Κορνέλις φαν ντερ Φόορτ

Ο Κορνέλις φαν ντερ Φόορτ (Cornelis van der Voort ή van der Voorde, 1576 – τάφηκε στις 2 Νοεμβρίου 1624) ήταν Ολλανδός πορτρετίστας της Χρυσής ολλανδικής Εποχής από τις αρχές του 17ου αιώνα.

 Βιογραφία 
Πολύ λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ζωή του φαν ντερ Φόορτ. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Πατέρας του ήταν ο Πίτερ φαν ντερ Φόορτ, ζωγράφος. Πιστεύεται ότι σπούδασε με τον Κορνέλις Κέτελ. Ως νέο ζωγράφο, τον επαίνεσε ο Κάρελ φαν Μάντερ. Το 1606 ο αδελφός του Χανς, ράπτης, αγόρασε τρία αγροτεμάχια, στα οποία κτίστηκαν δύο σπίτια. Ο Χανς εγκαταστάθηκε στο γωνιακό και ο Κορνέλις στο διπλανό. Meischke, R. (1956) Het Rembrandthuis. In: Jaarboek Amstelodamum, p. 4. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Κορνέλις πώλησε το σπίτι. Το 1639 ο Ρέμπραντ και η σύζυγός του Σάσκια μετακόμισαν σε αυτό. Σήμερα το σπίτι αυτό  είναι η Οικία - Μουσείο Ρέμπραντ .

Γύρω στο 1613 ήταν μέλος της πολιτοφυλακής (schutterij) και ζωγράφισε μερικά Schuttersstukken (πορτρέτα ομάδων πολιτοφυλάκων). Κάποια στιγμή (πριν από το 1620) κληρονόμησε το γωνιακό σπίτι της  Sint Antoniesbreestraat από τον αδελφό του.

Ο φαν ντερ Φόορτ είχε πιθανώς επτά παιδιά και νυμφεύτηκε δύο φορές: το 1598 με τη Χεετρούι Βίλλεμς )Geertrui Willems_, η οποία πέθανε το 1609, και το 1613 με την Κορνέλια Μπράουβερς (Cornelia Brouwers). Πέθανε στο Άμστερνταμ και κηδεύτηκε στις 2 Νοεμβρίου 1624. Τον Αύγουστο του 1625 η περιουσία του εκποιήθηκε. Το 1626 την τέχνη του ανέλαβε ο Χεντρικ φαν Όιλενμπουργκ (Hendrick van Uylenburgh). Η χήρα του μετακόμισε στο Λέιντεν .

Ο φαν ντερ Φόορτ ζωγράφισε ολόσωμα πορτρέτα σε σύγχρονους εσωτερικούς χώρους: π.χ. του Jan Cornelisz. Του Χέελφινκ (Geelvinck) ως έναν από τους επιτρόπους ενός νοσοκομείου, του Γιόαν Χόιντεκοπερ (Joan Huydecoper) και της αποθανούσης συζύγου του και του Νικολάες Τουλπ (Nicolaes Tulp). Το έργο του είχε μεγάλη ζήτηση και έχαιρε μεγάλης εκτίμησης. Το 1619 ο φαν ντερ Φόορτ ήταν επικεφαλής της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά . Είχε ισχυρή επιρροή στα πρώτα πορτρέτα του Ρέμπραντ, καθώς και στο έργο του Νικολάες Ελίας Πικενόι (Nicolaes Eliasz. Pickenoy) και Τόμας ντε Κάιζερ. Δικοί του μαθητές ήταν  οι Ντάβιντ Μπέιλλυ,  που αντέγραψε τη συλλογή των πινάκων του, Πίτερ Λόυξ (Pieter Luyx), Ντιρκ Χάρμενς (Dirk Harmensz.) και πιθανόν ο Πίτερ Κόντε.

 Δείτε επίσης 
 Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
 Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Peter C. Sutton, «Frans Hals», κατάλογος έκθεσης Museum of Fine Arts, Boston, Prized Possessions, European Paintings from Private Collections of Friends of the Museum of Fine Arts, Βοστώνη 17 Ιουλίου – 16 Αυγούστου 1992, σελ. 167.
 Judikje Kiers and Fieke Tissink, κατάλογος έκθεσης «Companion Pieces» Rijksmuseum, Άμστερνταμ, The Glory of the Golden Age, 15 Απριλίου – 17 Σεπτεμβρίου 2000, σελ. 31.
 Gary Schwartz (1987) Rembrandt. Zijn leven, zijn schilderijen, p. 26, 30, 138, 139, 141, 174, 210, 213.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 πιστοποιητικά[ μόνιμος νεκρός σύνδεσμος ]
 http://www.virtual-history.com/person.php?personid=1131 
 https://web.archive.org/web/20071107171401/http://www.steigrad.com/cat/vandervoort01.html
 http://www.museumkennemerland.nl/schilder.htm%5B%5D

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι