Chevrolet Van

Το Chevrolet Van ή Chevy Van (επίσης γνωστό ως βαν της σειράς Chevrolet / GMC G και GMC Vandura) ήταν μια σειρά βαν που κατασκευάστηκε από τη General Motors το διάστημα 1964 έως 1996. Παρουσιάστηκε ως ο διάδοχος του Corvair Corvan/Greenbrier που είχε διάταξη με τον κινητήρα πίσω, ενώ η σειρά μοντέλων μετά αντικατέστησε επίσης τη διαμόρφωση panel truck του μεγαλύτερου και βαρύτερου Chevrolet Suburban. Το όχημα πωλήθηκε τόσο σε διαμορφώσεις επιβατηγού βαν (passenger van) και βαν φορτίου (cargo van), καθώς και σε πλαίσιο κομμένου βαν (cutaway van chassis) που χρησίμευσε ως βάση για μια ποικιλία προσαρμοσμένων πάνω στο σασί εφαρμογών. 

Παρήχθη σε τρεις γενιές (1964–66, 1967–70 και 1970–1996), η σειρά μοντέλων πωλήθηκε με μια μεγάλη ποικιλία ονομάτων μοντέλων με τις μάρκες Chevrolet και GMC. Οι δύο πρώτες γενιές ήταν οχήματα μπροστινού ελέγχου «χωρίς μούρη» (με τον κινητήρα τοποθετημένο ανάμεσα στα καθίσματα). H τρίτη γενιά όμως υιοθέτησε μια διαμόρφωση που τοποθετούσε τον κινητήρα μπροστά από τον οδηγό και έφερε κανονική μπροστινή γρίλια. Η δεύτερη και η τρίτη γενιά μοιράστηκαν τα κοινά στοιχεία του συστήματος μετάδοσης κίνησης με τη σειρά μοντέλων pickup C/K.

Μετά το μοντέλο του 1996, η GM απέσυρε τα βαν της σειράς G, αντικαθιστώντας τα με το Chevrolet Express / GMC Savana που χρησιμοποιούσε την νέα πλατφόρμα GMT600 (προς το παρόν ακόμα στην παραγωγή).

 Πρώτη γενιά (1964-1966) 

Το πρώτο βαν του ομίλου της General Motors ήταν το Chevrolet Greenbrier με βάση το Chevrolet Corvair, ή το Corvan που παρουσιάστηκε το 1961, το οποίο χρησιμοποίησε σχέδιο με αερόψυκτους 6-κύλινδρους επίπεδους κινητήρες (H6) στο πίσω μέρος, εμπνευσμένο από το λεωφορείο Volkswagen. Η παραγωγή του Chevrolet Greenbrier έληξε κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1965.

Η πρώτη γενιά βαν της Chevrolet αναφέρεται στα πρώτα έτη παραγωγής μισού τόνου G-10, 1964 έως 1966. Εισήχθη διότι ο όμιλος της General Motors είδε ένα τμήμα αγοράς που ενδιαφερόταν για ένα συμπαγές βαν βασισμένο σε μια τροποποιημένη πλατφόρμα επιβατικών αυτοκινήτων για να ανταγωνιστεί τα ήδη επιτυχημένα Ford Econoline και Dodge A100. Το βαν Chevrolet του 1964 είχε σχέδιο καμπίνας προς τα εμπρός με τον κινητήρα τοποθετημένο σε ένα «σκυλόσπιτο» ανάμεσα και πίσω από τα μπροστινά καθίσματα. Η εφαρμογή της τοποθέτησης του οδηγού στην κορυφή του μπροστινού άξονα με τον κινητήρα κοντά στους μπροστινούς τροχούς ονομάζεται διεθνώς όχημα "cab over" ή στην Ελλάδα "χωρίς μούρη". Οι κινητήρες και τα φρένα προέρχονταν από το Chevy II, ένα πιο συνηθισμένο συμπαγές αυτοκίνητο από το Chevrolet Corvair.

Αυτό το μοντέλο πουλήθηκε επίσης από την GMC ως "Handi-Van". Τα βαν 1ης γενιάς ήταν διαθέσιμα μόνο με το κοντό μεταξόνιο 90 ιντσών και πωλούνταν μόνο με το στάνταρ κινητήρα 4-κύλινδρο 153 κυβικών ιντσών με 90 ίππους ή έναν πιο ισχυρό εξακύλινδρο κινητήρα. Ένα όχημα πρώτης γενιάς αναγνωρίζεται από το μονοκόμματο επίπεδο γυαλί του παρμπρίζ. Το πρώτο βαν της Chevrolet του 1964 κυκλοφόρησε αρχικά και πωλήθηκε ως βαν για φορτίο, προορισμένο καθαρά για χρηστικούς σκοπούς. Τα παράθυρα ήταν διαθέσιμα προαιρετικά, αλλά απλώς κοβόντουσαν στα πλάγια από το εργοστάσιο, χωρίς περαιτέρω σημαντικές αλλαγές στο αμάξωμα. Το 1965, η Chevrolet πρόσθεσε το "Sportvan", το οποίο διέθετε παράθυρα πραγματικά ενσωματωμένα στο αμάξωμα. Η GMC κυκλοφόρησε στην αγορά το παραθυρικό φορτηγό της ως "Handi-Bus". Ο κλιματισμός, το υδραυλικό τιμόνι και τα ηλεκτρικά φρένα δεν ήταν διαθέσιμα στα φορτηγά πρώτης γενιάς.

 1964 
Το νέο βαν ήταν απλής κατασκευής και το σχήμα του αμαξώματος του σχεδιάστηκε για να μεγιστοποιήσει τη μεταφορά φορτίου, εργαλείων και εξοπλισμού. Το βασικό μοντέλο φορτίου ήταν το Chevyvan, διαθέσιμο με ή χωρίς παράθυρα και πλαϊνές πόρτες φορτίου. Βασικές ανέσεις, όπως καλοριφέρ και δεξιό κάθισμα συνοδηγού ήταν προαιρετικές επιλογές.

Ο τετρακύλινδρος κινητήρας 153 κυβικών ιντσών και ισχύος 90 ίππων ήταν στάνταρ εξοπλισμός. Προαιρετικός ήταν ο εξακύλινδρος κινητήρας των 120 ίππων.

Το χειροκίνητο κιβώτιο 3 σχέσεων Warner ήταν στάνταρ με αλλαγή στήλης. Ένα αυτόματο κιβώτιο Powerglide 2 ταχυτήτων ήταν προαιρετικό.

 1965 
Το μοντέλο του 1965 περιελάμβανε μικρές αλλαγές. Τα ανοίγματα της μάσκας διευρύνθηκαν και έλαβαν μια πρόσθετη σχισμή ακριβώς πάνω από τον προφυλακτήρα για αύξηση της ψύξης. Προστέθηκαν ζώνες ασφαλείας.

Το μοντέλο του 1965 παρουσίασε τα Chevrolet Sportvan και GMC Handi-Bus. Το Sportvan ήταν ένα επιβατικό βαν ή minibus, με παράθυρα διαμορφωμένα στο αμάξωμα του βαν. Στο Sportvan χρησιμοποιήθηκε ένα αναδιπλούμενο πίσω σκαλοπάτι για τις πλαϊνές πόρτες του συνοδηγού.

Ο εξακύλινδρος κινητήρας έγινε πλέον στάνταρ εξοπλισμός, ενώ προστέθηκε στην παλέτα ένας νέος εξακύλινδρος κινητήρας 230 κυβικών ιντσών με ισχύ 140 ίππους, και αυτή τώρα έγινε η προαιρετική επιλογή.

 1966 
Το τελευταίο έτος μοντέλου της επίπεδης γυάλινης πρόσοψης στα βαν της Chevrolet ήταν το 1966. Οι αλλαγές περιλάμβαναν την προσθήκη εφεδρικών φώτων, τα πλαϊνά εμβλήματα μετακινήθηκαν προς τα εμπρός και τώρα τοποθετήθηκαν στις μπροστινές πόρτες και η θέση της κεραίας μετακινήθηκε από τη δεξιά πλευρά στην αριστερή πλευρά.

Το βασικό μοντέλο «Sportvan» είχε πλέον διαθέσιμα δύο επιπλέον πακέτα εξοπλισμού: Sportvan Custom και Sportvan Deluxe. Αυτά περιλάμβαναν διαθέσιμες αναβαθμίσεις, όπως προφυλακτήρες χρωμίου, δίχρωμη βαφή, καθίσματα πίσω επιβατών, εσωτερική επένδυση, επενδεδυμένο ταμπλό και δακτύλιο κόρνας από χρώμιο.

 Δεύτερη γενιά (1967-1970) 

Το 1967, το βαν της Chevrolet έλαβε ένα σημαντικό λίφτινγκ. Ο σχεδιασμός της καμπίνας ελέγχου εμπρός διατηρήθηκε, αλλά το τμήμα του θαλάμου του κινητήρα επιμηκύνθηκε, διευρύνθηκε και μετατοπίστηκε ελαφρώς για να χωρέσει έναν προαιρετικό κινητήρα V8 Chevrolet Small-Block. Η ψύξη του κινητήρα βελτιώθηκε με την προσθήκη ενός προαιρετικού μεγαλύτερου ψυγείου τύπου εγκάρσιας ροής και μιας επανασχεδιασμένης πρόσοψης που περιλάμβανε μια σήραγγα χαμηλού προφίλ που επέτρεπε περισσότερο φρέσκο αέρα στο ψυγείο. Τα βαν δεύτερης γενιάς ήταν διαθέσιμα είτε με 90 ίντσες ή με 108 ίντσες μήκους μεταξονίου. Το υδραυλικό τιμόνι και ο «συμβατικός» κλιματισμός (με αεραγωγούς και χειριστήρια) δεν ήταν ποτέ διαθέσιμα στο βαν δεύτερης γενιάς.

 1967 
Το βαν Chevrolet δεύτερης γενιάς ξεκίνησε με το μοντέλο του 1967, με νέα εμφάνιση στο όχημα και τη διαθεσιμότητα εκδόσεων με μεγαλύτερο μεταξόνιο (108 ίντσες, 2.743 χιλιοστά), καθώς και προαιρετικός κινητήρας V8 για πρώτη φορά. Οι προβολείς μεταφέρθηκαν σε νέα γρίλια, τα ορθογώνια πίσω φώτα μεγεθύνθηκαν και το κυρτό παρμπρίζ ήταν νέο. Η σχεδίαση της καμπίνας εμπρός ελέγχου διατηρήθηκε, αλλά το τμήμα του θαλάμου του κινητήρα διευρύνθηκε και επιμήκυνε για να χωρέσει τον προαιρετικό κινητήρα V8 Chevrolet Small-Block. Η ψύξη του κινητήρα βελτιώθηκε με το επανασχεδιασμένο «σκυλόσπιτο». Ένα μεγαλύτερο προαιρετικό ψυγείο εγκάρσιας ροής και μια επανασχεδιασμένη μπροστινή σήραγγα δαπέδου για να παρέχει περισσότερο εξωτερικό αέρα στο ψυγείο.

Τα βαν με το αρχικό κοντό μεταξόνιο 90 ιντσών (2.286 χιλιοστών) και το νέο μακρύ μεταξόνιο 108 ιντσών (2.743 χιλιοστών) ήρθαν με μοτίβο μπουλονιών 5 σε 4&3/4 ιντσών. Μια προσθήκη για το 1967 ήταν η έκδοση G-20 βαρέως τύπου 3/4 τόνων. Το G-20 διέθετε βαρύτερη ανάρτηση, πίσω άξονα 12 μπουλονιών και αυξημένη ικανότητα έλξης με τροχούς με μοτίβο μπουλονιών 6 ωτίδων. Το μοντέλο G-20 ήταν διαθέσιμο μόνο στην έκδοση με μεταξόνιο 108 ιντσών.

Για το 1967, ο εξακύλινδρος κινητήρας 230 κυβικών ιντσών, 3,8 λίτρων, ισχύος 140 ίππων, ήταν πλέον στάνταρ. Προαιρετικές επιλογές τώρα ήταν ένας κινητήρας 250 κυβικών ιντσών, κυβισμού 4,1 λίτρων, ισχύος 155 ίππων ή ένας κινητήρας 283 κυβικών ιντσών, δηλαδή 4,6 λίτρων, 2-βαρελιών V8, παραγωγής 175 ίππων. Τα φρένα αναβαθμίστηκαν τώρα σε ένα ασφαλέστερο σύστημα διαχωρισμού που περιλαμβάνει έναν κύριο κύλινδρο διπλής δεξαμενής.

 1968 
Αυτή ήταν η πρώτη χρονιά που τα βαν της Chevrolet είχαν πορτοκαλί πλευρικά φώτα και ανακλαστήρες, όπως απαιτούνταν πλέον από την οδηγία Federal Motor Vehicle Safety Standard 108. Οι μπροστινοί πλαϊνοί δείκτες (φλας) βρίσκονταν κοντά στο μπροστινό άκρο κάθε μπροστινής πόρτας, ενώ οι πίσω δείκτες βρίσκονταν ένα πόδι (γύρω στα 30 εκατοστά) μπροστά από το πίσω μέρος σε κάθε πλευρά.

Ο προαιρετικός κινητήρας V8 αναβαθμίστηκε σε 307 κυβικών ιντσών, 5 λίτρων, 2-βαρελιών V8 που παρήγαγε ισχύ 201 ίππους στις 4.600 σ.α.λ. και ροπή 300 lbs-ft στις 2.400 σ.α.λ.

Ένα χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων 4 ταχυτήτων (το Borg-Warner T10) ήταν πλέον διαθέσιμο προαιρετικά, καθώς και ηλεκτρικά φρένα στα βαν G20 3/4 τόνων.

 1969 
Για το 1969, το έμβλημα του καπό με παπιγιόν της Chevrolet άλλαξε από κόκκινο σε μπλε και το 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο TH-350 Turbo-Hydramatic ήταν μια επιλογή.

Ο «ενσωματωμένος στο σώμα» κλιματισμός προσφέρθηκε και στα 6-κύλινδρα και στα 8-κύλινδρα μοντέλα Sportvan. Αυτό δεν ήταν μια τυπική εγκατάσταση AC με αεραγωγούς και χειριστήρια, αλλά μια μονάδα τοποθετημένη στην οροφή στο πίσω μέρος του θαλάμου επιβατών του βαν που είχε έναν αγωγό ανεμιστήρα με ρυθμιζόμενες περσίδες για να κατευθύνει τη ροή του αέρα. Η μονάδα AC ήταν ανεξάρτητη από τη θερμάστρα καμπίνας. Λειτουργούσε με ένα μόνο κουμπί στον πίνακα ελέγχου οροφής που άνοιγε το AC και επέτρεπε την επιλογή της ταχύτητας του ανεμιστήρα. Χωρίς πραγματικό έλεγχο θερμοκρασίας, η ταχύτητα του ανεμιστήρα ήταν ο μόνος τρόπος προσαρμογής για το επιθυμητό επίπεδο άνεσης.

 1970 
Το μοντέλο του 1970 ήταν η τελευταία χρονιά του τετράγωνου στυλ, των μπροστινών ταμπούρων και του μπροστινού άξονα I-beam. Τα μοντέλα με εξακύλινδρο κινητήρα 250 κυβικών ιντσών και 155 ίππων στις 4.200 σ.α.λ. ήταν πλέον στάνταρ. Εκτός από τον 307 κυβικών ιντσών κινητήρα 2-βαρελιών V8, ένας κινητήρας 350 κυβικών ιντσών, 4-βαρέλων, (255 ίπποι στις 4.600 σ.α.λ. και ροπή 355 lbs-ft στις 3.000 σ.α.λ.) V8 μπορούσε να αγοραστεί προαιρετικά για πρώτη φορά το 1970. Αναφέρεται στο εγχειρίδιο κατόχου, αλλά δεν αναφέρεται στα φυλλάδια του αντιπροσώπου. Το αυτόματο κιβώτιο 3 ταχυτήτων και το χειροκίνητο κιβώτιο στήλης 4 ταχυτήτων συνεχίστηκαν ως επιλογές μετάδοσης.

Ο κλιματισμός διακόπηκε για το μοντέλο του 1970. 

 Τρίτη γενιά (1971-1996) 

Τον Απρίλιο του 1970, Η GM παρουσίασε τα φορτηγά της σειράς G τρίτης γενιάς ως οχήματα της σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 1971. Σε έναν πλήρη επανασχεδιασμό της σειράς μοντέλων, τα φορτηγά υιοθέτησαν μια διαμόρφωση του μπροστινού κινητήρα (προσθήκη κουκούλας στο αμάξωμα ). Ενώ χρησιμοποιούσαν ένα σασί αυτοφερόμενο (unibody, ενιαίο δομικό σύνολο), τα φορτηγά τρίτης γενιάς προέρχονταν από μηχανικά εξαρτήματα από τα φορτηγά C/K δεύτερης και τρίτης γενιάς.

Η αρχική διαφήμιση το 1970 έδωσε έμφαση στον εσωτερικό χώρο, με την ετικέτα «Η Chevrolet εκτοξεύει το διαστημικό όχημα.», μια αναφορά στο διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ, με το όχημα να εμφανίζεται κάθετα στη σελίδα, μιμούμενος μια εκτόξευση πυραύλου.Newsweek, 18 May 1970: page 86

Στην παραγωγή για 25 χρόνια, τα βαν τρίτης γενιάς της σειράς G έγιναν μια από τις πλατφόρμες οχημάτων με τη μεγαλύτερη παραγωγή που σχεδίασε ο όμιλος της General Motors.

 Σασί 
Τηρώντας το ίδιο πρότυπο με τις δύο προηγούμενες γενιές, τα φορτηγά τρίτης γενιάς της σειράς G χρησιμοποίησαν και πάλι ενιαία κατασκευή, ενσωματώνοντας τις ράγες πλαισίου στο πάτωμα. Τα πλαϊνά πάνελ κατασκευάστηκαν από μονοκόμματο σφράγισμα. Στη σειρά μοντέλων προσφέρθηκαν τρία μήκη μεταξονίου: 110 ίντσες, 125 ίντσες και 146 ίντσες. Από το 1971 έως το 1989, το μεταξόνιο 146 ιντσών χρησιμοποιήθηκε για κομμένα σασί, ενώ για το 1990, παρουσιάστηκε μια έκδοση με έναν πίσω τροχό για ένα αμάξωμα van εκτεταμένου μήκους.

Η μπροστινή ανάρτηση υπέστη εκτεταμένη σχεδιαστική αλλαγή, διαγράφοντας τον μπροστινό της άξονα με ελατήρια. Σύμφωνα με τα φορτηγά της σειράς C, τα φορτηγά έλαβαν ανεξάρτητη μπροστινή ανάρτηση με σπειροειδή ελατήρια και βραχίονες ελέγχου (επιτρέποντας πολύ μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των μπροστινών τροχών). Η ανάρτηση του πίσω άξονα παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό η ίδια, διατηρώντας έναν συμπαγή πίσω άξονα με ελατηριωτό φύλλο.

Για το 1984, η σειρά αυτών των μοντέλων εισήγαγε μια δεύτερη διαμόρφωση πλαϊνής πόρτας, με αιωρούμενες πλαϊνές πόρτες (σε / -split) σύνδεση της συρόμενης πλαϊνής πόρτας ως επιλογή χωρίς κόστος. Για το 1985, η εξωτερική αισθητική των μοντέλων ανανεώθηκε εμφανώς, με μεγαλύτερα πίσω φώτα και πλευρικούς φακούς σήμανσης, ενώ η οριζόντια γραμμή του αμαξώματος προστέθηκε στις μπροστινές πόρτες. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο σχεδιασμός της μπροστινής γρίλιας προήλθε από τα ελαφριά φορτηγά Chevrolet C/K.

 1971-1977 
μικρογραφία|222x222εσ

Τα φορτηγά της σειράς G διέφεραν μεταξύ τους ως προς το διακριτικό τμήμα. Μαζί με το σήμα του φτερού, το σήμα της Chevrolet ήταν κεντραρισμένο μέσα στη μπροστινή γρίλια, ενώ τα γράμματα GMC τοποθετήθηκαν στο καπό πάνω από τη γρίλια. Σε αντίθεση με τα φορτηγά «Action-Line», τα φορτηγά είναι εξοπλισμένα με σχάρα με οριζόντια σχάρα. Μοιράζοντας τα μηχανικά κοινά στοιχεία με τα φορτηγά «Action-Line», η κολώνα του τιμονιού προήλθε από την ενημέρωση του 1969 της σειράς C/K. ένα μεγάλο κάλυμμα κινητήρα απαιτούσε ξεχωριστό σχέδιο για το ταμπλό.

Για το 1973, μια μικρή αναθεώρηση άλλαξε το χρώμα του εμβλήματος «παπιγιόν» της Chevrolet από μπλε σε χρυσαφί.

Για το 1974, η κολόνα του τιμονιού και το ταμπλό ενημερώθηκαν (για να ταιριάζουν περισσότερο με την εισαγωγή των φορτηγών C/K «Rounded-Line»).

Για το 1976, τα πίσω καθίσματα του πάγκου επανασχεδιάστηκαν σε επιβατικά φορτηγά, επιτρέποντάς τους να αφαιρούνται χωρίς εργαλεία.

Για το 1977, μια οριζόντια γραμμή αμαξώματος εισήχθη πέρα από τις μπροστινές πόρτες, ενώ το σήμα του φτερού και της πίσω πόρτας εκσυγχρονίστηκε για να ταιριάζει με τη σχεδίαση των φορτηγών C/K.

Το βαν προσφέρθηκε επίσης σε μεγαλύτερο μεταξόνιο, και με βάση αυτήν μια μετατροπή χωρίς πίσω καρότσα της σειράς G διατέθηκε στο εμπόριο μέσω της Chevrolet και της GMC για χρήση ως φορτηγό, ως Hi-Cube Van και MagnaVan, αντίστοιχα.

 1978-1982 
μικρογραφία| 1978-1982 GMC Vandura (μεταξόνιο 110 ιντσών).

Για το 1978, το εξωτερικό υποβλήθηκε σε αναθεώρηση. μαζί με μικρές αλλαγές στα φτερά και την εισαγωγή μεγαλύτερων προφυλακτήρων, η μάσκα επανασχεδιάστηκε. Ταιριάζοντας περισσότερο με τα φορτηγά C/K "Rounded-Line" στη σχεδίασή του, η μπροστινή όψη αναδιαμορφώθηκε για να ενσωματώσει τους προβολείς και τα φλας σε ένα περίβλημα. Τα οχήματα με χαμηλότερη επένδυση προσφέρονταν με στρογγυλούς προβολείς με τετράγωνους προβολείς τοποθετημένους σε μοντέλα υψηλότερης επένδυσης. Το ταμπλό επανασχεδιάστηκε, με χωνευτούς λοβούς μέτρησης και μια γωνιακή κεντρική κονσόλα, ένα σχέδιο που θα παρέμενε σε χρήση μέχρι το 1996.

Για το 1980, η μάσκα είδε μια μικρή αναθεώρηση, υιοθετώντας μεγαλύτερους πλευρικούς καθρέφτες για τις πόρτες. Μια κολώνα ασφάλισης τιμονιού (με διακόπτη ανάφλεξης τοποθετημένο σε στήλη) εισήχθη για το 1982, με τη γραμμή μοντέλου να επανατοποθετεί τον διακόπτη ροοστάτη και τα χειριστήρια του υαλοκαθαριστήρα στο μοχλό ελέγχου φλας. Ως επιλογή μόνο για έναν χρόνο, η GM πρόσφερε τζάμι παραθύρου στην πίσω αριστερή πόρτα (στη θέση και των δύο πίσω θυρών ή καμία).

Για το 1983, το van της σειράς G υποβλήθηκε σε μια σειρά από μικρές εξωτερικές και εσωτερικές αναθεωρήσεις. Παράλληλα με τα φορτηγά C/K, η γρίλια επανασχεδιάστηκε, με τη Chevrolet να λαμβάνει μια οριζόντια χωρισμένη μάσκα και την GMC να λαμβάνει μια μάσκα 6 τμημάτων. Οι ορθογώνιοι προβολείς ήταν στάνταρ σε όλα τα οχήματα. Τα φορτηγά έλαβαν ενημερωμένο σήμα φτερού, με κάθε τμήμα να λαμβάνει το δικό του σχέδιο (διαφορετικό από τη σειρά C/K).

Διατηρώντας το ταμπλό από το 1978, εισήχθη μια νέα κεκλιμένη κολόνα τιμονιού (προμηθεύοντας το τιμόνι από τα μεσαίου μεγέθους σεντάν μοντέλα της Chevrolet), μετακινώντας τότε το χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων από την κολόνα τιμονιού στο πάτωμα.

Για τη σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 1990, η GM παρουσίασε μια έκδοση με εκτεταμένο μεταξόνιο του van της σειράς G (σε φορτηγά της σειράς 1 τόνου). Μοιράζοντας το μεταξόνιο 146 ιντσών του με το HiCube Van/MagnaVan, το βαν με εκτεταμένο μεταξόνιο ήταν η πρώτη έκδοση της σειράς μοντέλων που προσφέρθηκε με τέταρτο πίσω πάγκο (5 συνολικά σειρές καθισμάτων, συμπεριλαμβανομένων των μπάκετ καθισμάτων πρώτης σειράς οδηγού και συνοδηγού). Επέκταση της μέγιστης χωρητικότητας σε 15 επιβάτες (προηγουμένως, η μέγιστη χωρητικότητα θέσεων ήταν 12 επιβάτες, σε 4 συνολικά σειρές θέσεων). Ενώ υστερούσε από τη Ford και την Dodge για πάνω από μια δεκαετία, η εκδοχή αυτή ήταν η πρώτη που κατασκευάστηκε σε σχέδιο εκτεταμένου μεταξονίου. Σε μια μικρή αναθεώρηση του εσωτερικού, τα μοντέλα υιοθέτησαν το τετράκτινο τιμόνι από τα φορτηγά R/V.

 1992-1996 
μικρογραφία|Φορτηγό μετατροπής GMC Vandura 2500/3500 του 1992 - 1996.

Μετά από επτά χρόνια σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη, η σειρά G υποβλήθηκε σε μια μικρή εξωτερική ενημέρωση για το μοντέλο του 1992, φέρνοντας τα φορτηγά βαν ευθυγράμμιση με τα pick-up (αγροτικά) R/V (τα τελευταία φορτηγά Rounded-Line). Σύμφωνα με τις προηγούμενες εκδόσεις, δύο προβολείς παρέμειναν στάνταρ (σε φορτηγά φορτηγών και επιβατικά φορτηγά χαμηλότερης επένδυσης) με τέσσερις προβολείς προαιρετικά (σε επιβατικά φορτηγά με υψηλότερη επένδυση).

Κατά την παραγωγή της τελικής ενημέρωσης του μοντέλου τέθηκαν σε εφαρμογή διάφορα χαρακτηριστικά ασφαλείας. Για τη σεζόν του 1993, εισήχθη ένα κλείδωμα αλλαγής του λεβιέ των ταχυτήτων, που απαιτεί το πεντάλ του φρένου να είναι πατημένο για να μετακινηθεί ο λεβιές του αυτόματου κιβωτίου από τη θέση P / παρκάρισμα, σε άλλη θέση, για προφανείς λόγους ασφαλείας. Για τη σεζόν του 1994, ένας μπροστινός αερόσακος οδηγού προστέθηκε σε όλα τα οχήματα (κάτω από 5 τόνους συνολικού βάρους), με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ένα τιμόνι νέας σχεδίασης. Το νέο τιμόνι συνέπεσε με την εισαγωγή ενός πιο σύγχρονου πίνακα οργάνων.


Για τη σεζόν του 1993, επίσης, προκειμένου να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ της σειράς G και του απογυμνωμένου πλαισίου της σειράς P, εισήχθη μια βαρύτερη έκδοση του πλαισίου G30. Γνωστή ως G30 HD/G3500 HD, και διακρινόμενη από το μπροστινό ρύγχος με κλίση προς τα εμπρός, η έκδοση ήταν ουσιαστικά ένα μείγμα των δύο σειρών μοντέλων, συνδυάζοντας το πλαίσιο P30 με το αμάξωμα G30/3500. Η σειρά μοντέλων αναπτύχθηκε κυρίως για την παραγωγή οχημάτων αναψυχής (RV) και λεωφορείων.

Για τη σεζόν του 1996, το βαν τρίτης γενιάς της σειράς G μετονομάστηκε σε «G-Classic» και περιορίστηκε σε εκδόσεις με συνολικό βάρος άνω των 3 τόνων. Οι πωλήσεις τερματίστηκαν στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Η παραγωγή των μοντέλων έληξε οριστικά μερικούς μήνες μετά.

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 
 Hall, Douglas Kent (1977). Van People: The Great American Rainbow Boogie. New York: T.Y. Crowell.
 Mellon, Thomas A. Chevrolet, GMC 1/2, 3/4, 1 Ton Van Repair & Service Manual 1967–1986. Chilton's Manual, by Chilton Company.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The first fuel cell vehicle was built from a Chevrolet Van in 1966 / Το πρώτο όχημα κυψελών καυσίμου κατασκευάστηκε από ένα Chevrolet Van το 1966.
 1977 GMC Trucks Brochure (Old Car Brochures).


Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Van
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα