Ευκτική (αρχαία ελληνικά)

Η ευκτική είναι μια έγκλιση στα αρχαία ελληνικά ρήματα. Χρησιμοποιείται για να εκφράσει ευχές. 

Η ευκτική χρησιμοποιείται στον ενεστώτα, τον αόριστο, τον παρακείμενο και τον μέλλοντα και στις τρεις φωνές (ενεργητική, μέση και παθητική). Έχει πέντε κύριες χρήσεις: 

 Εκφράζει επιθυμίες για το μέλλον. 
 Για να γίνει αναφορά σε μια υποθετική κατάσταση στο μέλλον.
 Σε προτάσεις που εκφράζουν σκοπό ή τις ενδοιαστικές προτάσεις με σημασία ιστορικού χρόνου. Η υποτακτική διάθεση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ενδοιαστικές προτάσεις για να αναφερθεί στο παρελθόν.
 Σε δευτερεύουσες προτάσεις αφορά επαναλαμβανόμενα γεγονότα με παρελθοντική σημασία.
 Για να επιδείξει τον πλάγιο λόγο με παρελθοντική σημασία.

Μαζί, η ευκτική η υποτακτική και η προστακτική καλύπτουν τις περισσότερες χρήσεις της λατινικής υποτακτικής, ωστόσο για αντιπαραδειγματικές καταστάσεις στο παρόν ή το παρελθόν ο υπερσυντέλικος και ο αόριστος χρησιμοποιούνται γι'αυτό στα αρχαία ελληνικά.

Με την πάροδο των αιώνων, η χρήση της ευκτικής υποχώρησε σταδιακά, και πλέον δεν υπάρχει στα ελληνικά.

 Κλίση 
Παρακάτω δίνεται η κλίση του ρήματος λύω στην ευκτική.  

+
Στην ενεργητική φωνήΕνεστώταςΜέλλονταςΑόριστοςΠαρακείμενοςλυοίμιλύσοιμιλύσαιμιλελύκοιμι / λελυκώς, -υῖα, -ός εἴηνλύοιςλύσοιςλύσαις / λύσειαςλελύκοις / λελυκώς, -υῖα, -ός εἴηςλύοιλύσοιλύσαι / λύσειε(ν)λελύκοι / λελυκώς, -υῖα, -ός εἴηλύοιμενλύσοιμενλύσαιμενλελύκοιμεν / λελυκότες, -υῖαι, -ότα εἴημεν / εἶμενλύοιτελύσοιτελύσαιτελελύκοιτε / λελυκότες, -υῖαι, -ότα εἴητε / εἶτελύοιενλύσοιενλύσαιεν / λύσειανλελύκοιεν / λελυκότες, -υῖαι, -ότα εἴησαν / εἶεν
+Στην μέση φωνήΕνεστώταςΜέλλονταςΑόριστοςΠαρακείμενοςλυοίμηνλύσοιμηνλυσαίμηνλελυμένος, -η, -ον εἴην, εἴης, εἴηλύοιολύσοιολύσαιολύοιτολύσοιτολύσαιτολυοίμεθαλυσοίμεθαλυσαίμεθαλελυμένοι, -αι, -α εἴημεν / εἶμεν, εἴητε / εἶτε, εἴησαν / εἶενλύοισθελύσοισθελύσαισθελύοιντολύσοιντολύσαιντο

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ελληνική γραμματική
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα