Ζώνη σκίασης

Μια σεισμική ζώνη σκίασης είναι μια περιοχή της επιφάνειας της Γης όπου οι σεισμογράφοι δεν μπορούν να ανιχνεύσουν άμεσα κύματα P ή/και κύματα S από σεισμό . Αυτό οφείλεται σε υγρά στρώματα ή δομές στην επιφάνεια της Γης. Η πιο αναγνωρισμένη ζώνη σκιάς οφείλεται στο όριο πυρήνα-μανδύα όπου τα κύματα P διαθλώνται και τα κύματα S σταματούν στον υγρό εξωτερικό πυρήνα. Ωστόσο, οποιοδήποτε όριο υγρού ή σώμα μπορεί να δημιουργήσει μια ζώνη σκιάς. Για παράδειγμα, οι δεξαμενές μάγματος με αρκετά υψηλό ποσοστό τήξης μπορούν να δημιουργήσουν σεισμικές σκιώδεις ζώνες.

Φόντος
Η γη αποτελείται από διαφορετικές δομές: τον φλοιό , τον μανδύα , τον εσωτερικό πυρήνα και τον εξωτερικό πυρήνα . Ο φλοιός, ο μανδύας και ο εσωτερικός πυρήνας είναι τυπικά συμπαγείς. Ωστόσο, ο εξωτερικός πυρήνας είναι εξ ολοκλήρου υγρός. Ένας υγρός εξωτερικός πυρήνας παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1906 από τον γεωλόγο Richard Oldham. Ο Όλνταμ παρατήρησε σεισμογράμματα από διάφορους σεισμούς και είδε ότι ορισμένοι σεισμικοί σταθμοί δεν κατέγραψαν άμεσα κύματα S, ιδιαίτερα αυτά που απείχαν 120° από το υποκέντρο του σεισμού.

Κατηγορία:Σεισμολογία