Ρενώ του Μπαρ (επίσκοπος του Μετς)

Ο Ρενώ, γαλλ.: Renaud de Bar, γερμ.: Reginald (απεβ. 1316) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν επίσκοπος του Mετς από το 1302.

 Βιογραφία 
Ήταν γιος του Θεοβάλδου Β΄ κόμη του Μπαρ και της συζύγου του Ιωάννας του Τουσύ, κόρης του Ιωάννη κυρίου του Τουσύ. 

Έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού στο Ρενς, στο Λαν, στο Βερντέν και στο Καμπραί και στη συνέχεια, πριν από το 1298, αρχιεπίσκοπος των Βρυξελλών . Έγινε στη συνέχεια αρχιεπίσκοπος του Μπαζανσόν το 1299, προτού γίνει μέλος του Συλλόγου· «πρίγκιπας» του Mετς το 1301 και κοσμήτορας της Σαιντ Μαντλέν στο Βερντέν το 1302. Στα μέσα του 1302 εξελέγη επίσκοπος του Μετς, αλλά οι εκλογές θεωρήθηκαν παράτυπες, αφού ο Πάπας είχε το προνόμιο να ορίζει τον κάτοχο αυτής της επισκοπής. Για να λύσει το πρόβλημα, δηλ. να κατευναστεί ο κλήρος του Mετς και να εκλεγεί ο Ρενώ, ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ άσκησε βέτο στις εκλογές, αλλά στη συνέχεια ονόμασε τον Ρενώ ως επιλογή του για την επισκοπή. Ο Ρενώ ήταν ο μόνος ιεράρχης της αρχιεπισκοπής του Τρηρ που βοήθησε στη Σύνοδο της Βιέννης, η οποία είχε κληθεί από τον πάπα Κλήμη Β΄ για να καταστείλει τους Ναΐτες. Ο Ρενώ πολέμησε εναντίον του Θεοβάλδου Β΄ δούκα της Λωρραίνης, και στη συνέχεια εναντίον των αξιωματούχων του Mετς. Αναγκάστηκε να αποσυρθεί κατά την εκστρατεία της Μεσίνας και απεβίωσε στις 4 Μαΐου 1316, απ' ότι φαίνεται δηλητηριασμένος. 

 Λειτουργικά χειρόγραφα 
Ο Ρενώ του Μπαρ είναι γνωστό ότι διέθετε 6 λειτουργικά χειρόγραφα, που χρονολογούνται από τις αρχές του 14ου αι., πιθανώς μεταξύ 1302 και 1305.  Τα χειρόγραφα ήταν πιθανώς δώρα από τους συγγενείς του, συμπεριλαμβανομένης της αδελφής του Μαργαρίτας του Μπαρ, ηγουμένης του αβαείου του Σαιν-Μωρ του Βερντέν,  και της μητέρας του Ιωάννας του Τουσύ, της οποίας τα χέρια φαίνονται πολλές φορές στο περιθώριο, παράλληλα με αυτά του γιου της. Και τα έξι χειρόγραφα έχουν σχεδιαστεί για χρήση σε εκκλησιαστικές τελετές από επίσκοπο.

 Προσευχητάριο για τη χρήση του Βερντέν - Θερινός τόμος  (BM Verdun ms. 107) Catalogue général des manuscrits des bibliothèques publiques des départements, V (1879), p. 486-487 Base Enluminures (BM Verdun ms. 107) 
 Προσευχητάριο για τη χρήση του Βερντέν - Χειμερινός τόμος  ( Βιβλιοθήκη Βρετανίας, Yates Thompson ms 8) probably begun in 1302, commissioned by his sister, the abbess of the abbey of St Maur, Verdun, or by his mother.
Bequeathed to the British Museum in 1941.
Montague Rhodes James, A Descriptive Catalogue of Fifty Manuscripts from the Collection of Henry Yates Thompson (Cambridge: Cambridge University Press, 1898), no. 31 pp. 142–178.
Patrick M. de Winter, 'Une réalisation exceptionnelle d'enlumineurs français et anglais vers 1300: le bréviaire de Renaud de Bar, évêque de Metz', in La Lorraine: études archéologiques (Actes du 103e congrès national des Sociétés savantes (Nancy-Metz, 1978), Section d'archaeologie et d'histoire de l'art) (Paris: Bibliothèque nationale, 1980), pp. 27-62 (pp. 34, 36, 37, 38, 49 n. 27, figs. 9, 10, 13).
 Λειτουργικό για τη χρήση του Βερντέν, αναθεωρημένο για το Mετς  (BM Verdun ms. 98)
 Αρχιερατικό για τη χρήση του Mετς - Μέρος 1  ( Fitzwilliam Museum Cambridge, ms. 298)
 Αρχιερατικό για τη χρήση του Mετς - Μέρος 2 (Πράγα, Εθνική Βιβλιοθήκη της Τσεχικής Δημοκρατίας, κα. XXIIIC 120), 137 στ.
 Τελετουργικό για τη χρήση του Metz (BM Metz ms. 43), καταστράφηκε το 1944

Αυτά τα χειρόγραφα, ειδικά οι δύο τόμοι Προσευχηταρίων του Βερντέν, είναι γνωστά για τις πλούσιες εικονογραφίες τους, τους θυρεούς, τα σχέδια περιθωρίων και τα ζωγραφισμένα αρχικά.

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ