Τουσαίν Ντυμπρέιγ

Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ (γαλλικά: Toussaint Dubreuil, περ. 1561 - 22 Νοεμβρίου 1602) ήταν Γάλλος ζωγράφος και σχεδιαστής που συνδέθηκε από το 1594 με τη δεύτερη Σχολή του Φονταινεμπλώ, μαζί με τους καλλιτέχνες Μαρτέν Φρεμινέ και Αμπρουάζ Ντυμπουά.

Τα έργα του κατατάσσονται στην ύστερη τεχνοτροπία του μανιερισμού με επιρροές από τη γαλλο-φλαμανδική τέχνη, συνεχίζοντας τη δημιουργία επιμήκων μορφών και πολυπρόσωπων συνθέσεων  της πρώτης Σχολής του Φονταινεμπλώ. Πολλά από τα θέματα του Ντυμπρέιγ περιλαμβάνουν μυθολογικές σκηνές και σκηνές από λογοτεχνικά έργα συγγραφέων όπως ο Ιταλός Τορκουάτο Τάσσο, ο αρχαίος Έλληνας μυθιστοριογράφος Ηλιοδώρος ο Εμεσηνός και ο Γάλλος ποιητής Πιέρ ντε Ρονσάρ.

 Βιογραφικά στοιχεία 
αριστερά|μικρογραφία|Η ανάβαση στο Γολγοθά πίνακας του Τουσαίν Ντυμπρέιγ, Εθνικό Μουσείο Αναγέννησης, κάστρο του Εκουάν
μικρογραφία|Πορτρέτο του Ερρίκου Δ΄ ως Ηρακλής που φονεύει τη Λερναία Ύδρα, γύρω στο 1600, Παρίσι, Λούβρο
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο βασιλιάς της Κρήτης Δίκης προσφέρει συμπόσιο στον Φραγκίωνα, παρουσία των πριγκιπισσών Υάνθης και Κλιμένης, σκηνή από τη Φραγκιάδα του  Πιέρ ντε Ρονσάρ πίνακας του Ντυμπρέιγ, Λούβρο
Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ γεννήθηκε στο Παρίσι περίπου το 1561. Ήταν γιος σελοποιού και διατήρησε ο ίδιος το πάθος για τα άλογα σε όλη του τη ζωή. Είχε ευγενικούς τρόπους, έπαιζε λαούτο και τραγουδούσε σαν νεαρός άνδρας διακεκριμένης οικογένειας.

Εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική στο Παρίσι στο εργαστήριο του ζωγράφου και σχεδιαστή Μεντερίκ Φρεμινέ, πατέρα του Μαρτέν Φρεμινέ. Αρχικά μαθήτευσε στην τέχνη του χρυσοχόου. Σπούδασε ανατομία με έναν γιατρό-κουρέα και εικονογράφησε το βιβλίο Historia anatomica humani corporis του γιατρού Αντρέ ντυ Λωράνς (1558-1609). Επέδειξε μια εκπληκτική «μυϊκή μανία» και ειδικεύτηκε στην απεικόνιση γυμνών.

Δεν είναι γνωστό εάν εκπαιδεύτηκε στην Ιταλία, αλλά επηρεάστηκε από τους Ιταλούς μανιεριστές, Μιχαήλ Άγγελο, Πελεγκρίνο Τιμπάλντι, Μπαρτολομέο Πασαρότι, Νικολό ντελ’Αμπάτε και  Φραντσέσκο Πριματίτσο. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη ζωή του μεταξύ του 1585 και του 1593. Μπορεί να μαθήτευσε στο Φονταινεμπλώ με Ιταλούς μανιεριστές καλλιτέχνες όπως ο Ρουτζέρο ντε Ρουτζέρι, του οποίου την κόρη νυμφεύτηκε.

Με τον Μαρτέν Φρεμινέ και τον Αμπρουάζ Ντυμπουά σχημάτισαν τον κύκλο της δεύτερης Σχολής του Φονταινεμπλώ.

Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ ήταν ο ζωγράφος του Ερρίκου Δ΄ για τον οποίο έκανε σκηνικά στο εργαστήριό του.

Τα έργα του καταστράφηκαν μαζικά και λίγα μόνο διασώθηκαν. Το Λούβρο διατηρεί πέντε από αυτά, συμπεριλαμβανομένων τριών έργων από τον κύκλο της Φραγκιάδας στα οποία απεικόνιζε σκηνές από το ομώνυμο έργο του Πιέρ ντε Ρονσάρ, από τις 78 συνθέσεις που είχε κάνει για να διακοσμήσει το κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι (καταστράφηκε το 1777 και ανοικοδομήθηκε αργότερα).

Εκτέλεσε μεγάλες βασιλικές παραγγελίες στο κάστρο του Φονταινεμπλώ, με σκηνές από την ιστορία του Ηρακλή, όπως Ο νεαρός Ηρακλής μαθαίνει τοξοβολία). Σήμερα όλες οι διακοσμήσεις έχουν σχεδόν καταστραφεί, εκτός από μερικά τμήματα που αποδίδονται στον Ντυμπρέιγ.

Για τη μικρή γκαλερί του ανακτόρου του Λούβρου, φιλοτέχνησε πορτρέτα των προγόνων του Ερρίκου Δ΄(προκειμένου να εδραιώσει την εξουσία του ως βασιλιάς και ιδρυτής νέου οίκου). Τις οροφές διακόσμησε με αλληγορικά θέματα, όπως Ο Δίας συντρίβοντας τους γίγαντες, και Ο Ηρακλής φονεύοντας τη Λερναία Ύδρα, όπου ο θεός και ο ήρωας είχαν τα χαρακτηριστικά του ίδιου του Ερρίκου Δ΄. Αυτές οι διακοσμήσεις καταστράφηκαν από τη φωτιά του 1661.Anthony Blunt, Art et architecture en France. 1500-1700, Macula, Paris, 1983, p. 151-152 (ISBN 2-865-89-007-4)

Φιλοτέχνησε, επίσης, σχέδια ταπισερί με σκηνές από την ιστορία της Άρτεμης, που κατασκευάστηκαν στο προάστιο Σαιν-Μαρσέλ στο Παρίσι και τώρα φυλάσσονται στα Εθνικά έπιπλα στο Παρίσι.

Ο Τουσαίν Ντυμπρέιγ πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1602. Ο Πιέρ ντε λ"Ετουάλ έγραψε στο ημερολόγιό του: «Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου ... Σήμερα, ο Ντυμπρέιγ, ζωγράφος της Αυτού Μεγαλειότητας, μοναδικός στην τέχνη του, και ο οποίος φιλοτέχνησε όλους αυτούς τους όμορφους πίνακες του Σαιν-Ζερμαίν. Επιστρέφοντας από το εν λόγω κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι στο Παρίσι με ένα άλογο αχαλίνωτο που κάλπαζε πολύ βίαια, υπέστη αναστροφή των εντέρων και σε λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες αποδήμησε στον άλλο κόσμο.»Registre-Journal de Henri IV et de Louis XIII publie d'après le manuscrit autographe de Lestoile, p. 342

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης