Θρόνος των Χρυσανθέμων

Ο Θρόνος των Χρυσανθέμων είναι ο θρόνος του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας. Ο όρος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε πολύ συγκεκριμένα καθίσματα, όπως ο θρόνος Tακαμικούρα στο Σίσιν-ντεν στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Κιότο. Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 337.

Διάφοροι άλλοι θρόνοι ή καθίσματα, που χρησιμοποιούνται από τον Αυτοκράτορα κατά τις επίσημες λειτουργίες, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Τόκιο ή ο θρόνος που χρησιμοποιείται στην τελετή Ομιλίας από τον Θρόνο στην Εθνική Συνέλευση, δεν είναι, ωστόσο, γνωστά ως «Θρόνος των Χρυσανθέμων". McLaren, Walter Wallace. (1916). A Political History of Japan During the Meiji Era – 1867–1912, p. 361.

Με μετωνυμική έννοια, ο «θρόνος των χρυσάνθεμων» αναφέρεται επίσης ρητορικά στον αρχηγό του κράτους Williams, David. (1858). The preceptor's assistant, or, Miscellaneous questions in general history, literature, and science, p. 153. και στον ίδιο τον θεσμό της ιαπωνικής μοναρχίας.  Green, Shane. "Chrysanthemum Throne a Closely Guarded Secret," Sydney Morning Herald (New South Wales). December 7, 2002. Spector, Ronald. "The Chrysanthemum Throne," (book review of Hirohito and the Making of Modern Japan by Herbert P. Bix). New York Times. November 19, 2000. McNeill, David. "The Sadness Behind the Chrysanthemum Throne," The Independent (London). May 22, 2004. McCurry, Justin. "Baby Boy Ends 40-year Wait for Heir to Chrysanthemum Throne," The Guardian (London). September 6, 2006. "The Chrysanthemum Throne," Hello Magazine.

 Ιστορία 
αριστερά|μικρογραφία| Αυτό το δωμάτιο του θρόνου της περιόδου Mέιτζι χρησιμοποιήθηκε από τον αυτοκράτορα Σόβα (Χιροχίτο). Το δωμάτιο καταστράφηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Ιαπωνία είναι η παλαιότερη συνεχιζόμενη κληρονομική μοναρχία στον κόσμο. McNeill, David. "The Girl who May Sit on Chrysanthemum Throne," The Independent (London). February 23, 2005. Με την ίδια σχεδόν έννοια με το βρετανικό στέμμα, ο θρόνος των χρυσανθέμων είναι μία αφηρημένη μετωνυμική έννοια, που αντιπροσωπεύει τον μονάρχη και τη νομική εξουσία για την ύπαρξη της κυβέρνησης. Williams, David. (1858). The preceptor's assistant, or, Miscellaneous questions in general history, literature and science, p. 153. Σε αντίθεση με το βρετανικό ομόλογό της, οι έννοιες της ιαπωνικής μοναρχίας εξελίχθηκαν διαφορετικά πριν από το 1947, όταν, για παράδειγμα, δεν υπήρχε αντιληπτός διαχωρισμός της περιουσίας του έθνους-κράτους από το πρόσωπο και τις προσωπικές κτήσεις του Αυτοκράτορα.

Σύμφωνα με τον μύθο, η ιαπωνική μοναρχία λέγεται ότι ιδρύθηκε το 660 π.Χ. από τον Αυτοκράτορα Τζίμου. Ο Αυτοκράτορας Ναρουχίτο είναι ο 126ος μονάρχης, που καταλαμβάνει τον θρόνο των χρυσάνθεμων. Τα σωζόμενα ιστορικά αρχεία φτάνουν μόνο στον αυτοκράτορα Ότζιν, που θεωρείται ο 15ος αυτοκράτορας, και ο οποίος θεωρείται ότι βασίλευσε στις αρχές του 4ου αι. Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 19-21; Varley, H. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki, pp. 103–110; Aston, William George. (1998). Nihongi, pp. 254-271.

Στη δεκαετία του 1920, ο τότε διάδοχος πρίγκιπας Χιροχίτo υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς κατά τη διάρκεια πολλών ετών της βασιλείας τού πατέρα του, όταν ο αυτοκράτορας Tαϊσό δεν ήταν σωματικά σε θέση να εκπληρώσει τα καθήκοντά του. Ωστόσο, ο Πρίγκιπας Αντιβασιλιάς δεν είχε τη συμβολική ισχύ τού θρόνου, που μπορούσε να αποκτήσει μόνο μετά το τέλος τού πατέρα του. Post, Jerrold et al. (1995). When Illness Strikes the Leader, p. 194.

Το ισχύον Σύνταγμα της Ιαπωνίας θεωρεί τον Αυτοκράτορα ως «σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού». Ο σύγχρονος Αυτοκράτορας είναι συνταγματικός μονάρχης. Weisman, Steven R. "Japan Enthrones Emperor Today in Old Rite With New Twist," New York Times. November 12, 1990 Οι μετωνυμικές έννοιες του «θρόνος των χρυσάνθεμων» περιλαμβάνουν τη σύγχρονη μοναρχία και τον χρονολογικό κατάλογο των θρυλικών και ιστορικών μοναρχών της Ιαπωνίας.

 Tακαμικούρα 
μικρογραφία| Ο θρόνος Tακαμικούρα φυλάσσεται στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Κιότο.
Ο πραγματικός θρόνος Tακαμικούρα  βρίσκεται στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Κιότο. Είναι ο παλαιότερος θρόνος, που έχει διασωθεί από τη μοναρχία. Ο σημερινός θώκος κατασκευάστηκε για την τελετή ενθρόνισης του αυτοκράτορα Tαϊσό το 1912. Βρίσκεται σε μία οκταγωνική αυλή, 5 μ. επάνω από το πάτωμα. Χωρίζεται από το υπόλοιπο δωμάτιο με ένα παραπέτασμα. Η συρόμενη πόρτα που κρύβει τον Αυτοκράτορα από τη θέα ονομάζεται kenjō no shōji  και έχει ζωγραφισμένη μια εικόνα 32 ουράνιων αγίων, που έγινε ένα από τα κύρια μοντέλα για όλη τη ζωγραφική της περιόδου Χεϊάν. Ο θρόνος χρησιμοποιείται κυρίως για την τελετή ενθρόνισης, μαζί με το δίδυμο θρόνο μιτσοντάι.

Για την ενθρόνιση των αυτοκρατόρων Akihito και Naruhito, τόσο οι θρόνοι Takamikura όσο και Michodai χωρίστηκαν, ανακαινίστηκαν και επανασυναρμολογήθηκαν στην κρατική αίθουσα Seiden του Αυτοκρατορικού Παλατιού στο Τόκιο, όπου διεξάγονται τώρα οι τελετές.

 Άλλοι θρόνοι του Αυτοκράτορα 
μικρογραφία| Αυτοκρατορικός Θρόνος του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας.
Ο Αυτοκρατορικός Θρόνος του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας βρισκόταν στο Οίκο των Ευγενών από το 1868 έως το 1912. Ο Αυτοκράτορας εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τον θρόνο κατά τη διάρκεια τελετών της Εθνικής Συνέλευσης και για μη πολιτικές δηλώσεις. Για παράδειγμα, χρησιμοποιεί τον θρόνο κατά την τελετή Ομιλίας από τον Θρόνο στη Βουλή των Συμβούλων. Η τελετή ανοίγει συνηθισμένες συνεδρίες Συνέλευσης (κάθε Ιανουάριο και μετά από εκλογές) και επιπλέον συνεδρίες (συνήθως το φθινόπωρο). The formal investiture of the Prime Minister in 2010, the opening of the ordinary session of the Diet in January 2012 and the opening of an extra session of the Diet in the autumn of 2011. The 120th anniversary of the Diet was commemorarated with a special ceremony in the House of Councillors in November 2010, when also the Empress and the Prince and Princess Akishino were present.   Ο θρόνος διαθέτει πραγματικό χρυσό με άψογες λεπτομέρειες, όπως η σφραγίδα-χρυσάνθεμο με 16 πέταλα, δύο κεφάλια λεόντων, δύο φοίνικες και τον δίσκο του ηλίου.

 Ρητορική χρήση 
Αυτός ο ευέλικτος ελληνικός όρος είναι επίσης ένας ρητορικός τρόπος. Ανάλογα με το πλαίσιο, ο Θρόνος του Χρυσάνθεμου μπορεί να ερμηνευθεί ως μετωνυμία, η οποία είναι μια ρητορική συσκευή για μια αναφορά, που βασίζεται στην εγγύτητα ή την αντιστοιχία, όπως για παράδειγμα αναφέρεται σε ενέργειες του Αυτοκράτορα ως «ενέργειες του Θρόνου του Χρυσάνθεμου». Martin, Peter. (1997). The Chrysanthemum Throne, p. 132. π.χ.

 αναφερόμενος σε ένα μέρος με το όνομα του συνόλου, όπως ο "θρόνος του χρυσάνθεμου" για τη μυστικιστική διαδικασία μεταφοράς της αυτοκρατορικής εξουσίας, όπως στο:

 18 Δεκεμβρίου 876 (Τζόγκαν 18, την 29η ημέρα του 11ου μήνα): Το 18ο έτος του Αυτοκράτορα Σέιβα, ο Αυτοκράτορας παραχώρησε τον θρόνο των χρυσανθέμων στον γιο του, πράγμα που σήμαινε ότι το μικρό παιδί έλαβε διαδοχή. Λίγο αργότερα, ο αυτοκράτορας Γιόζεϊ λέγεται ότι ανέβηκε επίσημα στο θρόνο. Titsigh, p. 122; Brown, Delmer M. (1979). Gukanshō, pp. 288; Varley, p. 44; a distinct act of senso is unrecognized prior to Emperor Tenji; and all sovereigns except Jitō, Yōzei, Go-Toba, and Fushimi have senso and sokui in the same year until the reign of Go-Murakami.

 αναφερόμενος στο σύνολο με το όνομα ενός μέρους, όπως ο «θρόνος των χρυσανθέμων» για τα διακριτικά σύμβολα και τις τελετές ενθρόνισης, όπως στο:

 20 Ιανουαρίου 877 (Γκανγκγιό 1, την 3η ημέρα του 1ου μήνα) Ο Γιόζεϊ εγκαταστάθηκε επίσημα στον Θρόνο των Χρυσανθέμων. Note: The enthronement ceremony (sokui) is something of a misnomer in English since no throne is used, but the throne is used in a larger and more public ceremony that follows later. See Berry, Mary Elizabeth. (1989). Hideyoshi, p. 245 n6. και κηρύχθηκε η αρχή μίας νέας περιόδου (nengō). Titsingh, p. 122.

 αναφερόμενος στο γενικό με το συγκεκριμένο, όπως «Θρόνος των Χρυσανθέμων» για την Αυτοκρατορία (senso), όπως στο:

 Πριν ανέβει ο Αυτοκράτορας Γιόζεϊ στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (imina) Brown, p. 264; up until the time of Emperor Jomei, the personal names of the Emperors (their imina) were very long and people did not generally use them. The number of characters in each name diminished after Jomei's reign. ήταν Σαντακίρα. Titsingh, p. 121; Varley, p. 170.

 αναφερόμενος στο συγκεκριμένο με το γενικό, όπως ο «θρόνος των χρυσανθέμων» για τη σύντομη βασιλεία του αυτοκράτορα Γιόζεϊ ή εξίσου και για την εμβέλεια του Αυτοκρατορικού συστήματος. Watts, Jonathan. "The Emperor's new roots: The Japanese Emperor has finally laid to rest rumours that he has Korean blood, by admitting that it is true," The Guardian (London). 28 December 2001.

Κατά τη διάρκεια της κρατικής επίσκεψης του Αυτοκράτορα και της Αυτοκράτειρας της Ιαπωνίας το 2007 στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι Times ανέφεραν ότι «το χθεσινό βραδινό δείπνο ήταν όσο άτυπο θα μπορούσε να γίνει, όταν ο Οίκος του Ουίνδσορ φιλοξενεί τον θρόνο των χρυσανθέμων». Hamilton, Alan. "Palace small talk problem solved: royal guest is a goby fish fanatic,"  The Times (London). 30 May 2007.]

 Δείτε επίσης 

 Τάγμα του Χρυσάνθεμου
 Κατάλογος Αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας
 Αυτοκρατορικά Διάσημα της Ιαπωνίας
 Εθνικές σφραγίδες της Ιαπωνίας
 Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας
 Εθνικό έμβλημα
 Θρόνος του Δράκοντος των Αυτοκρατόρων της Κίνας
 Θρόνος της Αγγλίας των Βασιλέων της Αγγλίας
 Θρόνος του Φοίνικα των Βασιλέων της Koρέας
 Θρόνος του Λιονταριού του Δαλάι Λάμα στο Θιβέτ
 Θρόνος των Παγωνιών της Αυτοκρατορίας των Μουνγκάλ (Ινδία)
 Θρόνος του Ηλίου της Περσικής Αυτοκρατορίας και του Ιράν
 Αργυρός Θρόνος της Σουηδίας
 Θρόνος των Λεόντων της Μιανμάρ

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Άστον, Γουίλιαμ Τζορτζ . (1896). Nihongi : Χρονικά της Ιαπωνίας από τους αρχαιότερους χρόνους έως το 697 μ.Χ. Λονδίνο: Kegan Paul, Trench, Trubner. [αναδημοσίευση από την Tuttle Publishing, Τόκιο, 2007.ISBN 978-0-8048-0984-9 (χαρτί)]
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, επιμ. (1979). [ Jien, γ. 1220], Gukanshō (Το μέλλον και το παρελθόν, μετάφραση και μελέτη του Gukanshō, μια ερμηνευτική ιστορία της Ιαπωνίας που γράφτηκε το 1219). Berkeley: University of California Press .ISBN 0-520-03460-0
 Μάρτιν, Πέτρος. (1997). The Chrysanthemum Throne: A History of the Emperors of Japan. Χονολουλού: University of Hawaii Press .ISBN 978-0-8248-2029-9
 McLaren, Walter Wallace. (1916). Μια πολιτική ιστορία της Ιαπωνίας κατά την εποχή Meiji, 1867–1912. Λονδίνο: G. Allen & Unwin. OCLC 2371314
 Ponsonby-Fane, Richard . (1959). Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας. Κιότο: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
 Post, Jerrold and Robert S. Robins, (1995). Όταν η αρρώστια χτυπά τον ηγέτη. New Haven: Yale University Press .ISBN 978-0-300-06314-1
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran ; ou, Annales des empereurs du Japon. Παρίσι: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
 Varley, Η. Paul . (1980). Ένα Χρονικό των Θεών και των Κυρίαρχων: Jinnō Shōtōki του Kitabatake Chikafusa. Νέα Υόρκη: Columbia University Press .ISBN 0-231-04940-4

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 NYPL Digital Gallery  : Trono del imperator del Giapone.  του Andrea Bernieri (καλλιτέχνης). Πηγή: Ferrario, Giulio (1823). Il costume antico e moderno, o, storia delgova, della milizia, della fetare, delle arti, scienze ed usanze di tutti i popoli antichi e moderni. Φλωρεντία : Μπατέλι.
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Μοναρχία της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις