Ντίνο Μπάτζο

Ο Ντίνο Μπάτζο (γεννηθείς στις 24 Ιουλίου 1971) είναι Ιταλός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως αμυντικός μέσος.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, αγωνίστηκε για πολλούς ιταλικούς συλλόγους και κέρδισε το Κύπελλο UEFA τρεις φορές, δύο φορές με την Πάρμα και μία με τη Γιουβέντους.   
Είχε επίσης μια θητεία στην Αγγλία με τους Μπλάκμπερν Ρόβερς. Σε διεθνές επίπεδο, είχε 60 συμμετοχές με την Εθνική Ιταλίας μεταξύ 1991 και 1999, σημειώνοντας επτά γκολ, και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994. Αργότερα εκπροσώπησε επίσης την Ιταλία στο Euro 1996, και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. 

Παρόλο που έχει το ίδιο επίθετο, δεν έχει καμία σχέση με τον Ιταλό πρώην ποδοσφαιριστή και συμπαίκτη Ρομπέρτο Μπάτζο. 

 Πρώιμη καριέρα 
 Νεανική καριέρα, Τορίνο και Ίντερ 
μικρογραφία|Ο Μπάτζο με την Ίντερ το 1991

Ο Μπάτζο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία πέντε ετών στο Tombolo, μια επαρχία της Πάντοβα. Εντοπίστηκε από σκάουτερ της Τορίνο σε ηλικία 13 ετών και εντάχθηκε στη ομάδα νέων του Τορίνου. Έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α σε ηλικία 19 ετών κόντρα στη Λάτσιο και έγινε μέλος της βασικής ενδεκάδας, κάνοντας φήμη ως πολλά υποσχόμενος νεαρός. Αναδείχθηκε ως επίμονος, εργατικός, συνεπής και ευέλικτος αμυντικός μέσος κατά τη διάρκεια της θητείας του στον σύλλογο, ο οποίος ήταν ικανός να παίξει σε πολλές θέσεις.  
 Με την Τορίνο, κέρδισε το πρωτάθλήμα της Σέριε Β την σεζόν 1989-90, ακολουθούμενο από το Μιτρόπα Καπ το 1991. Δόθηκε δανεικός στην Ίντερ σε ηλικία 20 ετών το 1991 για τη σεζόν 1991-92, όπου είχε 27 συμμετοχές και σκοράρε 1 γκολ.   

 Ανοδική πορεία
Στο τέλος της σεζόν 1991-92, η Γιουβέντους τον αγόρασε για 10 δισεκατομμύρια ιταλικές λιρέτες και κατά τη διάρκεια της θητείας του στην ομάδα, ο Μπάτζο έπαιζε δίπλα στον συνονόματό του Ρομπέρτο Μπάτζο για δύο σεζόν, δημιουργώντας μια αξιοσημείωτη φιλία. 

Ο Ντίνο Μπάτζο αποκαλούνταν συχνά "Μπάτζο 2" ή "ο άλλος Μπάτζο" νωρίτερα στην καριέρα του, για να ξεχωρίσουν τους δύο παίκτες, καθώς ήταν νεότερος, και αρχικά λιγότερο γνωστός.   Καθώς ο Μπάτζο είχε παίξει στο παρελθόν για τους αντιπάλους της Τορίνο, οι οπαδοί της Γιουβέντους δεν ήταν αρχικά ευχαριστημένοι από τη μεταγραφή. Το συμπαγές και σταθερό του απόδοση σύντομα τους κέρδισε και γρήγορα έγινε στήριγμα στη μεσαία γραμμή της Γιουβέντους,   κερδίζοντας το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1993, σημειώνοντας τρία γκολ στους δύο αγώνες του τελικού. Το ένα γκολ του ήρθε στον πρώτο αγώνα, ενώ τα άλλα δύο στον επαναληπτικό. Βοήθησε επίσης τη Γιουβέντους να τερματίσει στη δεύτερη θέση στη Σέριε Α κατά τη διάρκεια της σεζόν 1993-94 . 

 Εσωτερική και διεθνής επιτυχία 
Μετά τις εμφανίσεις του Μπάτζο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 και με τη Γιουβέντους, η Πάρμα προσπάθησε να τον αποκτήσει. Ο Μπάτζο αρχικά απέρριψε την πρόταση της Πάρμα, δηλώνοντας την πρόθεσή του να παραμείνει στη Γιουβέντους. Εκείνη την εποχή, η Γιουβέντους ήταν έτοιμη να προσφέρει στην Πάρμα τον νεαρό επιθετικό, Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο αντί του Μπάτζο, προκειμένου να διατηρήσει τον αμυντικό χαφ. Η Πάρμα αποδέχτηκε την πρόταση, αλλά πριν ολοκληρωθεί η μεταγραφή, ο Μπάτζο άλλαξε γνώμη και αποφάσισε ότι να μετακομίσει στην Πάρμα. Ο Ντελ Πιέρο έμεινε στη Γιουβέντους και την επόμενη σεζόν έκανε μια σημαντική πορεία με τον σύλλογο, όπου αργότερα έγινε θρύλος του συλλόγου.  

Ο Μπάτζο μετακόμισε στην Πάρμα στην αρχή της σεζόν 1994-95 για 14 δισεκατομμύρια λιρέτες. Κατά την πρώτη του σεζόν με τη νέα του ομάδα υπό τον Νέβιο Σκάλα, κέρδισε αμέσως το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, σκοράροντας ένα γκολ σε κάθε σκέλος του τελικού του 1995 εναντίον της πρώην ομάδας του, Γιουβέντους.  Έφτασε επίσης στον τελικό του Coppa Italia εκείνη τη σεζόν, χάνοντας από την πρώην ομάδα του και χάνοντας επίσης τον τίτλο της Serie A, για άλλη μια φορά, ολοκληρώνοντας τη σεζόν του πρωταθλήματος στην τρίτη θέση.  Παρά την ευρωπαϊκή της επιτυχία υπό τον Αλμπέρτο Μαλεζάνι, η Πάρμα δεν μπόρεσε να κερδίσει τον τίτλο της Serie A κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, με το καλύτερη θέση της να σημειώνεται κατά τη διάρκεια της σεζόν 1996-97, όπου κατέκτησε τη δεύτερη θέση, υπό τον προπονητή Κάρλο Αντσελότι . 

Σε έναν αγώνα κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 1998–99, ο Μπάτζο τραυματίστηκε στο κεφάλι από ένα μαχαίρι που πέταξε ένας οπαδός της Βίσλα Κρακοβίας στην Κρακοβία, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από το Ευρωπαϊκό Κύπελλο για ένα χρόνο.  Θα συνεχίσει να κατακτά το τρίτο του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εκείνη τη σεζόν, κόντρα στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, κερδίζοντας επίσης το Coppa Italia κόντρα στην Φιορεντίνα, ακολουθούμενο από το Supercoppa Italiana 1999 έναντι της πρωταθλήτριας Μίλαν το 1998-99. 

Ο Μπάτζο έμεινε στην Πάρμα μέχρι το τέλος της σεζόν 1999-2000, βοηθώντας τον σύλλογο να τερματίσει στην τέταρτη θέση, χάνοντας σχεδόν μια θέση στο UEFA Champions League μετά από μια ήττα στα πλέι οφ από την Ίντερ.  Κατά την τελευταία του σεζόν με τον σύλλογο, κέρδισε επίσης τη φήμη για ένα συγκεκριμένο περιστατικό σε έναν εντός έδρας αγώνα ενάντια στην πρώην ομάδα του, τη Γιουβέντους, στις 9 Ιανουαρίου 2000. Ο Μπάτζο εκτέλεσε ένα φάουλ από τον Τζανλούκα Τζαμπρότα και είχε μια αμφιλεγόμενη απευθείας κόκκινη κάρτα από τον διαιτητή Στέφανο Φαρίνα. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ο Μπάτζο έκανε το "σημάδι χρημάτων" προς τον διαιτητή και στη συνέχεια έφτυσε στο έδαφος κοντά στον Φαρίνα.  Ο Μπάτζο επικρίθηκε για τη συμπεριφορά του και του επιβλήθηκε ποινή αποκλεισμού δύο αγώνων, εκτός από το πρόστιμο 20 εκατομμυρίων λιρών, από τον σύλλογό του, για τη χειρονομία. Επίσης, αποτράπηκε από τον Luciano Nizzola, τον τότε πρόεδρο της FIGC, να λάβει μέρος στον φιλικό αγώνα της Ιταλίας εναντίον της Σουηδίας, στις 23 Φεβρουαρίου 2000. 

 Μετέπειτα καριέρα 
Τον Οκτώβριο του 2000, ο Μπάτζο πουλήθηκε στη νεοστεφανωμένη πρωταθλήτρια της Serie A Λάτσιο για 10 δισεκατομμύρια ιταλικές λιρέτες, μαζί με τον Νέστορ Σενσίνι . AC Parma SpA Report and Accounts on 30 June 2001  Χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα κατά τη διάρκεια της θητείας του στον σύλλογο τις σεζόν 2001–02 και 2002–03. Στην αρχή της σεζόν 2003–04, βρισκόταν σε συζητήσεις με την αγγλική ομάδα Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς, η οποία προβιβάστηκε πρόσφατα στην Πρέμιερ Λιγκ, για μια πιθανή συμφωνία δανεισμού, αλλά οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν.  τελικά δόθηκε δανεικός στην Μπλάκμπερν Ρόβερς για τη σεζόν τον Σεπτέμβριο του 2003,  μετά από μια εντυπωσιακή δοκιμή με την ομάδα.  Έκανε την πρώτη του εμφάνιση για τον σύλλογο ως αλλαγή σε μια εντός έδρας ήττα 3-1 από τη Λίβερπουλ στην Πρέμιερ Λιγκ στις 13 Σεπτεμβρίου,  ενώ η πρώτη του έναρξη για την ομάδα έγινε στις 24 Σεπτεμβρίου, σε μια εκτός έδρας ήττα με 3-1. στην Γκεντσλερμπιρλιγί, στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ .  τον επόμενο μήνα, η ομάδα αποχώρησε από την διοργάνωση μετά από ισοπαλία 1–1 στο δεύτερο σκέλος, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Μπάτζο μπήκε ως αλλαγή, αντικαθιστώντας τον συμπατριώτη του Corrado Grabbi .  Ο μάνατζερ του Μπάτζο στη Μπλάκμπερν, Γκρέιμ Σούνες, τον χρησιμοποίησε σε έναν άγνωστο ρόλο ως επιθετικό,  ωστόσο, κάτι που είχε αρνητικό αντίκτυπο στις επιδόσεις του. Ο Μπάτζο έκανε 9 εμφανίσεις για τον σύλλογο συνολικά, σκοράροντας μία φορά στο πρωτάθλημα σε μια ήττα 2–1 από τη Λιντς Γιουνάιτεντ .  Λόγω των αρνητικών του εμφανίσεων καθ' όλη τη διάρκεια του πρώτου μισού της σεζόν, ο Σουνές προσπάθησε να κάνει τον Μπάτζο να επιστρέψει στην Ιταλία ως δανεικός στη νέα ομάδα της Serie A Ανκόνα τον Ιανουάριο του 2004, αλλά ο παίκτης αρχικά απέρριψε τη συμφωνία.  Λίγο αργότερα, ωστόσο, η Λάτσιο τον έδωσε δανεικό στην Ανκόνα.  Έκανε 15 εμφανίσεις και σημείωσε 2 γκολ, αλλά η Ανκόνα τερμάτισε τελευταία. Παρέμεινε στη Λάτσιο τη σεζόν 2004–05, αλλά δεν έκανε ούτε μία εμφάνιση για τον σύλλογο εκείνη τη σεζόν. Αποσύρθηκε το 2005 μετά από μια σύντομη περίοδο με τη Τριεστίνα της Σέριε Β, σε ηλικία 34 ετών  Τον Φεβρουάριο του 2008 ανακοινώθηκε ότι ο Μπάτζο αποφάσισε να επιστρέψει και να ενταχθεί στην Terza Categoria Tombolo — μια ομάδα κοντά στην πόλη του, με προπονητή, τον Cesare Crivellaro. 

 Διεθνής καριέρα 
Σε διεθνές επίπεδο, ο Μπάτζο κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U-21 του 1992 με την Εθνική Ιταλίας και την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη με την ομάδα κάτω των 23 ετών, υπό τον προπονητή Τσέζαρε Μαλντίνι. Ο Μπάτζο έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με την μεγάλη ομάδα της Ιταλίας υπό τον Αρίγκο Σάκι, στις 21 Δεκεμβρίου 1991, σε ηλικία 20 ετών, σε μια νίκη 2–0 εναντίον της Κύπρου, στη Φότζια. Συμμετείχε στον αγώνα μαζί με τον συμπατριώτη του πρωτοεμφανιζόμενου Demetrio Albertini, ο οποίος θα έπαιζε δίπλα στον Μπάτζο στη μεσαία γραμμή με την Ιταλία για μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1990. Στις 24 Φεβρουαρίου, σκόραρε το πρώτο του γκολ για την Ιταλία, στο Οπόρτο, εναντίον της Πορτογαλίας .  

Μετά την εκπροσώπηση της Ιταλίας κατά τη διάρκεια των αγώνων τους για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994,  σημειώνοντας το νικητήριο γκολ εναντίον της Πορτογαλίας, το οποίο επέτρεψε στην Ιταλία να προκριθεί στο τουρνουά,  ο Μπάτζο έγινε βασικό μέλος της ομάδας της Ιταλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 υπό τον Αρίγκο Σάκι. Στο πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο, μαζί με τον Ρόμπερτο Μπάτζο βοήθησε την Ιταλία να φτάσει στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994, σημειώνοντας καθοριστικά γκολ, ωστόσο έχασαν από τη Βραζιλία στα πέναλτι.  

Ο Μπάτζο σημείωσε δύο γκολ στο μουντιάλ: το πρώτο του ήταν μια αποφασιστική κεφαλιά, με ασίστ από τον Τζουζέπε Σινιόρι, στη νίκη της Ιταλίας με 1–0 επί της Νορβηγίας στον πρώτο γύρο,  και το δεύτερο ήταν στη νίκη με 2–1 επί της Ισπανίας στα προημιτελικά, η οποία προήλθε από χτύπημα από απόσταση, με ασίστ του Ρομπέρτο Ντοναντόνι.   

Στον τελικό, ξεκίνησε στη μεσαία γραμμή εναντίον της Βραζιλίας μαζί με τον Albertini στο σχηματισμό 4–4–2 της ομάδας, αλλά αργότερα αντικαταστάθηκε στην παράταση από τον Alberigo Evani. Μετά την ισοπαλία 0–0, ο αγώνας πήγε στη διαδικασία των πέναλτι, η Βραζιλία βγήκε νικήτρια, με τον συνονόματο του Μπάτζιο Ρομπέρτο να χάνει το καθοριστικό τελικό πέναλτι.  Σύμφωνα με τη FIFA, η έλλειψη επιθετικού παιχνιδιού στον αγώνα οφειλόταν εν μέρει στο δυνατό παιχνίδι στη μεσαία γραμμή από τον Ντίνο Μπάτζο για την Ιταλία και τους Ντούνγκα και Μάουρο Σίλβα για τη Βραζιλία. 

Ο Μπάτζο θα συνέχιζε να παίζει σε άλλα τουρνουά για την Ιταλία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όπως το Euro '96, στο οποίο οι Ιταλοί αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο. Ο Μπάτζο έπαιξε επίσης σε κάθε παιχνίδι στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 υπό τον Τσέζαρε Μαλντίνι, το οποίο θα αποδειχτεί το τελευταίο του σημαντικό τουρνουά με τους Ατζούρι. Η Ιταλία αποκλείστηκε στα πέναλτι για άλλη μια φορά από τη γηπεδούχο και μετέπειτα πρωταθλήτρια Γαλλία, αφού έφτασε στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Ο Μπάτζο ήταν αρχικά στην προσωρινή ομάδα 26 ανδρών της Ιταλίας του Ντίνο Τζοφ για το Euro 2000, πριν χάσει την συμμετοχή.   Έκανε την τελευταία του εμφάνιση με την Ιταλία στις 13 Νοεμβρίου 1999, σε μια εντός έδρας ήττα με 3–1 από το Βέλγιο σε διεθνή φιλικό αγώνα.  

Συνολικά, ο Μπάτζο είχε 60 συμμετοχές και σημείωσε 7 γκολ με την εθνική ομάδα της Ιταλίας μεταξύ 1991 και 1999.  Τον θυμούνται ως αξιόλογο διεθνή παίκτη της δεκαετίας του '90 από τους Ιταλούς οπαδούς λόγω των εμφανίσεών του στο Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς μπόρεσε να κερδίσει μια θέση στη μεσαία γραμμή της πρώτης ομάδας έναντι πολλών άλλων ταλαντούχων παικτών στην ακμή τους, όπως οι Ρομπέρτο Ντοναντόνι, Λουίτζι Ντι Μπιάτζο, Demetrio Albertini, Αντόνιο Κόντε, Ρομπέρτο Μαντσίνι και Τζανφράνκο Τζόλα, μεταξύ άλλων.  

 Στυλ παιχνιδιού 
Ο Μπάτζο ήταν ένας ολοκληρωμένος, εργατικός, επίμονος και τακτικά ευέλικτος παίκτης, ο οποίος ήταν ικανός να παίξει σε διάφορες θέσεις της μεσαίας γραμμής και χρησιμοποιήθηκε ως κεντρικός μέσος καθώς και ως μέσος σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του, αν και η πρωταρχική του θέση ήταν σε ρόλο αμυντικού χαφ, όπου διέπρεψε στο να σταματά τα επιθετικά παιχνίδια των αντιπάλων  σε όλη την καριέρα του.  Ένας ψηλός, επιθετικός και δυναμικός αμυντικός χαφ, ήταν προικισμένος με φυσική δύναμη, ικανότητα στο τάκλιν, ρυθμό, αίσθηση της θέσης και αντοχή, καθώς και τεχνική, καλή όραση και αξιόπιστη κυκλοφορία, που του επέτρεψαν επίσης να βοηθήσει δημιουργικά την ομάδα του καθώς ξεκινούσε τις επιθέσεις αφού κερδίζε την κατοχή, παρόλο που δεν ήταν ο πιο φυσικά προικισμένος παίκτης της μπάλας.      

Ο Μπάτζο θεωρήθηκε ως ένας από τους σπουδαιότερους Ιταλούς παίκτες της γενιάς του και ως ένας από τους πιο σταθερούς χαφ στη Serie A κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '90.  Παρά το γεγονός ότι λειτουργούσε κυρίως ως κάτοχος της μπάλας, ο οποίος στη συνέχεια έδινε τη μπάλα σε πιο δημιουργικούς χαφ, ήταν επίσης σε θέση να συνεισφέρει επιθετικά και να σκοράρει λόγω της ικανότητάς του να κάνει καθυστερημένα επιθετικά τρεξίματα στην περιοχή, καθώς και την ικανότητά του στον αέρα και την ακρίβεια του με το κεφάλι του.  Είχε επίσης μια τάση να σκοράρει από δυνατά, εύστοχα σουτ και βολέ από απόσταση, χάρη στην εντυπωσιακή του ικανότητα, ιδιαίτερα έξω από το σημείο του πέναλτι.    Εξαιτίας της θέσης του, περιστασιακά αναπτύχθηκε εκτός θέσης ως επιθετικός από τον προπονητή του Σούνες κατά τη διάρκεια του χρόνου του με τη Μπλάκμπερν. 

 Διακρίσεις 
Τορίνο 

 Σειρά Β: 1989–90
 Κύπελλο Mitropa: 1991

Γιουβέντους  
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ : 1992–93

Πάρμα  
 Κύπελλο Ιταλίας : 1998–99
 Σούπερ Καπ Ιταλίας : 1999
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 1994–95, 1998–99

Ιταλία U-21 

 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 UEFA: 1992

Ιταλία 

 Φιναλίστ Παγκόσμιο Κύπελλο: 1994

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιόνε Τριεστίνα 2012 ΣΣΝ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ανκόνα 1905
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκμπερν Ρόβερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ