Κάστρο του Τρεντσίν

Το Κάστρο του Τρεντσίν (σλοβακικά: Trenčiansky hrad, ουγγρικά: trencséni vár) είναι κάστρο, που βρίσκεται στην πόλη Τρεντσίν στη δυτική Σλοβακία.

 Ιστορία 
Η περιοχή του κάστρου Τρεντσίν κατοικήθηκε από την εποχή των Κελτών. Αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή του κάστρου Τρεντσίν αποδεικνύουν την κατοίκηση της περιοχής ήδη από την πρώιμη εποχή του Χαλκού. Τον 2ο αιώνα μ.Χ. η περιοχή του Τρεντσίν έγινε τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στο κάστρο υπάρχει μία επιγραφή, που αναφέρεται στη νίκη των Ρωμαίων εναντίον των Γερμανικών φυλών (179-180 μ.Χ.). Στην περίοδο της Μεγάλης Μοραβίας υπήρχε εκεί ένα φρούριο. Το Κάστρο του Τρεντσίν χτίστηκε τον 11ο αιώνα και είναι ένα από τα παλαιότερα κάστρα της Σλοβακίας. Δημιουργήθηκε για να προστατεύσει την περιοχή από επιδρομές. Η περιοχή ήταν ένα σημείο της εμπορικής διαδρομής μέσω του ποταμού Βαχ. Ήταν η έδρα της επαρχίας Τρεντσίν. Το 1275 ο Στέφαν Τσακ έγινε ζουπάνος στο Τρεντσίν. Το 1296 ο Ματθαίος, ο ανιψιός του Στέφαν, απέκτησε αξίωμα στο παλάτι της Ουγγαρίας. Το Κάστρο του Τρεντσίν ήταν ο αγαπημένος τόπος κατοικίας της οικογένειας Τσακ. Το 1321 μετά το θάνατο του Ματθαίου Τσακ το κάστρο καταλήφθηκε από τον Κάρολο Α' βασιλιά της Ουγγαρίας και παρέμεινε για 150 χρόνια στο βασίλειο της Ουγγαρίας. Στην εποχή του Λουδοβίκου του Μεγάλου έγινε επέκταση του κάστρου, η οποία ολοκληρώθηκε από τον διάδοχό του τον Σιγισμούνδο του Λουξεμβούργου. Το 1475 το κάστρο έπεσε στα χέρια του Στέφανου Ζαπόλυα και από το 1493 έως το 1527 αποτέλεσε ιδιοκτησία της οικογένειάς του. Εκείνη τη χρονική περίοδο υπήρξε μία μεγάλη επέκταση του κάστρου και έτσι απέκτησε τη σημερινή του μορφή.Το κάστρο υπέστη πολλές ζημιές κατά την περίοδο των εχθροπραξιών για την κατάληψη του θρόνου μεταξύ του Φερδινάρδου και του Ιωάννη Ζαπόλυα. Μεταξύ των ετών 1540-1560 έγιναν επιδιορθώσεις στο κάστρο. Από το 1596 έως το 1834 το κάστρο ήταν υπό τη διοίκηση της οικογένειας Ιλεσχάζι. Το 1666 η οικογένεια Ιλεσχάζι μίσθωσε το κάστρο στην οικογένεια του Γεώργιου Ράκοτσι και η μίσθωση αυτή διήρκεσε μέχρι το 1710. Η παρουσία Γερμανικών στρατευμάτων στο κάστρο ώθησε την οικογένεια Ιλεσχάζι να μετακομίσει στο κάστρο της στην πόλη Νεμσοβά το 1663 και αργότερα στο κάστρο τους στη Ντουμπνίτσα στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Το κάστρο δεν πολιορκήθηκε από τους Τούρκους τον 17ο αιώνα. Το 1783 με εντολή της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας τα αυτοκρατορικά στρατεύματα απομακρύνθηκαν από το κάστρο. Εργασίες για μια μεγάλη ανακαίνιση του κάστρου ανεστάλησαν λόγω μιας μεγάλης φωτιάς το 1790. Ο Στέφαν Ιλεσχάζι Β' πούλησε το κάστρο στον βαρώνο Σίνα. Αλλά ούτε αυτός ούτε οι απόγονοί του ήθελαν να συντηρήσουν το κάστρο και τελικά το δώρησαν στην πόλη Τρεντσίν. Στα μέσα του 19ου αιώνα έγιναν μικρές επισκευές στο κάστρο. Μία μεγάλη ανακαίνιση του κάστρου ξεκίνησε το 1956.

Στη σύγχρονη εποχή το κάστρο λειτουργεί ως μουσείο. Στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται πίνακες ζωγραφικής, ιστορικά έπιπλα, όπλα, αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής. Το κάστρο προστατεύεται ως Εθνικό Πολιτιστικό Μνημείο στη Σλοβακία και προσελκύει πλήθος τουριστών κάθε έτος.   

 Αρχιτεκτονική 
Οι παλιότερες κατασκευές στο κάστρο ανάγονται στον 11ο αιώνα και είναι ένας τετράγωνος πύργος διαστάσεων 8 επί 8 μέτρων και μία ροτόντα κυλινδρικού σχήματος, που βρίσκονται στην κορυφή ενός λόφου. Ο πύργος είχε τέσσερα πατώματα και έναν προμαχώνα στην κορυφή. Κατά τα έτη 1260-1270 προστέθηκαν τρία πατώματα και έτσι έχει το σημερινό του ύψος, που ανέρχεται σε 39 μέτρα. Ο πύργος ήταν προφανώς η έδρα του Ματθαίου Τσακ, γι' αυτό ονομάζεται «Πύργος Ματθαίου». Στις αρχές του 14ου αιώνα με πρωτοβουλία του Ματθαίου Τσακ χτίστηκαν ένα παρεκκλήσι και ένα σπίτι μέσα στο κάστρο. Το κάστρο περιτοιχίστηκε με ένα χαμηλό, εξωτερικό, αμυντικό τείχος και μία νέα πόρτα τοποθετήθηκε στη δυτική πλευρά. Στον 14ο αιώνα κατασκευάστηκε επίσης ένα διώροφο κτήριο με αίθουσα και δωμάτια για τη βασίλισσα. Στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα κατεδαφίστηκε η ροτόντα και στη θέση της δημιουργήθηκε το Παλάτι της Μπαρμπάρα. Στα δυτικά του κάστρου υπήρχε ένα μικρό γοτθικό παρεκκλήσι. Στις αρχές του 16ου αιώνα κατασκευάστηκε το Παλάτι του Ζαπόλυα στο δυτικό μέρος του κάστρου και έγινε ανακατασκευή του Παλατιού της Μπαρμπάρα. Στη νότια πλευρά της αυλής είχε κατασκευαστεί ο επονομαζόμενος «Καλοκαιρινός Πύργος» κατά τους 15ο-16ο αιώνες. Κατά τα έτη 1540-1560 προστέθηκαν τρεις σειρές τειχών στα δυτικά. Ανάμεσά τους είχαν δημιουργηθεί δύο τάφροι. Στα άλλα σημεία του ορίζοντα το κάστρο είχε ένα τείχος. Στο τέλος του 16ου αιώνα έγιναν επιπλέον οχυρωματικά έργα. Στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα δημιουργήθηκε ο «Πύργος της Πείνας» ή «Βασιλικός Πύργος» στο νοτιοανατολικό τμήμα του κάστρου. Χρησίμευε σαν μπουντρούμι για τους φυλακισμένους. Μέσα στο κάστρο υπάρχει ένα πηγάδι βάθους 80 μέτρων και υπάρχει ένας θρύλος σχετικά με την κατασκευή του. Το πηγάδι ονομάζεται πηγάδι της αγάπης. Σύμφωνα με το θρύλο ο άρχοντας του κάστρου (Στέφαν Ζαπόλσκι) άρπαξε την όμορφη Τούρκισσα πριγκίπισσα Φατίμα. Όμως, ο Ομάρ, ένας Τούρκος πρίγκιπας, που αγαπούσε τη Φατίμα, ήρθε για να πάρει τη Φατίμα προσφέροντας αρκετή ποσότητα χρυσού στον άρχοντα του κάστρου. Ο άρχοντας του κάστρου απαίτησε από τον Ομάρ να σκάψει στην αυλή του κάστρου ένα πηγάδι. Ο Ομάρ έσκαβε τέσσερα χρόνια, για να βρει νερό στο βραχώδες έδαφος του κάστρου. Τελικά ο άρχοντας έδωσε πίσω τη Φατίμα στον Ομάρ.Στην πραγματικότητα, το πηγάδι το έσκαψαν στρατιώτες τον 16ο αιώνα και το σκάψιμο διήρκεσε 40 χρόνια. Ποτέ δεν βρήκαν νερό. Το νερό της βροχής συγκεντρώνεται στο πηγάδι.

 Εικόνες 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://medievalheritage.eu/en/main-page/heritage/slovakia/trencin-castle/

Κατηγορία:Κάστρα στην Ευρώπη
Κατηγορία:Κάστρα στη Σλοβακία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σλοβακία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Σλοβακία