Βαγράτιος Α΄ της Ιμερετίας

Ο Βαγράτ Α΄ ο Μικρός,  Bagrat Mts'ire, (απεβ. το 1372) από τον Οίκο των Βγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς του δυτικού Γεωργιανού βασιλείου του Ιμερέτι από το 1329 έως το 1330, όταν υποβιβάστηκε σε υποτελή δούκα από τον Γεώργιο Ε΄ της Γεωργίας.

 Βιογραφία 
Ήταν ο μόνος γνωστός γιος του βασιλιά Μιχαήλ της Ιμερετίας, που τον διαδέχθηκε μετά από το τέλος εκείνου το 1329. Ανήλικος ακόμη εκείνη την εποχή (εξ ου και το επίθετό του mts'ire), ο Βαγράτ Α΄ αναγκάστηκε να παραμείνει στην πρωτεύουσά του, το Κουτάισι, καθώς οι επαρχίες διαιρούντο από τις αντίπαλες ευγενείς φατρίες. Το 1330 ο Γεώργιος Ε΄, ο αναδυόμενος βασιλιάς στην ανατολική Γεωργία, εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση και το ότι ήταν συγγενής του Βαγράτ Α΄ και αφού διέσχισε την οροσειρά Λίχι, εισήλθε στο Ιμερέτι (δηλ. τη δυτική Γεωργία) και έγινε δεκτός από πολλούς Ιμερετίους, που είχαν ταλαιπωρηθεί από την επίμονη βία και αναρχία. Το Ιμερέτι κατακτήθηκε και η ακεραιότητα του βασιλείου της Γεωργίας αποκαταστάθηκε. Στο εξής, ο Βαγράτ τοποθετήθηκε ως eristavi (δούκας, φεουδάρχης) στο Ιμερέτι, με έδρα το Σοραπάνι, υπό την κηδεμονία του Γεωργίου Ε΄.

 Οικογένεια 
Νυφεύτηκε το 1358, με την έγκριση του Δαυίδ Θ΄ της Γεωργίας (γιου του Γεωργίου Ε΄), μία κόρη του Κβαρκβάρε Α΄, ενός Τζακέλι ατάμπεγκ του Σάμτσχε. Είχαν τρεις γιους:

 Αλέξανδρος Α΄ απεβ. το 1389, δούκας του Ιμερέτι (1372–1378), βασιλιάς του Ιμερέτι (1387–1389).
 Γεώργιος Α΄ απεβ. το 1392, βασιλιάς της Ιμερετίας (1389–1392).
 Κωνσταντίνος Β΄ απεβ. το 1401, βασιλιάς της Ιμερετίας (1396–1401).

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι