Απληστία

Απληστία, φιλαργυρία, ονομάζεται η ανεξέλεγκτη επιθυμία για απόκτηση υλικών αγαθών (συνήθως αναφέρεται στο χρήμα αλλά έχει κι άλλες διαστάσεις, όπως κοινωνική θέση και εξουσία). Η απληστία έχει αναγνωριστεί ως ανεπιθύμητη σε όλη τη γνωστή ανθρώπινη ιστορία, επειδή δημιουργεί συγκρούσεις. Χαρακτηριστικά της απληστίας αποτελούν η προώθηση της προσωπικής ανάπτυξης και η υπονόμευση των πιθανών ανταγωνιστών και εχθρών. 

Η σύγχρονη οικονομική σκέψη διακρίνει συχνά την απληστία από το προσωπικό συμφέρον. Charles de Montesquieu, The Spirit of the Laws (Cambridge: Cambridge University Press, 1989), p. 338Adam Smith, The Wealth of Nations (New York: Modern Library, 1965), p.651  Στα μέσα του 19ου αιώνα - επηρεασμένοι από τις ιδέες του Χέγκελ - οικονομικοί και πολιτικοί στοχαστές άρχισαν να ορίζουν την απληστία ως εγγενή στη δομή της κοινωνίας, αρνητική και ανασταλτική στην ανάπτυξη των κοινωνιών.Thorstein Veblen, The Theory of the Leisure Class (1934 ed.), p. 36Karl Marx, The Communist Manifesto, London, 1848  

Αρχαίες απόψεις για την απληστία αφθονούν σχεδόν σε κάθε πολιτισμό. Πλάτων και Αριστοτέλης πραγματεύονται την πλεονεξία.  Η πανελλήνια αποδοκιμασία της απληστίας φαίνεται από τη μυθική τιμωρία που επιβάλλεται στον Τάνταλο, ο οποίος στερείται τροφής και νερού. Η απληστία κατακρίνεται από όλες τις Αβρααμικές θρησκείες.'Κατά Λουκάν 12:15Κατά Ιωάννην 2:16

Παραπομπές

Κατηγορία:Έννοιες στην Ηθική