Ο Μύθος του Σίσυφου

Ο μύθος του Σίσυφου (γαλλικά: Le mythe de Sisyphe) είναι φιλοσοφικό δοκίμιο του Αλμπέρ Καμύ, δημοσιευμένο το 1942. Επηρεασμένος από φιλοσόφους όπως τον Σαίρεν Κίρκεγκωρ, τον Άρτουρ Σοπενχάουερ, και τον Φρίντριχ Νίτσε, ο Αλμπέρ Καμύ παρουσιάζει την φιλοσοφία του, αυτή του παραλόγου. Με βάση αυτόν, το παράλογο βρίσκεται στην αντιπαράθεση ανάμεσα στη θεμελιώδη ανθρώπινη ανάγκη να αποδοθεί νόημα στη ζωή και στην «παράλογη σιωπή» του σύμπαντος ως απάντηση. Ο Καμύ  ισχυρίζεται ότι η συνειδητοποίηση του παραλόγου δεν δικαιολογεί την αυτοκτονία, αλλά αντίθετα απαιτεί «εξέγερση», σκιαγραφίζοντας έτσι διάφορες προσεγγίσεις στην παράλογη ζωή.

Ο Καμύ ξεκίνησε το έργο του το 1940, κατά την πτώση της Γαλλίας, όταν εκατομμύρια πρόσφυγες τράπηκαν σε φυγή από τον προελαύνοντα γερμανικό στρατό. Αφιέρωσε αυτό το δοκίμιο στον Πασκάλ Πια.

 Ελληνικές μεταφράσεις 

 1970, Ελένη Καλκάνη, εκδόσεις Δαμιανός 
 1973, Βαγγέλης Χατζηδημητρίου, εκδόσεις Μπουκουμάνης 
 2007, Νίκη Καρακίτσου-Dougé, Μαρία Κασαμπαλόγλου-Ρομπλέν, εκδόσεις Καστανιώτη 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αλμπέρ Καμύ
Κατηγορία:Δοκίμια
Κατηγορία:Μη μυθοπλαστικά βιβλία