Γενικές εκλογές στα Νησιά Κέιμαν 2021

Στις 14 Απριλίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στα Νησιά Κέιμαν για την εκλογή των 19 μελών του Κοινοβουλίου . Οι εκλογές είχαν οριστεί αρχικά να διεξαχθούν στις 26 Μαΐου, αλλά ο πρωθυπουργός Άλντεν ΜακΛάφλιν ζήτησε από τον κυβερνήτη Μάρτιν Ρόπερ να διαλύσει το Κοινοβούλιο στις 14 Φεβρουαρίου, προκαλώντας πρόωρες εκλογές. Η κίνηση έγινε προκειμένου να αποφευχθεί η πρόταση μομφής Μακίβα Μπους, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε δίμηνη φυλάκιση με αναστολή τον Δεκέμβριο του 2020 για επίθεση σε γυναίκα τον Φεβρουάριο του 2020 

 Αποτελέσματα 
Οι κυβερνώντες Προοδευτικοί κέρδισαν επτά έδρες και με την υποστήριξη ενός ανεξάρτητου μέλους, κρίθηκαν σε καλό δρόμο στο να σχηματίσουν κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση είχε διάφορα κέρδη, με τον επί μακρόν βουλευτή και αρχηγό της αντιπολίτευσης Άρντεν ΜακΛίν να χάνει τη θέση του και τον Άλρικ Λίντσεϊ, ο οποίος ήταν πιθανός πρόεδρος σε έναν προτεινόμενο συνασπισμό της αντιπολίτευσης υπό την ηγεσία του Γουέιν Πάντον, έχασε οριακά την Τζορτζ Τάουν Νότια από την υφιστάμενη Προοδευτική Μπάρμπαρα Κόνολι. Ωστόσο, ο Πάντον, ένας πρώην βουλευτής των Προοδευτικών που θεωρείτο ο πιο πιθανός υποψήφιος για να ηγηθεί μιας ανεξάρτητης κυβέρνησης, εξελέγη και αρκετοί ανεξάρτητοι κέρδισαν έδρες για να σχηματίσουν ενδεχομένως κυβέρνηση. Για άλλες ομάδες της αντιπολίτευσης, ο επί μακρόν βουλευτής και ηγέτης του νεοσύστατου Λαϊκού Κόμματος των Νήσων Κέιμαν, Έζαρντ Μίλερ έχασε στο Νορθ Σάιντ, ο πρώην ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος Μακίβα Μπους επανεξελέγη ως ανεξάρτητος με μόλις 27 ψήφους, ενώ ο επί χρόνια συνεργάτης του Γιουτζίν Ιμπάνκς έχασε αποφασιστικά.
+Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών Κέιμαν 2021.Αρχείο:Îles Caïmans Assemblée législative 2021.svg Κόμματα Ψήφοι % +/- Έδρες +/- Προοδευτικό Κίνημα του Λαού  19,60  11,6 7   Κόμμα του Λαού 217 1,26 Νέο 0  3 Ανεξάρτητοι  79,14  34,5 12  3 Έγκυρα ψηφοδέλτια  99,10  Άκυρα και λευκά 157 0,90 Σύνολο  100 - 19  Αποχή  26,24  Εγγεγραμμένοι / προσέλευση  73,76

 Σχηματισμός κυβέρνησης 
Τη νύχτα των εκλογών, ο ηγέτης των Προοδευτικών Ρόι ΜακΤάγκαρτ δήλωσε ότι ήταν «ευχαρισμένος» με το αποτέλεσμα και ελπίζει ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας συνασπισμός υπό την ηγεσία των Προοδευτικών αποτελούμενος από 12 έως 14 βουλευτές, με βάση τη στενή σχέση του ανεξάρτητου βουλευτή Ντουέιν Σέιμουρ μαζί με μια αντιληπτή συμφωνία με δύο άλλοι ανεξάρτητοι βουλευτές – ο Ισαάκ Ράνκιν και ο Τζέι Ίμπανκς. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Άλντεν ΜακΛάφλιν από το Προοδευτικό Κόμμα ονόμασε τους Ράνκιν, Τζέι Ίμπανκς, Αντρέ Ίμπανκς και Χέδερ Μπόντεν ως τους ανεξάρτητους με τους οποίους ήλπιζαν να συνεργαστούν οι Προοδευτικοί, αλλά την επόμενη μέρα πρόσθεσε ότι δεν είχε συμφωνηθεί τίποτα οριστικό. Ο ανεξάρτητος υποψήφιος πρωθυπουργός Γουέιν Πάντον ήταν επίσης αισιόδοξος για το σχηματισμό κυβέρνησης, λέγοντας ότι «η πρόθεση είναι να γίνει μια συζήτηση μεταξύ των ανεξάρτητων για να δουλέψουμε για να δούμε αν μπορούμε να συγκροτήσουμε κυβέρνηση». Στις 15 Απριλίου, την επομένη των εκλογών, και τα δύο στρατόπεδα (Προοδευτικοί και Ανεξάρτητοι του Πάντον) καλούσαν τους βουλευτές να προσπαθήσουν να βρουν δέκα υποστηρικτές.

Το απόγευμα της 15ης Απριλίο, ο Πάντον ανακοίνωσε ότι δέκα ανεξάρτητοι είχαν συγκεντρωθεί για να σχηματίσουν μια κυβέρνηση που αναφέρεται ως PACT για «Ανθρωποκεντρική, Υπεύθυνη, Αρμόδια και Διαφανή». Στη συνέχεια συναντήθηκε με τον κυβερνήτη Μάρτιν Ρόπερ μαζί με τον αναπληρωτή κυβερνήτη Φραντς Μάντερσον και τον Γενικό Εισαγγελέα Σάμιουελ Μπάλτζιν για να παραδώσει μια επιστολή υπογεγραμμένη από την ομάδα για να επιβεβαιώσει ότι ο Πάντον απολαμβάνει της στήριξης από την πλειοψηφία. Η συμμαχία σχεδίαζε να στηρίξει τον Κρις Σόντερς ως αναπληρωτή πρωθυπουργό μαζί με τον Άλρικ Λίντσεϊ ως πρόεδρο, παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα. Ο Πάντον ζήτησε από τον κυβερνήτη να συγκαλέσει το Κοινοβούλιο για τις 21 Απριλίου για την ορκωμοσία των βουλευτών και να εκλεγεί πρωθυπουργός. Η είδηση αντιμετωπίστηκε με έκπληξη από τους Προοδευτικούς καθώς οι Ράνκιν, ο Τζέι Ίμπανκς, Αντρέ Ίμπανκς και Μπόντεν υπέγραψαν. Ο ΜακΤάγκαρτ ισχυρίστηκε γρήγορα ότι οι διαπραγματεύσεις ήταν ακόμα ανοιχτές μεταξύ των Προοδευτικών και ορισμένων ανεξάρτητων με την ελπίδα να επανασυναρμολογηθεί ο συνασπισμός. Οι Προοδευτικοί ισχυρίστηκαν επίσης ότι «είχαν διευθετήσεις με τον Ισαάκ Ράνκιν και τον Τζέι Ίμπανςκς για να τους βοηθήσουν να σχηματιστεί η κυβέρνηση όταν κέρδιζαν», θέτοντας υπό αμφισβήτηση τον συνασπισμό PACT.

Νωρίς το πρωί της 16ης Απριλίου, ο ΜακΤάγκαρτ ανακοίνωσε ότι είχε πράγματι την υποστήριξη της πλειοψηφίας των βουλευτών, στέλνοντας μια επιστολή από έντεκα βουλευτές (αν και ο Τζέι Έμπανκς δεν την υπέγραψε) στον κυβερνήτη. Οι μετακινήσεις από τη συμφωνία PACT στον Προοδευτικό συνασπισμό ήταν οι Ράνκιν, Τζέι Ίμπανκς και η βουλευτής της Προοπτικής, Σαμπρίνα Τέρνερ. Ο Πάντον εξεπλάγη από την εξέλιξη των γεγονότων λέγοντας ότι ο Ράνκιν, ο Τζέι Έμπανκς και η Τέρνερ δεν του είχαν μιλήσει για τους λόγους που παραιτήθηκαν από τη συμφωνία. Η Υπηρεσία Ειδήσεων των Κέιμαν ανέφερε ότι ο Ράνκιν και η Τέρνερ είχαν πιεστεί από δωρητές εκστρατείας να συνεργαστούν με τους Προοδευτικούς. Εάν η συμφωνία παρέμενε, θα έδινε στους Προοδευτικούς τις 10 έδρες που απαιτούνται για να πάρουν την εξουσία με ή χωρίς τον Τζέι Έμπανκς.

Ωστόσο, σε μια άλλη τροπή των γεγονότων, κατά τη διάρκεια της ημέρας της 16ης Απριλίου, πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση PACT με τους Πάντον, Τέρνερ, Τζέι Ίμπανκς και πέντε άλλους ανεξάρτητους μαζί με τον Μακίβα Μπους, τον πρώην ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος και Πρόεδρο της Βουλής του οποίουη καταδίκη για επίθεση. οδήγησε σε πρόωρες εκλογές. Οι προκαταρκτικές συνομιλίες της 15ης Απριλίου έκαναν να φαίνεται ότι ούτε ένας πιθανός συνασπισμός υπό την ηγεσία των Προοδευτικών ούτε το PACT υπό την ηγεσία του Πάντον θα περιλάμβαναν τον Μπους, καθώς αρκετοί υποψήφιοι και από τις δύο πλευρές είχαν υποσχεθεί ότι δεν θα συνεργαστούν με τον Μπους ενώ θα ήταν υποψήφιοι. Ωστόσο, οι νέες συμφωνίες κατέστησαν έτσι ώστε ο Μπους να παγιδευτεί μεταξύ των δύο ομάδων με την ψήφο του να είναι δυνητικά ζωτικής σημασίας. Δύο άλλοι αξιόλογοι παρευρισκόμενοι στη συνεδρίαση του PACT, η Σαμπρίνα Τέρνερ και ο Τζέι Ίμπανκς, συμπεριλήφθηκαν στην επιστολή των Προοδευτικών και αμφότεροι δεν σχολίασαν τη θέση τους μετά τη συνάντηση, αλλά η Τέρνερ κάλεσε σε συνεδρίαση στην εκλογική περιφέρεια στο Seafarers Hall στην περιοχή Prospect. Ούτε ο Μπους ούτε ο Πάντον μίλησαν στη θέση του Μπους και ο Πάντον ανέβαλε τη συνάντηση της Τέρνερ για σχόλια σχετικά με τη θέση της.

Στο Seafarers Hall, η Τέρνερ επιβεβαίωσε την επιστροφή της στο PACT, λέγοντας «Είμαι περήφανη που είμαι μέλος της ανεξάρτητης κυβέρνησης». Η ανατροπή έγινε με την παρουσία όλων όσοι είχαν παραστεί στην προηγούμενη συνάντηση, αποκλείοντας τους Μπους και Τζέι Ίμπανκς που δεν αναφέρθηκαν ως μέλη του PACT. Ωστόσο, ο ανεξάρτητος βουλευτής Κένεθ Μπράιαν μίλησε για να ζητήσει την επιστροφή του Ισαάκ Ράνκιν στον συνασπισμό, προτρέποντας τον κόσμο να τον καλέσει υπέρ του PACT. Παρόλο που ο Πάντον αναφέρθηκε ως "υποψήφιος πρωθυπουργός" και ο Κυβερνήτης Ρόπερ επιβεβαίωσε ότι κανένας άλλος (συμπεριλαμβανομένου του ΜακΤάγκαρτ) δεν είχε υποβάλει επίσημο αίτημα για σχηματισμό κυβέρνησης, ούτε το PACT ούτε οι Προοδευτικοί μπόρεσαν να προτείνουν τους 10 βουλευτές που απαιτούνται να κερδίσει την πλειοψηφία με αμφότερους να έχουν περίπου 9 βουλευτές και ο Μακίβα Μπους σε κανέναν από τους δύο.

Στις 17 Απριλίου ο ηγέτης του PACT Πάντον και ο προοδευτικός ηγέτης ΜακΤάγκαρτ συναντήθηκαν για να συζητήσουν έναν πιθανό συνασπισμό μεταξύ των δύο ομάδων τους, ωστόσο, η συνάντηση έληξε μετά από δεκαπέντε λεπτά  με τον Πάντον να ισχυρίζεται ότι ο Μακ Τάγκαρτ δεν είχε «αποδεχτεί τα αποτελέσματα των εκλογών» και τον ΜακΤάγκαρτ χαρακτηρίζοντάς το "αλαζονικό" ότι τα δελτία τύπου του Πάντον δήλωναν ότι εκδόθηκαν από το "Γραφείο του Εντολοδόχου Πρωθυπουργού" στις 18 Απριλίου. Ο ΜακΤάγκαρτ επιτέθηκε επίσης στον Πάντον κατηγορώντας τον για υποκρισία, λέγοντας ότι οι επιθέσεις του Πάντον στον ΜακΛάφλιν επειδή δεν απομάκρυνε τον Μπους ήταν ειρωνικές αφού ο Πάντον εθεάθη να συναντά τον Μπους στις 16 Απριλίου. Ο ΜακΤάγκαρτ είπε επίσης ότι ούτε το PACT ούτε οι δικοί του Προοδευτικοί είχαν την πλειοψηφία και ότι εφόσον οι Προοδευτικοί δεν ήταν υποψήφιοι σε κάθε περιφέρεια, οι ανεξάρτητοι δεν μπορούσαν να ισχυριστούν ότι έχουν εντολή.

Στις 19 Απριλίου ο Πάντον ανακοίνωσε μια συμφωνία με τον Μακίβα Μπους, τον δέκατο βουλευτή που υποστήριξε το PACT. Η συμφωνία θα επέστρεφε τον Μπους στην προεδρία της βουλής και βασιζόταν στο να θεσπίσει ο Μπους έναν κοινοβουλευτικό κώδικα συμπεριφοράς «όπου τυχόν παραβιάσεις θα οδηγούσαν σε άμεση απόλυση από τη θέση τους». Η συμφωνία συνέπεσε επίσης με μια συγγνώμη από τον Μπους για την επίθεση που οδήγησε σε πρόωρες εκλογές και τη δέσμευση να δωρίσει το 10% του μισθού του στο Κέντρο Κρίσης των Νήσων Κέιμαν, ένα καταφύγιο γυναικών (το Κέντρο Κρίσεων αργότερα απέρριψε αυτήν την προσφορά  ). Με δήλωσή του ο Πάντον ευχαρίστησε «τον πρωθυπουργό ΜακΛάφλιν και την ομάδα του για τις υπηρεσίες τους» και ανακοίνωσε τα άλλα μέλη του προτεινόμενου υπουργικού συμβουλίου: οι Σάντερς ως αναπληρωτής πρωθυπουργός και Μπόντεν ως κοινοβουλευτικός γραμματέας μαζί με τους Μπράιαν, Τέρνερ, τον εκλεγμένο βουλευτή του Γουέστ Μπέι Νορθ, Μπέρνι Α. Μπους, την εκλεγμένη βουλευτή του West Bay Central Κάθριν Ίμπανκς-Γουίλκς, ο Τζέι Ίμπανκς (που επέστρεψε στο PACT) και ο Αντρέ Ίμπανκς ως υπουργοί. Οι Προοδευτικοί απάντησαν θέτοντας εκ νέου σε αμφισβήτηση εάν ο Πάντον είχε την πλειοψηφία σημειώνοντας ότι οι πρόεδροι μπορούν να ψηφίσουν μόνο σε περίπτωση ισοψηφίας και η σύμβαση στα συστήματα του Westminster είναι να ψηφίσει ο Πρόεδρος «για τη διατήρηση του status quo, όχι για την ψήφιση νομοθεσίας ή για την εκλογή νέου πρωθυπουργού». Η συμφωνία Panton-McKeeva Bush ονομαζόταν επίσης στροφή, καθώς ο Πάντον είχε αναφέρει την αποτυχία των Προοδευτικών να τερματίσουν τον συνασπισμό με το Δημοκρατικό Κόμμα του Μπους για την καταδίκη του για επίθεση, ως έναν από τους λόγους για την απόφασή του να εγκαταλείψει τους Προοδευτικούς πριν από την εκλογή. Η Taura Ebanks, η ιδρύτρια της Cayman Voices - μια ομάδα που πιέζει τον Μπους και υποστηρίζει το θύμα του μέσω του κινήματος #sheissupported, χαρακτήρισε τη συμφωνία όπου αρκετοί βουλευτές που αντιτάχθηκαν στον Μπους κατά τη διάρκεια της εκστρατείας χαιρέτησαν την προσθήκη του στο PACT "απλά πολύ υψηλό τίμημα για να πληρωθεί ." 

Τελικά, στις 20 Απριλίου, ο κυβερνήτης των Νήσων Κέιμαν Μάρτιν Ρόπερ συναντήθηκε με το προτεινόμενο υπουργικό συμβούλιο του Πάντον και όρισε την ημερομηνία για την ορκωμοσία τόσο των βουλευτών όσο και των υπουργών του Υπουργικού Συμβουλίου για την επόμενη μέρα. Μια δήλωση από τον λογαριασμό του Ρόπερ στο Facebook ανέφερε ότι ο Πάντον παρουσίασε μια αναθεωρημένη επιστολή υποστήριξης που περιλαμβάνει «τις υπογραφές 10 εκλεγμένων προσώπων που υποστηρίζουν επί του παρόντος την ηγεσία του κ. Πάντον σε μια νέα κυβέρνηση». Ο Πάντον ευχαρίστησε "τον κυβερνήτη Ρόπερ και την ομάδα του για όλη τη βοήθεια και καθοδήγηση που παρείχαν κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης" και ανακοίνωσε ότι η Irma Arch, η διευθύνουσα σύμβουλος των Miracle Brokers και όχι βουλευτής, θα ήταν ομιλήτρια για την ημέρα των εγκαινίων, επιτρέποντας στον Μπους να ψηφίσει υπέρ ττου Πάντον χωρίς να επικαλεστεί τον κανόνα του Speaker Denison .

Στις 21 Απριλίου η βουλευτής του PPM και πρώην πρωθυπουργός Τζουλιάνα Ο' Κόνορ-Κόνολι μαζί με τον Ράνκιν αποχώρησαν από την Προοδευτική συμμαχία και εντάχθηκαν στη νέα κυβέρνηση Πάντον, ενισχύοντας την πλειοψηφία PACT με 12 προς 7 και την πλειοψηφία εργασίας της (καθώς ο Πρόεδρος συνήθως δεν ψηφίζει) σε 11 προς 7..

Αργότερα, στις 21 Απριλίου, ο Πάντον ορκίστηκε πρωθυπουργός αφού κέρδισε την ψηφοφορία διά βοής, καθώς ήταν ο μόνος βουλευτής που προτάθηκε για τη θέση. Προηγουμένως, ο Μπους ορκίστηκε Πρόεδρος της Βουλής αφού νίκησε την Προοδευτική βουλευτή Μπάρμπαρα Κόνολι σε μυστική ψηφοφορία, 12-7, και η συνάδελφος μέλος του PACT Κάθριν Ίμπανκς-Γουίλκς κέρδισε επίσης την Κόνολι με ψήφους 11-7, στην κούρσα του Αντιπροέδρου. Ορκίστηκαν επίσης όλοι οι βουλευτές και το πλήρες υπουργικό συμβούλιο.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πλήρη αποτελέσματα 

Κατηγορία:Εκλογές στα Νησιά Κέιμαν
Κειμαν