Μπεν φαν Μπέρκελ

μικρογραφία|Μουσείο Het Valkhof, Έτος κατασκευής 1995-1999, Ναϊμέχεν, Ολλανδία
μικρογραφία|Μουσείο Mercedes-Benz, Έτος κατασκευής 2001-2006, Στουτγάρδη, Γερμανία
μικρογραφία|Arnhem Central Station, Έτος ανοικοδόμησης 2006-2015, Άρνεμ, Ολλανδία
μικρογραφία|Raffles City, Έτος κατασκευής 2008-2017, Χανγκτσόου, Κίνα
Ο Μπεν φαν Μπέρκελ (, γεννημένος το 1957) είναι Ολλανδός αρχιτέκτονας, ιδρυτής και κύριος αρχιτέκτονας του αρχιτεκτονικού γραφείου UNStudio. Με το στούντιό του σχεδίασε, μεταξύ άλλων, τη Γέφυρα Erasmus στο Ρότερνταμ, το Moebius House στην Ολλανδία, το Μουσείο Mercedes-Benz στη Στουτγάρδη της Γερμανίας, τον κεντρικό σταθμό του Άρνεμ, το Πανεπιστήμιο Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού της Σιγκαπούρης, και πολλά άλλα κτίρια.

 Βιογραφία 
Ο Μπεν φαν Μπέρκελ σπούδασε αρχιτεκτονική στην Ακαδημία Rietveld στο Άμστερνταμ και στην Αρχιτεκτονική Ένωση στο Λονδίνο, λαμβάνοντας το Δίπλωμα AA με Άριστα το 1987.Wolfgang Amsoneit, et al. (1996). Contemporary European architects. p. 170.

Το 1988, αυτός και η Caroline Bos ίδρυσαν ένα αρχιτεκτονικό γραφείο στο Άμστερνταμ με το όνομα Van Berkel & Bos Architectuurbureau, το οποίο πραγματοποίησε, μεταξύ άλλων έργων, το κτίριο γραφείων Karbouw και τη Γέφυρα Erasmus στο Ρότερνταμ. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1998, ο φαν Μπέρκελ και η Bos ξεκίνησαν ξανά την πρακτική τους ως UNStudio, όπου το UN σημαίνει "United Network".

Ο Μπεν φαν Μπέρκελ έχει κάνει διαλέξεις και έχει διδάξει σε πολλές αρχιτεκτονικές σχολές σε όλο τον κόσμο. Έχει ηγηθεί στο Diploma Units στο Ινστιτούτο Berlage στο Ρότερνταμ (1992-1993) και στην Αρχιτεκτονική Ένωση στο Λονδίνο (1999). Πριν από το ρόλο του ως κοσμήτορας στο Städelschule της Φρανκφούρτης (2001-2016), ήταν προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον και στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το 2011, ο Μπεν φαν Μπέρκελ διορίστηκε πρόεδρος Kenzo Tange στο Harvard Graduate School of Design. Κεντρική θέση στη διδασκαλία του είναι η περιεκτική προσέγγιση των αρχιτεκτονικών έργων που ενσωματώνουν εικονιστική και υλική οργάνωση και μηχανικές κατασκευές.

Ο Μπεν φαν Μπέρκελ έχει λάβει πολλά προσωπικά βραβεία και συνεργασίες, όπως το Βραβείο Eileen Gray (1983), η Υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου (1986), το Βραβείο Charlotte Köhler (1991), Επίτιμο μέλος του Bund Deutscher Architekten (1997), το 1822-Kunstpreis 2003 (Μουσείο Mercedes-Benz, Στουτγάρδη) (2003), το Βραβείο Charles Jencks (2007), την Τιμητική Υποτροφία AIA (2013); και το βραβείο Kubus (2016). Ολλανδός σχεδιαστής της χρονιάς (2019).

 Van Berkel & Bos Architectuurbureau 
Το 1988, μαζί με την Caroline Bos, ίδρυσαν ένα αρχιτεκτονικό γραφείο στο Άμστερνταμ με το όνομα Van Berkel & Bon Architectuurbureau, το οποίο πραγματοποίησε, μεταξύ άλλων έργων, το κτίριο γραφείων Karbouw, τη Γέφυρα Erasmus στο ΡότερνταμTodd Gannon (2004). UN Studio: Erasmus Bridge, Rotterdam, The Netherlands. Princeton Architectural Press, 2004. , το Μουσείο Het Valkhof στο ΝαϊμέχενB. van Berkel, Caroline Bos (1999). Museum het Valkhof. UN Studio 1999. , το Moebius HouseManuel Gausa (1999). Single-family housing: the private domain. p.224, και τις εγκαταστάσεις NMR για το Πανεπιστήμιο της ΟυτρέχτηςBart Lootsma (2000). Superdutch: new architecture in the Netherlands. Princeton Architectural Press, 2000. , p.261..

 UNStudio 
Το 1998, ο φαν Μπέρκελ και η Bos, ξεκίνησαν ξανά την πρακτική τους ως UNStudio, το UN σημαίνει "United Network". Το UNStudio παρουσιάζεται ως ένα δίκτυο ειδικών στην αρχιτεκτονική, την αστική ανάπτυξη και τις υποδομές.

Με το UNStudio, ο φαν Μπέρκελ έχει κατασκευάσει πολλά έργα, όπως το Μουσείο Mercedes-Benz στη Στουτγάρδη, εσωτερική ανακαίνιση για το πολυκατάστημα Galleria στη Σεούλ, Κορέα, και μια ιδιωτική βίλα στη βόρεια Νέα Υόρκη, τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Arnhem, τον πύργο Canaletto στο Λονδίνο και το Raffles City στο Hangzhou της Κίνας. Τα τρέχοντα έργα είναι το Doha Metro Network στο Κατάρ, ο Πύργος Scotts στη Σιγκαπούρη, τα κεντρικά γραφεία Hanwha στη Σεούλ και το «Four», μια νέα ανάπτυξη μικτής χρήσης στην καρδιά της Φρανκφούρτης.

 Δημοσιεύσεις 

 Delinquent Visionaries (1993)

Στο Delinquent Visionaries, ο Μπεν φαν Μπέρκελ και η Caroline Bos ερευνούν τη μεταβαλλόμενη προοπτική της αρχιτεκτονικής. Αυτή η συλλογή δεκαπέντε δοκιμίων σχετικά με θέματα που κυμαίνονται από τη γλώσσα και τη σημειογραφία της αρχιτεκτονικής έως τους σύγχρονους αρχιτέκτονες όπως οι Σαντιάγκο Καλατράβα, Ντάνιελ Λίμπεσκιντ, Nigel Coates και Μπερνάρ Τσουμί, είναι ένας φόρος τιμής στην αρχιτεκτονική φαντασία. «Αυτό το βιβλίο δεν πρέπει να θεωρείται τόσο ως μια «οραματική» συλλογή γραπτών κειμένων, αλλά ως μια καλά παρουσιαζόμενη συσσώρευση σκέψεων, ιδεών και παρατηρήσεων. Ως δημοσίευση, η μορφοποίηση και ο σχεδιασμός του επιβεβαιώνουν ένθερμα το περιεχόμενό του.», σύμφωνα με την Deborah Hauptmann στο De Architect.

 Mobile Forces (1994)

Για αυτό το βιβλίο οι συγγραφείς επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν την ίδια τη μορφή του βιβλίου για να αποσαφηνίσουν την αρχιτεκτονική τους προσέγγιση, διαφοροποιώντας τέσσερα θέματα που μαζί αποτελούν ένα μέτριο ρεπερτόριο νέων αρχιτεκτονικών ορισμών: Κινητές Δυνάμεις, Σημεία Διασταύρωσης, Αποθήκευση της Λεπτομέρειας και Εταιρική Συμπυκνότητα. Όλα τα έργα υπάγονται σε μία από αυτές τις κατηγορίες. Στην ηλεκτρονική εποχή που ζούμε, οι παλιοί αρχιτεκτονικοί ορισμοί έχουν χάσει μεγάλη σημασία. Ακόμη και οι ίδιες οι κτιριακές διαδικασίες αλλάζουν, καθιστώντας απαραίτητο να δούμε εκ νέου τις πιθανές έννοιες της αρχιτεκτονικής. Η παρουσίαση τέτοιων απόψεων σε συνδυασμό με τα έργα με αυτόν τον πρωτοποριακό τρόπο, συνοδευόμενη από δύο εξωτερικά δοκίμια και τέσσερα δοκίμια των συγγραφέων, καθιστά αυτό το βιβλίο λιγότερο μια συμβατική αρχιτεκτονική μονογραφία, παρά μια βαθιά θεωρητική δήλωση.

 Museum het Valkhof (1999)

Το σύγχρονο μουσείο είναι ένα μείγμα από σούπερ μάρκετ, ναό και τουριστικό αξιοθέατο. Αυτή η ετερογενής συλλογή λειτουργιών επιβάλλει μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών και δομικών απαιτήσεων. Η μεγάλη ποικιλία των αντικειμένων και έργων τέχνης που ανήκουν στις διάφορες μουσειολογικές συλλογές αντικατοπτρίζει την πιθανή ετερογένεια του κτηρίου. Ως εκ τούτου, το κεντρικό ερώτημα σε σχέση με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό αφορά την εισαγωγή ενός στρώματος συνοχής και συνέχειας μέσω προστατευτικού πλέγματος και υπόβαθρου της διαφορετικότητας και της διαφοροποίησης. Πώς να ταιριάξει το εκτενές πρόγραμμα με τις συλλογές, την κυκλοφορία και τις κλιματολογικές και φωτιστικές εγκαταστάσεις; Και πώς να συνδεθούν αυτές οι πτυχές ώστε να επιτευχθεί ένα ολοκληρωμένο σύνολο;

 Move (1999)

Οι αρχιτέκτονες θα είναι οι σχεδιαστές μόδας του μέλλοντος, θα ντύνουν τις επόμενες εκδηλώσεις και θα κρατούν έναν καθρέφτη στον κόσμο. Η επανεξέταση της δημόσιας φαντασίας, του δημόσιου χώρου και των δημόσιων δυνάμεων μεταμορφώνει τους αρχιτέκτονες σε δημόσιους επιστήμονες. Η φαντασία τους πληροφορείται τόσο από τις ημισυνείδητες ενασχολήσεις του συλλογικού οράματος, όπως η αίγλη, η διαμεσολάβηση, η διαφήμιση και η διασημότητα, όσο και από τις ιδιαιτερότητες του κλάδου. Η αρχιτεκτονική πρέπει να ασχοληθεί με τα τετριμμένα όνειρα του σύγχρονου κόσμου και να σταματήσει να παρουσιάζει τα προϊόντα της ως μη μολυσμένα αντικείμενα που λένε μόνο: 'αρχιτεκτονική... Ο χρόνος είναι με το μέρος του αρχιτέκτονα [. . . ]'. Το MOVE εξετάζει τον νέο ρόλο του αρχιτέκτονα σε ένα περιβάλλον τεχνολογικών, δημόσιων και οικονομικών αλλαγών. Ο επαναπροσδιορισμός των οργανωτικών δομών ήταν το κοινό νήμα που διέσχιζε τα αρχικά τρία βιβλία.

 UNStudio UNFold (2002)

Αυτό το βιβλίο τεκμηριώνει έναν αριθμό από τα έργα του UNStudio και κάνει κριτική σε μια σειρά από προηγούμενα αδημοσίευτα σχέδια: την αναδιάρθρωση της περιοχής του σταθμού στο Άρνεμ, τον σταθμό παραγωγής στο Ίνσμπουργκ, το εργαστήριο Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR) στην Ουτρέχτη και τον διαγωνισμό διακόσμησης που κέρδισε για το Ponte Parodi στη Γένοβα. Σε αυτό το νέο βιβλίο το UNStudio έχει καλύψει ένα προσωπικό επίπεδο πάνω στην αναλυτική τεκμηρίωση του έργου. Με κείμενα από την Καρολάιν Μπός, πειράματα σε συνειρμούς και ασυνήθιστες αρχιτεκτονικές φωτογραφίες, το UNStudio UNFold βυθίζει τον αναγνώστη στη διαδικασία σχεδιασμού των εταιρειών. Το βιβλίο εμφανίστηκε ταυτόχρονα με τη μεγάλη αναδρομική έκθεση για το έργο του UNStudio από τις 26 Μαΐου έως τις 29 Σεπτεμβρίου 2002 στο Ολλανδικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής.

 UNStudio, Design Models (2006)

Το Design Models είναι η πλήρης μονογραφία της παραγωγής του UNStudio. Το βιβλίο ξεκινά με ένα δοκίμιο που εκθέτει τις αρχές των «μοντέλων σχεδιασμού» τους, πέντε εννοιολογικές μεθόδους που χρησιμεύουν ως το σημείο εκκίνησης για το ευρύ φάσμα των τύπων των έργων τους. Χωρισμένο ανά μοντέλο σχεδίασης, η κύρια ενότητα του βιβλίου παρουσιάζει 00 έννοιες και κτίρια, παρουσιάζονται λεπτομερώς: από το αρχικό, γενετικό διάγραμμα μέχρι τη διαδικασία ψηφιακής μοντελοποίησης, έως την κατασκευή και το αποτέλεσμα. Η κράτηση των έργων είναι ένα δεύτερο δοκίμιο, το «After Image», το οποίο εξετάζει τον ρόλο και την αναπαράσταση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής στη σημερινή οπτική και πληροφοριακή κουλτούρα.

 Buy me a Mercedes-Benz (2006)

Αυτό το βιβλίο σχετικά με το Μουσείο Mercedes-Benz στη Στουτγάρδη της Γερμανίας δείχνει πως διάφορες μορφές εξειδικευμένων γνώσεων έχουν συνδυαστεί και συνυφάνει για να καταλήξουν τελικά στο Μουσείο Mercedes-Benz. Δίνει μια εικόνα για τις διάφορες ιδέες, εμπειρίες και φιλοδοξίες πίσω από το έργο. Στη βάση του βρισκόταν ένα μοναδικό σχεδιαστικό μοντέλο: το ψηφιακά προγραμματισμένο, τρισδιάστατο, διασυνδεδεμένο τρίφυλλο. Η εφαρμογή αυτού του μοντέλου είχε ως αποτέλεσμα ένα κτίριο που έρχεται σε ριζική ρήξη με πολλούς από τους σημερινούς αρχιτεκτονικούς κανόνες. Ο στόχος του βιβλίου είναι να επιτρέψει στον επισκέπτη του Μουσείου Mercedes-Benz να πάρει το κτίριο στο σπίτι· αναδημιουργεί την εμπειρία της επίσκεψης στο πολυσύνθετο, αλλά και η ισχυρή κατευθυντήρια δομή η οποία παρέχει πολλές εκπληκτικές αντιληπτές εμπειρίες.

 Reflections - Small Stuff από το UNStudio (2010)

Το Reflections, Small Stuff από UNStudio παρουσιάζει μια επιλογή εσωτερικών χώρων, εγκαταστάσεων, περίπτερα και προϊόντα από τα τελευταία 20 χρόνια. Τα 30 έργα είναι οργανωμένα σε ζευγάρια που σχηματίζουν το ένα στο άλλο κατοπτρικό είδωλο, απεικονίζοντας την ιδέα της αντανάκλασης και τις πολλαπλές έννοιες του σε κυριολεκτικό και συμβολικό επίπεδο. Διάσπαρτες σε όλο το βιβλίο υπάρχουν οι δηλώσεις των Μπεν φαν Μπέρκελ και Καρολάιν Μπός που εκφράζουν τις σκέψεις πίσω από κάθε σχέδιο. Αυτά τα κείμενα μαρτυρούν τον θεωρητικό πλούτο και την ευελιξία στη βάση της ιδιαίτερης προσέγγισης του UNStudio στην αρχιτεκτονική και τον σχεδιασμό.

Spaces of Flow (ηλεκτρονικό βιβλίο, 2016)

Η διαδραστική εφαρμογή βιβλίων Spaces of Flow – Arnhem Central Station είναι μια δωρεάν συμπληρωματική έκδοση του Knowledge Matters. Το πρώτο από μια προγραμματισμένη σειρά ψηφιακών εκδόσεων με επίκεντρο το μέλλον της κινητικότητας, το Space of Flow αναλύει την εφαρμογή και την παραγωγή γνώσης στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη του Κεντρικού Σταθμού του Άρνεμ. Για την πρώτη δόση, κάνουμε μεγέθυνση σε αυτό το λεπτομερές και πολύπλοκο έργο, δείχνοντας πώς η σύνθεση εξωτερικής και εσωτερικής τεχνογνωσίας από ένα δίκτυο συνεργατών και ενδιαφερόμενων  δημιούργησε μια ροή γνώσης που έγινε απαραίτητη για την επιτυχία του έργου. Το T Spaces της εφαρμογής Χώροι Ροής διαθέτει σχέδια, διαγράμματα, φωτογραφίες, βίντεο, ηχητικά σχόλια, κινούμενα σχέδια και ένα λεπτομερές χρονοδιάγραμμα που αφηγείται την ιστορία του Κεντρικού Σταθμού του Άρνεμ.

Knowledge Matters (2016)

Δημοσιεύτηκε από την Frame Publishers, το Knowledge Matters είναι μια εξερεύνηση σε μια πιο ευέλικτη μορφή πρακτικής - μια που είναι επεκτάσιμη, σχετική και ανοίγει συζητήσεις για το μέλλον του κλάδου στο πλαίσιο της σημερινής κοινωνίας ανταλλαγής γνώσης. Αυτό το επιτυγχάνει δεσμεύοντας κριτικά το διευρυμένο σύνολο των απαιτήσεων που τίθενται τώρα στο επάγγελμα – επαναπροσδιορίζοντας αυτές τις απαιτήσεις ως τις λανθάνουσες δυνατότητες της επιτελεστικής αρχιτεκτονικής στον 21ο αιώνα. Αυτές οι δυνατότητες διερευνώνται, γίνονται αντιληπτές και εξετάζονται με εικασίες μέσω των 11 «Knowledge Tools» του βιβλίου, με έργα που εμφανίζονται συχνά περισσότερο από μία φορά και με διάφορες μορφές.

 Επιλεγμένα έργα 

 Γέφυρα Erasmus (1991–1996), Ρότερνταμ, Ολλανδία
 Μουσείο Het Valkhof (1995–1998), Ναϊμέχεν, Ολλανδία
 Möbius House (1993–1998), Νάαρντεν, Ολλανδία
 Μουσική Σχολή και Θέατρο (1998–2009), Πανεπιστήμιο Γκρατς, Γκρατς, Αυστρία
 VilLA NM (2000–2007), Upstate Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες
 Μουσείο Mercedes-Benz (2001–2006), Στουτγάρδη, Γερμανία
 Theatre Agora (2002–2007), Λέλυσταντ, Ολλανδία
 Εργαστήριο Ερευνών (2003–2008), Πανεπιστήμιο Groningen, Χρόνινγκεν, Ολλανδία
 Πολυκατάστημα Galleria (2003–2005), Σεούλ, Νότια Κορέα
 UNStudio Office Tower (2003–2010), Zuidas, Άμστερνταμ, Ολλανδία
 Five Franklin Place Residential Tower (2006), Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες
 Holiday Home (2006), Institute for Contemporary Art, Φιλαδέλφεια, Ηνωμένες Πολιτείες
 Πολυκατάστημα Star Place (2006–2008), Καοσιούνγκ, Ταϊβάν
 Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης και Φορολογικές Υπηρεσίες (2007–2011), Χρόνινγκεν, Ολλανδία
 Πολυκατάστημα Galleria Cheonan (2008–2010), Cheonan, Νότια Κορέα
 Lock Island Bridges (2008), Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
 Mychair (2008), Walter Knoll
 New Amsterdam Pavilion (2008–2009), Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες
 Diakonessenhuis Health Care Campus (2009), Ουτρέχτη, Ολλανδία
 Creative Zone Masterplan (2009), Πεκίνο, Κίνα
 Twofour54 Media Center (2009), Άμπου Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
 Youturn Pavilion (2010), Μπιενάλε Τέχνης του Σάο Πάολο, Σάο Πάολο, Βραζιλία
 SitTable (2010), PROOFF
 Exhibition Motion Matters (2011), Graduate School of Design του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, Κέιμπριτζ, Ηνωμένες Πολιτείες
 New Amsterdam Chair (2011–2011), Wilde + Spieth
 Ardmore Residence (2006–2013) Residential Tower, Σιγκαπούρη .
 Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Σχεδίου Σιγκαπούρης (2010–2015), Σιγκαπούρη
 Scotts Tower (2010–2017), Residential Tower, Σιγκαπούρη
 Le Toison d'Or (2009–2016), Εμπορικό και οικιστικό συγκρότημα, Βρυξέλλες, Βέλγιο
 Raffles City (2008–2016), Μικτής χρήσης, Χανγκτσόου, Κίνα
 Κεντρικός Σταθμός του Άρνεμ (1996–2015), Άρνεμ, Ολλανδία

Τρέχοντα Έργα

 Ponte Parodi (2000),  Harbor Redevelopment, Γένοβα, Ιταλία
 Hanwha Headquarters (2013), αναδιαμόρφωση, Σεούλ, Νότια Κορέα
 Yongjia WTC (2013), Μικτής χρήσης, Κίνα
 Doha Metro Network (2012), Σταθμοί Μετρό, Ντόχα, Κατάρ

 Εκδόσεις επιλογής 

 1992. Μπεν φαν Μπέρκελ, 010 Publishers, Ρότερνταμ
 1995. Μπεν φαν Μπέρκελ, El Croquis, Μαδρίτη
 2003. Antonello, Marotta, Μπεν φαν Μπέρκελ, La Prospettiva rovesciata di UN Studio, Testo & Immagine, Τορίνο
 2003. Carnevali, C., Delbene, G., Patteeuw, V., Geno(v)a, Ανάπτυξη και επανεκκίνηση μιας παραθαλάσσιας πόλης, NAi Publishers, Ρότερνταμ
 2004. Love it. Live it, DAMDI Architecture Publishers, Σεούλ
 2004. Gannon, Todd, UNStudio Γέφυρα rasmus, Princeton Architectural Press
 2006. Bauwelt 17 . Αυτό το τεύχος του Bauwelt είναι αφιερωμένο στο Μουσείο Mercedes-Benz στη Στουτγάρδη
 2010. Sollazzo, Andrea, Van Berkel Digitale - Diagrammi, Processi, Modelli Di UNStudio, EdilStampa, Ρώμη
 2012. UNStudio in Motion, Δημοσιευμένο από: Phoenix Publishing and Media Group, Tianjin Ifengspace Culture & Media Co., Ltd
 2012 Leichte Stahlbetontragwerke mit gro[sz]en Spannweiten. (Αναφορά). (2012). Beton Und Stahlbetonbau, 107 (12), 846–854

 Αποσπάσματα 

 Με το UN Studio μάθαμε να βλέπουμε τα έργα ως δημόσιες κατασκευές και οργανωθήκαμε ως ένας οργανισμός ευέλικτης πλατφόρμας, στον οποίο ένας «δημόσιος επιστήμονας», ένας αρχιτέκτονας ως συντονιστής, εμπειρογνώμονας δικτύωσης του δημόσιου τομέα, έχει αντικαταστήσει τον Baumeister. .
 Ben van Berkel στο: A + U: αρχιτεκτονική και πολεοδομία. Τόμος 404–405. 2004
 Η καινοτομία υπάρχει! Απλώς πρέπει να αποδεχτείς ότι σήμερα δεν μπορείς να καινοτομήσεις μόνος σου. Η πραγματική, σημαντική, καινοτομία εμφανίζεται κυρίως όταν πολλά άτομα έχουν ταυτόχρονα την ίδια ιδέα και κινούνται μυστηριωδώς προς την ίδια κατεύθυνση, ακολουθώντας υποσυνείδητα εκπεμπόμενα και λαμβανόμενα σήματα. Η σύγχρονη πολιτιστική τάση να βλέπει την καινοτομία ως μια εγγενή συλλογική προσπάθεια, μια κοινοτική, ομιλητική ανάπτυξη και ψάξιμο προς το νέο, ως συναινετικό και κοινό, φαίνεται να βρίσκει επιβεβαίωση σε όλη την ιστορία, ανατρέχοντας στην Αναγέννηση, κοιτάζοντας τον Πικάσο και τον Μπρακ, τους σουρεαλιστές, και τις ριζοσπαστικές ομάδες αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του 1960 και των αρχών της δεκαετίας του 1970, όπως το Superstudio και το Archigram. Έτσι, αναζητούμε το πείραμα της συνεργασίας με άλλους, συμπεριλαμβανομένων και άλλων αρχιτεκτόνων. Τι έχουμε να χάσουμε; Αντί να φοβόμαστε ότι θα χάσουμε την «ταυτότητά» μας, ίσως θα έπρεπε να χαιρόμαστε. ας απελευθερωθούμε από τις μάρκες μας.
 Οι Ben van Berkel και Caroline Bos στο: UN Studio - Amsterdam Architect van het jaar, 2007.
 Η τεχνολογία δεδομένων, η αισθητηριακή τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη και η επαυξημένη πραγματικότητα θα μας επιτρέψουν ως αρχιτέκτονες και σχεδιαστές να δημιουργήσουμε κτίρια που αντιλαμβάνονται, κατανοούν και ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις συμπεριφορές των ανθρώπων που εργάζονται και ζουν σε αυτά. 
 Ben van Berkel στο: Industry Leaders Magazine, Ιούνιος 2019.
 Αρχιτέκτονες, σχεδιαστές και πολεοδόμοι πρέπει να εργαστούν μαζί με καινοτόμους προγραμματιστές, δημοτικά συμβούλια και ομάδες ειδικών από διαφορετικούς τομείς για να βρουν και να δοκιμάσουν την πραγματική ζωή, ολοκληρωμένες λύσεις στις τρέχουσες προκλήσεις στο δομημένο περιβάλλον.
 Ben van Berkel στο: Industry Leaders Magazine, Ιούνιος 2019.

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα UNStudio
 Ο Ben van Berkel πήρε συνέντευξη από τον Architizer την παραμονή των εγκαινίων του New Amsterdam Plein & Pavilion στο Κάτω Μανχάταν.
 Διάλεξη για το «The Twist» στο Πανεπιστήμιο Rice, Ιανουάριος 2011
 Ειδική Έκθεση Σχεδιασμού, Επίσκεψη στον Μπεν βαν Μπέρκελ
 Διάλεξη για το «The Envelope» στο Princeton Envelope Group, Ιούλιος 2010
 Διάλεξη "The new Normal  " στο PennDesign, Νοέμβριος 2013
 Συνέντευξη με τον Ben van Berkel σχετικά με - Τι είναι η αρχιτεκτονική;, 2014
 Διάλεξη 'Arnhem Central Station - A Station with a Twist , στον Αρχιτεκτονικό Σύλλογο, 2016

Κατηγορία:Ολλανδοί αρχιτέκτονες