Μόσκοου μιουλ

Το Μόσκοου μιουλ είναι κοκτέιλ επίσημα αναγνωρισμένο από την IBA. Παρασκευάζεται από βότκα, τζιτζιμπίρα και χυμό μοσχολέμονου.

 Ιστορία 
Υπάρχουν δύο εκδοχές για τη γέννηση του ποτού. Η πιο αποδεκτή ανιχνεύει την προέλευσή του το 1941 στο μπαρ του ξενοδοχείου Chatham στη Νέα Υόρκη, χάρη στους επιχειρηματίες Τζον Μάρτιν και Ρούντολφ Κούνετ, ιδιοκτήτες της GF Heublein Brothers (διανομέας βότκας Smirnoff στις Ηνωμένες Πολιτείες), και τον Τζακ Μόργκαν, ιδιοκτήτη του εστιατορίου Cock'n'Bull του Χόλιγουντ στη λεωφόρο Σάνσετ (ο οποίος ήθελε να κυκλοφορήσει μπύρα τζίντζερ με την επωνυμία Cock'n'Bull). Οι τρεις τους δυσκολεύονταν να πουλήσουν τα προϊόντα τους, οπότε είχαν την ιδέα να προσπαθήσουν να τα συνδυάσουν με την προσθήκη άφθονου πάγου και  χυμό λάιμ ή λεμονιού. Τους άρεσε το ποτό που προέκυψε, ιδιαίτερα για την ξινή νότα εσπεριδοειδών.

Μια δεύτερη εκδοχή, που κυκλοφόρησε το 2007 από ένα άρθρο του Έρικ Φέλτεν που δημοσιεύτηκε στην Wall Street Journal, αποδίδει την πατρότητα του ποτού στον Γουές Πράις, μπάρμαν του Cock'n'Bull, ο οποίος έτσι βρήκε έναν τρόπο να αδειάσει τις αποθήκες του μπαρ από πλεόνασμα βότκας και τζίντζερ μπύρας. Ο πρώτος πελάτης που το γεύτηκε ήταν ο ηθοποιός Μπρόντερικ Κρόφορντ.

Όσον αφορά την ονομασία, αρχικά το κοκτέιλ ήταν γνωστό ως Vodka Buck, αφού ανήκει στην οικογένεια Buck Cocktail, δηλαδή τα ποτά που βασίζονται σε τζιτζιμπίρα. Η αλλαγή του ονόματος, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, οφείλεται στο σχόλιο ενός εκ των δημιουργών, ο οποίος πίνοντας τις πρώτες γουλιές σχολίασε ότι το ποτό στο λαιμό «κλώτσησε σαν μουλάρι». Η πιο διαπιστευμένη εκδοχή, από την άλλη πλευρά, λέει ότι οι εφευρέτες συμφώνησαν με έναν επιχειρηματία που έπρεπε να απορρίψει μια ολόκληρη αποθήκη γεμάτη χάλκινα αντικείμενα, συγκεκριμένα κούπες 5 ουγγιών με ένα γάιδαρο χαραγμένο πάνω τους. Επομένως, ο συνδυασμός διανομής των συστατικών με το μεταλλικό κύπελλο είχε ως αποτέλεσμα την τελική ονομασία.

Η επιτυχία του κοκτέιλ «απογειώθηκε» τη δεκαετία του 1950 σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διάδοση της κατανάλωσης της βότκας Smirnoff, η οποία με τον καιρό συνέχισε να εμπορεύεται τις χάλκινες κούπες με τον γάιδαρο, που έγινε το τυπικό «δοχείο» κατανάλωσης του κοκτέιλ.Edward O. Thorp. Beat The Dealer: A Winning Strategy For The Game Of Twenty One (New York: Vintage Books, 1966), 68.

 Σύνθεση 

 4,5 cl βότκα
 12 cl μπύρα τζίντζερ
 1 cl φρέσκος χυμός λάιμ

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Κοκτέιλ