Μαρί Λανγκ

Η Μαρί Λανγκ (Marie Lang) (8 Μαρτίου 1858 – 14 Οκτωβρίου 1934) ήταν Αυστριακή φεμινίστρια, θεοσοφίστρια και εκδότρια. Γεννημένη το 1858 στη Βιέννη, η Λανγκ μεγάλωσε σε ένα φιλελεύθερο σπίτι της ανώτερης μεσαίας τάξης. Αφού χώρισε από τον πρώτο της σύζυγο το 1884, παντρεύτηκε τον Έντμουντ Λανγκ και οι δυο τους φιλοξένησαν ένα επιδραστικό σουαρέ για πολιτικούς και διανοούμενους. Συμμετέχοντας στο γυναικείο κίνημα προς τα τέλη της δεκαετίας του 1880, έγινε γρήγορα μια ισχυρή ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Το 1893, μαζί με τις Ογκίστ Φίκερτ και Ρόζα Μαϊρέντερ, ίδρυσε την Allgemeiner Österreichischer Frauenverein (Γενική Αυστριακή Ένωση Γυναικών). Παρά τις διατάξεις στο Τμήμα 30 του νόμου, που διέπουν τις ενώσεις, οι οποίες απαγόρευαν την πολιτική ανάμειξη των γυναικών, οι τρεις φίλες χρησιμοποίησαν τα δίκτυά τους πολιτικών και διανοουμένων με επιρροή, για να πιέσουν για νομικές αλλαγές στους νόμους, που διέπουν τα πολιτικά δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών και υπέρ της ψήφου των γυναικών. Το 1898, ίδρυσε το γυναικείο περιοδικό Dokumente der Frauen ( Γυναικεία Έγγραφα), υπηρετώντας ως αρχισυντάκτρια του μέχρι το 1902.

Το 1902, η Λανγκ παρακολούθησε το συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καταργητών στο Λονδίνο και επισκέφτηκε τον οικισμό Πάσμορ Έντγουαρντς, και έγινε υπέρμαχη των προγραμμάτων κοινωνικής πρόνοιας. Όταν επέστρεψε στην Αυστρία, έδωσε διαλέξεις για το Frauenverein σχετικά με το κίνημα των εποικισμών και οργάνωσε την Οικιστική Οργάνωση Βιέννης, υπηρετώντας στο διοικητικό συμβούλιο μέχρι το 1909. Το 1901, ίδρυσε το Ottakring Settlement House, το οποίο χρησίμευε ως χώρος για τις γυναίκες να λαμβάνουν κοινωνικές υπηρεσίες. Συμμετέχοντας στην Επιτροπή για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών το 1905, εργάστηκε ενεργά, για να αλλάξει το Άρθρο 30 και να κερδίσει τα δικαιώματα ψήφου των γυναικών. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε σε ένα πολεμικό νοσοκομείο, κάνοντας σουηδική θεραπεία μασάζ. Ο σύζυγός της πέθανε το 1918 και μετά από δύο χρόνια αποσύρθηκε από τη δουλειά με την Οικιστική Οργάνωση, για να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά της. Τη θυμούνται ως μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες του γυναικείου κινήματος της αρχής του αιώνα στην Αυστρία. Η Οικιστική Οργάνωση, που ίδρυσε παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι το 2003 και πρωτοστάτησε σε πολλές κοινωνικές υπηρεσίες στην Αυστρία, όπως εκπαίδευση ενηλίκων, φροντίδα παιδιών και μητρότητας, προγράμματα καλοκαιρινής κατασκήνωσης και θεραπεία φυματίωσης.

 Νεανικά χρόνια 
εναλλ.=Portrait of a standing woman in Edwardian dress holding the arm of a standing bearded man.|αριστερά|μικρογραφία| Μαρί και Θίοντορ Κέχερτ, περίπου 1880–1884
Η Μαρί Καταρίνα Αουγκούστε φριντερίκε Βίσγκριλ γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1858 στη Βιέννη, πρωτεύουσα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, από την Έμιλι (το γένος Σολτς) και τον Καρλ Βίσγκριλ (επίσης γνωστός ως Καρλ Ματτίας Βίσγκριλ).   Η οικογένειά της ήταν μέρος της μικρής βιεννέζικης φιλελεύθερης ανώτερης μεσαίας τάξης.  Η μητέρα της ήταν ηθοποιός και ανιψιά του κωμικού Βένζελ Σολτς. Ο πατέρας της ήταν μάστορας,  υπέρμαχος της πολιτικής ελευθερίας, είχε υποστηρίξει τις Επαναστάσεις του 1848.  Ο Βίσγκριλ εκπαιδεύτηκε στο σπίτι από έναν δάσκαλο από το τοπικό γυμνάσιο. 

Το 1880 ή το 1881 η Βίσγκριλ παντρεύτηκε τον κοσμηματοπώλη της αυλής Θίοντορ Κέχερτ. Απέκτησαν έναν γιο, τον Έριχ, πριν χωρίσουν το 1884.   Όπως απαιτούσαν οι νομικές συμβάσεις της εποχής, έχασε την επιμέλεια του γιου της από τον Κέχερτ όταν χώρισαν, αλλά μητέρα και γιος παρέμειναν κοντά.  Κατά τη διάρκεια του γάμου, γνώρισε τον Έντμουντ Λανγκ,  έναν Εβραίο δικηγόρο,  που ήταν κουνιάδος του Θίοντορ, μέσω του γάμου του Χάινριχ Κέχερτ με τη Μέλανι Λανγκ.  Το 1885 η Βίσγκριλ και ο Έντμουντ απέκτησαν έναν γιο, τον Χάινζ, και παντρεύτηκαν αμέσως μετά. Μετά το γάμο τους, ο Έντμουντ ασπάστηκε τον Προτεσταντισμό.  Το 1886, οι Λανγκς απέκτησαν έναν δεύτερο γιο, τον Έρβιν,  ο οποίος θα γινόταν ζωγράφος αργότερα και θα παντρευόταν τη χορεύτρια Γκρέτε Βίζενταλ. 

 Καριέρα 
Η οικογένεια Λανγκ συμμετείχε σε μεγάλο βαθμό στην κουλτούρα των σαλονιών της Βιέννης και φιλοξενούσε συγκεντρώσεις καλλιτεχνών και πολιτικών στο σπίτι τους σχεδόν κάθε βράδυ.  Παραθέρισαν επίσης με μια ομάδα φίλων στο Γκρίντσινγκ στο Schloß Belle Vue,  γνωστό ως το μέρος όπου ο Σίγκμουντ Φρόυντ βίωσε το όνειρό του, την ένεση της Ίρμα.  Το ζευγάρι δημιούργησε επίσης μια θεοσοφική ομάδα μελέτης με τον Φρέντερικ Εκστάιν και τον Φραντς Χάρτμαν. Το 1888, γνώρισαν τον Ρούντολφ Στάινερ, έναν φιλόσοφο, και τον μύησαν στη θεοσοφική λογοτεχνία, καθώς και στη φίλη του Λανγκ, Ρόζα Μάιρεντερ.  Και οι δύο γυναίκες θα είχαν επιρροή στην ανάπτυξη του Στάινερ και αυτός και η Μάιρεντερ θα συνέχιζαν την αλληλογραφία για πολλά χρόνια.  Ο Στάινερ σχολίασε ότι η Λανγκ ήταν η ψυχή του κύκλου και ότι ήταν η προσωπικότητά της και το ενδιαφέρον της για τη θεοσοφία, που ενθάρρυναν τη συμμετοχή μελών της ομάδας με πολύ διαφορετικές απόψεις.  Η φιλοξενία της επεκτάθηκε στον συνθέτη Χούγκο Βολφ, τον οποίο φρόντιζε στο σπίτι της για πολλές εβδομάδες κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1880, η Λανγκ μυήθηκε στο γυναικείο κίνημα από τους φίλους της, Ογκίστ Φίκερτ και Μάιρεντερ. Γρήγορα έγινε μια από τις πιο εξέχουσες ακτιβίστριες για τα δικαιώματα των γυναικών της εποχής της.  Το 1891, γεννήθηκε η κόρη της Λανγκ, Λίλιθ, για την οποία η Μάιρεντερ θα χρησίμευε ως νονά.  Το 1893, η Allgemeiner Österreichischer Frauenverein (Γενική Αυστριακή Ένωση Γυναικών) ιδρύθηκε από τους Λανγκ, Φίκερτ και Μάιρεντερ, ως μία από τις ριζοσπαστικές οργανώσεις στο βιεννέζικο γυναικείο κίνημα.    Περισσότερο παρόμοια με οργανώσεις που αναπτύχθηκαν για εργαζομένους παρά με ομάδες γυναικών της μεσαίας και ανώτερης τάξης, οι οποίες επικεντρώθηκαν στη φιλανθρωπία, το Frauenverein υποστήριξε τα δικαιώματα της εργατικής τάξης στην απασχόληση, την εκπαίδευση και τη νομική προστασία των φτωχών, και κατάργηση των νόμων που ρυθμίζουν την πορνεία.   Παρά το Άρθρο 30 του Vereinsgesetz (ο νόμος που καθόριζε δημόσιους κανόνες για ιδιωτικές ενώσεις), το οποίο απαγόρευε στις γυναίκες να συμμετέχουν στην πολιτική,   ο Φίκερτ, ο οποίος ηγήθηκε της οργάνωσης, είχε ειδικά στόχο να επηρεάσει την πολιτική.  Χρησιμοποιώντας τα προσωπικά τους δίκτυα και τους δεσμούς τους με πολιτικούς, οι Φίκερτ, Λανγκ και Μάιρεντερ  πίεσαν για αλλαγές στους νόμους για την πορνεία, για κατάργηση των νόμων που απαιτούσαν την αγαμία των γυναικών δασκάλων και ενθαρρύνοντας την υποστήριξη για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών.  Η Λανγκ υποστήριξε επίσης τη θέσπιση νομοθεσίας για την προστασία των ανύπαντρων μητέρων και των νόθων παιδιών τους.   Η Frauenverein έγινε «μία από τις πιο σημαίνουσες γυναικείες οργανώσεις στη fin-de-siècle Βιέννη, αλλάζοντας το πρόσωπο της πολιτικής και της κοινωνίας για τις γυναίκες». 
εναλλ.=Title page of a feminist journal|μικρογραφία| Dokumente der Frauen, 1901
Η Λανγκ ήταν υποστηρίκτρια των καλλιτεχνών, που ήταν γνωστοί ως Αποσχιστές της Βιέννης (Ζετσεσιονισμός), με επικεφαλής τον Γκούσταβ Κλιμτ. Οι μοντερνίστριες καλλιτέχνες και οι φεμινίστριες συνήθως υποστηρίζονταν από μορφωμένη διανόηση και παρόλο που δεν τους επετράπη να συμμετάσχουν στις συναντήσεις των Αποσχιστών, οι φεμινίστριες είδαν τους δεσμούς με το καλλιτεχνικό κίνημα, καθώς αμφισβήτησαν και αυτές ξεπερασμένες αξίες.  Η Λανγκ συνέκρινε τα έργα αρχιτεκτόνων όπως ο Άντολφ Λος και ο Γιόζεφ Μαρία Όλμπριχ, τους μουσικούς όπως ο Γκούσταβ Μάλερ, τους ζωγράφους όπως ο Κλιμτ και σκηνογράφους όπως ο Άλφρεντ Ρόλερ ως εκφράσεις ελευθερίας στην απόρριψη της πατριαρχίας από τις φεμινίστριες. 

Το 1898, μαζί με τον Φίκερτ και την Μάιρεντερ, η  Λανγκ συνίδρυσαν τα   Dokumente der Frauen ( Γυναικεία Έγγραφα), ως το όργανο τύπου του Frauenverein για να απηχήσει την καλλιτεχνική επανάσταση των Αποσχιστών. Το περιοδικό παρείχε ένα πολιτιστικό και πολιτικό φόρουμ στο οποίο οι γυναίκες μπορούσαν να εκφράσουν τις απόψεις τους για την ανάγκη για κοινωνική αλλαγή.  Η Λανγκ υπηρέτησε ως αρχισυντάκτης, προσελκύοντας άλλους συγγραφείς, ενώ ο Φίκερτ και η Μάιρεντερ έγραψαν άρθρα για το περιοδικό.  Το 1899, ο Φίκερτ και η Λανγκ έπεσαν έξω οικονομικά και τόσο αυτή όσο και η Μάιρεντερ  εγκατέλειψαν τις εκδόσεις. Η Λανγκ συνέχισε να δημοσιεύει το Dokumente der Frauen μέχρι το 1902, όταν δεν υπήρχαν πλέον διαθέσιμα κεφάλαια, για να το διατηρήσουν στην παραγωγή.  Υπηρέτησε επίσης στην επιτροπή τύπου του  (Ομοσπονδία Αυστριακών Γυναικείων Οργανώσεων). 

Το 1898, η Λανγκ επιλέχθηκε ως εκπρόσωπος  Frauenverein στο συνέδριο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καταργητών, που θα πραγματοποιηθεί στο Λονδίνο.  Η Έλσε Φέντερν ζήτησε από τη Λανγκ να μελετήσει το κίνημα των εποικισμών ενώ βρισκόταν στην Αγγλία.  Η Λανγκ επισκέφτηκε τον οικισμό Πάσμορ Έντουαρντς και εντυπωσιάστηκε με τον τρόπο που η οργάνωση εργαζόταν για την επίλυση κοινωνικών προβλημάτων. Παρέχοντας εγκαταστάσεις εκπαίδευσης αυτοβοήθειας και φροντίδας παιδιών, που ήταν ανήκουστες εκείνη την εποχή,   οι οικισμοί παρείχαν κοινωνικές υπηρεσίες, που είναι πλέον συνηθισμένες.  Όταν επέστρεψε στην Αυστρία, έδωσε διαλέξεις για το κίνημα των εποικισμών υπό την αιγίδα του Frauenverein .  Το επόμενο έτος, άρχισε να οργανώνει την ίδρυση της Οικιστική Οργάνωση Βιέννης.  Μεταξύ 1901 και 1909, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Οικιστικής Οργάνωσης,  υπό τον πρόεδρό του, Karl Renner . Το πρώτο έργο της Οικιστικής Οργάνωσης ήταν μια σχολική κουζίνα που λειτουργούσαν στο Brigittenau, αν και δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν ένα κατάλληλο κτίριο για στέγαση. 

Το 1901, η Λανγκ ίδρυσε το Ottakring Settlement House για να παρέχει βοήθεια σε εργαζόμενες γυναίκες.   Επέλεξε το Όττακρινγκ επειδή ήταν μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Βιέννης και υπήρχε ανάγκη για εναλλακτική στέγαση στις ανθυγιεινές κατοικίες στις οποίες ζούσαν οι περισσότεροι εργάτες.  Προσέλαβε τους αποσχιστές σχεδιαστές Γιόζεφ Χόφμαν, Κόλομαν Μόζερ και Ρόλλερ, για να αναδιαμορφώσουν μια παλιά ζυθοποιία.  Ο Φέντερν χρησίμευσε ως αρχηγός της εγκατάστασης, αλλά δεν μπόρεσε να δημιουργήσει κοινόχρηστες κατοικίες όπως στην Αγγλία.  Αντίθετα, ο Οίκος Όττακρινγκ χρησίμευσε ως ο πρώτος χώρος συγκέντρωσης κοινωνικών υπηρεσιών στην Αυστρία που δεν χρηματοδοτήθηκαν από φιλανθρωπικούς σκοπούς. Χωρίς δεσμούς με πολιτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις, έναντι μικρής αμοιβής, οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από υγειονομική περίθαλψη για έγκυες γυναίκες και παιδιά, παιδικό σταθμό για τη φροντίδα των εργαζομένων μητέρων, εκπαίδευση μεικτών φύλων, μαθήματα μαγειρικής και κοινωνικές βραδιές με μουσικές παραστάσεις ή διαλέξεις . 
εναλλ.=Photograph of a group of women surrounded by policemen during a women's suffrage demonstration in Vienna|μικρογραφία| 1913 Διαδήλωση για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών στο Όττακρινγκ
Η Λανγκ διορίστηκε για να υπηρετήσει στην επιτροπή Τύπου του Διεθνούς Συμβουλίου των Γυναικών το 1903 και το 1904, παρακολούθησε το Συνέδριο του Βερολίνου, από το οποίο δημιουργήθηκε η Διεθνής Συμμαχία για το Γυναικείο Ψήφο .  Εκείνη τη χρονιά, ο γιος της Λανγκ, Χάιντς, αυτοκτόνησε μετά από έναν αποτυχημένο έρωτα με τη Λίνα Λος, σύζυγος του Αδόλφου. Ο Άρτουρ Σνίτσλερ έγραψε ένα θεατρικό έργο,  (Ο Λόγος) βασισμένος στα τραγικά γεγονότα, που οδήγησαν στο θάνατο του Χάιντς.   Ο θάνατός του είχε βαθιά επίδραση στη Λανγκ και για ένα διάστημα μείωσε τη συμμετοχή της στο γυναικείο κίνημα, πιστεύοντας ότι, καθώς είχε αποτύχει ως μητέρα να προστατεύσει τον γιο της, δεν είχε το δικαίωμα να συμβουλεύει άλλες γυναίκες .   Ο Χάιντς απέκτησε έναν γιο, τον Καρλ Φρίντριχ «Πέτερ» (1904–1947), ο οποίος γεννήθηκε μετά θάνατον από την Ίντα Ομπερντόρφερ. Η Λανγκ πήρε το παιδί και το μεγάλωσε. 

Το 1905, ιδρύθηκε η Επιτροπή για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών  ( )  . Την ίδια χρονιά υπέβαλαν αναφορές και στα δύο σώματα του Κοινοβουλίου και το 1907 υπέβαλαν αναφορά με 4.000 υπογραφές για την κατάργηση του νόμου που απαγορεύει τις γυναικείες πολιτικές οργανώσεις.  Η Λανγκ εκπροσώπησε την Επιτροπή ως εκπρόσωπος της Αυστρίας στο 4ο συνέδριο της Διεθνούς Συμμαχίας για την Ψήφισμα των Γυναικών το 1908, που πραγματοποιήθηκε στο Άμστερνταμ και έδωσε μια έκθεση για τις δραστηριότητές τους.  Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Λανγκ εργάστηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο, που δημιουργήθηκε στο Γυμνάσιο Akademisches, εκτελώντας σουηδική θεραπεία μασάζ. Διεξήγαγε επίσης πολλές ιδιωτικές διαβουλεύσεις, για να βοηθήσει τις γυναίκες να βρουν βοήθεια και υποστήριξη.   Ο Έντμουντ πέθανε στις 6 Απριλίου 1918,  και αργότερα το ίδιο έτος, στις 12 Νοεμβρίου, οι γυναίκες κέρδισαν το προνόμιο στην Αυστρία.  Για δύο χρόνια η Λανγκ συνέχισε να εργάζεται ενεργά στο Οικία Όττακρινγκ  και στη συνέχεια αποσύρθηκε για να αφιερώσει το χρόνο της στην οικογένειά της. 

 Θάνατος και κληρονομιά 
Η Λανγκ πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 1934 στο Άλτμυνστερ,   όπου ζούσε στη λίμνη Τράουνσιι με τον μεγαλύτερο γιο της Έριχ Κέχερτ.  Τη θυμούνται ως μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες στο γυναικείο κίνημα της Αυστρίας στις αρχές του αιώνα.  Η Οικιστική Οργάνωση της Βιέννης, την οποία ίδρυσε, πρωτοστάτησε στην εκπαίδευση ενηλίκων, τη φροντίδα παιδιών και μητρότητας, προγράμματα θερινής κατασκήνωσης και θεραπείας φυματίωσης στην Αυστρία  και λειτούργησε μέχρι το 2003,  αν και πολλά από τα αρχικά της προγράμματα έγιναν κρατικές υπηρεσίες .  Το 2012, η οδός Marie-Lang-Weg (οδός Μαρί Λανγκ) της αφιερώθηκε στο Μπλαουστάιν της Γερμανίας  και το 2016 ένας δρόμος με το ίδιο όνομα στην περιοχή Φλόριντσντορφ της Βιέννης, κοντά στο  (Έργα Φυσικού Αερίου Λεοπολντάου), ονομάστηκε προς τιμήν της.  

Η κόρη της Λανγκ, Λίλιθ παντρεύτηκε τον Έμιλ φον Φόρστερ, γιο του αρχιτέκτονα Έμιλ Ρίττερ φον Φόρστερ. Οι γιοι του ζευγαριού Χάιντς φον Φόερστερ έγιναν διάσημος φυσικός στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο Ούζι Φόρστερ ήταν ένας μουσικός, που εισήγαγε την τζαζ στην Αυστρία. Η Λίλιθ άφησε τα οικογενειακά της έγγραφα, τα οποία προστατεύονται από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μνημείων, στο Wiener Privatbesitz (Βιεννέζικη Ιδιωτική Συλλογή). 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 





 and 

Κατηγορία:Αυστριακοί φεμινιστές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις