Γυμνή γιόγκα

Η γυμνή γιόγκα (σανσκριτικά: nagna ή vivastra yoga) είναι η πρακτική της γιόγκα χωρίς ρούχα. Υπήρχε από την αρχαιότητα ως πνευματική πρακτική και αναφέρεται στο Μπαγκαβατά Πουράνα του 7ου-10ου αιώνα και από τον αρχαίο Έλληνα γεωγράφο Στράβων.

Οι πρώτοι υποστηρικτές της γυμνής γιόγκα στη σύγχρονη εποχή περιλαμβάνουν τους γυμνοσοφιστές όπως ο Πιέρ Μπερνάρ και η συγγραφέας Μαργκερίτ Ανιέλ.

Τον 21ο αιώνα, η πρακτική κερδίζει δημοτικότητα, ιδίως σε δυτικές κοινωνίες, οι οποίες έχουν μεγαλύτερη εξοικείωση με την κοινωνική γύμνια.

 Αρχαία χρόνια 
Η γιόγκα ασκείται γυμνή από την αρχαιότητα. Στο παγκαβατά Πουράνα (γραμμένο περίπου 800-1000 μ.Χ.) αναφέρεται:

 «Ένα άτομο με την απαρνούμενη τάξη της ζωής μπορεί να προσπαθήσει να αποφύγει έστω και ένα ρούχο για να καλυφθεί. Εάν δεν φοράει απολύτως τίποτα, θα πρέπει να είναι μόνο ένα περίζωμα, και όταν δεν υπάρχει ανάγκη, ένας σανγιάσα δεν πρέπει καν να δέχεται μία ντάσα. Ένας σανγιάσα πρέπει να αποφεύγει να μεταφέρει κάτι εκτός από μια ντάσα και ένα καμαντάλου.»

Ο Αλέξανδρος ο Μέγας έφτασε στην Ινδία τον 4ο αιώνα π.Χ.. Μαζί με το στρατό του, πήρε μαζί του Έλληνες ακαδημαϊκούς που αργότερα έγραψαν απομνημονεύματα για τη γεωγραφία, τους ανθρώπους και τα έθιμα που είδαν. Ένας από τους συντρόφους του Αλεξάνδρου ήταν ο Ονησίκριτος, που αναφέρεται στο Βιβλίο 15, Ενότητες 63-65 του Στράβωνα, ο οποίος περιγράφει τους γιόγκι της Ινδίας. Ο Ονησίκριτος ισχυρίζεται ότι αυτοί οι Ινδοί γιόγκι ( Mandanis) ασκούσαν ψυχρότητα και «διαφορετικές στάσεις - όρθιοι ή καθιστοί ή ξαπλωμένοι γυμνοί - και ακίνητοι».Στράβων, Γεωραφικά Βιβλίο XV, Κεφάλαιο 1, δείτε Ενότητες 63-65, Loeb Classical Library edition, Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, Μετάφραση: Χ.Λ. Τζόουνς, Αρχειοθέτηση: Πανεπιστήμιο του Σικάγου

 Πνευματική γύμνια 
μικρογραφία| Νιγκαμάνταντα Παραμάχανσα, γιόγκι και Ινδουιστής ηγέτης, Ινδία, 1904.
Η πρακτική της πνευματικής γύμνιας είναι κοινή μεταξύ των Ντιγκάμπαρα Τζαϊνιστών, των Αγκορί και άλλων ασκητικών ομάδων στις νταρμικές θρησκείες. Το τάγμα Ντασανάμι Σαμπράνταγια, εμφανής στις πομπές και το τελετουργικό κολύμβησης στο Κουμπ Μελά, χρησιμοποιεί τη γύμνια ως μέρος της πνευματικής πρακτικής της απάρνησης.

 Αρχές του 20ού αιώνα 
Η σύγχρονη γυμνή γιόγκα έχει ασκηθεί στη Γερμανία και την Ελβετία μέσω ενός κινήματος με την ονομασία Lebensreform. Το κίνημα είχε από το τέλος του 19ου αιώνα τονίσει τη γιόγκα και τη γύμνια.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο όρος γυμνοσοφία έγινε κατάλληλος από διάφορες ομάδες που ασκούσαν γύμνια, ασκητισμό και διαλογισμό. Ο Πιέρ Μπερνάρ συνδύασε τη δημοτικότητα του ανατολίτικου χορού με τη γιόγκα. Το 1914 ήταν υπεύθυνος σε σχολή γιόγκα για γυναίκες στη Νέα Υόρκη. Πέντε χρόνια αργότερα, άνοιξε ένα ινστιτούτο για τις γυναίκες, διδάσκοντας Γιόγκα Γυμνοσοφίας - ένα όνομα που μεταδίδει το συνδυασμό γιόγκα και γυμνισμού. Δίδαξε μέχρι το 1982.Στέφανι Σίμαν, The Subtle Body: The Story of Yoga in America, 2010.Ρεμπέκα Αν Ντ΄Ορσόγκνα, Yoga in America: History, Community Formation, and Consumerism, Πανεπιστήμιο του Τέξας, 2013.

Η Μαργκερίτ Ανιέλ, συγγραφέας του βιβλίου The Art of the Body: Rhythmic Exercise for Health and Beauty του 1931, έγραψε ένα κομμάτι με τίτλο «Το διανοητικό στοιχείο στη φυσική μας ευεξία» για το The Nudist, ένα αμερικανικό περιοδικό, το 1938. Έδειξε γυμνές γυναίκες που ασκούσαν γιόγκα, συνοδευόμενες από ένα κείμενο με προσοχή στην αναπνοή. Η κοινωνική ιστορικός Σάρα Σχρανκ σχολίασε ότι είχε νόημα σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης της γιόγκα στην Αμερική να συνδυάσει τον γυμνισμό και τη γιόγκα, καθώς και οι δύο ήταν ασκήσεις για υγιεινή διαβίωση, καθώς και ήταν αισθησιακές χωρίς να είναι σαφώς ερωτικές».

 Από τη δεκαετία του 1960 
Στη Δύση από τη δεκαετία του 1960, η πρακτική της γυμνής γιόγκα έχει ενσωματωθεί στο κίνημα των χίπηδων και σε προοδευτικές συνθήκες ευεξίας, όπως στο Ινστιτούτο Εσαλέν στην Καλιφόρνια και στην αποικία γυμνιστών του Ελίζιουμ στην Τοπάνγκα του Λος Άντζελες.

 Στον κινηματογράφο 
Η γυμνή γιόγκα της Εσαλέν απεικονίστηκε στην κωμική ταινία του 1968 Bob & Carol & Ted & Alice. Άλλες ταινίες περιλαμβάνουν τις: I Am Curious (Yellow) του 1967 με τη Λένα Νίμαν, The Harrad Experiment του 1973 και την ίδια χρονιά το σύντομο ντοκιμαντέρ Naked Yoga.

 Δείτε επίσης 
 Ασάνα
 Γυμνισμός
 Γύμνια
 Γύμνια στη θρησκεία

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Naked Yoga, των Γιεν Τσου και Τζορτζ Μόντι Ντέιβις (η πρώτη εκτύπωση δεν είχε ISBN).
 A Book of Yoga: The Body Temple, από τους Τζο Αν Ουένριμπ και Ντέιβιντ Ουένριμπ , 1974, .
 Περιοδικό Nude & Natural, "Naked Yoga: A Sanctuary and Source of Strength", του Κέβιν Μπρετ. Τεύχος 25.3, Άνοιξη 2006.
 Shakti: The Feminine Power of Yoga (Hardcover) από τη Shiva Rea (Πρόλογος), Βικτόρια Ντέιβις,  . Φωτογραφίες γυμνών γιόγκι.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η Naked Yoga Alliance παίρνει συνέντευξη από τη δασκάλα γυμνής γιόγκα Άνια από το Νιου Τζέρσεϋ
 The Boston Phoenix AU NATUREL Yoga buffs από τη Νίνα Ουίλντορφ, Ημερομηνία Έκδοσης: 26 Απριλίου - 3 Μαΐου 2001
 China Daily 23 Σεπτεμβρίου 2004 Γυμνή γιόγκα ΟΚ στο Σαν Φρανσίσκο 
 Naturist UK Fact File σελίδα για γιόγκα και γυμνισμό 
 Εντυπωσιακή στάση, γυμνή από τη Σαρλότ Μαϊτρέ 

Κατηγορία:Είδη γιόγκα
Κατηγορία:Γύμνια