Μαξ Λίντκε

Ο Μαξ Λίντκε (γερμανικά: Max Liedtke) (25 Δεκεμβρίου 1894 – 1955) ήταν Γερμανός δημοσιογράφος και στρατιωτικός αξιωματικός. Τιμήθηκε ως Δίκαιος των Εθνών για την αντίστασή του ενάντια στην «εκκαθάριση» ολόκληρου του εβραϊκού πληθυσμού (συμπεριλαμβανομένης της καταναγκαστικής εργασίας) του γκέτο του Πσέμισλ στην ανατολική Πολωνία.

Ο Λίντκε γεννήθηκε στο Πρόισις Χόλαντ (Preussisch Holland), στην Ανατολική Πρωσία (σήμερα Πάσουεκ, Πολωνία). Πέρασε τις εθνικές εξετάσεις του στο Γκούμπινεν (Gumbinnen, σήμερα Γκούσιεφ, Ρωσία) και άρχισε να σπουδάζει Λουθηρανική θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Κένιγκσπεργκ, αλλά εντάχθηκε εθελοντικά στον Γερμανικό Αυτοκρατορικό Στρατό στο ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και έγινε ο αρχισυντάκτης μιας τοπικής εφημερίδας στο Γκράιφσβαλντ. Απολύθηκε ως εκδότης το 1935 λόγω της κριτικής του στάσης απέναντι στους Ναζί. Ο Λίντκε στρατολογήθηκε στη Βέρμαχτ το 1939. Τοποθετήθηκε στην Πολωνία, στο Βέλγιο και στον Πειραιά (Ελλάδα).

 Απελάσεις από το Πσέμισλ 
Τον Ιούλιο του 1942, ο Λίντκε έγινε ο στρατιωτικός διοικητής του Πσέμισλ. Στις 26 Ιουλίου 1942, τα SS, η Γκεστάπο και η GPK (Grenzpolizeikommissariat – Συνοριακή Αστυνομική Αρχή) ετοιμάστηκαν να ξεκινήσουν την πρώτη μεγάλης κλίμακας δράση «επανεγκατάστασης» των Εβραίων από το γκέτο στο Πσέμισλ, μέρος της Επιχείρησης Ράινχαρντ, της πιο θανατηφόρας φάσης του Ολοκαυτώματος.

Ο βοηθός του Λίντκε, ανθυπολοχαγός Άλμπερτ Μπάτελ, ζήτησε να κρατηθούν όσοι εργάζονταν για τη Βέρμαχτ και έδωσε διαταγές να μπλοκάρουν τη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Σαν, τη μοναδική οδό απέλασης από το γκέτο. Καθώς τα SS προσπάθησαν να περάσουν στην άλλη πλευρά, τα στρατεύματα της Βέρμαχτ υπό τη διοίκηση του Λίντκε απείλησαν να ανοίξουν πυρ εκτός και αν τα SS αποσυρθούν. Το ίδιο απόγευμα, δόθηκε η άδεια και ένα απόσπασμα στρατού υπό τη διοίκηση του Μπάτελ εισήλθε στην αποκλεισμένη περιοχή του γκέτο και εκκένωσε 80–100 Εβραίους και τις οικογένειές τους στους στρατώνες της τοπικής στρατιωτικής διοίκησης. Αυτοί οι Εβραίοι τέθηκαν υπό την προστασία της Βέρμαχτ και έτσι προφυλάχθηκαν από την απέλαση στο στρατόπεδο εξόντωσης Μπέλζεκ.

Ο Λίντκε απολύθηκε ως στρατιωτικός διοικητής του Πσέμισλ στις 30 Σεπτεμβρίου 1942, πιθανότατα εξαιτίας αυτού του περιστατικού. Κατατάχθηκε στην 1η Στρατιά Πάντσερ, που πολέμησε στην Καυκασία. Ο Λίντκε παρέμεινε στην υπηρεσία και εκκενώθηκε στο Μπόρνχολμ στις αρχές του 1945. Ήταν μεταξύ των Γερμανών στρατιωτών που συνελήφθησαν από τους Σοβιετικούς που κατέλαβαν το Μπόρνχολμ στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μεταφέρθηκε στη Σοβιετική Ένωση και καταδικάστηκε για φερόμενα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στη Ρωσία. Ο Λίντκε πέθανε υπό σοβιετική κράτηση το 1955.

Στις 24 Ιουνίου 1993, το Γιαντ Βασσέμ αναγνώρισε επίσημα τον Λίντκε ως έναν από τους Δίκαιους των Εθνών.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Max Liedtke – η δραστηριότητά του για να σώσει τις ζωές των Εβραίων στο Ολοκαύτωμα, στον ιστότοπο του Γιαντ Βασσέμ

Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γερμανικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Γερμανοί Δίκαιοι των Εθνών