Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν

Ο Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν (γαλλικά: Jean-Baptiste Massillon), γεννήθηκε το 1663 στην Υέρ και πέθανε το 1742 στο Κλερμόν-Φεράν, ήταν Γάλλος κληρικός και διάσημος ιεροκήρυκας, υπηρέτησε ως επίσκοπος του Κλερμόν από το 1717 μέχρι το θάνατό του.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Μασιγιόν γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1663 στην Υέρ (στον νομό Βαρ) της νοτιοανατολικής Γαλλίας. Ήταν γιος βασιλικού συμβολαιογράφου και άρχισε την εκπαίδευσή του στο τοπικό σχολείο, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στο Κολλέγιο της Μασσαλίας. Όταν έγινε δεκαοκτώ ετών, εντάχθηκε στο Τάγμα του Ορατόριου και αργότερα τον έστειλαν ως καθηγητή στα κολέγια του τάγματος στο Πεζενά, τη Μασσαλία, το Μονμπριζόν  και το 1689 έφτασε στο Σεμινάριο της Βιέννης, όπου δίδαξε φιλοσοφία και θεολογία για έξι χρόνια.

Χειροτονήθηκε ιερέας το 1691 και άρχισε να κηρύττει στο παρεκκλήσιο του Ορατορίου στη Βιέννη και στην περιοχή του. Με το θάνατο του Αρχιεπισκόπου της Λυών, το 1693, του ανατέθηκε ο επικήδειος λόγος, με τον οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός ως ικανός ιεροκήρυκας. 
αριστερά|μικρογραφία|333x333εσ|Το άγαλμα του Μασιγιόν στο σιντριβάνι της πλατείας Σαιν-Συλπίς στο Παρίσι.
Στο τέλος της παραμονής του στη Βιέννη το 1695, προσχώρησε στο Ορατόριο της Λυών, όταν ειδοποιήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Παρισιού, να εγκατασταθεί. στο Παρίσι, όπου το 1696 έγινε διευθυντής του Σεμιναρίου Σαιν-Μαγκλουάρ. Εκεί, άρχισε να αφιερώνεται πλήρως στο κήρυγμα και απέκτησε μεγάλη φήμη ως ιεροκήρυκας. 

Υπηρετώντας ως ιεροκήρυκας στη βασιλική αυλή των Βερσαλλιών (από το 1699), ηγήθηκε των νεκρικών προσευχών για τον θάνατο του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Στον τάφο του μονάρχη εκφώνησε ένα από τα πιο διάσημα κηρύγματα, γνωστό για την εναρκτήρια πρόταση: «Αδέλφια μου, μόνο ο Θεός είναι Μέγας».

Το 1717, έγινε Επίσκοπος του Κλερμόν και δύο χρόνια αργότερα εκλέχτηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του πέρασαν στην εκπλήρωση των επισκοπικών του καθηκόντων. 

Το 1742, κληροδότησε με διαθήκη στον καθεδρικό ναό του Κλερμόν-Φεράν τη βιβλιοθήκη του, υπό τον όρο ότι θα είναι ανοικτή στον διευθυντή του σεμιναρίου και στον κλήρο. Μέχρι το 1790 αυτή η βιβλιοθήκη ήταν ανοιχτή δύο ημέρες την εβδομάδα, όχι μόνο για τους εκκλησιαστικούς, αλλά και για μελετητές. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στη δημοτική βιβλιοθήκη του Κλερμόν-Φεράν.

Πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου 1742 στο Μπωγκάρ-λ'Εβέκ κοντά στο Κλερμόν-Φεράν.

 Ιεροκήρυκας 
μικρογραφία|Άγαλμα στην Υέρ
Κατά τον 18ο αιώνα, ο Μασιγιόν απολάμβανε φήμη ισάξια του Ζακ Μπενίν Μποσσυέ και του Λουί Μπουρνταλού. Ο Βολταίρος, ο Ντ'Αλαμπέρ και άλλοι φιλόσοφοι του Διαφωτισμού αναγνώρισαν και επαίνεσαν πολύ την ευγλωττία του, τη λογοτεχνική του δύναμη, την καλοσύνη και την ανοχή και αντιπάθεια στις δογματικές διαφορές. 

Η δημοτικότητά του πιθανότατα οφείλονταν στο ότι στα κηρύγματά του δεν έδινε ιδιαίτερη έμφαση σε δογματικά ζητήματα, αλλά αντιμετώπιζε γενικά ηθικά θέματα, στα οποία τα μυστικά της ανθρώπινης καρδιάς και οι διαδικασίες της λογικής του ανθρώπου περιγράφονταν με ποιητικό συναίσθημα. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Μπουρνταλού, που προτιμούσε την σθεναρή καταγγελία, ο Μασιγιόν εφάρμοζε την ήπια πειστικότητα.

Τα πιο διάσημα κηρύγματά του, με τον τίτλο Μικρή Σαρακοστή, κηρύχθηκαν ενώπιον του νεαρού βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ το 1718. 

Η πρώτη έκδοση των Απάντων των κηρυγμάτων του Μασιγιόν δημοσιεύτηκε από τον ανιψιό του στο Παρίσι το 1745–1748, και, ελλείψει χειρογράφων, εκεί βασίστηκαν οι επόμενες ανατυπώσεις και τα αποφθέγματά του. 

 Μνημεία 
Στη Γαλλία υπάρχουν πολλά μνημεία, δρόμοι και σχολεία που φέρουν το όνομά του. 

 Το άγαλμά του (μαζί με αυτά των Μποσυέ, Φενελόν και  Φλεσιέ) κοσμεί το σιντριβάνι της πλατείας Σαιν-Συλπίς στο Παρίσι.
 Ανδριάντας του Μασιγιόν βρίσκεται στο Λούβρο, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας.
 Άγαλμα στη γενέτειρά του Υέρ.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Γαλλικός ρωμαιοκαθολικός κλήρος