Αίθουσα διδασκαλίας

Η αίθουσα διδασκαλίας, κοινώς γνωστή τάξη είναι ένας χώρος μάθησης, στον οποίο διδάσκονται τα παιδιά και ενήλικες. Οι αίθουσες διδασκαλίας βρίσκονται σε εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των ειδών και όλων των βαθμίδων, από νηπιαγωγεία έως πανεπιστήμια, και μπορούν επίσης να βρεθούν σε άλλα μέρη όπου παρέχεται εκπαίδευση ή κατάρτιση, όπως εταιρείες ή θρησκευτικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις. Η τάξη παρέχει έναν χώρο όπου η μάθηση μπορεί να πραγματοποιηθεί αδιάκοπα.

 Τύποι τάξης 
Παιδιά κάθονται σε μια τάξη στο σχολείο του Torvinen στο Sodankylä της Φινλανδίας, τη δεκαετία του 1920|εναλλ.=Παιδιά κάθονται σε μια τάξη στο σχολείο του Torvinen στο Sodankylä της Φινλανδίας, τη δεκαετία του 1920|μικρογραφία
Τάξη στο Πανεπιστήμιο της Γουχάν, περίπου το 1930|εναλλ.=Τάξη στο Πανεπιστήμιο της Γουχάν, περίπου το 1930|μικρογραφία
Μαθητές κάθονται σε μια φυλετικά χωρισμένη τάξη στις ΗΠΑ, το 1957|εναλλ.=Μαθητές κάθονται σε μια φυλετικά χωρισμένη τάξη στις ΗΠΑ, το 1957|μικρογραφία

Η διάταξη, ο σχεδιασμός και η διακόσμηση της τάξης έχουν σημαντική επίδραση στην ποιότητα της εκπαιδευτικής εμπειρίας. Η προσοχή στην ακουστική και το συνδυασμό χρωμάτων μπορεί να μειώσει τους περισπασμούς και να βοηθήσει στη συγκέντρωση των μαθητών. Ο φωτισμός και τα έπιπλα, συντελούν σημαντικοί παράγοντες, όσον αφορά το εύρος της προσοχής των μαθητών. 

Ιστορικά, σχετικά λίγες αρχές σχεδιασμού με επίκεντρο τον μαθητή χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή αιθουσών διδασκαλίας. Στη Βρετανία του 19ου αιώνα, μια από τις κοινές σκέψεις, ήταν τα νέα κτίρια να προσανατολίζονται έτσι, ώστε τα παράθυρα της τάξης να βλέπουν όσο το δυνατόν περισσότερο προς το βορρά, αποφεύγοντας τα παράθυρα να βλέπουν δυτικά ή νότια, καθώς στη Βρετανία το βόρειο φως προκαλεί λιγότερη λάμψη.  Οι έδρες ήταν συχνά διατεταγμένες σε στήλες και σειρές, με την έδρα του δασκάλου να βρισκόταν στο μπροστινό μέρος, όπου στεκόταν και έκανε διάλεξη στην τάξη. Σπάνια χρησιμοποιήθηκε ποικιλία χρωμάτων για την διακόσμιση μιας τάξης, υπό τον φόβο μην αποσπαστεί η προσοχή των παιδιών. Στη δεκαετία του 1950 και του 1960, χρησιμοποιήθηκαν μερικές φορές φθηνά και σκληρά φώτα φθορισμού, τα οποία θα μπορούσαν να προκαλέσουν καταπόνηση των ματιών. Η έρευνα είχε προτείνει ότι η βέλτιστη χρήση του φωτός της ημέρας, της ακουστικής, της επιλογής χρωμάτων και της διάταξης των επίπλων στην τάξη, μπορεί να επηρεάσει την επιτυχία των μαθητών. Το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν, διαπίστωσε ότι οι βαθμολογίες των τεστ, αυξήθηκαν κατά 11% μέσω της βελτίωσης του φυσικού περιβάλλοντος μιας τάξης. 

Στο σχεδιασμό μιας τάξης, οι ρυθμίσεις των θρανίων είναι απαραίτητες για τη διακόσμηση και το σχεδιασμό της τάξης ακολουθούμενες από ρυθμίσεις καθισμάτων για τους μαθητές. Συνήθως τα θρανία της τάξης, είναι διατεταγμένα σε σειρές ή στήλες, αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να τακτοποιηθούν τα θρανία. Για παράδειγμα, μπορεί να δημιουργηθεί ένας κύκλος με τα θρανία, ώστε να ο μαθητής αλλά και ο καθηγητής να αισθάνονται περισσότερο ότι συμμετέχουν σε μια ομαδική συζήτηση. Τα θρανία μπορούν επίσης να είναι σε σχήμα "U" για ομαδικές συζητήσεις και εύκολη πρόσβαση για τον δάσκαλο σε κάθε θρανίο. Μια άλλη κοινή περίπτωση διακόσμισης, είναι η διευθέτηση σε «ομάδες» ή μικρά γκρουπ, τα οποία συνήθως βελτιώνουν την αλληλεπίδραση και τη συμμετοχή των μαθητών στο μάθημα. Το χρώμα είναι επίσης ένα μεγάλο ζήτημα για μία τάξη, συνδέοντας τα χρώματα με τα θέματα που διδάσκονται στην συγκεκριμένη τάξη, προκειμένου να βοηθήσουν τους μαθητές να μπουν στο κλίμα του μαθήματος. Το χρώμα βοηθά επίσης την ατμόσφαιρα να γίνεται "διασκεδαστική" και συναρπαστική και βοηθάει στην οπτική διέγερση των μαθητών.

 Δείτε επίσης 
 Πρότυπο σχολείο
 Περιβάλλον εκμάθησης

Παραπομπές

 Περαιτέρω ανάγνωση 




 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Δωμάτια
Κατηγορία:Εκπαιδευτικό περιβάλλον
Κατηγορία:Σχολείο