Αυτοκράτορας Ανέι

Ο Αυτοκράτορας Ανέι (ιαπωνικά: 安寧天皇), επίσης γνωστός ως Σικιτσουχικοταματέμι νο Μικότο (師木津日子玉手見命), ήταν ο τρίτος θρυλικός αυτοκράτορας της Ιαπωνίας σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Πολύ λίγα είναι γνωστά για αυτόν τον Αυτοκράτορα λόγω έλλειψης διαθέσιμου υλικού για περαιτέρω επαλήθευση και μελέτη. Ο Ανέι είναι γνωστός ως «θρυλικός αυτοκράτορας» μεταξύ των ιστορικών, καθώς η πραγματική του ύπαρξη αμφισβητείται. Τίποτα δεν υπάρχει στο Κοτζίκι εκτός από το όνομα και τη γενεαλογία του. Η βασιλεία του Ανέι φέρεται να ξεκίνησε το 549 π.Χ., είχε μία γυναίκα και τρεις γιους. Μετά το θάνατό του το 511 π.Χ., ο δεύτερος ή ο τρίτος γιος του υποτίθεται ότι έγινε ο επόμενος αυτοκράτορας.

 Θρυλική αφήγηση 
Το όνομα του αυτοκράτορα Ανέι εμφανίζεται τόσο στο Κοτζίκι όσο και στο Νιχόν Σόκι, όπου καταγράφεται μόνο η γενεαλογία του. Ενώ οι Ιάπωνες αποδέχονταν παραδοσιακά την ιστορική ύπαρξη αυτού του κυρίαρχου, δεν έχουν ανακαλυφθεί σωζόμενα σύγχρονα αρχεία που να επιβεβαιώνουν την άποψη ότι αυτή η ιστορική φιγούρα βασίλεψε στην πραγματικότητα. Πριν από την άνοδό του στο θρόνο, φέρεται να ήταν γνωστός ως Πρίγκιπας Σικίτσου-χίκο Ταματέμι. Ο Σικίτσου-χίκο Ταματέμι ήταν είτε ο πρωτότοκος γιος είτε ο μόνος γιος του Αυτοκράτορα Σουιζέι με την Ισουζουγιόρι-χίμε. Το Κοτζίκι καταγράφει ότι κυβέρνησε από το παλάτι του στο Κατασίρο στο Καουάτσι, σε αυτό που θα ονομαζόταν Επαρχία Γιαμάτο. Κατά τη διάρκεια της υποτιθέμενης ζωής του αυτοκράτορα Ανέι, είχε μια σύζυγο με το όνομα Νουνασόκο Νακάτσου-χίμε και έκανε τρία παιδιά μαζί της. Η βασιλεία του Ανέι διήρκεσε από το 549 π.Χ. μέχρι τον θάνατό του το 511 π.Χ., ο δεύτερος ή ο τρίτος γιος του πήρε τον θρόνο και αργότερα θα αναφερόταν ως Αυτοκράτορας Ιτόκου.
δεξιά|μικρογραφία| Μνημείο Σιντοϊσμού και μαυσωλείο προς τιμήν του Αυτοκράτορα Ανέι.

 Γνωστές πληροφορίες 
Η ύπαρξη τουλάχιστον των εννέα πρώτων Αυτοκρατόρων αμφισβητείται λόγω ανεπαρκούς διαθέσιμου υλικού για περαιτέρω επαλήθευση και μελέτη. Ο Ανέι θεωρείται επομένως από τους ιστορικούς ως «θρυλικός Αυτοκράτορας» και θεωρείται ότι ήταν ο δεύτερος από τους οκτώ Αυτοκράτορες χωρίς συγκεκριμένους θρύλους να σχετίζονται με αυτούς. Το όνομα Annei -tennō του αποδόθηκε μεταθανάτια από τις μεταγενέστερες γενιές, και κυριολεκτικά σημαίνει «σταθερή ηρεμία». Το όνομά που του αποδόθηκε μπορεί να είχε μονιμοποιηθεί αιώνες μετά τη ζωή του, πιθανώς κατά την περίοδο κατά την οποία οι θρύλοι για την προέλευση της δυναστείας Γιαμάτο συντάχθηκαν ως τα χρονικά γνωστά σήμερα ως Κοτζίκι. Το όνομα «Ανέι» αποδίδεται για πρώτη φορά στον Ιάπωνα λόγιο και συγγραφέα Όμι νο Μιφούνε, ο οποίος φέρεται να βρήκε το όνομα κάποια στιγμή στο δεύτερο μισό του 8ου αιώνα.Britannica Kokusai Dai-Hyakkajiten article "Ōmi no Mifune". 

Ενώ η πραγματική τοποθεσία του τάφου του Ανέι δεν είναι γνωστή, ο Αυτοκράτορας λατρεύεται παραδοσιακά σε ένα μνημείο Σιντοϊσμού στην Κασιχάρα. Η Αυτοκρατορική Υπηρεσία ορίζει αυτήν την τοποθεσία ως το μαυσωλείο του Ανέι και ονομάζεται επίσημα Unebi-yama no hitsujisaru Mihodo no i no e no misasagi (Ο βασιλικός τάφος πάνω από το μιχόντο στα νοτιοδυτικά του όρους Ουνέμπι). Ο πρώτος αυτοκράτορας που οι ιστορικοί πιστεύουν ότι μπορεί να υπήρχε στην πραγματικότητα είναι ο Αυτοκράτορας Σουτζίν, ο 10ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Έξω από το Κοτζίκι, η βασιλεία του Αυτοκράτορα Κίνμεϊ (  – 571 μ.Χ.) είναι η πρώτη για την οποία η σύγχρονη ιστοριογραφία μπορεί να ορίσει επαληθεύσιμες ημερομηνίες. Τα συμβατικά αποδεκτά ονόματα και ημερομηνίες των πρώτων Αυτοκρατόρων δεν επιβεβαιώθηκαν ως «παραδοσιακά» ωστόσο, μέχρι τη βασιλεία του Αυτοκράτορα Κάνμου μεταξύ 737 και 806 μ.Χ. 

 Σύζυγοι και παιδιά 

 Αυτοκράτειρα: Νουνασόκο Νακάτσου-χίμε (渟名底仲媛命), κόρη του πρίγκιπα Κάμο (υιός του Κοτοσιρονούσι)
 Πρίγκιπας Οκισομίμι (息石耳命) 
 Πρίγκιπας Ογιαματοχικοσουκιτόμο (大日本彦耜友尊), μετέπειτα Αυτοκράτορας Ιτόκου
 Πρίγκιπας Σικιτσουχίκο (磯城津彦命) 

 Δείτε επίσης 
 Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας
 Αυτοκρατορική λατρεία

 Παραπομπές 
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ|Ιαπωνική αυτοκρατορική σφραγίδα — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Άστον, Γουίλιαμ Τζορτζ. (1896). Nihongi: Χρονικά της Ιαπωνίας από τους αρχαιότερους χρόνους έως το 697 μ.Χ. Λονδίνο: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
 Brown, Delmer M. και Ichirō Ishida, επιμ. (1979). Gukanshō: Το μέλλον και το παρελθόν. Μπέρκλεϊ: University of California Press. ISBN 78-0-520-03460-0;
 Chamberlain, Basil Hall. (1920). Το Κοτζίκι. Διαβάστε ενώπιον της Ασιατικής Εταιρείας της Ιαπωνίας στις 12 Απριλίου, 10 Μαΐου και 21 Ιουνίου 1882. ανατύπωση, Μάιος 1919. OCLC 1882339
 Nussbaum, Louis-Frédéric και Käthe Roth. (2005). Ιαπωνική εγκυκλοπαίδεια. Κέιμπριτζ: Harvard University Press . ISBN 978-0-674-01753-5 ;
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας. Κιότο: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
 Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran ; ou, Annales des empereurs du Japon. Παρίσι: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
 Varley, Η. Paul. (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. Νέα Υόρκη: Columbia University Press.  ISBN 978-0-231-04940-5 ;

Κατηγορία:Θρυλικοί αυτοκράτορες της Ιαπωνίας