Οίκος του Μονμπελιάρ

Ο Οίκος του Μονμπελιάρ ή Σκαρπόν, γαλλ.: Maison de Montbéliard/Scarpone, γερμ.: Mömpelgard/Scarponnois ήταν ένας ευγενής Οίκος που δραστηριοποιήθηκε στη Γαλλία από τον 11ο ως τον 15ο αι. Γενάρχης του Οίκου είναι ο Ρίχβιν κόμης του Σκαρπόν, περιοχής κοντά στο Ντιελουάρ του Μερτ-ε-Μοζέλ (Σούντγκαου). Ο Ρίχβιν νυμφεύτηκε τη Χίλντεγκαρντ φον Έγκισχα:iμ, αδελφή του πάπα Λέοντα Θ΄. Ο γιος του Λουδοβίκος κύριος του Μουσόν έγινε καστελάνος του Μονμπελιάρ, Άλτκιρχ και Φερέτ (γερμ.: Πφιρτ) και νυμφεύτηκε τη Σοφία κόμισσα του Μπαρ (Bar-le-Duc). Ο γιος τους Θεοδώριχος/Θεόδωρος (Τιερύ, γερμ.: Ντήτριχ) Α΄ έγινε κόμης. Αυτός είχε τρεις γιους: ο Θεοδώριχος Β΄ ήταν ο τελευταίος του Οίκου του που είχε το Μονμπελιάρ, καθώς μέσω του γάμου της κόρης του η κομητεία πέρασε στον Οίκο του Μονφωκόν· ο Φρειδερίκος κόμης του Φερέτ/Πφιρτ είχε απόγονο την Ιωάννα του Πφιρτ, που παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ δούκα της Αυστρίας και έτσι το Πφιρτ πέρασε τελικά στους Αψβούργους· και ο Ρενώ Α΄ κόμης του Μπαρ, με τον οποίο συνεχίστηκε ο Οίκος.

Οκτώ γενιές μετά, επί Ροβέρτου κόμη του Μπαρ, η κομητεία αναβαθμίστηκε το 1354 σε δουκάτο από τον πεθερό του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας. Ο Ροβέρτος είχε πολλά παιδιά: οι δύο πρώτοι, ο Ερρίκος κύριος του Μαρλ και ο Φίλιππος, απεβίωσαν πριν από αυτόν. Ο 3ος γιος Λουδοβίκος ήταν επίσκοπος, έτσι ο δούκας έδωσε ον τίτλο στον 4ο γιο του Εδουάρδο. Όμως ο γιος του Ερρίκου, ο Ροβέρτος του Μαρλ διαμαρτυρήθηκε στη Συνέλευση των ευγενών (Parlamentum) στο Παρίσι. Δεν δικαιώθηκε, αλλά έλαβε μία αποζημίωση, αναβαθμίστηκε σε κόμη του Μαρλ και έλαβε την κομητεία του Σουασόν της μητέρας του. Το 1414 απεβίωσε ο Εδουάρδος (μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη του Πυιζάγ και τον Ροβέρτο του Μαρλ) στη μάχη του Αζενκούρ. Το δουκάτο του Μπαρ διεκδίκησε η 5η αδελφή τους Γιολάντα η Νεότερη με τον σύζυγό της Αδόλφο δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ. Όμως το έλαβε ο Λουδοβίκος, αν και καρδινάλιος και επίσκοπος. Λόγω της σύγκρουσης με τον Αδόλφο και της αντιπάθειας, ο Λουδοβίκος κληροδότησε το δουκάτο στον μικρανιψιό του Ρενέ Α΄ των Βαλουά-Ανζού, γιο της Γιολάντας της Αραγωνίας (κόρης της Γιολάντας της Πρεσβύτερης, αδελφής του Λουδοβίκου).

Τον Ροβέρτο του Μαρλ διαδέχθηκε η κόρη του Ιωάννα ως κόμισσα του Μαρλ και Σουασόν, σύζυγος του κόμη του Λινύ, έτσι οι κομητείες περιήλθαν στον Οίκο του Λουξεμβούργου.

Γενεαλογία

Πηγές
 Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln. Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten. Neue Folge, Band 1, 2: Přemysliden, Askanier, Herzoge von Lothringen, die Häuser Hessen, Württemberg und Zähringen. Klostermann, Frankfurt am Main 1999, ISBN 3-465-03020-6, Tafel 226–228.