Μπάλτζα Σερρών

Η Μπάλτζα ή Μπαλτζί Μαχαλέ είναι πρώην οικισμός στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν σε απόσταση περίπου 1 χλμ. βόρεια από το Ποντισμένο Σερρών.

 Ιστορία 

 Οθωμανική περίοδος 
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Η ονομασία Μπαλτζί προέρχεται από τη λέξη «bal» που στην τουρκική γλώσσα σημαίνει μέλι, και το επίθημα «-ci» που δηλώνει επάγγελμα ή ενασχόληση — όπως στα ελληνικά θα λέγαμε «μελισσάς» ή «μελισσοκόμος». Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 12 σπίτια και 40 κατοίκους. Σε χάρτη του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Ελλάδας που εκδόθηκε το 1878, ο οικισμός αποτυπώθηκε ανατολικά της παλιάς λίμνης Μπουτκόβου, με ονομασία Μπαλτσί Μαχαλάς. Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με εθνογραφικά στοιχεία για το σαντζάκι των Σερρών από δύο Σλάβους μελετητές, το 1878 στο Μπαλτζί-Μαχάλ (Balgje Mahal) υπήρχαν 13 σπίτια και 40 κάτοικοι. Το 1889, ο Στέφαν Βέρκοβιτς στο έργο «Τοπογραφικό-Εθνογραφικό Σκίτσο της Μακεδονίας», με στατιστικά στοιχεία της περιόδου 1857-1883, σημείωσε το Μπαλτζί-Μαχαλέ ως ένα χωριό με 18 σπίτια. Σύμφωνα με τη μελέτη «La Macédoine et sa Population Chrétienne» του Βούλγαρου Ντίμιταρ Μπρανκόφ, το 1904 ζούσαν εκεί 42 κάτοικοι. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, αναφέρεται ότι ο οικισμός είχε 30 μουσουλμάνους κατοίκους. Τέλος, σε υπολογισμούς που εξέδωσε το έτος 1919 η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 156 μουσουλμάνοι κάτοικοι.

 Σύγχρονη ιστορία 
Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 ήταν κατεστραμμένος και ακατοίκητος. Στη «Γεωργική Έρευνα της Μακεδονίας» του 1914, ο οικισμός αναφέρεται ως Μπαλτζί, με καλλιεργούμενη έκταση το έτος 1913 μόλις 150 στρεμμάτων. Το 1920 ο κατεστραμμένος οικισμός προσαρτήθηκε στη νεοσύστατη κοινότητα Τζουμαγιάς (Ηράκλεια), μαζί με τα χωριά Αλή Πασσά (Νεοχώρι), Γενή Μαχαλέ, Δολάπ (Σαρακατσαναίικο), Ερνή-Κιόι (Ποντισμένο), Ορμανλή (Δασοχώρι), Τσαβδάρ (Ψωμοτόπι) και Χαζνατάρ (Χρυσοχώραφα). Το ίδιο έτος καταργήθηκε και τυπικά, οπότε και δεν καταγράφηκε στην ελληνική απογραφή του 1920. Το 1968 με το ΦΕΚ 146Α΄/6-7-1968, το τοπωνύμιο του πρώην οικισμού μετονομάστηκε σε «Μελίσσια». Σήμερα δεν εντοπίζονται ερείπια ή άλλα ίχνη του οικισμού και στη θέση του υπάρχουν αγροκτήματα.

 Πληθυσμός 
ΑπογραφήΟνομασίαΠληθυσμός1913Μπάλτζα Μαχαλά0 *1915Μπάλτζια Μαχαλλέ0 *
* χαρακτηρίζεται ως κατεστραμμένο και ακατοίκητο.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας