Γιόχαν φον Παλαβιτσίνι

Ο Γιόχαν Μάργκραφ φον Παλαβιτσίνι (, 18 Μαρτίου 1848 – 4 Μαΐου 1941), ήταν ένας Αυστροούγγρος διπλωμάτης, που υπηρέτησε κυρίως ως πρεσβευτής στην Υψηλή Πύλη κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Γιόχαν φον Παλαβιτσίνι γεννήθηκε στην Πάντοβα στις 18 Μαρτίου 1848. Ήταν γόνος της παλιάς οικογένειας ευγενών Παλαβιτσίνι. Εισήλθε στην αυστροουγγρική υπηρεσία εξωτερικού μετά από σπουδές στο Έντενμπουργκ (που σήμερα ονομάζεται Σόπρον) και τη Βιέννη. Το 1871, στάλθηκε ως ακόλουθος στο Βερολίνο, το 1878 στο Παρίσι και το 1880 στο Λονδίνο. Το 1887 ήταν γραμματέας της πρεσβείας στο Βελιγράδι και το 1894 σύμβουλος στο Μόναχο πριν σταλεί στην Αγία Πετρούπολη την ίδια χρονιά. Διορίστηκε υπουργός στο Βουκουρέστι τον Ιανουάριο του 1899. 'Pallavicini János Markgraf von', Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950, vol. 7, Vienna, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1957, p. 303.

Στις 5 Οκτωβρίου 1906, ο μαρκήσιος Markgraf is sometimes translated as 'Margrave' in English. However, contemporary documents show that Markgraf von Pallavicini rather was referred to as a 'Marquis' φον Παλαβιτσίνι διορίστηκε πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας. Το 1911, ενήργησε προσωρινά ως υπουργός εξωτερικών κατά τη διάρκεια της ασθένειας του κόμη Λέξα φον Έρενταλ. 'Inside Story of a Big Upset at the Austrian Court', New York Times, 19 March 1911 Ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι θεωρούνταν ευρέως ένας από τους πιο σεβαστούς διπλωμάτες της Διπλής Μοναρχίας και είχε διαφορές με τον κόμη Λέξα φον Έρενταλ και πολλούς από τους νεότερους διπλωμάτες στο Ballhausplatz σε σχέση με το θέμα της προσάρτησης της Βοσνίας το 1908. William D. Godsey, Aristocratic Redoubt: The Austro-Hungarian Foreign Office on the Eve of the First World War, West Lafayette, Purdue University Press, 1999, p. 202.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι εργάστηκε με επιτυχία για να φέρει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων στον πόλεμο. Λόγω της μακρόχρονης θητείας του και ως πρύτανης του διπλωματικού σώματος στην Κωνσταντινούπολη, θεωρήθηκε ότι ασκούσε μεγάλη επιρροή στα τεκταινόμενα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο, ο ρόλος του σε σχέση με τη Γενοκτονία των Αρμενίων έχει συζητηθεί από ιστορικούς όλα αυτά τα χρόνια και του έχει ασκηθεί κριτική ότι δεν διαμαρτυρήθηκε αρκετά έντονα. Donald Bloxham writes for example: "While Wangenheim issued notes of diplomatic protest, and his successor Paul Wolff-Metternich, backed by the Foreign Office, made enough noise about the killings on Germany's behalf for the CUP to demand his removal from office, Pallavicini remained in situ throughout the war, preferring instead to have periodic 'friendly words' with the CUP leaders." (Donald Bloxham, The Great Game of Genocide: Imperialism, Nationalism, and the Destruction of the Ottoman Armenians, Oxford, Oxford University Press, 2005, p. 125) Οι αναφορές που έστελνε στη Βιέννη δείχνουν ξεκάθαρα ότι γνώριζε τη φύση της οθωμανικής πρωτοβουλίας και το γεγονός ότι επρόκειτο για «κεντρικά σχεδιασμένη και οργανωμένη εξόντωση». Vahakn N. Dadrian, The History of the Armenian Genocide: Ethnic Conflict from the Balkans to Anatolia to the Caucasus, Oxford, Berghahn Books, 1995, p. 424. For excerpts of Marquis von Pallavicini's reports, see Israel W. Charny (ed.), The Widening Circle of Genocide, New Brunswick, Rutgers State University, 1994, p. 102f. Ήδη τον Ιούνιο του 1915 έγραψε στη Βιέννη ότι «ο αρμενικός πληθυσμός ... όχι μόνο υποβάλλεται στη μεγαλύτερη δυστυχία αλλά και σε πλήρη εξόντωση (einer gänzlichen Ausrottung)». Israel W. Charny (ed.), op. cit., p. 102. Προς υπεράσπισή του, ωστόσο, τα αρχεία δείχνουν επίσης ότι διαμαρτυρήθηκε αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Christopher J. Walker notes that, "By the end of June Wangenheim and his Austro-Hungarian colleague, Count Johann Pallavicini, decided to act together. On 1 July Pallavicini told Talaat that the mass deportations 'seemed hardly justified'. [...] The Porte, however, typically for a government in the grip of a racial frenzy, did nothing to either Austrian or German requests. Pallavicini noted, 'Evidently there is a determination to render the Armenian element, which has become so suspect here, harmless once and for all'." (Christopher J. Walker, Armenia: The Survival of a Nation, London, Routledge, 2nd edn., 1990, p. 232f.)

Τον Απρίλιο του 1917, ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι αρνήθηκε ευγενικά την προσφορά του αυτοκράτορα Καρόλου Α΄ της Αυστρίας να γίνει υπουργός Εξωτερικών. 'Pallavicini János Markgraf von', op. cit..

Του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Στεφάνου το 1917  και διορίστηκε μέλος της Άνω Βουλής το 1927. 'Pallavicini János, őrgróf', Magyar Életrajzi Lexikon

Ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι πέθανε στο Πουζταραντβάνι στις 4 Μαΐου 1941.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 'Pallavicini János Markgraf von', Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950
 «Markgraf Janós von Pallavicini», Επίλυση προβλημάτων μέσω της δύναμης
 «Pallavicini János, őrgróf», Magyar Életrajzi Lexikon

Κατηγορία:Μάρτυρες της Γενοκτονίας των Αρμενίων
Κατηγορία:Οικογένεια Παλλαβιτσίνο
Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς
Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες
Κατηγορία:Αυστριακοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αυστροούγγροι διπλωμάτες
Κατηγορία:Αυστροούγγροι διπλωμάτες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου