Η Κλεό από τις 5 έως τις 7

Η Κλεό από τις 5 έως τις 7 (, προφέρεται [kle.o də sɛ̃k a sɛt]) είναι Γαλλική δραματική ταινία του 1962 σε σενάριο και σκηνοθεσία της Ανιές Βαρντά. Πρωταγωνιστούν οι Κορίν Μαρσό, Αντουάν Μπουρσεγιέ και Ντοροτέ Μπλανκ.

Η ταινία επικεντρώνεται σε μια νεαρή τραγουδίστρια, τη Φλοράνς, γνωστή κυρίως με το καλλιτεχνικό της όνομα "Κλεό", από τις 5 το απόγευμα της 21ης Ιουνίου έως τις 6:30 μ.μ. καθώς περιμένει να μάθει τα αποτελέσματα μιας ιατρικής εξέτασης που θα επιβεβαιώσει πιθανώς αν πάσχει ή όχι από καρκίνο. Περιλαμβάνει σύντομες εμφανίσεις των Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Άννας Καρίνα, Έντι Κονσταντίν και Ζαν-Κλοντ Μπριαλί ως χαρακτήρες της βουβής ταινίας Ο Ραούλ δείχνει την Κλεό και την Ντοροτέ, ενώ ο συνθέτης Μισέλ Λεγκράν, ο οποίος έγραψε την μουσική της ταινίας, υποδύεται τον "Μπομπ τον πιανίστα".

Θεωρείται ταινία-σταθμός για τη Νουβέλ Βαγκ και το κίνημα της Αριστερής Όχθης με υποψηφιότητα για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1962.

 Πλοκή 
Η τραγουδίστρια Κλεό Βικτορί διαβάζει μια κάρτα ταρώ σε ένα μέντιουμ, η οποία της λέει ότι υπάρχει μια κακή δύναμη στη ζωή της Κλεό και ότι θα επισκεφθεί έναν γιατρό με μια επικίνδυνη διάγνωση. Βλέπει επίσης μια συνάντηση με έναν φλύαρο νεαρό στο προσεχές μέλλον. Στη συνέχεια, η μάντισσα τραβάει την κάρτα του κρεμασμένου, που σημαίνει ότι πρόκειται να συμβεί μια αλλαγή προς το χειρότερο στη ζωή της Κλεό και την ρωτά αν είναι άρρωστη, κάτι που επιβεβαιώνει η ίδια. Στη συνέχεια τραβά την κάρτα θανάτου. Αν και η μάντισσα τονίζει ότι η κάρτα αυτή μπορεί επίσης απλώς να σημαίνει μια βαθιά αλλαγή στη ζωή του ατόμου, η Κλεό πιστεύει ότι είναι καταδικασμένη. Ζητά από τη μάντισσα να της διαβάσει την παλάμη, η οποία όμως απορρίπτει το αίτημά της.

Απογοητευμένη από την επίσκεψή της στη μάντισσα, η Κλεό συναντά την υπηρέτρια της, την Αντζέλ, σε ένα καφέ και αφηγείται τα αποτελέσματα της επίσκεψης της στο μέντιουμ, υποστηρίζοντας ότι αν είναι καρκίνος, θα αυτοκτονήσει. Η Κλεό αρχίζει να κλαίει και ο ιδιοκτήτης του καφέ της προσφέρει καφέ για να ηρεμήσει. Η Κλεό και η Αντζέλ πηγαίνουν να αγοράσουν καπέλα, όπου η Κλεό αγοράζει ένα μαύρο γούνινο καπέλο, παρόλο που η Αντζέλ της υπενθυμίζει συνεχώς ότι είναι καλοκαίρι. Βάζουν τον μαγαζάτορα να στείλει το καπέλο στο σπίτι της Κλεό και οι δύο γυναίκες παίρνουν ένα ταξί για να φτάσουν εγκαίρως για την πρόβα της Κλεό στο σπίτι της.

Στο δρόμο για το σπίτι, το ραδιόφωνο παίζει ένα από τα τραγούδια της Κλεό, ακούγοντας παράλληλα τρέχουσες ειδήσεις, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου της Αλγερίας. Συνομιλούν με την οδηγό καθώς σκέφτεται τους κινδύνους της δουλειάς της. Προς το τέλος της διαδρομής, η Κλεό παθαίνει ναυτία και το αποδίδει στην ασθένειά της. Επιστρέφοντας σπίτι, η Κλεό δεν μπορεί να αναπνεύσει και η Αντζέλ της λέει να κάνει λίγη άσκηση. Πριν μπει στο κτίριο ο εραστής της Κλεό, ο άντρας που ανέφερε προηγουμένως η μάντισσα, η Αντζέλ λέει στην Κλεό να μην του πει ότι είναι άρρωστη, γιατί οι άντρες μισούν την αρρώστια. Ο Χοσέ, της λέει ότι έχει χρόνο να περάσει μόνο για ένα φιλί και δεν μπορεί καν να πάει διακοπές μαζί της, αλλά θα προσπαθήσει να τη βγάλει έξω την Παρασκευή. Ρωτώντας την Κλεό αν είναι καλά, εκείνη απαντά ότι είναι άρρωστη, αλλά εκείνος δεν την παίρνει στα σοβαρά.

Μόλις ο Χοσέ φεύγει, ο Μπομπ, πιανίστας, και ο Μορίς, συγγραφέας, φτάνουν στο σπίτι της για την πρόβα της. Ο Μπομπ και ο Μορίς εκτελούν μια αυθόρμητη κωμική σκηνή παριστάνοντας τους γιατρούς όταν η Αντζέλ τους λέει ότι η Κλεό είναι άρρωστη. Ωστόσο, η Κλεό δεν βρίσκει την σκηνή τους αστεία. Ο Μπομπ πηγαίνει στο πιάνο και αρχίζουν να εξασκούν μερικά από τα τραγούδια της Κλεό. Καθώς εξασκούνται, η διάθεση της Κλεό γρήγορα πέφτει μετά το τραγούδι "Sans toi". Η Κλεό νιώθει ότι το μόνο που κάνουν οι άνθρωποι είναι να την εκμεταλλεύονται και ότι δεν θα αργήσει να γίνει απλώς μια μαριονέτα για τη μουσική βιομηχανία. Λέγοντας ότι όλοι την κακομαθαίνουν αλλά κανείς δεν την αγαπά, αφήνει τους πάντες πίσω στο σπίτι της.

Μετά πηγαίνει σε ένα στούντιο γλυπτικής για να επισκεφτεί την παλιά της φίλη Ντοροτέ, η οποία ποζάρει γυμνή για ένα μάθημα γλυπτικής. Αφού τελειώσει η δουλειά της, η Ντοροτέ παίρνει ένα πακέτο για τον φίλο της Ραούλ που της δάνεισε το αυτοκίνητό του για να το πάει στον κινηματογράφο όπου εργάζεται. Στο δρόμο, η Κλεό λέει στην Ντοροτέ ότι περιμένει το αποτέλεσμα της εξέτασης και φοβάται μήπως βρίσκεται στο τελικό στάδιο. Στον κινηματογράφο παρακολουθούν μια βωβή κωμωδία από την καμπίνα προβολής, με πρωταγωνιστές τον Ζαν-Λυκ Γκοντάρ και την Άννα Καρίνα. Στην ταινία, η Καρίνα πέφτει πάνω από έναν σωλήνα και πεθαίνει, αφήνοντας πίσω της τον στεναχωρημένο Γκοντάρ, αλλά αφού βγάζει τα γυαλιά ηλίου του, συνειδητοποιώντας ότι μόνο τα σκούρα γυαλιά του ήταν που έκαναν τα γεγονότα να φαίνονται τόσο ζοφερά, η σκηνή επαναλαμβάνεται με πολύ πιο ανοιχτόχρωμο τόνο. Φεύγοντας από τον κινηματογράφο, η Κλεό σπάει κατά λάθος έναν καθρέφτη, κάτι που ισχυρίζεται ότι είναι κακός οιωνός. Μαζί με την Ντοροτέ περνάει από το καφέ που επισκέφτηκε νωρίτερα, μαθαίνοντας ότι ένας άντρας σκοτώθηκε εκεί. Μπαίνουν σε ένα ταξί και η Ντοροτέ της λέει ότι ο σπασμένος καθρέφτης προοριζόταν για αυτόν τον άντρα, όχι για την Κλεό.

Αφού άφησε την Ντοροτέ, η Κλεό βάζει τον ταξιτζή να την πάει στο πάρκο Μονσουρί. Εκεί, ο Αντουάν, ένας στρατιώτης με άδεια από τον πόλεμο της Αλγερίας, απευθύνεται στην Κλεό και της λέει ότι σήμερα είναι η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, η Κλεό του λέει ότι το πραγματικό της όνομα είναι Φλοράνς και ότι φοβάται την ασθένειά της, ενώ ο ευαίσθητος Αντουάν σκέφτεται τον πόλεμο, όπου οι άνθρωποι πεθαίνουν για το τίποτα, και ότι αυτό τον φοβίζει. Της ζητά να τον συνοδεύσει στο σιδηροδρομικό σταθμό για να επιστρέψει στον πόλεμο, αν αυτός τη συνοδεύσει στο νοσοκομείο για να πάρει τα αποτελέσματα των εξετάσεών της. Στο νοσοκομείο, ο γιατρός με τον οποίο η Κλεό είχε το ραντεβού της για τα αποτελέσματά της έχει ήδη φύγει. Ενώ κάθεται σε ένα παγκάκι έξω, ο γιατρός περνάει με το αυτοκίνητό του και λέει στην Κλεό ότι η κατάστασή της δεν είναι πολύ σοβαρή και ότι με δύο μήνες ακτινοθεραπείας θα τη βοηθήσουν να γίνει καλύτερα. Η Κλεό λέει ότι ο φόβος της φαίνεται να έχει φύγει και φαίνεται χαρούμενη. Ο Αντουάν λέει ότι δεν θέλει να φύγει και ότι θα ήθελε να είναι με την Κλεό αυτή τη στιγμή και χαμογελούν ο ένας στον άλλο.

 Διανομή ρόλων 

 Υποδοχή 
 Κριτικές 
280px|thumb|Η Ανιές Βαρντά και η Κορίν Μαρσό στο Φεστιβάλ της Βενετίας, 1962
Το 2019, η ταινία ψηφίστηκε ως η δεύτερη καλύτερη ταινία σκηνοθετημένη από γυναίκα σε μια δημοσκόπηση που διεξήχθη από το BBC, με τη συμμετοχή 368 ειδικών του κινηματογράφου από 84 χώρες.

 Παραπομπές 

Περαιτέρω ανάγνωση




 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 




 Η Κλεό από τις 5 έως τις 7 δοκίμιο της Μόλι Χάσκελ για το Criterion Collection

Κατηγορία:Ταινίες του 1962
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960