Έργο αναπλήρωσης λίμνης Τσαντ

Το έργο αναπλήρωσης της λίμνης Τσαντ είναι ένα προτεινόμενο μείζον σχέδιο εκτροπής νερού από τη λεκάνη απορροής του ποταμού Κονγκό προς τη λίμνη Τσαντ με σκοπό την αποφυγή ξήρανσης της, καθώς έχει συρικνωθεί ήδη κατά 95% από το 1966 μέχρι το 2001.

Για την ολοκλήρωση του έργου αυτού έχουν προταθεί διάφορες λύσεις. Οι περισσότερες περιλαμβάνουν δημιουργία φραγμάτων σε ορισμένους από τους παραπόταμους του ποταμού Κονγκό και τη διοχέτευση μέρους του νερού αυτών στη λίμνη Τσαντ, μέσω ενός καναλιού στη λεκάνη του ποταμού Τσάρι. Προτάθηκε για πρώτη φορά το 1929 από τον γερμανό αρχιτέκτονα Χέρμαν Σόργκελ (γερμ: Herman Sörgel) ως μέρος του έργου του Ατλαντρόπα, ως τρόπος άρδευσης της Σαχάρας. Στη δεκαετία του 1960, η λίμνη Τσαντ άρχισε να συρρικνώνεται και η ιδέα αναβιώθηκε ως λύση σε αυτό το πρόβλημα.

 Άντληση από τον ποταμό Ουμπάνγκι 
Υπάρχουν αρκετές προτάσεις για την εκτροπή του νερού από τον ποταμό Ουμπάνγκι, τον μεγαλύτερο παραπόταμο του Κονγκό. Αυτό απαιτεί άντληση του νερού περίπου 180 μέτρα σε ανηφόρα, επομένως απαιτεί μια πηγή ενέργειας, είτε υδροηλεκτρική είτε ηλιακή. Μία μελέτη της CIMA υπό την αιγίδα της Επιτροπής Λεκάνης Απορροής Λίμνης Τσαντ εξέτασε την χρησιμοποίηση ενός φράγματος στον ποταμό Ουμπάνγκι με σκοπό την παραγωγή 360 MW ισχύος, 250 MW από τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την άντληση νερού. Υπολογίστηκε ότι θα παραδώσει 91 κυβικά νερού ανά δευτερόλεπτο στον ποταμό Τσάρι με κόστος 10 δισεκατομμύρια δολάρια.

Μια παραλλαγή αυτής της ιδέας θα αντλούσε νερό από τον Ουμπάνγκι χρησιμοποιώντας ηλιακή αντί για υδροηλεκτρική ενέργεια, για να αποφευχθεί η δαπάνη και η διατάραξη λόγω της λειτουργίας ενός φράγματος.

 Δημιουργία φράγματος στον ποταμό Κόττο 
Η μελέτη σκοπιμότητας της CIMA εξέτασε επίσης την εκτροπή του νερού από ένα φράγμα στον ποταμό Κόττο, έναν παραπόταμο του Ουμπάνγκι, κοντά στην Μπρία, την πρωτεύουσα της επαρχίας Χάουτε-Κόττο, της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας. Ο ποταμός Κόττο βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο, έτσι μπορεί να οδηγηθεί το νερό στον ποταμό Τσάρι μέσω της βαρύτητας, χωρίς να χρειάζεται άντληση. Υπολογίστηκε ότι θα παραδώσει 108 κυβικά νερού ανά δευτερόλεπτο με κόστος 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

 Τρανσάκουα 
μικρογραφία|Πιθανή προτεινόμενη διαδρομή καναλιού Τρανσάκουα (κόκκινο).
Η πιο φιλόδοξη πρόταση, με το όνομα Τρανσάκουα, προτάθηκε στη δεκαετία του 70 από μια ομάδα μηχανικών της εταιρείας Μπονιφίκα (Bonifica), με επικεφαλής τον Δρ. Μαρτσέλο Βίτσι (Marcello Vichi). Προέβλεπε φράγμα όχι μόνο στον ποταμό Κόττο αλλά και των άλλων δεξιών παραποτάμων προς τα νότια, συμπεριλαμβανομένων των πολύ μεγαλύτερων Μπόμου, Ουέλε, και Αρουβίμι. Το νερό θα μεταφερόταν βόρεια από ένα πλωτό κανάλι 2400 km κατά μήκος μιας ισοϋψούς γραμμής, το οποίο θα παρήγαγε υδροηλεκτρική ενέργεια σε πολλά σημεία σε όλο το μήκος του. Αυτά θα τροφοδοτούσαν νέους βιομηχανικούς δήμους, ενώ το κανάλι θα αναπλήρωνε τη λίμνη. Το συνολικό νερό θα ήταν περισσότερο από 1500 κυβικά νερού ανά δευτερόλεπτο , που είναι το 5-8% της μέσης ροής του Κονγκό, και περισσότερο από την τρέχουσα συνολική εισροή στη λίμνη Τσαντ. Αλλά το κόστος θα ξεπερνούσε τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια.

 Παραπομπές