Σέρλοκ Χολμς (σειρά ταινιών της Στολ)

Από το 1921 μέχρι το 1923, η Στολ Pictures παρήγαγε τρεις σειρές από βουβές ασπρόμαυρες ταινίες βασισμένες στις ιστορίες του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ με τον Σέρλοκ Χολμς. Σαράντα πέντε ταινίες μικρού μήκους και 2 ταινίες μεγάλου μήκους  στα οποία πρωταγωνιστεί ο Έιλ Νόργουντ στον ρόλο του Χολμς και ο Χιούμπερτ Γουίλις στον ρόλο του Δρ. Γουάτσον με την εξαίρεση της τελευταίας ταινίας, το Το Σήμα των Τεσσάρων, όπου ο Γουίλις αντικαθίσταται με τον Άρθουρ Κάλιν. Συνεπώς, ο Νόργουντ κρατάει το ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις ως Σέρλοκ Χολμς σε φιλμ. 

 Παραγωγή 
Ο Σερ Όσβαλντ Στολ, ένας Αυστραλιανής καταγωγής Ιρλανδός μάνατζερ θεάτρου διηύθυνε μουσικές αίθουσες και σκηνές του West End μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ασχολήθηκε με την παραγωγή ταινιών. Ξεκινώντας το 1919, ο Στολ άνοιξε μια σειρά από κινηματογράφους και αγόρασε ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο αεροσκαφών για να δημιουργήσει το μεγαλύτερο τότε κινηματογραφικό στούντιο στη Βρετανία. 

Το 1920, ο Στολ αγόρασε τα δικαιώματα παραγωγής ταινιών βασισμένων στις ιστορίες του Σέρλοκ Χολμς που έγραψε ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ.   Ο Στολ ξεκίνησε την παραγωγή της πρώτης του σειράς δεκαπέντε ταινιών μικρού μήκους με τίτλο Οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς το 1921.

Οι ταινίες σκηνοθετήθηκαν από τον Μόρις Έλβεϊ και στη συνέχεια ο 59χρονη ηθοποιός Έιλ Νόργουντ  επιλέχθηκε για να υποδυθεί τον Σέρλοκ Χολμς, με τον Χιούμπερτ Γουίλις να υποδυθεί τον Δρ. Γουάτσον.

Ο Νόργουντ είχε εμμονή να απεικονίζει τον Χολμς πιστός στις γραπτές ιστορίες. Ξαναδιάβασε όλες τις ιστορίες που είχαν δημοσιευτεί μέχρι τότε και έμαθε ακόμη και να παίζει βιολί.  Ο Νόργουντ είχε τη φήμη του πολύ επαγγελματία ηθοποιού με απίστευτη ικανότητα στο μακιγιάζ και τη μεταμφίεση.  Υπάρχει μια ιστορία ότι όταν ο Έλβι ζήτησε από τον Νόργουντ να κάνει ένα αυτοσχέδιο τεστ οθόνης, ο Νόργουντ δικαιολογήθηκε στο καμαρίνι και εμφανίστηκε λίγα λεπτά αργότερα «ένα εντελώς νέο πρόσωπο».Ο Νόργουντ προσπάθησε να διατηρήσει την πίστη στις πρωτότυπες ιστορίες, κάτι που με το οποίο ο Κόναν Ντόιλ εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ που απένειμε στον ηθοποιό ένα δώρο μια ρόμπα που φορούσε ο ηθοποιός σε πολλές από τις ταινίες.  Ωστόσο, ο Κόναν Ντόυλ ήταν επικριτικός για την επιλογή να τοποθετηθούν οι ιστορίες στη σύγχρονη εποχή. 

Η αρχική σειρά των δεκαπέντε μικρού μήκους με τίτλο Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς ήταν τόσο επιτυχημένη, που ο Στολ κινήθηκε για να κινηματογραφήσει μια μεταφορά μεγάλου μήκους του Το Λαγωνικό των Μπάσκερβιλ επίσης το 1921.

Σε αντίθεση με τις Περιπέτειες, αυτό ήταν λιγότερο πιστό στην αρχική ιστορία. Ενώ οι New York Times ήταν λιγότερο από ενθουσιασμένοι με τη διασκευή, ο Ντόυλ την απόλαυσε, ισχυριζόμενος «Βλέποντας τον [Έιλ Νόργουντ] στο Το Λαγωνικό των Μπάσκερβιλ σκέφτηκα ότι δεν είχα ξαναδεί κάτι πιο αριστοτεχνικό». 

Η κριτική επιτυχία επέστρεψε με τη δεύτερη δόση των δεκαπέντε ταινιών μικρού μήκους με τίτλο Οι Περαιτέρω Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς το 1922. Ο Έλβι αντικαταστάθηκε ως σκηνοθέτης από τον Τζορτζ Ρίτζγουελ. 

Μια τελευταία συλλογή από δεκαπέντε μικρού μήκους κυκλοφόρησε το 1923 με τίτλο Οι Τελευταίες Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς. Η σειρά ήταν αρκετά επιτυχημένη για να δημιουργήσει μια τελευταία μεγάλου μήκους ταινία, το Το Σήμα των Τεσσάρων που κυκλοφόρησε αργότερα το 1923.

Το Το Σήμα των Τεσσάρων  περιλάμβανε την επιστροφή του Μορίς Έλβι στο τιμόνι και την αντικατάσταση του Χιούμπερτ Γουίλις με τον Άρθουρ Κάλιν ως Δρ. Γουάτσον. Ο Έλβι θεώρησε τον Γουίλις πολύ μεγάλο για να παίξει ένα ρομαντικό ενδιαφέρον για τη Μέρι Μόρσταν.  Ο Κάλιν είχε υπολογίσει νωρίτερα τον ρόλο στο Η Κοιλάδα του Φόβου του 1916 απέναντι από τον Χολμς του ΧΑ Σαίντσμπουρι.

Παραγωγός της σειράς ήταν ο Τζέφρι Μπέρνερντ. Για το Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, σεναριογράφος ήταν ο Γουίλιαμ Τζέι Έλιοτ, εκτός από το The Priory School, το οποίο διασκευάστηκε από τον Τσαρλς Μπάρνετ. Για το Οι Περαιτέρω Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς και το Οι Τελευταίες. Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, σεναριογράφοι ήταν οι Τζέφρεϊ Χ. Μάλινς και Πάτρικ Λ. Μάνοκ, εκτός από τα Το Τελετουργικό του Μούσγκρεϊβ και Η Εξαφάνιση της Λαίδης Φράνσις Κάρφαξ, τα οποία διασκευάστηκαν από τον σκηνοθέτη Τζορτζ Ρίτζγουελ. 

Οι μικρού μήκους ταινίες ποικίλλουν σε μήκος από 1536 πόδια (Η Ναυτική Συνθήκη) έως 2612 πόδια (Μια Υπόθεση Ταυτότητας). Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της σειράς, το Το Λαγωνικό των Μπάσκερβιλ, έχει μήκος 5500 πόδια και η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία, το Το Σήμα των Τεσσάρων, έχει μήκος 6750 πόδια. 

 Θίασος 

 Έιλ Νόργουντ ως Σέρλοκ Χολμς (και στα 45 μικρού μήκους και στις 2 μεγάλου μήκους)
 Χιούμπερτ Γουίλις ως Δρ. Γουάτσον (και στα 45 μικρού μήκους και στο Το Λαγωνικό των Μπάσκερβιλ)
 Άρθουρ Κάλιν ως Δρ. Γουάτσον (στο Το Σήμα των Τεσσάρων)

 Ταινίες 

 Ταινίες μικρού μήκους 

 Οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς 

 Ο Ετοιμοθάνατος Ντετέκτιβ (1921)
 Το Πόδι του Διαβόλου (1921)
 Μια Υπόθεση Ταυτότητας (1921)
 Το Κίτρινο Πρόσωπο (1921)
 Η Ένωση των Κοκκινομάλληδων (1921) βασισμένο στο «Η Ένωση των Κοκκινομάλληδων»
 Ο Εσωτερικός Ασθενής (1921)
 Ένα σκάνδαλο στη Βοημία (1921)
 Ο Άνδρας με το Στραβό Χείλος (1921)
 Το Βήρυλλο Στέμμα (1921)
 Ο Ευγενής Εργένης (1921)
 Οι Χάλκινες Οξιές (1921)
 Το Άδειο Σπίτι (1921)
 Ο Τίγρης του Σαν Πέδρο (1921) βασισμένος στο «Η Περιπέτεια του Βιστέρια Λοτζ» 
 Το Δημοτικό Σχολείο (1921)
 Ο Μοναχικός Ποδηλάτης (1921)

 Οι Περαιτέρω Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς 

 Τσαρλς Αύγουστος Μίλβερτον (1922)
 Το Αβαείο του Αγροκτήματος (1922)
 Ο Οικοδόμος του Νόργουντ (1922)
 Οι Ιπποκόμοι του Ρέιγκεϊτ (1922)
 Η Ναυτική Συνθήκη (1922)
 Ο Δεύτερος Λεκές (1922)
 Ο Κόκκινος Κύκλος (1922)
 Οι Έξι Ναπολέοντες (1922)
 Ο Μαύρος Πητ (1922)
 Τα σχέδια του Μπρους-Πάρτινγκτον (1922)
 Ο Υπάλληλος του Χρηματιστή (1922)
 Το Μυστήριο της Κοιλάδας Μπόσκομπ  (1922)
 Το Τελετουργικό των Μούσγκρεϊβ (1922)
 Τα Χρυσά Πενς-Νε (1922)
 Ο Έλληνας Διερμηνέας (1922)

 Οι Τελευταίες Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς 

 Η Ασημένια Φλόγα (1923)
 Η Σημαδεμένη Κορδέλα (1923)
 Η Γκλόρια Σκοτ (1923)
 Ο Μπλε Ψευδάνθρακας (1923)
 Ο Αντίχειρας του Μηχανικού (1923)
 Η Τελευταία του Υπόκλιση (1923)
 Το Χαρτοτένιο Κουτί (1923)
 Η Εξαφάνιση της Λαίδης Φράνσις Κάρφαξ (1923)
 Οι Τρεις Μαθητές (1923)
 Ο Εξαφανισμένος Επιθετικός (1923)
 Το Μυστήριο της Γέφυρας Θορ (1923) βασισμένο στο «Το Πρόβλημα της Γέφυρας Θορ»
 Η Πέτρα του Μαζαρίν (1923) βασισμένο στο «Η Περιπέτεια του Πετραδιού Μαζαρίν»
 Το Μυστήριο των Χορευτών (1923) βασισμένο στο «Η Περιπέτια των Χορευτών»
 Ο Στραβός Άντρας (1923)
 Το Τελευταίο Πρόβλημα (1923)

 Ταινίες μεγάλου μήκους 

 Το Λαγωνικό των Μπάκερβιλ (1921)
 Το Σήμα των Τεσσάρων (1923)

 Υποδοχή 
Ο ίδιος ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ επαίνεσε την ερμηνεία του Νόργουντ στον ρόλο της δημιουργίας του.Ο Βίνσεντ Στάρετ δήλωσε ότι ενώ οι ταινίες Στολ ήταν λίγο αργές, η πιστότητά τους στο αρχικό υλικό συχνά ξεπέρασε τις μεταγενέστερες πιο περίτεχνες προσαρμογές. 

Το Bioscope ισχυρίστηκε ότι «Ως δημοφιλή αξιοθέατα, οι Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς είναι, κατά τη γνώμη μας, τα καλύτερα πράγματα που έχει παρουσιάσει ο Στολ». 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Σέρλοκ Χολμς
Κατηγορία:Βωβές ταινίες
Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες