Γιάννης Μπαλτάς

Ο Γιάννης Μπαλτάς (γενν. 1970) είναι Έλληνας κατά συρροήν δολοφόνος, ο οποίος σκότωσε τουλάχιστον τέσσερις ανθρώπους στο Κίλκις και στη Θεσσαλονίκη από το 1995 έως το 2004 με τη βοήθεια δύο συνεργών, στοχεύοντας κυρίως ξένους εργάτες. Για τα εγκλήματά του, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

 Πρώτα χρόνια 
Ο Μπαλτάς γεννήθηκε στο χωριό Λοφίσκος το 1970 και ήταν ο μεγαλύτερος από τρία αδέρφια. Ενώ οι γονείς του ήταν αξιοσέβαστοι και θεωρούνταν ένα έντιμο ζευγάρι, τα προβλήματα του Μπαλτά άρχισαν νωρίς στην παιδική ηλικία, με πολλούς στο χωριό του να τον θεωρούν ταραχοποιό που έπρεπε να αποφεύγουν. Καθώς μεγάλωνε, αυτός και ο συγχωριανός του, ο Δημήτρης Σαββελίδης, έβγαιναν έξω τη νύχτα και περνούσαν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους είτε μεθυσμένοι είτε σκάβοντας για αρχαία αντικείμενα όπως αγάλματα, μάρμαρα και παλιά νομίσματα. Παρά το ενοχλητικό χαρακτήρα του, οι ντόπιοι τον ανέχονταν λόγω της επιμελής εργασιακής του ηθικής και της προθυμίας του να αναλάβει διάφορες δουλειές όποτε κάποιος χρειαζόταν βοήθεια.

Τελικά, αγόρασε ένα τεράστιο κοπάδι πρόβατων και ένα μεγάλο κομμάτι γης, και ένιωσε την ανάγκη να προσλάβει μερικούς αγρεργάτες για να βοηθήσουν στη δουλειά, καθώς δεν μπορούσε να την κάνει μόνος του. Ωστόσο, για να μειώσει τα έξοδα, συχνά προσλάμβανε ξένους από γειτονικές χώρες, ώστε να τους πληρώσει συνειδητά λιγότερα χρήματα ή απλώς να μην τους πληρώσει για μήνες. Όταν μερικοί από αυτούς τους εργάτες άρχισαν να απαιτούν να τους πληρώσει το οφειλόμενο μερίδιό τους, ο Μπαλτάς, με τη βοήθεια του μικρότερου αδελφού του, Σταύρου και του φίλου του, Σαββελίδη, άρχισε να κάνει σχέδια για να τους ξεφορτωθεί μόνιμα.

 Δολοφονίες 
Κάποια στιγμή στα τέλη του 1995, ένας Αλβανός βοσκός, που είχε απασχολήσει προηγουμένως, επικοινώνησε με τον Μπαλτά και του ζήτησε να πληρωθεί για την εργασία του, κάτι το οποίο αρχικά ο Μπαλτάς αρνήθηκε. Χολωμένος από την άρνηση, ο άνδρας επικοινώνησε με δύο συμπατριώτες από κοντινά χωριά για να πιέσει τον Μπαλτά να τον πληρώσει. Τελικά, ο βοσκός έλαβε επικοινωνία ξανά και ειδοποιήθηκε από τον πρώην εργοδότη του ότι όχι μόνο θα πληρωθεί, αλλά ότι ο ίδιος ο Μπαλτάς θα μεταφέρει τους δύο άνδρες στα σύνορα για τη χώρα τους.

Στις 20 Δεκεμβρίου 1995, ο Μπαλτάς πήρε τον 20χρονο Πετρίσι Λόσι και τον 25χρονο Πάουγκιν Λεγκίσι στο αυτοκίνητό του, υποσχόμενος ότι θα τους μεταφέρει με ασφάλεια μέσω των συνόρων ώστε να μπορούν να επισκεφτούν τα μέλη της οικογένειάς τους για τις διακοπές. Χωρίς να το γνωρίζουν, ο Σταύρος Μπαλτάς και ο Δημήτρης Σαββελίδης τους ακολούθησαν με άλλο αυτοκίνητο και τελικά τους σταμάτησαν σε έναν ερημικό δρόμο κοντά στο χωριό Πετρωτό στο Κίλκις. Προσποιούμενοι ότι ήταν αστυνομικοί, διέταξαν τους άνδρες να βγουν από το αυτοκίνητο, και στη συνέχεια τους έκλεψαν 800.000 δραχμές. Λίγο αργότερα, ο Μπαλτάς τράβηξε ένα όπλο που είχε πάνω του και πυροβόλησε και τον Λόσι και τον Λεγκίσι, σκοτώνοντάς τους. Οι τρεις τους μετάφεραν τα πτώματά τους σε μια παλιά σήραγγα κοντά στο Βαϊοχώρι, όπου ο Μπαλτάς έβαψε τα νύχια τους σε μια προσπάθεια να παραπλανήσει την αστυνομία να πιστέψει ότι ήταν γυναίκες που είχαν πέσει θύματα εμπορίας ανθρώπων. Τα πτώματα των θυμάτων βρέθηκαν δύο μήνες αργότερα, με μια αυτοψία να επιβεβαιώνει ότι ήταν οι αγνοούμενοι άνδρες που είχαν ανακοινωθεί αγνοούμενοι από μέλη της οικογένειας πίσω στην Αλβανία. Καθώς ήταν το τελευταίο πρόσωπο που είδαν στην παρέα τους, ο Μπαλτάς κλήθηκε και ανακρίθηκε, με τον ίδιο να ισχυρίζεται ότι τους είχε απλά μεταφέρει πέρα από τα σύνορα και μετά τους άφησε, χωρίς να γνωρίζει τι είχε συμβεί στη συνέχεια. Επειδή οι αρχές δεν είχαν αποδείξεις για να τον συλλάβουν, τον άφησαν ελεύθερο. Για τα επόμενα χρόνια, η εμπλοκή του σε αυτή την υπόθεση ξεχάστηκε γρήγορα από όλους εκτός από τους Αλβανούς που εργάζονταν στην περιοχή, οι οποίοι επίμεναν στις φήμες ότι ήταν με κάποιο τρόπο εμπλεκόμενος.

Τον Μάιο του 1996, ο Μπαλτάς προσέλαβε τον 20χρονο Έντουαρντ Χάκα, Αλβανό, να εργαστεί ως βοσκός στα χωράφια του στο Λοφίσκο. Μετά από τρεις ημέρες εργασίας μαζί του, ο Μπαλτάς δυσαρεστήθηκε με την ποιότητα της εργασίας του επειδή προφανώς «δεν άρμεγε καλά τις κατσίκες του» και αποφάσισε να τον ξεφορτωθεί. Για να το κάνει αυτό, παρέσυρε τον Χάκα σε ένα από τα μαντριά του και τον πυροβόλησε με πυροβόλο όπλο. Στη συνέχεια έσκαψε έναν τάφο κοντά στο μαντρί και έθαψε το πτώμα του εκεί, όπου παρέμεινε ανεύρετο μέχρι την τελική σύλληψή του.

Τα επόμενα χρόνια, ο Μπαλτάς γνώρισε και ερωτεύτηκε την Θεοδώρα Κερκινέζη, η οποία αργότερα έγινε αρραβωνιαστικιά του. Ωστόσο, αυτό ποτέ δεν απέδωσε καρπούς, καθώς η Κερκινέζη τελικά ακύρωσε τον γάμο και τον άφησε, επικαλούμενη τη συνεχή σωματική κακοποίηση της από τον Μπαλτά  Στις 3 Μαΐου 2004, η Κερκινέζη τηλεφώνησε στον Μπαλτά και τον ενημέρωσε ότι θα τον επισκεφτεί στο Λαγκαδά, συνοδευόμενη από τους δύο αδελφούς της. Ακούγοντας αυτό, ο Μπαλτάς ετοίμασε το πυροβόλο του, λέγοντας ότι σχεδίαζε να σκοτώσει τους «δύο σκύλους» αφού έφταναν, πηγαίνοντας ακόμη και τόσο μακριά ώστε να προετοιμάσει έναν εκτοξευτή χειροβομβίδων με στόχο στον αυτοκινητόδρομο που οδηγεί στην πόλη. Όταν έφτασαν, μπήκε σε αντιπαράθεση με τους αδελφούς της Κερκινέζη, και στη επακόλουθη διαμάχη, ο Μπαλτάς άρπαξε το όπλο και πυροβόλησε τους δύο άνδρες, σκοτώνοντας τον 29χρονο Δημήτρη και τραυματίζοντας τον άλλο αδελφό, τον Σάββα. Στη συνέχεια, απήγαγε την Θεοδώρα και κρύφτηκε στα κοντινά βουνά.

 Σύλληψη, δίκη και φυλάκιση 
Αμέσως μετά τους πυροβολισμούς, ολόκληρη η δημοτική αστυνομία τέθηκε σε συναγερμό, με ρυθμίσεις για να αποκλειστεί ολόκληρη η επαρχία ώστε να αποτραπεί η φυγή του Μπαλτά. Για τις επόμενες δύο ημέρες, έψαχναν στα δάση γύρω από το Λοφίσκο και το Βερτίσκο για να εντοπίσουν τον φυγά, χρησιμοποιώντας ακόμη και μια θερμική κάμερα που ανιχνεύει τη θέση του κινητού τηλεφώνου, ακόμη και όταν ήταν απενεργοποιημένο. Αυτό δεν τους βοήθησε πολύ, ωστόσο, καθώς ο Μπαλτάς γνώριζε καλά την περιοχή και ήταν συνεχώς σε κίνηση, επιτρέποντάς του να αποφεύγει να τον πιάσουν. Κατά τη διάρκεια της φυγής, το ζευγάρι επιβίωσε πίνοντας νερό από ποτάμια και τρώγοντας μαρούλια, και προκειμένου να την αποτρέψει να αποδράσει, ο Μπαλτάς κρατούσε συνεχώς το χέρι της Κερκινέζη, ακόμη και όταν κοιμόταν. Την τρίτη μέρα, ο Μπαλτάς απελευθέρωσε ξαφνικά την όμηρο του και συνελήφθη ώρες αργότερα από αστυνομικούς στο Λοφίσκο. Κατά τη στιγμή της σύλληψής του, ο Μπαλτάς φέρεται να έκλαιγε μπροστά στους αξιωματικούς επειδή δυσκολεύτηκε να αφήσει τη γυναίκα που αγαπούσε, την οποία δεν θα μπορούσε να δει όταν θα βρισκόταν πίσω από τα κάγκελα.

Λίγο μετά την εισαγωγή του στο αστυνομικό τμήμα, ομολόγησε ξαφνικά τις προηγούμενες δολοφονίες, επιπλέον εμπλέκοντας τον αδελφό του και τον Σαββελίδη ως συνεργούς. Κατά τη διάρκεια των ομολογιών του, ο Μπαλτάς έδωσε περίπλοκες λεπτομέρειες και δεν έδειξε καμία λύπη για αυτό που είχε κάνει, προσφεύγοντας στην αιτιολόγηση των πράξεών του. Υποψιαζόμενη ότι μπορεί να είναι υπεύθυνος για περαιτέρω εγκλήματα, η Αστυνομία της Θεσσαλονίκης άρχισε να επαναδιεξάγει έρευνα σε όλες τις παγωμένες υποθέσεις και εξαφανίσεις που αφορούν ξένους στην περιοχή. Ως αποτέλεσμα, πρότειναν τον Μπαλτάς ως ύποπτο για την εξαφάνιση δύο Βουλγάρων γυναικών, μιας Ρωσίδας και μιας μη αναγνωρισμένης γυναίκας, αλλά δεν τον κατηγορούσαν λόγω έλλειψης στοιχείων. Καθώς περίμενε τη δίκη για τις δολοφονίες, ο Μπαλτάς κρατήθηκε υπό πολύ αυστηρά μέτρα ασφαλείας, καθώς το προσωπικό της φυλακής φοβόταν ότι θα ακρωτηριαζόταν ή θα σκοτώνονταν άμεσα από άλλους κρατούμενους.

Στις αρχές του 2005, ο Μπαλτάς δικάστηκε για τις τέσσερις δολοφονίες, καθώς και την απαγωγή της Θεοδώρας Κερκινέζη. Όταν κατέθεσε, παραδέχτηκε ανοιχτά τα εγκλήματά του και φάνηκε να χαμογελάει κυνικά όταν οι εισαγγελείς περιέγραψαν λεπτομερώς τις δολοφονίες του. Εξαιτίας αυτού, ένας από τους μάρτυρες στη δίκη του, ένας αστυνομικός, τον περιέγραψε ως «κακό άνθρωπο, χωρίς συναισθήματα για την αξία της ανθρώπινης ζωής. Στις 24 Φεβρουαρίου, ο Μπαλτάς καταδικάστηκε σε όλες τις κατηγορίες και του δόθηκαν τέσσερις φορές ισόβιες ποινές χωρίς αναστολή. Οι δύο συνεργοί του, ο Δημήτρης Σαββελίδης και ο Σταύρος Μπαλτάς, καταδικάστηκαν επίσης για τη συμμετοχή τους στις δολοφονίες των Λόσι-Λεγκίσι, με τον πρώτο να καταδικάζετε σε δύο φορές ισόβια και 9 χρόνια φυλάκισης. Το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη την νεαρή ηλικία του Σταύρου κατά τη στιγμή των εγκλημάτων, του έδωσε μια μικρότερη ποινή φυλάκισης 20 ετών.

Στις 22 Μαΐου 2007, ο Μπαλτάς έκανε έφεση από την ποινή του ενώπιον του Εφετείου σε δεύτερη δίκη. Μετά από μόλις μια ημέρα διαβουλεύσεων, πάλι βρέθηκε ένοχος και το προηγούμενο δικαστήριο επιβεβαίωσε την ετυμηγορία. Έως τον Απρίλιο του 2022, ήταν ακόμα φυλακισμένος σε φυλακή που δεν έχει αποκαλυφθεί.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Έλληνες κατά συρροή δολοφόνοι