Κισέλ

Το κισέλ (πολωνικά: kisiel, ρώσικα: кисель, λευκορωσικά: кісель, εσθονικά: kissell, φινλανδικά: kiisseli, λετονικά: ķīselis, λιθουανικά: kisielius, ουκρανικά: кисiль, λιβονικά: kīsõl) είναι ιξώδες πιάτο φρούτων, δημοφιλές ως επιδόρπιο και ως ποτό στη Βόρεια, Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.The Oxford Companion to Food (2014, ), σελ. 446Encyclopedia of Contemporary Russian Culture (2013, ), σελ. 73 Αποτελείται από τον ζαχαρούχο χυμό μούρων, όπως το μορς, αλλά γίνεται παχύρρευστο με άμυλο αραβοσίτου, άμυλο πατάτας ή μαραντία. Μερικές φορές προστίθεται κόκκινο κρασί ή φρέσκα ή αποξηραμένα φρούτα.

Το κισέλ μπορεί να σερβιριστεί είτε ζεστό είτε κρύο, μαζί με ζαχαρούχο κουάρκ ή πουτίγκα σιμιγδαλιού. Μπορεί επίσης να σερβιριστεί σε τηγανίτες ή με παγωτό. Εάν το κισέλ παρασκευάζεται με λιγότερο πυκνωτικό άμυλο, μπορείτε να καταναλωθεί ως ρόφημα - αυτό είναι συνηθισμένο στην Πολωνία, τη Ρωσία και την Ουκρανία.

 Ετυμολογία και ιστορία 
μικρογραφία|250x250εσ| Παρασκευή του κισέλ στο Μπέλγκοροντ Κιέφσκι. Μια μινιατούρα από το Χρονικό του Ραντζίβιουου.
Το όνομά του προέρχεται από μια σλαβική λέξη που σημαίνει «ξινός» (ρωσικό кислый kisly), μετά από ένα παρόμοιο παλιό σλαβικό πιάτο - ένα ζυμωτό χυλό αλευριού (ή μαλακό προζύμι) που παρασκευαζόταν από δημητριακά - συνήθως βρώμη, αλλά οποιοδήποτε σιτάρι, ακόμη και όσπρια όπως μπιζέλια ή φακές, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, αν και συνήθως τα φασόλια κισέλ δεν είχαν ζυμωθεί — και δεν είχαν τη γλυκύτητα των σύγχρονων παραλλαγών. Το κισέλ αναφέρεται για πρώτη φορά στο παλιό Ανατολικοσλαβικό Πρώτο Χρονικό, όπου υπάρχει μια ιστορία για το πώς έσωσε τη ρωσική πόλη Μπέλγκοροντ Κιέφσκι του 10ου αιώνα, που πολιορκήθηκε από Πετσενέγους νομάδες το 997. Όταν το φαγητό στην πόλη λιγόστεψε και άρχισε η πείνα, οι κάτοικοι της πόλης ακολούθησαν τη συμβουλή ενός γέρου, που τους είπε να φτιάξουν κισέλ από τα υπολείμματα σιτηρών και ένα γλυκό ποτό από το τελευταίο υδρόμελι που βρήκαν. Έπειτα γέμισαν ένα ξύλινο δοχείο με το κισέλ και ένα άλλο με το ρόφημα από υδρόμελι, έβαλαν αυτά τα δοχεία στις τρύπες στο έδαφος και έφτιαξαν δύο ψεύτικα πηγάδια πάνω τους. Όταν οι Πετσενέγοι πρεσβευτές ήρθαν στην πόλη, είδαν πώς οι κάτοικοι έπαιρναν το φαγητό από εκείνα τα «πηγάδια», και στους Πετσενέγους επετράπη ακόμη και να δοκιμάσουν το κισέλ και το ρόφημα από υδρόμελι. Εντυπωσιασμένοι από αυτό το σόου και τη γευσιγνωσία, οι Πετσενέγοι αποφάσισαν να άρουν την πολιορκία και να φύγουν, έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Ρουθήνιοι τρέφονταν μυστηριωδώς από την ίδια τη γη.The Russian Primary Chronicle, Laurentian Text. Μετάφραση και επιμέλεια από Samuel Hazzard Cross και Olgerd P. Sherbowitz-Wetzor. Cambridge, MA: The Mediaeval Academy of America, 1953, σελ. 122. Το κίσελ μεταφράζεται ως "χυλός" σε αυτή την έκδοση.

 Πολιτιστικές αναφορές 
Στα ρωσικά παραμύθια, η χώρα των θαυμάτων περιγράφεται ως η χώρα των «ποταμών γάλακτος και των όχθων κισέλ». Αυτή η έκφραση έγινε ιδίωμα στα ρωσικά για την ευημερούσα ζωή ή τον «επίγειο παράδεισο».

Μια άλλη φράση κοινή στη Ρωσία και την Πολωνία, «το έβδομο νερό μετά το κισέλ» (πολωνικά: siódma woda po kisielu, «σιούντμα βόντα πο κισιέλου»), χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν μακρινό συγγενή.

 Δείτε επίσης 

 Κομπόστα
 Κομπότ

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συνταγές 

 κισέλ με μήλο και κράνμπερι με γλυκόξινη κρέμα
 Συνταγή κισέλ μούρων
 κισέλ με κράνμπερι
 κισέλ με ζεστά κράνμπερι
 Καλοκαιρινό κισέλ με μπούρα και βασιλικό

Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Κατηγορία:Ρωσικά επιδόρπια
Κατηγορία:Λιθουανικά επιδόρπια
Κατηγορία:Σοβιετική κουζίνα
Κατηγορία:Εσθονική κουζίνα
Κατηγορία:Ουκρανική κουζίνα
Κατηγορία:Λετονική κουζίνα
Κατηγορία:Φινλανδική κουζίνα
Κατηγορία:Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια