NGC 4013

Ο NGC 4013 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Μεγάλης Άρκτου και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 6 Φεβρουαρίου 1788.

Χαρακτηριστικά
O δίσκος του NGC 4013 παρουσιάζει μια ευδιάκριτη διόγκωση σε σχήμα «φιστικιού» σε φωτογραφίες μακράς έκθεσης η οποία σύμφωνα με τις προσομοιώσεις είναι σύμφωνη με μια αστρική «ράβδο» που παρατηρείται κάθετα στη γραμμή θέασης.Combes, F. and Sanders, R.H., "Formation and properties of persisting stellar bars", Astronomy and Astrophysics, vol. 96, no. 1-2, Mar. 1981, p. 164-173. Πρόσφατη εικόνα του NGC 4013 αποκάλυψε ένα ελικοειδές παλιρροϊκό ρεύμα αστέρων που εκτείνεται για περίσσοτερα από 80 χιλιάδες έτη φωτός από το γαλαξιακό κέντρο. Αυτή η δομή πιστεύεται ότι είναι τα απομεινάρια ενός μικρότερου γαλαξία που διαλύθηκε όταν συγκρούστηκε με τον NGC 4013.

Υπερκαινοφανής
Στις 30 Δεκεμβρίου 1989 παρατηρήθηκε ο υπερκαινοφανής SN 1989Z στον γαλαξία αυτόν.

Δείτε επίσης
 Μεσιέ 82

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


4013
37691
06963
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Σμήνος της Μεγάλης Άρκτου
+07-25-009