Μανχάταν (κοκτέιλ)

Το Μανχάταν είναι κοκτέιλ που παρασκευάζεται με ουίσκι, γλυκό βερμούτ και μπίτερ. Ενώ το ουίσκι σίκαλης είναι η παραδοσιακή επιλογή, άλλα ουίσκι που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν το καναδικό ουίσκι, το μπέρμπον, το μπλέντιντ ουίσκι και το ουίσκι Τενεσί. Το κοκτέιλ συνήθως ανακατεύεται και στη συνέχεια στραγγίζεται σε ποτήρι κοκτέιλ και γαρνίρεται παραδοσιακά με ένα γλυκό κερασάκι.Recipe for a Manhattan Cocktail  from about.comhttp://mybestcocktails.com/recipe-21-Manhattan.html Recipe for a classic Manhattan Cocktail Ένα Μανχάταν μπορεί επίσης να σερβιριστεί με πάγο.

Το Μανχάταν με βάση το ουίσκι είναι ένα από τα πέντε κοκτέιλ που ονομάστηκαν από έναν δήμο της Νέας Υόρκης. Σχετίζεται στενά με το κοκτέιλ Μπρούκλιν, που χρησιμοποιεί ξηρό βερμούτ και λικέρ Μαρασκίνο στη θέση του γλυκού βερμούτ του Μανχάταν και Amer Picon στη θέση του angostura bitters του Μανχάταν.

Το Μανχάταν είναι ένα από τα έξι βασικά ποτά που περιλαμβάνονται στο κλασικό έργο του Ντέιβιντ Έμπερι του 1948 The Fine Art of Mixing Drinks.

 Προέλευση και ιστορία 
Η δημοφιλής ιστορία δείχνει ότι το ποτό προήλθε από το Manhattan Club στη Νέα Υόρκη στα μέσα της δεκαετίας του 1870, όπου εφευρέθηκε από τον Άιαν Μάρσαλ για ένα συμπόσιο που παρέθεσε η Τζένι Ζερόμ (Λαίδη Ράντολφ Τσώρτσιλ, μητέρα του Ουίνστον) προς τιμή του υποψηφίου προέδρου Σάμιουελ Τίλντεν. Η επιτυχία του συμποσίου έκανε το ποτό μόδα, ωθώντας αργότερα αρκετούς ανθρώπους να ζητήσουν το ποτό αναφέροντας το όνομα του κλαμπ από το οποίο προήλθε — «το κοκτέιλ του Μανχάταν ».Holiday Cocktail Party from CocktailTimes.com qtd. in  Ωστόσο, η Λαίδη Ράντολφ ήταν στη Γαλλία εκείνη την εποχή και ήταν έγκυος, οπότε η ιστορία είναι πιθανότατα μυθοπλασία.Winston Churchill, My Early Life

Ωστόσο, υπάρχουν προηγούμενες αναφορές σε διάφορες παρόμοιες συνταγές κοκτέιλ που ονομάζονται «Manhattan» και σερβίρονται στην περιοχή του Μανχάταν. Σύμφωνα με μία από αυτές, εφευρέθηκε τη δεκαετία του 1860 από έναν μπάρμαν ονόματι Μπλακ σε ένα μπαρ στο Μπρόντγουεϊ κοντά στην οδό Χιούστον.

Μερικές από τις πρώτες καταγραφές του κοκτέιλ βρίσκονται στο American and other Drinks του Τσάρλι Πολ και στο The Modern Bartender's Guide του OH Μπάιρον, που γράφτηκαν και τα δύο το 1884. Ο Πολ περιγράφει ότι περιέχει «τρεις ή τέσσερις σταγόνες Angostura bitters, όπως και απλό σιρόπι· προσθέστε μισό ποτήρι λικέρ βερμούτ, μισό ποτήρι κρασί σκωτσέζικο ουίσκι» και γαρνίρεται με λεμόνι.Paul, C. (1884). American and other Drinks. Ο Μπάιρον περιγράφει δύο εκδοχές, τη μία με γαλλικό βερμούτ και την άλλη με ιταλικό.Byron, O. H. (1884). The Modern Bartender's Guide: or Fancy Drinks and How to Mix Them. Μια άλλη πρώιμη καταγραφή του κοκτέιλ υπάρχει στο The Flowing Bowl του Ουίλιαμ Σμιντ, που δημοσιεύτηκε το 1891. Σε αυτό, αναφέρει λεπτομερώς ένα ποτό που περιέχει 2 σταγόνες κόμμι (σιρόπι κόμμι), 2 σταγόνες bitters, 1 σταγόνα αψέντι, μερίδες ουίσκι και μερίδα βερμούτ.Schmidt, A. William (1891). The Flowing Bowl: When and What to Drink.

 Παραδόσεις 
Στο μικρό νησί Φερ της Βόρειας Φριζίας, το κοκτέιλ Μανχάταν είναι  τυπικό ποτό σχεδόν σε κάθε καφετέρια, εστιατόριο και «συναθροίσεις» των ντόπιων. Η ιστορία λέει ότι πολλοί από τους κατοίκους του Φερ μετανάστευσαν στο Μανχάταν κατά τη διάρκεια ταξιδιών για ψάρεμα βαθέων υδάτων, αγάπησαν το ποτό και το έφεραν πίσω στο Φερ μαζί τους. Το ποτό συνήθως αναμειγνύεται 1 μέρος βερμούτ με 2 μέρη ουίσκι, με λίγο bitters, σερβίρεται παγωμένο, σε παγωμένο ποτήρι ή με πάγο και γαρνιτούρα κεράσι."Nachhilfe-Unterricht in Sachen Biike-Grünkohl", Insel Bote, 23 February 2010 German=Mike MacEacheran: Föhr: The German island obsessed with Manhattan. BBC, 26 February 2020 

 Παραλλαγές 
Οι παραδοσιακές απόψεις επιμένουν ότι ένα Μανχάταν φτιάχνεται με αμερικάνικο ουίσκι σίκαλης. Μπορεί όμως να γίνει και με μπέρμπον ή καναδικό ουίσκι. Το Μανχάταν υπόκειται σε σημαντικές διαφοροποιήσεις και καινοτομίες και είναι συχνά ένας τρόπος για τους καλύτερους μπάρμαν να επιδείξουν τη δημιουργικότητά τους. Μερικοί ανακινούν τα υλικά με πάγο σε ένα σέικερ για κοκτέιλ αντί να το ανακατεύουν, δημιουργώντας αφρό στην επιφάνεια του ποτού. Το  Angostura είναι το κλασικό μπίτερ, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν bitters πορτοκαλιού ή Peychaud's Bitters. Μερικοί φτιάχνουν τα δικά τους bitter και σιρόπια, αλλάζουν το βερμούτ με αντίστοιχα ντιζεστίφ, ειδικεύονται σε τοπικά ή σπάνια ουίσκι ή χρησιμοποιούν άλλα εξωτικά συστατικά. Μια φλούδα λεμονιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γαρνιτούρα. Μερικοί προσθέτουν χυμό από το βάζο με κεράσια ή το λικέρ Μαρασκίνο στο κοκτέιλ για επιπλέον γλυκύτητα και χρώμα.

Αρχικά, τα μπίτερ θεωρούνταν αναπόσπαστο μέρος κάθε κοκτέιλ, ως το συστατικό που διαφοροποιούσε ένα κοκτέιλ από ένα σλινγκ. Με την πάροδο του χρόνου, αυτοί οι ορισμοί του κοκτέιλ και του sling έχουν γίνει αρχαϊκοί, καθώς το sling δεν χρησιμοποιείται πλέον (εκτός από ορισμένες ονομασίες ποτών) και το κοκτέιλ μπορεί να σημαίνει οποιοδήποτε ποτό μοιάζει με μαρτίνι ή απλά οποιοδήποτε ανάμεικτο ποτό.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Κοκτέιλ