Πιέρ Πυβί ντε Σαβάν

Ο Πιέρ Πυβί ντε Σαβάν (γαλλικά: Pierre Puvis de Chavannes), 1824 – 1898, ήταν Γάλλος ζωγράφος. Θεωρείται πρόδρομος του συμβολισμού και αποτελεί σημαντική προσωπικότητα της γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα. Το έργο του περιλαμβάνει πίνακες ζωγραφικής και μεγάλες διακοσμητικές συνθέσεις τοιχογραφιών για δημόσια κτήρια. Υπήρξε ο κορυφαίος Γάλλος τοιχογράφος του τέλους του 19ου αιώνα. 

 Βιογραφικά στοιχεία 
μικρογραφία|250x250εσ|Διακόσμηση του Μεγάλου Αμφιθέατρου της Σχολής Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών της Σορβόννης
Ο Πιέρ Πυβί ντε Σαβάν γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1824 στη Λυών. Ήταν γιος μηχανικού ορυχείων και καταγόταν από παλιά ευγενή οικογένεια της Βουργουνδίας. Αργότερα πρόσθεσε στο όνομά του το προγονικό «ντε Σαβάν». Σπούδασε στο κολέγιο της Αμιένης και στο Λύκειο Ερρίκος Δ΄ στο Παρίσι, αποκτώντας κλασική μόρφωση. Σκόπευε να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του μέχρι που μια σοβαρή ασθένεια τον ανάγκασε, το 1844 και το 1845, να διακόψει τις σπουδές του. Σε ένα ταξίδι στην Ιταλία ανακάλυψε την καλλιτεχνική του κλίση και επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1846, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να γίνει ζωγράφος.

Οι δάσκαλοι του Πυβί ντε Σαβάν ήταν ο Ανρί Σεφέρ, ο Τομά Κουτύρ και ο Ευγένιος Ντελακρουά. Επηρεάστηκε επίσης από τον Τεοντόρ Σασεριώ. Οι προσπάθειές του για έκθεση έργων του στο Σαλόν από το 1850 έως το 1859 ήταν αποτυχημένες, καθώς τα έργα του απορρίπτονταν. Έγιναν τελικά δεκτά από το 1859 και εξέθετε τακτικά στα Σαλόν του Παρισιού από τη δεκαετία του 1860 και μετά. Μερικά χρόνια αργότερα, όταν η κυβέρνηση της Γαλλίας απέκτησε ένα από τα έργα του, κέρδισε ευρεία αναγνώριση.

Το 1890, έγινε πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Καλών Τεχνών, που είχε ιδρυθεί το 1862, αποσχιζόμενη από το επίσημο Σαλόν, και αναβίωσε το 1890. Έγινε η κυρίαρχη έκθεση τέχνης εκείνη την εποχή και πραγματοποίησε εκθέσεις σύγχρονης τέχνης που επιλέγονταν από κριτική επιτροπή που απαρτιζόταν από τα στελέχη της Εταιρείας.

 Προσωπική ζωή 
Στη Μονμάρτρη, είχε σχέση με ένα από τα μοντέλα του, τη Σουζάν Βαλαντόν, η οποία έγινε μια από τις κορυφαίες καλλιτέχνες της εποχής καθώς και μητέρα, δασκάλα και μέντορας του Μωρίς Ουτριλό. Από το 1856 είχε σχέση με τη Ρουμάνα πριγκίπισσα, Μαρία Καντακουζηνού. Το ζευγάρι ήταν μαζί για 40 χρόνια, και παντρεύτηκαν πριν πεθάνουν το 1898.

 Έργο 
Ο Πυβί ντε Σαβάν φιλοτέχνησε αλληγορικούς πίνακες και τεράστιους καμβάδες για τους τοίχους δημαρχείων και άλλων δημόσιων κτηρίων σε όλη τη Γαλλία. Δεν εργαζόταν με την τεχνική της νωπογραφίας, αλλά φιλοτεχνούσε τα έργα του σε μεγάλους καμβάδες, τους οποίους ενσωμάτωνε στους τοίχους. Η επιρροή του Τζόττο και του Φρα Ατζέλικο είναι εμφανής  στην εκφραστική του απλότητα. Ανέπτυξε μία τεχνοτροπία που χαρακτηρίζεται από απλοποιημένες φόρμες, ρυθμική γραμμή και ρευστά περιγράμματα με εξιδανικεύσεις θεμάτων από την Αρχαιότητα.
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Μασσαλία, ελληνική αποικία (1869), Μουσείο Καλών Τεχνών Μασσαλίας.
Το 1861 ξεκίνησε μια σημαντική σειρά έργων ζωγραφικής που έγινε μέρος του διακοσμητικού σχεδίου, που ολοκληρώθηκε το 1882, για το μουσείο της Αμιένης. Μεταξύ των άλλων σημαντικών παραγγελιών του είναι μια σειρά από διακοσμητικές συνθέσεις στο Πάνθεον του Παρισιού, που απεικονίζουν τη ζωή της Αγίας Ζενεβιέβ, που άρχισε το 1876 και ολοκληρώθηκε από μαθητές του μετά το θάνατό του. Άλλες σημαντικές τοιχογραφίες του στο Παρίσι βρίσκονται στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1887–89) και στο Δημαρχείο του Παρισιού (ολοκληρώθηκε το 1893). Ζωγράφισε επίσης τη σκάλα της δημόσιας βιβλιοθήκης στη Βοστώνη (1894–98).

Ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητος από τα μεγάλα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής του και θαυμάστηκε πολύ από κριτικούς, μεταξύ των οποίων ο Σαρλ Μπωντλαίρ και Τεοφίλ Γκωτιέ. Ο Εμίλ Ζολά περιέγραψε το έργο του ως «τέχνη φτιαγμένη από λογική, πάθος και θέληση». Επηρέασε επίσης καλλιτέχνες, όπως τους Ζωρζ Σερά, Πωλ Γκωγκέν, Σουζάν Βαλαντόν, η οποία υπήρξε για σειρά ετών μοντέλο του, Πωλ Σερυζιέ και άλλους.

Ο Πιέρ Πυβί ντε Σαβάν πέθανε στις 24 Οκτωβρίου 1898 στο Παρίσι.

 Επιλογή έργων 

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα