Σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών-Πολωνίας

Οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών-Πολωνίας είναι οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Οι επίσημες σχέσεις μεταξύ της Πολωνίας και των Ηνωμένων Πολιτειών σε διπλωματικό επίπεδο ξεκίνησαν το 1919, αφού η Πολωνία είχε καθιερωθεί ως δημοκρατία μετά από 123 χρόνια υπό ξένη κυριαρχία από τους διαμελισμούς της Πολωνίας. Ωστόσο, οι δεσμοί με τις Ηνωμένες Πολιτείες χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα, όταν η Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία ήταν μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Ευρώπης και πολλοί Πολωνοί μετανάστευσαν στις Δεκατρείς Αποικίες. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αμερικανικής Επανάστασης, οι Πολωνοί στρατιωτικοί διοικητές Ταντέους Κοστσιούσκο και Κάσιμιρ Πουλάσκι συνέβαλαν πολύ στην υπόθεση των Πατριωτών, με τον Κοστσιούσκο να γίνεται εθνικός ήρωας στην Αμερική. Από το 1989, οι Πολωνο-Αμερικανικές σχέσεις ήταν ισχυρές και η Πολωνία είναι ένας από τους κύριους Ευρωπαίους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών, αποτελώντας μέρος τόσο του ΝΑΤΟ όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπάρχει μια ισχυρή πολιτιστική εκτίμηση μεταξύ των δύο εθνών. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, η Πολωνία παραμένει «σταθερός σύμμαχος» και «ένας από τους ισχυρότερους ηπειρωτικούς εταίρους στην προώθηση της ασφάλειας και της ευημερίας, σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο». Η Πολωνία ήταν επίσης μία από τις τέσσερις χώρες που συμμετείχαν στον υπό την ηγεσία των ΗΠΑ συνασπισμό για τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003.

Εκτός από τους στενούς ιστορικούς δεσμούς, η Πολωνία είναι ένα από τα πιο σταθερά φιλοαμερικανικά έθνη στην Ευρώπη και τον κόσμο, με το 79% των Πολωνών να βλέπουν θετικά τις ΗΠΑ το 2002 και το 67% το 2013.Opinion of the United States - Poland Pew Research Center Σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιας Ηγεσίας των ΗΠΑ του 2012, το 36% των Πολωνών εγκρίνει την αμερικανική ηγεσία, με το 30% να αποδοκιμάζει και το 34% να είναι αβέβαιο,U.S. Global Leadership Project Report - 2012 Gallup και σε δημοσκόπηση του 2013 του BBC World Service, το 55% των Πολωνών βλέπει θετικά την επιρροή των ΗΠΑ, την υψηλότερη αξιολόγηση για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα που συμμετείχε στην έρευνα.2013 World Service Poll  BBC

 Πριν τον 20ό αιώνα 
μικρογραφία|267x267εσ| Άγαλμα του Κοστσιούσκο στο Πάρκο Λαφαγιέτ, Ουάσινγκτον
Οι διαμελισμοί της Πολωνίας διέγραψαν την Πολωνία από τον χάρτη το 1795 και εμπόδισαν για πολύ καιρό τη δημιουργία επίσημων διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Πολωνίας και των νέων Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, η Πολωνία, η οποία θέσπισε το δεύτερο παλαιότερο σύνταγμα του κόσμου το 1791, θεωρούσε πάντα τις Ηνωμένες Πολιτείες θετική επιρροή. Ακόμη και τον 18ο αιώνα, σημαντικές προσωπικότητες της Πολωνίας, όπως ο Ταντέους Κοστσιούσκο και ο Κάσιμιρ Πουλάσκι, συμμετείχαν στενά στη διαμόρφωση της ιστορίας των ΗΠΑ. Ο Χάιμ Σόλομον, ένας Πολωνοεβραίος, ήταν ο κύριος χρηματοδότης της αμερικανικής πλευράς κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Επαναστατικού Πολέμου κατά της Μεγάλης Βρετανίας. Πολλοί Πολωνοί επίσης μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τον 19ο αιώνα και σχημάτισαν μια μεγάλη πολωνοαμερικανική κοινότητα σε αστικά κέντρα όπως το Σικάγο.

 Αμερικανική ανταπόκριση στη Νοεμβριανή Εξέγερση 

δεξιά|μικρογραφία|281x281εσ| Ο Αμερικανός συγγραφέας Έντγκαρ Άλλαν Πόε ήθελε να ενταχθεί σε έναν πιθανό Πολωνικό Στρατό για να καταπολεμήσει τις δυνάμεις διαμελισμού.
Η Νοεμβριανή Εξέγερση της Πολωνίας το 1831 και ο αγώνας για την ανάκτηση της ανεξαρτησίας από τις γειτονικές αυτοκρατορίες τεκμηριώθηκαν εκτενώς και δημοσιεύτηκαν σε αμερικανικές εφημερίδες. Όπως περιέγραψε ο ιστορικός Γέζι Γιαν Λέρσκι, «θα μπορούσε κανείς να αναπαράγει με λεπτομέρεια σχεδόν ολόκληρη την ιστορία της Νοεμβριανής Εξέγερσης από τα αρχεία των αμερικανικών εφημερίδων του 1831 που δημοσιεύτηκαν εκείνη την εποχή, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ήταν συνήθως τετράφυλλες υποθέσεις με ελάχιστο χώρο για ξένες ειδήσεις».#Jerzy Jan Lerski p. 26 Υπήρχαν πολύ λίγοι Πολωνοί στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνη την εποχή, αλλά οι απόψεις για την Πολωνία διαμορφώθηκαν θετικά από την υποστήριξή της στην Αμερικανική Επανάσταση. Αρκετοί νεαροί πρόσφεραν τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες για να πολεμήσουν για την Πολωνία, ο πιο γνωστός από τους οποίους ήταν ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε, ο οποίος έγραψε μια επιστολή στον διοικητή του στις 10 Μαρτίου 1831 για να ενταχθεί στον Πολωνικό Στρατό εάν δημιουργηθεί στη Γαλλία.

Η υποστήριξη για την Πολωνία ήταν υψηλότερη στον Νότο, καθώς ο θάνατος του Κάσιμιρ Πουλάσκι στη Σαβάνα της Τζόρτζια μνημονεύτηκε καλά. Ένας Αμερικανός χειρουργός, ο Δρ. Πολ Φίτσιμονς, από τη Τζόρτζια, εντάχθηκε πράγματι στον Πολωνικό Στρατό το 1831. Τότε ήταν στη Γαλλία και, εμπνευσμένος από το «πόσο γενναίος ο Πουλάσκι είχε πέσει στην πολιορκία της Σαβάνας κατά τη διάρκεια του Επαναστατικού αγώνα του 1776», ταξίδεψε στη Βαρσοβία ως χειρουργός πεδίου για το πολωνικό πεζικό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ξεκίνησαν ποτέ τη δημιουργία μιας στρατιωτικής δύναμης για την υποστήριξη της Πολωνίας. Οικονομική υποστήριξη και δώρα στάλθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Αμερικανο-Πολωνική Επιτροπή στη Γαλλία, η οποία σκόπευε να αγοράσει προμήθειες και μεταφορική βοήθεια στην Πολωνία. Ο Αμερικανός συγγραφέας Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ έγραψε μια έκκληση για την οργάνωση στο απόγειο της δημοτικότητάς του και παρακίνησε μια εθνική συλλογή για την Πολωνία στις αμερικανικές πόλεις. Ο Γάλλος Στρατηγός Ζιλμπέρ ντυ Μοτιέ ντε Λα Φαγιέτ ήταν μια ειλικρινής φωνή στη Γαλλία και προέτρεπε για γαλλική παρέμβαση για να βοηθήσει την Πολωνία στην ανεξαρτησία της από τη Ρωσία. Η γαλλική κυβέρνηση προσπάθησε να συνάψει ειρήνη με τη Ρωσική Αυτοκρατορία και γενικά έμεινε μακριά από τη σύγκρουση.#Jerzy Jan Lerski p. 7.

Μετά την κατάρρευση της εξέγερσης, οι αμερικανικές εφημερίδες συνέχισαν να δημοσιεύουν ειδήσεις από βρετανικές και γαλλικές πηγές που τεκμηρίωναν την καταπίεση των Πολωνών από τη Ρωσική και τη Γερμανική Αυτοκρατορία. Οι συντάκτες των εφημερίδων ανέφεραν τους Ρώσους ως «θηριώδεις» και «κακούς», και οι Πολωνοί ήταν «γαλαντόμοι» και «ηρωικοί» στις προσπάθειές τους. Το αμερικανικό κοινό ενημερώθηκε για τη συνεχιζόμενη καταστολή της Πολωνικής Καθολικής Εκκλησίας και τη στρατολόγηση Πολωνών στον Ρωσικό Αυτοκρατορικό Στρατό, γεγονός που έπληξε τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις. Ένας Αμερικανός συγγραφέας στη Βοστώνη, ο Ρόμπιν Κάρβερ, έγραψε ένα παιδικό βιβλίο το 1831, Ιστορίες της Πολωνίας, το οποίο έλεγε ότι για τα παιδιά της Πολωνίας, «Τα σπίτια τους δεν είναι ειρηνικά και χαρούμενα σπίτια, αλλά είναι ανοιχτά στους κατασκόπους και τους στρατιώτες μιας σκληρής και εκδικητικής κυβέρνησης... Δεν υπάρχει καμία εμπιστοσύνη, καμία ανάπαυση, καμία ελπίδα γι΄ αυτούς, και δεν θα υπάρξει, έως ότου, με έναν πιο τυχερό αγώνα, θα διώξουν τους Ρώσους από τα σύνορά τους και θα γίνουν ανεξάρτητος λαός».Stories of Poland. p. 141-142. Ποιητικά αφιερώματα στην Πολωνία γράφτηκαν στην Αμερική και η λογοτεχνία που κατήγγειλε τη ρωσική μεταχείριση προς την Πολωνία συνεχίστηκε μετά την Εξέγερση. Ο Ρώσος Αυτοκράτορας Νικόλαος Α΄ και οι απεσταλμένοι του ζήτησαν από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ μια επίσημη επίπληξη των αμερικανικών εφημερίδων που ανέφεραν την κακομεταχείριση των Πολωνών. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Έντουαρντ Λίβινγκστον, επέλεξε να περιμένει δύο μήνες προτού ανταποκριθεί στα αιτήματα της Ρωσίας, αλλά ο πρέσβης των ΗΠΑ στη Ρωσία, Τζέιμς Μπιουκάναν, έδωσε υποσχέσεις στους Ρώσους ότι ο αμερικανικός Τύπος θα δημοσίευε στοιχεία ότι η ρωσική σκληρότητα είχε «υπερπαιχτεί». Ο ιστορικός Γέζι Γιαν Λέρσκι ήταν επικριτικός για τη φιλορωσική στάση του Μπιουκάναν για το πολωνικό ζήτημα και είπε ότι έκανε δηλώσεις για την Πολωνία χωρίς να επισκεφθεί τη χώρα ή «να ακούσει την πολωνική μαρτυρία».#Jerzy Jan Lerski p. 32.

 Λίνκολν και Εμφύλιος Πόλεμος 
Η ανεξαρτησία της Πολωνίας έχασε την εύνοια μεταξύ των Αμερικανών διανοουμένων κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Οι ιστορικοί έχουν υποστηρίξει ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Αβραάμ Λίνκολν συμπαθούσε τους Πολωνούς, αλλά επέλεξε να μην παρέμβει στις υποθέσεις της Ευρώπης από φόβο ότι οι ευρωπαϊκές δυνάμεις θα υποστήριζαν τα Συνομόσπονδα Κράτη. Ο ιστορικός Τομ Ντέλαχεϊ επεσήμανε το 1863 ως μια κρίσιμη κατάρρευση των σχέσεων μεταξύ του «Κριμαϊκού Συνασπισμού» (Βρετανία, Γαλλία και Αυστρία) και της Ρωσίας, με την ανεξαρτησία της Πολωνίας να αποτελεί βασικό λόγο σύγκρουσης. Οι ρωσικές συμπάθειες ήταν σταθερά υπέρ του Βορρά και ο Λίνκολν εξέφρασε μια μη παρεμβατική πολιτική απέναντι στο «πολωνικό πρόβλημα» της Ρωσίας. Με αυτόν τον τρόπο, ο Λίνκολν αποξενώθηκε από τη βρετανική και γαλλική πολιτική και ήρθε πιο κοντά στη Ρωσία, η οποία συνέβαλε σε μια ισορροπία δυνάμεων υπέρ του τσάρου.

 Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία 
αριστερά|μικρογραφία|259x259εσ| Η πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βαρσοβία με σπασμένα τζάμια μετά τους γερμανικούς βομβαρδισμούς κατά την εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939. Πρωτότυπη έγχρωμη φωτογραφία από τον Τζούλιεν Μπράιαν
Στις 8 Ιανουαρίου 1918, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Γούντροου Ουίλσον, εξέδωσε τους πολεμικούς του στόχους, τα Δεκατέσσερα Σημεία. Το σημείο 13 ζητούσε ανεξάρτητη Πολωνία με πρόσβαση στη θάλασσα: «Πρέπει να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο πολωνικό κράτος που θα περιλαμβάνει τα εδάφη που κατοικούνται από αναμφισβήτητα πολωνικούς πληθυσμούς, τα οποία θα πρέπει να έχουν ελεύθερη και ασφαλή πρόσβαση στη θάλασσα και του οποίου η πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα θα πρέπει να διασφαλίζεται με διεθνές σύμφωνο». Στις 22 Ιανουαρίου 1919, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Λάνσινγκ, ενημέρωσε τον Πολωνό Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών, Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι, ότι οι ΗΠΑ είχαν αναγνωρίσει την Προσωρινή Πολωνική Κυβέρνηση.

Στη διάσκεψη ειρήνης του Παρισιού μεταξύ Ιανουαρίου-Ιουνίου 1919, το σημείο 13 με την αναφορά του ότι η Πολωνία έχει «ελεύθερη και ασφαλή πρόσβαση στη θάλασσα» ήταν η πηγή πολλών διαφωνιών. Στη διάσκεψη ειρήνης, ο Ουίλσον δήλωσε ότι αυτό που εννοούσε με το σημείο 13 ήταν ότι η γερμανική πόλη Ντάντσιχ (σύγχρονο Γκντανσκ, Πολωνία) έπρεπε να πάει στην Πολωνία. Το Ντάντσιχ ήταν ένα λιμάνι βαθέων υδάτων που βρισκόταν εκεί όπου ο ποταμός Βιστούλας χύνεται στη Βαλτική Θάλασσα, καθιστώντας την πόλη το κύριο σημείο όπου εισαγωγές και εξαγωγές πήγαιναν προς και από την Πολωνία. Η πολωνική αντιπροσωπεία στη διάσκεψη ειρήνης του Παρισιού με επικεφαλής τον Ρόμαν Ντμόφσκι υποστήριξε ότι το να επιτραπεί στον Ντάντσιχ να παραμείνει στη Γερμανία θα έδινε στο Ράιχ οικονομικό έλεγχο της Πολωνίας και ότι για να είναι η Πολωνία πραγματικά ανεξάρτητη απαιτείται να πάει ο Ντάντσιχ στην Πολωνία. Μαζί με τον Ουίλσον, ο Γάλλος πρωθυπουργός Ζωρζ Κλεμανσώ υποστήριξε την πολωνική αξίωση για το Ντάντσιχ, αλλά ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ ήταν αντίθετος, υποστηρίζοντας ότι επειδή ο πληθυσμός του Ντάντσιχ ήταν περίπου 90% γερμανικός, η παραχώρηση της πόλης στην Πολωνία θα παραβίαζε το δικαίωμα στην εθνική αυτοδιάθεση. Σε έναν συμβιβασμό που δεν ευχαρίστησε κανέναν, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών, το Ντάντσιχ αποκόπηκε από τη Γερμανία για να γίνει η Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ, μια πόλη-κράτος στην οποία η Πολωνία είχε ορισμένα ειδικά δικαιώματα. Ο Ουίλσον υποστήριξε ότι διατήρησε την υπόσχεσή του στο σημείο 13 να δώσει στην Πολωνία «ελεύθερη και ασφαλή πρόσβαση στη θάλασσα» ενώ σεβάστηκε τις επιθυμίες του γερμανικού πληθυσμού του Ντάντσιχ να μην εξαναγκαστεί στην Πολωνία αποδεχόμενος τον συμβιβασμό της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συνήψαν διπλωματικές σχέσεις με τη νεοσύστατη Πολωνική Δημοκρατία τον Απρίλιο του 1919, αλλά οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ήταν μακρινές αν και θετικές λόγω του μη παρεμβατικού χαρακτήρα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Πολωνίας που θεωρούνταν ασήμαντη για τα αμερικανικά συμφέροντα.

Τελικά, και οι δύο χώρες ήταν μέρος των Συμμάχων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά υπήρχε σχετικά μικρή ανάγκη για λεπτομερή συντονισμό μεταξύ των ΗΠΑ και της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης, η οποία είχε έδρα το Λονδίνο.

 Κομμουνιστική Πολωνία 
δεξιά|μικρογραφία| Ο Έντβαρντ Γκιέρεκ, Πρώτος Γραμματέας και ηγέτης της κομμουνιστικής Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, χαιρετάει από το μπαλκόνι του Λευκού Οίκου στην Ουάσιγκτον το 1974. Στα δεξιά είναι ο Πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ
Στις 5 Ιουλίου 1945, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγνώρισε την κομμουνιστική κυβέρνηση που εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία, εγκαταλείποντας έτσι την πολωνική εξόριστη κυβέρνηση. Μετά το 1950, η Πολωνία, η οποία έγινε η Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας από το 1952, έγινε μέλος του Ανατολικού Μπλοκ και εναντιώθηκε στην Αμερική κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Ο πρώτος πρέσβης των ΗΠΑ στη μεταπολεμική Πολωνία, ο Άρθουρ Μπλις Λέιν, έγραψε το βιβλίο I Saw Poland Betrayed για το πώς οι Δυτικοί Σύμμαχοι είχαν εγκαταλείψει τον πρώην σύμμαχό τους, την Πολωνία, στη σοβιετική επιρροή. Ωστόσο, ο πολωνικός λαός και η κυβέρνηση διατήρησαν πολύ στενούς και θερμούς δεσμούς με το Δυτικό Μπλοκ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Σεπτέμβριο του 1946, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζέιμς Φ. Μπερνς έδωσε μια ομιλία στη Στουτγκάρδη, όπου σε μια προσπάθεια να προσφύγει στη γερμανική γνώμη δήλωσε ότι η Γραμμή Όντερ-Νάισσε ήταν μόνο προσωρινή και ότι ορισμένες από τις περιοχές που προσαρτήθηκαν πρόσφατα στην Πολωνία ενδέχεται να επιστραφούν. στη Γερμανία σε καθυστερημένη ημερομηνία. Μέσω του Μπερνς στην πραγματικότητα δεν ζήτησε από τη Γερμανία να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη της ανατολικά της Γραμμής Όντερ-Νάισσε, υπονοώντας την ομιλία της Στουτγκάρδης ότι θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη οργή στην Πολωνία. Η ομιλία του Μπερνς χαρακτηρίστηκε ότι είχε «καταστροφικό» αντίκτυπο σε εκείνους τους Πολωνούς που έβλεπαν τις Ηνωμένες Πολιτείες ως σύμμαχο.

Μετά την άφιξη του Βουαντίσουαφ Γκομούουκα στην εξουσία το 1956, οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες βελτιώθηκαν σημαντικά. Το 1957, η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ ως μέρος ενός ελιγμού για να αναγκάσει τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ να ξοδέψουν περισσότερα για την άμυνα (μια χρόνια αμερικανική καταγγελία) πρότεινε δημόσια ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παρείχαν στη Δυτική Γερμανία πυρηνικά όπλα εάν το άλλο ΝΑΤΟ δεν αυξήσει τις αμυντικές τους δαπάνες. Στη Βαρσοβία, η αμερικανική πρόταση προκάλεσε πολύ φόβο, καθώς πιστεύεται ότι μια πυρηνικά οπλισμένη Δυτική Γερμανία θα χρησιμοποιούσε αναπόφευκτα τα πυρηνικά της όπλα για να πάρει πίσω τα εδάφη ανατολικά της Γραμμής Όντερ-Νάισσε. Για να τερματιστεί αυτή η πιθανότητα, ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Άνταμ Ραπάτσκι επινόησε το σχέδιο Ραπάτσκι, σύμφωνα με το οποίο η Πολωνία, η Τσεχοσλοβακία, η Ανατολική Γερμανία και η Δυτική Γερμανία θα ήταν όλες μια ζώνη χωρίς πυρηνικά όπλα μαζί με την απαγόρευση των πυραύλων ικανών να εκτοξεύουν πυρηνικά όπλα. Από την πολωνική σκοπιά, το σχέδιο Ραπάτσκι είχε το πρόσθετο πλεονέκτημα της διατήρησης των σοβιετικών πυρηνικών όπλων και πυραύλων έξω από την Πολωνία, γεγονός που θα τερμάτιζε έτσι την πιθανότητα αμερικανικών πυρηνικών επιδρομών για την καταστροφή τους, γεγονός που με τη σειρά του θα περιόριζε την ποσότητα των πυρηνικών εκρήξεων στην Πολωνία σε περίπτωση Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου. Σε μια ομιλία του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 2 Οκτωβρίου 1957, ο Ραπάτσκι παρουσίασε επίσημα το σχέδιό του, το οποίο υποστήριξε ότι θα προστάτευε την ειρήνη της Ευρώπης. Το σχέδιο απορρίφθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες με το σκεπτικό ότι θα αποδυνάμωνε το ΝΑΤΟ κρατώντας τα πυρηνικά όπλα έξω από τη Δυτική Γερμανία, καθώς ο Αϊζενχάουερ πίστευε κατ΄ ιδίαν ότι η επιθυμία του Ραπάτσκι να αποτρέψει την επανένωση της Γερμανίας ήταν άξια.

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, η Πολωνία ήταν μία από τις τρεις δυνάμεις, μαζί με τον Καναδά και την Ινδία, που σχημάτισαν τη Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου (ICC), που επέβλεπε τις Συμφωνίες της Γενεύης και ως εκ τούτου οι Πολωνοί διπλωμάτες συμμετείχαν συχνά σε σχέδια τερματισμού του Πολέμου του Βιετνάμ. Η πολωνική αντιπροσωπεία στη ΔΕΕ επετράπη να περιοδεύσει και στα δύο Βιετνάμ και ήταν σε επαφή με τους ηγέτες τόσο στο Ανόι όσο και στη Σαϊγκόν, καθιστώντας τους ιδανικούς μεσάζοντες. Όταν ο Ραπάτσκι επισκέφθηκε το Νέο Δελχί τον Ιανουάριο του 1963, ο Αμερικανός πρέσβης στην Ινδία, Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ, συναντήθηκε μαζί του για να δηλώσει την «απελπισία» του σχετικά με τις πολιτικές της κυβέρνησης Κένεντι στο Βιετνάμ και ζήτησε τις καλές του προσφορές για να βοηθήσει την Πολωνία ως μέλος τηε ΔΕΕ στην εύρεση μιας διπλωματικής λύσης στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Ο Γκάλμπρεϊθ παρέμεινε σε τακτική επαφή με τον Πσεμίσουαφ Ογκροντζίνσκι, τον Πολωνό πρέσβη στην Ινδία, αναζητώντας μια διπλωματική λύση στον πόλεμο. Αργότερα, το 1963, ο Πολωνός Επίτροπος στη ΔΕΕ, Μιετσίσουαφ Μανέλι, ενεπλάκη στη λεγόμενη «υπόθεση Μανέλι», ένα σχέδιο για τον τερματισμό του Πολέμου του Βιετνάμ με τη δημιουργία μιας ομοσπονδίας των δύο Βιετνάμ. Τ,ο 1966, ο Πολωνός διπλωμάτης Γιάνους Λεβαντόφσκι, που υπηρέτησε ως Πολωνός επίτροπος στη ΔΕΕ, έπαιξε βασικό ρόλο στην Επιχείρηση Μάριγκολντ, μια προσπάθεια να μεσολαβήσει για τον τερματισμό του Πολέμου του Βιετνάμ. Ο Λεβαντόφσκι συναντήθηκε στη Σαϊγκόν με τον Χένρυ Κάμποτ Λοτζ, τον Αμερικανό πρέσβη στο Νότιο Βιετνάμ, για να παρουσιάσει ένα σχέδιο για μια «παύση βομβαρδισμών» στο Βόρειο Βιετνάμ ως τρόπο έναρξης ειρηνευτικών συνομιλιών.

Στη δεκαετία του 1960, η απροθυμία του Γκομούουκα να έρθει σε ρήξη με τη Σοβιετική Ένωση και η αρνητική στάση απέναντι στο Ισραήλ κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών, προκάλεσε τη στασιμότητα αυτών των σχέσεων. Οι πολωνο-αμερικανικές σχέσεις βελτιώθηκαν για άλλη μια φορά αφού ο Έντβαρντ Γκιέρεκ διαδέχθηκε τον Γκομούουκα. Το 1972 υπογράφηκε προξενική συμφωνία. Το 1974, ο Γκιέρεκ ήταν ο πρώτος Πολωνός κομμουνιστής αρχηγός κράτους που επισκέφθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η ενέργεια, μεταξύ άλλων, έδειξε ότι και οι δύο πλευρές επιθυμούσαν να καθιερώσουν καλύτερες σχέσεις.

Η γέννηση της Αλληλεγγύης το 1980 δημιούργησε την ελπίδα ότι θα σημειωθεί πρόοδος στις εξωτερικές σχέσεις της Πολωνίας, καθώς και στην εσωτερική της ανάπτυξη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν 765 εκατομμύρια δολάρια σε γεωργική βοήθεια και δάνεια. Ωστόσο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα θέματα ατομικής ελευθερίας δεν βελτιώθηκαν και οι ΗΠΑ ανακάλεσαν το καθεστώς του πιο ευνοημένου έθνους (MFN) της Πολωνίας ως απάντηση στην απόφαση για απαγόρευση του κινήματος Αλληλεγγύης το 1981 και για την υποκίνηση στρατιωτικού νόμου από το κομμουνιστικό Ενιαίο Εργατικό Κόμμα Πολωνίας. Το καθεστώς MFN αποκαταστάθηκε το 1987.
αριστερά|μικρογραφία| Ο Γκιέρεκ και ο Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ, 1977.
Η κυβέρνηση Ρήγκαν συμμετείχε σε μυστική υποστήριξη για την Αλληλεγγύη και τα χρήματα της CIA διοχετεύονταν μέσω τρίτων., revised as Domber 2014, p. 110 . Οι αξιωματικοί της CIA απαγορεύτηκαν να συναντήσουν ηγέτες της Αλληλεγγύης και οι επαφές τους με ακτιβιστές της Αλληλεγγύης ήταν πιο αδύναμες από αυτές του AFL–CIO, το οποίο συγκέντρωσε 300.000 $ από τα μέλη του για να παράσχει υλικό και μετρητά απευθείας στην Αλληλεγγύη. Το Κογκρέσο των ΗΠΑ εξουσιοδότησε την National Endowment for Democracy («Εθνική Επιχορήγηση για τη Δημοκρατία») να προωθήσει τη δημοκρατία και διέθεσε 10 εκατομμύρια δολάρια στην Αλληλεγγύη. Η υποστήριξη της CIA για την Αλληλεγγύη εκτός από χρήματα περιλάμβανε εξοπλισμό και εκπαίδευση, η οποία συντονιζόταν από το τμήμα Ειδικών Επιχειρήσεων της CIA.Cover Story: The Holy AllianceBy Carl Bernstein Sunday, June 24, 2001 Ο Χένρι Χάιντ, μέλος της Επιτροπής Πληροφοριών της Βουλής των ΗΠΑ, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ παρείχαν «προμήθειες και τεχνική βοήθεια όσον αφορά τις μυστικές εφημερίδες, τις εκπομπές, την προπαγάνδα, τα χρήματα, την οργανωτική βοήθεια και συμβουλές».Branding Democracy: U.S. Regime Change in Post-Soviet Eastern Europe, Gerald Sussman, page 128 Ο Μαικλ Ράισμαν από τη Νομική Σχολή Γέηλ ονόμασε τις επιχειρήσεις στην Πολωνία ως μία από τις μυστικές ενέργειες της CIA κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.Looking to the Future: Essays on International Law in Honor of W. Michael Reisman Τα αρχικά κονδύλια για μυστικές ενέργειες της CIA ήταν 2 εκατομμύρια δολάρια, αλλά σύντομα, οι εξουσιοδοτήσεις αυξήθηκαν και μέχρι το 1985, η CIA είχε διεισδύσει με επιτυχία στην Πολωνία.Executive Secrets: Covert Action and the Presidency, William J. Daugherty. page 201–203

Ωστόσο, όταν η πολωνική κυβέρνηση ξεκίνησε μια δική της καταστολή το Δεκέμβριο του 1981, η Αλληλεγγύη δεν ειδοποιήθηκε. Οι πιθανές εξηγήσεις για αυτό ποικίλλουν. Ορισμένοι πιστεύουν ότι η CIA πιάστηκε στον ύπνο, αλλά άλλοι προτείνουν ότι οι Αμερικανοί πολιτικοί θεώρησαν μια εσωτερική καταστολή ως προτιμότερη από μια «αναπόφευκτη σοβιετική επέμβαση».MacEachin, Douglas J. "US Intelligence and the Polish Crisis 1980–1981." CIA. June 28, 2008.

 Τρίτη Πολωνική Δημοκρατία 
δεξιά|μικρογραφία| Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ταντέους Μαζοβιέτσκι με τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο στον Λευκό Οίκο, 1990.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Πολωνία έχουν θερμές διμερείς σχέσεις από το 1989. Κάθε πολωνική κυβέρνηση μετά το 1989 υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της συνεχιζόμενης αμερικανικής στρατιωτικής και οικονομικής παρουσίας στην Ευρώπη και η Πολωνία είναι ένας από τους πιο σταθερούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών.

Όταν η Πολωνία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ στις 12 Μαρτίου 1999, οι δύο χώρες έγιναν μέρος της ίδιας στρατιωτικής συμμαχίας. Εκτός από την υποστήριξη του Παγκόσμιου Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας, της Επιχείρησης Διαρκής Ελευθερία στο Αφγανιστάν και των προσπαθειών συνασπισμού στο Ιράκ (όπου το πολωνικό σώμα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα), η Πολωνία συνεργάζεται στενά με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε θέματα όπως ο εκδημοκρατισμός, η διάδοση των πυρηνικών όπλων, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η περιφερειακή συνεργασία στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών.
αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο για τους Πολωνούς θύματα των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στο Πάρκο Σκαρίσεφ, Βαρσοβία.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, 6 Πολωνοί πολίτες έχασαν τη ζωή τους στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Το μνημείο για τους Πολωνούς θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου στο Πάρκο Σκαρίσεφ στη Βαρσοβία αποκαλύφθηκε από τον Πολωνό Πρόεδρο Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι στις 11 Σεπτεμβρίου 2002, την 1η επέτειο των επιθέσεων.

Το 2004, ο Πολωνός διπλωμάτης Πιοτρ Ογκροντζίνσκι δήλωσε: «Πρόκειται για μια χώρα που σκέφτεται σοβαρά την ασφάλειά της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για μια τέτοια χώρα, είναι καλό να είναι στενός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών». Το 2004, ο Ογκροντζίνσκι μίλησε στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης για τις ανησυχίες του για αυτό που ένιωθε ότι ήταν έλλειψη αμερικανικής ευγνωμοσύνης για τη συνεισφορά της Πολωνίας στον πόλεμο στο Ιράκ, ενώ αρνήθηκε στους Πολωνούς το ταξίδι χωρίς βίζα στις Ηνωμένες Πολιτείες, λέγοντας: «Είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσω γιατί ένας Πολωνός ρισκάρει τη ζωή του στο Ιράκ και ένας άλλος σταματά στα σύνορα των ΗΠΑ επειδή έτυχε να προσγειωθεί σε λάθος πόλη».
μικρογραφία| Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα σε διμερή συνάντηση στη Βαρσοβία με τον Πολωνό πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ, Ιούλιος 2011.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα επισκέφθηκε την Πολωνία στις 27-28 Μαΐου 2011 και συναντήθηκε με τον Πολωνό Πρωθυπουργό Ντόναλντ Τουσκ και τον Πρόεδρο Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι. Οι Αμερικανοί και Πολωνοί ηγέτες συζήτησαν θέματα οικονομικής, στρατιωτικής και τεχνολογικής συνεργασίας.

Τον Ιούλιο του 2017, ο Ντόναλντ Τραμπ στο δεύτερο ταξίδι του στο εξωτερικό επισκέφθηκε την Πολωνία. Συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Πολωνίας, Άντζεϊ Ντούντα. Και οι δύο στη συνέχεια πραγματοποίησαν κοινή συνέντευξη Τύπου στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας. Ο Τραμπ ευχαρίστησε τον πολωνικό λαό και τον Ντούντα για τη θερμή υποδοχή που είχε στη Βαρσοβία: «Η ισχυρή συμμαχία μας με την  Πολωνία και το ΝΑΤΟ παραμένει κρίσιμη για την αποτροπή της σύγκρουσης και τη διασφάλιση ότι ο πόλεμος μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων δεν θα καταστρέψει ποτέ ξανά την Ευρώπη και ότι ο κόσμος θα είναι ένα ασφαλέστερο και καλύτερο μέρος. Η Αμερική έχει δεσμευτεί να διατηρήσει την ειρήνη και την ασφάλεια στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη».

Ο Πρόεδρος Τραμπ μίλησε επίσης με Ευρωπαίους ηγέτες που συμμετείχαν στη Σύνοδο Κορυφής της Πρωτοβουλίας Τριών Θαλασσών στη Βαρσοβία.

Το 2018, η Πολωνία πρότεινε στις Ηνωμένες Πολιτείες να ανοίξουν μια μόνιμη στρατιωτική βάση στη χώρα της. Η πολωνική κυβέρνηση θα χρηματοδοτούσε περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια από το κόστος φιλοξενίας των αμερικανικών δυνάμεων, εάν η πρόταση γινόταν αποδεκτή από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Πολωνία έχει προτείνει το Μπίντγκοστς ή το Τόρουν ως πιθανές τοποθεσίες βάσης. Από το 1999, η Πολωνία έχει επιδιώξει στενότερους στρατιωτικούς δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε μια προφανή προσπάθεια να κερδίσει την εύνοια, το 2018 προτάθηκε από τον Πρόεδρο Άντζεϊ Ντούντα η προτεινόμενη αμερικανική στρατιωτική βάση στην Πολωνία να ονομαστεί «Οχυρό Τραμπ», μια επιλογή ονόματος που προκάλεσε διαμάχες με πολλούς Πολωνούς να κατηγορούν ότι ο Ντούντα προσπαθούσε πάρα πολύ να κολακεύει τον Τραμπ. Οι απόψεις στο Πεντάγωνο διίστανται σχετικά με τα πλεονεκτήματα της μόνιμης εγκατάστασης μιας τεθωρακισμένης μεραρχίας του αμερικανικού στρατού στην Πολωνία, όπως ήθελε η πολωνική κυβέρνηση. Ορισμένοι στρατηγοί του αμερικανικού στρατού κατηγόρησαν ότι θα καταπονούσε υπερβολικά τους πόρους του αμερικανικού στρατού και ότι η προτεινόμενη τοποθεσία του «Οχυρού Τραμπ» ήταν πολύ εκτεθειμένη σε ρωσικούς πυραύλους. Άλλοι στρατηγοί υποστήριξαν ότι η ύπαρξη μιας τεθωρακισμένης μεραρχίας στην Πολωνία ήταν προτιμότερη από το τρέχον σύστημα εκ περιτροπής, καθώς θα επέτρεπε στα στρατεύματα να γνωρίσουν καλύτερα τη χώρα. Τον Ιούνιο του 2019, και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να στείλουν 1.000 Αμερικανούς στρατιώτες στην Πολωνία. Το Σεπτέμβριο του 2019, έξι τοποθεσίες καθορίστηκαν να φιλοξενήσουν περίπου 4.500 άτομα από τον αμερικανικό στρατό στην Πολωνία, συμπεριλαμβανομένων των εξής: Πόζναν, Ντράφσκο Πομόρσκιε, Στραχοβίτσε, Γουάσκ, Πόβιτς και Λουμπλίνιετς.

Στις 24 Ιουνίου 2020, ο Τραμπ είπε σε συνέντευξη Τύπου με τον Ντούντα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να μετακινήσουν ορισμένα αμερικανικά στρατεύματα από τη Γερμανία στην Πολωνία. Ο Τραμπ είπε: «Η Πολωνία είναι μια από τις λίγες χώρες που εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ — ιδίως τις νομισματικές τους υποχρεώσεις — και μας ρώτησαν αν θα στέλναμε επιπλέον στρατεύματα… Νομίζω [να τοποθετήσουμε περισσότερα αμερικανικά στρατεύματα στην Πολωνία ] στέλνει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα στη Ρωσία».
μικρογραφία| Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν συναντάται με τον Πολωνό πρωθυπουργό Ματέους Μοραβιέτσκι στη Βαρσοβία, Φεβρουάριος 2023.
Ο Ντούντα ήταν πολύ κοντά στον Τραμπ, κάτι που οδήγησε σε τεταμένες σχέσεις το 2021 υπό τη νέα κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν. Επιπλέον, η αντίληψη ότι η συντηρητική κυβέρνηση του Νόμος και Δικαιοσύνη υπονόμευε το κράτος δικαίου και η εχθρότητά της απέναντι στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων δημιούργησε δύσκολες αμερικανο-πολωνικές σχέσεις. Η φιλελεύθερη αμερικανική γνώμη τείνει να υποστηρίζει τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων και η πρακτική πολλών πολωνικών περιφερειακών κυβερνήσεων που δηλώνουν ότι είναι «ζώνες χωρίς ΛΟΑΤ» προκάλεσε κριτική στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τζο Μπάιντεν σε δήλωση του το 2020 δήλωσε ότι οι «ζώνες απαλλαγμένες από ΛΟΑΤ» στην Πολωνία «δεν έχουν θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή πουθενά στον κόσμο». Σε μια σιωπηρή κριτική της κυβέρνησης του Νόμος και Δικαιοσύνη, στις 30 Ιουνίου 2021 η αμερικανική πρεσβεία στη Βαρσοβία δημοσίευσε ένα πολωνικό διαδικτυακό βίντεο που υποστηρίζει τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, μια κίνηση που καταδικάστηκε από ορισμένους Πολωνούς ως παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Πολωνίας. Ο Αμερικανός επιτετραμμένος στην πρεσβεία της Βαρσοβίας, Μπιξ Αλιού, δήλωσε ότι το βίντεο αφορούσε σχόλια κατά των ομοφυλοφίλων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η ρωσική επιθετικότητα κατά της Ουκρανίας με την εισβολή που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου 2022 οδήγησε την κυβέρνηση Μπάιντεν να κάνει μια στροφή στην Πολωνία, η οποία τώρα έγινε στενός σύμμαχος. Η Αλίνα Πολιάκοβα, πρόεδρος του Κέντρου Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής με έδρα την Ουάσινγκτον, δήλωσε τον Μάρτιο του 2022: «Δεδομένης της κατάστασης, η κυβέρνηση δίνει σαφώς προτεραιότητα στην άμυνα και την ασφάλεια στη σχέση. Η Πολωνία είναι ο απαραίτητος σύμμαχος για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Άλλα ζητήματα και ανησυχίες μόλις μπήκαν σε δεύτερη μοίρα. Όταν έρχεται η ώθηση και υπάρχει άμεση στρατιωτική απειλή για το ΝΑΤΟ, χρειαζόμαστε την Πολωνία. Δεν σημαίνει ότι όλα συγχωρούνται, αλλά καθιστά πολύ σαφές πού βρίσκονται οι προτεραιότητες». Ο Μπάιντεν επισκέφθηκε τη Βαρσοβία τον Μάρτιο του 2022 σε ένδειξη υποστήριξης για ένα κράτος πρώτης γραμμής του ΝΑΤΟ.

 Ραντόσουαφ Σικόρσκι 
μικρογραφία| Ο Υπουργός Εξωτερικών Ραντόσουαφ Σικόρσκι συναντά την Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, Φεβρουάριος 2009.
Παρά τη φαινομενικά στενή τους σχέση, το Wprost (πολωνικό περιοδικό) έλαβε μια ηχογράφηση του Πολωνού υπουργού Εξωτερικών Ραντόσουαφ Σικόρσκι, που αποκαλούσε την πολωνο-αμερικανική συμμαχία «επιβλαβή» και ότι προκαλεί «ψευδή αίσθηση ασφάλειας», ενώ σε μια δημοσκόπηση που έγινε το 2016, περίπου το 20% των ερωτηθέντων θεωρούσε τους Αμερικανούς πιθανή απειλή για την εθνική ασφάλεια της Πολωνίας. Παρόλα αυτά, και σε αυτή τη δημοσκόπηση, περισσότερο από το 50% των ερωτηθέντων θεωρούσε τους Αμερικανούς και τους Καναδούς ως έμπιστους.

 Συγκρότημα πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ στην Πολωνία 
Το συγκρότημα πυραυλικής άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Πολωνία αποτελούσε μέρος της ευρωπαϊκής ικανότητας βαλλιστικών πυραύλων της άμυνας των ΗΠΑ, που θα τοποθετούταν στο χωριό Ρεντζικόβο, κοντά στο Σουούπσκ, σχηματίζοντας ένα επίγειο σύστημα άμυνας μεσαίας πορείας σε συνδυασμό με ένα αμερικανικό σύστημα παρακολούθησης και διάκρισης μεσαίας διαδρομής στενής δέσμης στο σύστημα ραντάρ στο Μπρντι της Τσεχίας. Το σχέδιο ακυρώθηκε το 2009.

Η πολωνική κοινωνία διχάστηκε για το θέμα. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της SMG/KRC που δημοσίευσε η Telewizja Polska, το 50% των ερωτηθέντων απέρριψε την ανάπτυξη της ασπίδας σε πολωνικό έδαφος, ενώ το 36% την υποστήριξε.

Τον Οκτώβριο του 2009, με ένα ταξίδι του Αντιπροέδρου Τζο Μπάιντεν στη Βαρσοβία, εισήχθη ένα νέο, μικρότερο έργο αναχαίτισης στο ίδιο περίπου χρονοδιάγραμμα με το σχέδιο της κυβέρνησης Μπους, το οποίο καλωσόρισε ο Πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ."Poland Agrees to Accept U.S. Missile Interceptors" by Peter Baker, The New York Times, October 21, 2009. Retrieved October 21, 2009.

 «Πολωνικά στρατόπεδα θανάτου» 
Τον Μάιο του 2012, κατά τη διάρκεια της Τελετής Μεταλλίου της Ελευθερίας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ομπάμα αναφέρθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που διοικούσαν οι Ναζί στην Πολωνία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως «Πολωνικά στρατόπεδα θανάτου», ένας όρος που ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ είπε ότι δείχνει «άγνοια, έλλειψη γνώσης. και κακή θέληση». Αποκαλώντας τα «Πολωνικά στρατόπεδα θανάτου», είπε ο Τουσκ, υπονόησε ότι η Πολωνία ήταν υπεύθυνη και ότι «δεν υπήρχαν Ναζί, καμία γερμανική ευθύνη, κανένας Χίτλερ». Αφού ένας εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου εξέδωσε μια λύπη για την ανακρίβεια διευκρινίζοντας ότι ο Πρόεδρος αναφερόταν στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου, ο Τουσκ εξέφρασε την προσδοκία για «μια αντίδραση που θα είναι πιο διατεθειμένη να εξαλείψει μια για πάντα αυτού του είδους τα λάθη».

 Πολωνικός νόμος για τα μέσα ενημέρωσης το 2021 
Ο Lex TVN είναι ένας αμφιλεγόμενος πολωνικός νόμος για τα μέσα ενημέρωσης του 2021 που τροποποιεί τον πολωνικό νόμο περί ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Απαγορεύει σε εταιρείες εκτός από αυτές του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου να κατέχουν ποσοστό μεγαλύτερο του 49% σε πολωνικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς.

Το κυβερνών κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη υποστηρίζει ότι θα προστατεύσει τους πολωνικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από εξαγορές από εταιρείες που εδρεύουν σε εχθρικές ξένες δυνάμεις, όπως η Κίνα και η Ρωσία. Ωστόσο, η αντιπολίτευση, καθώς και εκπρόσωποι από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες το επέκριναν, καθώς θα αναγκάσει την αμερικανική εταιρεία Discovery να αποχωριστεί από το μεγαλύτερο τηλεοπτικό δίκτυο της Πολωνίας, το TVN, το οποίο έχει συχνά επικρίνει την κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Νόμος και Δικαιοσύνη. Η πολωνική αντιπολίτευση και ορισμένοι διεθνείς παρατηρητές εξέφρασαν φόβο ότι ο νόμος απειλεί την ελευθερία του Τύπου στην Πολωνία. Ο νόμος έχει επικριθεί επειδή «απειλεί τη μεγαλύτερη επένδυση που έγινε ποτέ στις ΗΠΑ στην Πολωνία».

 Εικόνες 

 Μόνιμες διπλωματικές αποστολές 

 Η Πολωνία έχει πρεσβεία στην Ουάσινγκτον και γενικά προξενεία στο Σικάγο, στο Χιούστον, στο Λος Άντζελες και στη Νέα Υόρκη.
 Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια πρεσβεία στη Βαρσοβία, ένα γενικό προξενείο στην Κρακοβία και ένα προξενικό γραφείο στο Πόζναν.

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 


 Biskupski, M.B.B. The United States and the Rebirth of Poland, 1914-1918 (2012)
 Biskupski, M.B.B. "Poland in American Foreign Policy, 1918-1945: "Sentimental" or "Strategic" Friendship?: A Review Article," Polish American Studies (1981) 38#2 pp. 5-15 in JSTOR
 Blejwas, Stanislaus A. "Puritans and Poles: The New England Literary Image of the Polish Peasant Immigrant." Polish American Studies (1985): 46–88. in JSTOR
 Cienciala, Anna M. "The United States and Poland in World War II." The Polish Review (2009): 173–194.
 Daoudi, M.S. and M. S. Dajani, "Poland: The Politactics of Sanctions." The Polish Review (1985): 149-166 online.
 Feis, Herbert. Churchill Roosevelt Stalin The War They Waged and the Peace They Sought A Diplomatic History of World War II  (1957) ch 2, 7, 21, 29, 39–40, 54, 60; very detailed coverage
 .

 Jaroszyźska-Kirchmann, Anna D. The Exile Mission: The Polish Political Diaspora and Political America, 1939–1956 (Ohio University Press, 2004).
 Jones, J. Sydney. "Polish Americans." Gale Encyclopedia of Multicultural America, edited by Thomas Riggs, (3η εκδ., τομ. 3, Gale, 2014), σελ. 477–492. online
 Jones, Seth G.  A Covert Action: Reagan, the CIA, and the Cold War Struggle in Poland (WW Norton, 2018).
 Kantorosinski, Zbigniew. Emblem of Good Will: a Polish Declaration of Admiration and Friendship for the United States of America. Ουάσινγκτον: Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου (1997)
 Lipoński, Wojciech. "Anti-American Propaganda in Poland From 1948 to 1954: A Story of An Ideological Failure." American Studies International (1990): 80–92. in JSTOR

 McGinley, Theresa Kurk. "Embattled Polonia, Polish-Americans and World War II." East European Quarterly (2003) 37#3 pp 325–344.
 Manijak, William. "Polish American Pressure Groups, Woodrow Wilson and the Thirteenth Point: The Significance of Polish Food Relief, the Polish Vote in the 1916 Presidential Election, and European Events in the Eventual Self-Determination for Poland" (PhD dissertation, Ball State University; ProQuest Dissertations Publishing, 1975. 7616969).
 Mastny, Vojtech. "The Soviet Non-invasion of Poland in 1980-1981 and the End of the Cold War." Europe-Asia Studies 1999 51(2): 189-211. online
 Michalski, Artur. Poland’s Relations with the United States, Yearbook of Polish Foreign Policy (01/2005), CEEOL - Obsolete Link
 Pacy, James S. "Polish Ambassadors and Ministers in Rome, Tokyo, and Washington, DC 1920-1945: Part II." The Polish Review (1985): 381–395.
 Halina Parafianowicz, Herbert C. Hoover and Poland: 1919–1933. Between Myth and Reality. in: Great Power Policies Towards Central Europe, 1914–1945. Bristol: e-International Relations, 2019: pp. 176–198. 1945 online δωρεάν
 Pease, Neal. Poland, the United States, and the Stabilization of Europe, 1919-1933 (1986) excerpts
 Pienkos, Donald E. "Of Patriots and Presidents: America's Polish Diaspora and U.S. Foreign Policy Since 1917," Polish American Studies (2011) 68#1 σελ. 5–17 in JSTOR

 Sjursen, Helene. The United States, Western Europe and the Polish Crisis: International Relations in the Second Cold War (Palgrave Macmillan, 2003)


 Wandycz, Piotr S. The United States and Poland (1980)

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστορία των σχέσεων Πολωνίας - ΗΠΑ
 Διαδικτυακά προγράμματα του Ιδρύματος Κοστσιούσκο  "A REALLY BIG BIRTHDAY CARD'' Recovering a Polish and American Treasure

Πολωνια
Ηνωμενες Πολιτειες