Ο δρόμος των κακόφημων σπιτιών

Ο δρόμος των κακόφημων σπιτιών () είναι ιταλική δραματική ταινία του 1961 σε σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι βασισμένη σε μυθιστόρημα του Μάριο Πράτεσι. Πρωταγωνιστούν η Κλάουντια Καρντινάλε και ο Ζαν Πολ Μπελμοντό.

Η υπόθεση αναφέρεται σε έναν νεαρό αγρότη (Μπελμοντό) που φτάνει στη Φλωρεντία, στα τέλη του περασμένου αιώνα, για να δουλέψει για τον πλούσιο θείο του, όπου εκεί ερωτεύεται μια πόρνη (Καρντινάλε). 

 Πλοκή 
1885, εξοχή της Φλωρεντίας. Μετά τον θάνατο του πατριάρχη μιας αγροτικής οικογένειας, το κτήμα «Viaccia» κληρονομούν όλα τα παιδιά του, παρά τη ρητή τελευταία επιθυμία του να το αφήσει στον γιο του Στέφανο, ο οποίος πάντα το φρόντιζε. Ένας από τους κληρονόμους, ο Φερδινάντο, ο οποίος έκανε μια μέτρια περιουσία με το οινοποιείο του στη Φλωρεντία, ανέλαβε τις μετοχές των άλλων και επέτρεψε στον Στέφανο να συνεχίσει να φροντίζει την περιουσία μέχρι το θάνατό του.

Ο Στέφανο στέλνει τον γιο του Αμέριγκο με το παρατσούκλι "Τσίγκο" να δουλέψει με τον αδελφό του Φερδινάντο, με την προοπτική μιας όχι μακρινής κληρονομιάς, δεδομένης της κακής υγείας του Φερδινάντο. Όμως, έχοντας φτάσει στην πόλη, ο Αμέριγκο ερωτεύεται τη γοητευτική ιερόδουλη Μπιάνκα, ξεκινώντας μια δαπανηρή σχέση που τον οδηγεί να ληστέψει τον θείο του, ο οποίος σύντομα το αντιλαμβάνεται και τον στέλνει πίσω στην επαρχία, ντροπιασμένο. Ο Φερδινάντο υποκινείται εναντίον του ανιψιού του από τη σύντροφό του, που δεν παντρεύτηκε ποτέ και μητέρα ενός νόθου παιδιού, που έχει κάθε συμφέρον να διαφωνήσει μεταξύ του Φερδινάντο και της υπόλοιπης οικογένειάς του.

Ο Αμερίγκο δεν μπορεί να ξανασυνηθίσει τη ζωή του αγρότη, επίσης επειδή ο πατέρας του τον αναγκάζει να κάνει τις πιο βαριές δουλειές, ως τιμωρία για την κακή συμπεριφορά του, που έχει θέσει σε κίνδυνο το μέλλον όλων τους. Στη συνέχεια ο Αμέριγκο επιστρέφει στη Φλωρεντία, όπου ανακαλύπτει ότι η Μπιάνκα στο μεταξύ έχει ήδη βρει έναν νέο νεαρό φίλο με τον οποίο θα τον αντικαταστήσει. Στη συνέχεια προσλαμβάνεται ως επιστάτης στο καζίνο όπου ασκεί το επάγγελμά του, για να μείνει όσο το δυνατόν πιο κοντά της και να προσπαθήσει να την ξανακερδίσει. Στο μεταξύ συναντά και παρακολουθεί μια ομάδα αναρχικών, αλλά η αγάπη του για την Μπιάνκα υπερισχύει όλων των άλλων. Με κυνικό και αδιάφορο τρόπο, γίνεται μάρτυρας της καταστροφής της οικογένειάς του, όταν ο Φερδινάντο στο νεκροκρέβατό του αναγκάζεται σε γάμο με κυνηγετικό όπλο από την σύντροφό του, η οποία στη συνέχεια κληρονομεί την περιουσία του, συμπεριλαμβανομένης της «Viaccia».

Η Μπιάνκα, αφού ταπείνωσε και απέρριψε τον Αμέριγκο για την εξευτελιστική θέση στην οποία έχει περιέλθει, φαίνεται τελικά διατεθειμένη να ξαναρχίσει τη σχέση μαζί του. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των εορτασμών του καρναβαλιού στο καζίνο, ο Αμέριγκο μαχαιρώνεται από τον άλλο επίδοξο μνηστήρα της Μπιάνκα και όταν προσπαθεί να την ψάξει, αφού δραπετεύει από το νοσοκομείο, η Μπιάνκα βάζει τον ιδιοκτήτη του καζίνο να του πει ότι έχει φύγει. Έτσι ο Αμέριγκο αποφασίζει να επιστρέψει στη «Viaccia», όπου γίνεται θύμα της παρενόχλησης που επιφέρει η νέα ερωμένη του πατέρα του Στέφανο, απειλώντας την πώληση της φάρμας, και τελικά ο Αμερίγκο αιμορραγεί μέχρι θανάτου, λίγα βήματα από το σπίτι της οικογένειας. 

 Διανομή ρόλων 
300px|thumb|Ο Ζαν Πολ Μπελμοντό και η Κλαούντια Καρντινάλε σε σκηνή από την ταινία.

 Κυκλοφορία 
Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου 1962 στις κινηματογραφικές αίθουσες Μαξίμ και Τιτάνια στην Αθήνα.

 Υποδοχή 
 Κριτικές 
Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times έδωσε μια θετική κριτική στην ταινία αναφέροντας πως:«Ο δρόμος των κακόφημων σπιτιών (La Viaccia) είναι κάτι που πρέπει να δεις, μόνο και μόνο για την κινηματογράφιση του. Και οι ερμηνείες, όπως λέμε, είναι εξαιρετικές. Ο Ζαν-Πολ Μπελμοντό στον ρόλο του αγρότη που στέλνεται στην πόλη και ερωτεύεται μια ποθητή πόρνη, μεταδίδει μια διαπεραστική εντύπωση αγροτικής βλακείας, σωματικής και πνευματικής πείνας και κοινωνικής ανεπάρκειας. Και η Κλαούντια Καρντινάλε είναι εύρωστη αλλά σκληρή με μια παράξενη διαστροφή -προκλητικά κυκλοθυμική και εκκεντρική- ως πόρνη. Η Τζίνα Σαμάρκο ως μαντάμ, ο Πιέτρο Τζέρμι ως πατέρας του αγοριού και ο Πολ Φρανκέρ  ως κακός θείος του ξεχωρίζουν ανάμεσα σε μια πληθώρα χαρακτήρων που έχουν τη γνήσια εμφάνιση και σκληρότητα των τύπων του 19ου αιώνα. Και μια μουσική σύνθεση, βασισμένη στον Ντεμπισί, φτιάχνει τις κατάλληλες τονικές διαθέσεις». 

 Βραβεία & υποψηφιότητες 
 Βραβεία Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα Φεστιβάλ των Καννών  Χρυσός Φοίνικας Μάουρο Μπολονίνι  Νάστρο ντ' Αρτζέντο  Καλύτερος Παραγωγός Αλφρέντο Μπίνι ()  Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής Φλάβιο Μογκερίνι   Καλύτερη Μουσική Πιέτρο Πικιόνι  Καλύτερη Ενδυμασία Πιέρο Τόσι  Καλύτερη Φωτογραφία Λεονίντα Μπαρμπόνι 

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το Mario Pratesi Fonds στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Victoria στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο
 The Lovemakers at Le Film Guide

Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάουρο Μπολονίνι
Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ιταλικά μυθιστορήματα