Electro house

Η electro house () είναι είδος ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής και ένα υποείδος της μουσικής house, που χαρακτηρίζεται από βαρύ μπάσο και τέμπο γύρω στα 125-135 μπιτ ανά λεπτό. Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τη μουσική πολλών DJ του DJ Mag Top 100, συμπεριλαμβανομένων των Μπένι Μπενάσι, Skrillex, Στιβ Αόκι και Deadmau5.

 Χαρακτηριστικά 
Ο Κριτικός μουσικής Σάιμον Ρέινολντς περιέγραψε την electro house, ως ένα στυλ που αποδίδεται σε καλλιτέχνες όπως ο Zedd, ο Ερόλ Αλκάν και οι The Bloody Beetroots. Η electro house χαρακτηρίζεται από βαρύ μπάσο. Το τέμπο της electro house είναι συνήθως μεταξύ 125 και 135 μπιτ ανά λεπτό. αλλά μπορεί να περιέχει μελωδικά στοιχεία και sampling και συνθεσάιζερ επηρεασμένα από την electro. Αντίθετα, ο Ρέινολντς δήλωσε ότι το είδος έχει «μικρή σχέση είτε με την house είτε με την electro».

 Ιστορία 
Ο Ρέινολντς περιέγραψε τον ήχο ως επηρεασμένο από το άλμπουμ Discovery των Daft Punk και αναπτύχθηκε περαιτέρω από τους Justice και Digitalism. Ο ήχος έγινε δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Deadmau5 και σημείωσε ότι το ξεχωριστό στυλ του είδους είχε ένα «βρώμικο μπάσο».

Μέχρι το 2011, η λέξη «electro» είχε αρχίσει να θεωρείται ως επίθετο που υποδηλώνει «σκληρή ηλεκτρονική χορευτική μουσική».

Τα πρώτα τραγούδια που έχουν επισημανθεί αναδρομικά ως electro house περιλαμβάνουν το Dark Invader (1996) από τους Arrivers και το Raw S*it (1997) από τους Basement Jaxx. Το Flat Beat (1999) του Mr. Oizo έχει επίσης θεωρηθεί ένα πρώιμο παράδειγμα του είδους.

Ο Άντι Κέλμαν του AllMusic περιέγραψε το Satisfaction (2002) του Ιταλού DJ Μπένι Μπενάσι ως πρόδρομο της electro house. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000, η electro house είδε αύξηση της δημοτικότητας της. Το Νοέμβριο του 2006, τα κομμάτια electro house Put Your Hands Up For Detroit του Fedde Le Grand και το remix του D. Ramirez του Yeah Yeah των Bodyrox και Λουτσιάνα κατέλαβαν το νούμερο ένα και το νούμερο δύο, αντίστοιχα, στα UK Top 40 singles charts. Από τότε, έχουν αναδυθεί παραγωγοί electro house όπως οι Τζον Γκουτς, Knife Party, The M Machine, Πόρτερ Ρόμπινσον, Γιασουτάκα Νακάτα (English translation) και Dada Life.

 Υποείδη 

 Big room house, άρχισε να αναπτύσσεται αρχές της δεκαετίας του 2010, αποκτώντας ιδιαίτερα δημοτικότητα μέσω εκδηλώσεων και φεστιβάλ προσανατολισμένων στην ηλεκτρονική χορευτική μουσική.
 Complextro, χαρακτηρίζεται από τις πολυσύνθετες γραμμές μπάσου και υφές που δημιουργούνται από το απότομο κόψιμο μεταξύ των οργάνων σε γρήγορη διαδοχή. Ο όρος, συνδυασμός των λέξεων «complex» και «electro», επινοήθηκε από τον Πόρτερ Ρόμπινσον για να περιγράψει τη μουσική που δημιούργησε το 2010.
 Dutch house, είναι ένα στυλ electro house που προέρχεται από την Ολλανδία και έγινε γνωστή το 2009, πρωτοποριακά από τους Βάτο Γκονζάλες, Afrojack και DJ Chuckie. Ορίζεται κυρίως από πολύπλοκους ρυθμούς που παράγονται από ντραμς με λατινική επιρροή, χαμηλότερη έμφαση στις γραμμές μπάσου και τσιριχτές, υψηλού τόνου συνθεσάιζερ.
 Fidget house, η οποία έχει επιρροές από την Chicago house, την Detroit techno, την Baltimore club, την κουντούρο και την χιπ χοπ.
 Melbourne bounce, υποείδος της electro house που προέρχεται από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας, χαρακτηρίζεται από την εξέλιξη του uptempo, το στυλ επηρεασμένο από την Dutch house, το συνθεσάιζερ tech trance, τα κοψίματα electro house και τις γραμμές μπάσου επηρεασμένες από την scouse house, που μερικές φορές περιλαμβάνουν επίσης στοιχεία acid house και psytrance.

 Παραπομπές 


Κατηγορία:Είδη της μουσικής house