Σόβατα

Η Σόβατα (. «Σιβτά», αραβικά: شبطا‎, «Σάμπτα»), είναι μια αρχαία πόλη στην έρημο Νεγκέβ του Ισραήλ, η οποία βρίσκεται 43 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μπερ Σεβά. Η Σόβατα ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO τον Ιούνιο του 2005, ως μέρος του Δρόμου των Μπαχαρικών και των Πόλεων της Ερήμου στο Νεγκέβ, μαζί με τις Χαλούζα, Άβντατ και Μάμψις.Röhl (2010), σελ. 18Israel National Commission for UNESCO: Report on Activities 2004-2005, σελ. 30, πρόσβαση στις 6 Αυγούστου 2020

 Ιστορία 
μικρογραφία| Η Σόβατα εμφανίζεται στο χάρτη της Έρευνας της Παλαιστίνης το 1944.
αριστερά|μικρογραφία| Ερείπια της Σόβατα.
Εδώ και καιρό θεωρείται κλασική πόλη των Ναβαταίων στην αρχαία διαδρομή εμπορίου μπαχαρικών και οι αρχαιολόγοι εξετάζουν τώρα την πιθανότητα ότι η Σόβοτα να ήταν βυζαντινή αγροτική αποικία και ένας σταθμός για τους προσκυνητές στο δρόμο προς τη Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης στη χερσόνησο του Σινά. 

Έχουν ανακαλυφθεί μερικά ερείπια ρωμαϊκής περιόδου, αλλά τα περισσότερα από τα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται στη βυζαντινή περίοδο.  Η παροχή νερού της Σόβοτας βασίστηκε στην απορροή της επιφάνειας που συλλεγόταν σε μεγάλες δεξαμενές.Meet Shivta National Park, at the new homepage of the Nature and Parks Authority, πρόσβαση στις 5 Αυγούστου 2020

 Ρωμαϊκή περίοδος 
Στο νότιο τμήμα της πόλης ανακαλύφθηκαν ρωμαϊκά ερείπια του πρώτου αιώνα π.Χ..

 Βυζαντινή περίοδος 
Έχουν ανασκαφεί τρεις βυζαντινές εκκλησίες (μια κύρια εκκλησία και δύο μικρότερες εκκλησίες), δύο οινοποιεία, κατοικημένες περιοχές και διοικητικά κτίρια. 

Τα πιεστήρια στη Σόβοτα δίνουν μια εικόνα για την κλίμακα της παραγωγής κρασιού εκείνη την εποχή. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των αρχαιολόγων, η ναβαταιϊκή/βυζαντινή Σόβοτα παρήγαγε περίπου δύο εκατομμύρια λίτρα κρασιού."No sour grapes", Deborah Rubin Fields for The Jerusalem Post, 17 February 2011,	partially πρόσβαση στις 5 Αυγούστου 2020 

Δίπλα στην τοποθεσία υπάρχει ένα μεγάλο αγρόκτημα που χρησιμοποιεί γεωργικές τεχνικές άρδευσης, σποράς και θερισμού των Ναβαταίων.

Στις αρχές του 6ου αιώνα, η παραγωγή σταφυλιών στο Νεγκέβ για το λεγόμενο vinum Gazentum («κρασί της Γάζας » στα λατινικά) βίωσε μεγάλη άνθηση, λόγω της υψηλής ζήτησης για αυτό το προϊόν σε όλη την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Αυτό τεκμηριώθηκε μελετώντας αρχαία αναχώματα σκουπιδιών στη Σόβατα, στη Χαλούζα και στη Νιζάνα, τα οποία έδειξαν μια απότομη κορύφωση παρουσίας κουκουτσιών σταφυλιών και σπασμένων «βάζων της Γάζας» (ένας τύπος αμφορέων που χρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο αυτή για την εξαγωγή λεβαντινών προϊόντων από το λιμάνι της Γάζα), μετά από βραδύτερη άνοδο κατά τον τέταρτο και πέμπτο αιώνα. Ωστόσο, στα μέσα του αιώνα δύο μεγάλες καταστροφές έπληξαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και μεγάλα μέρη του κόσμου: μια σύντομη περίοδο κλιματικής αλλαγής που είναι γνωστή ως Μικρή Εποχή των Παγετώνων της Ύστερης Αρχαιότητας (536-545), που προκλήθηκε από τεράστιες ηφαιστειακές εκρήξεις σε μακρινά μέρη, οι οποίες οδήγησαν σε ακραία καιρικά φαινόμενα και στο πρώτο ξέσπασμα της βουβωνικής πανώλης στον Παλαιό Κόσμο τη δεκαετία του 540, γνωστή ως Πανώλη του Ιουστινιανού. Πιθανότατα ως αποτέλεσμα αυτών των δύο γεγονότων, το διεθνές εμπόριο με είδη πολυτελείας, όπως το κρασί της Γάζας, σχεδόν σταμάτησε, και στη Σόβατα και σε άλλους οικισμούς της Νεγκέβ η παραγωγή σταφυλιών έδωσε ξανά θέση στην καλλιέργεια διαβίωσης, όπου επικεντρώθηκε στο κριθάρι και το σιτάρι. Η προηγουμένως ευρέως αποδεκτή θεωρία ότι η Μουσουλμανική κατάκτηση, που ήρθε έναν αιώνα αργότερα, και η Μουσουλμανική απαγόρευση των αλκοολούχων ποτών ήταν η αιτία της παρακμής της οινοποιίας στο Νεγκέβ έχει αποδειχθεί τώρα λάθος. Στην κοντινή Νιζάνα, ο αριθμός των σταφυλιών αυξήθηκε ακόμη και κατά την Πρώιμη Ισλαμική περίοδο, πιθανώς λόγω των αναγκών ενός τοπικού χριστιανικού μοναστηριού. Αυτό φαίνεται να δείχνει ότι η αμπελουργική βιομηχανία του Νεγκέβ θα μπορούσε κάλλιστα να διατηρηθεί για αιώνες μέσω κατάλληλων γεωργικών τεχνικών και παρά το ξηρό κλίμα, αλλά η μονοκαλλιέργεια σταφυλιών μακροπρόθεσμα ήταν οικονομικά μη βιώσιμη.

 Πρώιμη μουσουλμανική περίοδος 
Μετά την αραβική κατάκτηση τον 7ο αιώνα μ.Χ., ο πληθυσμός μειώθηκε. Η Σόβοτα εγκαταλείφθηκε τελικά τον 8ο ή 9ο αιώνα μ.Χ..

 Δείτε επίσης 

 Αρχαιολογία του Ισραήλ
 Τουρισμός στο Ισραήλ

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πανόραμα 360 μοιρών της Σόβατα 
 Δρόμος των Μπαχαρικών - Πόλεις της ερήμου στο Νεγκέβ, UNESCO
 I due Battisteri di Shivta su BeWeB - Beni ecclesiastici στο διαδίκτυο

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ισραήλ
Κατηγορία:Τόποι των Ναβαταίων στο Ισραήλ
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική των Ναβαταίων
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα του Ισραήλ
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στη Δυτική Ασία
Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Ισραήλ
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)