Νατάλια Μακάροβα

Η Νατάλια Ρομανόβνα Μακάροβα (Ρωσικά: Ната́лия Рома́новна Мака́рова (21 Νοεμβρίου 1940) είναι Ρωσίδα μπαλαρίνα και χορογράφος. 

 Σταδιοδρομία 
Η Μακάροβα γεννήθηκε στο Λενινγκράντ (τωρινή Αγία Πετρούπολη) της Σοβιετικής Ένωσης. Σε ηλικία 12 ετών, πέρασε από οντισιόν για τη Σχολή χορού των Μπαλέτων ΚίροφΤέως Αυτοκρατορική Σχολή Μπαλέτου, νυν Ακαδημία Ρώσικου Μπαλέτου Αγκριπίνα Βαγκάνοβα και έγινε δεκτή, αν και οι περισσότεροι μαθητές αρχίζουν τη σχολή σε ηλικία 9 ετών.

Η Μακάροβα έγινε μόνιμο μέλος των μπαλέτων ΚίροφΤέως Αυτοκρατορικά Μπαλέτα, νυν Μπαλέτα Μαριίνσκι στην Αγία Πετρούπολη από το 1956 έως το 1970, αποκτώντας το καθεστώς της πρώτης μπαλαρίνας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Οι σημαντικότεροι ρόλοι της ήταν της Ζιζέλ στο ομώνυμο μπαλέτο, της Άσπρης Γάτας, της νεράιδας Candide και αργότερα της Πριγκίπισσας Αυγής στην Ωραία Κοιμωμένη, της Ιουλιέτας στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα, της Οντέτ/Οντίλ στη Λίμνη των κύκνων, της Γκαμζάττι στη Μπαγιαντέρα, της Σταχτοπούτας στο ομώνυμο μπαλέτο, της Ραϊμόντας στο ομώνυμο μπαλέτο κ.ά.

Αυτομόλησε στη Δύση στις 4 Σεπτεμβρίου 1970, ενώ βρισκόταν σε περιοδεία με τα Κίροφ στο Λονδίνο. Μετά την αυτομόλησή της, η Μακάροβα εργάστηκε κυρίως στο American Ballet Theatre της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης και στο Βασιλικό Μπαλέτο στο Λονδίνο.
Συνεργάστηκε από το 1981 μέχρι το 1985 με το Εθνικό Μπαλέτο της Μασσαλίας και τον χορογράφο Ρολάν Πετί, ο οποίος ανέβασε ειδικά για εκείνη το μπαλέτο «The Blue Angel». Έχει χορέψει επανειλημμένα με τους σημαντικότερους θιάσους μπαλέτου όπως η Γερμανική Όπερα, το Μπαλέτο του Αμβούργου, το Μπαλέτο της Στουτγάρδης, το Βασιλικό Σουηδικό Μπαλέτο, το Εθνικό Μπαλέτο του Καναδά, η Όπερα του Παρισιού και άλλα.

Στο American Ballet Theatre το ρεπερτόριό της περιλάμβανε τα εξής: 
Κοππέλια, Η κακοφυλαγμένη κόρη, Η Μπαγιαντέρα, Το Βασίλειο των Σκιών, Η Συλφίδα, Δον Κιχώτης, Καρυοθραύστης, Ραϊμόντα (Γ’ Πράξη), Ιεροτελεστία της Άνοιξης, Το Πουλί της Φωτιάς,  Ζιζέλ, Η λίμνη των κύκνων, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Η Ωραία Κοιμωμένη, Κήπος υακίνθων, Σκοτεινές ελεγείες, Pillar of Fire (τα τρία τελευταία του Άντονυ Τιούντορ) κ.ά. 

Στο Βασιλικό Μπαλέτο το ρεπερτόριό της απαρτιζόταν από τα εξής μπαλέτα: Η λίμνη των Κύκνων, Ζιζέλ, Η Ωραία Κοιμωμένη, Οι Συλφίδες, Το τραγούδι της γης, Ένας μήνας στην Εξοχή, Σταχτοπούτα, Les Biches, L'histoire de Manon, Ρωμαίος και Ιουλιέτα κ.ά. 

Το 1974 εργάστηκε για πρώτη φορά ως χορογράφος, ανεβάζοντας την παράσταση Το Βασίλειο των Σκιών, τμήμα του μπαλέτου Η Μπαγιαντέρα για το θίασο του American Ballet Theatre. Το 1980 ανέβασε ολόκληρο το έργο και αυτή η εκδοχή της ανέβηκε τα επόμενα χρόνια από πολλούς θιάσους μπαλέτου σε όλον τον κόσμο. Η Μπαγιαντέρα παρουσιάστηκε και στο Ηρώδειο τον Σεπτέμβριο του 2006 από το Βασιλικό Μπαλέτο της Σουηδίας.

Τον Δεκέμβριο του 1982 , η Μακάροβα έκανε το ντεμπούτο της ως δραματική ηθοποιός στο Μπρόντγουέι στο μιούζικαλ On Your Toes του πολυβραβευμένου συνθέτη Ρίτσαρντ Ρότζερς Δημιουργός, μαζί με τον Όσκαρ Χάμερσταϊν, των εξαιρετικά επιτυχημένων μιούζικαλ Οκλαχόμα! (1943), Ο Βασιλιάς κι εγώ (1951), Η μελωδία της ευτυχίας (1959), που αργότερα μεταφέρθηκαν με μεγάλη επιτυχία και στον κινηματογράφο., με ενσωματωμένο στην πλοκή του μιούζικαλ το μπαλέτο Slaughter on Tenth Avenue σε χορογραφία του Ζορζ Μπαλανσίν. Για το ρόλο της σε αυτή την παράσταση, η Μακάροβα έλαβε πολλά αναγνωρισμένα διεθνή βραβεία.

Στα χρόνια της περεστρόικα ξεκίνησε η σταδιακή επιστροφή της Μακάροβα στην πατρίδα της. Στις 6 Αυγούστου 1988, για πρώτη φορά μετά από 18 χρόνια, εμφανίστηκε μαζί με τα μπαλέτα Κίροφ στο Λονδίνο, στο ρόλο της Οντέτ στη Λίμνη των Κύκνων. Το 1989 επέστρεψε στην χώρα της μετά από σχεδόν 20 χρόνια, και χόρεψε πάλι στο Λένινγκραντ. Τον Ιανουάριο του 1991, συμμετείχε σε παραστάσεις στην πατρίδα της και έπειτα από αυτό, αποσύρθηκε από το χορό, δωρίζοντας τα παπούτσια και τα κοστούμια της στο Μουσείο Κίροφ. Αποσύρθηκε από τον χορό λόγω συσσωρευμένων τραυματισμών, ειδικά στα γόνατά της.

Το 1991, η Μακάροβα συνέχισε την καριέρα της ως δραματική ηθοποιός, παίζοντας στο ρόλο της Μεγάλης Δούκισσας Τατιάνα Πέτροβνα στο έργο Tovarich, πρώτα στο θεατρικό φεστιβάλ του Chichester και στη συνέχεια στη σκηνή του Θέατρου Πικαντίλι στο Λονδίνο. Την ίδια χρονιά, ηχογράφησε παραμύθια για παιδιά στα ρωσικά και τα αγγλικά: "The Snow Queen", "The Frog Princess" και "The Firebird". Το 1992 έπαιξε το ρόλο της Gittel σε έργο του Roman Viktyuk βασισμένο στο έργο του William Gibson Two for the Seesaw. Το 1995 συμμετείχε στη Ρώμη στο Φεστιβάλ Μνήμης του Φεντερίκο Φελίνι. Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της παράστασης The Restless Spirit βασισμένη στο έργο του Νόελ Κάουαρντ με τη Μακάροβα στο ρόλο της Ελβίρας στο θεατρικό φεστιβάλ του Chichester. Το 1997 έπαιξε τη Λίνα στο έργο Misalliance του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω και το 1998 έπαιξε ως Λίντια Λοπόκοβα στο έργο Wooing in Absence βασισμένο στα ερωτικά γράμματα της μπαλαρίνας Λίντια Λοπόκοβα και του Τζων Μέυναρντ Κέυνς.

Η Μακάροβα διαμένει μόνιμα στις ΗΠΑ, ασχολείται με φιλανθρωπικό έργο, συμμετέχει σε διάφορα θεατρικά έργα και επιμελείται τις χορογραφίες κλασικών μπαλέτων στις σκηνές διαφόρων θεάτρων σε όλο τον κόσμο.

 Προσωπική ζωή 
Η Μακάροβα έχει παντρευτεί τρεις φορές. Από τον τρίτο της γάμο με τον βιομήχανο Edward Karkar απέκτησε έναν γιο, τον Αντρέι. 

 Βιβλιογραφικές πηγές 
Natalia Makarova, A Dance Autobiography'', εκδ.: Alfred A. Knopf, 1979, ISBN 978-0394501413 
 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Μακάροβα στον Θάνατο του κύκνου
 Ντοκιμαντέρ της Μακάροβα για το επάγγελμα της μπαλαρίνας 

Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες
Κατηγορία:Ρώσοι χορογράφοι