Συγκρότημα Μουραντιγιέ

Το Συγκρότημα Μουραντιγιέ () ή το Συγκρότημα του Σουλτάνου Μουράτ Β', του Οθωμανού σουλτάνου (βασίλεψε 1421–1451, με διακοπή 1444–46), βρίσκεται στην Προύσα της Τουρκίας.

 Ιστορία 
Το συγκρότημα κτισμάτων του τζαμιού, που παρήγγειλε ο σουλτάνος Μουράτ Β' στην Προύσα περιέχει δώδεκα τάφους (türbe, τουρμπές), οι περισσότεροι εκ των οποίων ανήκουν σε συγγενείς αυτού του σουλτάνου. Overview in: Richard H. Turnbull, “The Muradiye Complex in Bursa and the Development of the Ottoman Funerary Tradition,” PhD dissertation, Institute of Fine Arts, New York University, 2004. Η κατασκευή του συγκροτήματος ξεκίνησε μετά την ολοκλήρωση του Πράσινου Τζαμιού, το οποίο βρίσκεται στην ανατολική περιοχή της Προύσας. Ένας μεγάλος σεισμός το 1855 κατέστρεψε μεγάλο μέρος του συγκροτήματος Μουραντιγιέ και οι αναστηλώσεις ολοκληρώθηκαν στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. On the 19th-century restorations, see: Beatrice St. Laurent, “Léon Parvillée: His Role as Restorer of Bursa’s Monuments after the 1855 Earthquake and his Contribution to the Exposition Universelle of 1867,” in l'Empire ottoman, la République de Turquie et la France, ed. Hâmit Batu and Jean-Louis Bacqué-Grammont. Istanbul: Isis, 1986, 247–282. Ένα περαιτέρω έργο αποκατάστασης ολοκληρώθηκε το 2015. 

Το μεγάλο συγκρότημα κτισμάτων αποτελείται από το Τζαμί Μουραντιγιέ, το Μεντρεσέ Μουραντιγιέ, το Λουτρό Μουραντιγιέ, το Άσυλο ανιάτων, ένα σιντριβάνι, επιτάφια επιγράμματα, τον τάφο του σουλτάνου Μουράτ Β', τον τάφο του ηγεμόνα Αχμέτ (γιός του Βαγιαζίτ Β'), τον τάφο του Τζεμ Σουλτάν, τον τάφο του ηγεμόνα Μαχμούτ, τον τάφο του ηγεμόνα  Οσμάν,  τον τάφο του ηγεμόνα Μουσταφά, τον τάφο της Μαχιντεβράν Σουλτάνας Χατούν, τον τάφο του ηγεμόνα Μεχμέτ, τον τάφο της Γκιουλσάχ Χατούν , τον  τάφο του Εμπέ Χατούν, τον τάφο της Χιουμά Χατούν, τον τάφο της Μουκριμέ Χατούν, τον τάφο της Σαραϊλιλάρ και τον τάφο της Σιρίν Χατούν. Richard H. Turnbull, “The Muradiye Complex in Bursa and the Development of the Ottoman Funerary Tradition,” PhD dissertation, Institute of Fine Arts, New York University, 2004.

Το Τζαμί ήταν το πρώτο έργο στο συγκρότημα, που ολοκληρώθηκε το 1426. Το τζαμί είναι κτισμένο σε απλοποιημένη αντίστροφη κάτοψη Τ με θολωτή στοά μπροστά, κατασκευασμένη από τούβλα και με τέσσερις μεγάλους τρούλους. Aptullah Kuran, The Mosque in Early Ottoman Architecture. Chicago: University of Chicago Press, 1968, 71–72. Εξάγωνα πλακάκια σε τιρκουάζ και σκούρο μπλε διακοσμούν το εσωτερικό. Υπάρχουν δύο μιναρέδες, ένας παλιός και ένας νέος λόγω κατάρρευσης από τον σεισμό του 19ου αιώνα και ξαναχτίστηκε το 1904. Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το τζαμί στις αρχές του 18ου αιώνα, και έτσι το μιχράμπ ξαναχτίστηκε επίσης, σε στυλ ροκοκό.

Ο μεντρεσές βρίσκεται στα δυτικά του τζαμιού. Αποτελείται από μια κεντρική αυλή, που περιβάλλεται από φοιτητικές αίθουσες και μια τάξη στο πίσω μέρος, που καλύπτεται από τρούλο. Το εξωτερικό είναι κατασκευασμένο με τούβλο και πέτρα. Ο ίδιος ο μεντρεσές δεν έχει οικοδομική επιγραφή λόγω πολυάριθμων αναστηλώσεων. Η επιγραφή στο τζαμί λέει ότι ο μεντρεσές κατασκευάστηκε επίσης το 1426 από τον Μουράτ Β'. Albert Gabriel, Une capitale turque: Brousse, Bursa. Paris: E. de Boccard, 1958, vol. 1, p.111; Robert Mantran, “Les inscriptions arabes de Brousse,” Bulletin d’Etudes Orientales XIV (1954): 87–114, at 94. Σκούρα μπλε και τιρκουάζ πλακάκια διακοσμούν το εσωτερικό, ενώ τούβλα διακοσμούν την εξωτερική είσοδο.

Οι πηγές διίστανται ως προς την ημερομηνία κατασκευής του τάφου του Μουράτ Β', είτε πριν από το θάνατό του το 1451, είτε μετά από παραγγελία του γιου του Μωάμεθ Β' σύμφωνα με τη διαθήκη του Μουράτ Β'. On the testament, see: Mithat Sertoğlu, “İkinci Murad’ın Vasiyetnamesi,” Vakıflar Dergisi 8 (1969): 67–69 and İsmail Hakkı Uzunçarşılı, . “Sultan II. Murad’ın Vasiyetnamesi,” Vakıflar Dergisi IV (1958): 1–18. Το κτήριο είναι κατασκευασμένο από τούβλο και πέτρα, σε τετράγωνη κάτοψη με τρούλο που αφήνεται ανοιχτός στην κορυφή. Μια θολωτή στοά περιβάλλει τον τρούλο, που στηρίζεται σε βυζαντινά κιονόκρανα. Ένα μεγάλο εντυπωσιακό ξύλινο κουβούκλιο πάνω από την είσοδο είναι σκαλισμένο με ανάγλυφα και διακοσμημένο με σχέδια αστεριών. Ένα παράρτημα περιέχει τέσσερις πρόσθετους τάφους, που προσδιορίζονται ως εκείνοι του Αλααντίν Αλή (από τον οποίο το παράρτημα πήρε το όνομά του, «Μαυσωλείο του Αλααντίν»), του ηγεμόνα Αχμέτ, Albert Gabriel, Une capitale turque: Brousse, Bursa. 2 vols., Paris: E. de Boccard, 1958, vol. 1, 118 του Ορχάν και του ηγεμόνα Χατούν.

Οι υπόλοιποι έντεκα τάφοι ανήκουν στην υπόλοιπη οικογένεια του σουλτάνου στα νότια του τζαμιού και του μεντρεσέ. Είναι διακοσμημένα με πολύχρωμα εφυαλωμένα πλακάκια κυρίως σε μπλε χρώμα, εκτός από τους τάφους των ηγεμόνα Μουσταφά και Μαχιντεβράν Σουλτάνας, που είναι διακοσμημένοι με ζωγραφισμένα πλακάκια Ιζνίκ από τον 16ο αιώνα με πολύχρωμη τεχνική.

Στη δεκαετία του 1950 ο μεντρεσές έγινε κλινική για φυματίωση και τώρα στεγάζει ένα ιατρικό κέντρο. 

 Εκθεσιακός χώρος 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 "Συμπλεγμα Μουραντιέ." Δημοσιεύσεις του Κυβερνήτη της Προύσας. 2004.
 Αναλυτικές φωτογραφίες του συγκροτήματος
 Συγκρότημα Muradiye, Προύσα, Archnet

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Τζαμιά στην Τουρκία
Κατηγορία:Μνημεία στην Τουρκία
Κατηγορία:Προύσα