Ρενώ, επίσκοπος του Σαρτρ

Ο Ρενώ, γαλλ. Reginald of Bar, επίσης γνωστός ως Renaud de Mouçon, ήταν επίσκοπος του Σαρτρ από το 1182 μέχρι το τέλος του το 1217. 

Βιογραφία
Γονείς του ήταν ο Ρενώ Β΄ κόμης του Μπαρ και η σύζυγός του Αγνή των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας. Margot Elsbeth Fassler, The Virgin of Chartres: Making History Through Liturgy and the Arts, (Yale University Press, 2010), 457 note6 

Μέσω της μητέρας του, ήταν εξάδελφος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας], ο οποίος διευκόλυνε τη σταδιοδρομία του. Έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού και θησαυροφύλακας (ταμίας) του Σαιν Μαρτίν του Τουρ, και στη συνέχεια εξελέγη επίσκοπος του Σαρτρ το 1182. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Γαλλία και την Καμπανία και συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία. Kathleen Thompson: Power and Border Lordship in Medieval France, (Boydell & Brewer, 2002), 133, 223

Επιστρέφοντας στη Γαλλία, το 1199 διαπραγματεύτηκε τον γάμο τού εξαδέλφου του Θεοβάλδου Γ΄ κόμη της Καμπανίας (εγγονού του Θεοβάλδου Β΄) με τη Λευκή των Χιμένεθ κόρη του βασιλιά της Ναβάρρας. Μετά το τέλος του Θεοβάλδου Γ΄ και κατά τη διάρκεια της επιτροπείας της Λευκής, άσκησε μεγάλη επιρροή στην Αυλή της Καμπανίας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου Διαδοχής της Καμπανίας ήταν μέλος ενός δικαστηρίου, επιφορτισμένου να αποφασίσει σχετικά με τη διαδοχή. Το 1210 ηγήθηκε ενός αποσπάσματος των σταυροφόρων στην Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγινών και συμμετείχε στην πολιορκία του Τερμ.Jonathan Sumption: The Albigensian Crusade, (Faber and Faber, 1999), 122-123

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ