Βαρβαλισσός

Η ΒαρβαλισσόςΣτέφανος ο Βυζάντιος, Εθνικά, B158.7 () ήταν μια πόλη στη ρωμαϊκή επαρχία της Ευφρατησίας Εκεί βρίσκονται και τα ερείπια στο Καλαάτ Μπαλίς (), που διατηρεί εν μέρει την παλιά ονομασία της πόλης, νότια της Μασκανά (η αρχαία Εμάρ), στη σύγχρονη Συρία, στο δρόμο από το Χαλέπι προς την τοποθεσία της Σουρά, όπου ο Ευφράτης γυρίζει ξαφνικά στα ανατολικά.

 Ιστορία 
Η πόλη ήταν χτισμένη κοντά στον ερειπωμένο χώρο της αρχαίας Εμάρ, η οποία είχε πέσει το 1187 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, χρησίμευσε ως βάση των Equites Dalmatae Illyriciani, μιας ρωμαϊκής ιππικής μονάδας, που πιθανότατα είχε την καταγωγή της από τα Βαλκάνια. Boecking (editor), Notitia Dignitatum Orientis, pp. 88, 389, cited in Raymond Janin, v. "Barbalissos", in Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques, vol. VI, 1932, coll. 575-576; and in Siméon Vailhé, "Barbalissos" in Catholic Encyclopedia (New York 1907)

Το 253, ήταν η τοποθεσία της Μάχης της Βαρβαλισσού, στην οποία οι Σασσανίδες Πέρσες υπό τον Σαπώρη Α' νίκησαν μια ρωμαϊκή στρατιά. Ο Σαπώρης λεηλάτησε και πυρπόλησε όλες τις μεγάλεις πόλεις και κωμοπόλεις της Κοίλης Συρίας όπως η Αντιόχεια, το Zeugma και τα Σαμόσατα.

Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' (527–565) ξανάχτισε τα τείχη της.Procopius, De Aedificiis II, 19; Malalas, Chronographia, XVIII, in Jacques Paul Migne, Pat. Gr. XCVII, 676. These are cited in Janin, Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques and in Vailhé, "Barbalissos" in Catholic Encyclopedia.

Η αραβική εκδοχή του καταλόγου των επισκόπων στην Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 περιλαμβάνει έναν Αντώνιο της Βαρβαλισσού.Michel Lequien, Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus, Paris 1740, Tomo II, coll. 949-950 Πηγές στα ελληνικά αναφέρουν έναν Επίσκοπο Ακουιλίνο της Βαρβαλισσού, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Συνόδου της Εφέσου το 431, ήταν υποστηρικτής του Νεστορίου και για τον λόγο αυτό εξορίστηκε από την επισκοπή. Και ο Θεοδώρητος ο Κύρου μιλά για έναν επίσκοπο Μαρινιανό της Βαρβαλισσού.  Raymond Janin, v. Barbalissos, in Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques, vol. VI, 1932, coll. 575-576

Παρόλο που κανένα επίσημο εκκλησιαστικό έγγραφο δεν ανέφερε την Βαρβαλισσό, για την οποία έχει προταθεί ότι ήταν μια μικρή οχυρωμένη κωμόπολη παρά πόληMichel Lequien, Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus, Paris 1740, Tomo II, coll. 949-950, ένας συγγραφέας των αρχών του 20ού αιώνα λέει ότι η επισκοπή περιλαμβάνεται σε έναν τέτοιο κατάλογο, που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα, ως βοηθός επισκόπου της Ιεράπολης Βαμβύκης, στο Πατριαρχείο Αντιοχείας.Siméon Vailhé, "Une 'Notitia Episcopatuum' d'Antiochie du Xe siècle" in Echos d'Orient X (1907), p. 94. Δεν εμφανίζεται αργότερα σε εκκλησιαστικά έγγραφα, προφανώς επειδή σε κάποια ασαφή ημερομηνία πέρασε στην κατοχή της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το Χρονικό του Μιχαήλ του Σύρου δίνει τα ονόματα πέντε Ιακωβιτών Επισκόπων της Μπαλίς ή Μπέιτ Μπαλίς (συριακή ονομασία της Βαρβαλισσού): Ιωάννης, Χαμπίμπ, Βασίλειος, Τιμόθεος και Ηλίας.Revue de l'Orient chrétien, 6 (1901), p. 192.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Κατηγορία:Αρχαία Συρία
Κατηγορία:Βυζαντινή Συρία