Τζέφρυ Ντάμερ

Ο Τζέφρυ Λίονελ Ντάμερ (Jeffrey Lionel Dahmer, 21 Μαΐου 1960 - 28 Νοεμβρίου 1994), γνωστός ως ο κανίβαλος του Μιλγουόκι, ήταν Αμερικανός κατά συρροή δολοφόνος. Υπεύθυνος για 17 δολοφονίες νεαρών ανδρών μεταξύ του 1978 και του 1991 με ιδιαίτερα σκληρές μεθόδους (συμπεριλαμβανομένων πράξεων σεξουαλικής βίας, νεκροφιλίας, κανιβαλισμού), καταδικάστηκε το 1992 σε ισόβια κάθειρξη. Ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου δύο χρόνια αργότερα από τον Κρίστοφερ Σκάρβερ, έναν συγκρατούμενό του.

Αν και διαγνώστηκε με οριακή διαταραχή προσωπικότητας (BPD), σχιζοτυπική διαταραχή προσωπικότητας (StPD), και ψυχωτική διαταραχή, ο Ντάμερ κρίθηκε νομικά υγιής στη δίκη του. Καταδικάστηκε για δεκαπέντε από τις δεκαέξι ανθρωποκτονίες που είχε διαπράξει στο Ουισκόνσιν και καταδικάστηκε σε δεκαπέντε ποινές ισόβιας κάθειρξης στις 17 Φεβρουαρίου 1992. Ο Ντάμερ καταδικάστηκε αργότερα σε δέκατη έκτη ισόβια κάθειρξη για μια επιπλέον ανθρωποκτονία που διέπραξε στο Οχάιο το 1978.

 Παιδική ηλικία και εφηβεία 

 Παιδική ηλικία 
Ο Τζέφρυ Ντάμερ γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1960 στο Μιλγουόκι, στο Ουισκόνσιν και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Λίονελ Χάμπερτ Ντάμερ, φοιτητή χημείας στο Πανεπιστήμιο Marquette, και της Τζόις Ανέττ. Ο Λίονελ ήταν γερμανικής και ουαλικής καταγωγής, και η Τζόις νορβηγικής και ιρλανδικής καταγωγής.

Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ο Ντέμερ παραμελήθηκε ως βρέφος. Άλλες πηγές, ωστόσο, δείχνουν ότι ο Ντάμερ δέχθηκε αγάπη και φροντίδα ως βρέφος και νήπιο και από τους δύο του γονείς, αν και η μητέρα του ήταν γνωστό ότι ήταν έντονη και αποζητούσε τόσο την προσοχή όσο και τον οίκτο, καθώς και διαφωνούσε με τον σύζυγό της και τους γείτονές τους.

Καθώς ο Ντάμερ έμπαινε στην πρώτη δημοτικού, οι σπουδές του Λιόνελ τον κρατούσαν μακριά από το σπίτι πολλές φορές. Όταν ήταν σπίτι, η σύζυγός του —μια αγχώδης γυναίκα που έπασχε από κατάθλιψη— απαιτούσε συνεχή προσοχή και περνούσε όλο και περισσότερο χρόνο στο κρεβάτι. Σε μια περίπτωση, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει χρησιμοποιώντας μεπροβαμάτη. Κατά συνέπεια, κανένας από τους γονιούς δεν αφιέρωνε πολύ χρόνο στον γιο τους, ο οποίος αργότερα ανακαλούσε ότι, από μικρή ηλικία, ένιωθε «αβέβαιος για τη σταθερότητα της οικογένειας», θυμούμενος ακραίες έντασεις και πολυάριθμες διαφωνίες μεταξύ των γονιών του κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Ο Ντάμερ ήταν ένα «ενεργητικό και χαρούμενο παιδί», αλλά έγινε ιδιαίτερα υποτονικός μετά από μία εγχείρηση διπλής κήλης στην οποία υποβλήθηκε λίγο πριν τα τέταρτα γενέθλιά του. Στο δημοτικό, ο Ντάμερ θεωρούνταν ήσυχος και συνεσταλμένος. Μια δασκάλα θυμάται ότι εντόπισε πρώιμα σημάδια εγκατάλειψης στον Ντάμερ λόγω της απουσίας του πατέρα του και των ασθενειών της μητέρας του, τα συμπτώματα των οποίων αυξήθηκαν όταν η μητέρα του έμεινε έγκυος στο δεύτερο παιδί της. Στο δημοτικό, ο Ντάμερ είχε έναν μικρό αριθμό φίλων.

Τον Οκτώβριο του 1966, η οικογένεια μετακόμισε στο Ντόιλσταουν του Οχάιο. Όταν η Τζόις γέννησε τον Δεκέμβριο τον δεύτερο γιο της, ο Ντάμερ διάλεξε ο ίδιος το όνομα του αδερφού του, Ντέιβιντ. Την ίδια χρονιά, ο Λίονελ πήρε το πτυχίο του και άρχισε να εργάζεται ως χημικός στο κοντινό Άκρον του Οχάιο.

Από μικρή ηλικία, ο Ντάμερ εκδήλωσε έντονο ενδιαφέρον προς τα νεκρά ζώα. Η γοητεία του με τα νεκρά ζώα μπορεί να ξεκίνησε όταν, σε ηλικία τεσσάρων ετών, είδε τον πατέρα του να αφαιρεί οστά ζώων από την αυλή του σπιτιού της οικογένειας. Σύμφωνα με τον Λίονελ, ο Ντάμερ «ενθουσιάστηκε παράλογα» από τον ήχο που έκαναν τα κόκαλα και άρχισε να ασχολείται μαζί τους. Περιστασιακά έψαχνε κάτω και γύρω από το σπίτι της οικογένειας για επιπλέον οστά.

Τον Μάιο του 1968, η οικογένεια μετακόμισε στο Bath Township, του Οχάιο. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που μετακόμιζε η οικογένεια μέσα σε δύο χρόνια και η έκτη μετακόμιση των Ντάμερ από την έναρξη του έγγαμου βίου τους. Στο νέο σπίτι άνηκε ενάμισι στρέμμα δασικής έκτασης, με μια μικρή καλύβα σε μικρή απόσταση με τα πόδια από το σπίτι όπου ο Ντάμερ άρχισε να συλλέγει μεγάλα έντομα και τους σκελετούς μικρών ζώων, όπως σκίουρων. Μερικά από αυτά τα λείψανα διατηρήθηκαν σε βάζα φορμαλδεΰδης και στοιβαγμένα μέσα στην καλύβα.

Δύο χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια ενός δείπνου με κοτόπουλο, ο Ντάμερ ρώτησε τον Λίονελ τι θα συνέβαινε εάν τα κόκαλα του κοτόπουλου τοποθετούνταν σε χλωρίνη. Ο Λίονελ, ευχαριστημένος από την ερώτηση του μικρού, που πίστευε ότι οφειλόταν στο ενδιαφέρον του για την επιστήμη, έδειξε στον Ντάμερ πώς να λευκαίνει και να διατηρεί τα οστά των ζώων. Ο Ντάμερ εφάρμοσε αυτές τις τεχνικές συντήρησης στη συλλογή των οστών του. Άρχισε επίσης να συλλέγει νεκρά ζώα—συμπεριλαμβανομένων ζώων που σκοτώνονταν στον δρόμο από περαστικά οχήματα—τα οποία διαμέλιζε και έθαβε δίπλα στην καλύβα, τοποθετώντας περιστασιακά τα κρανία τους σε αυτοσχέδιους σταυρούς.

Σύμφωνα με έναν φίλο του Ντάμερ, ο Ντάμερ του εξήγησε ότι ήταν περίεργος για το πώς τα ζώα «ταιριάζουν μεταξύ τους». Σε μια περίπτωση, το 1975, ο Ντάμερ αποκεφάλισε το κουφάρι ενός σκύλου προτού καρφώσει το σώμα του σε ένα δέντρο και καρφώσει το κρανίο του σε ένα ξύλο στο δάσος πίσω από το σπίτι του. Ως «φάρσα», κάλεσε αργότερα έναν φίλο του να δει το θέαμα, ισχυριζόμενος ότι είχε ανακαλύψει τα λείψανα τυχαία. Την ίδια χρονιά ο Λιόνελ δίδαξε στον γιο του πώς να συντηρεί τα οστά των ζώων και η Τζόις άρχισε να αυξάνει την καθημερινή την κατανάλωση μεπροβαμάτης (Equanil), και των υπνωτικών χαπιών, ελαχιστοποιώντας περαιτέρω την επαφή της με τον σύζυγο και τα παιδιά της.

 Εφηβεία 
Από την πρώτη του χρονιά στο Λύκειο Revere, ο Ντάμερ ήταν στο περιθώριο. Στην ηλικία των 14, άρχισε να πίνει μπύρα τις ώρες της ημέρας και άλλα οινοπνευματώδη, [41] συχνά κρύβοντας το ποτό του μέσα στο σακάκι που φορούσε στο σχολείο. Ο Ντάμερ ανέφερε σε έναν συμμαθητή που τον ρώτησε γιατί έπινε ουίσκι σε ένα πρωινό μάθημα ιστορίας ότι το αλκοόλ που κατανάλωνε ήταν "το φάρμακό του". Αν και σε μεγάλο βαθμό μη επικοινωνιακός, στην πρώτη του χρονιά ο Ντάμερ θεωρήθηκε από τους καθηγητές ευγενικός και εξαιρετικά ευφυής, αλλά με μέτριους βαθμούς. Ήταν καλός τενίστας και έπαιξε για λίγο στο μουσικό συγκρότημα του σχολείου.

Όταν έφτασε στην εφηβεία, ο Ντάμερ ανακάλυψε ότι ήταν ομοφυλόφιλος αλλά δεν το είπε στους γονείς του. Στις αρχές της εφηβείας του, είχε μια σύντομη σχέση με ένα άλλο έφηβο αγόρι, αν και δεν έκαναν ποτέ σεξ. Με την παραδοχή της ομοφυλοφιλίας του, ο Ντάμερ άρχισε να φαντασιώνεται την κυριαρχία και τον έλεγχο πάνω σε έναν εντελώς υποτακτικό αρσενικό σύντροφο από τις αρχές έως και τα μέσα της εφηβείας του και οι αυνανιστικές του φαντασιώσεις σταδιακά εξελίχθηκαν στο να εστιάζει στο στήθος και τον κορμό του αρσενικού σωματότυπου. Όταν ήταν περίπου 16 ετών, ο Ντάμερ συνέλαβε την φαντασίωση να αφήσει αναίσθητο έναν συγκεκριμένο άνδρα που βρήκε ελκυστικό και στη συνέχεια να εκμεταλλευτεί σεξουαλικά το σώμα του. Σε μια περίπτωση, ο Ντάμερ κρύφτηκε ανάμεσα σε θάμνους με ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ και περίμενε να δει αυτόν τον άντρα. Ωστόσο, ο εν λόγω άνδρας δεν πέρασε από εκεί τη συγκεκριμένη μέρα. Ο Ντάμερ παραδέχτηκε αργότερα ότι αυτή ήταν η πρώτη του απόπειρα να επιτεθεί σε κάποιον και να υποτάξει κάποιον σε αυτόν.

Ο Ντάμερ θεωρήθηκε από τους συμμαθητές του ως ο κλόουν της τάξης που έκανε συχνά φάρσες, Αυτές οι φάρσες περιελάμβαναν προσποιήσεις επιληπτικών κρίσεων ή εγκεφαλικής παράλυσης στο σχολείο και στα τοπικά καταστήματα. Περιστασιακά, ο Ντάμερ έκανε αυτές τις γελοιότητες προκειμένου να κερδίσει χρήματα ή να αγοράσει αλκοόλ.

Μέχρι το 1977 σημειώθηκε πτώση στους βαθμούς του Ντάμερ. Οι γονείς του προσέλαβαν για εκείνον έναν ιδιωτικό δάσκαλο, με περιορισμένη επιτυχία. Την ίδια χρονιά, σε μια προσπάθεια να σώσουν τον γάμο τους, οι γονείς του παρακολούθησαν συμβουλευτικές συνεδρίες γάμου. Συνέχισαν όμως να καβγαδίζουν συχνά. Όταν ο Λίονελ ανακάλυψε ότι η Τζόις είχε εμπλακεί σε μια σύντομη εξωσυζυγική σχέση τον Σεπτέμβριο του 1977, το ζευγάρι αποφάσισε να χωρίσει, λέγοντας στους γιους του ότι ήθελαν να το κάνουν με ήπιες διαδικασίες. Η διαδικασία του διαζυγίου τους, όμως, έγινε σύντομα όλο και πιο πικρή και επίπονη, και ο Λίονελ μετακόμισε από το σπίτι στις αρχές του 1978, μένοντας προσωρινά σε ένα μοτέλ στο North Cleveland Massillon Road.

Τον Μάιο του 1978, ο Ντάμερ αποφοίτησε από το σχολείο. Λίγες εβδομάδες πριν την αποφοίτησή του, ένας από τους δασκάλους του παρατήρησε τον Ντάμερ να κάθεται κοντά στο χώρο στάθμευσης του σχολείου, πίνοντας πολλά κουτάκια μπύρας. Όταν ο δάσκαλος απείλησε να αναφέρει το συμβάν στην διεύθυνση του σχολείου, ο Ντάμερ τον ενημέρωσε ότι αντιμετώπιζε «πολλά προβλήματα» στο σπίτι και ότι ο σύμβουλος καθοδήγησης του σχολείου τα γνώριζε. Εκείνη την άνοιξη, η Τζόις –σε αντίθεση με τις δικαστικές εντολές και χωρίς να ενημερώσει τον Λίονελ– μετακόμισε από το σπίτι της οικογένειας με τον Ντέιβιντ για να ζήσει με συγγενείς της στο Chippewa Falls του Ουισκόνσιν. Ο Ντάμερ είχε μόλις κλείσει τα 18 και παρέμεινε στο σπίτι της οικογένειας. Το διαζύγιο των γονιών του Ντάμερ οριστικοποιήθηκε στις 24 Ιουλίου 1978. Η Τζόις κέρδισε την επιμέλεια του μικρότερου γιου της και το επίδομα διατροφής του από τον Λίονελ.

 Δεκαετία των 70: πρώτος φόνος 

 Φόνος του Στίβεν Χικς 
Ο Ντάμερ διέπραξε τον πρώτο του φόνο το 1978, τρεις εβδομάδες μετά την αποφοίτησή του. Στις 18 Ιουνίου, ο Ντάμερ πήρε έναν νεαρό που έκανε ωτοστόπ στο αυτοκίνητο του ονόματι Στίβεν Μαρκ Χικς, ο οποίος ήταν σχεδόν 19 ετών. Ο Ντάμερ παρέσυρε τον Χικς στο σπίτι του με το πρόσχημα ότι μπορούσε να του προσφέρει αλκοόλ. Ο Χικς, ο οποίος πήγαινε με ωτοστόπ σε μια ροκ συναυλία στο Chippewa Lake Park του Οχάιο, συμφώνησε να συνοδεύσει τον Ντάμερ στο σπίτι του με την υπόσχεση να πιουν «λίγες μπύρες» με τον Ντάμερ, καθώς ο δεύτερος είχε όλο το σπίτι για τον εαυτό του.

Σύμφωνα με τον Ντάμερ, το θέαμα του γυμνόστηθου Χικς να στέκεται στην άκρη του δρόμου διέγειρε τα σεξουαλικά του αισθήματα, αν και όταν ο Χικς άρχισε να μιλά για κορίτσια, ήξερε ότι τυχόν σεξουαλικές προτάσεις που έκανε θα απορρίπτονταν. Μετά από αρκετές ώρες συζήτησης, ποτού και ακρόασης μουσικής, ο Χικς «ήθελε να φύγει και εγώ δεν ήθελα να φύγει». Αργότερα δήλωσε ότι χτύπησε τον Χικς δύο φορές από πίσω με ένα βαράκι γυμναστικής καθώς ο Χικς καθόταν σε μια καρέκλα. Όταν ο Χικς έπεσε αναίσθητος, ο Ντάμερ τον στραγγάλισε μέχρι θανάτου με το βαράκι, στη συνέχεια έβγαλε τα ρούχα από το σώμα του Χικς για εξερευνήσει το στήθος του με τα χέρια του και έπειτα αυνανίστηκε καθώς στεκόταν πάνω από το πτώμα. Ώρες αργότερα, ο Ντάμερ έσυρε το πτώμα στο υπόγειο.

Την επόμενη μέρα, ο Ντάμερ διαμέλησε το σώμα του Χικς στο υπόγειό του. Αργότερα έθαψε τα λείψανα σε έναν ρηχό τάφο στην πίσω αυλή του. Αρκετές εβδομάδες αργότερα, ξέθαψε τα λείψανα και αφαίρεσε τη σάρκα από τα οστά. Διέλυσε τη σάρκα σε οξύ πριν ξεπλύνει το διάλυμα στην τουαλέτα. Συνέτριψε τα οστά με μια βαριοπούλα και τα σκόρπισε στο δάσος πίσω από το σπίτι της οικογένειας. Το περιδέραιο του Χικς και το μαχαίρι που χρησιμοποιήθηκε για να τον διαμελίσει ο Ντάμερ πετάχτηκαν από τη γέφυρα West Bath Road στον ποταμό Cuyahoga.

 Πανεπιστήμιο και στρατιωτική θητεία 
Έξι εβδομάδες μετά τη δολοφονία του Χικς, ο πατέρας του Ντάμερ και η νέα αρραβωνιαστικιά του επέστρεψαν στο σπίτι του, όπου ανακάλυψαν τον Ντάμερ να ζει μόνος. Εκείνον τον Αύγουστο, ο Ντάμερ εγγράφηκε στο Ohio State University (OSU), ελπίζοντας να ασχοληθεί με την διοίκηση επιχειρήσεων. Η πρώτη και μοναδική χρονιά του Ντάμερ στο OSU ήταν εντελώς αντιπαραγωγική, κυρίως λόγω της επίμονης κατάχρησης αλκοόλ που έκανε. Έλαβε κακούς βαθμούς στην Εισαγωγή στην Ανθρωπολογία, στους Κλασικούς Πολιτισμούς και στη Διοικητική Επιστήμη. Το μόνο μάθημα στο οποίο πέτυχε ο Ντάμερ ήταν η σκοποβολία, έχοντας βαθμό B−. Ο μέσος όρος του ήταν 0,45 στα 4,0. Σε μια περίπτωση, ο Λίονελ επισκέφτηκε αιφνιδιαστικά τον γιο του, μα το μόνο που βρήκε στο δωμάτιό του ήταν άδεια μπουκάλια αλκοολούχων ποτών. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας του είχε πληρώσει προκαταβολικά για τον δεύτερο χρόνο του στο Πανεπιστήμιο, ο Ντάμερ εγκατέλειψε το OSU μετά από μόλις τρεις μήνες.

Τον Ιανουάριο του 1979, μετά από παρότρυνση του πατέρα του, ο Ντάμερ κατατάχθηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Παρακολούθησε τη βασική εκπαίδευση στο Fort McClellan στο Anniston της Αλαμπάμα, πριν εκπαιδευτεί ως ειδικός ιατρός στο Fort Sam Houston στο Σαν Αντόνιο του Τέξας. Περιστασιακά δεχόταν επιπλήξεις για κατάχρηση αλκόολ ενώ βρισκόταν στο Fort Sam Houston. Σε μια περίπτωση, ο Ντάμερ έδειξε απειθαρχία που οδήγησε στην τιμωρία ολόκληρης της διμοιρίας του, με αποτέλεσμα ο Ντάμερ να ξυλοκοπηθεί από τους συναδέλφους του.

Στις 13 Ιουλίου 1979, ο Ντάμερ παρατάχθηκε στο Baumholder της Δυτικής Γερμανίας, όπου υπηρέτησε ως μάχιμος γιατρός. Σύμφωνα με δημοσιευμένες αναφορές, στο πρώτο έτος υπηρεσίας του Ντάμερ, ο Ντάμερ ήταν ένας "μέσου όρου ή ελαφρώς πάνω από τον μέσο όρο" στρατιώτης.

Λόγω της κατάχρησης αλκοόλ, η απόδοσή του Ντάμερ επιδεινώθηκε και, τον Μάρτιο του 1981, κρίθηκε ακατάλληλος για στρατιωτική θητεία και αργότερα απολύθηκε από το στρατό. Έλαβε τιμητική απαλλαγή, καθώς οι ανώτεροί του δεν πίστευαν ότι τυχόν προβλήματα που είχε ο Ντάμερ στον στρατό θα τα είχε και ως πολίτης.

Στις 24 Μαρτίου 1981, ο Ντάμερ στάλθηκε στο Φορτ Τζάκσον της Νότιας Καρολίνας για ενημέρωση και του δόθηκε ένα αεροπορικό εισιτήριο για να ταξιδέψει οπουδήποτε στη χώρα. Ο Ντάμερ είπε αργότερα στην αστυνομία ότι ένιωθε ότι δεν μπορούσε να επιστρέψει στο σπίτι και να αντιμετωπίσει τον πατέρα του, γι' αυτό επέλεξε να ταξιδέψει στο Μαϊάμι Μπιτς της Φλόριντα, τόσο επειδή ήταν «κουρασμένος από το κρύο» όσο και γιατί ήθελε να ζήσει ανεξάρτητα. Στη Φλόριντα, ο Ντάμερ βρήκε δουλειά σε ένα ντελικατέσεν και νοίκιασε ένα δωμάτιο σε ένα κοντινό μοτέλ. Ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος του μισθού του στο αλκοόλ και σύντομα εκδιώχθηκε από το μοτέλ λόγω καθυστέρησης της πληρωμής. Ο Ντάμερ αρχικά περνούσε τα βράδια του στην παραλία καθώς συνέχισε να εργάζεται στο ντελικατέσεν μέχρι να τηλεφωνήσει στον πατέρα του και να του ζητήσει να επιστρέψει στο Οχάιο τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.

 Επιστροφή στο Οχάιο και διαμονή στο Ουισκόνσιν 
Μετά την επιστροφή του στο Οχάιο, ο Ντάμερ αρχικά έζησε με τον πατέρα και τη μητριά του και επέμεινε να του ανατεθούν πολλές μικροδουλειές για να απασχολήσει το χρόνο του ενώ έψαχνε για δουλειά. Συνέχισε να πίνει πολύ, και δύο εβδομάδες μετά την επιστροφή του, συνελήφθη για μέθη. Του επιβλήθηκε πρόστιμο 60 δολαρίων και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 ημερών με αναστολή. Ο πατέρας του Ντάμερ προσπάθησε ανεπιτυχώς να απεξαρτήσει τον γιο του από το αλκοόλ. Τον Δεκέμβριο του 1981, αυτός και η θετή μητέρα του Ντάμερ τον έστειλαν να ζήσει με τη γιαγιά του στο Δυτικό Άλις του Ουισκόνσιν. Η γιαγιά του Ντάμερ ήταν το μόνο μέλος της οικογένειας προς το οποίο ο Ντάμερ έδειχνε στοργή. Ήλπιζαν ότι η επιρροή της, καθώς και η αλλαγή παραστάσεων, θα μπορούσαν να πείσουν τον Ντάμερ να σταματήσει το ποτό, να βρει δουλειά και να οργανώσει τη ζωή του.

Αρχικά, οι συνθήκες διαβίωσης του Ντάμερ με τη γιαγιά του ήταν αρμονικές: τη συνόδευε στην εκκλησία, ανέλαβε πρόθυμα μικροδουλειές, αναζητούσε ενεργά δουλειά και τηρούσε τους περισσότερους κανόνες του σπιτιού της (αν και συνέχιζε να πίνει και να καπνίζει). Στις αρχές του 1982, βρήκε δουλειά ως φλεβοτόμος στο Κέντρο Πλάσματος Αίματος του Μιλγουόκι. Κράτησε αυτή τη δουλειά για συνολικά δέκα μήνες πριν απολυθεί. Ο Ντάμερ παρέμεινε άνεργος για πάνω από δύο χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων ζούσε με όσα χρήματα του έδινε η γιαγιά του.

Λίγο πριν χάσει τη δουλειά του, ο Ντάμερ συνελήφθη για προσβολή της δημόσιας αιδούς. Στις 8 Αυγούστου 1982, στο Wisconsin State Fair Park, παρατηρήθηκε να εκτίθεται «στη νότια πλευρά του θεάτρου στο οποίο ήταν παρόντες 25 άτομα, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών». Για αυτό το περιστατικό, καταδικάστηκε και του επιβλήθηκε πρόστιμο 50 δολαρίων συν τα δικαστικά έξοδα.

Τον Ιανουάριο του 1985, ο Dahmer προσλήφθηκε ως αναμικτής στο Milwaukee Ambrosia Chocolate Factory, όπου εργαζόταν από τις 11 μ.μ. έως τις 7 π.μ., έξι νύχτες την εβδομάδα, με ρεπό τα βράδια του Σαββάτου. Λίγο αφότου βρήκε αυτή τη δουλειά, συνέβη ένα περιστατικό στο οποίο έγινε σεξουαλική πρόταση στον Ντάμερ από άλλον άνδρα ενώ ο Ντάμερ διάβαζε στη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Δυτικού Άλις. Ο άγνωστος πέταξε στον Ντάμερ ένα σημείωμα πάνω στο οποίο έγραφε ότι ήταν πρόθυμος να του προσφέρει πεολειξία. Παρόλο που ο Ντάμερ δεν ανταποκρίθηκε σε αυτήν την πρόταση, το περιστατικό ανάδευσε στο μυαλό του τις φαντασιώσεις του περί ελέγχου και κυριαρχίας που είχε αναπτύξει ως έφηβος και άρχισε να εξοικειώνεται με τα γκέι μπαρ, τα γκέι λουτρά και τα βιβλιοπωλεία του Μιλγουόκι. Έκλεψε επίσης ένα αρσενικό μανεκέν από ένα κατάστημα, το οποίο χρησιμοποίησε για λίγο προκειμένου να διεγείρεται σεξουαλικά, μέχρι που η γιαγιά του ανακάλυψε το μανεκέν που ήταν κρυμμένο μες την ντουλάπα του και απαίτησε να το πετάξει.

Στα τέλη του 1985, ο Ντάμερ είχε αρχίσει να συχνάζει τακτικά στα γκέι λουτρά, τα οποία αργότερα περιέγραψε ως «χώρο χαλάρωσης», αλλά κατά τη διάρκεια των σεξουαλικών του συνευρέσεων απογοητεύτηκε από τη κίνηση των συντρόφων του κατά τη διάρκεια της πράξης. Μετά τη σύλληψή του, δήλωσε: «Εκπαιδεύτηκα να βλέπω τους ανθρώπους ως αντικείμενα ευχαρίστησης αντί ως ανθρώπους». Για τον λόγο αυτό, ξεκινώντας τον Ιούνιο του 1986, άρχισε να χορηγεί υπνωτικά χάπια στους εραστές του, νοθεύοντάς τα μέσα σε αλκοολούχα ποτά. Στη συνέχεια περίμενε τον εκάστοτε εραστή του να αποκοιμηθεί προτού κάνει διάφορες σεξουαλικές πράξεις πάνω στο σώμα του. Για να διατηρήσει την επήρεια του φαρμάκου, ο Ντάμερ ενημέρωσε τους γιατρούς ότι εργαζόταν τα βράδια και ζήτησε να του χορηγηθούν υπνωτικά χάπια. Μετά από περίπου 12 τέτοιες περιπτώσεις, η διοίκηση των λουτρών απαγόρευσε την είσοδο στον Ντάμερ κι εκείνος άρχισε να χρησιμοποιεί δωμάτια ξενοδοχείων συνεχίζοντας αυτή την πρακτική.

Λίγο μετά την δίωξη του από τα λουτρά, ο Ντάμερ διάβασε σε μια εφημερίδα για την επερχόμενη κηδεία ενός 18χρονου άνδρα. Συνέλαβε την ιδέα να κλέψει το πρόσφατα ενταφιασμένο πτώμα και να το πάρει στο σπίτι του. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, προσπάθησε να ξεθάψει το φέρετρο από το έδαφος, αλλά βρήκε το χώμα πολύ σκληρό και εγκατέλειψε το σχέδιο.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 1986, ο Ντάμερ συνελήφθη με την κατηγορία της πρόστυχης και άσεμνης συμπεριφοράς επειδή αυνανίστηκε παρουσία δύο 12χρονων αγοριών καθώς στεκόταν κοντά στον ποταμό Kinnickinnic. Αρχικά ισχυρίστηκε ότι απλώς ουρούσε, αγνοώντας ότι υπήρχαν κοντά του μάρτυρες, αλλά σύντομα παραδέχτηκε το αδίκημα και καταδικάστηκε σε ένα έτος φυλάκισης με αναστολή, με πρόσθετες οδηγίες να απευθυνθεί σε ψυχολόγο.

 Τέλη της δεκαετίας των 20, αρχές της δεκατίας των 30: επόμενοι φόνοι 

 Ξενοδοχείο Ambassador 
Στις 20 Νοεμβρίου 1987, ο Ντάμερ, όταν διέμενε με τη γιαγιά του στο Γουέστ Άλις, συνάντησε έναν 25χρονο άνδρα από το Ontonagon του Μίσιγκαν, ονόματι Στίβεν Τουόμι σε ένα μπαρ και τον έπεισε να επιστρέψουν μαζί στο ξενοδοχείο Ambassador στο Μιλγουόκι, όπου ο Ντάμερ είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο για το βράδυ. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, δεν είχε σκοπό να σκοτώσει τον Τουόμι, αλλά σκόπευε απλώς να τον ναρκώσει και να ξαπλώσει δίπλα του και να εξερευνήσει το σώμα του. Το επόμενο πρωί, ο Ντάμερ ξύπνησε και βρήκε τον Τουόμι ξαπλωμένο από κάτω του στο κρεβάτι, με το στήθος του «τσακισμένο» και «μαύρο και μπλε» με μώλωπες. Το αίμα έτρεχε από τη γωνία του στόματός του και οι γροθιές και ο ένας πήχης του Ντάμερ ήταν γεμάτα μελανιές. Ο Ντάμερ αργότερα είπε ότι δεν θυμόταν να έχει σκοτώσει τον Τουόμι, και ότι «δεν μπορούσε να πιστέψει ότι αυτό είχε συμβεί».

Ο Ντάμερ αγόρασε μια μεγάλη βαλίτσα, μέσω της οποίας μετέφερε το σώμα του Τουόμι στην κατοικία της γιαγιάς του. Μια εβδομάδα αργότερα, έκοψε το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια, και στη συνέχεια διαμέλησε τα κόκαλα από το σώμα πριν κόψει τη σάρκα σε κομμάτια αρκετά μικρά για να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει. Ο Ντάμερ τοποθέτησε τη σάρκα μέσα σε πλαστικές σακούλες σκουπιδιών. Τύλιξε τα κόκαλα μέσα σε ένα σεντόνι και τα θρυμμάτισε με μια βαριοπούλα. Η διαδικασία τεμαχισμού πήρε περίπου δύο ώρες στον Ντάμερ. Πέταξε όλα τα λείψανα του Τουόμι, εκτός από το κεφάλι, στα σκουπίδια.

Για δύο εβδομάδες μετά τη δολοφονία του Τουόμι, ο Ντάμερ κράτησε το κεφάλι του Τουόμι τυλιγμένο σε μια κουβέρτα. Μετά από δύο εβδομάδες, ο Ντάμερ έβρασε το κεφάλι σε ένα μείγμα Soilax (βιομηχανικό απορρυπαντικό με βάση τα αλκάλια) και λευκαντικό σε μια προσπάθεια να διατηρήσει το κρανίο, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποίησε ώστε να αυνανίζεται. Τελικά, το κρανίο έγινε πολύ εύθραυστο από αυτή τη διαδικασία λεύκανσης, κι έτσι ο Ντάμερ το κονιορτοποίησε και το πέταξε.

 Ενδιάμεσες Δολοφονίες 
Σύμφωνα με τον Ντάμερ, η δολοφονία του Τουόμι υπήρξε ένα κομβικό περιστατικό μετά το οποίο δεν προσπάθησε να ελέγξει τις ορμές του. Άρχισε να αναζητά ενεργά πλέον θύματα, τα περισσότερα από τα οποία συναντούσε μέσα ή γύρω από τα γκέι μπαρ και συνήθως τα παρέσερνε στο σπίτι της γιαγιάς του. Νάρκωνε το θύμα του με τριαζολάμη ή τεμαζεπάμη πριν ή λίγο μετά τη σεξουαλική δραστηριότητα μαζί τους. Μόλις το θύμα του ήταν αναίσθητο, το στραγγάλιζε μέχρι θανάτου.

Δύο μήνες μετά τη δολοφονία του Τουόμι, ο Ντάμερ συνάντησε τον 14χρονο ιθαγενή Αμερικάνο Τζέιμς Ντόξτατορ, ο οποίος πρόσφερε το σώμα του για χρήματα. Ο Ντάμερ τον παρέσυρε στην κατοικία της γιαγιάς του με την υπόσχεση των 50 δολαρίων ώστε να του ποζάρει για γυμνές φωτογραφίες. Συνευρέθηκαν σεξουαλικά πριν ο Ντάμερ ναρκώσει τον Ντόξτατορ και τον στραγγαλίσει στο πάτωμα του κελαριού. Ο Ντάμερ άφησε το σώμα στο κελάρι για μια εβδομάδα πριν το διαμελίσει με τον ίδιο τρόπο που διαμέλισε και τον Τουόμι. Τοποθέτησε όλα τα υπολείμματα του Ντόξτατορ (εκτός του κρανίου) στα σκουπίδια. Το κρανίο το έβρασε και το καθάρισε με χλωρίνη προτού  ανακαλύψει ότι και αυτό είχε γίνει εύθραυστο λόγω της διαδικασίας. Κονιορτοποίησε το κρανίο δύο εβδομάδες αργότερα.

Στις 24 Μαρτίου 1988, ο Ντάμερ συνάντησε έναν 22χρονο αμφιφυλόφιλο άνδρα, τον Ρίτσαρντ Γκερέρο, έξω από ένα γκέι μπαρ ονόματι Phoenix. Ο Ντάμερ παρέσυρε τον Γκερέρο στην κατοικία της γιαγιάς του, προσφέροντάς του 50 δολάρια για να περάσει τη νύχτα μαζί του. Νάρκωσε τον Γκερέρο με υπνωτικά χάπια, τον στραγγάλισε με ένα δερμάτινο λουρί και έκανε πεολιξία το πτώμα. Ο Ντάμερ τεμάχισε το σώμα του Γκερέρο μέσα σε 24 ώρες, απορρίπτοντας ξανά τα υπολείμματα στα σκουπίδια και κρατώντας το κρανίο πριν το κονιορτοποιήσει αρκετούς μήνες αργότερα.

Στις 23 Απριλίου, ο Ντάμερ παρέσυρε τον Ρόναλντ Φλάουερς Τζούνιορ στο σπίτι της γιαγιάς του. Ωστόσο, αφού έδωσε στον Φλάουερς έναν καφέ με υπνωτικά χάπια, τόσο αυτός όσο και ο Φλάουερς άκουσαν τη γιαγιά του Ντάμερ να φωνάζει, "Εσύ είσαι, Τζεφ;" Αν και ο Ντάμερ απάντησε με τρόπο που έκανε τη γιαγιά του να πιστέψει ότι ήταν μόνος, εξαιτίας αυτού, ο Ντάμερ δεν μπόρεσε να σκοτώσει τον Φλάουερς, αντί γι' αυτού περίμενε μέχρι να χάσει ο Φλάουερς τις αισθήσεις του και μετά τον πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο της Κομητείας.

Τον Σεπτέμβριο του 1988, η γιαγιά του Ντάμερ του ζήτησε να φύγει απ' το σπίτι, κυρίως λόγω του αλκοολισμού του, της συνήθειάς του να φέρνει νεαρούς άντρες στο σπίτι της αργά το βράδυ και τις άσχημες μυρωδιές που αναδύονταν από το υπόγειο και το γκαράζ. Ο Ντάμερ βρήκε ένα διαμέρισμα στο 808 North 24th Street και μετακόμισε στη νέα του κατοικία στις 25 Σεπτεμβρίου. Δύο ημέρες αργότερα, συνελήφθη για την νάρκωση και την σεξουαλική παρενόχληση ενός 13χρονου αγοριού το οποίο είχε παρασύρει στο σπίτι του με το πρόσχημα ότι ήθελε να του ποζάρει γυμνό για φωτογραφίες.

Ο πατέρας του Ντάμερ προσέλαβε έναν δικηγόρο ονόματι Τζέραλντ Μπόιλ για να υπερασπιστεί τον γιο του. Μετά από αίτημα του Μπόιλ, ο Ντάμερ υποβλήθηκε σε μια σειρά ψυχολογικών αξιολογήσεων πριν από τις ακροάσεις του στο δικαστήριο. Οι αξιολογήσεις διαπίστωσαν ότι ο Ντάμερ έτρεφε βαθιά συναισθήματα αποξένωσης. Μια δεύτερη αξιολόγηση δύο μήνες αργότερα αποκάλυψε ότι ο Ντάμερ ήταν ένα παρορμητικό άτομο, καχύποπτο με τους άλλους και απογοητευμένο από την έλλειψη επιτευγμάτων στη ζωή του. ο δόκιμος αξιωματικός του παρέπεμψε στο δικαστήριο μια διάγνωση του 1987 του Ντάμερ, που δήλωνε ότι έπασχε από σχιζοειδή διαταραχή προσωπικότητας.

Στις 30 Ιανουαρίου 1989, ο Ντάμερ ομολόγησε την ενοχή του στη της σεξουαλικής επίθεσης δεύτερου βαθμού απέναντι σε ανήλικο παιδί. Η ποινή του ανεστάλη μέχρι τον Μάιο. Στις 20 Μαρτίου, ο Ντάμερ πήρε ένα δεκαήμερο ρεπό του Πάσχα από τη δουλειά, κατά τη διάρκεια του οποίου επέστρεψε στο σπίτι της γιαγιάς του.

Δύο μήνες πριν από την καταδίκη του, ο Ντάμερ δολοφόνησε το πέμπτο του θύμα, ένα 24χρονο επίδοξο μοντέλο μεικτής φυλής, τον Άντονι Σίαρς, τον οποίο γνώρισε σε ένα γκέι μπαρ στις 25 Μαρτίου 1989. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, στη συγκεκριμένη περίσταση δεν έψαχνε να διαπράξει ένα έγκλημα. Ωστόσο, λίγο πριν κλείσει το μπαρ εκείνο το βράδυ, ο Σίαρς «άρχισε να μου μιλάει». Ο Ντάμερ παρέσυρε τον Σίαρς στο σπίτι της γιαγιάς του, όπου το ζευγάρι συμμετείχε σε στοματικό σεξ πριν ο Ντάμερ ναρκώσει και στραγγαλίσει τον Σίαρς.

Το επόμενο πρωί, ο Ντάμερ τοποθέτησε το πτώμα στην μπανιέρα της γιαγιάς του, όπου αποκεφάλισε το σώμα προτού επιχειρήσει να αφαιρέσει τη σάρκα από τα κόκαλα. Έβγαλε τη σάρκα από το σώμα και κονιορτοποίησε τα οστά, τα οποία πέταξε στα σκουπίδια. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, βρήκε τον Σίαρς «εξαιρετικά ελκυστικό» και ο Σίαρς ήταν το πρώτο θύμα από το οποίο διατήρησε μόνιμα οποιοδήποτε μέρος του σώματος: διατήρησε το κεφάλι και τα γεννητικά όργανα του Σίαρς σε ακετόνη και τα φύλαξε σε ένα ξύλινο κουτί, το οποίο αργότερα τοποθέτησε στο ντουλάπι εργασίας του. Όταν μετακόμισε σε μια νέα διεύθυνση το επόμενο έτος, πήρε τα λείψανα εκεί.

Στις 23 Μαΐου 1989, ο Ντάμερ καταδικάστηκε σε πενταετή δικαστική επιτήρηση με αναστολή και έναν χρόνο σε σωφρονιστικό ίδρυμα, με άδεια εργασίας ώστε να μπορεί να κρατήσει τη δουλειά του. Ήταν επίσης υποχρεωμένος να εγγραφεί στο μητρώο του ως σεξουαλικός δράστης. Δύο μήνες πριν από την προγραμματισμένη απελευθέρωσή του, ο Ντάμερ αποφυλακίστηκε. Η πενταετής δικαστική επιτήρηση που του επιβλήθηκε το 1989 ξεκίνησε από αυτό το σημείο. Ο Ντάμερ μετακόμισε προσωρινά πίσω στο σπίτι της γιαγιάς του στο Γουέστ Άλις.

 Oxford Apartments 

 Φόνοι του 1990 
Στις 14 Μαΐου 1990, ο Ντάμερ μετακόμισε από το σπίτι της γιαγιάς του και στο 924 North 25th Street, Διαμέρισμα 213, παίρνοντας μαζί του το μουμιοποιημένο κεφάλι και τα γεννητικά όργανα του Σίαρς. Παρόλο που βρισκόταν σε περιοχή με μεγάλα ποσοστά εγκληματικότητας, το νέο διαμέρισμα του Ντάμερ ήταν κοντά στο χώρο εργασίας του και θεωρούνταν οικονομικό, καθώς ήταν επιπλωμένο και η ενοικίαση του κόστιζε 300 δολάρια το μήνα συμπεριλαμβανομένων όλων των λογαριασμών εκτός του ηλεκτρικού ρεύματος. Μέσα σε μια εβδομάδα από τη μετακόμισή του σε αυτή τη διεύθυνση, ο Ντάμερ σκότωσε το έκτο θύμα του, τον Ρέιμοντ Σμιθ. Ο Σμιθ ήταν ένας 32χρονος που πουλούσε το σώμα του τον οποίο ο Ντάμερ παρέσυρε στο διαμέρισμά του με την υπόσχεση 50 δολαρίων σε αντάλλαγμα το σεξ. Μέσα στο διαμέρισμα, έδωσε στον Σμιθ ένα ποτό με επτά υπνωτικά χάπια και μετά τον στραγγάλισε με τα χέρια του.

Την επόμενη μέρα, ο Ντάμερ αγόρασε μια φωτογραφική μηχανή Polaroid, με την οποία τράβηξε πολλές φωτογραφίες του σώματος του Σμιθ σε πρόστυχες στάσεις πριν τον διαμελίσει στο μπάνιο. Έβρασε τα πόδια, τα χέρια και τη λεκάνη σε ένα ατσάλινο βραστήρα με Soilax, διαδικασία που του επέτρεψε να ξεπλύνει τα οστά του στον νεροχύτη του. Ο Ντάμερ διέλυσε το υπόλοιπο του σκελετού του Σμιθ - εξαιρουμένου του κρανίου - σε ένα δοχείο γεμάτο με οξύ. Αργότερα ζωγράφισε με σπρέι το κρανίο του Σμιθ, το οποίο τοποθέτησε δίπλα στο κρανίο του Σίαρς σε μια μαύρη πετσέτα μέσα σε ένα ντουλάπι αρχειοθέτησης.

Περίπου μία εβδομάδα μετά τη δολοφονία του Σμιθ, κοντά στις 27 Μαΐου, ο Ντάμερ παρέσυρε έναν άλλο νεαρό άνδρα στο διαμέρισμά του. Στην συγκεκριμένη περίσταση, ο Ντάμερ κατανάλωσε κατά λάθος το νοθευμένο με ηρεμιστικά ποτό που προοριζόταν για τον καλεσμένο του. Όταν ξύπνησε την επόμενη μέρα, ανακάλυψε ότι ο άνδρας είχε κλέψει πολλά ρούχα του Ντάμερ, 300 δολάρια και ένα ρολόι. Ο Ντάμερ δεν ανέφερε ποτέ αυτό το περιστατικό στην αστυνομία, αν και στις 29 Μαΐου, αποκάλυψε στον δικαστικό επιμελητή του ότι τον είχαν κλέψει.

Τον Ιούνιο του 1990, ο Ντάμερ παρέσυρε έναν 27χρονο γνωστό του, τον Έντουαρντ Σμιθ, στο διαμέρισμά του, όπου τον νάρκωσε και τον στραγγάλισε. Σε αυτήν την περίπτωση, αντί να τοποθετήσει σε οξύ τον σκελετό του ή να επαναλάβει τις προηγούμενες διαδικασίες λεύκανσης, που είχαν καταστήσει εύθραυστα τα κρανία των προηγούμενων θυμάτων, ο Ντάμερ τοποθέτησε τον σκελετό του Σμιθ στην κατάψυξή του για αρκετούς μήνες με την ελπίδα ότι έτσι θα ξεφορτωνόταν την οποιαδήποτε υγρασία. Η κατάψυξη του σκελετού δεν αφαίρεσε την υγρασία και ο Ντάμερ τοποθέτησε τον σκελετό αυτού του θύματος αρκετούς μήνες αργότερα σε οξύ. Ο Ντάμερ κατέστρεψε κατά λάθος το κρανίο του Σμιθ όταν το τοποθέτησε στο φούρνο μικροκυμάτων για να στεγνώσει - μια διαδικασία που προκάλεσε την έκρηξη του κρανίου. Ο Ντάμερ ενημέρωσε αργότερα την αστυνομία ότι ένιωθε «άθλια» σχετικά με τη δολοφονία του Σμιθ, καθώς δεν μπόρεσε να κρατήσει κανένα μέρος του σώματός του.

Λιγότερο από τρεις μήνες μετά τη δολοφονία του Έντουαρντ Σμιθ, ο Ντάμερ συνάντησε έναν 22χρονο ντόπιο από το Σικάγο ονόματι Έρνεστ Μίλερ έξω από ένα βιβλιοπωλείο στη γωνία της North 27th Street. Ο Μίλερ συμφώνησε να συνοδεύσει τον Ντάμερ στο διαμέρισμά του για 50 δολάρια και επιπλέον συμφώνησε να του επιτρέψει να ακούσει την καρδιά και το στομάχι του. Όταν ο Ντάμερ προσπάθησε να κάνει στοματικό σεξ στον Μίλερ, ενημερώθηκε, ότι «αυτό θα του κοστίσει επιπλέον», οπότε ο Ντάμερ έδωσε στον Μίλερ ένα ποτό με δύο υπνωτικά χάπια.

Σε αυτήν την περίσταση, ο Ντάμερ είχε μόνο δύο υπνωτικά χάπια να δώσει στο θύμα του. Ως εκ τούτου, σκότωσε τον Μίλερ κόβοντας την καρωτίδα του με το ίδιο μαχαίρι που χρησιμοποιούσε για να διαμελίσει τα σώματα των θυμάτων του. Ο Μίλερ αιμορραγούσε μέχρι θανάτου μέσα σε λίγα λεπτά. Στη συνέχεια, ο Ντάμερ πόζαρε δίπλα στο γυμνό σώμα για διάφορες φωτογραφίες Polaroid πριν το τοποθετήσει στην μπανιέρα του για να το διαμελίσει. Ο Ντάμερ φιλούσε επανειλημμένα και μιλούσε στο κομμένο κεφάλι ενώ διαμελούσε το υπόλοιπο σώμα.

Ο Ντάμερ τύλιξε την καρδιά, το συκώτι, τους δικέφαλους μυς και μέλη της σάρκας του Μίλερ από τα πόδια του σε πλαστικές σακούλες και τις τοποθέτησε στην κατάψυξη για μελλοντική κατανάλωση. Έβρασε την υπόλοιπη σάρκα και τα όργανα σε μια «ουσία που έμοιαζε με ζελέ» χρησιμοποιώντας το Soilax, το οποίο του επέτρεψε να αφαιρέσει τη σάρκα από τον σκελετό, τον οποίο σκόπευε να διατηρήσει. Για να διατηρήσει τον σκελετό, ο Ντάμερ τον τοποθέτησε σε ένα ελαφρύ διάλυμα χλωρίνης για 24 ώρες πριν τον αφήσει να στεγνώσει πάνω σε ένα πανί για μία εβδομάδα. Το κομμένο κεφάλι του Μίλερ τοποθετήθηκε αρχικά στο ψυγείο πριν αφαιρεθεί από αυτό η σάρκα, και στη συνέχεια ο Ντάμερ το έβαψε και το επικάλυψε με σμάλτο.

Τρεις εβδομάδες μετά τη δολοφονία του Μίλερ, στις 24 Σεπτεμβρίου, ο Ντάμερ συνάντησε έναν 22χρονο πατέρα δύο παιδιών, τον Ντέιβιντ Τόμας, στο Grand Avenue Mall. Τον έπεισε να επιστρέψουν στο διαμέρισμά του για μερικά ποτά, με επιπρόσθετα χρήματα που προσφέρθηκε να του δώσει αν ο Τόμας πόζαρε στον Ντάμερ για φωτογραφίες. Στην κατάθεσή του στην αστυνομία μετά τη σύλληψή του, ο Ντάμερ είπε ότι, αφού έδωσε στον Τόμας ένα ποτό νοθευμένο με ηρεμιστικά, δεν ένιωθε έλξη για αυτόν, αλλά φοβόταν να του επιτρέψει να ξυπνήσει, αφού περίμενε ο Μίλερ να ήταν θυμωμένος επειδή τον είχε ναρκώσει. Ως εκ τούτου, τον στραγγάλισε και διαμέλισε το σώμα - χωρίς να κρατήσει σκόπιμα κανένα μέρος του σώματος. Φωτογράφισε τη διαδικασία τεμαχισμού και διατήρησε αυτές τις φωτογραφίες, οι οποίες αργότερα βοήθησαν στην αναγνώριση του σώματος του Τόμας.

Μετά τη δολοφονία του Τόμας, ο Ντάμερ δεν σκότωσε κανέναν για σχεδόν πέντε μήνες, αν και σε τουλάχιστον πέντε περιστάσεις ανάμεσα στον Οκτώβριο του 1990 και τον Φεβρουάριο του 1991, προσπάθησε ανεπιτυχώς να παρασύρει άνδρες στο διαμέρισμά του. Παραπονιόταν τακτικά για τα αισθήματα άγχους και κατάθλιψης που έτρεφε σε έναν συνάδελφο του κατά τη διάρκεια του 1990, με συχνές αναφορές στη σεξουαλικότητά του, τον μοναχικό τρόπο ζωής του, τις οικονομικές δυσκολίες του και -λίγο πριν την Ημέρα των Ευχαριστιών- το άγχος του σχετικά με τη συνάντηση που επρόκειτο να γίνει ανάμεσα σε αυτόν, τον πατέρα του και τον μικρότερο αδερφό του. Σε αρκετές περιστάσεις, ο Ντάμερ αναφέρθηκε επίσης στο ότι εκείνη την περίοδο είχε πολλές αυτοκτονικές σκέψεις.

 Φόνοι του 1991 
Τον Φεβρουάριο του 1991, ο Ντάμερ παρατήρησε έναν 17χρονο ονόματι Κέρτις Στρότερ να στέκεται σε μια στάση λεωφορείου κοντά στο Πανεπιστήμιο Marquette. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, παρέσυρε τον Στρότερ στο διαμέρισμά του υποσχόμενος του χρήματα ώστε να ποζάρει για γυμνές φωτογραφίες, έχοντας σκοπό να συνευρεθεί σεξουαλικά μαζί του. Ο Ντάμερ νάρκωσε τον Στρότερ, του έδεσε τα χέρια πίσω από την πλάτη του και μετά τον στραγγάλισε μέχρι θανάτου με ένα δερμάτινο λουρί. Στη συνέχεια διαμέλισε τον Στρότερ, διατηρώντας το κρανίο, τα χέρια και τα γεννητικά του όργανα, φωτογραφίζοντας κάθε στάδιο της διαδικασίας τεμαχισμού.

Λιγότερο από δύο μήνες αργότερα, στις 7 Απριλίου, ο Ντάμερ συνάντησε τον 19χρονο Έρολ Λίντσεϊ. Ο Ντάμερ παρέσυρε τον Λίντσεϊ στο διαμέρισμά του, όπου τον νάρκωσε, και στη συνέχεια του άνοιξε μια τρύπα στο κρανίο μέσω της οποίας έκανε ένεση υδροχλωρικού οξέος. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, ο Λίντσεϊ ξύπνησε μετά από αυτό το πείραμα (το οποίο είχε πραγματοποιήσει ο Ντάμερ με την ελπίδα να προκαλέσει μια μόνιμη εγκεφαλική βλάβη στον Λίντσεϊ ώστε να είναι εντελώς υποταγμένος σε αυτόν), λέγοντας: "Έχω πονοκέφαλο. Τι ώρα είναι;" Τότε, ο Ντάμερ νάρκωσε και πάλι τον Λίντσεϊ, και στη συνέχεια τον στραγγάλισε. Αποκεφάλισε τον Λίντσεϊ και κράτησε το κρανίο του. Στη συνέχεια αφαίρεσε τη σάρκα από τα κόκαλα του Λίντσεϊ, τοποθετώντας το δέρμα σε διάλυμα κρύου νερού και αλατιού για αρκετές εβδομάδες με την ελπίδα να το διατηρήσει μόνιμα. Απρόθυμα, πέταξε το δέρμα του Λίντσεϊ όταν παρατήρησε ότι είχε φθαρεί υπερβολικά και είχε γίνει εύθραυστο.

Μέχρι το 1991, πόλλοι κάτοικοι των διαμερισμάτων κοντά στον Ντάμερ είχαν επανειλημμένα παραπονεθεί στον διευθυντή του κτιρίου, Σόπα Πρίνγκγουιλ, για τις άσχημες μυρωδιές που αναδύονταν από το Διαμέρισμα 213, καθώς και για τον περιστασιακό ήχο ενός αλυσοπρίονου που ακουγόταν. Ο Πρίνγκγουιλ επικοινώνησε με τον Ντάμερ και εκείνος αρχικά δικαιολογούσε τις μυρωδιές που αναδύονταν από το διαμέρισμά του λέγοντας ότι προκλήθηκαν από τη βλάβη του καταψύκτη του, με αποτέλεσμα το περιεχόμενο του καταψύκτη να «έχει χαλάσει». Σε μεταγενέστερες περιπτώσεις, ενημέρωσε τον Πρίνγκγουιλ ότι η αιτία της μυρωδιάς ήταν ότι αρκετά από τα τροπικά ψάρια του είχαν πεθάνει πρόσφατα και ότι θα κανόνιζε το θέμα.

Στις 24 Μαΐου 1991, ο Ντάμερ συνάντησε το 31χρονο επίδοξο μοντέλο Τόνι Χιούτζ σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Ο Ντάμερ τον παρέσυρε στο διαμέρισμα του προσφέροντας του χρήματα για να ποζάρει για φωτογραφίες. Ο Χιουτζ ναρκώθηκε μέχρι να χάσει τις αισθήσεις του και έπειτα ο Ντάμερ έκανε ένεση υδροχλωρικού οξέος στο κρανίο του σε μια προσπάθεια να τον κάνει εντελώς υποταγμένο σε αυτόν, αν και σε αυτή την περίπτωση, η ένεση αποδείχθηκε θανατηφόρα.

Το απόγευμα της 26ης Μαΐου 1991, ο Ντάμερ συνάντησε έναν 14χρονο έφηβο από το Λάο, τον Κόνερακ Σινθασομφόν, στη λεωφόρο Wisconsin. Ο Ντάμερ δεν γνώριζε ότι ο Σινθασομφόν ήταν ο μικρότερος αδερφός του αγοριού που είχε κακοποιήσει το 1988. Ο Ντάμερ πρόσφερε χρήματα στον Σινθασομφόν προκειμένου να τον συνοδεύσει στο διαμέρισμά του για να ποζάρει για φωτογραφίες. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, ο Σινθασομφόν αρχικά ήταν απρόθυμος, αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη και τον συνόδευσε στο διαμέρισμά του, όπου πόζαρε για δύο φωτογραφίες με το εσώρουχό του πριν ο Ντάμερ τον ναρκώσει και του κάνει στοματικό σεξ. Πριν ο Σινθασομφόν χάσει τις αισθήσεις του, ο Ντάμερ οδήγησε το αγόρι στην κρεβατοκάμαρά του, όπου βρισκόταν το γυμνό σώμα του Τόνι Χιούτζ, τον οποίο ο Ντάμερ είχε σκοτώσει τρεις ημέρες νωρίτερα. Σύμφωνα με τον Ντάμερ, «πίστευε [ότι ο Σινθασομφόν] είδε αυτό το σώμα» ωστόσο δεν αντέδρασε —πιθανότατα λόγω των υπνωτικών χαπιών που είχε καταναλώσει.

Σε αυτήν την περίπτωση, ο Ντάμερ άνοιξε μια μόνο τρύπα στο κρανίο του Σινθασομφόν, μέσω της οποίας έκανε έγχυση υδροχλωρικού οξέος στον μετωπιαίο λοβό του. Στη συνέχεια, ο Ντάμερ ήπιε αρκετές μπύρες ενώ ήταν ξαπλωμένος δίπλα στο Σινθασομφόν πριν αποκοιμηθεί για λίγο, και μετά άφησε το διαμέρισμά του για να πάει να πιει σε ένα μπαρ και να αγοράσει περισσότερο αλκοόλ.

Τις πρωινές ώρες της 27ης Μαΐου, καθώς ο Ντάμερ επέστρεφε στο διαμέρισμά του ανακάλυψε τον Σινθασομφόν να κάθεται γυμνός έξω από την πολυκατοικία του και να μιλάει στη γλώσσα του Λάο, με τρεις νεαρές γυναίκες να στέκονται κοντά του. Ο Ντάμερ πλησίασε τις γυναίκες και τους είπε ότι ο Σινθασομφόν (στον οποίο έδωσε το ψευδώνυμο Τζον Χμονγκ) ήταν φίλος του και προσπάθησε να τον οδηγήσει μέσα στο διαμέρισμά του. Οι τρεις γυναίκες απέτρεψαν τον Ντάμερ, εξηγώντας ότι είχαν τηλεφωνήσει στο 9-1-1 (αντίστοιχος αριθμός εκτάκτου ανάγκης των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως το 100 της Ελλάδας).

Με την άφιξη δύο αστυνομικών του Μιλγουόκι, του Τζον Μπάλσερζακ και του Τζόζεφ Γκάμπρις, η ο Ντάμερ χαλάρωσε: είπε στους αστυνομικούς ότι ο Σινθασομφόν ήταν ο 19χρονος σύντροφος του, ότι είχε πιει πάρα πολύ μετά από έναν καυγά, και ότι συχνά συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο όταν ήταν μεθυσμένος. Ο Ντάμερ πρόσθεσε ότι ο εραστής του είχε καταναλώσει ουίσκι Τζακ Ντάνιελς εκείνο το βράδυ.

Οι τρεις γυναίκες εξοργίστηκαν και η μία από τις τρεις προσπάθησε να δείξει σε έναν από τους αστυνομικούς -κανένας εκ των δύο δεν είχαν παρατηρήσει κανένα τραυματισμό πέρα από μια μικρή πληγή στο γόνατο του Σινθασομφόν και πίστευαν ότι ήταν μεθυσμένος- ότι ο Σινθασομφόν είχε αίμα πάνω στους όρχεις του, αιμορραγούσε από τον πρωκτό του και ότι προσπαθούσε να αντισταθεί στις προσπάθειες του Ντάμερ να τον οδηγήσει στο διαμέρισμά του πριν από την άφιξή τους. Ο όμως αστυνομικός της είπε να «κάνει πίσω», «να βγάλει τον σκασμό» «και να μην παρεμβαίνει».

Λίγο μετά την άφιξη των αστυνομικών του Μιλγουόκι, τρία μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Μιλγουόκι έφτασαν στο σημείο. Αυτά τα άτομα εξέτασαν επίσης τον Σινθασομφόν για τυχόν τραυματισμούς και έδωσαν μια κίτρινη κουβέρτα στους αστυνομικούς για να σκεπάσουν τον Σινθασομφόν. Ένας από τους τρεις πίστευε ότι ο Σινθασομφόν χρειαζόταν θεραπεία, αλλά οι αστυνομικοί ζήτησαν από το προσωπικό της πυροσβεστικής να φύγει. Λίγο αργότερα, ο αστυνομικός Ρίτσαρντ Πόρουμπκαν έφτασε στη σκηνή. Αυτός και ο Γκάμπρις - ακολουθούμενος από τον Μπάλσερζακ - συνόδευσαν τον Ντάμερ και τον Σινθασομφόν στο διαμέρισμα του Ντάμερ καθώς ο Ντάμερ έκανε σχόλια για την εγκληματικότητα της γειτονιάς και ευχαριστούσε την αστυνομία.

Μέσα στο διαμέρισμά του και σε μια προσπάθεια να επαληθεύσει τον ισχυρισμό του ότι αυτός και ο Σινθασομφόν ήταν εραστές, ο Ντάμερ έδειξε στους αστυνομικούς τις δύο ημίγυμνες φωτογραφίες Polaroid που είχε τραβήξει με τον Σινθασομφόν το προηγούμενο βράδυ. Αν και ο Μπάλσερζακ είπε ότι δεν μύριζε τίποτα ασυνήθιστο, ο Γκάμπρις δήλωσε αργότερα ότι παρατήρησε μία περίεργη μυρωδιά που θύμιζε οσμή περιττωμάτων μέσα στο διαμέρισμα. Αυτή η μυρωδιά προερχόταν από το σώμα του Χιούτζ που βρισκόταν σε αποσύνθεση. Ο Ντάμερ δήλωσε ότι για να διερευνήσει αυτή τη μυρωδιά, ένας αστυνομικός απλώς "έβαλε το κεφάλι του λίγο μες την κρεβατοκάμαρα, αλλά πραγματικά δεν κοίταξε καλά." Στη συνέχεια, οι αστυνομικοί έφυγαν, λέγοντας στον Ντάμερ να «προσέχει καλά» τον Σινθασομφόν. Αυτό το περιστατικό καταγράφηκε από τους αστυνομικούς ως «οικιακή διαμάχη».

Αφότου έφυγαν οι τρεις αστυνομικοί από το διαμέρισμά του, ο Ντάμερ έκανε και πάλι ένεση υδροχλωρικού οξέος στον εγκέφαλο του Σινθασομφόν. Αυτή η δεύτερη ένεση αποδείχθηκε θανατηφόρα για τον 14χρονο νεαρό. Την επόμενη μέρα, 28 Μαΐου, ο Ντάμερ πήρε άδεια από τη δουλειά του για να αφοσιωθεί στον τεμαχισμό των σωμάτων του Σινθασομφόν και του Χιουτζ. Διατήρησε τα κρανία και των δύο θυμάτων.

Στις 30 Ιουνίου, ο Ντάμερ ταξίδεψε στο Σικάγο, όπου συνάντησε έναν 20χρονο ονόματι Ματ Τέρνερ σε έναν σταθμό λεωφορείων. Ο Τέρνερ δέχτηκε την πρόταση του Ντάμερ να ταξιδέψουν μαζί στο Μιλγουόκι για μια επαγγελματική φωτογράφηση. Στο διαμέρισμα του, ο Ντάμερ νάρκωσε, στραγγάλισε και διαμέλισε τον Τέρνερ και τοποθέτησε το κεφάλι και τα όργανα του σε πλαστικές σακούλες στην κατάψυξη. Ο Τέρνερ δεν δηλώθηκε αγνοούμενος. Πέντε μέρες αργότερα, στις 5 Ιουλίου, ο Ντάμερ παρέσυρε τον 23χρονο Τζέρεμι Γουένιμπεργκερ από ένα μπαρ στο Σικάγο στο διαμέρισμά του με την υπόσχεση να περάσει το Σαββατοκύριακο μαζί του. Νάρκωσε τον Γουένιμπεργκερ και του έκανε δύο φορές ένεση με βραστό νερό στο κρανίο του, οδηγώντας τον σε κώμα εξαιτίας του οποίου πέθανε δύο ημέρες αργότερα.

Στις 15 Ιουλίου, ο Ντάμερ συνάντησε τον 24χρονο Όλιβερ Λέισι. Ο Λέισι συμφώνησε να ποζάρει γυμνός στον Ντάμερ για φωτογραφίες και τον συνόδευσε στο διαμέρισμά του, όπου το ζευγάρι συνευρέθηκε σεξουαλικά πριν ο Ντάμερ ναρκώσει τον Λέισι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Ντάμερ σκόπευε να παρατείνει τον χρόνο που θα κραούσε ζωντανό τον Λέισι. Αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να ναρκώσει τον Λέισι με χλωροφόρμιο, τηλεφώνησε στο χώρο εργασίας του για να ζητήσει ρεπό. Όταν αυτό του δόθηκε, αν και την επόμενη μέρα, τέθηκε σε αναστολή.

Αφού στραγγάλισε τον Λέισι, ο Ντάμερ έκανε σεξ με το πτώμα πριν το διαμελίσει. Τοποθέτησε το κεφάλι και την καρδιά του Λέισι στο ψυγείο και τον σκελετό του στην κατάψυξη. Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 19 Ιουλίου, ο Ντάμερ απολύθηκε. Μόλις έλαβε αυτή την είδηση, ο Ντάμερ παρέσυρε τον 25χρονο Τζόζεφ Μπρέιντχοφτ στο διαμέρισμά του. Ο Μπρέιντχοφτ στραγγαλίστηκε και έμεινε στο κρεβάτι του Ντάμερ καλυμμένος με ένα σεντόνι για δύο ημέρες. Στις 21 Ιουλίου, ο Ντάμερ αφαίρεσε το σεντόνι και βρήκε το κεφάλι του σώματος καλυμμένο με σκουλήκια. Αποκεφάλισε το σώμα, καθάρισε το κεφάλι και το έβαλε στο ψυγείο. Αργότερα τοποθέτησε τον κορμό του Μπρέιντχοφτ σε οξύ, μαζί με εκείνους δύο άλλων θυμάτων του που είχαν δολοφονηθεί τον προηγούμενο μήνα.

 Σύλληψη 
Στις 22 Ιουλίου 1991, ο Ντάμερ προσκάλεσε τον Τρέισι Έντουαρντς στο σπίτι του, όπου του έδωσε μια δόση υπνωτικών χαπιών, τον έδεσε με χειροπέδες στο χέρι και τον ανάγκασε να βγει στην κρεβατοκάμαρα. Παρατηρώντας την παρουσία φωτογραφιών από διαμελισμένα πτώματα που κρέμονταν στους τοίχους και μια αφόρητη μυρωδιά που προερχόταν από ένα βαρέλι, ο Έντουαρντς χτύπησε τον Ντάμερ και κατάφερε να φύγει από το διαμέρισμα. Στη συνέχεια έπεισε τους αστυνομικούς να πάνε και να ελέγξουν το διαμέρισμα του Ντάμερ μέσα στο οποίο βρέθηκαν πολλά ανθρώπινα μέλη στο ψυγείο, ζωγραφισμένα ανθρώπινα κρανία και άλλα.

 Δίκη 
Προκειμένου να διεξαχθεί η δίκη (η οποία ξεκίνησε στις 30 Ιανουαρίου 1992), υιοθετήθηκαν αυστηρά μέτρα ασφαλείας για την προστασία του κατηγορουμένου από πιθανή επίθεση από τις οικογένειες των θυμάτων. Αν και η υπεράσπιση είχε επικαλεστεί ψυχική ασθένεια για τον πελάτη της, ο Ντάμερ κρίθηκε ένοχος για τις 15 κατηγορίες και στις 13 Ιουλίου 1992 καταδικάστηκε σε ποινή ισόβιας κάθειρξης για κάθε δολοφονία που διέπραξε.

 Θάνατος 
Φυλακίστηκε στο Σωφρονιστικό ίδρυμα Columbia στο Portage του Γουινσκόνσιν και κατά τους πρώτους μήνες της κράτησής του, ο Ντάμερ έγινε χριστιανός. Μετά από επίθεση που δέχθηκε στις 3 Ιουλίου 1994, προτάθηκε να τεθεί σε απομόνωση .Ο Ντάμερ αρνήθηκε και κατέληξε και πάλι να δεχτεί επίθεση από τον Κρίστοφερ Σκάρβερ, έναν κρατούμενο που πάσχει από σχιζοφρένεια που τον χτύπησε με μία ράβδο ενός αλτήρα που είχε κλαπεί από το γυμναστήριο της φυλακής. Αυτή η επίθεση ήταν θανατηφόρα για αυτόν και τελικά πέθανε ενώ μεταφερόταν στο νοσοκομείο λόγω τραύματος στο κεφάλι. Ο εγκέφαλός του αφαιρέθηκε και αποθηκεύτηκε για επιστημονική μελέτη ενώ μετά από λίγο καιρό τελικά αποτεφρώθηκε.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί κατά συρροή δολοφόνοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί