Μιάς

Το Μιάς () είναι μια πόλη στη περιφέρεια Τσελιάμπινσκ στη Ρωσία. Βρίσκεται 96 χιλιόμετρα δυτικά του Τσελιάμπινσκ, στην ανατολική πλαγιά των Νότιων Ουραλίων, στην όχθη του ποταμού Μιάς. Έχει πληθυσμό 151.751 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010, μια σχετικά ελαφριά μείωση από τους 158.420 κατοίκους το 2002 και τους 167.839 κατοίκους το 1989.

 Όνομα 
Το όνομα Μιάς προέρχεται από τους Μπασκίρους (Μπασκιρικά: Мейәс), μια ντόπια τουρκική εθνότητα που ζει στην περιοχή.

 Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1773 ως εργοστάσιο εξόρυξης χαλκού. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η ανάπτυξη της πόλης οδηγήθηκε από την ανακάλυψη των πλουσιότερων κοιτασμάτων χρυσού στα Ουράλια. Η μέση ετήσια παραγωγή χρυσού από την περιοχή του Μιάς ήταν περίπου 640 κιλά. Στα μέσα του 19ου αιώνα η παραγωγή του χρυσού σταμάτησε και η ανάπτυξη της πόλης επιβραδύνθηκε. Το Μιάς έλαβε καθεστώς πόλης το 1923. Το 1941 ιδρύθηκε ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων στην πόλη, το οποίο λειτουργεί ακόμα ως μέρος της UralAZ.

 Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης 
Εντός του φυριιεθρι3οριπλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, μαζί με είκοσι οκτώ αγροτικές περιοχές, είναι ενσωματωμένη ως Πόλη του Μιάς—μια διοικητική μονάδα ισοδύναμη με εκείνη των επαρχιών.Resolution #161 Ως δημοτική διαίρεση, η Πόλη του Μιάς έχει ενσωματωθεί ως Αστικό όκρουγκ Μιάσκι.

 Οικονομία και εκπαίδευση 
Επί του παρόντος το Μιάς είναι σημαντικό κέντρο της βιομηχανίας μηχανών της Ρωσίας. Ο κατασκευαστής φορτηγών UralAZ είναι ένας από τους σημαντικότερους εργοδότες στην πόλη.

 UralAZ 
Η UralAZ παράγει φορτηγά, τα οποία μπορούν να κινηθούν με μεγάλη ευκολία και σε ανώμαλους δρόμους και εξάγει το 8% των φορτηγών. Το 2000 η "UralAZ" ήταν μια από τις 200 ρωσικές εταιρείες με το μεγαλύτερο κύκλο εργασιών στη Ρωσία. Απασχολεί 4.000 άτομα. Ιδρύθηκε το 1942, όταν το εργοστάσιο της ZiS μεταφέρθηκε από τη Μόσχα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

 Κρατικό Κέντρο Πυραύλων 
Το Κρατικό Κέντρο Πυραύλων Μακέγιεφ δημιουργεί βαλλιστικούς πυραύλους εκτοξευόμενους από υποβρύχια. Ιδρύθηκε το 1947 με έδρα το Ζλατοούστ και το 1955 μεταφέρθηκε στο Μιάς.

 Πληθυσμός 
Ακολουθεί η εθνοτική σύνθεση της πόλης του Μιάς (δεδομένα της απογραφής του 2010):.

 Ρώσοι – 89.4%
 Μπασκίροι – 3.6%
 Τάταροι – 3.4%
 Ουκρανοί 1.1%
 άλλοι – 2.5%

 Τουρισμός 
Το παλιό τμήμα της πόλης περιλαμβάνει ξύλινα σπίτια που χτίστηκαν τον 19ο αιώνα. Έχουν διατηρηθεί τα μπαλκόνια και άλλα στοιχεία των σπιτιών. Το σπίτι του διοικητή του χρυσωρυχείου Σιμόνοφ είναι διατηρητέο μνημείο.

Η Λίμνη Τουργκόγιακ βρίσκεται κοντά στο Μιάς και είναι δημοφιλές τουριστικό κέντρο, με κρυστάλλινα νερά.

Το Μιάς έχει πλούσιο ορυκτολογικό μουσείο, καθώς βρίσκεται κοντά στην περιοχή διατηρητέων ορυκτών Ιλμένσκι.

Στα ανατολικά του Μιάς βρίσκεται το Ιλμένσκι Ζαπόβιεντνικ, ένα μεγάλο προστατευμένο δάσος. Όχι πολύ μέσα στο δάσος, υπάρχουν μονοπάτια που οδηγούν σε πηγές νερού.

 Εικόνες 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Μιάς (στα ρωσικά)
 Ανεπίσημη ιστοσελίδα του Μιάς (στα ρωσικά)

Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ