Μακροβιοτική διατροφή

Μακροβιοτική διατροφή είναι ιαπωνική θεωρία και τρόπος φυτικής διατροφής που μπορεί να περιλαμβάνει περιστασιακά ψάρια ή άλλα θαλασσινά. Τα δημητριακά, ειδικά το καστανό ρύζι, είναι τα βασικά στοιχεία της μακροβιοτικής δίαιτας, συμπληρωμένα με μικρές ποσότητες λαχανικών και περιστασιακά ψαριών. Ορισμένοι υποστηρικτές της μακροβιοτικής διατροφής προωθούν μια χορτοφαγική (ή σχεδόν βίγκαν) προσέγγιση ως ιδανική.

 Ιστορικό 
Η μακροβιοτική αντιπροσωπεύει έναν τύπο διατροφής που εισήγαγε ο Ιάπωνας φιλόσοφος Τζορτζ Οσάβα. Βασίζεται σε διατροφικές αρχές που προήλθαν από τις πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες, οι οποίες βασίζονταν αποκλειστικά στην κατανάλωση καρπών και λαχανικών χιλιάδες χρόνια πριν.

 Βασικές αρχές 
Η μακροβιοτική είναι μια διατροφική θεωρία που διακρίνεται από δύο αξίες, την προληπτική και τη θεραπευτική. Ως προληπτική, επιδιώκει να προλάβει τους παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση ασθενειών, ενώ ως θεραπευτική, υποστηρίζει τη θεραπεία μέσω της χρήσης ορισμένων φυτικών τροφών.

Η μακροβιοτική βασίζεται στις αρχές του γιν και του γιάνγκ, της ανατολικής φιλοσοφίας, που αντιπροσωπεύουν αντιθέτες δυνάμεις. Το γινγκ συμβολίζει το θετικό, τη δημιουργική ενέργεια, ενώ το γιν αντιπροσωπεύει το αρνητικό, τη σταθερότητα. Η ισορροπία αυτών των δυνάμεων είναι σημαντική για τη διατήρηση της υγείας.

Στη μακροβιοτική, οι τροφές χωρίζονται σε κατηγορίες γιν και γιάνγκ, και η ισορροπία ανάμεσά τους είναι κρίσιμη για την υγεία.
380px|thumb|Βασικά είδη τροφών για την μακροβιοτική θεωρία διατροφής
Στοιχεία γιν
 Αναπτύσσονται σε θερμό κλίμα και περιέχουν μεγάλη ποσότητα νερού.
 Το τμήμα του φυτού που βρίσκεται κάτω από το έδαφος.
 Τα πράσινα φύλλα και τα φρούτα.
 Οι πικάντικες τροφές.

Στοιχεία γιανγκ
 Ευδοκιμούν σε ψυχρό κλίμα και δεν περιέχουν πολύ νερό.
 Το στέλεχος των φυτών και οι ρίζες.
 Οι αλμυρές και οι ξινές τροφές.

 Κατευθυντήριες γραμμές 
Η μακροβιοτική διατροφή έχει σαφείς κατευθυντήριες γραμμές και αρχές που περιλαμβάνει διάφορα συστατικά και συνήθως ακολουθεί τις δοσολογίες που περιγράφονται:

 Δημητριακά ολικής αλέσεως (50-60%): Αυτά συμπεριλαμβάνουν καστανό ρύζι, κριθάρι, κεχρί, σίκαλη, καλαμπόκι, και φαγόπυρο. Επίσης, περιλαμβάνουν νιφάδες βρώμης, νούντλς, ζυμαρικά, ψωμί και άλλα αλεύρι προϊόντα, αλλά αυτά καταναλώνονται περιστασιακά.

 Σούπα (1-2 μπολ την ημέρα): Συνηθισμένες σούπες περιλαμβάνουν τη Miso και τη shoyu, που παρασκευάζονται από ζυμωμένη σόγια.

 Λαχανικά (25-30%): Αποτελούν σημαντικό μέρος της διατροφής, με μια μερίδα που μπορεί να είναι ακατέργαστη (ωμή) και άλλες να είναι βραστές, ψητές, ή σοταρισμένες.

 Φασόλια (10%): Περιλαμβάνουν μαγειρεμένα φασόλια ή προϊόντα σόγιας όπως tofu, tempeh και natto.

 Ζωικά προϊόντα: Καταναλώνονται με μικρές ποσότητες από θαλασσινά αρκετές φορές την εβδομάδα, ενώ κρέας, πουλερικά, αυγά και γαλακτοκομικά προϊόντα συνήθως αποφεύγονται.

 Σπόροι και ξηροί καρποί (με μέτρο): Σε μικρές ποσότητες, ψημένοι και αλατισμένοι με θαλασσινό αλάτι ή shoyu.

 Φρούτα: Μπορούν να καταναλωθούν αρκετές φορές την εβδομάδα, αλλά τα τροπικά φρούτα συνήθως αποφεύγονται.

 Επιδόρπια και γλυκά: Επιτρέπονται με μέτρο, περίπου δύο με τρεις φορές την εβδομάδα, με έμφαση σε φυσικά γλυκά τρόφιμα.

 Μαγειρικό λάδι: Συνήθως ακατέργαστα φυτικά έλαια, όπως το σκούρο σησαμέλαιο.

 Καρυκεύματα: Συμπεριλαμβάνουν θαλασσινό αλάτι, shoyu, ξύδι από καστανό ρύζι, ξύδι από umeboshi, umeboshi δαμάσκηνα, τζίντζερ σε σκόνη, gomashio (ψημένο σουσάμι) και ψητά φύκια.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Δίαιτες