Σατόσι Ομούρα

Ο Σατόσι Ομούρα (ιαπωνικά: 大村 智, Ōmura Satoshi, [oːmɯɾa saꜜtoɕi], γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1935) είναι Ιάπωνας βιοχημικός. Είναι γνωστός για την ανακάλυψη και την ανάπτυξη εκατοντάδων φαρμακευτικών ουσιών που εμφανίστηκαν αρχικά σε μικροοργανισμούς. Το 2015, τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής από κοινού με τον Γουίλιαμ Κ. Κάμπελ για τον ρόλο τους στην ανακάλυψη των αβερμεκτινών και της ιβερμεκτίνης, του πρώτου ενδοκτόνου στον κόσμο και ενός ασφαλούς και εξαιρετικά αποτελεσματικού μικροφυτοκτόνου. Πιστεύεται ότι το μεγάλο μοριακό μέγεθος της ιβερμεκτίνης εμποδίζει τη διέλευσή της από τον φραγμό αίματος και του υδατοειδούς υγρού και καθιστά το φάρμακο μια σημαντική θεραπεία για την τύφλωση που προκαλείται από ελμινθίες.

Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Ο Σατόσι Ομούρα γεννήθηκε στο Νιρασάκι της Ιαπωνίας στο νομό  Γιαμανάσι το 1935, δεύτερος γιος της οικογένειας Ōμουρα. Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Γιαμανάσι το 1958, διορίστηκε καθηγητής φυσικών επιστημών στο Μητροπολιτικό Τεχνικό Λύκειο Σουμίντα του Τόκιο. Το 1960, έγινε ακροατής του μαθήματος του Κότζι Νακανίσι στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο, ενώ ένα χρόνο αργότερα γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Επιστημών του Τόκιο (TUS) και σπούδασε θετικές επιστήμες. Ο Ομούρα έλαβε το πτυχίο του M.S. από το TUS και το διδακτορικό του στις Φαρμακευτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο (1968, διδακτορική διατριβή) και το διδακτορικό του στη Χημεία στο TUS (1970).

Σταδιοδρομία
Από το 1965 ο Ομούρα υπηρέτησε στο Ινστιτούτο Κιτασάτο大村智北里研究所顧問・北里大学名誉教授が文化功労者に 北里大学 2012年11月1日. Από το 1970 έως το 1990, έγινε επίσης λέκτορας μερικής απασχόλησης στο Πανεπιστήμιο Επιστημών του Τόκιο[from ストックホルム]「これからは人材の育成に努力します」大村先生が語った受賞後の活動  TUSToday 2015.12.18.

Το 1971, ενώ ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γουέσλιαν, ήταν σύμβουλος του προέδρου της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, Μαξ Τίσλερ, σε ένα διεθνές συνέδριο. Μαζί εξασφάλισαν με επιτυχία ερευνητικά κονδύλια από την Merck & Co.「人間発見」日本経済新聞2010年7月14日 Ο Ομούρα σκεφτόταν να συνεχίσει τις έρευνες του στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά τελικά αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιαπωνία.

Το 1973, έγινε διευθυντής του εργαστηρίου αντιβιοτικών στο Πανεπιστήμιο Κιτασάτο「【ノーベル賞受賞】大村智氏、常識破りの発想で治療薬開発 」  産経ニュース2015.10.5  και ξεκίνησε επίσης συνεργατική έρευνα με την Merck & Co「 新しい微生物創薬の世界を切り開く 」 JT.

Το 1975, έγινε καθηγητής της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κιτασάτο. Εν τω μεταξύ, το εργαστήριο Ομούρα ανέδειξε πολλούς ερευνητές και ανέδειξε 31 καθηγητές πανεπιστημίου και 120 γιατρούς.

Σήμερα, ο Ομούρα είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κιτάσατο και καθηγητής Χημείας Μαξ Τίσλερ στο Πανεπιστήμιο Γουέσλιαν.

Έρευνα
μικρογραφία|283x283εσ|Μοριακό διάγραμμα της ιβερμεκτίνης, μιας από τις ανακαλύψεις του Ομούρα.
Ο Σατόσι Ομούρα είναι γνωστός για την ανακάλυψη και την ανάπτυξη διαφόρων φαρμακευτικών ουσιών που αρχικά εμφανίζονται σε μικροοργανισμούς. Το 2015 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής από κοινού με τους Γουίλιαμ Κ. Κάμπελ και Του Γιουγιού για τις ανακαλύψεις που αφορούν μια νέα θεραπεία κατά των λοιμώξεων που προκαλούνται από παράσιτα στρογγυλοσκώληκα. Πιο συγκεκριμένα, η ερευνητική του ομάδα απομόνωσε ένα στέλεχος του Streptomyces avermitilis που παράγει την αντιπαρασιτική ένωση αβερμεκτίνη.. Ο Κάμπελ προμηθεύτηκε αυτά τα βακτήρια και ανέπτυξε το παράγωγο φάρμακο ιβερμεκτίνη, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο εμπόριο για κτηνιατρική χρήση το 1981 και στη συνέχεια τέθηκε σε ανθρώπινη χρήση κατά της ογκοκερκίασης το 1987-88 με την ονομασία Μεκτιζάν, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται κατά της τυφλότητας του ποταμού, της λεμφικής φιλαρίασης, της ψώρας και άλλων παρασιτικών λοιμώξεωνPress release NobelPrize.org
.

Από τη δεκαετία του 1970, ο Ομούρα ανακάλυψε περισσότερες από 480 νέες ενώσεις, εκ των οποίων 25 είδη φαρμάκων και αντιδραστηρίων χρησιμοποιούνται. Ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα είναι η ανδραστίνη, η ερβιμυκίνη, η νεοξαλίνη καθώς και:

 έναν ειδικό αναστολέα της πρωτεϊνικής κινάσης που ονομάζεται σταυροσπορίνη,
 έναν αναστολέα του πρωτεασώματος που ονομάζεται λακτακυστίνη,
 έναν αναστολέα της βιοσύνθεσης λιπαρών οξέων με την ονομασία κερουλενίνη,

Επιπλέον, οι ενώσεις με μοναδική δομή και βιολογική δραστικότητα που ανακαλύφθηκαν από τον Ομούρα προσελκύουν την προσοχή στην έρευνα για την ανακάλυψη φαρμάκων και έχουν δημιουργηθεί νέα αντικαρκινικά φάρμακα και άλλα παρόμοια.

Κοινωνικός ρόλος
Ο Ομούρα διετέλεσε αναπληρωτής διευθυντής και διευθυντής στο Ινστιτούτο Κιτασάτο. Ήταν αφοσιωμένος στην ανοικοδόμηση του εργαστηρίου και στην προώθηση της ίδρυσης του ιατρικού κέντρου που είναι σήμερα το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο Κιτασάτο. Εν τω μεταξύ, καθιέρωσε μια πορεία για την ανοικοδόμηση του εταιρικού σχολείου νομικού προσώπου, το οποίο έχει ενσωματωθεί με τη σχολική εταιρεία Κίτασατο Γκακούεν. Κατάφερε να δημιουργήσει μια νέα "Σχολική εταιρεία Ινστιτούτο Κιτασάτο". Επιπλέον, διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος της σχολικής επιχείρηση Πανεπιστήμιο Τέχνης και Σχεδιασμού Τζόσιμπι (Joshibi University of Art and Design) και διετέλεσε επίτιμος επικεφαλής της σχολικής εταιρείας Κάιτσι Γκακούεν. Το 2007 ίδρυσε το Μουσείο Τέχνης Νιρασάκι Ομούρα με βάση τις δικές του συλλογές.

Βραβεία και διακρίσεις
Αγάλματα παιδιών που οδηγούν σε ενήλικες με ογκοκερκίαση μπροστά από τα κτίρια του Πανεπιστημίου του Κιτασάτο δημιουργήθηκαν από γλύπτες στη Μπουρκίνα Φάσο προς τιμήν της συμβολής του Σατόσι Ομούρα στην αβερμεκτίνη και την ιβερμεκτίνη, το σύμβολο της εκστρατείας εξάλειψης της ογκοκερκίασης. Παρόμοια χάλκινα αγάλματα σε φυσικό μέγεθος έχουν ανεγερθεί στα κεντρικά γραφεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), στο Κέντρο Κάρτερ, στη Merck & Co, στα κεντρικά γραφεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και στο πλαίσιο του Αφρικανικού Προγράμματος Ελέγχου της Ορχοκερκίασης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στη Μπουρκίνα Φάσο.

1985 - Βραβείο Χόεκστ-Ρουσέλ
1986 - Βραβείο της Φαρμακευτικής Εταιρείας της Ιαπωνίας
1988 - Βραβείο Ουεχάρα
1990 - Βραβείο Ιαπωνικής Ακαδημίας (ακαδημαϊκοί)
1992 - Μετάλλιο με μωβ κορδέλα
1995 - Βραβείο Φουτζιχάρα
1997 - Χρυσό μετάλλιο Ρόμπερτ Κοχ
1998 - Βραβείο πρίγκιπα Μαχιντόλ
2000 - Βραβείο Nakanishi (Αμερικανική Χημική Εταιρεία και Χημική Εταιρεία της Ιαπωνίας)
2005 - Βραβείο Έρνεστ Γκέντερ στη Χημεία των Φυσικών Προϊόντων (Αμερικανική Χημική Εταιρεία)
2007 - Βραβείο μνήμης Χαμάο Ουμεζάουα
2008 - Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας
2010 - Βραβείο Τετράεδρον για τη δημιουργικότητα στην Οργανική Χημεία
2011 - Βραβείο Αρίμα
2011 - Τάγμα του Ιερού Θησαυρού, χρυσό και ασημένιο αστέρι【政府】11年「春の叙勲」‐森田氏に旭重、大村氏が瑞重 薬事日報 2011年6月20日
2012 - Πρόσωπο Πολιτιστικής Αξίας
2014 - Βραβείο Παγκόσμιας Υγείας του Καναδά Γκέρντνερ
2015 - Βραβείο Ασάχι
2015 - Τάγμα Πολιτιστικής Αξίας
2015 - Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής

Επίτιμοι διδάκτορες
Κατάλογος επίτιμων διδακτόρων:

1992 - Πανεπιστήμιο του Λάιος Κόσσουθ, Ουγγαρία
1994 - Πανεπιστήμιο Γουέσλιαν, ΗΠΑ
2016 - Πανεπιστήμιο Σαγκάη Τζιάο Τονγκ, Κίνα
2018 - Πανεπιστήμιο του Σεντ Άντριους, Σκωτία

Μέλος επιστημονικών εταιρειών
1992 - Ακαδημία Επιστημών Λεοπολντίνα[
1999 - Εθνική Ακαδημία Επιστημών
2001 - Ιαπωνική Ακαδημία
2002 - Ακαδημία Επιστημών
2005 - Ρωσική Ακαδημία Επιστημών
2005 - Βασιλική Εταιρεία Χημείας
2005 - Academia Europaea (Ευρωπαϊκή Ακαδημία)
2006 - Κινεζική Ακαδημία Μηχανικών
2009 - Ιαπωνική Εταιρεία Βιοεπιστημών, Βιοτεχνολογίας και Αγροχημείας
2014 - Φαρμακευτική Εταιρεία της Ιαπωνίας 
2016 - Ιαπωνική Φαρμακευτική Ένωση
2016 - Ιαπωνική Εταιρεία Συνθετικής Οργανικής Χημείας
2016 - Ιαπωνική Εταιρεία Χημειοθεραπείας

Επιλεγμένες δημοσιεύσεις 

Παραπομπές




Κατηγορία:Ιάπωνες βιολόγοι 
Κατηγορία:Βιολόγοι του 20ού αιώνα