Ααρών Σικανόβερ

Ο Ααρών Σικανόβερ (, 1η Οκτωβρίου 1947 - ) είναι Ισραηλινός βιολόγος που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Χημείας για τον χαρακτηρισμό της μεθόδου που χρησιμοποιούν τα κύτταρα για την αποσύνθεση και την ανακύκλωση των πρωτεϊνών με τη χρήση της Ουβικουιτίνης.

Βιογραφία
Νεανικά χρόνια 
Ο Σιτσανόβερ γεννήθηκε στη Χάιφα της Παλαιστίνης υπό Βρετανική Εντολή την 1η Οκτωβρίου 1947 σε εβραϊκή οικογένεια και είναι γιος της Μπλούμα (Λουμπασέφσκι), καθηγήτριας Αγγλικών, και του Γιτζάκ Τσιτσανόβερ, υπαλλήλου γραφείου. Η μητέρα του και ο πατέρας του υποστήριζαν το σιωνιστικό κίνημα και μετανάστευσαν στο Ισραήλ από την Πολωνία τη δεκαετία του 1920.

Εκπαίδευση
Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στις θετικές επιστήμες το 1971 και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή Χαντάσα στην Ιερουσαλήμ το 1974. Πήρε το διδακτορικό του στη βιοχημεία το 1981 από το Technion - Ισραηλινό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Χάιφα και στη συνέχεια διεξήγαγε μεταδιδακτορική έρευνα στο εργαστήριο του Χάρβεϊ Λόντις στο Ινστιτούτο Γουάιτχεντ του ΜΙΤ από το 1981 έως το 1984.

Πρόσφατα
Ο Σιτσανόβερ είναι σήμερα διακεκριμένος καθηγητής έρευνας στην Ιατρική Σχολή και το Ερευνητικό Ινστιτούτο Ρούθ και Μπρους Ράπαπορτ του Technion. Είναι μέλος της Ισραηλινής Ακαδημίας Επιστημών και Ανθρωπιστικών Επιστημών, της Ποντιφικής Ακαδημίας Επιστημών, της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας, της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και είναι ξένος συνεργάτης της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2008 ήταν επισκέπτης διακεκριμένος καθηγητής στην έδρα NCKU της Ταϊβάν. Στο πλαίσιο του 13ου πενταετούς σχεδίου της Σενζέν που χρηματοδοτεί την έρευνα σε αναδυόμενες τεχνολογίες και το άνοιγμα "ερευνητικών εργαστηρίων νομπελίστας", το 2018 άνοιξε το Ινστιτούτο Ακριβείας και Αναγεννητικής Ιατρικής του Τσιτσανόβερ στο Κινεζικό Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, πανεπιστημιούπολη της Σενζέν.

Βραβείο Νόμπελ
Ο Σιτσανόβερ είναι ένας από τους πρώτους Ισραηλινούς που βραβεύθηκε με το Νόμπελ Επιστήμης. Του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 2004 για το έργο του στην ουβικουιτινίωση. Τιμάται επειδή διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην ιστορία του Ισραήλ και στην ιστορία του Technion, του Ισραηλινού Ινστιτούτου Τεχνολογίας.

Βραβεία και τιμές
Το 2000, ο Σιτσανόβερ έλαβε το βραβείο Άλμπερτ Λάσκερ για τη βασική ιατρική έρευνα.
Το 2003, του απονεμήθηκε το Βραβείο του Ισραήλ, για τη βιολογία.
Το 2004, του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Χημείας για την ανακάλυψη, μαζί με τον Αβραάμ Χέρσκο και τον Ίργουιν Ρόουζ, της αποικοδόμησης πρωτεϊνών με τη μεσολάβηση της ουβικουιτίνηςAaron Ciechanover and Avram Hershko 2004 Nobel in Chemistry  – A web article. Το μονοπάτι της ουβικουιτίνης-πρωτεασώματος έχει κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της ομοιόστασης των κυττάρων και πιστεύεται ότι εμπλέκεται στην ανάπτυξη και εξέλιξη του καρκίνου, των μυϊκών και νευρολογικών ασθενειών, καθώς και των ανοσοποιητικών και φλεγμονωδών αντιδράσεων.
Το 2005, έλαβε το βραβείο Χρυσή πλάκα της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιτευγμάτων.
Το 2006, του απονεμήθηκε το μετάλλιο Σερ Χανς Κρεμπς
Το 2008. του απονεμήθηκε Hon. DSc από το NCKU Ταϊβάν.
Το 2008, του απονεμήθηκε τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα από το NCKU της Ταϊβάν.
Το 2009, του απονεμήθηκε τιμητικός διδακτορικός τίτλος από το Πανεπιστήμιο της Καμπότζης.
Το 2011, του απονεμήθηκε το βραβείο Χάμπολντ του Ιδρύματος Αλεξάντερ φον Χάμπολντ.
Το 2016, έγινε μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών Λεοπολντίνα.

Συμμετοχή στον βιομηχανικό τομέα
Ο Σιτσανόβερ υπήρξε μέλος των Επιστημονικών Συμβουλευτικών Συμβουλίων των ακόλουθων εταιρειών: Rosetta Genomics (πρόεδρος), BioLineRx, Ltd, StemRad, Ltd, Allosterix Ltd, Proteologics, Inc, MultiGene Vascular Systems, Ltd, Protalix BioTherapeutics, BioTheryX, Inc. και Haplogen, GmbH[5].

Ο ίδιος είναι επίσης μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Οργανισμού "Καινοτομία για τους ασθενείς" (Patient Innovation), ενός μη κερδοσκοπικού, διεθνούς, πολύγλωσσου, δωρεάν χώρου όπου ασθενείς και θεραπόντες οποιασδήποτε ασθένειας μπορούν να μοιραστούν τις καινοτομίες τους.

 Εργογραφία 

 Ciehanover, A., Hod, Y. and Hershko, A. (1978). A Heat-stable Polypeptide Component of an ATP-dependent Proteolytic System from Reticulocytes. Biochem. Biophys. Res. Commun. 81, 1100–1105. (His name was wrongly transliterated from Hebrew in this publication.)
 Ciechanover, A., Heller, H., Elias, S., Haas, A.L. and Hershko, A. (1980). ATP-dependent Conjugation of Reticulocyte Proteins with the Polypeptide Required for Protein Degradation. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 77, 1365–1368.
 Hershko, A. and Ciechanover, A. (1982). Mechanisms of intracellular protein breakdown. Annu. Rev. Biochem. 51, 335–364.
 Hershko, A. and Ciechanover, A. (1998). THE UBIQUITIN SYSTEM. Biochem. 1998 67:1, 425–479
 Ciechanover was an invited guest lecturer at the Yerevan State Medical University in Armenia in 2010.
 He lectured at the Pyongyang University of Science and Technology in North Korea in May 2016.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Φυσικοχημικοί
Κατηγορία:Ισραηλινοί επιστήμονες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας