Φ. Αντριέ

Ο Φ. Αντριέ (γαλλ. F. Andrieu, β΄ μισό του 14ου αιώνα), με πιθανότερο το «Φ.» να αντιπροσωπεύει το ίδιο όνομα, είτε με τη γαλλική μορφή François, είτε με τη λατινική μορφή Franciscus (Φραγκίσκος), ήταν Γάλλος συνθέτης της ύστερης μεσαιωνικής μουσικής του είδους ars nova. Τίποτα δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα για τον Αντριέ εκτός από το ότι συνέθεσε το «Armes, amours / O flour des flours» (= «όπλα, αγάπες / ω άνθος των ανθέων»), μια διπλή μπαλάντα-θρήνο για τον θάνατο του μεγάλου συνθέτη και ποιητή Γκιγιώμ ντε Μασώ, οι στίχοι της οποίας γράφηκαν το 1377. Το έργο αυτό έχει επαινεθεί και αναλυθεί από πολλούς. Είναι η μία από τις δύο μόνο σωζόμενες μεσαιωνικές διπλές μπαλάντες για 4 φωνές, το μοναδικό μελοποιημένο εκείνη την εποχή ποιητικό έργο του Εστάς Ντεσάν και το παλαιότερο σωζόμενο δείγμα της μακράς μεσαιωνικής και αναγεννησιακής παραδόσεως στη μουσική θρηνητικών ασμάτων. Η μουσική της μπαλάντας μπορεί να γράφηκε οποιοδήποτε έτος μεταξύ του 1377 και του 1395, καθώς το χειρόγραφο που την περιέχει, ο Κώδικας του Σαντιγύ (στην 52η από τις δεξιές σελίδες του), συντάχθηκε μεταξύ του 1393 και του 1395.

Ο Φ. Αντριέ ίσως να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Magister Franciscus, μολονότι οι ειδικοί μελετητές διαφωνούν μεταξύ τους. Μαζί με τους συνθέτες Π. ντε Μολέν, Ζεάν Βαιγιάν (Jehan Vaillant) και Γκριμάς, ο Αντριέ ανήκε στην «μετα-Μασώ» γενεά, της οποίας οι συνθέσεις διατηρούν αρκετά χαρακτηριστικά της ars nova, ώστε να διαφοροποιούνται από τους συνθέτες της ars subtilior.

Παραπομπές

Πηγές


 Arlt, Wulf: το λήμμα «Machaut [Machau, Machault], Guillaume de» στο Grove Music Online, Oxford University Press, Οξφόρδη 2001, doi: 10.1093/gmo/9781561592630.article.51865. ISBN 9781561592630.


 Magnan, Robert: «Eustache Deschamps and his Double: Musique naturele and musique artificiele», Ars Lyrica, τόμ. 7., εκδ. Brepols, New Haven 1993, σσ. 47-64. eISSN 2507-0398. ISSN 1043-3848.




Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες του Μεσαίωνα