Τζουλιέτα Μασίνα

Η Τζούλια Άννα «Τζουλιέτα» Μασίνα (, 22 Φεβρουαρίου 1921 – 23 Μαρτίου 1994) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, περισσότερο γνωστή για τις ερμηνείες της ως Τζελσομίνα στο Λα Στράντα (1954) και ως Καμπίρια στο Οι νύχτες της Καμπίρια (1957). Ο ιστορικός του κινηματογράφου Πίτερ Μποντανέλα περιέγραψε τη δουλειά της Μασίνα ως «αριστοτεχνική» και «αλησμόνητη», ενώ ο Τσάρλι Τσάπλιν, με τον οποίο συχνά παραλληλίζεται, είπε για κείνη ότι ήταν «η ηθοποιός που τον συγκινούσε περισσότερο».

Τόσο η Λα Στράντα όσο και Οι νύχτες της Καμπίρια κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Και για τις δύο ταινίες ο Φελίνι έλεγε ότι είχε εμπνευστεί από την «ανθρωπιά» της Μασίνα.

 Βιογραφία 
Η Τζούλια Άννα Μασίνα, το μεγαλύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς της, γεννήθηκε στο Σαν Τζόρτζιο ντι Πιάνο, κοντά στη Μπολόνια. Ο πατέρας της ήταν βιολιστής και η μητέρα της δασκάλα. Όταν η Μασίνα ήταν τεσσάρων ετών, ο θείος της την πήγε να συναντήσει τον θεατρικό συγγραφέα Λουίτζι Πιραντέλλο, ο οποίος αργότερα θα κέρδιζε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν πέθανε αυτός ο θείος, η χήρα του, θεία της Μασίνα, ρώτησε τους γονείς της Μασίνα αν της επιτρέπουν να πάει στη Ρώμη να μείνει μαζί της. Οι γονείς της Μασίνα συμφώνησαν, εν μέρει επειδή πίστευαν ότι στη Ρώμη η Μασίνα θα πετύχαινε περισσότερο στις τέχνες, στις οποίες ήδη επιδείκνυε μοναδικό ταλέντο.

Η Μασίνα παρακολούθησε ένα σχολείο του τάγματος των Ουρσουλινών και έκανε μαθήματα φωνής, πιάνου και χορού. Οι πρώτες της εμπειρίες στην υποκριτική έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ήταν μέλος του πανεπιστημιακού θεατρικού τμήματος του Gruppi Universitari Fascisti της Ρώμης. Αποφοίτησε με πτυχίο στη λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης. Άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός φωνής στο ραδιόφωνο κατά τη διάρκεια του πολέμου, κάτι που της απέφερε περισσότερα χρήματα και μεγαλύτερη φήμη από την υποκριτική. Ως καλλιτέχνιδα του ραδιοφώνου, η Μασίνα γνώρισε τον Φεντερίκο Φελίνι, όταν ήταν σεναριογράφος ραδιοφωνικών εκπομπών. Παντρεύτηκαν το 1943 και λίγους μήνες αργότερα η Μασίνα υπέστη αποβολή αφού έπεσε από μια σκάλα. Το 1944, έμεινε ξανά έγκυος. Ο Πιερφεντερίκο (με το παρατσούκλι Φεντεριτσίνο) γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1945 αλλά πέθανε από εγκεφαλίτιδα 11 ημέρες αργότερα. Η Μασίνα και ο Φελίνι δεν έκαναν άλλα παιδιά.Information on miscarriage and death from encephalitis cited in Tullio Kezich, Fellini: His Life and Work (New York: Faber, 2006), pg. 74.

 Καριέρα 
Δουλεύοντας μαζί με τον σύζυγό της, η Μασίνα έκανε τη μετάβαση από το ραδιόφωνο στην οθόνη. Οι μισές από τις ιταλικές ταινίες της, οι πιο επιτυχημένες της, είτε γράφτηκαν είτε σκηνοθετήθηκαν από τον σύζυγό της. Η Μασίνα έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με έναν μικρό ρόλο στο Αυτοί που έμειναν ζωντανοί (Paisà) του Ρομπέρτο Ροσσελλίνι (1946), όπου ο Φελίνι ήταν ένας από τους σεναριογράφους. Έλαβε τα πρώτα της εύσημα στην οθόνη στην ταινία του Αλμπέρτο Λατουάντα Η πόλη των οργίων (Senza pietà, 1948), το οποίο ήταν μια σεναριακή προσαρμογή του Φελίνι. 

Η Μασίνα πρωταγωνίστησε με τον Άντονι Κουίν στην ταινία του Φελίνι Λα στράντα (1954), υποδυόμενη ένα μέλος περιοδεύοντος τσίρκου. Κέρδισε Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία της στον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Οι νύχτες της Καμπίρια (1957) του Φελίνι, όπου έπαιζε μια πόρνη που υπομένει τις τραγωδίες και τις απογοητεύσεις της ζωής με αθωότητα και με καρτερία βιβλικών διαστάσεων. Η ταινία έλαβε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Σε μια κριτική της εφημερίδας New York Times το 1998, η Τζάνετ Μάσλιν έγραψε ότι υπάρχει περισσότερη «χάρη και θάρρος» στην ερμηνεία της Μασίνα από ό,τι «σε όλες τις φαντασμαγορικές υπερπαραγωγές που έχει να προσφέρει το Χόλιγουντ».
μικρογραφία| Η Μασίνα το 1960
Η καριέρα της Μασίνα καταστράφηκε από την κριτική και εισπρακτική αποτυχία της ταινίας Τα δάκρυα κυλούν μετά τα μεσάνυχτα (Das kunstseidene Mädchen, 1960) σε σκηνοθεσία Ζιλιέν Ντιβιβιέ. Στη συνέχεια, αφοσιώθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στην προσωπική της ζωή και στον γάμο της. Ωστόσο, δούλεψε ξανά με τον Φελίνι στην Ιουλιέτα των πνευμάτων (Giulietta degli spiriti, 1965), ταινία η οποία κέρδισε Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Η Μασίνα έπαιξε στο Η τρελή του Σαγιό (The Madwoman of Chaillot, 1969), την πρώτη της ταινία στα αγγλικά, στην οποία πρωταγωνιστούσε και η Κάθριν Χέπμπορν. Μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες, κατά τις οποίες δούλεψε σποραδικά μόνο στην τηλεόραση, η Μασίνα εμφανίστηκε στην ταινία του Φελίνι Τζίντζερ και Φρεντ (Ginger e Fred, 1986) με τον Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι. Στην ταινία, οι πρωταγωνιστές υποδύονται τους Ιταλούς μίμους των Φρεντ Αστέρ και Τζίντζερ Ρότζερς που ξανασμίγουν για ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα. Στη συνέχεια, απέρριψε διάφορες προτάσεις για να φροντίσει την εύθραυστη υγεία του συζύγου της. Η τελευταία της ταινία ήταν το Aujourd'hui peut-être... (1991) του Ζαν-Λουί Μπερτουτσελί. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η Μασίνα παρουσίασε τη δημοφιλή ραδιοφωνική εκπομπή Lettere aperte, στην οποία απαντούσε σε αλληλογραφία ακροατών της. Οι επιστολές αυτές δημοσιεύτηκαν τελικά σε βιβλίο. Από τη δεκαετία του 1970 εμφανιζόταν στην τηλεόραση.

 Θάνατος 
Η Μασίνα πέθανε από καρκίνο στις 23 Μαρτίου 1994 σε ηλικία 73 ετών, πέντε μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της στις 31 Οκτωβρίου 1993. Στην κηδεία της, ζήτησε από τον τρομπετίστα Μάουρο Μάουρ να παίξει το «La Strada» του Νίνο Ρότα,gli amici ricordano Giulietta, archiviostorico.corriere.it; accessed 19 October 2018. ένα χαρακτηριστικό μοτίβο από την ομότιτλη ταινία. Αυτή και ο Φελίνι ενταφιάστηκαν μαζί στο Κοιμητήριο του Ρίμινι, σε έναν τάφο που κοσμείται από ένα έργο του γλύπτη Αρνάλντο Πομοντόρο.

 Βραβεία 

 Ιταλικό Εθνικό Συνδικάτο Κινηματογραφικών Δημοσιογράφων: 4 βραβεία Νάστρο ντ' Αρτζέντο.
 Καλύτερη Ηθοποιός: Οι νύχτες της Καμπίρια (1957), Τζίντζερ και Φρεντ (1986)
 Καλύτερος δεύτερος γυναικείος ρόλος: Η πόλη των οργίων (1948), Τα φώτα του βαριετέ (1950)
 Ήταν δύο φορές υποψήφια για βραβείο BAFTA καλύτερης ξένης ηθοποιού.
 Βραβεία Νταβίντ ντι Ντονατέλο:
 David di Donatello καλύτερης ηθοποιού, για την Ιουλιέτα των πνευμάτων (1965)
 David di Donatello καλύτερης ηθοποιού, για το Τζίντζερ και Φρεντ (1986)
 Τιμητικό βραβείο (1986).
 Βραβείο Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Καννών, για το Οι νύχτες της Καμπίρια (1957).
 Βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν, για το Οι νύχτες της Καμπίρια (1957).

 Φιλμογραφία 
Έτος Πρωτότυπος τίτλοςΕλληνικός τίτλος Ρόλος 1946 PaisàΑυτοί που έμειναν ζωντανοί κοπέλα στις σκάλες 1948 Senza pietàΗ πόλη των οργίων Μαρτσέλα1950Luci del varietàΤα φώτα του βαριετέΜελίνα Αμούρ1951 Persiane chiuseΚλειστά παράθυρα Πίπο Sette ore di guai κόρη του Ρομολίνι Cameriera bella presenza offresi... Ερμελίντα 1952 Wanda, la peccatriceΒάντα, η ορφανή από αγάπη Ναντίνα Lo sceicco biancoΟ λευκός σεΐχης Καμπίρια, πόρνη Europa '51Δεν σε είχα απατήσει Τζουλιέτα Il romanzo della mia vitaΤο ρομάντσο της ζωής μου Πάολα 1953 Ai margini della metropoli Τζίνα Ίλαρι 1954 Donne proibiteΑπαγορευμένες γυναίκες Ροζίτα Cento anni d'amore100 χρόνια έρωτα γειτόνισσα στο πίσω παράθυρο Via Padova 46Δολοφόνος για κλάματα Ιρένε La StradaΛα στράντα Τζελσομίνα 1955 Buonanotte... avvocato! Κάρλα Σάντι Il bidoneΣκιές του υποκόσμου Ίρις 1957 Le notti di CabiriaΟι νύχτες της Καμπίρια Μαρία Καμπίρια Τσεκαρέλι 1958 FortunellaΦορτουνέλα Νάντα Ντιοταλέβι (Φορτουνέλα) 1959 Nella città l' infernoΓυναίκες της αμαρτίας Λίνα Jons und Erdme Έρντμε 1960 Das kunstseidene MädchenΤα δάκρυα κυλούν μετά τα μεσάνυχτα Ντόρις Πούτσκε 1965 Giulietta degli spiritiΗ Ιουλιέτα των πνευμάτων Τζουλιέτα Μπολντρίνι 1966 Scusi, lei è favorevole o contrario?Στοπ! Είστε υπέρ ή κατά του διαζυγίου; Άννα 1967 Non stuzzicate la zanzaraΞεφάντωμα με την Παβόνε Μαρία Χριστίνα, μητέρα της Ρίτας 1969 The Madwoman of ChaillotΗ τρελή του Σαγιό Γκαμπριέλ 1985 Perinbaba Περινμπάμπα 1986 Ginger & FredΤζίντζερ και Φρεντ Αμέλια Μπονέτι (Τζίντζερ) 1991 Aujourd'hui peut-être... Μπερίγ

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 Τζουλιέτα Μασίνα στο RAI

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νάστρο ντ' Αρτζέντο