Bombardier Inc.

μικρογραφία|Ένα Bombardier Global 6000 του 2015
μικρογραφία| 1952 Bombardier λεωφορείο χιονιού που εκτίθεται στο Μουσείο Εξερεύνησης στο Húsavík, Ισλανδία .
Η Bombardier Inc. είναι μια καναδική εταιρία κατασκευής τζετ . Ήταν επίσης παλαιότερα κατασκευαστής εμπορικών τζετ, οχημάτων δημόσιων μεταφορών, τρένων και οχημάτων αναψυχής, ενώ διασπάστηκε ως Bombardier Recreational Products. Η εταιρεία αρχικά παρήγαγε οχήματα χιονιού, με τα χρόνια επεκτάθηκε στις αεροπορικές, σιδηροδρομικές και δημόσιες επιχειρήσεις συγκοινωνίας.

Η Bombardier κατασκευάζει πολλές σειρές εταιρικών τζετ, τα Global 7500, Global Express, Challenger 600, Challenger 300 και Learjet 70/75 .

 Ιστορία 

 Bombardier Recreational Products 
Τον Ιανουάριο του 1934, μια χιονοθύελλα εμπόδισε τον Joseph-Armand Bombardier να φτάσει εγκαίρως στο πλησιέστερο νοσοκομείο για να σώσει τον δίχρονο γιο του, Yvon, ο οποίος πέθανε από σκωληκοειδίτιδα  που εξελίχθηκε σε περιτονίτιδα.

Ο Bombardier ήταν ένας μηχανικός που ονειρευόταν να κατασκευάσει ένα όχημα που θα μπορούσε να «επιπλέει στο χιόνι». Το 1935, σε ένα συνεργείο επισκευής στο Valcourt του Κεμπέκ, σχεδίασε και παρήγαγε το πρώτο snowmobile χρησιμοποιώντας ένα σύστημα κίνησης που ανέπτυξε που έφερε επανάσταση στα ταξίδια σε χιόνι και βαλτώδεις συνθήκες.

Το 1937, κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και πούλησε 12 από τα λεωφορεία χιονιού "B7" με 7 επιβάτες. Χρησιμοποιήθηκαν στο αγροτικό Κεμπέκ για να πηγαίνουν τα παιδιά στο σχολείο, να μεταφέρουν φορτίο, να παραδίδουν αλληλογραφία και ως ασθενοφόρα. Το 1941, ο Bombardier άνοιξε ένα εργοστάσιο στο Valcourt.

Το 1942, η L'Auto-Neige Bombardier Limitée ("Bombardier Snow Car Limited") ιδρύθηκε στο Valcourt .

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Κυβέρνηση του Καναδά εξέδωσε κανονισμούς για τον περιορισμό των δελτίων εν καιρώ πολέμου. Οι πελάτες της Bombardier έπρεπε να αποδείξουν ότι τα snowmobile ήταν απαραίτητα για τα προς το ζην για να αγοράσουν ένα. Στη συνέχεια, η εταιρεία στράφηκε στη βιομηχανία όπλων.

Το 1947, κατά τη διάρκεια μιας χιονοθύελλας στο Σασκάτσουαν, η εταιρεία έλαβε θετική κάλυψη από τον Τύπο όταν τα οχήματα χιονιού του στρατού προμήθευσαν απομονωμένους πύργους ραδιοεπικοινωνίας.

Το 1948, η κυβέρνηση του Κεμπέκ ψήφισε νόμο που απαιτούσε να καθαρίζονται όλοι οι δρόμοι από το χιόνι. Οι πωλήσεις της Bombardier μειώθηκαν σχεδόν κατά το ήμισυ μέσα σε ένα χρόνο. Ως εκ τούτου, ο Armand Bombardier αποφάσισε να διαφοροποιήσει την επιχείρησή του, αρχικά κατασκευάζοντας ιχνηλάτες εκχιονιστικές μηχανές ειδικά για χρήση σε δημοτικά πεζοδρόμια, αντικαθιστώντας οχήματα με άλογα και στη συνέχεια φτιάχνοντας οχήματα παντός εδάφους για τις βιομηχανίες εξόρυξης, πετρελαίου και δασοκομίας .

Τα μηχανήματα είχαν αφαιρούμενα μπροστινά σκι που μπορούσαν να αντικατασταθούν με μπροστινούς τροχούς για χρήση σε πλακόστρωτες ή σκληρές επιφάνειες, παρέχοντας έτσι μεγαλύτερη χρησιμότητα στα μεγάλα οχήματα χιονιού του. Το 1951, τα ξύλινα αμαξώματα αντικαταστάθηκαν με λαμαρίνα και αυτά τα οχήματα κινούνταν με επίπεδους εξακύλινδρους κινητήρες Chrysler και χειροκίνητα κιβώτια 3 ταχυτήτων.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η Bombardier επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη ενός snowmobile για 1 ή 2 επιβάτες. Μια σημαντική ανακάλυψη συνέβη το 1957 όταν η Bombardier ανέπτυξε μια μονοκόμματη χυτή ελαστική συνεχή τροχιά με αρκετή αντοχή για να παρέχει πρόσφυση στο χιόνι για ελαφριά οχήματα. Το όχημα ονομαζόταν «Ski-Dog» επειδή προοριζόταν να αντικαταστήσει το έλκηθρο σκύλου για κυνηγούς και παγιδευτές. Ωστόσο, το 1958, το " Ski-Doo " ζωγραφίστηκε κατά λάθος στο πρώτο πρωτότυπο και έγινε αμέσως το δημοφιλές όνομα.

Το κοινό σύντομα ανακάλυψε τη μεγάλη διασκέδαση των ταχέων οχημάτων που κάνουν ζουμ πάνω από το χιόνι, και ένα νέο χειμερινό σπορ γεννήθηκε, με κέντρο το Κεμπέκ. Τον πρώτο χρόνο, η Bombardier πούλησε 225 Ski-Doo. τέσσερα χρόνια αργότερα, πουλήθηκαν 8.210. Η Bombardier επιβράδυνε την προώθηση της γραμμής Ski-Doo για να την αποτρέψει από το να παραγκωνίσει άλλα προϊόντα της εταιρείας, ενώ εξακολουθεί να κυριαρχεί στη βιομηχανία χιονοστιβάδων  έναντι των ανταγωνιστών Polaris Industries και Arctic Cat .

Το 1963, η Roski δημιουργήθηκε στο Roxton Falls του Κεμπέκ ως κατασκευαστής σύνθετων εξαρτημάτων για το Ski-Doo. Στη δεκαετία του 1960 προστέθηκαν κινητήρες V-8.

Στις 18 Φεβρουαρίου 1964, ο J. Armand Bombardier πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 56 ετών. Μέχρι τότε επέβλεπε όλους τους τομείς λειτουργίας και έλεγχε το ερευνητικό τμήμα, κάνοντας μόνος του όλα τα σχέδια. Η νεότερη γενιά ανέλαβε, με επικεφαλής τους γιους και τους γαμπρούς του Αρμάν, αναδιοργανώνοντας και αποκεντρώνοντας την εταιρεία. Η εταιρεία υιοθέτησε απογραφή υπολογιστών, λογιστική και τιμολόγηση. Τα δίκτυα διανομής βελτιώθηκαν και αυξήθηκαν και αναπτύχθηκε ένα πρόγραμμα κινήτρων για το προσωπικό πωλήσεων. Εκείνο το έτος, μια έρευνα ταχυδρομήθηκε στους ιδιοκτήτες του Ski-Doo για να μάθουν πώς χρησιμοποιήθηκε το προϊόν. Ο Germain Bombardier, τον οποίο είχε καλλωπίσει ο πατέρας του, ανέλαβε την εταιρεία μετά το θάνατο του πατέρα του το 1964. Ωστόσο, παραιτήθηκε και πούλησε τις μετοχές του το 1966 μετά από μια διαφωνία με άλλα μέλη της οικογένειας. Ο Laurent Beaudoin, ο γαμπρός του ιδρυτή, έγινε στη συνέχεια πρόεδρος, θέση που κράτησε μέχρι το 1999.

 Γραμμές παραγωγής 

 Αεροπορία 
μικρογραφία|Το Bombardier Global Express Global 6000 προσγειώνεται στο διεθνές αεροδρόμιο του Μόντρεαλ
μικρογραφία| Bombardier C Series CS100 Flight Test Vehicle (FTV1) στο Mirabel
Το 1986, η Bombardier εξαγόρασε την Canadair έναντι 120 εκατομμυρίων δολαρίων Καναδά από την κυβέρνηση του Καναδά, αφού κατέγραψε τη μεγαλύτερη εταιρική απώλεια στην ιστορία του Καναδά.

Το 1989, η εταιρεία εξαγόρασε την Short Brothers .

Το 1990 εξαγόρασε τη Learjet. Το 1992, η εταιρεία εξαγόρασε την de Havilland Canada από την Boeing.

Το 1995, η εταιρεία ίδρυσε την Flexjet. Τον Δεκέμβριο του 2013, το τμήμα πουλήθηκε για 195 εκατομμύρια δολάρια.
δεξιά|μικρογραφία| Ένα Bombardier CSeries ( Airbus A220 ) σε ελβετικά χρώματα
Στις 29 Ιουνίου 2016, η Bombardier παρέδωσε το πρώτο αεροσκάφος CS100 της σειράς CS100 (τώρα ονομάζεται Airbus A220 ) στην Swiss International Air Lines . Η Air Canada έκανε παραγγελία για το αεροσκάφος μία ημέρα νωρίτερα.

Τον Απρίλιο του 2016, η Delta Air Lines έκανε παραγγελία για το αεροσκάφος. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2017, αφού η Boeing κατήγγειλε ότι η Bombardier πουλούσε το CS100 στη Delta Air Lines κάτω από το κόστος λόγω επιδοτήσεων από τις κυβερνήσεις του Καναδά και του Κεμπέκ, το Υπουργείο Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών πρότεινε δασμό 219% στο αεροσκάφος. Η καταγγελία της Boeing ανέφερε ότι τα αεροπλάνα CS100 πωλούνταν προς 19,6 εκατομμύρια δολάρια το καθένα, κάτω από το κόστος παραγωγής των 33,2 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Οι κυβερνήσεις του Καναδά και του Ηνωμένου Βασιλείου απείλησαν να σταματήσουν να παραγγέλνουν αεροσκάφη Boeing, καθώς η εταιρεία έθετε σε κίνδυνο τις θέσεις εργασίας στον τομέα της αεροδιαστημικής. Στις 26 Ιανουαρίου 2018 η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών ανέτρεψε τους δασμούς. Η Boeing δεν άσκησε έφεση.

Τον Ιούλιο του 2018, η Airbus απέκτησε μερίδιο 50,01% στη σειρά CS για ένα δολάριο Καναδά, με δυνατότητα να αποκτήσει το υπόλοιπο ποσοστό έως το 2024. Η Airbus κατασκεύασε μια δεύτερη γραμμή συναρμολόγησης CSeries στις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης A320 στο Mobile της Αλαμπάμα.

Τον Νοέμβριο του 2018, η εταιρεία ανακοίνωσε την πώληση του στροβιλοκινητήρα επιβατικού αεροσκάφους της σε θυγατρική της Viking Air. Ανακοίνωσε επίσης 5.000 απολύσεις.

Τον Μάρτιο του 2019, η εταιρεία πούλησε την επιχείρηση Business Aircraft Training στην CAE Inc. για 645 εκατομμύρια δολάρια. Η επιχείρηση περιελάμβανε προσομοιωτές πτήσης και συσκευές εκπαίδευσης για τις σειρές προϊόντων Bombardier Learjet, Challenger και Global.

Στις 25 Ιουνίου 2019, η Bombardier συμφώνησε με τη Mitsubishi Heavy Industries να πουλήσει το πρόγραμμα CRJ, μια συμφωνία αναμενόταν να κλείσει στις αρχές του 2020 με την επιφύλαξη της ρυθμιστικής έγκρισης. Η Bombardier θα διατηρήσει τις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης του Mirabel και θα παράγει το CRJ για λογαριασμό της Mitsubishi μέχρι να ολοκληρωθεί η τρέχουσα ανεκτέλεια παραγγελιών.

 Στρατός 
Η εταιρεία απέκτησε τα δικαιώματα του Volkswagen Iltis το 1981. Η παραγωγή σταμάτησε το 1989.

Όταν το UTDC εξαγοράστηκε η Bombardier το 1991, προστέθηκαν αρκετά στρατιωτικά προϊόντα:

UTDC 24M32 - Στρατιωτικά φορτηγά HLVW βασισμένα στο Steyr 91 (Percheron)

 Στρατιωτικά φορτηγά MLVW βασισμένα στο φορτηγό  M35 2-1/2 τόνων

Το 2003, η εταιρεία πούλησε το τμήμα της βιομηχανίας όπλων στον Καναδά. Η Military Aviation Services πωλήθηκε στην SPAR Aerospace . Τα προϊόντα χερσαίας βιομηχανίας όπλων που κατασκευάζονται από την Urban Transportation Development Corporation σταμάτησαν τη λειτουργία τους. 

 Σιδηροδρομικός εξοπλισμός 
δεξιά|μικρογραφία| Ένα τρένο MR-73 που φθάνει στο σταθμό Lucien-L'Allier, Φεβρουάριος 2009
Η εταιρεία διαφοροποιήθηκε στις σιδηροδρομικές μεταφορές μετά την ενεργειακή κρίση της δεκαετίας του 1970 που μείωσε τη ζήτηση για οχήματα χιονιού.

Το 1974, η εταιρεία έλαβε την πρώτη της παραγγελία – να κατασκευάσει τρένα MR-73 για τη Société de transport de Montréal για χρήση στο μετρό του Μόντρεαλ. Το 1975, η εταιρεία εξαγόρασε την Montreal Locomotive Works η οποία τελικά πωλήθηκε στη General Electric το 1988.

Το 2001, η Bombardier εξαγόρασε την Adtranz (DaimlerChrysler Rail Systems), κατασκευαστή τρένων που χρησιμοποιήθηκαν ευρέως σε όλη τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία, και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές σιδηροδρομικού τροχαίου υλικού στον κόσμο. Αυτό το τμήμα παρήγαγε το Bombardier Turbostar

Για τη σεζόν 2021 της Formula 1, ο Bombardier ήταν χορηγός της Aston Martin Cognizant F1 Team .

Η Bombardier ήταν ο κύριος χορηγός για τους Ben Rhodes και ThorSport Racing κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2021 NASCAR Camping World Truck Series Championship.

Παραπομπές

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών στον Καναδά
Κατηγορία:Κατασκευαστές μηχανοκίνητων οχημάτων