Έθελ Μέρμαν

Η Έθελ Μέρμαν (, γεννημένη ως Ethel Agnes Zimmermann, 16 Ιανουαρίου 1908 - 15 Φεβρουαρίου 1984) ήταν αμερικανίδα ηθοποιός, καλλιτέχνης και τραγουδίστρια.Obituary Variety, February 22, 1984. Γνωστή κυρίως για τη χαρακτηριστική, δυνατή φωνή της και τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της στο μουσικό θέατρο, έχει αποκαλεστεί «η αδιαμφισβήτητη Πρώτη Κυρία της σκηνής της μουσικής κωμωδίας». Κατά τη διάρκεια της διακεκριμένης καριέρας της στο θέατρο έγινε γνωστή για τις εμβληματικές παραστάσεις της όπως το Anything Goes, Annie Get Your Gun, Gypsy και Hello, Dolly!. Είναι επίσης γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες Anything Goes (1936), Οι γυναίκες είν' οι καλύτεροι διπλωμάτες (1953), Ο χορός είναι η ζωή μου (1954), και Είναι ένας τρελός... τρελός... τρελός κόσμος (1963). Μεταξύ πολλών διακρίσεων, έλαβε βραβείο Τόνυ για την ερμηνεία της στο "Call Me Madam", Βραβείο Γκράμι για το "Gypsy" και βραβείο Drama Desk για το "Hello, Dolly!".

Ανάμεσα στα πολλά τραγούδια της Μέρμαν στα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ είναι το "I Got Rhythm" (από το Girl Crazy) "Everything's Coming Up Roses", "Some People" και "Rose's Turn" (από το Gypsy - η Μέρμαν πρωταγωνίστησε ως Ρόουζ στην αρχική παραγωγή του Μπρόντγουεϊ το 1959). Επίσης τα τραγούδια του Κόουλ Πόρτερ "It's De-Lovely" (από το Red, Hot and Blue), "Friendship" (από το Du Barry Was a Lady) και "I Get a Kick Out of You", "You are the Top" και "Anything Goes" (από το Anything Goes). Το τραγούδι του Ίρβινγκ Μπερλίν "There No Business Like Show Business", γραμμένο για το μιούζικαλ Annie Get Your Gun, έγινε το τραγούδι της Μέρμαν.

Πρώτα χρόνια
Η Μέρμαν γεννήθηκε στο σπίτι της γιαγιάς της από την πλευρά της μητέρας της που βρίσκεται στην 359 4th Avenue στην Αστόρια (Κουίνς) της Νέας Υόρκης το 1908, αν και αργότερα επέμεινε με έμφαση ότι ήταν στην πραγματικότητα το 1912.Kellow, Brian, Ethel Merman: A Life. New York: Viking Press 2007. , p. 2. Ο πατέρας της, Έντουαρντ Ζίμερμαν (1879–1977), ήταν λογιστής στην James H. Dunham & Company, μια εταιρεία χονδρικής ξηρών προϊόντων στο Μανχάταν και η μητέρα της, Άγκνες (Γκάρντνερ) Ζίμερμαν (1883–1974), ήταν δασκάλα. Ο Έντουαρντ Ζίμερμαν μεγάλωσε στην Ολλανδική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία και η σύζυγός του ήταν πρεσβυτεριανή. Λίγο μετά τον γάμο τους, εντάχθηκαν στην Επισκοπική εκκλησία, όπου βαφτίστηκε η κόρη τους. Οι γονείς της ήταν αυστηροί σχετικά με την εκκλησία, και περνούσε κάθε Κυριακή εκεί, στις πρωινές λειτουργίες, ακολουθούμενες από το κατηχητικό, μια απογευματινή συνάντηση προσευχής και μια βραδινή ομάδα μελέτης για παιδιά.Kellow, pp. 2–4. Η οικογένειά της ήταν γερμανικής και σκωτσέζικης καταγωγής.

Η Μέρμαν μετά το σχολείο έλαβε γραμματειακή εκπαίδευση.Kellow, pp. 4–7. Ήταν ενεργή σε πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως το σχολικό περιοδικό, το κλαμπ των ομιλητών και το μαθητικό συμβούλιο, και επισκεπτόταν συχνά το τοπικό μουσικό κατάστημα για να μελετήσει τις εβδομαδιαίες μουσικές αφίξεις.Kellow, p. 7. Τις νύχτες της Παρασκευής, η οικογένεια Ζίμερμαν έπαιρνε το μετρό για το Μανχάταν για να δουν την παράσταση Βοντβίλ στο Palace Theatre, όπου η Μέρμαν είδε τους Blossom Seeley, Fanny Brice, Sophie Tucker και Nora Bayes. Στο σπίτι, προσπάθησε να μιμηθεί το στιλ του τραγουδιού, αλλά η δική της ξεχωριστή φωνή ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί.Kellow, p. 6.

Μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο Bryant το 1924, η Μέρμαν προσλήφθηκε ως στενογράφος από την εταιρεία Boyce-Ite. Μια μέρα κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος, συνάντησε τον Vic Kliesrath, ο οποίος της πρόσφερε δουλειά στην εταιρεία Bragg-Kliesrath με μια αύξηση 5 $ πάνω από τον εβδομαδιαίο μισθό των 23 $ που έπαιρνε και η Μέρμαν αποδέχθηκε την προσφορά. Τελικά έγινε προσωπική γραμματέας του προέδρου της εταιρείας, Κέιλεμπ Μπραγκ, του οποίου οι συχνές απουσίες από το γραφείο σε αγώνες αυτοκινήτων της επέτρεπαν να αναπληρώνει τον ύπνο που είχε χάσει την προηγούμενη νύχτα που τραγουδούσε σε ιδιωτικά πάρτι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Μέρμαν άρχισε επίσης να εμφανίζεται σε νυχτερινά κέντρα, και προσλήφθηκε πρώτη φορά από τον συνεργάτη του Τζίμι Ντουράντε, Λου Κλέιτον. Τότε αποφάσισε ότι το όνομα Έθελ Ζίμερμαν ήταν πολύ μεγάλο για μια σκηνή θεάτρου. Σκέφτηκε να συνδυάσει το Έθελ με το Γκάρντνερ ή το Χάντερ, που ήταν το πατρικό όνομα της γιαγιάς της. Αυτές οι σκέψεις προκάλεσαν την οργή του πατέρα της και συντόμευσε το Ζίμερμαν σε Μέρμαν για να κατευνάσει τον πατέρα της.Kellow, pp. 8–13.

 Φιλμογραφία 
+ΈτοςΠρωτότυπος τίτλοςΕλληνική μετάφρασηΡόλος1930Follow the LeaderΧέλεν Κινγκ1934We're Not DressingΊντιθKid MillionsΗ κληρονομιά του ΈντιΝτοτ Κλαρκ1935The Big Broadcast of 1936Έθελ Μέρμαν1936Strike Me PinkΦίλησέ με, ΈντιΤζόις ΛένοξAnything GoesΡίνο Σουίνι1938Happy LandingΤο αστέρι του ΒορράΦλο ΚέλιAlexander's Ragtime BandΞανανθίζουν τα ρόδαΤζέρι ΆλενStraight Place and ShowΛίντα Τάιλερ1943Stage Door CanteenΤ' αστέρια σε συναγερμόΈθελ Μέρμαν1953Call Me MadamΟι γυναίκες είναι οι καλύτεροι διπλωμάτεςΣάλι Άνταμς1954There's No Business Like Show BusinessΟ χορός είναι η ζωή μουΜόλι Ντόναχιου1963It's a Mad Mad Mad Mad WorldΕίναι ένας τρελός... τρελός... τρελός κόσμοςκυρία Μάρκους1965The Art of LoveΚοκό Λα Φοντέν1972Journey Back to OzΜόμπι (φωνή)1976Won Ton Ton superstarΧέντα Πάρσονς1980Airplane!Μια απίθανη... απίθανη πτήσηυποσμηναγός Χέρβιτς

 Εξωτερικές πηγές 



 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες ποπ
Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ