Ινγκεμάρ Γιόχανσον

Ο Ινγκεμάρ Γιόχανσον (σουηδικά: Jens Ingemar (Ingo) Johansson  , }  (22 Σεπτεμβρίου 1932 – 30 Ιανουαρίου 2009) ήταν Σουηδός επαγγελματίας πυγμάχος που αγωνίστηκε από το 1952 έως το 1963. Κατείχε τον παγκόσμιο τίτλο βαρέων βαρών από το 1959 έως το 1960 και ήταν ο πέμπτος πρωταθλητής βαρέων βαρών που γεννήθηκε εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Γιόχανσον κέρδισε τον τίτλο νικώντας τον Φλόιντ Πάτερσον μέσω διακοπής του τρίτου γύρου, αφού κέρδισε επτά πόντους σε αυτόν τον γύρο. Για αυτό το επίτευγμα, ο Γιόχανσον βραβεύτηκε με τη ζώνη Hickok ως κορυφαίος επαγγελματίας αθλητής της χρονιάς - ο μόνος μη Αμερικανός σε ολόκληρη την πρώτη 27χρονη πορεία του - και ονομάστηκε Άνδρας Αθλητής της Χρονιάς του Associated Press και Αθλητής της Χρονιάς από το Sports Illustrated.

Ο Γιόχανσον κατείχε επίσης τον ευρωπαϊκό τίτλο βαρέων βαρών δύο φορές, από το 1956 έως το 1958 και από το 1962 έως το 1963. Ως ερασιτέχνης κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία βαρέων βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 . Ονόμασε τη δεξιά του γροθιά «toonder and lightning» για τη συγκλονιστική δύναμή της και το 2003 κατατάχθηκε στο Νο. 99 στη λίστα του περιοδικού The Ring στους 100 καλύτερους μποξέρ όλων των εποχών. Hoffer, Richard (9 February 2009) Ingemar Johansson 1932–2009. 

 Επαγγελματική Καριέρα 
 Πρώτα χρόνια 
Η εισαγωγή του Γιόχανσον στην κορυφή του αθλήματος ήταν δυσοίωνη. Σε ηλικία δεκαεννέα ετών αποκλείστηκε για παθητικότητα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι του 1952 στον διαγωνισμό βαρέων βαρών σε έναν αγώνα εναντίον του ενδεχόμενου χρυσού Ολυμπιονίκη Εντ Σάντερς . Ο Γιόχανσον υποστήριξε ότι δεν απέφευγε τον Σάντερς (ο οποίος έλαβε επίσης προειδοποίηση για παθητικότητα), αλλά μάλλον προσπαθούσε να κουράσει τον αντίπαλό του. Ο Γιόχανσον ανέφερε ότι είχε περιοριστεί σε ένα στρατόπεδο προπόνησης 10 ημερών, είχε προπονηθεί μόνο με νεοφερμένους και του είχε πει ο προπονητής του να αφήσει τον Σάντερς να είναι ο επιτιθέμενος. Παρόλα αυτά, το ασημένιο μετάλλιο του αφαιρέθηκε για κακή απόδοση και του αποδόθηκε ξανά μόλις το 1982. Ingemar Johansson: Boxer who beat Floyd Patterson to win the world heavyweight title 3 February 2009. 

Ο Γιόχανσον είχε κερδίσει τη θέση του στους Ολυμπιακούς Αγώνες κερδίζοντας το Εθνικό Πρωτάθλημα Σουηδίας νωρίτερα την ίδια χρονιά, το 1952, αφού απέκλεισε τον αντίπαλό του στον πρώτο γύρο του τελικού. Swedish National Championships – Stockholm – February 29 – March 2 1952. 

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Γιόχανσον έμεινε στην απομόνωση για έξι μήνες και σκέφτηκε να εγκαταλείψει την πυγμαχία. Ωστόσο, επέστρεψε στο ρινγκ και έγινε επαγγελματίας υπό την καθοδήγηση του Σουηδού εκδότη και προωθητή της πυγμαχίας Έντουιν Ακβίστ, κερδίζοντας στη συνέχεια τους πρώτους 21 επαγγελματικούς αγώνες του. Κέρδισε τον Σκανδιναβικό επαγγελματικό τίτλο ξεπερνώντας τον Δανό Έρικ Τζένσεν (σπάζοντας το δεξί του χέρι στην πορεία). Ένα σπασμένο χέρι και μια στρατιωτική θητεία ενός έτους τον κράτησαν εκτός ρινγκ μέχρι τα τέλη του 1954. Τον Αύγουστο του 1955, στον δωδέκατο επαγγελματικό αγώνα του, ο Γιόχανσον έβγαλε νοκ-άουτ τον πρώην πρωταθλητή Ευρώπης βαρέων βαρών Χάιν τεν Χοφ στον πρώτο γύρο. Πήρε τον Σκανδιναβικό τίτλο βαρέων βαρών το 1953 και, στις 30 Σεπτεμβρίου 1956, κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών σημειώνοντας νοκ άουτ στον 13ο γύρο επί του Ιταλού Φράνκο Καβίτσι στο Μιλάνο.

Ο Γιόχανσον υπερασπίστηκε με επιτυχία το ευρωπαϊκό τίτλο του ενάντια στους μποξέρ βαρέων βαρών της κατάταξης Χένρι Κούπερ (νοκ άουτ στον πέμπτο γύρο στις 19 Μαΐου 1957) και Τζο Έρσκιν, στον 13ο γύρο στις 21 Φεβρουαρίου 1958. 

 Παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών 
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο Γιόχανσον βγάζει νοκ-άουτ τον Φλόιντ Πάτερσον για να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών, 1959.

Ο Γιόχανσον κέρδισε την διεκδίκηση του τίτλου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα των βαρέων βαρών όταν απέκλεισε τον υποψήφιο της πρώτης κατάταξης Έντι Μάχεν στον πρώτο γύρο του αγώνα αποκλεισμού τους στις 14 Σεπτεμβρίου 1958. Μπροστά σε 53.615 οπαδούς στο γήπεδο ποδοσφαίρου Ullevi, ο Γιόχανσον έριξε τον Μάχεν τρεις φορές, ολοκληρώνοντάς τον τελικά με ένα μπαράζ χτυπημάτων στις 2:16 του πρώτου γύρου. Στη συνέχεια, ο Γιόχανσον υπέγραψε συμβόλαιο για να αγωνιστεί εναντίον του πρωταθλητή Φλόιντ Πάτερσον.

Ο Γιόχανσον ήταν μια εκκεντρική φιγούρα στη Νέα Υόρκη καθώς προπονούνταν για τον αγώνα. Αποφεύγοντας το ατομικό πρόγραμμα προπόνησης της που ευνοείται από τον Πάτερσον και άλλους μποξέρ, ο Γιόχανσον εκπαιδεύτηκε στο θέρετρο Catskill του Grossingers. Δεν φαινόταν να προπονείται ιδιαίτερα σκληρά και τον έβλεπαν συχνά σε νυχτερινά σημεία με την ελκυστική κοπέλα του, Ηλέιν Σλόαν, την οποία ζήτησε να βγει μαζί της ενώ αυτήν δούλευε για το περιοδικό Sports Illustrated.

Μπήκε στο ρινγκ στο Yankee Stadium στις 26 Ιουνίου 1959, ως αουτσάιντερ με 5–1.  Ο Γιόχανσον πέρασε τους δύο πρώτους γύρους της αναμέτρησης υποχωρώντας και κάνοντας ένα ελαφρύ μπάσιμο αριστερά στον πρωταθλητή. Στον τρίτο γύρο, ο Γιόχανσον πέταξε ένα αριστερό hook που ο Πάτερσον μπλόκαρε με το δεξί του χέρι. New York Times – Johansson Retrieved 24 June 2015 Όταν απομάκρυνε το δεξί του χέρι από την προστατευτική του θέση μπροστά από το πηγούνι του, ο Γιόχανσον τον χτύπησε με ένα κοντό δυνατό δεξί χέρι. Ο Πάτερσον κατέβηκε, σηκώθηκε με αστάθεια πόδια και στάθηκε όρθιος. Ο Γιόχανσον ακολούθησε το πλεονέκτημά του και έστειλε τον Πάτερσον έξι ακόμη φορές κάτω στο γύρο πριν ο αγώνας σταματήσει από τον διαιτητή Ρούμπι Γκολντστάιν.   Ο Γιόχανσον γιόρτασε με την κοπέλα του και μέλλουσα σύζυγό του Μπίργκιτ Λούντγκρεν και την επόμενη μέρα ένας τίτλος σε εφημερίδα της Νέας Υόρκης εξέφραζε την έκπληξη της πόλης. Έγραφε: "Ingo - It's Bingo."  Όταν ο Γιόχανσον επέστρεψε στη Σουηδία, πέταξε με ένα ελικόπτερο, όπου και προσγειώθηκε στο κύριο γήπεδο ποδοσφαίρου στο Γκέτεμποργκ, την πατρίδα του, και επευφημήθηκε από 20.000 άτομα. Ingemar Johansson, Who Beat Patterson for Heavyweight Title, Dies at 76 New York Times.  Εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Sports Illustrated, καθώς και στο εξώφυλλο του περιοδικού Life στις 20 Ιουλίου 1959, δίπλα στην Birgit. 

Ο Γιόχανσον ήταν ένας φανταχτερός πρωταθλητής – προπομπός των «Swinging Sixties». Μια δημοσίευση ονόμασε τον Γιόχανσον "Κάρι Γκραντ της πυχμαχίας" και το 1960 εμφανίστηκε στην ταινία All the Young Men ως πεζοναύτης, δίπλα στους αστέρες Άλαν Λαντ και Σίντνεϊ Πουατιέ. Όπου κι αν πήγαινε, στις ΗΠΑ ή στη Σουηδία, είχε μια όμορφη γυναίκα στο πλευρό του, με τους παπαράτσι να τραβούν φωτογραφίες. 

Σε εκείνο το σημείο, ο συνταξιούχος πρωταθλητής βαρέων βαρών Ρόκι Μαρτσιάνο, ο οποίος καθόταν δίπλα στο ριγκ και είδε τον Γιόχανσον να χτυπά τον Πάτερσον, σκέφτηκε μια πιθανή επιστροφή για έναν αγώνα πρωταθλήματος εναντίον του Γιόχανσον. Μπήκε σε ένα γυμναστήριο προπόνησης, κρατώντας χαμηλό προφίλ, αλλά εγκατέλειψε την ιδέα γιατί δεν μπορούσε να έρθει στην κατάσταση που είχε προηγουμένως, νιώθοντας ότι ήταν πολύ μεγάλος για έναν αγώνα τίτλου.

 Αργότερα καριέρα και συνταξιοδότηση 
Ο Γιόχανσον, μόλις 29 ετών τότε, επέστρεψε στην Ευρώπη. Ανέκτησε το ευρωπαϊκό τίτλο από τον Ντικ Ρίτσαρντσον σε έναν άγωνα οκτώ γύρων στις 17 Ιουνίου 1962. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Σόνι Λίστον είχε κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή βαρέων βαρών από τον Πάτερσον, και οι προσπάθειες ήταν σε εξέλιξη για να έναν αγώνα του Γιόχανσον με τον Λίστον.

Ο Γιόχανσον, ωστόσο, αγωνίστηκε με τον πρωταθλητή βαρέων βαρών Μπράιαν Λόντον στις 21 Απριλίου 1963, σε έναν αγώνα 12 γύρων χωρίς τίτλο. Ο Γιόχανσον κέρδισε τους περισσότερους γύρους, αλλά σπάνια έριξε μια σοβαρή γροθιά με το δεξί χέρι, με εξαίρεση τον έβδομο γύρο, όταν ένα κοντό δεξί χτύπημα από τον Γιόχανσον έπληξε τον ΛόντονLas Vegas Sun, 22 Απριλίου 1963, σελ. 24</ref>. Στον 12ο γύρο, με τέσσερα δευτερόλεπτα να απομένουν στον αγώνα, ο Λόντον χτύπησε τον Γιόχανσον με ένα δυνατό δεξί χέρι που τον βρήκε στην πλάτη. Ο Γιόχανσον σηκώθηκε στο μέτρημα των τεσσάρων αριθμών από τον διαιτητή, ακριβώς τη στιγμή που χτύπησε το κουδούνι για να τερματιστεί ο αγώνας. Ο Γιόχανσον ήταν τρελός, αλλά ήταν ο νικητής των πόντων. Η UPI σημείωσε τον αγώνα 11–1 υπέρ του Γιόχανσον <ref>Las Vegas Sun, 22 Απριλίου 1963, σελ. 24.

Την επόμενη μέρα, το πρωτοσέλιδο των εφημερίδων της Στοκχόλμης έδειχνε μια φωτογραφία του ζαλισμένου Γιόχανσον, να σκαρφαλώνει στα σχοινιά, με τίτλο «Ξύπνα Ίνγκο – Κέρδισες!». Αφού το είδε αυτό, έγραψε μια επιστολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση Πυγμαχίας παραιτούμενος από τον τίτλο του και αποσύρθηκε από την πυγμαχία σε ηλικία 30 ετών.

 Η ζωή μετά την πυγμαχία 
μικρογραφία|Το «Ingo the Champ», το χάλκινο άγαλμα του Γιόχανσον του Πίτερ Λίντε, αποκαλύφθηκε στη γενέτειρά του Γκέτεμποργκ το 2011, έξω από το στάδιο Ullevi όπου κέρδισε έναν αγώνα το 1958 εναντίον του Έντι Μάχεν.

Ο Γιόχανσον και ο Φλόιντ Πάτερσον έγιναν καλοί φίλοι που πετούσαν πέρα από τον Ατλαντικό για να επισκέπτονται ο ένας τον άλλον κάθε χρόνο.

Ο Γιόχανσον έπαιξε σε πολλές ταινίες στη Σουηδία και εμφανίστηκε ως πεζοναύτης στην ταινία για τον πόλεμο της Κορέας All the Young Men (1960). Στη δεκαετία του 1960, μαζί με άλλα επιχειρηματικά ενδιαφέροντα, ο Γιόχανσον συν-προώθησε κάρτες πυγμαχίας στη Σουηδία, συμπεριλαμβανομένων αρκετών με τον πρώην πρωταθλητή Σόνι Λίστον  (1966 και 1967). Στις 22 Απριλίου 1966, διοργάνωσε μια έκθεση πέντε γύρων με τον Ευρωπαίο πρωταθλητή βαρέων βαρών Καρλ Μιλντενμπέργκερ για την πρώτη του συν-προώθηση. Είχε επίσης ένα ψαροκάικο και ένα μπαρ με το όνομα "Ingo's".

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, διέμενε στο Πομπάνο Μπιτς της Φλόριντα, όπου ήταν ιδιοκτήτης ενός ξενοδοχείου. Έτρεξε σε μαραθώνιους (συμπεριλαμβανομένου του Μαραθωνίου της Νέας Υόρκης  και του Μαραθωνίου της Βοστώνης) σε όλο τον κόσμο μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Το 1985 ολοκλήρωσε τον Μαραθώνιο της Στοκχόλμης.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ο Γιόχανσον και ο Πάτερσον παρακολουθούσαν συνέδρια πυγμαχίας και υπέγραφαν επίσης τα αυτόγραφά τους σε αναμνηστικά πυγμαχίας. Συνέχισαν να είναι φίλοι μέχρι που η εμφάνιση της νόσου του Αλτσχάιμερ νίκησε και τους δύο. Πιστεύεται ότι η ασθένεια ήταν του τύπου που συνδέεται με την πυγμαχία, αν και η καριέρα του ήταν αρκετά σύντομη σε σύγκριση με ορισμένους πρωταθλητές. Στη δεκαετία του 1990, τα επιχειρηματικά ενδιαφέροντα του Γιόχανσον στη Σουηδία περιελάμβαναν αθλητικά ρούχα και μια ελαφριά μπύρα lager που ονομαζόταν "Hammer", που ονομάστηκε για την ικανότητά του στα χτυπήματα.

Το 2000, η Σουηδική Ακαδημία Αθλητισμού επέλεξε τον Γιόχανσον ως τον τρίτο καλύτερο αθλητή της Σουηδίας του 20ου αιώνα, πίσω από τον σπουδαίο αθλητή του τένις Μπγιορν Μποργκ και τον σπουδαίο αθλητή του αλπικού σκι Ingemar Stenmark. Το 2002, εισήχθη στο International Boxing Hall of Fame .

Έχοντας υποφέρει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ και την άνοια από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ζούσε σε ένα γηροκομείο στο Kungsbacka ενώ η υγεία του επιδεινώθηκε. Στα τελευταία στάδια της ασθένειάς του, επανενώθηκε με τη δεύτερη σύζυγό του, Μπίργκιτ Λούντγκρεν, η οποία ήταν στο πλευρό του όταν πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 2009, από επιπλοκές μετά από πνευμονία.   Τη στιγμή του θανάτου του, ήταν σε ηλικία 76 ετών ο γηραιότερος εν ζωή πρωταθλητής βαρέων βαρών. Ο Γιόχανσον παντρεύτηκε τρεις φορές  και απέκτησε πέντε παιδιά. 

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές
Κατηγορία:Πυγμάχοι