Γιούζεφ Κοσακόφσκι (επίσκοπος)

Ο Γιούζεφ Καζίμιες Κόρβιν Κοσακόφσκι (πολωνικά: Józef Kazimierz Korwin Kossakowski) (16 Μαρτίου 1738 – 9 Μαΐου 1794), του οικοσήμου Σλεπόβρον, ήταν Πολωνός ευγενής (σλάχτα), επίσκοπος της Λιβονίας από το 1781, πολιτικός ακτιβιστής, συγγραφέας και υποστηρικτής της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

 Πρώιμη ζωή 
Ο Γιούζεφ Κοσακόφσκι ήταν αδελφός του χετμάνου Σίμον Μάρτσιν Κοσακόφσκι, του βοεβόδα Μίχαου Κοσακόφσκι και του καστελάνου Αντόνι Κοσακόφσκι. Έλαβε ιερές εντολές στις 17 Απριλίου 1763, αφού είχε σπουδάσει στο Βίλνιους και τη Βαρσοβία. Πρώτες θέσεις του στην Καθολική Εκκλησία ήταν κοσμήτορας στο Βόουπα  και ιερέας στο Βίλνιους.

 Καριέρα 
Στις 13 Μαρτίου 1775 έγινε βοηθός του επισκόπου του Βίλνιους (τιτουλάριος επίσκοπος της Γαλατίας), και στις 17 Σεπτεμβρίου 1781 έγινε επίσκοπος της Λιβονίας (πολωνικά: Inflanty). Τότε έγινε και διαχειριστής της επισκοπής της Κουρλάνδης. Είναι γνωστό ότι υπεξαίρεσε τεράστια ποσά από τα οικονομικά της Εκκλησίας και του δημοσίου. Από το 1787 έλαβε σταθερή σύνταξη από τη ρωσική πρεσβεία στην Πολωνία,Νόρμαν Ντέιβις, God's Playground: A History of Poland, Columbia University Press, 1984, , Google Prin, σελ. 397 όντας προστατευόμενος του Ρώσου πρέσβη, Ότο Μάγκνους φον Στάκελμπεργκ. Εκπροσώπησε τη ρωσική πλευρά στο Σέιμ και στα τοπικά Σέιμικ, συχνά δωροδοκώντας ή απειλώντας άλλους βουλευτές. Με την υποστήριξη του Στάκελμπεργκ διορίστηκε στο Μόνιμο Συμβούλιο (1782–1786). Στις 19 Δεκεμβρίου 1791, έγινε ο συνεπίσκοπος του Βίλνιους, μαζί με τον επίσκοπο Ιγκνάτσι Γιάκουμπ Μασάλσκι. Ο διορισμός του ως επίσκοπος ήταν μια ανταμοιβή για την υπηρεσία του στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ελέγχονταν από την Αυτοκράτειρα Αικατερίνη τη Μεγάλη, δεν συμβουλεύονταν τη Ρώμη και χρησίμευε τόσο για την επιβράβευση των πιστών της Ρωσίας στις κυριαρχίες τους, όσο και για την αύξηση του ελέγχου του ρωσικού κράτους στην Ρωμαιοκαθολική εκκλησία εκεί.Ντένις Τ. Νταν, The Catholic Church and Russia: Popes, Patriarchs, Tsars and Commissars, Μπέρλινγκτον (Βερμόντ) 2004, , Google Prin, σελ. 38

Το 1786, δημοσίευσε δύο μυθιστορήματα: Ksiądz Pleban (Ιερέας της Ενορίας), περιγράφοντας σε λογοτεχνική μορφή μια τέλεια ενορία της Εποχής του ΔιαφωτισμούΓέζι Κουοτσόφσκι, A History of Polish Christianity, Cambridge University Press, 2000, , Google Prin, σελ. 189 και Panicz gospodarz (Κύριος Κυβερνήτης). Ένα χρόνο αργότερα, έγραψε ένα άλλο μυθιστόρημα, το Obywatel (Πολίτης).Jan IJ. van der Meer, Literary Activities and Attitudes in the Stanislavian Age in Poland (1764-1795): A Social System?, Editions Rodopi B.V., 2002, , Google Prin, σελ. 41 Έχει επίσης μεταφράσει μερικά θεατρικά έργα από τα γαλλικά.Ángel-Luis Pujante and A. J. Hoenselaars, Four Hundred Years of Shakespeare in Europe, University of Delaware Press, 2003, , Google Prin, σελ. 62 Το 1791, έγραψε το μυθιστόρημα Czarownica (Μάγισσα).

 Υποστήριξη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας 
Ως ένθερμος υποστηρικτής και ένθερμος οπαδός των εντολών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Μεγάλης,Kłoczowski, ibid., Google Prin, σελ. 187 ήταν ένας από τους πολέμιους του Συντάγματος της 3ης Μαΐου 1791. Μαζί με τον αδερφό του, Σίμον, διοικούσε τις δυνάμεις της φιλορωσικής Συνομοσπονδίας της ΤαργκοβίτσαDaniel Stone, The Polish–Lithuanian State, 1386–1795, University of Washington Press, 2001, , Google Prin, σελ. 321 στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, όπου για ένα διάστημα που έγινε de facto ηγεμόνας του Δουκάτου (με τη βοήθεια του Ρωσικού Στρατού). Στον απόηχο του Πολέμου Πολωνίας-Ρωσίας του 1792, στο Σέιμ του Γκρόντνο που νομιμοποίησε το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, υποστήριξε ότι «Αν όχι η Ρωσία, αν όχι η Πρωσία, άρα τι; Θα θέλατε να σας αποβάλλουν στο κενό;».

 Φυλάκιση και εκτέλεση 
Στον απόηχο της Εξέγερσης της Βαρσοβίας τον Απρίλιο του 1794, μέρους της Εξέγερσης του Κοστσιούσκο, ο Κοσακόφσκι φυλακίστηκε από τους επαναστάτες. Λίγες μέρες πριν από την έναρξη της εξέγερσης, ο Κοσακόφσκι πρότεινε στα ρωσικά στρατεύματα να περικυκλώσουν τις εκκλησίες και να συλλάβουν όλους τους γνωστούς αντιφρονούντες. Αμέσως μετά, ο Γιαν Κλίνσκι, ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης, παρουσίασε έγγραφα που βρέθηκαν στα αρχεία της ρωσικής πρεσβείας σχετικά με το ότι ο Κοσακόφσκι ήταν στο ρωσικό μισθολόγιο. Οι περισσότεροι από τους πολίτες της Βαρσοβίας, των οποίων η υποστήριξη ήταν ζωτικής σημασίας για την εξέγερση, ζήτησαν να εκτελεστεί ο Κοσακόφσκι και άλλοι που διαπιστώθηκε ότι ενεργούσαν για λογαριασμό της Ρωσίας εναντίον της Κοινοπολιτείας. Η στάση τους επηρέασε το επαναστατικό Ποινικό Δικαστήριο και ο Κοσακόφσκι, μαζί με τον Γιούζεφ Άνκφιτς (αρχηγό του Μόνιμου Συμβουλίου) και τους χετμάνους Πιοτρ Οζαρόφσκι και Γιούζεφ Ζαμπιέουο, καταδικάστηκαν για προδοσία και καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό στις 9 Μαΐου.Davies, ibid., Google Prin, σελ. 540

Τον διαδέχθηκε ως επίσκοπος της Λιβονίας ο συγγενής του, Γιαν Νεπομούτσεν Κοσακόφσκι.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Πιοτρ Νιτέτσκι, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999, Βαρσοβία 2000 (πολωνικά)

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Απομνημονεύματα του Γιούζεφ Κοσακόφσκι (πολωνικά)

Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί γερουσιαστές της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)