Όσκαρ Κάλλας

O Όσκαρ Κάλλας (επίσης Όσκαρ Φίλιπ Κάλλας, γεννήθηκε στις  στη Κιρικούκουλα, Σάαρεμαα – πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 1946 στη Στοκχόλμη)  ήταν Εσθονός διπλωμάτης, γλωσσολόγος και λαογράφος. Toivo Miljan, Historical Dictionary of Estonia, Scarecrow Press 2004 Ήταν σύζυγος της Φινλανδής συγγραφέα  Άινο Κάλλας.

 Εκπαίδευση 
Ο Όσκαρ Κάλλας ήταν ο μικρότερος γιος του Βικάριου της Κάαρμα στο νησί Σάαρεμαα. Ανέπτυξε ενδιαφέρον για την εσθονική λαογραφία και τις φιννικές γλώσσες σε νεαρή ηλικία. Ο Κάλλας βοήθησε τον λαογράφο Γιάκομπ Χουρτ στην επική συλλογή του εσθονικής λαϊκής ποίησης. Το 1889, πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι στη Φινλανδία, από το οποίο επηρεάστηκε πολύ. Ο Κάλλας σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου μεταξύ 1887 και 1892, στη συνέχεια σπούδασε φινλανδική λαογραφία και φιννο-ουγρικές γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι από το 1892 έως το 1893.

 Εσθονική εθνική αφύπνιση 
Ο Όσκαρ Κάλλας ήταν πολιτικά ενεργός ως φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Μαζί με τον φίλο του Γιάαν Τόνισον, ο οποίος αργότερα έγινε πολιτικός και αρχηγός κράτους της Εσθονίας, συμμετείχε στην εθνικιστική φοιτητική ένωση (Eesti Üliõpilaste Selts). Έγινε σημαντική φυσιογνωμία στις φιλοδοξίες της Εσθονίας για ανεξαρτησία εντός της Τσαρικής Ρωσίας.

Μετά την αποφοίτησή του ο Όσκαρ Κάλλας δίδαξε σε διάφορα σχολεία στη Νάρβα και την Αγία Πετρούπολη. Εκείνη την εποχή, μαζί με τον Γιάαν Τόνισον, ο Όσκαρ Κάλλας ίδρυσε την έγκριτη εφημερίδα Postimees, που αντιτάχθηκε στη ρωσικοποίηση στην Εσθονία.

 Προσωπική ζωή 
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, ο Κάλλας ήρθε σε επαφή με τον λαογράφο Κάρλε Κρον, υπό την καθοδήγηση του οποίου συνέταξε τη διδακτορική του διατριβή (την οποία υπερασπίστηκε το 1901). Στις 6 Αυγούστου 1900 παντρεύτηκε την αδελφή του Κρον, την συγγραφέα Άινο Κάλλας, στη Λουθηρανική εκκλησία του Ελσίνκι. Στη συνέχεια διορίστηκε ως λέκτορας συγκριτικής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης από το 1901 έως το 1903.

 Καριέρα 
Το 1903 ο Κάλλας εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Postimees, καθώς και ως καθηγητής γυμνασίου στο Τάρτου. Ο Κάλλας έγινε ο πρώτος διευθυντής του πρώτου σχολείου θηλέων της Εσθονίας (το σημερινό Γυμνάσιο Μίινα Χάρμα), που ιδρύθηκε στο Τάρτου το 1906. Το 1909 ο Κάλλας ήταν ένας από τους ιδρυτές του Εθνικού Μουσείου της Εσθονίας (Eesti Rahva Muuseum) στο Τάρτου και ήταν επικεφαλής του τμήματος εθελοντών για πολλά χρόνια. Ο Κάλλας είναι ιδιαίτερα γνωστός για την έρευνά του σχετικά με τη γλώσσα και τον πολιτισμό των εσθονικών χωριών στην περιοχή Λούντζα στη Λατγαλία.

 Διπλωματία 
Με την ανεξαρτησία της Εσθονίας το 1918 ο Κάλλας εντάχθηκε στη διπλωματική υπηρεσία της Εσθονίας. Ήταν ο εκπρόσωπος της Εσθονίας στη Φινλανδία. Από το 1922 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1934 ο Κάλλας ήταν απεσταλμένος της Εσθονίας στο Λονδίνο.

 Εξορία 
Ο Όσκαρ Κάλλας και η οικογένειά του διέφυγαν από τη σοβιετική κατοχή της Εσθονίας στη Σουηδία. Έζησε εκεί εξόριστος μέχρι το θάνατό του. Τον Φεβρουάριο του 1946 η σορός του θάφτηκε στο Ελσίνκι.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου
Κατηγορία:Εσθονοί λαογράφοι
Κατηγορία:Εσθονοί γλωσσολόγοι