Αλκάδης της Θαλαμέας

Ο Αλκάδης της Θαλαμέας (ισπ. El alcalde de Zalamea) είναι θεατρικό έργο του Ισπανού δραματουργού Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα, που μαζί με τον Λόπε δε Βέγα απετέλεσαν τους δύο μεγάλους της λεγόμενης «χρυσής εποχής του ισπανικού θεάτρου» (περ. 1590-1681). Το έργο είναι δράμα σε τρεις πράξεις, γραμμένο πιθανώς το 1636, και αποτελεί «φόρο τιμής» σε προγενέστερο δράμα με τον ίδιο τίτλο, γραμμένο από τον δε Βέγα. Το έργο του δε λα Μπάρκα ωστόσο ξεπέρασε σε φήμη το πρώτο εξαιτίας της ανώτερης αναπτύξεως των χαρακτήρων και έγινε ένα από τα γνωστότερα θεατρικά έργα του αιώνα του. Η υπόθεση του έργου εξερευνά τη δύναμη του αυτοδημιούργητου ανθρώπου ενάντια στις αρχές και εξουσίες της Ισπανίας του 17ου αιώνα και τη συνεχή διαπάλη ανάμεσα στο ομαδικό και το ατομικό και οικογενειακό αίσθημα της τιμής.

Υπόθεση
Η υπόθεση του έργου αναφέρεται σε έναν ηλικιωμένο εύπορο χωρικό, τον Πέδρο Κρέσπο, ο οποίος όταν διορίσθηκε αλκάδης (δηλαδή δικαστής) στο χωριό του (τη σημερινή κωμόπολη Θαλαμέα δε λα Σερένα) σκότωσε τον βιαστή της θυγατέρας του Ισαβέλας, τον λοχαγό δον Αλβάρο δε Ατάιδε, τον οποίο ο Πέδρο φιλοξενούσε στο σπίτι του. Προηγουμένως ο αδελφός της Ισαβέλας, ο Χουάν, είχε τραυματίσει τον δον Αλβάρο. Για τη δολοφονία ο Πέδρο Κρέσπο αθωώθηκε από τον ίδιο τον βασιλέα Φίλιππο. Η Ισαβέλα αποφάσισε και κλείστηκε σε μοναστήρι.

 Υποδοχή και παραστάσεις 
Το έργο συγκίνησε από την αρχή και συνεχίζει να συγκινεί το ισπανικό θεατρικό κοινό, καθώς και το κοινό της Γαλλίας και της Ιταλίας, στις γλώσσες των οποίων μεταφράσθηκε ενωρίς. Ο Αλκάδης της Θαλαμέας μεταφράσθηκε στην ελληνική γλώσσα από τον Ιωάννη Καμπούρογλου και πρωτοπαίχθηκε στην Ελλάδα στο θέατρο «Απόλλων» το 1884 από τον «Πανελλήνιο Θίασο» με τον θιασάρχη Δημοσθένη Αλεξιάδη στον ρόλο του Πέδρο Κρέσπο («Πέτρου Κρέσπου»). Το έργο προκάλεσε και στο ελληνικό κοινό συγκίνηση και ενθουσιασμό. Αντιθέτως, στον αγγλοσαξονικό κόσμο δεν σημείωσε επιτυχία.

 Μεταφορές στον κινηματογράφο 
Ο Αλκάδης της Θαλαμέας έδωσε τουλάχιστον τρεις κινηματογραφικές ταινίες, αρχίζοντας ήδη από την εποχή του βωβού κινηματογράφου με τη γερμανική ταινία Der Richter von Zalamea του 1920. Μεταπολεμικώς έχουμε την ισπανική ταινία El alcalde de Zalamea του 1954 και την ανατολικογερμανική Der Richter von Zalamea (1956).

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 307

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ολόκληρο το πρωτότυπο (ισπανικό) κείμενο του έργου

Αλκαδης Θαλαμ