Παράβαση

Στην αρχαία κωμωδία, η παράβαση ()  είναι σημείο του θεατρικού έργου όταν όλοι οι ηθοποιοί φεύγουν από τη σκηνή και ο χορός απευθύνεται απευθείας στο κοινό. Ο χορός εγκαταλείπει εν μέρει ή εντελώς τον δραματικό της ρόλο, για να προχωρήσει σε «παράβαση» J E Sandys ed., A Dictionary of Classical Antiquities (London 1891) p. 458 και να μιλήσει στο κοινό για ένα θέμα εντελώς άσχετο με το θέμα του έργου. S Halliwell ed., Birds and Other Plays (Oxford 1998) p. xxxvi

 Δομή 
Η παράβαση αποτελείται συνήθως από τρία χορικά (χ) που εναλλάσσονται με τρεις αφηγήσεις (Α) με τη σειρά χ-Α-χ-Α-χ-Α. Η πρώτη αφήγηση, η πρώτη παράβαση - γενικά σε ανάπαιστο S Halliwell ed., Birds and Other Plays (Oxford 1998) p. xxxvi-vii - συχνά τελειώνει με ένα απόσπασμα που πρέπει να αποδοθεί πολύ γρήγορα (θεωρητικά σε μια αναπνοή - που ονομάζεται πνῖγος).

Στην πλήρη της μορφή έχει ακόμη ένα μέρος, την προτροπή του χορού προς τον ίδιο του τον εαυτό, τον κατακελευσμό (1) να αρχίσει τους αναπαίστους. Συνεχίζει με την κυρίως παράβαση (2) (ανάπαιστοι) , ο  πνίγος (3) (που εκφέρεται απνευστί), η ωδή (4), το επίρρημα (5), η  αντωδή (6) και τέλος το αντεπίρρημα (7).

 Παραδείγματα 

 Στην «παράβαση» των Ιππέων, ο Αριστοφάνης κάνει πλήρη ανασκόπηση της αρχαίας αθηναϊκής κωμικής σκηνής, S Halliwell ed., 'Birds and Other Plays (Oxford 1998) p. xi ενισχύοντας και τον δικό του ρόλο: «εάν ένας από τους παλιούς κωμικούς ποιητές είχε προσπαθήσει να μας αναγκάσει εμάς (το χορό - τους Ιππείς) να απευθυνθούμε στο κοινό στην παράσταση δεν θα το κατάφερνε τόσο εύκολα. Αλλά αυτή τη φορά ο ποιητής αξίζει. . " . Aristophanes, quoted in C Russo, Aristophanes (London 1994) p. 125

 Αντίστοιχα στις Σφήκες του ίδιου συγγραφέα, η πρώτη παράβαση αφορά την καριέρα του Αριστοφάνη ως θεατρικού συγγραφέα μέχρι σήμερα. ενώ η δεύτερη παράβαση είναι μικρότερη και περιέχει μια σειρά από αστεία για τοπικούς χαρακτήρες που θα ήταν πολύ γνωστοί στο αρχαίο αθηναϊκό κοινό (π.χ. ο πολιτικός Κλέων ) 

 Η φωνή του συγγραφέα 
Ο χορός στην παράσταση μερικές φορές χρησιμοποιεί τη δική του φωνή, μερικές φορές τη φωνή του συγγραφέα του έργου, για να απευθυνθεί στο κοινό. J Boardman ed., The Oxford History of the Classical World (Oxford 1986) p. 174 Το κατά πόσο το τελευταίο πρέπει να θεωρηθεί «αυθεντικό» είναι θέμα συζήτησης. Η παλαιότερη άποψη ήταν ότι ο Αριστοφάνης μιλάει απευθείας στους συμπολίτες του Αθηναίους στην παράσταση και ως αποτέλεσμα, όπως το έθεσε ο Northrop Frye, «οι απόψεις του για κάθε θέμα γράφονται σε όλα τα έργα του». N Frye, Anatomy of Criticism (Princeton 1971) p. 177 Μια μεταμοντέρνα ερμηνεία θα έβλεπε την αυθεντική φωνή ως μεταθεατρική, προσφέροντας μια παρωδία ρητορικών συζητητικών σημείων, αντί για άμεση κριτική. S Halliwell ed., Birds and Other Plays (Oxford 1998) p. xliv

 Παρακμή της παράβασης 
Η παράβαση είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό της Παλαιάς Κωμωδίας και η παρακμή της μπορεί να καταγραφεί στα έργα του Αριστοφάνη. Η δεύτερη παράβαση εγκαταλείπεται σταδιακά, ο χορός παύει να μιλάει εκτός θέματος στην ίδια την παράβαση και τελικά και αυτή η ίδια η παράβαση εγκαταλείπεται εντελώς. S Halliwell ed., Birds and Other Plays (Oxford 1998) p. xxxvii-ix

Αν και η μείωση του ρόλου της χορωδίας συνδέεται παραδοσιακά με τις οικονομικές πιέσεις του πολέμου, J E Sandys ed., A Dictionary of Classical Antiquities (London 1891) p. 152 πιο πρόσφατα ο Stephen Halliwell προτίμησε να δει την παράβαση ως μέρος της θεατρικής εξέλιξης. S Halliwell ed., Birds and Other Plays (Oxford 1998) p. xxxix

 Αναφορές 

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική κωμωδία
Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο