Μαίρη Άντερσον

Μαίρη Α. Άντερσον είναι το ψευδώνυμο που χρησιμοποίησε μια γυναίκα αγνώστων στοιχείων, η οποία αυτοκτόνησε σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον τον Οκτώβριο του 1996. Οι έρευνες πολλών υπηρεσιών απέτυχαν να την ταυτοποιήσουν μέχρι σήμερα.

 Θάνατος και ανακάλυψη του σώματος 
Την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου του 1996, μια ασυνήθιστα ζεστή Φθινοπωρινή ημέρα στην περιοχή του Σιάτλ, μια γυναίκα τηλεφώνησε στο ξενοδοχείο Vintage Park (πλέον το ξενοδοχείο έχει την επωνυμία Kimpton Hotel Vintage Seattle) ελπίζοντας να μπορέσει να κάνει κράτηση για τις επόμενες δύο ημέρες.  Περίπου 90 λεπτά αργότερα, έφτασε με ταξί, έχοντας μαζί της δύο αποσκευές. Μίλησε με έναν υπάλληλο και πλήρωσε μετρητά για τη διαμονή της, κλείνοντας ένα ακριβό δωμάτιο, το οποίο κόστιζε περίπου 149 δολάρια την βραδιά. Συνολικά, πλήρωσε περίπου 350 δολάρια και για τις δύο νύχτες.  Στο μητρώο του ξενοδοχείου, εισήγαγε το όνομα της («Μαίρη Α. Άντερσον»), την διεύθυνση κατοικίας της (οδός East Third 132, Νέα Υόρκη, Τ.Κ. 11103) και τον αριθμό τηλεφώνου της (212-569-5549). Δύο ημέρες αργότερα, την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου του 1996, το προσωπικό του ξενοδοχείου παρατήρησε ότι η επισκέπτης από το δωμάτιο 214 είχε υπερβεί το όριο της διαμονής της και δεν είχε επικοινωνήσει μαζί τους για να την παρατείνει. Επίσης, ήταν περίεργο το γεγονός ότι δεν είχε ζητήσει καμία υπηρεσία δωματίου, δεν είχε χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο του ξενοδοχείου για να πραγματοποιήσει κλήσεις, και κάνεις δεν την είχε δει να βγαίνει από το δωμάτιο της κατά την διάρκεια της παραμονής της. Για να διαλευκάνει η διεύθυνση του ξενοδοχείου την ανεξήγητη αυτή κατάσταση, έστειλε ένα μέλος του προσωπικού να ελέγξει το δωμάτιο της. Ο υπάλληλος παρατήρησε ότι στο εξωτερικό χερούλι της πόρτα, η γυναίκα είχε τοποθετήσει την ένδειξη «μην ενοχλείτε». Προσπάθησε να μπει στο δωμάτιο, αλλά κατάλαβε ότι η πόρτα ήταν κλειδωμένη, φανερώνοντας ότι κάποιος βρισκόταν ακόμα στο δωμάτιο. Μην μπορώντας να γίνει διαφορετικά, η κλειδαριά παραβιάστηκε από τη διοίκηση και τους τεχνικούς του ξενοδοχείου.

Όταν κατάφεραν να ανοίξουν την πόρτα, ανακάλυψαν τη γυναίκα ξαπλωμένη στο κρεβάτι, πάνω από τα σεντόνια και γύρω από το σώμα της υπήρχαν πολλά μαξιλάρια. Φορούσε μαύρα ρούχα και ροζ κραγιόν και φαινόταν ότι έχει αποκοιμηθεί ενώ διάβαζε, καθώς στο στήθος της ήταν ακουμπισμένη μια ανοιχτή Βίβλος στον 23ο Ψαλμό. Η έκφραση του προσώπου της γυναίκας φαινόταν γαλήνια και σαν να κοιμόταν, αλλά ένας γρήγορος έλεγχος του σφυγμού της αποκάλυψε ότι δεν βρισκόταν πλέον στη ζωή. Ο ιατροδικαστής αργότερα διαπίστωσε ότι είχε καταναλώσει ένα θανατηφόρο μείγμα φαρμάκου Metamucil και κυανίου. Στο κομοδίνο βρέθηκε ένα άδειο ποτήρι, τα μοιραία χάπια και ένα σημείωμα αυτοκτονίας, το οποίο ανέφερε τα εξής:

«Προς κάθε ενδιαφερόμενο.

Αποφάσισα να βάλω τέλος στη ζωή μου και κανείς δεν ευθύνεται για τον θάνατο μου.

Μαίρη Άντερσον.

Υ.Γ. Δεν έχω συγγενείς. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το σώμα μου όπως εσείς επιλέξετε».

 Έρευνα 
Οι αρχές κλήθηκαν στο ξενοδοχείο και παρατήρησαν ότι το δωμάτιο της γυναίκας ήταν καθαρό και τακτοποιημένο. Ωστόσο, μια γρήγορη έρευνα στο χώρο αποκάλυψε τα προσωπικά της αντικείμενα τα οποία περιλάμβαναν:

 Δύο τσάντες αποσκευών.
 Έξι τεμάχια βελούδινων ρούχων.
 Ένα πράσινο πορτοφόλι που περιείχε 36,78 δολάρια 
 Ένα μπλε μπουφάν.
 Ένα ζευγάρι μαύρα δερμάτινα γάντια.
 Ένα ζευγάρι παπούτσια.
 Παντόφλες.
 Ένα καλσόν 
 Καλλυντικά μάρκας Estée Lauder.
 Ένα άρωμα.
 Ένα σίδερο.
 Ένα μπολ κουζίνας.
 Μία οδοντόκρεμα.
 Συσκευασία φαρμάκων Metamucil αναμεμειγμένο με κυάνιο.

Η γυναίκα ήταν περιποιημένη, είχε λευκή επιδερμίδα και καστανά μάτια. Τα φρύδια της ήταν καλοσχηματισμένα και ήταν μακιγιαρισμένη. Τα μαλλιά της ήταν καθαρά, καστανοκόκκινα στο χρώμα και καλοχτενισμένα, ενώ τα νύχια της ήταν βαμμένα σε κρεμ-λευκό χρώμα. Παρόλο που είχε στραβά μπροστινά δόντια, η οδοντοστοιχία της ήταν σε άριστη κατάσταση.

αριστερά|μικρογραφία| Πρόσθετη αναδόμηση προσώπου της άγνωστης γυναίκας από την καλλιτέχνη Νάταλι Μάρι.
Λόγω της χρήσης κυανίου, τα χαρακτηριστικά του προσώπου της γυναίκας μπορεί να παραμορφώθηκαν μετά το θάνατο.  Εντούτοις, εκτιμήθηκε ότι ηλικιακά ήταν μεταξύ 30 - 50 ετών. Είχε ύψος περίπου 1,72 μέτρα και ζύγιζε περίπου 108 κιλά. Κατά τη διάρκεια της αυτοψίας, έγινε σαφές ότι η γυναίκα είχε κάνει επέμβαση στο στήθος κάποια στιγμή, η οποία άφησε σημάδια κάτω από τους δύο μαστούς και κοντά στις θηλές της. Πιθανότατα αυτές οι ουλές προήλθαν από αισθητική χειρουργική (ίσως από χειρουργική επέμβαση μείωσης στήθους) και όχι από καρκίνο του μαστού όπως αρχικά υπέθεσαν. Επιπλέον, στον κόλπο της είχε τοποθετηθεί μια χάλκινη ενδομήτρια συσκευή (σπιράλ), αλλά δυστυχώς, ο σειριακός αριθμός είχε φθαρεί με τον καιρό. Η αστυνομία προσπάθησε να εντοπίσει την προέλευση της συσκευής μέσω ενός σειριακού αριθμού από ανταλλακτικό, αλλά ανακάλυψαν ότι ταίριαζε με χιλιάδες παρόμοιες συσκευές που πουλήθηκαν σε όλες τις Η.Π.Α. Εκτός από την κατανάλωση φαρμάκων που είχε βάλει τέλος στη ζωή της, η γυναίκα ήταν καλά στην υγεία της και φαινόταν ότι δεν είχε γεννήσει ποτέ.

Οι προσπάθειες εντοπισμού του πλησιέστερου συγγενούς της εμποδίστηκε από τις πληροφορίες που είχε αφήσει πίσω της. Οι ερευνητές έμαθαν γρήγορα ότι το όνομα, η διεύθυνση και ο αριθμός τηλεφώνου που είχε δηλώσει ήταν ψεύτικα. Ο ταχυδρομικός κώδικας και ο κωδικός περιοχής σταθερού τηλεφώνου που δήλωσε, αντιστοιχούν πράγματι σε διαφορετικές περιοχές της Νέας Υόρκης, κάτι που υποδηλώνει ότι η γυναικά είχε κάποια εξοικείωση με την συγκεκριμένη πόλη των Η.Π.Α. Εντούτοις, και τα δυο μαζί σαν στοιχεία δεν συνδυάζονται, καθώς ο Τ.Κ. (11103) ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Κουίνς, ενώ ο κωδικός τηλεφώνου (212) στο δημοτικό διαμέρισμα Μανχάταν. Επιπρόσθετα, ο υπάλληλος που την είχε εξυπηρετήσει κατά την άφιξη της στο ξενοδοχείο, δήλωσε ότι η γυναίκα δεν είχε χαρακτηριστική προφορά που θα μπορούσε να προσδιορίσει την καταγωγή της. Το κυριότερο προβλήματα όμως ήταν ότι την στιγμή του θανάτου της, δεν είχε πάνω της καμία μορφή ταυτοποίησης. Μάλιστα, είχε καταστρέψει στοιχεία που θα μπορούσαν να φανερώσουν την πραγματική της ταυτότητα (όπως την ετικέτα από το μπουκάλι των συνταγογραφούμενων χαπιών της).

Κατόπιν οι ερευνητές προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την ταυτοποιήσουν μέσω των αρχείων δακτυλικών αποτυπωμάτων στο αρχείο του FBI, καθώς και μέσω αναφορών αγνοουμένων που κατατέθηκαν στις ΗΠΑ, τον Καναδά και μέσω της Ιντερπόλ.

Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η δηλητηρίαση από κυάνιο είναι εξαιρετικά σπάνια επειδή η ουσία ελέγχεται αυστηρά, καθώς χρησιμοποιείται για την εξόρυξη ορυκτών. Με βάση αυτό το δεδομένο, οι αρχές υπέθεσαν ότι η γυναικά μπορεί να είχε πρόσβαση στην εύρεση και στην χρήση κυανίου μέσω της εργασίας της σε εργαστήριο ή σε ορυχείο. Ωστόσο οι έλεγχοι σε γεωργικά και ιατρικά εργαστήρια, καθώς και σε χρυσωρυχεία δεν αποκάλυψαν τίποτα.

Τον Μάιο του 2021, ο Οργανισμός Othram Inc. επικοινώνησε με τις αρχές για να βοηθήσει στην ταυτοποίησή της.

Το 2023, προηγμένες εξετάσεις DNA έδειξαν ότι η βιογεωγραφική της καταγωγή συνδέεται με το Ανατολικό Ιράν ή το Αφγανιστάν, με κάποια πιθανή περσική κληρονομιά. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει ακόμα κάποια περαιτέρω ενημέρωση για την εξέλιξη της υπόθεσης.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αυτοκτονίες από δηλητηρίαση με υδροκυάνιο
Κατηγορία:Αυτόχειρες