Ζωρζ Ονέ

Ο Ζωρζ Ονέ (Georges Ohnet, 3 Απριλίου 1848 – 5 Μαΐου 1918) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και λόγιος.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ονέ γεννήθηκε στο Παρίσι και απεφοίτησε από το Κολέγιο Σαιν-Μπαρμπ και το Λύκειο Ναπολέοντος, το σημερινό Λύκειο Ερρίκου Δ΄. Αρχικώς, μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και έγινε διαδοχικά συντάκτης των Pays και Constitutionnel. Σε συνεργασία με τον μηχανικό και θεατρικό συγγραφέα Λουί Ντενερούζ (Louis Denayrouze) έγραψε το πεντάπρακτο δράμα Ρεζινά Σαρπί (1875) και το Μάρθα (1877).

Ο Ονέ θαύμαζε τη Γεωργία Σάνδη και ήταν αντίθετος προς το ρεαλιστικό σύγχρονο μυθιστόρημα. Συνέγραψε τη σειρά μυθιστορημάτων «Les Batailles de la vie», που είχαν απλό και ιδεαλιστικό χαρακτήρα. Παρά το ότι δέχθηκαν την κατάκριση των κριτικών ως μη ρεαλιστικά και κοινότοπα, έγιναν πολύ δημοφιλή. Μερικά από τα μυθιστορήματα αυτά ήταν το Σέργιος Πανίν (1881), το οποίο βραβεύθηκε από τη Γαλλική Ακαδημία, Ο Αρχισιδηρουργός (1882), το La Grande Marnière (1885), το Volonté (1888) και το Dernier Amour (1891). Πολλά από τα μυθιστορήματα του Ονέ έχουν διασκευασθεί σε θεατρικά έργα με μεγάλη επιτυχία, με τον Αρχισιδηρουργό να κάνει παραστάσεις επί ένα ολόκληρο έτος στην πρώτη παραγωγή του, στο θέατρο «Gymnase» το 1883, με πρωταγωνιστές την Τζέιν Χάντινγκ και τον Αριστείδη Δαμαλά. Μεταγενέστερα έργα του Ονέ είναι μεταξύ άλλων τα Le Crépuscule (1902), Le Marchand de Poison (1903), La Conquérante (1905), La dixième muse (1906). Το 1902 ο Ονέ εκλέχθηκε πρόεδρος της «Société des Auteurs et Compositeurs Dramatiques».

Η γραφή του
Ο Ονέ αντιλαμβανόταν πολύ καλά τα γούστα του αναγνωστικού κοινού. Αυτή η οξεία κατανόηση που είχε για τους αναγνώστες των έργων του τον βοήθησε να αναπτύξει το ύφος γραφής για το οποίο έγινε διάσημος. Αντικατέστησε το μοτίβο του ρομαντικού μελοδράματος με την εξερεύνηση σύνθετων παθών. Η λογοτεχνική ιδιοφυΐα του έγκειται στο ότι μπόρεσε να εισαγάγει πρωτοτυπία σε ένα είδος τόσο βαθιά αρχετυπικό όσο το ρομαντικό μελόδραμα. Αυτό το χαρακτηριστικό τον κατέστησε έναν από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς της εποχής του.

Γνωστά έργα
Το γνωστότερο έργο του Ονέ είναι με διαφορά το μυθιστόρημα Ο Αρχισιδηρουργός (Le Maître de forges, 1882). Το βιβλίο αυτό έγινε επιτυχία από την πρώτη στιγμή, βρίσκοντας γρήγορα και ευρεία αποδοχή μεταφραζόμενο σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, με πρώτη την ισπανική, στην οποία το μετέφρασε ο Φιλιππινέζος συγγραφέας Codorníu Julia.

Ο Ονέ γνώρισε την επιτυχία και με άλλα του έργα, όπως τα Η κόμισσα Σάρα (1882), Lise Fleuron (1884), Οι Κυρίες του Κρουά-Μορ (1886), Δόκτωρ Ραμέ (1889), Σέργιος Πανίν (1890) και Στα βάθη της αβύσσου (1899), το τελευταίο από τα οποία θεωρείται ευρύτατα ως ένα από τα καλύτερα έργα του.

Παραπομπές

Πηγές


Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι