Βακούριος ο Ίβηρας

Ο Bακούριος. λατιν.: Bacurius () ήταν Ρωμαίος στρατηγός γεωργιανής καταγωγής, και μέλος της βασιλικής οικογένειας της Ιβηρίας (του Κάρτλι, της ανατολικής Γεωργίας) που αναφέρεται από αρκετούς ελληνο-ρωμαίους συγγραφείς του 4ου και 5ου αι.. Είναι αποδεκτό, αλλά όχι καθολικά, ότι όλα αυτά αναφέρονται στο ίδιο πρόσωπο, έναν Ίβηρα «βασιλιά» ή «πρίγκιπα», που εντάχθηκε στις ρωμαϊκές στρατιωτικές τάξεις. N. Preud'homme, "Bacurius, the Man with Two Faces", Iberia-Colchis, 13, 2017, 166-192.  Η γνώμη των ακαδημαϊκών διχάζεται, αν ο Βακούριος μπορεί να ταυτιστεί με έναν από τους βασιλείς που ονομάζεται Βακούρ ο Μέγας (), που μαρτυρείται στα μεσαιωνικά γεωργιανά χρονικά, οι οποίοι μπορεί να είχαν καταφύγει σε εδάφη που απέκτησε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια των Ρωμαιο-Περσικών Πολέμων που διεξήχθησαν στον Καύκασο. .

Οι παλαιότερες γεωργιανές επιγραφές τού Bir el Qutt αναφέρουν τον Bακούριο. Θεωρείται επίσης ότι είναι πιθανός εκ μητρός μεγάλος θείοςRayfield, p. 39, ή παππούς, του Πέτρου του Ίβηρα. Khurtsilava, p. 130

 Όνομα 
Το όνομα  είναι η λατινική μορφή του ελληνικού Βακούρ), το ίδιο μια παραλλαγή του μεσο-ιρανικού Pakur, που προέρχεται από το παλαιο-ιρανικό bag-puhr («γιος θεού»).   Το όνομα "Bakur" είναι η γεωργιανή (ბაკურ) και η αρμενική (Բակուր) βεβαίωση του μεσο-ιρανικού Pakur. 

 Βιογραφία 
Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος, ο Τυράννιος Ρουφίνος και ο Ζώσιμος αναφέρουν ότι ο Βακούριος ήταν «βασιλιάς των Ιβηρών», αλλά ο Γελάσιος από την Καισάρεια δεν τον αποκαλεί βασιλιά, αλλά απλώς γόνο των βασιλέων της Ιβηρικής. Ο Bακούριος ήταν τριβούνος των τοξοτών (tribunus sagittariorum) στη μάχη της Αδριανούπολης με τους Γότθους το 378, και στη συνέχεια υπηρέτησε ως δουξ Παλαιστίνης (dux Palaestinae) και κόμης της φρουράς του παλατιού (comes domesticorum) μέχρι το 394, όταν έγινε μάγιστρος του στρατού (magister militum) και διοικούσε ένα «βαρβαρικό» απόσπασμα στον Aυτοκράτορα Θεοδόσιο Α ' (βασ. 379–395) στην εκστρατεία κατά του Ρωμαίου σφετεριστή Ευγένιου και πέθανε, σύμφωνα με τον Ζώσιμο, στη μάχη του Φριγίδου ποταμού. Σύμφωνα με τον Σωκράτη της Κωνσταντινούπολης, ο Βακούριος είχε επίσης πολεμήσει στην προηγούμενη εκστρατεία του Θεοδοσίου Α΄ εναντίον του Μάγνου Μάξιμου . . : "Bacurius had been a king of the Iberians in Asia Minor at the time of his entry into the Roman army. He was tribunus sagittariorum at Adrianople in 378 and then dux Palestinae until 394, when he seems to have become magister militum vacans (a special command limited to a specific campaign). As such he probably died at the Frigidus."

Όλες οι σύγχρονες πηγές είναι κατηγορηματικές στο να επαινούν τις στρατιωτικές ικανότητες και το θάρρος του Βακούριου. Ο Ρουφίνος, τον οποίο ο Βακούριος επισκέφτηκε πολλές φορές στο Όρος των Ελαιών και τον υπηρέτησε ως πηγή εκχριστιανισμού της Ιβηρικής, περιγράφει τον στρατηγό ως ευσεβή χριστιανό, ενώ ο ρήτορας Λιβάνιος, με τον οποίο ο Βακούριος είχε αλληλογραφία, προφανώς τον θεωρεί εθνικό (ειδωλολάτρη) και τον επαινεί ως στρατιωτικό και ως άνθρωπο του πολιτισμού. . .

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Πηγές 


Κατηγορία:Βασιλεία της Γεωργίας
Κατηγορία:Κόμητες των δομεστίκων
Κατηγορία:Δυναστεία των Χοσροϊδών
Κατηγορία:Βυζαντινοί γεωργιανής καταγωγής
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία της Γεωργίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα