Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης

Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης (Αγγλικά: Museum of Fine Arts, Boston και εν συντομία MFA Boston) είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Διαθέτει περισσότερα από 500.000 έργα τέχνης από όλη την υφήλιο. Φημίζεται για τη μεγάλη συλλογή ασιατικής τέχνης που χρονολογείται από το 4000 π.Χ. έως τη σύγχρονη εποχή, τη μεγαλύτερη συλλογή εκτός Γαλλίας από πίνακες του σπουδαίου ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Κλωντ Μονέ, την κορυφαία συλλογή παγκοσμίως αμερικανικής τέχνης του 19ου αιώνα και μια από τις καλύτερες συλλογές αντικειμένων του Αιγυπτιακού Παλαιού Βασιλείου.

 Ιστορία 
 μικρογραφία |αριστερά| 300px | Το παλιό κτίριο του μουσείου στην Copley Square
Πρώτο κτίριο
Το 1807 στη Βοστώνη είχε αρχίσει να λειτουργεί η Βιβλιοθήκη της πόλης με την ονομασία Boston Athenaeum. Το 1849 εγκαινιάστηκε το κτίριο στο οποίο στεγάζεται η βιβλιοθήκη μέχρι και σήμερα, στην Beacon Street. Ο πρώτος όροφος λειτουργούσε ως γλυπτοθήκη, ο δεύτερος ως βιβλιοθήκη και ο τρίτος ως πινακοθήκη. Μέσα στις επόμενες δεκαετίες, καθώς η συλλογή έργων τέχνης πλήθαινε, κατέστη αναγκαίο να δημιουργηθεί ένα μουσείο για τη στέγαση τους. 

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1870 και εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουλίου 1876, στην επέτειο των 100 χρόνων από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ. Το κτίριο σχεδίασαν οι αρχιτέκτονες John Hubbard Sturgis και Charles Brigham σε  νεογοτθικό ρυθμό και είχε χτιστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου από τούβλα και τερακότα, που είχε εισαχθεί από την Αγγλία. Το κτίριο βρισκόταν στην Copley Square στη γειτονιά Back Bay της Βοστώνης.

Δεύτερο κτίριο
Το 1907 αποφασίστηκε η μετεγκατάσταση του μουσείου σε νέα έδρα, στη λεωφόρο Huntington στην περιοχή Fenway–Kenmore της Βοστώνης, κοντά στο Μουσείο Ιζαμπέλα Στιούαρτ Γκάρντνερ, που είχε ανοίξει πρόσφατα. Η διεύθυνση του μουσείου ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Γκάι Λόουελ να δημιουργήσει σχέδια για ένα μουσείο που θα μπορούσε να κατασκευαστεί σταδιακά, καθώς η χρηματοδότηση γινόταν και αυτή σε στάδια. Δύο χρόνια αργότερα, ολοκληρώθηκε το πρώτο τμήμα του νεοκλασικού κτιρίου που σχεδίασε ο Λόουελ. Διέθετε μια πρόσοψη 150 μέτρα από γρανίτη, με 4 μεγάλες κολόνες στην είσοδο που τις στόλιζαν ιωνικά κιονόκρανα και μια μεγάλη ροτόντα. Το μουσείο μεταφέρθηκε στη νέα του θέση το 1909. Μετά την απομάκρυνση του μουσείου το 1909, το αρχικό κτίριο κατεδαφίστηκε και το 1912 αντικαταστάθηκε από το ξενοδοχείο Copley Plaza.
 μικρογραφία |αριστερά| 300px | Το εσωτερικό του μουσείου
Σε ένα επόμενο στάδιο χτίστηκε μια πτέρυγα κατά μήκος του πάρκου της πόλης, του Back Bay Fen, για να στεγάσει την πινακοθήκη. Χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τη Μαρία Αντουανέτ Έβανς Χαντ, σύζυγο πλούσιου επιχειρηματία, και άνοιξε το 1915. Από το 1921 έως το 1925, ο διάσημος καλλιτέχνης Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ ζωγράφισε τις τοιχογραφίες που κοσμούν τη ροτόντα και τις σχετικές κιονοστοιχίες. Το 1999 έγιναν εργασίες συντήρησης αυτών των τοιχογραφιών. 

Η πτέρυγα διακοσμητικών τεχνών χτίστηκε στην ανατολική πλευρά του κεντρικού κτιρίου το 1928 και επεκτάθηκε το 1968. Μια νέα προσθήκη χτίστηκε το 1966–1970 και μια άλλη επέκταση έγινε το 1976. Η Δυτική Πτέρυγα σχεδιάστηκε από τον γνωστό αρχιτέκτονα Ι.Μ. Πέι και άνοιξε το 1981. Αυτή η πτέρυγα στεγάζει το καφέ, το εστιατόριο, τις αίθουσες συσκέψεων, τις αίθουσες διδασκαλίας και ένα κατάστημα δώρων/βιβλιοπωλείο, καθώς και μεγάλους εκθεσιακούς χώρους για περιοδικές εκθέσεις.

Στις αρχές της νέας χιλιετίας το μουσείο ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια ανακαίνισης και επέκτασης των εγκαταστάσεων του. Το 2001 ξεκίνησε μια εκστρατεία συγκέντρωσης κεφαλαίων, από την οποία το μουσείο κατάφερε να λάβει μέχρι το 2008 πάνω από 504 εκατομμύρια δολάρια, εκτός από την απόκτηση έργων τέχνης αξίας άνω των 160 εκατομμυρίων δολαρίων. Κατ' αυτόν τον τρόπο, τον Νοέμβριο του 2010 έγινε εφικτό να εγκαινιαστεί μια νέα μεγάλη πτέρυγα 11 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, που συγκεντρώνει την Αμερικανική τέχνη και μια εσωτερική γυάλινη αυλή που ενώνει τις διάφορες πτέρυγες.

Τον Σεπτέμβριο του 2006 το Μουσείο αφιέρωσε τιμής ένεκεν την Πτέρυγα του Αρχαίου Κόσμου στους Έλληνες ομογενείς Γεώργιο και Μάργκο Μπεχράκη, για τη δωρεά 10 εκατομμυρίων δολαρίων στο μουσείο. Με αυτήν του τη δωρεά ο Μπεχράκης έγινε ο 3ος μεγάλος δωρητής στην ιστορία του μουσείου. Μια μεγάλη ανακαίνιση και επανεγκατάσταση της «Πτέρυγας Μπεχράκης» έγινε το 2021, όπως και η προσθήκη 5 νέων γκαλερί για την τέχνη της αρχαίας Ελλάδας, της Ρώμης και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Η δυτική πτέρυγα του Μουσείου, που είναι αφιερωμένη στη Σύγχρονη Τέχνη, το 2011 ξανάνοιξε με 7 νέες γκαλερί και της δόθηκε το όνομά του Edward Linde και της συζύγου του ως αναγνώριση των 25 εκατομμυρίων δολαρίων που πρόσφεραν στο μουσείο. 
 Συλλογές και εκθέματα 
Το Μουσείο Καλών τεχνών της Βοστώνης είναι το 4ο μεγαλύτερο στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 20ο παγκοσμίως. Οι συλλογές του καλύπτουν όλο το φάσμα του πολιτισμού από την προϊστορία μέχρι τις ημέρες μας, με εκθέματα από όλον τον κόσμο. Κάποια από τα εκθέματα που ξεχωρίζουν είναι τα εξής: 
Μεσοποταμία
Γύψινο αγγείο σε σχήμα λαγού. Αυτό μπορεί να είναι το παλαιότερο έργο τέχνης στις συλλογές του μουσείου. Αν και η χρήση του και η προέλευσή του είναι άγνωστα, ένα σχεδόν πανομοιότυπο αγγείο ανασκάφηκε το 1978 σε νεολιθική τοποθεσία στον ποταμό Ευφράτη στη Συρία, το οποίο χρονολογείται περίπου στο 6400 π.Χ.
Θραύσμα αλαβάστρινης νικήτριας στήλης του Ναράμ-Σιν, βασιλιά της Ακκαδικής αυτοκρατορίας. Ο πολεμιστής σε αυτό το θραύσμα φορά κράνος με ραβδώσεις και μακριά φούστα. Κρατάει πολεμικό πέλεκυ και ακουμπά το δεξί του χέρι στον ώμο αιχμαλώτου. 2334-2154 π.Χ.
Κεφαλή από διορίτη του Γουδέα, βασιλιάς της Σουμεριακής πόλης-κράτους Λαγκάς, 2144-2124 π.Χ. 
Αργυρό ρυτό σε σχήμα γροθιάς, με ανάγλυφη πομπή μουσικών στο χείλος. Περίοδος του Μεγάλου βασιλείου των Χετταίων του Τουδαλίγια Γ΄, 13ος π.Χ. αιώνας
Άγαλμα καθιστού άνδρα από ανδεσίτη, Περίοδος Νεοχετταίων ή Αραμαίων,10ος-9ος π.Χ. αιώνας
Λέων εν κινήσει από εφυαλωμένα τούβλα. Ένα από τα 120 λιοντάρια που κοσμούσαν την Οδό της Λιτανείας από την Πύλη της Ιστάρ στο ναό του Μαρδούκ στη Βαβυλώνα, 604-561 π.Χ.
Αιγυπτιακή τέχνη
 μικρογραφία |αριστερά| 70px | Ο Μυκερίνος συνοδευόμενος από βασίλισσα
 μικρογραφία | 70px | Ο Κολοσσός του Ασπέλτα
Μπούστο του πρίγκηπα Ανγχάφ, προέλευση: Γκίζα, 2520–2494 π.Χ.
Σαρκοφάγος της Μερεσάνκ Β’, κόρης του Χέοπα, μέσα του 24ου π.Χ. αιώνα 
Γλυπτικό σύμπλεγμα του Μυκερίνου με βασίλισσα (πιθανότατα μια εκ των συζύγων του), προέλευση: Γκίζα, 2490-2472 π.Χ.
Γλυπτικό σύμπλεγμα του Μυκερίνου με τη θεά Άθωρ και τη θεοποιημένη νομή της Λαγός προέλευση: Γκίζα, 2490-2472 π.Χ.
Ξύλινο άγαλμα του Ουπουαούτ από τάφο κατώτερου αξιωματικού στην Ασιούτ, 2140-1991 π.Χ.
Άγαλμα από γρανοδιορίτη που απεικονίζει τη Sennuwy, σύζυγο του νομάρχη Djefaihapi της Δωδέκατης δυναστείας. Ανακαλύφθηκε στην Κέρμα της Νουβίας σε μεταγενέστερο τάφο, 1971-1926 π.Χ.
Σαρκοφάγος της Χατσεψούτ που είχε μετατραπεί για να φιλοξενήσει τον πατέρα της Τούθμωση Α΄, ανακαλύφθηκε στην Κοιλάδα των Βασιλέων, 1473-1458 π.Χ.
Θραύσμα στήλης από ασβεστόλιθο με τη Νεφερτίτη και δύο πριγκίπισσες, 1349-1336 π.Χ.
Κεφαλή από ψαμμίτη του Τουταγχαμών, 1336–1327 π.Χ.
Ο Κολοσσός του Ασπέλτα (βασιλιάς του Κους), 600-580 π.Χ.
Αρχαία ελληνική τέχνη
 μικρογραφία | 150px | Γύψινο αντίγραφο του «Θρόνου της Βοστώνης»
«Απόλλων του Μαντίκλου», αναθηματικό ορειχάλκινο αγαλματίδιο με προέλευση πιθανόν από τη Θήβα, Φέρει επιγραφή με Βουστροφηδόν γραφή και βοιωτικούς χαρακτήρες: «Ο Μάντικλος με αφιέρωσε ως δεκάτη στον Εκήβολο, τον αργυροτοξευτή. Εσύ, Φοίβε (Απόλλωνα), δώσε του ανταμοιβή», 700–675 π.Χ.
Έλασμα κατασκευασμένο από ἤλεκτρον (κράμα χρυσού και άργυρου) με απεικόνιση της θεάς Μέλισσας, αδελφής της Αμάλθειας, από την Κάμιρο της Ρόδου, 660-620 π.Χ.  παρόμοιο με το έκθεμα του Βρετανικού Μουσείου η Θεά Μέλισσα
Μεσόμφαλος χρυσή φιάλη σπονδών, έχει βάρος 835 γρ. Φέρει εγχάρακτη αρχαϊκή γραφή με γράμματα του Κορινθιακού αλφαβήτου «Οι Γιοί του Κύψελου αφιέρωσαν από την Ηράκλεια». Προέρχεται πιθανόν από την Ολυμπία, 625 π.Χ.
Επιτύμβια στήλη από πεντελικό μάρμαρο με νεαρό αθλητή, περίπου 550 π.Χ.
Μελανόμορφη κύλιξ με σκηνές από την Οδύσσεια, 550–525 π.Χ.
Αγαλματίδιο νεαρού αθλητή, 540–520 π.Χ.
Μελανόμορφη υδρία, απεικονίζει τον Αχιλλέα να σέρνει με το άρμα του το άψυχο σώμα του Έκτορα, 520-510 π.Χ.
6 αγγεία του Ζωγράφου του ΠανόςΖωγράφος του Πανός: Έλληνας αγγειογράφος αττικού ερυθρόμορφου ρυθμού, πιθανότατα ενεργός μεταξύ 480 και 450 π.Χ. Του αποδίδονται περισσότερα από 150 αγγεία 
Ερυθρόμορφη λήκυθος με παράσταση γυναίκας που υφαίνει. Ζωγράφος του Βρύγου, 480-470 π.Χ.
Ερυθρόμορφος δίωτος σκύφος με παράσταση αθλητών, 480 π.Χ.
Αττικός ερυθρόμορφος Κάνθαρος με σκηνές από τη Γιγαντομαχία, φέρει την επιγραφή του αγγειοπλάστη Ιέρωνα: «ΙΕΡΟΝ ΜΕΔΟΝΤΟΣ ΕΠΟΙ[Ε]», 470-460 π.Χ.
«Ο Θρόνος της Βοστώνης» Τρίπλευρο ανάγλυφο λαξευμένο σε μάρμαρο Θάσου, ίσως αποτελούσε τμήμα βωμού. Απεικονίζονται η Δήμητρα, η Αφροδίτη και στο μέσον ο Έρως. Περίπου 460 π.Χ.
Ερυθρόμορφος κρατήρας, αποδίδεται στον ζωγράφο της Δοκιμασίας. Η δολοφονία του Αγαμέμνονα στη μια όψη και η δολοφονία του Αιγίσθου στην άλλη, 460 π.Χ.
Ερυθρόμορφη πελίκη με αναπαράσταση του Οδυσσέα και του Ελπήνορα στον Άδη, περίπου 440 π.Χ.
Χρυσό σκουλαρίκι με τη θεά Νίκη να οδηγεί άρμα που το σέρνουν δυο άλογα, 350-325 π.Χ.
Κεφαλή Αφροδίτης (Μπάρτλετ), από παριανό μάρμαρο, λαξευμένη πιθανόν στο εργαστήρι του Πραξιτέλη, 330-300 π.Χ.
Ετρουσκική τέχνη
Πήλινη τεφροδόχος σε μορφή καλύβας του Πολιτισμού της Βιλανόβα, 9ος αιώνας π.Χ.
Σαρκοφάγος από τραβερτίνο με κάλυμμα όπου απεικονίζεται ένα ζευγάρι αγκαλιασμένο, Προέλευση: Βούλτσι, 350-300 π.Χ. 
Σαρκοφάγος ή μεγάλη τεφροδόχος από τραβερτίνο με κάλυμμα που κοσμείται από το άγαλμα μιας μισοξαπλωμένης γυναίκας. Φέρει την επιγραφή FASTIA VELSI LARZL, VELUS PUIA δηλαδή Fastia Velsi, σύζυγος του Larza Velu, Προέλευση: Βούλτσι 3ος αιώνας π.Χ.
μπρούτζινο βαλσαμάριο με μορφή γυναικείας κεφαλής, τέλη 3ου-αρχές 2ου αιώνα π.Χ.
Ρωμαϊκή τέχνη
«Η κεφαλή της Χίου», Μαρμάρινη κεφαλή θεάς, με προέλευση από τη Χίο, 3ος-2ος π.Χ. αιώνας
Μαρμάρινο άγαλμα του θεού Έρωτα, 190 π.Χ.
«Η κεφαλή Νέλσον», Κεφαλή νεαρού άνδρα, από μάρμαρο της Θάσου με προέλευση κατά πάσαν πιθανότητα από την Ιταλία, μέσα 2ου π.Χ. αιώνα
Κεφαλή του Πολύφημου από μάρμαρο Θάσου, περίπου 150 π.Χ.
Αθλητής με στλεγγίδα (Αποξυόμενος), μαρμάρινο άγαλμα από την Αφροδισιάδα, 119-135 π.Χ.
Κεφαλή του Αυγούστου από παριανό μάρμαρο, βρέθηκε τον 18ο αιώνα στην Αρίτσια, κοντά στη Ρώμη, 37-54 ή 117-130 μ.Χ.
Κεφαλή σε φυσικό μέγεθος του Δομιτιανού που αποδίδεται ως Ηρακλής, λαξευμένη σε μάρμαρο Καρράρας, 81-96 μ.Χ.
Κεφαλή του Αδριανού από μάρμαρο Θάσου, βρέθηκε στο Δέλτα του Νείλου, περίπου 130 μ.Χ.
Κεφαλή του Μάρκου Αυρήλιου από μάρμαρο Θάσου, περίπου 170 μ.Χ.
Μαρμάρινο σύμπλεγμα, Ο Κόμμοδος ως Ηρακλής σκοτώνει τα φίδια, από μάρμαρο Καρράρας, 183-192 μ.Χ.
Κεφαλή του Σεπτίμιου Σευήρου από παριανό μάρμαρο, βρέθηκε στην Όστια, 196-235 μ.Χ.
Ευρωπαϊκή Ζωγραφική
Η συλλογή του μουσείου είναι μια από τις καλύτερες στον κόσμο, με περίπου 1.500 έργα που ξεκινούν από τον δωδέκατο αιώνα και φθάνουν μέχρι τον εικοστό. 
Ιταλία
Ντούτσιο ντι Μπουονινσένια, Τρίπτυχο: Η Σταύρωση, ο Άγιος Νικόλαος και ο Άγιος Κλήμης, 1311-1318
Πιντουρίκκιο, Η Παναγία με το Βρέφος και τον Άγιο Ιερώνυμο, 1475-80
Μπραμαντίνο, Παναγία και Βρέφος, 1485-90
Σάντρο Μποττιτσέλλι, Η Παναγία με το Βρέφος και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, 1500
Τιτσιάνο, Πορτραίτο άνδρα που κρατάει βιβλίο, 1540
Πάολο Βερονέζε, Οι άγγελοι στηρίζουν τον νεκρό Ιησού, 1580-88 
Τζανμπαττίστα Τιέπολο, Η αποθέωση του Αινεία, 1762
Καναλέττο, Η λιμνοθάλασσα του Αγίου Μάρκου, 1738
Αντόνιο Μαντσίνι, Ιωάννης ο Βαπτιστής, 1890
Ισπανία
 μικρογραφία | 100px |Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Πορτραίτο του μοναχού Hortensio Félix Paravicino
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Πορτραίτο του μοναχού Hortensio Félix Paravicino, 1609
Ντιέγο Βελάθκεθ, Ο πρίγκηπας Μπαλτάσαρ Κάρλος με έναν νάνο,1632
Φρανθίσκο ντε Θουρμπαράν, Ο άγιος Κύριλλος της Κωνσταντινούπολης, 1634
Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο, Ο Ιησούς μετά τη μαστίγωση, 1665
Φρανθίσκο Γκόγια, Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, 1785
Πάμπλο Πικάσο, Γυναικείο πορτραίτο, 1910
Ζουάν Μιρό, Σύννεφο και πουλιά, 1927
Πάμπλο Πικάσο, Η αρπαγή των Σαβίνων Γυναικών, 1963
Μεγάλη Βρετανία
Τόμας Γκένσμπορο, Anne Pleydell, 1765
Τζόσουα Ρέινολντς, Η λαίδη Ανν Φίτζπατρικ, 1775
Τζον Κόνσταμπλ, Κορυφή λόφου, 1809
Τζον Μάρτιν, Η έβδομη πληγή του Φαραώ, 1823
Ουίλλιαμ Τέρνερ, Δουλεμπορικό πλοίο, 1840
Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι, Πορτραίτο του William J. Stillman, 1870 
Αλφρέντ Σισλέ, Πρώιμο χιόνι στο Λουβεσιέν, 1870-1
 μικρογραφία | 150px |Εντγκάρ Ντεγκά, Ιπποδρομίες στο Longchamp
 μικρογραφία | 100px |Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ, Χορός στο Μπουζιβάλ
Γαλλία
Ναρσίς Ντιάζ ντε λα Πένια, Μονοπάτι στο δάσος, 1835
Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό, Δάσος του Φονταινεμπλώ, 1846
Ζαν-Φρανσουά Μιλέ, Ο σπορέας, 1850
Ευγένιος Ντελακρουά, Κυνήγι λιονταριού, 1858
Τεοντόρ Ρουσώ, Όχθες του ποταμού Σεβρ (στη Βαντέ), 1859
Γκυστάβ Ντορέ, Θέρος, 1860-70
Εντουάρ Μανέ, Η εκτέλεση του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού, 1867
Εντγκάρ Ντεγκά, Ιπποδρομίες στο Longchamp, 1871
Πωλ Σεζάν, Η κυρία Σεζάν σε κόκκινη πολυθρόνα, 1877
Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ, Χορός στο Μπουζιβάλ, 1883
Πωλ Γκωγκέν, Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;, 1897 
Ανρί Ματίς, Καρμελίνα, 1903
Κλωντ Μονέ
 μικρογραφία | αριστερά | 150px |Κλωντ Μονέ, Η Ιαπωνίδα
Το Μουσείο της Βοστώνης διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες συλλογές πινάκων του Μονέ εκτός Παρισιού. Στους 35 πίνακες της συλλογής αντιπροσωπεύονται τα διάφορα στάδια της καριέρας του καλλιτέχνη: από τις πρώτες τοπιογραφίες του στη δεκαετία του 1860, έως την ένταξή του στον ιμπρεσιονισμό, τη δεκαετία του 1870, περνώντας στη δεκαετία του 1880, όταν άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για τις επιδράσεις του φωτός σε σταθερά θέματα σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, με αποκορύφωμα τους πίνακές του της δεκαετίας του 1890 και των αρχών του εικοστού αιώνα.
Οδός Μπαβόλ στην Ονφλέρ, 1864
Πλοία σε λιμάνι, 1873
Λιβάδι με παπαρούνες, 1875
Η Ιαπωνίδα, 1876
Λιβάδι στο Ζιβερνύ, 1886
Αντίμπ (απόγευμα), 1888
Ο Καθεδρικός Ναός της Ρουέν, πρόσοψη, 1896
Η γέφυρα Τσάρινγκ Κρος, 1900
Νούφαρα, 1905
Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη
Γιάκομπ Γιόρντενς, Πορτραίτο παντρεμένου ζευγαριού, 1621-2
Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Το κεφάλι του Κύρου μπροστά στη βασίλισσα Τόμυρι, 1622-3
Άντονι βαν Ντάικ, Η πριγκίπισσα Μαρία της Αγγλίας, κόρη του Καρόλου Α΄, 1637
Νικολάες Μάες, Ο ωτακουστής, 1656-7
Πίτερ ντε Χόοχ, Εσωτερικό ολλανδικού σπιτιού, 1680
Λώρενς Άλμα-Τάντεμα, Ο Τίβουλλος στο σπίτι της Δηλίας'1866
Έντβαρτ Μουνκ, Όνειρο θερινής νυκτός. Η φωνή, 1893
Ερνστ Λούντβιχ Κίρχνερ, Ξαπλωμένο γυμνό, 1909
Όσκαρ Κοκόσκα, Δυο γυμνά (εραστές), 1913
Μαξ Μπέκμαν, Διπλό πορτραίτο, 1946
Βίνσεντ βαν Γκογκ
 μικρογραφία | αριστερά | 150px |Βίνσεντ βαν Γκογκ,Ο ταχυδρόμος Ζοζέφ Ρουλέν
 μικρογραφία | 250px |Ρέμπραντ, Ο καλλιτέχνης στο ατελιέ τουΥφαντής, 1884Ο ταχυδρόμος Ζοζέφ Ρουλέν, 1888Το νανούρισμα, 1889Σπίτια στην Ωβέρ, 1890
ΡέμπραντΟ καλλιτέχνης στο ατελιέ του, 1628Άντρας με πλατύγυρο καπέλλο, 1634Ο αιδεσιμώτατος Johannes Elison, 1634
Αμερικανική ζωγραφική
 μικρογραφία | 150px |Μαίρη Κάσατ, Στο θεωρείο
Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερους από 2.000 πίνακες που δημιουργήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και τη Λατινική Αμερική, από την περίοδο της αποικιοκρατίας έως τα μέσα του 20ού αιώνα.
Μαίρη Κάσατ, Στο θεωρείο, 1878
Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ, Οι κόρες του Edward Darley Boit, 1882
Γουίνσλοου Χόμερ, Προειδοποίηση ομίχλης, 1885
Φρίντα Κάλο, Δυο γυναίκες (Salvadora y Herminia), 1928
Τζάκσον Πόλλοκ, Αριθμός 10, 1949
Ευρωπαϊκές διακοσμητικές τέχνες και γλυπτική
Η συλλογή περιλαμβάνει περίπου 22.000 έργα τέχνης από τον έβδομο αιώνα μέχρι σήμερα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν εκθέματα που ανήκουν στις εξής κατηγορίες: ασημικά και πορσελάνες από τη Μ. Βρετανία, γαλλικές διακοσμητικές τέχνες του δέκατου όγδοου αιώνα, μεσαιωνική γλυπτική και ιταλική γλυπτική της Αναγέννησης.Η Παναγία βρεφοκρατούσα, σύμπλεγμα από χρωματισμένο ασβεστόλιθο, Ιταλία, 1125-1150
Ντονατέλλο, Η Παρθένος των Νεφών, μαρμάρινο χαμηλό ανάγλυφο, Ιταλία, 1425-1435
Αργυρό κύπελλο με καπάκι σε σχήμα υδρόγειου σφαίρας, Ελβετία, 1580-1590
Κύπελλο από καρύδα με αργυρό στολισμό από σύμβολα της θάλασσας όπως, μια σειρήνα, ένα δελφίνι και ο Ποσειδώνας, Ολλανδία, 1607
Σετ από ασημένια κουτιά τσαγιού και κουτί ζάχαρης σε θήκη από μαόνι, Αγγλία, 1739
Κύπελλο από επιχρυσωμένο ασήμι, των ιπποδρομιών του Ρίτσμοντ (Γιόρκσιρ), Αγγλία, 1764
Ζεύγος κυπέλλων για το σερβίρισμα των κρύων επιδορπίων, κατασκευασμένα από πορσελάνη των Σεβρών κατά παραγγελία της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας για το Κάστρο του Μαλμαιζόν, Γαλλία, 1803-4
Αντόνιο Κανόβα, μαρμάρινη Προτομή της Βεατρίκης, Ιταλία, 1819-1822
Ωγκύστ Ροντέν, Αιώνια άνοιξη, σύμπλεγμα από μπρούτζο, Γαλλία, 1881
Πωλ Γκωγκέν, Soyez amoureuses vous serez heureuses, χαμηλό ανάγλυφο από σκαλιστό και ζωγραφισμένο ξύλο φλαμουριάς, Γαλλία, 1889
Πάμπλο Πικάσο, μπρούτζινη γυναικεία κεφαλή, Γαλλία, 1909
Αμερικανικές διακοσμητικές τέχνες και γλυπτική
Η συλλογή περιλαμβάνει περίπου 13.000 έργα από τη Βόρεια, Κεντρική και Νότια Αμερική και την Καραϊβική, που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα. Μεταξύ των εκθεμάτων ξεχωρίζουν έπιπλα και ασημικά σκεύη από την αποικιακή Νέα Αγγλία, οι διακοσμητικές τέχνες της αποικιακής Λατινικής Αμερικής, το μοντέρνο ντιζάιν από τις δεκαετίες του 1920 και του '30.  Η γλυπτική περιλαμβάνει έργα από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τον 20ο.
Αργυρό περίτεχνό δοχείο ζάχαρης, Μασαχουσέτη, 1680-85
Σεκρετέρ και βιβλιοθήκη, Πουέμπλα, Μεξικό, μέσα 18ου αιώνα
Harriet Goodhue Hosmer, μαρμάρινο σύμπλεγμα Κοιμώμενος Φαύνος, 1865
Παραβάν από ξύλο καρυδιάς και έβενο, Πενσυλβάνια, 1927
Μπολ για ποντς με διακόσμηση που παραπέμπει στη Νέα Υόρκη, το Μπρόντγουεϊ και την τζαζ μουσική, παραγγελία της Έλινορ Ρούζβελτ για τον σύζυγό της Φραγκλίνο Ρούζβελτ όταν ήταν Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, 1930
Πίτερ Βούλκος Κεραμικό, Camelback Mountain, Καλιφόρνια, 1959
Αναπαραστάσεις δωματίων
Η Αμερικανική πτέρυγα διαθέτει οκτώ αναπαραστάσεις τυπικών δωματίων, που εκτείνονται από τα τέλη του 17ου έως τα μέσα του 19ου αιώνα, καθώς και πολλά αρχιτεκτονικά στοιχεία μεγάλης κλίμακας. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτα είναι τα δωμάτια της οικίας Oak Hill, τα οποία παρήγγειλε η Elizabeth Derby West γύρω στα 1800 για το σπίτι της οικογένειάς της στο σημερινό DanversΠαλαιότερη ονομασία: Σάλεμ Βίλατζ, γνωστό για το περιστατικό που έμεινε γνωστό υπό την ονομασία Μάγισσες του Σάλεμ της Μασαχουσέτης. Αυτά τα τρία δωμάτια - σαλόνι, τραπεζαρία και υπνοδωμάτιο - είναι οι πιο ολοκληρωμένοι νεοκλασικοί εσωτερικοί χώροι με αυθεντικά έπιπλα σε αμερικανικό μουσείο.
Ασιατική τέχνη
Η συλλογή παρουσιάζει δημιουργικά επιτεύγματα καλλιτεχνών της Ασίας από το 4000 π.Χ. έως σήμερα. Η συλλογή με περισσότερα από 115.000 αντικείμενα περιλαμβάνει έργα από την Ανατολική και Νότια Ασία και τον ισλαμικό κόσμο.
 μικρογραφία | 250px |Κατσουσίκα Χοκουσάι, Το μεγάλο κύμα έξω από την Καναγκάουα
Ιαπωνική συλλογή
Το μουσείο στεγάζει τη μεγαλύτερη συλλογή ιαπωνικής τέχνης εκτός Ιαπωνίας, αριθμώντας περί τα 100.000 έργα τέχνης, με εξαιρετικά εκθέματα πρώιμων βουδιστικών έργων ζωγραφικής και γλυπτικής. Εκθέτονται πίνακες της Σχολής Κανούχα και της Σχολής του Κιότο, πίνακες και στάμπες του Ουκίγιο - ε, σπαθιά και μάσκες του Θεάτρου Νο, ενώ τα πρόσφατα αποκτήματα καθιέρωσαν το μουσείο ως κέντρο τέχνης και εικαστικού πολιτισμού της περιόδου Μεϊτζί.
Kaikei (快慶), Ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο άγαλμα του Μποντισάτβα, 1189
Πάπυρος με αναπαράσταση ιστορικού γεγονότος της Περιόδου Χεϊάν, Νυχτερινή επίθεση στο αυτοκρατορικό παλάτι, δεύτερο μισό του 13ου αιώνα
Κατσουσίκα Χοκουσάι, Κόκκινο Φούτζι, 1830-1832
Κατσουσίκα Χοκουσάι, Το μεγάλο κύμα έξω από την Καναγκάουα, 1831
Κινεζική συλλογή
 μικρογραφία | 500px |Κυρίες της Αυλής παρασκευάζουν μεταξένιο ύφασμα
Μεταξύ των διεθνώς αναγνωρισμένων αριστουργημάτων της κινεζικής συλλογής είναι τα μνημειώδη βουδιστικά πέτρινα γλυπτά, τα κεραμικά από τη Δυναστεία Τανγκ (618-906 μ.Χ.) και τη Δυναστεία Σονγκ (960–1279), αντικείμενα από μπλε-λευκή πορσελάνη, αυτοκρατορικά σκεύη από τη Δυναστεία Τσινγκ καθώς και πίνακες και καλλιγραφία από τη Δυναστεία Μινγκ και τη Δυναστεία Τσινγκ.
Άγαλμα από ασβεστόλιθο ύψους 196 εκατοστών, Καθιστός Μποντισάτβα, 530 μ.Χ.
Αποδίδεται στον Γιαν Λι-πεν (600–673 μ.Χ.), Οι 13 αυτοκράτορες, θεωρείται ο αρχαιότερος αυλικός κύλινδρος που έχει διασωθείΚυρίες της Αυλής παρασκευάζουν μεταξένιο ύφασμα. Μελάνι, χρώμα και χρυσός σε μετάξι. Αποδίδεται στον αυτοκράτορα Χουιζόνγκ, της Δυναστείας Βόρειου Σονγκ, αρχές 12ου αιώνα. Είναι το μοναδικό διασωθέν αντίγραφο του ομώνυμου έργου του Ζανγκ Σουάν, Κινέζου ζωγράφου που έζησε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Τανγκ 
Μπλε-λευκό πορσελάνινο βάζο με λιονταρίσιες λαβές εκατέρωθεν, μέσα 14ου αιώνα
Κορεατική συλλογή
Η κορεατική συλλογή περιλαμβάνει περί τα χίλια αντικείμενα διακοσμητικής τέχνης υψηλού επιπέδου, κυρίως κεραμική και μεταλλοτεχνία, καθώς και βουδιστικούς πίνακες από τη Δυναστεία Γκορίο (918-1392 μ.Χ.) και τη Δυναστεία των Τζόσον (1392 – 1897).
Βάζο από υαλωμένο πηλό, με οβάλ σώμα, ρηχό χείλος, χωρίς λαβές. Φέρει παραστάσεις με γερανούς και μπαμπού, αρχές 13ου αιώνα
Αργυρή βουδιστική λειψανοθήκη της Δυναστείας Γκορίο, 14ος αιώνας
Συλλογή Νότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας
Η συλλογή της Νότιας Ασίας διαθέτει εκθέματα από την κοιλάδα του Ινδού ποταμού, μια διάσημη συλλογή πινάκων Ρατζπούτ Rajput: Ζωγραφική των ινδουιστικών πριγκηπικών αυλών κατά την εποχή της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας, περίπου από τα τέλη του 16ου αιώνα έως τα μέσα του 19ου αιώνα, πίνακες ζωγραφικής και τελετουργικά αντικείμενα από τις περιοχές των Ιμαλαΐων και σημαντικά ινδουιστικά και βουδιστικά γλυπτά.
Η συλλογή της Νοτιοανατολικής Ασίας περιλαμβάνει έργα γλυπτικής από πέτρα και μπρούτζο και τελετουργικά αντικείμενα από την Ινδονησία, την Ταϊλάνδη, την Καμπότζη, τη Μιανμάρ (Βιρμανία) και το Βιετνάμ καθώς και έργα βιετναμέζικης κεραμικής.
Μικρό πήλινο πιθάρι, terra sigillata με μαύρη διακόσμηση από πουλιά, κοιλάδα Ινδού ποταμού, 2600–2000 π.Χ.
Ορειχάλκινη κανάτα σε σχήμα χήνας, Βόρεια Ινδία, 16ος αιώνας
Σύμπλεγμα του βουδιστικού θεού Vajrabhairava με τη σύζυγό του Vajravetali, Χαλκός και ορείχαλκος, μερικώς επαργυρωμένος και επιχρυσωμένος, με χρωστική ουσία και ένθετα ημιπολύτιμους λίθους, Θιβέτ, 17ος αιώνας
Ακουαρέλα σε χαρτί, Ο Maharana Sangram Singh(1482 – 1528) Βασιλιάς ινδικού κρατιδίου, από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες στη Βόρεια Ινδία στις αρχές του 16ου αιώνα. απολαμβάνει τους μουσώνες, Ρατζαστάν, 1720–25. 
Τελετουργικό στιλέτο από επιχρυσωμένο ορείχαλκο, Αυτοκρατορία Χμερ, 1040 ή 1041 μ.Χ.
Ισλαμική συλλογή
Πρόκειται για μία από τις εξέχουσες συλλογές ισλαμικής τέχνης στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εκθέματα που κυμαίνονται από τον αρχαίο έως τον σύγχρονο ισλαμικό υλικό πολιτισμό από το Ιράν, την Αίγυπτο, την Τουρκία και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.
Μαρμάρινο κιονόκρανο, Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, 950-975 μ.Χ.
Μαρμάρινη ταφική πλάκα, Περσία, 1138–39 μ.Χ.
Πιθάρι με επικάλυψη από μπλε σμάλτο και πλούσια ανάγλυφη διακόσμηση, Περσία, δεύτερο μισό του 13ου αιώνα
Γυάλινη λάμπα λαδιού με διακόσμηση από σμάλτο και χρυσό, ανήκε σε Μαμελούκο αξιωματικό, 1320
Σύνθεση από 16 πλακάκια διακοσμημένα με μπλε, πράσινα και κεραμιδί άνθη, από το παλάτι του Πιαλή Πασά, 1573
Προκολομβιανή τέχνη
Η συλλογή αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία και την πολυπλοκότητα της τέχνης που δημιουργήθηκε στην Αμερικανική ήπειρο πριν την έλευση των Ευρωπαίων. Τα εκθέματα, που καλύπτουν δύο χιλιετίες, εκφράζουν τις κοινωνικές, πολιτικές και πνευματικές ανησυχίες διαφόρων πολιτισμών που άκμασαν σε διαφορετικά τοπία και κλιματικές ζώνες. Η συλλογή περιλαμβάνει έργα κεραμικής, αργυροχρυσοχοΐας, υφαντικής, αρχιτεκτονικής που δημιουργήθηκαν από αρχαίους πολιτισμούς στην Κεντρική (Μεξικό, Γουατεμάλα, Μπελίζ και Ονδούρα) και τη Νότια Αμερική.
Μάσκα από ΙαδεΐτηΠυριτικό ορυκτό που μαζί με τον νεφρίτη δημιουργούν τον ίασπι, Πολιτισμός των Ολμέκων, Μεξικό, 900-600 π.Χ.
Μάλλινος μανδύας, Πολιτισμός Νάσκα, Περού, 1-100 μ.Χ.
Τελετουργικό κυλινδρικό πήλινο βάζο με πολύχρωμες παραστάσεις, Πολιτισμός των Μάγια, Γουατεμάλα, 755–780 μ.Χ.
Χρυσή νεκρική μάσκα, Παναμάς, 700–1520 μ.Χ.
Τέχνη της Αφρικής και του Ειρηνικού ωκεανού
Το τμήμα περιλαμβάνει σημαντικά έργα από τον 16ο έως τον 21ο αιώνα. 
Αφρικανική τέχνη
Η συλλογή περιλαμβάνει γλυπτά Γιορούμπα από τις βασιλικές αυλές της Νιγηρίας, μεταλλικά τεχνουργήματα, περιδέραια, μαχαίρια, ράβδους και σπαθιά, επιτραπέζια σκεύη, μάσκες και αντικείμενα ένδυσης. 
Ξύλινο γλυπτό βασιλικής συζύγου, Καμερούν, 19ος-20ος αιώνας
Μονόλιθος από βασάλτη ύψους 73 εκατοστών, έχει ωοειδές σχήμα και επάνω του έχει λαξευτεί ένα εκφραστικό πρόσωπο. Πολιτεία Cross River, Νιγηρία, πριν το 1905
Ξύλινος κίονας από το παλάτι Γιορούμπα του Ẹfọ̀n-Alààyè, αναπαριστά γυναίκα που κρατάει ένα βρέφος στην αγκαλιά της και έχει άλλο ένα στην πλάτη της, Νιγηρία, 1912-16
Τα μπρούτζινα του Μπενίν
Η συλλογή περιλαμβάνει μπρούτζινους βωμούς, ανάγλυφες πλάκες και εμβλήματα από το Βασίλειο του ΜπενίνΤο Βασίλειο του Μπενίν, επίσης γνωστό ως Βασίλειο του Έντο, ή Αυτοκρατορία του Μπενίν, ήταν ένα βασίλειο εντός της σημερινής νότιας Νιγηρίας. Δεν έχει ιστορική σχέση με τη σύγχρονη δημοκρατία του Μπενίν, πολιτεία της σημερινής Νιγηρίας. Έχουν ως θεματολογία τη ζωή στη βασιλική Αυλή, τα τελετουργικά, τις οικογενειακές δομές και τον πολιτισμικό πλούτο του Μπενίν. Τα μπρούντζινα του Μπενίν οδήγησαν σε επανεκτίμηση του αφρικανικού πολιτισμού και της λαϊκής του τέχνης από τους Ευρωπαίους, ειδικά όταν μελέτες απέδειξαν ότι η γνώση του Μπενίν για τη μεταλλουργία δεν προήλθε από τους Πορτογάλους εμπόρους που είχαν επαφή με το Μπενίν στην πρώιμη αποικιοκρατική περίοδο αλλά το Βασίλειο του Μπενίν ήταν ένας κόμβος του αφρικανικού πολιτισμού πολύ πριν από την εισβολή των Πορτογάλων αποικιοκρατών και είναι σαφές ότι οι μπρούτζοι κατασκευάστηκαν στο Μπενίν από έναν ιθαγενή πολιτισμό, αιώνες πριν από την επαφή με τους Ευρωπαίους. Η Νιγηρία διαπραγματεύεται την επιστροφή των Μπρούτζινων του Μπενίν με πολλές ευρωπαϊκές χώρες και σχεδιάζει την κατασκευή μουσείου στο Μπενίν Σίτι, στην πολιτεία του Έντο, όπου θα συγκεντρωθούν και θα εκτεθούν.
Πορτογάλος στρατιώτης, 16ος αιώνας 
Ανάγλυφη πλάκα με αναπαράσταση μάχης, 1530-1570
Ανάγλυφη πλάκα που δείχνει έναν βασιλιά να κυριαρχεί σε λεοπαρδάλεις, 1530-1570
Κρεμαστό κόσμημα με αναπαράσταση της βασιλομήτορας να παίζει γκονγκ, αρχές 17ου-αρχές 18ου αιώνα
Τέχνη του Ειρηνικού ωκεανού
Η συλλογή περιλαμβάνει έργα που αντικατοπτρίζουν παραδόσεις που εκτείνονται από την Ινδονησία έως τη Νέα Ζηλανδία και τη Χαβάη.
Ξύλινο ρόπαλο με χαραγμένα ανθρώπινα πρόσωπα, Νήσοι Μαρκέζας, Γαλλική Πολυνησία, 19ος αιώνας
Ξύλινη βαμμένη μάσκα-κράνος, Παπούα Νέα Γουινέα, τέλη 19ου αιώνα
Ξύλινο χωνί Μαορί, που χρησιμοποιείται για το τάισμα ενός αρχηγού κατά τη διάρκεια της ιερής και σωματικά απαιτητικής διαδικασίας του τατουάζ, Νέα Ζηλανδία, 19ος-20ος αιώνας
Εβραϊκή Τέχνη
Η συλλογή περιλαμβάνει εβραϊκά τελετουργικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν είτε κατ' οίκον είτε στη συναγωγή, πάπυροι Τορά, συμβόλαια γάμου σε περγαμηνή, βιβλία και χειρόγραφα όπως Βίβλοι, βιβλία προσευχής και γραπτά σχετικά με τον εβραϊκό νόμο. Σε αυτά, έχουν προστεθεί έργα, από πίνακες και γλυπτά μέχρι καρτ ποστάλ και αρχαία νομίσματα, που είναι κατά κάποιο τρόπο έκφραση της εβραϊκής εμπειρίας, ιστορίας και πολιτισμού.
Κηροπήγιο της Χανουκά, Άουγκσμπουργκ, Γερμανία, 1750
Ίσιντορ Κάουφμαν, Hannah, ελαιογραφία, τέλη 19ου αιώνα-αρχές 20ου
Χαλί με αναπαράσταση του Πύργου του Δαβίδ, Ισραήλ, δεκαετία του 1920 
Κοσμήματα
Το μουσείο διαθέτει μια συναρπαστική συλλογή κοσμημάτων από σχεδόν κάθε πολιτισμό, από τα αρχαία αιγυπτιακά μενταγιόν μέχρι τις σύγχρονες δημιουργίες της αργυροχρυσοχοΐας. 
Ελληνιστικό στεφάνι με φύλλα βελανιδιάς, 4ος π.Χ. αιώνας
Καμέο αναπαράσταση του θεού Έρωτα και της Ψυχής, 50-25 π.Χ.
Κορώνα ή κάλυμμα, Ανατολική Ιάβα, 13ος αιώνας
Χρυσό μενταγιόν με ένθετα καμέο με την εικόνα της Μινέρβας, Γαλλία, 1840
Συλλογή υφαντικής τέχνης
Το 1930 το μουσείο της Βοστώνης εγκαινίασε, πρώτο σε όλη την Αμερική, ένα τμήμα αφιερωμένο στην ύφανση και την υφαντική τέχνη. Στις μέρες μας το τμήμα υφαντικής τέχνης και τέχνης της μόδας του μουσείου έχει εμπλουτιστεί με περισσότερα από 30 χιλιάδες αντικείμενα από την Αρχαία Αίγυπτο μέχρι τον σύγχρονο κόσμο.
Τμήμα από ταπισερί με αναπαράσταση του Διονύσου, Αίγυπτος, 4ος-5ος μ. Χ. αιώνας
Σκουφί με πλεξούδες από ανθρώπινα μαλλιά, Περού, 500-900 μ.Χ.
Κουτί με εργαλεία υφαντικής, Περού, 1000-1476
Ανδρικός χιτώνας του Θιβέτ, 17ος αιώνας
Ταπισερί Ο ύπνος του Ρινάλδου, Γαλλία, 1749-53
Βραδινό γυναικείο φόρεμα σχεδιασμένο από τον Τζον Γκαλιάνο για τον Οίκο Ντιόρ, 2007
Μουσικά όργανα
Η συλλογή διαθέτει 1300 περίπου μουσικά όργανα από όλον τον κόσμο, από τους αρχαίους χρόνους μέχρι τον 20ο αιώνα.
Σύριγγα, Πολιτισμός Νάσκα, Περού, 200-600 μ.Χ.
Φλάουτο, Γαλλία, 1700 περίπου
Χέλυς, Ουγκάντα, 19ος αιώνα
Ντέφι, Συρία, 19ος αιώνας
Κέρας προβάτου, Πολωνία, 19ος αιώνας
Σκωτζέζικη γκάιντα (Χάιλαντ μπάγκπαϊπ), Γλασκώβη, 1896
Λαούτο, Αθήνα, 2012
Εκτυπώσεις και Σχέδια
 μικρογραφία |Γκόγια, Ο ματαντόρ Πέντρο Ρομέρο σκοτώνει τον ταύρο
Με έργα από την Ευρώπη και την Αμερική, που ξεκινούν από τον 15ο αιώνα και φθάνουν έως σήμερα, η συλλογή αφηγείται την ιστορία της δημιουργικής χαρακτικής και της σχεδίασης σε πολλές μορφές. Το μουσείο διαθέτει επίσης μια μεγάλη συλλογή σπάνιων βιβλίων και μια από τις καλύτερες συλλογές καρτ ποστάλ στον κόσμο.
Άλμπρεχτ Ντύρερ, Ο Χριστός ενώπιον του Καϊάφα, χαλκογραφία, (Πάθος υπ' αρ. 4), 1512
Ρέμπραντ, Αυτοπροσωπογραφία στο πλευρό της συζύγου του, σκίτσο, 1636
Γκόγια, Ο ματαντόρ Πέντρο Ρομέρο σκοτώνει τον ταύρο, σκίτσο για τη σειρά χαρακτικών με τίτλο Ταυρομαχία, πριν το 1816
Πάμπλο Πικάσο, Minotaure aveugle guidé par Marie-Thérèse au pigeon dans une nuit étoilée, 1934
Φωτογραφία
Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης ήταν ένα από τα πρώτα μουσεία των Ηνωμένων Πολιτειών με συλλογή φωτογραφιών, μια συλλογή που ξεκίνησε το 1924 όταν ο φωτογράφος Άλφρεντ Στίγκλιτς δώρισε 27 από τις φωτογραφίες του. Από τότε, το τμήμα απέκτησε πλούσιο υλικό.
Άλφρεντ Στίγκλιτς, Η πόλη της φιλοδοξίας, 1910
Γιόζεφ Σούντεκ Δειλινό στη γέφυρα του Καρόλου Πράγα, 1940-50
Γιούσουφ Καρς Αλμπέρ Καμύ, 1954
Χερμπ Ριτς, Τζακ Νίκολσον, 1986
Σύγχρονη Τέχνη
Με τον όρο σύγχρονη τέχνη το μουσείο ορίζει τα έργα τέχνης που δημιουργήθηκαν από τα μέσα του 20ου αιώνα ως τις μέρες μας. Το τμήμα δημιουργήθηκε το 1971 και στη συλλογή του διαθέτει πλέον 2000 έργα αυτής της περιόδου, κάποια από τα οποία εκτίθενται στη Δυτική Πτέρυγα του μουσείου. 
Άντι Γουόρχολ, Red Disaster, 1963, 1985
Τακάσι Μουρακάμι, If the Double Helix Wakes Up..., 2002
Josiah McElheny, Endlessly Repeating Twentieth Century Modernism'', 2007

Σχολή του Μουσείου Καλών Τεχνών
Το 1876 μια «Σχολή σχεδίου και ζωγραφικής» λειτούργησε στο υπόγειο του πρώτου κτιρίου του μουσείου, 3 χρόνια αργότερα οι εγγεγραμμένοι φοιτητές ήταν 160 (120 γυναίκες και 40 άνδρες). Το 1901 το μουσείο αναλαμβάνει τη λειτουργία της σχολής, μετονομάζοντάς την σε «Σχολή του Μουσείου Καλών Τεχνών» (The School of the Museum of Fine Arts). Το 1945 το μουσείο και το Πανεπιστήμιο Ταφτς συνεργάζονται στο πρώτο τους κοινό πρόγραμμα σπουδών. Από το 2016 η Σχολή πέρασε στη δικαιοδοσία του Πανεπιστημίου και πλέον ονομάζεται «Σχολή του Μουσείου Καλών Τεχνών στο Τάφτς» (School of the Museum of Fine Arts at Tufts, συντομογραφία:SMFA).
 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Το κανάλι του μουσείου στο You Tube
Εικονική περιήγηση στα εκθέματα του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστώνης provided by Google Arts & Culture
Περιήγηση στους εξωτερικούς χώρους και στις αίθουσες του μουσείου

Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Μουσεία μοντέρνας τέχνης