Ραλλού Καρατζά

Η πριγκίπισσα Ραλλού Καρατζά (ρουμανικά: Domnița Ralú Caragea) (1799, Κωνσταντινούπολη - 1870, Thonberg -τώρα μέρος της Λειψίας) ήταν  Ελληνίδα ηθοποιός, σκηνοθέτρια θεάτρου και μεταφράστρια.

 Βιογραφία 
Η Ραλλού καταγόταν  από τη Φαναριώτικη  οικογένεια Καράτζα. Ήταν η νεότερη κόρη του Φαναριώτη ηγεμόνα Ιωάννη Καρατζά, οσποδάρου της Βλαχίας (1812-1818) και της Ελένης Σκαναβή, κόρης τραπεζίτη από την Κωνσταντινούπολη. Η μεγαλύτερη αδερφή της, η Ρωξάνη, έγινε σύζυγος του ηγεμόνα της Μολδαβίας, Μιχαήλ Σούτσου (1819-1821). 

Η Ραλλού έλαβε αξιοσημείωτη εκπαίδευση· μιλούσε ελληνικά, γαλλικά, γερμανικά και τουρκικά. Doamne și domnițe ale românilor: domnița Rallou Caragea Στις επιστολές του προς τον V. Alecsandri, ο Ιόν Γκίκα ανέφερε ότι η Ραλλού θαύμαζε τη μουσική του Μότσαρτ και του Μπετόβεν και ότι τρέφεται από τα γραπτά του Σίλλερ και του Γκαίτε. Το 1816, η Ραλλού οργάνωσε στο ηγεμονικό παλάτι μια μικρή σκηνή στην οποία παίχτηκαν ο Ορέστης, ο Θάνατος των Υιών του Βρούτου και μερικά ειδύλλια, όπως ο Δάφνης και η Χλόη στα ελληνικά . Ion Ghica: Scrisori către Vasile Alecsandri - Din vremea lui Caragea

Ίδρυσε τον πρώτο ελληνικό επαγγελματικό θεατρικό θίασο στα ρουμανικά εδάφη, για τον οποίο φρόντισε να κτιστεί το 1817 ένα θέατρο, το Cișmeaua Roșie, στη σημερινή Calea Victoriei στο Βουκουρέστι που βρίσκεται στη γωνία της γέφυρας Mogoșoaiei και της οδού Fântânei (σήμερα Calea Victoriei και General Berthelot Street).   Ήταν η πρώτη μόνιμη αίθουσα παραστάσεων στο Βουκουρέστι. Παράλληλα, έστειλε τον Κωνσταντίνο Αριστία στο Παρίσι για να σπουδάσει υποκριτική.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 1818, πραγματοποιήθηκε στο θέτρο που είχε ιδρύσει η πρώτη παράσταση του έργου "Η Ιταλίδα στο Αλγέρι" μετά την παράσταση του Ροσίνι στον θίασο της Βιέννης Ion Ghica: Scrisori către Vasile Alecsandri - Din vremea lui Caragea Λίγο αργότερα ο ηγεμόνας Καρατζάς και η οικογένειά του έφυγαν από το Βουκουρέστι και μετέβησαν στην Ιταλία. Από εκεί, έφυγαν το 1829 για να εγκατασταθούν στην Αθήνα. 

Όσον αφορά τη χρήση του θεάτρου που χτίστηκε από τη Ραλλού, όταν δεν υπήρχαν παραστάσεις, ο Nicolae Filimon μας στο μυθιστόρημά του Ciocoii vechi şi noi την πληροφορία ότι «η κυρία Ραλλού δημιούργησε μια αίθουσα χορού στο Cișmeaua Roșie, όπου βογιάροι και κυρίες συγκεντρώνονταν για να περάσουν τις μακρές νύχτες του χειμώνα». Το θέατρο ήταν πολύ ενεργό στα χρόνια 1818-1820. Καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1825. Η θεατρική δραστηριότητα στο Βουκουρέστι ξανάρχισε μόλις το 1833, όταν ο Ίων Χαμπινάνου και ο Ιόν Χελιάδη-Ραϊντέσκου ίδρυσαν τη Φιλαρμονική Εταιρεία,  στόχος της οποίας ήταν να ενθαρρύνει τη ρουμανική εθνική δραματουργία.

Η Ραλλού Καρατζά χρηματοδότησε τη Φιλική Εταιρεία (μέρος της περιουσίας είχε σταλεί στη Μόσχα από τότε που ο πατέρας της ήταν άρχοντας της Βλαχίας), συνεισφέροντας, έτσι, στην ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Η Ραλλού Καρατζά παντρεύτηκε τον Γεώργιο Αργυρόπουλο και απέκτησε δύο παιδιά.

 Έργο για την Ραλλού 

 Petru Manoliu : Domnița Ralú Caragea (ιστορικό μυθιστόρημα), Εκδοτικός οίκος «Naționala-Ciornei», 1939

 Σημειώσεις 

 Βιβλιογραφία 

 George Marcu, (συντονιστής), Λεξικό γυναικών προσωπικοτήτων στη Ρουμανία, Εκδοτικός οίκος Meronia, Βουκουρέστι, 2009
 Ecaterina Țarălungă: Εγκυκλοπαίδεια ρουμανικής ταυτότητας. Προσωπικότητες, Litera Publishing House, 2011

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Domnița Ralu Caragea  (Δεσποινίς Ραλλού Καρατζά). Εθνική Εφημερίδα (στα Ρουμανικά)
 Πώς γεννήθηκε το Θέατρο του Βουκουρεστίου (στα Ρουμανικά) 
 Η κυρία του θεάτρου. Εθνική Εφημερίδα (στα Ρουμανικά)
 Η ιστορία του ρουμανικού θεάτρου (στα Ρουμανικά)

Κατηγορία:Οικογένεια Καρατζά
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου