Χέρμαν του Τσέλιε

Ο Χέρμαν του Τσέλιε (1383 – 13 Δεκεμβρίου 1421), επίσης γνωστός ως Armand de Cilli, ή Herniosus mit dem Bruche (με την κήλη), Gerold, Mitteilungen der K.u.K.Centralkommission, K.K. Hof- und Staatsdruckerei Wien 1861, Band 6, p. 328 γεννήθηκε στο Τσέλιε, ως νόθος γιος, αν και αργότερα νομιμοποιήθηκε, του Χέρμαν Β΄ κόμη του Τσέλιε, της οικογένειας των κομήτων του Τσέλιε και Σάνεκ, του οποίου η οικογενειακή έδρα ήταν στο Κάστρο Τσέλιε (Μπουργκ Ομπερτσίλι, τώρα στη Σλοβενία).

Ο βασιλιάς Σιγισμούνδος αρραβωνιάστηκε το 1409 με τη Bαρβάρα του Τσέλιε, τη μικρότερη κόρη του κόμη Χέρμαν Β΄, ο οποίος είχε σώσει τη ζωή τού βασιλιά στη μάχη της Νικόπολης. Ο κόμης έγινε ένας από τους πιο ισχυρούς συμβούλους τού Σιγισμούνδου, και ήταν εύκολο για τον κόμη να αποκτήσει την επισκοπή Φράιζινγκ για τον γιο του Χέρμαν, όταν ξαφνικά έμεινε κενή.

Εκείνη την περίοδο ο Χέρμαν σπούδαζε στη Μπολόνια, όταν στις 26 Ιουλίου 1412 ο πάπας Ιωάννης ΚΒ΄, με παρέμβαση τού αυτοκράτορα Σιγισμούνδου της Γερμανίας, τον ονόμασε επίσκοπο του Φράιζινγκ. Καθώς ήταν ακόμη πολύ νέος για να χειροτονηθεί επίσκοπος, έλαβε παπική άδεια, που τού επέτρεπε να κυβερνήσει στο Φράιζινγκ. Έπρεπε να δανειστεί 10.000 γκούλντεν από τον πατέρα του για να πληρώσει την πρώτη εισφορά (annata) προς τον πάπα. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1413 χρίστηκε επίσκοπος.  Hubert Strzewitzek: Die Sippenbeziehungen der Freisinger Bischöfe im Mittelalter. München 1938, pp. 163 f. Ο Σύλλογος του καθεδρικού ναού του Φράιζινγκ αιφνιδιάστηκε από το ξαφνικό τέλος του επισκόπου Kόνραντ φον Χέμπενστραϊτ και την εξίσου ξαφνική ανάδειξη του Χέρμαν, που τον εμπόδισε να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα.

Από το 1414 έως το 1418 ο Χέρμαν έλαβε μέρος στο Συμβούλιο της Κωνσταντίας, όπου εκπροσωπούσε τα συμφέροντα του βασιλιά Σιγισμούνδου. Το καλοκαίρι του 1419 συμφώνησε σε συμμαχία με τους επισκόπους της εκκλησιαστικής επαρχίας του Σάλτσμπουργκ, υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου, για την προστασία του πνευματικού τους δικαιώματος στην ασυλία (immunitätsrechte) με την υπόσχεση αμοιβαίας υποστήριξης ενάντια στους με εδάφη πρίγκιπες. J. Maß: Das Bistum Freising im Mittelalter. München 1986, p. 293.

μικρογραφία|Το κάστρο Τσέλιε (Μπουργκ Ομπερτσίλι), 1681.

Λόγω των καλών σχέσεών της με τον βασιλιά, η οικογένεια μπόρεσε να πείσει τον πάπα Μαρτίνο Ε΄ να τον μεταφέρει στην έδρα του πρίγκιπα-επισκόπου του Τρεντ που ήταν κενή, μετά την εξορία του Γεωργίου του Λίχτενσταϊν τον Αύγουστο του 1419. Ο παπικός διορισμός έλαβε χώρα στις 29 Μαρτίου 1421, αλλά ο Μαρτίνος Ε' υποχρεώθηκε να τον ακυρώσει στις 13 Σεπτεμβρίου 1421, καθώς ο Σύλλογος τού καθεδρικού ναού του Τρεντ δεν ήταν πρόθυμος να δεχτεί τον Χέρμαν, λόγω της σοβαρής κήλης του. Προκειμένου να ανακτήσει τον Τρεντ, επέστρεψε στο Τσέλιε στα τέλη του φθινοπώρου και υποβλήθηκε σε εγχείρηση, από την οποία δεν επέζησε.  Hubert Strzewitzek: Die Sippenbeziehungen der Freisinger Bischöfe im Mittelalter. München 1938, p. 164.

αριστερά|μικρογραφία| Τάφος του πρίγκιπα Freising επισκόπου Hermann von Cilli (1383 - 1421) στον καθεδρικό ναό του Αγίου Δανιήλ στο Celje (γερμανική ονομασία: Cilli).

Απεβίωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1421 και ενταφιάστηκε στην ενοριακή εκκλησία του Τσέλιε, σημερινό καθεδρικό ναό του Τσέλιε. Το ταφικό μνημείο του βρίσκεται στο πρεσβυτέριο, στην πλευρά του άμβωνα.  Mitteilungen der K. u. K. Centralkommission, K. u K. Hof- und Staatsdruckerei Wien, Band 6, p. 328.

 Σημειώσεις και παραπομπές 

Κατηγορία:Οίκος του Τσέλιε