Καντιντίαση

Η καντιντίαση είναι μυκητιασική λοίμωξη που οφείλεται σε οποιοδήποτε είδος του γένους Candida (μια ζύμη).  Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν λευκές κηλίδες στη γλώσσα ή σε άλλες περιοχές του στόματος και του λαιμού. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο και προβλήματα στην κατάποση. Όταν επηρεάζει τον κόλπο, μπορεί να αναφέρεται ως μόλυνση ζύμης. Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν φαγούρα των γεννητικών οργάνων, κάψιμο και μερικές φορές μια λευκή έκκριση «σαν τυρί cottage» από τον κόλπο. Οι μολύνσεις ζύμης του πέους είναι λιγότερο συχνές και συνήθως εμφανίζονται με κνησμώδες εξάνθημα. Πολύ σπάνια, οι μολύνσεις ζύμης μπορεί να γίνουν επεμβατικές, να εξαπλωθούν σε άλλα μέρη του σώματος. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυρετό, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων.

Περισσότεροι από 20 τύποι Candida μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση με την Candida albicans να είναι οι πιο κοινές. Οι λοιμώξεις του στόματος είναι πιο συχνές μεταξύ παιδιών ηλικίας κάτω του ενός μήνα, ηλικιωμένων και εκείνων με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα. Οι συνθήκες που οδηγούν σε αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα περιλαμβάνουν τον HIV / AIDS, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται μετά την μεταμόσχευση οργάνων, τον διαβήτη και τη χρήση κορτικοστεροειδή. Άλλοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν κατά τη διάρκεια του θηλασμού, μετά από θεραπεία με αντιβιοτικό και την χρήση μασελών. Οι κολπικές λοιμώξεις εμφανίζονται πιο συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνη, σε εκείνους με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα και μετά από θεραπεία με αντιβιοτικά. Τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο για διεισδυτική καντιντίαση περιλαμβάνουν μωρά με χαμηλό βάρος στη γέννηση, άτομα που αναρρώνουν από τη χειρουργική επέμβαση, άτομα που εισήχθησαν στις μονάδες εντατικής φροντίδας και εκείνα με διαφορετικά υποβαθμισμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι προσπάθειες για την πρόληψη των στοματικών λοιμώξεων περιλαμβάνουν τη χρήση στοματικού διαλύματος χλωρεξιδίνης σε άτομα με κακή ανοσοποιητική λειτουργία και την έκπλυση του στόματος μετά τη χρήση εισπνεόμενων στεροειδών. Λίγα στοιχεία υποστηρίζουν τα προβιοτικά είτε για πρόληψη είτε για θεραπεία, ακόμη και μεταξύ εκείνων με συχνές κολπικές λοιμώξεις. Για στοματικές λοιμώξεις του στόματος, η θεραπεία με τοπική κλοτριμαζόλη ή νυστατίνη είναι συνήθως αποτελεσματική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από του στόματος ή ενδοφλέβια φλουκοναζόλη, ιτρακοναζόλη ή αμφοτερικίνη Β εάν αυτά δεν έχουν αποτέλεσμα. Ένας αριθμός τοπικών αντιμυκητιασικών φαρμάκων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κολπικές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της κλοτριμαζόλης. Σε άτομα με εκτεταμένη νόσο, χρησιμοποιείται μια εχινοκανδίνη όπως η κασποφουνγκίνη ή η μικαφουγκίνη. Ένας αριθμός εβδομαδιαίας ενδοφλέβιας χορήγησης αμφοτερικίνης Β μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση. Σε ορισμένες ομάδες πολύ υψηλού κινδύνου, τα αντιμυκητιακά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν προληπτικά, και ταυτόχρονα με φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν λοιμώξεις.

Οι στοματικές λοιμώξεις εμφανίζονται σε περίπου το 6% των μωρών ηλικίας κάτω του ενός μήνα. Περίπου το 20% των ατόμων που λαμβάνουν χημειοθεραπεία για καρκίνο και το 20% των ανθρώπων με AIDS αναπτύσσουν επίσης την ασθένεια. Περίπου τα τρία τέταρτα των γυναικών έχουν τουλάχιστον μία μόλυνση καντιντίασης σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Η ευρεία ασθένεια είναι σπάνια εκτός από εκείνους που έχουν παράγοντες κινδύνου.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Μυκητιάσεις