Ντόινα Ρούστι

Η Ντόινα Ρούστι ( ; (γεννημένη στις 15 Φεβρουαρίου 1957) είναι Ρουμάνα συγγραφέας και μυθιστοριογράφος.   Μερικά από τα μυθιστορήματά της είναι:  (Το φάντασμα στο μύλο),  2008, , 2006, και Lizoanca la 11 ani (Η Λιζοάνκα σε ηλικία έντεκα ετών), 2009. 

 Βιογραφία 
Η Ρούστι γεννήθηκε στο Κομοστένι της κομητείας Ντολζ. Μεγάλωσε σε ένα χωριό στη νότια Ρουμανία από τους γονείς και τους δασκάλους της, παλεύοντας να επιβιώσει σε έναν κομμουνιστικό κόσμο. Raluca Andreescu, The Ghost of Communism Past The Birth of Post-Communist Gothic Fiction, Studies in Gothic Fiction, vol I, Zittaw Press, 2011. Οι πρόγονοί της έχουν καταγωγές που κυμαίνονται από το Μαυροβούνιο  έως τους Εβραίους και ιδιαίτερα τους Παραδουνάβιους Ρουμάνους, όλα με μεγάλα ονόματα που τελειώνουν σε -escu, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι δάσκαλοι, καταστηματάρχες και έμποροι αλόγων. Το παιδικό της σπίτι στο Κομοστένι διατήρησε τις εμπειρίες ενός βαλκανικού κόσμου, που συγκεντρώθηκαν εδώ και εκατοντάδες χρόνια. 

Τα νεανικά της χρόνια τα πέρασε σε ένα σπίτι, που είχε διασώσει τα ίχνη ενός παρελθόντος πλούσιου σε γεγονότα, άμαξες, σεντούκια και ρούχα εποχής, γεμάτο με πολλά βιβλία και αντικείμενα, που εξάπτανε τη φαντασία της. Αλλά αυτός ο κόσμος είχε φτάσει βάναυσα στο τέλος του. Όταν ήταν έντεκα, ο πατέρας της δολοφονήθηκε κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, οι οποίες δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμη και σήμερα. Η ανασφάλεια, η καταπίεση, οι παράλογοι κανόνες και το χάος, που εγκαταστάθηκαν στο τέλος του κομμουνισμού αναμειγνύονται με το φανταστικό σύμπαν ενός χωριού που διέπεται από ιστορίες φαντασμάτων, ιεροφάνειες και υπόγειες δυνάμεις, και αυτό το δραματικό και μαγικό σκηνικό ενέπνευσε το μυθιστόρημα Fantoma din moară (Το φάντασμα στο μύλο). https://www.nzz.ch/international/aktuelle-themen/rumaenien-literaturpolemik-bauer-3800-ld.1339469 Για αυτό το μυθιστόρημα, της απονεμήθηκε το Βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων της Ρουμανίας. 

 Έργο 
Μια αντιπροσωπευτική σύγχρονη συγγραφέας, η Ρούστι έχει μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων που καλύπτονται στα μυθιστορήματά της με μια συστηματική δομή. Μερικά από τα βιβλία της μεταφράστηκαν σε διεθνείς γλώσσες. 

Το μυθιστόρημά της Η Λιζοάνκα σε ηλικία έντεκα ετών, 2009, 2017 τιμήθηκε με το βραβείο Ιόν Κρεάνγκα της Ρουμανικής Ακαδημίας.  Χαρακτηρίστηκε ως «ένα από τα πιο ισχυρά σύγχρονα ρουμανικά μυθιστορήματα» , από την άποψη των θεμάτων και της τυπολογικής δομής του (σύμφωνα με τους Πολ Τσερνάτ, Γκέλου Ιονέσκου.)  Κατά τη δημοσίευσή του, η Λιζοάνκα προκάλεσε συζητήσεις, καθώς έφερε στην προσοχή του κοινού την ιστορία ενός παιδιού που κατηγορήθηκε σχεδόν ομόφωνα για τις φρικαλεότητες, που διέπραξαν οι κατήγοροι. Antonio J. Ubero, La Opinión de Murcia, 3 01, 2015 Μεταφρασμένο στα γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά, ουγγρικά, το μυθιστόρημα είχε κριτικές και πυροδότησε συζητήσεις για θέματα ταμπού, όπως η παιδεραστία, η ενδοοικογενειακή κακοποίηση, το ζήτημα των παιδιών με ανίκανους γονείς Ramón Acín – Eliza a los once anos. Doina Ruști., in vol. Turia, 115, Instituto de Estudio Turolenses, 2015, p. 323 Gianluca Veneziani – Il Libero Quotidiano, Torino, 18 May 2012 (Μαρίνα Φράιερ και Μαγκιάρ Νεμζέτ). Εν προκειμένω, το θέμα της οικογενειακής αποσύνθεσης ως θεσμού είναι επαναλαμβανόμενο σε όλα τα μυθιστορήματα που έγραψε η Ντόινα Ρούστι. 

Το μπεστ σέλερ της  (Το Φαναριώτικο Χειρόγραφο), 2015, 2016, 2017) αναφέρεται σε μία ιστορία αγάπης του 18ου αιώνα. Μετά  ακολούθησε το Mâța Vinerii (Το βιβλίο των επικίνδυνων πιάτων, 2017), ένα παραμύθι για μάγους και μαγικές γαστρονομικές συνταγές μεταφρασμένο στα Γερμανικά, Ισπανικά και Ουγγρικά.   Αυτά τα δύο βιβλία δίνουν μια προοπτική σε μια αρκετά αμφιλεγόμενη ιστορική περίοδο: τον 18ο Φαναριώτικο αιώνα. Το στιβαρό ύφος, η ποιητική επικάλυψη και η αφηγηματική ρευστότητα ήταν τα χαρακτηριστικά των δύο αυτών βιβλίων. Είναι επίσης συγγραφέας του μυθιστορήματος Omulețul roșu (Ο μικρός κόκκινος άνθρωπος, 2004, 2012), το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο του περιοδικού Convorbiri Literare , και του πολυβραβευμένου Zogru (Ζόγκρου) (2006, 2015), ένα μετα-μυθιστόρημα μεταφρασμένο σε Ιταλικά, Βουλγαρικά, Ουγγρικά και Ισπανικά.

Η Ρούστι φέρνει ένα συγκεκριμένο όραμα στη λογοτεχνία, που εκτίθεται σε όλα τα στρώματα της δουλειάς της, αλλά κυρίως από γλωσσική άποψη. Η δημιουργικότητα της έκφρασης προσδίδει το δείκτη της γραφής της. Alessandra Iadicicco. La Stampa, nr 1815, 12 May 2012 La Opinion di Murcia – Antonio J. Ubero, 3 January 2015 nt. 115, 2015, p. 325

Έγραψε επίσης μια σειρά από διηγήματα, δημοσιευμένα σε περιοδικά και ανθολογίες.

 Στυλ 
Ενδιαφερόμενη τόσο για τα φανταστικά όσο και για τα ρεαλιστικά είδη, η Ντόινα Ρούστι πετυχαίνει να γράφει τόσο πειστικά για τις φρικαλεότητες του σύγχρονου κόσμου και για τα υψηλά ιδανικά. Τα μυθιστορήματά της συχνά παρουσιάζουν βιαστές, δολοφόνους, ανθρώπους που λιμοκτονούν, διαφθείρονται ή κατατρώγονται από ασήμαντες δεσμεύσεις, θυμίζοντας μας τους χαρακτήρες του  Γουίλιαμ Φώκνερ – συγγραφέα που πάντα την ενέπνεε. Η Ρούστι ζωντανεύει επίσης φανταστικούς χαρακτήρες, ξωτικά, νεράιδες, φαντάσματα, μαγικές γάτες και μάγους, κάτι που ώθησε ορισμένους κριτικούς να συγκρίνουν τη δουλειά της με τον Μαρκ Σαγκάλ,  με του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, -Ovidiu Verdeș, Proba celui de al doilea roman, Revista Cuvântul, iunie, 2006 του Πάτρικ Ζίσκιντ και του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Horia Gârbea – Ziua literară, 22 ianuarie, 2005  (σύμφωνα με τους Νταν Μιχαηλέσκου, Dan C. Mihăilescu Femeie cu omuleț, în vol. Literatura română în postceaușism, II. Prezentul ca dezumanizare, Ed. Polirom, 2006, p. 248 si urm. G. Coșoveanu – Cu înţelegere despre duhuri, Revista Ramuri, nr. 9, septembrie, 2006 Μάρκο Ντόττι Marco Dotti -Il Manifesto, 15 mai, Torino, 2011 και Neue Zürcher Zeitung  ). Τα διαφοροποιημένα θέματα που σχετίζονται στενά με το παρόν, καθώς και η ικανότητα της Ντόινα Ρούστι  να εναλλάσσεται μεταξύ των υφών, την τοποθετούν μεταξύ των συγγραφέων της σύγχρονης ρουμανικής λογοτεχνίας (σύμφωνα με τον Μπρέμπαν, Νόρμαν Μανέα, Bianca Burța-Cernat- Reabilitarea iluziei realiste, Observator cultural, nr. 459, 29 January 2009 Paul Cernat – Revista "22", Bucureștiul cultural, nr. 3 November 2009 Ντάνιελ Κρίστεα-Ενάκε Daniel Cristea-Enache – Un vampir de treabă, România literară, 13 iunie, 2008 ).

 Μυθιστορήματα 

  (Απόκρυφα κρεβάτια), Litera, 2020
 Homeric, Polirom, 2019
 Logodnica (Η νύφη), Polirom, 2017
  (Το βιβλίο των επικίνδυνων πιάτων), Polirom, 2017
 , (Η Λιζοάνκα σε ηλικία έντεκα ετών), Polirom, Top 10+, 2017
 , (Το Φαναριώτικο Χειρόγραφο) Polirom, 2015, 2016
 , 2nd ed, Polirom, Top 10+, 2013
 Mămica la două albăstrele (Η ιστορία ενός μοιχού), Polirom, 2013
 Patru bărbați plus Aurelius (Τέσσερις Άντρες Συν ο Αυρήλιος), Polirom, 2011
 Cămașa în carouri și alte 10 întâmplări din București (Καρό πουκάμισο και άλλες 10 εκδηλώσεις από το Βουκουρέστι), ένα αφηγηματικό παζλ, Polirom, 2010
 Lizoanca la 11 ani (Η Λιζοάνκα σε ηλικία έντεκα ετών), Εκδ. Trei, 2009
 Fantoma din moară (Το φάντασμα στο μύλο), Polirom, 2008.
 Zogru, Polirom, Ιάσιο, 2006, 2η έκδ., 2013
 Omulețul roșu (Ο μικρός κόκκινος άνθρωπος), Εκδ. Vremea, Βουκουρέστι, 2004.

 Λογοτεχνικά βραβεία 

 Βραβείο Ιόν Κρεάνγκα της Ρουμανικής Ακαδημίας για το μυθιστόρημα "Λιζοάνκα στην ηλικία των έντεκα", 2009 
 Το Βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων της Ρουμανίας για το μυθιστόρημα "Το φάντασμα στο μύλο", 2008 
 Το Χρυσό Μετάλλιο του Schitul Darvari, για τη λογοτεχνική δραστηριότητα. 2008.
 Το Βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων Βουκουρεστίου για το μυθιστόρημα "Zogru", 2007 

 Βιβλιογραφία 

 Dan C. Mihăilescu – Literatura română în postceaușism, II. Prezentul ca dezumanizare, Εκδ. Polirom, 2006, σελ. 248
 Antonio J. Ubero – Las fabricas del odio, La Opinión, 3 01, 2015
 Jeffrey Andrew Weinstock, The Ashgate Encyclopedia of Literary Cinematic Monsters, Routledge, Νέα Υόρκη, 2015
 Emanuela Illie – Fantastic și alteritate, Junimea, 2013, σελ. 92 și urm.
 Pedro Gandolfo – Un espiritu ligeramente inqueto, El Mercurio, 19 Αυγούστου 2018
 Daniel Cristea Enache – Timpuri noi, Εκδ. Cartea Românească, 2009, σελ. 172; 174
 Roberto Merlo – Quaderni di studi italieni e romeni, 5, 2010, Edizioni dell'Orso, σελ. 121
 Adina Mocanu – La infancia en femenino las niñas, Icaria Editorial, Βαρκελώνη, 2016, σελ. 2017.
 Ramón Acín – Turia, 115, Instituto de Estudio Turolenses, 2015, σελ. 323

 Σημειώσεις 


 Παραπομπές 

μικρογραφία

Κατηγορία:Ρουμάνοι διηγηματογράφοι