Χαμένος παράδεισος

Ο Χαμένος παράδεισος (Πρωτότυπος τίτλος: Escobar: Paradise Lost) είναι ρομαντική ταινία θρίλερ του 2014 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Αντρέα Ντι Στέφανο   στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο . Η ταινία εξιστορεί τη ζωή ενός σέρφερ που ερωτεύεται ενώ δούλευε με τον αδερφό του στην Κολομβία και ανακαλύπτει ότι ο θείος της κοπέλας είναι ο Κολομβιανός βαρόνος των ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ . 

H The Weinstein Company απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας στη Βόρεια Αμερική τον Φεβρουάριο του 2014.   Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο 2014 στις 11 Σεπτεμβρίου 2014 και είχε περιορισμένη κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 26 Ιουνίου 2015.  

 Πλοκή 
Ο Νικ Μπρέιντι βρίσκεται στην Κολομβία με τον αδερφό του όταν γνωρίζει τη Μαρία. Είναι ανιψιά του βασιλιά των ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ. Καθώς ο Νικ και η Μαρία βλέπουν πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι η ζωή γύρω από τον θείο της Πάμπλο, το ζευγάρι αποφασίζει να φύγει από την Κολομβία μαζί με τον αδερφό, τη γυναίκα και το παιδί του Νικ.

Πριν προλάβουν να φύγουν όλοι μαζί, ο Νικ και αρκετοί άλλοι «έμπιστοι» άντρες καλούνται από τον Πάμπλο, όπου τους αανακοινώνει ότι έκανε συμφωνία με την κυβέρνηση της Κολομβίας και ότι θα πάει στη φυλακή για πολύ καιρό. Εξαιτίας αυτού, ζητά από τους άνδρες του να πάνε σε διάφορες τοποθεσίες και να κρύψουν το πολύτιμο απόθεμά του σε σπηλιές όπου θα έμενε για τη διάρκεια της φυλάκισής του. Στη συνέχεια, ο Νικ καλείται να συναντήσει έναν οδηγό, να πάει σε μια σπηλιά, να τοποθετήσει τα κουτιά που του έδωσαν στη σπηλιά και μετά να δυναμιτίσει την είσοδο. Έχοντας κάνει αυτό, ο Νικ θα πρέπει σκοτώσει τον οδηγό, αλλά ο Νικ βρίσκει τον εαυτό του απρόθυμο να σκοτώσει, ειδικά όταν ο οδηγός αποδεικνύεται ότι είναι μόλις 15 ετών. Βοηθώντας τον οδηγό, ο Νικ ανακαλύπτει ότι είναι επίσης στη λίστα θανάτου του Πάμπλο. Καθηλωμένος σε μια μικρή πόλη όπου μισθωμένοι δολοφόνοι καθώς και τοπική αστυνομία και πολιτοφυλακή τον αναζητούν, ο Νικ δραπετεύει και προσπαθεί να συναντηθεί με τη Μαρία σε ένα καναδικό προξενείο.

Στο δρόμο για να συναντηθεί με τη Μαρία, ο Νικ καταφέρνει τελικά να τηλεφωνήσει στο σπίτι του αδερφού του για να τους προειδοποιήσει να φύγουν, αλλά οι άνδρες του Εσκομπάρ είναι ήδη εκεί και έχουν σκοτώσει τον αδερφό του και πυροβολούν τη γυναίκα και το παιδί του αδερφού του ενώ ο Νικ μιλάει μαζί της.

Δύο από τους δολοφόνους του Εσκομπάρ έρχονται σε ανταλλαγή πυροβολισμών με τον Νικ και εκείνος τους σκοτώνει και τους δύο, αλλά όχι πριν χτυπηθεί από μια σφαίρα. Καταφέρνει να συναντηθεί με τη Μαρία απέναντι από το προξενείο, αλλά πεθαίνει αμέσως μετά. Η μοίρα της Μαρίας παραμένει ασαφής όταν προσπαθεί να ζητήσει βοήθεια από το προξενείο, αλλά συναντά περισσότερους άντρες του Εσκομπάρ όπως και εκείνη.

 Διανομή ρόλων 
 Μπενίσιο ντελ Τόρο ως Πάμπλο Εσκομπάρ
 Τζος Χάτσερσον ως Νικ Μπρέιντι
 Κλαούντια Τρέιζακ ως Μαρία
 Μπρέιντι Κόρμπετ ως Ντύλαν Μπρέιντι
 Κάρλος Μπαρδέμ ως Ντράγκο
 Ανα Ζιραρντό ως Ανν
 Ααρόν Ζέμπεντε ως Πεπίτο Τόρες
 Φρανκ Σπανό ως Κρίστο
 Λάουρα Λοντόνο ως Μαρία Βικτώρια
 Μικ Μορένο ως Μάρτιν

 Παραγωγή 
 Προπαραγωγή 
Σχετικά με την ιστορία, ο Ντι Στέφανο ισχυρίστηκε ότι η ιδέα προήλθε από τρεις φράσεις που άκουσα από έναν αστυνομικό για έναν πραγματικό νεαρό Ιταλό που πήγε στην Κολομβία για να συναντήσει τον αδερφό του, με κάποιο τρόπο ήρθε κοντά στην οικογένεια Εσκομπάρ και μετά μπήκε σε μπελάδες.

Ο Χάτσερσον υπηρέτησε ως εκτελεστικός παραγωγός για την ταινία, μαζί με τον Αντρέα Ντι Στέφανο, βοηθώντας στο κάστινγκ και στα κοντινά πλάνα. 

 Επιλογή ηθοποιών 
Στις 17 Δεκεμβρίου 2012, φημολογήθηκε ότι ο Τζος Χάτσερσον βρισκόταν σε συζητήσεις για τον πρωταγωνιστικό ρόλο.  Μια ανακοίνωση έγινε την επόμενη μέρα ότι είχε επιλεγεί ως Νικ Μπρέιντι, τον πρωταγωνιστικό ρόλο.  Στις 25 Μαρτίου 2013, ο Μπρέιντι Κόρμπετ επιλέχτηκε για τον αδερφό του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα, Ντίλαν Μπρέιντι. 

 Γυρίσματα 
Η κύρια φωτογραφία αναμενόταν να ξεκινήσει στον Παναμά τον Μάρτιο του 2013.    Τα γυρίσματα αρχικά αναμενόταν να διαρκέσουν ενάμιση μήνα,  ολοκληρώνοντας στις 30 Μαΐου 2013. Ωστόσο, φημολογήθηκε ότι τα γυρίσματα έγιναν επίσης τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2013. 
 Κυκλοφορία 
Το Escobar: Paradise Lost έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο 2014 στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. Προβλήθηκε επίσης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Telluride 2014, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ζυρίχης .  

 Οικιακά μέσα 
Το Escobar: Paradise Lost κυκλοφόρησε σε DVD και Blu-ray στις 19 Μαρτίου 2015 στη Γαλλία  και στις 15 Απριλίου 2015 στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.  Περαιτέρω κυκλοφορίες DVD και Blu-ray περιλαμβάνουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ισπανία και την Ολλανδία στις 21 Σεπτεμβρίου 2015.  

 Υποδοχή 
 Εισπράξεις 
Κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας της στη Γαλλία, η ταινία έκανε ανοιγμα με συνολικό σαββατοκύριακο 601.554  δολάρια . Το πρώτο Σαββατοκύριακο στην Ισπανία απέφερε 620.845 δολάρια και 79.637 δολάρια στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.  Από τις 7 Σεπτεμβρίου 2015, η ταινία είχε εισπράξει $3.562.536 στις έξι ξένες αγορές στις οποίες κυκλοφόρησε η ταινία 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ταινία κέρδισε 195.792  δολάρια  κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες της από την περιορισμένη κυκλοφορία της στους κινηματογράφους τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2015. 

 Κριτικές 

 Στο Metacritic στην ταινία αποδίδεται μέσος όρος βαθμολογίας 56 στα 100, με βάση 19 κριτικές, υποδεικνύοντας «μικτές ή μέτριες κριτικές».

Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Telluride, η ταινία έλαβε μια γενικά θετική κριτική. Γράφοντας για το Hollywood Reporter, ο Τοντ ΜακΚάρθι χαρακτήρισε την ταινία «ένα απορροφητικό και σασπένς δράμα εμπορίου ναρκωτικών» και ανέφερε ότι «η παρουσία του ντελ Τόρο, όπως και του Μπράντο στο Νονό, προβάλλει όλα όσα συμβαίνουν εδώ». Ο ΜακΚάρθι δήλωσε επίσης ότι «ο Ντι Στέφανο δείχνει μερικές πραγματικές σκηνοθετικές πινελιές στην κεντρική και εντυπωσιακά εκτεταμένη σειρά δράσης-σασπένς της ταινίας». Ωστόσο, «η ρομαντική αλληλεπίδραση μεταξύ του Νικ και της Μαρίας γίνεται λίγο κουραστική και περιττή λόγω του γεγονότος ότι είναι και οι δύο εξαιρετικά καλοί και ευχάριστοι· η αφέλεια και ο καλός καναδισμός με δύο παπούτσια αποδεικνύεται επίσης ανιαρός". 

Γράφοντας για το Indiewire, ο Έρικ Κον έδωσε στην ταινία ένα βαθμό Β και επαίνεσε τις ερμηνείες των ντελ Τόρο και Χάτσερσον γράφοντας ότι ο ντελ Τόρο «μετατρέπει τον Εσκομπάρ σε έναν υποτονικό τρόμο του οποίου η ικανότητα να διατάζει φόνους με ευκολία παρέχει στην ταινία την κύρια πηγή τρόμου». Ο Χάτσερσον «εμποτίζει τον χαρακτήρα με μια αξιοπιστία που ξεπερνά τους περιορισμούς του σεναρίου». Ωστόσο, ο Κον επέκρινε επίσης την ταινία καθώς "αποτυγχάνει να αναπτύξει τους υπόλοιπους χαρακτήρες της όπως κάνει για τους δύο βασικούς άντρες της. Το σενάριο αμαυρώνεται ομοίως από τη φόρμουλα, υστερεί κάθε φορά που χτυπά ορισμένες υψηλές μελοδραματικές νότες και μας υπενθυμίζει τα πονταρίσματα στο παιχνίδι». 

 Διακρίσεις 
+Βραβεία Ετος Βραβείο Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα 2015 Βραβεία Platino Ibero-American Film Awards Καλύτερος Ηθοποιός  Μπενίσιο Ντελ Τόρο
 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Ισπανικές αισθηματικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Παναμά
Κατηγορία:Ταινίες του 2014
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2010