Κλάρα Ριβ

Η Κλάρα Ριβ (αγγλικά: Clara Reeve) (1729 - 1807) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας που έγραψε στο ύφος του γοτθικού μυθιστορήματος.

Μαζί με την Ανν Ράντκλιφ, η Κλάρα Ριβ είναι μία από τις γυναίκες συγγραφείς προδρόμους του γοτθικού είδους.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Η Κλάρα Ριβ γεννήθηκε στο Ίπσουιτς το 1729 και ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά του αιδεσιμότατου Τόμας Ριβ, Αγγλικανού ιερέα, ο οποίος τη μύησε από την παιδική της ηλικία στη μελέτη της ιστορίας και των κλασικών έργων. Σε ηλικία που πολλά παιδιά άρχιζαν να γράφουν το όνομά τους, διάβαζε κοινοβουλευτικές συζητήσεις, ελληνική και ρωμαϊκή ιστορία και τους Βίους του Πλούταρχου στα λατινικά. Μετά το θάνατο του πατέρα της, έζησε με τη μητέρα της και τις δύο αδερφές της στο Κόλτσεστερ και στη συνέχεια μετακόμισε στο δικό της σπίτι στο Ίπσουιτς.

Παρά την ενασχόλησή της με τη συγγραφή, άφησε ελάχιστο βιογραφικό υλικό. Πέθανε στο Ίπσουιτς στις 3 Δεκεμβρίου 1807.

 Λογοτεχνικό έργο 
Η Κλάρα Ριβ ήταν σχεδόν πενήντα ετών όταν ξεκίνησε τη λογοτεχνική της σταδιοδρομία, το πρώτο της συγγραφικό έργο ήταν μια μετάφραση από τα λατινικά μιας ιστορικής αλληγορίας με τον τίτλο Ο Φοίνιξ (1772 ). Η επιτυχία την ενέπνευσε να γράψει και, πέντε χρόνια αργότερα, δημοσίευσε το πρώτο της πρωτότυπο έργο, με το οποίο κίνησε την προσοχή των κριτικών: αρχικά με τίτλο Ο υπερασπιστής της αρετής, μια γοτθική ιστορία, έλαβε στη δεύτερη έκδοση και τις επόμενες εκδόσεις τον οριστικό τίτλο Ένας παλιός Άγγλος βαρόνος (1778). Το μυθιστόρημα ήταν αφιερωμένο στην κυρία Μπρίγκντεν, κόρη του Σάμιουελ Ρίτσαρντσον, είχε μεγάλη επιτυχία και μεταφράστηκε στα γαλλικά και τα γερμανικά. Ήταν εμπνευσμένο από το Κάστρο του Οτράντο του Οράτιου Ουόλπολ, αλλά σε ύφος πιο ρεαλιστικό, η Ριβ απέρριψε τις υπερφυσικές υπερβολές του Ουόλπολ και έθεσε ένα πλαίσιο που κρατά τη γοτθική μυθοπλασία στη σφαίρα του πιθανού. Άσκησε αξιοσημείωτη επιρροή στην ανάπτυξη της γοτθικής μυθοπλασίας και ιδιαίτερα στο μυθιστόρημα της Μαίρης Σέλλεϋ Φρανκενστάιν (1818).

Η Κλάρα Ριβ έγραψε κι άλλα μυθιστορήματα: Οι δύο μέντορες (1783), Οι Εξόριστοι (1788), το επιστολικό μυθιστόρημα Το Σχολείο για Χήρες (1791), Αναμνήσεις του Σερ Ρότζερ ντε Κλαρέντον, νόθου γιου του Εδουάρδου του Μαύρου πρίγκιπα (1793), Ο προορισμός (1799) και ο Έντουιν, βασιλιάς του Νορθάμπερλαντ (1802), τα οποία είχαν θετική υποδοχή για την καινοτομία τους.

Έγραψε επίσης δύο έργα διαφορετικού είδους: Η πορεία του μυθιστορήματος (1785), έργο λογοτεχνικής θεωρίας που αναφέρεται στο μυθιστόρημα από την αρχαιότητα έως τα μέσα του 18ου αιώνα και θεωρείται πρόδρομος των μελετών για τη γέννηση και την εξέλιξη του μυθιστορήματος και Σχέδια εκπαίδευσης (Plans of Education, 1792).

 Παραπομπές 


Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι