Ιρίνα Μπεκεσκίνα

Η Ιρίνα Μπεκεσκίνα (, 4 Φεβρουαρίου 1952 - 20 Μαρτίου 2020) ήταν Ουκρανή  κοινωνιολόγος. Ήταν επικεφαλής του Ιδρύματος Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών Ίλκο Κούτσεριβ από το 2010 έως το 2020. Ειδικεύτηκε στη μελέτη της ουκρανικής κοινωνίας και πολιτικής. Ήταν επίσης συχνή σχολιαστής των μέσων ενημέρωσης και υποστηρικτής της πολιτικής. 

 Ζωή και καριέρα 
Το 1974, η Μπεκεσκίνα αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Ταράς Σεβτσένκο του Κιέβου με πτυχίο φιλοσοφίας.  Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Ινστιτούτο Φιλοσοφίας της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. 

Ο Μπεκεσκίνα ήταν επιστημονικός εκδότης του Філософська думка ( Φιλοσοφική Σκέψη), ένα από τα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά της Ουκρανίας.  Το 1977, έγινε ερευνητής στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών και από το 1990 εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Κοινωνιολογίας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας. 

Η Μπεκεσκίνα άρχισε να εργάζεται στο Ίδρυμα Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών Ίλκο Κούτσεριβ το 1996.  Εκεί διεξήγαγε έρευνα, δημοσιεύοντας εργασίες σε μεγάλο βαθμό για την κοινωνιολογία της πολιτικής και των εκλογών.  Επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στην πολιτική της Ουκρανίας. 

Η Μπεκεσκίνα έγινε επικεφαλής του Ιδρύματος Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών το 2010 και παρέμεινε επικεφαλής αυτής της οργάνωσης μέχρι το θάνατό της.  Ήταν επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ουκρανικού Γραφείου Διασύνδεσης Think Tanks,  και συνεργάστηκε με τη ΜΚΟ Media Director, μια ουκρανική οργάνωση παρακολούθησης μέσων. 

Η Μπεκεσκίνα  ανακηρύχθηκε η 38η γυναίκα με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ουκρανία από το περιοδικό Focus Magazine το 2007,  και το 2008 αναδείχθηκε η 51η γυναίκα με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ουκρανία.  Εξηγώντας αυτές τις κατατάξεις, το περιοδικό ανέφερε το δημόσιο έργο της στη μελέτη των πολιτικών πληροφοριών και της εξωτερικής πολιτικής της Ουκρανίας.   Το 2018 και το 2020, συμπεριλήφθηκε σε λίστες με τις 100 πιο επιτυχημένες γυναίκες στην Ουκρανία, που συνέταξε το περιοδικό HB (Ηνωμένο Βασίλειο).   

 Επιλεγμένα βραβεία 

 Ανώτερος συνεργάτης, Εθνική Ακαδημία Επιστημών της Ουκρανίας 

 Επιλεγμένα έργα 

 Η δομή της προσωπικότητας ως αντικείμενο σύνθετης έρευνας (1986).
 Εκδημοκρατισμός της κοινωνίας και της προσωπικής ανάπτυξης (συν-συγγραφέας με τους E. I. Golovakha και V. S. Nebozhenko, 1992).
 Νέοι και κοινωνικές συγκρούσεις (συν-συγγραφέας με τον V.P. Perebenesyuk, 1994).
 Συγκρουσιακό υπόβαθρο στην ανάλυση της κατάστασης στην Ουκρανία (1994).
 Vibori-2002 σε αξιολογήσεις του πληθυσμού και των εμπειρογνωμόνων (2002, αρχισυντάκτης).

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ουκρανοί επιστήμονες
Κατηγορία:Ουκρανοί κοινωνιολόγοι