Μάρκος Βινίκιος (ύπατος το 30)

Ο Μάρκος Βινίκιος, λατιν.: Μarcus Vinicius (π. 5 π.Χ. - 46 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος, δις ύπατος και σύζυγος της Ιουλίας Λιβίλλας, μικρανιψιάς του Αυτοκράτορα Τιβερίου. Vogel-Weidemann, Statthalter, p. 313; Syme, Roman Revolution, p. 499 Ήταν γιος και εγγονός δύο υπάτων, του Πόπλιου Βινικίου (υπάτου το 2 μ.Χ.) και του Μάρκου Βινικίου (ύπατος το 19 π.Χ.).

 Βιογραφία 
Γεννημένος στο Cales Κάλες της Καμπανίας, ο Μ. Βινίκιος ξεκίνησε τη συγκλητική του σταδιοδρομία ως quaestor (ταμίας) το 20 μ.Χ. Την ίδια χρονιά ζητήθηκε από τον Bινίκιο να συμμετάσχει στην υπεράσπιση του Γναίου Καλπούρνιου Πίσο για τη δολοφονία του Γερμανικού, αλλά αρνήθηκε. Tacitus, Annales, 3, 11, 2 Ήταν παρών για τη δίκη, καθώς το όνομά του εμφανίζεται ως ένα από τα ονόματα των επτά μαρτύρων του Senatus consultum de Cn. Pisone patre (Συγκλητικού συμβουλίου για τον Γν. Πίσο πατέρα), της επίσημης πράξης της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία του Πίσο. 

Το 30 ο Βινίκιος διορίστηκε στην υπατεία, την οποία κατείχε με τον Λούκιο Κάσσιο Λονγίνο. Vogel-Weidemann, Statthalter, p. 307 Την ίδια χρονιά, ο Βελέιος Πατέρκουλος δημοσίευσε τις Ιστορίες του, τις οποίες αφιέρωσε στον Βινίκιο. Velleius 1, 8, 1. 13, 5

Το 33 ο Τιβέριος τον επέλεξε ως σύζυγο για την Ιουλία Λιβίλλα, τη νεότερη κόρη τού ανιψιού του Γερμανικού. Με την ευκαιρία αυτή ο Τάκιτος περιγράφει τον Βινίκιο ως «ήπιου χαρακτήρα και περίτεχνο ρήτορα». Tacitus, Annales 6, 15, 1; Cassius Dio 58, 21, 1

Για το διάστημα 39-40, ο Βινίκιος έγινε ανθύπατος κυβερνήτης της Ασίας. Syme, "Problems about Proconsuls of Asia", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 53 (1983), p. 196 Πριν από αυτό είχε διοριστεί σε μία επιτροπή, που είχε αναλάβει να εκτιμήσει τις ζημιές που προκλήθηκαν από πυρκαγιά στον Αβεντίνο λόφο. Tacitus, Annales 6, 45

Ο Βινίκιος και ο ανιψιός του Λούκιος Άννιος Βινικιανός ενεπλάκησαν στη δολοφονία του Καλιγούλα και -για ένα σύντομο διάστημα- προσπάθησαν να τον διαδεχθούν στον θρόνο.

Αφού ο Κλαύδιος έγινε Αυτοκράτορας, ο Βινίκιος τον συνόδευσε κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής κατάκτησης της Βρετανίας το 43, και του απονεμήθηκε το Ornamenta triumphalia (διάκοσμος θριάμβου). Το 45 τιμήθηκε με τη σπάνια διάκριση μίας δεύτερης υπατείας· ο συνάδελφός του εκείνη τη χρονιά ήταν ο Τίτος Στατίλιος Ταύρος Κορβίνος. Paul Gallivan, "The Fasti for the Reign of Claudius", Classical Quarterly, 28 (1978), pp. 408, 424

Με προτροπή της Βαλ. Μεσσαλίνας, ο Βινίκιος σκοτώθηκε σε 46. Ωστόσο η κηδεία του τελέστηκε από το κράτος. Cassius Dio 60, 27, 4

 Στη λογοτεχνία 
Ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα Quo Vadis του Χένρικ Σιενκιέβιτς, που ονομάζεται επίσης Mάρκος Βινίκιος, είναι ο φανταστικός γιος του ιστορικού Mάρκου Βινικίου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιουλία Λιβίλλα, κόρη του Γερμανικού στρατηγού (ανιψιού του Τιβερίου). Ήταν αδελφή του Καλιγούλα και θεία του Νέρωνα.

 Bιβλιογραφικές αναφορές 

 Δευτερεύουσες πηγές 
 Syme, Ronald (1939). Η Ρωμαϊκή Επανάσταση. Οξφόρδη: Clarendon Press.
 Vogel-Weidemann, Ursula (1982). Die Statthalter von Africa und Asia in den Jahren 14-68 ν. Χρ .: Eine Untersuchung zum Verhältnis Princeps und Senat. Βόννη: Habelt.

Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων