Παράξενο παιχνίδι (μυθιστόρημα)

Το Παράξενο παιχνίδι (γαλλικός τίτλος: Drôle de jeu) είναι μυθιστόρημα του Ροζέ Βαγιάν που εκδόθηκε το 1945 και διαδραματίζεται κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Αν και ο συγγραφέας δήλωσε ότι: «Δεν είναι ιστορικό μυθιστόρημα, (...) δεν είναι μυθιστόρημα για την Αντίσταση», το ιστορικό πλαίσιο και ουσιαστικό μέρος της ιστορίας είναι η Γαλλική Αντίσταση. Δημιουργός ενός χαρακτήρα που βλέπει τη ζωή ως ένα παράξενο παιχνίδι, ο Βαγιάν περιέγραψε την πολυπλοκότητα της ζωής των αντιστασιακών, με τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία της.

Το 1945 έλαβε το βραβείο Interallié (Διασυμμαχικό βραβείο).Το βραβείο Interallié είναι γαλλικό λογοτεχνικό βραβείο για έργα δημοσιογράφων που απονέμεται κάθε χρόνο από το 1930, τον Νοέμβριο.

 Περιεχόμενο 
Το βιβλίο διαδραματίζεται στο Παρίσι της κατοχής και περιγράφει την καθημερινότητα μιας μικρής ομάδας νεαρών αντιστασιακών, που την αποτελούν ο Μαρά, ψευδώνυμο του Φρανσουά Λαμπάλ, 36 ετών, αφηγητής και αρχηγός της ομάδας, ο Ροντρίγκ, ένας 21χρονος ρομαντικός και ο έφηβος Φρεντερίκ. Στη δράση εμπλέκονται, ανάμεσα στην ένοπλη αντίσταση και τις ρομαντικές περιπέτειες, η Κλοέ, η Ανί και η Ματίλντ «μια ψηλή, ελαφρώς ώριμη μελαχρινή», πρώην σύντροφος του Μαρά, μια όμορφη δηλητηριώδης γυναίκα με προβληματικές σχέσεις με Γερμανούς αξιωματικούς και συνεργάτες τους.

Το Παρίσι είναι κατειλημμένο, ο πληθυσμός υποφέρει από περιορισμούς στα τρόφιμα, αλλά υπάρχουν ακόμη χώροι, που είναι γνωστοί μόνο στους μυημένους, που επιτρέπουν να δειπνήσει κάποιος σχεδόν το ίδιο καλά όπως πριν από τον πόλεμο, αν έχει χρήματα. Ο κεντρικός χαρακτήρας Μαρά, ένα είδος φιλελεύθερου δανδή, πάντα άνετος, βαδίζει με ευελιξία και οδηγείται μαζί με τους άλλους σε ένα παράξενο παιχνίδι όπου ο θάνατος και η ερωτική αποπλάνηση αναμειγνύονται κυνικά. Ο Μαρά παίζει και το αναγνωρίζει. Η ίδια η ζωή είναι ένα παιχνίδι γι' αυτόν, μάλλον αστείο και αμφίδρομο, περίεργο όσο και αστείο, αλλά το παιχνίδι που παίζει με τα όπλα στο χέρι δεν είναι ασυμβίβαστο με τη σοβαρότητα του αγώνα ενάντια στον κατακτητή. 

Ο  Ροζέ Βαγιάν, αντιστασιακός ο ίδιος, γνωρίζει τέλεια και περιγράφει στο μυθιστόρημα τα μυστήρια της συνωμοτικής ζωής στη σκιά, τις μυστικές συναντήσεις, την απομόνωση των μελών των αντιστασιακών ομάδων για μέγιστη ασφάλεια, τα μηνύματα και τις αναφορές που μεταδίδονται στους ανωτέρους των αρχών, τα ψευδώνυμα και τα μυστικά καταλύματα, έναν ολόκληρο κόσμο μυστικότητας και παρανομίας.

Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια, που διαδραματίζονται σε πέντε μη συνεχόμενες ημέρες. Ο ρυθμός είναι ζωηρός και ελαφρύς, σε σχέση με το θέμα. Τα γεγονότα της κάθε ημέρας που αφηγείται ο Μαρά διανθίζονται με τις σκέψεις του ή αποσπάσματα από το ημερολόγιό του, μια ευκαιρία για τον Ροζέ Βαγιάν να αναπτύξει, με μεγάλη αίσθηση ισορροπίας, ψυχολογικούς ή πολιτικούς στοχασμούς και κυρίως διαλογισμούς για τα μεγάλα θέματα της ζωής, τη ζωή, τον θάνατο και τον έρωτα.

Ο συγγραφέας υποβάθμισε τα αυτοβιογραφικά στοιχεία του μυθιστορήματος, ωστόσο αυτά έχουν τεκμηριωθεί από βιογράφους του.

Το 1968 το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε κινηματογραφική ταινία.

 Ελληνική μετάφραση 

 Παράξενο παιχνίδι - ελλην. μετάφραση Ευδοκία Παπαγκίκα, εκδόσεις ΟΔΥΣΣΕΑΣ,  1979.

 Παραπομπές 


Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου