Action Directe

Η Action Directe (προφέρεται: ak.sjɔ̃ di.ʁɛkt), () ήταν γαλλική ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση που προήλθε από τον αγώνα κατά του Ισπανού δικτάκτορα Φρανθίσκο Φράνκο και το αυτόνομο κίνημα και ήταν υπεύθυνη για βίαιες επιθέσεις στη Γαλλία μεταξύ 1979 και 1987. Τα μέλη της οργάνωσης θεωρούσαν τους εαυτούς τους Αναρχοκομμουνιστές που είχαν σχηματίσει μια «αντάρτικη οργάνωση πόλης». Η γαλλική κυβέρνηση απαγόρευσε την οργάνωση. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της, τα μέλη της Action Directe δολοφόνησαν 12 άτομα και τραυμάτισαν άλλα 26. Συνδέθηκε σε διάφορες χρονικές στιγμές με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες (Ιταλία), τη Φράξια Κόκκινος Στρατός (Δυτική Γερμανία), την Πρώτη γραμμή (Ιταλία), τους Ένοπλες Πυρήνες για τη Λαϊκή Αυτονομία (Γαλλία), τους Κομμουνιστικούς Μαχητές, τις Λιβανέζικες Ένοπλες Επαναστατικές Φατρίες, τον Ιρλανδικό Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό, Jack Holland & Henry McDonald, INLA – Deadly Divisions, 1994, p.146-7, p.214-15 και άλλες.

 Διοίκηση της Ελίζαμπεθ Βαν Ντάικ 
Η Διοίκηση της Ελίζαμπεθ Βαν Ντάικ ήταν κλάδος της Action Directe που δολοφόνησε τον στρατηγό του γαλλικού στρατού Ρενέ Οντράν, στις 25 Ιανουαρίου 1985, ο οποίος είχε διετελέσει Διευθυντής Διεθνών Υποθέσεων στη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών. Η οργάνωση ονομάστηκε για να τιμήσει τη μνήμη του μέλους της Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF) Ελίζαμπεθ Βαν Ντάικ.

Η Διοίκηση δημιουργήθηκε ως συνδυασμένη επέκταση τόσο της Action Directe όσο και της RAF. Η Action Directe φάνηκε να φροντίζει την οργανωτική πλευρά της διοίκησης, και έτσι η ονομασία της από ένα μέλος της RAF που έχει τιμηθεί είναι λογικό αν επιδίωκαν να έχουν τουλάχιστον δημόσια ένα ενιαίο μέτωπο. Τόσο η RAF όσο και η της Action Directe επιδίωκαν ενεργά τον κοινό τους στόχο για πολιτική αυτονομία εντός των χωρών τους, με τη RAF να εδρεύει στη Γερμανία και τη Action Directe στη Γαλλία.  Ο στόχος αυτών των ομάδων για πολιτική αυτονομία δεν σταμάτησε ωστόσο στις δικές τους χώρες, και συχνά πολέμησαν ενάντια στις κυβερνήσεις των χωρών τους στην επιδίωξη αυτού που ισχυρίστηκαν ότι ήταν «πολιτική αυτονομία», ή πολιτική ελευθερία, για την εργατική τάξη του κόσμου.  

Η διοίκηση πραγματοποίησε μόνο μία επίθεση, τη δολοφονία του στρατηγού του γαλλικού στρατού Ρενέ Οντράν στις 25 Ιανουαρίου 1985.  Την εποχή του θανάτου του, ο Οντράν ήταν ανώτερος αξιωματούχος στο γαλλικό Υπουργείο Άμυνας και συγκεκριμένα στη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών. Η Διοίκηση της Ελίζαμπεθ Βαν Ντάικ ανέλαβε τα εύσημα για τη δολοφονία μέσω επιστολής.  Στην επιστολή τα μέλη εξήγησαν ότι σκότωσαν τον Οντράν επειδή ήταν ο επικεφαλής των ξένων πωλήσεων όπλων της Γαλλίας και πίστευαν ότι «η στρατιωτική και οικονομική του λειτουργία βρίσκεται στο επίκεντρο του στρατηγικού ιμπεριαλιστικού σχεδίου».  Το έργο στο οποίο αναφέρεται είναι αυτό που η Action Directe και η RAF πίστευαν ότι ήταν ο στόχος του ΝΑΤΟ και των υποστηρικτικών ευρωπαϊκών χωρών να ομογενοποιήσουν τον κόσμο σε μια καπιταλιστική κουλτούρα, και ότι καθώς προχωρούσαν σε αυτόν τον στόχο θα διευρύνε το χάσμα σε δύναμη και πλούτο μεταξύ των ανώτερων τάξεων και της εργατικής τάξης. 

 Συλλήψεις 
Τον Δεκέμβριο του 1981, το μέλος της Action Directe Λαχουάρι Μπεντσελάλ, γνωστός ως Φαρίντ, συνελήφθη για πλαστογραφία ταξιδιωτικών επιταγών, οι οποίες αποτελούσαν σημαντική πηγή εισοδήματος για την οργάνωση, στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Κρεμάστηκε ενώ βρισκόταν υπό κράτηση στη Φινλανδική Υπηρεσία Πληροφοριών Ασφαλείας τον Ιανουάριο του 1982. Η Action Directe δεν πίστευε ότι ο Μπεντσελάλ αυτοκτόνησε και ονόμασαν μια ομάδα άμεσης δράσης προς τιμήν του. 

Υπάρχει μια συνεχής εκστρατεία από ορισμένα τμήματα της γαλλικής ακροαριστεράς που ζητούν την αποφυλάκιση υπό όρους των ακόμη φυλακισμένων μελών της Action Directe, που θεωρούν τους εαυτούς τους πολιτικούς κρατούμενους. Τον Δεκέμβριο του 2007, επετράπη στον Ζαν-Μαρκ Ρουιγιάν μια κατάσταση «ημιελευθερίας», προκειμένου να βγαίνει από τη φυλακή για παρατεταμένες περιόδους. Τον Σεπτέμβριο του 2008, ένα δικαστήριο του Παρισιού ζήτησε την ανάκληση του καθεστώτος του, αφού δήλωσε σε συνέντευξή του στην L'Express ότι «παραμένω πεπεισμένος ότι ο ένοπλος αγώνας είναι απαραίτητος σε ορισμένες στιγμές της επαναστατικής διαδικασίας».  

 Παραπομπές

 Βιβλιογραφία 


 Protestation devant les libertaires du présent et du futur sur les capitulations de 1980, Jean-Claude Lutanie, (originally published in 1981 under the pseudonym Un Incontrole, no publisher, re-published in 2011 by Editions Lutanie)


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
www.action-directe.net  (στα Γαλλικά)
Campaign for the release of Action directe prisoners (στα Γαλλικά)

 https://socialhistoryportal.org/sites/default/files/raf/0319850125_0.pdf
 https://books.google.com/books?id=yLH0BgAAQBAJ&pg=PA232
 https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/france/3119083/Terrorist-group-Action-Directe-founder-does-not-regret-murders.html
 "Action Directe" July 2018.  Retrieved 10 May 2019. (The commando's one attack is listed under Action Directe in GTD.)

Κατηγορία:Τρομοκρατία στη Γαλλία
Κατηγορία:Μαοϊστικές οργανώσεις στη Γαλλία
Κατηγορία:Ακροαριστερά στη Γαλλία
Κατηγορία:Κομμουνιστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Κομμουνισμός στη Γαλλία
Κατηγορία:Τρομοκρατικές οργανώσεις