Ντάστι Σπρίνγκφιλντ

Η Μέρι Ίζομπελ Κάθριν Μπερναντέτ Ό΄Μπραϊεν ΤΒΑ (αγγλικά: Mary Isobel Catherine Bernadette O'Brien) (16 Απριλίου 1939 – 2 Μαρτίου 1999), γνωστή επαγγελματικά ως Ντάστι Σπρίνγκφιλντ (Dusty Springfield), ήταν Αγγλίδα τραγουδίστρια, της οποίας η καριέρα διήρκεσε πάνω από πέντε δεκαετίες. Με τον ιδιαίτερο ήχο της μεσόφωνης, ήταν μια σημαντική τραγουδίστρια σόουλ, ποπ και δραματικών μπαλαντών, με γαλλικά σανσόν, κάντρι και τζαζ επίσης στο ρεπερτόριό της. Κατά τη διάρκεια της ακμής της στη δεκαετία του 1960, κατατάχθηκε μεταξύ των πιο επιτυχημένων Βρετανών ερμηνευτών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η εικόνα της – που χαρακτηρίζεται από ένα ξανθό φουσκωτό χτένισμα «σφηκοφωλιά» με υπεροξείδιο, βαρύ μακιγιάζ (παχύ μαύρο eye liner και σκιά ματιών) και βραδινά φορέματα, καθώς και στυλιζαρισμένες, χειρονομιακές ερμηνείες – την έκαναν σύμβολο της δεκαετίας του 1960.Randall, (2009), p. 51.

Γεννημένη στο Γουέστ Χάμστεντ του Λονδίνου, σε μια οικογένεια που απολάμβανε τη μουσική, η Σπρίνγκφιλντ έμαθε να τραγουδά στο σπίτι. Το 1958, εντάχθηκε στην πρώτη της επαγγελματική ομάδα, The Lana Sisters. Δύο χρόνια αργότερα, με τον αδελφό της, Τομ Σπρίνγκφιλντ και τον Τιμ Φέιλντ, η Σπρίνγκφιλντ σχημάτισε το folk-pop φωνητικό τρίο The Springfields. Δύο από τις πέντε κορυφαίες επιτυχίες του 1961–63 στο Ηνωμένο Βασίλειο - «Island of Dreams» και «Say I Won't Be There» - έφτασαν στο Νούμερο 5 στα chart, και τα δύο την άνοιξη του 1963. Το 1962 έκαναν μεγάλη επιτυχία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη διασκευή τους στο «Silver Threads and Golden Needles».

Η σόλο καριέρα της Σπρίνγκφιλντ ξεκίνησε στα τέλη του 1963, με το ποπ δίσκο «I Only Want to Be with You» — ένα χιτ που έφτασε στο Νο 4 στο ΗΒ και η πρώτη από τις έξι υπερατλαντικές επιτυχίες της στο Top 40 τη δεκαετία του 1960, μαζί με τα «Stay Awhile» (1964), »All I See Is You» (1966), «I'll Try Anything» (1967) και δύο κυκλοφορίες που τώρα θεωρούνται τραγούδια κατατεθέν της: «You Don't Have to Say You Love Me» (1966, ΗΒ Νο 1/ΗΠΑ Νο. 4) και «Son of a Preacher Man» (1968/69, ΗΒ Νο 9/ΗΠΑ Νο 10). Το τελευταίο εμφανίζεται στο ποπ και σόουλ άλμπουμ του 1968 Dusty in Memphis, ένα από τα καθοριστικά έργα της Σπρίνγκφιλντ. Τον Μάρτιο του 2020, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ το πρόσθεσε στο Εθνικό Μητρώο Ηχογράφησης, το οποίο διατηρεί ηχογραφήσεις που θεωρούνται «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικές».

Μεταξύ 1964 και 1969, η Σπρίνγκφιλντ έκανε μεγάλη επιτυχία στη γενέτειρά της στη Βρετανία, με πολλά σινγκλ που στην Αμερική είτε απέτυχαν να μπουν στο chart είτε δεν κυκλοφόρησαν, μεταξύ των οποίων το «I Just Don't Know What to Do with Myself», «In the Middle of Nowhere», «Some of Your Lovin'», «Goin' Back» και «I Close My Eyes and Count to Ten». Αντίθετα, μπήκε στα charts στις ΗΠΑ (αλλά όχι στο Ηνωμένο Βασίλειο) με επιτυχίες όπως το «Wishin' and Hopin"», «The Look of Love» και «The Windmills of Your Mind».

Από το 1971 έως το 1986, η Σπρίνγκφιλντ απέτυχε να καταγράψει μια επιτυχία από πέντε κυκλοφορίες άλμπουμ (εκτός από μια μικρή εμφάνιση στα chart του 1979 στο Ηνωμένο Βασίλειο), αλλά η συνεργασία της το 1987 με το βρετανικό synthpop δίδυμο Pet Shop Boys, «What Have I Done to Deserve This?», την επανέφερε στην κορυφή των chart, φτάνοντας στο Νο 2 στο UK Singles Chart και στο Billboard Hot 100. Η συνεργασία απέδωσε επίσης δύο επιτυχίες του 1989 στο UK Top 20: «Nothing Has Been Proved» και «In Private». Το 1990, η Σπρίνγκφιλντ μπήκε στο chart με το «Reputation» - την τελευταία από τις 25 κορυφαίες 40 επιτυχίες του Ηνωμένου Βασιλείου στις οποίες συμπεριλήφθηκε.

Τακτική στη βρετανική τηλεόραση, η Σπρίνγκφιλντ παρουσίασε πολλά επεισόδια της μοντέρνας βρετανικής τηλεοπτικής μουσικής σειράς Ready Steady Go! και, μεταξύ 1966 και 69, παρουσίασε τη δική της σειρά στο BBC και στο ITV. Το 1966, η Σπρίνγκφιλντ ήταν στην κορυφή των δημοσκοπήσεων, συμπεριλαμβανομένης της «Καλύτερης Διεθνούς Τραγουδίστριας» του περιοδικού Melody Maker και ήταν η πρώτη τραγουδίστρια του Ηνωμένου Βασιλείου στην κορυφή της δημοσκόπησης των αναγνωστών του New Musical Express για Τραγουδίστρια. Είναι μέλος τόσο του Rock & Roll Hall of Fame, όσο και του UK Music Hall of Fame. Διεθνείς δημοσκοπήσεις επαίνεσαν την Σπρίνγκφιλντ ως μία από τις καλύτερες τραγουδίστριες όλων των εποχών.

 Καριέρα 

 Θάνατος 
Τον Ιανουάριο του 1994, ενώ ηχογράφησε το προτελευταίο άλμπουμ της, A Very Fine Love, στο Νάσβιλ του Τενεσί, η Σπρίνγκφιλντ άρχισε να αισθάνεται άρρωστη. Όταν επέστρεψε στην Αγγλία λίγους μήνες αργότερα, οι ιατροί της διέγνωσαν καρκίνο του μαστού. Έλαβε μήνες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας και ο καρκίνος βρέθηκε σε ύφεση. Το 1995, με φαινομενικά καλή υγεία, η Σπρίνγκφιλντ ξεκίνησε την προώθηση του άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε εκείνη τη χρονιά.DeCurtis, Anthony. "Rock & Roll: Dusty Springfield: 1939–1999." Rolling Stone 15 April 1999: 31–2. ProQuest. Web. 5 October 2015 Στα μέσα του 1996, ο καρκίνος είχε επιστρέψει, και παρά τις έντονες θεραπείες, πέθανε στο Χένλι-ον-Τεμς του Όξφορντσαϊρ, στις 2 Μαρτίου 1999, ένα μήνα πριν από τα 60ά της γενέθλια.

Στην κηδεία της Σπρίνγκφιλντ παρευρέθηκαν εκατοντάδες θαυμαστές και άνθρωποι από τη μουσική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων των Έλβις Κοστέλο, Lulu και Pet Shop Boys. Ήταν μια καθολική κηδεία, η οποία έγινε στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας της Παρθένου στο Χένλι-ον-Τεμς, όπου η Σπρίνγκφιλντ είχε ζήσει τα τελευταία της χρόνια. Στο νεκροταφείο της εκκλησίας τοποθετήθηκε επιτύμβια στήλη αφιερωμένη στη μνήμη της.Wilson, Scott. Resting Places: The Burial Sites of More Than 14,000 Famous Persons, 3rd ed.: 2 (Kindle Location 44542). McFarland & Company, Inc., Publishers. Kindle Edition. Σύμφωνα με τις επιθυμίες της Σπρίνγκφιλντ, αποτεφρώθηκε και μερικές από τις στάχτες της θάφτηκαν στο Χένλι, ενώ οι υπόλοιπες διασκορπίστηκαν από τον αδερφό της, Τομ Σπρίνγκφιλντ, στους Βράχους του Μοχέρ στην Ιρλανδία.

 Δισκογραφία 

 1964 – A Girl Called Dusty
 1965 – Ev'rything's Coming Up Dusty
 1967 – Where Am I Going?
 1968 – Dusty... Definitely
 1969 – Dusty in Memphis
 1970 – A Brand New Me
 1972 – See All Her Faces
 1973 – Cameo
 1978 – It Begins Again
 1979 – Living Without Your Love
 1982 – White Heat
 1990 – Reputation
 1995 – A Very Fine Love
 2015 – Faithful, ηχογραφήθηκε το 1971

 Φιλμογραφία 
Η Σπρίνγκφιλντ ήταν παρουσιάστρια πολλών τηλεοπτικών μιούζικαλ σειρών:
Τηλεόραση Έτος Τίτλος Σημειώσεις 1965 The Sound of Motown Ειδικό επεισόδιο του Ready Steady Go!Randall, (2009), p. 51. 1966–67Dusty Δύο σεζόν, η καθεμία από έξι εβδομαδιαία μέρη 1968It Must Be Dusty Εννέα τακτικά εβδομαδιαία επεισόδια και ακολουθούνται από μια χριστουγεννιάτικη ειδική, All Kinds of Music 1969Decidedly Dusty Οκτώ εβδομαδιαία επεισόδια

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 



 .



 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστότοπος θαυμαστών της Ντάστι Σπρίνγκφιλντ
 Τηλεοπτική βιογραφία της Ντάστι Σπρίνγκφιλντ
 Το   
 Η κληρονομιά της Ντάστι Σπρίνγκφιλντ, του Bob Stanley για τους Times, 3 Απριλίου 2009


Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες ποπ
Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Μεσόφωνοι
Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας