Αστυνομική Ιστορία (ταινία, 1951)

Το Αστυνομική Ιστορία (αγγλικά: Detective Story) είναι ένα αμερικανικό αστυνομικό δράμα του 1951, σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ και με πρωταγωνιστή τον Κερκ Ντάγκλας, η οποία αφηγείται την ιστορία μιας μέρας στη ζωή των διάφορων ανθρώπων που κατοικούν σε μια ομάδα αστυνομικών ερευνητών. Στους δεύτερους συμμετέχουν οι Έλινορ Πάρκερ, Γουίλιαμ Μπέντιξ, Κάθι Ο‘Ντόνελ και Τζορτζ Μακρέντι. Τόσο η Λι Γκραντ όσο και ο Τζόσεφ Γουάισμαν παίζουν μεγάλους ρόλους στο κινηματογραφικό τους ντεμπούτο. Η ταινία διασκευάστηκε από τους Ρόμπερτ Γουάιλερ και Φίλιπ Γιόρνταν από το ομώνυμο έργο του 1949 του Σίντνεϊ Κίνγκσλεϊ. Ήταν υποψήφια για τέσσερα βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένου του Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Γουάιλερ, Α' Γυναικείου Ρόλου για την Πάρκερ και Β' Γυναικείου Ρόλου για την Γκραντ.

Ένας θυμωμένος ντετέκτιβ που βρίσκεται στην Νέα Υόρκη είναι ένας από τους αστυνομικούς που βρίσκονται σε μια ζοφερή καθημερινή μάχη με την κακή ζωή της πόλης. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η έμμονη αναζήτηση ενός ανθρώπου που κάνει εκτρώσεις τον οδηγεί σε μια ανακάλυψη η οποία βρίσκεται πιο κοντά στο σπίτι του. Οι χαρακτήρες που περνούν από το αστυνομικό τμήμα κατά τη διάρκεια της ημέρας περιλαμβάνουν έναν νεαρό μικροκαταχραστή, ένα ζευγάρι διαρρηκτών και μια αφελή κλέφτρα.

 Πλοκή 
Τα γεγονότα της ταινίας συμβαίνουν μέσα σε μια νύχτα στο ντετέκτιβ ενός αστυνομικού τμήματος. Ο ντετέκτιβ Τζιμ ΜακΛίοντ, του οποίου ο βίαιος εγκληματίας πατέρας οδήγησε τη μητέρα του στην παράνοια, τρέφει ένα ισόβιο μίσος για τους παραβάτες του νόμου και είναι πεπεισμένος ότι έχει ένα άψογο ένστικτο να αναγνωρίζει τους εγκληματίες. Διατηρεί μια ιδιαίτερη απέχθεια για τον Δρ. Καρλ Σνάιντερ, για τον οποίο ο ΜακΛίοντ είναι πεπεισμένος ότι έκανε παράνομες αμβλώσεις που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο ασθενών. Ο ΜακΛίοντ έπεισε τη βοηθό του Σνάιντερ να τον εμπλέξει σε μια παράταξη της αστυνομίας. Ωστόσο, ο Σνάιντερ τη δωροδοκεί για να μην τον ξεχωρίσει, εξοργίζοντας τον ΜακΛίοντ.

Ταυτόχρονα, αρκετές άλλες υποθέσεις διεκπεραιώνονται μέσα στο τμήμα. Οι ντετέκτιβ συνέλαβαν τον διαρρήκτη Τσάρλι Τζενίνι, ο οποίος αποκαλύπτεται ότι είναι ψυχοπαθής με εκτεταμένο ποινικό μητρώο, συμπεριλαμβανομένου του φόνου και του βιασμού. Ο ΜακΛιοντ συλλαμβάνει επίσης έναν νεαρό άνδρα που ονομάζεται Άρθουρ Κίντρεντ, ο οποίος έχει παραδεχτεί ότι έκλεψε χρήματα από τον εργοδότη του για να προσπαθήσει να εντυπωσιάσει το κορίτσι που αγαπά. Αν και ο εργοδότης του είναι συμπονετικός και θέλει να αποσύρει τις κατηγορίες μετά την αποπληρωμή του, ο ΜακΛίοντ αρνείται να απελευθερώσει τον μετανιωμένο Κίντρεντ, λέγοντας ότι η επιείκεια οδηγεί μόνο σε περισσότερη εγκληματικότητα. Παρά τα στοιχεία της ευγενικής φύσης του κατηγορούμενου, ο ΜακΛίοντ δεν είναι πρόθυμος να κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε ένα παραβάτη για πρώτη φορά όπως ο Κίντρεντ και ενός επικίνδυνου εγκληματία κατ' εξακολούθηση όπως ο Τζενίνι.

Ο ΜακΛίοντ χάνει άλλη μια ευκαιρία να αποδείξει την ενοχή του Σνάιντερ όταν ένα θύμα πεθαίνει στο νοσοκομείο. Ο Σνάιντερ υπερηφανεύεται ότι έχει ευαίσθητες γνώσεις για τον ΜακΛίοντ, ο οποίος τελικά εκρήγνυται από θυμό και του επιτίθεται βάναυσα, κάτι που απαιτεί από τον διοικητή του ΜακΛίοντ, υπαστυνόμο Μόναγκαν να συνοδεύσει τον Σνάιντερ στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο. Ο Σνάιντερ, ημιλιπόθυμος, αναφέρει το όνομα Τζιακοπέτι, σε σχέση με μια γυναίκα που υποτίθεται ότι συνδέεται με τον ΜακΛίοντ.

Όταν ο δικηγόρος του Σνάιντερ, Έντικοτ Σιμς καταφθάνει για να διαμαρτυρηθεί για το περιστατικό, λέει, άθελά του, ότι η γυναίκα στην οποία αναφερόταν ο Σνάιντερ είναι η σύζυγος του ΜακΛίοντ, η Μαίρη. Ο Μόναγκαν φέρνει τη Μαίρη στον σταθμό και της παίρνει ανάκριση ιδιωτικά. Αρνείται οποιεσδήποτε συνδέσεις μέχρι που ο Μόναγκαν περνά τον Τζιακοπέτι στο γραφείο του, ο οποίος τη χαιρετάει ονομαστικά.

Η πληγωμένη Μαίρη παραδέχεται στον άντρα της ότι πριν από χρόνια είχε μείνει έγκυος από τον Τζιακοπέτι. Ο ΜακΛίοντ, ο οποίος ανησυχούσε για τη φαινομενική στειρότητά της, δεν μπορεί να αντέξει τη σκέψη ότι αυτή προκλήθηκε από την έκτρωση της από τον Σνάιντερ, ειδικά όταν ο Σιμς υπαινίσσεται ότι μπορεί να υπήρχαν περισσότεροι εραστές. Αφού ο ΜακΛίοντ την κατηγορεί για απιστία, η Μαίρη του λέει ότι είναι σκληρός όπως ήταν ο πατέρας του και τον εγκαταλείπει. Ξαφνικά, ο Τζενίνι εκμεταλλεύεται έναν περισπασμό για να κλέψει το περίστροφο ενός αξιωματικού και πυροβολεί θανάσιμα τον ΜακΛίοντ πριν αφοπλιστεί. Πεθαίνοντας, ο ΜακΛίοντ δίνει οδηγίες στον συνάδελφό του να απελευθερώσει τον Κίντρεντ και να πει στη γυναίκα του ότι την εκλιπαρεί να τον συγχωρέσει. Η τοπική εφημερίδα επαινεί τον ΜακΛίοντ που πέθανε «εν ώρα εργασίας».

Συνδέοντας τα περισσότερα από αυτά τα γεγονότα μεταξύ τους είναι η παρουσία της «Κλέφτρας», η οποία αγνοείται από την αστυνομία καθώς κάνει τη δουλειά της.

 Διανομή ρόλων 

 Κερκ Ντάγκλας ως Ντετέκτιβ Τζιμ ΜακΛίοντ
 Έλινορ Πάρκερ ως Μαίρη ΜακΛίοντ
 Γουίλιαμ Μπέντιξ ως Ντετέκτιβ Λου Μπρόντι
 Κάθι Ο'Ντόνελ ως Σούζαν Καρμάικλ
 Τζορτζ Μακρέντι ως Δρ. Καρλ Σνάιντερ
 Χόρεϊς ΜακΜάχον ως Υπαστυνόμος Μόναγκαν
 Γκλάντις Τζορτζ ως Κυρία Χατς
 Τζόσεφ Γουάισμαν ως Τσάρλι Τζενίνι
 Λι Γκραντ ως Κλέφτρα
 Τζέραλντ Μορ ως Τάμι Τζιακοπέτι
 Φρανκ Φέιλερ ως Ντετέκτιβ Γκάλαχερ
 Κρεγκ Χιλ ως Άρθουρ Κίντρεντ
 Μάικλ Στρονγκ ως Λιούις Άμποτ
 Λουίς Βαν Ρούτεν ως Τζο Φέινσον
 Μπερτ Φριντ ως Ντετέκτιβ Ντάκις
 Γουόρνερ Άντερσον ως Έντικοτ Σιμς
 Γκράντον Ρόουντς ως Ντετέκτιβ O'Μπράιεν
 Γουίλιαμ «Μπιλ» Φίλιπς ως Ντετέκτιβ Πατ Κάλαχαν
 Ράσελ Έβανς ως Αστυφύλακας Στιβ Μπαρνς
 Μπερτ Μάστιν ως Γουίλι ο Επιστάτης (δεν πιστώθηκε)

 Παραγωγή 
Η Paramount αγόρασε τα δικαιώματα για την ταινία το 1949 έναντι 285,000 δολαρίων, συν ένα ποσοστό των κερδών.  Ο Άλαν Λαντ ήταν ο πρώτος σταρ που συνδέθηκε με το εγχείρημα. 

Η κινηματογραφική εκδοχή παραλείπει λεπτομέρειες από το αρχικό έργο οι οποίες σχετίζονται με τον εγκληματικό υπόκοσμο και τους κινδύνους ενός αστυνομοκρατούμενου κράτους.

Κατά την παραγωγή, η ταινία είχε μερικά προβλήματα με την Αρχή του Κώδικα Παραγωγής. Ο Κώδικας Παραγωγής δεν επέτρεπε σενάρια που αφορούσαν τη δολοφονία αστυνομικών ή αναφορές σε εκτρώσεις. Ο Τζόσεφ Μπριν πρότεινε ότι οι σαφείς αναφορές στην έκτρωση να μεταβληθούν σε «παράνομη υιοθεσία μωρών». Ωστόσο, όταν κυκλοφόρησε η ταινία, οι κριτικοί κινηματογράφου εξακολουθούσαν να ερμηνεύουν τον Δρ. Σνάιντερ ως παράνομο γιατρό που κάνει εκτρώσεις. Οι Μπριν και Γουίλιαμ Γουάιλερ πρότειναν στην Επιτροπή Κώδικα Παραγωγής MPAA να μεταβληθεί ο κώδικας έτσι ώστε να επιτρέπει η δολοφονία αστυνομικών εάν ήταν απολύτως απαραίτητο για την πλοκή. Συμφώνησαν και ο κώδικας τροποποιήθηκε, αφαιρώντας την προηγούμενη απαγόρευση που αφορούσε την δολοφονία αστυνομικών. Ένας άλλος αξιοσημείωτος παράγοντας σχετικά με το πέρασμα αυτής της ταινίας είναι ότι, τη στιγμή που γυρίστηκε αυτή η ταινία, η κύρια ανησυχία της Διοίκησης του Κώδικα Παραγωγής για τη δολοφονία αστυνομικού αφορούσε τις ταινίες «Γκάνκστερ», καθώς υπάρχει σύγκρουση μεταξύ του εγκληματία και του αστυνομικού. Η δολοφονία δεν ήταν προμελετημένη, κάτι που και πάλι βοήθησε στη Διοίκηση του Κώδικα Παραγωγής να περάσει την ταινία. Prince, S. (2003). 

 Υποδοχή 

 Κριτικές 
Όταν κυκλοφόρησε η ταινία, ο Μπόσλεϊ Κρόουθερ, κριτικός κινηματογράφου για τους New York Times, επαίνεσε την ταινία και την επιλογή των ηθοποιών, γράφοντας: «Το θεατρικό έργο του Σίντνεϊ Κίνγκσλεϊ, Detective Story, έγινε μια ζωηρή, απορροφητική ταινία από τον παραγωγό-σκηνοθέτη Γουίλιαμ Γουάιλερ με τη βοήθεια ενός εκλεκτού συνόλου ηθοποιών που ανταποκρίνεται στην κάπως γραφική επίδειξη της ρατσιστικής κίνησης που ρέει μέσα από μια ομάδα ντετέκτιβ που φορούν πολιτικά ρούχα σε ένα αστυνομικό τμήμα της Νέας Υόρκης και έχει πολύ περιορισμένη διείσδυση στις ζωές οποιουδήποτε εκτίθεται. ... Στην ερμηνεία αυτής της βιομηχανίας, κάθε ηθοποιός βαθμολογείται καλά, με πιθανή εξαίρεση την Έλινορ Πάρκερ ως σύζυγο του ήρωα, και πραγματικά δεν φταίει. Ο Κερκ Ντάγκλας, είναι τόσο δυναμικός και επιθετικός ως ο ντετέκτιβ με μία ιδιοτροπίς στον εγκέφαλό του που οι γλυκοί και συμβατικοί περισπασμοί της δεσποινίδας Πάρκερ ως συζύγου του φαίνονται αρκετά ήμερες στο ρόλο της συντρόφου μιας τέτοιας τίγρης —και μιας γυναίκας που είχε το ταραγμένο παρελθόν που αποκαλύπτεται σκληρά σε αυτήν την ταινία—. Ο κύριος Γουάιλερ μπορεί να είχε ρίξει μια πιο αιχμηρή κυρία.» Crowther, Bosley. 

Ο κριτικός Τζέιμς Στέφεν εκτίμησε τη σκηνοθεσία της ταινίας και τη φωτογραφία του Λι Γκαρμς, γράφοντας «Ενώ το Αστυνομική Ιστορία παραμένει ουσιαστικά ένα κινηματογραφημένο θεατρικό έργο, ο Γουάιλερ καταφέρνει να χρησιμοποιήσει τους εγγενείς περιορισμούς μιας τέτοιας προσέγγισης ως καλλιτεχνικό πλεονέκτημα. Το περιορισμένο σκηνικό του αστυνομικού τμήματος δεν είναι απλώς ένας χώρος όπου διάφοροι χαρακτήρες παρατηρούν ο ένας τον άλλον και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, συμβάλλει επίσης στην υποκείμενη θεματική ώθηση και τελικά στη συναισθηματική δύναμη της ταινίας. Η οργάνωση των ξεχωριστών σκηνών, η οποία εκτυλίσσεται σε σχέσεις παρασκηνίου και προσκηνίου, αυξάνεται από την φωτογραφία βαθιάς εστίασης του Λι Γκαρμς (ο Γουάιλερ, φυσικά, χρησιμοποίησε εκτενώς τη φωτογραφία βαθιάς εστίασης στις ταινίες που γύρισε με τον Γκρεγκ Τόλαντ.)» Steffen, James. 

Το Time αισθάνθηκε ότι η κινηματογραφική μεταφορά ήταν καλύτερη από το αρχικό έργο. "Cinema: The New Pictures, Oct. 29, 1951"

 Βραβεία και υποψηφιότητες 
ΒραβείοΚατηγορίαΥποψήφιος/οιΑποτέλεσμα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας ΚινηματογράφουΚαλύτερης ΣκηνοθεσίαςΓουίλιαμ Γουάιλερ Α΄ Γυναικείου ΡόλουΈλινορ Πάρκερ  Β´ Γυναικείου ΡόλουΛι Γκραντ Καλύτερου ΣεναρίουΦίλιπ Γιόρνταν και Γουίλιαμ Γουάιλερ Argentine Academy of Cinematography Arts and SciencesSilver Condor  Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας ΚινηματογράφουΚαλύτερης Ταινίας Φεστιβάλ Ταινιών των ΚαννώνΧρυσός ΦοίνικαςΓουίλιαμ Γουάιλερ Γυναικείου ΡόλουΛι Γκραντ Βραβεία Directors Guild of AmericaΣπουδαίο Σκηνοθετικό Επίτευγμα σε ΤαινίαΓουίλιαμ Γουάιλερ Βραβεία ΈντγκαρΚαλύτερου Σεναρίου σε ΤαινίαΦίλιπ Γιόρνταν, Ρόμπερτ Γουάιλερ και Σίντνεϊ Κίνγκσλεϊ Βραβεία Golden GlobeΚαλύτερης Ταινίας (Δράμα) Καλύτερος Ηθοποιός σε Ταινία (Δράμα)Κερκ Ντάγκλας  Β' Γυναικείου Ρόλου - Κινηματογραφική ΤαινίαΛι Γκραντ Βραβεία LaurelΚαλύτερη Δραματική Ερμηνεία Αντρικού ΡόλουΚερκ Ντάγκλας Βραβεία National Board of Review10 Καλύτερες Ταινίες Βραβεία PicturegoerΚαλύτερος ΗθοποιόςΚερκ Ντάγκλας Βραβεία Writers Guild of AmericaΚαλύτερα Γραμμένο Αμερικανικό ΔράμαΦίλιπ Γιόρνταν και Ρόμπερτ Γουάιλερ 

 Διανομή 

 Home media 
Σε μια αξιολόγηση DVD της ταινίας, ο κριτικός τεχνολογίας Γκάρι Τουζ, έγραψε: «Απολύτως εκπληκτική ταινία. Μία από τις καλύτερες που έχω δει για ασπρόμαυρη ταινία φέτος. Εξαιρετική ευκρίνεια, λεπτομέρειες σκιάς και αντίθεση. Συνηθισμένη θεμελιώδης κυκλοφορία της Paramount χωρίς έξτρα και μια τιμή για τους φειδωλούς ανθρώπους. Η σκηνοθεσία του Γουάιλερ στέλνει την ταινία στο ανώτερο επίπεδο για να ενσωματωθεί σε DVD.» Tooze, Gary W. DVD Beaver, review, 2007. 

 Ραδιοφωνική προσαρμογή 
Στις 26 Απριλίου 1954, το Αστυνομική Ιστορία παρουσιάστηκε στο Lux Radio Theatre του NBC. Ο Ντάγκλας και η Πάρκερ πρωταγωνίστησαν στη μεταφορά. 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 








Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ
Κατηγορία:Φιλμ νουάρ
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1951