Νίκλας φον Βίλε

Ο Νίκλας φον Bίλε (γερμανικά: Niklas von Wyle) (1410-1479) ήταν Γερμανός ουμανιστής, μεταφραστής, συγγραφέας και ανώτερος αξιωματούχος. Υπήρξε ένας από τους μεγάλους εκφραστές του γερμανικού ουμανισμού. Διακρίθηκε κυρίως για τις μεταφράσεις λατινικών έργων στα γερμανικά. 

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Νίκλας φον Bίλε γεννήθηκε το 1410 στη μικρή πόλη Μπρέμγκαρτεν, στο ελβετικό καντόνι του Άαργκαου. Σπούδασε ελευθέριες τέχνες μαζί με τον γιατρό και ουμανιστή Χάινριχ Στάινχεβελ στη Βιέννη, όπου απέκτησε πτυχίο το 1436, και στην Ιταλία.

Λίγο αργότερα δίδαξε στη Ζυρίχη. Από το 1444, εργάστηκε ως δημοτικός υπάλληλος στο Ράντολφτσελ και το 1447 γραμματέας του Συμβουλίου της Νυρεμβέργης. Στην πόλη Έσλινγκεν αμ Νέκαρ από το 1449 έως το 1469 παρέδωσε ιδιαίτερα μαθήματα λατινικής και γερμανικής γραφής, στυλιστικής και ορθογραφίας, συμβολαιογραφικών δικαιωμάτων και λογοτεχνίας της ιταλικής Αναγέννησης. Μέσω των πολυάριθμων μαθητών του, στην υπηρεσία σημαντικών πόλεων και πριγκιπικών αξιωμάτων, είχε διαρκή επιρροή στην επίσημη ανάπτυξη της γερμανικής γλώσσας και στη διάδοση των ουμανιστικών ιδεών. Από το 1469 βρέθηκε στη Στουτγάρδη, όπου διετέλεσε καγκελάριος του κόμη Ούλριχ Ε΄ της Βυρτεμβέργης, αλλά εργάστηκε επίσης στην υπηρεσία και άλλων πριγκίπων, όπου - όπως δείχνουν οι αφιερώσεις πολλών μεταφράσεων του - βρήκε προστάτες για το λογοτεχνικό του έργο, μεταξύ των οποίων την Ματθίλδη του Παλατινάτου, τον Κάρολο Α΄ της Βάδης και τη σύζυγό του Αικατερίνη.

Είχε φίλους πολυάριθμους ουμανιστές, μεταξύ αυτών τον Αινεία Σίλβιο Πικκολομίνι, ηγετική φυσιογνωμία των πρώτων ανθρωπιστικών κύκλων στην Κεντρική Ευρώπη την περίοδο που εργάστηκε στη Βιέννη ως διπλωμάτης πριν εκλεγεί Πάπας το 1458, και τον Γερμανό ουμανιστή Άλμπρεχτ φον Έιμπ.  

Ο Νίκλας φον Bίλε ήταν ο πρώτος γερμανόφωνος μεταφραστής της ιταλικής αναγεννησιακής λογοτεχνίας. Το έργο του Μεταφράσεις περιλάμβανε ένα αξιοσημείωτο φάσμα της ιταλικής λογοτεχνίας με έργα των Αινεία Σίλβιο Πικκολομίνι, Βοκάκιου, Πετράρχη και Πότζιο Μπρατσολίνι, που είχε μεταφράσει μεταξύ 1461 και 1478, και συνέβαλε στη διαμόρφωση της πρώιμης Νέας άνω γερμανικής γλώσσας. Το Βιβλίο για την αριθμητική και το σκάκι, που έγραψε γύρω στο 1470, παρουσιάζει ενδιαφέρον για την ιστορία του σκακιού.

Στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, δύο θέσεις είχαν προκύψει μεταξύ των Γερμανών διανοούμενων ουμανιστών σχετικά με τη μετάφραση των Λατίνων κλασικών και των Ιταλών ουμανιστών που έγραψαν στα λατινικά: η ελεύθερη μετάφραση (ad sensum) και η κατά λέξη μετάφραση (ad verbum). Από τις αρχές της δεκαετίας του 1460, ο Νίκλας φον Bίλε τάχθηκε υπέρ της κατά λέξη μετάφρασης από το λατινικό πρωτότυπο και υπερασπίστηκε θεωρητικά αυτήν την πρακτική ad verbum. Οι εκπρόσωποι της ελεύθερης μετάφρασης εκείνη την εποχή περιλάμβαναν τους Άλμπρεχτ φον Έιμπ και Χάινριχ Στάινχεβελ.

Τα γραπτά του συνέχισαν να διαβάζονται μέχρι τον 16ο αιώνα. Αν και η πλήρης έκδοση των μεταφράσεών του δημοσιεύτηκε μόνο δύο φορές μετά το 1478, μεμονωμένες μεταφράσεις είχαν αξιοσημείωτο αντίκτυπο. Πέθανε στη Στουτγάρδη στις 13 Απριλίου 1479.

 Έργα 

 Dialog zwischen Bauer und Edelmann über den Adel (Διάλογος μεταξύ αγροτών και ευγενών για την ευγένεια), 1470
 Lobrede auf die Frauen (Εγκώμιο για τις γυναίκες), 1474
 Translatzen (Μεταφράσεις), 1478. Αυτή η συλλογή 18 παλαιότερων μεταφράσεών του, περιλαμβάνει νουβέλες, επιστολές, ομιλίες και επιστημονικές πραγματείες. Στα κείμενα περιλαμβάνονται ιστορίες από το Δεκαήμερο του Βοκάκιου, η Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Λεονάρντο Μπρούνι, το αρχαίο ρωμαϊκό μυθιστόρημα Ο Χρυσός γάιδαρος κλ.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί μεταφραστές
Κατηγορία:Γερμανοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Κατηγορία:Μεσαιωνική γερμανική λογοτεχνία