Πανδούλφος Β΄ του Βενεβέντου

Ο Πανδόλφος Β΄ ο Πρεσβύτερος, ιταλ.: Pandulf II, (απεβ. τον Αύγουστο του 1014) από τον Οίκο των Λανδουλφιδών (της Κάπουας) ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντo από το 981 και Πρίγκιπας της Καπούης (ως Πανδόλφος Γ΄) από το 1008 ή το 1009 μέχρι το τέλος του. Ως γιος του Λανδούλφος Γ΄, ήταν συγκυβερνήτης μεταξύ 959 και 968. Ο Πανδόλφος Β΄ έγινε για πρώτη φορά συγκυβερνήτης (στην Κάπουα) το 977.

 Βιογραφία 
Μετά το τέλος τού πατέρα του, ο Πανδόλφος Β΄ περιθωριοποιήθηκε από τον θείο του, τον εξουσιάζοντα Πανδόλφο Α΄ τον Σιδηροκέφαλο, ο οποίος κληροδότησε την Κάπουα και το Μπενεβέντο στον μεγαλύτερο γιο του Λανδούλφο Δ΄ με το τέλος εκείνου το 981. Ωστόσο αυτό το έτος ο Λανδούλφος Δ΄ αναγκάστηκε να διαιρέσει το πριγκιπάτο του για πρώτη φορά από το 910, και το Μπενεβέντο δόθηκε στον Πανδόλφο Β΄. Αυτός τον Μάιο του 987 έκανε συγκυβερνήτη τον γιο του Λανδούλφο Ε΄, σύμφωνα με την παράδοση του Οίκου του, που είχε ξεκινήσει από τον Ατενόλφο Α΄.

Το 999 ο Όθων Γ΄ της Γερμανίας επισκέφτηκε το Ιερό του Mόντε Σαντ'Άντζελo στο Mόντε Γκαργκάνο. Κατά την επιστροφή του μέσω τού Μπενεβέντο, υπέγραψε καταστατικό υπέρ της μονής της Σάντα Σοφία στις 11 Μαρτίου. Η Σάντα Σοφία ήταν το οικογενειακό ίδρυμα του κλάδου του Πανδόλφου Β΄ και πιθανότατα λειτουργούσε ως το μαυσωλείο τους. Για άγνωστους λόγους, ο Όθων Γ΄ και ο Πανδόλφος Β΄ είχαν μία διαμάχη το 1000, πιθανώς για τα λείψανα του Αγίου Βαρθολομαίου προστάτη του Μπενεβέντο, στον οποίο ο Όθων Γ΄ είχε κατασκευάσει μία νέα εκκλησία στη νήσο Τιβερίνα -τη Σαν Μπαρτολομέο αλ'Ίζολα- μόλις πρόσφατα. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Μπενεβέντο (Annales Beneventani), "ο βασιλιάς Όθων με μεγάλο στρατό πολιόρκησε το Μπενεβέντο" (Otto rex cum magno exercitu obsedit Benevento). Τίποτε, ωστόσο, δεν προέκυψε από αυτό, εκτός ίσως από την παράδοση ορισμένων λειψάνων (πιθανόν το δέρμα τού Βαρθολομαίου).

Επίσης το έτος 1000, οι Καπουανοί έδιωξαν τον υποστηρικτή τού πρίγκιπά τους, Αδεμάρο της Κάπουας, και κάλεσαν τον Λανδούλφο Ζ΄ κόμη της Σαντ' Άγκατα, τον αδελφό του Πανδόλφου Β΄, να γίνει ο νέος τους πρίγκιπας. Το 1003, μία εξέγερση με επικεφαλής τον Άντελφερ κόμη του Αβελίνο, έδιωξε τον Πανδόλφο Β΄ και τον γιο του από το Μπενεβέντo. Οι πρίγκιπες δεν έμειναν όμως για πολύ εξόριστοι. Το 1005 τους βρίσκουμε πάλι να κυβερνούν από την πρωτεύουσά τους. Ωστόσο η εξέγερση ήταν ένα κακό σημάδι: οι εμφύλιες αναταραχές αυξάνονταν στο πριγκιπάτο.

Το 1007 ο Λανδούλφος Ζ΄ Πρίγκιπας της Καπούηςς απεβίωσε και ο Πανδόλφος Β΄ τον διαδέχθηκε μαζί με τον γιο εκείνου, Πανδόλφο Β΄ πρίγκιπα της Κάπουα. Το 1011, το 1012 ή το 1013, ο ομώνυμος εγγονός τού Πανδόλφου Β΄, ο Πανδόλφος Γ΄ ο Νεότερος, γιος του Λανδούλφου Ε΄, έγινε συγκυβερνήτης του Μπενεβέντο. Στη συνέχεια, ο Πανδόλφος Β΄ ο Πρεσβύτερος δεν εμφανίζεται σε καταγραφές της ιστορίας, μέχρι που καταγράφεται το τέλος του το 1014.

 Οικογένεια 
Είχε τέκνα:
 Γκαϊτελγκρίμα, παντρεύτηκε τον Γουαϊμάρο Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo.
 Μαρία 985-π.1040, παντρεύτηκε τον Σέργιο Β΄ δούκα του Αμάλφι.
 Λανδούλφος Ε΄ απεβ. 1033, πρίγκιπας του Μπενεβέντο.
 Πανδόλφος Δ΄ απεβ. 1049/50, Πρίγκιπας της Καπούηςς.
 Ατενόλφος, ηγούμενος του Mοντεκασίνo.

Παραπομπές

 Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza . Ρώμη, 2004.

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Καπούης
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βενεβέντου