Άννιοι

Οι Άννιοι (λατ. gens Annia) ήταν μεγάλη οικογένεια πληβείων στην αρχαία Ρώμη. Ως πιθανό γενάρχη της θεωρούσαν έναν βασιλιά των Ετρούσκων, τον Άννιο, ο οποίος αυτοκτόνησε από τη θλίψη του όταν απάχθηκε η κόρη του, η Σαλία, από τον Κάθητο. Ο Τίτος Λίβιος αναφέρει ως Ρωμαίο γενάρχη έναν μεταγενέστερο Λεύκιο Άννιο, πραίτορα της αποικίας Σήτειας το 340 π.Χ., ωστόσο και άλλοι Άννιοι καταγράφονται στη Ρώμη την ίδια εποχή. Μέλη της οικογένειας αυτής κατείχαν διάφορα αξιώματα από την εποχή του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου, και ένας Τίτος Άννιος Λούσκος (Titus Annius Luscus) έφθασε στο αξίωμα του υπάτου το 153 π.Χ.. Τον 2ο αιώνα μ.Χ. οι Άννιοι έφθασαν και στο ίδιο το αξίωμα του Αυτοκράτορα, καθώς ο Μάρκος Αυρήλιος καταγόταν από το γένος αυτό.Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, τόμ. I, σσ. 180 (λήμμα «Annia Gens») και 439-443 (λήμματα «Αυρήλιος», «Μάρκος Αυρήλιος Αντωνίνος»).

Προέλευση
Οι ίδιοι οι Άννιοι ισχυρίζονταν ότι κατάγονταν από τη θεά Άννα Περέννα, την οποία η παράδοση ταύτισε με την αδελφή της Διδούς, και την οποία απεικόνισε σε νομίσματα ο Γάιος Άννιος Λούσκος.Babelon: Monnaies de la République romaine, τόμ. I, σελ. 139 Το όνομα Annius ταξινομήθηκε από τον Chase ως πικηνιανής προελεύσεως και ο πρώτος των Αννίων που εμφανίζεται στην Ιστορία (το 340 π.Χ.) ήταν πραίτορας της αποικίας Σήτειας, που αρχικώς ήταν πόλη των Βόλσκων η οποία είχε καταληφθεί από τους Ρωμαίους το 382 π.Χ.. Τόσο οι Πικηνοί όσο και οι Βόλσκοι μιλούσαν ουμβριακές γλώσσες, οπότε πιθανώς ο Άννιος αυτός ήταν μέλος μιας παλαιότερης οικογένειας Βολσκων και όχι κάποιος Λατίνος έποικος.Chase, σελ. 128Oxford Classical Dictionary, 2η έκδ., σελ. 1131 (λήμμα «Volsci») Φαίνεται ότι μερικά χρόνια αργότερα η οικογένεια απέκτησε τη ρωμαϊκή υπηκοότητα, καθώς ένας Ρωμαίος γερουσιαστής ονόματι Άννιος καταγράφεται μια γενιά αργότερα.

Πρώτο όνομα
Οι Άννιοι στη Ρώμη χρησιμοποιούσαν ως praenomen (το ρωμαϊκό αντίστοιχο του «βαφτιστικού» ονόματος) τα ονόματα Τίτος, Μάρκος, Λεύκιος (Lucius) και Γάιος. Τα όποια άλλα ονόματα εμφανίζονται πολύ λιγότερο, αν και στους αυτοκρατορικούς χρόνους αρκετοί Άννιοι έφεραν το όνομα Άππιος, ένα κατά τα άλλα μάλλον σπάνιο όνομα συνδεδεμένο κυρίως με την Κλαυδία γενεά.

 Κλάδοι και επωνυμίες 
Μερικοί Άννιοι την εποχή της Δημοκρατίας δεν είχαν cognomen (το ρωμαϊκό αντίστοιχο του επωνύμου). Ο βασικός κλάδος της οικογένειας έφερε το επώνυμο Luscus, που σημαίνει «με νυσταλέα μάτια» ή «μονόφθαλμος». Συναντάται, σε ένα μόνο μέλος της, το πρόσθετο επώνυμο «Ρούφος», πιθανώς μια αναφορά στο ότι ήταν κοκκινομάλλης.Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, τόμ. II, σσ. 842, 843 (λήμματα «Luscus», «Annius Luscus»)Chase, σσ. 109, 110 Μια ποικιλία άλλων επωνύμων φέρονταν από μεμονωμένους Άννιους, όπως τα Asellus (= «γαϊδουράκι»), Bassus, Cimber (από τους Κίμβρους, Faustus (= «τυχερός»), Gallus («Γαλάτης» ή «πετεινός») και Pollio (= «στιλβωτής»).Chase, σσ. 110-112, 114 Το Bellienus ή Billienus, που κάποιες φορές δίνεται ως επίθετο των Άννιων, ήταν στην πραγματικότητα μια ξεχωριστή οικογένεια, αν και ο Κικέρων αναφέρεται σε κάποιον Gaius Annius Bellienus.Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, τόμ. I, σελ. 481 (λήμμα «Bellienus»)

Μέλη
 Annii Lusci 
 Μάρκος Άννιος (Λούσκος), ο ένας της τριανδρίας για την ίδρυση αποικιών στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία το 218 π.Χ., που υποχρεώθηκε από μια αιφνίδια εξέγερση των Βοΐων να καταφύγει στη Μουτίνα.Λίβιος, xxi. 25
 Τίτος Άννιος (Λούσκος), ο απεσταλμένος στον Περσέα της Μακεδονίας το 172 π.Χ..Λίβιος, xlii. 25, xliii. 17
 Τίτος Άννιος Λούσκος, ύπατος το 153 π.Χ., ρήτορας που αντιτέθηκε στον Τιβέριο ΓράκχοΠλουτάρχου «Βίος Τιβερίου Γράκχου», 14 το 133 π.Χ..
 Τίτος Άννιος Λούσκος, ο επιλεγόμενος Ρούφος, ύπατος το 128 π.Χ..Fasti Capitolini, L'Année épigraphique, 1927, 101 και 1940, 59, 60
 Γάιος Άννιος Λούσκος, διοικητής της ρωμαϊκής φρουράς στη Λέπτις Μάγκνα υπό τον Μέτελλο Νουμιδικό κατά τον Ιουγουρθικό Πόλεμο το 108 π.Χ., και αργότερα σταλείς εναντίον του Σερτόριου, τον οποίο υπεχρέωσε να αποσυρθεί στην Carthago Nova.Σαλλουστίου Bellum Jugurthinum, 77Πλουτάρχου «Βίος του Σερτόριου», 7
 Τίτος Άννιος Μίλων, υιός του Κέλσου και της Αννίας, υιοθετημένος από τον παππού του Τίτο Άννιο Λούσκο, του οποίου πήρε το όνομα. Διετέλεσε τριβούνος των πληβείων το 57 π.Χ. και ήταν σταθερός αντίπαλος του Πόπλιου Κλόδιου Πούλχερ, για τον φόνο του οποίου τον υπερασπίσθηκε ανεπιτυχώς ο Κικέρων το 52 π.Χ..Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, τόμ. II, σσ. 1085, 1086 (λήμμα «Titus Annius Papianus Milo»)

 Annii Polliones 
 Γάιος Άννιος Πόλλιος, γερουσιαστής γνωστός από το κολουμβάριο των απελευθέρων του. Πιστεύεται ότι ήταν ο πατέρας του επόμενου και ίσως ο «Άννιος» που ήταν triumvir monetalis το 9 π.Χ..Sutherland, Roman Imperial Coinage, vol. I, p. 74.
 Γάιος Άννιος Πόλλιος, ύπατος suffectus το 21 ή το 22 μ.Χ., που κατηγορήθηκε για majestas κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβερίου.Τάκιτου Annales, vi, 9Corpus Inscriptionum Latinarum, τόμ. VI, νο. 14221
 Γάιος Άννιος Πόλλιος, γιος του προηγούμενου και ύπατος suffectus ο ίδιος περί το 66 μ.Χ.. Στενός φίλος του Νέρωνα, εκδιώχθηκε επειδή κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε στη Συνωμοσία του Πίσωνα.Τάκιτου Annales xv. 56, 71, xvi. 30
 Αννία, κόρη του υπάτου τού 21 ή 22 μ.Χ, σύζυγος κάποιου Ατρατίνου, ίσως του υπάτου του 89 μ.Χ..
 Λούκιος Άννιος Βινικιανός, νεότερος υιός του υπάτου του 21 ή 22, και ένας από τους ενεχόμενους στη δολοφονία του Καλιγούλα.Ιωσήπου Ἰουδαϊκή ἀρχαιολογία, xviii, 20
 Λούκιος Άννιος Βινικιανός (γαμπρός του Γ. Δ. Κορβούλωνα), γιος του προηγούμενου και αναμεμιγμένος ο ίδιος σε συνωμοσία κατά του Νέρωνα, μετά την αποτυχία της οποίας αυτοκτόνησε.
 (Γάιος) Άννιος Πόλλιος, αδελφός του προηγούμενου και σύζυγος της Μαρκίας Σερβιλίας.

 Annii Galli 
 Άππιος Άννιος Γάλλος, ύπατος suffectus το 67 μ.Χ. και στρατηγός επί βασιλείας των Αυτοκρατόρων Όθωνος and Βεσπασιανό.
 Άππιος Άννιος Τριβώνιος Γάλλος, ύπατος το 108 μ.Χ., ίσως γιος του προηγούμενου.Birley: The Roman government of Britain, σελ. 112
 Άππιος Άννιος Τριβώνιος Γάλλος, ύπατος το 139 μ.Χ..Pomeroy: The murder of RegillaBirley: The Roman government of Britain, σελ. 114
 Άππιος Άννιος Ατίλιος Μπράντουα, γιος του προηγούμενου, ύπατος το 160.:de:Appius Annius Atilius Bradua
 Αππία Αννία Ρήγιλλα, γνωστότερη ως Ασπασία Αννία Ρήγιλλα, αδελφή του προηγούμενου, η δεύτερη σύζυγος του Ηρώδη ο Αττικού.

 Annii Veri 
 Μάρκος Άννιος Βήρος, γερουσιαστής ισπανικής καταγωγής, προπάππους του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου.
 Μάρκος Άννιος Βήρος, παππούς του Μάρκου Αυρήλιου, ύπατος επί Δομιτιανού και επί Αδριανου, το 121 και το 126 μ.Χ.. Νυμφεύθηκε τη Ρουπιλία Φαυστίνα.
 Αννία Γαλερία Φαυστίνα, γνωστότερη ως Φαυστίνα η Πρεσβύτερη, σύζυγος του Αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου και θεία του Μάρκου Αυρήλιου.
 Μάρκος Άννιος Λίβων, ο θείος του Μάρκου Αυρήλιου, ύπατος το 128 και το 161.
 Μάρκος Άννιος Βήρος ο νεότερος, ο πατέρας του Μάρκου Αυρηλίου, έφθασε στο αξίωμα του υπάτου, αλλά απεβίωσε πρόωρα, περί το 124, και τα τέκνα του αναθράφηκαν από τον παππού τους.
 Μάρκος Άννιος Σαβίνος Λίβων, γιος του Μάρκου Άννιου Λίβωνα
 Αννία Φουνδανία Φαυστίνα, κόρη του Μάρκου Άννιου Λίβωνα, παντρεύτηκε τον Τίτο Πομπόνιο Πρόκουλο Βιτράσιο Πόλλιο και αργότερα δολοφονήθηκε μετά από διαταγή του συγγενούς της Αυτοκράτορα Κόμμοδου.
 Μάρκος Άννιος Βήρος, ο μετέπειτα Αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος.
 Αννία Κορνιφικία Φαυστίνα, η αδελφή του Μάρκου Αυρηλίου.
 Μάρκος Άννιος Φλάβιος Λίβων, ύπατος το 204 μ.Χ., πιθανώς υιός του Μάρκου Άννιου Σαβίνου Λίβωνα.
 Μάρκος Άννιος Βήρος Καίσαρ, ο 12ος υιός του Μάρκου Αυρηλίου.
 Αννία Φαυστίνα, εγγονή της Αννίας Κορνιφικίας Φαυστίνας.
 Αννία Αυρηλία Φαυστίνα, κόρη της Αννίας Φαυστίνας και η τρίτη σύζυγος του Αυτοκράτορα Elagabalus.

= Διάφοροι άλλοι 
 Λεύκιος Άννιος, πραίτορας της Σήτειας το 340 π.Χ..
 Λεύκιος Άννιος, γερουσιαστής το 307 π.Χ. που εκδιώχθηκε από τη Γερουσία από τους κήνσορες.Valerius Maximus, ii. 9 § 2Syme: «Missing Senators», σελ. 55
 Άννιος, ένας απελεύθερος που αναφέρεται ως ο πατέρας του Γναίου Φλαβίου, αγορανόμου (aedilis) το 304 π.Χ..Aulus Gellius, vii. 9Λίβιος, ix. 46
 Γάιος Άννιος, πραίτορας ή καίστορας τον 3ο αιώνα π.Χ..CIL, 12.20Broughton, τόμ. II, σσ. 462, 474
 Άννιος, πρέσβυς της Καμπανίας στη Ρώμη το 216 π.Χ., που απαίτησε ένας από τους υπάτους να προέρχεται μονίμως από την Καμπανία.Valerius Maximus, vi. 4. § 1Λίβιος, xxiii. 6, 22
 Γάιος Άννιος, γερουσιαστής το 135 π.Χ..SIG, 688.
 Λεύκιος Άννιος, γερουσιαστής το 135 π.Χ..
 Γάιος Άννιος, γερουσιαστής το 129 π.Χ..Sherk: Senatus Consultum De Agro Pergameno, σελ. 367
 Μάρκος Άννιος, καίστορας στη Μακεδονία περί το 119 π.Χ., νίκησε τους Κέλτες που είχαν σκοτώσει τον αντιπραίτορα Σέξτο Πομπήιο.SIG, 700Broughton, τόμ. I, σελ. 526
 Λεύκιος Άννιος, τριβούνος των πληβείων το 110 π.Χ., πιθανώς ο υιός του ομώνυμου γερουσιαστή τού 135 π.Χ..Σαλλούστιου Bellum Jugurthinum, 37
 Πόπλιος Άννιος, χιλίαρχος το 87 π.Χ. που δολοφόνησε τον Μάρκο Αντώνιο τον ρήτορα και έφερε το κεφάλι του στον Μάριο.Valerius Maximus, ix. 2. § 2Αππιανού Bellum Civile, i. 72
 Αννία, σύζυγος του Λεύκιου Κορνήλιου Κίννα και μετά τον θάνατό του σύζυγος του Μάρκου Πούπιου Πίσωνος Καλπουρνιανού (τον οποίο όμως ο Σύλλας υποχρέωσε να τη χωρίσει, εξαιτίας του προηγούμενου γάμου της με τον Κίννα).Velleius Paterculus, ii. 41
 Πόπλιος Άννιος Ασέλλος, γερουσιαστής.Κικέρωνος In Verrem, i. 41 κ.ε.Broughton, τόμ. II, σελ. 478
 Κουίντος Άννιος Χίλων, γερουσιαστής και ένας από τους συνωμότες του Κατιλίνα το 63 π.Χ..Σαλλούστιου Bellum Catilinae, 17, 50
 Λεύκιος Άννιος, καίστορας στη Σικελία προ του 50 π.Χ..
 Σέξτος Άννιος, καίστορας στη Σικελία προ του 50 π.Χ..
 Κουίντος Άννιος, αξιωματικός του Σέξτου Πομπήιου στη Σικελία μεταξύ 43 και 36 π.Χ..Broughton: τόμ. II, σελ. 479
 Γάιος Άννιος Κίμπερ, υποστηρικτής του Μάρκου Αντωνίου το 43 π.Χ..
 Άννιος Φαύστος, πληροφοριοδότης του Νέρωνα από την τάξη των Ιππέων, που καταδικάσθηκε από τη Γερουσία το 69 μ.Χ., μετά από κατηγορία που κατέθεσε ο Βίμπιος Κρίσπος.Τάκιτου Historiae, ii. 10
 Μάρος Άννιος Αφρίνος, ύπατος suffectus το 66 μ.Χ..
 Άννιος Βάσσος, διοικητής λεγεώνας το 70 μ.Χ..Τάκιτου Historiae, iii. 50
 Πόπλιος Άννιος Φλόρος, ποιητής και ρήτορας της εποχής των Αυτοκρατόρων από τον Δομιτιανό έως τον Αδριανό, που έγραψε τον διάλογο Vergilius orator an poeta. Πιθανώς είναι το ίδιο πρόσωπο με τον ιστορικό Ανναίο Φλόρο.RE, τόμ. 1.2, στήλες 2266-2268 (Annius 47)
 Λεύκιος Άννιος Αρριανός, ύπατος το 243 μ.Χ..

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σσ. 767-768

Βιβλιογραφία
 Κικέρων: In Verrem, Philippicae, Pro Fonteio.
 Σαλλούστιος: Bellum Jugurthinum, Bellum Catilinae
 Τίτος Λίβιος: Ιστορία της Ρώμης
 Βελλήιος Πατέρκουλος: Compendium of Roman History
 Βαλέριος Μάξιμος: Factorum ac Dictorum Memorabilium
 Ασκόνιος Πεδιάνος: Commentarius in Oratio Ciceronis «In Toga Candida»
 Τάκιτος: Annales, Historiae
 Πλούταρχος: Βίοι Παράλληλοι
 Αύλος Γέλλιος: Noctes Atticae
 William Smith (επιμ.): Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Little, Brown & Co., Βοστώνη 1849
 Theodor Mommsen κ.ά.: Corpus Inscriptionum Latinarum, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften, 1853 έως σήμερα
 Wilhelm Dittenberger: Sylloge Inscriptionum Graecarum, Λειψία 1883
 Ernest Babelon: Description historique et chronologique des monnaies de la République romaine, εκδ. Rollin et Feuardent, Παρίσι 1885
 George Davis Chase: «The Origin of Roman Praenomina», Harvard Studies in Classical Philology, τόμ. VIII, σσ. 103-184 (1897)
 Harold Mattingly, Edward Allen Sydenham, C.H.V. Sutherland κ.ά.: The Roman Imperial Coinage, Λονδίνο 1923-1984
 T. Robert S. Broughton: The Magistrates of the Roman Republic, American Philological Association, 1952-1986
 Ronald Syme: «Missing Senators», Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, τόμ. 4, H. 1 (1955), σσ. 52-71
 Robert Sherk: «The Text of the Senatus Consultum De Agro Pergameno», in Greek, Roman, and Byzantine Studies, τόμ. 7, σσ. 361-369 (1966)
 Michael Crawford: Roman Republican Coinage, Cambridge University Press, 1974 και 2001
 John C. Traupman: The New College Latin & English Dictionary, Bantam Books, Νέα Υόρκη 1995
 Anthony R. Birley: The Roman Government of Britain, Oxford University Press, 2005
 Sarah B. Pomeroy: The Murder of Regilla: a Case of Domestic Violence in Antiquity, Harvard University Press, 2007

Αννιοι