά λέξη από τον Τριστάνο.  Ωστόσο, το εύρος των θεμάτων του είναι πολύ μεγαλύτερο και πιο ποικιλόμορφο από αυτό που περιλαμβάνει η κλασική αυλική λογοτεχνία.

 Έργα 
μικρογραφία|Ο Ρούντολφ φον Εμς γονατίζει μπροστά στον Θεό, Παγκόσμιο χρονικό, Βοημία (Πράγα), περ. 1350 
Από τα σωζόμενα έργα του, Ο καλός Γκέρχαρτ (Der guote Gêrhart) είναι το παλαιότερο. Είναι μια εξύμνηση της χριστιανικής ταπεινοφροσύνης, πιθανώς διασκευή από λατινική πηγή. Αναφέρεται στην ιστορία ενός εμπόρου από την Κολωνία, ο οποίος, παρά την αστική καταγωγή του, έχει όλες τις ιδιότητες ενός αυλικού ιδανικού ιππότη. Η φιλανθρωπία και η ταπεινοφροσύνη του έχουν ως αποτέλεσμα να του προσφέρουν το στέμμα της Αγγλίας, το οποίο απορρίπτει. Ακολούθησε μια γερμανική εκδοχή του Βαρλαάμ και Ιωάσαφ, που χρονολογείται από το 1225 έως το 1230 περίπου, προερχόμενη από μια λατινική μετάφραση ελληνικού έργου που αναφέρεται στη μεταστροφή ενός Ινδού πρίγκιπα στον Χριστιανισμό, μια χριστιανική εκδοχή του θρύλου του Βούδα. Ο Βίλεχαμ της Ορλεάνης (Willehalm von Orlens), ένα αυλικό μυθιστόρημα που αφηγείται την ιστορία των νεανικών ερωτικών σχέσεων του Βίλεχαμ και της Αμελί, τον χωρισμό και την επανένωση τους και τα ιπποτικά ανδραγαθήματα του ήρωα. 

Μια διασκευή της Μυθιστορίας του Αλεξάνδρου, που έγραψε περίπου το 1240, παρέμεινε ημιτελής. Η ανατροφή και οι μάχες του Μεγάλου Αλεξάνδρου περιγράφονται σε 21.000 στίχους, στους οποίους ο ήρωας παρουσιάζεται ως υπόδειγμα ιπποτικής αρετής. Οι πηγές του Ρούντολφ για αυτό το έργο ήταν κυρίως το Historia de preliis του Λέοντα της Νάπολης και οι Ιστορίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έγραψε ο Κόιντος Κούρτιος Ρούφος τον 1ο αιώνα μ.Χ. 

Το Παγκόσμιο χρονικό (Weltchronik) είναι το τελευταίο έργο του, αφιερωμένο στον βασιλιά Κορράδο Δ', ο οποίος του ανέθεσε τη συγγραφή του. Είναι το πρώτο έργο του είδους στη γερμανική γλώσσα. Αφηγείται την ιστορία του κόσμου από τη δημιουργία έως τον θάνατο του βασιλιά Σολομώντα, με το πρόσθετο κίνητρο να νομιμοποιήσει την κυριαρχία της δυναστείας των Χοενστάουφεν. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνική λογοτεχνία
Κατηγορία:Μεσαιωνική γερμανική λογοτεχνία