Βίκους Τούσκους

Ο Τοσκανικός Δρόμος ή Δρόμος των Ετρούσκων, λατιν.: Vicus Tuscus, ήταν ένας αρχαίος δρόμος στην πόλη της Ρώμης, που εκτεινόταν νοτιοδυτικά από τη Ρωμαϊκή Αγορά μεταξύ της Ιουλίας Βασιλικής και του Ναού των Κάστορα και Πολυδεύκη προς την Αγορά του Βοός και τον Μέγιστο Ιππόδρομο μέσω της δυτικής πλευράς του Παλατίνου λόφου και Βελάμπρουμ. Platner, Samuel B. "Vicus Tuscus." A Topographical Dictionary of Ancient Rome London, Humphrey Milford: Oxford University Press, 1929.

 Ιστορία 
Το όνομα του Βίκους Τούσκους πιστεύεται ότι προήλθε από τη μετανάστευση των Ετρούσκων στη Ρώμη. Δύο ξεχωριστά ιστορικά γεγονότα, λέγεται από αρχαίους συγγραφείς, ότι οδήγησαν στο όνομα. Ο Κ. Τάκιτος λέει ότι το όνομα προήλθε από τους Ετρούσκους, που είχαν έρθει για να βοηθήσουν τους Ρωμαίους εναντίον του Τίτου Τάτιου, ενός ηγεμόνα των Σαβίνων που εισέβαλε στη Ρώμη περί το 750 π.Χ., αφού οι Ρωμαίοι είχαν απαγάγει γυναίκες των Σαβίνων και αργότερα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Ρωμαϊκής Αγοράς. Tacitus, Cornelius. The Annals & The Histories. Trans. Alfred Church and William Brodribb. New York, 2003. Ο Τ. Λίβιος από την άλλη πλευρά λέει, ότι το όνομα προήλθε από τα απομεινάρια του στρατού των Κλουσίων, που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τον πόλεμο μεταξύ Κλουσίου και Αρικίας το 508 π.Χ.

Κάποιοι λένε ότι ο οικισμός αποτελείτο από εργάτες, των οποίων η αποστολή στη Ρώμη ήταν να κατασκευάσουν τον ναό του Διός Αρίστου Μεγίστου (Jupiter Optimus Maximus). Platner, Samuel B. "Vicus Tuscus." A Topographical Dictionary of Ancient Rome London, Humphrey Milford: Oxford University Press, 1929.

Ο Διονύσιος αναφέρει ότι η ρωμαϊκή σύγκλητος παρείχε στους Ετρούσκους ένα μέρος, για να κτίσουν σπίτια κοντά στο Bίκους Τούσκους. Dionysius, of Halicarnassus. The Roman antiquities of Dionysius Halicarnassensis. Trans. Edward Spelman, Vol. 2. London, 1758. 4 vols. Eighteenth Century Collections Online. Gale Group.

 Ιστορικό 
Αν και αρχικά ήταν μία κατοικημένη περιοχή πλούσιων οικογενειών, στη Δημοκρατική εποχή το Βίκους Τούσκους έγινε κόμβος του ρωμαϊκού εμπορίου: υπήρχαν πολλά καταστήματα (horrea) και στις δύο πλευρές, όπως βιβλιοπωλών. Claridge, Amanda. Rome: An Oxford Archaeological Guide. New York: Oxford University Press, 1998. Σύμφωνα με τις Επιστολές του Οράτιου, βιβλία πωλούντο μπροστά από τα αγάλματα του θεού της Βλάστησης των Ετρούσκων Vertumnus και του Iανού Διπρόσωπου (Janus Geminus) στην Τοσκανική Οδό και μέσα στην Αγορά. Peck, Tracy. Classical Philology, Vol. 9, No. 1. (January 1914), pp. 77-78. Οι έμποροι με τη μεγαλύτερη επιρροή ήταν εξειδικευμένοι έμποροι θυμιάματος και αρωμάτων (λατιν.: turarii), με αποτέλεσμα το δεύτερο όνομα του δρόμου: Vicus Turarius. Platner, Samuel B. "Vicus Tuscus." A Topographical Dictionary of Ancient Rome London, Humphrey Milford: Oxford University Press, 1929. Ο Σ. Προπέρτιος κατέγραψε, ότι αυτοί οι έμποροι έκαναν θυσίες στον Vertumnus, το άγαλμα του οποίου βρισκόταν στον Βίκους Τούσκους. Hornblower, Simon and Antony Spawforth. “Vertumnus.” The Oxford Classical Dictionary. Oxford, New York : Oxford University Press, 2003.

 Λειτουργία 
Ο Βίκους Τούσκους χρησιμοποιήθηκε συχνά ως σημαντικό μονοπάτι επικοινωνίας μεταξύ της Ρωμαϊκής Αγοράς και της Αγοράς του Βοός με τον Μέγιστο Ιππόδρομο. Platner, Samuel B. "Vicus Tuscus." A Topographical Dictionary of Ancient Rome London, Humphrey Milford: Oxford University Press, 1929. Όταν οι Ρωμαίοι έκαναν μία ιεροτελεστία θυσίας στους θεούς τους, δύο λευκές αγελάδες οδηγούντο μέσω του Βίκους Τούσκους και του Βελάμπρουμ μέσω της Αγοράς του Βοός, για να φτάσουν στον Ναό της Ήρας Βασίλισσας (Juno Regina) στον Αβεντίνο λόφο. Livius, Titus. Livy. Tras. Frank G. Moore. Vol. 7. London, 1943. 13 vols. Harvard University Press, William Heinemann Ltd.

Κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών Εορτών (Ludi Romani), ο Βίκους Τούσκους ήταν μία διαδρομή για πομπές. Αγάλματα θεών σε αμάξια παρήλαυναν εδώ από τον Καπιτωλίνο λόφο μέχρι τον Μέγιστο Ιππόδρομο. Claridge, Amanda. Rome: An Oxford Archaeological Guide. New York: Oxford University Press, 1998. Ο Τ. Μ. Πλαύτος μας λέει επίσης (Σιταρόψειρας (Curculio), IV 482), ότι γύρω στο 193 π.Χ. αυτό ήταν το σημείο για την ανδρική πορνεία στη Ρώμη. "In tusco vico, ubi sunt homines qui ipsi sese vendidant".

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη