Μαμέρκος Αιμίλιος Λέπιδος Λιβιανός

Ο Μαμέρκος Αιμίλιος Λέπιδος Λιβιανός, λατινικά: Mamercus Aemilius Lepidus Livianus, (απεβ, π. το 62 π.Χ.) Livianus died sometime between the death of Metellus Pius in 63 BC and Quintus Lutatius Catulus Capitolinus in 61 BC — see Broughton, pg. 185 ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής, που ήταν ύπατος το 77 π.Χ.

 Βιογραφία 
Ο Λιβιανός ήταν μία καλά συνδεδεμένη και ισχυρή μορφή στην πολιτική της Ύστερης  Δημοκρατίας. Μέλος τού αριστοκρατικού κόμματος, αδελφός τού Mάρκου Λίβιου Δρούσου τριβούνου των πληβείων και γιος τού Mάρκου Λίβιου Δρούσου υπάτου το 112 π.Χ., υιοθετήθηκε στους Aιμιλίους Λεπίδες.Anthon & Smith, pg. 432; Broughton, pg. 22 Η επιρροή του ήταν τέτοια, που μπόρεσε να μεσολαβήσει στον Λεύκιο Κορνήλιο Σύλλα για λογαριασμό του νεαρού Ιούλιου Καίσαρα, κάνοντας τον Σύλλα να σώσει τη ζωή τού Καίσαρα.Anthon & Smith, pg. 432 Ήταν επίσης νυμφευμένος με την Κορνηλία, την κόρη του Σύλλα.

Γύρω στο 91 π.Χ. ο Λιβιανός διαδέχθηκε τον αδελφό του Μάρκο Λίβιο Δρούσο ως έναν από τους αρχιερείς (pontifex) στο σύλλογο των αρχιερέων.Broughton, pg. 22 Υπηρέτησε με διάκριση στον Συμμαχικό Πόλεμο (91–87 π.Χ.), πιθανότατα υπηρετώντας ως λεγάτος υπό τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο. Επέτυχε κάποιες νίκες, με πιο αξιοσημείωτη τη δολοφονία τού στρατηγού των Mαρσών, Κόιντου Ποπαιδίου Σίλωνος, κατά τη διάρκεια της καταιγίδας στη Βενουσία.Broughton, pg. 42

Αν και μία φορά απέτυχε να εκλεγεί πραίτορας, ο Λιβιανός προσπάθησε ξανά, πετυχαίνοντας το αξίωμα μέχρι το 81.Broughton, pg. 75 Έλαβε υποψηφιότητα για το αξίωμα τού υπάτου το 77, πετυχαίνοντάς το μόνο αφού ο Γάιος Σκριβώνιος Κουρίων απέσυρε την υποψηφιότητά του για εκείνο το έτος υπέρ του Λιβιανού.Broughton, pg. 79 Ούτε ο Mαμέρκος, ούτε ο υπατικός συνάδελφός του δέχτηκαν μία υπατική εντολή στην Ισπανία, για να βοηθήσουν τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο στον Σερτωριανό πόλεμο.Gruen, pgs. 18-19 Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι απέκτησε επαρχιακή διοίκηση μετά τη λήξη της θητείας του.Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, Vol III, pg. 7

Μετά τη θητεία του ως υπάτου, ο Λιβιανός ήταν πιθανότατα στρατηγός, που υπηρετούσε υπό τον Μάρκο Αντώνιο Κρητικό το 74, στον οποίο είχε δοθεί έκτακτη εντολή να καθαρίσει τη Μεσόγειο Θάλασσα από πειρατές, που δρούσαν από την Κρήτη.Broughton, pg. 104 Μέχρι τα 70, μπορεί να ήταν πρώτος της Συγκλήτου (princeps Senatus), αν και τα στοιχεία δεν είναι πειστικά.Although Livianus was listed first on the roll of the Senate for that year, much of the prominence attached to that position had been undermined by the Sullan reforms of a decade before, and that this was by now merely a technical term — see Broughton, pg. 126 Κλήθηκε ως εχθρικός μάρτυρας εναντίον τού Γάιου Κορνήλιου το 65, ως μέρος των γεγονότων γύρω από την Α΄ Συνωμοσία τού Κατιλίνα.

 Οικογένεια 
Ο Λιβιανός είχε μία κόρη, την Αιμιλία Λεπίδα Ι, που αρραβωνιάστηκε για ένα διάστημα με τον εξάδελφό της Κάτωνα.

Οι ανιψιοί και τα ανίψια τού Λιβιανού: Σερουιλία η Πρεσβύτερη, Σερουιλία η Νεότερη, Γναίος Σερουίλιος Καιπίων, Μ. Π. Κάτων και Πορκία Κατωνίς, μπορεί να ζούσαν μαζί του μετά το τέλος των γονιών τους.

 Απεικονίσεις στη μυθοπλασία 
Ο Λέπιδος Λιβιανός εμφανίζεται στο μυθιστόρημα της Κολήν ΜακΚάλαφ Tο στέμμα από χόρτα και στις συνέχειές του.

Γενεαλογία

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 T. Robert S. Broughton, The Magistrates of the Roman Republic, Vol II (1952).
 Anthon, Charles & Smith, William, A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography (1860).
 Gruen, Erich S., The Last Generation of the Roman Republic (1995).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.