Γουαϊμάρος Α΄ του Σαλέρνου

Ο Γουαϊμάρος Α΄ (Guaimar, Waimar, Gaimar, ή Guaimario ) (π. 855 – 901) από τον Οίκο των Νταουφεριδών, ήταν πρίγκιπας του Σαλέρνο από το 880, όταν ο πατέρας του μπήκε στο μοναστήρι του Μόντε Κασίνο τον Αύγουστο. 

 Βιογραφία 
Οι γονείς του ήταν ο πρίγκιπας Γουαϊφέρος και η Λαντελάικα, κόρη του Λάντο Α΄ κόμη της Κάπουα. Από το 877 συνδέθηκε με τον πατέρα του στο θρόνο, μία πρακτική που είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη δυναστεία και συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της ανεξαρτησίας του Σαλέρνο το 1078.

Ήρθε στη βοήθεια του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού αυτοκράτορα της Φραγκίας εναντίον των Σαρακηνών το 877, αλλά ο Κάρολος Β΄ δεν πολέμησε, πριν φύγει από την Ιταλία. Οι Σαρακηνοί εγκαταστάθηκαν στην Αγρόπολη το 881 και απείλησαν το ίδιο το Σαλέρνο. Εκτός από τους Σαρακηνούς, ο Γουαϊμάρος έπρεπε επίσης να πολεμήσει τον δούκα-επίσκοπο Αθανάσιο της Νάπολης, ο οποίος κυβερνούσε την Κάπουα, τεχνικά υποτελής του Σαλέρνο. Το 886 ταξίδεψε με τον Λάντο Β΄ κόμη της Κάπουα στην Κωνσταντινούπολη και δήλωσε υποτέλεια (homage), επιστρέφοντας το 887 με τον τίτλο του πατρικίου από τον Aυτοκράτορα. Έλαβε μ;iα ομάδα μισθοφόρων και επέστρεψε για να αποκρούσει την απειλή των Σαρακηνών.

Το Μπενεβέντο είχε περιέλθει στον Ρωμαικό/Βυζαντινό έλεγχο εκείνη την εποχή και ο Γκουάιμρ παντρεύτηκε την Ίτα των Γουιδονιδών, κόρη του Γουίδων Β΄ του Σπολέτo και αδελφή του Γουίδων Δ΄ του Σπολέτου. Ο Γουίδων Δ΄, με τη βοήθεια του πρίγκιπα, κατέκτησε εκ νέου το Μπενεβέντο το 895, αυξάνοντας το κύρος του Γουαϊμάρος, τον οποίο προσφέρθηκε να κάνει αντιβασιλέα του Μπενεβέντο. Δεν είναι βέβαιο αν ο Γουαϊμάρος δέχτηκε, αλλά προσπάθησε να δολοφονήσει τον διιοικητή (gastald) τού Αβελίνο, τον Αντελφέριο, και αιχμαλωτίστηκε με τη σύζυγό του, είτε ήταν αντιβασιλιάς είτε όχι. Ο Γουίδων Δ΄ έπρεπε να έλθει και να πολιορκήσει την πόλημ για να τον σώσει. Επέστρεψε στο Σαλέρνο ατιμασμένος.

Το 893 ο Γουαϊμάρος είχε κάνει τον ομώνυμο γιο του Γουαϊμάρος Β΄, συγκυβερνήτη, και ήταν αυτός που κυβερνούσε το Σαλέρνο όταν έλειπε ο πρεσβύτερος Γκουαϊμάρ Α΄. Μετά την επιστροφή του πρεσβύτερου πρίγκιπα, μία Ναπολιτανική φατρία στην πόλη, υποστηριζόμενη από τον Αθανάσιο, επαναστάτησε, αλλά οι δύο Γουαϊμάρος τοην κατέβαλαν και ο πρεσβύτερος, όπως ο πατέρας του πριν από αυτόν, αποσύρθηκε (ή αναγκάστηκε από τον γιο του) σε ένα μοναστήρι, το Σαν Μάσιμο, που ίδρυσε ο Γουαϊφέρος, το 900 ή το 901, και απεβίωσε αμέσως μετά. Τα χρονικά της βασιλείας του τον περιγράφουν με δεσποτικούς όρους και δεν φαίνεται να ήταν δημοφιλής, παρά τη μεταγενέστερη δημοτικότητα τού ονόματός του στη δυναστεία που είχε ιδρύσει ο πατέρας του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίτα των Γουιδονιδών, κόρη του Γουίδων Β΄ δούκα του Σπολέτο και είχε τέκνο:
 Γουαϊμάρος Β΄ απεβ. 946, πρίγκιπας του Σαλέρνο.

 Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso – Guglielmo da Forlì . Ρώμη, 2003.
 Lexikon des Mittelalters VIII.1932

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου