Ταχυδρομική ιστορία

Η Ταχυδρομική ιστορία είναι η μελέτη των ταχυδρομείων και του τρόπου λειτουργίας τους, και η μελέτη της χρήσης ταχυδρομικών γραμματοσήμων και των σχετικών ταχυδρομικών αντικειμένων, που απεικονίζουν ιστορικά επεισόδια στην ανάπτυξη των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Ο όρος αποδίδεται στον Ρομπσον Λόου, επαγγελματία φιλατελιστή, έμπορο γραμματοσήμων και δημοπράτη γραμματοσήμων, ο οποίος έκανε την πρώτη οργανωμένη μελέτη του θέματος στη δεκαετία του 1930 και περιέγραψε τους απλούς φιλοτελιστές ως "μελετητές επιστήμης", αλλά αυτούς που ασχολούνται με την ταχυδρομική ιστορία ως "σπουδαστές της ανθρωπότητας".  Πιο συγκεκριμένα, οι φιλοτελιστές ασχολούνται με την ταχυδρομική ιστορία και μελετούν τις τιμές, τις διαδρομές, τις σφραγίδες και τα μέσα μεταφοράς.

 Μία εξειδικευμένη συλλογή 
Η ταχυδρομική ιστορία έχει γίνει μια ειδικευμένη συλλογή με αυτό το θέμα μόνο. Ενώ ο παραδοσιακός φιλοτελισμός ασχολείται με την μελέτη των γραμματοσήμων, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών πτυχών της εκτύπωσης και διανομής γραμματοσήμων, η ταχυδρομική ιστορία αναφέρεται στα γραμματόσημα ως ιστορικά έγγραφα, όπως επίσης τα ταχυδρομεία, τα ταχυδρομικά φύλλα, τους φακέλους και τις επιστολές που περιέχονται. Η ταχυδρομική ιστορία μπορεί να περιλαμβάνει τη μελέτη των ταχυδρομείων, της ταχυδρομικής πολιτικής, της ταξιδιωτικής διοίκησης, των πολιτικών επιπτώσεων στα ταχυδρομικά συστήματα, της ταυτογραφικής παρακολούθησης και των επιπτώσεων της πολιτικής, των επιχειρήσεων και του πολιτισμού στα ταχυδρομικά συστήματα. Βασικά, οτιδήποτε σχετίζεται με τη λειτουργία συλλογής, μεταφοράς και παράδοσης ταχυδρομείου. Ο ειδικός τομέας της φυλοτελικής ιστορίας ορίζει την ταχυδρομική ιστορία ως την μελέτη των τιμών, που χρεώνονται για τις παροχές ταχυδρομείων, τις διαδρομές που ακολουθούνται, και τον ειδικό χειρισμό των επιστολών. Οι περιοχές ειδικού ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν διαταραχές ή μεταβατικές περιόδους, όπως πόλεμοι και στρατιωτικές κατοχές, λογοκρισίες, και ταχυδρομεία σε απομακρυσμένες περιοχές. 

Ο ορισμός του όρου που βασίζεται στην φιλοτελική εξέλιξη καθώς αναπτύχθηκε η πειθαρχία. Οι μελετητές του Φιλοτελισμού ανακάλυψαν, ότι η κατανόηση και η γνησιότητα των γραμματοσήμων εξαρτιόνταν, από το να γνωρίζουν γιατί οι ταχυδρομικές αρχές εκδίδουν συγκεκριμένα γραμματόσημα, πού χρησιμοποιούνται και πώς. Για παράδειγμα, ένα γραμματόσημο που σφραγίστηκε σε ένα μέρος, που ήταν γνωστό ότι δεν είχε λάβει κανένα γραμματόσημο πριν από αυτή την ημερομηνία, είναι πλαστό.

Πολλές πληροφορίες δεν είναι ακόμη γνωστές για τη λειτουργία των ταχυδρομικών συστημάτων, και εκατομμύρια παλαιοί φάκελοι έχουν επιβιώσει, αποτελώντας ένα πλούσιο πεδίο "συλλεκτικών αντικειμένων" για ανάλυση.

 Πιθανές περιοχές μελέτης 
Η μελέτη ή η συλλογή οποιασδήποτε θεμάτων της ταχυδρομικής ιστορίας είναι αναπόφευκτη, επειδή είναι αδύνατο να διαχωριστούν οι διάφοροι τομείς που επηρεάζουν τα ταχυδρομημένα αντικείμενα μεταξύ τους. Η μεταφορά, οι τιμές, η γεωγραφία και το θέμα είναι όλα συνδεδεμένα, αλλά η έμφαση παραμένει διαφορετική, ανάλογα με το επιλεγμένο θέμα. Τα θέματα της ταχυδρομικής ιστορίας που περιγράφονται παρακάτω, είναι μερικά από τα πιο γνωστά και δημοφιλή θέματα.   [according to whom?]

 Γεωγραφικά βασισμένες μελέτες 
μικρογραφία|Με την ανάπτυξη των αστικών κέντρων σε όλο το δυτικό ημισφαίριο τον 19ο αι., τα Ταχυδρομεία βρίσκονταν σε κύριες αρτηριακές οδούς.

 Οι Περιφερειακές μελέτες βασίζονται συνήθως σε μια γεωγραφική περιοχή, όπως χώρες προέλευσης, περιοχές ιθαγενών, πόλεις, κωμοπόλεις ή χωριά, μέρη που συνδέονται με τις οικογενειακές ρίζες ή τους χώρους εργασίας. Στο παρελθόν οι συλλέκτες συνήθως βάσιζαν τις μελέτες τους στην "αποστολή από", αλλά και τα "αποστολή προς" και "αποστολή δια μέσου" ενός τόπου επεκτείνουν την ιστορία της ταχυδρομικής υπηρεσίας, επειδή το εξερχόμενο ταχυδρομείο δείχνει κυρίως σφράγιση που σχετίζεται με τις περιοχές μελέτης, ενώ το εισερχόμενο ταχυδρομείο περιέχει μια πολύ ευρύτερη ιστορία, και είναι πιο ενδιαφέρον. Είναι καλύτερο να επιλέξετε ένα θέμα για μελέτη που είναι αρκετά ευρύ, επειδή τα στενά γεωγραφικά σύνορα, λόγω της έλλειψης διαθέσιμου υλικού, μάλλον θα φέρουν απογοήτευση. Παραδείγματα είναι: η Ταχυδρομική Ιστορία του Μπρνο (Brünn) 1638-1875,  και οι ιδιωτικές και ξένες ταχυδρομικές υπηρεσίες στον Αγ. Θωμά των Παρθένων νήσων. 
 Οι Ταχυδρομικές διαδρομές είναι εναλλακτικές περιοχές γεωγραφικής μελέτης, που παρέχουν μεγάλη ποικιλία, λόγω των πολλών τόπων και υπηρεσιών που διατίθενται κατά μήκος μιας διαδρομής. Για παράδειγμα, μια μελέτη της διαδρομής των Thurn und Taxis από την Αμβέρσα στη Φλωρεντία μέσω της Μάντουας, θα περιλάμβανε μεγάλο μέρος της πρώιμης ταχυδρομικής ιστορίας της Δυτικής Ευρώπης και την Ταχυδρομική Ιστορία του Πρώτου Διηπειρωτικού Σιδηροδρόμου. Μία τέτοια συλλογή μπορεί να δείξει ένα καλό εύρος γραμματοσήμων, ταχυδρομικού υλικού και τις σχετικές σφραγίσεις σε 3.000 μίλια, για υπηρεσίες που ξεκίνησαν το 1869.

Η εποχή μιας γεωγραφικής μελέτης μπορεί να προσθέσει πληροφορίες, ανάλογα με τις διαθέσιμες υπηρεσίες ή τις αλλαγές που έγιναν. Η περίοδος πρέπει να επιδιώκει να πει μια πλήρη ιστορία, και να μην περιορίζει το επιλεγμένο θέμα.

 Μελέτες που βασίζονται στις μεταφορές 
μικρογραφία|Πρώτη πτήση για να καλύψει τη διαδρομή αεροπορικής ταχυδρομείας από το Nάσσαου στο Μαϊάμι το 1929.
μικρογραφία|Ταχυδρομική αποστολή με Zέπελιν από το Γιβραλτάρ στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας μέσω Βερολίνου, με τη χριστουγεννιάτικη πτήση (12η πτήση της Νότιας Αμερικής) του 1934.

 Ειδικεύεται στην μελέτη της αεροπορικής μεταφοράς. Οι φιλοτελιστές παρατηρούν την εξέλιξη της αμαξοστοιχίας από την αρχή, και οι περισσότερες πτυχές της υπηρεσίας αμαξοστοιχίας έχουν μελετηθεί εκτενώς και τεκμηριωθεί από ειδικούς, ορισμένες από τις οποίες αναφέρονται μεμονωμένα. Οι καλύψεις των ατυχημάτων, τα ταχυδρομεία της Imperial Airways Empire προς την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική, οι διαδρομές CAM (Contract Air Mail) ή FAM (Foreign Air Mail) προς και από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι μερικά θέματα. 
 Το με αερόστατο ταχυδρομείο χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Παρισιού, για να πάρει ταχυδρομείο από την πόλη κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικού Πολέμου το 1870. Τα αερόστατα μπορούν να είναι επανδρωμένα ή μη, αλλά το ταχυδρομείο με αερόστατο δεν είναι μια κοινή μορφή μεταφοράς ταχυδρομείου.
 Το θαλάσσιο ταχυδρομείο είναι ένα θέμα, που προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία δυνατοτήτων.  Η μελέτη μιας συγκεκριμένης ναυτιλιακής γραμμής, όπως Cunard, P & O, Donau steamers, πακέτα της Νότιας Αμερικής ή η αμερικανική ατμοπλοϊκή ταχυδρομική είναι μερικές από τις επιλογές. Άλλες είναι: Σφραγίσεις επί πλοίου, ταχυδρόμηση μεταξύ μιας μητρικής χώρας και των αποικιών της, ή ταχυδρόμηση μεταξύ δύο χωρών που χωρίζονται από θάλασσα ή ωκεανούς. Πολλά πλοία εφαρμόζουν δικές τους σφραγίσεις, ώστε μπορούν να συλλεχθούν τα δείγματα για όλα τα πλοία μιας συγκεκριμένης ναυτιλιακής γραμμής. Οι επιστολές από τα πρώτα ταξίδια (διαδρομές) πλοίων και από πλοία που μετά ναυάγησαν είναι πολύ επιθυμητά. Οι τιμές θαλάσσιου ταχυδρομείου μεταβάλλονται συχνά, και περιστασιακά ποικίλλουν για διαφορετικές Ναυτιλιακές εταιρείες για την ίδια διαδρομή, οι οποίες μπορεί να οφείλονται σε μεταβολές συνθηκών, ή σε διαφωνίες μεταξύ χωρών που περιλάμβαναν χρεώσεις ως αντίποινα. Η Ναυτική ταχυδρομική αποστολή μπορεί επίσης να υπάρξει στην κατηγορία στρατιωτικών επιστολών, και είναι επίσης γνωστή για την εφαρμογή αναγνωριστικών σφραγίσεων ή άλλων ταχυδρομικών σημάτων.
 Το σιδηροδρομικό ταχυδρομείο αναφέρεται στο ταχυδρομείο, που μεταφέρεται εν μέρει ή πλήρως από σιδηρόδρομο, από την έναρξή του το 1830 μεταξύ του Λίβερπουλ και Μάντσεστερ στο Ηνωμένο Βασίλειο, μέχρι τη μείωσή του στα τέλη του 20ου αι., που περιλαμβάνουν σιδηροδρομικές σφραγίσεις, TPO και RPO, γραμματόσημα σφραγισμένα με το χέρι ή χειρόγραφες σημειώσεις, ή ακόμη και του Πρώτου διηπειρωτικού σιδηροδρόμου (που αναφέρεται επίσης ως γεωγραφική μελέτη παραπάνω).
 Το ταχυδρομείο με πυραύλους είναι η παράδοση ταχυδρομείου με πύραυλο, και είναι μια εξειδικευμένη περιοχή συλλογής αεροπορικών υπηρεσιών, που ονομάζεται Aστροφιλοτελισμός. Ένας από τους πρώτους διάσημους πυραυλικούς εκτοξευτές ήταν ο Στίβεν Σμιθ, γραμματέας της Ινδικής Εταιρείας Αεροπορικής, ο οποίος εκτόξευσε 270 πυραύλους μεταξύ 1934 και 1944, εκ των οποίων 80 περιείχαν ταχυδρομείο.  Άλλα θέματα που πρέπει να εξετάσουμε είναι: η αλληλογραφία πυραύλων του USPS από τις εκτοξεύσεις του 1936 ή του 1959, η αλληλογραφία με πυραύλους που εκτοξεύονται από ρωσικά υποβρύχια, ή η αλληλογραφία μέσω επαναχρησιμοποιούμενων εκτοξευτικών μέσων.
 Το Ταχυδρομεία Zέπελιν είναι ένα δημοφιλές θέμα, για το ταχυδρομείο που μεταφέρθηκε στα Γερμανικά αεροπλάνα Zeppelin μεταξύ 1908 και 1939. Πολλές επιστολές υπάρχουν, επειδή μέχρι και 12 τόνους μεταφέρονταν σε κάθε πτήση. Η αλληλογραφία από την Γερμανία και από τις διάφορες διατλαντικές πτήσεις είναι διαθέσιμη, αλλά η αλληλογραφία από την διάσημη καταστροφή του Χίντενμπεργκ είναι πολύ σπάνια.

 Μελέτες με βάση το ταχυδρομικό αντικείμενο 
μικρογραφία|Τελωνειακή λογοκρισία του 1940 σε φάκελο από τη Μαδρίτη στο Παρίσι, που άνοιξαν τόσο οι ισπανικές, όσο και οι γαλλικές αρχές (Vichy), 
μικρογραφία|Επιστολικό δελτάριο της Βαυαρίας που στάλθηκε από τη Νυρεμβέργη στο Μόναχο το 1895.
μικρογραφία|Επιστολή του 1834 που εστάλη με προ-γραμματοσημικό ταχυδρομείο με χειρόγραφο γραμματόσημο της πόλης Βίτινγκεν προς το Έμπσντορφ.

 Η ταχεία ταχυδρόμηση (express mail) είναι μια υπηρεσία επιταχυμένης παράδοσης, για την οποία ο πελάτης πληρώνει επιπλέον χρέωση και έχει ταχύτερη παράδοση. H ταχεία ταχυδρόμηση τού 17ου αι. μπορεί να θεωρηθεί πρόδρομος της σύγχρονης ταχυδρόμησης express, όπως ήταν και η ταχυδρόμηση Pony Express. Η υπηρεσία εγχώριας ταχυδρομείας διέπεται από τη δική της ταχυδρομική διοίκηση, αλλά από το 1998 οι διεθνείς υπηρεσίες ταχείας παράδοσης διέπονται από τον EMS (Express Mail Service) Συνεταιρισμό της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU). Οι μελέτες του εγχώριου ή διεθνούς ταχυδρομείου είναι δυνατές, όπως και οι μελέτες των τιμών ταχυδρόμησης Express.
 Η σφραγιδοφιλία είναι η μελέτη των ταχυδρομικών σφραγίδων, των ακυρώσεων και των ταχείας ταχυδρόμησης σφραγίδων, που εφαρμόζονται με το χέρι ή με μηχανή. Αν και δεν είναι εξειδικευμένο θέμα, μπορεί να γίνει αντικείμενο συλλογής, ως θέμα ταχυδρομικής ιστορίας. Προσφέρει ευρύτατο πεδίο για την επιλογή ενός εξειδικευμένου θέματος μελέτης ή συλλογής, καθώς ο σφραγιδόφιλος ενδιαφέρεται περισσότερο για τις λεπτομέρειες, το στυλ και το σχέδιο των σφραγίσεων, παρά για το γιατί και πού αποστέλλεται μία επιστολή. Οι μεγάλες πόλεις που έχουν πολλά ταχυδρομεία, προσφέρουν μεγάλες ευκαιρίες μελέτης του θέματος, λόγω της μεγάλης ποικιλίας των σφραγίσεων ή των ακυρωτικών μηχανών που χρησιμοποιούνται σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο.
 Το στρατιωτικό ταχυδρομείο είναι ταχυδρομείο που συνδέεται με οποιαδήποτε από τις ένοπλες δυνάμεις ή τις δυνάμεις ειρηνευτικής διατήρησης, ή που σχηματίζεται γύρω από οποιαδήποτε συγκεκριμένη στρατιωτική εκστρατεία, όπως ο Πρώτος και ο Δεύτερος Πόλεμος του Οπίου, ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, ο Πρώτος και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ή ακόμη και οι πρόσφατες συγκρούσεις στο Αφγανιστάν ή το Ιράκ. Οι φάκελοι που αποστέλλονται από πλοία του ναυτικού, είναι επίσης περιζήτητοι. Αυτοί οι φάκελοι συνήθως έχουν μία ξεχωριστή ταχυδρομική σφραγίδα, που φέρει το όνομα του πλοίου και την ημερομηνία αποστολής: η ημερομηνία είναι συχνά ιδιαίτερα ιστορικής σημασίας και ενδιαφέροντος. Τέτοιες παλαιές επιστολές από αυτές τις πηγές, όταν είναι διαθέσιμες, παρέχουν πληροφορίες για τις συνθήκες των εμπλεκόμενων ανθρώπων.
 Η αποστολή πακέτων είναι ίσως η λιγότερο συλλεγμένη ή μελετημένη περιοχή της ταχυδρομικής ιστορίας, λόγω του δυνητικού μεγέθους τού υλικού, το μεγαλύτερο μέρος τού οποίου δεν αποθηκεύεται ποτέ. Από το 1883 εφαρμόστηκαν ειδικές ετικέτες σε πακέτα στη Μεγάλη Βρετανία. Η διεθνής μεταχείριση πακέτων τείνει να συσσωρεύει τέλη, που δημιουργούν ελκυστικό υλικό.
 Η ταχυδρομική λογοκρισία, τόσο δημόσια όσο και μυστική, πραγματοποιήθηκε σε επιστολές πολύ πριν από τους Παγκόσμιους Πολέμους του 20ου αι. και μπορεί να περιλαμβάνει τόσο την πολιτική, όσο και τη στρατιωτική λογοκρισία. Η λογοκρισία έγινε κυρίως σε περιόδους συγκρούσεων, αν και έχει πραγματο­ποιηθεί και σε άλλες περιόδους όπως: περιόδους πολιτικής αναταραχής ή κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ένα παράδειγμα μυστικής ταχυδρομικής λογοκρισίας είναι το Cabinet noir.
 Τα ταχυδρομικά τέλη είναι ένα εκτεταμένο πεδίο μελέτης, που μπορεί να γίνει ανά χώρα, χρονική περίοδο ή ακόμη και νόμισμα. Τα ταχυδρομικά τέλη καθορίζονται συχνά διμερώς, από τις ταχυδρομικές συμβάσεις μεταξύ των εθνών, όπως οι ταχυδρομικές συνθήκες του 1817 και του 1837 μεταξύ Γαλλίας και Πρωσίας, και οι συμβάσεις του 1847 και του 1853 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βρέμης (μιας πόλης-κράτους εκείνη την εποχή). Winter, Richard F. (2006). Understanding Transatlantic Mail, Volume 1. American Philatelic Society. p. 9 Οι συλλέκτες γραμματοσήμων μπορούν να μελετήσουν τα τέλη, που ισχύουν κατά τη διάρκεια της έκδοσης των γραμματοσήμων τα οποία συλλέγουν.
 Το ταχυδρομικό υλικό (stationery) είναι ταχυδρομικά προϊόντα, που εκδίδονται από τις ταχυδρομικές αρχές, όπως φάκελοι, φύλλα επιστολών, ταχυδρομικές κάρτες (carte postale), κάρτες επιστολών, αερογραμών ή για περιτύλιγμα εφημερίδων, στα οποία το ποσό της ταχυδρόμησης συνήθως έχει εκτυπωθεί με τυπωμένο γραμματόσημο, ή ένδειξη με την τιμή που απαιτείται για μια συγκεκριμένη ταχυδρόμηση.  Το ταχυδρομικό υλικό πωλείται γενικά στα ταχυδρομεία. Κάθε είδος ταχυδρομικού προϊόντος μπορεί να είναι ένας τομέας μελέτης αυτόνομος, αλλά μπορεί επίσης να μελετηθεί ανά χώρα ή ανά χρονική περίοδο. Οι μελέτες του ταχυδρομικού υλικού που χρησιμοποιήθηκε (ακυκλοφόρητο) θεωρείται παραδοσιακός φιλοτελισμός, ενώ οι μελέτες του τρόπου χρήσης του ταχυδρομικού υλικού θεωρείται ταχυδρομική ιστορία.
 Η προ-γραμματοσήμου ταχυδρόμηση, είναι η ταχυδρομική ταχυδρομή που χρησιμοποιήθηκε πριν από την έκδοση των σφραγίδων Penny Black και Two pence Blue στις 6 Μαΐου 1840 στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας και σε άλλες χώρες, η ταχυπορία που χρησιμοποιήθηκε προτού η ταχυδρόμια αρχή υιοθετήσει τις δικές της ετικέτες κολλητικής. Το υλικό μπορεί να κυμαίνεται από δικαστικές και κυβερνητικές επιστολές που εκδίδονται από τις επίσημες δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες μέχρι τα χαρακτηριστικά σημάδια της πόλης σε όλο τον κόσμο.
 Η αλληλογραφία των αιχμαλώτων πολέμου μπορεί να είναι υποκατηγορία στη στρατιωτική ταχυδρόμηση ή την ταχυδρομική λογοκρισία.
 Η συστημένη (registered) ταχυδρόμηση χρησιμοποιείται συχνά για να αποσταλούν αντικείμενα ή έγγραφα, τα οποία θεωρούνται πολύτιμα και χρειάζονται μια ασφάλεια σε κάθε μετακίνηση, που να παρέχει μεγαλύτερο έλεγχο από το κανονικό ταχυδρομείο. Καταγράφονται τα στοιχεία των επιστολών σε μητρώο, ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθηση της θέσης τους κάθε στιγμή, και φέρουν πολλές ξεχωριστές χειρόγραφες σφραγίσεις. Πολλές χώρες έχουν εκδώσει ειδικό ταχυδρομικό υλικό για τη συστημένη ταχυδρόμηση, επεκτείνοντας τους πιθανούς τομείς μελέτης πέρα από τα κανονικές συστημένες επιστολές. Παλαιότερα παρόμοιες υπηρεσίες ήταν γνωστές ως xρηματοπιστωτικά γράμματα (money letters).

 Αναφορές 

 Συνεχείς αναγνώσεις 

 Λήρα, Τόμας, Εντ. Το Συμπίσιο Τελικού Ιστορίας του Winton M. Blount: Ελέγξτε Εργαλεία, 2006 - 2009. Συμμετοχές του Σμιθσονσον στην Ιστορία και την Τεχνολογία, αριθ. 55. Ουάσιγκτον, DC: Σχολική Τύπο του Smithsonian Institution, 2010.

 Εξωτερικές συνδέσεις 

 Το Καναδικό Μουσείο Πολιτισμού - Χρονολογία της Καναδικής Ταχυδρομικής Ιστορίας
 Μια μεταγενέστερη Ιστορία και κληρονομιά 
 Βρετανική Φιλατελική Τράπεζα
 Βρετανικό Ταχυδρομικό Μουσείο & Αρχείο
 Από την οικογένεια Ταχυδρομείων Thurn & Taxis στο βιβλίο τηλεφώνων του κόσμου - 730 χρόνια Ιστορίας
 Ορισμός της ταχυδρομικής ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών  Αρχειοθετημένο  Wayback Machine ένα Συμπόσιο του Εθνικού Ταχυδρομικού Μουσείου
 Εθνικό Ταχυδρομικό Μουσείο  ΗΠΑ
 Ιστορικό ταχυδρομείου των Ηνωμένων Πολιτειών
 Η Ταχυδρομική Ιστορία του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO)

Σχολές ανανέωσης Linns.comΔύναμα Αναζωογόνησης

 Η συλλογή κάλυψης αποτελεί μέρος της ταχυδρομικής ιστορίας
 Το ανθρώπινο ενδιαφέρον ενισχύει την ιστορία της ταχυδρομίας

Κατηγορία:Φιλοτελισμός