Αικατερίνη της Μασοβίας

Η Αικατερίνη της Μασοβίας,  (1413/16 K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, p. 145. – μεταξύ 2 Ιουνίου 1479 και 5 Ιουλίου 1480 J. Grabowski: Dynastia Piastów mazowieckich, Kraków 2012, p. 473.) ήταν Πολωνή πριγκίπισσα, μέλος του Οίκου των Πιάστ, του κλάδου της Μαζοβίας.

 Βιογραφία 
Ήταν η 8η και νεότερη κόρη του Σιέμοβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας, και της Αλεξάνδρας, κόρης του Aλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και αδελφής του βασιλιά Βλαντίσλαφ Β΄ Γιαγκιέλο της Πολωνίας.

Πριν από τις 21 Αυγούστου 1439, K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, pp. 145–146, dated the marriage of Catherine ca. 1441. J. Tęgowski: Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, pp. 226–227, taking into account the supplication in the council of Basel from the period between 11 July and 21 August 1439 in which Catherine appears named as Michael's wife came to the conclusion that the marriage took place before the date of issue of the document. η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Mιχαήλ Ζυγκιμαντάιτις -έναν πρίγκιπα της Λιθουανίας και υποψήφιο για τον θρόνο του μεγάλου δουκάτου, ως γιου του Σιγισμούνδου Κεστουτάιτις- ως τρίτη σύζυγός του. Οι δύο προηγούμενες σύζυγοί του ήταν επίσης πριγκίπισσες της ΜΑζοβίας: η πρώτη ήταν η Άννα (η μεγαλύτερη αδελφή της Αικατερίνης) και η δεύτερη η Ευφημία (αδελφή του Μπολέσλαφ Δ' της Βαρσοβίας). Δεν είχαν παιδιά. J. Tęgowski: Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, p. 227.

Χάρη στους δεσμούς του με τους Πιάστ της Μαζοβίας, ο Mιχαήλ Ζυγκιμαντάιτις απέκτησε την ισχυρή υποστήριξη των Αυλών του Πλοτσκ και της Βαρσοβίας, και επίσης την πίστη της Λιθουανικής Σαμογιτίας. Ωστόσο μέχρι το 1447 εγκαταλείφθηκε από όλους τους συμμάχους του και νικήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στο μεγάλο δουκάτο της Μόσχας, όπου απεβίωσε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες (πιθανώς δηλητηριασμένος). Edvardas Gudavičius: Mykolas Žygimantaitis [in:] Vytautas Spečiūnas. Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas. Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2004, p. 97.

Μετά το τέλος των ανιψιών της Σιεμόβιτ ΣΤ΄ και Βλαντίσλαφ Β΄ στις αρχές του 1462, η Αικατερίνη ανέλαβε τον έλεγχο σε τμήματα των περιοχών τους K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, p. 147., και υπερασπίστηκε σθεναρά (με τη βοήθεια της τοπικής αριστοκρατίας) τα δικαιώματα των εξαδέλφων της από τον κλάδο της Βαρσοβίας ενάντια στους σχέδια προσάρτησης τού βασιλείου της Πολωνίας. Η τελευταία αναφορά της Αικατερίνης ως ζωντανής έγινε στις 2 Ιουνίου 1479. Ο τόπος ταφής της είναι άγνωστος. K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, pp. 147–148.

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 
 J. Grabowski: Dynastia Piastów mazowieckich, Avalon Editorial, Kraków 2012, pp. 473–474.
 K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, pp. 144–148.
 J. Tęgowski: Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, pp. 226–227.

Κατηγορία:Πολωνοί λιθουανικής καταγωγής
Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ