Κωνσταντίνος Κόρκας

Ο Κωνσταντίνος Κόρκας (9 Ιανουαρίου 1921 – 29 Μαΐου 2022) ήταν  Έλληνας αντιστράτηγος εν αποστρατεία και επίτιμος διοικητής της 1ης Στρατιάς. Ανέπτυξε έντονη πολεμική δράση και υπηρέτησε ως αξιωματικός στο ΝΑΤΟ και διοίκησε μεταξύ άλλων την 1η Στρατιά, ενώ ήταν ο πρώτος διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού. Για την στρατιωτική του δράση τιμήθηκε με πολλές ηθικές αμοιβές.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Γιος του Αθανασίου Κόρκα, ο Κωνσταντίνος Κόρκας γεννήθηκε στο χωριό Πουλίτσα Κορινθίας στις 9 Ιανουαρίου 1921. Ήταν έγγαμος με μία κόρη και διέμενε στο Νέο Ψυχικό Αττικής.

 Καριέρα 
Εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) το 1940, και με τους συμμαθητές του πρωτοετείς και την Πολεμική Σημαία της Σχολής, τον Μάιο του 1941 μετέβησαν στην Κρήτη και πολέμησαν τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές. Ακολούθως διέφυγε στη Μέση Ανατολή και συνέχισε τις σπουδές του στη ΣΣΕ, που δημιουργήθηκε εκεί, από την οποία και αποφοίτησε το 1943 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού (ΠΖ). Αποστρατεύτηκε το 1980 με το βαθμό του αντιστρατήγου και με τον τίτλο του «Επίτιμου Διοικητού της 1ης Στρατιάς».

Στη διάρκεια της 40ετούς σταδιοδρομίας του στον Ελληνικό Στρατό, υπηρέτησε ως αξιωματικός σε στρατηγεία του ΝΑΤΟ, ως Ακόλουθος Ενόπλων Δυνάμεων Βουκουρεστίου-Βουδαπέστης (1968-70), ως Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ (1977) και ως Γενικός Επιθεωρητής Στρατού (1979-80) διοίκησε: Τον 14 Λόχο Ορεινών Καταδρομών (1947 – 49), την Γ΄ Μοίρα Αμφιβίων Καταδρομών (1954 – 55), το 3ο Σύνταγμα Πεζικού «Ρίμινι» (1971 – 72), την ΧΙ (11η) Μεραρχία Πεζικού (1973 – 74), το Β΄ Σώμα Στρατού (1974-1976), το Δ΄ Σώμα Στρατού (1976), του οποίου υπήρξε ο πρώτος διοικητής, και την 1η Στρατιά.

Συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις της Κρήτης (1941), της Βορείου Αφρικής (1942-43), των νησιών του Αιγαίου και των Δωδεκανήσων (1943 – 45) και τέλος στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου πολέμου (1947 – 49), όπου και τραυματίσθηκε δύο φορές. Φοίτησε στις σχολές και κέντρα εκπαιδεύσεως του Όπλου του Πεζικού, στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών Μέσης Ανατολής, στις Σχολές Πεζικού Αγγλίας και ΗΠΑ, στη Σχολή Διοικήσεως και Επιτελών ΗΠΑ και στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Εθνικής Αμύνης.

Για τις συμμετοχές του αυτές στις προαναφερθείσες πολεμικές επιχειρήσεις, ο στρατηγός τιμήθηκε από την Πολιτεία με τις ακόλουθες ηθικές αμοιβές :

α. Προαγωγή «επ΄ ανδραγαθία επί του πεδίου της μάχης». β. Χρυσό Σταυρό Φοίνικα μετά Ξιφών. γ. Χρυσό Σταυρό Βασιλικού Τάγματος Γεωργίου Α΄. δ. Σταυρό Ταξιαρχών Βασιλικού Τάγματος Φοίνικος. ε. Σταυρός Ταξιαρχών Τάγματος Γεωργίου Α΄. στ. Έξι φορές με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας. ζ. Πολεμικό Σταυρό Β΄ Τάξεως. η. Επτά φορές με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως. θ. Τρεις φορές με το Μετάλλιο Εξαιρέτων πράξεων. ι. Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Β΄ Τάξεως ια. Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως. ιβ. Αναμνηστικό Μετάλλιο Πολέμου 1940 – 41. ιγ. Αναμνηστικό Μετάλλιο Πολέμου 1941 – 45 ιδ. Βρετανικό Μετάλλιο Ανδρείας 1944 ιε. Ανώτατο Παράσημο Εθνικής Αξίας της Γαλλίας.

Ως Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ και ΓΕΠΣ πρότεινε τη μεταφορά της τέφρας του αείμνηστου ιδρυτή του «Ιερού Λόχου» Συνταγματάρχη Χρ. Τσιγάντε από την Αγγλία, όπου πέθανε και είχε θαφτεί, στην Ελλάδα, όπου και τοποθετήθηκε στο Μνημείο του Ιερού Λόχου, που αναγέρθηκε στο Πεδίον του Άρεως. 

Απεβίωσε σε ηλικία  101 ετών στις 29 Μαΐου 2022.

Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες αιωνόβιοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς