Ιωάννης Φρειδερίκος του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ

Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος, γερμ.: John Frederick, Prince of Schwarzburg-Rudolstadt (8 Ιανουαρίου 1721 στο Ρούντολστατ - 10 Ιουλίου 1767 στο ίδιο μέρος) από τον Οίκο του Σβάρτσμπουργκ ήταν ο κυβερνών πρίγκιπας του Σβάρτσμουργκ- Ρούντολστατ από το 1744 έως το 1767.

 Βιογραφία 
Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου-Αντώνιου πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και της πρώτης συζύγου του, Σοφίας-Βιλελμίνης των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Ερνέστου Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ.

Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος γνώριζε τη γαλλική γλώσσα. Μεταξύ του 1738 και του 1742 έκανε μία Μεγάλη Περιοδεία. Παρακολούθησε διαλέξεις θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, και διαλέξεις μαθηματικών και φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Περιοδείας του, ήρθε σε επαφή με τις ιδέες της Εποχής του Διαφωτισμού. Αργότερα προσπάθησε να συμβιβάσει αυτές τις ιδέες με την πίστη του.

Το 1742 ο Ιωάννης-Φρειδερίκος εκπροσώπησε τον πατέρα του στη στέψη του αυτοκράτορα Καρόλου Ζ΄ της Γερμανίας. Η τελετή στον Καθεδρικό Ναό της Φρανκφούρτης κράτησε αρκετές ώρες, και ο Ιωάννης-Φρειδερίκος το βρήκε πολύ εντυπωσιακό.

Το 1744, σε ηλικία 23 ετών, κληρονόμησε το πριγκιπάτο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Συνέχισε το έργο κατασκευής του Χάιντεκσμπουργκ που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Ο πατέρας του είχε κτίσει το εξωτερικό τού κάστρου, ο Ιωάννης-Φρειδερίκος ανέλαβε την διακόσμηση τού εσωτερικού. Έδωσε εντολή για νωπογραφίες οροφής και υπέρθυραδιακοσμητικά. Το 1750 η αίθουσα Χορού ολοκληρώθηκε από τον Γκότφρηντ-Χάινριχ Κρόνε. Θεωρείται ένα κορυφαίο παράδειγμα εσωτερικού σχεδιασμού του Ροκοκό στη Γερμανία.

Το σύνολο στίχων του πρίγκιπα είχε χαθεί σε μία φωτιά το 1735. Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος ξεκίνησε μία νέα συλλογή στίχων, για να την αντικαταστήσει. Ο Γκέοργκ Γκέμπελ συνέθεσε τουλάχιστον εννέα λιμπρέτα όπερας και περίπου εκατό συμφωνίες, παρτίτες και συναυλίες. Το 1746 ο Ιωάννης-Φρειδερίκος τον επιβραβεύει με τον τίτλο του διευθυντή (concertmeister) και το 1750 με τον τίτλο του αρχιμουσικού (kapellmeister). Το 1754 ο Κρίστιαν-Γκότελφ Σάινπφλουγκ διαδέχτηκε τον Γκέμπελ ως αρχιμουσικός. Συνθέτει μουσική για κάθε είδους αυλικές περιστάσεις.

Το 1746 ίδρυσε θεολογικό σεμινάριο, και υποστήριξε την ίδρυση μίας εκτεταμένης δημόσιας βιβλιοθήκης. Πρόσθεσε την ιδιωτική του βιβλιοθήκη στην υπάρχουσα συλλογή, και από το 1751 και μετά, επέτρεψε στο ευρύ κοινό να έχει πρόσβαση σε αυτήν μία φορά την εβδομάδα. Επένδυσε σημαντικά τη συλλογή της "Πριγκιπικής δημόσιας βιβλιοθήκης Ρούντολστατ", που ιδρύθηκε το 1748, αγοράζοντας επιστημονική λογοτεχνία και πολλά πολύτιμα βιβλία, αρχέτυπα και ανατολικά χειρόγραφα. Η συλλογή αυτή τη στιγμή χωρίστηκε μεταξύ της Ιστορικής Βιβλιοθήκης του Κράτους του Ρούντολστατ και της Βιβλιοθήκης του Κάστρου Χάιντεκσμπουργκ.L. Renovanz: Chronik der fürstl. Schwarzburgischen Residenzstadt Rudolstadt, Rudolstadt 1860, p. 92, Online, viewed on 13 October 2011

Στις 4 Οκτωβρίου 1760 ο Ιωάννης-Φρειδερίκος χορήγησε άδεια για τη λειτουργία ενός εργοστασίου πορσελάνης στον Γκέοργκ-Χάινριχ Μάχελαϊντ. Ο ίδιος ο Ιωάννης-Φρειδερίκος ενεργούσε ως διευθυντής αυτής της εταιρείας, η οποία εξακολουθεί να υπάρχει με το όνομα Aelteste Volkstedter Porzellanmanufaktur.

Στις 20 Ιανουαρίου 1764, το τοπικό γυμνάσιο εόρτασε την εκατονταετή επέτειό του. Με αυτή την ευκαιρία, ο Ιωάννης-Φρειδερίκος επισήμως ονόμασε το κτίριο Γυμνάσιο Φρειδερίκου (Gymnasium Friedericianum) και πρόσθεσε θέση διδασκαλίας μαθηματικών και φυσικής. Tην τελετή παρακολούθησαν ο πρίγκιπας, και ολόκληρο το πριγκιπιkό νοικοκυριό.L. Renovanz: Chronik der fürstl. Schwarzburgischen Residenzstadt Rudolstadt, Rudolstadt 1860, p. 87, Online, viewed on 13 October 2011

Ο Iωάνννης-Φρειδερίκος απεβίωσε στις 10 Ιουλίου 1767. Δεδομένου ότι δεν είχε άρρενα κληρονόμο, τον διαδέχτηκε ο θείος του Λουδοβίκος Γκύντερ Β΄. Το 1763, ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκου-Γκύντερ Β΄, ο νέος διάδοχος πρίγκιπας Φρειδερίκος-Κάρολος, νυμφεύτηκε την μεγαλύτερη κόρη τού Ιωάννη-Φρειδερίκου, τη Φρειδερίκη.

 Οικογένεια 
μικρογραφία|Η Βερναρδίνη της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, ζωγραφισμένη από τον Χάινσιους.
Νυμφεύτηκε στις 19 Νοεμβρίου 1744 στο Άιζεναχ με την πριγκίπισσα Βερναρδίνα-Χριστίνα-Σοφία των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου-Αυγούστου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1724-1757). Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
 Φρεδερίκη (1745-1778), παντρεύτηκε το 1763 τον (εξάδελφο τού πατέρα της) Φρειδερίκο-Κάρολο πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ (1736-1793).
 κόρη (1746) απεβ. νήπιο.
 γιος (1747) απεβ. νήπιο.
 Σοφία-Ερνεστίνη (1749-1754).
 Βιλελμίνη (1751-1780), παντρεύτηκε το 1766 τον Λουδοβίκο πρίγκιπα του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1745-1794).
 Ερριέττα-Καρλόττα (1752-1756), απεβ. 4 ετών.

Πρόγονοι

 Αναφορές 
 Μπερνάρντ Ανεμουλλερ: Johann Friedrich Fürst zu Schwarzburg-Rudolstadt 1721 έως 1767, 1864
 Jens Henkel και Lutz Unbehaun: Die Fürsten von Schwarzburg-Rudolstadt, Thüringer Landesmuseum Heidecksburg, Rudolstadt, 1997 (3η έκδοση: 2001), ISBN 
 Johann Christian August Junghans: Geschichte der schwarzburgischen Regenten, Λειψία, 1821, online, αναζητήθηκε στις 2 Μαρτίου 2012online, που προβάλλεται στις 2 Μαρτίου 2012
 Φρίντριχ Αφέλστεντ: Das Haus Kevernburg-Schwarzburg von seinem Ursprunge bis auf unsere Zeit: dargestellt in den Stammtafeln seiner Haupt- und Nebenlinien und mit biographischen Notizen über die wichtigsten Glieder derselben, Bertram, Sondershausen, 1890, ISBN 

 Σημείωση 

Κατηγορία:Οίκος του Σβάρτσμπουργκ