Ανίτσαιο Αίγινας

Το Ανίτσαιο (ή Ανιτσαίο ή Ανιτσαίου για τους ντόπιους) είναι οικισμός της Αίγινας. Διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική κοινότητα Αίγινας, του Δήμου Αίγινας, της Περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην Περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=10777 Πριν από το σχέδιο «Καποδίστριας» και το πρόγραμμα «Καλλικράτης», ανήκε στην Επαρχία Αίγινας του Νομού Πειραιώς και μετά του Νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.ΠΛ 3:174ΠΛΜ 9:264

 Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν Ανετσαίο ή Ανιτσάκι. Ακόμη παλαιότερα ονομαζόταν Αινίκαος και Ανικαίου.

Γεωγραφία
Το Ανίτσαιο είναι ηπειρωτικός οικισμός στο νότιο τμήμα της Αίγινας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του βουνού Όρος (531 μ.), μεταξύ των χωριών Παχειά Ράχη και Βλάχηδες, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει 15 χιλιόμετρα περίπου ΝΑ. της πόλης Αίγινας (μέσω Κυλινδρά).Εκδόσεις «Ελλάδα»Χάρτες «ROAD»Διακοπές, σσ. 662, 664-5

Πληθυσμός
+Μόνιμος https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdfhttps://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdfhttps://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdfΈτοςΠληθυσμός199131200125201128
+Πραγματικός (de facto) ΈτοςΠληθυσμός196195197162198133199129200124201127

Διοικητικές μεταβολές έως τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Αινίκαος και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγίνης του Νομού Αττικής & Βοιωτίας. Το 1879 η ονομασία του διορθώθηκε σε Ανικαίου. Το 1899 εντάχθηκε στον Νομό Αττικής και το 1909, πάλι, στον Νομό Αττικής & Βοιωτίας. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε Ανετσαίο ή Ανιτσάκι και το 1940 σε Ανίτσαιο. Το 1943 εντάχθηκε στον νομό Αττικής, το 1964 στον νομό Πειραιώς και με το ΦΕΚ 66Α - 8/05/1972 υπήχθη οριστικά στον νομό Αττικής.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και ο ερειπωμένος μύλος, στη βόρεια είσοδο του οικισμού
Ο ναός Κοίμησης της Θεοτόκου (Ευαγγελίστριας) στο κέντρο του οικισμού
Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου
Ο ερειπωμένος Ναός του Ελλανίου Διός, στο βουνό Όρος (Ελλάνιον Όρος), δυτικά του οικισμού. Κατά τη μυθολογία, κτίστηκε από τον βασιλιά Αιακό για να ευχαριστήσει τον Δία για τις βροχές που έστειλε στο νησί.
Τα εκκλησάκια των Ταξιαρχών και της Υπαπαντής-Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, στον αρχαιολογικό χώρο του Ελλανίου Διός
Η διαδρομή προς την κορυφή Όρος, την ψηλότερη της Αίγινας, με το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία σε περίοπτη θέση

Παραπομπές

Πηγές
Πάπυρος Larousse Britannica, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Χάρτες «ROAD»
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Αίγινα
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής