Βασιανός

Ο Βασιανός, λατιν.: Vassianus (απεβ. 316 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, τον οποίο ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ κανόνισε να νυμφευτεί την ετεροθαλή αδελφή του, Αναστασία.  Το 314 ο Κωνσταντίνος Α΄ ήλπιζε να ανυψώσει τον Βασιανό στον αυτοκρατορικό βαθμό του Καίσαρα, αλλά ο συναύγουστος τού Κωνσταντίνου Α΄ στην Ανατολή Λικίνιος αντιτάχθηκε επιτυχώς στην κίνηση.  Σύμφωνα με το Anonymus Valesianus, ένα λατινικό χρονικό που συντάχθηκε κατά την ύστερη αρχαιότητα, αργότερα ο Βασιανός κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά τού θρόνου και εκτελέστηκε από τον Κωνσταντίνο Α΄. 

 Βιογραφία 
Η επιλογή του Βασιανού πιθανότατα πρέπει να γίνει κατανοητή υπό το φως τού γεγονότος, ότι ο αδελφός του Βασιανού, Σενέσιο, ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος στην υπηρεσία του Λικινίου, συναδέλφου του Κωνσταντίνου Α΄ στην Ανατολή, και έτσι αυτός ο γάμος ενίσχυσε τον δεσμό μεταξύ των δύο Αυγούστων.

Τον επόμενο χρόνο, το 316, ο Κωνσταντίνος Α΄ έστειλε τον ετεροθαλή αδελφό του Ιούλιο Κωνστάντιο στον Λικίνιο στο Σίρμιον, με την πρόταση να αναβιβάσει τον Βασιανό στον βαθμό του Καίσαρα και με εξουσία στην Ιταλία. Ο Λικίνιος αρνήθηκε να αναγνωρίσει το διορισμό. Επιπλέον, είπε στον Σενέσιο να επικοινωνήσει με τον αδελφό του και να τον βάλει να σκοτώσει τον Κωνσταντίνο Α΄, να πάρει τα όπλα και να κατακτήσει την Ιταλία για τον Λικίνιο. Η συνωμοσία ανακαλύφθηκε According to Eusebius of Caesarea (Vita Constantini, 1.47.1), Constantine discovered the assassination plot thanks to a vision sent by God. και ο Βασιανός συνελήφθη και θανατώθηκε. Ο Κωνσταντίνος Α΄ ζήτησε από τον Λικίνιο να τού παραδώσει τον Σενέσιο, αλλά ο Λικίνιος αρνήθηκε και ανέτρεψε τα αγάλματα του συναδέλφου του στην Ήμονα, στα σύνορα μεταξύ των δύο σφαιρών επιρροής. Αυτά τα γεγονότα οδήγησαν στο ξέσπασμα των εχθροπραξιών μεταξύ τού Κωνσταντίνου Α΄ και τού Λικινίου, ένα επεισόδιο εμφυλίου πολέμου γνωστό ως bellum Cibalense.

Πρόσφατες προσωπογραφικές μελέτες υποδηλώνουν, ότι ο Bασιανός και ο Σενέσιο ήταν μέλη των οικογενειών των Aνικίων και των Nummii Albini Seneciones . 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Πρωταρχικές πηγές 
 Origo Constantini, 5,14–15.
 Ευσέβιος Καισαρείας, Vita Constantini, 1.47.1
 Zosimus, Historia nea, II.18–20.

 Δευτερεύουσες πηγές 
 Charles Matson Odahl (2004). Constantine and the Christian Empire Routledge, σελ. 144.ISBN 0-415-17485-6
 0-521-07233-6 

Κατηγορία:Ύστεροι Ρωμαϊκοί Αυτοκρατορικοί πολιτικοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Δυναστεία του Κωνσταντίνου
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι