Αντιάνειρα

Η Αντιάνειρα σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ήταν βασίλισσα των Αμαζόνων, η οποία διαδέχθηκε την Πενθεσίλεια όταν η δεύτερη σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα στον Τρωικό Πόλεμο. Σύμφωνα με μία εκδοχή, και η ίδια η Αντιάνειρα σκοτώθηκε εκείνη την ημέρα του πολέμου, πολεμώντας δίπλα στην Πενθεσίλεια. Ωστόσο, ο Όμηρος στην Ιλιάδα, στους δύο στίχους που αναφέρει τη λέξη αντιάνειρα (ραψωδία Γ στίχος 189, και ραψωδία Ζ στ. 186), τη χρησιμοποιεί ως επίθετο προσδιοριστικό των Αμαζόνων γενικώς.Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 95 Πολλοί έχουν ερμηνεύσει το επίθετο «αντιάνειραι» ως «δολοφόνοι των ανδρών» ή «εκείνες που μισούν τους άνδρες» ή «αντίθετες προς τους άνδρες» (από το ανήρ/άνερ = άνδρας). Ωστόσο η πρόθεση «αντί» δεν υπεδήλωνε την εποχή του Ομήρου αντίθεση όπως σήμερα, αλλά ομοιότητα και συγγένεια. Οι «αντιάνειραι» δεν ήταν γυναίκες αντίθετες προς τους άντρες αλλά ίσες ή ταιριαστές με εκείνους, ικανές να τους αντικαταστήσουν. Ειδικότερα το επίθετο υπονοεί ότι οι πολεμικές τους ικανότητες ήταν ίσες με εκείνες ενός άντρα Η προσωποποίηση της Αντιανείρας ως συγκεκριμένου προσώπου, και μάλιστα βασίλισσας, εμφανίζεται στους σχολιαστές του Ομήρου: ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης γράφει ότι οι αρχαίοι παροιμιογράφοι της απέδιδαν την παροιμία «άριστα χωλός οιφεί», και τη χαρακτήριζαν ως θρασεία και ακόλαστη. Και η Αντιάνειρα, όπως και η Πενθεσίλεια, σκοτώθηκε σε μάχη, είτε στον Τρωικό Πόλεμο, είτε σε κάποια άλλη Αμαζονομαχία.

 Άλλα πρόσωπα 
Με το όνομα Αντιάνειρα αναφέρονται και δύο άλλα πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

 Αντιάνειρα η Αργεία, κόρη του Φέρητα και πιθανή μητέρα του Αργοναύτη Ίδμωνος από τον θεό Απόλλωνα (σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή πάντως μητέρα του Ίδμωνος ήταν η Αστερία)
 Αντιάνειρα του Μένητος, αναφερόμενη και ως Λαοθόη, κόρη του Μένητος και μητέρα των Αργοναυτών Ευρύτου και Εχίονος από τον θεό Ερμή

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 26

Αντιανειρα