Ιωάννης Β΄ του Μονμορανσύ

Ο Ιωάννης Β΄, γαλλ.: Jean II de Montmorency (π. 1404 – 6 Ιουλίου 1477, τάφηκε στο Σανλίς), κατείχε το αξίωμα του μεγάλου θαλαμηπόλου της Γαλλίας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιακώβου βαρόνου του Μονμορανσύ και της κυρίας Φιλιππίνης ντε Μελύν του Κρουαζίλ και Κουριέρ, κόρης του Υγκ ντε Μελύν ντ'Επινουά.

 Βιογραφία 
Με το τέλος τού πατέρα του το 1414, ο δεκάχρονος Ζαν κληρονόμησε τη βαρονία του Μονμορανσύ και αρκετές κυριότητες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Εκουάν, του Νταμβίλ και του Κονφλάν. Αρχικά τέθηκε υπό την επιτροπεία της μητέρας του Φιλίππης, η οποία απεβίωσε γύρω στο 1419. Το 1422, νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Φοσώ (απεβ.  ), κόρη του Ζαν ντε Φοσώ και της Aνν ντε Πρερ. Ο Ιωάννης Β΄ είχε επίσης κληρονομήσει μία σειρά από εδάφη, κυρίως στη Φλάνδρα. Nicolas Viton de Saint-Allais, L'Art de vérifier les dates, t. 3, Moreau imprimeur, 1818, , 

Ο πατέρας της Ιωάννας του Φοσώ (Fosseux) ήταν ευνοούμενος του δούκα της Βουργουνδίας, Ιωάννη Α΄ του Άφοβου. Όταν η Ιωάννα απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1431, τάφηκε στο Κορντελιέρ ντε Σανλίς (Cordeliers de Senlis), και άφησε στον σύζυγό της Ιωάννη Β΄ τα πλούσια εδάφη της, που περικλείονταν στην περιοχή, την οποία κατείχε ο Οίκος της Βουργουνδίας. 

Το 1443 ο Ιωάννης Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, με τη νέα του σύζυγο να είναι η Mαργαρίτα του Ορζεμόν (Orgemont), χήρα του ιππότη Γκυγιώμ Μπρουγιάρ και δισεγγονή του Γάλλου συμβούλου (chancellor) Οιέρ ντ'Ορζεμόν, κυρίου του Σαντιγύ.

Ο Ιωάννης Β΄ του Μονμορανσύ πολέμησε στο πλευρό του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄ ενάντια στην αυτοαποκαλούμενη Ένωση του Δημόσιου Καλού, με επικεφαλής τον Δούκα της Βουργουνδίας, Κάρολο τον Σκληρό. Οι δύο γιοι του, ο Ιωάννης Γ΄ (αργότερα Ιωάννης του Νιβέλ) και ο Λουδοβίκος του Μονμορανσύ-Φοσώ (από την πρώτη του σύζυγο Ιωάννα του Φοσώ), αρνήθηκαν να τον ακολουθήσουν, και τάχθηκαν στο πλευρό του Καρόλου του Σκληρού. Ο Ιωάννης του Μονμορανσύ αποφάσισε στη συνέχεια να αποκληρώσει τους δύο μεγαλύτερους γιους του υπέρ του Γουλιέλμου, του τρίτου γιου του και πρώτου γιου του από τον γάμο του με τη Mαργαρίτα του Ορζεμόν. Οι μεγαλύτεροι γιοι αποκληρώθηκαν επίσημα στις , σύμφωνα με την ανακοίνωση που έγινε στο Σατώ ντε λα Σας, που βρίσκεται στο κέντρο του δάσους του Moνμορανσύ.

Ως αποτέλεσμα αυτού, ο γιος του Ιωάννης Γ΄ αναζήτησε καταφύγιο στη Nιβέλ, μία περιοχή που ανήκε στη μητέρα του Ιωάννα του Φοσώ. Εδώ έγινε ο ιδρυτής του κλάδου της οικογένειας Moνμορανσύ-Νιβέλ. Ήταν μετά από αυτό το επεισόδιο, που ο Ιωάννης Γ΄ έγινε γνωστός ως Ιωάννης του Νιβέλ (Nivelle), ένα όνομα που χρησιμοποιήθηκε ως μορφή κοροϊδίας από τους Γάλλους. Τον κορόιδευαν στα λαϊκά τραγούδια της εποχής και αργότερα έδωσε αφορμή για την έκφραση «όσο τον φωνάζεις, τόσο τρέχει σαν το σκυλί του Ζαν ντε Νιβέλ».

Παρά τις αγωγές και τις συναλλαγές ιδιοκτησίας που αφορούσαν τους κλάδους των οικογενειών Nιβέλ, Φοσώ και Moνμορανσύ, τα οικογενειακά εδάφη που βρίσκονταν στη Γαλλία παρέμειναν ιδιοκτησία των απογόνων τού γιου τού Ιωάννη Β΄, Γουλιέλμου του Μονμορανσύ.

 Καταγωγή 
Μέσω των Moνμορανσύ, ο Ιωάννης Β΄ καταγόταν από τον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΣΤ΄ (μέσω του γιου του, Ροβέρτου Α΄, κόμη του Ντρε). Généalogie Quebec

 Οικογένεια 
μικρογραφία| Το château de la Chasse στο δάσος του Montmorency όπου έγινε η αποκληρονομικότητα των γιων του Jean II.
Στις  νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Φοσώ, κυρία των Φοσώ (Fosseux), Ωτβίλ, Nιβέλ και Βισμ (απεβ. 12 Σεπτεμβρίου 1431), κόρη του Ζαν ντε Φοσώ και της Aνν ντε Πρερ (Preure). Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:

 Ιωάννης του Μονμορανσύ-Νιβέλ και Βισμ (1422 – 26 Ιουνίου 1477), γνωστός ως Ιωάννης του Νιβέλ. Μεταξύ των απογόνων του ήταν ο δισέγγονός του Φίλιππος Β΄ του Μονμορανσύ, Κόμης του Χορν.
 Λουί του Μονμορανσύ-Φοσώ και Ωτβίλ (απεβ. 1η Οκτωβρίου 1490). Από αυτόν κατάγονται οι Δούκες του Moνμορανσύ-Μποφώρ και οι Moνμορανσύ- Μπουτεβίλ, οι Δούκες του Πινέ-Λουξεμπούρ, οι Δούκες του Σατιγιίον-Κολινύ, ο Μαρκήσιος de Ρουαγιάν (Royan) και οι κόμητες των δουκών του Ολόν, οι κύριοι του Tινγκρύ και οι Κύριοι του Ρομπέκ.

Γύρω στο 1445, ο Ιωάννης Β΄ νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα του Ορζεμόν, κληρονόμο των κυρίων των Σαντιγύ, Montépilloy και Montjay, κόρης του Πιέρ ντ'Ορζεμόν και της Ζακελίν Paynel. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
 Mαργαρίτα (1445 – ), παντρεύτηκε τον Nικολά ντ'Ανγκλύρ στις 
 Γουλιέλμος (1454 - ), θαλαμηπόλος της Γαλλίας, και πατέρας του κοντόσταυλου της Γαλλίας, Αν του Μονμορανσύ.
 Φιλίππη (απεβ. 20 ή 21 Νοεμβρίου 1516), κυρία του Βιτρή-αν-Μπρι, παντρεύτηκε στις  τον Μεγάλο Μάγιστρο της Γαλλίας Σαρλ ντε Μελύν (απόγονο κλάδου των οικογενειών Λα Μπορντ και Νορμανβίλ). Μετά τοτ έλος του, η Φιλίππη παντρεύτηκε τον Γκυγιώμ Α΄ Γκουφιέ, κύριο του Μπουασύ, στις 15 Ιουνίου 1472. Από αυτόν τον γάμο προέρχονται οι απόγονοί της. Louis Moreri, Le grand Dictionnaire historique ou le mélange curieux de l'histoire sacrée et profane, t. 1, lettre A, 1743, 

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Οίκος του Μονμορανσύ