Ο γέρος και η θάλασσα (ταινία)

Ο γέρος και η θάλασσα (αγγλικά: The Old Man and the Sea) είναι Αμερικανική δραματική ταινία περιπέτειας του 1958 σε σκηνοθεσία Τζον Στέρτζες και σενάριο του Πίτερ Βιέρτελ, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Την παραγωγή έκανε ο Λέλαντ Χέιγουορντ, ενώ την διανομή ανέλαβε η Warner Bros.. Πρωταγωνιστεί ο Σπένσερ Τρέισι.

Η ταινία κέρδισε ένα βραβείο Όσκαρ, αυτό της Καλύτερης Μουσικής (Τιόμκιν) και ήταν επίσης υποψήφια για την Καλύτερη Έγχρωμη Φωτογραφία (Γουόνγκ Χάου) και τον Καλύτερο Α' Ανδρικό Ρόλο (Τρέισι).

 Πλοκή 

Ο Σαντιάγκο, είναι ένας Κουβανός φτωχός και ηλικιωμένος ψαράς που για 84 ημέρες έχει αποτύχει να πιάσει έστω κι ένα ψάρι.Τις πρώτες σαράντα μέρες είχε μαζί του ένα παιδί, τον Μανολίνο, τον οποίο ο πατέρας του έχει απαγορεύσει να συνοδεύει τον γέρο στη θάλασσα. Ο γέρος παρ' όλα αυτά δεν το βάζει κάτω και ξαναβγαίνει βγαίνει μόνος του με τη βάρκα για ψάρεμα. Την επόμενη, 85η ημέρα, κατορθώνει να πιάσει ένα ψάρι τεραστίων διαστάσεων, έναν ξιφία, το οποίο όμως δυσκολεύεται να το τραβήξει στην ξηρά, καθώς η μακροχρόνια παραμονή του στη θάλασσα τον έχει κουράσει. 

Ο γέρος αγωνίζεται δυο ολόκληρα μερόνυχτα να κρατήσει το ψάρι με την πετονιά του και στο τέλος πετυχαίνει να το νικήσει. Ωστόσο καταπονημένος όπως είναι, αδυνατεί να το ανεβάσει στη βάρκα, λόγω και του τεράστιου βάρους του ψαριού. Έτσι, αποφασίζει να το δέσει στο πλάι της βάρκας και ξεκινά το δρόμο της επιστροφής, κάνοντας όνειρα για μια θριαμβευτική επιστροφή στο χωριό του. Ωστόσο, η τύχη δεν είναι με το μέρος του γέρου. Η θάλασσα θα παίξει μαζί του ένα τελευταίο, άσχημο παιχνίδι, καθώς θα κάνουν την εμφάνιση τους οι καρχαρίες, που κατά τη διάρκεια της διαδρομής, θα κατασπαράξουν το μεγάλο ψάρι που έχει πιάσει ο Σαντιάγκο. 

Όταν τελικά φτάσει στο λιμάνι, το μόνο που έχει απομείνει να θυμίζει το κατόρθωμα του γερο-ψαρά είναι η μεγάλη άσπρη ραχοκοκαλιά του ξιφία. Η νύχτα βρίσκει τον Σαντιάγκο να ανηφορίζει από το λιμάνι προς την καλύβα του, κουβαλώντας το κατάρτι της βάρκας του. Το επόμενο πρωί εμφανίζεται ο Μανολίνο, που του φέρνει καφέ και μαζί κάνουν σχέδια για μελλοντικές ψαριές. Κατόπιν ο Σαντιάγκο αποκοιμιέται, ονειρευόμενος λιοντάρια που παίζουν στην παραλία. 

 Διανομή ρόλων 
 Σπένσερ Τρέισι - Ο Γέρος
 Φελίπε Πάζος τζούνιορ - Μανολίνο
 Χάρι Μπέλαβερ - Μάρτιν
 Ντον Ντάιμοντ - ιδιοκτήτης καφέ
 Ντον Μπλάκμαν - παλαιστής στην αρένα
 Τζόι Ρέι - τζογαδόρος
 Ρίτσαρντ Αλαμέντα - τζογαδόρος
 Τόνι Ρόζα - τζογαδόρος
 Κάρλος Ριβέρο - τζογαδόρος
 Ρόμπερτ Αλντερέτ - τζογαδόρος
 Ντον Αλβαράντο (χωρίς πιστώσεις) - σερβιτόρος

 Παραγωγή 
Ο Φρεντ Τσίνεμαν είχε αρχικά επιλεγεί να σκηνοθετήσει την ταινία, αλλά αποσύρθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Τζον Στέρτζες.  Ο προϋπολογισμός παραγωγής ήταν αρχικά 2 εκατομμύρια δολάρια, αλλά αυξήθηκε στα 5 εκατομμύρια δολάρια «σε αναζήτηση κατάλληλης τοποθεσίας για αλιεία».  Ο Στέρτζες την αποκάλεσε "τεχνικά την πιο ατημέλητη φωτογραφία που έχω κάνει ποτέ".

Σύμφωνα με τον παραγωγό Χέιγουορντ, ο Χέμινγουεϊ ήταν ευχαριστημένος με την ταινία και είπε ότι: είχε μια υπέροχη συναισθηματική ποιότητα και (ήταν) πολύ ευγνώμων και ευχαριστημένος με τη μεταφορά του υλικού του στην οθόνη. Πίστευε ότι ο Τρέισι ήταν υπέροχος ... η φωτογραφία ήταν εξαιρετική ... ο χειρισμός του ψαρέματος με τα μηχανικά ψάρια πολύ καλός. Είχε κάποιες μικρές αντιπάθειες ... αλλά συνολικά ήταν τρομερά ικανοποιημένος και ευχαριστημένος με αυτό. Curtis, James (2011). Spencer Tracy: A Biography. London: Hutchinson. pp. 744-745. The notes for this page attribute the quotation as follows: "Leland Hayward as reported to Jack L. Warner by Steve Trilling, 3/10/58, Jack Warner Collection, University of Southern California." Ο Χέμινγουεϊ ήταν διαβόητος για την αντιπάθειά του για τις περισσότερες κινηματογραφικές προσαρμογές των ιστοριών του, και το 1959, διαφώνησε σιωπηρά με την εκτίμηση του Χέιγουορντ, δηλώνοντας ότι η μόνη προσαρμογή μιας από τις ιστορίες του που του άρεσε ήταν οι Δολοφόνοι. 

 Μουσική 
Ο βετεράνος συνθέτης Ντιμίτρι Τιόμκιν συνέθεσε και διηύθυνε τη μουσική για την ταινία. Η ηχογράφηση του σάουντρακ, έγινε με την Warner Brothers Studio Orchestra, το οποίο ηχογραφήθηκε στο αμφιθέατρο του Hollywood Post No. 43, American Legion, στο Χόλιγουντ. Το Billboard ανέφερε ότι η ακουστική στη American Legion ήταν «πολύ ανώτερη από τους περισσότερους χώρους στούντιο στο Χόλιγουντ και παρόμοια με αυτή των καλύτερων αιθουσών συναυλιών».  Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας της 21ης Απριλίου 1958, η Columbia πραγματοποίησε ανοιχτές συνεδρίες στο Legion Hall. Το σάουντρακ κυκλοφόρησε αργότερα τόσο σε στερεοφωνικό όσο και σε μονοφωνικό ήχο από την Columbia Records.

 Κυκλοφορία 
Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου 1959 στον κινηματογράφο "Αθηναία" στην Αθήνα.
 Υποδοχή 
Στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes η ταινία έχει αποδοχή 75%, με βάση 12 κριτικές.

Εχει περιγραφεί ως η «πιο κυριολεκτική, λέξη προς λέξη απόδοση γραπτής ιστορίας που έχει γυριστεί ποτέ». Το περιοδικό Time σημείωσε ότι «το σενάριο ακολουθεί το βιβλίο σχεδόν σε κάθε λεπτομέρεια», αλλά χαρακτήρισε το μυθιστόρημα ως μύθο «όχι πιο κατάλληλο για την οθόνη».

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Στάρτζες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιβίωσης
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κούβα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Περού
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν