Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας

Η Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας είναι ένα διεπιστημονικό πεδίο που μελετά την αλληλεπίδραση μεταξύ της θρησκευτικής πίστης, δηλ. της θρησκευτικότητας/πνευματικότητας και του φυσικού περιβάλλοντος, εστιάζοντας στις βιοψυχολογικές, συμπεριφορικές, ηθικές και κοινωνικές διαστάσεις αυτής της σχέσηςΓεωργόπουλου, Α. (2002), Περιβαλλοντική Ηθική, Αθήνα: Gutenberg.. Εξετάζει πώς οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και πρακτικές των επί μέρους πιστών ή θρησκειακών συστημάτων (Ομολογιών, Πατριαρχείων κ.λπ.) επηρεάζουν τις στάσεις και τις συμπεριφορές των θρησκευόμενων ανθρώπων απέναντι στο περιβάλλον, καθώς και πώς το φυσικό περιβάλλον επηρεάζει και διαμορφώνει τη θρησκευτική εμπειρία και την περιβαλλοντική συνείδησηBarker, M. (2008). “The earth is the Lord's: the biblical view of the Environment”, International Journal for the Study of the Christian Church 8 (3) 192-202.. Το πεδίο αυτό συνδυάζει στοιχεία από την Ψυχολογία της ΘρησκείαςΒλ. Ψυχολογία της Θρησκείας, την Κοινωνιολογία της Θρησκείας, την Περιβαλλοντική Ψυχολογία και τη Θεολογία (βλ. Οικοθεολογία), με σκοπό την προώθηση μιας ολιστικής κατανόησης της ηθικής ευθύνης τού ανθρώπου προσωπικά και των απανταχού της γης Θρησκειών ή θρησκευτικών Κινημάτων και χριστιανικών Εκκλησιών συλλογικά ως διαχειριστών τής κτίσης, αλλά, παράλληλα, και την αντιμετώπιση των σύγχρονων περιβαλλοντικών προκλήσεων, όπως το οικολογικό ζήτημα και η κλιματική κρίση.

 Ιστορία της Περιβαλλοντικής Ψυχολογίας της Θρησκείας 
Ο Δρ. Γεώργιος Σωτ. Φουντουλάκης, μέλος Ε.ΔΙ.Π. του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., έχει συνεισφέρει σημαντικά στην ανάπτυξη της Περιβαλλοντικής Ψυχολογίας της Θρησκείας στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα μέσα από το έργο του «Οικοψυχολογία και Οικολογία των ανθρώπινων επιδόσεων» (Εκδόσεις Ηρόδοτος, 2024), εξετάζει την κλιματική-περιβαλλοντική κρίση από θρησκειοψυχολογική σκοπιά. Η μελέτη του αναδεικνύει τις επιπτώσεις της κρίσης στην ψυχική και σωματική υγεία, καθώς και τη σύνδεση μεταξύ πνευματικότητας, περιβαλλοντικής συνείδησης και Ορθόδοξης χριστιανικής θεολογίας. Επιπλέον, ο Δρ. Φουντουλάκης διερευνά πώς η Ψυχολογία της θρησκείας μπορεί να προωθήσει μια πνευματική στάση ζωής που ενισχύει την οικολογική ευαισθητοποίηση και την αειφορία. Μέσα από επιστημονικές μονογραφίες, άρθρα και εισηγήσεις σε συνέδρια, έχει συμβάλει στη διεύρυνση του διαλόγου για τη σχέση ανθρώπου-περιβάλλοντος, τονίζοντας την ευθύνη των θρησκευτικών κοινοτήτων στην αντιμετώπιση παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Bergmann, S. (1991). Religion, Space, and the Environment, Routledge, London & New York.
 Berry, E. & Albro, R. (2018). Church, Cosmovision and the Environment. Religion and Social Conflict in Contemporary Latin America. Routledge.
 Cooper, D. & Palmer, J. A. (1998). Spirit of the Environment. Religion, Value and Environmental Concern. Taylor & Francis eBooks.
 Cornell, J. (2014). The Sky and Earth Touched Me: Sharing Nature Wellness Exercises. Crystal Clarity Publ.
 Eom, K., Saad, C.S & Kim, H.S., “Religiosity moderates the link between environmental beliefs and pro-environmental support: The role of belief in a controlling god”, Personality and Social Psychology Bulletin 47 (6) 891-905.
 Φουντουλάκη, Γ. (2022), «Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας», Πανεπιστημιακές Σημειώσεις, Αθήνα.
 ______, (2023) “Περιβαλλοντική Ψυχολογία της Θρησκείας και Οικοθεολογία” (ηλεκτρονική υπό έκδοση), περιοδ. Theophany,
 Φουντουλάκη, Γ. (2023)  Οικοψυχολογία και Οικολογία των Ανθρωπίνων Επιδόσεων. Εκδόσεις Ηρόδοτος, Αθήνα.
 Gschwandtner, C. (2010). “Orthodox ecological theology: Bartholomew I and Orthodox contributions to the ecological debate”, International Journal for the Study of the Christian Church 10 (2-3), 130-143.
 Kinsley, D. (1995). Ecology and religion: Ecological spirituality in cross cultural perspective. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
 LeVasseur, T. & Peterson, A. (2016). Religion and Ecological Crisis: The “Lynn White Thesis” at Fifty. Routledge.
 Naess, A. (1992). “Deep ecology and ultimate premises”, Society and Nature, II (September/December), 108–110.
 Συγκολλίτου, Ε. (2009), Περιβαλλοντική Ψυχολογία, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
 Taylor, B. (1996). “Earth first!: From primal spirituality to ecological resistance”, In R. Gottlieb (ed.), This sacred earth. New York: Routledge.