Πεντελικό μάρμαρο

μικρογραφία| Το Πεντελικό Όρος .
μικρογραφία|Η Πύλη Αθηνάς Αρχέγητης (Ρωμαϊκή Αγορά Αθηνών).
Το πεντελικό μάρμαρο είναι ποικιλία μαρμάρου που προέρχεται από το Πεντελικό όρος. Λόγω της γειτνίασης του τελευταίου με την Αθήνα, η εν λόγω ποικιλία ήταν η πιο διαδεδομένη σε χρήση στην περιοχή του λεκανοπεδίου σε έργα της κλασικής περιόδου, όπως ο Παρθενώνας, το Ερέχθειο ή τα Προπύλαια της Ακρόπολης, καθώς και σε έργα ρωμαϊκών χρόνων όπως το μνημείο του Φιλοπάππου.Kleiner, D.E.E. “The Monument of Philopappos.” Archaeologica 30 (1983), Athenaeus Deipnosophistae VIII.350c. Fuente citada en :en:Philopappos Monument Συνέχισε να χρησιμοποιείται στη σύγχρονη εποχή (π.χ. Ακαδημία Αθηνών). Επί του παρόντος, το λατομείο, που θεωρείται προστατευόμενο πολιτιστικό αγαθό, χρησιμοποιείται μόνο για εργασίες αποκατάστασης στην Ακρόπολη. Το μονοπάτι που χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα για τη μεταφορά των μαρμάρινων όγκων είναι μια συνεχής κατάβαση που ακολουθεί τη φυσική αποσάθρωση του εδάφους και έχει διερευνηθεί από τον επικεφαλής του έργου αποκατάστασης της Ακρόπολης, Μανώλη Κορρέ.From Pentelicon to the Parthenon
μικρογραφία|Το πεντελικό μάρμαρο|αριστερά

Σε αντίθεση με το μάρμαρο της Πάρου (το οποίο έχει εντελώς λευκό χρώμα και μεγαλύτερους διαφανείς κρυστάλλους), το μάρμαρο της Πεντέλης, επειδή περιέχει μια μικρή ποσότητα σιδήρου, αποκτά μια λεπτή χρυσή πατίνα στην επιφάνειά του λόγω οξείδωσης όταν εκτίθεται στον αέρα. Επίσης, αξιοσημείωτη στη γλυπτική του είναι η αιχμηρότητα των άκρων, η οποία επιτρέπει απόλυτα σφιχτές αρθρώσεις και αιχμηρές ακμές (χαρακτηριστικό των δωρικών κιόνων).Daniel Boorstin, citado en recursos.cnice.mec.es 

Ορυκτολογικά, είναι ένα λεπτό ασβεστιτικό μάρμαρο, του οποίου η τυπική κοκκομετρία είναι 0,5 έως 1 χιλιοστόμετρα, ενώ σπανίως φτάνει τα 2 χιλιοστόμετρα. Το χρώμα στην πιο καθαρή του μορφή είναι λευκό, αν και σε ορισμένες φλέβες εμφανίζονται γκρίζα και πρασινωπά χρώματα. Ο ασβεστίτης αντιπροσωπεύει το 98% της σύνθεσής του (CaO 54,80, άλλα ανθρακικά άλατα 43,05), ενώ τα άλλα συστατικά φθάνουν τις ακόλουθες μέσες τιμές (σε ποσοστά μάζας): MgO 1,55, SiO2 1. 10, Fe2O3 0,14, Al2O3 0,20, K2O 0,09, Na2O 0,04, MnO 0,02.

 Εικόνες 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Χ. Κολοτούρος: Marble & Technologie, Bd. 2. Αθήνα
 Α. Ντβορακόφσκα: Λατομεία στην Αρχαία Ελλάδα. στο: Bibliotheca Antiqua 16, Πολωνική Ακαδημία Επιστημών, Βαρσοβία 1975
 Norman Herz: Εφαρμογές σταθερών ισοτόπων σε προβλήματα κλασικών ελληνικών και ρωμαϊκών μαρμάρων: προέλευση, αυθεντικότητα και συναρμολόγηση αντικειμένων . στο: Entretiens d'archéologie et d'histoire, Les marbres blancs de Pyrénées. Saint-Bertrand-de-Comminges 1995, ISBN 2-9502446-7-X
 JG Krünitz: Oeconomische Encyclopädie oder allgemeines System der Land-, Haus- und Staats-Wirthschaft. Μπάντα 84. Βερολίνο 1801
 G. Richard Lepsius: Griechische Marmorstudien. 1890
 R. Perrier: Marbres de l'Attique, des Cyclades et de Crète . στο: Le Mausolee, No. 698, 700, 1994
 Ludwig Friedrich Wolfram: Vollständiges Lehrbuch der gesammten Baukunst; Erster Band: Lehre von den natürlichen Baustoffen, Erste Abtheilung. Von den naturlichen Baustoffen. Στουτγκάρδη (Καρλ Χόφμαν), Βιέννη (Carl Gerold'sche Buchhandlung) 1833

Κατηγορία:Μάρμαρο
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Περιφέρεια Αττικής