Β΄ Ιταλο-Λιβυκός Πόλεμος

Ο Β΄ Ιταλο-Λιβυκός Πόλεμος, ήταν μια ένοπλη σύγκρουση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια του ιταλικού αποικισμού της Λιβύης μεταξύ ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων (που αποτελούνταν κυρίως από αποικιακά στρατεύματα από τη Λιβύη, την Ερυθραία και τη Σομαλία) και ιθαγενών ανταρτών που συνδέονταν με το Τάγμα Ζενούσι. Ο πόλεμος διήρκεσε από το 1923 έως το 1932,Nina Consuelo Epton, Oasis Kingdom: The Libyan Story (New York: Roy Publishers, 1953), p. 126. όταν ο κύριος ηγέτης των Ζενούσι, Ομάρ αλ-Μουχτάρ, συνελήφθη και εκτελέστηκε.

Οι μάχες έλαβαν χώρα και στις τρεις επαρχίες της Λιβύης (Τριπολιτανία, Φεζάν και Κυρηναϊκή), αλλά ήταν πιο έντονες και παρατεταμένες στην ορεινή περιοχή Τζεμπέλ Αχντάρ της Κυρηναϊκής.The Second Italo-Senussi War http://countrystudies.us/libya/21.htm retrvd 2-1-20 Ο πόλεμος οδήγησε στους μαζικούς θανάτους των αυτόχθονων πληθυσμών της Κυρηναϊκής, που ανέρχονται συνολικά στο ένα τέταρτο του πληθυσμού της περιοχής των 225.000 κατοίκων. Τα εγκλήματα πολέμου περιελάμβαναν τη χρήση χημικών όπλων, την εκτέλεση παραδομένων μαχητών και τη μαζική δολοφονία αμάχων, ενώ οι Ζενούσι κατηγορήθηκαν για βασανιστήρια και ακρωτηριασμούς αιχμαλώτων Ιταλών Οι ιταλικές αρχές προχώρησαν σε βίαιες διώξεις 100.000 Βεδουίνων, πολλοί από τους οποίους παραδόθηκαν στη συνέχεια σε Ιταλούς αποίκους.

Η Ιταλία είχε καταλάβει τον στρατιωτικό έλεγχο της Λιβύης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου το 1912,Antonio De Martino.Tripoli italiana Societa Libraria italiana (Library of Congress). New York, 1911 αλλά η νέα αποικία εξεγέρθηκε γρήγορα, καταλαμβάνοντας μεγάλες εκτάσεις εδάφους οι τοπικές φυλές. Η σύγκρουση μεταξύ της Ιταλίας και των Ζενούσι–ένα φονταμενταλιστικό τάγμα– ξέσπασε σε μεγάλη βία κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι Ζενούσι στη Λιβύη ξεκίνησαν τη συνεργασία τους με τους Οθωμανούς εναντίον των ιταλικών στρατευμάτων. Κλιμάκωσαν τη σύγκρουση επιτιθέμενοι στις βρετανικές δυνάμεις στην Αίγυπτο.Ian F. W. Beckett. The Great War: 1914-1918. Routledge, 2013. P188.

Το 1917, η Ιταλία υπέγραψε τη Συνθήκη του Ακρόμα, η οποία αναγνώριζε την ανεξαρτησία της Λιβύης από τον ιταλικό έλεγχο.Melvin E. Page. Colonialism. Santa Barbara, California, USA: ABC-CLIO, 2003. P749. Το 1918, Τριπολιτάνοι αντάρτες ίδρυσαν την Τριπολιτανική Δημοκρατία, αν και η υπόλοιπη χώρα παρέμεινε υπό την ονομαστική ιταλική κυριαρχία. Η αντίσταση κατά της Ιταλίας συνεχίστηκε, έτσι ώστε το 1920, η ιταλική κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον ηγέτη των Senussi Sayid Idris ως Εμίρη της Κυρηναϊκής και να του παραχωρήσει αυτονομία. 

Ο πόλεμος ξεκίνησε με τις ιταλικές δυνάμεις να καταλαμβάνουν γρήγορα την έρημο της Σύρτης που χωρίζει την Τριπολιτανία από την Κυρηναϊκή. Χρησιμοποιώντας αεροσκάφη, μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς και καλή υλικοτεχνική οργάνωση, οι Ιταλοί μπόρεσαν να καταλάβουν 150.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους σε πέντε μήνες, διακόπτοντας τη φυσική σύνδεση που είχαν στο παρελθόν οι αντάρτες μεταξύ Κυρηναϊκής και Τριπολιτανίας. 

Παραπομπές

Κατηγορία:Ιταλική Λιβύη
Κατηγορία:Μεσοπόλεμος
Κατηγορία:Ιταλικός αποικισμός στην Αφρική