Πρίμο Καρνέρα

Ο Πρίμο Καρνέρα (ιταλ.:Primo Carnera),  () 26 Οκτωβρίου 1906 – 29 Ιουνίου 1967), γνωστός με το παρατσούκλι Το βουνό που περπατάει, ήταν Ιταλός επαγγελματίας πυγμάχος και παλαιστής που κατείχε τον τίτλο του Παγκόσμιο Πρωταθλητή βαρέων βαρών πυγμαχίας από τις 29 Ιουνίου 1933 έως τις 14 Ιουνίου 1934. Κέρδισε περισσότερους αγώνες με νοκ-άουτ από οποιονδήποτε άλλο πρωταθλητή βαρέων βαρών (IBU, NBA, NYSAC) στην ιστορία της πυγμαχίας.

 Προσωπική ζωή 
αριστερά|μικρογραφία|Ο Καρνέρα με την οικογένεια του, όταν έλαβε διπλή υπηκοότητα τον Αύγουστο του 1953
Ο Πρίμο Καρνέρα γεννήθηκε στο Sequals, τότε στην Επαρχία του Ούντινε, σήμερα στην Επαρχία του Πορντενόνε, του Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια στη βορειοανατολική γωνία της Ιταλίας. 

Στις 13 Μαρτίου 1939, ο Καρνέρα παντρεύτηκε την Τζουζεπίνα Κόβασιτς (1913–1980), μια υπάλληλο ταχυδρομείου από την Γκορίτσια.  Το 1953 έλαβαν διπλή υπηκοότητα. Εγκαταστάθηκαν στο Λος Άντζελες, όπου ο Καρνέρα άνοιξε ένα εστιατόριο και ένα κατάστημα ποτών. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ουμπέρτο και τη Τζοβάννα Μαρία. Ο Ουμπέρτο έγινε γιατρός.  Ο Καρνέρα πέθανε το 1967 σε ηλικία 60 ετών στη γενέτειρά του από έναν συνδυασμό ηπατικής νόσου και επιπλοκών από διαβήτη. 

 Επαγγελματική καριέρα πυγμαχίας 

 Επισκόπηση 
Ο Καρνέρα διαφημιζόταν στην Αμερική ως 2.01 μέτρα ψηλός, και επομένως ο ψηλότερος μποξέρ βαρέων βαρών στην ιστορία (μέχρι εκείνη την εποχή), αλλά στην πραγματικότητα ήταν 1,98 μέτρα ψηλός.  Αγωνίστηκε μέχρι και 125 κιλά βάρος.  Ο Τζες Γουίλαρντ (2.01 μ) ήταν ο ψηλότερος παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών στην ιστορία της πυγμαχίας μέχρι τον Νικολάι Βαλύεφ, στα 149 κιλά. Αν και 2.5 εκατοστά πιο κοντός από τονΓουίλαρντ, ο Καρνέρα ήταν περίπου 18 κιλά βαρύτερος και ήταν ο βαρύτερος πρωταθλητής στην ιστορία της πυγμαχίας μέχρι τον Βαλύεφ.  Σε μια εποχή που το μέσο ύψος στην Ιταλία ήταν περίπου 1,65 εκ. και στις Ηνωμένες Πολιτείες 1,70 εκ,  ο Καρνέρα θεωρούνταν γίγαντας.

Απολάμβανε ένα σημαντικό πλεονέκτημα προσέγγισης έναντι των περισσότερων αντιπάλων, και όταν τον έβλεπαν σε πλάνα αγώνων, φαίνεται σαν ένας πανύψηλος γίγαντας σε σύγκριση με πολλούς μποξέρ βαρέων βαρών της εποχής του, που ήταν συνήθως τουλάχιστον 27 κιλά ελαφρύτεροι και 18 εκ πιο κοντοί. 

Ένα άρθρο εφημερίδας για αυτόν έγραφε εν μέρει: «Για πρωινό, ο Πρίμο έχει ένα λίτρο χυμό πορτοκάλι, δύο λίτρα γάλα, δεκαεννέα κομμάτια τοστ, δεκατέσσερα αυγά, ένα καρβέλι ψωμί και μισό κιλό ζαμπόν Βιρτζίνια».  Το μέγεθός του του χάρισε το παρατσούκλι "The Ambling Alp".  Το περιοδικό Time τον αποκάλεσε «Το τέρας». 
αριστερά|μικρογραφία|Δελτίο ειδήσεων για τον Καρνέρα, 1933

 Έναρξη καριέρας 
Η 12η Σεπτεμβρίου 1928 ήταν η ημερομηνία του πρώτου επαγγελματικού αγώνα του Καρνέρα, εναντίον του Λέον Σεμπίλο, στο Παρίσι. Ο Καρνέρα κέρδισε με νοκ άουτ στον δεύτερο γύρο.  Κέρδισε τους πρώτους έξι αγώνες του και μετά έχασε από τον Φραντζ Ντένερ με αποκλεισμό στον πρώτο γύρο στη Λειψία. Στη συνέχεια, κέρδισε άλλους επτά αγώνες στη σειρά πριν συναντήσει τον Γιανγκ Στρίμπλινγκ. Αυτός και ο Στρίπλινγκ αντάλλαξαν νίκες αποκλεισμού, όπου ο Καρνέρα κέρδισε τον πρώτο σε τέσσερις γύρους και ο Στρίπλινγκ κέρδισε τον επαναληπτικό αγώνα στον έβδομο γύρο. Στον επόμενο αγώνα του Καρνέρα εκδικήθηκε την ήττα του από τον Ντένερ με νοκ άουτ στον έξι γύρο. 

Το 1930, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έκανε εκτεταμένες περιοδείες, κερδίζοντας τους πρώτους δεκαεπτά αγώνες του εκεί με νοκ άουτ. Ο Τζορτζ Γκόντφρει έσπασε το σερί νοκ άουτ στη Φιλαδέλφεια χάνοντας από τον Καρνέρα με αποκλεισμό στον πέμπτο γύρο.  Το 1932, ο Καρνέρα αντιμετώπισε τον ψηλότερο μποξέρ βαρέων βαρών στην ιστορία μέχρι εκείνο το σημείο, τον Σάντα Καμαράο, έναν Πορτογάλος μποξέρ. Ο Καρνέρα κέρδισε τον αγώνα με νοκ άουτ στον έκτο γύρο. 

μικρογραφία|Εκπαίδευση του Καρνέρα περ. 1934
Στις 10 Φεβρουαρίου 1933, νίκησε τον Έρνι Σάαφ σε δεκατρείς γύρους στη Νέα Υόρκη. Ο Σαάφ πέθανε τέσσερις μέρες αργότερα.  Ο Σάαφ είχε υποστεί σοβαρή ήττα και νοκ-άουτ σε έναν αγώνα με τον μελλοντικό πρωταθλητή βαρέων βαρών Μαξ Μπάερ έξι μήνες νωρίτερα, στις 31 Αυγούστου 1932. Επιπλέον, μια αυτοψία αποκάλυψε ότι ο Σάαφ είχε μηνιγγίτιδα, πρήξιμο στον εγκέφαλο και ανάρρωνε από ένα σοβαρό κρούσμα γρίπης όταν μπήκε στο ρινγκ με τον Καρνέρα.  

 Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών 
Για τον επόμενο αγώνα του, ο Καρνέρα αντιμετώπισε τον παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών, Τζακ Σάρκεϊ, στις 29 Ιουνίου, στο Madison Square Garden Bowl στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Ο Καρνέρα έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής βγάζοντας νοκ-άουτ τον Σάρκεϊ στον έξι γύρο.  Διατήρησε τον τίτλο έναντι των Παουλίνο Ουζκουντούμ και Τόμμι Λούνγκραν, και οι δύο με απόφαση κριτών σε 15 γύρους.

Στον επόμενο αγώνα του στις 14 Ιουνίου 1934 εναντίον του Μαξ Μπάερ, ο Καρνέρα έπεσε πολλές φορές σε 11 γύρους προτού ο διαιτητής Άρθουρ Ντόνοβον σταματήσει τον αγώνα. Υπάρχει διαφωνία σχετικά με το πόσες φορές ο Καρνέρα χτυπήθηκε, με πηγές να δίνουν αντικρουόμενα σύνολα 7, 10, 11 (ανά Associated Press) και 12 (ανάλογα με τον ιδρυτή του περιοδικού The Ring, Νατ Φλέισερ, ο οποίος έγραψε ότι ο Καρνέρα χτυπήθηκε κάτω 12 φορές και γλίστρησε μία φορά μετά από μια χαμένη γροθιά).  Ο Καρνέρα έσπασε και τον δεξιό του αστράγαλο στην ήττα. 

Ένα άγαλμα του ηττημένου Καρνέρα κέρδισε το πρώτο Βραβείο της Ρώμης το 1934. 

 Μετά την ήττα 
Μετά από αυτό, ο Καρνέρα κέρδισε τους επόμενους τέσσερις αγώνες του, τρεις από αυτούς ως μέρος μιας περιοδείας στη Νότια Αμερική που τον οδήγησε στη Βραζιλία, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη, καθώς και δύο εκθέσεις στη Νότια Αμερική. Στη συνέχεια, όμως, στις 25 Ιουνίου 1935, τέθηκε νοκ άουτ σε έξι γύρους από τον Τζόε Λούις .

Για τα επόμενα δυόμισι χρόνια κέρδισε πέντε και έχασε τρεις από τους οκτώ συνολικά αγώνες. Το 1938 ο Καρνέρα, ένας διαβητικός, χρειάστηκε να αφαιρέσει ένα νεφρό, κάτι που τον ανάγκασε να συνταξιοδοτηθεί μέχρι το 1944.  Το ρεκόρ του Καρνέρα ήταν 89 νίκες και 14 ήττες. Οι 72 νίκες του με νοκ άουτ τον έκαναν μέλος του αποκλειστικού κλαμπ των πυγμάχων που κέρδισαν 50 ή περισσότερους αγώνες με νοκ άουτ.

 Κληρονομιά στην πυγμαχία 
Ο Καρνέρα ήταν ο τρίτος Ευρωπαίος που κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα βαρέων βαρών μετά τον Μπομπ Φιτζσίμονς και τον Μαξ Σμέλινγκ. Θα ήταν ο τελευταίος έως ότου ο Ίνγκεμαρ Γιόχανσον διεκδίκησε τον τίτλο εναντίον του Φλόιντ Πάτερσον το 1959, πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα. Ο Καρνέρα ήταν επίσης ο πρώτος πυγμάχος που κέρδισε τον ευρωπαϊκό τίτλο βαρέων βαρών και στη συνέχεια έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών.

Η υπεράσπιση του τίτλου του Καρνέρα το 1933 ενάντια στον Τόμμι Λούνγκραν κατείχε το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη διαφορά βάρους μεταξύ δύο μποξέρ σε αγώνα παγκόσμιου τίτλου (39 κιλά)  για 73 χρόνια μέχρι τη βασιλεία του Νικολάι Βαλύεφ, ο οποίος κατέχει το τρέχον ρεκόρ (47,9 κιλά) πλεονέκτημα βάρους που είχε στην άμυνά του το 2006 εναντίον του Μόντε Μπάρετ.

Τα 72 νοκ-άουτ καριέρας του Καρνέρα είναι τα περισσότερα από κάθε παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών (IBU, NBA, NYSAC). 

Ο μακροχρόνιος μάνατζέρ του, Λέον Σι, σημείωσε ότι ο Καρνέρα δεν μπορούσε να απορροφήσει μια δυνατή γροθιά στο πηγούνι, προκαθορίζοντας με τους αντιπάλους (και τους συνεργάτες του) να μην τον χτυπήσουν στο πηγούνι. Η ομάδα διαχείρισης του πήρε τη συντριπτική πλειονότητα των κερδών του Καρνέρα αφήνοντάς τον σχεδόν τίποτα. 

 Καριέρα στην υποκριτική 
μικρογραφία| Ο Καρνέρα και η Ώντρει Ντάλτον στο Casanova's Big Night (1954)

Ο Καρνέρα εμφανίστηκε σε μια ταινία μικρού μήκους το 1931. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως παγκόσμιος πρωταθλητής έπαιξε μια φανταστική εκδοχή του εαυτού του στην ταινία του 1933 The Prizefighter and the Lady με πρωταγωνιστές τον Μαξ Μπάερ και τη Μίρνα Λόι. Εδώ παίζει τον πρωταθλητή βαρέων βαρών που μετά βίας κρατά τον τίτλο του με απόφαση ισοπαλίας μετά από έναν έξαλλο αγώνα με τον Μπάερ. Η ταινία γυρίστηκε μόλις ένα χρόνο πριν ο Καρνέρα παλέψει πραγματικά με τον Μπάερ, σε έναν αγώνα που ήταν τόσο άγριος όσο η κινηματογραφική εκδοχή, αλλά τελείωσε με νοκ-άουτ ήττα για τον Καρνέρα. 

Ο Καρνέρα είχε κάποιο ρόλο στην ταινία Mighty Joe Young (1949).  Έπαιξε τον εαυτό του στη σκηνή διελκυστίνδας με τον γιγάντιο γορίλα. Αφού τον τράβηξε ο πίθηκος σε μια λίμνη νερού, ο Καρνέρα έριξε μερικές μάταιες γροθιές.

Έπαιξε επίσης ένα αγόρι νταή παλαιστής στο A Kid for Two Farthings (1955) του Κάρολ Ριντ. Διαδραματίζεται στην αγορά Petticoat Lane του Λονδίνου, η ταινία φέρνει αντιμέτωπους τον χαρακτήρα του  Καρνέρα με έναν ντόπιο bodybuilder που πρόκειται να παντρευτεί έναν άλλο χαρακτήρα που ονομάζεται Σόνια, τον οποίο υποδύεται η Ντΐανα Ντορς.

Ο Καρνέρα εμφανίστηκε σε τουλάχιστον δέκα ιταλικές ταινίες μεταξύ 1939 και 1943,  καθώς και σε αρκετές στη δεκαετία του 1950, όπως ο Prince Valiant,  στον ρόλο του Σλίγκον. Ο τελευταίος του ρόλος στην οθόνη ήταν ως ο γίγαντας Ανταίος δίπλα στον Στιβ Ριβς στο Hercules Unchained. 

 Επαγγελματική σταδιοδρομία πάλης 
Το 1945 επέστρεψε προσωρινά στην πυγμαχία και κέρδισε δύο αγώνες. Αλλά τον επόμενο χρόνο, μετά από τρεις ήττες από τον Λουίτζι Μουσίνα ανακαλύφθηκε το ταλέντο του στην πάλη. Το 1946 έγινε επαγγελματίας παλαιστής και γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία στο box office. Για αρκετά χρόνια ήταν ένας από τους κορυφαίους αθλητές στην πάλη. Ο Καρνέρα συνέχισε να είναι δημοφιλής στη δεκαετία του 1960. Ο Μαξ Μπάερ παρακολούθησε τουλάχιστον έναν από τους αγώνες πάλης του Καρνέρα. 

 Επιρροή υποκόσμου και ύποπτοι αγώνες 
αριστερά|μικρογραφία|Ο Καρνέρα το 1955
Σύμφωνα με τον ιστορικό της πυγμαχίας Χέρμπερτ Γκόλντμαν, ο Καρνέρα ήταν «πολύ ελεγχόμενος από τον όχλο».  Το συμβόλαιό του αγοράστηκε από τον μαφιόζο Οούνι Μέιντεν μετά την άφιξη του Καρνέρα στη Νέα Υόρκη το 1930. Ο Άμπε Άτελλ προσήχθη για να εκπαιδεύσει τον Καρνέρα. Ο Άτελλ είχε παγιδευτεί στο σκάνδαλο Black Sox. Ωστόσο, ο Άτελλ αθωώθηκε όταν έπεισε επιτυχώς την κριτική επιτροπή ότι ήταν ο λάθος Άμπε Άτελλ . 

Τον Ιανουάριο του 1930 εναντίον του Μπιγκ Μπόι Πήτερσον, ο Καρνέρα κέρδισε εύκολα στον 1ο γύρο. Οι New York Times σημείωσαν την απουσία στοιχηματισμού για το αποτέλεσμα προκαλώντας σκεπτικισμό πριν από τον αγώνα. Ο Πήτερσον καταμετρήθηκε ενώ χτυπούσε τον εαυτό του στο σαγόνι. Δεν ήταν δυνατό να εξακριβωθεί εάν για να βεβαιωθούμε ότι έπεσε νοκ άουτ ή σε μια προσπάθεια να αποκαταστήσει τις ταλαιπωρημένες του αισθήσεις. Ο επίτροπος πυγμαχίας Τζέιμς Φάρλεϊ, παρακολουθώντας δίπλα στο ριγκ, δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένος με τον αγώνα αλλά δεν ξεκίνησε έρευνα. 

Μια εβδομάδα αργότερα εναντίον του Έλζεαρ Ριού ο αγώνας διήρκεσε μόνο 47 δευτερόλεπτα και ο Ριού έπεσε 6 φορές. Ο Μπομπ Σόντερμαν της Chicago Tribune ανέφερε, Ο Ριού δεν πολέμησε πολύ...ήταν πολύ αποφασισμένος να κάνει αυτό που τον είχαν προσλάβει, δηλαδή φροντίζοντας να έπεφτε στο καναβάτσο με την παραμικρή πρόκληση. Μετά από έρευνα, η Επιτροπή Πυγμαχίας του Ιλινόις απάλλαξε τον Καρνέρα αλλά επέβαλε στον Ριού πρόστιμο $1000 δολάρια και του ανακάλεσε την άδεια πυγμάχου. 

Τον Μάρτιο του 1930, ο Καρνέρα αντιμετώπισε τον Τζορτζ Τράφτον στο Κάνσας Σίτι. Ο Τράφτον τέθηκε νοκ άουτ από τον Καρνέρα στον πρώτο γύρο του αγώνα.  Στον απόηχο του αγώνα, η Επιτροπή Πυγμαχίας του Μιζούρι ανέστειλε την άδεια του Τράφτον, αλλά δεν κατηγόρησε τον Καρνέρα. 

 Απεικονίσεις στη λαϊκή κουλτούρα 
μικρογραφία|Ο Καρνέρα κρατά έναν ρεπόρτερ για μια κοντινή λήψη το 1933

 Στον κινηματογράφο 
Το Requiem for a Heavyweight, ένα έργο του Ροντ Σέρλινγκ το 1956 που κέρδισε το Βραβεία Έμμυ για το Playhouse 90 σε σκηνοθεσία του Ραλφ Νέλσον (ο οποίος κέρδισε επίσης ένα Emmy), με επίκεντρο τον πρώην πυγμάχο βαρέων βαρών Χάρλαν Βουνό ΜακΚλίντοκ. Οι ταλαιπωρίες του ΜακΚλίντοκ, τον οποίο υποδύθηκε ο Τζακ Πάλανς (ο Σον Κόνερι έπαιξε τον ρόλο στη βρετανική τηλεόραση και ο Άντονι Κουίν πήρε το ρόλο στην ταινία του 1962), πολλοί φαν της πυγμαχίας θεωρούσαν ότι έμοιαζαν με τη ζωή του Καρνέρα. 

Το 1947, ο λάτρης της πυγμαχίας Μπαντ Σούλμπερτ έγραψε το μυθιστόρημα The Harder They Fall, για έναν γιγάντιο πυγμάχο του οποίου οι αγώνες στήνονται. Προσαρμόστηκε στην ομώνυμη ταινία του Μαρκ Ρόμπσον το 1956, στην οποία πρωταγωνιστούσαν οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Ροντ Στάιγκερ. 

Αποκορύφωμα ήταν η εμφάνιση του Μαξ Μπάερ, ο οποίος έπαιζε έναν μποξέρ που ο υπόκοσμος δεν μπορούσε να καθορίσει ποιος καταστρέφει τον γίγαντα στον πρώτο του δίκαιο αγώνα. Οι κριτικοί έκαναν παραλληλισμούς με τον πραγματικό αγώνα Μπάερ-Καρνέρα δύο δεκαετίες πριν. Σε απάντηση, ο Καρνέρα μήνυσε ανεπιτυχώς την εταιρεία της ταινίας.

Τον Καρνέρα υποδύθηκε ο Μάθιου Τέιλορ στην ταινία του 2005 Cinderella Man, μια ταινία για τη ζωή του συναδέλφου του μποξέρ Τζέομς Μπράντοκ.

Το 2008, ο ηθοποιός Andrea Iaia υποδύθηκε τον Καρνέρα στην ιταλική βιογραφική ταινία Carnera: The Walking Mountain, σε σκηνοθεσία Ρέντζο Μαρτινέλλι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι