Φελίξ Αρβέρ

Ο Φελίξ Αρβέρ (γαλλ. Félix Arvers, 23 Ιουλίου 1806 – 7 Νοεμβρίου 1850) ήταν Γάλλος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Παρά το ότι ασχολήθηκε περισσότερο με το θέατρο όμως, έμεινε στη μνήμη για ένα μόνο ποίημά του.

Γεννήθηκε στο Παρίσι, σπούδασε νομικά, αλλά σε ηλικία 30 ετών εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του νομικού προκειμένου να ασχοληθεί με το θέατρο. Τα θεατρικά έργα του είχαν μέτρια επιτυχία στην εποχή τους, ωστόσο κανένα δεν απέκτησε τη φήμη του ποιήματος Un Secret (= «Ένα μυστικό»), αφιερωμένου σε μια γυναίκα την οποία είχε ερωτευτεί: συγκεκριμένα στη Μαρί Νοντιέ, θυγατέρα του συγγραφέα Σαρλ Νοντιέ. Το ποίημα περιλαμβανόταν σε ένα έργο / ποιητική συλλογή που ο Αρβέρ είχε γράψει σε ηλικία 25 ετών και είχε τίτλο Mes heures perdues (= «Οι χαμένες μου ώρες»).

Η Μαρί ήταν τότε 20 ετών και είχε μόλις παντρευτεί έναν άλλο άνδρα. Ο Αρβέρ δεν βρήκε άλλο τρόπο να εκφράσει τον έρωτά του και να απαλύνει τον πόνο του από το να εκμυστηρευθεί τα αισθήματά του σε ένα ποίημα. Αυτό θεωρήθηκε «μικρό αριστούργημα» και γνώρισε τόσο μεγάλη δημοφιλία με τη δυνατή ρομαντική περιγραφή βαθιών αισθημάτων, με συγκρατημένο πάθος και ερωτική αρμονία, ώστε αρχικώς οι συχνάζοντες στα «λογοτεχνικά σαλόνια» των Παρισίων το κυκλοφορούσαν σε αντίγραφα για απαγγελία επί χρόνια, ενώ αργότερα πέρασε στο ευρύτερο κοινό και κατέστη κλασικό κείμενο της γαλλικής ρομαντικής ποιήσεως μετά τον θάνατο του ποιητή. Ο Φελίξ Αρβέρ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 44 ετών από ασθένεια του νωτιαίου μυελού, πιθανότατα νωτιαία φθίση.

Το Un secret είναι σονέτο ως προς τη δομή και το μόνο ποίημα που έγινε ευρύτερα γνωστό από το Mes heures perdues: Ο Αρβέρ αναφέρεται σε μελέτες της γαλλικής λογοτεχνίας ως «ο ποιητής του ενός ποιήματος». Το Un secret είναι επίσης γνωστό παντού ως το «Σονέτο του Αρβέρ» («Sonnet d'Arvers»). Παραθέτουμε στη συνεχεια ολόκληρο το ποίημα στο πρωτότυπο και μετά σε ελληνική μετάφραση από τον Γιώργο Σημηριώτη.

255px|right|Αναμνηστική πλάκα τοποθετημένη στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Αρβέρ.

Mon âme a son secret, ma vie a son mystère
Un amour éternel en un moment conçu:
Le mal est sans espoir, aussi j'ai dû le taire,
Et celle qui l'a fait n'en a jamais rien su.

Hélas! j'aurai passé près d'elle inaperçu,
Toujours à ses côtés et pourtant solitaire;
Et j'aurai jusqu'au bout fait mon temps sur la terre,
N'osant rien demander et n'ayant rien reçu.

Pour elle, quoique Dieu l'ait faite douce et tendre,
Elle suit son chemin, distraite et sans entendre
Ce murmure d'amour élevé sur ses pas.

A l'austère devoir pieusement fidèle,
Elle dira, lisant ces vers tout remplis d'elle:
"Quelle est donc cette femme ?" Et ne comprendra pas!

Μετάφραση

`Εχω κι εγώ ένα μυστικό μες στης καρδιάς τα βάθη,
κάποιον που γέννησε η στιγμή, αιώνιο έρωτα κλαίω.
Κι είν' ο καημός μου ανέλπιδος γι' αυτό και δεν τον λέω
και κείνη που με πλήγωσε ποτέ δε θα το μάθει.

Αλλοίμονό μου! αγνώριστος κοντά της θε να ζήσω
πλάι της πάντα, κι όμως, ναι, μονάχος θάμ' αιώνια.
Κι αν και δεν πήρα τίποτα, ούτε και θα τολμήσω
να της ζητήσω τίποτα, όσα κι αν ζήσω χρόνια.

Κι εκείνη, αν και γεννήθηκε γλυκιά, με καλοσύνη,
θα περπατάει ανίδεη, χωρίς ν' ακούει πως χύνει
κάποιος μουρμούρισμα έρωτος πικρό στα βήματά της.

Πιστή, αυστηρή στο κάθε τι, κι αν πέσει κι η ματιά της
στους στίχους τούτους που γι' αυτή το στήθος μου ξεθάβει,
θα πει: «ποια νάναι τάχ' αυτή;» και δε θα καταλάβει.

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Αρβέρ, Φελίξ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια'' «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 457

Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Ποιητές του 19ου αιώνα