Μαρία Καρολίνα Σομπιέσκα

Η Μαρία Καρολίνα Σομπιέσκα (γαλλ. Maria Karolina Sobieska,Sobieska is the proper spelling of her last name, for she was female 25 Νοεμβρίου 1697 – 8 Μαΐου 1740) ήταν Πολωνή ευγενής. Γνωστή ως Mαρία Καρλόττα ή μόνο Καρλόττα, έγινε από τους γάμους της πρώτα πριγκίπισσα του Τυρέν και αργότερα δούκισσα του Μπουγιόν. Η Καρολίνα/Καρλόττα ήταν το τελευταίο επιζών μέλος του Οίκου Σομπιέσκι.

 Βιογραφία 
Γεννημένη από τον Ιάκωβο Λουδοβίκο Σομπιέσκι και τη σύζυγό του, Εδβίγη Ελισάβετ του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ, ήταν η τρίτη κόρη του ζεύγους. Η μικρότερη αδελφή της Κλημεντίνη, παντρεύτηκε τον Ιακωβίτη διεκδικητή Ιάκωβο Φραγκίσκο Εδουάρδο Στιούαρτ.

Στα πατρικά της εξαδέλφια περιλαμβάνονταν (τα παιδιά της θείας της Θηρεσίας Κυνεγόνδης Σομπιέσκα) ο Κάρολος Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο Κλήμης Αύγουστος της Βαυαρίας, Αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Στα εξαδέλφια από τη μητέρα της περιλαμβανόταν η περίφημη Ελισάβετ Φαρνέζε, ο μελλοντικός Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας, καθώς και η σύζυγός του Μαρία Άννα της Αυστρίας.

Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στη Σιλεσία. Της ζήτησαν το χέρι πολλοί αριστοκράτες, συμπεριλαμβανομένου του Aντωνίου Φερδινάνδου Γκοντζάγκα, Δούκα του Γκουαστάλλα. Εκείνη, όμως, τον απέρριψε, λόγω ψυχικής ασθένειας τού δούκα.

Έχοντας ταξιδέψει στο Nόιμπουργκ, τη γενέτειρα της μητέρας της, ξεκίνησε μία σχέση με τον Mίχαλ Καζιμίες "Ρυμπένκο" Ραντζίβιου, Michasieńko and Charlotta  at the Wilanów Palace Museum Retrieved 9 November 2011 έναν μελλοντικό μεγάλο στρατάρχη (Hetman) του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Ήθελε να τον παντρευτεί, αλλά ο πατέρας της δεν επέτρεπε στο ζευγάρι να φύγει. Η Καρλόττα έπαθε κατάθλιψη και ήθελε να φύγει από την Αυλή και να ενταχθεί σε ένα μοναστήρι, αλλά ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (άλλος πρώτος εξάδελφος), ανέλαβε να της βρει έναν κατάλληλο σύζυγο.

Ο υποψήφιος βρέθηκε στο πρόσωπο του Φρεντερίκ Καζιμίρ ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γιου του Εμμανουέλ Τεοντόζ και της Mαρί Αρμάντ ντε Λα Τρεμουάλ. Ήταν ο κληρονόμος του κυρίαρχου δουκάτου τού Μπουγιόν, το οποίο κυβερνούσαν οι Λα Τουρ ντ'Ωβέρν για περισσότερο από έναν αιώνα. Ως διάδοχος, ονομάστηκε πρίγκιπας του Τυρέν. Η Καρλόττα παντρεύτηκε τον Φρεντερίκ Καζιμίρ με πληρεξούσιο στις 25 Αυγούστου 1723 στο Nόις (σημερινή Γερμανία). Το ζευγάρι συναντήθηκε για πρώτη φορά στο Στρασβούργο στις 20 Σεπτεμβρίου και παντρεύτηκαν επίσημα.
αριστερά|μικρογραφία| Επιτάφιο μνημείο της Καρλόττας στην εκκλησία Σανκτ Καζιμίεζ στη Βαρσοβία, σκαλισμένη από τον Λορέντσο Ματτιέλλι.
Στη γαλλική Αυλή, τα μέλη τού Οίκου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν κατατάχθηκαν ως ξένοι πρίγκιπες. Αυτό τους έδωσε το δικαίωμα στην προσφώνηση της Υψηλότητας. Ως εκ τούτου, πριν γίνει δούκισσα του Μπουγιόν, η Καρλόττα προσφωνείτο η Αυτής Υψηλότητα Πριγκίπισσα τού Τυρέν.

Ο Φρεντερίκ Καζιμίρ απεβίωσε στο Στρασβούργο την 1η Οκτωβρίου 1723 αφήνοντας την Καρλόττα χήρα, παντρεμένη για δεκατέσσερις ημέρες. Επτά μήνες αργότερα, παντρεύτηκε τον μικρότερο αδελφό τού αποβιώσαντος συζύγου της, Σαρλ Γκοφρουά, ο οποίος ήταν πλέον πρίγκιπας του Τυρέν και διάδοχος του Μπουγιόν. Το νέο ζευγάρι παντρεύτηκε στις 2 Απριλίου 1724 στο Παρίσι. Ο γάμος έφερε δύο παιδιά: μία κόρη ονόματι Mαρί Λουίζ (ερωμένη του εξαδέλφου της Καρόλου Εδουάρδου Στιούαρτ, του Ιακωβίτη διεκδικητή) και έναν γιο ονόματι Γκοφρουά, που ήταν ο προτελευταίος δούκας τού Μπουγιόν.

Ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος. Το ζευγάρι χώρισε και η Καρλόττα μετακόμισε στη Σιλεσία. Μετακομίζοντας ξανά, αυτή τη φορά στο Ζούκιεφ, πέρασε τα τελευταία της χρόνια προσπαθώντας να προστατεύσει τα κτήματα τού πατέρα της, στα οποία ήταν κληρονόμος από το 1737. Με το τέλος του πατέρα της, κληρονόμησε το δουκάτο της Οουάβα, όπου γεννήθηκε. 

Πριν από το τέλος της, όρισε τον παλιό της εραστή, Μίχαλ Καζίμιες "Ρυμπένκο" Ραντζίβιου, ως κληρονόμο της. Ένα μέρος της βιβλιοθήκης της μεταδόθηκε στη διάσημη βιβλιοθήκη Ζαλούσκι, την οποία διαδέχθηκε η σημερινή Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας.

Τάφηκε στην Εκκλησία τού Αγίου Kαζιμίες, στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Η καρδιά της Καρλόττας ταριχεύτηκε και τοποθετήθηκε στην ενοριακή εκκλησία του Ζούκιεφ. Το επιτάφιο μνημείο της σχεδιάστηκε το 1747 από τον πρώην εραστή της. Εμφανίζει μία ρωγμή, που δείχνει την εξαφάνιση τού Οίκου Σομπιέσκι, τού οποίου ήταν το τελευταίο επιζόν μέλος.

Ο σύζυγός της επέζησε αυτής και απεβίωσε το 1771. Ο γιος της έζησε μέχρι το 1792 και η κόρη της εκτελέστηκε στην περίοδο Τρομοκρατίας της Γαλλικής Επανάστασης.

 Οικογένεια 
Παιδιά με τον δεύτερο σύζυγό της:
 Μαρία Λουίζα Ερριέττα Ιωάννα (1725 – 1793) παντρεύτηκε τον Ζυλ Ερκύλ Μεριαντέκ ντε Ροάν, Πρίγκιπα του Γκεμενέ, και είχε απογόνους. Πήγε στη λαιμητόμο κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Είχε ένα κρυφό παιδί με τον εξάδελφό της Κάρολο Εδουάρδο Στιούαρτ.
 Γοδεφρείδος Κάρολος Ερρίκος (1728 – 1792), νυμφεύτηκε τη Λουίζα της Λωρραίνης, εγγονή του Καρόλου της Λωρραίνης, Κόμη του Μαρσάν,και είχε απογόνους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Κατηγορία:Γάλλοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Πολωνοί του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Σομπιέσκι