Μαίρη Τζέιν Κέλλυ

Η Μαίρη Τζέιν Κέλλυ (Mary Jane Kelly ,περίπου 1863 – 9 Νοεμβρίου 1888 ) ήταν ένα από τα θύματα μίας σειράς δολοφονιών στο Γουάιτσαπελ του Λονδίνου που αποδόθηκαν στον διαβόητο άγνωστο κατά συρροή δολοφόνο Τζακ Αντεροβγάλτη, ο οποίος πιστεύεται ότι σκότωσε και ακρωτηρίασε τουλάχιστον πέντε γυναίκες στην συγκεκριμένη περιοχή από τα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Νοεμβρίου 1888 . Η Μαίρη ιρλανδικής καταγωγής ήταν 25 ετών τη στιγμή του θανάτου της και ζούσε σε συνθήκες ανέχειας στο 13 Miller's Court, έναν παράδρομο έξω από την οδό Ντόρσετ σε μία κακόφημη περιοχή του Ανατολικού Λονδίνου. Σύμφωνα με αναφορές της Σκότλαντ Γιαρντ εκείνη την εποχή, ήταν 1,70 μέτρα ύψος, είχε ξανθά/κόκκινα μαλλιά , ανοιχτόχρωμο δέρμα και μπλε μάτια.

 Πρώτα χρόνια 
Το παρελθόν της δεν μπορεί να τεκμηριωθεί. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Τζόζεφ Μπάρνετ, ο οποίος ήταν ο σύντροφός της για κάποιο διάστημα, η Κέλλυ γεννήθηκε στο Limerick της Ιρλανδίας το 1863. Η οικογένειά της μετακόμισε στην Ουαλία όταν ήταν ακόμη παιδί, όπου η ίδια έμαθε Ουαλικά . Ο πατέρας της λεγόταν Τζον Κέλι και ήταν σιδεράς. Η Μαίρη είχε επτά αδέρφια, συμπεριλαμβανομένου του Χένρι Κέλλυ, που υπηρετούσε στον βρετανικό στρατό , και μια αδερφή. Σύμφωνα με τον Barnett και μια συγκάτοικο, την κυρία Carthy, η οικογένεια της Κέλλυ ήταν αρκετά εύπορη και ήταν πολύ καλή μαθήτρια και καλή καλλιτέχνης.

Το 1879 η Κέλλυ παντρεύτηκε έναν ανθρακωρύχο με το όνομα Davies (ο οποίος σκοτώθηκε αργότερα το 1882 σε έκρηξη ορυχείου), αλλά δεν υπάρχει επίσημη τεκμηρίωση για αυτό. Από το 1882 έως το 1884 η γυναίκα ζούσε με έναν ξάδερφό της στο Κάρντιφ. Εδώ χρειάστηκε να νοσηλευτεί για οκτώ ή εννέα μήνες και ήταν το μέρος που άρχισε να εκπορνεύεται.

 Στο Λονδίνο 
Η Κέλλυ έφυγε από το Κάρντιφ για το Λονδίνο το 1884. Έζησε στη Γαλλία με έναν πελάτη για μερικές εβδομάδες, αλλά γρήγορα επέστρεψε στην Αγγλία επειδή δεν της άρεσε το γαλλικό περιβάλλον. Ο Μπάρνετ συνάντησε για πρώτη φορά την Κέλλυ στις 8 Απριλίου 1887 και άρχισαν να ζουν μαζί την επόμενη μέρα. Από τις αρχές του 1888 ζούσαν στο Νο. 13 Miller's Court, στην οδό Ντόρσετ στην περιοχή Spitalfields . Ο Τζόζεφ Μπάρνετ ήταν αχθοφόρος ψαριών στο λιμάνι. Όταν απολύθηκε από την κανονική του δουλειά και προσπάθησε να βγάλει χρήματα ως αχθοφόρος στην αγορά, η Κέλλυ επέστρεψε στην πορνεία. Οι δυο τους μάλωσαν όταν η ίδια μοιράστηκε το δωμάτιό της με μια άλλη ιερόδουλη. Στις 30 Οκτωβρίου 1888, περισσότερο από μία εβδομάδα πριν από το θάνατό της, ο Μπάρνετ την εγκατέλειψε. Όμως συνέχισε να την επισκέπτεται.

 Τελευταίες ώρες 
Όσον αφορά τη δραστηριότητά της στην οδό Ντόρσετ τις νυχτερινές ώρες της 8ης Νοεμβρίου και τις πρωινές της 9ης Νοεμβρίου 1888, υπάρχουν διάφορες μαρτυρίες από αυτόπτες μάρτυρες. Ο Μπάρνετ επισκέφθηκε την Κέλλυ για τελευταία φορά στις 8 Νοεμβρίου 1888, μεταξύ 7:30 και 7:45 μ.μ.και τη συνάντησε παρέα με μια άλλη γυναίκα. Η συνοδεία θα μπορούσε να ήταν είτε η Λίζι Άλμπρουκ είτε η Μαρία Χάρβεϊ,οι οποίες ήταν φίλες της Kέλλυ. Ο Μπάρνετ έφυγε γύρω στις 20:00 για να επιστρέψει στο διαμέρισμά του και να παίξει whist . Έπαιζε χαρτιά μέχρι που πήγε για ύπνο γύρω στις 12:30 π.μ. Οι πηγές δεν είναι βέβαιες για το πού βρισκόταν η Kέλλυ τις ώρες που ακολούθησαν. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτο ρεπορτάζ, βρισκόταν στην ταβέρνα Britannia, όπου έπινε με την Ελίζαμπεθ Φόστερ.
αριστερά|μικρογραφία|13 Miller's Court. Η δολοφονία της Κέλλυ συνέβη σε αυτό το μονόκλινο δωμάτιο στις 9 Νοεμβρίου 1888
Η φίλη της και ιερόδουλη Μαίρη Αν Κοξ ανέφερε ότι είδε την Κέλλυ να επιστρέφει σπίτι με έναν άνδρα γύρω στις 23:45. Η Κοξ χαιρέτησε την Κέλλυ και εκείνη ανταπέδωσε τον χαιρετισμό και άρχισε να τραγουδάει το τραγούδι A Violet from Mother's Grave. Τραγουδούσε ακόμα όταν η Κοξ πήγε να βρει πελάτες γύρω στα μεσάνυχτα.

Η διπλανή της γειτόνισσα, Κάθριν Πίκετ ταράχτηκε όταν η Κέλλυ άρχισε να τραγουδά ξανά γύρω στις 12:30 π.μ. Ήθελε να παραπονεθεί, αλλά ο άντρας της την έπεισε να αφήσει ήσυχη την Κέλλυ. Γύρω στη 01:00 άρχισε να βρέχει και η Κοξ επέστρεψε για να πάρει μια ομπρέλα. Σε αυτό το σημείο άκουγε ακόμα την Κέλλυ να τραγουδάει.

Ένας άνδρας ονόματι Τζορτζ Χάτσινσον ανέφερε ότι η Κέλλυ τον συνάντησε γύρω στις 02:00 και του ζήτησε δανεικά. Ισχυριζόμενος ότι δεν είχε τίποτα είδε την Kέλλυ να βρίσκει έναν πελάτη με «εβραϊκή εμφάνιση». Ο Χάτσινσον έδωσε αργότερα στην αστυνομία μια πολύ λεπτομερή περιγραφή του άνδρα με τον οποίο η Κέλλυ πήγε στο δωμάτιό της. Ο Χάτσινσον ανέφερε ότι είχε ακούσει τη συνομιλία τους έξω από την πόρτα σύμφωνα με την οποία η Kέλλυ φέρεται να παραπονέθηκε για το χαμένο μαντήλι της και ο άντρας της έδωσε ένα δικό του κόκκινο μαντήλι. Η αφήγηση του Χάτσινσον αμφισβητείται τώρα από πολλούς ειδικούς, εν μέρει επειδή στο σκοτάδι της νύχτας ελάχιστες λεπτομέρειες μπορούν να είναι αισθητές.Cullen, p. 180; Evans and Rumbelow, pp. 190–192; Evans and Skinner, pp. 376–377; Fido, p. 96; Marriott, p. 263

Η Κοξ επέστρεψε γύρω στις 3:00 π.μ. Ανέφερε ότι δεν έβγαινε ήχος ή φως από το δωμάτιο της Κέλλυ. Εκείνο το βράδυ, η Κοξ προφανώς υπέφερε από αϋπνία και είπε ότι άκουγε κόσμο να μπαινοβγαίνει στην αυλή όλη τη νύχτα. Είπε επίσης ότι άκουσε κάποιον να φεύγει από το διαμέρισμα γύρω στις 5:45 π.μ. Δύο γείτονες, η Elizabeth Prater και η Sarah Lewis, ανέφεραν ότι άκουσαν μια αχνή κραυγή «Φόνος!» γύρω στις 4:00 π.μ. Ωστόσο, δεν έδωσαν σημασία στην κραυγή .Evans and Rumbelow, pp. 179–180; Evans and Skinner, p. 371

 Η ανακάλυψη του πτώματος 
μικρογραφία|273x273εσ|Το σώμα της Μαίρυ Τζέιν Κέλλυ όπως ανακαλύφθηκε στο Miller's Court
Το πρωί της Παρασκευής 9 Νοεμβρίου 1888, την ετήσια ημέρα των εορτασμών προς τιμήν του Δημάρχου του Λονδίνου , ο ιδιοκτήτης της Μαίρη έστειλε τον υπάλληλο του Thomas Bowyer να εισπράξει το ενοίκιο. Ο Bowyer χτύπησε την πόρτα και δεν έλαβε καμία απάντηση. Έφτασε από ένα σπασμένο παράθυρο, παραμέρισε έναν μανδύα που χρησίμευε ως κουρτίνα και κοίταξε μέσα στο δωμάτιο. Εκεί ανακάλυψε το φρικτά ακρωτηριασμένο σώμα της νεαρής γυναίκας. Ο  ακρωτηριασμός του πτώματος της ήταν μακράν ο πιο εκτεταμένος από τους φόνους του Γουάττσαπελ, πιθανότατα επειδή ο δολοφόνος είχε περισσότερο χρόνο να διαπράξει τις φρικαλεότητες του σε ένα ιδιωτικό δωμάτιο, χωρίς φόβο να ανακαλυφθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η Κέλλυ βρέθηκε στο κρεβάτι στο δωμάτιό της λίγο μετά τις 10:45 π.μ. Ο λαιμός της ήταν κομμένος, το πρόσωπό της ακρωτηριασμένο σοβαρά και το στήθος και η κοιλιά της  σκισμένα. Πολλά από τα εσωτερικά της όργανα είχαν αφαιρεθεί και ήταν σκορπισμένα στο δωμάτιο. Η μυϊκή σάρκα είχε επίσης αποκοπεί από μερικά από τα άκρα και άλλα μέρη του σώματός της. Η καρδιά της δεν βρέθηκε. Σύμφωνα με γείτονες που ανέφεραν μια κραυγή κατά τη διάρκεια της νύχτας, η ώρα του θανάτου υπολογίζεται στις 4:00 π.μ.

Μια γυναίκα με το όνομα Καρολίν Μάξγουελ ισχυρίστηκε ότι είδε την Κέλλυ ζωντανή στο δρόμο γύρω στις 8:30 π.μ. Ωστόσο, παραδέχτηκε ότι την είχε συναντήσει μόνο μία ή δύο φορές στο παρελθόν και η περιγραφή της δεν ταίριαζε σε όσους γνώριζαν την Κέλλυ από κοντά. Ο ράφτης Maurice Lewis ανέφερε ότι την είδε στην παμπ γύρω στις 10 π.μ. Και οι δύο δηλώσεις απορρίφθηκαν από την αστυνομία επειδή δεν ταιριάζουν με τον καθορισμένο χρόνο θανάτου.

Το πιστοποιητικό θανάτου της καταχωρήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1888. Σε αυτό ονομάζεται "Marie Jeanette Kelly πιθανώς Davies" (oriig. Marie Jeanette Kelly αλλιώς Davies ). Η Μαίρη Τζέιν Κέλλυ θάφτηκε στις 19 Νοεμβρίου 1888 στο Ρωμαιοκαθολικό Κοιμητήριο του Αγίου Πατρικίου , Leytonstone .

 Έρευνα 
μικρογραφία|286x286εσ|Πιστοποιητικό θανάτου της Κέλλυ, που εκδόθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1888
Στις 10 Νοεμβρίου, ο Μποντ έγραψε μια έκθεση που συνέδεε επίσημα τη δολοφονία της Κέλλυ με τέσσερις προηγούμενες που συνέβησαν μέσα και γύρω από το Γουάιττσαπελ—αυτές των Mary Ann Nichols , Annie Chapman , Elizabeth Stride και Catherine Eddowes . Ο Μποντ παρείχε επίσης ένα προφίλ δράστη του δολοφόνου, το οποίο υποδήλωνε ότι ο δράστης ήταν ένα μοναχικό, εκκεντρικό άτομο που έκανε περιοδικές επιθέσεις ανθρωποκτονίας.  Την ίδια ημέρα, ο Επίτροπος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας ,  Charles Warren  εξέδωσε χάρη για «οποιονδήποτε συνεργό, που δεν είναι άτομο που επινόησε ή διέπραξε τη δολοφονία, που θα δώσει πληροφορίες και στοιχεία που θα οδηγήσουν στην ανακάλυψη και την καταδίκη του ατόμου ή των προσώπων που διέπραξαν τη δολοφονία της Κέλλυ». Παρά αυτή την προσφορά, κανείς δεν κατηγορήθηκε ποτέ για καμία από τις δολοφονίες

Δεν διαπράχθηκαν φόνοι με παρόμοιο τρόπο για πάνω από έξι μήνες,  με αποτέλεσμα η αστυνομική έρευνα για τους φόνους του Αντεροβγάλτη σταδιακά να τερματιστεί  και το ενδιαφέρον του Τύπου μειώθηκε.  Η Κέλλυ θεωρείται γενικά ότι ήταν το τελευταίο θύμα του Αντεροβγάλτη.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας