Ποδηλασία πίστας

Η ποδηλασία πίστας είναι άθλημα αγώνων ποδηλάτου που διεξάγεται συνήθως σε ειδικά κατασκευασμένες πίστες ή ποδηλατοδρόμια με χρήση ειδικά σχεδιασμένων ποδηλάτων πίστας.

 Ιστορία 
μικρογραφία| Ένας αγώνας υπαίθριας πίστας στο Παρίσι το 1908 με τον Ταγματάρχη Τέιλορ, τον πρώτο Αφροαμερικανό ποδηλάτη που έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής
μικρογραφία| Πρωτότυπο ποδήλατο πίστας Aero Special, περ. 1910
Η ποδηλασία πίστας υπάρχει τουλάχιστον από το 1870. Όταν η ποδηλασία πίστας ήταν στα σπάργανά της, γινόταν σε ποδηλατοδρόμια παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται σήμερα. Αυτά τα ποδηλατοδρόμια αποτελούνταν από δύο ευθείες και ελαφρώς κεκλιμένες στροφές, αν και διέφεραν περισσότερο σε μήκος και υλικό από τη σύγχρονη πίστα των 250 μέτρων.

Μια ευκολία των αγώνων εσωτερικής πίστας ήταν ότι οι θεατές μπορούσαν να ελέγχονται εύκολα και, ως εκ τούτου, μπορούσε να χρεωθεί ένα τέλος εισόδου, καθιστώντας τους αγώνες πίστας ένα επικερδές άθλημα. Οι αγώνες πρώιμης πίστας προσέλκυσαν πλήθη έως και 2.000 ατόμων. Οι εσωτερικές πίστες επέτρεψαν επίσης την ποδηλασία όλο το χρόνο για πρώτη φορά. Τα κύρια πρώιμα κέντρα για αγώνες στίβου στη Βρετανία ήταν το Μπέρμιγχαμ, το Σέφιλντ, το Λίβερπουλ, το Μάντσεστερ και το Λονδίνο.

Οι πιο αξιοσημείωτες αλλαγές σε πάνω από έναν αιώνα ποδηλασίας πίστας αφορούσαν τα ίδια τα ποδήλατα, τα οποία σχεδιάστηκαν για να είναι ελαφρύτερα και πιο αεροδυναμικά, ώστε να επιτρέπουν όλο και πιο γρήγορους χρόνους.

Η ποδηλασία πίστας έχει συμπεριληφθεί σε όλους τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες εκτός από τους Αγώνες του 1912. Οι αγώνες ποδηλασίας στίβου γυναικών συμπεριλήφθηκαν για πρώτη φορά στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1988. Το άθλημα μεταφέρθηκε σε κλειστούς χώρους από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, κυρίως λόγω του ζεστού καιρού.

Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, τα μήκη πίστας έχουν μειωθεί σταδιακά. Τα πρώτα ποδηλατοδρόμια κυμαίνονταν σε μήκος μεταξύ 130 και 500 μέτρων. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, ένα τυπικό μήκος 333,334 μέτρων χρησιμοποιήθηκε συνήθως για διεθνείς αγώνες. Από το 1990 κατασκευάζονται διεθνή πεζοδρόμια μήκους 250 μέτρων, αν και πίστες διαφόρων μηκών εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται.

 Κύρια κέντρα 
Η ποδηλασία πίστας είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ευρώπη, ιδίως στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου χρησιμοποιείται συχνά ως προπόνηση εκτός εποχής από ποδηλάτες δρομείς που μπορούν συχνά να εμφανιστούν σε επαγγελματικούς αγώνες έξι ημερών (αγώνες που συμμετέχουν ομάδες δύο αναβατών).

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αγώνες πίστας έφτασαν στο αποκορύφωμα της δημοτικότητας τη δεκαετία του 1930, όταν διεξήχθησαν αγώνες έξι ημερών στο Madison Square Garden στη Νέα Υόρκη. Η λέξη «Madison» εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως όνομα για έναν τύπο αγώνα.

Στην Ιαπωνία, η μορφή κούρσας κέριν είναι ένα πολύ δημοφιλές άθλημα στοιχήματος. Το άθλημα εκτιμάται καλά και οι αναβάτες εκπαιδεύονται εκτενώς μέσω της Ιαπωνικής Σχολής Κέριν.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Union Cycliste Internationale (UCI) - Στίβος
 Ειδήσεις ποδηλασίας πίστας


Πιστας