Υγρό ηπειρωτικό κλίμα

Ένα υγρό ηπειρωτικό κλίμα είναι μια κλιματική περιοχή που ορίστηκε από τον Ρωσογερμανό κλιματολόγο Βλαντίμιρ Κέππεν το 1900, χαρακτηρίζεται από τέσσερεις διαφορετικές εποχές και μεγάλες εποχιακές διαφορές θερμοκρασίας, με θερμά έως καυτά (και συχνά υγρά) καλοκαίρια και κρύους (μερικές φορές πολύ κρύους στις βόρειες περιοχές) χειμώνες. Βροχόπτωση πέφτει συνήθως όλο το χρόνο. Ο ορισμός αυτού του κλίματος σχετικά με τη θερμοκρασία έχει ως εξής: η μέση θερμοκρασία του πιο κρύου μήνα πρέπει να είναι κάτω από -3 °C και πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερεις μήνες των οποίων οι μέσες θερμοκρασίες είναι 10 °C ή περισσότερο. Επιπλέον, η εν λόγω τοποθεσία δεν πρέπει να είναι ημιάνυδρη ή άνυδρη. Οι υποτύποι Dfb, Dwb και Dsb είναι επίσης γνωστοί ως ημιβόρειοι.

Τα υγρά ηπειρωτικά κλίματα βρίσκονται γενικά μεταξύ γεωγραφικού πλάτους 30 °Β και 60 °Β, εντός των κεντρικών και βορειοανατολικών τμημάτων της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Βρίσκονται πολύ λιγότερο συχνά στο Νότιο Ημισφαίριο, λόγω της ευρύτερης περιοχής του ωκεανού σε αυτό το γεωγραφικό πλάτος και της επακόλουθης μεγαλύτερης θαλάσσιας ευκρασίας. Στο Βόρειο Ημισφαίριο, μερικά από τα υγρά ηπειρωτικά κλίματα, συνήθως στο Χοκκάιντο, το Βόρειο Χόνσου, τη νήσο Σαχαλίνη, τη Σκανδιναβία, τη Νέα Σκωτία και τη Νέα Γη, επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τη θάλασσα, με σχετικά δροσερά καλοκαίρια που βρίσκονται ακριβώς κάτω από το σημείο τήξης. Πιο ακραία υγρά ηπειρωτικά κλίματα που βρίσκονται στη βορειοανατολική Κίνα, τη νότια Σιβηρία, τις Καναδικές Στέπες και την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών του Αμερικανικού Μεσοδυτικού και Κεντρικού Καναδά συνδυάζουν θερμότερα καλοκαιρινά μέγιστα και ψυχρότερους χειμώνες από τη θαλάσσια κλιματική ποικιλία.
Ορισμός
Αλβανία,έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα
(κλιματική ταξινόμηση Κέππεν):Dfb).

Με την κλιματική ταξινόμηση Köppen, ένα κλίμα ταξινομείται ως υγρό ηπειρωτικό όταν η θερμοκρασία του ψυχρότερου μήνα είναι κάτω από 0°C ή −3°C, και πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις μήνες με μέσες θερμοκρασίες τουλάχιστον 10°C. Αυτές οι θερμοκρασίες δεν ήταν αυθαίρετες. Στην Ευρώπη, η ισοθερμή της μέσης θερμοκρασίας −3°C βρίσκεται κοντά στο νότιο όριο της κάλυψης χιονιού του χειμώνα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι πιο συνηθισμένο να χρησιμοποιείται η ισοθερμή των 0°C (32°F) αντί αυτής. Η μέση θερμοκρασία των 10°C (50°F) θεωρείται περίπου η ελάχιστη θερμοκρασία που απαιτείται για την αναπαραγωγή και ανάπτυξη των δέντρων. Στη ζώνη αυτή κλίματος, οι θερμοκρασιακές διαφορές είναι συνήθως μεγάλες.

Το δεύτερο γράμμα στον συμβολισμό ταξινόμησης καθορίζει τις εποχιακές βροχοπτώσεις ως εξής:

•s: Ξηρό καλοκαίρι—ο πιο ξηρός μήνας στην περίοδο του υψηλού ήλιου (Απρίλιος έως Σεπτέμβριος στο Βόρειο Ημισφαίριο, Οκτώβριος έως Μάρτιος στο Νότιο Ημισφαίριο) έχει λιγότερο από 30 χιλιοστόμετρα/40 χιλιοστόμετρα βροχόπτωσης και έχει ακριβώς ή λιγότερο από το 1/3 της βροχόπτωσης του πιο υγρού μήνα στην περίοδο του χαμηλού ήλιου (Οκτώβριος έως Μάρτιος στο Βόρειο Ημισφαίριο, Απρίλιος έως Σεπτέμβριος στο Νότιο Ημισφαίριο).

•w: Ξηρός χειμώνας—ο πιο ξηρός μήνας στην περίοδο του χαμηλού ήλιου έχει ακριβώς ή λιγότερο από το ένα δέκατο της βροχόπτωσης του πιο υγρού μήνα στην καλοκαιρινή περίοδο.

•f: Χωρίς ξηρή περίοδο—δεν πληροί καμία από τις παραπάνω εναλλακτικές προδιαγραφές. Οι βροχοπτώσεις και η υγρασία είναι συχνά υψηλές καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Ενώ το τρίτο γράμμα δηλώνει την ένταση της θερινής ζέστης:

•a: Ζεστό καλοκαίρι—ο πιο ζεστός μήνας έχει μέση θερμοκρασία τουλάχιστον 22 °C.

•b: Ζεστό καλοκαίρι—ο πιο ζεστός μήνας έχει μέση θερμοκρασία κάτω από 22 °C, αλλά τουλάχιστον τέσσερις μήνες έχουν μέση θερμοκρασία άνω των 10 °C.

Υετός

Η βροχόπτωση είναι σχετικά καλά κατανεμημένη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους σε πολλές περιοχές με αυτό το κλίμα, ενώ σε άλλες παρατηρείται σημαντική μείωση της χειμερινής βροχόπτωσης, γεγονός που αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης ξηρασίας κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η χιονόπτωση καταγράφεται σε όλες τις περιοχές με υγρό ηπειρωτικό κλίμα και, σε πολλές από αυτές, είναι συχνότερη από τη βροχή κατά την κορύφωση του χειμώνα. Σε περιοχές με επαρκείς χειμερινές βροχοπτώσεις, το χιόνι συχνά φτάνει σε σημαντικό ύψος. Οι περισσότερες καλοκαιρινές βροχοπτώσεις οφείλονται σε καταιγίδες, ενώ περιστασιακά σε τροπικούς κυκλώνες Στην Βόρεια Αμερική και Ασία (ή τα υπολείμματά του). Παρά το γεγονός ότι τα επίπεδα υγρασίας είναι συχνά υψηλά σε περιοχές με υγρό ηπειρωτικό κλίμα, ο όρος "υγρό" υποδηλώνει απλώς ότι το κλίμα δεν είναι αρκετά ξηρό ώστε να καταταχθεί ως ημι-ξηρό ή ξηρό.

Βλάστηση

Τα δάση ευδοκιμούν σε αυτό το είδος κλίματος. Οι βιότοποι που συναντώνται στο συγκεκριμένο κλιματικό πλαίσιο περιλαμβάνουν εύκρατα δάση, εύκρατες χορτολιβαδικές εκτάσεις, φυλλοβόλα ή αειθαλή δάση, καθώς και κωνοφόρα δάση και έλη. Σε περιοχές με περισσότερη υγρασία, απαντώνται είδη όπως ο σφένδαμος, η ερυθρελάτη, το πεύκο, το έλατο και η βελανιδιά. Το φθινόπωρο, τα φυλλοβόλα δάση ξεχωρίζουν για τη χαρακτηριστική φθινοπωρινή τους χρωματική παλέτα.

Συνορεύοντα Κλίματα και Μεταβατικές Ζώνες

Με την αύξηση του γεωγραφικού πλάτους, αλλά και του υψομέτρου, τα ηπειρωτικά κλίματα μπορούν να μεταβούν σε υποαρκτικά. Τα υποαρκτικά κλίματα χαρακτηρίζονται από σύντομα καλοκαίρια και πολύ ψυχρούς χειμώνες, ευνοώντας κυρίως την ανάπτυξη κωνοφόρων δέντρων. Προς τον Ισημερινό, τα ηπειρωτικά κλίματα με θερμά καλοκαίρια εξελίσσονται σε υγρά υποτροπικά, ιδιαίτερα στη Βόρεια Αμερική και την Ασία, ενώ εκείνα με ήπια καλοκαίρια μεταβαίνουν σε ωκεάνια κλίματα, κυρίως στην Ευρώπη. Και οι δύο τύποι κλίματος έχουν ηπιότερους χειμώνες, με τις μέσες θερμοκρασίες να παραμένουν πάνω από τους 0°C (ή -3°C).

Ορισμένα ηπειρωτικά κλίματα με περιορισμένες βροχοπτώσεις, κυρίως στην Κεντρική Ασία και τη Δυτική Αμερική, τείνουν να μεταβαίνουν σε ημίξηρα κλίματα, τα οποία έχουν παρόμοιες θερμοκρασίες με τα ηπειρωτικά, αλλά με πολύ λιγότερες βροχοπτώσεις.

Υπότυπος με Ήπιο θερμό καλοκαίρι

Η εκδοχή του υγρού ηπειρωτικού κλίματος με ήπια θερμά καλοκαίρια και απουσία ξηρής εποχής καλύπτει πολύ μεγαλύτερη περιοχή από τον υπότυπο με θερμότερο καλοκαίρι. Στη Βόρεια Αμερική, η κλιματική αυτή ζώνη εκτείνεται από περίπου 42°N έως 50°N γεωγραφικό πλάτος, κυρίως ανατολικά του 100°W, περιλαμβάνοντας τμήματα του Νότιου Οντάριο, το νότιο μισό του Κεμπέκ, τις Ναυτικές Επαρχίες και το Νιουφάουντλαντ, καθώς και τις βόρειες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών από την ανατολική Βόρεια Ντακότα έως το Μέιν. Ωστόσο, μπορεί να βρεθεί τόσο βόρεια όσο το 54°N, και πιο δυτικά στις Καναδικές Πεδιάδες, καθώς και κάτω από το 40°N στα ορεινά των Απαλαχίων. Στην Ευρώπη, αυτός ο υπότυπος φτάνει στο βορειότερο γεωγραφικό του σημείο στο Μπόντε, στο 67°N.

Η επιρροή του υψομέτρου 

Τοπικά κλίματα τύπου Dfb παρατηρούνται σε περιοχές μεγάλου υψομέτρου, όπως η Φλάγκσταφ στην Αριζόνα, το Άσπεν στο Κολοράντο και το Λος Άλαμος στο Νέο Μεξικό, στα δυτικά των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι κεντρονότιες και νοτιοδυτικές επαρχίες των Πράιρις στον Καναδά πληρούν επίσης τα θερμικά κριτήρια του τύπου Dfb, ωστόσο, λόγω της ημιάνυδρης φύσης του κλίματος, ορισμένες περιοχές κατατάσσονται στην κατηγορία BSk. Αντίστοιχα, στην Ελλάδα, αν και κυριαρχεί το μεσογειακό κλίμα, σε μεγάλα υψόμετρα, όπως στον Όλυμπο, παρατηρούνται μικρές ζώνες Dfb, παρά την εγγύτητα στη θάλασσα και την απουσία έντονης ηπειρωτικής επιρροής.


Στην Ευρώπη, το κλίμα αυτό απαντάται σε μεγάλο μέρος της Κεντρικής Ευρώπης: στη Γερμανία (στα ανατολικά και νοτιοανατολικά της χώρας), στην Αυστρία (γενικά κάτω από τα 700 m), στην Πολωνία, την Τσεχία, τη Σλοβακία· σε μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης: στην Ουκρανία (σε όλη τη χώρα εκτός από τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας), στη Λευκορωσία, στη Ρωσία (κυρίως στο κεντρικό τμήμα της ευρωπαϊκής Ρωσίας)· επίσης, στα νότια και κεντρικά τμήματα των σκανδιναβικών χωρών που δεν βρέχονται από τον Ατλαντικό Ωκεανό ή τη Βόρεια Θάλασσα: στη Σουηδία (στις ιστορικές περιοχές Σβέαλαντ και Γκέταλαντ), στη Δανία, στη Φινλανδία (στο νότιο άκρο, συμπεριλαμβανομένων των τριών μεγαλύτερων πόλεων), στη Νορβηγία (στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή), καθώς και σε όλα τα κράτη της Βαλτικής: Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία· τέλος, και στα Όρη Κέρνγκορμ της Σκωτίας (γενικά πάνω από τα 100 m). Δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα από τη θέρμανση ή τις βροχοπτώσεις του βόρειου Ατλαντικού. Ο υπότυπος με δροσερό καλοκαίρι χαρακτηρίζεται από ήπια καλοκαίρια, μακρείς και ψυχρούς χειμώνες και λιγότερες βροχοπτώσεις σε σύγκριση με τον υπότυπο θερμού καλοκαιριού· ωστόσο, δεν είναι ασυνήθιστες οι σύντομες περίοδοι έντονης ζέστης. Το βόρειο τμήμα της Ιαπωνίας παρουσιάζει παρόμοιο κλίμα.

Βαλκανική Χερσόνησος 


Στα Βαλκάνια, ο τύπος κλίματος Dfb συναντάται κυρίως σε περιοχές όπου η επιρροή της Μεσογείου εξασθενεί, επιτρέποντας την κυριαρχία των ηπειρωτικών αερίων μαζών από την Ευρασία. Αυτός ο τύπος κλίματος εμφανίζεται επίσης σε περιοχές όπου το υψόμετρο ενισχύει τα ηπειρωτικά χαρακτηριστικά ή όπου ο συνδυασμός και του υψομέτρου και του γεωγραφικού πλάτους συμβάλλει στη διαμόρφωσή του.


Κροατία:Στην Κροατία, το κλίμα Dfb επικρατεί σε μεγάλες περιοχές της ηπειρωτικής χώρας, κυρίως στην κεντρική και ανατολική ζώνη, όπως η Παννονία και τα κεντρικά οροπέδια. Αυτές οι περιοχές, απομακρυσμένες από την ήπια επίδραση της Αδριατικής Θάλασσας, παρουσιάζουν έντονα ηπειρωτικό κλίμα. Η μετάβαση σε μεσογειακό κλίμα συμβαίνει σταδιακά καθώς πλησιάζουμε στις παράκτιες περιοχές, όπου η επιρροή της θάλασσας γίνεται πιο έντονη.

Βοσνία και Ερζεγοβίνη: Στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το κλίμα Dfb κυριαρχεί στις βόρειες και κεντρικές περιοχές, περιλαμβάνοντας τις ορεινές ζώνες των Δειναρικών Άλπεων και τις λεκάνες των ποταμών. Ο συνδυασμός του υψομέτρου και της ενδοχώρας δημιουργεί έντονα ηπειρωτικό κλίμα, το οποίο αντιτίθεται με το μεσογειακό κλίμα που παρατηρείται στις νότιες περιοχές, κοντά στα σύνορα με το Μαυροβούνιο και την Κροατία.


Σερβία:Το κλίμα τύπου Dfb είναι το κυρίαρχο κλίμα στη Σερβία, καλύπτοντας τις περισσότερες περιοχές της χώρας. Το Dfb απαντάται εκτεταμένα σε περιοχές όπως η Βοϊβοντίνα, η κοιλάδα του ποταμού Μοράβα, καθώς και σε πολλές πεδινές και ημιορεινές περιοχές σε όλη τη χώρα. Η μεγαλύτερη συνεχής έκταση του κλίματος Dfb βρίσκεται νότια του ποταμού Δούναβη, ενώ περιορισμένα τμήματα της κεντρικής Σερβίας και ορισμένες περιοχές με διαφορετικά μικροκλίματα, κυρίως σε υψηλότερα υψόμετρα, εμφανίζουν άλλους κλιματικούς τύπους. Το κλίμα Dfb χαρακτηρίζεται από ψυχρούς χειμώνες και θερμά, υγρά καλοκαίρια με σημαντικές εποχιακές διακυμάνσεις θερμοκρασίας.


Κόσοβο: Το κλίμα τύπου Dfb (υγρό ηπειρωτικό με θερμά καλοκαίρια) είναι το κυρίαρχο κλίμα στο Κόσοβο και καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την επικράτεια, εκτός από τις ορεινές περιοχές στα νοτιοδυτικά και την πεδιάδα του Ντουκαγκίνι-Μετόχια στην ίδια περιοχή. Στις κεντρικές και ανατολικές περιοχές του Κοσόβου, το υψόμετρο και η ενδοχώρα δημιουργούν τις συνθήκες για το ηπειρωτικό κλίμα, με ψυχρούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Το Dfb παραμένει το κυρίαρχο κλίμα σε όλο το Κόσοβο, με τις εξαιρέσεις να εντοπίζονται μόνο στις ορεινές περιοχές του νοτιοδυτικού τμήματος και την πεδιάδα του Ντουκαγκίνι-Μετόχια.


Μαυροβούνιο: Το κλίμα τύπου Dfb είναι ο κυρίαρχος και μεγαλύτερος κλιματικός τύπος στο Μαυροβούνιο, καλύπτοντας τις βόρειες και κεντρικές περιοχές της χώρας.  Εκτείνεται σε μεγάλο μέρος των κοιλάδων και των οροπεδίων, όπως αυτές γύρω από τους ποταμούς Τάρα και Λιμ.  Οι Δειναρικές  Άλπεις εμποδίζουν την επιρροή της Μεσογείου, με αποτέλεσμα οι περιοχές αυτές να χαρακτηρίζονται από ηπειρωτικό κλίμα.Αντίθετα, η παράκτια ζώνη του Μαυροβουνίου επηρεάζεται από τη Μεσόγειο, δημιουργώντας μια σαφή κλιματική διάκριση εντός της χώρας.


Αλβανία: Στην Αλβανία, το κλίμα Dfb είναι πιο διαδεδομένο σε μια ζώνη που εκτείνεται από τους πρόποδες των Αλβανικών Άλπεων έως τα ανατολικά σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Αυτές οι περιοχές, απομακρυσμένες από την ήπια επίδραση της Μεσογείου, χαρακτηρίζονται από ηπειρωτικό κλίμα. Το κλίμα Dfb συναντάται επίσης σε απομονωμένα σημεία των ορεινών περιοχών, ιδιαίτερα σε περιοχές μεσαίου και υψηλού υψομέτρου, όπου το υψόμετρο ενισχύει τα ηπειρωτικά χαρακτηριστικά.

Βόρεια Μακεδονία: Το κλίμα τύπου Dfb είναι ο κυρίαρχος κλιματίκος τύπος στη Βόρεια Μακεδονία, καλύπτοντας τις περισσότερες περιοχές της χώρας.  Αυτό το κλίμα εκτείνεται σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές, όπως η κοιλάδα του ποταμού Βαρδάρη, και χαρακτηρίζεται από ψυχρούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια με έντονες εποχιακές διακυμάνσεις θερμοκρασίας.  Ωστόσο, σε ορισμένες περιοχές της κεντρικής και νοτιοανατολικής χώρας, η χαμηλή βροχόπτωση καθιστά το κλίμα ημιξηρό (Köppen:BSk), με χαρακτηριστικά ξηρότερων καλοκαιριών.


Βουλγαρία: Το κλίμα τύπου Dfb είναι ένα από τα πιο κοινά κλίματα στη Βουλγαρία, καλύπτοντας τις περισσότερες περιοχές του νότου, νοτιοδυτικά και δυτικά της χώρας. Το Dfb εκτείνεται σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές, με χαρακτηριστικά ψυχρούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια. Καθώς προχωράμε προς τις περιοχές κοντά στην πεδιάδα του Δούναβη, το κλίμα Dfb σταδιακά μετατρέπεται σε κλίμα Dfa.


Ελλάδα: Το κλίμα τύπου Dfb εμφανίζεται κυρίως κατά μήκος των βόρειων συνόρων της Ελλάδας, ιδιαίτερα σε περιοχές της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς και σε τμήματα της οροσειράς της Πίνδου. Οι περιοχές αυτές, λόγω υψομέτρου και απόστασης από θαλάσσιες επιρροές, διατηρούν ηπειρωτικά χαρακτηριστικά, με ψυχρούς χειμώνες και σχετικά ήπια καλοκαίρια. Το Όρος Όλυμπος περιλαμβάνει επίσης ζώνες με κλίμα Dfb στις μεσαίες υψομετρικές του περιοχές. Αν και το Dfb περιορίζεται κυρίως στα βόρεια, σε ευρύτερα τμήματα της ηπειρωτικής Ελλάδας κυριαρχεί μια παραλλαγή του ηπειρωτικού κλίματος(Dsb) που επηρεάζεται από τη Μεσόγειο, με ξηρά και θερμά καλοκαίρια, γεγονός που διαφοροποιεί σημαντικά το κλιματικό προφίλ της χώρας.

Στην Ασία, αυτός ο τύπος κλίματος απαντάται στο βόρειο Καζακστάν, τη νότια Σιβηρία, τμήματα της Μογγολίας, τη βόρεια Κίνα και σε ορεινές περιοχές της Κορέας. Το μεγαλύτερο μέρος του Χοκκάιντο στην Ιαπωνία εμπίπτει επίσης σε αυτόν τον τύπο κλίματος, όπως και ορισμένα τμήματα της Χονσού, κυρίως σε ορεινές περιοχές. Όπως και ο αντίστοιχος τύπος με θερμά καλοκαίρια, τα κλίματα αυτά είναι συνήθως ξηρά τον χειμώνα και εξαιρετικά ψυχρά λόγω του Σιβηρικού Αντικυκλώνα (συχνά με θερμοκρασίες συγκρίσιμες με αυτές των γειτονικών υποαρκτικών κλιμάτων), ενώ τα καλοκαίρια είναι αρκετά ζεστά και με αποτέλεσμα να μην ταξινομούνται ως υποαρκτικό κλίμα.


Στο Νότιο Ημισφαίριο, αυτός ο τύπος κλίματος απαντάται σε σαφώς καθορισμένες περιοχές μόνο στις Νότιες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, στα Χιονισμένα Όρη της Αυστραλίας στην περιοχή Κιάντρα της Νέας Νότιας Ουαλίας και στην οροσειρά των Άνδεων στην Αργεντινή και τη Χιλή.

Παραπομπές

Κατηγορία:Κλίμα της Ευρώπης
Κατηγορία:Κλίμα της Ασίας
Κατηγορία:Κλίμα της Βόρειας Αμερικής