Άκκουι Τέρμε

Το Άκκουι Τέρμε (, ) είναι πόλη και δήμος  στην επαρχία της Αλεσσάντρια του Πεδεμοντίου στην βόρεια Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 35 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Αλεσσάντρια. Επίσης είναι μία από τις κυριότερες οινοπαραγωγές κοινότητες του ιταλικού κρασιού Brachetto d'Acqui.

Οι θερμές θειούχες πηγές της πόλης είναι διάσημες από την ρωμαϊκή περίοδο που η πόλη ονομάζονταν Aquae Statiellae. Τα αρχαία λουτρά της αναφέρει ο Παύλος ο Διάκονος καθώς και ο χρονογράφος Λιουτπράνδος της Κρεμόνας. Το 1870 ο αρχιτέκτονας Τζιοβάνι Τσερούτι (Giovanni Ceruti) σχεδίασε ένα μικρό περίπτερο, γνωστό ως La Bollente, για το σημείο στο κέντρο της πόλης όπου τα νερά αναβλύζουν με θερμοκρασία 75 °C.

Ιστορία
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η περιοχή συνδεόταν οδικώς με την Alba Pompeia, την σημερινή πόλη Άλμπα, καθώς και την Augusta Taurinorum (Τορίνο) και κατοικείτο από Κέλτο-Λιγυριανή φυλή (Statiellae). Η περιοχή τέθηκε υπό ρωμαϊκή κυριαρχία το 173 π.Χ., όταν επιτέθηκαν στο κύριο κέντρο τους το Carystum λεγεώνες με επικεφαλής τον ύπατο Μάρκο Ποπίλιο Λαίνα. Κατά παράβαση του ρωμαϊκού πολεμικού δικαίου ο ύπατος σκότωσε χιλιάδες από τους ντόπιους και οδήγησε πολλούς ακόμη στη δουλεία. Ορισμένοι μεταφέρθηκαν βορείως του ποταμού Πάδου ενώ άλλοι επέζησαν ελεύθεροι σε μικρές κοινότητες της ευρύτερης περιοχής που παρέμειναν εκτός της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Το 2008 βρέθηκε νεκρόπολη στην κοντινή Μονταμπόνε (Montabone).Le Ceneri Degli Statielli - La necropoli della seconda età del Ferro di Montabone,  Τα λείψανα δείχνουν ότι τα μέλη της τοπικής φυλής διατήρησαν τα δικά τους ήθη και έθιμα για ολόκληρο τον πρώτο αιώνα π.Χ. και πιθανότατα και μετά.

Στην τοποθεσία του Carystum οι Ρωμαίοι έχτισαν σημαντική πόλη, το σημερινό Άκκουι Τέρμε, που ήταν γνωστή για τα φυσικά ιαματικά νερά και τα λουτρά της. Τα απομεινάρια του υδραγωγείου βρίσκονται ακόμη κοντά στο κέντρο της πόλης, κατά μήκος του ποταμού Μπόρμιντα (Bormida).

Τον 6ο αιώνα, το Άκκουι ανήκε στο Λομβαρδικό βασίλειο της βόρειας Ιταλίας. Από το 978 διοικούνταν από τον επίσκοπό του και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα το 1135. Το 1278 προσαρτήθηκε στη Μαρκιωνία του Μομφερράτου, υπό την διοίκηση της οποίας και παρέμεινε μέχρι να περάσει στο Δουκάτο της Σαβοΐας.

Το 1892 συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με τη Γένοβα.

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι




Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια