Αγία Σάρα

Η Αγία Σάρα, επίσης γνωστή ως Σάρα η Μαύρη (Sara la Kali, ρομανί: Sara e Kali), είναι ο προστάτιδα αγία των Ρομά. Το κέντρο του σεβασμού της είναι η Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ, ένας τόπος προσκυνήματος για τους Ρομά στο Καμάργκ, στη νότια Γαλλία. Ο θρύλος την αναγνωρίζει ως υπηρέτρια μιας εκ των Τριών Μαρίων, με τις οποίες υποτίθεται ότι έφτασε στο Καμάργκ.Μπαρτ ΜακΝτάουελ, Gypsies: Wanderers of the World, σελ. 38–57. Δεν είναι αγία στην Καθολική Εκκλησία και ανήκει στην κατηγορία του λαϊκού Χριστιανισμού.

 Παραδόσεις 
μικρογραφία| Λορέντσο Μόνακο, Τρεις Μαρίες στο Τύμβο του Χριστού.
μικρογραφία|Εσωτερικό της Εκκλησίας της Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ
μικρογραφία|Τελετουργικό λουτρό κατά τη διάρκεια του προσκυνήματος των Ρομά στη Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ.
Σύμφωνα με διάφορες θρύλους, κατά τη διάρκεια των διωγμών των πρώτων Χριστιανών, που συνήθως τοποθετείται στο έτος 42, ο Λάζαρος, οι αδελφές του, Μαρία και Μάρθα, η Μαρία Σαλώμη (η μητέρα των Αποστόλων Ιωάννη και Ιακώβου), η Μαρία του Κλωπά και ο Μαξιμίνος του Εξ στάλθηκαν στη θάλασσα σε ένα σκάφος. Έφτασαν με ασφάλεια στη νότια ακτή της Γαλατίας στο μέρος που αργότερα ονομάστηκε Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ (Αγίες Μαρίες της Θαλάσσης). Η Σάρα, που προέρχεται από την Berenice Troglodytica, η οποία καταγόταν από την Βερενίκη η τρωγλοδυτική, της οποίας οι πρόγονοι μετακινήθηκαν κάποια στιγμή από την Ακτή Μαλαμπάρ, μέσω ινδο-ρωμαϊκών εμπορικών σχέσεων και εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο (ρωμαϊκή επαρχία) και παντρεύτηκαν με Αιγύπτιους, εμφανίζεται ως η μαύρη ινδο-αιγύπτια υπηρέτρια μιας εκ των Τριών Μαρίων, συνήθως της Μαρίας του Κλωπά.Μικέλ Ντρόιτ, Carmague, σελ. 19.

Αν και η παράδοση των Τριών Μαρίων να φθάνουν στη Γαλλία προέρχεται από τον Υψηλό Μεσαίωνα, όπου εμφανίζεται για παράδειγμα στον Χρυσό Θρύλο του 13ου αιώνα, η Αγία Σάρα κάνει την πρώτη της εμφάνιση στο βιβλίο του Βινσάν Φιλιπόν Οι Θρύλοι των Αγίων Μαρίων (1521), όπου απεικονίζεται ως «φιλάνθρωπη γυναίκα που βοηθούσε τους ανθρώπους συλλέγοντας ελεημοσύνη, γεγονός που οδήγησε στη δημοφιλή πεποίθηση ότι ήταν τσιγγάνα». Στη συνέχεια, η Σάρα υιοθετήθηκε από τους Ρομά ως αγία.

Μια άλλη αναφορά δείχνει τη Σάρα να καλωσορίζει τις Τρεις Μαρίες στη Γαλατία. Ο Φρανς ντε Βιλ (1956) γράφει:
Ένας από τους ανθρώπους μας που έλαβε την πρώτη αποκάλυψη ήταν η Σάρα η Μαύρη. Γεννήθηκε από ευγενείς και ήταν επικεφαλής της φυλής της στις όχθες του Ροδανού. Ήξερε τα μυστικά που της είχαν μεταδοθεί... Οι Ρωμαίοι εκείνη την περίοδο ασκούσαν μια πολυθεϊστική θρησκεία και μια φορά το χρόνο μετέφεραν στους ώμους τους το άγαλμα του Ινάννα (Αστάρτη) και πήγαιναν στη θάλασσα για να λάβουν ευλογία εκεί. Μια μέρα η Σάρα είχε οράματα που της ενημέρωσαν ότι θα έρθουν οι Άγιοι που ήταν παρόντες στο θάνατο του Ιησού και ότι πρέπει να τους βοηθήσει. Η Σάρα τους είδε να φτάνουν σε μια βάρκα. Η θάλασσα ήταν άγρια και η βάρκα έτοιμει να βυθιστεί. Η Μαρία Σαλώμη έριξε το μανδύα της στα κύματα και, χρησιμοποιώντας την ως σχεδία, η Σάρα έπλευσε προς τους Αγίους και προσευχόμενη τους βοήθησε να φτάσουν στη στεριά.Φρανς ντε Βιλ, Traditions of the Roma in Belgium.

 Προσκύνημα 
Η ημέρα του προσκυνήματος προς τιμήν της Αγίας Σάρα είναι η 24η Μαΐου. Το άγαλμά της μεταφέρεται στη θάλασσα αυτή την ημέρα για να αναπαραστήσει την άφιξή της στη Γαλλία.

Μερικοί συγγραφείς έχουν κάνει παραλληλισμούς μεταξύ των τελετών του προσκυνήματος και της λατρείας της ινδουιστής θεάς Κάλι (μια μορφή Ντουργκά), προσδιορίζοντας στη συνέχεια τις δύο.ισαμπέλ Φονσέκα, Bury Me Standing: The Gypsies and Their Journey, σελ. 106–107. Ο Ρόναλντ Λι (2001) αναφέρει:Αν συγκρίνουμε τις τελετές με εκείνες που γίνονται στη Γαλλία στο ιερό της Αγίας Σάρας (που ονομάζεται Sara e Kali στα ρομανί), συνειδητοποιούμε ότι η λατρεία των Κάλι/Ντουργκά/Σάρα έχει μεταφερθεί σε μια χριστιανική μορφή... στη Γαλλία, σε μια ανύπαρκτη "sainte" που ονομάζεται Σάρα, η οποία είναι στην πραγματικότητα μέρος της λατρείας των Κάλι/Ντουργκά/Σάρα μεταξύ ορισμένων ομάδων στην Ινδία.Ρόναλτν Λι, "The Rom-Vlach Gypsies and the Kris-Romani", σελ. 210.Το ίδιο το όνομα «Σάρα» εμφανίζεται στην ονομασία της Ντουργκά ως Κάλι στο φημισμένο κείμενο Ντέβι Μαχατμία.Λι, Ρ. (2002) The Romani goddess Kali Sara.

 Στη λαϊκή κουλτούρα 
Μερικοί συγγραφείς,Μάργκαρετ Στάρμπερντ, The Woman with the Alabaster Jar, Bear & Company, 1993.Fida Hassnain, A Search for the Historical Jesus (Gateway Books, 1994).Μέριλιν Χόπκινς, Γκράχαμ Σίμανς, Τιμ Γουάλς-Μέρφι, Rex Deus. The True Mystery of Rennes-le-Château and the Dynasty of Jesus, Element Books, 2000. . οι οποίοι ασχολούνται με θέματα από το ψευδοϊστορικό βιβλίο Το Άγιο Αίμα και το Άγιο Δισκοπότηρο, υποδηλώνουν ότι η Σάρα ήταν κόρη του Ιησού Χριστού και της Μαρίας Μαγδαληνής. Αυτές οι ιδέες έγιναν δημοφιλής από το Κώδικας Ντα Βίντσι του Νταν Μπράουν, το Όνειρο του Αχαβά του Έρον ΜανούσοβΈρον Μανούσοβ, Ahavah's Dream (PublishAmerica Inc, 2005). και το The Maeve Chronicles της Ελίζαμπεθ Κάνινγκχαμ.Ελίζαμπεθ Κάνινγκχαμ, Bright Dark Madonna, Monkfish Book Publishing Company, 2009; Red-Robed Priestess, Monkfish Book Publishing Company, 2011. Αυτές οι εικασίες έχουν απορριφθεί από τους κατοίκους της περιοχής.The Real Da Vinci Code, Channel Four Television, 3 Φεβρουαρίου 2005.Behind The Mysteries: Unlocking Da Vinci's Code – The Full Story, National Geographic Channel, 19 Δεκεμβρίου 2004.

 Στο The Rozabal Line, ο συγγραφέας Άσβιν Σανγκί προτείνει ότι η Σάρα η Μαύρη αναφέρεται στις τρεις ινδουιστές θεές - Σαρασβάτι, Λάκσμι και Καλί - οι θεές της Γνώσης, του Πλούτου και της Δύναμης - συμβολίζοντας την τριάδα της γυναικείας δύναμης.
 Στο μυθιστόρημα Η μάγισσα του Πορτομπέλο του Πάουλο Κοέλιο, η Αγία Σάρα αναφέρεται αρκετές φορές.
 Το θρίλερ του 1970 του Άλιστερ ΜακΛίν, Caravan to Vaccarès, έχει γυριστεί κατά τη διάρκεια του προσκυνήματος στη Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ.
 Ο Σουηδός καλλιτέχνης Czon έκανε ένα πορτρέτο της Αγίας Σάρας έξω από την εκκλησία στη Σαιντ-Μαρί-ντε-λα-Μερ το 2018.
 Το άγαλμα της Αγίας Σάρας εμφανίζεται στην ταινία του 1993 του Τονί Γκατλίφ, Latcho Drom (Καλό Ταξίδι), όπου μεταφέρεται στη θάλασσα και γίνεται αναπαράσταση της αποκάλυψης της.
 Στο Korkoro, επίσης μια ταινία του Τονί Γκατλίφ, οι Ρομά συχνά προσεύχονται στην Αγία Σάρα με έντονο πάθος.

 Δείτε επίσης 
 Μυθολογία των Ρομά

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 ντε Βιλ, Φρανς, Παραδόσεις των Ρομά στο Βέλγιο, Βρυξέλλες, 1956.
 Ντρόιτ, Μικέλ, Carmague. Ernest και Adair Heimann (trans ). Λονδίνο: George Allen και Unwin, 1963.
 Φονσέκα, Ισαμπέλ, Bury Me Standing: Οι τσιγγάνοι και το ταξίδι τους. Νέα Υόρκη: Knopf, 1996.
 Κίνσλεϊ, Ντέιβιντ Ρ. Hindu θεές: Οράματα της Θείας Θηλυκής στην Ινδουιστική Θρησκευτική Παράδοση. Berkeley: University of California Press, 1988.
 Λι, Ρόναλντ, "The Rom-Vlach Gypsies and the Kris-Romani ", στο: Walter Weyrauch (επιμ.), Gypsy Law: Romani Legal Traditions and Culture, Berkeley: University of California Press, 2001.
 ΜακΝτάουελ, Μπαρτ, Gypsies: Wanderers of the World », Ουάσιγκτον: National Geographic Society, 1970.
 Γουέιραχ, Γουόλτερ, "Προφορικές νομικές παραδόσεις των τσιγγάνων", σε: Walter Weyrauch (επιμ.), Gypsy Law: Romani Legal Traditions and Culture, Berkeley: University of California Press, 2001.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γιαρμίλα Μπαλάζοβα, Θρησκεία μεταξύ των Ρομά

Κατηγορία:Θρησκεία των Ρομά
Κατηγορία:Ρομά κοινωνία