Ιερό Χεϊάν

Το Ιερό Χεϊάν (平安神宮, Heian-jingū) είναι σιντοϊστικό ιερό, που βρίσκεται στο Σακιό-κου, στο Κιότο της Ιαπωνίας. Το ιερό κατατάσσεται ως Μπεππιό Τζίντζα (Beppyō Jinja) () (η κορυφαία κατάταξη για ιερά) από την Ένωση Σιντοϊστικών Ιερών. Έχει καταγραφεί ως σημαντικό πολιτιστικό αγαθό της Ιαπωνίας. Το Ιερό Χεϊάν αφιερώθηκε στον πρώτο και τον τελευταίο αυτοκράτορα, που βασίλευσαν στο Κιότο, δηλαδή στον αυτοκράτορα Κάνμου (737-806) και στον αυτοκράτορα Κόμεϊ (1831-1867).

 Ιστορία 
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Κύρια πύλη (Ōtenmon)
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Κάστρο στη γωνία (Sōryūrō)
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Λίμνη στο ιερό Χεϊάν 
Το 1895, σχεδιάστηκε να κατασκευαστεί μια μερική αναπαραγωγή του παλατιού Χεϊάν από το Χεϊάν-κιό (το πρώην όνομα του Κιότο) για την 1100η επέτειο από την ίδρυση του Χεϊάν-κιό. Η Έκθεση Βιομηχανικής Έκθεσης (έκθεση ανάπτυξης ιαπωνικών και ξένων πολιτισμών) πραγματοποιήθηκε στο Κιότο εκείνη τη χρονιά, όπου το αντίγραφο επρόκειτο να είναι το κύριο μνημείο. Ωστόσο, λόγω της αποτυχίας να αγοραστεί αρκετή γη, όπου βρισκόταν το παλάτι Χεϊάν, το κτήριο χτίστηκε στο Οζακάκι σε κλίμακα 5/8 της αρχικής. Το Χεϊάν-τζίνγκου χτίστηκε σύμφωνα με τα σχέδια του Ιτό Τσούτα.

Μετά το τέλος της Έκθεσης, το κτήριο διατηρήθηκε ως ιερό στη μνήμη του 50ου Αυτοκράτορα, Αυτοκράτορα Κάνμου, ο οποίος ήταν ο Αυτοκράτορας όταν το Χεϊάν-κιό έγινε πρωτεύουσα. Το 1940, ο αυτοκράτορας Κόμεϊ προστέθηκε στον κατάλογο των αφιερωμάτων.

Στις 6 Ιανουαρίου 1976 ο Ναός πυρπολήθηκε από μία ομάδα εξτρεμιστών και εννέα από τα κτήρια, συμπεριλαμβανομένου του χόντεν, ή του κύριου ιερού, κάηκαν. Τρία χρόνια αργότερα, τα καμένα κτήρια ανακατασκευάστηκαν με χρήματα, που συγκεντρώθηκαν από δωρεές. Nussbaum, "Heian jingū" in 

 Αρχιτεκτονική 
Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός ήταν μια αναπαραγωγή του Τσόντο-ιν (το παλάτι του αυτοκράτορα στις προηγούμενες εποχές) σε κλίμακα 5/8 (σε μήκος). Η μεγάλη κόκκινη πύλη εισόδου είναι μια αναπαραγωγή του Οτένμον του Τσόντο-ιν. Η αρχιτεκτονική του κύριου παλατιού αντικατοπτρίζει το στυλ και τα χαρακτηριστικά του Αυτοκρατορικού Παλατιού του Κιότο, Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Heian jingū" in  το στυλ του 11ου–12ου αιώνα (τέλη Περίοδος Χεϊάν). Το τορίι του ιερού, που έχει ύψος 24,2 μέτρα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα στην Ιαπωνία. Η περιοχή του Ιερού καλύπτει μία έκταση 66.200 τ.μ. συμπεριλαμβανομένου του παραδοσιακού ιαπωνικού κήπου.

 Κήπος 
Ο κήπος ιαπωνικού στιλ καταλαμβάνει περίπου τη μισή έκταση (περίπου 33060 m 2). Ο διάσημος κηπουρός Ογκάβα Τζιχέι Ζ', γνωστός και ως Ουέτζι, δημιούργησε τον κήπο σε μια περίοδο 20 ετών. Το νερό που χρησιμοποιείται στις λίμνες προέρχεται από το κανάλι της λίμνης Μπίβα. Είδη κατά τα άλλα σπάνια στην Ιαπωνία, όπως ο Acheilognathus cyanostigma, η κίτρινη χελώνα και η ιαπωνική χελώνα λιμνών ζουν γύρω από τις λίμνες. Οι επισκέπτες μπορούν να ταΐσουν τα ψάρια και τις χελώνες με τρόφιμα, που πωλούνται γύρω από τις λίμνες.

 Φεστιβάλ 
Τα ετήσια φεστιβάλ γιορτάζουν τη μνήμη του αυτοκράτορα Κόμεϊ (τέλη Ιανουαρίου) και του αυτοκράτορα Κάνμου (αρχές Απριλίου). Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "Heian jingū" in 

Στις 22 Οκτωβρίου, το Χεϊάν-τζίνγκου φιλοξενεί το Τζιντάι Ματσούρι, Nussbaum, "Heian jingū" in  που είναι ένα από τα πιο σημαντικά φεστιβάλ του Κιότο. Η πομπή αυτού του φεστιβάλ ξεκινά από το παλιό αυτοκρατορικό παλάτι και περιλαμβάνει τη μεταφορά των μικόσι (φορητών ιερών) των αυτοκρατόρων Κάνμου και Κόμεϊ στο Χεϊάν-τζίνγκου.

Το Ιερό χρησιμοποιείται επίσης για παραδοσιακούς ιαπωνικούς γάμους καθώς και για συναυλίες. Είναι σπάνιο να πραγματοποιηθεί μια σύγχρονη συναυλία σε έναν ιστορικό χώρο όπως το ιερό, αλλά η συγχώνευση του σύγχρονου και του παλιού πολιτισμού στο Κιότο έχει γίνει τάση.

 Γύρω από το Ιερό 
Δίπλα στο Ναό βρίσκεται το πάρκο Οκαζάκι, όπου οι επισκέπτες μπορούν να μάθουν για τον πολιτισμό. Το Ιερό περιβάλλεται από τη Νομαρχιακή Βιβλιοθήκη του Κιότο, το Δημοτικό Μουσείο Τέχνης του Κιότο, το Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Κιότο, το Κιότο Κάικαν και τον ζωολογικό κήπο της πόλης του Κιότο.

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 58053128
 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1964). Visiting Famous Shrines in Japan. Kyoto: Ponsonby-Fane Memorial Society. OCLC 1030156

Κατηγορία:Κιότο
Χειαν