Μανιτάρι ψιλοκυβίνης

Τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης, κοινώς γνωστά ως μαγικά μανιτάρια, είναι μια πολυφυλετική άτυπη ομάδα μυκήτων που περιέχουν ψιλοκυβίνη η οποία μετατρέπεται σε ψιλοκίνη κατά την κατάποση.   Τα βιολογικά γένη που περιέχουν μανιτάρια ψιλοκυβίνης περιλαμβάνουν την Ψιλοκύβη (Psilocybe), Panaeolus (συμπεριλαμβανομένης της Copelandia ), Inocybe, Pluteus, Gymnopilus και Pholiotina .  Τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης χρησιμοποιούνται και συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σε αυτόχθονες πολιτισμούς του Νέου Κόσμου σε θρησκευτικά, μαντικά ή πνευματικά πλαίσια.  Χρησιμοποιούνται επίσης ως ψυχαγωγικά ναρκωτικά. Μπορεί να απεικονίζονται στη τέχνη της Λίθινης Εποχής στην Αφρική και την Ευρώπη, αλλά παρουσιάζονται πιο διάσημα στα προκολομβιανά γλυπτά και γλυφές που εμφανίζονται σε όλη τη Βόρεια, Κεντρική και Νότια Αμερική.

 Φυσικοί βιότοποι   

Σε μια έρευνα του 2000 για την παγκόσμια διανομή των μανιταριών χιλοκυβίνης, ο Gastón Guzmán και οι συνεργάτες τους εξέτασαν διάφορα είδη, τα οποία κατανέμονται στα ακόλουθα γένη : Ψιλοκύβη (Psilocybe) (116 είδη), Γυμνόπιλος(Gymnopilus) (14 είδη), Panaeolus (13), Copelandia (12), Pluteus (6) Inocybe (6), Pholiotina (4) and Galerina (1). Ο Guzmán αύξησε την εκτίμηση του για τον αριθμό των ειδών του γένους Ψιλοκύβης που περιέχουν ψιλοκυβίνη σε 144 σε μια έρευνα του 2005. 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Pschoactive_Psilocybe_distribution.svg|κέντρο|μικρογραφία|450x450εσ|Παγκόσμια κατανομή 100+ ψυχοτρόπων ειδών του γένους της Ψιλοκύβης 
Πολλά από αυτά εντοπίζονται στο Μεξικό (53 είδη), με τα υπόλοιπα να διανέμονται στον Καναδά και στις ΗΠΑ (22 είδη, Ευρώπη (16), Ασία (15, Αφρική (4) και Αυστραλία και σχετιζόμενα νησιά (19). Γενικά τα είδη που περιέχουν ψιλοκυβίνη, είναι μανιτάρια με ελάσματα και σκουρόχρωμα σπόρια, τα οποία αναπτύσσονται σε λιβάδια και δάση στους υποτροπικούς και τους τροπικούς, συνήθως σε εδάφη πλούσια σε χούμος και υπολείμματα φυτικής ύλης. Τα μανιτάρια ψιλοκυβίνης είναι παρόντα σε όλες τις ηπείρους, αλλά η πλειοψηφίας των ειδών εντοπίζονται σε υποτροπικά υγρά δάση. Το πιο συνηθισμένο είδος στους τροπικούς του γένους  της Ψιλοκύβης είναι η Ψιλοκύβη η κουβανή (Psilocybe cubensis) . Η Ψιλοκύβη η ημιλογχοειδής (Psilocybe semilanceata), η οποία θεωρείται το πιο συνιθισμένη μανιτάρι ψιλοκυβίνης στον κόσμο, εντοπίζεται σε εύκρατα μέρη της Ευρώπης, Βόρειας Αμερικής, Ασίας, Νότιας Αμερικής, Αυστραλίας και Νέα Ζηλανδίας, ενώ απουσιάζει από το Μεξικό. Το 2023 δύο νέα είδη του γένους Ψιλοκύβη, τα Psilocybe ingeli και Psilocybe maluti, περιεγράφηκαν στην Νότια Αφρική.

Μερικοί βωλίτες, οι οποίοι δεν είναι κοντινοί συγγενείς με κανένα από τα γνωστά είδη μανιταριών που περιέχουν ψιλοκυβίνη, έχει αναφερθεί ότι είναι παραισθησιογόνα, για παράδειγμα στην επαρχία Γιουνάν της Κίνας. Δεν είναι γνωστό το ακριβές είδος, ούτε και οι ακριβείς ενεργές ουσίες σε αυτά τα μανιτάρια, αν και κάποιες άγνωστες ινδολικές ενώσεις είχαν αναφερθεί από τον Albert Hofmann σε κάποιους βωλίτες, όπως ο Boletus manicus.

 Σύσταση 
+ΦωσφορυλιωμέναΑποφωσφορυλιωμέναΑντίδραση "τίναγμα-του-κεφαλιού" σε τρωκτικά (HRT)Νορβαιοκυστίνη ()4-υδροξυτρυπταμίνη (4-HT)ΌχιΒαιοκυστίνη ()Νορψιλοκίνη ()ΌχιΨιλοκυβίνη ()Ψιλοκίνη ()ΝαιΑερουγινασκίνη ()4-HO-TMTΌχιΣημειώσεις: (1) Τα φωσφορυλιωμένα συστατικά είναι ή θεωρείται ότι είναι πρόδρομες ουσίες των αποφωσφορυλιωμένων συστατικών. (2) Η αντίδραση "τίναγμα-του-κεφαλιού" (HTR) είναι μια συμπεριφορική ένδειξη των αποτελεσμάτων των ψυχεδελικών ουσιών σε τρωκτικά.  Αναφορές: 
Η σύσταση των μαγικών μανιταριών ποικίλλει από γένος σε γένος και από είδος σε είδος. Το κύριο συστατικό είναι η ψιλοκυβίνη,  η οποία μετατρέπεται σε ψιλοκίνη για να παράξει ψυχοδραστικά αποτελέσματα. 

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Μανιτάρια