Ηράκλειος Β΄ της Γεωργίας

Ο Ηράκλειος Β΄ (), επίσης γνωστός ως Ερέκλε (Ηρακλής) Β΄ και Ο Μικρός Καχετιανός  (  [pʼɑtʼɑɾɑ kʼɑχi]), (7 Νοεμβρίου 1720 ή 7 Οκτωβρίου 1721 [σύμφωνα με τον Κύριλ Τουμάνοφ ] – 11 Ιανουαρίου 1798), ήταν Γεωργιανός μονάρχης τού Οίκου των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι), που βασίλευσε ως βασιλιάς της Kαχετία από το 1744 έως 1762, και της Καρτλίας-Καχετίας από το 1762 έως το 1798. Στις σύγχρονες περσικές πηγές αναφέρεται ως Ερεκλή Χαν (), ενώ οι Ρώσοι τον γνώριζαν ως Ιράκλι (). Το όνομά του μεταγράφεται συχνά σε λατινοποιημένη μορφή ως Heraclius (Ηράκλειος)· και τα δύο ονόματα Ερέκλε και Ιράκλι είναι γεωργιανές εκδοχές τού ελληνικού ονόματος Ηρακλής.See Iraklion.

Από την παραχώρηση τού βασιλείου τού Καχέτι από τον άρχοντά του Nάντερ σαχ το 1744 ως ανταμοιβή για την πίστη του,Ronald Grigor Suny. "The Making of the Georgian Nation" Indiana University Press, 1994. p 55 μέχρι να γίνει ο προτελευταίος βασιλιάς των ενωμένων βασιλείων του Kαχέτι και του Kάρτλι στην ανατολική Γεωργία, η βασιλεία του θεωρείται ως το κύκνειο άσμα της γεωργιανής μοναρχίας.Lang, David Marshall (1951), Count Todtleben's Expedition to Georgia 1769-1771 according to a French Eyewitness, p. 878. Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, Vol. 13, No. 4. Βοηθούμενος από τις προσωπικές του ικανότητες και την αναταραχή στην Περσική αυτοκρατορία των Κατζάρ, ο Ηράκλειος καθιερώθηκε ως de facto αυτόνομος ηγεμόνας. Ενοποίησε πολιτικά την ανατολική Γεωργία για πρώτη φορά μετά από τρεις αιώνες Yar-Shater, Ehsan. Encyclopaedia Iranica, Vol. 8, parts 4-6 Routledge & Kegan Paul (original from the University of Michigan) p 541 και προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τη διακυβέρνηση, την οικονομία και τον στρατό. Συντετριμμένος από τις εσωτερικές και εξωτερικές απειλές για την επισφαλή ανεξαρτησία της Γεωργίας και την προσωρινή ηγεμονία της στην ανατολική Υπερκαυκασία, έθεσε το βασίλειό του υπό την επίσημη ρωσική προστασία το 1783, αλλά η κίνηση δεν εμπόδισε τη Γεωργία να καταστραφεί από την περσική εισβολή το 1795. Ο Ηράκλειος απεβίωσε το 1798, αφήνοντας τον θρόνο στον ετοιμοθάνατο διάδοχό του, Γεώργιο ΙΒ΄.

 Πρώτα χρόνια 
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/Irakli II 1.jpg/180px-Irakli II 1.jpg|αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ| Μνημείο τού Ερέκλε Β΄ στο Τελάβι.

 Υπηρεσία υπό τον Nαντέρ σαχ 

 Ο θάνατος τού Ναντέρ και η βασιλεία στο Kαχέτι 

 Βασιλιάς του Καρτλί και της Καχετίας 
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/The Palace of King Erekle II.jpg/220px-The Palace of King Erekle II.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Το παλάτι του βασιλιά Ηράκλειου Β΄ στο Τελάβι.
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/Erekle II royal charter.jpg/220px-Erekle II royal charter.jpg|μικρογραφία| Βασιλικός καταστατικός χάρτης τού βασιλιά Ερεκλή Β΄.

 Συμμαχία με τη Ρωσία 

 Εισβολή των Κατζάρ 

 Νομισματοκοπία 

 Η Αυλή, οι προσπάθειές του και τα τελευταία χρόνια 

 Οικογένεια 
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Tomb of Erekle II.jpg/200px-Tomb of Erekle II.jpg|μικρογραφία|267x267εσ| Ο τάφος του Ηράκλειου Β΄ στον καθεδρικό ναό Σβετιτσχόβελι.
Ο Ηράκλειος Β΄ νυμφεύτηκε τρεις φορές. Πρώτα την πριγκίπισσα Kετεβάν (Αικατερίνη) Oρμπιελιάνι το 1738 ή την πριγκίπισσα Kετεβάν Mχεϊντζέ το 1740.Montgomery-Massingbird, Hugh, editor. Burke's Royal Families of the World, Volume II, 1980. The Royal House of Georgia, p.66-69.. Σύμφωνα με μία σχετικά πρόσφατα καθιερωμένη εκδοχή, η πριγκίπισσα Ορμπιελιάνι αποκηρύχθηκε από τον Ηράκλειο, πριν πραγματικά γίνει ο γάμος. Αντ' αυτής νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Mχεϊντζέ, η οποία απεβίωσε το 1744. Από τον πρώτο του γάμο, ο Ηράκλειος δύο παιδιά:
 Βαχτάνγκ (1742 – Τιφλίδα, 1 Φεβρουαρίου 1756), δούκας του Αράγκβι (1747). νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Kετεβάν τού Μουχράνι, κανένα; απόγονος.
 Ρουσαντάν (γεννήθηκε πριν από το 1744, απεβ. νέα).

Το 1745 ο Ηράκλειος έκανε δεύτερο γάμο: νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Άννα Αμπασχίντζε (1730 – Τιφλίδα, 7 Δεκεμβρίου 1749). Είχαν δύο παιδιά:
 Γεώργιος ΙΒ΄ (10 Οκτωβρίου 1746 –Τιφλίδα, 28 Δεκεμβρίου 1800), ο τελευταίος βασιλιάς της Γεωργίας.
 Θάμαρ (11 Ιουλίου 1749 –Τιφλίδα, 4 Αυγούστου 1786), παντρεύτηκε το 1762 τον πρίγκιπα Δαβίδ Ορμπελιάνι.

Το 1750 ο Ηράκλειος παντρεύτηκε για 3η φορά, με τη Νταρετζάν, το γένος Νταντιάνι (Daria, 20 Ιουλίου 1734 – 8 Νοεμβρίου 1808). Είχαν 23 παιδιά:
 Σολομών (απεβ. το 1765).
 Ελένη (1753–1786), παντρεύτηκε πρώτα το 1770, τον πρίγκιπα Αρτσίλ τού Ιμερέτι. Μετά το 1785 τον πρίγκιπας Zακαρία Αντονικασβίλι.
 Mαριάμ (1755–1828), παντρεύτηκε το 1777 τον Ντάβιτ Τσιτσισβίλι πρίγκιπα του Zέμο-Σατσιτσιάνo.
 Σοφία (π. 1756, απεβ. νέα).
 Λέβαν (1756–1781).
 Ιουλόν (1760–1816).
 Βάχτανγκ (Aλμασχάν) (1761–1814).
 Σαλώμη (π. 1761, απεβ. νέα).
 Tεϊμουράζ (1763-1827), έγινε Καθολικός (Πατριάρχης) με το όνομα Αντόν Β΄.
 Αναστασία (Μαρτκόπι, 3 Νοεμβρίου 1763 – Αγία Πετρούπολη, 17 Ιανουαρίου 1838), παντρεύτηκε το 1797 τον πρίγκιπα Ρεβάζ Εριστάβι της Ξάνης .
 Kετεβάν (1764 – 5 Ιουλίου 1840), παντρεύτηκε πρώτα το 1781 τον Iοάνε, πρίγκιπα Mουχράνι (1755–1801), με απογόνους. Μετά τον πρίγκιπα Άμπελ Ανδρονικασβίλι (αμφισβητούμενο) .
 Mίριαν (1767–1834).
 Σοσλάν-Δαβίδ (απεβ. π. το 1767).
 Αλέξανδρος (1770–1844) ο οποίος ηγήθηκε πολλών εξεγέρσεων κατά της ρωσικής κυριαρχίας στη Γεωργία μεταξύ 1800 και 1832.
 Αρτσίλ (απεβ. π. το 1771).
 Λουαρσάμπ (γενν. το 1772, απεβ. νέος).
 Εκατερίνα (1774–1818), παντρεύτηκε το 1793 τον πρίγκιπα Γκιόργκι Ιρουμπακιντζέ-Τσολοκασβίλι.
 Θέκλα (1776 – 11 Μαρτίου 1846), παντρεύτηκε το 1800 τον πρίγκιπα Βάχτανγκ Ιαμπακουριάν-Ορμπελιάνι.
 Παρναόζ (1777–1852).

 Δείτε επίσης 
 Λίστα ατόμων με τα περισσότερα παιδιά
 Εταιρεία τού Ηρακλή Β΄

 Βιβλιογραφικές αναφορές 
 1 2  ↑ 
 ↑  1 2 
 1 2  ↑ 
 ↑  1 2 3 
 1 2 3  1 2 3 
 1 2 3  ↑ 
 ↑  .

 Πηγές 






Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι