Αντιαθλητική συμπεριφορά

Η αντιαθλητική συμπεριφορά (που ονομάζεται επίσης αναξιόπιστη συμπεριφορά ή ανέντιμη απάτη ή κακό αθλητικό πνεύμα ή κακή αθλητική συμπεριφορά ή αντι-φερ-πλέι) είναι ένα σφάλμα ή αδίκημα σε πολλά αθλήματα που παραβιάζει τους γενικά αποδεκτούς κανόνες αθλητικού πνεύματος και της συμπεριφοράς των συμμετεχόντων. Παραδείγματα είναι η λεκτική προσβολή ή ο χλευασμός αντιπάλου ή αξιωματούχου του αγώνα, ο υπερβολικός πανηγυρισμός μετά από μια σημαντική φάση ή η προσποίηση τραυματισμού. Οι επίσημοι κανόνες πολλών αθλημάτων περιλαμβάνουν μια γενική διάταξη σύμφωνα με την οποία οι συμμετέχοντες ή ολόκληρη η ομάδα μπορεί να τιμωρηθεί ή να τιμωρηθεί με άλλο τρόπο για αντιαθλητική συμπεριφορά.

 Παραδείγματα σε διάφορα αθλήματα 
Στο αμερικανικό ποδόσφαιρο, η αντιαθλητική συμπεριφορά οδηγεί σε ποινή από απόσταση 14 μέτρων, η οποία επιβάλλεται μετά την ολοκλήρωση του παιχνιδιού. Όταν αυτό συμβαίνει μετά από παιχνίδι με σκορ, οι 15 γιάρδες υπολογίζονται στο λάκτισμα. Οι καταστάσεις που μπορεί να επισύρουν μία τέτοια ποινή περιλαμβάνουν υπερβολικούς πανηγυρισμούς μετά από φάσεις, συχνά με τη συμμετοχή στηριγμάτων ή πολλών παικτών ή με την εμπλοκή σε χλευασμό εναντίον ενός αντιπάλου, τη σκόπιμη αφαίρεση του κράνους από έναν παίκτη οπουδήποτε στον αγωνιστικό χώρο κατά τη διάρκεια ή μεταξύ των φάσεων ή αν ένας αναπληρωματικός εγκαταλείψει τον πάγκο της ομάδας κατά τη διάρκεια ενός αγώνα . Η αντιαθλητική συμπεριφορά μπορεί επίσης να οδηγήσει στην αποβολή παικτών ή αξιωματούχων από το παιχνίδι, εάν η συμπεριφορά κριθεί κατάφωρη, όπως η επαφή με αξιωματούχους του παιχνιδιού. Στο NCAA και το NFL, δύο αντιαθλητικά φάουλ οδηγούν στην αποβολή του παραβάτη.

Ο διαιτητής σηματοδοτεί αντιαθλητική συμπεριφορά κρατώντας τα χέρια του τεντωμένα με τις παλάμες στραμμένες προς τα κάτω. Οι προπονητές μπορούν επίσης να λάβουν ποινή αντιαθλητικής συμπεριφοράς για κοροϊδία, διαφωνία ή κατάχρηση των αξιωματούχων, μία από τις λίγες φορές που οι ενέργειες ενός προπονητή μπορούν να τιμωρηθούν εκτός από τη σπάνια ποινή της απτά αθέμιτης πράξης . Ωστόσο, σε αντίθεση με τους παίκτες, οι προπονητές δεν μπορούν να αποκλειστούν για τη δεύτερη φορά.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ορισμός της αντιαθλητικής συμπεριφοράς επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει την παραβίαση πρωτοκόλλων που έχουν σχεδιαστεί για τον περιορισμό της εξάπλωσης του COVID-19 . Οι ποινές μπορεί να περιλαμβάνουν πρόστιμα, αναστολές ή ακόμη και απώλεια επιλογών για το ντραφτ  εκτός από την τυπική ποινή των 15 μέτρων για τον ένοχο.

Στο καναδικό ποδόσφαιρο, η αντιαθλητική συμπεριφορά καλύπτεται από δύο ποινές. Οι μη βίαιες παραβάσεις συνιστούν φάουλ για απρεπή συμπεριφορά και επισύρουν μόνο ποινή 9 μέτρων. (Τα κλειστά πρωταθλήματα αμερικανικού ποδοσφαίρου, λόγω του μικρότερου γηπέδου, ορίζουν επίσης ποινή 9 μέτρων για αντιαθλητική συμπεριφορά. ) Το τραχύ παιχνίδι είναι το φάουλ που αποκαλείται για αντιαθλητική βίαιη συμπεριφορά- επισύρει ποινή 23 μέτρων, τη μεγαλύτερη σε όλο το γήπεδο του αμερικανικού ποδοσφαίρου.

Στο ποδόσφαιρο ομοσπονδίας, ο όρος "αντιαθλητική συμπεριφορά" χρησιμοποιείται πιο συχνά, καθώς είναι ένας από τους λόγους που απαριθμούνται στο νόμο 12 των νόμων του παιχνιδιού για τους οποίους μπορεί να δοθεί κίτρινη κάρτα . Ερμηνεύεται ευρέως, συνηθέστερα για την επιβολή κυρώσεων για φάουλ που είναι πιο σοβαρά από τα περισσότερα, αν και κάτω από το επίπεδο που θα άξιζε μία κόκκινη κάρτα . Άλλα παραδείγματα είναι οι υπερβολικοί πανηγυρισμοί γκολ (π. χ. αφαίρεση της φανέλας) και η προσομοίωση ενεργειών που αποσκοπούν στην εξαπάτηση του διαιτητή ( βουτιές ).

Στην καλαθοσφαίριση, ένα τέτοιο παράπτωμα τιμωρείται με τεχνική ποινή σε αντίθεση με το προσωπικό φάουλ. Η τεχνική ποινή είναι παρόμοια με την προειδοποίηση, καθώς δύο τέτοια φάουλ συνεπάγονται αποβολή, αν και η κατάφωρη συμπεριφορά θα αξιολογηθεί αμέσως με δύο διαδοχικές τεχνικές ποινές ή, σε μία τουλάχιστον περίπτωση, με μία.

Στην αντισφαίριση, μία τέτοια συμπεριφορά χαρακτηρίζεται ως "παραβίαση του κώδικα". Παραδείγματα περιλαμβάνουν την κατάχρηση ρακέτας (σκόπιμη ρίψη της ρακέτας ή χρήση της για να χτυπήσει ένα αντικείμενο εκτός της μπάλας), την κατάχρηση μπάλας (σκόπιμο χτύπημα ή ρίψη της μπάλας στις κερκίδες εκτός κανονικού παιχνιδιού) ή σκόπιμη φωνή κατά τη διάρκεια ενός πόντου για να αποσπάσει την προσοχή του αντιπάλου. Οι ποινές ποικίλλουν ανάλογα με τους διοργανωτές του αγώνα ή του τουρνουά και συνήθως ξεκινούν με μία προφορική προειδοποίηση για την πρώτη παράβαση και απώλεια ενός πόντου, ενός παιχνιδιού ή ενός αγώνα για επιπλέον παραβάσεις.

Στο κρίκετ, μία τέτοια συμπεριφορά θεωρείται ότι παραβιάζει το "πνεύμα του παιχνιδιού". Το προοίμιο των Νόμων του Κρίκετ  αναφέρονται ορισμένες ενέργειες που μπορεί να παραβιάζουν το πνεύμα του κρίκετ. Λεπτομερέστερος κατάλογος (μαζί με τις κατάλληλες κυρώσεις) παρατίθεται στον Κώδικα Συμπεριφοράς Κρίκετ του ICC . Δεδομένου ότι η καλή συμπεριφορά στο κρίκετ θεωρείται παραδοσιακά ως απαραίτητη προϋπόθεση ενός τζέντλεμαν για την ιστορική ιδιότητα του παιχνιδιού ως "παιχνίδι των κυρίων", έχει οδηγήσει στη ρήση "It's not cricket", μια φράση της αγγλικής γλώσσας που σημαίνει αντιαθλητική συμπεριφορά στον αθλητισμό, στις επιχειρήσεις ή στη ζωή γενικότερα. Υπάρχει σημαντική συζήτηση σχετικά με το αν το έλκηθρο θα πρέπει να θεωρηθεί ως "αντιαθλητική συμπεριφορά" και να απαγορευτεί λόγω αρκετών υψηλού προφίλ τιμωρητέων περιπτώσεων ρατσιστικής και λεκτικής βίας κατά τη διάρκεια διεθνών αγώνων. Οι υποστηρικτές έχουν υποστηρίξει ότι το sledging προοριζόταν να είναι πνευματώδες και χιουμοριστικό και όχι προσωπική επίθεση στον αντίπαλο παίκτη.

Στο χόκεϊ επί πάγου, η αντιαθλητική συμπεριφορά ορίζεται στον Κανόνα 75 του Βιβλίου Κανονισμών του NHL  ως εξής: "Οι παίκτες, οι τερματοφύλακες και το μη αγωνιζόμενο προσωπικό του συλλόγου είναι υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά τους ανά πάσα στιγμή και πρέπει να προσπαθούν να αποτρέπουν την ανάρμοστη συμπεριφορά πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά το παιχνίδι, εντός ή εκτός του πάγου και σε οποιοδήποτε μέρος του παγοδρομίου. Οι διαιτητές μπορούν να επιβάλουν ποινές σε οποιοδήποτε από τα παραπάνω μέλη του προσωπικού της ομάδας για την παράλειψη αυτή" Ένας παίκτης μπορεί να λάβει ποινή δύο λεπτών για αντιαθλητική συμπεριφορά. Ασυνήθιστα για ένα ομαδικό άθλημα, οι διαπληκτισμοί, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν συνιστούν αντιαθλητική συμπεριφορά.

 Λακρός γηπέδου 
Ο ορισμός της αντιαθλητικής συμπεριφοράς του λακρός γηπέδου περιλαμβάνει γενικά την ίδια συμπεριφορά με άλλα αθλήματα, όπως η διαφωνία με τον αξιωματούχο για μια κλήση, η χρήση άσεμνης γλώσσας και ο χλευασμός ή η πρόκληση άλλων παικτών. Θεωρείται προσωπικό φάουλ σύμφωνα με τους κανόνες. Οι προπονητές και το μη αγωνιζόμενο προσωπικό μπορούν να υποστούν την ποινή αν εισέλθουν στον αγωνιστικό χώρο χωρίς την άδεια του αξιωματούχου (εκτός από περιπτώσεις όπου οι κανόνες το επιτρέπουν) ή αν χρησιμοποιήσουν υβριστικές εκφράσεις προς τους αξιωματούχους. Εάν η συμπεριφορά συνεχιστεί, μπορεί να ζητηθούν πρόσθετες παραβάσεις. Οι ποινές μπορεί να κυμαίνονται από ένα έως τρία λεπτά, συνήθως μη αποδεσμεύσιμες- σε ορισμένες λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις που δεν περιλαμβάνουν καταχρηστική συμπεριφορά, όπως ο σκόπιμος χειρισμός της μπάλας κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, η επανειλημμένη διάπραξη του ίδιου τεχνικού σφάλματος ή η σκόπιμη καθυστέρηση της επιστροφής στον αγωνιστικό χώρο για να αποκτηθεί πλεονέκτημα, οι ποινές αυτές είναι αποδεσμεύσιμες.

Σύμφωνα με τους κανόνες για το λακρός παίδων/κορασίδων λυκείου, μία δεύτερη ποινή αντιαθλητικής συμπεριφοράς που δεν μπορεί να απαλειφθεί εναντίον του ίδιου παίκτη αποτελεί αυτόματη αποβολή . Ο παίκτης πρέπει να εκτίσει τρία λεπτά χωρίς δικαίωμα αποβολής στην περιοχή της ποινής- όταν λήξει αυτός ο χρόνος, ένας αναπληρωματικός παίκτης πρέπει να ξαναμπεί στο παιχνίδι στη θέση του. (Πρέπει να εγκαταλείψει τον χώρο του παιχνιδιού, εκτός εάν δεν υπάρχει προσωπικό του σχολείου για να επιβλέπει, οπότε περιορίζεται στον πάγκο για το υπόλοιπο του παιχνιδιού και η αποβολή του/της αυξάνεται κατά ένα παιχνίδι.

 Μηχανοκίνητος αθλητισμός 
Στη Φόρμουλα 1, οι οδηγοί δείχνουν μία ασπρόμαυρη σημαία για αντιαθλητική οδήγηση. Για αντιαθλητική συμπεριφορά που συνέβη μετά τη λήξη του αγώνα ή εκτός αγώνα, χρησιμοποιείται η φράση "δυσφήμιση του αθλήματος", όπως σχετικά με τη χρήση των εντολών ομάδας ή όταν η FIA απέβαλε τον Αντρέα Μόντα Φόρμουλα το 1992.

Η ΝΑΣΚΑΡ έχει επίσης το τμήμα 12-4, το οποίο απαγορεύει ενέργειες που είναι "επιζήμιες για τους αγώνες στοκ καρ". Αυτή η διαδικασία εφαρμόστηκε κατά της Μάικλ Ουόλτριπ Ρέισινγκ, επειδή προφανώς εκμεταλλεύτηκε το σύστημα για να επιτρέψει στον οδηγό της, Μάρτιν Τρούεξ, Τζούνιορ να εισέλθει στο Κυνηγητό Κυπέλλου του 2013 . Ένα άλλο παράδειγμα ήταν όταν ο Μάρκος Αμπρόουζ και ο Κέισι Μίαρς τιμωρήθηκαν με πρόστιμο επειδή επιτέθηκαν ο ένας στον άλλον στην περιοχή των πιτ μετά τον αγώνα Τογιότα Όουνερς 400 του 2014 .

 Στήσιμο αγώνων 
Η αντιαθλητική συμπεριφορά περιλαμβάνει επίσης απόπειρες των παικτών για χειραγώγηση αγώνων, κατά τις οποίες οι ομάδες έχασαν σκόπιμα (ένα παιχνίδι που ρίχτηκε) ή πέτυχαν ισοπαλίες ή επιλεγμένα αποτελέσματα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν μία ευνοϊκότερη ομάδα σε μονά παιχνίδια ή μία υψηλότερη επιλογή στο ντραφτ.

 Δείτε επίσης 

 Μπόντιλαϊν
 Καταδολίευση
 Φάουλ (ομοσπονδιακό ποδόσφαίρο)
 Ύπουλο παιχνίδι
 Τρας-τοκ

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Ανάρμοστη συμπεριφορά
Κατηγορία:Αθλητικός πολιτισμός
Κατηγορία:Αθλητικές ποινές
Κατηγορία:Βία στον αθλητισμό
Κατηγορία:Απάτη στον αθλητισμό
Κατηγορία:Ορολογία που χρησιμοποιείται σε πολλαπλά αθλήματα
Κατηγορία:Αθλητικό πνεύμα