Γκιούλα Γκρόσιτς

Ο Γκιούλα Γκρόσιτς (Grosics Gyula, ) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Ήταν μέλος της «Χρυσή Ομάδας» της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας της δεκαετίας του 1950. Θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους τερματοφύλακες όλων των εποχών και από τους πρώτους που αγωνίστηκε ως «sweeper-keeper». Ονομάστηκε «Μαύρος Πάνθηρας» (), επειδή συχνά φορούσε μαύρα ρούχα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο ποδόσφαιρο στους  Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952. Στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των καλύτερων του 20ού αιώνα κατέλαβε την 18η θέση.

 Βιογραφία 

Πρώιμη ζωή
Ο Γκιούλα Γκρόσιτς γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1926 στο Ντόρογκ της Ουγγαρίας. Μεγαλώνοντας, η μητέρα του τον ενθάρρυνε να γίνει ιερέας. Αντίθετα, ο Γκρόσιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του ποδοσφαιρική καριέρα στο Ντόρογκ, παίζοντας για την Ντορόγκι Μπάνιας το 1943. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολέμησε για λίγο καιρό με τις δυνάμεις του Άξονα και συνελήφθη από τις αμερικανικές δυνάμεις.

 Καριέρα 
Το 1947, ο Γκρόσις υπέγραψε για την MATEOSZ Βουδαπέστης, όπου θα παραμείνει για τρία χρόνια. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Ουγγαρίας. Με τον μάλλον κοντό Γκρόσιτς στο τέρμα, η ομάδα ξεκίνησε μια αήττητη σειρά το 1948 που θα διαρκούσε μέχρι το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954. Το 1949, προσπάθησε να αυτομολήσει αλλά τον έπιασαν. Η μυστική υπηρεσία τον κατηγόρησε για κατασκοπεία και προδοσία και τον έβαλε υπό κατ' οίκον περιορισμό. Οι κατηγορίες τελικά αποσύρθηκαν λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων, αλλά του Γκρόσιτς του απαγορεύτηκε να παίξει για την εθνική ομάδα για δύο χρόνια. Έχασε τους τίτλους που κατέκτησε τη σεζόν του 1955 από τη Χόνβεντ, αλλά το 1956, μετά από ένα χρόνο επέστρεψε στην εθνική ομάδα. Μετακόμισε στην Χόνβεντ Βουδαπέστης το 1950, με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα τη σεζόν του 1950 και μετά από μια δεύτερη θέση την επόμενη χρονιά επανέλαβε την επιτυχία της το 1952 χωρίς να χάσει κανένα αγώνα.

Το 1952, ο Γκρόσιτς ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο, ενώ συμπεριλήφθηκε και στην καλύτερη ενδεκάδα του τουρνουά. Το 1953, η Ουγγαρία νίκησε την Αγγλία σε ένα παιχνίδι που ονομάστηκε «Ο Αγώνας του Αιώνα». Η Ουγγαρία κέρδισε με σκορ 6–3, και με αυτό το αποτέλεσμα έγινε η πρώτη ομάδα εκτός των Βρετανικών Νήσων που κερδίσει την Αγγλία εντός έδρας. 

Η Ουγγαρία μπήκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 με ένα αήττητο σερί τεσσάρων ετών και ως απόλυτο φαβορί. Παρόλα αυτά, η ομάδα έχασε στον τελικό της διοργάνωσης με 3–2 από τη Δυτική Γερμανία, μια ομάδα που νίκησε με 8–3 στη φάση των ομίλων. Ο Γκρόσιτς επιλέχθηκε ως τερματοφύλακας στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Μέχρι το 1954, η Ουγγαρία είχε καταγράψει 42 νίκες με τον Γκρόσιτς ως τερματοφύλακα, 7 ισοπαλίες και μόνο αυτή την ήττα. Κατά τη διάρκεια της Ουγγρικής Επανάστασης του 1956, ο Γκρόσιτς και η οικογένειά του εγκατέλειψαν τη χώρα και προσπάθησαν να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Ωστόσο, αναγκάστηκαν να επιστρέψουν. Στη συνέχεια, ο Γκρόσιτς πήρε μεταγραφή στην Ταταμπάνια. 

Η εθνική ομάδα έπεσε σε παρακμή, αλλά προκρίθηκε τόσο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 και όσο και του 1962 με τον Γκρόσιτς ως τερματοφύλακα. Όταν το  Υπουργείο Αθλητισμού της Ουγγαρίας απαγόρευσε στον Γκρόσιτς να μεταγραφεί στην Φερεντσβάρος μετά τη σεζόν του 1962, αυτός αποχώρησε. Συνολικά, ο Γκρόσιτς αγωνίστηκε σε 86 παιχνίδια για την εθνική ομάδα της Ουγγαρίας, ενώ έπαιξε σε 390 αγώνες πρώτης κατηγορίας της Ουγγαρίας.  Το 2011, το ποδοσφαιρικό στάδιο της Ταταμπάνια πήρε το όνομά του.

Χαρακτηριστικά παιχνιδιού
Ο Γκρόσιτς πιστώνεται ότι ανέπτυξε το στυλ παιχνιδιού «sweeper-keeper», σύμφωνα με το οποίο ο τερματοφύλακας μπορεί να ενεργεί ως επιπλέον αμυντικός όταν χρειάζεται. Αυτό επέτρεπε επίσης στους συμπαίκτες του να πιέζουν βαθιά στο μισό των αντιπάλων τους, καθώς και η προθυμία του Γκρόσιτς να βγει και να προκαλεί τους αντίπαλους επιθετικούς τους έκανε να χάνουν σουτ μπροστά στο τέρμα.

 Μετέπειτα ζωή και θάνατος 
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Γκρόσιτς άρχισε να προπονεί. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κατείχε θέσεις σε πολλές ουγγρικές ομάδες και την εθνική ομάδα του Κουβέιτ. Όταν η Ουγγαρία έγινε δημοκρατία το 1990, ο Γκρόσιτς ανεπιτυχώς έθεσε υποψηφιότητα για το κοινοβούλιο στο πλαίσιο του Ουγγρικού Δημοκρατικού Φόρουμ.

Το 2008, δόθηκε η ευκαιρία στον Γκρόσις να παίξει για τη Φερεντσβάρος, 46 χρόνια αφότου του απαγορεύτηκε να υπογράψει μαζί τους. Ο 82χρονος Γκρόσιτς πραγματοποίησε το εναρκτήριο λάκτισμα σε φιλικό αγώνα απέναντι στην Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε ως αλλαγή καθώς το πλήθος χειροκροτούσε όρθιο.

Ο Γκρόσιτς πέθανε στις 13 Ιουνίου 2014 μετά από καρδιακά και πνευμονικά προβλήματα, σε ηλικία 88 ετών.

 Τίτλοι και διακρίσεις 
Χόνβεντ Βουδαπέστης

 Ουγγρικό πρωτάθλημα: 1950, 1952, 1954, 1955

Ουγγαρία

 Πρωταθλητές Βαλκανικού Κυπέλλου: 1947
 Ολυμπιακοί Πρωταθλητές: 1952
 Πρωταθλητές Κεντρικής Ευρώπης: 1953
 Επιλαχών Παγκοσμίου Κυπέλλου: 1954

Ατομικές

 Καλύτερος Ποδοσφαιριστής της Ουγγρικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (2): 1949, 1950
 Ολυμπιακοί Αγώνες: All-Star Ομάδα 1952
 Παγκόσμιο Κύπελλο: All-Star Ομάδα 1954
 World Soccer World XI: 1960, 1961 "ERIC BATTY’S WORLD XI – THE SIXTIES" Retrieved on 29 November 2015

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 






Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Ουγγαρίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κουβέιτ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ταταμπάνια
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόνβεντ Βουδαπέστης
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας