Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι

Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι (, προφ. Μπαχτσισαράι φοντάν) είναι ένα αφηγηματικό ποίημα του Αλεξάντρ Πούσκιν, γραμμένο κατά τα έτη 1821 έως 1823.

 Δημιουργία 
Ο Πούσκιν άρχισε να γράφει την Κρήνη του Μπαχτσισαράι την άνοιξη του 1821, αφού επισκέφτηκε την Κρήνη των Δακρύων (ή Σιντριβάνι των Δακρύων) στο Παλάτι του Χαν στο Μπαχτσισαράι το 1820. Το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος γράφτηκε το 1822. Την άνοιξη του 1823, ολοκληρώθηκε το προσχέδιο καταχώρισης. Το φθινόπωρο του 1823, το ποίημα έλαβε την τελική του μορφή και προετοιμάστηκε για εκτύπωση. Η πρώτη έκδοση του «Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι» δημοσιεύθηκε στις 10 Μαρτίου 1824.

 Περιεχόμενο 
Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι (το σιντριβάνι στο οποίο βασίζεται το ποίημα) ή Κρήνη των Δακρύων είναι μια πραγματική περίπτωση τέχνης με επήρεια την ίδια την ζωή. Το σιντριβάνι είναι γνωστό ως ενσάρκωση της αγάπης ενός από τους τελευταίους Κριμαίους Χανς, του Κιρί Γκιράι Χαν, για τη νεαρή του γυναίκα και τη θλίψη του μετά τον πρόωρο θάνατό της. Ο Χαν λέγεται ότι ερωτεύτηκε αυτή την Πολωνή κοπέλα, την Μαρία, από το χαρέμι του. Η Μαρία θεωρείται ότι δολοφονήθηκε από την Γεωργιανή πρώην σύζυγο του Χαν, Ζαρέμα, η οποία είχε αντικατασταθεί από την αιχμαλωτισμένη Πολωνή. Παρά την σκληρότητά του στην μάχη, θρήνησε και έκλαψε όταν πέθανε, εκπλήσσοντας όλους εκείνους που τον γνώριζαν. Έδωσε εντολή να κατασκευαστεί μια μαρμάρινη κρήνη, έτσι ώστε ο βράχος να κλαίει, όπως αυτός, για πάντα. Το ποίημα ξεκινάει κάνοντας αναφορά στην θλίψη του Γκιράι:Ο Γκιράι έκατσε κάτω σιωπηλός με χαμηλομένα τα μάτια,Λες και κάποιο ξόρκι στη θλίψη τον έδεσε.Οι Σλάβοι αυλικοί του πλησιάζουν,με θλιβερή προσμονή στέκονται γύρω του.

Όλα τα χείλη είχαν σφραγιστεί στην σιωπή.Ενώ έσκυψαν πάνω του, όλοι φαίνονταν παρατηρητικοί.Είδαν το βαθύ ίχνος της θλίψης και του πάθους.Μόλις αποκαλύφθηκε το θλιβερό του φρύδι,αλλά ο περήφανος Χαν, σήκωσε το σκοτεινό του βλέμμακαι τους αυλικούς κοιτάζοντας έντονα,τους έδωσε εντολή να φύγουν!

Ο αρχηγός, χωρίς μαρτυρία και μόνος,Τώρα παραδίδεται στον πόνο του στήθους του,βαθιά στο φρύδι του σοβαρήανιχνεύεται η αγωνία της καρδιάς του.Καθώς τα γεμάτα σύννεφα στους καθρέφτες είναι καθαράαντανακλάται μία τρομερή εμφάνιση...

 Κληρονομιά 
Το ποίημα έχει εμπνεύσει πολλά έργα. Το 1899, ο συνθέτης Αντόν Αρένσκι έγραψε μία πεντα-μερή καντάτα, συμπεριλαμβανομένης μιας άριας του Ζαρέμα. Το 1909-1910, δημιουργήθηκε μια ταινία μικρού μήκους με βάση το ποίημα από τον Γιακώβ Προταζάνοβ. Το 1934, ο Μπόρις Ασαφίεφ δημιούργησε ένα ομώνυμο μπαλέτο, εμπνευσμένο επίσης από το έργο του Πούσκιν, και ο Αλεξάντερ Ιλίνσκι συνέθεσε μια όπερα (1911) με βάση το ποίημα. Η όπερα Σαρέμα του Αλεξάντερ φον Τσεμλίνσκυ το 1897 πήρε το όνομά της από έναν χαρακτήρα στο ποίημα και βασίζεται σε αυτό.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
εναλλ.=Ο Αλεξάντρ Πούσκιν στο Παλάτι του Μπαχτσισαράι, πίνακας του Γκριγκόρι Τσερνέτσοβ|μικρογραφία|Ο Αλεξάντρ Πούσκιν στο Παλάτι του Μπαχτσισαράι, πίνακας του Γκριγκόρι Τσερνέτσοβ
 Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι, το ποίημα στο Gutenberg.org, μεταφρασμένο στα Αγγλικά από τον Ουίλιαμ Ντ. Λούις
 Бахчисарайский фонтан, το ποίημα στα Ρωσικά, όπως γράφτηκε από τον Πούσκιν, στο Ρωσικό Wikisource

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ποιήματα
Κατηγορία:Έργα του Αλεξάντρ Πούσκιν