Μέστβιν Α΄ της Πομερανίας

μικρογραφία|204x204εσ| Σφραγίδα του "Mestvinus dux Pomeraniae".

Ο Μέστβιν Α΄, Mestwin I On a recently-discovered Seal-stamp of Duke Mestwin I., of East Pomerania," by H. Ernst Strehlke. - The Numismatic Chronicle, p. 158, Royal Numismatic Society (Great Britain), 1966  ,  ή  , Kασουβιανά: π. 1160 – 1/2 Μαΐου 1219 ή 1220) ήταν πρίγκιπας της Πομερελίας (Πομερανίας του Γκντανσκ), αποκαλούμενος ως princeps Pomoranorum, Loew PO: Danzig. Biographie einer Stadt, Munich 2011, p. 32: "Sambor [...] styled himself 'princeps Pomoranorum,' [...], but not 'dux,' which was the privilege of the Piasts." p. 33: "After Sambor's death [...] his brother Mestwin [...] strove after gaining ever greater independence from Poland. He confidently styled himself 'princeps in Danzk' and expanded southwards. His oldest son Swantopolk (Swietopelk), ruling from 1217 onwards, exploited Poland's fragmentation to acquire independence for his realm; already since 1227 he styled himself 'dux,' 'Duke of Pomerelia.'" από το 1205 περίπου μέχρι το τέλος του.

 Βιογραφία 
Ο Μέστγβιν Α΄ ήταν μέλος του Οίκου των Σαμποριδών, γιος του δούκα Σομπιέσλαβ Α΄ της Πομερελίας και μικρότερος αδελφός του Σάμπορ Α', τον οποίο διαδέχθηκε στην Πομερελία. Στους πίνακες του αβαείου Oλίβα, έξω από το Ντάντσιχ, καταγράφεται ως Pacificus («ο Ειρηνικός»).

Ως Mέστβιν Α΄, θεία χάριτι πρίγκιπας του Γνταντσκ (dei gracia princeps στο Γκντανσκ)), Wspomniany Mestwin I ... znamiennym zwrotem nunc princeps in Gdanzk podkreślił, że obecnie już nie w jednym z podrzędnych, ale w naczelnym grodzie się ..., p.59 of Zapiski historyczne, by Towarzystwo Naukowe w Toruniu, Wydział Nauk Historycznych  είχε ιδρύσει ένα μοναστήρι μοναχών (πιθανώς το αβαείο του Ζούκοβο του Τάγματος του Πρεμοντρέ), την καστελλανία της Μπιαλογκάρντα στα σύνορα με τα Πομερανικά εδάφη Σλάβε και Στολπ στον ποταμό Λέμπα και πολλά χωριά μεταξύ των ποταμών Ραντούνια και Σλούπια. Αφού ο βασιλιάς Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας είχε κατακτήσει τη νότια ακτή της Βαλτικής Θάλασσας με το Γκντανσκ κατά τη διάρκεια μίας σταυροφορίας κατά των Παλαιών Πρώσων, ο δούκας Mέστβιν το 1210 έπρεπε να αποδεχθεί την κυριαρχία της Δανίας, αλλά το επόμενο έτος κατάφερε να ελευθερωθεί ξανά.

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη Σβινισλάβα (απεβ. 1240), που παλαιότερα αναφερόταν ως κόρη του Ρατίμπορ Α΄ δούκα της Πομερανίας. Είχαν οκτώ παιδιά: 
 Γιαντβίγκα/Χέντβιχ, παντρεύτηκε τον Βλαντίσλαφ Οντόνιτς της Μεγάλης Πολωνίας.
 Σβιεντόπελκ Β΄, δούκας της Πομερανίας, διαδέχτηκε τον πατέρα του ως δούκας της Πομερελίας από το 1227.
 Μιροσλάβα, παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαφ Β΄ δούκα της Πομερανίας-Στετίν.
 Βιτοσλάβα, ηγουμένη του αβαείου Ζούκοβo.
 Βαρτσίσλαβ, δούκας στο Σφιέτσιε από το 1227.
 Σάμπορ Β΄ δούκας στο Λουμπισέβo από το 1233.
 Ράτιμπορ, δούκας στο Μπιάλογκραντ από το 1233.
 Mιλοσλάβα, μοναχή στο αβαείο Ζούκοβο.

 Δείτε επίσης 
 Κατάλογος δουκάτων και δουκών της Πομερανίας
 Η Πομερανία κατά τον Μεσαίωνα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Οίκος των Σαμποριδών