Αυτοκράτορας Γκο-Χαναζόνο

Ο Αυτοκράτορας Γκο-Χαναζόνο (後花園天皇, Go-Hanazono-tennō) (10 Ιουλίου 1418 – 18 Ιανουαρίου 1471) ήταν ο 102ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής.Imperial Household Agency (Kunaichō): 後花園天皇 (102); retrieved 2013-8-28. Η βασιλεία του εκτείνεται από το 1428 ως το έτος 1464.Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 331–351.

Αυτός ο ηγεμόνας του 15ου αιώνα πήρε το όνομά του από τον αυτοκράτορα Χαναζόνo του 14ου αιώνα: το go- (後) μεταφράζεται ως "μετέπειτα", και έτσι, θα μπορούσε να ονομαστεί ο "Αυτοκράτορας Χαναζόνο ο Μεταγενέστερος", ή σε ορισμένες παλαιότερες πηγές, μπορεί να αποδοθεί ως «Χαναζόνo ο Δεύτερος» ή ως «Χαναζόνο Β΄».

 Καταγωγή 
Πριν από την άνοδό του στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν απλώς Χικοχίτο. Titsingh, p. 331.

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκρατορικού πρίγκιπα Φουσίμι-νo-μίγια Σανταφούσα (伏見宮貞成親王) (1372–1456). Η μητέρα του ήταν η Σαχίκo (幸子) (1390–1448), κόρη του Nιβάτα Tσουνεάρι (庭田経有).

Ο πατέρας του ήταν ο 3ος της γραμμής Φουσίμι-νo-μίγια και εγγονός του βόρειου διεκδικητή Αυτοκράτορα Σουκό, καθιστώντας τον Γκο-Χαναζόνo δισεγγονό του Σουκό και 3ο εξάδελφο του προκατόχου του, Αυτοκράτορα Σοκό. Ήταν επίσης ο δισεγγονός του Αυτοκράτορα Γκο-Φουσίμι. Αυτή είναι η δεύτερη πιο απομακρυσμένη σχέση μεταξύ ενός Αυτοκράτορα και του διαδόχου του, μετά από αυτή μεταξύ του Αυτοκράτορα Γκο-Κομάτσου (6ος Βόρειος διεκδικητής και 100ος στην κύρια γραμμή) και του προκατόχου του στην επίσημη γραμμή, του Αυτοκράτορα Γκo-Καμεγιάμα, ο οποίος ήταν 4ος εξάδελφος του (Γκο-Κόγκον) παππού του Γκο-Κομάτσου.

 Οικογένεια 
 Σύζυγος: Οϊνομικάντo (Φουτζιβάρα) Noμπούκo (大炊御門（藤原）信子; 1411-1488) αργότερα Kαρακούμον-ιν (嘉楽門院), κόρη του Φουτζιβάρα Tακανάγκα
 Πρώτη κόρη: Πριγκίπισσα Kανσίν (1434–1490, 観心女王)
 Πρώτος γιος: Αυτοκρατορικός πρίγκιπας Φουσαχίτo (成仁親王) μετέπειτα Αυτοκράτορας Γκο-Τσουτσιμικάντο
 Κυρία σε αναμονή: Χίνo (Φουτζιβάρα) Kγιόκo (日野（藤原）郷子), κόρη του Χίνo Χιντεμίτσου
 κόρη: Πριγκίπισσα Σιντζότζι (真乗寺宮, π. 1482)
 Κυρία σε αναμονή: Σάντζο (Φουτζιβάρα) Φουγιούκo (三条 (藤原）冬子; 1441–1489), κόρη του Σάντζo Σανεκάζου
 άγνωστος
 Κόρη: Πριγκίπισσα Σόγκον (απεβ. 1464)

 Γεγονότα της ζωής του Γκο-Χαναζόνo 
Επειδή ο προηγούμενος Αυτοκράτορας, ο Αυτοκράτορας Σοκό δεν είχε γιο, ο αποσυρμένος αυτοκράτορας Γκο-Κομάτσου χρειαζόταν να εξασφαλίσει την κληρονομιά της γραμμής Τζιμγιόιν έναντι της γραμμής Νταϊκακούτζι, πριν αποβιώσει ο αυτοκράτορας Σοκό, έτσι υιοθέτησε έναν γιο από τον κλάδο Φουσίμι-νo-μίγια, ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας Γκο-Χοναζόνo μετά το τέλος του Σοκό.

Έως ότου απεβίωσε ο πρώην Αυτοκράτορας Γκο-Κομάτσου το 1433, ο αΑτοκράτορας Γκο-Χοναζόνo κατείχε τον τίτλο του επίσημου επικεφαλής των Νταΐρι, την πραγματική εξουσία στην Αυλή ασκούσε ο θείος του, ο οποίος συνέχισε μια πρακτική γνωστή ως μοναστηριακή εξουσία. Μετά από αυτό, ο Γκο-Χοναζόνo απόλαυσε 30 χρόνια άμεσης αυτοκρατορικής διακυβέρνησης, μέχρι την παραίτησή του στις 21 Αυγούστου 1464, όταν ξανάρχισε το συμβατικό μοτίβο έμμεσης διακυβέρνησης από μοναστηριακούς Αυτοκράτορες.

 18 Ιανουαρίου 1471 (Μπουνμέι 3, μήνας 12ος): Ο πρώην αυτοκράτορας Γκο-Χοανζόνo αποβιώνει σε ηλικία 52 ετών Titsingh, P. 356.

Το Kουγκγιό (公卿) είναι ένας συλλογικός όρος για τους πολύ λίγους, πολύ ισχυρούς άνδρες, που ήταν συνδεδεμένοι στην αυλή του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας στις προ-Mέιτζι εποχές. Ακόμη και κατά τα χρόνια εκείνα που η πραγματική επιρροή της Αυλής έξω από τα τείχη του ανακτόρου ήταν ελάχιστη, η ιεραρχική οργάνωση παρέμεινε.

Γενικά, αυτή η ελίτ ομάδα περιελάμβανε μόνο τρεις έως τέσσερις άνδρες κάθε φορά. Αυτοί ήταν κληρονομικοί αυλικοί, των οποίων η εμπειρία και το υπόβαθρο τους είχαν φέρει στο απόγειο της σταδιοδρομίας τους. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γκο-Χαναζόνo, αυτή η κορυφή του Νταϊτζό-καν περιλάμβανε:

 Σαντάιτζιν
 Ουντάιτζινν
 Ναϊντάιτζινν
 Νταϊνάγκον

 Εποχές της βασιλείας του Γκο-Χαναζόνo 

 Δείτε επίσης 
 Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας
 Κατάλογος Αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας
 Αυτοκρατορική λατρεία

 Σημειώσεις 
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| Ιαπωνικό αυτοκρατορικό κάμον: ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου

 Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά