Mr. Mister

Οι Mr. Mister ήταν ένα αμερικανικό ροκ συγκρότημα από το Φοίνιξ της Αριζόνα, ενεργό από το 1982 έως το 1990. Το συγκρότημα αποτελούνταν από τον Ρίτσαρντ Πέιτζ στα κύρια φωνητικά και το μπάσο, τον Στιβ Τζορτζ στα πλήκτρα/δεύτερα φωνητικά, τον Πατ Μαστελότο στα ακουστικά και ηλεκτρονικά ντραμς/κρουστά και τον Στιβ Φάρις στις κιθάρες/τα δεύτερα φωνητικά. Οι Mr. Mister ήταν ο διάδοχος του συγκροτήματος Pages, με επικεφαλής τον Πέιτζ και τον Τζορτζ από το 1978 έως το 1981.

 Πρώιμη εργασία 
Αν και σχηματίστηκε στο Φοίνιξ, Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών, οι Mr. Mister είχε έδρα στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Ο Ρίτσαρντ Πέιτζ είχε εργαστεί στο παρελθόν ως μουσικός συνοδείας (για τον Κουίνσι Τζόουνς) και είχε συνθέσει για τους Μάικλ Τζάκσον, Ρικ Σπρίνγκφιλντ, Ντόνα Σάμερ, Κένι Λόγκινς, Αλ Τζαρό και πολλούς άλλους.

Το 1978, ο Πέιτζ και ο παιδικός του φίλος Στιβ Τζορτζ ίδρυσαν το συγκρότημα Pages στο Φοίνιξ της Αριζόνα. Το συγκρότημα εξερευνούσε έναν ποπ fusion ήχο, με μια μεταβαλλόμενη σύνθεση μουσικών συνοδείας. Παρόλο που οι Pages είχαν ένα μικρό σινγκλ, το «I Do Believe in You» και τα τρία άλμπουμ τους απέσπασαν ευνοϊκές κριτικές, το συγκρότημα είχε μικρή εμπορική επιτυχία. Μετά τη διάλυση των Pages το 1981, ο Πέιτζ και ο Τζορτζ επικεντρώθηκαν στη σύνθεση τραγουδιών και στη δουλειά στο στούντιο για ποπ καλλιτέχνες, όπως την Λόρα Μπράνιγκαν και τους Village People.

Μέχρι το 1982, ο Πέιτζ και ο Τζορτζ άρχισαν να συνθέτουν ένα γκρουπ πιο προσανατολισμένο στην ποπ με μια μόνιμη σύνθεση, που ολοκληρώθηκε από τον ντράμερ Πατ Μαστελότο και τον κιθαρίστα Στιβ Φάρις. Και τα τέσσερα μέλη είχαν κάνει εκτεταμένη δουλειά για άλλους καλλιτέχνες και έφεραν πολλές επιρροές στο συγκρότημα. Το αρχικό σχέδιο ήταν να φέρουν ένα πέμπτο μέλος, έναν μπάσο κιθαρίστα, αλλά αφού συνειδητοποίησαν ότι ο Πέιτζ, ο οποίος αρχικά προορίζονταν να είναι αποκλειστικά ο τραγουδιστής, μπορούσε επίσης να παίξει μπάσο, τα μέλη αποφάσισαν να παραμείνουν τετραμελείς.

 Mainstream επιτυχία 
Όταν το πρώτο άλμπουμ των Mr. Mister, I Wear the Face, κυκλοφόρησε από την RCA Records το 1984, ο Πέιτζ είχε την ευκαιρία να αντικαταστήσει τον Μπόμπι Κίμπαλ ως τραγουδιστής των Toto, και αργότερα τον Πίτερ Σέτερα στους Σικάγο, παρόλα αυτά αρνήθηκε και τις δύο προσφορές.

Το δεύτερο άλμπουμ τους, το Welcome to the Real World του 1985 —με στίχους από τον ξάδερφό του Πέιτζ, Τζον Λανγκ— ήταν η μεγάλη πρωτοπορία για το συγκρότημα. Και τα τρία σινγκλ ήταν στο top 10, δύο από τα οποία έφτασαν στο Νο. 1 των ποπ τσαρτ στις ΗΠΑ—«Kyrie» και «Broken Wings». Το τελευταίο εμπνεύστηκε από το ομότιτλο βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν. Είχαν πολλά Νο. 1 βίντεο στο MTV και εμφανίστηκαν στο πρώτο σόου του MTV Spring Break το 1986. Εκείνη τη χρονιά, οι Mr. Mister είχαν δύο υποψηφιότητες για βραβεία Grammy, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερου Ποπ Συγκροτήματος (το οποίο απονεμήθηκε στο σύνολο «We Are the World», USA for Africa).

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Mr. Mister περιόδευσαν με άλλους δημοφιλούς καλλιτέχνες, όπως οι Don Henley, οι The Bangles, οι Eurythmics, η Τίνα Τέρνερ, οι Heart και ο Άνταμ Αντ. Το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος ήταν το Go On..., το οποίο δεν είχε εμπορική επιτυχία.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, το συγκρότημα έγραψε και/ή ερμήνευσε τραγούδια για πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιού τίτλου για το Stand and Deliver και το «Is It Love» ως το κομμάτι για την έξοδο της ταινίας Stakeout. Το «Don't Slow Down» εμφανίστηκε στο A Fine Mess. Το συγκρότημα έκανε επίσης συναυλίες με το ποπ ροκ συγκρότημα the Bangles.

Ο κιθαρίστας Στιβ Φάρις έφυγε το 1988. Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος συνεργάστηκαν με τον Χριστιανό καλλιτέχνη ηχογραφήσεων Πολ Κλαρκ και έδρασαν ως εφεδρικό συγκρότημα για την indie κυκλοφορία του Clark το 1988, Awakening from the Western Dream. Στη συνέχεια, το συγκρότημα άρχισε να δουλεύει για ένα τέταρτο άλμπουμ, το Pull, με τους κιθαρίστες συνοδείας Μπαζ Φέιτεν, Τρέβορ Ράμπιν, Ντογκ Μακασκίλ και Πίτερ ΜακΡία. Το άλμπουμ ολοκληρώθηκε το 1990, αλλά η RCA Records αποφάσισε να μην το κυκλοφορήσει. Λίγο αργότερα, το συγκρότημα διαλύθηκε. Το άλμπουμ παρέμεινε ακυκλοφόρητο για 20 χρόνια, αν και ένα κομμάτι («Waiting in My Dreams») εμφανίστηκε σε μια συλλογή του 2001 με τις μεγαλύτερες επιτυχίες από το συγκρότημα. Στις 23 Νοεμβρίου 2010, το remastered άλμπουμ κυκλοφόρησε τελικά από το συγκρότημα, σε συνεργασία με τη Sony Music, στην ανεξάρτητη δισκογραφική του Ρίτσαρντ Πέιτζ, Little Dume Recordings.

Πολύ μετά τη διάλυσή τους, το συγκρότημα αναφέρθηκε στο τραγούδι «Hey, Soul Sister» των Train, με τη γραμμή «Ain't that Mr. Mister on the radio, stereo?» (μετάφραση: Αυτοί δεν είναι οι Mr. Mister στο ράδιο, στέρεο;)

Στις 16 Μαΐου 2023 (τα 70ά γενέθλια του Ρίτσαρντ Πέιτζ), και τα 4 μέλη των Mr. Mister ερμήνευσαν μαζί το «Broken Wings», την πρώτη τους εμφάνιση μαζί μετά από περίπου 12.500 ημέρες (λίγο περισσότερο από 34 χρόνια).

 Μέλη του συγκροτήματος 

 Ρίτσαρντ Πέιτζ – φωνητικά, μπάσο (1982–1990), κιθάρα (1988–1990)
 Στιβ Τζορτζ – πλήκτρα, σαξόφωνο, δεύτερα φωνητικά (1982–1990)
 Πατ Μαστελότο – ντραμς, κρουστά (1982–1990)
 Στιβ Φάρις – κιθάρα, δεύτερα φωνητικά (1982–1988)

 Δισκογραφία 

 Άλμπουμ στούντιο 

 I Wear the Face (1984)
 Welcome to the Real World (1985)
 Go on... (1987)
 Pull (2010)

 Βραβεία και υποψηφιότητες 
Ετος Σχέση Κατηγορία Έργο Αποτέλεσμα 1986 Βραβεία Grammy Καλύτερη Ποπ Ερμηνεία από Ντουέτο ή Ομάδα «Broken Wings» Υποψηφιότητα 1987 Βραβείο Grammy Καλύτερης Ερμηνείας Ευαγγελίου «Healing Waters»  Υποψηφιότητα

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 Richard Page official website
 Pat Mastelotto official website
 Steve Farris official website

Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Κατηγορία:Αμερικανικά pop rock συγκροτήματα