Άκρων ο Ακραγαντίνος

Ο Άκρων (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός από τον Ακράγαντα, γιος του Ξένωνος, που έζησε κατά την κλασική εποχή, όντας μαθητής του μεγάλου φιλοσόφου Εμπεδοκλέους.

Κατά τη διάρκεια ενός λοιμού στην Αθήνα, μάλλον του γνωστού Λοιμού των Αθηνών επί Πελοποννησιακού Πολέμου, ο Άκρων βρισκόταν εκεί, όπου είχε εγκατασταθεί και ιδρύσει φιλοσοφική σχολή. Συνέστησε τότε στους Αθηναίους να ανάβουν φωτιές σε υπαίθριους χώρους στην πόλη για τον καθαρισμό του αέρα, ένα μέτρο που εφαρμόσθηκε με καλά αποτελέσματα.

Το Λεξικό Σούδα αναφέρει ότι ο Άκρων είχε συγγράψει ένα βιβλίο με θέμα τις υγιεινές τροφές σε δωρική διάλεκτο. Κανένα έργο του δεν σώζεται σήμερα, παρά το ότι είναι βέβαιο ότι είχε συγγράψει αρκετά, οι τίτλοι των οποίων αναφέρονται από το λεξικό αυτό και την Ευδοκία. Αιώνες αργότερα, οι εκπρόσωποι της σχολής σκέψεως του «εμπειρισμού» στην ιατρική, συνήθιζαν να αποδίδουν την ίδρυση της σχολής τους στον Άκρωνα προκειμένου να την εμφανίζουν ως παλαιότερη, ενώ φαίνεται ότι μάλλον την ίδρυσε αργότερα ο Φιλίνος από την Κω (3ος αιώνας π.Χ.).

Ο δάσκαλός του ο Εμπεδοκλής κατηγορούσε τον Άκρωνα για την υπερηφάνειά του και σε αυτόν αποδίδεται το λογοπαικτικό επίγραμμα:

 «ἄκρον ἱητρὸν Ἄκρων' Ἀκραγαντῖνον πατρὸς ἄκρου / κρύπτει κρημνὸς ἄκρος πατρίδος ἀκροτάτης» 

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 3, σελ. 464

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί