Βιτάλιος Μεδιολάνων

Ο Βιτάλιος (ιταλικά : Vitale ) (... - Μιλάνο, 555) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 552 μέχρι το θάνατό του. Τιμάτε από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ως άγιος επίσκοπος.

 Βιογραφία 
Υπάρχουν λίγες και αποσπασματικές πληροφορίες για τον επίσκοπο Βιτάλιο. Σύμφωνα με το Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium'''Catalogus Archiepiscoporum Mediolanensium , Monumenta Germaniae Historica, Scriptores, vol. VIII, Hannover 1848, p. 103., η επισκοπική του θητεία τοποθετείται μεταξύ εκείνων του Δάκιου, ο οποίος πέθανε μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουλίου 552Pietri, Prosopographie de l'Italie chrétienne, vol. I, p. 533., και του Αουσάνο. Ο ίδιος κατάλογος του αναθέτει 4 χρόνια θητείας και λέει ότι είναι τάφηκε στη βασιλική του Αγίου Βιταλίου. Παραδοσιακά η επισκοπική του θητεία ανατίθεται στα έτη 552-555Pius Bonifacius Gams, Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Leipzig 1931, pp. 795. Baldassare Oltrocchi, Archiepiscoporum Mediolanensium series historico-chronologica, vol. I, p. 176.

Σύμφωνα με την τάξη των επισκόπων που αναφέρεται σε αυτόν τον κατάλογο, ο Βιτάλιος ταυτίζεται με τον ανώνυμο Μιλανέζο επίσκοπο που αναφέρει ο Πάπας Πελάγιος Α΄  σε μια επιστολή που γράφτηκε τον Μάρτιο του 559 προς τον πατρίκιο Βαλεριανό της ΡαβένναςLanzoni, Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII, p. 1025., στην οποία ο ποντίφικας υπενθυμίζει τις συνθήκες του διορισμού και εκλογής του Μιλανέζου επισκόπου, που έλαβε χώρα όταν η Βενετία με την Ίστρια βρισκόταν ακόμη στα χέρια του βασιλιά των Οστρογότθων Τωτίλα. Αυτή η χρονολογική ένδειξη μας επιτρέπει να αποδείξουμε ότι ο Βιτάλιος έγινε επίσκοπος του Μιλάνου μεταξύ Φεβρουαρίου 502, εποχή κατά την οποία ο επίσκοπος Δάκιος τεκμηριώνεται για τελευταία φορά, και στις αρχές Ιουλίου του ίδιου έτους, όταν ο Τωτίλας πέθανε στο πεδίο της μάχης, νικημένος από τα βυζαντινά στρατεύματα. του Ναρσή. 

Στην επιστολή του, ο ποντίφικας θυμάται πώς ήταν ο ίδιος ο Βαλεριανός που εμπόδισε τον διορισμό του νέου επισκόπου του Μιλάνου πριν λάβει τη συγκατάθεση του βυζαντινού αυτοκράτορα. και ότι πάλι μέσω του έργου του ευγενούς πατρικίου ο εκλεκτός και ο ιεροθέτης του, ο επίσκοπος της Ακουειλίας Μακεδόνιος, μεταφέρθηκε στη Ραβέννα για την τελετή διορισμούPio Paschini, Le vicende politiche e religiose del territorio friulano da Costantino a Carlo Magno, p. 181..

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Giuseppe Antonio Sassi, Baldassarre Oltrocchi, Archiepiscoporum Mediolanensium series historico-chronologica, vol. I, Milano 1755, pp. 176-180
 Pio Paschini, Le vicende politiche e religiose del territorio friulano da Costantino a Carlo Magno (secc. IV-VIII)'', in «Memorie Storiche Forogiuliesi», anno VIII (1912), pp. 178-182
 Francesco Lanzoni, Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII (an. 604), vol. II, Faenza 1927, p. 1025
 Ernest Stein, Chronologie des métropolitains schismatiques de Milan et d'Aquilée-Grado, in «Zeitschrift für schweizerische Kirchengeschichte = Revue d'histoire ecclésiastique suisse» 39 (1945), pp. 126-136
 Charles Pietri, Luce Pietri (ed.), Prosopographie chrétienne du Bas-Empire. 2. Prosopographie de l'Italie chrétienne (313-604), École française de Rome, vol. II, Roma 2000, pp. 2330-2331

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι