Ζακ-Ζερμαίν Σουφλό

Ο Ζακ-Ζερμαίν Σουφλό (γαλλικά: Jacques-Germain Soufflot) (22 Ιουλίου 1713-29 Αυγούστου 1780) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας που άσκησε σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής. Το πιο διάσημο έργο του είναι το Πάνθεον στο Παρίσι, χτισμένο από το 1755, αρχικά ως εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Ζενεβιέβ.

 Βιογραφικά στοιχεία 
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ναός Τεμπλ ντυ Σανζ στη Λυών
Ο Ζακ-Ζερμαίν Σουφλό γεννήθηκε στο Ιρανσί, κοντά στην Οσέρ. Τη δεκαετία του 1730 παρακολούθησε μαθήματα στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης, όπου νέοι Γάλλοι σπουδαστές τη δεκαετία του 1750 παρήγαγαν αργότερα την πρώτη γενιά νεοκλασικών σχεδιαστών. Ο Σουφλό δεν επηρεάστηκε ιδιαίτερα από το γραφικό μπαρόκ που κυριαρχούσε στη σύγχρονη Ρώμη, το ενδιαφέρον του εντοπίζονταν στις γραφικές όψεις των κλασικών μνημείων της αρχαιότητας.

Όταν επέστρεψε στη Γαλλία το 1738, εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στη Λυών, όπου έχτισε το νοσοκομείο-πτωχοκομείο Οτέλ-Ντιέ, με μεγάλη πρόσοψη κατά μήκος του ποταμού Ροδανού. Με την ανέγερση της προτεσταντικής εκκλησίας Τεμπλ ντυ Σανζ, του ανατέθηκε η πλήρης αναδιαμόρφωση ενός παλαιότερου κτηρίου χρηματιστηριακής αγοράς της Λυών του 16ου αιώνα. Η πρόσοψη του πρώτου ορόφου ανακατασκευάστηκε πλήρως στο νεοκλασικό στιλ του Σουφλό, ασυνήθιστο για την εποχή. Έγινε δεκτός στην Ακαδημία της Λυών.
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Πάνθεον, Παρίσι.
μικρογραφία|250x250εσ|Το Οτέλ-Ντιέ στη Λυών|αριστερά
Το 1750, πραγματοποίησε ένα ακόμη ταξίδι στην Ιταλία όταν συνόδευσε τον νεαρό μελλοντικό μαρκήσιο ντε Μαρινί, τον νεαρό αδελφό της κυρίας ντε Πομπαντούρ, ο οποίος προετοιμάζονταν για τη μελλοντική του θέση ως διευθυντής των βασιλικών κτηρίων. Σ' αυτό το ταξίδι ο Σουφλό έκανε μια ειδική μελέτη για τα θέατρα. Το 1755 ο μαρκήσιος ντε Μαρινί, ως νέος Γενικός Διευθυντής των Βασιλικών Κτηρίων, έδωσε στον Σουφλό τον αρχιτεκτονικό έλεγχο όλων των βασιλικών κτηρίων στο Παρίσι. Την ίδια χρονιά, εισήχθη στη Βασιλική Ακαδημία Αρχιτεκτονικής. Το 1756 άνοιξε η όπερά του στη Λυών.

Το Πάνθεον είναι το πιο διάσημο έργο του, αντιπροσωπευτικό του προσωπικού γούστου του Σουφλό. Πέθανε στο Παρίσι το 1780 και θάφτηκε στο Πάνθεον δίπλα στον Βολταίρο.

Επί είκοσι χρόνια, ο Σουφλό ανέλαβε πολλά επίσημα αξιώματα και διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στα προγράμματα ανοικοδόμησης και εξωραϊσμού του Παρισιού και της Λυών. Τα έργα του ξεχώρισαν για την «αυστηρότητα της γραμμής, τη σταθερότητα της φόρμας, την απλότητα του περιγράμματος και την αυστηρά αρχιτεκτονική αντίληψη της λεπτομέρειας»,Sharp, Dennis (1991). The Illustrated Encyclopedia of Architects and Architecture, p. 145. New York: Whitney Library of Design. ISBN 978-0-8230-2539-8 . και ήρθαν σε έντονη αντίθεση με την ύστερη μπαρόκ και ροκοκό αρχιτεκτονική των συγχρόνων του. Θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος της ανάπτυξης της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής. .

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες