Ρίχαρντ Γιάκοπιτς

Ο Ρίχαρντ Γιάκοπιτς ( (12 Απριλίου 1869 – 21 Απριλίου 1943) ήταν Σλοβένος ζωγράφος. Εκτός από κορυφαίος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος στη χώρα του, ήταν προστάτης των τεχνών και θεωρητικός της τέχνης. Μαζί με τους Matej Sternen, Matija Jama και Ivan Grohar, θεωρείται πρωτοπόρος της σλοβενικής ιμπρεσιονιστικής ζωγραφικής.

 Βιογραφία 
δεξιά|μικρογραφία| Ρίχαρντ Γιάκοπιτς - Zima (Χειμώνας)
Ο Ρίχαρντ Γιάκοπιτς γεννήθηκε σε ένα προάστιο της Λιουμπλιάνας, πρωτεύουσας της ιστορικής περιοχής Καρνιόλα της Αυστροουγγαρίας και νυν Σλοβενίας. Ο πατέρας του, Φρανκ Γιάκοπιτς, ήταν γνωστός έμπορος γεωργικών προϊόντων. Ο Ρίχαρντ ήταν το μικρότερο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας.https://en.wikipedia.org/wiki/Rihard_Jakopi%C4%8D#External_links

Μετά από εισαγωγικές εξετάσεις, ο Γιάκοπιτς σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Βιέννη, επέστρεψε στο σπίτι του προσωρινά λόγω ασθενείας και στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του το 1888. Το 1889 εισήλθε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Στη συνέχεια, έζησε στη Λιουμπλιάνα, όπου συμμετείχε στην ίδρυση της Σλοβενικής Εταιρείας Τέχνης, και μετά το 1902 στην Škofja Loka. Το 1903, συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Πράγα.https://en.wikipedia.org/wiki/Rihard_Jakopi%C4%8D#cite_note-SBLJakopi%C4%8D-1 Ο Γιάκοπιτς επέστρεψε στη Λιουμπλιάνα το 1906. Ήταν ένα από τα πρώτα μέλη της Σλοβενικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, που ιδρύθηκε το 1938.

Ο Γιάκοπιτς πέθανε στο σπίτι του στη Λουμπλιάνα στις 1:45 μ.μ., στις 21 Απριλίου 1943, μετά από μακρόχρονη και δύσκολη ασθένεια. Από το 1906 υπέφερε από επιληψία.https://ernie.uva.nl/viewer.p/21/56/object/131-158674 Στην κατοικία του διοργανώθηκε αγρυπνία, ενώ κηδεύτηκε και θάφτηκε στο Κοιμητήριο του Τιμίου Σταυρού (νυν νεκροταφείο Žale) στις 23 Απριλίου 1943.

 Κληρονομιά 
Πάνω από 1.200 πίνακες και 650 σχέδια του Γιάκοπιτς έχουν διασωθεί.

Στη Λιουμπλιάνα, ο Γιάκοπιτς ίδρυσε τη Σλοβενική Σχολή Ιμπρεσιονιστικού Σχεδίου και Ζωγραφικής, που μετέπειτα εξελίχθηκε σε Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνας. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εθνικής Πινακοθήκης της Σλοβενίαςhttps://www.ng-slo.si/en/306/rihard-jakopic?tab=collections&authorId=513. Το 1908, κατασκεύασε με δικά του έξοδα ένα περίπτερο στο Τίβολι, το μεγαλύτερο πάρκο της Λιουμπλιάνας, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Max Fabiani. Το περίπτερο Γιάκοπιτς έγινε ο κύριος χώρος καλλιτεχνικών εκθέσεων της ευρύτερης περιοχής εκείνη την εποχή. Το 1962, λόγω μετεγκατάστασης μιας σιδηροδρομικής γραμμής, το περίπτερο κατεδαφίστηκε.

Το 1965, ο Γιάκοπιτς έδωσε το όνομά του σε ένα δημοτικό σχολείο στην περιοχή Σίσκα, ενώ το 1969 καθιερώθηκε το βραβείο Γιάκοπιτς, το ανώτατο σλοβενικό βραβείο καλών τεχνών, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο. Μεταξύ 1970-72, ανεγέρθηκε ένα άγαλμα του Γιάκοπιτς από τον Bojan Kunaver στον χώρο όπου αρχικά βρισκόταν το περίπτερο. Το 1979, εγκαινιάστηκε στη Λιουμπλιάνα μια νέα γκαλερί Γιάκοπιτς (). Αφότου η Σλοβενία αποσχίστηκε από τη Γιουγκοσλαβία και έγινε ανεξάρτητο κράτος, ο Γιάκοπιτς απεικονίστηκε από τον Rudi Španzel στο χαρτονόμισμα των 100 τολάρ,https://www.bis-ans-ende-der-welt.net/Slowenien-B-En.htm που κυκλοφόρησε από τον Οκτώβριο του 1991 έως την εισαγωγή του ευρώ τον Ιανουάριο του 2007.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρώιμος σλοβένικος μοντερνισμός, Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβενίας στα αγγλικά
Ο Ρίχαρντ Γιάκοπιτς στο Google Arts and Culture  στα αγγλικά

Παραπομπές

Κατηγορία:Ευρωπαίοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Σλοβένοι καλλιτέχνες
Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι