Εθνικό Πάρκο Λενσόις Μαρανιένσες

Το Εθνικό Πάρκο Λενσόις Μαρανιένσες (πορτογαλικά: Parque Nacional dos Lençóis Maranhenses) είναι εθνικό πάρκο στην πολιτεία Μαρανιάο, στη βορειοανατολική Βραζιλία, ακριβώς ανατολικά του Κόλπου του Σάο Ζοσέ. Κηρύχθηκε υπό προστασία στις 2 Ιουνίου 1981 και το πάρκο εκτάσεως 155.000 εκταρίων περιλαμβάνει 70 χλμ. της ακτογραμμής και εσωτερικό που αποτελείται από κυματιστούς αμμόλοφους. Από το 2024 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Κατά τη διάρκεια της περιόδου των βροχών, οι κοιλάδες ανάμεσα στους αμμόλοφους γεμίζουν με λιμνοθάλασσες γλυκού νερού, που δεν αποστραγγίζονται λόγω του αδιαπέραστου βράχου από κάτω. Το πάρκο φιλοξενεί μια σειρά ειδών, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων που αναφέρονται ως απειλούμενα, και έχει γίνει δημοφιλής προορισμός για οικοτουρίστες.

 Φυσική γεωγραφία 
Το πάρκο βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή της Βραζιλίας στην πολιτεία Μαρανιάο, κατά μήκος της ανατολικής ακτής, που συνορεύει με 7ο χλμ. των παραλιών κατά μήκος του Ατλαντικού Ωκεανού. Στην ενδοχώρα, συνορεύει με τον ποταμό Παρναΐμπα, τη λεκάνη Σάο Ζοσέ και τους ποταμούς Ιταπεκουρού, Μουνίμ και Περιά. Το πάρκο περιλαμβάνει μια έκταση 155.000 εκταρίων, που αποτελείται κυρίως από εκτεταμένους παράκτιους αμμόλοφους (που αποτελούνται από βαρχανοειδείς αμμόλοφους), που σχηματίστηκαν κατά την ύστερη Τεταρτογενή περίοδο.

Ενώ μεγάλο μέρος του πάρκου μοιάζει με έρημο, η περιοχή δέχεται περίπου 1.200 χλστ. βροχής ετησίως, ενώ οι έρημοι, εξ ορισμού, δέχονται λιγότερα από 250 χλστ. ετησίως.  Περίπου το 70% αυτής της βροχόπτωσης συμβαίνει μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου και Μαΐου.

Η άμμος μεταφέρεται στο πάρκο από το εσωτερικό της ηπείρου από τους ποταμούς Παρναΐμπα και Πρεγκίσας, όπου στη συνέχεια οδηγείται πίσω στην ενδοχώρα έως και 50 χλμ. από τους ανέμους, δημιουργώντας μια σειρά από αμμόλοφους που υψώνονται έως και 40 μέτρα σε ύψος. Κατά τη διάρκεια της περιόδου των βροχών, μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου και Ιουνίου, οι καταιγίδες γεμίζουν τους χώρους ανάμεσα στους αμμόλοφους με λιμνοθάλασσες γλυκού νερού έως και 100 μέτρα σε μήκος και 3 μέτρα σε βάθος και μαζί αποτελούν το 41% της έκτασης του πάρκου. Το νερό στις λιμνοθάλασσες εμποδίζεται να αποστραγγιστεί από ένα στρώμα αδιαπέραστου βράχου που βρίσκεται κάτω από την αμμώδη επιφάνεια.  Οι λιμνοθάλασσες έχουν συνήθως θερμοκρασία μεταξύ  και , pH μεταξύ 4,9 και 6,2 και χαμηλά επίπεδα διαλυμένων θρεπτικών συστατικών. Όταν επιστρέφει η ξηρή περίοδος, τα σώματα νερού εξατμίζονται γρήγορα, χάνοντας έως και 1 μέτρο βάθους ανά μήνα.

Στο εσωτερικό του πάρκου βρίσκονται δύο οάσεις, η Queimada do Britos, που καλύπτει έκταση 1.100 εκατρίων και η Baixa Grande, που καλύπτει μια έκταση 850 εκταρίων.

Η περιοχή του πάρκου έχει μέση ετήσια θερμοκρασία μεταξύ  και  και ετήσια διακύμανση θερμοκρασίας περίπου 1,1 °C.

 Οικολογία 
Οι λιμνοθάλασσες στο πάρκο συχνά συνδέονται μεταξύ τους, καθώς και με τα ποτάμια που διασχίζουν την περιοχή. Είναι το σπίτι πολλών ειδών ψαριών και εντόμων, συμπεριλαμβανομένου του λυκόψαρου, το οποίο τρυπώνει σε υγρά στρώματα λάσπης και παραμένει αδρανές κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου.  Εκτός από τους αμμόλοφους που αποτελούν το επίκεντρο του πάρκου, το οικοσύστημα περιλαμβάνει επίσης περιοχή οικοσυστημάτων ρεστίνγκα και μαγκρόβιων δασών. 

Το πάρκο φιλοξενεί τέσσερα είδη που περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Απειλούμενων Ειδών της Βραζιλίας, την πορφυρή ίβιδα (Eudocimus ruber), τη νεοτροπική ενυδρίδα (Lontra longicaudis), την τιγρογαλή (Leopardus tigrinus) και τον μανάτο των Δυτικών Ινδιών (Trichechus manatus). Το πάρκο περιλαμβάνει επίσης 133 είδη φυτών, 112 είδη πτηνών και τουλάχιστον 42 είδη ερπετών.

 Τουρισμός 
Το Εθνικό Πάρκο Λενσόις Μαρανιένσες δέχεται έως και 60.000 επισκέπτες ετησίως. Οι κοινές δραστηριότητες μέσα στο πάρκο περιλαμβάνουν σέρφινγκ, κανό και ιππασία.

 Στη λαϊκή κουλτούρα 
Το πάρκο εμφανίστηκε στη βραζιλιάνικη ταινία Casa de Areia (Σπίτι από Άμμο). Το «Kadhal Anukkal», ένα τραγούδι από την ταινία στη ταμίλ γλώσσα Enthiran, με πρωταγωνιστές τους Ρατζίνικαντ και Αϊσβάρια Ράι γυρίστηκε επίσης στο πάρκο. Οι ταινίες Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018) και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019) χρησιμοποίησαν το τοπίο του πάρκου ως τον πλανήτη Vormir.

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

Λενσοις Μαρανιενσες εθνικο παρκο
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Βραζιλία