Πάλλαντας

Στην ελληνική μυθολογία, ο Πάλλαντας ήταν σύμφωνα με τον Ησίοδο γιος του Τιτάνα Κριού και της Ευρυβίας, αδελφός του Αστραίου και του Περσέα, σύζυγος της Στύγας, και πατέρας του Ζήλου, της Νίκης, του Κράτους και της Βίας.Hard, p. 49; Hesiod. Theogony, 375-383; Apollodorus, 1.2.2, 1.2.4. Compare with Pausanias, 8.18.1–2. Ο Υγίνος λέει ότι ο Πάλλαντας, τον οποίο αποκαλεί «γίγαντα», ήταν επίσης πατέρας της Σκύλλας, της Βρύσης και της Λίμνης.Hyginus, Fabulae, preface. Ο Πάλλαντας θεωρήθηκε μερικές φορές ως ο Τιτάνας Θεός της πολεμικής τέχνης και της εποχής της εαρινής εκστρατείας.Daly, Greek and Roman, σελ. 109

Ο [[Ομηρικοί Ύμνοι|Ομηρικός Ύμνος]] στον Ερμή κάνει τη θεά του φεγγαριού Σελήνη (συνήθως κόρη των Τιτάνων Υπερίωνος και Ευρυφάεσσας), κόρη ενός Πάλλαντα, γιου του (αλλιώς άγνωστου) Μεγαμήδη, ίσως ο ίδιος με τον Πάλλαντα.Hard, p. 46; Vergados, p. 313; Hymn to Hermes (4), 99 f. Ο Οβίδιος χρησιμοποιεί το πατρώνυμο "Παλλαντιάς" ή "Παλλαντίς" ως εναλλακτικό όνομα της Αουρόρας (Αυγής), της ρωμαϊκής ομόλογης θεάς της αρχαίας Ηούς, αδελφής της Σελήνης. Ο Οβίδιος προφανώς θεωρεί την Αουρόρα (ή την Ηώ αλλιώς) ως κόρη (ή αλλιώς συγγενή) του Πάλλαντα.Ovid, Fasti, 4.373, Metamorphoses 9.418, 15.191, 700; Frazer, p. 292; Keightley, p. 62; Vergados, p. 313; York, p. 39; Smith, "Pallantias".

Ο Σούδας, περιγράφοντας το επώνυμο «Παλλάς» της Αθηνάς αναφέρει ότι ίσως προέρχεται από το ρήμα πάλλω.Suda s.v. Παλλάς (Pallas) . Ο γεωγράφος Παυσανίας αναφέρει ότι η Πελλήνη, μια πόλη στο Αχαΐα, σύμφωνα με τις απόψεις των κατοίκων της, πήρε το όνομα τού Πάλλαντα, ενώ οι Αργείοι ισχυρίζονταν ότι πήρε το όνομα της Αργείτισσας Πελλήνης.Pausanias, 7.26.12.

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βεργέτης Χρ.: «Ο Πάλλας και το Παλλάντιον»

Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αχαΐας
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τιτάνες