Κοινοβούλιο του Ναουρού

Το Κοινοβούλιο του Ναουρού (Parliament of Nauru) απαρτίζεται από 19 αιρετά μέλη, τα οποία υπηρετούν τριετή θητεία και εκλέγονται σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Ο Πρόεδρος του Ναουρού εκλέγεται από τα μέλη του κοινοβουλίου. "About Parliament", Parliament of Nauru  Ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε σε 19 έπειτα από τις εκλογές του 2013."Nauru country brief" , Australian Department of Foreign Affairs and Trade. Retrieved 10 Νοεμβρίου 2012

Τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται με ένα θεσιακό σύστημα ψηφοφορίας. Αυτό σημαίνει ότι οι επιλογές ή οι υποψήφιοι λαμβάνουν βαθμούς με βάση την κατάταξή τους σε κάθε ψηφοδέλτιο και εκείνος με τους περισσότερες βαθμούς συνολικά είναι ο νικητής.

 Εκλογικό σύστημα 
Τα 19 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται από οκτώ πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που χρησιμοποιούν το σύστημα Ντάουντολ, μια έκδοση της ψήφου σε κατάταξη. Οι ψηφοφόροι κατατάσσουν τους υποψηφίους, με τις ψήφους να υπολογίζονται ως ένα κλάσμα που διαιρείται με τον αριθμό (σειρά) κατάταξης (π.χ. ένας υποψήφιος που κατατάσσεται δεύτερος θα σημειωθεί ως ½). Εξελέγησαν οι υποψήφιοι με το υψηλότερο σύνολο. Electoral system IPU

Ιστορία
Το Κοινοβούλιο γεννήθηκε με την ανεξαρτησία της χώρας, στις 31 Ιανουαρίου 1968. Το νησί ήταν προηγουμένως Έδαφος Υπό την Εντολή των Ηνωμένων Εθνών υπό αυστραλιανή διοίκηση. Το 1965 με την Πράξη της Αυστραλιανής Κυβέρνησης (Nauru Act 1965) συστάθηκε το Νομοθετικό Συμβούλιο για το Έδαφος του Ναουρού, αποτελούμενο από 15 μέλη – 9 αιρετά, ένα μέλος εξ οφίτσιο (ο Διοικητής του Ναουρού), και πέντε "επίσημα μέλη" διορισμένα από τον Διοικητή.

Στις 22 Μαρτίου 2010 το Radio New Zealand International μετέδωσε ότι ο πρόεδρος Μάρκους Στίβεν είχε διαλύσει το Κοινοβούλιο και ήταν σε ετοιμότητα για εκλογές στις 24 Απριλίου 2010. Στις εκλογές επανεξελέγησαν και οι 18 βουλευτές, αλλά σε αυτό το στάδιο εννέα από αυτούς είχαν σχηματίσει την Αντιπολίτευση, με αποτέλεσμα ένα Κοινοβούλιο χωρίς αυτοδυναμία. Άλλες εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2010 ως αποτέλεσμα του συνεχιζόμενου αδιεξόδου. Έπειτα από εβδομάδες αβεβαιότητας, το αδιέξοδο επιλύθηκε όταν η Αντιπολίτευση συμφώνησε να εκλεγεί ένας δικός της βουλευτής, ο Λούντβιχ Σκότι ως Πρόεδρος του Κοινοβουλίου. Ο πρόεδρος Στίβεν τότε πρότεινε να αυξηθεί ο αριθμός των βουλευτών σε 19, για να αποφευχθούν μελλοντικά αδιέξοδα..htm "Πολιτική αντιπαράθεση τελειώνει με την εκλογή ομιλητή στο Ναουρού", ABC Radio Australia, 13 Μαΐου 2010  Στα τέλη του 2012, το Κοινοβούλιο, υπό την ηγεσία του προέδρου Νταμπουίντο, ενήργησε βάσει αυτής της πρότασης και ψήφισε νόμο που αυξάνει τον αριθμό των εδρών σε 19 μετά τις εκλογές το 2013, αναμενόταν να αποτρέψει μελλοντικά αδιέξοδα όπως αυτό του 2010.

 Τελευταίες εκλογές 

Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2022.  Ο Ρας Καν, εκπρόσωπος της εκλογικής περιφέρειας Ουμπενίντε, ήταν ο μόνος υποψήφιος για πρόεδρος. Ο πρώην πρόεδρος Μάρκους Στίβεν κέρδισε επανεκλογή ως πρόεδρος του κοινοβουλίου, ενώ ο απερχόμενος πρόεδρος Λάιονελ Αϊνγκιμέα εξελέγη αντιπρόεδρος. 

Πρόεδρος του Κοινοβουλίου
Ο αξιωματούχος που προεδρεύει στις συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου είναι ο Πρόεδρος (Speaker). Πρόκειται για έναν βουλευτή που εκλέγεται από τα υπόλοιπα μέλη του κοινοβουλίου. Ο Πρόεδρος δεν έχει δικαίωμα ψήφου σε ψηφοφορίες για προτάσεις δυσπιστίας και για τις προεδρικές εκλογές.
H αμοιβή του ανέρχεται σε 89.315 AUD ετησίως

Ο κατάλογος των προέδρων έχει ως εξής.

Κατάλογος
 Όνομα Από Έως ΣημειώσειςΙτούμπουα Αμράμ 19681971Κένας Αρόι19711977Σάμιουελ ΤσίτσιΙανουάριος 1977Απρίλιος 1977Ντέιβιντ Πίτερ Γκανταρόα19771981Ρούμπεν Κουν 1981 1986Ρενέ ΧάριςΔεκέμβριος 1986Δεκέμβριος 1986Κίνζα ΚλοντούμαρΔεκέμβριος 1986Δεκέμβριος 1986Πρες Νίμες ΕκουόναΔεκέμβριος 1986Ιανουάριος 1987 Ντέρογκ ΓκιούραΣεπτέμβριος 1987Νοέμβριος 1992Πολ Ντενεμπάουα ΤζερέμιαΝοέμβριος 1992Νοέμβριος 1995Μαέιν ΝτεϊρεραγκέαΝοέμβριος 1995Φεβρουάριος 1997Κέναν ΑντέανγκΦεβρουάριος 1997Δεκέμβριος 1998Λούντβιγκ ΚέκεΔεκέμβριος 199813 Απριλίου 2000Λούντβιγκ Σκότι13 Απριλίου 200029 Μαρτίου 2001 Αλοΐσιους Αμουάνο29 Μαρτίου 200130 Μαρτίου 2001Λούντβιγκ Σκότι25 Μαΐου 200119 Δεκεμβρίου 2002 Βασάλ ΓκαντοέντζινΔεκέμβριος 2002Ιανουάριος 2003Ρος Κέιν13 Μαρτίου 20036 Μαΐου 2003 Γκόντφρεϊ Τόμα6 Μαΐου 20037 Μαΐου 2003Φαμπιάν Ριμπόου29 Μαΐου 20038 Αυγούστου 2003Νιμρόντ Μποτελάνγκα8 Αυγούστου 200324 Φεβρουαρίου 2004Λούντβιγκ Σκότι24 Φεβρουαρίου 20046 Απριλίου 2004 Τεράνγκι Άνταμ6 Απριλίου 20042004υπηρεσιακόςΝτέιβιντ ΑντέανγκΜάιος 2004Ιούνιος 2004Ρίντελ ΑκούαΙούνιος 200415 Ιουλίου 2004Ράσελ Κουν15 Ιουλίου 200426 Οκτωβρίου 2004Βασάλ Γκαντοέντζιν26 Οκτωβρίου 200415 Δεκεμβρίου 2004Βάλντον Ντοουιγιόγκο27 Δεκεμβρίου 2004Δεκέμβριος 2007Ρίντελ ΑκούαΔεκέμβριος 200718 Μαρτίου 2008παραιτήθηκεΝτέιβιντ Αντέανγκ20 Μαρτίου 200818 Απριλίου 2008απομακρύνθηκε από το αξίωμαΡίντελ Ακούα29 Απριλίου 200813 Μαρτίου 2010παραιτήθηκεΝτομινίκ Ταμπούνα13 Μαρτίου 201027 Απριλίου 2010υπηρεσιακόςΣάντλογκ Μπέρνικε27 Απριλίου 201013 Μαΐου 2010Γκόντφρεϊ Τόμα13 Μαΐου 201018 Μαΐου 2010παραιτήθηκε<Ντομινίκ Ταμπούνα1 Ιουνίου 20104 Ιουνίου 2010παραιτήθηκεΑλοΐσιους Αμουάνο2 Ιουλίου 20102010απομακρύνθηκε από τη θέσηΛάντον Ντεϊρεραγκέα9 Ιουλίου 20101 Νοεμβρίου 2010υπηρεσιακόςΛούντβιγκ Σκότι1 Νοεμβρίου 201018 Απριλίου 2013παραιτήθηκεΛάντον Ντεϊρεραγκέα18 Απριλίου 201325 Απριλίου 2013υπηρεσιακόςΓκόντφρεϊ Τομά25 Απριλίου 201328 Μαΐου 2013 Έχασε την έδρα του έπειτα από τις εκλογές του 2013. Λούντβιγκ Σκότι11 Ιουνίου 2013Ιούλιος 2016Έχασε την έδρα του μετά τις εκλογές του 2016.Σίριλ Μπούραμαν13 Ιουλίου 2016 Αύγουστος 2019Έχασε την έδρα του έπειτα από τις εκλογές του 2019 Μάρκους Στίβεν27 Αυγούστου 2019Σημερινός 

 Παραπομπές 

Ναουρου
Κοινοβουλιο
Ναουρου