Χέρμπερτ Μπάξτερ Άνταμς

Ο Χέρμπερτ Μπάξτερ Άνταμς (, 16 Απριλίου 1850 – 30 Ιουλίου 1901) ήταν Αμερικανός εκπαιδευτικός και ιστορικός που έφερε τη γερμανική αυστηρότητα στη μελέτη της ιστορίας στην Αμερική, ιδρυτικό μέλος της Αμερικανικής Ιστορικής Ένωσης και ένας από τους πρώτους εκπαιδευτικούς που χρησιμοποίησαν το διδακτικό σεμινάριο για τη διδασκαλία της ιστορίας. Με ένα πρόσφατο διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία, το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς έφερε τον Άνταμς ως διδάσκοντα στην ιστορία κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους λειτουργίας του. Ο Άνταμς παρέμεινε στο Τζονς Χόπκινς μέχρι που η υγεία του κατέρρευσε.

Ο Άνταμς συνέβαλε καθοριστικά στην οργάνωση της Αμερικανικής Ιστορικής Ένωσης. Κορυφαίος οργανωτής των αμερικανικών μεταπτυχιακών σχολών, συνέβαλε σε διάφορες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες. Η κληρονομιά του τιμάται με διάφορα βραβεία και έδρες καθηγητών στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς.

 Πρώτα χρόνια 
Ο Άνταμς γεννήθηκε από τον έμπορο ξυλείας Ναθάνιελ Ντίκινσον Άνταμς και τη Χάριετ (Χέιστινγκς) Άνταμς στο Σάουτσμπερι της Μασαχουσέτης, στις 16 Απριλίου 1850.

Από την πλευρά της μητέρας του, ήταν απόγονος του Τόμας Χέιστινγκς που ήρθε από την περιοχή της Ανατολικής Αγγλίας στην αποικία του Κόλπου της Μασαχουσέτης το 1634.Buckminster, Lydia N.H., The Hastings Memorial, A Genealogical Account of the Descendants of Thomas Hastings of Watertown, Mass. from 1634 to 1864. Boston: Samuel G. Drake Publisher (an undated NEHGS photoduplicate of the 1866 edition), 19.

Ο Χέρμπερτ Μπ. Άνταμς έλαβε τη βασική του εκπαίδευση στα δημόσια σχολεία του Άμερστ της Μασαχουσέτης και στη συνέχεια στην Ακαδημία Φίλιπς Έξiτερ. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Άμερστ, με πτυχίο Bachelor of Arts το 1872 και Master of Arts το 1875.

Το 1873 ο Άνταμς ταξίδεψε στην Ευρώπη για να σπουδάσει και να συγγράψει. Το 1874 μετακόμισε στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας για να πάρει, δύο χρόνια αργότερα, το διδακτορικό δίπλωμα στις πολιτικές επιστήμες. Εκεί επηρεάστηκε από τους Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόυζεν και Γιόχαν Κάσπαρ Μπλούντσλι, με τον τελευταίο να γίνεται και μέντοράς του. Η Χαϊδελβέργη δεν απαιτούσε τότε διατριβή από τους υποψήφιους διδάκτορες, αλλά προφορική εξέταση, για την οποία επέλεξε την πολιτική επιστήμη ως κύριο πεδίο (Hauptfach), με δύο δευτερεύοντα μαθήματα (Nebenfächer) στο δημόσιο και διεθνές δίκαιο και στην πολιτική και πολιτιστική ιστορία. Ο Άνταμς πέρασε τις προφορικές εξετάσεις στις 13 Ιουλίου 1876, με άριστα.

 Σταδιοδρομία 
Το νέο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1876, ήθελε να φέρει τη γερμανικού τύπου μεταπτυχιακή εκπαίδευση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Άνταμς προσελήφθη ως συνεργάτης στην ιστορία από το 1876 έως το 1878, ως συνεργάτης από το 1878 έως το 1883 και διορίστηκε αναπληρωτής καθηγητής το 1883. Του πιστώνεται ότι έφερε τη μελέτη της ιστορίας στη σφαίρα των κοινωνικών επιστημών: «Ο Άνταμς, με τη γερμανική του κατάρτιση, ήταν αποφασισμένος να εγκαινιάσει μέσω του συστήματος των σεμιναρίων την επιστημονική μελέτη της ιστορίας που βασίζεται στην προσεκτική, κριτική εξέταση των πηγών. Ήλπιζε να καταστήσει τη μελέτη της ιστορίας μια ανεξάρτητη επαγγελματική ενασχόληση και όχι έναν απλό κλάδο της φιλολογίας».

Από το 1878 έως το 1881 ο Άνταμς ήταν επίσης λέκτορας ιστορίας στο Κολλέγιο Σμιθ. Στη συνέχεια ήταν μέλος της Ιστορικής Γενεαλογικής Εταιρείας της Νέας Αγγλίας, από το 1881 έως το 1886.

Στο Τζονς Χόπκινς, το 1880, ο Άνταμς ξεκίνησε το περίφημο σεμινάριό του στην ιστορία, όπου εκπαιδεύτηκε ένα μεγάλο μέρος της επόμενης γενιάς αμερικανών ιστορικών. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Γούντροου Ουίλσον, ο Τόμας Ντίξον Τζούνιορ και ο Τσαρλς ΜακΛιν Άντριους. Το 1882 ο Άνταμς ίδρυσε το περιοδικό "Johns Hopkins Studies in Historical and Political Science" (Σπουδές του Τζονς Χόπκινς στην Ιστορική και Πολιτική Επιστήμη), την πρώτη τέτοια σειρά. Το 1881 εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας. Συνέβαλε στην οργάνωση το 1884 της Αμερικανικής Ιστορικής Ένωσης, της οποίας ήταν γραμματέας μέχρι το 1900, οπότε παραιτήθηκε και έγινε πρώτος αντιπρόεδρος. Τα ιστορικά του συγγράμματα εισήγαγαν επιστημονικές μεθόδους έρευνας που επηρέασαν πολλούς ιστορικούς, μεταξύ των οποίων ο Φρέντερικ Τζάκσον Τέρνερ και ο Τζον Σπένσερ Μπάσετ. Συγγραφέας του βιβλίου Life and Writings of Jared Sparks (Βίος και γραπτά του Τζάρεντ Σπαρκς, 2 τόμοι, 1893) και πολλών άρθρων και σημαντικών μελετών σχετικά με τις κοινωνικές επιστήμες.

Τα κυριότερα γραπτά του είναι:

 The Germanic Origin of the New England Towns (Η Γερμανική Προέλευση των Πόλεων της Νέας Αγγλίας)
 Saxon Tithing-Men in America (Σάξονες ηγέτες δεκάτης στην Αμερική)
 Norman Constables in America (Νορμανδοί αστυνόμοι στην Αμερική)
 Village Communities (Κοινότητες Χωριών)
 Methods of Historical Study (Μέθοδοι Ιστορικής Μελέτης) και
 Maryland's Influence upon Land Cessions to the United States (Η επιρροή του Μέριλαντ στις παραχωρήσεις γης στις Ηνωμένες Πολιτείες)

Όλες αυτές οι εργασίες έχουν δημοσιευθεί στο βιβλίο του Johns Hopkins University Studies in Historical and Political Science, επιμέλεια καθηγητή Άνταμς, 4 τόμοι (Μελέτες ιστορικής και πολιτικής επιστήμης του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, Βαλτιμόρη, 1883-1986). Αν και λιγότερο γνωστός για τη συμβολή του στην ιστορία της εκπαίδευσης, ο Άνταμς διαδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο στην πρώιμη ανάπτυξή της. Επιμελήθηκε την εγκύκλιο σειρά με τίτλο, Contributions to American Educational History (Συμβολές στην αμερικανική εκπαιδευτική ιστορία), η οποία τυπώθηκε και διανεμήθηκε από το Γραφείο Εκπαίδευσης των ΗΠΑ.

Μια νέα κατηγορία εμπειρογνωμόνων χρειαζόταν νέους τρόπους εκπαίδευσης, και αυτοί προσφέρθηκαν από τις νέες αμερικανικές μεταπτυχιακές σχολές, που είχαν αναπτυχθεί κατά τα γερμανικά πρότυπα. Ο Άνταμς ήταν ένας από τους κορυφαίους οργανωτές. Ήταν υποστηρικτής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος που προώθησε τη μεταρρύθμιση στο Τζονς Χόπκινς και σε εθνικό επίπεδο. Υπό τη διεύθυνσή του, η σχολή και οι προχωρημένοι φοιτητές εργάστηκαν για πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης με τον νόμο Πέντλετον (1883), της δημοτικής μεταρρύθμισης με τη Νέα Χάρτα της Βαλτιμόρης (1895), της κατάρτισης επαγγελματιών κοινωνικών λειτουργών και των προσπαθειών για την επίλυση των εργατικών αναταραχών. Ο Ρέιμοντ Κάνινγχαμ, υποστηρίζει ότι ο μεταρρυθμιστικός του προσανατολισμός δείχνει ότι το κίνημα των υποστηρικτών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος μπορούσε να προσελκύσει καταφατικούς και αισιόδοξους ειδικούς και όχι μόνο καχύποπτους ή επιφυλακτικούς πατρικίους.

 Τελευταία χρόνια 
Ο Άνταμς εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας το 1886. Έλαβε το πτυχίο διδάκτορα νομικής από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα το 1891, και από το Άμερστ το 1899.

Ο Άνταμς έκανε μια αναφορά στο Γραφείο Εκπαίδευσης των ΗΠΑ σχετικά με τα θερινά σχολεία στην Ευρώπη το 1896 και παραιτήθηκε από την έδρα της αμερικανικής και θεσμικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς τον Δεκέμβριο του 1900, με ισχύ από τον Φεβρουάριο του 1901, και στη συνέχεια επισκέφθηκε τη Φλόριντα.

Επιστρέφοντας στην πατρίδα του στο Άμερστ της Μασαχουσέτης, ο Άνταμς πέθανε στις 30 Ιουλίου 1901 και θάφτηκε δίπλα στους γονείς και τον μεγαλύτερο αδελφό του στο νεκροταφείο Γουάιλντγουντ.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης