Κινεζική Αυτοκρατορία

Η Κινεζική Αυτοκρατορία (ή Αυτοκρατορία της Κίνας) είναι ένας όρος, που αναφέρεται στο βασίλειο που κυβερνούσε ο Αυτοκράτορας της Κίνας κατά την εποχή που είναι γνωστή ως Αυτοκρατορική Κίνα. Εξετάστηκε από δυτικούς μελετητές και χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις δυναστείες Μινγκ και Τσινγκ (ή αυτοκρατορικές Κινέζικες δυναστείες γενικά). Ένας άλλος όρος ήταν "Ουράνια Αυτοκρατορία", αναφερόμενος στην ιδιότητα του αυτοκράτορα ως Υιού του Ουρανού. Το 221 π.Χ. η Κίνα ενοποιήθηκε υπό αυτοκράτορα για πρώτη φορά, και διάφορες δυναστείες ή αυτοκρατορίες που ιδρύθηκαν από κληρονομικούς μονάρχες κυβερνούσαν την Κίνα για συνολικά δύο χιλιετίες από τότε, συμπεριλαμβανομένων των Τσιν, Χαν, Τζιν, Σουέι, Τσινγκ, Σονγκ, Γιουάν, Μινγκ και Τσινγκ.

 Ετυμολογία και χρήση 
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Χάρτης του 1890 που δείχνει την Κίνα των Τσινγκ (επιγράφεται "Κινεζική Αυτοκρατορία").
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Χάρτης του 1851 που δείχνει στην Εσωτερική Ασία τις εξαρτημένες περιοχές της Κινεζικής Αυτοκρατορίας.
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Χάρτης του 1840 που δείχνει την Κινεζική Αυτοκρατορία και την Ιαπωνία.
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Χάρτης του 1825 που δείχνει την Κινεζική Αυτοκρατορία και άλλες περιοχές της Ασίας.
Η λέξη "Κίνα" χρησιμοποιείται στα Αγγλικά από τον 16ο αι. Η Κίνα ήταν γνωστή στους Δυτικο-ευρωπαίους ως Καθάυ, όπως χρησιμοποιήθηκε στο βιβλίο του Μάρκο Πόλο για Τα Ταξίδια του τον 13ο αι. (επί της δυναστείας Γιουάν), και χρειάστηκε λίγος χρόνος για τους περισσότερους Ευρωπαίους να πειστούν ότι το Καθάυ αναφέρεται στην Κίνα ή τη Βόρεια Κίνα. Ο όρος "Κινεζική Αυτοκρατορία" εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον 16ο αι. (τέλος της δυναστείας Mινγκ), και η χρήση του αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της επόμενης δυναστείας Κινγκ.

 Δυναστεία Μινγκ 
Καθώς οι Ευρωπαίοι εξερευνητές ήρθαν σε άμεση επαφή με τη δυναστεία Μινγκ (1368-1644) της Κίνας κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους στις αρχές του 16ου αι., η ευρωπαϊκή διανοητική κοινότητα άρχισε να ανανεώνει τη γνώση της για την κινεζική πολιτική. Αρχικά όμως η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς θεωρούσε την Κίνα των Μινγκ ένα βασίλειο, και όχι μια αυτοκρατορία. Φαίνεται ότι ήταν ο Μαξαμιλιάνους Τρανσιλβάνους, που θεωρούσε την Κίνα για πρώτη φορά αυτοκρατορία στο έργο του. Το 1585, ο Χουάν Γονθάλεθ ντε Μενδόθα επεσήμανε ότι η Κίνα των Μινγκ ήταν σε αυτοκρατορικό επίπεδο βασισμένη στο πολυεπίπεδο σύστημα σύστημα φόρου. Στη συνέχεια, Ευρωπαίοι όπως ο Ματέο Ρίτσι, ο Αλβάρο Σεμέδο, ο Μαρτίνο Μαρτίνι και ο Φιλίπ Κουπλέτ, κατασκεύασαν σταδιακά τον όρο "Κινεζική Αυτοκρατορία" συγκρίνοντας το επίπεδο της αυτοκρατορίας, μεταφράζοντας ευρωπαϊκά και κινεζικά θέματα και κατασκευάζοντας γενεαλογίες. Ωστόσο, η λαϊκή υιοθέτηση ήταν μια αργή διαδικασία. Ακόμη και το βιβλίο του 1615 De Christiana expeditione apud Sinas του Ματέο Ρίτσι (μία από τις ιδρυτικές μορφές των Ιησουιτικών αποστολών στην Κίνα) αναφέρεται πιο συχνά στην Κίνα των Μινγκ ως βασίλειο, παρά ως αυτοκρατορία. Μέχρι την τελευταία δεκαετία της δυναστείας των Μινγκ, ωστόσο, ένας αυξανόμενος αριθμός Ευρωπαίων άρχισε να αναφέρεται στη δυναστεία των Μινγκ ως "Κινεζική Αυτοκρατορία".

 Δυναστεία Τσινγκ 
Με τη μετάβαση από τους Μινγκ στους Τσινγκ, οι Ευρωπαίοι άρχισαν να εφαρμόζουν το όνομα "Κινεζική Αυτοκρατορία" στη δυναστεία Τσινγκ (1644-1912). Ο όρος "Κινεζική Αυτοκρατορία" (ή "Αυτοκρατορική Κίνα") χρησιμοποιήθηκε συνήθως κατά τη διάρκεια της περιόδου των Τσινγκ, κυρίως στους δυτικούς χάρτες και στις διεθνείς Συνθήκες. Η Τσαρική Ρωσία άρχισε επίσημες επικοινωνίες με τη δυναστεία Τσινγκ στη δεκαετία του 1650, και ρωσικά έγγραφα από εκείνη την περίοδο αναφέρουν στην Κίνα των Τσινγκ ως "Αυτοκρατορία της Κίνας", "Κινεζικό κράτος" ή το κράτος της Μπογκντά. Στη Συνθήκη του Nερτσίνσκ του 1689, το έγκυρο Λατινικά κείμενο χρησιμοποίησε το όνομα "Imperii Sinici" (που σημαίνει "Κινεζική Αυτοκρατορία") για να αναφέρεται στο βασίλειο των Τσινγκ. Ο Τζορτζ Μακάρτνεϊ, ο πρώτος απεσταλμένος της Μεγάλης Βρετανίας στην Κίνα το 1793, είχε πει περίφημα ότι "η Αυτοκρατορία της Κίνας είναι ένας παλαιός, τρελός, πρώτης τάξης άνθρωπος του πολέμου, ο οποίος με μια τυχερή διαδοχή ικανών και αξιωματούχων έχει καταφέρει να κρατηθεί επιπλέουσα γι' αυτά τα 150 χρόνια που πέρασαν"... λίγο μετά την αποστολή του στην Κίνα. Ενώ η δυναστεία Τσινγκ προσπάθησε να διατηρήσει το παραδοσιακό σύστημα υποδομών της Κίνας, μέχρι το δεύτερο μισό του 19ου αι. είχε γίνει μέρος μιας κοινότητας κυρίαρχων κρατών με ευρωπαϊκό στυλ.  Στη διαδικασία, τα γεωγραφικά σύνορα της δυναστείας Τσινγκ επαναπροσδιορίστηκαν από τις δυτικές δυνάμεις και την Ιαπωνία μέσω διπλωματίας και πολέμου. Η κυβέρνηση Τσινγκ προσπάθησε να διαχειριστεί αποτελεσματικά τα σύνορά της, ενώ αυτοσυγχρονίστηκε, και οι εξαρτήσεις της στην Εσωτερική Ασία (συλλογικά γνωστές ως Κινεζική Ταταρία εκείνη την εποχή) ενσωματώθηκαν και περιλήφθηκαν στην αυτοκρατορική κυριαρχία της Κίνας, όπως έγινε αποδεκτό από τις δυτικές χώρες. Κατά τη διάρκεια του 19ου αι., οι δυτικοί χαρτογράφοι συνήθως περιλάμβαναν τη Μαντζουρία, τη Μογγολία, το Σιντζιάνγκ (Κινεζικό Τουρκιστάν) και το Θιβέτ, μαζί με την Κυρίως Κίνα που χωρίστηκε από γραμμές, ως μέρος της "Κινεζικής Αυτοκρατορίας" σε δημοσιευμένους χάρτη. Στην τελευταία δεκαετία της δυναστείας Τσινγκ, οι χάρτες που δημοσιεύθηκαν στην Κίνα υιοθέτησαν τη δυτική χαρτογραφία, και τα εσωτερικά σύνορα της Κίνας στην Ασία περιβάλλονταν από σταθερά διεθνή σύνορα και δεν διαχωρίστηκαν από την Κυρίως Κίνα με ειδικές διαχωριστικές οριοθετήσεις. 

 Συνεχείς ή ξεχωριστές αυτοκρατορίες 
Ενώ ο όρος "Κινέζικη Αυτοκρατορία" μπορεί να χρησιμοποιείται για να εννοήσει συγκεκριμένα τις δυναστείες Μινγκ ή Τσινγκ κατά την ύπαρξη αυτών των δυναστειών, συχνά χρησιμοποιήθηκε με μια έννοια για να αναφέρεται σε μια συνεχή αυτοκρατορία που κυβερνούσαν διάφορες δυναστείες στην κινεζική ιστορία, καθώς η παραδοσιακή κινεζική ιστοριογραφία εννοεί την ιστορία της από την άποψη μιας αδιάκοπης ακολουθίας δυναστειών (βλέπε δυναστικό κύκλο). Για παράδειγμα, όταν ο Χουάν Γκονθάλεθ ντε Μενδόθα μίλησε για την αρχαία Κίνα στο έργο του στα τέλη του 16ου αι., ανέφερε σαφώς τρεις φορές ότι ο πρώτος (μυθολογικός) κυρίαρχος της Κίνας, ο Κίτρινος Αυτοκράτορας, έκανε το κινεζικό βασίλειο αυτοκρατορία· δεδομένου λοιπόν ότι η Κίνα ήταν αυτοκρατορία κατά την εποχή του Κίτρινου Αυτοκράτορα, όλες οι δυναστείες από τότε και μετά θεωρούνταν ως η συνέχιση της "αυτοκρατορίας" αυτής. Σύμφωνα με την άποψη του Ματέο Ρίτσι για τη "μεταφορά αυτοκρατορικής εξουσίας", το όνομα της αυτοκρατορίας δεν είχε αλλάξει από την αρχαιότητα, αλλά συχνά είχε άλλα ονόματα, λόγω διαφορετικών κυβερνουσών οικογενειών. Για παράδειγμα, το όνομα της "Γερμανικής Αυτοκρατορίας" δεν θα άλλαζε ποτέ, αλλά όταν η Αυστριακή οικογένεια κυβερνούσε, θα μπορούσε επίσης να ονομαστεί "Αυστριακή Αυτοκρατορία". Παρόμοια, σύμφωνα με την εφημερίδα New York Herald που δημοσιεύθηκε το 1853, "σε 4060 χρόνια, 21 δυναστείες επηρέασαν τα πεπρωμένα της Κινέζικης Αυτοκρατορίας, περιλαμβανομένων, εκτός από τον σημερινό κυρίαρχο, 220 αυτοκράτορες, των οποίων η μέση βασιλεία ήταν σχεδόν 19 χρόνια η καθεμία". Από την άλλη πλευρά, οι σύγχρονοι μελετητές συνήθως θεωρούν τις αυτοκρατορικές δυναστείες χωριστά κράτη παρά αυτοκρατορίες, αντί για μια ενιαία συνεχή αυτοκρατορία, ειδικά από το τέλος της αυτοκρατορίας της Κίνας. Εν τω μεταξύ, ο αγγλικός όρος "Αυτοκράτορας" σήμερα αντιστοιχεί γενικά στον κινεζικό όρο Huangdi (皇帝), επίσης γνωστός ως Αυτοκράτορας της Κίνας. Για παράδειγμα, η δυναστεία Κιν, η οποία ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε τον τίτλο Αυτοκράτορας ή Χουανγκντί, αναφέρεται ως "η πρώτη κινεζική αυτοκρατορία" στις σύγχρονες πηγές.  Από την άλλη πλευρά, η δυναστεία Τσινγκ θεωρείται η τελευταία κινεζική αυτοκρατορία.  Οι δυναστείες μεταξύ τους θεωρούνται παρόμοια ως αυτοκρατορίες αντί για μια ενιαία συνεχή αυτοκρατορία, αν και ορισμένες δυναστείες μπορεί να ομαδοποιούνται από μερικούς μελετητές, όπως η δυναστεία Κιν και η δυναστεία Χαν που ακολούθησε, που ονομάζεται συλλογικά "Αυτοκρατορία Κιν-Χαν" από μερικούς ερευνητές.  Συνολικά, αυτές οι δύο δυναστείες αποτελούν την "κλασική" εποχή του κινεζικού πολιτισμού, όπως και οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι στη Δύση. 

 Γενική ιστορία 
δεξιά|μικρογραφία|260x260εσ|Η εδαφική έκταση των διαφόρων δυναστειών και κρατών στην κινεζική ιστορία κατά προσέγγιση.
Η περίοδος της Αυτοκρατορικής Κίνας κράτησε περισσότερο από δύο χιλιετίες, συνδέοντας την αρχαία και τη σύγχρονη ιστορία. Παρόλο που οι κινεζικές δυναστείες ή αυτοκρατορίες ανέβηκαν και έπεσαν κατά τη διάρκεια αυτών των αιώνων, συμπεριλαμβανομένων και των περιόδων των συγκρούσεων και του πολέμου, η Αυτοκρατορική Κίνα αντέδρασε με αξιοσημείωτη σταθερότητα.  Τα χαρακτηριστικά όλων των κινεζικών αυτοκρατοριών ήταν η μεγάλη τους κλίμακα και η ποικιλομορφία των λαών τους. 

Αρχικά εμφανίστηκε ως μια χαλαρή συλλογή διαφόρων οντοτήτων που μιλούν κινεζικά Χαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των Πολεμικών Κρατών, οι πόλεμοι ενοποίησης των Κιν έφεραν το μεγαλύτερο μέρος του βασιλείους της Χουαξία σε μια μοναδική δυναστεία, καθιστώντας τους Κιν ως την πρώτη αυτοκρατορική δυναστεία το 221 π.Χ., το έτος όπου ιδρύθηκε η πρώτη κινεζική αυτοκρατορία. Η αυτοκρατορική Κίνα συνέχισε να επεκτείνεται ακόμη και μετά την κατάρρευση της δυναστείας Κιν, με τη δυναστεία Χαν να επεκτείνεται προς τον βορρά, τον νότο και τη δύση. Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τανγκ τέσσερεις αιώνες αργότερα, η Κίνα επέτυχε μια χρυσή εποχή, όσον αφορά την οικονομική, στρατιωτική και πολιτική της δύναμη. Το έδαφος των Τανγκ εκτεινόταν στην Κεντρική Ασία, τη Βορειοανατολική Ασία και τμήματα της Νοτιοανατολικής Ασίας, μέχρι που η δυναστεία έληξε μετά την εξέγερση των Αν Λουσάν τον 8ο αιώνα.https://www.ushistory.org/civ/9d.asp Η αυτοκρατορική Κίνα σηματοδότησε την αναβίωσή της υπό τη δυναστεία Γιουάν με βάση τη Μογγολία, όταν ενσωματώθηκαν εσωτερικά ασιατικά εδάφη όπως το Θιβέτ και η Μογγολία. Η δυναστεία Τσινγκ, που ιδρύθηκε τρεις αιώνες μετά την πτώση της δυναστείας Γιουάν, έθεσε τα όρια στο μεγαλύτερο μέρος του σύγχρονου συνόρου της Κίνας με την επανέκτασή της στην εσωτερική Ασία.

Ένα χρόνο μετά την Επανάσταση του 1911, η μοναρχία Τσινγκ καταργήθηκε μετά την παραίτηση του Αυτοκράτορα Ξουατόνγκ (Που-Γι), θέτοντας έτσι ένα τέλος στην εποχή της Αυτοκρατορικής Κίνας. Τρία χρόνια αργότερα, ο Γιουάν Σικάι αποκατέστησε την αυτοκρατορική κυριαρχία με τον εαυτό του ως αυτοκράτορα. Διήρκησε μόνο 83 ημέρες πριν την απόρριψή του λόγω της αυξανόμενης απόρριψής του και των επαναστάσεων, καθώς και της μειωμένης υγείας του Γιουάν.Zhengyuan Fu. (1994) Autocratic Tradition and Chinese Politics, Cambridge University Press. pp. 153–154. .Spence, Jonathan D. (1999) The Search for Modern China, p. 282. Τον Ιούλιο του 1917, ο Που-Γι επανενεργοποιήθηκε από τον Ζανγκ Χουν, αλλά η αποκατάσταση αναστράφηκε σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. 

 Βλέπε επίσης 
 Σινουαζερί
 Κινεζική Ειρήνη
 Σινόσφαιρα
 Το σύστημα φόρων της Κίνας
 Συνασπισμός Μεταρρυθμίσεων της Κινεζικής Αυτοκρατορίας

 Παραπομπές 

 Πηγές 


 Εξωτερικές συνδέσεις 
 Πρώτοι Ιστορικοί Αρχεία της Κίνας
 Δεύτερος Ιστορικός Αρχείο της Κίνας
 Ιστορία της Κίνας στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια
 Κινέζικες Μελέτες Ιστορίας

Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα κινεζικά
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά