Πιέρ-Ναρσίς Γκερέν

Ο Πιέρ-Ναρσίς Γκερέν (γαλλικά: Pierre-Narcisse Guérin), βαρόνος Γκερέν από το 1829, γεννήθηκε το 1774 στο Παρίσι και πέθανε το 1833 στη Ρώμη, ήταν  Γάλλος νεοκλασικός ζωγράφος. Διετέλεσε μέλος της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών και διευθυντής της βίλας Μέντιτσι στη Ρώμη.

 Βιογραφικά στοιχεία 
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η επιστροφή του Μάρκου Σέξτου (Λούβρο), 1799
Ο Πιέρ-Ναρσίς Γκερέν γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1774 στο Παρίσι. Γιος εμπόρου, έγινε δεκτός από την ηλικία των 11 ετών στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Υπήρξε μαθητής του Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ και επηρεάστηκε από το έργο του Νταβίντ. Το 1796, απέσπασε ένα από τα τρία μεγάλα βραβεία της Ρώμης που προσφέρθηκαν εκείνη τη χρονιά, καθώς ο διαγωνισμός δεν είχε πραγματοποιηθεί από το 1793.

Το 1799, ο πίνακας του Η επιστροφή του Μάρκου Σέξτου (Λούβρο) εκτέθηκε στο Σαλόν και είχε τεράστια επιτυχία, κυρίως λόγω του θέματος - παρουσίαζε θύμα των προγραφών του Σύλλα που επιστρέφοντας στη Ρώμη βρίσκει τη γυναίκα του νεκρή και το σπίτι του σε πένθος - το οποίο ερμηνεύθηκε ως αναφορά στην επιστροφή αυτών που είχαν μεταναστεύσει κατά τις αναταραχές της Γαλλικής Επανάστασης.

Ο Γκερέν με την ευκαιρία αυτή επαινέθηκε δημόσια από τον πρόεδρο του Ινστιτούτου και πήγε στη Ρώμη για να σπουδάσει. Το 1800, μη μπορώντας να παραμείνει στη Ρώμη λόγω προβλημάτων υγείας, πήγε στη Νάπολη, όπου ζωγράφισε τον πίνακα Βοσκοί στον τάφο του Αμύντα. Το 1802 φιλοτέχνησε το Φαίδρα και Ιππόλυτος (Λούβρο).

Το 1810, μετά την επιστροφή του στο Παρίσι, σημείωσε και πάλι μεγάλη επιτυχία με το Ανδρομάχη και Πύρρος (Λούβρο). Την ίδια χρονιά εξέθεσε επίσης τα έργα Αουρόρα και Κέφαλος (Μουσείο Πούσκιν) και Ο Βοναπάρτης συγχωρεί τους εξεγερμένους του Καΐρου (Βερσαλλίες). Αυτοί οι πίνακες ταίριαζαν στο λαϊκό γούστο της Πρώτης Αυτοκρατορίας, όντας άκρως μελοδραματικοί και πομπώδεις.
αριστερά|μικρογραφία|Μορφέας και Ίρις, Μουσείο Ερμιτάζ,1811
Την ίδια χρονιά, ο Γκερέν άνοιξε εργαστήριο στο Παρίσι, από το οποίο βγήκαν οι πιο αξιόλογοι ρομαντικοί ζωγράφοι: Τεοντόρ Ζερικώ, Άρι Σέφερ και ο αδελφός του Ανρί Σέφερ, Λεόν Κονιέ, Βικτόρ Ορσέλ, Πωλ Υέ και Ευγένιος Ντελακρουά. Frédéric Chappey, Les Professeurs des Beaux-Arts (1794-1873), dans : Romantisme, 1996. N°93. p. 95-101.Δεν ήταν παντρεμένος και δεν είχε παιδιά και έτσι αφοσιώθηκε στο εργαστήριό του και στους μαθητές του, με τους οποίους ήταν πολύ δεμένος.
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Αινείας διηγείται στη Διδώ την πτώση της Τροίας, 1815
Η παλινόρθωση των Βουρβόνων έφερε στον Γκερέν νέες τιμές. Το 1803 του είχαν απονείμει τον σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής και το 1815 έγινε δεκτός ως μέλος στην Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Η τεχνοτροπία του άλλαξε σύμφωνα με το λαϊκό γούστο. Στον πίνακα Ο Αινείας διηγείται στη Διδώ την πτώση της Τροίας, 1815 (Λούβρο), ο Γκερέν υιοθέτησε ένα πιο αισθησιακό και γραφικό στυλ.

Το 1822 δέχτηκε τη θέση του διευθυντή της Γαλλικής Ακαδημίας στη Ρώμη, την οποία είχε αρνηθεί το 1816. Επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1828, ο Γκερέν, ο οποίος προηγουμένως είχε χριστεί ιππότης του τάγματος του Αγίου Μιχαήλ, έλαβε τον τίτλο ευγενείας του βαρόνου. Αυτή την εποχή, προσπάθησε να ολοκληρώσει τον πίνακα Πύρρος και Πρίαμος, ένα έργο που είχε αρχίσει στη Ρώμη, αλλά μάταια. Η υγεία του είχε καταρρεύσει και με την ελπίδα βελτίωσης επέστρεψε στην Ιταλία με τον Οράς Βερνέ. Λίγο μετά την άφιξή του στη Ρώμη, ο βαρόνος Γκερέν πέθανε, στις 6 Ιουλίου 1833. Ενταφιάστηκε στην εκκλησία Τρινιτά ντεϊ Μόντι στο πλευρό του Κλωντ Λορραίν.

 Επιλογή έργων 

 Παραπομπές 



Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Νεοκλασικοί ζωγράφοι