Οίκος των Γκαουζιδών

Ο Οίκος των Γκαουζιδών, γερμ. Haus von Gausi (6ος - 7ος αι.) ήταν μία εξέχουσα δυναστική γενιά Λομβαρδών στο β' ήμισυ του 6ου αι. (547-572). Ήταν είτε παγανιστές, είτε Αρειανιστές Χριστιανοί και ήταν συχνά σε αντίθεση με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Υπό την εξουσία τους, οι Λομβαρδοί μετανάστευσαν για πρώτη φορά στην Ιταλική χερσόνησο.

μικρογραφία|150px|O Αλβοΐνος ηγεμόνας των Λομβαρδών.

Οι Γκαουζίδες ανάγουν την καταγωγή τους στους Γότθους και ήταν εξέχουσα οικογένεια, όταν το 539 η φυλή περιήλθε κάτω από της εξουσία ενός ανήλικου, του Βαλθάριου της γενεάς των Λεθινιδών και ενός Γκαουζίδη, του Αυδοΐνου, που εκλέχθηκε αντιβασιλιάς. Το 547 ο γιος και διάδοχος τού Αυδοΐνου, ο Αλβοΐνος, οδήγησε τους Λομβαρδούς στην Ιταλία το 569 και απεβίωσε χωρίς άρρενες απογόνους το 572 και το 573. Έκανε τους Λομβαρδούς βασιλείς να είναι ηγεμόνες διεκδικητές της Ιταλίας. Διάδοχός του ήταν ο Κλέφος της γενεάς των Μπέλεος.

μικρογραφία|αριστερά|200px|Ο σταυρός του Γισούλφου Α΄ δούκα του Φρίουλι.

Ο ευγενής Οίκος των Γκαουζιδών συνεχίστηκε με τον ανιψιό του Αλβοΐνου, τον Γισούλφο Α΄ δούκα του Φρίουλι. Οι κληρονόμοι του τελικά συνέχισαν με το να εξασφαλίσουν εξουσία στο δουκάτο του Μπενεβέντο, πράγμα που οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός άλλου Γκαουζίδη ηγεμόνα της Ιταλίας, εγγονού τού Γισούλφου Α΄, τού Γριμοάλδου Β΄ δούκα του Μπενεβέντο και μετά βασιλιά των Λομβαρδών.

Γενεαλογία των Γκαουζιδών

Πηγές
 Jarnut, Jörg. Storia dei Longobardi. Turin: Einaudi, 2002.
 Rovagnati, Sergio. I Longobardi. Milan: Xenia, 2003.

Γκαουζιδων