Συμφιλίωση (θεολογία)

Στη χριστιανική θεολογία, συμφιλίωση είναι ένα στοιχείο της σωτηρίας που αναφέρεται στα αποτελέσματα της εξιλέωσης. Η συμφιλίωση είναι το τέλος της αποξένωσης, που προκαλείται από το προπατορικό αμάρτημα, μεταξύ Θεού και ανθρωπότητας. Ο Καλβίνος περιγράφει τη συμφιλίωση ως την ειρήνη μεταξύ της ανθρωπότητας και του Θεού που προκύπτει από την εξιλέωση της θρησκευτικής αμαρτίας και την εξιλέωση της οργής του Θεού.John Calvin, Institutes of the Christian Religion (II.16.2). Ο θεολόγος Φίλιπ Ράικεν θεωρεί ότι η συμφιλίωση «είναι μέρος του μηνύματος της Σωτηρίας που μας φέρνει εκ νέου στην αγκαλιά του Θεού... Ο Θεός είναι ο ποιητής, ο Χριστός είναι ο εντολοδόχος και εμείς οι πρεσβευτές της συμφιλίωσης (Β' Κορινθίους 5).»Philip G. Ryken, The Message of Salvation (Leicester:Inter-Varsity Press, 2001): 118-119. Αναφέρεται μόνο πέντε φορές στις Επιστολές του Παύλου (Ρωμαίους 5:10-11, 11:15, 2 Κορινθίους 5:18-20, Εφεσίους 2:14-17 και Κολοσσαείς 1:19-22).J. I. Packer, God's Words (London:Christian Focus, 1998): 120. Ο Ραλφ Μάρτιν στο βιβλίο του, «Λεξικό του Παύλου και των Επιστολών του», υποστηρίζει ότι η συμφιλίωση βρίσκεται στο κέντρο τοθ Παυλικού Χριστιανισμού.Ralph P. Martin, 'Center of Paul's Theology' Dictionary of Paul and his Letters (Downers Grove: InterVarsity Press, 1993): 92-95. Ο Στάνλεϊ Πόρτερ υποστηρίζει ότι υπάρχει μια εννοιολογική σύνδεση μεταξύ της ελληνικής λέξης καταλλαγή και της εβραϊκής λέξης σαλόμ (  ), που μεταφράζονται σαν «ειρήνη».Stanley E. Porter, 'Peace, Reconciliation' Dictionary of Paul and his Letters (Downers Grove: InterVarsity Press, 1993): 695-699.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Χριστιανική σωτηριολογία