Ντομοντόσσολα

Η Ντομοντόσσολα (ιταλικά: Domodossola, λομβαρδικά: Dòm) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Παλαιότερα, σε διάφορες περιόδους της ιστορίας της, ήταν γνωστή και με τις ονομασίες Oscela, Oscella, Oscella dei Leponzi, Ossolo, Ossola Lepontiorum και Domo d'Ossola, εξαιτίας της θέσεώς της στην Κοιλάδα Όσσολα. Στις 31 Δεκεμβρίου 2014 είχε πληθυσμό 18.247 κατοίκους, που αποκαλούνται απλώς «Ντομέζι» (Domesi).

Γεωγραφία
Η Ντομοντόσσολα είναι κτισμένη στη συμβολή των ποταμών Μπόνια και Τότσε, στους πρόποδες των ιταλικών Άλπεων, 25 χιλιόμετρα (σε ευθεία γραμμή) βορειοδυτικά της Λίμνης Ματζόρε, σε υψόμετρο 272 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και με γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της πόλεως 46°07′ Βόρειο πλάτος και 8°17′ Ανατολικό μήκος. Ο Δήμος, που έχει έκταση 36,93 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι ο δεύτερος σε πληθυσμό από τους 74 δήμους της Επαρχίας Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, με πρώτο τον Δήμο της Βερμπάνια.

Με τη στρατηγική της θέση, η Ντομοντόσσολα είναι παραδοσιακός σταθμός (σιδηροδρομικός από το 1888) του ταξιδιού από το Μιλάνο μέχρι τη γερμανόφωνη ελβετική πόλη Μπριγκ από την ορεινή Διάβαση του Σεμπλόν (Sempione στην ιταλική), που βρίσκεται στα δυτικά-βορειοδυτικά της Ντομοντόσσολα. Από την Ντομοντόσσολα ξεκινά προς τα ανατολικά μια άλλη ορεινή σιδηροδρομική γραμμή, μετρικού εύρους και μήκους 52 χιλιομέτρων, που καταλήγει στην ελβετική πόλη Λοκάρνο, στο βόρειο άκρο της Λίμνης Ματζόρε.

Ιστορία
Η Ντομοντόσσολα είναι αρχαία πόλη, η κυριότερη των Λεποντίων όταν οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την περιοχή το έτος 12 π.Χ..

Στα τέλη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου η Ντομοντόσσολα συμμετείχε σε μια εξέγερση κατά των Γερμανών, κατά την οποία η Κοιλάδα Όσσολα αυτοανακηρύχθηκε «ελεύθερη παρτιζάνικη δημοκρατία» τον Σεπτέμβριο του 1944 και αποσχίσθηκε από τη Φασιστική Ιταλία. Η εξέγερση αυτή καταπνίγηκε από τα γερμανικά στρατεύματα μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες, αλλά ήταν και είναι ένα σημαντικό σύμβολο για τα αντιφασιστικά κινήματα στο εσωτερικό της Ιταλίας μέχρι το τέλος του πολέμου.

Αξιοθέατα
 Το Σάκρο Μόντε Καλβάριο, ένα προσκύνημα που ανήκει σε μια σειρά από εννέα «Ιερά όρη του Πεδεμοντίου και της Λομβαρδίας», που ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2003.
 Ο Ναός των Αγίων Γερβασίου και Προτασίου, πολιούχων της πόλεως (εορτάζει στις 19 Ιουνίου).
 Το Παλάτσο Σίλβα (Palazzo Silva), μέγαρο του 17ου αιώνα που λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

 Αδελφοποιήσεις 
Η Ντομοντόσσολα είναι «αδελφοποιημένη» με τις εξής δύο πόλεις:

 Μπριγκ (Μπριγκ-Γκλις) της Ελβετίας
 Μπούστο Αρσίτσιο της Ιταλίας

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος του Δήμου
 Η Ντομοντόσσολα στα Βικιταξίδια

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα