Αλέξανδρος Αξιώτης

Ο Αλέξανδρος Αξιώτης, (? Κωνσταντινούπολη - περίπου 1880 Αθήνα), ήταν Έλληνας Φιλικός και πολιτικός της επανάστασης του 1821.

 Βιογραφία 
Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 18ου αιώνα ήρθε στον Μωριά με την έκρηξη της επανάστασηςΠάντειον Πανεπιστήμιο, Αξιώτης Αλέξανδρος. Ήταν παντρεμένος δύο φορές, αλλά παιδιά απέκτησε από τον δεύτερο γάμο του με την Μυρωδώ Βάβαρη. Παιδιά του ήταν ο Σόλων και ο Πανάγος και εγγονός του ήταν ο Γεώργιος Αξιώτης, που γεννήθηκε το 1875 στη Μαρίπολη και δισεγγονή του η λογοτέχνης  Μέλπω Αξιώτη.

Το 1821 πήρε μέρος στην Σύσκεψη της Βυτίνας και έπειτα στην Συνέλευση των Σαλώνων. Το ίδιο έτος έλαβε μέρος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης της επαρχίας Ευρίπου*Τα ονόματα των μελών του Βουλευτικού ΣώματοςΚωνσταντίνος Γουναρόπουλος, [ Ιστορία της νήσου Εύβοιας], Εκδόσεις Προοδευτικές Ευβοίας 1979, σελ. 228της Εύβοιας. 

Στις 9 Ιουνίου 1822, μαζί με τον Ανδρέα Καλαμογδάρτη,«ως επίτροποι της Υπέρτατης Διοίκησης, τους Εφόρους των Αθηνών και τους καπεταναίους»,υπέγραψε, ενώπιον των προξένων Αυστρίας και Γαλλίας, την παράδοση της Ακροπόλεως των Αθηνών από τους Τούρκους στους Έλληνες, ενώ μαζί με τον Μαυροκορδάτο υπέγραψε τη διακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας.  Διορίσθηκε από το Βουλευτικό γενικός αρμοστής της αστυνομίας, Έπαρχος Κέας, Θερμιών και Σερίφου, και Μυκόνου και Σύρας ,έως το 1823 που παραιτήθηκεΤάκης Αργ. Σταματόπουλος, Ο εσωτερικός αγώνας πριν και κατά την επανάσταση του 1821, Κάλβος 1971, σελ. 376.

Το 1828 διορίσθηκε Διοικητής Πόρου, έπειτα (1828 ή 1829) έκτακτος επίτροπος (νομάρχης) Αχαΐας, έως το 1830 ή 1831 που απομακρύνθηκε από την θέση λόγω οικονομικών ατασθαλιώνΒασίλης Κ. Λάζαρης, Καποδιστριακή Πάτρα, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2002. ISBN 960-8260-12-4, σελ. 114, 115 και 116.  Ο Αλέξανδρος Αξιώτης το 1838-1839 ήταν πολιτικός διοικητής Αθηνών.

 Ο Αλέξανδρος Αξιώτης στην Πάτρα 
Ο Αξιώτης ορίστηκε από τον Καποδίστρια πρώτος πολιτικός διοικητής στην Πάτρα. Οι πολιτικοί διοικητές ήταν αυτοί που, με απόφαση του Καποδίστρια , θα αντικαθιστούσαν τους έκτακτους επιτρόπους από τον Ιανουάριο του 1830 και θα προήδρευαν ενός δωδεκαμελούς συμβουλίου δημογερόντων. Ήταν οι Δήμαρχοι της εποχής. 

Ο Καποδίστριας του έδειξε εμπιστοσύνη, διότι η πορεία του μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν επιτυχημένη. Δυστυχώς δεν διέθετε τις ικανότητες που χρειάζονταν για να αντιμετωπίσει τους κοτζαμπάσηδες της Πάτρας και της Βοστίτσας που κυριαρχούσαν.Έτσι σχημάτισε γύρω του ένα επιτελείο «το οποίο αποτελείτο από ημιμαθείς και κάποιους οι οποίοι  εκμεταλλεύτηκαν τη θέση τους για να πλουτίσουν»  και  τελικά, λόγω αναξιόπιστων συνεργατών αλλά και οικονομικών ατασθαλιών απολύθηκε και κλήθηκε στο Ναύπλιο για απολογία. Αν και αρχικά φάνηκε ότι έγινε πιστευτός και δεσμεύτηκε ότι θα προσκομίσει στοιχεία της αθωότητάς του, καθώς «δεν είχε προβεί σε ατασθαλίες ο ίδιος, αλλά ο περίγυρός του που είχε εκμεταλλευτεί την ασθένειά του» , τελικά εξαφανίστηκε.

Ο Αξιώτης ήταν ίσως η μοναδική αποτυχημένη επιλογή του Καποδίστρια για την Πάτρα, για την οποία έδειξε «ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μετά την απελευθέρωσή της για το μέλλον της» .

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Τζανάκος, Νίκος (2010). Ιωάννης Καποδίστριας Ο ιδρυτής της Νέας Πάτρας. Πάτρα: Το Δόντι. ISBN 978-960-98857-8-2

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας
Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι