Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 96 π.Χ.)

Ο Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος IV, λατιν.: Gnaeus Domitius Ahenobarbus, (απεβ. το 88 π.Χ.) ήταν τριβούνος τού λαού το 104 π.Χ. Ήταν γιος τού Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου III, και αδελφός του Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου Ι. Ο σύλλογος των αρχιερέων τον εξέλεξε μέγιστο αρχιερέα () το 103 (ως διάδοχο τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου Δελματικού).Livy, Epit. 67Cicero, pro Deiot. 11Valerius Maximus, vi. 5. § 5

Βιογραφία
Εισήγαγε έναν νόμο για την ιεροσύνη (lex Domitia de Sacerdotiis), με τον οποίο οι ιερείς των ανώτερων συλλόγων επρόκειτο να εκλεγούν από το λαό στη Συνέλευση των Φυλών (όπου ψήφιζαν 17 από τις φυλές), αντί να προστίθεντο επιλεκτικά. Ο νόμος καταργήθηκε στη συνέχεια από τον Λ. Κ. Σύλλα.

Τόσο κατά τη διάρκεια της θητείας του όσο και μετά, άσκησε δίωξη σε αρκετούς από τους ιδιωτικούς εχθρούς του, όπως στον Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο (τον οποίο κατηγόρησε ότι δεν είχε εκλεγεί στο αξίωμα τού ποντίφικα εξαρχής) και τον Μάρκο Ιούνιο Σιλανό.Cassius Dio, Fr. 100Cicero, Div. in Caecil. 20, Verr. ii.47, Cornel. 2, pro Scaur. 1

Εξελέγη ύπατος το 96 π.Χ. και τιμητής (censor) το 92 π.Χ. με τον Λεύκιο Λικίνιο Κράσσο τον ρήτορα, με τον οποίο είχε συχνά διαφωνίες. Ανέλαβαν, ωστόσο, κοινή δράση για να καταστείλουν τις πρόσφατα ιδρυθείσες λατινικές ρητορικές σχολές, τις οποίες θεωρούσαν ότι έβλαπταν τη δημόσια ηθική.Aulus Gellius, xv. 11Cicero, de Orat. iii. 24 Σύμφωνα με τα λόγια τού Κικέρωνα, αυτές θεωρούντο «σχολές αυθάδειας».Cicero, de Orat. iii.94

Η τιμητεία τους αναφερόταν για καιρό για τις διαφωνίες τους. Ο Δομίτιος ήταν βίαιος και ήταν επιπλέον υπέρ της αρχαίας απλότητας της ζωής, ενώ ο Κράσσος αγαπούσε την πολυτέλεια και ενθάρρυνε την τέχνη. Μεταξύ των πολλών ρήσεων που έχουν καταγραφεί και για τους δύο, λένε ότι ο Κράσσος παρατήρησε, «ότι δεν ήταν περίεργο που ένας άνδρας είχε γενειάδα από μπρούτζο (aheno barbus), στόμα από σίδερο και καρδιά από μολύβι».Pliny the Elder, Naturalis Historia xviii. 1Suetonius, Nero, 2Valerius Maximus, ix. 1. § 4Macrobius, Saturnalia ii. 11 Ο Κικέρων έγραψε ότι ο Δομίτιος δεν πρέπει να συγκαταλέγεται στους ρήτορες, αλλά ότι μιλούσε αρκετά καλά και είχε αρκετό ταλέντο για να διατηρήσει την υψηλή του θέση.Cicero, Brutus 44

Ο Γ. Δ. Aηνόβαρβος IV προφανώς απεβίωσε το 88 π.Χ., κατά τη διάρκεια της υπατείας τού Σύλλα, και τον διαδέχθηκε ως αρχιερέας (pontifex) ο Κόιντος Μούκιος Σκαιβόλα.

 Οικογένεια 
Είχε δύο γιους: τον
 Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο V και τον 
 Λεύκιο Δομίτιο Αηνόβαρβο ΙΙ.

Γενεαλογία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.