Balmain (οίκος μόδας)

Η Μπαλμέν ( Balmain ) (  ) είναι ένας γαλλικός πολυτελής οίκος μόδας που ιδρύθηκε από τον Πιέρ Μπαλμέν (Pierre Balmain) το 1945. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 16 καταστήματα μονοπωλίων, μερικά από τα οποία στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Λος Άντζελες, το Λας Βέγκας, το Μαϊάμι και στη Via Montenapoleone του Μιλάνου . 

Το 2016, η Mayhoola Investments εξαγόρασε τη Balmain για ένα ποσό γύρω στα 500 εκατομμύρια ευρώ (548 εκατομμύρια δολάρια). Valentino’s Qatari Owners Acquire Balmain JUNE 22, 2016 Το Balmain ελέγχεται κατά 70% από τους κληρονόμους του Alain Hivelin. Η Balmain δεν δημοσιεύει τακτικά οικονομικές πληροφορίες, αλλά η Les Echos υπολόγισε τα έσοδά της το 2015 σε 120 εκατομμύρια ευρώ (περίπου 136 εκατομμύρια δολάρια), παρουσιάζοντας μια αύξηση από το 2012 όπου τα έσοδα της κυμαίνονταν περίπου στα 30 εκατομμύρια ευρώ (περίπου 34 εκατομμύρια δολάρια) .   

 Ιστορία 
Ο Πιέρ Μπαλμέν γεννήθηκε το 1914 στη Γαλλία. Ο πατέρας του κατείχε μια υφασματεμπορία και η μητέρα του και η αδερφή του είχαν μια μπουτίκ μόδας όπου εργαζόταν συχνά μετά το θάνατο του πατέρα του το 1921. Παρακολούθησε το École des Beaux-Arts το 1933–1934, με πρόθεση να σπουδάσει αρχιτεκτονική, αλλά κατέληξε να ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του σχεδιάζοντας φορέματα. Αφού εργάστηκε για τον ατελιέ Robert Piquet ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης και ξόδεψε χρόνο με τον Edward Molyneux, έφυγε από το σχολείο για να εργαστεί στο Molyneux. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, υπηρέτησε στη γαλλική πολεμική αεροπορία . Μετά την κήρυξη της ειρήνης, εργάστηκε στο Lucien Lelong και άνοιξε το δικό του οίκο μόδας με το όνομά του  στα 44 του έτη, στην τοποθεσία rue François 1 er στο Παρίσι. Κυκλοφόρησε την πρώτη του συλλογή τον Οκτώβριο του 1945 και το πρώτο του άρωμα, Jolie Madame το 1949.  
μικρογραφία| Ο Pierre Balmain και η ηθοποιός Ruth Ford, σε φωτογράφησε που έγινε από τον Carl Van Vechten, το 1947
Κατά την περίοδο μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Pierre Balmain ήταν « ο βασιλιάς της γαλλικής μόδας» και συνεργάστηκε με αστέρια όπως η Ava Gardner και η Brigitte Bardot, η πρώτη κυρία της Νικαράγουας Hope Portocarrero, Yaeger, Lynn. "Balmain Nouveau." Vogue (October 2007), p. 254–256. και η βασίλισσα Sirikit της Ταϊλάνδης . Η Marlene Dietrich φορούσε ρούχα Balmain στην ταινία "No Highway in the Sky" (1951).

 Διάδοχοι 
Μετά το θάνατο του Balmain το 1982, ο οίκος διευθύνεται από τον Erik Mortensen, που περιγράφεται από το περιοδικό Vogue ως "το δεξί χέρι του Pierre Balmain". Yaeger, Lynn. "Balmain Nouveau." Vogue (October 2007), p. 254–256. Ο Mortensen είχε ήδη προσχωρήσει στον οίκο για να εργαστεί ως βοηθός του Balmain το 1951. Μετά την επιτυχία του Balmain, ο Eric Mortensen εργάστηκε για να διατηρήσει την αισθητική της μάρκας στον συνεχώς ζωντανό κόσμο της ραπτικής, διατηρώντας παράλληλα το προοδευτικό πνεύμα δημιουργικότητας στη βιομηχανία της μόδας. Ο οίκος Balmain στρατολογεί την Peggy Huynh Kinh το 1982 για να παρέχει καλλιτεχνική κατεύθυνση για τα ready for wear  γυναικεία ρούχα όπως φορέματα παντελόνια κτλ και γυναικεία αξεσουάρ .  Ο Eric Mortensen κέρδισε δύο βραβεία Golden Thimble για τις συλλογές υψηλής ραπτικής, ένα για το φθινόπωρο / χειμώνα 83/84 και ένα για το φθινόπωρο / χειμώνα 87/88. Έφυγε από τον οίκο Balmain το 1990. Μετά την αναχώρησή του, ο σχεδιαστής Hervé Pierre ανέλαβε ως το 1992 ως εργαζόμενος και σκηνοθέτης έτοιμων ενδυμάτων και υψηλής ραπτικής.

Πιθανώς ο πιο σημαντικός σχεδιαστής που ανέλαβε την Balmain ήταν ο Oscar de la Renta, ο οποίος ηγήθηκε της εταιρείας μεταξύ 1993 και 2002. Yaeger, Lynn. "Balmain Nouveau." Vogue (October 2007), p. 254–256. Ήδη βετεράνος της μόδας πριν ενταχθεί  στην Balmain, ο De la Renta έφερε ένα διάσημο πρόσωπο στην μάρκα Balmain. Έζησε στη Νέα Υόρκη το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, αν και γεννήθηκε στη Δομινικανή Δημοκρατία και έγινε πολιτογραφημένος πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών το 1971. Ταίριαξε στην αισθητική του Balmain, με λεπτομέρεια και κλασικές σιλουέτες. Αυτός, όπως και ο Balmain, προτιμούσε τη μέτρια και απλή σχεδίαση παρά εξαιρετικά διακοσμητικά και φανταχτερά στυλ. Η Couture είχε υποφέρει εκείνη τη στιγμή, δεδομένου ότι ήταν μια εξαιρετικά μη πρακτική επιχείρηση, οπότε ο Oscar μπήκε στο brand για να προκαλέσει τον εαυτό του και να το βοηθήσει στην αρχή της παρακμής της ραπτικής. Duffy, Martha. "Mais Oui, Oscar!" Time 141, no. 6 (February 8, 1993): 68.

Μετά την αναχώρηση του Oscar de la Renta, ο Christophe Decarnin εντάχθηκε στον οίκο το 2005. Σε αντίθεση με όλους τους σχεδιαστές που ήταν μπροστά του, ο Decarnin επέμεινε να φέρει τη μάρκα στον 21ο αιώνα. Προτίμησε τις ακριβές τιμές και τα φανταχτερά κομμάτια , πράγμα που ερχόταν σε αντιπαράθεση με τις ιδέες του Pierre Balmain περί κλασικών και πολυτελών ενδυμάτων. Παρόλα αυτά θεωρήθηκε "ένα αστέρι του σχεδιασμού ενδυμάτων", και η μάρκα γίνονταν όσο και περισσότερο γνωστή από το γεγονός ότι την διοικούσε ένας star σαν τον Decarnin και όχι τόσο για τα ρούχα της.  Τον Απρίλιο του 2011, η Balmain ανακοίνωσε ότι ο Decarnin θα αντικατασταθεί από τον Olivier Rousteing . 

Ο Rousteing είχε προσχωρήσει στην εταιρεία το 2009, αφού παρακολούθησε μια διάσημη γαλλική σχολή μόδας και εργαζόταν κοντά στον Roberto Cavalli .  Ενώ του άρεσε η αισθητική του Decarnin, ήθελε να προσανατολίσει την μάρκα στις καλύτερες πτυχές της γαλλικής ραπτικής. Κατά τη στιγμή της πρόσληψής του , ο Rousteing ήταν ένας σχετικά άγνωστος σχεδιαστής. Στη συνέχεια όμως έφερε μια νέα αύρα στην αισθητική της μάρκας που παραμένει μέχρι σήμερα. Πιστεύεται ότι επηρεάστηκε από Ασιατικά πρότυπα , καθώς ένα μεγάλο μέρος των αγοραστών της μάρκας προέρχονται από εκεί. “Exclusive Interview with Balmain’s Olivier Rousteing.” The D’Vine. Accessed January 26, 2014.

 Πρόσφατη ιστορία 

 το 1969 ο τραγουδιστής / τραγουδοποιός Peter Sarstedt έφτασε στο τοπ 40 με το τραγούδι " Where Do You Go To (My Lovely); " . Στο πρώτο δίστιχο τραγουδά για τον Balmain: «Μιλάς όπως η Marlene Dietrich και χορεύεις σαν τον Zizi Jeanmaire . Τα ρούχα σου είναι όλα φτιαγμένα από την Balmain και υπάρχουν διαμάντια και μαργαριτάρια στα μαλλιά σου - ναι υπάρχουν. "
 Το 2013, η Balmain παρουσίασε το Care and Styling for Hair Couture. 
 Τον Νοέμβριο του 2015, η Balmain ανακοίνωσε τη συνεργασία τους με το διεθνές σουηδικό κατάστημα λιανικής H&M. 
 Τον Απρίλιο του 2016, η Balmain άνοιξε τη ναυαρχίδα της στη Νέα Υόρκη στο Soho. 
 Στις 22 Ιουνίου 2016, η Balmain ανακοίνωσε ότι ο νέος ιδιοκτήτης τους θα είναι η Mayhoola Investments. 
 Το 2017, ο δημιουργικός διευθυντής της Balmain , Olivier Rousteing κάνει την πρώτη του σειρά με αξεσουάρ του Balmain. 
 Την 1η Σεπτεμβρίου 2017, η Balmain παρουσίασε τη συλλογή κραγιόν σε συνεργασία με την L'Oreal. 
 Στις 29 Νοεμβρίου 2017, η Balmain κυκλοφόρησε μια συλλογή καψουλών σε συνεργασία με την Victoria's Secret .     
 Στις 4 Δεκεμβρίου 2018, ο Olivier Rousteing παρουσιάζει το νέο λογότυπο της Balmain. 
 Στις 24 Σεπτεμβρίου 2019, η Balmain ανακοίνωσε τη συλλογή μακιγιάζ , KYLIE X BALMAIN, μια συνεργασία με την επιχειρηματία καλλυντικών, Kylie Jenner .      Η Jenner διορίστηκε επίσης στο πόστο του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Μακιγιάζ για τη Συλλογή Runway Άνοιξη-Καλοκαίρι 2020. 

 Επικεφαλής σχεδιαστές της Balmain 

 1945–1982: Pierre Balmain
 1982–1986: Peggy Huynh Kinh
 1982-1990: Erik Mortensen
 1990-1992: Hervé Pierre Braillard
 1993–2002: Όσκαρ ντε λα Ρέντα
 2002 : Laurent Mercier
 2003–2006: Christophe Lebourg
 2006-2011: Christophe Decarnin
 2011– : Olivier Rousteing

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ περιοδικού NY 

Κατηγορία:Γαλλικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Υψηλή ραπτική