Κονσταντίν Σεργκέγιεβιτς Ακσάκοφ

Σύντομη βιογραφία 

Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου (10 Απριλίου) 1817 στο χωριό Αξάκοβο στο Αρινμπούρκ της Τσαρικής Ρωσίας. 

Μέχρι τα 10 χρόνια του ο Κωνσταντίν Αξάκοφ έζησε στο Αξάκοβο, ενώ το 1826 μετακόμισε στη Μόσχα με την οικογένεια του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1830 μαθήτευε δίπλα στον Μιχαήλ Π. Παγκόντιν και, όταν έγινε 15 ετών, εισήλθε στο ιστορικό τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστήμιου Μόσχας (1832) και αποφοίτησε το 1835 με τον τίτλο του Υποψήφιου Διδάκτορα Πανεπιστημίου. 

Κατά τις πανεπιστημιακές σπουδές, εντρύφησε στη γερμανική κλασσική φιλοσοφία και ειδικότερα στον Γερμανό φιλόσοφο Φρίντριχ Ένγκελς, επιρροή σημαντική που επηρέασε και τα έργα του. 

Στο πανεπιστήμιο συμφοίτησε μαζί με τους Βησσαριώνα Μπελίνσκι, Όσιπ Μποντιάνσκι και έγινε μέλος του Κύκλου του Νικολάϊ Στακένβιτς (φιλοσοφικός κύκλος συμφοιτητών). Το 1837 ο κύκλος αυτός διασπάστηκε λόγω της αποχώρησης του Στανκεβιτς στο εξωτερικό και ήταν η αιτία ο Αξάκοφ να προσεγγίσει έναν άλλο φιλοσοφικό κύκλο, αυτόν των Σλαβόφιλων, με μέλη τους Αλεξέι Χομιακόφ, Ιβάν Κίρεγιεβσκιι και Γιούρι Σαμάριν.

Το 1838 βρέθηκε και αυτός στο εξωτερικό, στη Γερμανία όπου και έμεινε για 5 μήνες.

Από το 1857 ήταν φανατικός συγγραφέας για την εφημερίδα «Μόλβα».
μικρογραφία|Apotheosis of the Slavs history - Αλφόνσο Μούχα
Ο θάνατος του πατέρα του επηρέασε σημαντικά την υγεία του με έντονα συμπτώματα φυματίωσης που τον οδήγησαν στη Ζάκυνθο στην Ελλάδα, όπου και απεβίωσε στις 9 (19) Δεκεμβρίου 1860 σε ηλικία 43 ετών

Ενταφιάστηκε στη Μονή Σίμωναφ Ουσπένσκιι στη Μόσχα.

 Η "Ρωσική Ψυχή"  

Γενικά στα έργα του προσπαθούσε να μελετήσει τον Ρωσικό λαό και τη ρωσική ιδιοσυγκρασία όμως συγκεκριμένα μέσα από το έργο του «Για την εσωτερική κατάσταση της Ρωσίας» δηλώνει πως ο ρωσικός λαός δεν κυβερνάται ούτε θέλει να κυβερνηθεί, όπου μέσα από τη διδαχή του Χριστιανισμού και της Πίστης πρέπει να παραμένει μια ενωμένη οντότητα αντιστεκόμενη στη δυτική επιρροή, πρέπει να ζει πνευματικά και ηθικά και απλοϊκά, κοντά στη φύση. 

Ο Αξάκοφ θεωρεί πως η αρμονία και η ενότητα του λαού κλονίστηκε κατά τη βασιλεία του Μεγάλου Πέτρου, ο οποίος με τη φιλοευρωπαϊκή διαχείρισή του διέσπασε τον ρωσικό λαό από το κράτος και τον δίχασε.

Συχνά έγραφε άρθρα και επιστολές προς τον φίλο του, Νικολάι Γκόγκολ, ενώ επιχείρησε μέσα από τη δημοσίευσή του «Επιλεγμένοι Τόποι» (1842) να δώσει απαντήσεις στο Γκογκολικό ερώτημα, από το έργο «Νεκρές Ψυχές», "Ρους προς τα που οδεύεις;" 

μικρογραφία|Νεκρές Ψυχές, Νικολάι Γκόγκολ 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Κατηγορία:Ρώσοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι