Ζήγκφρηντ Α΄ του Σπόνχαϊμ

Ο Ζήγκφρηντ Α΄, γερμ.: Siegfried I (π. 1010 – 7 Φεβρουαρίου 1065) θεωρείται ο γενάρχης των δουκών της Καρινθίας του Οίκου του Σπόνχαϊμ (Spanheimer) και όλων των πλαγίων κλάδων του, συμπεριλαμβανομένων των κομήτων του Λέμπεναου και των κομήτων του Όρτενμπουργκ. Στις πηγές αναφέρεται ως κόμης του Σπόνχαϊμ από το 1044 και υπηρέτησε ως μάργραβος της Ουγγρικής μαρκιωνίας το 1045/46 και ως κόμης στην κοιλάδα Πούστερ και την κοιλάδα Λάβαντ από το 1048 μέχρι το τέλος του.

 Καταγωγή 
μικρογραφία|Ερείπια του κάστρου Σπόνχαϊμ, σε χαλκογραφία του 19ου αι.
Ο Ζήγκφρηντ γεννήθηκε στο κάστρο Σπόνχαϊμ στη Ρηνανική Φραγκονία.Gruden, J. (1910). p. 171.Vengust, M. (2008). p. 23. Ομοίως, ο Ζήγκφρηντ είχε οικογενειακή σχέση αγνώστου βαθμού με τον Στέφανο Α΄ κόμη του Σπονχάιμ (απεβ. περίπου 1080), πατριάρχη του Ρηνανικού κλάδου της δυναστείας των Σπόνχαϊμ, που επιβιώνει ως τους σημερινούς πρίγκιπες του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν.

 Η ζωή του 
Το 1035 ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων, βασιλιάς της Γερμανίας βάδισε εναντίον του επαναστατημένου Aντάλμπερο δούκα της Καρινθίας. Στην ακολουθία του ήταν ο κόμης Ζήγκφρηντ ως στενός σύντροφός του,Dotzauer, W. (2001). p. 151. που έφτασε έτσι από τη Ρηνανική Φραγκονία στα νοτιοανατολικές περιοχές του Γερμανικού βασιλείου. Ο Αντάμπερο καθαιρέθηκε και τον διαδέχθηκε ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων ο Νεότερος το 1036.

Ο Ζήγκφρηντ νυμφεύτηκε τη Ρίχγκαρντ, τη κληρονόμο του Ένγκελμπερτ Δ΄ κόμη στην κοιλάδα Πούστερ από την Καρινθιακή οικογένεια των Ζήγκαρντινγκερ  και των Aριμπονιδών.Hauptmann, L (1999). p. 78. Μέσω του γάμου με τον Ρίχγκαρντ, απέκτησε μεγάλες εκτάσεις στο Τιρόλο και επίσης στην Καρινθία, για παράδειγμα την κοιλάδα Λάβαντ (στη σύγχρονη Αυστρία) Kos, M.(1933). p. 133. και πιθανώς επίσης Λάσκο και μερικά άλλα μέρη στη μαρκιωνία της Καρνιόλης (στη σύγχρονη Σλοβενία), όπως τα εδάφη γύρω από τη Λιουμπλιάνα.Hauptmann, L. (1999). pp. 78, 91.

Το έτος 1044 πιστοποιείται ως ο κυβερνών κόμης του Σπόνχαϊμ. Το 1045 ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας παραχώρησε στον Ζήγκφρηντ το έδαφος της Ουγγρικής μαρκιωνίας στα ανατολικά σύνορα της μαρκιωνίας της Αυστρίας ως φέουδο. Ωστόσο, κράτησε και διαχειρίστηκε αυτό το έδαφος μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Η Ουγγρική μαρκιωνία τελικά διαλύθηκε και ενσωματώθηκε υπό την κυριαρχία του Ερνέστου των Μπάμπενμπεργκ, μαργράβου της Αυστρίας από το 1055.

Το 1048 ο Ζήγκφρηντ τεκμηριώνεται ως k;omhw (gaugraf) στην κοιλάδα Πούστερ του Τιρόλου και στην κοιλάδα Λάβαντ της Καρινθίας. Θα πρέπει επομένως να είχε ήδη διαδεχτεί τον πεθερό του κόμη Ένγκελμπερτ Δ΄ ως κληρονόμο αυτής της επικράτειας μέχρι τότε. Ομοίως ξεπέρασε τις κτήσεις του πεθερού του στο δουκάτο της Βαυαρίας. Εκτός αυτού, σύντομα κατείχε το αξίωμα του επιτρόπου (vogt) στις επισκοπές του Mpr;ijen και του Zάλτσμπουργκ. Ο Ζήγκφρηντ έλαβε επίσης κτήσεις στην Κάτω Καρινθία και στην ανατολική Άνω Βαυαρία.

Το 1064 ο Ζήγκφρηντ συμμετείχε στο προσκύνημα του Ζίγκφριντ Α΄ αρχιεπισκόπου του Μάιντς στην Ιερουσαλήμ. Στο δρόμο της επιστροφής, ένα χρόνο αργότερα, απεβίωσε κατά τη διέλευση από τη Βουλγαρία. Εκεί τον έθαψαν επίσης, προτού η χήρα του Ρίχγκαρντ απελευθερώσει το πτώμα και τον αφήσει να ταφεί στην ενοριακή εκκλησία του Σανκτ Πάουλ ιμ Λάβανταλ, που είχε σχεδιάσει και κατασκευάσει.

Το έτος 1909 η Ζήγκφρηντστρασσ στην περιοχή Φλόριντσντορφ της Βιέννης πήρε το όνομά του.

 Οικογένεια 
Από το γάμο του Ζήγκφρηντ Α΄ με τη Ρίχγκαρντ κόμισσα της κοιλάδας Λάβαντ γεννήθηκαν αρκετά παιδιά:

 Ένγκελμπερτ Α΄ (απεβ. 1096), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Σπόνχαϊμ και γκάουγκραφ στην κοιλάδα Πούστερ και την κοιλάδα του Λάβαντ, διορίστηκε μάργραβος της Ιστρίας το 1090. Νυμφεύτηκε τη Χάντβιχ, πιθανώς κόρη του Βερνάρδου Β΄ των Μπίλουνγκ, δούκα της Σαξονίας.
 Ερρίκος Δ΄ π.1065/70-1123, δούκας της Καρινθίας, μάργραβος της Βερόνας.
 Ένγκελμπερτ απεβ. 1141, μάργραβος της Ιστρίας & Καρνιόλας.
 Ζήγκφρηντ (απεβ. 1070), νυμφεύτηκε (;), μάλλον δεν είναι ισότιμης γέννησης, αφού δεν υπάρχει άμεση σχέση των απογόνων του με περαιτέρω κόμητες του Σπόνχαϊμ.
 Χάρτβιγκ (απεβ. 1102), αρχιεπίσκοπος του Μαγδεμβούργου από το 1079.
 Χέρμαν (απεβ. 1118), μπουργκράβος of Μαγδεμβούργου από το 1080.

 Bιβλιογραφικές αναφορές 

 Πηγές - Βιβλιογραφία 
  Dotzauer, Winfried:  Geschichte des Nahe-Hunsrück-Raumes von den Anfängen bis zur Französischen Revolution. Stuttgart, Franz Steiner Verlag / 2001
  Fuchs, Walter: Schloss Ortenburg, Ortenburger Baudenkmäler und die Geschichte der Reichsgrafschaft Ortenburg, Ortenburg / 2000
  Hausmann, Friedrich: Die Grafen zu Ortenburg und ihre Vorfahren im Mannesstamm, die Spanheimer in Kärnten, Sachsen und Bayern, sowie deren Nebenlinien, erschienen in: Ostbairische Grenzmarken - Passauer Jahrbuch für Geschichte Kunst und Volkskunde, Nr. 36, Passau / 1994
  Hausmann, Friedrich: Siegfried, Markgraf der "Ungarnmark" und die Anfänge der Spanheimer in Kärnten und um Rheinland. In: Jahrbuch für Landeskunde von Niederösterreich, Neue Folge Band 43. Wien 1977, S. 115–168 (pdf, mgh-bibliothek.de)
  Gruden, Josip: Zgodovina slovenskega naroda. Celovec, Družba sv. Mohorja/ 1910
  Hauptmann, Ljudmil: Nastanek in razvoj Kranjske. Ljubljana, Slovenska matica / 1999
  Kos, Milko: Zgodovina Slovencev. Ljubljana, Jugoslovanska knjigarna / 1933
  Pellender, Heinz: Tambach - vom Langheimer Klosteramt zur Ortenburg'schen Grafschaft - Historie des Gräflichen Hauses Ortenburg, des Klosteramtes und Schlosses Tambach, 2. Auflage Coburg / 1990
  Ortenburg-Tambach, Dr. Eberhard Graf zu: Geschichte des reichsständischen, herzoglichen und gräflichen Gesamthauses Ortenburg - Teil 1: Das herzogliche Haus in Kärnten., Vilshofen / 1932
  Vengust, Marko: Kostanjevica na Krki in koroški vojvode Spanheimi. In: Kostanjeviške novice, n. 36. Kostanjevica. p. 23, 2008 

 Eξωτερικοί σύνδεσμοι 
 (in German) Source at site of the Gemeinde Ortenburg
 (in German) Source for Eberhard I

Κατηγορία:Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οίκος του Σπόνχαϊμ