Πανδούλφος του Καπάτσο

Ο Πανδόλφος, Pandulf ή Paldolf  (απεβ. τον Ιούνιο του 1052) ήταν ο πρώτος Λομβαρδός κύριος (dominus)  του Καπάτσο στο πριγκιπάτο του Σαλέρνο.

 Βιογραφία 
Ήταν ο μικρότερος γιος του Γουαϊμάρος Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της δεύτερης συζύγου του Γκαϊτελγκρίμας. Γεννήθηκε τη δεκαετία του 1010. Το τέλος του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδερφού του, διαδόχου Ιωάννη Γ΄ το 1018, του επέτρεψε να κληρονομήσει την κυριότητα τού Καπάτσιo.Andrea Bedina, Guaimario [III], Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 60 (Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2003). Ένα έγγραφο του 1092 από το αβαείο της Λα Τρινιττά ντελα Κάβα, καταγράφει πώς η διαίρεση του πριγκιπάτου του Γουαϊμάρος Γ΄ έγινε οριστικά μεταξύ των γιων του το 1042, με τον μεγαλύτερο, Γουαϊμάρος Δ΄, να παίρνει το Σαλερνo, τον δεύτερο γιο του Γκυ να παίρνει το Σορέντo και στον Πανδόλφος έμεινε το Καπάτσιo.Joanna H. Drell, Kinship and Conquest: Family Strategies in the Principality of Salerno During the Norman Period, 1077–1194 (Ithaca: Cornell University Press, 2002), p. 109.

Ο Πανδόλφος ήταν νυμφευμένος με τη Θεοδώρα, κόρη του Γρηγορίου Β΄ κόμη του Τούσκουλου και επομένως ανιψιά του πάπα Βενέδικτου Θ΄.Andrea Bedina, Guaimario [IV], Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 60 (Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2003). Είχαν πέντε γιους: τους Γρηγόριο, Ιωάννη, Γουαϊμάρος, Γκίζουλφ και Γκυ και τουλάχιστον μία κόρη, τη Σικελγκάρντα ή τη Σικελγκάιτα.For a family tree, see Drell, pp. 218–19. Υπάρχει κάποια ασυμφωνία ως προς το πόσες φορές και με ποια παντρεύτηκε η τελευταία. Οι καταγεγραμμένοι σύζυγοί της είναι οι Νορμανδοί Αστσιτίνους του Σιτσιγκιάνο Drell 2002, p. 194. και ο Ρογήρος του ΣανΣεβερίνo. Μπορεί να είχε έναν παλαιότερο γάμο με τον Γοδεφρείδο της Mεντάνια.Drell 2002, p. 187. Οι απόγονοι του Πανδόλφος ήταν πολυάριθμοι, ανάμεσά τους ήταν οι Λομβαρδοί και Νορμανδοί άρχοντες της Tρεντανάρια, του Κορνέτo, της Φαζανέλα, του Nόβι και του Σαν Σεβερίνο.Drell 2002, p. 34.

Τον Ιούλιο του 1047 ο επίσκοπος Aμάτους του Πέστo  απάλλαξε από την επισκοπική εξουσία μία εκκλησία, που είχε κτίσει και ανήκε στον Πανδόλφος στο Καπάτσιo, αναγνώρισε το δικαίωμά της να κάνει βαπτίσεις και επιβεβαίωσε το δικαίωμα του Πανδόλφος να επιλέγει, εάν οι κληρικοί της εκκλησίας θα ήταν κοσμικοί ή μοναστικοί. Σε αντάλλαγμα γι' αυτά τα δικαιώματα στην εκκλησία του, ο Πανδόλφος πλήρωσε στον επίσκοπο έξι λίβρες αργύρου.Graham Loud, The Latin Church in Norman Italy (Cambridge University Press, 2007), p. 48. Ο Πανδόλφος είχε επίσης το μοναστήρι της Αγίας Σοφίας στο ίδιο το Σαλέρνο. Μετά το τέλος του, μετατράπηκε σε εκκλησία και είχε ερειπωθεί, όταν αποκτήθηκε από το Λα Τρινιτά ντελα Κάβα το 1100 Loud 2007, p. 58.

Ο Πανδόλφος δολοφονήθηκε μαζί με τον αδελφό του Γουαϊμάρος Δ΄ τον Ιούνιο του 1052. (Η ακριβής ημερομηνία δίνεται ποικιλοτρόπως ως 2, 3 ή 4 Ιουνίου). Ήταν τα θύματα μίας συνωμοσίας μεταξύ του ιππέων του Σαλέρνο, που προκλήθηκε από τους κόμητες του Tεάνo, υπέρ του Πανδόλφος Γ΄.Graham Loud, The Age of Robert Guiscard: Southern Italy and the Northern Conquest (Routledge, 2000), p. 117.

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς