Ιοφών

Ιοφών (αρχαία ελληνικά, Ἰοφῶν) ήταν αρχαίος Έλληνας τραγωδός, με καταγωγή από την Αθήνα. Ήταν γιος του Σοφοκλή και της Νικοστράτης. Έγραψε περισσότερες από 50 τραγωδίες, από τις οποίες καμία τους δεν έχει διασωθεί. Στον διαγωνισμό του έτους 428 π.Χ. Ο Ιοφών κέρδισε το δεύτερο βραβείο πίσω από τον Ευριπίδη (που συμμετείχε εκείνη τη χρονιά με την τραγωδία του Ιππόλυτος) και μετά από τον Ίον τον Χίο, αλλά κατηγορήθηκε ότι τον βοήθησε ο πατέρας του, Σοφοκλής. Aristófanes: Las ranas, edición de José García López, p. 78, Murcia:Universidad de Murcia, 1993, ISBN 84-7684-435-2. Μερικοί τίτλοι των τραγωδιών του είναι γνωστοί από τη Σούδα : Οι Βάκχες, βλ. "Βάκχες". Η Καταστροφή του Ίλιου, βλ. "Τροία". Αχιλλέας, βλ. "Αχιλλέας". Τήλεφος, βλ. "Τήλεφος". Ακταίων, βλ. "Ακταίων". Δεξαμενόςβλ. "Δεχαμενός". και Πενθέας . βλ. "Πενθέας". Máximo Brioso Sánchez y Antonio Villarrubia Medina: Aspectos del teatro griego antiguo, pp. 55 y 61, Sevilla: Universidad de Sevilla, 2005, ISBN 84-472-0848-6. Σούδα, "Ἰοφῶν". Ο Σούδα κατονομάζει επίσης έναν τραγικό με το όνομα Κλεοφῶν (Κλεοφῶν), αλλά έξι από τους επτά τίτλους —η μόνη εξαίρεση είναι ο Πενθέας— των τραγωδιών του Ιοφώντα που ονομάζει συμπίπτουν με του Κλεοφώντα, επομένως πιστεύεται ότι είναι ο ίδιος συγγραφέας. Πρόσθετοι τίτλοι που αποδίδει στο λήμμα του Κλεοφώντα είναι: Αμφιάραος (βλ. «Αμφιάραος»), Θυέστης (ν. «Θυέστης»), Λεύκιππος και Εριγόνη.) Λέγεται ότι ο Ιοφών είπε για τον πατέρα του, όταν ήταν 90 ετών, ότι στερείται λογικής και ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να μπορεί να διαχειρίζεται την περιουσία του. Το δικαστήριο, ωστόσο, συμφώνησε τον Σοφοκλή, όταν εκείνος, για να δείξει τη διαύγειά του, διάβασε μέρος της τραγωδίας του Οιδίπους επί Κολωνώ. Braulio Foz: Literatura griega: esto es, su historia, sus escritores y juicio critico de sus principales obras, p. 45, Zaragoza:Vicente Andrés (1854). 

Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς