Τζέιμς Κέλμαν

Ο Τζέιμς Κέλμαν (αγγλικά:  James Kelman) (γεννημένος στις 9 Ιουνίου 1946 στη Γλασκώβη) είναι Σκωτσέζος μυθιστοριογράφος, συγγραφέας διηγημάτων και δοκιμιογράφος. Τα έργα του αναφέρονται κυρίως στη ζωή της εργατικής και κατώτερης τάξης, στους δαιδαλώδεις αγώνες με την εξουσία ή στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και διαδραματίζονται ως επί το πλείστον στη γενέτειρά του, τη Γλασκώβη. 

Ο ίδιος ο Κέλμαν δήλωσε ότι οι βασικές του επιρροές προήλθαν από «δύο λογοτεχνικές παραδόσεις, τον ευρωπαϊκό υπαρξισμό και τον αμερικανικό ρεαλισμό», αν και το ύφος του επηρεάστηκε επίσης από το μοντερνιστικό κίνημα. Ο Κέλμαν ανέφερε τον Εμίλ Ζολά, τον Αλμπέρ Καμύ, τον Φραντς Κάφκα, τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, τον Κνουτ Χάμσουν, τον Τζακ Κέρουακ, τον Σάμιουελ Μπέκετ, τον Χένρυ Μίλλερ και τον Τζέιμς Τζόις ως μερικές από τις επιρροές στη γραφή του.

 Σταδιοδρομία 
Ο Τζέιμς Κέλμαν  γεννήθηκε στη Γλασκώβη το 1946 και εγκατέλειψε το σχολείο το 1961. Ταξίδεψε στο Λος Άντζελες για μια σύντομη περίοδο στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορες δουλειές σε διάφορα μέρη στην Αγγλία. Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1970 ως συγγραφέας διηγημάτων, τα οποία εμφανίστηκαν αρχικά σε περιοδικά και συγκεντρώθηκαν το 1973 στο An Old Pub Near The Angel. Μαζί με τους Άλασντερ Γκρέι, Τομ Λέοναρντ και Λιζ Λόκχεντ σχημάτισαν έναν χαλαρό κύκλο νέων ποιητών και  συγγραφέων της Γλασκώβης που οργανώθηκε από τον ποιητή Φίλιπ Χόμπσμπαουμ. Το 1984 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, The Busconductor Hines. Κέρδισε ευρύτερη αναγνώριση στο Ηνωμένο Βασίλειο ως μυθιστοριογράφος με το Μια δυσαρέσκεια (1989), το οποίο οποίο κέρδισε το βραβείο Τζέιμς Τέιτ Μπλακ Μεμόριαλ και το Πόσο αργά ήταν, πόσο αργά (1994), με το οποίο κέρδισε το βραβείο Μπούκερ, αν και η επιλογή δίχασε τους κριτικούς και προκάλεσε σημαντικές αντιδράσεις λόγω της «προσβλητικής» γλώσσας. Το 1998, ο Κέλμαν αναγνωρίστηκε για τη συλλογή διηγημάτων του The Good Times και ανακηρύχθηκε Σκωτσέζος συγγραφέας της χρονιάς.

Ο Κέλμαν υπήρξε εξέχων ακτιβιστής, ιδίως σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης και παραδοσιακών εργατικών διεκδικήσεων, αν και δεν εντάχθηκε ποτέ σε κόμμα, και παραμένει ένας ελευθεριακός σοσιαλιστής. Παρά τις επιφυλάξεις του για τον εθνικισμό, ο Κέλμαν έχει εκφράσει την υποστήριξή του για την ανεξαρτησία της Σκωτίας. 

 Ύφος 
Στα διηγήματα και τα μυθιστορήματά του, ο Κέλμαν αναπτύσσει την αφηγηματική τεχνική της ροής της συνείδησης, ένα είδος εσωτερικού μονόλογου που είναι τυπική στα έργα του. Τα κείμενα είναι γραμμένα σε στυλιζαρισμένη καθομιλουμένη και συχνά διανθίζονται με έντονα ιδιωματικές εκφράσεις. Ο Κέλμαν διαμόρφωσε έτσι το στυλ που είχε μεγάλη επιρροή σε νεότερους Σκωτσέζους συγγραφείς όπως ο Ίρβιν Γουέλς και η Τζάνις Γκαλογουέι ή ο Ντάγκλας Στιούαρτ, ο οποίος κέρδισε το βραβείο Μπούκερ το 2020 και αναφέρει την επίδραση του Κέλμαν.

 Προσωπική ζωή 
Το 1969, ο Κέλμαν παντρεύτηκε τη Μαίρη Κόνορς από τη Νότια Ουαλία. Ζει στη Γλασκώβη με τη γυναίκα του και τα παιδιά τους, αν και έχουν ζήσει κατά διαστήματα στο Λονδίνο, το Μάντσεστερ, την Αυστραλία και την Αμερική.

 Επιλογή έργων 

 Συλλογές διηγημάτων 

 An Old Pub Near the Angel (1973)
 Not Not While the Giro (1983)
 Lean Tales (1985)
 Greyhound for Breakfast (1987)
 The Burn (1991)
 The Good Times (1998)

 Μυθιστορήματα 

 The Busconductor Hines (1984) 
 A Chancer (1985) 
 A Disaffection (1989)
 How late it was, how late ( Πόσο αργά ήταν, πόσο αργά, 1994) 
 Translated Accounts (2001)
 You Have to Be Careful in the Land of the Free (2004)
 Kieron Smith, boy (2008)
 Dirt Road (2016)
 God's Teeth and Other Phenomena (2022)

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Σκωτσέζοι συγγραφείς
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς