Ζήνων (ύπατος)

Ο  Ζήνων ήταν βυζαντινός στρατηγός και πολιτικός του 5ου αιώνα.

Ο Ζήνων καταγόταν από την ΙσαυρίαJordanes, 333; Evagrius, ii.15 και είχε έναν αδελφό, ο οποίος πέθανε πριν από το 448Theodoretus, 65.

Μεταξύ 447 και 451 ήταν στρατηλάτης της Ανατολής (magister militum Orientis). Το 447 τέθηκε επικεφαλής μιας στρατιωτικής μονάδας Ισαύρων και του ανατέθηκε η υπεράσπιση της Κωνσταντινούπολης από την ΑττίλαPriscus, fragment 5. Εκείνη τη στιγμή, ήταν ήδη αρχηγός του ανατολικού στρατού και κλήθηκε να υπερασπιστεί την πρωτεύουσα επειδή όλοι οι άλλοι στρατηγοί ήταν μακριά, πολεμώντας εναντίον των Ούννων. Ως ανταμοιβή για την επιτυχή υπεράσπιση της Κωνσταντινούπολης, διορίστηκε ύπατος για το έτος 448; Priscus, fragment 8..

Το 449 και το 450 αντιτάχθηκε στον ισχυρό ευνούχο Χρυσάφιο, κι έπειτα διορίσθηκε κόμης των θείων θησαυρών. Το 451 ανέβηκε στην τάξη των πατρικίων.

Σύμφωνα με τον ΔαμασκηνόDamascius, PH, fragment 115A., ο Ζήνων σχεδίαζε να σκοτώσει τον αυτοκράτορα, σε ένα από τα δύο σχέδια που διοργανώνονταν από ειδωλολάτρες αξιωματικούς, αλλά ο αυτοκράτορας πέθανε μετά την πτώση του από το άλογό του. Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς, ο Ζήνων είχε προγραμματίσει να σκοτώσει τον Θεοδόσιο Β΄, αλλά ο αυτοκράτορας πέθανε προτού ολοκληρωθεί το σχέδιο.

Ο Ζήνων πέθανε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μαρκιανού (450-457). Μεταξύ των υποστηρικτών του υπήρχε ο μάγιστρος Απολλώνιος, ενώ ο Θεοδώρητος ο Κύρου του έγραψε δύο επιστολές.

Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, η περίφημη σταδιοδρομία του Ζήνων ήταν ο λόγος για τον οποίο ένας άλλος αξιωματικός της Ισαυρίας, ο Ταρασικοδίσσας, επέλεξε το ελληνικό όνομα Ζήνων όταν παντρεύτηκε την Αριάνδη κι έγινε αυτοκράτορας, οπότε ήταν γνωστός ως Ζήνων όταν ανέβηκε στο θρόνο. Μερικοί σύγχρονοι ιστορικοί υποδηλώνουν ότι ο Ζήνων ήταν ο πατέρας του αυτοκράτοραStephen Mitchell, A history of the later Roman Empire, AD 284-641: the transformation of the ancient world, Wiley-Blackwell, 2007, , pp. 114-115., αλλά δεν υπάρχει συναίνεση για αυτό, και άλλες πηγές υποδηλώνουν ότι ο Ταρασικοδίσσας ήταν μέλος της συνοδείας του Ζήνων.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Evagrius Scholasticus, Historia ecclesiastica
 Damascius, Philosophycal History
 Jordanes, Romana
 Priscus, Historia
 Theodoret, Epistles
 Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Fl. Zenon 6", The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume 2, Cambridge University Press, 1980, ISBN 0-521-20159-4, pp. 1199–1200.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Κόμητες των θείων θησαυρών
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας