Εμέ Ζακέ

Ο Εμέ Ετιέν Ζακέ (γαλλικά: Aimé Étienne Jacquet, ) (27 Νοεμβρίου 1941) είναι Γάλλος πρώην προπονητής ποδοσφαίρου και ποδοσφαιριστής. Ήταν ο προπονητής της Εθνικής Γαλλίας η οποία κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998.

 Βιογραφία 

 Ως ποδοσφαιριστής 
Ο Ζακέ γεννήθηκε στο Σάιλ-σου-Κουζάν του Λουάρ.  Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής για τον τοπικό του σύλλογο, ΟΣ Κουζάν, ενώ εργαζόταν σε εργοστάσιο. Ανιχνεύτηκε από τη Σαιντ-Ετιέν και εντάχθηκε σε αυτή το 1960. Η Σαιντ-Ετιέν ήταν μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της εποχής, με την οποία κέρδισε πέντε τίτλους Λιγκ 1 και τρία κύπελλα Γαλλίας στα 11 χρόνια του με την ομάδα. Έπαιξε επίσης με την Εθνική Γαλλίας, αλλά η διεθνής του σταδιοδρομία δεν ήταν επιτυχής επειδή οι Les Bleus δεν είχαν καλή απόδοση στα χρόνια του στην ομάδα. Το 1973, έφυγε από τη Σαιντ-Ετιέν για την Ολιμπίκ Λυών, όπου τελείωσε τη σταδιοδρομία του ως παίκτης.

 Ένας «προσωρινός» προπονητής 
Ο Ζακέ εργάστηκε ως προπονητής σε συλλόγους της Γαλλίας και κέρδισε έναν εντυπωσιακό κατάλογο επαίνων για τη Μπορντό κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οδηγώντας την σε τρεις τίτλους Λιγκ 1, δύο κύπελλα Γαλλίας, δύο ευρωπαϊκούς ημιτελικούς και ένα προημιτελικό. Απολύθηκε από τον Πρόεδρο Κλοντ Μπεζ το 1989, άφησε τη Μπορντό για να ακονίσει τις διαχειριστικές του ικανότητες με πιο μέτριες ομάδες, όπως η Μονπελιέ και η Νανσί.

Το 1991, αποδέχθηκε μια θέση στο Εθνικό Κέντρο Τεχνικής Κατάρτισης (Direction Technique Nationale).

Το 1992, διορίστηκε ο βοηθός του τότε προπονητή της Εθνικής Γαλλίας, Ζεράρ Ουγιέ.

Μετά την αποτυχία της Εθνικής Γαλλίας να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, όπου αποκλείστηκε από το Ισραήλ και τη Βουλγαρία, ο Ζακέ έγινε προπονητής της εθνικής ομάδας, αλλά μόνο προσωρινά. Μετά από μια πολλά υποσχόμενη σειρά φιλικών αγώνων, συμπεριλαμβανομένης της νίκης επί της Ιταλίας, το προσωρινό του καθεστώς αναβαθμίστηκε σε μόνιμο.

Ο Ζακέ επέλεξε αρχικά τον Έρικ Καντόνα ως αρχηγό και τον έκανε τον playmaker της ομάδας. Ο Καντόνα είχε ξαναρχίσει επιτυχώς τη σταδιοδρομία του στην Πρέμιερ Λιγκ και έπαιζε το καλύτερο ποδόσφαιρο της σταδιοδρομίας του, αλλά κλώτσησε έναν οπαδό της Κρίσταλ Πάλας τον Ιανουάριο του 1995 και δέχτηκε ποινή αποκλεισμού ενός έτους από όλους τους διεθνείς αγώνες.

Καθώς ο Καντονά ήταν ο βασικός playmaker, ο Ζακέ αναγκάστηκε να κάνει σημαντικές αλλαγές στην ομάδα μετά την τιμωρία του. Ο Ζακέ ανανέωσε την ομάδα με νέο αίμα και την έφτιαξε γύρω από τον Ζινεντίν Ζιντάν και άλλους νεότερους παίκτες, ενώ απέκλεισε τους Καντονά, Ζαν-Πιερ Παπέν και Νταβίντ Ζινολά. Ο Ζακέ κατάφερε να βοηθήσει τη Γαλλία να προκριθεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996.

Έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς και οι Les Bleus κατάφεραν να δείξουν ότι θα μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς βετεράνους, όπως οι Παπέν, Καντονά ή Ζινολά. Ο ίδιος ο Ζακέ δήλωσε ότι η ομάδα τα πήγε καλά χωρίς τον Καντονά και ότι ήθελε να διατηρήσει την πίστη του στους παίκτες που τους είχαν φτάσει τόσο μακριά μέχρι στιγμής.FourFourTwo Great Footballers: Eric Cantona 198.

 Από την αμφιβολία στην νίκη 
δεξιά|μικρογραφία| Μια φανέλα της Γαλλίας με το όνομα του Ζακέ, με την μπάλα του αγώνα που χρησιμοποιήθηκε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, στην έκθεση στο Εθνικό Μουσείο Αθλητισμού.
Τους μήνες που ακολούθησαν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996, ο Ζακέ βελτίωσε τις ικανότητες της ομάδας του σε μια σειρά φιλικών αγώνων. Υιοθέτησε μια πολύ αμυντική στρατηγική. Ο Τύπος άρχισε να επικρίνει τον προπονητή της ομάδας, αποκαλώντας τις μεθόδους του «παλαιολιθικές».

Τον Ιούνιο του 1997 στο Tournoi de France, ιαχές «Παραίτηση!» μπορούσαν να ακουστούν από το γήπεδο, καθώς η Γαλλία ομάδα τερμάτισε τρίτη πίσω από την Αγγλία και τη Βραζιλία, βγαίνοντας μόνο μπροστά από την Ιταλία λόγω της διαφοράς γκολ. Ο Τύπος συνέχισε να επικρίνει τον Ζακέ.

Η δυσπιστία των μέσων ενημέρωσης για τον Ζακέ έφτασε στο αποκορύφωμα τον Μάιο του 1998 όταν, αντί για μια λίστα 22 παικτών που έπρεπε να παίξουν στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Ζακέ έδωσε μια λίστα με 28 παίκτες, προκαλώντας την αθλητική καθημερινή L'Équipe να γράψει ένα άρθρο που υποστήριζε ότι ο Ζακέ δεν ήταν ο σωστός άνθρωπος για να οδηγήσει τη γαλλική ομάδα στη νίκη.

Ωστόσο, όλα αυτά άλλαξαν όταν η ομάδα άρχισε να παίζει στους πλέι οφ για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. Ήταν ξεκάθαρο ότι αν και η ομάδα του Ζακέ δεν ήταν καθόλου η πιο φανταχτερή στην ιστορία, ήταν μια καλοκουρδισμένη ομάδα που ούτε οι τραυματισμοί, ούτε οι αποβολές, ούτε οι τιμωρίες, κατάφεραν να τη σταματήσουν. Στις 12 Ιουλίου 1998, η Γαλλία νίκησε τη Βραζιλία με 3-0 στον τελικό. Το κλειδί για τη νίκη ήταν όταν ο Ζακέ επεσήμανε στους παίκτες του ότι η βραζιλιάνικη άμυνα στις στημένες φάσεις ήταν κάπως μέτρια και ο Ζιντάν σημείωσε δύο γκολ ύστερα από κόρνερ.. FIFA. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2013.

Μετά τη νίκη, ο Ζακέ ανακοίνωσε ότι εγκατέλειψε τη θέση του ως προπονητής της Εθνικής Γαλλίας λόγω προηγούμενων πιέσεων και κριτικών εναντίον του. Έγινε τότε τεχνικός διευθυντής του γαλλικού ποδοσφαίρου τον Αύγουστο του 1998, μια θέση που κατείχε μέχρι την αποχώρησή του τον Δεκέμβριο του 2006.

 Στατιστικά σταδιοδρομίας 

 Συλλογικά 
δεξιά|μικρογραφία|235x235εσ| Ο Ζακέ (πάνω σειρά, δεύτερος από αριστερά) με τη νικήτρια ομάδα της Λιγκ1 του 1968, Σαιντ-Ετιέν.

ΣεζόνΟμάδαΚατηγορίαΣυμ.ΓκολΣυμ.ΓκολΣυμ.ΓκολΣυμ.ΓκολΣυμ.ΓκολΓαλλίαΠρωτάθλημαΚύπελλοΕυρώπηΆλλεςΣύνολο1960–61Σαιντ-ΕτιένΛιγκ 12100––211961–620000––001962–63Λιγκ 221000000211963–64Λιγκ 12020–20601964–65300000–301965–6627210––2821966–6736520––3851967–683536041004541968–693134020103831969–702348130103551970–7100000000001971–72210000–211972–7329341––3341973–74Ολιμπίκ ΛυώνΛιγκ 11521130001931974–75700010–80Σύνολο σταδιοδρομίας214252831314025929

 Διεθνείς 

Εθνική ΓαλλίαςΈτοςΣυμ.Γκολ 1968 2 0 Σύνολο 2 0

 Διακρίσεις 

 Ως παίκτης 
Σαιντ-Ετιέν

 Λιγκ 2: 1962–63 
 Λιγκ 1: 1963–64, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70 
 Σούπερ Καπ Γαλλίας: 1967, 1968, 1969 
 Κύπελλο Γαλλίας: 1967–68, 1969–70

 Ως προπονητής 
Μπορντό

 Λιγκ 1: 1983–84, 1984–85, 1986–87 
 Κύπελλο Γαλλίας: 1985–86, 1986–87 
 Σούπερ Καπ Γαλλίας: 1987

Γαλλία

 Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA: 1998

Ατομικές

 Γάλλος Προπονητής της Χρονιάς: 1981, 1984, 1998
 Γάλλος Προπονητής του Αιώνα
 IFFHS Καλύτερος Προπονητής Εθνική Ομάδας στον Κόσμο: 1998
 Ευρωπαίος Προπονητής της Χρονιάς - Βραβείο Tommaso Maestrelli: 1998 
 Onze d'Or Προπονητής της Χρονιάς: 1998

 Τάγματα 

 Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής: 1998 
 Αξιωματούχος της Λεγεώνας της Τιμής: 2006

 Δείτε επίσης 

 ΙΝΦ Κλαιρφοντέν

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Λιονναί
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιγκ 1
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζιροντέν Μπορντό
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μονπελιέ ΕΣΚ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1996
Κατηγορία:Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1998
Κατηγορία:Προπονητές νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)