Βυζαντινή Κοινοπολιτεία

Ο όρος Βυζαντινή Κοινοπολιτεία επινοήθηκε του 20ού αιώνα από τον ιστορικό  Δημήτριο Ομπολένσκυ για να αναφερθεί στην περιοχή όπου η γενικότερη βυζαντινή επιρροή (βυζαντινή λειτουργική και τέχνη ) εξαπλώθηκε κατά τον Μεσαίωνα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους ιεραποστόλους της. Αυτή η περιοχή καλύπτει την Ελλάδα, την Κύπρο, την Βόρεια Μακεδονία, την Βουλγαρία, την Σερβία, το Μαυροβούνιο, την Ρουμανία, την Μολδαβία, την Ουκρανία, την Λευκορωσία, τη νοτιοδυτική Ρωσία και την Γεωργία.  Σύμφωνα με τον Αντώνη Καλδέλλη, οι Έλληνες της Ρωμανίας γενικά δεν είχαν οικουμενική αντίληψη, ούτε συλλογίζονταν την έννοια της πανορθόδοξης κοινοπολιτείας, την οποία περιγράφει ως «ρωμαϊκό σοβινισμό». 

 Το μοντέλο Ομπολένσκυ 
Η πιο συστηματική μελέτη για τον όρο εμπεριέχεται σε μια μελέτη του Ομπολένσκυ, με τίτλο «Η Βυζαντινή Κοινοπολιτεία» (The Byzantine Commonwealth). Obolensky, Dimitri, The Byzantine Commonwealth: Eastern Europe, 500-1453. (1971) Στο βιβλίο του Έξι Βυζαντινά Πορτρέτα εξέτασε τον βίο και τα έργα έξι προσώπων που αναφέρονται στο Βυζαντινή Κοινοπολιτεία.Obolensky, Dimitri, Six Byzantine Portraits. (1988) Περιέγραψε επίσης την κοινοπολιτεία ως τη διεθνή κοινότητα εντός της σφαίρας εξουσίας του Ρωμαίου αυτοκράτορα, επηρεασμένη από τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό και αποδεχόμενη τις αρχές του Ρωμανοβυζαντινού Δικαίου. 

Υπάρχουν, όμως, ερευνητές που απορρίπτουν την μελέτη του Ομπολένσκυ, αμφισβητώντας την έννοια της αδιαμφισβήτητης ανωτερότητας και υπεροχής της Ρωμανίας (δηλαδή, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας), όπως λέγουν οι ιστορικοί. Υποστηρίζεται ότι η σύνθετη και πολύπλευρη δυναμική των τεκμηριωμένων πολιτιστικών ανταλλαγών δεν ευθυγραμμίζεται με τη θεωρία ότι η Κωνσταντινούπολη ήταν ο ανώτερος πυρήνας, ενώ οι περιφερειακοί ηγέτες (δηλαδή, αυτοί που κατοικούσαν σε εδάφη τα οποία προσαρτούσε στην αυτοκρατορία ο ρωμαίικος στρατός) παραγκωνίζονταν και απλώς μιμούνταν όσους κατοικούσαν στα υψίστης σημασίας, για την Ρωμανία, εδάφη, όπως την Βασιλεύουσα, την Προύσα, την Θεσσαλονίκη και άλλες βόρειες πόλεις.  Αντί για τον όρο «Βυζαντινή Κοινοπολιτεία», ο ιστορικός Κρίστιαν Ραφφενσπέργκερ προτείνει την μετονομασία του σε «βυζαντινό ιδεώδες». Η Βουλγαρία ήταν σταθερός και ισχυρός αντίπαλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τον Μεσαίωνα.  Εδώ, η αυτοκρατορία διατηρεί την πίστη της στην παραδοσιακή ιεραρχία και την αυτοκρατορική εξουσία, ενώ η εμβέλεια και η επιρροή της είχαν ήδη μειωθεί σημαντικά. 

 Παραπομπές 

 Πηγές 



 Περαιτέρω ανάγνωση 

 Μπιλίνης, Αλέξανδρος. The Eagle Has Two Faces: Journeys Through Byzantine Europe . AuthorHouse Publishing, 2011.ISBN 9781456778705 .
 978-83-88737-83-1 
 Meyendorff, John (1983), The Byzantine Legacy in the Orthodox Church . St Vladimir's Seminary Press, .
Κατηγορία:Πολιτισμικές περιοχές
Κατηγορία:Βυζαντινός πολιτισμός