Κάστρο του Ραουντόνε

δεξιά|μικρογραφία| Ο Πύργος του Κάστρου Ραουντόνε
Το κάστρο Ραουντόνε είναι κάστρο κατοικιών (κτήμα, αρχοντικό) του 19ου αιώνα στο Ραουντόνε  της Λιθουανίας. Σήμερα χρησιμοποιείται ως δημόσιο σχολείο.

 Ιστορία 
Το Κάστρο Μπάγιερσμπουργκ II, ένα παλιό τευτονικό κάστρο, βρισκόταν εδώ μέχρι τον 16ο αιώνα. Το αρχικό κάστρο είναι το σκηνικό ενός θρύλου της Ανατολικής Πρωσίας γνωστού ως "Η Λευκή Κόρη του Μπάγιερσμπουργκ ". Το Ραουντόνε ήταν ένα βασιλικό αρχοντικό, το οποίο ο Μέγας Δούκας Σιγισμούνδος Β' Αύγουστος της Πολωνίας έδωσε στον Πρώσο έμπορο Κρίσπιν Κιρσενστάιν. Έφτιαξε ένα αρχοντικό σε αναγεννησιακό στιλ με έναν κυλινδρικό πύργο 34 μέτρων στην περιοχή του παλιού κάστρου στα τέλη του 16ου αιώνα.

Οι ιδιοκτήτες του κτήματος Ραουντόνε του 18ου αιώνα, η οικογένεια Ολέντσκι  Ράβιτς, μέλη της πολωνικής αριστοκρατίας, ανέθεσε στον Λαουρίνας Γκουσεβίτσιους να ανακαινίσει το κάστρο. Ο επόμενος ιδιοκτήτης, ο Ρώσος πρίγκιπας Πλάτων Ζούμποφ, απέκτησε το κτήμα το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και η οικογένειά του μεταμόρφωσε το κάστρο για άλλη μια φορά. Αρχιτέκτονάς τους ήταν ο Τσέζαρε Ανιτσίνι. Το νεογοτθικό κτήριο χτίστηκε το 1877 ως μέρος του κτηριακού συγκροτήματος του κάστρου. Χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη και χώρος διαβίωσης για υπηρέτες. Το 1923 το κτήριο μετατράπηκε σε μύλο. Σήμερα ολόκληρο το συγκρότημα αποτελεί παράδειγμα νεογοτθικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. Η τελευταία ιδιοκτήτρια του κάστρου από το 1898 έως το 1937, ήταν η Σοφία Βάξελ, εγγονή της Σοφίας φον Πιρτς-Καϊζέροφ, που ήταν ανιψιά του Πλάτωνα Ζούμποφ, και του συζύγου της από τη Μαδέρα, Χοσέ Κάρλος ντε Φάρια και Κάστρο. Μετά τον πρόωρο θάνατο της Σοφίας, το κάστρο ανήκε στον σύζυγό της, αργότερα στον μονάκριβο γιο της, Τζόζεφ Κάρλο ντε Φάρια και Κάστρο και τη σύζυγό του Όλγα Κορντασέφσκι και τα παιδιά τους Νικολάι, Βλαντιμίρ και Αλεξάντερ. Το 1937 το κάστρο έγινε ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας της Λιθουανίας.

Στις 6 Αυγούστου 1944 οι Γερμανοί ανατίναξαν τον πύργο του κάστρου και κατεδάφισαν τμήμα του νότιου μέρους του κάστρου. Το 1965 το κάστρο αναστηλώθηκε και μετατράπηκε σε σχολείο. Ο πύργος του κάστρου κατασκευάστηκε ξανά το 1968.

Το κάστρο περιβάλλεται από ένα παλιό πάρκο, στο οποίο φυτρώνουν σπάνια δέντρα: το ασημί έλατο, το ελβετικό πεύκο, η γκρίζα καρυδιά, η φλαμουριά με εννέα κορμούς, η βελανιδιά Γκεντιμίνας. Η βελανιδιά Γκεντιμίνας, κάτω από την οποία σύμφωνα με έναν θρύλο γευμάτισε ο Μέγας Δούκας της Λιθουανίας Γκεντιμίνας, δεν βγάζει πλέον φύλλα. Ο πύργος είναι ανοιχτός στο κοινό ως πύργος παρατήρησης της κοιλάδας Νέμαν.

 Εικόνες 

 Βιβλιογραφία 

 Urban, William. The Teutonic Knights: A Military History . Βιβλία Greenhill. Λονδίνο, 2003, σελ. 133.
 Polski słownik biograficzny / komitet redakcyjny Władysław Konopczynski ... [ et al. ]. Εκδότης Κρακοβία : Skład główny w ksieg. Gebethnera i Wolffa, 1935-.ISBN 8386301015 (σετ)

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Κάστρα στη Λιθουανία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Λιθουανία