Ερμαναφρίδος

Ο Ερμαναφρίδος, Hermanfrid, επίσης Hermanifrid ή Hermanafrid, , (απεβ. το 532) ήταν ο τελευταίος ανεξάρτητος βασιλιάς των Θουριγγίων στη σημερινή Γερμανία. Ήταν ένας από τους τρεις γιους του βασιλιά Μπισίνου και της Λομβαρδής Mενίας. Τα αδέλφια του ήταν ο Μπαντέρικ, η Ραϊκούνδα (παντρεμένη με τον Λομβαρδό βασιλιά Βάχο) και ο Μπερτάχαρ.

Ο Ερμαναφρίδος νυμφεύτηκε την Aμαλαβέργα, κόρη της Aμαλαφρίδας, που ήταν κόρη του Θεοδέμιρου, μεταξύ 507 και 511. Η Αμαλβέργα ήταν και ανιψιά του Θεοδώριχου του Μεγάλου. Δεν είναι σαφές πότε ο Ερμαναφρίδος έγινε ηγεμόνας, αλλά αποκαλείται βασιλιάς (rex Τhoringorum) σε μία επιστολή του Θεοδώριχου, που χρονολογείται το 507. Αρχικά μοιράστηκε την εξουσία με τους αδελφούς του Μπαντέρικ και Μπερτάχαρ, αλλά αργότερα σκότωσε τον Μπερτάχαρ σε μία μάχη το 529, αφήνοντας ορφανή τη νεαρή κόρη εκείνου Ραδεγούνδη.

Σύμφωνα με τον Γρηγόριο της Τουρ, η Αμαλαβέργα ξεσήκωσε τώρα τον Ερμαναφρίδο εναντίον τού εναπομείναντος αδελφού του. Κάποτε τού έστρωσε μόνο το μισό τραπέζι για το γεύμα, και όταν αυτή ρωτήθηκε για τον λόγο, τού είπε ότι «ένας βασιλιάς που κατέχει μόνο το μισό τού βασιλείου, αξίζει να έχει το μισό τραπέζι γυμνό». Ξεσηκωμένος έτσι, ο Ερμαναφρίδος έκανε συμφωνία με τον βασιλιά τού Μετς, Θευδέριχο Α΄, να βαδίσουν εναντίον του Μπαντέρικ. Ο Μπαντέρικ κατακτήθηκε από τούς Φράγκους και αποκεφαλίστηκε, αλλά ο Ερμαναφρίδος αρνήθηκε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του προς τον Θευδέριχο Α΄, κάτι που οδήγησε σε εχθρότητα μεταξύ των δύο βασιλέων.

Το 531 ή το 532, ο Θευδέριχος Α΄, ο γιος του Θευδεβέρτος Α΄ και ο αδελφός του, ο βασιλιάς Χλωτάριος Α΄ τού Σουασόν επιτέθηκαν στους Θουρίγγιους. Οι Φράγκοι κέρδισαν μία μάχη κοντά στον ποταμό Ούνστρουτ και πήραν τη βασιλική έδρα στο Σίτινγκι (σημερινό Μπουργκσάιτουνγκεν). Ο Ερμαναφρίδος κατάφερε να διαφύγει, αλλά οι Φράγκοι συνέλαβαν την ανιψιά του Ραδεγούνδη (βλέπε Βενάντιος Φορτουνάτος, De excidio Thoringae) και τούς ανιψιούς του.

Ο Θευδέριχος έδωσε στον Ερμαναφρίδο εγγύηση ασφάλειας, τον διέταξε να έρθει στο Τσύλπιχ και τού έδωσε πολλά δώρα. Ενώ ο Ερμαναφρίδος μιλούσε με τον Θευδέριχο, κάποιος τον έσπρωξε από τα τείχη τής πόλης τού Τσύλπιχ, και ο Ερμαναφρίδος απεβίωσε. Oman, Charles. The Dark Ages, 476-918, Rivingtons, 1908, p. 114 Ο Γρηγόριος αναφέρει ότι ορισμένοι άνθρωποι, είχαν τολμήσει να προτείνουν ότι ο Θευδέριχος μπορεί να είχε κάποια σχέση με αυτό.

Στη συνέχεια, ο Ραδεγούνδη αναγκάστηκε να παντρευτεί τον βασιλιά Χλωτάριο Α΄, ενώ η σύζυγος τού Ερμαναφρίδου, η Αμαλαβέργα, κατέφυγε στους Οστρογότθους με τα παιδιά της Αμαλαφρίδα και Ροδελίνδη. Αργότερα αιχμαλωτίστηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Βελισάριο, και στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Αμαλαφρίδας έγινε αργότερα αυτοκρατορικός στρατηγός και η Ροδελίνδα παντρεύτηκε τον Λομβαρδό βασιλιά Aυδοΐνο.

Το βασίλειο τής Θουριγγίας τελείωσε με τον Ερμαναφρίδο. Η περιοχή ανατολικά τού ποταμού Ζάαλε καταλήφθηκε από σλαβικές φυλές, τη βόρεια Θουριγγία από τούς Σάξονες.

Η πτώση τής δυναστείας τής Θουριγγίας έγινε αντικείμενο πολλών επικών επών, το πιο γνωστό από τα οποία είναι το Rerum gestarum saxonicarum libri tres (του Βίντουκιντ του Κόρβεϋ), ένας σαξονικός μύθος που γράφτηκε το 967. Ο Ρούντολφ της Φούλντα αναφέρει μία σχετική ιστορία. Σε αυτή την έκδοση, οι Σάξονες υπό τον δούκα Αδουγάτο, ως σύμμαχοι των Φράγκων, είναι αυτοί που κερδίζουν τη μεγάλη μάχη στο Ούνστρουτ.

 Σχετικά με τις Πηγές 
Η κύρια πηγή αυτής της περιόδου είναι ο Γρηγόριος του Τουρ, ο οποίος αντιπροσωπεύει τη φραγκική άποψη. Ο Βίντουκιντ είναι πολύ μεταγενέστερος και έχει σαφώς ενσωματώσει μυθικά στοιχεία στην περιγραφή του. Ο Προκόπιος μνημονεύει τα γεγονότα μόνο εν παρόδω, στον βαθμό που επηρεάζουν την Ιταλία.

Γενεαλογία των Θουριγγίων

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

2. Hermanfried (c.490 - c.533) - Genealogy (geni.com)

Κατηγορία:Θουριγγία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Μεσαιωνικής Γερμανίας