Ζακ Ντελαρύ

Ο Ζακ Ντελαρύ (, Μπρικμπέκ-αν-Κοραντάν, Μανς, 18 Σεπτεμβρίου 1919 (ν. ημερ.) – Λε Πεκ, Υβελέν, 14 Σεπτεμβρίου 2014Εφημερίδα «Le Monde», φύλλο της 22 Σεπτεμβρίου 2014, σελ. 15, ανακοίνωση της οικογένειας, η αποτέφρωση πραγματοποιήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Γάλλος ιστορικός. Πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών της χώρας του, ως μέλος του «Ενιαίου Αντιστασιακού Κινήματος» («Mouvements Unis de la Resistance-MUR») κατά το διάστημα 1940-1944, ενώ μετά τον πόλεμο υπηρέτησε στην κεντρική διοίκηση της δικαστικής αστυνομίας. Ήταν αξιωματικός, διοικητής μονάδας της Λεγεώνας της Τιμής«Decret du 24 juin 1993» και έλαβε μέρος στον πόλεμο της Αλγερίας (1954 – 1962). Έγινε ευρύτερα γνωστός κυρίως για το έργο του με τίτλο «Histoire de la Gestapo» (Fayard, Παρίσι, 1962) και ήταν ένας εκ των πέντε αντιπροέδρων της Ένωσης Μελετών για το Αντιστασιακό κίνημα («AERI»). Ως κατήγορος, συμμετείχε στη διαδικασία και την καταδίκη του ναζί εγκληματία Κλάους Μπάρμπι, το 1987Fonds Jacques Delarue, Dossier Klaus Barbie. Απεβίωσε μόλις 4 ημέρες πριν από τα 95α γενέθλιά του.
 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι αντιστασιακοί