Πύλη των Δρυάδων

Η Πύλη των Δρυάδων, λατιν.: Porta Querquetulana ή Querquetularia, ήταν μία πύλη στα Σέρβια Τείχη, που πήρε το όνομά της από το ιερό άλσος των Δρυάδων νυμφών (Querquetulanae) δίπλα και ακριβώς μέσα σε αυτό.Chrystina Häuber and Franz Xaver Schütz, "The Sanctuary Isis et Serapis in Regio III in Rome: Preliminary Reconstruction and Visualization of the Ancient Landscape Using 3/4D-GIS-Technology," Bollettino di archeologia online, vol. spec. D (2010), p. 85. Το άλσος φαίνεται να μην υπήρχε πια στα τέλη του 1ο αι. π.Χ.As implied by Varro, De lingua latina 5.49; Richardson, A New Topographical Dictionary, p. 233.

Η θέση της Πύλης είναι προβληματική. Ο Λώρενς Ρίτσαρντσον την εντοπίζει στην άκρη της Περιοχής V Εσκουιλίνου, με τον Δρόμο Σκάουρι (Clivus Scauri) να περνά μέσα από αυτή.Richardson, A New Topographical Dictionary, pp. 25, 90, 332. Ο Σ. Πλάτνερ τοποθετεί την πύλη και το άλσος επάνω ή κοντά στον Καίλιο λόφο, αλλά μεταξύ της Πόρτα Καπένα και της Πόρτα Καιλιμοντάνα.S. B. Platner, A Topographical Dictionary of Ancient Rome (London 1929), p. 413. Ο Καίλιος λόφος υποτίθεται ότι ονομαζόταν Κβερκβετουλάνους, πριν κατοικηθεί από τον Καίλιο Βιβένα και ονομαστεί από αυτόν, και η θέση της πύλης επί του Καίλιου λόφου βασίζεται εν μέρει στο προηγούμενο όνομα.Palmer, The Archaic Community of the Romans, p. 119.

Στις αρχές του 21ου αι. τα φωτογραμμετρικά δεδομένα και η τρισδιάστατη απεικόνιση έδειξαν ότι το άλσος των Δρυάδων μπορεί να είχε ενσωματωθεί στους Κήπους του Mαικήνα. Ένα νυμφαίο από την εποχή του Αδριανού θα είχε αντικαταστήσει την φυσική πηγή μέσα σε αυτό. Από αυτή την άποψη, το άλσος βρισκόταν στην Περιοχή ΙΙΙ, κατά μήκος της Βία Λαβικάνα.Häuber and Schütz, "The Sanctuary Isis et Serapis," p. 85. Είναι επίσης δυνατή μία τοποθεσία στον Εσκουιλίνο λόφο Kim J. Hartswick, The Gardens of Sallust: A Changing Landscape (University of Texas Press, 2004), p. 14. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος τοποθετεί την Πόρτα Κβερβετουλάνα μεταξύ του Jupiter Fagutalis (Φαγκουτάλις είναι  βόρειοδυτική απόληξη του Όπιου λόφου) και του Βιμινάλιου λόφου, απολήξεων του Eσκουιλίνου.Pliny, Natural History 16.37; Palmer, The Archaic Community of the Romans, p. 119.

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Σέρβια Τείχη