Γκόραν Ντέβιτς

Ο Γκόραν Ντέβιτς (Goran Dević, γεννημένος το 1971) είναι Κροάτης σκηνοθέτης, σεναριογράφος και καθηγητής πανεπιστημίου.

Γεννημένος στο Σίσακ, ο Ντέβιτς σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ, στη Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών (τμήμα αρχαιολογίας) και στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (τμήμα σκηνοθεσίας ταινιών), από όπου αποφοίτησε το 2008, και διδάσκει από το 20122 στο Τμήμα Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο Ντέβιτς σκηνοθέτησε μια σειρά από θέματα μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, συμπεριλαμβανομένων των βραβευμένων: Στο Νερό (2018), Το Καφέ Χαλυβουργίο (2017), 65+ (2016), Two Furnaces for Udarnik Josip Trojko (2012), Δον Ζουάν: Με συγχωρείτε, δεσποινίς! (2010), Η Πλημμύρα (2010), Χαρούμενη Χώρα (2009), Τρία (2008), Δεν έχω τίποτα ωραίο να σου πω (2005), Εισαγόμενα Κοράκια (2004) και άλλα. Το Εισαγόμενα Κοράκια βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Motovun, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο και στις Ημέρες Κροατικού Κινηματογράφου, που προβλήθηκαν σε 10 διεθνή φεστιβάλ.

Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στην ταινία μεγάλου μήκους (την οποία συν-σκηνοθέτησε και έγραψε μαζί με τον Ζβόνιμιρ Γιούριτς) ήταν ένα ψυχολογικό πολεμικό δράμα του 2009 με τον τίτλο Οι Μαύροι . Η ταινία πραγματεύεται μια φανταστική μονάδα του Κροατικού Στρατού που αρνείται να καταθέσει τα όπλα μετά το τέλος του Κροατικού Πολέμου για την Ανεξαρτησία.

Η ταινία κέρδισε 4 εθνικά βραβεία για τους Γιούριτς και Ντέβιτς, μεταξύ των οποίων: η Χρυσή Αρένα Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πούλας το 2009, τα εθνικά βραβεία κινηματογράφου της Κροατίας, το Βραβείο Πόλης του Ζάγκρεμπ, καθώς και 8 διεθνή βραβεία μεταξύ των οποίων: Grand prix στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Λιουμπλιάνα 2009, Grand Prix στο Φεστιβάλ Δημιουργών Κινηματογράφου Σερβίας 2009, Βραβείο FIPRESCI και Ειδικό Βραβείο Σκηνοθεσίας στο FilmFestival Cottbus 2009, Crossing Europe Filmfestival Linz και άλλα. Στη συνέχεια επιλέχθηκε ως η υποβολή της Κροατίας στα 83α Όσκαρ για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, αλλά δεν μπήκε στην τελική λίστα.

Αναδρομικά ντοκιμαντέρ του προβλήθηκαν στο ARSENAL CINEMA, Ινστιτούτο Κινηματογράφου (Βερολίνο) και Crossing Europe Filmfestival (Linz), BELDOX (Βελιγράδι), ZAGREBDOX (Κροατία) i MAXII, το Εθνικό Μουσείο Τέχνης του 21ου αιώνα (Ρώμη).

Το 2017, ο Ντέβιτς υπέγραψε τη Διακήρυξη για την Κοινή Γλώσσα των Κροατών, των Σέρβων, των Βόσνιων και των Μαυροβουνίων.Signatories of the Declaration on the Common Language, official website, retrieved on 2018-08-16.

 Φιλμογραφία 
Ταινία μεγάλου μήκους: Οι Μαύροι ( Crnci, 2009, συν-σκηνοθέτης)

Ντοκιμαντέρ:

 Η ευχαρίστηση του εαυτού μεταξύ των Κροατών ( Samozadovoljavanje u Hrvata, 2003)
 Σαββατοκύριακο στο Σισάκ ( Vikend u Sisku, 2001),
 Εισαγόμενα Κοράκια ( Uvozne vrane, 2004),
 Δεν έχω τίποτα ωραίο να σου πω ( Nemam ti šta reć' lijepo, 2006),
 Τρία ( Tri, 2008),
 Όλα θα πάνε καλά ( Ma sve ce biti u redu, 2008),
 Happy Land ( Sretna zemlja, 2009),
 Η Πλημμύρα ( Poplava, 2010)
 Two Furnaces for Udarnik Josip Trojko ( Dvije peći za udarnika Josipa Trojka, 2012)
 Δον Ζουάν: Με συγχωρείτε, δεσποινίς! (2011),
 65+ (2016),
 Το Καφέ Χαλυβουργίο ( Buffet Željezara, 2017),
 Στο όνομα της Κροατίας ( U ime Republike Hrvatske, 2018 ),
 Στο Νερό ( Na vodi, 2018),
 Το κτήριο ( Hrvatskog narodnog preporoda, 2022)

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Goran Dević στο Film.hr 


Κατηγορία:Κροάτες σκηνοθέτες κινηματογράφου