Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 143 π.Χ.)

Ο Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ (λατινικά : APP•CLAVDIVS•C•F•APP•N•PVLCHER ) ήταν Ρωμαίος πολιτικός του 2ου αι. π.Χ.

 Βιογραφία 
Γιος τού Γάιου Κλαύδιου Πούλχερ (ο οποίος ήταν ύπατος το 177 π.Χ.), εξελέγη ύπατος για το 143 π.Χ. και, για να αποκτήσει πρόσχημα για θρίαμβο, επιτέθηκε στους Σαλάσι, μία φυλή των Άλπεων. Στην αρχή ηττήθηκε, αλλά στη συνέχεια, ακολουθώντας τις οδηγίες των Σιβυλλικών Βιβλίων, κέρδισε μία νίκη. Frontinus, the Waters of the City of Rome, 7. Dio Cassius, Fragments, lxxix. lxxx. Orosius, v. 4. Κατά την επιστροφή του, ο τέλεση θριάμβου απορρίφθηκε, αλλά έκανε έναν θρίαμβο με δικά του έξοδα, και όταν ένας από τους τριβούνους προσπάθησε να τον πάρει από το άρμα του, η κόρη του Κλαυδία, μία από τις Εστιάδες Παρθένες, περπάτησε στο πλευρό του μέχρι την πρωτεύουσα. Cicero, For Marcus Caelius, 14 Suetonius, Life of Tiberius, 2. Το επόμενο έτος ήταν ανεπιτυχής υποψήφιος για την τιμητεία, αν και στη συνέχεια κατείχε αυτό το αξίωμα με τον Κόιντο Φούλβιο Νοβίλιορ, πιθανότατα το 136 π.Χ. Dio Cassius, Fragments, lxxxiv. Plutarch, Tiberius Gracchus, 4. Συμμάχησε με τον Τιβέριο Γράκχο, που νυμφεύτηκε την κόρη του Κλαυδία. Ο Άππιος υποστήριξε το νομοσχέδιο για την αγροτική μεταρρύθμιση τού Τιβέριου Γράκχου και το 133 π.Χ. μαζί με τον Τιβέριο Γράκχο και τον αδελφό τού Τιβέριου, Γάιο Γράκχο, επιλέχθηκε επίτροπος για τη διαίρεση των εδαφών. Livy, Epitoma Oxyrrhynci reperta, 58 Johann Caspar von Orelli, Inscriptionum Latinarum Selectarum Collectio, No. 570. Velleius Paterculus, ii. 2. Η θέση τους τους επέτρεψε να ερευνήσουν το ager publicus, τη δημόσια γη που ήθελε να μοιράσει ο Τιβέριος Γράκχος σε πολίτες, που είχαν χάσει την περιουσία τους. Μία άλλη μερίδα της Συγκλήτου αντιτάχθηκε, και ο Τιβέριος Γράκχος δολοφονήθηκε το 133 π.Χ. Ο Άππιος ήταν εχθρός τού Σκιπίωνα Αιμιλιανού. Plutarch, Aemilius Paulus, 38. Cicero, On the Republic, i. 19. Απεβίωσε λίγο μετά τον Τιβέριο Γράκχο Appian, Civil Wars, i. 18., πιθανότατα το 130 π.Χ.  Έγινε ένας από τους Σαλίους ιερείς, ένας οιωνοσκόπος (augur), και πρώτος της συγκλήτου (princeps senatus).  Macrobius, Saturnalia, ii. 10. Ο Κικέρων Cicero, Brutus or History of famous orators, 28. λέει ότι ο τρόπος ομιλίας του ήταν ρεαλιστικός και ζωηρός. Παντρεύτηκε την Αντιστία. Η δισέγγονή του ήταν η Κλοδία.

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 
 William Smith (επιμ. ), Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, 1870.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.