Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (ύπατος το 69)

Να μη συγχέεται με άλλους με το όνομα Τίτος Φλάβιος Σαβίνος.

Ο Τίτος Φλάβιος Σαβίνος ΙΙΙ, λατιν.: Titus Flavius Sabinus (1ος αι.) από το Γένος των Φλαβίων ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Έγινε δύο φορές αντικαταστάτης ύπατος (suffect consul), πρώτος στο nundinium (στην περίοδο υπατείας) από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του έτους 69 με τον αδελφό του Γναίο Αρουλένο Καίλιο Σαβίνο και πάλι τον Μάιο και τον Ιούνιο του έτους 72 ως συνάδελφος του Γαΐου Λικινίου Μουκιανού. Paul Gallivan, "The Fasti for A. D. 70-96", Classical Quarterly, 31 (1981), pp. 188, 213

Ο ιστορικός Γκάβιν Τάουνεντ έχει ταυτοποιήσει τον Τ. Φλ. Σαβίνο ΙΙΙ ως ανιψιό του Αυτοκράτορα Βεσπασιανού και γιο του Τίτου Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ, υπάτου το έτος 47, Gavin Townend, "Some Flavian Connections", Journal of Roman Studies, 51 (1961), pp. 55f μία θέση που έγινε αποδεκτή από άλλους μελετητές. For example, Brian W. Jones, The Emperor Domitian (London: Routledge, 1992), p. 45 Ο Tάουνεντ υποστήριξε περαιτέρω ότι ο Σαβίνος ΙΙΙ ήταν ο πατέρας του Tίτου Φλαβίου Σαβίνου ΙV υπάτου το έτος 82 και του Tίτου Φλαβίου Κλήμεντος υπάτου το έτος 95. Townend, "Some Flavian Connections", pp. 55-57

 Βιογραφία 
Λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Σαβίνου ΙΙΙ πριν από την υπατεία του. Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Τ. Φλ. Σαβίνος ΙΙΙ και ο αδελφός του Γ. Α. Κ. Σαβίνος διορίστηκαν ύπατοι για το δεύτερο nundinium (περίοδο υπατείας) του έτους 69, του έτους των τεσσάρων Αυτοκρατόρων, μία ρύθμιση που ο Μ. Σ. Όθων (ο 2ος από τους τέσσερις) δεν άλλαξε. Tacitus, Histories, i.77 Ωστόσο ο Τάουνεντ, επικαλούμενος τα στοιχεία ενός παπύρου από την Αίγυπτο, υποστήριξε ότι και οι δύο αδελφοί Σαβίνοι προορίζονταν από τον Νέρωνα για να είναι οι consules ordinarii (κανονικοί ύπατοι) για το έτος αυτό, αλλά ο Γάλβας (ο 1ος από τους τέσσερις) τους είχε μετακινήσει από αυτή την πολύτιμη θέση του ημερολογίου στο επόμενο nundinium. Townend, "The Consuls of A. D. 69/70", American Journal of Philology, 83 (1962), p. 118

Την ίδια χρονιά, ο Σαβίνος ΙΙΙ υπηρέτησε ως στρατηγός για τον Όθωνα, ανέλαβε τη διοίκηση μίας ομάδας μονομάχων, που είχαν πιεστεί σε υπηρεσία με την πλευρά του Όθωνα, και τέθηκε υπό τη διοίκηση του Mάρτιου Μάκερ, αλλά ηττήθηκε από ένα τμήμα στρατού, που υποστήριζε τον Βιτέλιο (τον 3ο από τους τέσσερις). Ο Τάκιτος γράφει ότι «οι στρατιώτες ήταν ενθουσιασμένοι από αυτήν την αλλαγή στρατηγών, ενώ οι στρατηγοί οδηγήθηκαν από αυτές τις συνεχείς εξεγέρσεις στο να βλέπουν με αποστροφή μία τόσο μισητή υπηρεσία». Tacitus, Histories, ii.36 Μετά την ήττα και την αυτοκτονία του Όθωνα, ο Σαβίνος ΙΙΙ υποτάχθηκε στον Βιτέλλιο. Tacitus, Histories, ii.51 Καθώς οι δύο αδελφοί είχαν ήδη ξεκινήσει το nundinium  τους ως αντικαταστάτες ύπατοι, όταν γινόταν η αποφασιστική Πρώτη Μάχη στο Βεδριάκον, ο Βιτέλλιος επέτρεψε στους αδελφούς να ολοκληρώσουν τη θητεία τους. Townend, "Consuls of A. D. 69/70", pp. 120f

Επίσης ο Tάουνεντ αναφέρει ότι ο Σαβίνος διορίστηκε κυβερνήτης της Παννονίας μεταξύ των δύο υπατειών του. Townend, "Some Flavian Connections", pp. 60f «Ο Σαβίνος θα μπορούσε να διεκδικήσει να θεωρηθεί ως vir militaris (στρατιωτικός ανήρ)», υποστηρίζει ο Tάουνεντ σε μία υποσημείωση, «μόνο αν γινόταν legatus legionis (αντιπρόσωπος της λεγεώνας), με διορισμό από τον Όθωνα (Ιστορ. II, 36), καθώς πολλοί διακεκριμένοι στρατιωτικοί ήταν διαθέσιμοι ως προσωπικό». Άλλοι μελετητές της περιόδου δεν δέχτηκαν γρήγορα την πιθανότητα αυτή.

Οικογένεια
Είχε τέκνα:
 Τίτος Φλάβιος Σαβίνος IV, ύπατος το έτος 82. Νυμφεύτηκε την Ιουλία Φλαβία, κόρη του Τίτου.
 Τίτος Φλάβιος Κλήμης, ύπατος το 95. Νυμφεύτηκε τη Φλαβία Δομιτίλλα (Αγία), κόρη της Δομιτίλλας της Νεότερης.

 Δείτε επίσης 
 Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

 Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Πηγές 
 Σημάδι, Ιστορίες
 Suetonius, Ζωές των Δώδεκα Καισάρων
 Cassius Dio, Ρωμαϊκή Ιστορία

Κατηγορία:Φλάβιοι