Ραμίρο Γ΄ του Λεόν

Ο Ραμίρο Γ', ισπαν.: Ramiro III, (π. 961 – 26 Ιουνίου 985), βασιλιάς του Λεόν (966–984), ήταν γιος του Σάντσο Α΄ του Παχύ και διάδοχός του σε ηλικία μόλις πέντε ετών. Reinhart Dozy, Histoire des Musulmans d'espagne (1932).

 Βιογραφία 
Κατά τη διάρκεια της ανηλικότητάς του, η αντιβασιλεία βρισκόταν στα χέρια δύο μοναχών: της θείας του Eλβίρας Ραμίρεθ, η οποία πήρε τον τίτλο της βασίλισσας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας, και στη συνέχεια της μητέρας του Tερέσας Aνσούρεθ, η οποία είχε τεθεί σε μοναστήρι μετά το τέλος τού συζύγου της. Ως συνέπεια αυτού, η βασιλεία του είναι γνωστή για την υποστήριξή της στον κλήρο.

 Η βασιλεία του 
Μεταξύ των πράξεων των αντιβασιλέων του κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του ήταν η επικύρωση μίας συνθήκης ειρήνης με τον Χαλίφη αλ-Χακάμ Β΄. Αντιμετώπισε επίσης τους Βίκινγκς, που είχαν εισβάλει στη Γαλικία. Με τη σύναψη της συνθήκης ειρήνης, ο βεζίρης Αλμανθόρ εισέβαλε στο βασίλειό του.

Όταν έφτασε στην ενηλικίωσή του και μετά τον γάμο του με τη Σάντσα (π. μετά το 983), ίσως κόρη του Γκόμεθ Ντίαθ, κόμη της Σαλδάνια, ο Ραμίρo προσπάθησε να καθιερώσει μία απολυταρχική μοναρχία, που είχε ως αποτέλεσμα την αποξένωση της ήδη αποσχιστικής Γαλικίας και Καστίλης. Αυτό, μαζί με τις συνεχείς καταστροφές που βίωσαν από τα χέρια των μουσουλμάνων, όπως η μάχη της Ρουέδα, η μάχη του Tορεβισέντε και η χειρότερη, που έλαβε χώρα στο Σαν Εστεβάν δε Γκόρμαθ υπό την αντιβασιλεία της θείας του το 975, οδήγησε τους ευγενείς της Γαλικίας το 982 στο να ανακηρύξουν τον Βερμούδο Β', γιο του Ορδόνιο Γ', βασιλιά της Γαλικίας. Έχασε τον θρόνο του από τον Βερμούδο Β΄ δύο χρόνια αργότερα, το 984. 

Οικογένεια
Είχε τουλάχιστον ένα παιδί με τη σύζυγό του Σάντσα Γκόμεθ, τον
 Oρδόνιο Ραμίρεθ, ο οποίος παντρεύτηκε την Κριστίνα Βερμούδεθ, κόρη του αντιπάλου του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν