Δρυϊνόπολις

Η Δρυϊνόπολις ή Δρυϊνούπολις είναι η ιστορική ονομασία της ιστορικής περιοχής της Δρόπολης, στην σημερινή νοτιοδυτική Αλβανία (στην δυτική πλευρά της ιστορικής Βόρειας Ηπείρου) και τη σημερινή βορειοδυτική Ελλάδα στην Περιφέρεια Ηπείρου. Η καρδιά αυτής της περιοχής είναι η κοιλάδα του ποταμού Δρίνου. Μια ελληνορθόδοξη επισκοπή με αυτό το όνομα ιδρύθηκε το 449 μ.Χ. καθώς και θέμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Δεσποτάτου της Ηπείρου (10ος-14ος αιώνας). Σήμερα το όνομα της Δρυϊνοπόλεως σώζεται στην τοπική μητροπολιτική επισκοπή της Εκκλησίας της Ελλάδος για το ελληνικό τμήμα της περιοχής, ενώ το αλβανικό τμήμα υπάγεται στη θρησκευτική δικαιοδοσία της μητρόπολης Αργυροκάστρου της Ορθόδοξης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας.

Θέμα Δρυϊνοπόλεως
Η περιοχή της Δρυϊνοπόλεως βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Δρίνου.Strässle, 2006, p. 173 Περί το 1000 πέρασε υπό τον έλεγχο του βουλγαρικού στρατού του Σαμουήλ,Strässle, 2006, p. 200 αλλά ο βυζαντινός έλεγχος αποκαταστάθηκε το 1018/1019.Strässle, 2006, p. 452 Ως μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η Δρυϊνόπολις διαμόρφωσε ένα δευτερεύον θέμα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορος Βασιλείου Β´ (ηγεμόνευσε εν έτει  976–1025). Ο Βασίλειος ίδρυσε εκεί και φρουρά υπό τη διοίκηση ενός στρατηγού.Strässle, 2006, p. 459

Σύμφωνα με την ιστορία του Ιωάννη Σκυλίτζη, η δημιουργία του θέματος της Δρυϊνοπόλεως, καθώς και της κοντινής Κολωνείας, και η εγκατάσταση βυζαντινών αιχμαλώτων του βουλγαρικού στρατού στόχευε στην ενίσχυση των βυζαντινών θέσεων στην Ήπειρο έναντι μελλοντικών εχθρικών επιθέσεων από την κεντρική και τη δυτική Μακεδονία. Η βουλγαρική απειλή εξαφανίστηκε προσωρινά μετά την προσάρτηση της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας.Prinzing, 1997, p. 191

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο του Δεσποτάτου της Ηπείρου, ενός ελληνικού διαδόχου κράτους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Δρυϊνόπολις αποτέλεσε ένα από τα θέματα του Δεσποτάτου. Στα τέλη του 14ου αιώνα, η Δρυϊνόπολις αποτέλεσε διαμάχη μεταξύ του Δεσποτάτου της Ηπείρου και της αλβανικής φυλής των Ζενεβισσαίων.Ellis, Klusáková, 2007,  p.135 Το 1399 ο ελληνικός πληθυσμός της Δρυϊνοπόλεως ενώθηκε με τον Δεσπότη της Ηπείρου, Ησαύ, στην εκστρατεία του εναντίον διαφόρων φυλών Αλβανών και Αρμάνων.Hammond, 1976, p. 61: «Όταν ο Ησαύ, ο Ιταλός ηγεμών των Ιωαννίνων, πέρασε στην επίθεση το 1399, είχε ήδη κερδίσει τους Μαζαράκιδες (Αλβανούς) και τους Μαλακασαίους (ενδεχομένως βλαχόφωνους) και στρατολόγησε Έλληνες προφανώς από το Ζαγόρι του Πάπιγκου (πάνω από την Κόνιτσα), και η Δρυϊνούπολις με το Αργυρόκαστρο και τα μεγάλα Ζαγόρια» Πριν την οθωμανική κατάκτηση της περιοχής το 1418, ελεγχόταν από τον Ιωάννη Ζενεβίση (1411-1418).Ellis, Hálfdanarson, 2006, p. 100Nicol, 1984, p. 179

Παραπομπές

Κατηγορία:Νομός Αργυροκάστρου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ιωαννίνων
Κατηγορία:Μεσαιωνική Ήπειρος
Κατηγορία:Οθωμανική Ήπειρος
Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως