AMC Rebel

Το AMC Rebel (ονομάστηκε επίσης Rambler Rebel από το 1967) ήταν μεσαίου μεγέθους αυτοκίνητο που κατασκεύασε η American Motors Corporation από τις αρχές του 1967 έως τα τέλη του 1970. Αντικατέστησε το Rambler Classic. Το 1971, παρουσιάστηκε ο διάδοχός του, το AMC Matador. Στην Ευρώπη, το Rebel, όπως και ο προκάτοχός του, κυκλοφόρησε στην αγορά σε συνεργασία με την Renault. Ήταν το τελευταίο μοντέλο που χρησιμοποίησε που κυκλοφόρησε σε αυτές τις αγορές με αυτό τον τρόπο.

 Ιστορία 
Η AMC παρουσίασε το όνομα Rebel το 1957 για ένα ειδικό μοντέλο με κινητήρα V8: το Rambler Rebel, το πρώτο εργοστασιακό αμερικανικό "αυτοκίνητο μυών". Το 1966, το όνομα επανήλθε στην επιφάνεια για μια ειδικά εξοπλισμένη δίθυρη έκδοση με σκληρή οροφή του Rambler Classic. Το 1967, ολόκληρο το μοντέλο μεσαίας κατηγορίας της AMC ονομάστηκε Rebel.

Καθ 'όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του, το Rebel ήταν διαθέσιμο ως τετράπορτο σεντάν, πεντάθυρο στέισον βάγκον και δίθυρο κουπέ σκληρής οροφής. Επιπλέον, μόνο το 1967 υπήρχε ένα δίθυρο κουπέ με πιο λεπτή κολόνα Β και ένα πίσω παράθυρο σχεδιασμένο ως πίσω πόρτα, και το 1967 και το 1968 ένα κάμπριο. Οι κινητήρες ήταν εξακύλινδροι σε σειρά με κυβισμό 3,8 λίτρων και 145-155 ίππους (106–114 kW), καθώς και κινητήρες V8 με κυβισμό 4,75 λίτρων (147–165 kW/200-225 ίππους), κυβισμός 5,6 λίτρων (173-206 kW/235-280 ίππους) και κυβισμός 6,4 λίτρων (232-239 kW/315-325 235-280 ίππους) προσφέρθηκαν. Το στυλ αντιστοιχούσε σε αυτό του μεγαλύτερου Ambassador, με το οποίο μοιραζόταν αρκετά εξαρτήματα. Το 1970, το σεντάν και το κουπέ έλαβαν ένα τροποποιημένο πίσω τμήμα, αποτελούμενο από μια νέα κολόνα C και νέα πίσω φτερά. Το Rebel συναρμολογούταν στο AMC (μαζί με το Ambassador) στη "West Assembly Line" στη Kenosha του Ουισκόνσιν και στο Brampton του Οντάριο του Καναδά (Bramelea).

Το λίφτινγκ του 1970 ήταν το τελευταίο, μόλις ένα χρόνο πριν το μοντέλο αντικατασταθεί από το AMC Matador. 

 Ειδικά στέισον βάγκον 
Το 1967, η AMC κυκλοφόρησε μια σειρά από ειδικά εξοπλισμένα στέισον βάγκον Rebel. Κάθε ένα από αυτά τα μοντέλα είχε τη δική του σχεδίαση των πλευρών του οχήματος:

 Το Mariner (κατασκευάστηκαν 600 μονάδες), αυτά τα μοντέλα βάφτηκαν σε χρώμα Μπλε Μπαρμπάντος με πάνελ στο αμάξωμα και πίσω πόρτα του χώρου αποσκευών διακοσμημένα σε προσομοίωση λευκασμένου ξύλου σανίδας από ξύλο τικ που τονίζεται από στενές μαύρες οριζόντιες ρίγες και ένα μενταγιόν "ναυτικής άγκυρας". Το εσωτερικό περιείχε άγκυρες και αστέρια που διακοσμούσαν σκούρα μπλε σουέτ πάνελ στήριξης των καθισμάτων, τα οποία είχαν επίσης λευκές σωληνώσεις και φαρδιά οριζόντια πτυχωμένα ένθετα από μεσαίο μπλε βινύλιο με κόκκους αντιλόπης. Το Mariner πωλήθηκε κατά μήκος των παράκτιων περιοχών των Ηνωμένων Πολιτειών.
 Το Briarwood (κατασκευάστηκαν 400 τεμάχια), σε κόκκινο χρώμα Matador με προσομοιωμένα μαύρα πάνελ από κόκκους στο αμάξωμα και "βασιλικά" μενταγιόν, καθώς και το δικό του μαύρο εσωτερικό βινυλίου "κόκκος αντιλόπης". Το Briarwood κυκλοφόρησε σε μεγάλες αγορές στα ανατολικά και νότια.
 Στο Westerner (κατασκευάστηκαν 500 μονάδες), δόθηκε σε χρώμα Frost White με πλαϊνά ένθετα με ξύλινη σανίδα για την πλευρά του αμαξώματος και την πόρτα του χώρου αποσκευών, καθώς και ένα μενταγιόν "Pony Express". Το εσωτερικό περιλάμβανε καφέ βινύλιο επιβήτορα που προσομοίαζε δέρμα με "πλούσια εργαλεία" στα καθίσματα και τα πάνελ των θυρών σε συνδυασμό με λευκό βινύλιο με κόκκους αντιλόπης. Το Westerner ήταν διαθέσιμο δυτικά του ποταμού Μισισιπή.

 Σπόρ εκδόσεις (Rebel The Machine) 
μικρογραφία| Rebel The Machine σε έναν ήρεμο τυπικό συνδυασμό χρωμάτων
Η πιο διάσημη έκδοση "αυτοκίνητο μυών" του Rebel ονομαζόταν The Machine και, στην πιο "αρχική" της μορφή, ήταν βαμμένη λευκή με φαρδιές αντανακλαστικές ρίγες κόκκινου-άσπρου-μπλε, σύμφωνα με το SC/Rambler του 1969.

Το αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων της AMC παρουσιάστηκε επίσημα στις 25 Οκτωβρίου 1969 στο Ντάλας του Τέξας, στον χώρο των τελικών του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Drag Race της Εθνικής Ένωσης Hot Rod. The Machine είχε έναν κινητήρα V8 6,4 λίτρων με περίπου 250 kW (340 ίπποι), ο πιο ισχυρός που έχει εγκατασταθεί ποτέ σε όχημα της AMC. Είχε επίσης μια τεράστια σέσουλα κουκούλας βαμμένη σε "Electric Blue" (κωδικός χρώματος B6) και ένα μεγάλο ταχύμετρο στο πίσω μέρος, στραμμένο προς τον οδηγό.

Η ανάρτηση βαρέως τύπου διέθετε ελατήρια στέισον βάγκον στο πίσω μέρος, δίνοντας στο αυτοκίνητο μια ανυψωμένη εμφάνιση. Ο βασικός εξοπλισμός περιελάμβανε αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων BorgWarner T10 με μοχλό ταχυτήτων Hurst και αναλογία πίσω άξονα 3,54:1 ή 3,9:1, δισκόφρενα, φαρδιά ελαστικά Goodyear, τύπου E60x15, με λευκά γράμματα σε ατσάλινες ζάντες 15 ιντσών και μπάκετ καθίσματα, κεντρικό υποβραχιόνιο καλυμμένο με κόκκινο, λευκό και μπλε ριγέ βινύλιο. Πολλές από αυτές τις βελτιώσεις από το συμβατικό όχημα, ήταν έτσι ώστε το The Machine να γίνει ένα εξαιρετικό όχημα για "drag race". Η τιμή καταλόγου του οχήματος ήταν 3.475$.

Μετά τα πρώτα 1,000 αντίτυπα, το The Machine ήταν επίσης διαθέσιμο χωρίς ρίγες και σε άλλα χρώματα με μαύρη κουκούλα. Ο πιο σπάνιος χρωματικός συνδυασμός είναι το Frost White με μαύρη ματ κουκούλα (κωδικός χρώματος 72A-8A), με την οποία κατασκευάστηκαν μόνο τρία οχήματα. Στη συνέχεια, ο αρχικός χρωματικός συνδυασμός έγινε προαιρετικός με επιπλέον χρέωση 75$.

 Κάμπριο 
Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το καμπριολέ του 1968, το τελευταίο ανοιχτό αυτοκίνητο που παρήγαγε η AMC (εκτός από το μικρότερο Renault Alliance). Αυτό το όχημα είναι ένα από τα πιο σπάνια μοντέλα AMC καθώς κατασκευάστηκαν μόνο 823. Σήμερα δεν υπάρχουν περισσότερα από 100 οχήματα.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Rambler Rebel Specialty Wagons von 1967 (Memento vom 29. April 2006 im Internet Archive) (englisch)
 AMC Rambler Club (englisch)

Rebel
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα