Κομμός (θέατρο)

Ο κομμός (με αρχική σημασία στα αρχαία ελληνικά «χτύπημα κεφαλιού και στήθους λόγω πένθους») είναι λυρικό θρηνητικό τραγούδι σε μια τραγωδία που τραγουδά από κοινού ο χορός και ένας δραματικός χαρακτήρας.Rehm (1992, 57). Ο κομμός απαντά και σε κωμωδίες, αλλά με ορισμένες ιδιαιτερότητες. Ο κομμός εμφανίζεται «όταν η ένταση του έργου φθάνει στο αποκορύφωμα της θλίψης, της φρίκης ή της χαράς.Baldry (1971, 64).

Κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα κομμών είναι τα παρακάτω:

 το τελευταίο τμήμα (στίχοι 908–1077) της τραγωδίας Πέρσες του Αισχύλου (472 π.Χ.), κατά το οποίο ο Πέρσης βασιλιάς Ξέρξης θρηνεί για την ήττα του περσικού στρατού
 η τελευταία εμφάνιση της Αντιγόνης στην τραγωδία Αντιγόνη του Σοφοκλή (περίπου 442 π.Χ.)
 η αλληλεπίδραση μεταξύ χορού και Οιδίποδα όταν αυτός επιστρέφει έχοντας τυφλωθεί στον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή (περίπου 429 π.Χ.) και
 η στιχομυθία μεταξύ του Ορέστη, της Ηλέκτρας και του χορού αμέσως μετά τη δολοφονία της Κλυταιμνήστρας στην Ηλέκτρα του Ευριπίδη (περίπου 410 π.Χ.).Rehm (1992, 57) and Baldry (1971, 64).

 Δείτε επίσης 

 Αρχαίο ελληνικό θέατρο
 Μονωδία
 Μοιρολόι
 Ελεγεία

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Baldry, Harold Caparne. 1971. The Greek Tragic Theatre. Ancient Culture and Society ser. London: Chatto & Windus. ISBN 0-7011-1629-3.
 Rehm, Rush. 1992. Greek Tragic Theatre. Theatre Production Studies ser. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-11894-8.
Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο