Γρηγόριος Αντίοχος

Ο Γρηγόριος Αντίοχος ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος και συγγραφέας του 12ου αιώνα.

 Βιογραφία 
Ο Γρηγόριος Αντίοχος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, περί το 1125. Καταγόταν από άσημη οικογένεια, αλλά ο πατέρας του, το όνομα του οποίου είναι άγνωστο, είχε ιδρύσει ένα μικρό γυναικείο μοναστήρι στο Φόρο του Βοός. Ο Γρηγόριος ήταν προφανώς μοναχοπαίδι και έλαβε εξαιρετική μόρφωση από τον Νικόλαο Κατάφλωρο (του οποίου τον επικήδειο έγραψε το 1160), τον Νικόλαο Αγιοθεοδωρίτη και τον Ευστάθιο Θεσσαλονίκης. Στενά συνδεδεμένος με τους πνευματικούς κύκλους της πρωτεύουσας, ήδη πριν από το 1159 εγκατέλειψε τη λογοτεχνική του σταδιοδρομία για να εισέλθει στη δημόσια διοίκηση και σύντομα έγινε μέλος της κεντρικής αυτοκρατορικής γραφειοκρατίας.

Πριν από το 1175 ο Γρηγόριος ήταν δικαστής και αρκετά εξέχων ώστε να βγάλει τον επικήδειο λόγο του αυτοκράτορα Μανουήλ Α' Κομνηνού στις 22 Ιανουαρίου 1181. Η σταδιοδρομία του υπό την μετέπειτα αντιβασιλεία και το καθεστώς του Ανδρόνικου Α΄ Κομνηνού είναι άγνωστη, αλλά η σύγχρονη επιστήμη θεωρεί πιθανότατο ότι υποστήριξε τον Ανδρόνικο και έτσι αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπό τον Ισαάκιο Β' Άγγελο. Ο Γρηγόριος Αντίοχος επανεμφανίζεται μόλις περί το 1196 ως μέγας δρουγγάριος της Βίγλας, με τον βαθμό του πρωτονωβελισσιμοϋπερτάτου. Η μετέπειτα μοίρα του και η ημερομηνία του θανάτου του είναι άγνωστα. Είχε πολλά παιδιά, από τα οποία το μεγαλύτερο έγινε μοναχός.

 Εργα 
Ο Γρηγόριος Αντίοχος άφησε μεγάλο συγγραφικό έργο που απαρτίζεται από επιστολές, ομιλίες, εγκώμια και επιταφίους, που αποτελούν σημαντική πηγή για την βυζαντινή ιστορία. Στο έργο του, εμφανίζεται ως «υπερασπιστής όχι μόνο της αυτοκρατορικής παντοδυναμίας, αλλά και της Γερουσίας · ευνόησε τη «δημοκρατική» φρασεολογία, αλλά στάθηκε μακριά από τους στρατιωτικούς διοικητές». Μία από τις κύριες επιρροές του ήταν ο δάσκαλός του, Ευστάθιος ο Θεσσαλονίκης. Στα έργα του «δίνει ζωή σε βιβλία και καρπούς και προικίζει τα ζώα με λογική». Η Μαρίνα Λουκάκη σημειώνει ότι, χωρίς να είναι βυζαντινός συγγραφέας πρώτης τάξεως, εντούτοις συμβάλλει στη γνώση του πνευματικού περιβάλλοντος της εποχής του και ότι τα γραπτά του αντικατοπτρίζουν την αναζήτηση λεξιλογίου και περίπλοκων δομών, με επαναλαμβανόμενη χρήση νεολογισμών και μορφών λογοτεχνικά έργα ποικίλης ποιότητας.

Μερικά από τα έργα του Γρηγορίου Αντιόχου είναι:
 Ομιλία του αυτοκράτορα Μανουήλ στο Λοπάδιον πριν από τη Μάχη του Μυριοκέφαλου.
 Επικήδειοι λόγοι προς τιμήν του πατέρα του.
 Επικήδειος λόγος προς τιμήν του  Μανουήλ Α'.
 Επικήδειος λόγος προς τιμήν του Νικολάου Κατάφλωρου.
 Ομιλία στον αυτοκράτορα Ισαάκ Άγγελο που πήγε σε εκστρατεία στο Δυρράχιο κατά των Νορμανδών ή των Σέρβων.
 Μια παρηγορητική ομιλία προς τιμήν του Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτη που μόλις έχασε την αδερφή του.
 Ομιλία στον Πατριάρχη Λουκά Χρυσοβέργη.
 Επικήδειος λόγος προς τιμήν του Ανδρόνικου Κοντοστεφάνου.

 Παραπομπές 

 Πηγές 




Κατηγορία:Βυζαντινοί επιστολογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι