Γκάσπαρ Γκρατσιάνι της Μολδαβίας

Ο Γκάσπαρ, Gaspar (ή Gaşpar, Gasparo) Γκρατσιάνι, Graziani (επίσης πιστώνεται ως Grazziani, Gratiani και Graţiani, Kasper Gratiani στα πολωνικά, περ. 1575/1580 – 1620) ήταν βοεβόδας (πρίγκιπας) της Μολδαβίας μεταξύ 4 [14 Ν.Η.] Φεβρουαρίου 1619 - 19 [29 Ν.Η.] Σεπτεμβρίου 1620 (βλ. Υιοθέτηση του Γρηγοριανού ημερολογίου).

 Πρώιμη ζωή 
Ο Γκάσπαρ Γρατσιάνι de Candia (της Κρήτης) είναι βενετικής ιταλικής , ή κροατικής καταγωγής, και θεωρείται ότι κατάγεται από την περιοχή Μπίχατς. Το επίθετο "Κροάτης" που χρησιμοποιείται μαζί με το χριστιανικό του όνομα και το επώνυμό του, Κροάτης Γκάσπαρ Γκρατσιάνι Κάντιγια, εμφανίζεται σε ευρωπαϊκές και οθωμανικές πηγές.  In the present paper, the author deals with published data on the historical figure, Gašpar Graziani (1570/80?-1620), almost unknown in Croatian historiography. He was probably from the region of Bihać, although his real family name is not known. His name, along with the word "Croatian", can be commonly found in contemporary European and Ottoman sources.

Πολύγλωσσος, γεννημένος στη Δαλματία, ο Γκρατσιάνι ήταν στην υπηρεσία πολλών ευρωπαϊκών δυνάμεων: ήταν διερμηνέας για την αγγλική διπλωματική αποστολή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, και στη συνέχεια απεσταλμένος τόσο του μεγάλου δούκα της Τοσκάνης Κόζιμο Β΄, όσο και του Ισπανού αντιβασιλέα της Νάπολης. προς την Πύλη, διαπραγματευόμενος την απελευθέρωση χριστιανών ναυτικών, που αιχμαλωτίστηκαν από Βερβέρους πειρατές.

Ο σουλτάνος απένειμε στον Γκρατζιάνι τον τίτλο του δούκα της Πάρου και της Νάξου το 1616. Έγινε στενός σύμμαχος των δόγηδων και, όπως ο προκάτοχός του και αντίπαλός του Ράντου Θ΄ Μίχνεα, αυτοαποκαλούμενος θαυμαστής του συστήματος διακυβέρνησης της Γαληνοτάτης. Ο Γκρατσιάνι νυμφεύτηκε επίσης μια οικογένεια Βενετών πατρικίων.

 Στη Μολδαβία 
Διορισμένος δραγομάνος, ανέλαβε από τους Τούρκους αποστολές στη Γερμανική αυτοκρατορία, και εντούτοις ενήργησε ως κατάσκοπος υπέρ των Αψβούργων. Αυτές οι δραστηριότητες, μαζί με τη δωροδοκία και τις υποσχέσεις για απόλυτη πίστη στην Πύλη, συγκέντρωσαν στον Γκρατσιάνι την υποστήριξη που χρειαζόταν, στην προσπάθειά του για τον θρόνο της Μολδαβίας. Προκειμένου να πληροί τις προϋποθέσεις για τις συνήθεις απαιτήσεις, μεταστράφηκε γρήγορα από τον Καθολικισμό στην Ορθοδοξία και δέχτηκε τα μυστήρια. Καθ' οδόν προς τη Μολδαβία, έγινε δεκτός στην Αδριανούπολη από μια αντιπροσωπεία 20 βογιάρων, και λέγεται ότι είχε επευφημηθεί από χιλιάδες κατά την άφιξή του στις ακτές του Δούναβη .

Οργάνωσε μια ένοπλη φρουρά 500 για την προσωπική του άμυνα, και αψήφησε τους Οθωμανούς, ξεκινώντας διαπραγματεύσεις για μια συμμαχία με τον βασιλιά της Πολωνίας Σιγισμούνδο Γ΄ Βάσα. Ο σουλτάνος διέταξε την απομάκρυνσή του, και στάλθηκε ένας απεσταλμένος (kapucu) γι' αυτόν τον σκοπό. Ο Γκρατσιάνι έβαλε τον απεσταλμένο και την 300μελή ακολουθία του να σφαγιαστεί. Κατάφερε να συνεισφέρει με έναν μικρό αριθμό στρατευμάτων του στην προσπάθεια του στρατάρχη (hetman) Στανίσλαφ Κονιετσπόλσκι και ήταν παρών στη μάχη της Κεκόρα, αλλά, καθώς κατευθυνόταν για να καταφύγει στην Πολωνία, δολοφονήθηκε στο χωριό Μπρανίστε (σήμερα στο Ριστσκάνι της Δημοκρατίας της Μολδαβίας) από δύο από τους βογιάρους του, τον Σεπτιλίτσι και τον Γκόια, που φοβούνταν τα οθωμανικά αντίποινα.

Η ζωή του ήταν το θέμα της τραγωδίας του Ioάν Σλάβιτς το 1888, Γκάσπαρ Γκρατιάνι.

 Δείτε επίσης 
 Πόλεμοι των Μεγιστάνων της Μολδαβίας

 Αναφορές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Cristian Luca, Influssi occidentali sull'atteggiamento politico di alcuni principi dei Paesi Romeni nei secoli XVI και XVII
 Cognome Graziani
 L'origine del cognome Graziani

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Δούκες της Ιταλίας