Θρησκευτικός εθνικισμός

Ως θρησκευτικός εθνικισμός, περιγράφεται η ιδεολογία, η οποία συνδυάζει τον εθνικισμό με μια συγκεκριμένη θρησκευτική πίστη ή δόγμα. Η σχέση αυτή μπορεί να αναλυθεί σε δύο πτυχές: την πολιτικοποίηση της θρησκείας και την επιρροή της θρησκείας στην πολιτική.

Στην πρώτη πτυχή, μια κοινή θρησκεία μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβάλλει στην αίσθηση της εθνικής ενότητας, έναν κοινό δεσμό μεταξύ των πολιτών του έθνους. Μια άλλη πολιτική πτυχή της θρησκείας είναι η υποστήριξη μιας εθνικής ταυτότητας, παρόμοια με μια κοινή εθνότητα, γλώσσα ή πολιτισμό. Η επιρροή της θρησκείας στην πολιτική είναι περισσότερο ιδεολογική, όπου οι τρέχουσες ερμηνείες των θρησκευτικών ιδεών εμπνέουν τον πολιτικό ακτιβισμό και τη δράση - για παράδειγμα, ψηφίζονται νόμοι για την ενίσχυση της αυστηρότερης θρησκευτικής προσήλωσης.

Ο θρησκευτικός εθνικισμός με ιδεολογικό γνώμονα μπορεί να μην στρέφεται απαραίτητα κατά άλλων θρησκειών καθεαυτού, αλλά μπορεί να εκφράζεται ως απάντηση στη νεωτερικότητα και, ειδικότερα, στον κοσμικό εθνικισμό. Πράγματι, ο θρησκευτικός εθνικισμός μπορεί να εκφράζεται ως το δυαδικό του κοσμικού εθνικισμού. Έθνη-κράτη των οποίων τα σύνορα είναι σχετικά πρόσφατα ή που έχουν βιώσει την αποικιοκρατία, μπορεί να είναι πιο επιρρεπή στον θρησκευτικό εθνικισμό, ο οποίος μπορεί να αντιπροσωπεύει μια πιο αυθεντική ή "παραδοσιακή" απόδοση της ταυτότητας. Έτσι, υπήρξε μια παγκόσμια άνοδος του θρησκευτικού εθνικισμού στον απόηχο του τέλους του ψυχρού πολέμου, αλλά και καθώς η μετα-αποικιακή πολιτική (που αντιμετωπίζει σημαντικές αναπτυξιακές προκλήσεις, αλλά και την πραγματικότητα των αποικιοκρατικά καθορισμένων, και ως εκ τούτου κάπως τεχνητών, συνόρων) τέθηκε υπό αμφισβήτηση. 

Ο κίνδυνος είναι ότι όταν το κράτος αντλεί πολιτική νομιμοποίηση από την προσήλωση στα θρησκευτικά δόγματα, αυτό μπορεί να αφήσει ένα άνοιγμα σε προφανώς θρησκευτικά στοιχεία, θεσμούς και ηγέτες, καθιστώντας τις επικλήσεις στη θρησκεία πιο "αυθεντικές", φέρνοντας πιο ρητά θεολογικές ερμηνείες στην πολιτική ζωή. Έτσι, η επίκληση της θρησκείας ως δείκτη εθνότητας δημιουργεί ένα άνοιγμα για πιο έντονες και ιδεολογικές ερμηνείες του θρησκευτικού εθνικισμού. Πολλοί εθνοτικοί και πολιτισμικοί εθνικισμοί περιλαμβάνουν θρησκευτικές πτυχές, αλλά ως δείκτη της ταυτότητας της ομάδας και όχι ως εγγενές κίνητρο για εθνικιστικές διεκδικήσεις. Juergensmeyer, Mark. "The Worldwide Rise of Religious Nationalism", Journal of International Affairs, Summer 1996, 50, 1.

Χριστιανικός εθνικισμός

Οι χριστιανοί εθνικιστές επικεντρώνονται περισσότερο στην εσωτερική πολιτική, όπως η ψήφιση νόμων που αντικατοπτρίζουν την άποψή τους για τον χριστιανισμό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο χριστιανικός εθνικισμός τείνει να είναι συντηρητικός. Σε χώρες με κρατική εκκλησία, όπως η Ελλάδα, οι χριστιανοί εθνικιστές, επιδιώκουν να διατηρήσουν το καθεστώς ενός χριστιανικού κράτους. Προωθούν ενεργά θρησκευτικούς (χριστιανικούς) σκοπούς σε διάφορους τομείς της κοινωνικής ζωής, από την πολιτική και την ιστορία μέχρι τον πολιτισμό και την επιστήμη. Διακριτικές ριζοσπαστικοποιημένες μορφές θρησκευτικού εθνικισμού ή κληρικού εθνικισμού (κληρικός εθνικισμός ή κληρικο-εθνικισμός) αναδύθηκαν στην ακροδεξιά του πολιτικού φάσματος σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες ειδικά κατά την περίοδο του μεσοπολέμου στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.

Κατά τον Μεσαίωνα έγιναν προσπάθειες για την ίδρυση ενός παγχριστιανικού κράτους με την ένωση των χωρών εντός της Χριστιανοσύνης. Ο χριστιανικός εθνικισμός έπαιξε ρόλο σε αυτή την εποχή κατά την οποία οι χριστιανοί αισθάνθηκαν την παρόρμηση να ανακτήσουν τα εδάφη στα οποία άνθισε ο χριστιανισμός. Μετά την άνοδο του Ισλάμ, ορισμένα τμήματα της Βόρειας Αφρικής, της Ανατολικής Ασίας, της Νότιας Ευρώπης, της Κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής έχασαν τον χριστιανικό έλεγχο. Στην Πολωνία, ο εθνικισμός χαρακτηριζόταν πάντοτε από πίστη στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Ομάδες όπως η Εθνική Αναγέννηση της Πολωνίας χρησιμοποιούν συνθήματα όπως Wielka Polska Katolicka (Μεγάλη Καθολική Πολωνία) και διαμαρτύρονται έντονα κατά της νομιμοποίησης του γάμου των ομοφυλοφίλων και των αμβλώσεων. Συντηρητικές θρησκευτικές ομάδες που συνδέονται με το Radi o Maryja κατηγορούνται συχνά ότι υποθάλπουν εθνικιστικές και αντισημιτικές συμπεριφορές. Ο θρησκευτικός εθνικισμός που χαρακτηρίζεται από την κοινοτική προσκόλληση στην Ανατολική Ορθοδοξία και τις εθνικές Ορθόδοξες Εκκλησίες συναντάται σε πολλά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και κυρίως στη Ρωσική Ομοσπονδία.Juergensmeyer, Mark. "The Worldwide Rise of Religious Nationalism", Journal of International Affairs, Summer 1996, 50, 1.            India, a Country Study, United States Library of Congress, Note on Ethnic groups   

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Εθνικισμός