Ραούλ Αλιέ

Ο Ραούλ Αλιέ (γαλλ. Raoul Allier, 29 Ιουνίου 1862 – 5 Νοεμβρίου 1939) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, θεολόγος και κοινωνιολόγος, καθηγητής της φιλοσοφίας στη Σχολή Προτεσταντικής Θεολογίας των Παρισίων.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ραούλ Αλιέ γεννήθηκε στη μικρή πόλη Βωβέρ της μεσογειακής ακτής της Γαλλίας, και ήταν γιος του αμπελουργού και εμπόρου κρασιού Λουί Αλιέ και της συζύγου του Ζαν Μπουζανκέ (Jeanne Bouzanquet). Ο αδελφός του Ραούλ, ο Πωλ, διετέλεσε δήμαρχος του Βωβέρ από το 1910 έως το 1937.

Ο Ραούλ σπούδασε στην École normale supérieure των Παρισίων. Ως φοιτητής γνώρισε τον Γάλλο Προτεστάντη πάστορα Τόμυ Φαλό (Tommy Fallot, 1844-1904), του οποίου η προσωπικότητα και η σκέψη τον επηρέασαν πολύ. Μετά την αποφοίτησή του, ο Αλιέ διορίσθηκε καθηγητής της φιλοσοφίας στο Λύκειο του Μοντωμπάν (1886) και το 1889 έγινε καθηγητής στη Σχολή Προτεσταντικής Θεολογίας των Παρισίων. Το 1902 παρουσίασε τη διδακτορική διατριβή του υπό τον τίτλο La compagnie du Très-Saint-Sacrement de l'Autel: la «Cabale des dévots», 1627-1666.

Εκτός από το καθαρώς ακαδημαϊκό του έργο, ο Αλιέ ασχολήθηκε και με τα κοινωνικοπολιτικά θέματα της εποχής του. Επηρεασμένος από τον «κοινωνικό χριστιανισμό» ή «χριστιανικό σοσιαλισμό» του Τόμυ ΦαλόAndré Encrevé: το λήμμα «Raoul Allier» στο Dictionnaire biographique des protestants français de 1787 à nos jours, τόμος 1, Les Éditions de Paris Max Chaleil, Παρίσι 2015, εργάσθηκε στη «Société d'aide fraternelle et d'études sociales», ενώ ήταν μέλος και στην «Ένωση για την ανύψωση της δημοσίας ηθικής»Hélène Baillot: «La conversion des peuples dits non-civilisés chez Raoul Allier (1862-1939)», Cahiers d’études du religieux. Recherches interdisciplinaires, τόμος 8, έτος 2010. DOI : 10.4000/cerri.66 . Επίσης υπήρξε ένας από τους ιδρυτές και πρώτος πρόεδρος της Γαλλικής Ομοσπονδίας Χριστιανικών Φοιτητικών Συλλόγων (Fédération française des associations chrétiennes d'étudiants). Πεπεισμένος για την αθωότητα του λοχαγού Ντρεϊφούς, δημοσίευσε μια μελέτη με θέμα τον Βολταίρο και την Υπόθεση Calas σε προφανή παραλληλισμό, καθώς και μια σειρά άρθρων στην εφημερίδα Le Siècle. Μια άλλη σειρά άρθρων του το 1905 στην ίδια εφημερίδα αφορούσε το περιεχόμενο του ετοιμαζόμενου τότε νόμου για τον Χωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, υπέρ μιας πιο φιλελεύθερης κατευθύνσεως του νόμου..

Ο Αλιέ απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στην κωμόπολη Σαρζώ της Βρετάνης.

 Προσωπική ζωή 
Ο Ραούλ Αλιέ ήταν έγγαμος, με την Πωλίν Φρεΐς (Pauline Freiss), από το 1889. Ο μεγάλος γιος τους, ο Ροζέρ (1890-1914), σκοτώθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ ο μικρός, ο Ζακ (1900-1979), έγινε τραπεζίτης και πρόεδρος της Εταιρείας Ιστορίας του γαλλικού ΠροτεσταντισμούAndré Encrevé: το λήμμα «Jacques Allier» στο Dictionnaire biographique des protestants français de 1787 à nos jours, τόμος 1, Les Éditions de Paris Max Chaleil, Παρίσι 2015, σελ. 45. Η μία από τις κόρες τους, η Ιντελέτ Αλιέ-Ντυγκά, πήγε στο Καμερούν τη δεκαετία του 1930 για το έργο της Εταιρείας Ευαγγελικών Ιεραποστολών των Παρισίων, προτού «μεταστραφεί» στην εθνολογίαBaillot Hélène: «De la mission à l'ethnologie le parcours d'Idelette Allier au Cameroun (1930-1936)», Histoire et missions chrétiennes, 2010/4 (n°16), σσ. 109-129, doi 10.3917/hmc.016.0109.

 Δισέγγονα του Αλιέ είναι η πνευμονολόγος Ιρέν Φρασόν (Irène Frachon)Emeline Cazi: «Irène Frachon, vigie de la santé», Le Monde, 21/7/2015 και ο πάστορας Λωράν Σλεμπερζέ (Laurent Schlumberger), ο πρώτος πρόεδρος της Ηνωμένης Προτεσταντικής Εκκλησίας της Γαλλίας.

Εργογραφία
 La philosophie d'Ernest Renan (= «Η φιλοσοφία του Ερνέστου Ρενάν»), εκδ. Félix Alcan, συλλογή Bibliothèque de philosophie contemporaine, Παρίσι 1895
 Voltaire et Calas, une erreur judiciaire au xviiie siècle (= «Βολταίρος και Calas, μία δικαστική πλάνη του 18ου αιώνος»), εκδ. P.V. Stock, 1898
 Les troubles de Chine et les missions chrétiennes, Fischbacher, Παρίσι 1901
 Le bordereau annoté. Étude de Critique historique, Société nouvelle de librairie et d'édition, Παρίσι 1903
 La cabale des dévots, 1627-1666, A. Colin, 1902, Βραβείο Thérouanne της Γαλλικής Ακαδημίας του 1904
 «L'enseignement primaire des indigènes à Madagascar», Cahiers de la quinzaine, 8 Νοεμβρίου 1904
 «La Liberté de conscience à Madagascar», Le Siècle, 20 Οκτωβρίου έως 10 Νοεμβρίου 1907
 Le protestantisme au Japon (1859-1907), F. Alcan, 1908, online στην Gallica
 Les Vexations de la liberté de conscience et de culte à Madagascar, Nîmes 1909
 Les Allemands à Saint-Dié, 27 août - 10 septembre 1914, Payot, Παρίσι 1918
 Anthologie protestante, C. Crès et Cie, 1920 (2 τόμοι)  
 La Psychologie de la conversion chez les peuples non-civilisés, 1925, Βραβείο Marcelin Guérin της Γαλλικής Ακαδημίας του 1926
 Le Non-civilisé et nous, différence irréductible ou identité foncière ?, 1927, Βραβείο Marcelin Guérin της Γαλλικής Ακαδημίας του 1930
 Magie et religion, 1935
 Ο Αλιέ ήταν επίσης συνεργάτης του Μεγάλου Λεξικού Λαρούς.

 Δείτε επίσης 
 Χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας
 Υπόθεση Ντρέιφους

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Αλλιέ Ραούλ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 414
 André Encrevé: το λήμμα «Raoul Allier» στο Dictionnaire biographique des protestants français de 1787 à nos jours, τόμος 1 (A-C), Les Éditions de Paris Max Chaleil, Παρίσι 2015, σσ. 45-46, ISBN 978-2846211901
 Daniel Reivax: Raoul Allier, Éditions La Cause, Carrières-sous-Poissy 2016, ISBN 978-2876571105
 Gaston Richard: La vie et l'œuvre de Raoul Allier, εκδ. Berger-Levrault, 1948

Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γάλλοι θεολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της École Normale Supérieure
Κατηγορία:Πρόσωπα της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας