Κάμπος Θεσσαλονίκης Γιαννιτσών

Ο κάμπος Θεσσαλονίκης–Γιαννιτσών, γνωστός και ως κάμπος Θεσσαλονίκης και κάμπος Γιαννιτσών αντίστοιχα, χωροθετείται στη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας και κατονομάζει την εδαφική έκταση ανάμεσα στις πόλεις της Θεσσαλονίκης και των Γιαννιτσών. Αποτελεί τη μεγαλύτερη πεδινή έκταση της Ελλάδας και συνιστά θεμελιώδη παράγοντα της γεωργικής παραγωγής και της αγροτικής οικονομίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

 Σχηματισμός 
μικρογραφία|Οικισμός ψαράδων στην ακτή του κάμπου
Ο κάμπος διαμορφώθηκε από τις αποθέσεις τεσσάρων ποτάμιων συστημάτων, του Αξιού, του Λουδία, του Αλιάκμονα και του Γαλλικού, γεγονός που εξηγεί τον υψηλό βαθμό εδαφικής γονιμότητάς του. Κατά το παρελθόν, έξω από την πόλη των Γιαννιτσών εκτεινόταν η λεγόμενη λίμνη των Γιαννιτσών, η οποία κάλυπτε σημαντικό τμήμα της εύφορης πεδινής έκτασης και αποτελούσε εστία εμφάνισης ελονοσίας. Για τον λόγο αυτό, το έτος 1928 ξεκίνησε η διαδικασία αποξήρανσής της.

Ιστορία
μικρογραφία|Ένα σιτοχώραφο έξω από τα Γιαννιτσά
Ο κάμπος Θεσσαλονίκης–Γιαννιτσών αποτελεί περιοχή με μακραίωνη ιστορική διαδρομή, καθώς μνημονεύεται ήδη από ιστορικούς της αρχαιότητας. Κατά την αρχαιότητα, η πεδινή αυτή έκταση εντασσόταν στις γεωγραφικές περιοχές της Ημαθίας, της Βοττιαίας και της Μυγδονίας. Στη βυζαντινή περίοδο αναφέρεται με την ονομασία «Καμπανία», χαρακτηρισμός που αποδίδεται στη γονιμότητα των εδαφών της.   μικρογραφία|Φλαμίνγκο στο Δέλτα του Αξιού
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η περιοχή του κάμπου υπαγόταν διοικητικά στους καζάδες Γιαννιτσών και Θεσσαλονίκης. Η κατάκτησή της πραγματοποιήθηκε τον 14ο αιώνα από τον Γαζή Εβρενός, υπό τη δικαιοδοσία του οποίου, καθώς και των απογόνων του, περιήλθαν οι οικισμοί της πεδιάδας. Στις αρχές του 20ού αιώνα, κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, η πεδιάδα Θεσσαλονίκης–Γιαννιτσών αποτέλεσε θέατρο ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ ελληνικών και βουλγαρικών ανταρτικών σωμάτων, στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης για την επικράτηση στα εδάφη της σταδιακά αποδυναμωμένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.   

Στην ίδια περιοχή έλαβε χώρα και η σημαντικότερη στρατιωτική σύγκρουση του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, η μάχη των Γιαννιτσών. Στις 19 Οκτωβρίου 1912, ο ελληνικός στρατός, υπό την αρχιστρατηγία του διαδόχου Κωνσταντίνου, προερχόμενος από τη Δυτική Μακεδονία, συγκρούστηκε με τις οθωμανικές δυνάμεις του Χασάν Ταχσίν Πασά που είχαν αναπτυχθεί στην πεδιάδα, προκαλώντας την υποχώρησή τους. Η έκβαση της μάχης οδήγησε στην απελευθέρωση της πόλης των Γιαννιτσών και των γύρω οικισμών, ενώ παράλληλα άνοιξε τον δρόμο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.  

 Καλλιέργεια 
Λόγω της υψηλής γονιμότητας της πεδιάδας αναπτύσσεται ένα ευρύ φάσμα αγροτικών καλλιεργειών, όπως ορυζώνες, αμπελώνες, καθώς και καλλιέργειες σιτηρών και βαμβακιού. Στην περιοχή των Γιαννιτσών κυριαρχούν η γεωργία και η κτηνοτροφία, με ιδιαίτερη έμφαση στις δενδρώδεις καλλιέργειες παραγωγής φρούτων, ενώ παράλληλα καλλιεργούνται καπνός, βαμβάκι, σιτηρά, ξηροί καρποί και αμπέλια. Αντίθετα, στην πλευρά της Θεσσαλονίκης, όπου εκτείνεται και η παράκτια ζώνη της πεδιάδας, κυρίαρχες δραστηριότητες αποτελούν η μυδοκαλλιέργεια και η αλιεία. 

 Εθνικό Πάρκο 
Στις ανατολικές παρυφές του κάμπου Θεσσαλονίκης–Γιαννιτσών, εκεί όπου τοποθετούνται οι εκβολές του Αξιού στον Θερμαϊκό Κόλπο, υπάρχει το Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού, ένας οικολογικά σημαντικός υγροβιότοπος, ο οποίος φιλοξενεί πλούσια ποικιλία ειδών χλωρίδας και πανίδας.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Γεωγραφία της Μακεδονίας
Κατηγορία:Πεδιάδες της Ελλάδας
Κατηγορία:Υγροβιότοποι