Μάουρο Φοργκιέρι

Ο Μάουρο Φοργκιέρι (13 Ιανουαρίου 1935 – 2 Νοεμβρίου 2022)  ήταν Ιταλός μηχανολόγος μηχανικός, περισσότερο γνωστός για τη δουλειά του ως σχεδιαστής αγωνιστικών αυτοκινήτων της Φόρμουλα 1 με τη Scuderia Ferrari κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Του πιστώνεται η εισαγωγή των πρώτων σχεδιασμένων πίσω πτερύγων στη Formula 1 στο Βελγικό Grand Prix του 1968  και η σχεδίαση του πρώτου εγκάρσιου αυτόματου γραναζιού, επίσης γνωστό ως T gear.

 Πρώτα χρόνια 
Ο Φοργκέρι εννήθηκε στη Modena της Emilia-Romagna, το μοναχοπαίδι του Ρεκλούς και της Άφρα Φοργκιέρι.  Ο πατέρας του Ρέκλους, ένας τορναδόρος, έκανε πολεμικές εργασίες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για τα μηχανικά εργαστήρια Ανσάλντο της Νάπολης . Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μάουρο έζησε κυρίως με τη μητέρα του, περνώντας χρόνο στη Νάπολη, το Μιλάνο, τη Μόντενα και το Αμπιατεγκράσο . Μετά τον πόλεμο, η οικογένεια Φοργκιέρι επανενώθηκε και επέστρεψε στη Μόντενα, όπου ο Reclus άρχισε να εργάζεται στο εργαστήριο της Ferrari στο Maranello .  Εν τω μεταξύ, ο Μάουρο  ολοκλήρωσε το Επιστημονικό Λύκειο (Liceo Scientifico) και το 1959 απέκτησε βραβείο στη Μηχανολογία από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια .  

 Καριέρα 

 Σταδιοδρομία 
μικρογραφία| Ο Φοργκιέρι (δεξιά) με τον Τζον Σέρτις επιθεωρώντας μια Ferrari 1512 το 1965 στο Νίρμπουργκρινγκ .
Παρά το αρχικό ενδιαφέρον του για το σχεδιασμό της αεροπορίας, ο Φοργκιέρι δέχτηκε μια προσφορά πρακτικής άσκησης από τη Ferrari, όπου είχε εισαχθεί από τον πατέρα του.  Ξεκινώντας την άνοιξη του 1960, ξεκίνησε μαθητεία στο τμήμα μηχανών. Ο Φοργκιέρι άρχισε να εργάζεται δίπλα σε πολλούς μηχανικούς που συμμετείχαν στην πρώιμη ιστορία της Ferrari, συμπεριλαμβανομένων των Βιτόριο Τζάνο, Κάρλο Τσίτι και Λουίτζι Μπάτσι, καθώς και του διευθυντή αγώνων Ρομόλο Ταβόνι. Εργάστηκε επίσης δίπλα στον Τζιανπάολο Νταλάρα, ο οποίος εντάχθηκε στη Ferrari λίγο μετά τον Φοργκιέρι το 1960. Η πρώιμη δουλειά του Μάουρο στο εργοστάσιο αφορούσε τόσο αγωνιστικά αυτοκίνητα όσο και αυτοκίνητα παραγωγής δρόμου. 

Το 1961, μερικά βασικά στελέχη της Ferrari, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής σχεδιαστή Carlo Chiti, έφυγαν για να ενταχθούν στην αποσχισθείσα ομάδα της Formula 1 της ATS, σε μια εκδήλωση που έγινε γνωστή ως «η μεγάλη απελευθέρωση» . Ο Forghieri παρέμεινε ως ο μόνος διαπιστευμένος μηχανικός στο προσωπικό. Αμέσως μετά την αποχώρηση, ο Φοργκιέρι κλήθηκε προσωπικά από τον Έντσο Φεράρι να αρχίσει να μελετά τις «πλήρες τεχνικές ερωτήσεις του Εργοστασίου» (λόγια του Φοργκιέρι). Καθώς ήταν μόλις 27 ετών εκείνη την εποχή, ο Forghieri έλαβε καθοδήγηση από μερικά πιο έμπειρα μέλη του προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων των Franco Rocchi, Walter Salvarani και Angelo Bellei . Σύντομα ο Φοργκιέρι διορίστηκε τεχνικός διευθυντής αγωνιστικών αυτοκινήτων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1984. Οι αρμοδιότητές του περιελάμβαναν την επίβλεψη της τεχνικής εξέλιξης, τη διαχείριση του τεχνικού τμήματος κατά τη διάρκεια των αγώνων και τη συνεργασία με άλλα τμήματα της Ferrari, συμπεριλαμβανομένου του τμήματος δοκιμών και του τμήματος σχεδίασης . 

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Μπολόνια
Κατηγορία:Ιταλοί μηχανικοί