24 Ώρες του Λε Μαν

Οι 24 Ώρες του Λε Μαν () είναι ο παλαιότερος ενεργός αγώνας του μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο σε αγώνες αντοχής, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο από το 1923 κοντά στην πόλη Λε Μαν της Γαλλίας. 

Ο αγώνας θεωρείται ένας από τους πιο διάσημους αγώνες αυτοκινήτων στον κόσμο και αποκαλείται ως το «Grand Prix of Endurance and Efficiency». Ο αγώνας αντιπροσωπεύει το ένα σκέλος του Τριπλού Στέμματος του Μηχανοκίνητου Αθλητισμού (Triple Crown of Motorsport), με τα άλλα γεγονότα να είναι το Ιντιανάπολις 500 (Indianapolis 500) και το Γκραν Πρι του Μονακό (Monaco Grand Prix). Σε αντίθεση με τους αγώνες σταθερής απόστασης τους οποίους ο νικητής καθορίζεται από τον ελάχιστο χρόνο, οι 24 ώρες του Λε Μαν κερδίζονται από το αυτοκίνητο που καλύπτει τη μεγαλύτερη απόσταση σε 24 ώρες. Οι αγωνιστικές ομάδες πρέπει να εξισορροπήσουν τις απαιτήσεις ταχύτητας με την ικανότητα των αυτοκινήτων να τρέχουν για 24 ώρες χωρίς να υποστούν μηχανική βλάβη. Στον αγώνα του 2019, 47 από τα 61 αυτοκίνητα που πήραν μέρος στα προκριματικά έτρεξαν καθ' όλη τη διάρκεια του Λε Μαν.

Ο αγώνας διοργανώνεται από το Automobile Club de l'Ouest (ACO) και πραγματοποιείται στο Circuit de la Sarthe, το οποίο αποτελείται από κλειστούς δημόσιους δρόμους και ειδικά τμήματα αγώνων. Οι 24 Ώρες του Λε Μαν ήταν συχνά μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αθλητικών Αυτοκινήτων από το 1953 μέχρι την τελευταία σεζόν της σειράς το 1992. Το 2011, ήταν μέρος του Διηπειρωτικού Κυπέλου Λε Μαν (Intercontinental Le Mans Cup). Από το 2012, ο αγώνας συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIA. Στη σούπερ σεζόν του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής από τον Μάιο του 2018 έως τον Ιούνιο του 2019, οι 24 ώρες του Λε Μαν ήταν ο δεύτερος και ο τελευταίος γύρος της σεζόν.

 Παρουσίαση 
Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 26 και 27 Μαΐου 1923  και έκτοτε διεξάγεται κάθε χρόνο τον Ιούνιο, με εξαίρεση το 1956 (τον Ιούλιο), το 1968 (τον Σεπτέμβριο, λόγω της πολιτικής αναταραχής που σημειώθηκε τον Γαλλικό Μάη), το 2020 (19 και 20 Σεπτεμβρίου) και το 2021 (21 και 22 Αυγούστου), οι δύο τελευταίες εκδόσεις αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19). Ακυρώθηκε μόνο το 1936 , για οικονομικούς λόγους, και από το 1940 έως το 1948 λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της αμέσως μεταπολεμικής περιόδου.

Παραδοσιακά ο αγώνας ξεκίνησε στις 4 το απόγευμα του Σαββάτου και ολοκληρώθηκε την ίδια ώρα την Κυριακή. Για μερικά χρόνια ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε στις 3 μ.μ.. Εξαιρέσεις στον κανόνα ήταν ο αγώνας του 1968 που ξεκίνησε στις 2 μ.μ., ο αγώνας του 1984 που ξεκίνησε στις 3 μ.μ. λόγω της σύγκλισης των γενικών εκλογών στη Γαλλία και του αγώνα του 1998, ξανά στις 14:00, λόγω συμπίεσης με το Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στη Γαλλία.

Ο αγώνας διεξάγεται σε μια ημιμόνιμη πίστα μήκους άνω των 13 χιλιομέτρων, χρησιμοποιώντας ως επί το πλείστον δρόμους ανοιχτούς στην κανονική κυκλοφορία για τον υπόλοιπο χρόνο. Με τα χρόνια πολλά ειδικά κατασκευασμένα τμήματα έχουν αντικαταστήσει τους κανονικούς δρόμους, κυρίως οι καμπύλες της Porsche που παρακάμπτουν το παλιό και επικίνδυνο τμήμα της Maison Blanche. Το Bugatti Circuit είναι το μόνιμο μέρος της πίστας, όπου περιβάλλει την περιοχή εκκίνησης/τερματισμού και χρησιμοποιείται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους για διάφορους αγώνες, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Ιστορικά, αυτοκίνητα διαφόρων τύπων ανταγωνίζονται ταυτόχρονα, χωρισμένα σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες, τα πρωτότυπατης κορυφαίας κατηγορίας που ονομάζεται HYPERCAR όπου συνυπάρχουν αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης, υβριδικά κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από τους κατασκευαστές που ονομάζονται LMH, εγκεκριμένα από τη FIA και αυτοκίνητα LMdH κατασκευασμένα με κοινά υβριδικά πλαίσια και κινητήρες, τα τελευταία κατασκευασμένα για αγώνες σύμφωνα με τους κανονισμούς FIA και IMSA. Στην κατηγορία πρωτοτύπων LMP2 υπάρχουν αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης και κοινό πλαίσιο σχεδιασμένα ειδικά για αυτόν τον αγώνα, μέχρι τα τυπικά παράγωγα αυτοκίνητα που ονομάζονται GTam. Κάθε χρόνο στο τελευταίο BOX που ονομάζεται "Garage 56" φιλοξενείται και γίνεται δεκτό στον αγώνα ένα καινοτόμο αυτοκίνητο που δεν αγωνίζεται για τη νίκη, αλλά δέχεται να συμμετάσχει ως τεχνολογική παρουσίαση. Στην διεξαγωγή του 2023 έγινε δεκτό ένα αυτοκίνητο NASCAR ειδικά τροποποιημένο για τον αγώνα. Η συνολική νίκη πηγαίνει στο μονοθέσιο που έχει διανύσει τη μεγαλύτερη απόσταση στο τέλος του γύρου κατά τη διάρκεια του οποίου έληξε η περίοδος συνεχούς αγώνα 24 ωρών. 

Τα αυτοκίνητα που συμμετέχουν στο Λε Μαν πρέπει να αγωνίζονται για 24 ώρες χωρίς να υποστούν μηχανική βλάβη. Είναι σημαντικό να υπάρχει μια καλή διαχειρίση των αναλώσιμων των αυτοκινήτων, κυρίως των καυσίμων, των ελαστικών και των υλικών πέδησης. Ο οδηγός βρίσκεται πάνω από δύο ώρες πίσω από το τιμόνι πριν σταματήσει στα Pits Stop και αντικατασταθεί από τον δεύτερο οδηγό της ομάδας, ο οποίος και αναλαμβάνει να συνεχίσει τον αγώνα. Σήμερα, κάθε αυτοκίνητο έχει πλήρωμα τριών οδηγών. Πριν από το 1970, επιτρέπονταν μόνο δύο οδηγοί ανά αυτοκίνητο, ενώ τις πρώτες μέρες επιτρέπονταν και μόνοι οδηγοί. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, τα περισσότερα αυτοκίνητα οδηγούνταν από δύο οδηγούς. Το 1950, ο Λουί Ροσιέ κέρδισε τον αγώνα μαζί με τον γιο του Ζαν-Λουί που οδήγησε το αυτοκίνητο μόνο για δύο γύρους. Το 1952 , ο Γάλλος Πιέρ Λεβέν αγωνίστηκε μόνος του και ήταν καθ' οδόν για να κερδίσει τον αγώνα όταν έκανε ένα σοβαρό λάθος την τελευταία ώρα του αγώνα, χαρίζοντας τη νίκη σε μια Mercedes-Benz 300SL.

Ο αγώνας 24 Ώρες του Λε Μαν διεξάγεται τον Ιούνιο κάθε έτους, που έχει σαν αποτέλεσμα οι οδηγοί να αγωνίζονται σε πολύ δύσκολες και ζεστές συνθήκες, καθώς ο αγώνας ξεκινά τις μεσημεριανές ώρες. Οι οδηγοί αγωνίζονται καθ' όλη τη διάρκεια του 24ωρου εώς ότου τερματίσουν την ίδια ώρα που ξεκίνησε ο αγώνας την επόμενη μέρα και νικήτρια θα είναι η ομάδα που θα έχει κάνει τους περισσότερους γύρους.

Οι ελεύθερες δοκιμές διάρκειας τεσσάρων ωρών ξεκινούν τρεις μέρες νωρίτερα από την επίσημη έναρξη του Λε Μαν και συνεχίζονται με την πρώτη περίοδο κατατακτήριων δοκιμών την ίδια μέρα στις 23:00. Την επόμενη μέρα ξεκινά η δεύτερη και η τρίτη περίοδος των κατατακτήριων δοκιμών στις 20:00 και 23:00, αντίστοιχα.  

Σε επίπεδο οδηγών ο πιο επιτυχημένος είναι ο Δανός Τομ Κρίστενσεν που μετρά εννέα νίκες στο Λε Μαν,  στις ομάδες στην κορυφή βρίσκεται η Joest Racing με 13 νίκες ενώ στους κατασκευαστές βρίσκεται η Porsche η οποία είναι και η απόλυτη κυρίαρχος του αγώνα 24 Ώρες του Λε Μαν αφού έχει κερδίσει 19 φορές συνολικά.

 Το «ξεκίνημα του Λε Μαν» 
350px|thumb|Η έναρξη των 24 ωρών του 1965.
Μέχρι το 1970 ο αγώνας ξεκινούσε τυπικά με αυτό που έγινε γνωστό ως «εκκίνηση του Λε Μαν»: τα αυτοκίνητα παρατάσσονταν στη μία πλευρά της πίστας, οι οδηγοί στην άλλη. Όταν η γαλλική σημαία σηματοδότησε την εκκίνηση στις 16:00, οι οδηγοί διέσχιζαν την πίστα, έμπαιναν στα αυτοκίνητά τους και ξεκινούσαν. Αυτή η διαδικασία έγινε επικίνδυνη μετά την εισαγωγή των ζωνών ασφαλείας, που απαιτούσαν τη σωστή πρόσδεσή τους από μηχανικούς. Έτσι οι οδηγοί αγωνίστηκαν στον πρώτο γύρο, περίπου μία ώρα, χωρίς δεμένες τις ζώνες.

Ένας νεαρός ταλαντούχος οδηγός και πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 , ο Jacky Ickx , έδειξε μια δραματική επίδειξη των κινδύνων αυτής της πρακτικής το 1969 , όταν αντί να τρέξει στην πίστα, περπάτησε αργά και μετά μπήκε στο αυτοκίνητό του και έδεσε σωστά τις ζώνες ασφαλείας. Παρά την καθυστέρηση αυτή, κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα, αν και με μόλις 120 μέτρα. Δυστυχώς, στον πρώτο γύρο του αγώνα, σκοτώθηκε ένας ιδιώτης, ο Βρετανός Τζον Γουλφ. Ως εκ τούτου, η παραδοσιακή πρακτική διακόπηκε το 1970 , όταν οι οδηγοί έφυγαν ήδη καθισμένοι στα αυτοκίνητα, με τις ζώνες ασφαλείας τους δεμένες καλά.  

Η "εκκίνηση του Λε Μαν" είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο οι Porsche συνεχίζουν να έχουν την ανάφλεξη στα αριστερά του ταμπλό του τιμονιού, αντί για το πιο παραδοσιακό δεξιό μέρος. Αυτό επέτρεπε στον οδηγό να εκκινήσει τον κινητήρα με το αριστερό χέρι ενώ ταυτόχρονα το δεξί χέρι έπιανε την πρώτη ταχύτητα, επιτρέποντας έτσι στις Porsche να βγουν πιο γρήγορα από τη γραμμή εκκίνησης.
 Ιστορία 
 1924-1939: Αγώνες πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο 
Στα πρώτα χρόνια του Λε Μαν, η πιο νικηφόρα ομάδα ήταν η Bentley με τα διάφορα πρωτότυπα 3 Liter , 4½ Liter και 6½ L που μεταξύ 1924 και 1930 κέρδισε πέντε νίκες, με ενδιάμεσες δύο επιτυχίες της Lorraine-Dietrich το 1925 και το 1926.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 σημειώθηκε μια σειρά από τέσσερις διαδοχικές νίκες από την Alfa Romeo με διαφορετικές εκδόσεις του μοντέλου 8C. Μεταξύ των οδηγών της ομάδας ήταν ο Τάσιο Νουβολάρι, ο οποίος κέρδισε το 1933 και ο Λουίτζι Τσινέτι που συνέδεσε το όνομά του με αυτό αυτού του αγώνα για χρόνια, αρχικά ως οδηγός και αργότερα ως διευθυντής ομάδας. Τα επόμενα χρόνια, με εξαίρεση το 1936 που ο αγώνας του Λε Μαν δεν πραγματοποιήθηκε λόγω απεργιών των εργαζομένων, έκαναν την εμφάνιση τους και άλλες ιστορικές ομάδες όπως η Lagonda, η Bugatti και η Delahaye.
 Νικητές ανά έτος 
+ Νικητές 24 Ώρες του Λε Μαν Χρονιά Νικητές Ομάδα Αυτοκίνητο Ελαστικά Φόρμουλα / Πρωτάθλημα 1923  Αντρέ Λαγκάς Ρενέ Λεονάρ  Chenard & Walcker SA  Chenard et Walcker Sport Michelin 3.0 1924 20px Τζον Νταφ Φρανκ Κλέμεντ  Duff & Aldington  Bentley 3 Litre Sport Dunlop 3.0 1925  Ζεράρ ντε Κουρσέλ Αντρέ Ροσινιόλ Pas de nom d'équipe  Lorraine-Dietrich B3-6 Dunlop 5.0 1926  Ρομπέρ Μπλοχ Αντρέ Ροσινιόλ Χωρίς όνομα ομάδας  Lorraine-Dietrich B3-6 Dunlop 5.0 1927  Ντάντλεϊ Μπεντζάφιλντ Σάμι Ντέιβις  Bentley Motors Ltd.  Bentley 3 Litre Super Sport Dunlop 5.0 1928  Γουλφ Μπαρνάτο Μπέρναρντ Ρούμπιν  Bentley Motors Ltd.  Bentley 4½ Litre Dunlop 5.0 1929  Γουλφ Μπαρνάτο Χένρι Μπέρκιν  Bentley Motors Ltd.  Bentley Speed Six Dunlop 8.0 1930  Γουλφ Μπαρνάτο Γκλεν Κίντστον  Bentley Motors Ltd.  Bentley Speed Six Dunlop 8.0 1931  Φράνσις Κέρζον Χένρι Μπέρκιν  Λορντ Χάου 20px Alfa Romeo 8C 2300 Dunlop 3.0 1932  Ρέιμοντ Σόμερ20px  Λουίτζι Κινέτι  Raymond Sommer 20px Alfa Romeo 8C 2300 Englebert 3.0 1933  Ρέιμοντ Σόμερ20px Τάτσιο Νουβολάρι 20px Soc. Anon. Alfa Romeo20px Alfa Romeo 8C 2300 Englebert 3.0 1934  Φιλίπ Ετανσελέν20px Λουίτζι Κινέτι  Φιλίπ Ετανσελέν / 20px Λουίτζι Κινέτι 20px Alfa Romeo 8C 2300 Englebert 3.0 1935  Τζόνι Χάιντμαρς Λουίς Φοντές  Arthur W. Fox & Charles Nichol  Lagonda M45R Rapide Dunlop 5.0 1936 
Χωρίς αγώνα (απεργίες στην αυτοκινητοβιομηχανία και άρνηση αναβολής από το RAC της Μεγάλης Βρετανίας για αγώνα στην Πίστα του Μπρούκλαντς την προτεινόμενη ημερομηνία) 1937  Ζαν-Πιερ Βιμίλ Ρομπέρ Μπενουά  Ροζέ Λαμπρίκ  Bugatti Type 57G Tank Dunlop 5.0 1938  Εζέν Σαμπού Ζαν Τρεμουλέ  Εζέν Σαμπού /  Ζαν Τρεμουλέ  Delahaye Type 135CS Dunlop 5.0 1939  Ζαν-Πιερ Βιμίλ Πιερ Βεϊρόν  Ζαν-Πιερ Βιμίλ  Bugatti Type 57S Tank Dunlop 8.0 1940-1948 Χωρίς αγώνα (Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και εν συνεχεία ανασυγκρότηση της Γαλλίας) 1949  Πίτερ Μίτσελ-Τόμσον/20px Λουίτζι Κινέτι  Λορντ Σέλσντον  Ferrari 166MM Englebert S 2.0 1950  Λουί Ροζιέ Ζαν-Λουί Ροζιέ  Λουί Ροζιέ  Talbot-Lago T26 Grand Sport Dunlop S 5.0 1951  Πίτερ Γουόκερ Πίτερ Γουάιτχεντ  Πίτερ Γουόκερ  Jaguar XK-120C Dunlop S 5.0 1952  Χέρμαν Λανγκ Φριτς Ρις  Daimler-Benz A.G.  Mercedes-Benz W194 Continental S 3.0 1953  Τόνι Ρολτ Ντάνκαν Χάμιλτον  Jaguar Cars Ltd.  Jaguar Type C Dunlop S 5.0 / WSC 1954  Χοσέ Φροϊλάν Γκονζάλες Μορίς Τριντινιάν  Scuderia Ferrari  Ferrari 375 Plus Pirelli S 5.0 / WSC 1955  Μάικ Χόθορν Άιβορ Μπουέμπ  Jaguar Cars Ltd.  Jaguar Type D Dunlop S 5.0 / WSC 1956  Ρον Φλόκχαρτ Νίνιαν Σάντερσον  Ecurie Ecosse  Jaguar Type D Dunlop S 5.0 1957  Ρον Φλόκχαρτ Άιβορ Μπουέμπ  Ecurie Ecosse  Jaguar Type D Dunlop S 5.0 / WSC 1958  Ολιβιέ Ζεντεμπιέν20px  Φιλ Χιλ  Scuderia Ferrari  Ferrari 250 TR58 Englebert S 3.0 / WSC 1959 20px Κάρολ Σέλμπι Ρόι Σαλβαδόρι  David Brown Racing Dept.  Aston Martin DBR1 Avon S 3.0 / WSC 1960  Ολιβιέ Ζεντεμπιέν Πολ Φρερέ  Scuderia Ferrari SpA  Ferrari 250 TR59/60 Dunlop S 3.0 / WSC 1961  Ολιβιέ Ζεντεμπιέν Φιλ Χιλ  Scuderia Ferrari  Ferrari 250 TRI/61 Dunlop S 3.0 / WSC 1962  Ολιβιέ Ζεντεμπιέν Φιλ Χιλ  SpA Ferrari SEFAC  Ferrari 330 TRI/LM Spyder Dunlop E +3.0 / WSC 1963  Λουντοβίκο Σκαρφιότι Λορέντζο Μπαντίνι  SpA Ferrari SEFAC  Ferrari 250 P Dunlop P 3.0 / WSC 1964  Ζαν Γκισέ Νίνο Βακαρέλα  SpA Ferrari SEFAC  Ferrari 275 P Dunlop P 5.0 / WSC 1965  Γιόχεν Ριντ Μάστεν Γκρέγκορι  North American Racing Team  Ferrari 250 LM Goodyear P 5.0 / WSC 1966  Μπρους ΜακΛάρεν Κρις Έιμον  Shelby American Inc.  Ford GT40 Mk II Goodyear P +5.0 / WSC 1967  Νταν Γκέρνι Α. Τζ. Φόιτ  Shelby American Inc.  Ford GT40 Mk IV Goodyear P +5.0 / WSC 1968  Πέδρο Ροδρίγες Λουσιέν Μπιάνκι  John Wyer Automotive Engineering  Ford GT40 Mk I Firestone S 5.0 / WSC 1969  Τζάκι Ικς Τζάκι Όλιβερ  John Wyer Automotive Engineering  Ford GT40 Mk I Firestone P 5.0 / WSC 1970  Χανς Χέρμαν Ρίτσαρντ Άτγουντ  Porsche KG Salzburg  Porsche 917 K Goodyear S 5.0 / WSC 1971  Χέλμουτ Μάρκο Χάις φαν Λένεπ  Martini Racing Team  Porsche 917 K Firestone S 5.0 / WSC 1972  Ανρί Πεσκαρόλο Γκράχαμ Χιλ  Équipe Matra Simca Shell  Matra Simca MS670 Goodyear S 3.0 / WSC 1973  Ανρί Πεσκαρόλο Ζεράρ Λαρούς  Équipe Matra Simca Shell  Matra Simca MS670B Goodyear S 3.0 / WSC 1974  Ανρί Πεσκαρόλο Ζεράρ Λαρούς  Équipe Gitanes  Matra Simca MS670C Goodyear S 3.0 / WSC 1975  Τζάκι Ικς Ντέρεκ Μπελ  Gulf Research Racing Co.  Mirage GR8 Ford/Cosworth Goodyear S 3.0 1976  Τζάκι Ικς Χάις φαν Λένεπ  Martini Racing Porsche System  Porsche 936 Goodyear Groupe 6 3.0 1977  Τζάκι Ικς Χάρλεϊ Χέιγουντ Γιούργκεν Μπαρθ  Martini Racing Porsche System  Porsche 936 Dunlop Groupe 6 3.0 1978  Ζαν-Πιερ Ζοσό Ντιντιέ Πιρονί  Renault Sport  Renault Alpine A442B Michelin Groupe 6 +2.0 1979  Μπιλ Γουίτινγκτον Κλάους Λούντβιχ Ντον Γουίτινγκτον  Porsche Kremer Racing  Porsche 935 K3 Dunlop Groupe 5 1980  Ζαν-Πιερ Ζοσό Ζαν Ροντό  Le Point Jean Rondeau  Rondeau M379B Ford/Cosworth Goodyear Groupe 6 +2.0 / WSC 1981  Τζάκι Ικς Ντέρεκ Μπελ  Porsche System  Porsche 936 Dunlop S +2.0 / WSC 1982  Τζάκι Ικς Ντέρεκ Μπελ  Rothmans Porsche System  Porsche 956 Dunlop C / WSC 1983  Βερν Σούπαν Χάρλεϊ Χέιγουντ Αλ Χόλμπερτ  Rothmans Porsche  Porsche 956 Dunlop C / WSC / EEC 1984  Ανρί Πεσκαρόλο Κλάους Λούντβιχ  New Man Joest Racing  Porsche 956 Dunlop C1 / WSC 1985  Πάολο Μπαρίλα Κλάους Λούντβιχ Τζον Γουίντερ  New Man Joest Racing  Porsche 956 Dunlop C1 / WSC 1986  Χανς-Γιόαχιμ Στουκ Ντέρεκ Μπελ Αλ Χόλμπερτ  Rothmans Porsche AG  Porsche 962C Dunlop C1 / WSC 1987  Χανς-Γιόαχιμ Στουκ Ντέρεκ Μπελ Αλ Χόλμπερτ  Rothmans Porsche AG  Porsche 962C Dunlop C1 / WSC 1988  Γιαν Λάμερς Τζόνι Ντάμφρις Άντι Γουάλας  Silk Cut Jaguar  Jaguar XJR-9LM Dunlop C1 / WSC 1989  Γιόχεν Μας Μανουέλ Ρόιτερ Στάνλεϊ Ντίκενς  Team Sauber Mercedes  Sauber C9 Mercedes-Benz Michelin C1 1990  Τζον Νίλσεν Πράις Κομπ Μάρτιν Μπραντλ  Silk Cut Jaguar  Jaguar XJR-12 Goodyear C1 1991  Φόλκερ Βάιντλερ Τζόνι Χέρμπερτ Μπέρτραντ Γκατσό Mazdaspeed Mazda 787B Dunlop C2 / WSC 1992  Ντέρεκ Γουόργουικ Γιανίκ Νταλμάς Μαρκ Μπλάντελ  Peugeot Talbot Sport  Peugeot 905 Evo 1B Michelin C1 / WSC 1993  Τζεφ Μπράμπαμ Κριστόφ Μπουσού Ερίκ Ελαρί  Peugeot Talbot Sport  Peugeot 905 Evo 1B Michelin C1 1994  Χάρλεϊ Χέιγουντ Γιανίκ Νταλμάς Μάουρο Μπάλντι  Le Mans Porsche Team  Porsche Dauer 962 Le Mans Goodyear GT1 1995  Γίρκκι Γιάρβιλεχτο Γιανίκ Νταλμάς Μασανόρι Σεκίγια  Kokusai Kaihatsu Racing  McLaren F1 GTR Michelin GT1 1996  Ντέιβι Τζόουνς Μανουέλ Ρόιτερ Αλεξάντερ Βουρτς  Joest Racing  Porsche WSC-95 TWR Goodyear LMP1 1997  Μικέλε Αλμπορέτο Τομ Κρίστενσεν Στέφαν Γιόχανσον  Joest Racing  Porsche WSC-95 TWR Goodyear LMP 1998  Λοράν Αιέλο Στέφαν Ορτέλι Άλαν ΜακΝις  Porsche AG  Porsche 911 GT1-98 Michelin GT1 1999  Πιερλουίτζι Μαρτίνι Γιανίκ Νταλμάς Γιοακίμ Βίνκελχοκ  BMW Motorsport  BMW V12 LMR Michelin LMP 2000  Εμανουέλε Πίρο Τομ Κρίστενσεν Φρανκ Μπίελα  Audi Sport Team Joest  Audi R8 Michelin LMP900 2001  Εμανουέλε Πίρο Τομ Κρίστενσεν Φρανκ Μπίελα  Audi Sport Team Joest  Audi R8 Michelin LMP900 2002  Εμανουέλε Πίρο Τομ Κρίστενσεν Φρανκ Μπίελα  Audi Sport Team Joest  Audi R8 Michelin LMP900 2003  Ρινάλντο Καπέλο Τομ Κρίστενσεν Γκάι Σμιθ  Team Bentley  Bentley Speed 8 Michelin LMGTP 2004  Ρινάλντο Καπέλο Τομ Κρίστενσεν Σέιτζι Άρα  Audi Sport Japan Team Goh  Audi R8 Michelin LMP1 2005  Γίρκκι Γιάρβιλεχτο Τομ Κρίστενσεν Μάρκο Βέρνερ  ADT Champion Racing  Audi R8 Michelin LMP1 2006  Εμανουέλε Πίρο Φρανκ Μπίελα Μάρκο Βέρνερ  Audi Sport Team Joest  Audi R10 TDI Michelin LMP1 2007  Εμανουέλε Πίρο Φρανκ Μπίελα Μάρκο Βέρνερ  Audi Sport North America  Audi R10 TDI Michelin LMP1 2008  Ρινάλντο Καπέλο Τομ Κρίστενσεν Άλαν ΜακΝις  Audi Sport North America  Audi R10 TDI Michelin LMP1 2009  Ντέιβιντ Μπράμπαμ Μαρκ Χενέ Αλεξάντερ Βουρτς  Peugeot Sport  Peugeot 908 HDi FAP Michelin LMP1 2010  Τίμο Μπέρνχαρντ Ρομέν Ντουμά Μάικ Ρόκενφελερ  Audi Sport North America  Audi R15+ TDI Michelin LMP1 2011  Αντρέ Λότερερ Μπενουά Τρελουγιέ Μαρσέλ Φάσλερ  Audi Sport Team Joest  Audi R18 TDI Michelin LMP1 / ILMC 2012  Αντρέ Λότερερ Μπενουά Τρελουγιέ Μαρσέλ Φάσλερ  Audi Sport Team Joest  Audi R18 e-tron quattro Michelin LMP1 / FIA WEC 2013  Λοΐκ Ντιβάλ Τομ Κρίστενσεν Άλαν ΜακΝις  Audi Sport Team Joest  Audi R18 e-tron quattro Michelin LMP1 / FIA WEC 2014  Αντρέ Λότερερ Μπενουά Τρελουγιέ Μαρσέλ Φάσλερ  Audi Sport Team Joest  Audi R18 e-tron quattro Michelin LMP1 / FIA WEC 2015  Νίκο Χούλκενμπεργκ Ερλ Μπάμπερ Νικ Τάντι  Porsche Team  Porsche 919 Hybrid Michelin LMP1 / FIA WEC 2016  Ρομέν Ντουμά Νιλ Τζάνι Μαρκ Λίμπ  Porsche Team  Porsche 919 Hybrid Michelin LMP1 / FIA WEC 2017  Τίμο Μπέρνχαρντ Ερλ Μπάμπερ Μπρέντον Χάρτλεϊ  Porsche LMP Team  Porsche 919 Hybrid Michelin LMP1 / FIA WEC 2018  Σεμπαστιάν Μπουεμί Καζούκι Νακατζίμα Φερνάντο Αλόνσο  Toyota Gazoo Racing  Toyota TS050 Hybrid Michelin LMP1 / FIA WEC 2019  Σεμπαστιάν Μπουεμί Καζούκι Νακατζίμα Φερνάντο Αλόνσο  Toyota Gazoo Racing  Toyota TS050 Hybrid Michelin LMP1 / FIA WEC 2020  Σεμπαστιάν Μπουεμί Καζούκι Νακατζίμα Μπρέντον Χάρτλεϊ  Toyota Gazoo Racing  Toyota TS050 Hybrid Michelin LMP1 / FIA WEC 2021  Μάικ Κόνγουεϊ Καμούι Κομπαγιάσι Χοσέ Μαρία Λόπεζ  Toyota Gazoo Racing  Toyota GR010 Hybrid Michelin Hypercar / FIA WEC 2022  Σεμπαστιάν Μπουεμί Μπρέντον Χάρτλεϊ Ριό Χιρακάβα  Toyota Gazoo Racing  Toyota GR010 Hybrid Michelin Hypercar / FIA WEC 2023  Αλεσάντρο Πιερ Γκουίντι Τζέιμς Καλάντο Αντόνιο Τζοβινάτσι  Ferrari AF Corse  Ferrari 499P Michelin Hypercar / FIA WEC 2024  Αντόνιο Φουόκο Νίκλας Νίλσεν Μιγκέλ Μολίνα  Ferrari AF Corse  Ferrari 499P Michelin Hypercar / FIA WEC 2025  Ρόμπερτ Κούμπιτσα Γιε Γιφέι Φιλ Χάνσον  AF Corse  Ferrari 499P Michelin Hypercar / FIA WEC

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 







Κατηγορία:Αγώνες αυτοκινήτου
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός