Ρουθ Έλις

Η Ρουθ Έλις ( Ruth Ellis γεν. Neilson , 9 Οκτωβρίου 1926 – 13 Ιουλίου 1955) ήταν Βρετανίδα οικοδέσποινα νυχτερινού κέντρου και καταδικασμένη δολοφόνος που έγινε η τελευταία γυναίκα που εκτελέστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά τον θανατηφόρο πυροβολισμό του εραστή της, Ντέιβιντ Μπλέικλι.

Στην εφηβεία της, η Έλις άρχισε να συχνάζει σε νυχτερινά κέντρα, κάτι που οδήγησε σε μια χαοτική ζωή που περιλάμβανε διάφορες σχέσεις με άντρες. Ένας από αυτούς τους άνδρες ήταν ο Ντέιβιντ Μπλέικλι, ένας οδηγός αγώνων που ήταν αρραβωνιασμένος με μια άλλη γυναίκα. Την Κυριακή του Πάσχα, 10 Απριλίου 1955, η Έλις πυροβόλησε και σκότωσε τον Μπλέικλι στο Hampstead του Λονδίνου. Συνελήφθη αμέσως από αστυνομικό που ήταν εκτός υπηρεσίας. Στη δίκη της τον Ιούνιο του 1955, κρίθηκε ένοχη για φόνο εκ προμελέτης και καταδικάστηκε σε θάνατο και τελικά στις 13 Ιουλίου απαγχονίστηκε.

 Βιογραφία 
Η Ρουθ Έλις γεννήθηκε στη βόρεια Ουαλία. Ξεκίνησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Fairfields Senior Girls' School στο Μπεϊσινγκστόουκ, το οποίο άφησε στα δεκατέσσερά της για να γίνει σερβιτόρα.

Το 1941, η Ρουθ και η οικογένειά της μετακόμισαν στο Λονδίνο. Το 1944, σε ηλικία 17 ετών, γέννησε έναν γιο, τον Clare Andrea (γνωστός ως "Andy"), που γεννήθηκε από μία πρόσκαιρη σχέση με έναν Καναδό στρατιώτη. Τελικά ανακάλυψε ότι αυτός ήταν παντρεμένος και είχε ήδη δύο παιδιά στον Καναδά.  Μετά τον πόλεμο και αφού αναγνώρισε την πατρότητα έστελνε χρήματα στη Ρουθ από τον Καναδά για ένα χρόνο και μετά σταμάτησε οποιαδήποτε επαφή μαζί της και το παιδί.

Για να βρει χρήματα, η Ρουθ έγινε οικοδέσποινα σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Ωστόσο, το αφεντικό της Μόρις Κόνλεϊ , ένας μαστροπός εκβίαζε συνεχώς τις υπαλλήλους του για να κοιμηθούν μαζί του. Η Ρουθ έμεινε ξανά έγκυος όταν άρχισε να δουλεύει σαν ιερόδουλη αλλά κατέφυγε σε άμβλωση στον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης.

Στις 8 Νοεμβρίου 1950, παντρεύτηκε τον George Ellis, έναν 41χρονο οδοντίατρο που ήταν και ο ίδιος χωρισμένος, πελάτης του νυχτερινού κέντρου όπου εργαζόταν και ήδη πατέρας δύο αγοριών. Ένας βίαιος, ζηλιάρης και κτητικός αλκοολικός, ήταν πεπεισμένος ότι η Ρουθ είχε εξωσυζυγική σχέση και ο γάμος τους επιδεινώθηκε ραγδαία. Ωστόσο, το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη, τη Τζωρτζίνα που γεννήθηκε το 1951 ,την οποία ο Τζορτζ αρνήθηκε να αναγνωρίσει και τελικά οι δύο τους χώρισαν. Η Ρουθ Έλις, τότε 25 ετών και μητέρα δύο παιδιών, επέστρεψε στο πατρικό της για να ζήσει με τους γονείς της.

Το 1953 , το αφεντικό της Μόρις Κόνλεϊ την διόρισε μάνατζερ ενός νυχτερινού κέντρου όπου σύχναζαν πολλές διασημότητες. Ήταν εκείνη την εποχή που ο οδηγός αγώνων Mike Hawthorn της σύστησε σε έναν άλλο συνάδελφό του ,τον David Blakely, ένα καλά μορφωμένο νεαρό τρία χρόνια νεότερο της, ο οποίος ήταν επιθετικός και είχε βίαια ξεσπάσματα. Τον ερωτεύτηκε αμέσως και λίγες εβδομάδες αργότερα ο Blakely, ενώ συνέχιζε τη σχέση του με μια άλλη γυναίκα, πήγε να ζήσει στο διαμέρισμα της Ρουθ. Έγκυος για τέταρτη φορά, κατέφυγε ξανά σε άμβλωση πεπεισμένη ότι διαφορετικά ο Blakeley θα την άφηνε.

Στη συνέχεια αρχίζει να βγαίνει με έναν πρώην πιλότο βομβαρδιστικών της RAF, τον Desmond Cussen. Μετακόμισε στο σπίτι του όταν έχασε τη δουλειά της ως μάνατζερ. Ωστόσο, συνεχίζει να βλέπει τον Blakely, αλλά η σχέση μεταξύ τους ήταν βίαιη.  Μετά από μια βίαιη γροθιά που της έδωσε ο Blakely στο στομάχι όταν του είπε ότι ήταν έγκυος, η Ρουθ έχασε το πέμπτο παιδί που περίμενε. Μη δεχόμενη το θάνατο του παιδιού της, ο Desmond Cussen την πείθει να εξαφανίσει τον Blakely, της δανείζει το όπλο του και της μαθαίνει να πυροβολεί, κάτι το οποίο η Ρουθ θα εκμυστηρευτεί λίγες μόνο ώρες πριν απαγχονιστεί.

Το βράδυ της Κυριακής του καθολικού Πάσχα στις 10 Απριλίου 1955 γύρω στις 9:30  μ.μ., ο Cussen οδήγησε την Ellis στο Χάμπστεντ. Εκεί, ενώ ο David Blakely έφευγε από μια παμπ στο South Hill Park παρέα με τον φίλο του Clive Gunnell, η Ρουθ τον σκότωσε με 4 πυροβολισμούς από ένα περίστροφο 38 διαμετρημάτων.

Το έγκλημα που διέπραξε μπορεί να θεωρηθεί έγκλημα πάθους, αλλά κατά τη διάρκεια της δίκης της ο εισαγγελέας την ρώτησε :« Όταν πυροβολήσατε με περίστροφο από κοντινή απόσταση στο σώμα του Ντέιβιντ Μπλέικλι, τι θέλατε να πετύχετε »; η απάντησή της ήταν: «Είναι προφανές ότι τον πυροβόλησα για να τον σκοτώσω». Αυτή η απάντηση εγγυήθηκε την καταδίκη της σε θανατική ποινή. Οι ένορκοι συζήτησαν μόνο για 20 λεπτά πριν την κρίνουν ένοχη για φόνο εκ προμελέτης. Επιπλέον, τα ξανθά μαλλιά της έκαναν κακή εντύπωση στο δικαστήριο.

Η θανατική ποινή συζητήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία στο πλαίσιο των γενικών εκλογών του 1955, τις οποίες κέρδισαν οι Συντηρητικοί με ένα πρόγραμμα, μεταξύ άλλων, ευνοϊκό για τη θανατική ποινή .

Την ημέρα της εκτέλεσής της, ένας αρθρογράφος της Daily Mirror έγραψε ένα διάσημο άρθρο που επέκρινε την καταδίκη της Ρουθ. Μια αναφορά που ζητούσε επιείκεια στην ποινή της Ρουθ συγκέντρωσε 50.000 υπογραφές και στάλθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών, αλλά ο συντηρητικός Gwilym Lloyd George την απέρριψε. Ο μυθιστοριογράφος Ρέιμοντ Τσάντλερ, που ζούσε τότε στη Βρετανία, δημοσίευσε μια επιστολή στο London Evening Standard όπου περιέγραψε την επιβολή της θανατικής ποινής ως «τη μεσαιωνική αγριότητα του νόμου».

Λίγο πριν από τις 9 το πρωί της 13ης Ιουλίου, ο δήμιος Άλμπερτ Πιερπόιντ και ο βοηθός του μπήκαν στο κελί της και την πήγαν στο παρακείμενο δωμάτιο εκτελέσεων όπου την κρέμασαν. Η θηλιά που χρησιμοποιήθηκε για τον απαγχονισμό της βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Εγκλήματος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας του Λονδίνου. Όπως συνηθιζόταν στις βρετανικές εκτελέσεις, η Ρουθ θάφτηκε σε έναν τάφο εντός των τειχών της φυλακής Holloway. Αργότερα τα λείψανα αφαιρέθηκαν και θάφτηκαν αλλού.

 Παραπομπές