Αμερικανικός ιμπεριαλισμός

Η γελοιογραφία αντιπαραβάλλει αυτό με έναν χάρτη των μικρότερων Ηνωμένων Πολιτειών 100 χρόνια νωρίτερα, το 1798.σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Mitchell_A_New_Map_of_Texas,_Oregon,_and_California_1846_UTA.jpg|μικρογραφία|Ένας νέος χάρτης του Τέξας, του Όρεγκον και της Καλιφόρνια, Σάμιουελ Ογκούστους Μίτσελ, 1846
Ο όρος Αμερικανοκρατία (ή Αμερικανικός Ιμπεριαλισμός) συνίσταται σε πολιτικές που αποσκοπούν στην επέκταση της πολιτικής, οικονομικής, δημοσιογραφικής και πολιτιστικής επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών σε περιοχές πέραν των συνόρων τους. Ανάλογα με τον σχολιαστή, μπορεί να περιλαμβάνει στρατιωτική κατάκτηση, διπλωματία των κανονιοφόρων, άνισες συνθήκες, επιδότηση των προτιμώμενων φατριών, οικονομική διείσδυση μέσω ιδιωτικών εταιρειών, ακολουθούμενη από διπλωματική ή βίαιη παρέμβαση όταν απειλούνται τα συμφέροντα αυτά, ή αλλαγή καθεστώτος.

Η πολιτική του ιμπεριαλισμού θεωρείται συνήθως ότι ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, αν και ορισμένοι θεωρούν ότι η εδαφική επέκταση των ΗΠΑ σε βάρος των ιθαγενών Αμερικανών είναι αρκετά παρόμοια ώστε να αξίζει τον ίδιο όρο. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν έχει αναφερθεί ποτέ στα εδάφη της ως αυτοκρατορία, αλλά ορισμένοι σχολιαστές αναφέρονται σε αυτήν ως τέτοια, συμπεριλαμβανομένων των Μαξ Μπουτ, Άρθουρ Σλέσινγκερ και Νίαλ Φέργκιουσον. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης κατηγορηθεί για μετα-αποικιοκρατία, η οποία ορίζεται ως μια σύγχρονη μορφή ηγεμονίας, η οποία χρησιμοποιεί οικονομική παρά στρατιωτική δύναμη σε μια άτυπη αυτοκρατορία, και χρησιμοποιείται μερικές φορές ως συνώνυμο του σύγχρονου ιμπεριαλισμού.

Το ερώτημα αν οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να παρεμβαίνουν στις υποθέσεις ξένων χωρών έχει συζητηθεί στην εσωτερική πολιτική για όλη την ιστορία της χώρας. Οι αντίπαλοι επεσήμαναν την ιστορία της χώρας ως πρώην αποικίας που επαναστάτησε εναντίον ενός υπερπόντιου βασιλιά και τις αμερικανικές αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας. Οι υποστηρικτές των προέδρων που χαρακτηρίστηκαν ως αυτοκρατορικοί, συμπεριλαμβανομένων των Τζέιμς Μονρόε, Άντριου Τζάκσον, Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ, Θεόδωρος Ρούζβελτ και Ουίλιαμ Χάουαρντ Ταφτ, αιτιολόγησαν τις επεμβάσεις ή την κατάληψη διαφόρων χωρών επικαλούμενοι την ανάγκη προώθησης των αμερικανικών οικονομικών συμφερόντων (όπως το εμπόριο και η αποπληρωμή των χρεών), την αποτροπή της ευρωπαϊκής επέμβασης στην Αμερική (γνωστό ως Δόγμα Μονρόε) και τα οφέλη της διατήρησης της καλής τάξης σε όλο τον κόσμο.

Ακολούθησαν δόγματα (και μερικές φορές προτάθηκαν από την ίδια την κυβέρνηση των ΗΠΑ από την έναρξή της) όπως το Manifest Destiny, το Δόγμα Monroe, το συμπέρασμα Roosevelt, το Big Stick, το Wolfowitz, το National Security Doctrine κ.λπ. και γεγονότα όπως η κατάκτηση του η δύση, ο πόλεμος του Μεξικού, οι πόλεμοι της μπανάνας, ο πόλεμος Ισπανίας-Κουβανίας-κρατείας και, πιο πρόσφατα, ο πόλεμος του Βιετνάμ, ο αποκλεισμός των ΗΠΑ κατά της Κούβας, ο πόλεμος στο Αφγανιστάν κ.λπ. έχουν κάνει τον 'αμερικανικό ιμπεριαλισμό' έναν όρο αποδεκτό από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν παρέμβει στις εκλογές 45 ξένων χωρών  και οργάνωσαν περισσότερες από 132 επεμβάσεις της CIA και στρατιωτικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο από το 1890, 

σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:U.S._Territorial_Acquisitions.png|μικρογραφία|Η επέκταση των ΗΠΑ προς τα δυτικά - τμήματα κάθε επικράτειας απέκτησαν κρατική υπόσταση από τον 18ο αιώνα.

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Ιμπεριαλισμός
Κατηγορία:Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών