Έβα Μπαντρόφσκα-Τούρσκα

Η Έβα Μπαντρόφσκα-Τούρσκα (πολωνικά: Ewa Bandrowska-Turska) (20 Μαΐου 1894 – 25 Ιουνίου 1979) ήταν Πολωνή κολορατούρα σοπράνο και μουσικοπαιδαγωγός. Το ρεπερτόριό της κυμαινόταν από την πρώιμη μουσική έως την κλασική μουσική των αρχών του 20ου αιώνα. Περιόδευσε σε όλη την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες και της απονεμήθηκαν πολλαπλά πολιτιστικά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Σταυρού του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας και του Πολωνικού Εθνικού Βραβείου, Πρώτης Τάξεως.

 Βιογραφία 
Η Έβα Μπαντρόφσκα-Τούρσκα γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1894 στην Κρακοβία της Πολωνίας. Από το 1911 έως το 1913, σπούδασε μουσική στην Κρακοβία με τον θείο της, Αλεξάντερ Μπαντρόφσκι, ο οποίος ήταν τενόρος της όπερας και στη συνέχεια σπούδασε με την Πολωνή σοπράνο Χελένα Ζμπόινσκα στη Βιέννη. Έκανε το ντεμπούτο της στη Βιέννη το 1916 και την ίδια χρονιά έκανε μια συναυλία με τραγούδια των Φραντς Σούμπερτ και Ρόμπερτ Σούμαν στην Κρακοβία. Το ντεμπούτο της στη σκηνή ήταν ως "Marguerite" στην όπερα Faust του Σαρλ Γκουνό το 1917 στο Μεγάλο Θέατρο της Βαρσοβίας.

Από το 1917 έως το 1922 εργάστηκε στο Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου του Λβιβ, αλλά αναγκάστηκε από πνευμονική λοίμωξη να σταματήσει τις παραστάσεις και να αναζητήσει θεραπεία στο Ζακοπάνε. Μετά από μια σύντομη παραμονή, μπόρεσε να επιστρέψει στην Όπερα της Βαρσοβίας το 1923, όπου έπαιξε μέχρι το 1924. Ταυτόχρονα, μεταξύ 1923 και 1925 έκανε παραστάσεις στο Πόζναν στο Μεγάλο Θέατρο. Μεταξύ 1926 και 1930, έπαιξε ως σολίστ στο Κατοβίτσε, στο Λβιβ, στο Πόζναν και στη Βαρσοβία. Η Μπαντρόφσκα-Τούρσκα πραγματοποίησε μια επιτυχημένη περιοδεία στο Παρίσι το 1930, η οποία ήταν η πρώτη από τις πολλές επόμενες περιοδείες ετών στο εξωτερικό. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Σοβιετική Ένωση το 1934 και έκανε ντεμπούτο στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Carnegie Hall το 1935. Ερμήνευσε εκτενώς, συμπεριλαμβανομένων χώρων σε Μπρατισλάβα, Βρυξέλλες, Σικάγο, Κλίβελαντ, Κοπεγχάγη, Αμβούργο, Λένινγκραντ, Μόσχα, Νέα Υόρκη, Νίκαια, Οδησσό, Οστάνδη, Παρίσι, Σόφια και Στοκχόλμη.

Το 1938, εμφανίστηκε σε μια ταινία, βασισμένη στην όπερα Halka του Στανίσουαφ Μονιούσκο, ερμηνεύοντας τον ομώνυμο ρόλο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο του 1938 και εξακολουθούσε να προβάλλεται σε περιοδείες στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1944 και το 1945. Το 1939, μια ειδική υπερατλαντική εκπομπή δημιουργήθηκε από το Βασιλικό Κάστρο στην Κρακοβία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Μπαντρόφσκα-Τούρσκα ερμήνευσε τέσσερα τραγούδια του Κάρολ Σιμανόφσκι για το κοινό των ΗΠΑ. Από το 1945 έως το 1949 η Μπαντρόφσκα-Τούρσκα υπηρέτησε ως καθηγήτρια μουσικής στην Κρατική Μουσική Ακαδημία της Κρακοβίας και στη συνέχεια από το 1949 έως το 1951 δίδαξε στο Κολέγιο Όπερας στο Πόζναν.

Το ρεπερτόριό της ήταν ποικίλο και περιλάμβανε τόσο την πρώιμη μουσική όσο και τη σύγχρονη κλασική μουσική. Η Μπαντρόφσκα-Τούρσκα έκανε πρεμιέρα με πολλά έργα του Σιμανόφσκι, συμπεριλαμβανομένου του Πριγκίπισσα του παραμυθιού για φωνή και ορχήστρα, Op. 31. Ο Ταντέους Κάσερν έγραψε ένα κονσέρτο για φωνή και ορχήστρα, Op. 8, για αυτήν. Ερμήνευσε επίσης το κονσέρτο του Ράινχολντ Γκλιερ για σοπράνο και ορχήστρα κολορατούρα σε Ρε ελάσσονα, Op. 82 και το κονσέρτο του Αλεξάντρ Αρουτιουνιάν για κολορατούρα σοπράνο. Τραγούδησε έργα σε έξι γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των γαλλικών, γερμανικών, πολωνικών και ρωσικών. Οι λυρικές όπερες ήταν η ειδικότητά της και έπαιξε στο Λα Μποέμ του Τζάκομο Πουτσίνι, στην Τραβιάτα του Τζουζέπε Βέρντι και στο Μανόν και στον Werther του Ζυλ Μασνέ. Μερικοί από τους πιο γνωστούς ρόλους της ήταν η Constanza στο Απαγωγή από το Σεράι του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, η Marguerite de Valois στο Οι Ουγενότοι του Τζάκομο Μάιερμπεερ, η Leila στο Αλιείς μαργαριταριών του Ζωρζ Μπιζέ, ο ομώνυμος ρόλος στην Κόμησσα του Μονιούσκο και τη Leonora στο Τροβατόρε του Βέρντι. Η τελευταία της παράσταση ήταν ως Κόμισσα του Μονιούσκο το Σεπτέμβριο του 1961 στο Μεγάλο Θέατρο της Βαρσοβίας.

Η Μπαντρόφσκα-Τούρσκα τιμήθηκε με τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας το 1937. Το 1949, έλαβε το Τάγμα του Λαβάρου της Εργασίας, Πρώτης Τάξης από τον πρόεδρο Μπολέσουαφ Μπιέρουτ και το 1952 της απονεμήθηκε το Πολωνικό Εθνικό Βραβείο Πρώτης Τάξης. Η Μπαντρόφσκα-Τούρσκα πέθανε στη Βαρσοβία στις 25 Ιουνίου 1979.

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 



Κατηγορία:Τραγουδίστριες όπερας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989)
Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι