Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1919-1939)

Το Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ () ήταν διοικητική μονάδα της μεσοπολεμικής Πολωνίας (1918–1939). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας ήταν το Μπιαουίστοκ, με πληθυσμό πάνω από 91.000 κατοίκους. Μετά τη ναζιστική γερμανική και τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, το βοεβοδάτο καταλήφθηκε και από τους δύο στρατούς εισβολής και διαιρέθηκε σύμφωνα με τη Γερμανική-Σοβιετική Συνοριακή Συνθήκη.

 Περιοχή και τοποθεσία 
Στη Πολωνία του μεσοπολέμου (1918–1939), το Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ βρισκόταν στο μέσο βόρειο τμήμα της χώρας. Συνόρευε με τη Γερμανία (Ανατολική Πρωσία) στα βορειοδυτικά, τη Λιθουανία στα βορειοανατολικά, το Βοεβοδάτο Βίλνο και το Βοεβοδάτο Νοβογκρούντεκ στα ανατολικά, το Βοεβοδάτο Πολεσίας και το Βοεβοδάτο Λούμπλιν στα νότια και το Βοεβοδάτο Βαρσοβίας στα δυτικά. Η έκτασή του ήταν 26 036 χλμ². Το τοπίο ήταν επίπεδο, με το Δάσος Μπιαλοβιέζα να βρίσκεται ακριβώς στη μέση.

 Πληθυσμός 
Κατοικούνταν κυρίως από Πολωνούς (το 1931 αποτελούσαν το 66,9% του πληθυσμού) και είχε επίσης σημαντικές μειονότητες Λευκορώσων (16,3%) και Εβραίων (12,1%). Είναι ενδιαφέρον ότι το 1931, το 2,8% ισχυρίστηκε ότι τα ρωσικά ήταν η μητρική τους γλώσσα. Ο πληθυσμός, σύμφωνα με την πολωνική απογραφή του 1931 ήταν 1.263.300 κάτοικοι.

Σύμφωνα με πολωνικά δεδομένα από τον Απρίλιο του 1939, ο πληθυσμός του βοεβοδάτου κατανεμήθηκε ως εξής: 71,1% Πολωνοί, 13,5% Λευκορώσοι, 11,9% Εβραίοι, 2,2% Ρώσοι, 0,9% Λιθουανοί, 0, 5% Γερμανοί. D. Boćkowski. Na zawsze razem. Białostocczyzna i Łomżyńskie w polityce radzieckiej w czasie II wojny światowej (IX 1939 – VIII 1944). Neriton, Instytut Historii Πολωνική Ακαδημία Επιστημών. 2005. σελ. 116-117.

 Ιστορία 
Από τις 10 Ιουλίου 1930 έως τα τέλη Φεβρουαρίου 1934, ο Μάριαν Ζίντραμ-Κοστσιαουκόφσκι ήταν ο Βοεβόδας του Μπιαουίστοκ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εξορθολόγησε τη διοίκηση, αύξησε την εποπτεία των αξιωματούχων και έδωσε προτεραιότητα στην ανάπτυξη υπονόμων και δρόμων στο Μπιαουίστοκ. Ίδρυσε επίσης την Περιφερειακή Επιτροπή για την Ανεργία, καθώς και το μερίδιό τους στη δημιουργία του Αγροτικού Επιμελητηρίου του Μπιαουίστοκ και στην εξασφάλιση της συμμετοχής των επιχειρηματιών στη δεύτερη Έκθεση Μπιαουίστοκ στο Βίλνιους. Ήταν επίσης ένας από τους ιδρυτές του Αθλητικού Συλλόγου Γιαγκελόνια Μπιαουίστοκ (του οποίου ήταν επίτιμος πρόεδρος του συλλόγου).

Τον Νοέμβριο του 1930, ο Μάριαν Ζίντραμ-Κοστσιαουκόφσκι έγινε και πάλι μέλος του Κοινοβουλίου (ήταν 17ος στον κατάλογο του Μη κομματικού συνασπισμού για συνεργασία με την κυβέρνηση.

Το 1932, ο Ζίντραμ-Κοστσιαουκόφσκι παρέμεινε στη διάθεση του Αρχηγού του Τμήματος και του Σώματος του Υπουργείου Άμυνας.

 Πόλεις 
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Πόβιατ του Βοεβοδάτου Μπιαουίστοκ από το 1919–1921 και το 1922–1939.
Το βοεβοδάτο αποτελούνταν από δεκατρία πόβιατ:

Σύμφωνα με την απογραφή του 1931, οι πιο σημαντικές πόλεις ήταν:

 Μπιαουίστοκ (πλ. 9.100),
 Γκρόντνο (πλ. 49.700),
 Σουβάουκι (πλ. 21.800),
 Βοουκοβίσκ (πλ. 15.100),
 Αουγκούστουφ (πλ. 12.100).

 Σιδηρόδρομοι και βιομηχανία 
Στην περίοδο του μεσοπολέμου, το Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ  ήταν μέρος της λεγόμενης «Πολωνίας Β». Αυτό σήμαινε ότι ήταν υπανάπτυκτο, με το 23,1% του πληθυσμού να είναι αναλφάβητοι. Τα σιδηροδρομικά δίκτυα ήταν ελάχιστα (συνολικό μήκος 1.377 χλμ., πυκνότητα - 4,2 ανά 100 χλμ²) και οι δασικές εκτάσεις κάλυπταν το 24,4% της έκτασης του βοεβοδάτου. Η πόλη Μπιαουίστοκ (της οποίας ο πληθυσμός έφτασε τους 107.000 το 1939), ήταν το μοναδικό βιομηχανικό κέντρο του βοεβοδάτου. Η γεωργία ήταν σε χαμηλό επίπεδο.

 Δείτε επίσης 
 Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1945-1975)
 Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1975-1998)

 Παραπομπές 


Κατηγορία:Πρώην βοεβοδάτα της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Δυτική Λευκορωσία (1918-1939)