Λέγκα (πολιτικό κόμμα)

Η Λέγκα (επίσημα: Λέγκα για τον Σαλβίνι Πρωθυπουργό, ιταλικά: Lega per Salvini Premier, LSP), είναι ένα εθνικό-συντηρητικό και ρεζιοναλιστικό πολιτικό κόμμα στην Ιταλία , με επικεφαλής τον Ματέο Σαλβίνι. Η Λέγκα, είναι η ανεπίσημη διάδοχος της Λέγκα του Βορρά (LN) με την οποία επί της ουσίας ταυτίζεται. Το κόμμα, περιγράφεται από πολλές πηγές ως δεξιο-λαικιστικό*, ενώ διαθέτει πολλές εσωτερικές πτέρυγες που το καθιστούν πολυσυλλεκτικό κόμμα.

Ανήκει στον δεξιό κυβερνητικό συνασπισμό της χώρας, και αποτελεί την τέταρτη κοινοβουλευτική δύναμη της χώρας, με πολύ ισχυρή παρουσία στον βορρά. Παραδοσιακά (ιστ. με την Λέγκα του Βορρά), το κόμμα αποσκοπούσε στην απόσχιση των βόρειων επαρχιών από την χώρα, αλλά σήμερα τηρεί πιο μετριοπαθή στάση.

Η Λέγκα, ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2017 ως αδελφό κόμμα του LN, που δραστηριοποιείται στη βόρεια Ιταλία (Λομβαρδία, Βένετο, Πεδεμόντιο, Λιγουρία, Τοσκάνη, Αιμιλία) και ως αντικαταστάτης του «Μαζί με τον Σαλβίνι» (NcS), την πρώην θυγατρική του LN στη κεντρική και νότια Ιταλία. Το νέο κόμμα είχε ως στόχο να διασπείρει τις αξίες και τις πολιτικές της LN στην υπόλοιπη χώρα. Μερικοί πολιτικοί σχολιαστές περιέγραψαν την Λέγκα ως ένα κόμμα με στόχο την πολιτική αντικατάσταση του LN, λόγω του νόμιμου χρέους του €49 εκατ.. Η LN έχει ήδη καταστεί σε μεγάλο βαθμό αδρανής από τον Ιανουάριο του 2020 και έχει υποκατασταθεί πρακτικά από την Λέγκα, το οποίο δραστηριοποιείται σε όλη την Ιταλία. Το κόμμα κατέλαβε την τρίτη θέση στις γενικές εκλογές του 2018 και την πρώτη θέση στις ευρωεκλογές του 2019. Όπως και το LN, η Λέγκα είναι μια ομοσπονδία περιφερειακών κομμάτων, από τα οποία τα μεγαλύτερα και ιστορικότερα είναι η Λέγκα Βένετα και η Λέγκα Λομβάρδα. Η πολιτική βάση του κόμματος βρίσκεται στη βόρεια Ιταλία, όπου το κόμμα λαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της υποστήριξής του και όπου έχει διατηρήσει την παραδοσιακή αυτονομιστική προοπτική που είχε και το LN, ειδικά στο Βένετο και την Λομβαδία.

Τον Φεβρουάριο του 2021, η Λέγκα εντάχθηκε στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Μαρίο Ντράγκι. Μετά από ένα απογοητευτικό αποτέλεσμα στις γενικές εκλογές του 2022, το κόμμα εντάχθηκε στην κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι με πέντε υπουργούς, συμπεριλαμβανομένου του Τζιανκάρλο Τζιορτζέτι ως υπουργός Οικονομίας και Χρηματο-οικονομικών και του Σαλβίνι ως αντιπρόεδρος παρά-τω-πρωθυπουργού και υπουργού Υποδομών και Μεταφορών. Η Λέγκα συμμετέχει επίσης σε 15 περιφερειακές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων των δύο αυτόνομων επαρχιών. Πέντε περιφερειακοί πρόεδροι, μεταξύ των οποίων ο Ατίλιο Φόντανα (Λομβαρδία), ο Λούκα Ζάια (Βένετο) και ο Μασιμίλιανο Φεντρίγκα (Φριούλι-Βενέτσια Ζούλια), είναι μέλη του κόμματος. Η Φεντρίγκα είναι επίσης πρόεδρος της Διάσκεψης των Περιφερειών και των Αυτόνομων Περιφερειών.

 Ιστορία 

 Προ-ιστορία 
Η Lega Nord (LN) ιδρύθηκε το 1989 ως ομοσπονδία έξι περιφερειακών κομμάτων από τη βόρεια και βόρεια κεντρική Ιταλία (Liga Veneta, Lega Lombarda, Piemont Autonomista, Uniun Ligure, Lega Emiliano-Romagnola και Alleanza Toscana), η οποία έγινε η ιδρυτική "εθνική" κατηγορία του κόμματος το 1991. Ο Ουμπέρτο Μπόσι ήταν ο ιδρυτής του κόμματος και αργότερα ιστορικός ομοσπονδιακός γραμματέας. Η LN υποστηρίζει εδώ και καιρό την μετατροπή της Ιταλίας από ενιαίο κράτος σε ομοσπονδία, τον δημοσιονομικό ομοσπονδιακισμό, τον περιφερειακότητα και μεγαλύτερη περιφερειακός αυτονομία, ειδικά για τις βόρειες περιοχές. Μερικές φορές, το κόμμα υπερασπίστηκε την αποσχισμό του Βορρά, το οποίο το κόμμα αναφέρθηκε ως "Πανδονία", και ως εκ τούτου τον εθνικισμό του Παδανίου. Το κόμμα ήταν πάντα αντίθετο στην παράνομη μετανάστευση και συχνά υιοθετούσε ευρωσκεπτικές στάσεις, ενώνοντας την ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία στο Ευρω­παϊκό Κοινοβούλιο το 2019. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, το LN σχηματίζει συμμαχίες τόσο με τα κόμματα κεντροδεξιού όσο και με τα κόμματα κεντροαριστερού, αλλά στις γενικές εκλογές συνήθως ήταν μέρος του κεντρο δεξιού συνασπισμού του Silvio Berlusconi και, περιστασιακά, διαλέχθηκε ως ανεξάρτητο κόμμα (το 1996, κερδίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα του μέχρι στιγμής: 10,1% των ψήφων). Στη Βόρεια Πολωνία, πολλές περιοχές έχουν επικεφαλής από μέλη της ΛΔΕ, συμπεριλαμβανομένου του Βενετό (από το 2010) και της Λομβαδία (από 2013).

 Ο δρόμος για το νέο κόμμα 
αριστερά|μικρογραφία|213x213εσ|Ο Σαλβίνι κατά τη διάρκεια της τελικής συγκέντρωσης της εκλογικής εκστρατείας του 2018 στο Μιλάνο
Στις εκλογές για την ηγεσία του 2017, ο Σαλβίνι επιβεβαιώθηκε ηγέτης της Λέγκα του Βορρά, νικώντας τον Τζιανί Φάβα. Το ομοσπονδιακό συνέδριο του Μάη του 2017 σηματοδότησε την "εθνική" αλλαγή. Τον Οκτώβριο του 2017, ο Σαλβίνι ανακοίνωσε ότι στις γενικές εκλογές του 2018 το κόμμα θα μετονομαστεί απλά ως «Λέγκα» και θα αναπτύξει λίστες επίσης στην κεντρική και νότια Ιταλία. Στις 14 Δεκεμβρίου 2017, το κόμμα «Λέγκα για τον Σαλβίνι Πρωθυπουργό» ιδρύθηκε από το ιστορικό μέλος του LN Ρομπέρτο Καλντερόλι και το σύνταγμά του δημοσιεύθηκε στην Gazzetta Ufficiale. Οι επίσημοι στόχοι της Λέγκα ήταν η μετατροπή της Ιταλίας «σε σύγχρονο ομοσπονδιακό κράτος μέσω δημοκρατικών και εκλογικών μεθόδων» και η υποστήριξη της «ελευθερίας και της κυριαρχίας των λαών σε ευρωπαϊκό επίπεδο».

 Κυβέρνηση του Κόντε και ευρωεκλογές 2019 
Στις γενικές εκλογές του 2018, η Λέγκα κέρδισε το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι στιγμής. Η Λέγκα συγκέντρωσε το 17,35% των ψήφων, και κέρδισε 125 έδρες στη Βουλή και 58 έδρες στη Γερουσία, καθιστώντας το μεγαλύτερο κόμμα της ιταλικής δεξιάς (κεντροδεξιός συνασπισμός: Φόρτσα Ιτάλια, Αδέλφια της Ιταλίας και Εμείς με την Ιταλία, Ένωση του Κέντρου) και καθιερώνοντας τον εαυτό της ως την τρίτη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της χώρας. Στο εκλογικό σχήμα της Λέγκα περιλήφθηκαν αρκετοί ανεξάρτητοι πολιτικοί, όπως οι Τζιούλια Μποντζιόρνο και Αλμπέρτο Μπανιάι, και πολλά μικρά κόμματα: το Σαρδηνιακό Κόμμα Δράσης, το Ιταλικό Φιλελεύθερο Κόμμα, το Εθνικό Κίνημα για την Κυριαρχία και το Εμείς με τον Σαλβίνι. Το σύνθημα των εκλογών ήταν «Λέγκα – Ο Σαλβίνι για Πρωθυπουργός» και «Οι Ιταλοί πρώτα». 
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η 1η κυβέρνηση του Κόντε ορκίστηκε στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε
Όταν ολοκληρώθηκαν οι εκλογές κανένα κόμμα ή συνασπισμός δεν είχε την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Τα κόμματα της δεξιάς είχαν μία σχετική πλειοψηφία, το Κίνημα Πέντε Αστέρων ήταν πρώτο κόμμα και κεντροαριστερή συμμαχία του Ματέο Ρέντσι ήρθε τρίτη. Κατόπιν τρίμηνων διαπραγματεύσεων, την 1η Ιουνίου σχηματίστηκε μία «κυβέρνηση αλλαγής» δηλαδή μία ετερόκλητη συμμαχία της Λέγκας με την Κίνηση Πέντε Αστέρων (M5S), η οποία είχε καταλήξει πρώτη στις εκλογές με 32.7% των ψήφων. Η λεγόμενη "κίτρινη-πράσινη κυβέρνηση" ηγήθηκε από τον Τζουζέπε Κόντε, έναν ανεξάρτητο νομικό που τότε ήταν στον στενό κύκλο του M5S, και περιλάμβανε τον Σαλβίνι ως υπουργό Εσωτερικών. Οι αρχηγοί των δύο κομμάτων, ο Ματέο Σαλβίνι και ο Λουίτζι ντι Μάιο έγιναν Αναπληρωτές Πρωθυπουργοί. Στο Υπουργικό Συμβούλιο οι 8 Υπουργοί ήταν του Κινήματος 5 Αστέρων, οι 5 ήταν της Λέγκα και οι 6 ήταν ανεξάρτητοι πολιτικοί. Ο Σαλβίνι ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών. Επίσης, 3 αναπληρωτές Υπουργοί και 15 υφυπουργοί ήταν της Λέγκα.
αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Ο Ματέο Σαλβίνι, ο Τζιαν Μάρκο Σεντινάιο και ο Τζιανκάρλο Τζιορτζέτι στο Παλάτι Κουιρινάλε μετά τις εκλογές του 2018
Από την ίδρυση της κυβέρνησης, χάρη στην θετική αποτίμηση του Σαλβίνι ως υπουργού, το κόμμα ήταν τακτικά το μεγαλύτερο κόμμα της χώρας σε δημοσκοπήσεις, με περίπου ή πάνω από 30%. Στις ευρωεκλογές του 2019, η Λέγκα κέρδισε 34,3% των ψήφων, κερδίζοντας για πρώτη φορά πλειοψηφία των ψηφοφόρων, ενώ το M5S σταμάτησε στο 17,1%. Συγκεκριμένα κέρδισε τις 29 από τις 76 έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το σύνθημα του κόμματος ήταν «Η Ιταλία Πρώτα» και εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα Ταυτότητας και Δημοκρατίας.
μικρογραφία|258x258εσ|Η Λέγκα ήρθε πρώτη στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2019
Τον Αύγουστο του 2019, ο Σαλβίνι ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εγκαταλείψει τον συνασπισμό με το M5S, και κάλεσε σε πρόωρες γενικές εκλογές. Ωστόσο, μετά από επιτυχημένες συνομιλίες μεταξύ του M5S και του Δημοκρατικού Κόμματος (PD), η σημερινή κυβέρνηση αντικαταστάθηκε τελικά από μια νέα κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Κόντε. Η Λέγκα επέστρεψε έτσι στην αντιπολίτευση, και συνασπίστηκε με τις υπόλοιπες δυνάμεις της δεξιάς.

 Κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Μάριο Ντράγκι 
δεξιά|μικρογραφία|Ο Ματέο Σαλβίνι στο Παλάτι Κουιρινάλ τον Ιανουάριο του 2021
Τον Ιανουάριο του 2021, η δεύτερη κυβέρνηση του Κόντε έπεσε μετά την απώλεια υποστήριξης από το κόμμα Ιτάλια Βίβα του Ματέο Ρέντσι. Στη συνέχεια, ο πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα διορίστηκε τον Μαρίο Ντράγκι για να σχηματίσει ένα υπουργικό συμβούλιο, το οποίο κέρδισε την υποστήριξη της Λέγκα, του M5S, του PD και του FI. Η Λέγκα εισήλθε στην νέα κυβέρνηση με τρεις υπουργούς υψηλού προφίλ από την "κεντρώα" πτέρυγα του κόμματος. Η στήριξη του κόμματος για την κυβέρνηση του Ντράγκι ήταν σε αντίθεση με τις ευρωσκεπτικές στάσεις του.

 Γενικές εκλογές 2022 και κυβέρνηση Μελόνι 
Τον Ιούλιο του 2022, το M5S δεν συμμετείχε στην ψήφο εμπιστοσύνης της Γερουσίας για ένα κυβερνητικό νομοσχέδιο. Ο πρωθυπουργός Ντράγκι πρότεινε την παραίτησή του, η οποία απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο Ματάρελα. Μετά από λίγες ημέρες, ο Ντράγκι ζήτησε ξανά ψήφο εμπιστοσύνης για να εξασφαλίσει την κυβερνητική πλειοψηφία που υποστηρίζει το υπουργικό του συμβούλιο, απορρίπτοντας παράλληλα την πρόταση που προτάθηκαν από την Λέγκα και την FI για μια νέα κυβέρνηση χωρίς το M5S. Τότε η Λέγκα -παρά τις κλήσεις από τους περιφερειακούς προέδρους της να κάνουν το αντίθετο- καθώς και το M5S, η Φόρτσα Ιτάλια και τα Αδέλφια της Ιταλίας, δεν συμμετείχαν στην ψηφοφορία. Συνεπώς, ο Ντράγκι υπέβαλε την τελική παραίτησή του στον πρόεδρο Ματάρελα, ο οποίος διέλυσε τα κοινοβούλια, οδηγώντας την χώρα σε πρόωρες εκλογές.

Στις γενικές εκλογές του 2022, η Λέγκα, αν και στην πλευρά των νικητών ως μέρος του «κεντροδεξιού» συνασπισμού (FI, L, FdI), κέρδισε μόνο το 8,8% των ψήφων, σε σύγκριση με το 26,0% που κέρδισαν τα Αδέλφια της Ιταλίας (FdI), ενώ το FI το 8,1%. Ως αποτέλεσμα, η Τζορτζία Μελόνι, ηγέτης της FdI, δέχτηκε το καθήκον να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση και ανακοίνωσε την κυβέρνηση Μελόνι που ανέλαβε επίσημες λειτουργίες μετά την ορκωτική ορκωμοσία κάθε υπουργού στις 22 Οκτωβρίου και στην οποία συμμετέχει και η Λέγκα.

 2024 Εκλογές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
Σε προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών του 2024, ο Σαλβίνι κάλεσε την Μαρίν Λε Πεν στην συγκέντρωση του κόμματος στη Ποντίντα τον Σεπτέμβριο του 2023 και οργάνωσε συνέδριο του ευρωκόμματος Ταυτότητας & Δημοκρατίας στη Φλωρεντία τον Δεκέμβριο του 2023. Το κόμμα προσπάθησε επίσης να σφυρηλατήσει μια πολυσυλλεκτική σκηνή, με πρόσωπα όπως αυτά της δημοφιλούς δημάρχου Ζάια, με άνοιγμα στις πιο δεξιές πτέρυγες με πρόσωπα όπως αυτά του στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι, αλλά και προς την κεντροδεξιά καλωσορίζοντας τον κεντρώο ευρωβουλευτή Αλντό Πατρίσιελο, την Ένωση του Κέντρου, και το Ιταλικό Φιλελεύθερο Κόμμα. Στο τέλος, ούτε η Fedriga ούτε η Zaia επέλεξαν να εκλεγούν, ενώ ο Vannacci δέχτηκε να είναι υποψήφιος, παρά τις ισχυρές επιφυλάξεις από σχεδόν όλα τα ανώτερα μέλη του κόμματος.

Το μερίδιο της Ένωσης στις ψήφους ήταν 9,0%, με τον Βανάτσι, ο οποίος έλαβε πάνω από μισό εκατομμύριο προτιμήσεις, να είναι ένας από τους πιο ψηφισμένους υποψηφίους στις εκλογές. Το κόμμα βελτιώθηκε την κατάταξη του στο Νότο, χάρη σε υποψηφίους όπως ο Πατριάτσιο  και ο Ραφάλε Στανκανελί  , αλλά υπέφερε στα παραδοσιακά οχυρά της βόρειας Ιταλίας, όπου το κόμμα απέτυχε ακόμα χειρότερα από τις γενικές εκλογές του 2022 . Σε πλαίσιο, πράγματι, στις περιφερειακές εκλογές του 2024 στο Πιεμοντέ το κόμμα κέρδισε μόλις 9,4% των ψήφων, ενώ ήταν μέρος του νικητή κεντροδεξιάς συνασπισμού με επικεφαλής τον σημερινό πρόεδρο Alberto Cirio. Μετά τις εκλογές, ο μακροχρόνος εσωτερικός κριτικός και ηγέτης του Comitato Nord, Γκρίμολντι, εκδιώχθηκε από το κόμμα.

 Ιδεολογία, πλατφόρμα, φατρίες, συμμαχίες 
βλέπε: Ιδεολογία της Λέγκα του Βορρά

Διεθνώς, η Λέγκα περιγράφεται συνήθως ως δεξιό ή ακροδεξιό κόμμα. Ωστόσο, τα περισσότερα ιταλικά μέσα ενημέρωσης θεωρούν το κόμμα ως κεντροδεξιό. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Αντόνιο Πολίτο, συντάκτη της Corriere della Sera και πρώην κεντροαριστερό πολιτικό, η Λέγκα είναι "τουλάχιστον κεντρώα κατά το ήμισυ, σίγουρα εντελώς κεντρώα στο Βενετό και τη Λομβαδία, τόσο ως εκλογικό σώμα όσο και ως πολιτική κουλτούρα των κυβερνητών της". Η ταμπέλα "άκρα δεξιά" απορρίπτεται εντελώς από το κόμμα και, σύμφωνα με τον Σαλβίνι, "οι Ιταλοί δεν είναι ένας πληθυσμός εξτρεμιστών, πόσο μάλλον ρατσιστών. Κυβερνούμε μεγάλο μέρος της χώρας, και δεν θα μας ψηφίσουν αν ήμασταν εξτρεμιστές. Υπάρχει μεγάλη τεμπελιά από πλευράς του ξένου τύπου, επειδή στο οικονομικό μέτωπο είμαστε απολύτως φιλελεύθεροι". Από τους τρεις αντισυκράτορες του Σαλβίνι, ο Τζορτζέτι αντιπροσωπεύει την φιλελεύθερη πτέρυγα, ο Λορένζο Φοντάνα την θρησκευτική, παραδοσιοκρατική και κοινωνικο-συντηρητική, και τον Ανδρέα Κρίππα την σκληρή δεξιά.

Η Λέγκα είναι επίσημα μέρος του κεντροδεξιού συνασπισμού, μαζί με τη Forza Italia (FI) και τα Αδέλφια της Ιταλίας (FdI), ωστόσο, από το 2018, το κόμμα έχει κυβερνήσει τόσο με τοΚίνηση Πέντε Αστέρων (M5S) όσο και με το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα (PD).

Παρόλο που συνεχίζει να υποστηρίζει τον αυτονομισμό, υπό τον Σαλβίνι η Λέγκα σταδιακά αλλά αποφασιστικά εγκατέλειψε την σκληρή γραμμή του πλήρους αποσχισμού των Παδανών, που για πολύ καιρό ακολουθούσαν η Λέγκα του Βορρά. Το κόμμα έχει επίσης κάνει άνοιγμα προς την νότια Ιταλία. Η Λέγκα συνδυάζει τον εθνικισμό με τον τοπικισμό, ομοίως με την Ένωση Τιτσινό στην Ελβετία. Επιπλέον, τοπικά, τα περιφερειακά κόμματα που σχηματίζουν την Λέγκα συνεχίζουν να υποστηρίζουν τις περιφερειακές ταυτότητες, όπως ο ενετικός εθνικισμός στο Βενετό και ο λομβαρδικός εθνικισμός στη Λομβαρδία.

Στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων, η Λέγκα αντιτίθεται έντονα στην παράνομη μετανάστευση, ειδικά στις μεταναστευτικές ροές από τη θάλασσα. Είναι ιδιαίτερα επικριτική για τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που μεταφέρουν μετανάστες σε ευρωπαϊκές διασυνοριακές χώρες, καθώς πιστεύουν ότι είναι συνένοχοι της "εμπορίας ανθρώπων". Μέσα στα σύνορα της Ιταλίας, η Ένωση είναι σκεπτική όσον αφορά τις αιτήσεις ασύλου και τα συναφή κέντρα υποδοχής και ελπίζει στην απέλαση των παράτυπων μεταναστών. Έχει προσπαθήσει να ρυθμίσει μερικά από τα θέματα μετανάστευσης μέσω των λεγόμενων "διαταγών ασφαλείας".

Στην εξωτερική πολιτική, το κόμμα είναι φιλο-ατλαντικιστικό  αλλά έχει επίσης υποστηρίξει φιλικότερες σχέσεις με τη Ρωσία, αντιτάσσεται στις κυρώσεις προς την Ρωσία. Το 2019 οι ισχυρισμοί ότι το κόμμα δέχτηκε ρωσική χρηματοδότηση συζητήθηκαν στην Ιταλία και ονομάστηκαν "Russiagate", αλλά απορρίφθηκαν πλήρως.

Μέχρι το 2018, η Λέγκα εξέφραζε έντονη αντίθεση στο ευρώ. Ως μέρος της κυβέρνησης Κόντε όμως, το κόμμα επανεξετάσε την αντίθεσή του στο ενιαίο νόμισμα.

Στην οικονομική πολιτική, η Λέγκα έχει ένα μικτό ιστορικό. Η Λέγκα του Βορρά, ξεκίνησε ως ελευθεριακή, αλλά στην συνέχεια μετατράπηκε σε πιο φιλο-λαϊκό κόμμα. Η πλατφόρμα του τρέχοντος κόμματος περιλαμβάνει τη μείωση του φορολογικού φόρου και την εφαρμογή ενός σταθερού φόρου εισοδήματος στο 15%, ενώ αντιτίθεται σε όρια πληρωμών μετρητών. Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, το κόμμα είναι "νεοφιλελεύθερο", ενώ άλλοι παρατηρητές αμφισβητούν οποιοδήποτε τέτοιο χαρακτηρισμό και τοποθετούν την Λέγκα μεταξύ "οικονομικού φιλελευθερισμού" και "κεϋνσιανής οικονομίας". Ο Τζορτζέτι θεωρείται συνήθως φιλελεύθερος, ενώ ο Μπαγκνάι (ο οικονομικός εκπρόσωπος του κόμματος) ταυτίζεται ως "μετα-κεϋνσιανός.  Επίσης φατρίες του κόμματος είναι κατά της παγκοσμιοποίησης.

Σχετικά με την κοινωνική πρόνοια, η Ένωση είναι ένας από τους κύριους επικριτές της αύξησης της ηλικίας συνταξιοδότησης που προβλέπεται από την μεταρρύθμιση των συντάξεων της Έλσα Φορνέρο το 2011 και κατά τη διάρκεια της πρώτης κυβέρνησης του Κόντε πήρε την έγκριση της λεγόμενης "Quota 100" (συνοχή με 62 χρόνια και 38 συνεισφορές). Επιπλέον, το κόμμα αντιτίθεται στα εισοδήματα των πολιτών και μετανιώνει που ψήφισε γι' αυτό το 2018.

Σε κοινωνικά ζητήματα, η Λέγκα έχει γενικά συντηρητικές θέσεις, με εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, το κόμμα έχει παραμείνει για πολύ καιρό υποστηρικτής της αποποινικοποίηση της ιεροδουλείας. Στο πολιτικό του πρόγραμμα, το κόμμα υποστηρίζει την προστασία του περιβάλλοντος, την ίδρυση και συντήρηση δημόσιων χώρων πρασίνου και εθνικών πάρκων, την ανακύκλωση, και απαγόρευση (ή έλεγχος) στην κατασκευή υπόστεγων και κλειστών χώρων στην επαρχία, ιδίως στο Βένετο. Η Λέγκα, που έχει έναν ισχυρό γεωργικό κλάδο, υποστηρίζει την προστασία της παραδοσιακής κουζίνας, έχει αντιταχθεί στην κατανάλωση ΓΤΟ, και έχει αγωνιστεί για την αναθεώρηση του συστήματος ποσοστώσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.

 Περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση 
Η Λέγκα συμμετέχει σε 15 από τις 21 υπο-εθνικές κυβερνήσεις (η Ιταλία έχει 20 περιφέρειες, μία από τις οποίες, το Τρεντίνο-Αλτο Άντιγκε/Συδτιρόλ, αποτελείται από δύο αυτόνομες επαρχίες με αυτονομία και κάθε μία από τις έδρες της Διάσκεψης των Περιφερειών και των αυτόνομων επαρχιών: το Τρεντίνο και το Νότιο Τιρόλο). Παρακάτω παρατίθεται ένας κατάλογος των πιο σημαντικών τοπικών θεσμών που καθοδηγούνται από μέλη του κόμματος.

 Προέδροι των Περιφερειών

 Λομβαρδία (9.965.046 κατοίκοι): Αττιλίο Φοντάνα
 Βένετο (4,854,633 κάτοικοι): Λούκα Ζάια
 Φριούλι-Βενέτια Τζούλια (1197.295 κάτοικοι): Μασιμιλιανό Φεδρίγκα
 Ούμπρια (859.572 κάτοικοι): Ντόνατελα Τεσεϊ

 Προέδροι των αυτόνομων επαρχιών

 Τρεντίνο (542,58 κάτοικοι): Μαυρίσιο Φουγκάτι (επίσης πρόεδρος του Τρεντινο-Αλτο Αδίγκε/Συδτιρόλ, με ρόλο περιτροπής).

 Αποτελέσματα εκλογών 
ΕκλογέςΗγέτηςΤο ΚοινοβούλιοΣύνοδος των ΗΠΑΨήφοι% Έδρες+/-ΘέσηΨήφοι% Έδρες+/-Θέση2018Ματέο Σαλβίνι5,698,68717.41043η5,321,53717.6403η20222,464,0058.8594η2,439,2008.9284η

 Ευρω­παϊκό Κοινοβούλιο 
ΕκλογέςΗγέτηςΨήφοι%Έδρες+/-Ομάδα ΕΚ2019Ματέο Σαλβίνι9,175,208 (1η) 34.3ΝέαΤ&Δ20242.099.269 (5η) 9.021Πατριώτες

 Περιφερειακά συμβούλια 
ΠεριφέρειαΕκλογέςΨήφοι%Έδρες+/−Κυβέρνηση/
ΑντιποίτευσηΚοιλάδα Αόστα202015.837 (1η) 23.94ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΠιεδεμόντιο2019712.703 (1η) 37.121ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΛομβαρδία2023476.175 (3η) 177.387 (5η) 16.5  (λόγος των κομμάτων)  6.2 (λόγος της Φόντνα)  (Πίνακας Φόρταντα) 10ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΝότιο Τυρόλο20238.541 (10η) 3.03ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΤρεντίνο202330,347 (2ο) 24,953 (4ο) 13.1  (λόγος των κομμάτων)  10.7 (λόγος Fugatti)  (Λίστα Φουγκάτι) 4ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΒένετο2020347.832 (2ο) 916.087 (1ο) 16.9 ( (Στο κατάλογο)  των κομμάτων) 44.6 (ο κατάλογος των Ζάι) ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΦριούλι-Βενετσία Τζιούλια202375.117 (1η) 70,192 (3η) 19.0 (ορίσματα των κομμάτων) 17.8 (ορίσμα της Φεδρίγκας)  (Φεδρίγκα λίστα) 1ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΑιμιλία-Ρομανία2020690.864 (2ο) 32.05ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΛιγουρία2020107.371 (3η) 17.11ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΤοσκάνη2020353.514 (2ο) 21.83ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΜάρτσε2020139.438 (2ο) 22.45ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΟύμπρια2019154.413 (1η) 16.424 (7η) 37.0
3.9 (λίστα Τεσεΐ) 10ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΛάτσιο2023131.631 (4η) 8.51ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΑμπρούζο202443.816 (5η) 7.6–ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΜολιζέ20238.481 (8η) 6.0–ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΚαμπανία2020133.152 (6η) 5.7- Τι;ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΑπουλία2020160.507 (4η) 9.64ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΜπαζιλικάτα201955,393 (2ο) 19.2–ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΚαλαβρία202163.459 (4η) 8.3–ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣαρδηνία201925.957 (11η) 3.8–ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣικελία2022127.454 (6η) 6.8–ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ιταλία
Κατηγορία:CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list