Ιλλυροί Αυτοκράτορες

Οι Ιλλυροί Aυτοκράτορες ήταν μία ομάδα Ρωμαίων Aυτοκρατόρων κατά τη διάρκεια της Κρίσης του 3ου αι., που κατάγονταν από την περιοχή του Ιλλυρικού (τα σύγχρονα Δυτικά Βαλκάνια) και ανατράφηκαν κυρίως από τις τάξεις του Ρωμαϊκού στρατού (όπου κατατάσσονται μεταξύ τους οι λεγόμενοι «Αυτοκράτορες των στρατώνων»). The Illyrians (The Peoples of Europe) by John Wilkes, 1996, pp. 261–263 Τον 2ο και 3ο αι. το Ιλλυρικό και οι άλλες παραδουνάβιες επαρχίες (Δακία, Ραιτία, Παννονία, Μοισία) είχαν τη μεγαλύτερη συγκέντρωση Ρωμαϊκών δυνάμεων (12 λεγεώνες, μέχρι το ένα τρίτο του συνολικού στρατού) και αποτελούσαν σημαντικό πεδίο στρατολόγησης. Η πρόοδος αυτών των χαμηλών επαρχιωτών διευκολύνθηκε από μία σημαντική αλλαγή στην αυτοκρατορική πολιτική από την εποχή του Γαλλιηνού (253–268), όταν οι ανώτεροι στρατιωτικοί βαθμοί έπαψαν να αναλαμβάνονται αποκλειστικά από συγκλητικούς. Αντίθετα, επαγγελματίες στρατιώτες ταπεινής καταγωγής, που είχαν ανέλθει στον βαθμό του πρώτου εκατόνταρχου (primus pilus) -που συνεπαγόταν επίσης την είσοδο στο τάξη των ιππέων- τοποθετήθηκαν ως επικεφαλής των λεγεώνων και συμπλήρωσαν τη δομή διοίκησης του στρατού.

Δεδομένου ότι ο Δέκιος προερχόταν από το συγκλητικό υπόβαθρο, η ιστορική περίοδος των Ιλλυρών Αυτοκρατόρων αρχίζει με τον Κλαύδιο Β΄ Γοτθικό το 268 και συνεχίζεται το 284 με την άνοδο του Διοκλητιανού και τον θεσμό της Τετραρχίας. The Illyrians (The Peoples of Europe) by John Wilkes, 1996, p. 262-264 Αυτή η περίοδος ήταν πολύ σημαντική στην ιστορία της Αυτοκρατορίας, καθώς αντιπροσωπεύει την ανάκαμψη από την Κρίση του 3ου αι., μία μακρά περίοδο σφετερισμών και στρατιωτικών δυσκολιών. Όλοι οι Ιλλυριοί Αυτοκράτορες ήταν εκπαιδευμένοι και ικανοί στρατιώτες και ανέκτησαν τις περισσότερες από τις επαρχίες και τις θέσεις που έχασαν οι προκάτοχοί τους, συμπεριλαμβανομένης της Γαλατίας και των ανατολικών επαρχιών της Συρο-Παλαιστίνης. Ωστόσο άνδρες Ιλλυρικής ή Θρακο-δακικής καταγωγής συνέχισαν να είναι εξέχοντες στην Αυτοκρατορία κατά τον 4ο αι. και μετά.

Από την περιοχή της Παννονίας κατάγονταν και οι μεταγενέστερες δυναστείες τού Βαλεντινιανού και Θεοδοσίου (364-457 μ.Χ.).

 Κατάλογος 
Ακολουθούν οι Αυτοκράτορες με καταγωγή από την Ιλλυρία και τα έτη εξουσίας τους: 
 Δέκιος 249-251
 Ερέννιος Ετρούσκος 251
 Οστιλιανός 251
 Κλαύδιος Β΄ Γοτθικός 268-270
 Κουιντίλλος 270
 Αυρηλιανός 270-275
 Πρόβος 276-282
 Διοκλητιανός 284-305
 Μαξιμιανός Ερκούλιος 286-305
 Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός 305-306
 Γαλέριος 305-311
 Κωνσταντίνος Α΄ 306-337
 Λικίνιος 308-324
 Κωνστάντιος Β΄ 337-361
 Ιοβιανός 363-364
 Βαλεντινιανός Α΄ 364-375
 Ουάλης 364-378
 Γρατιανός 375-383
 Βαλεντινιανός Β΄ 375-392
 Μαρκιανός 450-457
 Αναστάσιος Α΄ 491-518
 Ιουστίνος Α΄ 518-527
 Ιουστινιανός Α΄ 527-565

Δείτε επίσης τον Κατάλογο των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων για περισσότερες λεπτομέρειες.

 Το υψηλόβαθμο ιππικό ονομαζόταν επίσης The Grand Strategy of the Roman Empire: From the First Century A.D. to the Third by Edward N. Luttwak, page 178, "high-grade cavalry (equites Illyriciani)" Ιλλυροί Ιππείς (Equites Illyriciani).

 Δείτε επίσης 
 Θρακο-ρωμαίοι (Θράκες εκρωμασμένοι)
 Ιλλυρο-ρωμαίοι (Ιλλυροί εκρωμαϊσμένοι)

 Bιβλιογραφικές αναφορές 

 Πηγές 



Κατηγορία:Ιλλυριοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες