Εξομολογήσεις ενός επικίνδυνου μυαλού

Οι Εξομολογήσεις ενός επικίνδυνου μυαλού () είναι αμερικανική βιογραφική κατασκοπευτική ταινία του 2002 που απεικονίζει τη φανταστική ζωή του τηλεπαρουσιαστή και παραγωγού Τσακ Μπάρις. Η ταινία αποτέλεσε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζορτζ Κλούνεϊ, με το σενάριο να γράφτηκε από τον Τσάρλι Κάουφμαν. Πρωταγωνιστούν οι Σαμ Ρόκγουελ, Τζούλια Ρόμπερτς, Ντρου Μπάριμορ, Ρούτγκερ Χάουερ και ο Τζορτζ Κλούνεϊ. 

Η ταινία είναι βασισμένη στην ομώνυμη «μη εξουσιοδοτημένη αυτοβιογραφία» του Μπάρις που δημοσιεύθηκε το 1984, στην οποία ισχυρίστηκε ότι ήταν δολοφόνος για λογαριασμό της CIA εκτός από την καριέρα του τηλεπαρουσιαστή. Αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν απορριφθεί από τη CIA. Stein, Joel (January 13, 2003). "Lying to Tell the Truth" . Time. Accessed September 2, 2008.  

Η ταινία είχε μια μακρά διαδικασία εξέλιξης. Η Columbia Pictures σχεδίαζε για λίγο να παράγει μια κινηματογραφική μεταφορά στα τέλη της δεκαετίας του 1980, σε σκηνοθεσία του Τζιμ ΜακΜπράιντ. Ωστόσο τα δικαιώματα της ταινίας αγοράστηκαν το 1997 από τον παραγωγό Άντριου Λάζαρ, ο οποίος προσέλαβε τον Κάουφμαν για να γράψει ένα σενάριο. Στη συνέχεια, το έργο προσέλκυσε γρήγορα μια σειρά από γνωστούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Ντέιβιντ Φίντσερ, Μπράιαν Ντε Πάλμα και Μπράιαν Σίνγκερ, και πρωταγωνιστών, συμπεριλαμβανομένων των Μάικ Μάγερς, Μπεν Στίλερ και Τζόνι Ντεπ. Όταν ο Κλούνεϊ προσλήφθηκε για να σκηνοθετήσει την ταινία, έφερε τον Μπάρις ως σύμβουλο για το έργο προκειμένου να δώσει επιπλέον αυθεντικότητα. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε (χωρίς πιστοποίηση) σε ξαναγραφές στο σενάριο, με τις οποίες ο Κάουφμαν ήταν δυσαρεστημένος, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης μιας υποπλοκής για τον εθισμό του στα ναρκωτικά. Ο Κλούνεϊ υποστήριξε επίσης την πρόσληψη του Ρόκγουελ, ο οποίος εκείνη τη στιγμή ήταν κυρίως άγνωστος. Για να καλύψει τον προϋπολογισμό των 30 εκατομμυρίων δολαρίων, ο Κλούνεϊ έπεισε την Μπάριμορ και την Ρόμπερτς να μειώσουν τους μισθούς τους.

Η ταινία κυκλοφόρησε με ευνοϊκές κριτικές από τους κριτικούς, αλλά είχε κακή απόδοση στο box office. Ο Ρόκγουελ, ειδικότερα, επαινέστηκε για την ερμηνεία του και κέρδισε την Αργυρή Άρκτο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 2003.

 Πλοκή 
Κουρασμένος να τον απορρίπτουν οι όμορφες γυναίκες που ποθεί, ο Τσακ Μπάρις μετακομίζει στο Μανχάταν όπυ προσλαμβάνεται στο NBC με όνειρα να γίνει διάσημος στην τηλεόραση, αλλά τελικά απολύεται. Επιστρέφει στη Φιλαδέλφεια και γίνεται ο προσωπικός βοηθός του Ντικ Κλαρκ στο American Bandstand το 1961. Γράφει το επιτυχημένο τραγούδι "Palisades Park" και μπλέκεται ρομαντικά με μια γυναίκα που ονομάζεται Πένυ Πατσίνο. Ο Τσακ παίρνει την άδεια να παρουσιάσει την ιδέα για το τηλεπαιχνίδι γνωριμιών στο ABC . Του δίνονται $7.500 δολάρια αμοιβή για να δημιουργήσει έναν τηλεοπτικό πιλότο, αλλά το ABC εγκαταλείπει την ιδέα υπέρ ενός άλλου τηλεπαιχνιδιού.

Ένα βράδυ αφότου ο Μπάρις εκδιώκεται από ένα μπαρ για καυγά, τον πλησιάζει ο πράκτορας της CIA Τζιμ Μπερντ, ο οποίος τον στρατολογεί ως δολοφόνο. Επιστρέφοντας από μια αποστολή στο Μεξικό, ο Μπάρις ανακαλύπτει ότι η Πένυ έχει γίνει χίπης. Εν τω μεταξύ, το ABC ανάβει το πράσινο φως στην εκπομπή The Dating Game και μέχρι το 1967 η εκπομπή γίνεται τηλεοπτικό φαινόμενο.

Σε μια αποστολή της CIA στο Ελσίνκι της Φινλανδίας, συναντά την πράκτορα Πατρίσια Γουάτσον. Βρίσκει μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του όταν βγαίνει στον αέρα το The Newlywed Game. Αυτός και η Πένυ αποφασίζουν να μετακομίσουν στο Λος Άντζελες, αλλά ο Μπάρις είναι επιφυλακτικός με το γάμο, προς μεγάλη απογοήτευση της Πένυ. Το 1970, ο Μπερντ πείθει τον Μπάρις να πάει σε μια αποστολή στο Δυτικό Βερολίνο για να δολοφονήσει τον Χανς Κόλμπερτ. Ο Μπάρις συστήνεται στον γερμανοαμερικανό πράκτορα Κέλερ, τον οποίο βοηθά να σκοτώσει τον Κόλμπερτ. Ωστόσο, συλλαμβάνεται από την KGB και, μετά από μερικές εβδομάδες, απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια ανταλλαγής κατασκόπων μεταξύ Δύσης-Ανατολής.

Το 1976, ο Μπάρις δημιουργεί την εκπομπή The Gong Show , όπου γίνεται διάσημος ως οικοδεσπότης της. Ο Κέλερ δολοφονείται και ο Μπερντ προειδοποιεί τον Μπάρις για έναν χαφιέ στο πρακτορείο. Οι τηλεοπτικές του εκπομπές ακυρώνονται λόγω κακής τηλεθέασης και η Πένυ απειλεί να φύγει αφού τον έχει πιάσει να την απατά. Ένα βράδυ, ο Μπάρις βρίσκει τον Μπερντ να κάθεται στην πισίνα της πίσω αυλής του. Ο Μπερντ αποκαλύπτει γιατί επιλέχθηκε από τη CIA για να γίνει δολοφόνος: είναι γιος ενός κατά συρροή δολοφόνου και είχε μεγαλώσει ως κορίτσι από τη μητέρα του, οπότε ταίριαζε στο προφίλ. Ο Μπάρις απειλεί τον Μπερντ και, λίγες στιγμές αργότερα, ο Μπερντ αποκαλύπτεται ότι πέθανε ενώ εξακολουθούσε να καθόταν στη πισίνα.

Αντιμέτωπος με τη δυσάρεστη αλήθεια για τον εαυτό του, ο Μπάρις αρχίζει να ξεφεύγει από τον έλεγχο. Μετά από έναν σχεδόν νευρικό κλονισμό στο The Gong Show, ο Μπάρις κλείνεται σε ένα ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης. Η Πένυ τον βρίσκει και προσπαθεί μάταια να τον πείσει να επιστρέψει στην Καλιφόρνια για να παντρευτούν.

Ο Μπάρις τελικά φεύγει από το δωμάτιό του για να συναντήσει την Πατρίσια στη Βοστώνη. Μετά από ένα φλιτζάνι καφέ, ο Μπάρις καταρρέει, φαινομενικά δηλητηριασμένος. Η Πατρίσια αποκαλύπτει ότι είναι ο χαφιές. Ο Μπάρις έχει ξεγελάσει την Πατρίσια να πιει από το δηλητηριασμένο ποτήρι και πέφτει νεκρή. Μετά το θάνατό της, επιστρέφει στο σπίτι και αρχίζει να γράφει την αυτοβιογραφία του, με τίτλο Confessions of a Dangerous Mind . Τελικά αποφασίζει να παντρευτεί την Πένυ. Στο τέλος της τελετής, ο Μπάρις βλέπει μερικούς από τους ανθρώπους που σκότωσε στο πλήθος. Ταραγμένος, ομολογεί στην Πένυ τη διπλή του ζωή ως δολοφόνος της CIA, αλλά εκείνη απλώς γελάει, υποθέτοντας ότι αστειεύεται, και ο Μπάρις αποφασίζει να μην επιμείνει στον ισχυρισμό του.

 Διανομή ρόλων 
Σαμ Ρόκγουελ - Τσακ Μπάρις
Μάικλ Σέρα -  νεαρός Τσακ Μπάρις
Ντρου Μπάριμορ - Πένυ Πατσίνο
Τζορτζ Κλούνεϊ - Τζιμ Μπερντ
Τζούλια Ρόμπερτς - Πατρίσια Γουάτσον
Ρούτγκερ Χάουερ - Κέλερ
Μάγκι Τζίλελχαλ - Ντέμπιnt
Ρόμπερτ Τζον Μπαρκ - εκπαιδευτής Τζενκς
Τζένιφερ Χολ - Τζόρτζια
Κάρλος Καράσκο - Μπρατσιόνι
Εμίλιο Ριβέρα - Μπενίτεθ
Ρίτσαρντ Κιντ - Στέλεχος Κάστινγκ
Μπραντ Πιτ - εργένης #1
Ματ Ντέιμον - εργένης #2

 Παραγωγή 
 Ανάπτυξη 
Ο Τσακ Μπάρις πούλησε για πρώτη φορά τα κινηματογραφικά δικαιώματα της «μη εξουσιοδοτημένης αυτοβιογραφίας» του στην Columbia Pictures στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ο πρόεδρος της Κολούμπια Ντάουν Στηλ έδωσε το πράσινο φως για την παραγωγή της ταινίας με τον Τζιμ ΜακΜπράιντ να σκηνοθετεί.  Ο ΜακΜπράιντ πρόσφερε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Ρίτσαρντ Ντρέιφους, ο οποίος αρνήθηκε να διαβάσει το σενάριο επειδή πίστευε ότι το νοσηρό χιούμορ του Μπάρις ήταν αποκρουστικό.  Το έργο εγκαταλείφθηκε στην Κολούμπια όταν ο Στηλ απολύθηκε το 1989. Ο παραγωγός Αντριου Λάζαρ επέλεξε τα δικαιώματα της ταινίας από την Columbia το 1997 και έθεσε το έργο στη διάθεση της Warner Bros. την ίδια χρονιά.  Ο Τσάρλι Κάουφμαν μπήκε σε συζητήσεις για να γράψει ένα νέο σενάριο τον Ιούνιο του 1997   και ολοκλήρωσε το πρώτο του σχέδιο αργότερα εκείνο το έτος. Ο Μπάρις έδωσε θετικά σχόλια στο σενάριο του ΚάουφμανGeorge Clooney, Chuck Barris, Sam Rockwell, Behind The Scenes of Confessions of a Dangerous Mind, 2003, Miramax Home Entertainment και ο Κέρτις Χάνσον συμφώνησε αμέσως να σκηνοθετήσει με τον Σον Πεν να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και τον Τζορτζ Κλούνεϊ και την Ντρου Μπάριμορ να συμπρωταγωνιστούν. 

Ο Χάνσον τελικά εγκατέλειψε, αλλά με την οικονομική επιτυχία της ταινίας Ο γάμος του καλύτερού μου φίλου (1997), ο Π. Τζέι Χόγκαν ξεκίνησε συζητήσεις με τη Warner Bros. για να σκηνοθετήσει τον Ιανουάριο του 1998.   Ο Μάικ Μάγερς υπέγραψε για να αντικαταστήσει τον Σον Πεν, ο οποίος άφησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο .  Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις με τον Χόγκαν απέτυχαν. Ο Σαμ Μέντες, ο Ντέιβιντ Φίντσερ και ο Ντάρεν Αρονόφσκι ενδιαφέρθηκαν να αναλάβουν τη θέση του σκηνοθέτη.  Ο Φίντσερ και ο Μάγιερς έκαναν γρήγορη παραγωγή για την ταινία τον Απρίλιο του 2000  αλλά ο Φίντσερ εγκατέλειψε και, τον Οκτώβριο εκείνον, ο Μπράιαν Ντε Πάλμα ανέλαβε σκηνοθέτης και απευθύνθηκε στην Renaissance Pictures για χρηματοδότηση.  Αργότερα τον ίδιο μήνα, η Warner Bros έθεσε το έργο σε αναστολή,   και ο Μάγερς έχασε το ενδιαφέρον του.  Ο Ράσελ Κρόου, ο Κέβιν Σπέισι και ο Έντουαρντ Νόρτον είχαν επίσης συνδεθεί με την ταινία στα πρώτα στάδια ανάπτυξης της. 

Τον Δεκέμβριο του 2000, ο Μπεν Στίλερ ήταν σε συζητήσεις για τον πρωταγωνιστικό ρόλο ως Τσακ Μπάρις, με τον Μπράιαν Σίνγκερ να σκηνοθετεί και τον Κλούνεϊ να παραμένει ακόμα. Ωστόσο, ο Στίλερ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την ταινία λόγω των συγκρούσεων προγραμματισμού με τις ταινίες Zoolander (2001) και The Royal Tenenbaums (2001).   Αν και ο Σίνγκερ αρχικά ενδιαφερόταν για τον Σαμ Ρόκγουελ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ωστόσο αργότερα πήρε τον Τζόνι Ντεπ για να αντικαταστήσει τον Στίλερ και ξεκίνησε την προπαραγωγή τον Ιανουάριο του 2001  με προγραμματισμένο προϋπολογισμό 35 εκατομμυρίων δολαρίων.   Η Renaissance Pictures κατείχε διεθνή δικαιώματα διανομής, αλλά οι κινηματογραφιστές χρειάζονταν ακόμη περισσότερη χρηματοδότηση καθώς και ένα στούντιο για να καλύψουν τα καθήκοντα διανομής στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Grosvenor Park ενδιαφέρθηκε να συγχρηματοδοτήσει την ταινία από κοινού με την Renaissance,  αλλά τον επόμενο μήνα (Φεβρουάριος 2001), το έργο σταμάτησε για άλλη μια φορά να αναπτυχθεί. Η Miramax Films διαπραγματευόταν για τα εγχώρια δικαιώματα, αλλά προέκυψαν δυσκολίες όταν η Miramax ήθελε επίσης να καλύψει τα διεθνή δικαιώματα. Η Renaissance δεν μπόρεσε επίσης να κλείσει τη χρηματοδότηση εγκαίρως για να καλύψει τόσο την προθεσμία «ασφάλισης παραγωγής» όσο και το πρόγραμμα γυρισμάτων των 65 ημερών  , το οποίο είχε οριστεί να πραγματοποιηθεί κυρίως στο Μόντρεαλ και στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά.  Στη συνέχεια , η Artisan Entertainment ενδιαφέρθηκε να καλύψει τα δικαιώματα διανομής στη Βόρεια Αμερική, αλλά αποχώρησε αφού η προσφορά ξεπέρασε τα 8 εκατομμύρια δολάρια. Ο Τζόνι Ντεπ αποχώρησε τελικά και πήγε να δουλέψει σε άλλες ταινίες.

 Σκηνοθεσία 
Με τον Σίνγκερ να είναι απασχολημένος με την προετοιμασία του X2 , το έργο αναζωογονήθηκε με τον Τζορτζ Κλούνεϊ να αναλαμβάνει τη θέση του σκηνοθέτη. Η Miramax Films συμφώνησε να καλύψει τα καθήκοντα διανομής και να συγχρηματοδοτήσει την ταινία. Στο τέλος, η χρηματοδότηση προήλθε από τη Miramax, την Section Eight Productions του Κλούνεϊ, τη Village Roadshow Pictures, το Mad Chance του παραγωγού Αντριου Λάζαρ , την Allied Filmmakers και την The Kushner-Locke Company.  Ο Κλούνεϊ εξήγησε, Σκέφτηκα ότι αν ήμουν σκηνοθέτης και μπορούσα να φέρω όλους τους άλλους ανέξοδα, θα μπορούσα να επιστρέψω την ταινία στα 30 εκατομμύρια δολάρια, για να γυρίσω την ταινία και αυτό ήταν ένα μεγάλο μέρος του λόγου μου στον Χάρβεϊ Γουάινστιν στην Miramax.



Επειδή η ταινία ήταν το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο  Κλούνεϊ εμπνεύστηκε από τους φίλους του Στίβεν Σόντερμπεργκ και τους αδερφούς Κοέν για το κινηματογραφικό του στυλ.  Ο συγγραφέας Τσάρλι Κάουφμαν είπε ότι ήταν δυσαρεστημένος με τον τρόπο που ο Κλούνεϊ αντιμετώπισε το σενάριο. Πέρασα πολύ χρόνο δουλεύοντας το σενάριο, εξήγησε, αλλά δεν νομίζω ότι τον ενδιέφεραν τα πράγματα που με ενδιέφεραν εμένα. Έχω προχωρήσει και δεν έχω καμία εχθρότητα με τον Κλούνεϊ, αλλά είναι μια ταινία με την οποία δεν έχω σχέση. Ο Κλούνεϊ αναγνώρισε ότι το αρχικό σενάριο του Κάουφμαν περιείχε πραγματικά αστείες σκηνές που δεν θα έπαιρναν ποτέ το πράσινο φως ενός στούντιο. Μια δευτερεύουσα πλοκή εθισμού στα ναρκωτικά αφαιρέθηκε με βάση το αίτημα του Μπάρις για ιστορική αυθεντικότητα.

Ο Κλούνεϊ ήταν ανένδοτος ότι ο Μπάρις αναμείχθηκε έντονα κατά τη διάρκεια της παραγωγής σε μια προσπάθεια να απεικονίσει την ταινία από τη δική του σκοπιά. Ο Μπάρις ήταν τόσο ενθουσιώδης με τη δουλειά του Κλούνεϊ στην ταινία που άρχισε να γράφει το Bad Grass Never Dies, τη συνέχεια του Confessions of a Dangerous Mind . Η Miramax κατέχει επίσης τα κινηματογραφικά δικαιώματα του Bad Grass.  Ο Μπάρις κινηματογράφησε τις εμφανίσεις του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στον Καναδά και μαγνητοφώνησε την φωνή του στο σπίτι του Κλούνεϊ. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με τον ισχυρισμό του Μπάρις ότι ήταν δολοφόνος της CIA, ο Κλούνεϊ σχολίασε: Δεν ξέρω πόσο το πίστευα. Δεν ήθελα να τον ρωτήσω επίσημα, γιατί δεν ήθελα να πει τα κατάφερα. Ήθελα να πω την ιστορία και σκέφτηκα ότι ήταν ενδιαφέρον,  και αυτό θέλαμε για την ταινία. 

 Υποδοχή 
 Εισπράξεις 
Για να συνδεθεί με την κυκλοφορία της ταινίας, η Miramax Books επανδημοσίευσε το βιβλίο του Μπάρις που είχε δημοσιευθεί το 1984.  Η ταινία έκανε πρεμιέρα εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών το 2002 προτού η Miramax Films την δώσει σε μια περιορισμένη κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 31 Δεκεμβρίου 2002. Η ευρεία κυκλοφορία έγινε στις 24 Ιανουαρίου 2003.  Η ταινία μόλις που ανέκτησε το κόστος παραγωγής της, εισπράττοντας μόνο 33,01 εκατομμύρια δολάρια, από τα οποία 16 εκατομμύρια ήταν εγχώρια έσοδα και 17,01 εκατομμύρια προήλθαν από ξένες αγορές. 

 Κριτικές 
Η ταινία έλαβε κυρίως θετικές κριτικές.  Στο Metacritic η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 67/100, με βάση 33 κριτικές, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές".

Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε θετική κριτική στην  ταινία, απονέμοντας την 3 1 ⁄ 2 στα 4 αστέρια. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζορτζ Κλούνεϊ δεν είναι μόνο συναρπαστικό ως ιστορία, αλλά είναι υπέροχο να το δεις, σχολιάσε ο Ίμπερτ, ένα πάντρεμα λαμπερών ποπ εικόνων από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 και σκοτεινά, ψυχρά κατασκοπευτικά τοπία που φαίνεται να έχουν περιπλανηθεί από τον Τζον λε Καρέ.   Ο Πίτερ Τράβερς του περιοδικού Rolling Stone έγραψε ότι η ταινία είχε μια τέλεια ισορροπία σκοτεινού χιούμορ και ψυχολογικού δράματος. Ο Κλούνεϊ αντιμετωπίζει μια εκτεταμένη παραλογιστική φαντασίωση με τον Μπάρις ως παράδειγμα παράνοιας, έγραψε ο Τράβερς. Ο Τζέιμς Μπεραρνεντέλι έγραψε μια μικτή κριτική. Ο Τζορτζ Κλούνεϊ είναι πρόθυμος να δείξει πόσα πολλά έχει μάθει στα χέρια των κινηματογραφιστών της Α-λίστας με τους οποίους έχει συνεργαστεί. Έτσι έχουμε ένα στυλ που είναι περίπου 50% Στίβεν Σόντερμπεργκ και 50% των αδερφών Κοέν. Μερικές φορές λειτουργεί, αλλά κυρίως φαίνεται πολύ καλλιτεχνικό, με κάθε λογής παράξενες γωνίες και ασυνήθιστες λήψεις''.

 Διακρίσεις
"Οι εξομολογήσεις ενός επικίνδυνου μυαλού" παρουσιάστηκαν στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου στις 10 Φεβρουαρίου 2003. Ο Σαμ Ρόκγουελ κέρδισε την Αργυρή Άρκτο Α' Ανδρικού Ρόλου και ο Τζορτζ Κλούνεϊ ήταν υποψήφιος για την Χρυσή Άρκτο αλλά έχασε από τον Μάικλ Γουίντερμποτομ του "In This World".

 Οικιακά μέσα 
Κυκλοφόρησε σε VHS και DVD τον Σεπτέμβριο του 2003. Το DVD περιλαμβάνει πάνω από 20 λεπτά κομμένων σκηνών , τις τρεις δοκιμαστικές οντισιόν του Ρόκγουελ, ένα σύντομο ντοκιμαντέρ με τίτλο "The Real Chuck Barris", το ηχητικό σχόλιο του Κλούνεϊ, και μια σύνθεση χαρακτηριστικών .

 Παραπομπές 


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μεξικό
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες