Ισλίκι

Το ισλίκ(ι) είναι μια μορφή σκούφου, που συνήθως φορούσαν Έλληνες Ορθόδοξοι βογιάροι της Μολδοβλαχίας, οι Φαναριώτες και οι Αρμένιοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στα μέσα του 19ου αιώνα. Μαζί με την ανατολική στολή που υποδεικνύει τη μόδα και την αυστηρή κοινωνική ιεραρχία της τάξης των βογιάρων, το ισλίκι σταμάτησε να φοριέται κατά τη δεκαετία του 1840.

 Ιστορία 
Οι απαρχές του ισλίκ χρονολογούνται στην ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η απεικόνιση του Θεόδωρου Μετοχίτη στο ψηφιδωτό αφιερώματος του 14ου αιώνα της Μονής της Χώρας μπορεί να απεικονίζει ένα ισλίκι. 

Αποτελούσε σημαντικό μέρος της φορεσιάς των βογιάρων της Μολδοβλαχίας, καθώς το μέγεθος, το σχήμα και ο τύπος της τσόχας από την οποία κατασκευαζόταν ένα ισλίκι υποδήλωνε την κατάταξη κάποιου στην κοινωνική ιεραρχία των Οθωμανικών Παραδουνάβιων Πριγκηπάτων. 

Για παράδειγμα, οι βογιάροι της υψηλότερης τάξης φορούσαν μεγάλα ισλίκια από τσόχα. Οι βογιάροι χαμηλότερων βαθμίδων φορούσαν μικρότερα ισλίκια από φθηνότερη τσόχα, μερικές φορές με μεγάλα τετράγωνα μαξιλάρια. Το ισλίκι ήταν σαφώς μεγάλο και συχνά προσέλκυε την προσοχή Δυτικών ταξιδιωτών στις παραδουνάβιες επαρχίες. Το χρώμα της τσόχας στο ισλίκι ενός βογιάρου ήταν επίσης ενδεικτικό του δημόσιου αξιώματος που κατείχε. 

 Συλλογή 

 Δείτε επίσης 

 Καλπάκι

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Βυζαντινά ενδύματα
Κατηγορία:Ένδυση στην Ελλάδα