Αντίπαπας Χριστόφορος

Ο Χριστόφορος διεκδίκησε τη θέση του πάπα από τον Οκτώβριο του 903 έως τον Ιανουάριο του 904  Αν και περιλαμβανόταν ως νόμιμος πάπας στους περισσότερους σύγχρονους καταλόγους παπών μέχρι το πρώτο μισό του 20ού αι., η φαινομενικά αντικανονική μέθοδος με την οποία απέκτησε το αξίωμα του πάπα οδήγησε στην απομάκρυνσή του από τον σχεδόν επίσημο κατάλογο των παπών, το Ποντιφικό Ημερολόγιο (Annuario Pontificio.). Ως εκ τούτου, θεωρείται πλέον αντίπαπας από την Καθολική Εκκλησία.

 Ζωή και αρχιερατεία 
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Χριστοφόρου. Η έλλειψη αξιόπιστων, συνεπών πηγών καθιστά δύσκολη τη δημιουργία μίας συνοπτικής βιογραφίας. Πιστεύεται ότι ήταν Ρωμαίος και ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Λέων. Ήταν καρδινάλιος-ιερέας τιτουλάριος του ναού του Αγίου Δαμάσου, όταν έγινε πάπας. Ο προκάτοχός του, Λέων Ε΄, καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε, πιθανότατα γύρω στον Οκτώβριο του 903. Καθώς πιστεύεται ότι ο Λέων Ε΄ απεβίωσε στη φυλακή, ο Χριστόφορος μπορεί να θεωρηθεί ως πάπας μετά το τέλος του. Ωστόσο, η αφήγηση του Αυξίλιου της Νάπολης λέει ότι ο πάπας Σέργιος Γ΄ δολοφόνησε τον Λέοντα Ε΄ και τον Χριστόφορο. Ένα ελληνικό έγγραφο του 11ου αι. Mon. Græca ad Photium pertinent., p. 160, ed. Joseph Hergenröther, Ratisbon, 1869. λέει ότι ο Χριστόφορος ήταν ο πρώτος πάπας που δήλωσε ότι το Άγιο Πνεύμα προήλθε «από τον Πατέρα και από τον Υιό ». Ωστόσο, το έγγραφο υποστηρίζει ότι ο Χριστόφορος έκανε αυτή την ομολογία στον Σέργιο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Τότε, όμως, ο Νικόλαος Μυστικός ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, καθιστώντας την αναφορά ιστορικά ύποπτη. (Ο Σέργιος Α΄ ήταν Πατριάρχης το 610-638 και ο Σέργιος Β' το 1001-1019 στην Κωνσταντινούπολη.)

 Εκθρονισμός 
Ο Χριστόφορος εκδιώχθηκε από τη θέση τού αντίπαπα από τον πάπα Σέργιο Γ' (904–911). Ο Χερμάνους Κοντράκτους υποστηρίζει ότι ο Χριστόφορος αναγκάστηκε να τελειώσει τις μέρες του ως μοναχός. Chronicle of Hermannus Contractus, ad an. 904. Ωστόσο, ο ιστορικός Ευγένιος Βουλγκάριος λέει ότι στραγγαλίστηκε στη φυλακή. Ernst Dümmler, Auxilius und Vulgarius (Leipzig, 1866), 160, 135.

 Νομιμότητα 
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Χριστόφορος ήταν νόμιμος πάπας, ανεξάρτητα από τα παράνομα μέσα με τα οποία φαίνεται ότι απέκτησε τον τίτλο. Το όνομά του περιλαμβάνεται σε όλους τους μεγάλους καταλόγους των παπών μέχρι τις αρχές του 20ού αι. Liber Pontificalis, II, ed. Duchesne; Watterich, Pontificum Romanorum Vitae, I; and Origines de l'Église romaine, I, par les membres de la communauté de Solesmes, Paris, 1836. Το πορτρέτο του φιγουράρει μεταξύ των άλλων ομοιωμάτων των παπών στη βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών στη Ρώμη και μεταξύ των τοιχογραφιών των παπών του 10ου αι. που ζωγραφίστηκαν τον 13ο αι. στους τοίχους της αρχαίας εκκλησίας του Σαν Πιέτρο α Γκράντο, έξω από την Πίζα. Αναγνωρίστηκε, εξάλλου, ως πάπας από τους διαδόχους του. Για παράδειγμα, επιβεβαιώνοντας τα προνόμια του Αβαείου του Κορμπί στη Γαλλία, ο Λέων Θ' ανέφερε τις προηγούμενες χορηγίες του Βενέδικτου και του Χριστόφορου. Philipp Jaffé, Regesta RR. Pont., I, n. 4212. Αυτό το προνόμιο είναι το μόνο από τις πράξεις του Χριστόφορου που σώζεται. Philipp Jaffé, Regesta RR. Pont., 3532, 2d ed. Ωστόσο, ο ίδιος δεν έχει θεωρηθεί ως νόμιμος πάπας από το πρώτο μισό του 20ου αιώνα και έχει διαγραφεί από το Annuario Pontificio, τη λίστα των Παπών.

 Δείτε επίσης 

 Παπική επιλογή πριν από το 1059

 Σημειώσεις 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: Πάπας Χριστόφορος

Κατηγορία:Αντίπαπες