Άννα Μαρία του Βρανδεμβούργου

Η Άννα-Μαρία, γερμ.: Anna-Maria von Brandenburg von Hohenzollern (3 Φεβρουαρίου 1567 στο παλάτι Τσέχλιν, Ράινμπεργκ - 14 Νοεμβρίου 1618 στο Βόλιν) ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

 Βιογραφία 
Η Άννα-Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598) από τη 2η σύζυγό του Σαβίνα των Χοεντσόλερν (1548–1575), κόρη του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

Το 1580 μνηστεύθηκε με τον Μπάρνιμ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και στις 8 Ιανουαρίου 1581 τον παντρεύτηκε στο Βερολίνο. Ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum, jointure), έλαβε την περιοχή του Μπύτουφ στα σύνορα με την Kασούβια. Karl Friedrich Pauli: Allgemeine preussische Staatsgeschichte, C. P. Francken, 1762, p. 294 Δεν είχαν παιδιά. Julius H. Biesner: Geschichte von Pommern und Rügen: nebst angehängter Special-Geschichte des Klosters Eldena, Koch, 1839, p. 397 Όταν ο Μπάρνιμ Ι΄ κληρονόμησε την Πομερανία το 1600, άφησε το Μπύτουφ στον αδελφό του Καζίμιρ ΣΤ΄ και η Άννα-Μαρία έλαβε την περιοχή Βόλιν, συμπεριλαμβανομένης της ομώνυμης πόλης και του παλατιού ως ιδιοκτησία χηρείας.

Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1603, η Άννα-Μαρία έζησε στο κάστρο Βόλιν στο Βόλιν. Υπάρχουν ακριβή αρχεία για τα έσοδα και τις δαπάνες της περιοχής Βόλιν κατά τη διάρκεια της βασιλείας της. Heinrich Karl Wilhelm Berghaus: Landbuch des Herzogthums Pommern und des Fürstenthums Rügen, Dietze, 1865, p. 614 Ήταν λιγότερα από το εισόδημα της περιοχής Μπύτουφ και η Άννα-Μαρία αποζημιώθηκε οικονομικά για τη διαφορά. Διευθέτησε μία διαφωνία με τον Μπόγκισλαφ ΙΓ΄ δούκα της Πομερανίας σχετικά με το δικαίωμα κυνηγιού στην περιοχή της. Μετά το τέλος της το 1618, η ιδιοκτησία χηρείας της επέστρεψε στον Φραγκίσκο δούκα της Πομερανίας.

 Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1581 τον Μπάρνιμ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

 Πρόγονοι 

 Υποσημειώσεις 

 Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Samuel Buchholtz: Versuch einer Geschichte der Churmarck Brandenburg von der ersten Erscheinung der deutschen Sennonen an bis auf jezige Zeiten, vol. 3-4, FW Birnstiel, 1767, σελ. 488
 Τζ. Wilh. v Raumer: Die Insel Wollin u. das Seebad Misdroy, Decker, 1851, σελ. 151 ff

Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Βρανδεμβούργο