Τάγαρις

Το Tάγαρις, νεοελλ.:Τάγαρης, είναι ένα Βυζαντινό οικογενειακό όνομα. Ο Οίκος των Τάγαρι άκμασε τον 14ο αι.  Η οικογένεια ήταν ταπεινής καταγωγής, αλλά κατάφερε να ανεβάσει τη θέση της μέσω της στρατιωτικής υπηρεσίας και των ευνοϊκών γάμων. Αν και αρχικά ήταν Ορθόδοξοι, δύο εξέχοντα μέλη έγιναν Ρωμαιοκαθολικοί. 

Το όνομα προέρχεται από το ταγάριον, μονάδα ξηρού μέτρου,  ίση περίπου με το ένα όγδοο του μοδίου ή πέντε Ρωμαϊκές λίβρες (δηλ. 1 ταγάριον = 1,6 κιλά). 

Ο πρώτος γνωστός Τάγαρις ήταν ο Γεώργιος, τον οποίο αναφέρει ο Μανουήλ Φιλής σε ένα ποίημα. Πιθανότατα έζησε στις αρχές του 14ου αι. Το πρώτο εξέχον μέλος της οικογένειας ήταν ο Μανουήλ Τάγαρις, ο οποίος ανήλθε στον βαθμό των μεγάλων Στρατοπεδαρχών και ήταν κυβερνήτης της Φιλαδέλφειας το 1309–27.  Έκανε δύο σημαντικούς γάμους: ο πρώτος του γάμος ήταν με μία γυναίκα από τους Οίκους των Δουκών και των Μονομάχων.  Μέσω του δεύτερου γάμου του με τη Θεοδώρα, κόρη του Ιβάν Ασέν Γ΄ της Βουλγαρίας και της Ειρήνης Παλαιολογίνας, κόρης του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Μιχαήλ Η΄, συνδέθηκε με τις άρχουσες οικογένειες των Ασέν και των Παλαιολόγων. 

Ο Μανουήλ είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον Γεώργιο, ο οποίος ανέβηκε στο ίδιο αξίωμα με τον πατέρα του.  Ο Γεώργιος καταγράφεται ότι είχε μία ανιψιά, που παντρεύτηκε έναν Μονομάχο. Μπορεί επίσης να διατήρησε τη στενή σχέση τού πατέρα του με τη Φιλαδέλφεια.  Ένας άλλος Τάγαρις, ο Παύλος Παλαιολόγος Τάγαρις, μπορεί να ήταν γιος είτε του Μανουήλ, είτε του Γεωργίου, αλλά παρόλο που πήρε το όνομα Παλαιολόγος, δεν είναι σαφές εάν είχε σχέση με τη Θεοδώρα.  Ο Μανουήλ είχε επίσης τουλάχιστον μία κόρη από την πρώτη του γυναίκα, που παντρεύτηκε έναν Ταρχανειώτη. 

Κατά τους εμφυλίους πολέμους του 14ου αι., η οικογένεια Τάγαρι ήταν πιστοί. Ο Μανουήλ υποστήριξε τον βασιλεύοντα Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ ενάντια στον πρωτοεμφανιζόμενο εγγονό του Ανδρόνικο Γ΄ κατά τον εμφύλιο πόλεμο των ετών 1321-1328 και ο Γεώργιος υποστήριξε τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο ενάντια στον επαναστάτη Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό κατά τον εμφύλιο πόλεμο του 1341-1347. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η οικογένεια ευνοούσε στενούς δεσμούς με τις Καθολικές δυνάμεις της Δύσης. Ο Γεώργιος φαίνεται ότι ασπάστηκε τον Καθολικισμό αργά στη ζωή του. Ο αδελφός του Παύλος ήταν Καθολικός προκαθήμενος για ένα διάστημα. 

Η τελευταία αναφορά της οικογένειας γίνεται το 1400, όταν η Άννα Λασκαρίνα Ταγαρίνα άσκησε μήνυση ενώπιον του δικαστηρίου του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Η οικογένεια δεν εμφανίζεται στις ιστορικές πηγές αμέσως μετά. 

 Σημειώσεις 

 Πηγές 
 Moffatt, Ann; Tall, Maxeme, eds. (2012). Constantine Porphyrogennetos - The Book of Ceremonies. Leiden: E. J. Brill.
 Nicol, Donald (1970). "Philadelphia and the Tagaris Family". Neo-Hellenika. 1: 9–17.


Κατηγορία:Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα