Νίκος Παπατάκης

Ο Νίκος Παπατάκης (5 Ιουλίου 1918 – 17 Δεκεμβρίου 2010)Πιστοποιητικό θανάτου του Δήμου Παρισίων«Fin de l’aventure pour Nikos Papatakis», telerama.fr, 23 Δεκεμβρίου 2010 ήταν γεννημένος στην Αιθιοπία Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος, που σταδιοδρόμησε και έζησε κυρίως στη Γαλλία.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Παπατάκης γεννήθηκε στην Αντίς Αμπέμπα και πέρασε τα πρώτα χρόνια του στην Αιθιοπία και την Ελλάδα. Το 1939 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και εργάσθηκε ως έκτακτος εργαζόμενος σε συνεργεία γυρίσματος κινηματογραφικών ταινιών. Αργότερα έγινε ιδιοκτήτης του περίφημου κλαμπ της πόλης «La Rose Rouge», όπου μεταξύ των εμφανιζόμενων καλλιτεχνών συμπεριλαμβανόταν και η τραγουδίστρια Ζυλιέτ Γκρεκό. Το 1951 ο Παπατάκης νυμφεύθηκε την ηθοποιό Ανούκ Εμέ, με την οποία απέκτησαν μια θυγατέρα, τη Μανουέλα Παπατάκη (γενν. 1951), και χώρισαν το 1954. Το 1967 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την επίσης ηθοποιό Όλγα Καρλάτου, με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον Σέργιο (γενν. 1967), και χώρισαν το 1982. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αλγερίας ο Παπατάκης δραστηριοποιήθηκε υπέρ του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. 

Το 1957 ο Παπατάκης διέμεινε για ένα διάστημα στη Νέα Υόρκη, όπου γνώρισε τον Τζον Κασσαβέτη και έγινε συμπαραγωγός στην ταινία του Σκιές (1959). Το 1963 η πρώτη ταινία σε σκηνοθεσία του Παπατάκη, Οι άβυσσοι, είχε επιτυχία εξαιτίας του θορύβου που προκάλεσε και, ενώ είχε εισαχθεί στο Φεστιβάλ των Καννών του 1963, οι διοργανωτές του αρνήθηκαν να τη δείξουν. Η ταινία βασιζόταν στο έργο του Ζαν Ζενέ Οι δούλες. Το 1967 σκηνοθέτησε μια άλλη τολμηρή ταινία, τους Βοσκούς. Είκοσι χρόνια αργότερα ήλθε η άλλη του ελληνόφωνη ταινία, Η φωτογραφία. Η τελευταία του ταινία ήταν Οι ισορροπιστές (1992) . Για εκείνον μια ταινία ισούται με επαναστατική πράξη. 

Αρνήθηκε πεισματικά τη γαλλική υπηκοότητα   ως το τέλος της ζωής του και αυτό γιατί οι Γάλλοι δεν απέσυραν τις αποικίες τους αλλά συνεχίζουν να διατηρούν στρατιωτική και πολιτική επιρροή σε πολλές πρώην αποικίες τους, κυρίως στην Αφρική.

Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 92 ετών.

 Φιλμογραφία 
 Ως ηθοποιός 
 La Rose rouge (κωμωδία, 1951)

 Ως σκηνοθέτης 
(Σε όλες τις παρακάτω ταινίες εκτός από τη Les Abysses έχει γράψει και το σενάριο.) 
 Οι άβυσσοι (Les Abysses, 1963)
 Οι βοσκοί (άλλος ελλην. τίτλος Οι βοσκοί της συμφοράς, γαλλ. Les Pâtres du désordre, αμερ. Thanos and Despina, αγγλ. The Shepherds of Calamity, 1967)
 Gloria mundi (1975) 
 Η φωτογραφία (γαλλ. La Photo, αγγλ. The Photograph, 1986) 
 Οι ισορροπιστές (γαλλ. Les Équilibristes, αγγλ. Walking a Tightrope, 1992) 
 Gloria mundi (εκδοχή του 2005) 

 Αφιερώματα 
Το 2005, το 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε ένα αφιέρωμα στον Παπατάκη, στο πλαίσιο του οποίου προβλήθηκαν οι ταινίες Ένα ερωτικό άσμα (1950), Σκιές (1959), Οι άβυσσοι (1963), Οι βοσκοί (1967), Η φωτογραφία (1986), Οι ισορροπιστές (1992) και Gloria mundi (1975/2005). 

Το 2011 στις 6 Μαΐου στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ Το «Πορτρέτο ενός Ελεύθερου Σκοπευτή» του Τίμωνα Κουλμάση και της Ηρούς Σιαφλιάκη. Ένα αφιέρωμα στη ζωή και τη δράση του Νίκου Παπατάκη. 

Βιβλία
 Νίκος Παπατάκης, Μονογραφία, Γιάννης Κονταξόπουλος, Κινηματογραφική Βιβλιοθήκη Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 
 Όλοι οι δρόμοι προς την απόγνωση, Αυτοβιογραφία, Νίκος Παπατάκης, εκδ. Χατζηνικολή 

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 
 Ο Ν. Παπατάκης στο cine.gr

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Μετανάστες στη Γαλλία
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων