Επίσκοπος Κίτρους Θεόκλητος Β'

Ο Θεόκλητος (κατά κόσμον Παπαϊωάννου, 1840 - Σεπτέμβριος 1907) ήταν Έλληνας λόγιος Ιεράρχης, Επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Θεόκλητος Παπαϊωάννου γεννήθηκε στο χωριό Πρεμπόδιστα του Καζά Βοδενών (σημερινή Σωσάνδρα της Πέλλας) το 1840, με καταγωγή από τη Νάουσα. Την εγκύκλιο μόρφωσή του την έλαβε στο χωριό του, την Βέροια και την Νάουσα. Υπό την προστασία του Μητροπολίτη Βεροίας Θεοκλήτου εισήχθη στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1866.

Το 1865 χειροτονήθηκε Διάκονος στον ναό του Χριστού στον Γαλατά. Υπηρέτησε ως Δάσκαλος και Ιεροκήρυκας στα Βοδενά (Έδεσσα) από το 1865 μέχρι το 1869. Το 1869 εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1873. Κατόπιν υπηρέτησε ως Διευθυντής στα Βοδενά (1873-1874) και ως Διευθυντής της Κεντρικής Σχολής Θεσσαλονίκης (1874-1877). Δίδαξε επίσης στη σχολή του Χαρισίου Παπαμάρκου.

Στις 6 Μαρτίου 1877 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ιερισσού και Αγίου Όρους. Στις 5 Μαρτίου 1879 εξελέγη Επίσκοπος Πολυανής και στις 27 Σεπτεμβρίου 1885 Επίσκοπος Πέτρας (Ολύμπου). Εκεί αντιμετώπισε την ρουμανική φυλετική προπαγάνδα που σκόπευε τον προσεταιρισμό των βλαχοφώνων. Στις 9 Ιουνίου 1896 η Επισκοπή Πέτρας καταργήθηκε και τα χωριά της δικαιοδοσίας της διαμοιράστηκαν μεταξύ της Μητρόπολης Ελασσώνος και της Επισκοπής Κίτρους, ενώ ο Θεόκλητος παύθηκε. Στις 23 Αυγούστου 1896 εξελέγη Επίσκοπος Κίτρους. Στις 20 Ιανουαρίου 1904 υπέβαλε την παραίτησή του για λόγους υγείας, καθώς έπασχε από μακροχρόνια επώδυνη νόσο. Η παραίτησή του έγινε αποδεκτή από την Επισκοπική Σύνοδο της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης στις 18 Φεβρουαρίου 1904.

Απεβίωσε στα Βοδενά (Έδεσσα) τον Σεπτέμβριο του 1907.

Παραπομπές

Πηγές





Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιερισσού και Αγίου Όρους
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πολυανής και Κιλκισίου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κίτρους και Κατερίνης