Στέφανος του Περς, αρχιεπίσκοπος του Παλέρμου

Ο Στέφανος, γαλλ.: Stephen du Perche (1137/38–1169) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν καγκελάριος του βασιλείου της Σικελίας (1166–68) και αρχιεπίσκοπος του Παλέρμου (1167–68) κατά την πρώιμη αντιβασιλεία της εξαδέλφης του, της χήρας βασίλισσας Μαργαρίτας της Ναβάρρας (1166–71)Η Μαργαρίτα ήταν κόρη της Γιουλιάνας του Περς, αδελφής του Ροτρού Γ΄ κόμη του Περς, πατέρα του Στεφάνου..

Βιογραφία
Ο Στέφανος περιγράφεται από τον σύγχρονο χρονογράφο Ούγκο Φαλκάντους ως γιος τού Ροτρού Γ΄ Hiroshi Takayama, "Familiares Regis and the Royal Inner Council in Twelfth-Century Sicily", English Historical Review 104 (1989), 363. κόμη του Περς. Ήταν νέος όταν μπήκε στην πολιτική, γεννημένος το νωρίτερο το 1137/38. Μπορεί να πήρε το όνομά του από τον Στέφανο της Αγγλίας, που τότε κυβερνούσε το δουκάτο της Νορμανδίας. G. A. Loud and Thomas E. J. Wiedemann, eds. and trans., The History of the Tyrants of Sicily by 'Hugo Falcandus', 1154–69, Manchester medieval Sources Series (Manchester University Press, 1998), 25. Ανιψιός του ήταν ο Στέφανος δούκας της Φιλαδέλφειας στη Μ. Ασία.

 Άφιξη στην Ιταλία 
Το 1166 η Μαργαρίτα κάλεσε τον άλλο εξάδελφό της, τον Ροτρού αρχιεπίσκοπο του Ρουέν να της στείλει ένα μέλος της οικογένειας για να τη βοηθήσει και να την υποστηρίξει στη διακυβέρνηση. Συμπτωματικά ο Στέφανος εκείνη τη στιγμή ετοιμαζόταν να πάει σε Σταυροφορία στους Αγίους Τόπους και έτσι αποφάσισε να επισκεφθεί το Παλέρμο, την πρωτεύουσα της Σικελίας, για μερικούς μήνες. Εκεί κατέληξε να μείνει για δύο χρόνια. Ήταν πολύ νέος εκείνη την εποχή και περιγράφεται ως puer (αγόρι) και adolescens (έφηβος) από τον Γουλιέλμο της Τύρου, έτσι ήταν ακόμη νεαρός. Ωστόσο τον Νοέμβριο η Μαργαρίτα τον διόρισε καγκελάριο. Για τη θέση του μισήθηκε από τους τοπικούς ευγενείς. Σύμφωνα με τον Χούγκο Φαλκάντους, η καγκελαρία του ήταν αξιοσημείωτη για το ότι «δεν επέτρεπε ποτέ σε ισχυρούς άνδρες να καταπιέζουν τους υποτελείς τους, ούτε ποτέ προσποιήθηκε να παραβλέψει τυχόν τραυματισμούς στους φτωχούς. Με αυτόν τον τρόπο η φήμη του εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο το βασίλειο, . . . έτσι ώστε οι άνθρωποι τον κοίταζαν ως έναν άγγελο παρηγοριάς, που έστειλε ο ουρανός και επανήλθε η Χρυσή Εποχή". Η άποψη του Φαλκάντου πιθανώς ταιριάζει καλύτερα με τη γνώμη των κατώτερων τάξεων, παρά με εκείνη των συναδέλφων αριστοκρατών του Στεφάνου.

 Σύγκρουση με τον Ματθαίο του Αγιέλο 

 Εκτόπιση και εξορία από μία συνωμοσία 

 Πηγές 
 Γουίλιαμ της Τύρου . Historia rerum in partibus transmarinis gestarum .  στην Patrologia Latina .
 Νόριτς, Τζον Ιούλιος . Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194 . Longman: Λονδίνο, 1970.

 Σημειώσεις 

Κατηγορία:Οίκος του Σατωντάν και του Περς