Πωλ Ντέιβις

Ο Πωλ Τσαρλς Γουίλιαμ Ντέιβις (αγγλ. Paul Charles William Davies, γενν. 22 Απριλίου 1946) είναι Άγγλος φυσικός, συγγραφέας πολλών εκλαϊκευτικών επιστημονικών βιβλίων, τηλεοπτικός παρουσιαστής, καθηγητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και διευθυντής του «BEYOND - Κέντρου για τις θεμελιώδεις έννοιες στην Επιστήμη». Παλαιότερα εργάσθηκε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, στο Πανεπιστήμιο του Νιούκασλ, Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας και στο Πανεπιστήμιο Μακουόρη (Αυστραλία). Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του εκτείνονται στα πεδία της κοσμολογίας, της κβαντικής θεωρίας πεδίου και της βιοαστρονομίας.

Το 1995 ο Ντέιβις βραβεύθηκεNiebuhr, Gustav: «Scientist Wins Religion Prize Of $1 Million», 9 Μαρτίου 1995 με το Βραβείο Τέμπλτον, «το υψηλότερου κύρους βραβείο που σχετίζεται με τη θρησκεία».

Σπουδές
Ο Ντέιβις γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν μαθητής του Κολεγίου Γούντχαουζ. Σπούδασε φυσική στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, αποφοιτώντας με άριστα το 1967.

Το 1970 ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του με επιβλέποντες καθηγητές τους Μάικλ Τζων Σήτον (M. J. Seaton, 1923-2007) και Σίγκουρντ Ζήνοου Sigurd Zienau, 1921-1976) στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου. Στη συνέχεια διεξήγαγε μεταδιδακτορική έρευνα υπό τον Φρεντ Χόυλ στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

 Επιστημονική έρευνα 
Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Ντέιβις είναι η θεωρητικη φυσική, η κοσμολογία και η βιοαστρονομία/αστροβιολογία. Οι έρευνές του αφορούν κυρίως την κβαντική θεωρία πεδίου σε καμπυλωμένο χωρόχρονο. Οι αξιοσημείωτες συνεισφορές του είναι το λεγόμενο φαινόμενο Fulling-Davies-Unruh, δηλαδή ότι ένας παρατηρητής που επιταχύνεται μέσα στον κενό χώρο θα δέχεται θερμική ακτινοβολία επαγόμενη εκ της επιταχύνσεώς του, καθώς και το λεγόμενο «κενό Bunch-Davies», μια κατάσταση χρησιμοποιούμενη συχνά ως βάση για την ερμηνεία των μικρών διακυμάνσεων κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, του υπολείμματος της Μεγάλης Αρχικής εκρήξεως («Μπιγκ Μπανγκ»). Μια εργασία των Πωλ Ντέιβις, Στήβεν Φούλινγκ (Stephen A. Fulling) και Γουίλιαμ Ούνρουχ ήταν η πρώτη που υπεστήριξε ότι οι μαύρες τρύπες που εξατμίζονται δια της ακτινοβολίας Hawking χάνουν μάζα ως αποτέλεσμα μιας ροής αρνητικής ενέργειας που εισέρχεται στο εσωτερικό τους από τον περιβάλλοντα χώρο. Ο Ντέιβις συνδέεται επίσης με το πρόβλημα του βέλους του χρόνου και έχει αναδείξει το μυστήριο της λεγόμενης '«σκοτεινής ενέργειας» ως ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της θεμελιώδους επιστήμης.. Υποστηρίζει την επιστημονική έρευνα και την ανάπτυξη της κατάλληλης τεχνολογίας προκειμένου να αποτραπούν τυχόν μελλοντικές συγκρούσεις αστεροειδών με τη Γη, που θα απειλούσαν τον ανθρώπινο πολιτισμό ή και την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αυστραλία βοήθησε στην ίδρυση του «Αυστραλιανού Κέντρου Αστροβιολογίας».

Μαζί με τη Φελίζα Γουλφ-Σάιμον δημοσίευσαν το 2011 στο περιοδικό Science το άρθρο «Ένα βακτήριο που μπορεί να αναπτύσσεται χρησιμοποιώντας αρσενικό αντί του φωσφόρου». Το επόμενο έτος ωστόσο δημοσιεύθηκαν στο ίδιο περιοδικό αναφορές που αναιρούσαν τις σημαντικότερες πλευρές των αρχικών αποτελεσμάτων. και σήμερα πλέον η επιστημονική κοινότητα θεωρεί αποδεδειγμένο ότι το DNA του βακτηρίου GFAJ-1 δεν περιέχει καθόλου αρσενικόRRResearch της Rosie Redfield, 16 Ιανουαρίου 2012.

 Εκλαΐκευση και παρουσία στα ΜΜΕ 
Ο Ντέιβις έγραψε πολλά βιβλία και έγινε γνωστός ως σχολιαστής πάνω σε επιστημονικά και φιλοσοφικά θέματα. Δημιούργησε μια σειρά για τον ραδιοφωνικό σταθμό BBC Radio 3 και δύο αυστραλιανές τηλεοπτικές σειρές, τη The Big Questions και τη More Big Questions. Το ντοκιμαντέρ του BBC The Cradle of Life (= «Το λίκνο της ζωής») βασιζόταν στη διάλεξή του όταν είχε τιμηθεί με το Βραβείο Faraday. Γράφει τακτικά σε εφημερίδες και περιοδικά σε αρκετές διαφορετικές χώρες. Επίσης υπήρξε καλεσμένος σε πολυάριθμα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα.

Το 2007 ένα άρθρο του με τίτλο «Taking Science on Faith» στους New York Times προκάλεσε συζητήσεις, καθώς εξερευνούσε τον ρόλο της θρησκευτικής πίστεως στην επιστημονική διερεύνηση. Ο Ντέιβις υπεστήριξε ότι η πίστη που έχουν οι επιστήμονες στο αιώνιο και το αναλλοίωτο των φυσικών νόμων έχει ρίζες στη χριστιανική θεολογία, και ότι ο ισχυρισμός ότι η επιστήμη είναι «ελεύθερη πίστεως» είναι «προφανώς ψευδής». Η ένωση διανοουμένων των θετικών επιστημών «Edge Foundation» παρουσίασε μια κριτική του άρθρου αυτού συνταγμένη από γνωστούς επιστήμονες, όπως τον Τζέρυ Κόυν, τον Λώρενς Κράους, τον Π.Ζ. Μάγιερς, τον Λη Σμόλιν και τον Άλαν Σόκαλ και άλλους. Εξάλλου, άθεοι επιστήμονες όπως ο Ρίτσαρντ Ντόκινς και ο Βίκτορ Στένγκερ έχουν επικρίνει τη δημόσια στάση του Ντέιβις πάνω στη σχέση θρησκείας και επιστήμης.

Απόρροια των δημόσιας παρουσίας του Ντέιβις είναι οι αρκετές αναφορές προς αυτόν σε βιβλία και εκπομπές. Π.χ. το μυθιστόρημα Naive, Super (1996) του Νορβηγού συγγραφέα Έρλεντ Λου αναφέρεται συχνά στον Ντέιβις, ενώ αναφορές υπάρχουν και στο μυθιστόρημα The Extinction Machine (2013) του Αμερικανού συγγραφέα Τζόναθαν Μάμπερυ (Jonathan Maberry). Στο τρίτο επεισόδιο της πρώτης περιόδου της σειράς Lawrence Leung's Unbelievable, ο Αυστραλιανός κωμικός L. Leung παίρνει συνέντευξη από τον Ντέιβις σχετικώς με το θέμα των απαγωγών από εξωγήινους.

 Τιμητικές διακρίσεις 
Το ταλέντο του Πωλ Ντέιβις για τη μετάδοση της επιστήμης στο ευρύ κοινό έχει αναγνωρισθεί με αρκετές επιβραβεύσεις, όπως οι εξής:

 Βραβείο «Εύρηκα» (Eureka Prize, Αυστραλία) το 1991 για τα πολλά ευπώλητα επιστημονικά βιβλία του 
 Βραβείο «Εύρηκα» το 1992 για το βιβλίο του Ο Νους του Θεού
 Βραβείο Τέμπλτον το 1995.
 Βραβείο του Ιδρύματος «Advance Australia»
 Μετάλλιο και Βραβείο Κέλβιν από το Ινστιτούτο Φυσικής της Μεγάλης Βρετανίας το 2001
 Βραβείο Φάραντεϊ το 2002 από τη Βασιλική Εταιρεία.
 Παράσημο του Τάγματος της Αυστραλίας το 2007
 Ο αστεροειδής 6870 Πωλντέιβις (Pauldavies, μονολεκτικά), που ανακαλύφθηκε το 1992, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.

Εργογραφία
 Εκλαϊκευτικά βιβλία 
 1974: The Physics of Time Asymmetry, University of California Press, Berkeley, California, ISBN 0-520-03247-0
 1978: The Runaway Universe, Penguin Books, ISBN 0-460-04286-6
 1979: Stardoom, HarperCollins Publishers Ltd, ISBN 0-00-635318-5
 1979: The Forces of Nature, Cambridge University Press, ISBN 0-521-31392-9
 1980: Other Worlds, Touchstone/Simon & Schuster, ISBN 0-460-04400-1
 1980 The Search for Gravity Waves, Cambridge University Press, ISBN 0-521-23197-3
 1981: The Edge of Infinity, Penguin USA, ISBN 0-14-023194-3
 1982: The Accidental Universe, Cambridge University Press, ISBN 0-521-28692-1
 1982: Quantum Fields in Curved Space (με τον N.D. Birrell), Cambridge University Press, ISBN 0-521-27858-9
 1983: God and the New Physics, Simon & Schuster, ISBN 0-14-022550-1
 Σε ελληνική μετάφραση: Θεός και μοντέρνα φυσική, εκδ. «Κάτοπτρο», Αθήνα 2009
 1984: Superforce, Touchstone, ISBN 0-04-539006-1
 1986: The Ghost in the Atom, Cambridge University Press, ISBN 0-521-31316-3
 Σε ελληνική μετάφραση: Το φάντασμα στο άτομο, μετάφρ. Δημήτριος Μπονάτσος, εκδ. «Σύναλμα», Αθήνα 1997, ISBN 978-960-7578-04-4
 1987: The Cosmic Blueprint, Simon & Schuster, ISBN 0-04-440182-5
 1988: Superstrings: A Theory of Everything, Cambridge University Press, ISBN 0-521-35741-1
 1989: The New Physics, Cambridge University Press, ISBN 0-521-30420-2
 1991: The Matter Myth, Simon & Schuster, ISBN 0-670-83585-4
 1992: The Mind of God, Simon & Schuster UK, ISBN 0-671-71069-9
 1994: The Last Three Minutes, Basic Books, ISBN 1-85799-336-5
 1995: Are We Alone?, Basic Books, ISBN 0-14-025179-0
 1995: About Time: Einstein's Unfinished Revolution, Penguin Books, Simon & Schuster, ISBN 0-670-84761-5
 1998: The Fifth Miracle: The Search for the Origin and Meaning of Life, Simon and Schuster, Νέα Υόρκη, ISBN 0-684-83799-4
 Σε ελληνική μετάφραση: Το πέμπτο θαύμα:Η έρευνα για την προέλευση της ζωής, μετάφρ. Νικόλαος Σταμάτης, Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών, Πάτρα 2000, ISBN 978-960-530-039-5
 2002: How to Build a Time Machine, Penguin Books, ISBN 0-14-100534-3
 2003: The Origin of Life, Penguin Books, ISBN 0-14-101302-8
 2007: The Goldilocks Enigma, επίσης υπό τον τίτλο Cosmic Jackpot, Houghton Mifflin Harcourt, ISBN 0-14-102326-0
 Σε ελληνική μετάφραση: Συμπαντικό τζακ-ποτ, μετάφρ. Γιώργος Χρηστίδης, εκδ. «Αβγό», Αθήνα 2007, ISBN 978-960-410-479-6, σελίδες 411
 2008: Κεφάλαιo 1 στο Quantum Aspects of Life (επιμ. Derek Abbott, Paul C.W. Davies και Arun K. Pati, πρόλογος του σερ Ρότζερ Πένροουζ), Imperial College Press, ISBN 1-84816-267-7
 2010: The Eerie Silence, Houghton Mifflin Harcourt, ISBN 1-4001-6551-2
 2010: Information and the Nature of Reality: From Physics to Metaphysics, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-76225-0
 2019: The Demon in the Machine, Allen Lane, ISBN 978-0241309599
 2021: What's Eating The Universe? (And Other Cosmic Questions), Allen Lane, ISBN 978-0-241-45985-0
 Σε ελληνική μετάφραση: Τι τρώει το Σύμπαν;, εκδ. Παπαδόπουλος, Αθήνα 2021, ISBN 978-960-484-754-9

 Πανεπιστημιακά συγγράμματα 
 1974: The Physics of Time Asymmetry, University of California Press, Berkeley, California
 1982 (με τον N.D. Birrell): Quantum Fields in Curved Space, στη σειρά Cambridge Monographs on Mathematical Physics, Cambridge University Press
 1984: Quantum Mechanics (με τον David S. Betts). 2η έκδοση: CRC Press, 1994.

 Δοκίμια και άρθρα 
 «What Happened Before the Big Bang?», στο βιβλίο God for the 21st Century, επιμ. Russell Stannard, Templeton Foundation Press, 2000, ISBN 1-890151-39-4
 «Taking Science on Faith», The New York Times, 24 Νοεμβρίου 2007

 «Are We Alone in the Universe?», The New York Times, 18 Νοεμβρίου 2013

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα

Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί
Κατηγορία:Κοσμολόγοι
Κατηγορία:Άγγλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου