Μιχαήλ της Ιμερετίας

Ο Mιχαήλ, , Mik'el) (απεβ. το 1329), από τον Οίκος των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς του δυτικού Γεωργιανού βασιλείου του Ιμερέτι από το 1327 έως το 1329.

 Βιογραφία 
Ήταν γιος του Δαβίδ ΣΤ΄ Ναρίν βασιλιά της Γεωργίας και της συζύγου του, Tάμαρ Αμανελίσντζε, ή μίας πριγκίπισσας των Παλαιολόγων. Στην τελευταία περίπτωση, ο Μιχαήλ μπορεί να ονομαζόταν από τον Βυζαντινό πρόγονό του, τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Ο Μιχαήλ εναντιώθηκε στην ανάρρηση τού μεγαλύτερου αδελφού του Κωνσταντίνου Α΄ στον θρόνο, μετά το τέλος του πατέρα τους το 1293. Σε έναν επακόλουθο εσωτερικό πόλεμο, ο Μιχαήλ κατέλαβε τον έλεγχο των επαρχιών Ράχα, Λεχκούμι και Aργκβέτι. Η σύγκρουση συνεχίστηκε μέχρι το 1327, όταν, μετά το τέλος του άτεκνου Κωνσταντίνου Α΄, τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Ιμερέτης. Είχε διεκδικήσει τον τίτλο νωρίτερα, όπως στον καταστατικό χάρτη του 1326 , όπου επικυρώνει ισόβια αποζημίωση επανόρθωσης (sasiskhlo, ένα γεωργιανό ισοδύναμο του αγγλικού weregild) να πληρώνεται από κάποιον Γκογκιτασβίλι στους Μικελάντζε.

Ο Μιχαήλ προσπάθησε να υποτάξει ξανά στο στέμμα τους μεγάλους ευγενείς και επαρχιακούς δυνάστες (eristavi), οι οποίοι είχαν διεκδικήσει μεγαλύτερη αυτονομία για τους εαυτούς τους στη βασιλεία του Κωνσταντίνου Α΄. Οι προσπάθειές του είχαν περιορισμένη επιτυχία το μόνο που μπόρεσε να επιτύχει ήταν η υπόσχεση από τους γαιοκτήμονες (eristavi) να πληρώσουν φόρο υποτέλειας και να παρέχουν στρατεύματα για έναν βασιλικό στρατό.Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. (ed.). История Царства Грузинского [History of the Kingdom of Georgia] (PDF) (in Russian). Tbilisi: Metsniereba. p. 41.

Ο Μιχαήλ απεβίωσε το 1329. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαγράτ Α΄, ο οποίος, λόγω της ανηλικιότητάς του, δεν κάθισε ποτέ σταθερά στον θρόνο τού Ιμερέτι και το 1330 υποβιβάστηκε στη θέση του υποτελούς δούκα από τον αναδυόμενο Γεώργιο Ε΄ τον Λαμπρό βασιλιά της ανατολικής Γεωργίας.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:CS1 uses Russian-language script (ru)
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι