Βυσσινιά

Cerasus acida (Ehrh.) Borkh.
 Cerasus austera (L.) Borkh.
 Cerasus austera (L.) M.Roem.
 Cerasus collina Lej. & Courtois
 Cerasus fruticosa Pall.
 Cerasus vulgaris Mill.
 Druparia cerasus (L.) Clairv.
 Prunus acida Ehrh.
 Prunus aestiva Salisb.
 Prunus austera (L.) Ehrh.
 Prunus caproniana (L.) Gaudin
 Prunus recta (Liegel) K.Koch
 Prunus semperflorens Ehrh.  


Η βυσσινιά (επιστ. ονομ.: Prunus cerasus) είναι ένα είδος του γένους Προύμνης (Prunus) στο υπογένος Cerasus (Κέρασος), που προέρχεται από μεγάλο μέρος της Ευρώπης και της νοτιοδυτικής Ασίας . Συνδέεται στενά με το γλυκό κεράσι (Prunus avium), αλλά έχει έναν καρπό που είναι πιο όξινο. Ο ξινός πολτός του είναι βρώσιμος. 

Το δέντρο είναι μικρότερο από το γλυκό κεράσι (μεγαλώνει σε ύψος 4-10 μ.), Έχει περίπλοκα κλαδιά, και τα βυσσινί-προς-μαύρα κεράσια φέρουν μικρότερους μίσχους. Υπάρχουν δύο κύριες ποικιλίες (ομάδες ποικιλιών) του βύσσινου: το σκούρο κόκκινο κεράσι Morello και το πιο ανοιχτό κόκκινο κεράσι Amarelle . Webster’s New International Dictionary of the English Language. 

 Προέλευση και καλλιέργεια 
μικρογραφία| Απεικόνιση του κερασιού Morello
Το Prunus cerasus, ένα τετραπλοειδές με 2n = 32 χρωμοσώματα, πιστεύεται ότι προήλθε ως ένα φυσικό υβρίδιο μεταξύ του Prunus avium και του Prunus fruticosa στο Ιρανικό Οροπέδιο ή στην Ανατολική Ευρώπη όπου έρχονται σε επαφή τα δύο είδη. Το Prunus fruticosa πιστεύεται ότι παρείχε μικρότερο μέγεθος και ξινό γεύση φρούτων. Τα υβρίδια στη συνέχεια σταθεροποιήθηκαν και διασταυρώθηκαν για να σχηματίσουν ένα νέο, ξεχωριστό είδος. 

Τα καλλιεργημένα ξινά κεράσια επιλέχθηκαν από άγρια δείγματα του Prunus cerasus και την αμφίβολα διακριτή P. acida από την Κασπία και τη Μαύρη Θάλασσα, και ήταν γνωστά στους Έλληνες το 300 π.Χ. Ήταν επίσης εξαιρετικά δημοφιλείς στους Πέρσες και τους Ρωμαίους που τους εισήγαγαν στη Βρετανία πολύ πριν από τον 1ο αιώνα μ.Χ. Τα φρούτα παραμένουν δημοφιλή στο σύγχρονο Ιράν .

Στην Αγγλία, η καλλιέργειά τους διαδόθηκε τον 16ο αιώνα στην εποχή του Ερρίκου VIII . Έγινε μια δημοφιλής καλλιέργεια μεταξύ των Κεντάδων καλλιεργητών, και το 1640 καταγράφηκαν πάνω από δύο δωδεκάδες επώνυμες ποικιλίες. Στην Αμερική, το 1704 το Vestry του New Kent County, η Βιρτζίνια ηχογράφησε το "The DePriest of Kent" φυτεύοντας 354 στρέμματα Prunus cerasus κατά μήκος του ποταμού Pamunkey ως ποικιλία "Kent", που γεννήθηκε σε άλλους αποίκους της Βιρτζίνια σε όλο το Ρίτσμοντ για να φυτέψει βύσσινα., "Early Richmond" ποικιλία ή "Kentish Red", όταν έφτασαν. 
μικρογραφία| Ένα ανθισμένο δέντρο βύσσινου
Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχαν περισσότερες από πενήντα ποικιλίες βύσσινου στην Αγγλία. Σήμερα, ωστόσο, λίγα καλλιεργούνται στο εμπόριο, και παρά τη συνέχιση ονομασμένων ποικιλιών όπως το «Kentish Red», το «Amarelles», το «Griottes» και το «Flemish», μόνο τα γενικά φυτώρια προσφέρονται μόνο από το γενικό Morello. Αυτή είναι μια ποικιλία που ανθίζει αργά, και έτσι χάνει περισσότερους παγετούς από το γλυκό αντίστοιχο και, ως εκ τούτου, είναι πιο αξιόπιστη καλλιέργεια. Το κεράσι Morello ωριμάζει στα μέσα έως τα τέλη του καλοκαιριού, προς τα τέλη Αυγούστου στη νότια Αγγλία. Είναι αυτο-γόνιμο και θα ήταν καλό για τη γονιμοποίηση άλλων ποικιλιών αν δεν άνθιζε τόσο αργά στη σεζόν.
μικρογραφία| Παγκόσμια παραγωγή βύσσινου
Οι βυσσινιές απαιτούν παρόμοιες συνθήκες καλλιέργειας με τις αχλαδιές, δηλαδή προτιμούν ένα πλούσιο, καλά στραγγισμένο, υγρό έδαφος, αν και απαιτούν περισσότερο άζωτο και νερό από τα γλυκά κεράσια. Τα δέντρα δεν θα έχουν καλά αποτελέσματα με υπερβολικό πότισμα, αλλά έχουν μεγαλύτερη ανοχή στην κακή αποστράγγιση από τις γλυκές ποικιλίες. Όπως και με τα γλυκά κεράσια, η ποικιλία Morellos καλλιεργείται παραδοσιακά με μοσχεύματα πάνω σε ισχυρά αναπτυσσόμενα υποκείμενα, τα οποία παράγουν δέντρα πολύ μεγάλα για τους περισσότερους κήπους, αν και είναι πλέον διαθέσιμα νεότερα υποκείμενα νάνοι όπως το Colt και η Gisella. Κατά τη διάρκεια της άνοιξης, τα λουλούδια πρέπει να προστατεύονται και τα δέντρα να καθαρίζονται από τα ζιζάνια, να στρώνονται και να ψεκάζονται με φυσικό διάλυμα φυκιών. Αυτή είναι επίσης η στιγμή κατά την οποία πρέπει να πραγματοποιείται οποιοδήποτε απαιτούμενο κλάδεμα (σημειώστε ότι τα κεράσια δεν πρέπει να κλαδεύονται κατά τη διάρκεια της αδράνειάς τους τους χειμερινούς μήνες). Οι βυσσινιές ξεκινούν να παράγουν φρούτα σε νεότερα δέντρα σε σχέση με τις κερασιές και έτσι μπορεί να κλαδεύονται πιο αυστηρά. Συνήθως καλλιεργούνται ως στάνταρ, αλλά μπορούν να αναπτυχθούν με κλάδεμα σε σχήμα βεντάλια, να αναπτυχθούν καλά ακόμη και σαν ανεμοφράκτες ή να καλλιεργούνται ως χαμηλοί θάμνοι. 
μικρογραφία| Ώριμα βύσσινα ( Somogy, Ουγγαρία )
μικρογραφία| Ώριμα βύσσινα και τα φύλλα τους ( Karaj, Ιράν )
μικρογραφία| Βύσσινο Beauty Sheet
Τα βύσσινα υποφέρουν λιγότερο από παράσιτα και ασθένειες από τα γλυκά κεράσια, αν και είναι επιρρεπή σε μεγάλες απώλειες φρούτων από πουλιά. Το καλοκαίρι τα φρούτα πρέπει να προστατεύονται με δίχτυα. Κατά τη συγκομιδή των φρούτων, αυτά θα πρέπει να κόβονται από το δέντρο και όχι να διακινδυνεύεται ζημιά στο δέντρο τραβώντας τους μίσχους.

Σε αντίθεση με τις περισσότερες γλυκές ποικιλίες κερασιών, τα βύσσινα είναι αυτο γονιμοποιούμενα ή μη pollenizing (μερικές φορές αναφέρεται λανθασμένα ως αυτο-επικονίαση). Δύο συνέπειες από αυτό είναι ότι οι σπόροι γενικά ισχύουν για την ποικιλία και ότι χρειάζονται πολύ μικρότεροι πληθυσμοί επικονιαστών επειδή η γύρη πρέπει να μετακινείται μόνο μέσα σε μεμονωμένα λουλούδια. Σε περιοχές όπου οι επικονιαστές είναι σπάνιοι, οι καλλιεργητές διαπιστώνουν ότι η αποθήκευση κυψελών σε οπωρώνες βελτιώνει τις αποδόσεις. 

Ορισμένες ποικιλίες βύσσινων, όπως το Montmorency και το North Star, έχουν τεκμηριωθεί ότι αποδίδουν καλύτερα από άλλες κερασιές στην περιοχή Front Range του Κολοράντο.  
Οι 10 κορυφαίοι παραγωγοί βύσσινων το 2012 Χώρα Παραγωγή ( τόνοι ) Υποσημείωση 187.941 183.300 * 175,391 172.800 105.000 F 74,656 53,425 38,601 34.000 F 23.085 Παγκοσμίως 1.149.531 A * = Ανεπίσημη φιγούρα | [] = Επίσημα δεδομένα | A = Μπορεί να περιλαμβάνει επίσημα, ημι-επίσημα ή εκτιμώμενα δεδομένα</br> F = εκτίμηση FAO | Im = δεδομένα FAO βάσει μεθοδολογίας υπολογισμού | M = Μη διαθέσιμα δεδομένα
Πηγή: Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) 

 Χρήσεις 
μικρογραφία| Το Kriek lambic εγχύεται με βύσσινα

 Μαγειρική 
Τα αποξηραμένα βύσσινα χρησιμοποιούνται στο μαγείρεμα, συμπεριλαμβανομένων σούπες, χοιρινά πιάτα, κέικ, τάρτες και πίτες .

Τα βύσσινα ή το σιρόπι βύσσινου χρησιμοποιούνται σε λικέρ και ποτά, όπως το πορτογαλικό ginjinha . Στο Ιράν, την Τουρκία, την Ελλάδα και την Κύπρο, τα βύσσινα είναι ιδιαίτερα πολύτιμα για την παραγωγή γλυκών κουταλιού βράζοντας αργά βύσσινα και ζάχαρη. Το σιρόπι τους χρησιμοποιείται για το sharbat-e Albalou, το vişne şurubu ή η βυσσινάδα (vyssináda), ένα ποτό που παρασκευάζεται αραιώνοντας το σιρόπι με παγωμένο νερό. Ιδιαίτερη χρήση των βύσσινων είναι η παραγωγή του kriek lambic, μιας ποικιλίας αρωματισμένης με κεράσι μιας μπύρας που έχει υποστεί ζύμωση φυσικά που παρασκευάζεται στο Βέλγιο. 

 Δείτε επίσης 

 Οπωροφόρα δέντρα
 Μορφές οπωροφόρων δέντρων
 Διάδοση οπωροφόρων δέντρων
 Ginjinha, ένα πορτογαλικό λικέρ από Sour Cherry
 Griotte de Kleparow
 Κίρς
 Kriek, μια παραδοσιακή βελγική μπύρα με βύσσινα
 Κεράσι Marasca ( Prunus cerasus var. Marasca )
 Amarena κεράσι (Prunus cerasus var. Amarena)
 Κεράσι North Star, μια ποικιλία νάνων
 Κλάδεμα οπωροφόρων δένδρων
 Σούπα βύσσινου
 Το Syzygium corynanthum, ένα αυστραλιανό δέντρο τροπικού δάσους γνωστό και ως Sour cherry
 Vișinată, ένα ρουμανικό λικέρ φτιαγμένο με βύσσινα ( vișina στα ρουμανικά)

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Προύμνη
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα