Πιότρ Ρομάνοβιτς Μπαγκρατιόν

Ο πρίγκιπας Πιότρ Ρομάνοβιτς Μπαγκρατιόν, , , (24 Σεπτεμβρίου 1818 – 17 Ιανουαρίου 1876), ο γιος τού στρατηγού Ρομάν Μπαγκρατιόν, ήταν Ρωσο-Γεωργιανός πολιτικός, στρατηγός και επιστήμονας που εφηύρε το πρώτο ξηρό γαλβανικό κύτταρο.

 Βιογραφία 
Απόγονος της γεωργιανής βασιλικής δυναστείας Μπαγκρατιόν-Μουχράνι, με τη Γεωργία να έχει ήδη προσαρτηθεί από τη Ρωσική Αυτοκρατορία με το τέλος τού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ Βαγκρατιόν το 1801, διαδόχου τού βασιλιά Ηρακλή Β΄ Μπαγκρατιόν, (Γεωργιανά: ერეკლე Β΄) (7 Νοεμβρίου 1720 ή 7 Οκτωβρίου 1721 – 11 Ιανουαρίου 1798), που βασίλευσε ως βασιλιάς τού Kαχέτι από το 1744 έως το 1762, και τού Kάρτλι και τού Kαχέτι από το 1762 έως το 1798.

Τόσο ο πατέρας του, Ρομάν Μπαγκρατιόνι (1778 — Tιφλίς, 1834), όσο και ο θείος του, Πιοτρ Μπαγκρατιόν (Kιζλάρ, Νταγκεστάν, 1765 — μάχη τού Μποροντίνo, 1812), ήταν διάσημοι στρατηγοί τού ρωσικού στρατού.

Το 1840, ο Πιότρ αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Το επόμενο έτος ξεκίνησε την δια βίου έρευνά του στο Επιστημονικό Εργαστήριο Φυσικής της Ακαδημίας Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης (τώρα Ρωσική Ακαδημία Επιστημών), υπό τους Πρωσο-ρώσους ακαδημαϊκούς Mόριτς φον Γιακόμπι, Mόριτς-Χέρμαν φον Γιακόμπι, Μπόρις Σεμυόνοβιτς φον Γιακόμπι (Ρωσικά : Борис Семёнович (Морис-Герман) Яkobi) (21 Σεπτεμβρίου 1801 – 10 Μαρτίου 1874).

Τού απονεμήθηκε το Βραβείο της Ακαδημίας Επιστημών της Πετρούπολης το 1850 και έλαβε τον βαθμό τού αντιστράτηγου το 1865.

Το 1862 ο Μπαγκρατιόν έγινε κυβερνήτης του Κυβερνείου τού Τβερ και από το 1870 μέχρι το τέλος του ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης των κυβερνείων της Βαλτικής (Κουρλάνδης, Λιβονίας και Εσθονίας). Τού απονεμήθηκε το παράσημο τού Αγ. Βλαδίμηρου 2ου βαθμού (το 1868), το παράσημο τού Λευκού Αετού (το 1869) και η διάκριση τού Τάγματος τού Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι (το 1872).

Ο Πιότρ απεβίωσε στην Αγία Πετρούπολη στις 17 Ιανουαρίου 1876. 

 Επιστημονική εργασία 
Ο Πιότρ δημιούργησε το πρώτο ξηρό γαλβανικό στοιχείο το 1843 και δημοσίευσε μία μονογραφία σχετικά με αυτό το 1845. "Sur la priorite qui possedent les cyanures potassiques et ferro-potassiques de dissoudre les metaux", No 3-6 of the Bulletin of the Petersburg Academy of Sciences, published in London and Paris Σε άλλα έργα εξέτασε τις αντιδράσεις, που συμβαίνουν στο γαλβανικό κύτταρο και στα γαλβανοπλαστικά. Το 1843 πραγματοποίησε επιμετάλλωση χρυσού παρουσία τού Μόριτς φον Γιακόμπι, τού αρχικού εφευρέτη της επιμετάλλωσης και των γαλβανοπλαστικών. 

Το 1845 ο Μπαγκρατιόν στάλθηκε από την Ακαδημία Επιστημών της Πετρούπολης στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αγγλία. Μελέτησε τη διαλυτότητα τού μεταλλικού χρυσού, αργύρου και χαλκού σε υδατικά διαλύματα κυανιούχων ενώσεων και ήταν ο πρώτος, που ανακάλυψε την εξίσωση Έλσνερ, τη στοιχειομετρία της κυανίωσης του χρυσού.

Το 1847 ο Μπαγκρατιόν ανακάλυψε ένα σοροπυριτικό πλούσιο σε σπάνιες γαίες, το οποίο ονομάστηκε "Μπαγκρατιονίτης" προς τιμήν του, αλλά είχε ήδη περιγραφεί ως αλλανίτης (ή ορθίτης).

 Οικογένεια 
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5f/Karl_Brullov_39.jpg/220px-Karl_Brullov_39.jpg|μικρογραφία| Η πριγκίπισσα Άννα Μπαγκρατιόν, πορτρέτο τού Kαρλ Μπργιούλοφ (1849).
Νυμφεύτηκε την Άννα Αλεξέγιεβνα Μαρτίνοβα (1824–1885) και είχε δίδυμες κόρες:
 Γιεβγκενία (1846–1903), κυρία της Αυτοκρατορικής Αυλής.
 Γιελιζαβέτα (1846–1868).

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ρωσίας