Μεγάλη Σύνθλιψη

Η Μεγάλη Σύνθλιψη είναι ένα υποθετικό σενάριο για την κατάληξη του σύμπαντος κόσμου,  Τα στοιχεία, πάντως, αποκλείουν την υλοποίηση του σεναρίου. Αντίθετα, οι αστρονομικές παρατηρήσεις δείχνουν ότι η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται, αντί να επιβραδύνεται από τη βαρύτητα, υποδηλώνοντας ότι το σύμπαν είναι πολύ πιο πιθανό να καταλήξει σε θερμικό θάνατο .   

 Υπόβαθρο 
Σύμφωνα με το σενάριο της Μεγάλης Σύνθλιψης,  η πυκνότητα της ύλης σε όλο το σύμπαν είναι αρκετά υψηλή ώστε η βαρυτική έλξη να υπερνικήσει την επέκταση που ξεκίνησε με τη Μεγάλη Έκρηξη. Η κοσμολογία FLRW μπορεί να προβλέψει εάν η διαστολή θα σταματήσει τελικά με βάση τη μέση θερμική αξία, τον Νόμο του Χαμπλ και την κοσμολογική σταθερά . Εάν η μετρική διαστολή σταματήσει, τότε αναπόφευκτα θα ακολουθήσει συστολή, επιταχυνόμενη όσο περνά ο χρόνος, κάτι που θα οδηγήσει το σύμπαν σε ένα είδος βαρυτικής κατάρρευσης .



Πειραματικά στοιχεία στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 (δηλαδή η παρατήρηση μακρινών σουπερνόβα ως τυπικά κεριά, και η καλά λυμένη χαρτογράφηση του κοσμικού υποβάθρου μικροκυμάτων )  οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η διαστολή του σύμπαντος δεν επιβραδύνεται από βαρύτητα αλλά αντίθετα επιταχύνεται . Το Νόμπελ Φυσικής του 2011 απονεμήθηκε σε ερευνητές που συνέβαλαν στην πραγματοποίηση αυτής της ανακάλυψης. 

Ο φυσικός Ρότζερ Πένροουζ προώθησε μια γενική θεωρία βασισμένη στη σχετικότητα που ονομάζεται σύμμορφη κυκλική κοσμολογία στην οποία το σύμπαν διαστέλλεται έως ότου όλη η ύλη διασπαστεί και μετατραπεί σε φως. Δεδομένου ότι τίποτα στο σύμπαν δεν θα είχε καμία κλίμακα χρόνου ή απόστασης που να σχετίζεται με αυτό, γίνεται πανομοιότυπο με τη Μεγάλη Έκρηξη. Penrose, Roger. "Cycles of Time: An Extraordinary New View of the Universe [Hardcover]." (2011). Οι Πένροουζ και Γκουρζαντιάν θεώρησαν ότι τα σημάδια της σύμμορφης κυκλικής κοσμολογίας θα μπορούσαν ενδεχομένως να αναζητηθύν στην ακτινοβοία υποβάθρου. 

 Εμπειρικά σενάρια από φυσικές θεωρίες 


 Συνέπειες 
Σύμφωνα με μια θεωρία του Πολ Ντέιβις, η Μεγάλη Σύνθλιψη συμβαίνει περίπου ανά 100 δισεκατομμύρια χρόνια. Στο μοντέλο του, το σύμπαν που συστέλλεται θα εξελισσόταν περίπου όπως η φάση διαστολής αντίστροφα. Πρώτα, τα σμήνη γαλαξιών και μετά οι γαλαξίες θα ενώνονταν και η θερμοκρασία της ακτινοβολίας υποβάθρου (CMB) θα άρχιζε να αυξάνεται καθώς τα φωτόνια CMB μετατοπίζονται προς το ερυθρό . Τα αστέρια τελικά θα πλησίαζαν τόσο πολύ που θα αρχίσουν να συγκρούονται μεταξύ τους. Μόλις το CMB γίνει θερμότερο από τα αστέρια τύπου Μ (περίπου 500.000 χρόνια πριν από τη Μεγάλη Σύνθλιψη στο μοντέλο του Ντέιβις), δεν θα μπορούν πλέον να εκπέμπουν τη θερμότητά τους και θα μαγειρεύονται μόνοι τους μέχρι να εξατμιστούν. Αυτό συνεχίζεται για τα διαδοχικά θερμότερα αστέρια έως ότου τα αστέρια τύπου Ο εξαφανιστούν περίπου 100.000 χρόνια πριν από τη Μεγάλη Σύνθλιψη. Τα τελευταία λεπτά, η θερμοκρασία του σύμπαντος θα ήταν αυξημένη τόσο που τα άτομα και οι ατομικοί πυρήνες θα διαλύονταν και θα απορροφούνταν σε ήδη συνενωμένες μαύρες τρύπες . Την ώρα της Μεγάλης Σύνθλιψης, όλη η ύλη στο σύμπαν θα συνθλίβονταν σε μια απείρως καυτή, απείρως πυκνή βαρυτική μοναδικότητα παρόμοια με τη Μεγάλη Έκρηξη .  Η Μεγάλη Σύνθλιψη μπορεί να ακολουθηθεί από μία νέα Μεγάλη Έκρηξη, δημιουργώντας ένα νέο σύμπαν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις