Νίκος Φλώρος

Ο Νίκος Φλώρος είναι Έλληνας γλύπτης και εικαστικός, διεθνώς αναγνωρισμένος για την καινοτόμο μεταμόρφωσή του από αλουμινένια κουτιά ποτών και χάλυβα σε περίπλοκα τρισδιάστατα έργα τέχνης.

Η τεχνική που αναφέρεται παραπάνω, πρόκειται για δική του έμπνευση, την οποία κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην Νέα Υόρκη το 2003. Το έργο του Νίκου Φλώρου, επιλέχθηκε από το εκπαιδευτικό σύστημα της Βραζιλίας ώστε να ενταχθεί στα σχολικά εγχειρίδια.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Φλώρος γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από νεαρή ηλικία, έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τις τέχνες σπουδάζοντας κλασικό πιάνο, αρχαία δραματική τέχνη και σχέδιο στην Αθήνα πριν εγγραφεί στην École des Beaux-Arts στο Παρίσι για επίσημη εκπαίδευση στη γλυπτική. Αν και έχει εργαστεί σε διάφορες μεγάλες πόλεις παγκοσμίως, ο Φλώρος έχει διατηρήσει ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με την πατρίδα του, την Ελλάδα, αναφέροντας συχνά την προγονική του καταγωγή επαναστατών και ηρώων ως πηγή έμπνευσης.

 Καλλιτεχνικό στυλ και τεχνική 
Ο Φλώρος είναι περισσότερο γνωστός για την κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μέθοδο πλέξης αλουμινένιων κουτιών αναψυκτικών σε υλικά που μοιάζουν με ύφασμα, τα οποία σμιλεύει σε εξαιρετικά λεπτομερείς μορφές.  Επιλέγει προσεκτικά και κόβει λωρίδες αλουμινίου από καθημερινά καταναλωτικά προϊόντα και στη συνέχεια τις υφαίνει σε ζωντανές συνθέσεις. Αυτή η προσέγγιση χαρακτηρίζει πολλά από τα έργα τέχνης του, από κοστούμια μεγάλης κλίμακας μέχρι ψηφιδωτά πορτρέτα.

Εκτός από το αλουμίνιο, ο Φλώρος έχει χρησιμοποιήσει επίσης χάλυβα για ορισμένες δημιουργίες, κυρίως στα πρόσφατα αφιερώματα του στη θρύλο της όπερας Μαρία Κάλλας.«Maria Callas returns to Venice through the art of Nikos Floros», nikosfloros.com Συχνά αναφέρει τη μονιμότητα των υλικών ως κεντρικό στοιχείο στο όραμά του - στοχεύοντας σε κομμάτια που αντέχουν τόσο σωματικά όσο και καλλιτεχνικά.

 Αξιοσημείωτοι σταθμοί 

 Αφιέρωμα στον Ελ Γκρέκο 
Κατά την συμπλήρωση των 400 ετών από τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο), ο Φλώρος ανέπτυξε τέσσερις ανάγλυφους πίνακες αφιερωμένους σε αυτόν. Μετά από επίσημη πρόσκληση του ναού Smolny της Αγίας Πετρούπολης το 2016 (έτος ελληνορωσικής φιλίας) ο Φλώρος παρουσίασε τα έργα του -εκτός από την Αγία Πετρούπολη- και στο Μουσείο της Κρατικής Ρωσικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών.

Με αφορμή το γεγονός αυτό ο Νίκος Φλώρος πραγματοποίησε έκθεση στην Ρόδο (Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών της Ρόδου) αλλά και στο Κρατικό Μουσείο του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου στο Τολέδο της Ισπανίας, κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης του διευθυντή του μουσείου και του υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας.

 200 έτη από την Ελληνική Επανάσταση 
μικρογραφία|Έργο Ελληνική Σημαία, κατασκευασμένη από αλουμίνιο με την τεχνική του Νίκου Φλώρου. Φωτογραφία από τον Robert Zervos.Στον εορτασμό των 200 χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ο Φλώρος αποκάλυψε μια σειρά από γλυπτά μεγάλης κλίμακας και ψηφιδωτά πορτρέτα που απεικονίζουν μορφές όπως η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα στο Μουσείο Ελληνικής Παραδοσιακής Ενδυμασίας «Βικτώρια Γ. Καρέλια» στην Καλαμάτα. Αυτή η έκθεση αντανακλούσε την προγονική υπερηφάνεια του Φλώρου, καθώς κατάγεται από οικογένεια επαναστατών, και έλαβε μεγάλη δημοτικότητα με πληθώρα επισκεπτών συμπεριλαμβανομένης της τότε Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την επέκτασή της.

 Γλυπτά Μαρίας Κάλλας 
Ο Φλώρος έχει αφιερώσει ιδιαίτερη προσοχή στην εικόνα της κορυφαίας Ελληνίδας υψιφώνου της όπερας Μαρίας Κάλλας. Αξιοσημείωτο μεταξύ αυτών των αφιερωμάτων είναι ένα γλυπτό από χάλυβα ύψους 2,5 μέτρων, μισού τόνου - με το παρατσούκλι "La Divina" από τους Ιταλούς, που αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στη Βενετία.

Συγκεκριμένα, το ατσάλινο γλυπτό αποκαλύφθηκε στις 21 Δεκεμβρίου, σε έναν υπαίθριο χώρο κοντά στην όπερα Λα Φενίτσε. Με την επιμέλεια του αρχιτέκτονα-διοργανωτή της έκθεσης Ρόνι Φούτσι, τα αποκαλυπτήρια παρουσίασαν μουσικές παραστάσεις και προσέλκυσαν δημόσια πρόσωπα όπως ο αντιδήμαρχος πολιτισμού της Βενετίας. Ο Φλώρος τιμήθηκε με το «Χρυσό Μετάλλιο της Αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας» από τον Αυστριακό Αυτοκρατορικό Οίκο των Αψβούργων στην ίδια εκδήλωση. Στην συνέχεια, το έργο ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου παρευρέθηκαν στελέχη από ελληνικούς και ιταλικούς πολιτιστικούς και διπλωματικούς κύκλους. Άλλοι προορισμοί περιλαμβάνουν το Παρίσι, τη Βιέννη, τη Λισαβόνα και τη Νέα Υόρκη.

 Άρνηση από τους ελληνικούς φορείς ως προς την παρουσίαση του γλυπτού στην Αθήνα 
Ο Φλώρος δεν σκόπευε να κάνει το ντεμπούτο του στην Βενετία, αλλά στην Αθήνα, με το ίδιο γλυπτό της Μαρίας Κάλλας κατά τη διάρκεια των εκατονταετηρίδων από τη γέννηση της σοπράνο. Ωστόσο, συνάντησε μόνο αρνητικές απαντήσεις από επίσημους φορείς, παρόλο που το έργο θεωρείται αξιοσημείωτο και διεθνούς φήμης. Σύμφωνα με τον Φλώρο, οι ελληνικές αρχές υποστήριξαν ότι είχαν ήδη φιλοξενήσει πολλές εκδηλώσεις που σχετίζονται με την Κάλλας και ότι «θα ήταν υπερβολικό να παρουσιάσουν κάτι περισσότερο». Κατά συνέπεια, αποφάσισε να αποκαλύψει το κομμάτι στη Βενετία, με την υποστήριξη τοπικών αξιωματούχων. Ο Φλώρος εξέφρασε την ελπίδα ότι το γλυπτό θα φτάσει τελικά στην Ελλάδα, αλλά προς το παρόν ξεκινά μια διεθνή περιοδεία, εντοπίζοντας συμβολικά σημαντικούς σταθμούς της καριέρας της Κάλλας.

Σε εκδήλωση για τα 52 έτη από την ίδρυση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στο Ζάππειο, ο Φλώρος παρουσίασε το  μεταλλικό αλουμινένιο φόρεμα της Μαρίας Κάλλας που εκτίθεται από τον Μάιο του 2023 στην κεντρική αίθουσα της όπερας του Ντουμπάι. Σύμφωνα με τον Εθνικό Κήρυκα, ο Φλώρος, λόγω της πολύ καλής του σχέσης με τον πρέσβη των ΗΑΕ στην Ελλάδα, αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους καλλιτέχνες στα Εμιράτα. Στην εκδήλωση αυτή, ο Φλώρος αιτήθηκε να τοποθετηθεί στον προαύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Ακρόπολης το γλυπτό 2,5 μέτρων της Κάλλας, αποκαλώντας το πανανθρώπινο σύμβολο πολιτισμού και τέχνης και μια σύγχρονη Καρυάτιδα, συνδέοντας επίσης τα παραπάνω και με το ελληνικό αίτημα για την επιστροφή των κλοπιμαίων γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο.

 Περιστατικά 
Το 2025, ο Φλώρος προσέφερε στην Εθνική Πινακοθήκη δωρεάν έργα του από την έκθεση «Ηρωες από Μέταλλο – 1821» αλλά και του έργου αξίας δεκάδων χιλιάδων ευρώ «Ελληνική Σημαία». Παρόλα αυτά, η Πινακοθήκη με διευθύντρια την Συραγώ Τσιάρα, αγνόησε τον καλλιτέχνη. Μάλιστα ο Φλώρος είχε εκφράσει την επιθυμία να δωριστεί το έργο ακόμα και αν τοποθετούνταν στο ντεπό (αποθήκη) για την περίπτωση μελλοντικής αξιοποίησης.
 Αναγνώριση και αντίκτυπος 
Ο Φλώρος έχει λάβει πολλές διακρίσεις, για το έργο του στην πολιτιστική διπλωματία και την καλλιτεχνική καινοτομία. Συγκεκριμένα, τιμήθηκε από το ρωσικό κράτος για την ενδυνάμωση των πολιτιστικών σχέσεων, συγκεκριμένα κατά την έκθεσή του με πορτρέτα της οικογένειας Ρομανώφ στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Επίσης είναι εκλεγμένος ακαδημαικός στην Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών στην Λισαβόνα. Επιπλέον, στοιχεία της τεχνικής του Floros εμφανίζονται στα εκπαιδευτικά εγχειρίδια της Βραζιλίας, υπογραμμίζοντας την παγκόσμια πολιτιστική επιρροή του.

Μέσα ενημέρωσης όπως το Reuters, το BBC, το Sky News, το ABC News και το Associated Press έχουν καλύψει τις εκθέσεις του.

 Βραβεύσεις 
 Grand prize για το έργο - κουστούμι «Red Queen Elizabeth» από το Μητροπολιτικό μουσείο Τέχνης και κουστουμιών.
 Grand prize για το έργο – κουστούμι «Silver Elizabeth I» από την «Young Friends Heritage Society».
 Χρυσό μετάλλιο Τεχνών και Επιστημών από το Albert Schweitzer Foundation, 2011.
 Global Thinkers Forum Excellence Award για την αριστεία και την καινοτομία, 2013.
 Χρυσό Μετάλλιο από την Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών της Λισαβόνας.

 Προσωπικές απόψεις και φιλοσοφία 
Ο Φλώρος δεν θεωρεί την τέχνη απλώς ένα επάγγελμα αλλά μια συνεχή ενασχόληση με την εξερεύνηση υπαρξιακών ερωτημάτων. Εκτιμά την ανθρώπινη σύνδεση σε σχέση με το οικονομικό κέρδος, σημειώνοντας ότι η γνήσια αναγνώριση προέρχεται από τη βοήθεια προς τους άλλους και όχι από τη συλλογή βραβείων, φήμης ή πλούτου. Η εστίασή του στην ανοιχτόμυαλη δημιουργικότητα τον οδήγησε να αγκαλιάσει τις εξελισσόμενες τεχνολογίες -όπως η ψηφιακή και η εικονική τέχνη- διατηρώντας παράλληλα σεβασμό για τα παγκόσμια καλλιτεχνικά θέματα.

 Έργο 
Ατομικές Εκθέσεις:

 Ίδρυμα Ελληνικού Κόσμου, (Foundation of the Hellenic World) Αθήνα, Ελλάδα, 2008
 Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, 2011
 Grace: Symbol of Change, Μόντε Κάρλο, Μονακό, 2012
 Παλάτι Metropole, Μόντε Κάρλο, 2012
 Εθνικό Μουσείο Γυναικών στις Τέχνες, Ουάσιγκτον, ΗΠ της Αμερικής, 2012
 Ελλάδα Μέγαρο Μελάς, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα, Ελλάδα, 2013
 Teatro Communale, Μπολόνια, Ιταλία, 2013
 Κρατικό Μουσείο και Καταφύγιο "Tsaritsyno" (πορτρέτα της οικογένειας Ρομανώφ), Μόσχα, Ρωσία, 2013
 Grand Hotel Majestic "Gia" Baglioni, Μπολόνια, Ιταλία, 2013
 Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, Ρόδος, Ελλάδα, 2015
 Ήρωες από μέταλλο, Συλλογή Βικτωρία Γ. Καρέλια, 2021, Καλαμάτα, Ελλάδα 
 Πλατεία Συντάγματος του Μετρό Αττικό, Αθήνα, Ελλάδα
 Γκαλερί Art Cargo, Ελληνογερμανική Έκθεση, Αθήνα, Ελλάδα
 Ελληνικό Προξενείο στη Νέα Υόρκη, Παλάτι Hofburg, Βιέννη, Αυστρία
 Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο του Άμπου Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (υπό την αιγίδα της Ελληνικής Πρεσβείας)

Ομαδικές Εκθέσεις:

 Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Whitney
 Μητροπολιτική Λέσχη
 Γαλλική Εταιρεία Κληρονομιάς
 Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα, Ελλάδα
 Παλάτι Hofburg, Βιέννη, Αυστρία
 Ιστορικό Μουσείο Αίγινας, Ελλάδα
 Τράπεζα Πειραιώς, Αθήνα, Ελλάδα
 Μουσείο Πιερίδη «Athinais», Αθήνα, Ελλάδα
 Art Meets Media, Αθήνα, Ελλάδα
 Παλάτι Hofburg, Βιέννη, Αυστρία
 Γενικό Προξενείο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες